Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Μαρ 2012

Μόλις 510 ευρώ ο μισθός. Και 22 ευρώ τα μεροκάματο. Αυτές είναι οι αμοιβές για όσους είναι κάτω από 25 ετών και καταφέρουν να βρουν δουλειά. Αυτά και τίποτε άλλο. Γιατί σε αυτή την ηλικία δεν υπάρχουν ούτε τα ψεύτο-επιδόματα, ούτε οτιδήποτε θα μπορούσε να προσθέσει κάτι περισσότερο στις αμοιβές. Όχι πως οι άνω των 25 ετών έχουν καλύτερη τύχη. Αλλά ας μείνουμε στους νέους. Σε αυτούς που λαχταρούν να ανοίξουν τα φτερά τους στη ζωή.

Η ελεεινή απάντηση των μνημονιακών επιχειρημάτων είναι γνωστή: αυτά είναι δυσάρεστα, αλλά αναγκαία για να μη χρεοκοπήσει η χώρα. Αν μιλάμε για τα νέα παιδιά που τώρα βγαίνουν στη δουλειά πρόκειται για την επιτομή της υποκρισίας και της απάτης. Γιατί αυτοί που έφεραν το Μνημόνιο, όταν το έφεραν, έστησαν μια πρωτοφανή επικοινωνιακή κομπίνα για να το επιβάλουν: έκρυβαν ότι θα επεκτεινόταν και στον ιδιωτικό τομέα.

Έλεγαν -για να διχάσουν τον κόσμο- ότι αφορά μόνο το δημόσιο και τους «χρυσοπληρωμένους» δημοσίους υπάλληλους. Ότι αφορά τα δημοσιονομικά της χώρας και δεν θα θίξει τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, ιδίως τους νέους. Έκρυβαν ότι είχαν προσυμφωνήσει την επέκταση και στον ιδιωτικό τομέα. Και μηχανεύτηκαν επικοινωνιακές -και πολιτικές- κατασκευές για να επιβληθούν αυτές οι ρυθμίσεις και να φτάνει ένας νέος άνθρωπος να αμείβεται με ψίχουλα και αν τα βρει και αυτά.

Όλοι αυτοί τι μπορούν να πουν σε αυτά τα παιδιά που πρέπει να ζήσουν με 18 ευρώ την ημέρα - γιατί πρέπει να ζήσουν και τις ημέρες που δεν είναι εργάσιμες και δεν αμείβονται με το 22αρι - και να είναι και τυχεροί που τα βρίσκουν; Όσοι ξημεροβραδιάζονται σε μοδάτα εστιατόρια και πληρώνουν 60 και 80 ευρώ κατ' άτομο για κάθε δείπνο ή γεύμα τους, πόση αναισθησία πρέπει να έχουν για να υιοθετούν τις γνωστές δικαιολογίες απέναντι στους νέους της ισόβιας ανέχειας; Οι καλοντυμένοι κύριοι και κυρίες, με τα ταξιδάκια τους, με την καλή ζωή τους, με τα παιδάκια τους ήδη εξασφαλισμένα, πόσο μακριά είναι από την πραγματικότητα και την κοινωνία για να νομίζουν ότι θα εξιλεωθούν ποτέ απέναντι στις γενιές που βλέπουν να τελειώνει η ζωή τους πριν αρχίσει με τη θεωρία της «σωτηρίας»;

Πολλοί θα πουν: αυτά είναι λαϊκισμός. Τον κακό τους τον καιρό. Λαϊκισμό τα θεωρούν γιατί αφορούν τους άλλους και όχι τους ιδίους. Οι ίδιοι δεν θα χρειαστεί να επιδιορθώσουν ρούχα και παπούτσια, γιατί δεν μπορούν να τα ανανεώσουν. Δεν είναι αναγκασμένοι να μετρούν και το τελευταίο ευρώ. Δεν νιώθουν την απόγνωση του νέου που -έχει δεν έχει δουλειά- πληρώνει, άμεσους και έμμεσους, φόρους για να εξασφαλίζουν συνοδείες, «αποζημιώσεις» και άλλες εξυπηρετήσεις, σε όσους έβαζαν για δεκαετίες την υπογραφή τους στις αποφάσεις της καταστροφής -όχι πάντα με το αζημίωτο.

Υπάρχει όμως ένας πραγματικά σοβαρός αντίλογος στη διαμαρτυρία για όσα υφίστανται σήμερα οι νέοι, χωρίς να έχουν ευθύνη για όσα προηγήθηκαν. Ό,τι έγινε, έγινε. Τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Αν δεν εφαρμόσουμε ό,τι ζητούν όσοι μας δανείζουν θα μας πάρει το ποτάμι. Και οι νέοι εργαζόμενοι δεν θα έχουν ούτε καν τα 22 ευρώ την ημέρα.

Πράγματι έτσι είναι. Δεν έχουμε άλλη επιλογή -αν και πολλοί δεν θα συμφωνούσαν. Αλλά ας το δεχτούμε. Οπότε και τα μεροκάματα θα συρρικνωθούν και το επίπεδο της ζωής, θα υποβαθμιστεί και η ανεργία θα μεγαλώσει και σε ποικίλες στερήσεις θα υποβληθούν οι οικογένειες και περισσότερο από ποτέ θα δοκιμαστούν οι νέοι.

Αλλά διάβολε: όχι και να παραμένουν διαχειριστές της πείνας όσοι έφεραν την πείνα. Γιατί τότε είναι σαν να παίρνουν συγχωροχάρτι και η χώρα δεν θα ξεφύγει ποτέ από αυτή την κατάσταση.

Να πληρώσει η κοινωνία για όσα έγιναν και δεν έγιναν τις προηγούμενες δεκαετίες. Στο κάτω-κάτω δημοκρατικά εκλεγμένοι ήταν αυτοί που χαντάκωσαν τη χώρα. Συνεπώς αξίζει σε όσους τους εξέλεγαν να μπουν στο τούνελ της λιτότητας. Να πεινάσουν, αν χρειαστεί.

Αλλά βρε αδελφέ όχι για να βγουν και πάλι μάγκες όσοι έφεραν τα πράγματα ως εδώ. Όχι να επικυρωθούν ως σωτήρες όσοι έκαναν καριέρα με την πολιτική που οδήγησε την οικονομία στο σημείο να χρειάζεται σωτηρία.

Να στερηθεί η κοινωνία, αλλά με άλλους στη δημόσια σκηνή. Είναι ενοχλητικό, ή ακόμη και αντιαισθητικό, να μοστράρουν σαν «αποφασισμένοι να βγάλουν τη χώρα από την κρίση» όσοι έφεραν την κρίση. Για τους υπόλοιπους εννοείται -οι ίδιοι μια χαρά τα βολεύουν, εδώ που τα λέμε. Τους περισσότερους η κρίση δεν τους επηρέασε, απλώς προσέχουν.

Η κοινωνία θα έχει σύντομα την ευκαιρία να αναθέσει την -πραγματική- σωτήρια σε άλλους. Σε άλλα φυσικά πρόσωπα, όχι απαραίτητα σε άλλα κόμματα. Σε νέους πολιτικούς -πολιτικούς όχι τυχοδιώκτες της στιγμής. Σε αμέτοχους στα αμαρτήματα του παρελθόντος. Που θέλουν να ενισχύσουν την κοινοβουλευτική Δημοκρατία, όχι να την εκμεταλλευτούν, ή ακόμη χειρότερα να τη βιάσουν.

Τέτοιοι πολιτικοί υπάρχουν στο πολιτικό φάσμα και τα ονόματά τους θα υπάρχουν και στο παραβάν της κάλπης. Θα υπάρχουν και στα ψηφοδέλτια των μεγάλων κομμάτων. Γιατί το σημερινό πολιτικό σύστημα και με όλα τα στραβά του, μπορεί να ξαναγίνει αντιπροσωπευτικό και αξιόπιστο, αν απαλλαγεί από όσους το εξέθεσαν -είτε κόμματα είναι είτε πρόσωπα. Αρκεί να μην παραμυθιαστεί κανείς με τις μετανοούσες Μαγδαληνές αυτών των εκλογών. Και σε όσους λένε στους 25ρηδες των 500 ευρώ πως «ό,τι κάνουν σήμερα το κάνουν γιατί δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνουν», η απάντηση είναι απλή. Υπάρχει: να κόψετε το σβέρκο σας!
Μα γιατί τραγουδάει ο Νταλάρας;

Θα ήθελα να ξέρω, γιατί ακριβώς τραγουδάει ο Νταλάρας.

Τραγουδάει για τον πόνο μας;

Τραγουδάει για την χαρά μας;

Τραγουδάει για τον ερχομό του μνημονίου;

Τραγουδάει γιατί φεύγει το ΠΑΣΟΚ;

Τραγουδάει γιατί έρχεται ο Βενιζέλος;

Τραγουδάει γιατί έφυγε ο Παπανδρέου;

Τραγουδάει για την απόλεια της Εθνικής μας κυριαρχίας;

Τραγουδάει για τα ψάρια του αιγαίου;

Τραγουδάει για τους μετανάστες;

Μήπως για τους λαθρομετανάστες;

Μήπως τραγουδάει για εμένα, για εσένα, για την πάρτη του ή μήπως για την επανεκλογή της γυναίκας του;

Αλήθεια γιατί τραγουδάει ο Νταλάρας;

Πολύ θα ήθελα να ξέρω!

Αν είναι, για καλό, ας να βγούμε όλοι στους δρόμους και να τραγουδάμε, έτσι εκτός από τεμπέληδες, θα μας νομίζουν οι ξένοι και για τρελούς.



Πρώην σοσιαλιστής τύπου ΠΑΣΟΚ

Γιατί, δουλειές υπάρχουν...

Μια απίστευτη χιουμοριστική εικόνα, με μια προκήρυξη του ΑΣΕΠ, για την πλήρωση των θέσεων των επισήμων στις παρελάσεις της 25ης Μαρτίου κάνει το γύρο του Facebοοk.

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα με προπηλακισμούς πολιτικών, πολλοί είναι εκείνοι που έχουν εκδηλώσει την ανησυχία τους ενόψει των εορταστικών εκδηλώσεων της 25ης Μαρτίου.

Αμφίβολο είναι αν θα παραβρεθούν στις θέσεις των επισήμων στις παρελάσεις σε όλη την χώρα, καθώς υπάρχει έντονος φόβος για τυχόν επεισόδια που μπορεί να προκληθούν.

Στην κυβερνητική σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, στην οποία συμμετείχαν όλοι οι αρμόδιοι υπουργοί, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθούν κανονικά οι παρελάσεις για την 25η Μαρτίου και να δώσουν το «παρών» όλα τα μέλη της κυβέρνησης.

Στο Facebook κυκλοφορεί μια χιουμοριστική εικόνα, με μια προκήρυξη του ΑΣΕΠ, για την πλήρωση των θέσεων των επισήμων στις παρελάσεις της 25ης Μαρτίου...

"Γιατί δουλειές υπάρχουν", τονίζει με καυστικότατο χιούμορ η εικόνα.

Εκτός απο την καταιγίδα των made by E.U and USA νομοσχεδίων, που σε λίγες ώρες γίνονται νόμοι με διαδικασίες που θυμίζουν τα αλήστου μνήμης "έκτακτα στρατοδικεία", ο υπο εξόντωση ελληνικός λαός βομβαρδίζεται και απο "ιδρυτικές διακηρύξεις" νέων κομμάτων και "μετώπων" ,τα οποία όλως τυχαίως έχουν ως κοινό παρανομαστή έναν αντιμνημονιακό λόγο που ανάλογα με την περίσταση μπορεί να έχει και ολίγον απο "πατρίδα", "Ορθοδοξία", "εθνική αυθυπαρξία" κλπ.

Είναι σαν να έχεις βγεί απο ένα super market που πουλάει σάπια και να βρίσκεσαι ξαφνικά σε μία πρόχειρα στημένη "λαϊκή" που έχει τα ..πάντα και σε τιμή "αντιμνημονιακής" ευκαιρίας.

Έκλεισα τα αυτιά και προσηλώθηκα στον πάγκο του καθε ενός ξεχωριστά.
Όλοι είχαν στον "πάγκο" τους την ελληνική σημαία. Σε άλλον υπήρχε ανάμεσα σε "πατάτες" και αυτοσχέδια σφυροδρέπανα, σε άλλον ανάμεσα σε πηλίκια και μαυροκόκκινες απομιμήσεις σβάστικας, σε άλλον ανάμεσα σε εικονίτσες και για την περίσταση αναμένα θυμιατά τα οποία οι αθεόφοβοι είχαν βάλει δίπλα σε ρόζ και μωβ μπουμπουνιέρες.
Είδα όλους τους "λαϊκατζήδες" να είναι ζωσμένοι με "φυσεκλίκια" που όμως ήταν "άσφαιρα" , τζούφια δηλαδή όσο και το αντιστασιακό περιεχόμενο της "πολυσυλλεκτικής" ιδεολογικής τους πραμάτειας.
Αναρωτήθηκα ποιοί απο δαύτους δούλευαν λίγο πρίν στο super market, ποιοί ξεφύτρωσαν απο υπόγεια και ημιόροφους "πολυκατοικιών" και ποιοί πραγματικά ήλθαν απο το "πουθενά" δηλαδή απο τον δικό μας κόσμο, τον κόσμο του μεροκάματου, της αγωνίας, της οικογένειας, της ενορίας, της υπομονής, της καλοπροαίρετης προσδοκίας και γιατί όχι της άδολης "πολιτικής αφέλειας".
Ο δικός μας κόσμος μπορεί να μήν είχε "ψαχτεί" ιδιαίτερα για το τί σήμαινε "Μάαστριχτ" ,"Σένγκεν", Σόρος , Ρόθτσιλντ, Ροκφέλερ , Ευρωπαϊκή Ένωση , ΝΑΤΟ, ΟΗΕ και Αμερική. Είχε όμως μάθει να πονάει με τον πόνο του γείτονα , του συναδέλφου ή και του άγνωστου δυστυχισμένου.Κάποιοι σαν τον Πάγκαλο θα πουν πως είχαμε "συνευθύνη" για το ότι αφήσαμε αυτό που κάποτε το λέγαμε "Βουλή των Ελλήνων", να εμπορεύεται κάθε είδους ευρωατλαντική σαβούρα.Κάποιοι άλλοι θα μας κατηγορήσουν που προσπεράσαμε βιαστικά τα ράφια της "αριστεράς" και πήγαμε στα ράφια των πράσινων και γαλάζιων "προσφορών".
Δεν ξέρω, πόση αλήθεια υπάρχει σε όλες αυτές τις απόψεις.
Αυτό όμως που ξέρω πολύ καλά είναι ότι οι περισσότεροι από όσους ζούσαμε τόσα χρόνια στο "πουθενά" και που αρνηθήκαμε να γίνουμε οι "ευνούχοι" ή τα "γιουσουφάκια" της εκάστοτε εξουσίας ,και που δεν καταντήσαμε μύκητες στα ποδάρια των κομματικών νταβατζήδων , ούτε βαποράκια των ευρωατλαντικών πρεζεμπόρων,παλαίψαμε να κρατήσουμε ζεστές τις καρδιές των παιδιών μας και κερδίζαμε το ψωμί μας δουλεύοντας τίμια.
Αυτοί όμως που σήμερα ντύθηκαν "ΕΑΜίτες" γιατί είναι τόσο δυσκίνητοι;
Γιατί τους "στενεύει" τόσο η νέα τους στολή;
Μήπως στη βιασύνη τους ξέχασαν να βγάλουν τη στολή του ταγματασφαλίτη ή απλώς πάχυναν απο την πολύχρονη αδράνεια και την κρατική επιχορήγηση;

Εμείς ο απλός και τυφλωμένος απο τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης λαός μπορεί να μην ξέραμε τι είναι το "Μάαστριχτ", η "Σένγκεν" , η "Λισσαβώνα" , τα "Μεσογειακά ολοκληρωμένα προγράμματα" , η "Παγκόσμια ηλεκτρονική διακυβέρνηση" , η "Κάρτα Του Πολίτη".Μπορεί να μην κοιτάζαμε το "βάθος των πραγμάτων" και αν καμιά φορά το κάναμε, θόλωνε απο το ανακάτεμα το νερό και τα παρατάγαμε.Ξέραμε όμως ότι στον τάφο των προγόνων σου δεν πάς για να ουρήσεις αλλά για να προσκυνήσεις και να ανάψεις το καντήλι.Το καντήλι στο μνήμα και στην καρδιά σου αν είχε σβήσει απο τους φραγκολεβαντίνικους αέρηδες.


Αυτοί όμως που σήμερα έστησαν τους πάγκους τους και μας τραβούν απο το μανίκι, ήξεραν , ψήφιζαν νόμους, στήριζαν κόμματα και κυβερνήσεις, ήξεραν.
Ανάμεσά τους είναι και εκείνοι που δεν έβγαζαν άχνα όταν οι άλλοι οι "κακοί" της μπλέ και πράσινης εξουσίας , μαύριζαν και μαγάριζαν τα μαλάματα του Μακρυγιάννη, του Παπουλάκου, του Κολοκοτρώνη, του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και όλων των άλλων Αγίων , Μαρτύρων και αληθινών αγωνιστών του έθνους μας.
Ακόμα και αυτοί που έβαψαν το μαυροκόκκινο δηλητήριο του Γ΄Ράιχ με μπλέ και άσπρο χρώμα έχουν σήμερα το θράσος θα μας σώσουν απο την μανία του Δ΄Ράιχ.

Όχι και πάλι όχι.

Να φύγουμε γρήγορα απο την μπόχα του ευρωατλαντικού super market και απο τον κουρνιαχτό αυτής της ...πολύχρωμης λαϊκής , και να βγουμε στον καθαρό αέρα , στον ήλιο.
Να πέσουμε στα γόνατα σαν τον Μακρυγιάννη πρίν απο την εξέγερση του '43 και αφού ζητήσουμε συγχώρεση απο τον Θεό για την πολύχρονη ραθυμία και αδιαφορία μας για την πατρίδα, να του ζητήσουμε να μας φωτίσει το νού και τη διάννοια ώστε με καθαρό βλέμμα και ελληνική ματιά να προχωρήσουμε με εκείνους που πραγματικά θα κάνουν εθνικοαπέλευθερωτικό αγώνα και όχι ψευτοπατριωτικό σαματά.

(βλ. και σχετική ανάρτηση εδώ)

Ο κύριος Δημητριος Μιχάκης Αλέξανδρος το βράδυ της 12ης Φεβρουαρίου 2012 ήθελε να παρακολουθήσει ως νομικός από κοντά η διαδικασία ψήφισης του νομοσχεδίου. Παρ' όλο που είχε νόμιμη άδεια να μπει στη Βουλή, μόλις του έκαναν σωματικό έλεγχο και διαπίστωσαν πως στην τσέπη του είχε την ελληνική σημαία, μιας και πριν βρισκόταν στη διαδήλωση, του αρνήθηκαν την είσοδο στη Βουλή και το χειρότερο, χωρίς καμία αιτιολόγηση.

''Έδειξα την ταυτότητά μου και παρ'όλο που αρχικά πέρασα από τον έλεγχο μιας και δεν είχα επάνω μου κάποιο αιχμηρό αντικείμενο, μόλις διαπίστωσαν πως έχω πάνω μου δύο ελληνικές σημαίες κανονικού μεγέθους, μία με τον ήλιο της Βεργίνας και μία με τις γαλανόλευκες λωρίδες, φώναξαν ''Να προσαχθεί''. Τους ρώτησα γιατί αλλά δεν πήρα καμία απάντηση. Τους ζήτησα μάλιστα να με συνοδέψουν μέσα στην αίθουσα και να βρίσκονται δίπλα μου καθ'όλη τη διαδικασία, προκειμένου να διαπιστώσουν πως δεν είμαι επικίνδυνος. Τελικά δεν κατάφερα να τους πείσω κι έτσι δεν μπήκα στη Βουλή'', λέει ο κύριος Δημητριος Μιχάκης Αλέξανδρος στο metrogreece.gr.

Ανάλογο περιστατικό αντιμετώπισε και στην Ακρόπολη, όταν πήγε να ξεναγήσει κάποιους φίλους και συνεργάτες από το εξωτερικό. ''Θέλαμε να βγάλουμε αναμνηστική φωτογραφία και βγάλαμε μια ελληνική σημαία. Μόλις την είδαν οι φύλακες, φώναξαν επιτακτικά ''Απαγορεύεται η ελληνική σημαία. Πέρασε αρκετή ώρα, χρειάστηκε να λογομαχήσω μαζί τους και να τους πω πως θα δημοσιοποιήσω το θέμα, για να μας αφήσουν να βγάλουμε την πολυπόθητη φωτογραφία με την ελληνική σημαία''.
Αφού απαγορεύεται η ελληνική σημαία, μήπως απαγορεύεται και να είμαστε Έλληνες;



Η 25η Μαρτίου μετατρέπεται σε ημερομηνία έναρξης μιάς αστυνομοκρατούμενης αποικίας

Τα πρωτοφανή μέτρα αστυνόμευσης που αποφασίσθηκαν για την παρέλαση της 25ης Μαρτίου, μας παραπέμπουν στον τρόμο που νιώθουν οι υπάλληλοι της τρόικας (που εντελλόμενοι κυβερνούν την Ελλάδα) ή σε μία de facto κατάσταση που θέλουν να «εγκαινιάσουν» δοθείσης της ευκαιρίας του εορτασμού της εθνικής μας επετείου…

Αλήθεια, τι φοβούνται οι πολιτικοί άρχοντες, αφού έσωσαν την χώρα για μία ακόμη φορά; Είναι δυνατόν να φοβούνται τους πολίτες που έσωσαν; Ή μήπως φοβούνται πως θα πέσουν θύματα αλλόφρονης ευγνωμοσύνης των… διασωθέντων; Πέρα από τους αστεϊσμούς, είναι σαφές πως η ενοχή δεν μπορεί να αποκρυφθεί από τους οικονομικούς δολοφόνους (και τους υπαλλήλους τους) που κυβερνούν την Ελλάδα με όρους αποικιοκρατίας, έχοντας μετατρέψει την χώρα σε χώρο πειραματισμών (δια στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Καψή) αλλά και σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης και καταναγκαστικών έργων, προκειμένου να αποπληρωθεί από τον Ελληνικό λαό ένα χρέος που δεν δημιούργησε ο ίδιος, αλλά και του οποίου η νομιμότητα που δεν ερευνήθηκε ποτέ (με κοινή απόφαση ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΠΑΣΟΚ).

Γιατί τρέμουν άραγε οι «ευεργέτες», αφού όλα τα έπραξαν καλώς; Γιατί σχεδιάζουν μέτρα και γενικότερα αντιμετωπίζουν τους Έλληνες ιθαγενείς ως εν δυνάμει τρομοκράτες; (δεν συμβαίνει το ίδιο με τους λαθρο-εισαγόμενους ιθαγενοποιημένους από Πακιστάν, Αφγανιστάν, Σομαλία κ.λ.π. τους οποίους αφήνουν να περιφέρονται και να εγκληματούν ελεύθερα και ατιμώρητα)
Γιατί, άραγε, καταστρώνουν σχέδια ως εκπρόσωποι κάποιας κατοχικής δύναμης, που επιθυμεί να μην χάσει τον έλεγχο κατά τη διάρκεια μίας εθνικής επετείου;
Μήπως επειδή γνωρίζουν τι ακριβώς έχουν κάνει στην χώρα;
Μήπως επειδή γνωρίζουν τι ακριβώς τους αξίζει να εισπράξουν από τους Έλληνες πολίτες;
Μήπως επειδή γνωρίζουν πως παίζουν πολύ καιρό με έναν λαό και τα στατιστικά στοιχεία τους φωνάζουν πως το τέλος τους όχι μόνο δεν αργεί, αλλά θα είναι και τραγικό;
Ή μήπως, σκοπεύουν να επιβάλλουν ένα απολύτως αστυνομοκρατούμενο πολίτευμα, προβάλλοντας κατασκευασμένες εικόνες τρόμου και φρίκης;
Μήπως σκοπεύουν να διαγράψουν την δημοκρατία, προφασιζόμενοι πως το κάνουν για το… καλό μας;

Μαθαίνουμε πως περισσότεροι από 10.000 αστυνομικοί και υπάλληλοι της ΕΥΠ θα χρησιμοποιηθούν για την ασφάλεια των πολιτικών, των επισήμων και των παρατρεχάμενων λακέδων της εξουσίας και περισσότεροι από 3.000 αστυνομικοί των ΜΑΤ και των ΥΜΕΤ θα είναι σε ετοιμότητα με γκλομπ και δακρυγόνα, ενώ έχουν δοθεί εντολές για προληπτικούς σωματικούς ελέγχους σε καθένα που θα τον θεωρούν ύποπτο αλλά και να του κάνουν ακόμα και προσαγωγή στην Ασφάλεια Αττικής!

Την ίδια στιγμή, που όλα τα σώματα και οι δυνάμεις ασφάλειας και πληροφοριών της χώρας θα ασχολούνται με την προστασία των μηδενικής εκτίμησης πολιτικών προσώπων, οι πολίτες της χώρας (και φυσικά οι περιουσίες τους) αφήνονται εκτεθειμένοι στις ορέξεις του κάθε εγκληματία… Και αυτό φυσικά θα συμβεί με διαταγή της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής που διέρρευσε και που είχε ως αποδέκτες τις αστυνομικές υπηρεσίες της Αττικής, για να αναδείξει πως το διήμερο 24 και 25 Μαρτίου, οι πολίτες της θα είναι παντελώς, από ατελώς, απροστάτευτοι. Ουσιαστικά, με την διαταγή αυτή της ΓΑΔΑ καλούνται οι διοικητές των αστυνομικών υπηρεσιών το συγκεκριμένο διήμερο να καλύψουν τα αναγκαία (άραγε ποια είναι αυτά τα «αναγκαία» τη στιγμή που ήδη σε καθημερινή βάση δολοφονούνται πολίτες της χώρας) με το λιγότερο δυνατό αστυνομικό προσωπικό και το υπόλοιπο να διατεθεί στα μέτρα ασφάλεια της παρέλασης. Τους ζητείται επίσης να καταθέσουν «τα αριθμητικά δεδομένα της παρούσας δύναμης» των υπηρεσιών τους αλλά και των απολύτως απαραίτητων υποχρεώσεών τους έως τις 19 Μαρτίου. Να κρατήσουν προσωπικό για, αξιωματικούς υπηρεσίας, σκοπούς, εποχούμενες περιπολίες, μεταγωγές κρατουμένων, λήψη μέτρων αθλητικών εκδηλώσεων, τοπικές παρελάσεις και φρούρηση στόχων.

Μιλήσατε για έγκλημα και για προνόηση αντιμετώπισής του από το καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη; Μα, η δουλειά που ανέλαβε ο κύριος Χρυσοχοΐδης, δεν έχει καμία σχέση με την προστασία του πολίτη, αλλά είναι απολύτως σχετική με την προστασία από τον πολίτη…! Ταυτόχρονα, τις επόμενες ημέρες μπαίνει σε εφαρμογή ειδικό πρόγραμμα παρακολούθησης των πάντων. Η παρακολούθηση θα γίνεται με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο. Τα βαλιτσάκια της ΕΥΠ θα πάρουν φωτιά, τα συστήματα επισύνδεσης θα επιφορτιστούν με «ειδικούς στόχους», ενώ ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν και ιδιωτικές συσκευές παρακολούθησης (μην ξεχνάμε τις πρόσφατες συλλήψεις ιδιωτών που εμπορεύονται συσκευές αλλά και… πληροφορίες μέσω αυτών), οι οποίες θα διατεθούν στις αρμόδιες υπηρεσίες για το… κοινό καλό.

Αυτή την δημοκρατία, λοιπόν, ονειρεύτηκαν οι χαμερπείς μηδενικής ηθικής διακυβερνώντες την χώρα. Αυτή την δημοκρατία θα επιχειρήσουν να επιβάλουν οι ναρκομανείς της εξουσίας και οι σύγχρονοι δοσίλογοι, που σαν γύφτικα σκεπάρνια και ξεπερνώντας ακόμη και τους εαυτούς τους σε θρασύτητα, θα παραταχθούν στις εξέδρες των επισήμων για να τους αποδοθούν τιμές επειδή παρέδωσαν την χώρα σε ξένες δυνάμεις, τις οποίες και υπηρετούν με πολύ μεγάλη τους ευχαρίστηση. Τραγική ειρωνεία… την επέτειο της απελευθέρωσης, θα τιμώνται εκείνοι που προκάλεσαν την κατοχή της Ελλάδας!!!

Ποιός θα συνεκμεταλλευτεί με ποιόν το Αιγαίο;
Μήπως δεν καταλάβαμε τις τελευταίες δηλώσεις της Άγκυρας;


Αίσθηση έχουν προκαλέσει οι τελευταίες δηλώσεις τούρκου αξιωματούχου (Τανέρ Γιλντίζ, υπουργού Ενέργειας της Τουρκίας), στις οποίες χωρίς κομπασμούς άνοιξε επίσημα (πλέον) το ζήτημα της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου… Και όμως! Κανείς δεν πρόσεξε το ύφος της δήλωσης του τούρκου υπουργού -εάν δεν πρόκειται για μεταφραστικό λάθος- μέσω του οποίου η Άγκυρα προτείνει στην Ελλάδα συνεκμετάλλευση του Αιγαίου!!!

Αίσθηση, λοιπόν, προκάλεσαν οι δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας της Τουρκίας, Τανέρ Γιλντίζ περί κοινών ελληνοτουρκικών ερευνών πετρελαίου στο Αιγαίο.
Μάλιστα, όπως ανέφερε σε δημοσιογράφους στην Αττάλεια, το θέμα αυτό είχε συζητηθεί κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα.

Είναι άραγε τόσο θρασείς οι τούρκοι πολιτικοί, που μας προτείνουν να δεχτούμε ως χώρα να συνεκμεταλλευτούμε μαζί τους τον δικό μας ορυκτό πλούτο; Δυστυχώς –σύμφωνα με την συγκεκριμένη δήλωση- η θρασύτητα της Άγκυρας ξεπερνά κάθε όριο, αφού στην ουσία η Τουρκία προτείνει στην Ελλάδα την συνεκμετάλλευση. Και αναρωτιέται δικαίως, ο κάθε λογικός άνθρωπος: Ποιος αιτείται ενός έργου; Ο ιδιοκτήτης ή ο… γείτονας; Φυσικά ο ιδιοκτήτης, εκτός και εάν ο γείτονας είναι εργολάβος (που στην περίπτωση της Τουρκίας δεν υφίσταται κάτι τέτοιο, αφού ο «εργολάβος» είναι γνωστός και πέραν του Ατλαντικού, αν και προσφάτως μας προέκυψε και ο «ιστορικός εργολάβος», η Γερμανία). Η Άγκυρα, λοιπόν, έκανε μία πρόταση προς την Ελλάδα, μέσω της οποίας –ούτε λίγο ούτε πολύ- προτείνει την συνεκμετάλλευση του Αιγαίου όπου υπάρχουν «αμφισβητούμενες περιοχές», θέτοντας ευθέως επ’ αμφιβόλω την Ελληνικότητα του Αιγαίου και παρουσιάζοντας την Τουρκία ως συνιδιοκτήτη (αν όχι μεγαλο-ιδιοκτήτη)…

Και τι συνέβη μετά από αυτή την τουρκική πρόταση – πρόκληση; Απολύτως τίποτε. Ο Βενιζέλος χαίρεται επειδή θα εκλεγεί με 50% (χωρίς αντίπαλο), ο Σαμαράς ετοιμάζεται για τις εκλογές (που ίσως δεν γίνουν ποτέ), το ΚΚΕ παλεύει με πατάτες, ο Τσίπρας προσπαθεί να αντιμετωπίσει την επίθεση προς τα αριστερά που κάνουν όλοι, το ΛΑΟΣ εξορκίζει τα κακά παιδιά που φιλοξενούσε μέχρι πρότινος και δείχνει να αποσυντίθεται, και ακολουθούν μέσα στην τρελή χαρά ο μνημονιακο-αντιμνημονιακός Κουβέλης, η Ντόρα που πνέει τα λοίσθια και τέλος τρέχουν οι υπόλοιποι όψιμοι (ώριμοι και ανώριμοι πολιτικά) αντιμνημονιακοί… και τέλος, ο Νταλάρας εγκαταλείπει τις συναυλίες γιατί έπαθε αγοραφοβία…! Κανείς δεν ασχολήθηκε με την πρόκληση, αφού έχουν πολύ σοβαρές δουλειές να κάνουν. Βλέπετε, πάνω από όλα βρίσκεται το κόμμα, το απόκομμα, η βαρέως ασθενούσα πολιτική που βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση… Πού να βρεθεί καιρός για τα εθνικά συμφέροντα, για τα κυριαρχικά δικαιώματα και τα λοιπά ενδιαφέροντα του… «κοσμάκη»...!

Θα περίμενε κανείς από τον επί 2,5 χρόνια «σωτήρα» της πατρίδας να εμφανιστεί και να τον κατακεραυνώσει, διαψεύδοντας ο ίδιος τον τούρκο αξιωματούχο…
Αλλά ο πρωταγωνιστής του εθνικού ξεπουλήματος προτίμησε να εξαφανιστεί…

Θα περιμέναμε έστω ανάλογη πρωτοβουλία να αναλάβει (αντ’ αυτού) ο επίδοξος διάδοχός του στον πράσινο θρόνο.
Ο επίδοξος όμως προτίμησε κι αυτός να σιωπήσει…

Θα περιμέναμε τέλος από το γραφείο τύπου του πράσινου θίασου ή έστω από τον εκπρόσωπο τύπου του που διετέλεσε και υπουργός εθνικής άμυνας να αρθρώσει μια κουβέντα εθνικής περηφάνιας.
Μάτια όμως… Και από εδώ σιωπή…

Η κλασική σιωπή των ενόχων. Η κλασική σιωπή της συμμορίας, η ομερτά της πολιτικής μαφίας…

Το περιεχόμενο της μυστικής διπλωματίας του ΓΑΠ αποκαλύπτεται… Και μαζί της αποκαλύπτεται και ο εθνικά επικίνδυνος ρόλος αυτού του ανεκδιήγητου πολιτικού… Και ταυτόχρονα αποκαλύπτεται και η μεγάλη συνωμοσία σιωπής από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης που συνειδητά επέλεξαν να προσπεράσουν αυτό το κορυφαίο ζήτημα ως μηδέποτε γενόμενο.

Σε ποιά άλλη χώρα του κόσμου θα συνέβαιναν ανάλογα περιστατικά και δεν θα εγκαλείτο ο πρωθυπουργός της χώρας να δώσει εξηγήσεις για την εθνικά επικίνδυνη στάση του;

Αυτά μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν, επειδή η Ελλάδα έπαψε να είναι χώρα, αλλά αποτελεί το αφοδευτήριο των οικονομικών της τρομοκρατών, των φίλων και εταίρων Ευρωπαίων που κερδοσκοπούν ως οι τελευταίοι τοκογλύφοι χωρίς να δίνουν ούτε ένα πραγματικό ευρώ…

Οι απολύτως διεφθαρμένοι και αποκλειστικά υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας, για τον διεθνή διασυρμό της, για την παράδοση των πάντων στο όνομα της προσωπικής τους διάσωσης, δεν κάνουν τις πάπιες, δεν κάνουν τις κότες, ούτε τους Κινέζους…! Πουλάνε τρέλα κι εμείς ηλιθιωδώς την αγοράζουμε πολύ ακριβά, αφήνοντάς τους να ξεπουλάνε την πατρίδα μας, τα σπίτια μας, τα παιδιά μας και τους τάφους των προγόνων μας.

Ερώτηση Χρυσανθακόπουλου (o μόνος ευαισθητοποιημένος) για την συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και τις συζητήσεις Παπανδρέου

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΛ. ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΙΑ ΤΙΣ «ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥΡΚΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ
ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ»

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ και Βουλευτής Αχαΐας κ. Αλ. Χρυσανθακόπουλος κατέθεσε Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Υπουργό Εξωτερικών με θέμα τις «Δηλώσεις Τούρκων Υπουργών περί συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου».

Το πλήρες κείμενο της Επίκαιρης Ερώτησης του κ. Χρυσανθακόπουλου έχει ως εξής:

Προς κ. Υπουργό Εξωτερικών

Θέμα:«Δηλώσεις Τούρκων Υπουργών περί συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου»

Ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας, Τανέρ Γιλντίζ, υποστήριξε, σε χθεσινές του δηλώσεις, ότι κατά την επίσκεψη του Τούρκου Πρωθυπουργού, κ. Ερντογάν, στην Ελλάδα, συζητήθηκε η πρόταση για κοινές ελληνοτουρκικές έρευνες στο Αιγαίο. Το ίδιο είχε προτείνει ο αρμόδιος για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις της Τουρκίας, κ. Μπαγίς, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» (Νοέμβριος 2010) προτείνοντας συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, ώστε «στις διαφιλονικούμενες περιοχές να φτιάξουμε από κοινού πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου».

Κατά τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησής του στις 26/11/2010, για την ύπαρξη μυστικών συνομιλιών για το Αιγαίο, ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ είχε αναφερθεί και σε σχετική δήλωση του κ. Νταβούτογλου, που φιλοξένησε τουρκική εφημερίδα, σύμφωνα με την οποία «οι συνομιλίες πάνε καλά». Απαντώντας στην ερώτηση του κ. Καρατζαφέρη, ο τότε Πρωθυπουργός, κ. Γ. Παπανδρέου, ανέφερε τα εξής: «Η τουρκική πλευρά, άλλοτε καλόπιστα, άλλοτε όχι, έχει ως προφανή στόχο να δημιουργήσει επικοινωνιακά την αίσθηση μίας θετικής βούλησης για συνεργασία. Και εμείς, πολλές φορές –λαϊκώς– ‘τσιμπάμε’!»

Ερωτάσθε:

Έχει συζητηθεί θέμα συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, κατά τις διερευνητικές επαφές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας;
Ποιά είναι η θέση της νυν κυβέρνησης επί της ουσίας του ζητήματος;

Ο βουλευτής Αχαΐας του ΛΑΟΣ
Αλ. Χρυσανθακόπουλος


«Με τον «αποθεωτικό» τίτλο «η ελληνική οικονομία συρρικνώνεται σε τριτοκοσμικό επίπεδο» δημοσιεύουν σήμερα άρθρο για την ελληνική οικονομία οι γερμανικοί Financial Times.

Η οικονομική εφημερίδα, επικαλούμενη στοιχεία έρευνας του (έγκυρου) Οικονομικού Ινστιτούτου Ifo, επισημαίνει ότι το ελληνικό ΑΕΠ βρίσκεται σε τριτοκοσμικά επίπεδα, δηλαδή στα επίπεδα... των ΑΕΠ του Περού, του Βιετνάμ και Μπαγκλαντές!

Μάλιστα, η οικονομική εφημερίδα φιλοξενεί και δηλώσεις του καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστήμιου του Μπέρκελεϊ που περιγράφει την κατάσταση για τη χώρα μας ως «τη σοβαρότερη, μεταπολεμικά κρίση δυτικής χώρας».

Κάποτε λέγαμε, μάλλον ΛΕΓΑΝΕ ( γιατί εγώ έλεγα ότι ήμαστε η μοναδική Αφρικανική χώρα με λευκούς κατοίκους) θα γίνουμε Μπαγκλαντές!

Τώρα δε χρειάζεται πλέον να το λένε, γιατί γίναμε…

Mister Samaras do you know what Baglades is;

Γίναμε ή δε γίναμε; Όχι σε παρακαλώ, παραστρατημένος είμαι!

Δηλαδή μίστερ Σαμάρας αν δεν υπογράφατε το φάκεν μνημόνιο τι θα γινότανε;
Θα γινόμασταν Μπαγκλαντές υπό το μηδέν;

Ψευτρούλη, ψευτρούλη… Κάτι κρύβεις και δε μας το λες.

Ένας φανατικός Σαμαρικός μου είπε ότι τα έχεις κανονίσει με τη Μέρκελ και μόλις πάρεις την πρωθυπουργία η Καγκελάριος θα μας σβήσει όλο το χρέος!!!

Ένα άλλος, όχι τόσο Σαμαρικός, μου είπε
"έλα ρε Χάρη με τον μ@&@^%# ασχολείσαι ακόμη; Τελειωμένος είναι ο άνθρωπος, περαντζάδα έκανε με την ΠΟΛΑΝ, περαντζάδα κάνει τώρα και με την ΝΔ…"

Αλήθεια Αντώνη; Είμαι σε μεγάλη αγωνία, δε ξέρω τι να κάνω…

Please help

O Mπαγκλαντεσιανός φίλος σου
Λίγο μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και λίγο πριν τη δολοφονία του ο Μαχάτμα Γκάντι έδωσε στον εγγονό του ένα χαρτί με τα επτά αμαρτήματα του κόσμου που όλοι θα ‘έπρεπε να αποφεύγουμε για να έχουμε ένα καλύτερο κόσμο.

Τα αμαρτήματα που εάν δεν τα αποφύγουμε δυστυχώς η κοινωνία μας θα καταστραφεί. Και σε αυτό ο Γκάντι ήταν απόλυτος. Και ποια είναι κατά τον Γκάντι τα δύο σπουδαιότερα αμαρτήματα που μπορεί να καταστρέψουν μια κοινωνία και μια χώρα; «Ο πλούτος χωρίς μόχθο και εργασία» και «Η πολιτική χωρίς αρχές»

Όχι, σας διαβεβαιώνω ότι ο Γκάντι αποκλείεται να προείδε 70 χρόνια πριν το πώς θα κατέληγε η Ελλάδα του 21ου αιώνα και ποια θα ήταν τα αίτια της καταστροφής. Όμως καλύτερη ανάλυση των αιτίων της σημερινής Ελληνικής κρίσης από αυτή του Μαχάτμα Γκάντι δεν έχω διαβάσει. Γιατί αν κάτι χαρακτηρίζει τα τελευταία 40 χρόνια την Ελληνική πραγματικότητα είναι ακριβώς τα 2 σπουδαιότερα αμαρτήματα κατά Γκάντι.

«Ο πλούτος χωρίς μόχθο»

Από το 1980 μέχρι το 2010 οι Έλληνες "έφαγαν" 400 δισ. ευρώ δανεικά και άλλα 300 δισ ευρώ δωρεάν επιδοτήσεις. Δηλαδή ποσά ύψους 230 χιλιάδων ευρώ ανά οικογένεια (!!!) Και αυτόν τον πλούτο τον απέκτησαν οι Έλληνες με το λιγότερο δυνατό μόχθο (ή μάλλον μοχθώντας όπως πάντα στις ταβέρνες και στα κέντρα διασκέδασης - εκτός ίσως κάποιων εργαζόμενων του ιδιωτικού τομέα).

«Η πολιτική χωρίς αρχές»

Το πώς πολιτεύτηκαν τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα, το πόσο λαΐκισαν και το πόσο διέφθειραν τους ψηφοφόρους προκειμένου να διατηρήσουν την εξουσία, επιτέλους το έχει καταλάβει και εμπεδώσει και ο τελευταίος Έλληνας.

Πέτρος Δίπλας
Η λύση του προβλήματος της Ελλάδας απαιτεί πολύ περισσότερα – εάν επιθυμεί να επιστρέψει στις αγορές, να πάψει να ευρίσκεται «στον ορό» της Τρόικας, καθώς επίσης να μην παραμείνει αποικία


Η πρώτη «de facto» χρεοκοπία μίας «δυτικής» χώρας, η οποία χαρακτηρίζεται ως ανεπτυγμένη, είναι πλέον γεγονός – ενώ οι ιδιώτες επενδυτές έχουν αποδεχθεί τη διαγραφή του 53,5% των απαιτήσεων τους, απέναντι στο Ελληνικό Δημόσιο (αναμένονται πάντως χιλιάδες αγωγές εναντίον του Ελληνικού δημοσίου, τόσο από Έλληνες, όσο και από ξένους κατόχους ομολόγων – μεταξύ άλλων, κατά των τραπεζών, οι οποίες τα προώθησαν). Εκτός αυτού, η Ελλάδα έχει συμφωνήσει με ένα, ακόμη πιο αυστηρό πρόγραμμα λιτότητας, λαμβάνοντας έναντι «διακρατικά δάνεια». Ο σκοπός ολόκληρου του «πακέτου στήριξης» είναι να αποφευχθεί μία ολοκληρωμένη χρεοκοπία, η οποία θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου. Εν τούτοις, αυτή η διαδικασία (η διαγραφή χρεών του ιδιωτικού τομέα, έναντι «δημοσιονομικών συμβιβασμών»), πιθανότατα δεν λειτουργεί από μόνη της” (D. Gros).


Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πως είναι δυνατόν να «απαιτούν» κάποια κόμματα την ψήφο του λαού, υποσχόμενα ότι έχουν την ικανότητα να οδηγήσουν την Ελλάδα στην έξοδο από την κρίση, την οποία τα ίδια προκάλεσαν. Ακόμη περισσότερο, είναι αδύνατον να δεχθεί κανείς ότι, κόμματα τα οποία δεν μπορούν να λύσουν τα δικά τους προβλήματα, έχοντας τα ίδια τεράστια χρέη απέναντι στις τράπεζες (παρά τη συνεχή αύξηση των επιχορηγήσεων τους από το υπερχρεωμένο δημόσιο), είναι σε θέση να λύσουν τα προβλήματα της χώρας!


Όσον αφορά το λαό πρέπει κανείς να του υπενθυμίζει ξανά και ξανά τα λόγια του Αϊνστάιν: «Είναι με απόλυτη βεβαιότητα εντελώς ανόητος, αυτός που περιμένει ή ελπίζει να έχει διαφορετικό αποτέλεσμα, επαναλαμβάνοντας το ίδιο πείραμα». Με λίγα λόγια μας λέει ότι, μία ανίκανη «οργάνωση» είναι αδύνατον να γίνει ξαφνικά αποτελεσματική, επειδή άλλαξε την ηγεσία της – ακόμη και αν ο νέος ηγέτης είναι ο καλύτερος του κόσμου” (Κ. Δρας).


Έχω την εντύπωση ότι, οι Έλληνες θα ψηφίσουν ξανά τα ίδια κόμματα, την κυβέρνηση συνεργασίας καλύτερα, παρά τις αντίθετες περί αυτού απόψεις. Για το σκοπό αυτό, θα «βομβαρδιστούν» με πολλές «καλές» ειδήσεις, μέχρι τις εκλογές – είναι ένα στημένο παιχνίδι. Η πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας θα αναβαθμιστεί σε χρόνο ρεκόρ, παρά τη χρεοκοπία, θα βρεθούν πετρέλαια και θα δοθούν ξανά «κενές» υποσχέσεις, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η εκλογή εκείνων των πολιτικών παρατάξεων, οι οποίες τάχθηκαν υπέρ της υποταγής της χώρας τους στους κατακτητές – ενδεχομένως εκβιαζόμενες. Άλλωστε, αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το μνημόνιο, θα καταλάβει ότι η Ελλάδα κυβερνάται από αυτούς που το επέβαλλαν. Οι εντολές της σκιώδους εξουσίας είναι τόσο λεπτομερείς, που δεν επιτρέπουν καμία απολύτως επιλογή ή πρωτοβουλία”.


Άρθρο


Τα πλεονεκτήματα της συμμετοχής της χώρας μας στην Ευρωζώνη ήταν κυρίως η ασφάλεια των συνόρων, η λήψη ευρωπαϊκών προγραμμάτων χρηματοδότησης, οι επιδοτήσεις, η δυνατότητα δανεισμού με χαμηλά επιτόκια, η διατήρηση του πληθωρισμού σε χαμηλά επίπεδα, καθώς επίσης η προστασία του νομίσματος από συναλλαγματικές επιθέσεις – οι οποίες θα είχαν σαν αποτέλεσμα τη ραγδαία υποτίμηση του. Φυσικά αρκετά από αυτά τα πλεονεκτήματα, όπως για παράδειγμα ο δανεισμός με χαμηλά επιτόκια, έχουν πλέον εκλείψει – ενώ η Πολιτική αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων.


Περαιτέρω, το βασικότερο μειονέκτημα της συμμετοχής μας ήταν η επιδρομή των ξένων πολυεθνικών, εμπορικών κυρίως, η οποία οδήγησε πολλές μικρομεσαίες Ελληνικές επιχειρήσεις στη χρεοκοπία – με εξαιρετικά δυσμενή αποτελέσματα τόσο για την απασχόληση, όσο και για τα έσοδα, καθώς επίσης για τις δαπάνες του δημοσίου (ανεργία).


Ειδικά όσον αφορά τα δημόσια έσοδα, η συνήθης φοροαποφυγή των πολυεθνικών (transfer pricing – μεταφορά ουσιαστικά των κερδών και μειωμένη φορολόγηση τους εκτός Ελλάδας) είχε σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό της φορολογικής βάσης – γεγονός που οδήγησε την Ελλάδα στη συνεχή αύξηση των φορολογικών συντελεστών, καθώς επίσης σε διαρκώς νέους φόρους (με οδυνηρές συνέπειες για τις εγχώριες επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά).


Δυστυχώς οι Ελληνικές εταιρείες δεν μπόρεσαν να επεκταθούν ανάλογα στην Ευρώπη, έτσι ώστε να εξισορροπηθούν οι συνθήκες – με αποτέλεσμα αφενός μεν να μειώνονται τα δημόσια έσοδα, αφετέρου να κλείνουν η μία μετά την άλλη. Ταυτόχρονα, η βασισμένη στην κατανάλωση ανάπτυξη, ο εύκολος δανεισμός, τα υπερτιμημένα έργα υποδομής (από τα οποία κέρδισαν κυρίως οι ηγετικές δυνάμεις της Ευρωζώνης), οι πανάκριβοι Ολυμπιακοί αγώνες, οι τεράστιες εξοπλιστικές δαπάνες, η διαφθορά κλπ., ενέτειναν τα προβλήματα μας – για τα οποία φυσικά δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών.


Η «επιδρομή» των πολυεθνικών συνέβαλλε παράλληλα στην αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδας, καθώς επίσης στο συνεχώς αυξανόμενο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου της – αφού οι εμπορικές αυτές εταιρείες (Lidl, Carrefour, Makro, Media Markt κλπ.), εισάγουν κυρίως τα προϊόντα τους είτε από τις «μητρικές» τους χώρες, είτε από άλλες, φθηνού εργατικού δυναμικού (Κίνα κλπ.). Επομένως, οι εισαγωγές αυξάνονταν, οι Ελληνικές βιομηχανίες αδυνατούσαν να ανταγωνιστούν τις τιμές, οι εξαγωγές μειώνονταν κλπ. – οπότε ο παραγωγικός ιστός της χώρας οδηγήθηκε σταδιακά στην απόλυτη καταστροφή.


Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ


Τελικά η Ελλάδα οδηγήθηκε σε μία ύφεση, σε έναν στασιμοπληθωρισμό καλύτερα άνευ προηγουμένου – με αποτέλεσμα, εάν δεν καταπολεμηθεί, να καταλήξει, λεηλατημένη και εξαθλιωμένη, στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Εάν δε συγκρίνουμε τα οικονομικά μεγέθη της Ελλάδας σήμερα, με τα αντίστοιχα της Αργεντινής όταν χρεοκόπησε (αφού προηγουμένως λεηλατήθηκε από το ΔΝΤ, με τη συμβολή της ενδοτικής της ηγεσίας), θα ανακαλύψουμε έντρομοι πως σύντομα θα τα ξεπεράσουμε (Πίνακας Ι).


ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Οικονομικά μεγέθη της Ελλάδας το 2012 και της Αργεντινής το 2001

Μεγέθη

Ελλάδα

Αργεντινή




Κρατικές δαπάνες

-34%

-7%

ΑΕΠ

-19%

-20%

Ανεργία

21%

24%

Εισόδημα

-23%

-24%

Ιδιωτική κατανάλωση

-15%

-24%

Πηγή: EP (μεγέθη κατά προσέγγιση)

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος


Κατά την άποψη μας, εάν και όταν τα ξεπεράσουμε (υπολογίζεται να συμβεί στα τέλη του 2012 ή στις αρχές του 2013), τότε δεν θα είναι πλέον απίθανο να «επιτραπεί» η χρεοκοπία της Ελλάδας – ειδικά επειδή ο νέος μηχανισμός στήριξης της Ευρωζώνης (ESM) θα είναι σύντομα έτοιμος, οπότε θα μπορεί πλέον να προστατεύσει τις υπόλοιπες χώρες από τη «μετάσταση» της κρίσης.


Φυσικά σε μία τέτοια περίπτωση, θα ακολουθούσαν αιματηρές κοινωνικές εξεγέρσεις – παράλληλα με μία έκρηξη εγκληματικότητας αφού, όσο αυξάνονται οι άνθρωποι που δεν έχουν να χάσουν τίποτα, τόσο πιο επικίνδυνα ανεξέλεγκτες γίνονται οι συμπεριφορές τους.


Ειδικά όσον αφορά την ύφεση, η οποία εκτόξευσε το δημόσιο χρέος μας από το 115% του ΑΕΠ στο 170% μέσα σε τρία μόλις χρόνια, ο Πίνακας ΙΙ που ακολουθεί είναι χαρακτηριστικός:


ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Εξέλιξη του ΑΕΠ της Ελλάδας, σε σχέση με το εκάστοτε προηγούμενο έτος

Έτος

Ανάπτυξη / ‘Ύφεση (+-)



2007

+4,3%

2008

+1,0%

2009

-2,3%

2010

-4,4%

2011

-6,9%

2012

-5,5%

Πηγή: FTD – Bereberg Bank (εκτιμήσεις)

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος


Σύμφωνα τώρα με το γερμανικό ινστιτούτο ifo, η Ελληνική οικονομία καταρρέει – αφού, το 2012, χώρες όπως το Περού και το Βιετνάμ θα ξεπεράσουν το ΑΕΠ της Ελλάδας. Εάν δε η ύφεση υπερβεί το -8% το 2012, κάτι που δεν μπορεί να αποκλεισθεί εάν τυχόν στην Ευρωζώνη ξεπεράσει το -2%, τότε θα μπορούσε τόσο η Χιλή, όσο και το Μπαγκλαντές, να βρεθούν σε καλύτερη θέση. «Πρόκειται για την πλέον δραματική ύφεση της μεταπολεμικής ιστορίας σε μία δυτική χώρα», όπως είπε χαρακτηριστικά στους FTD ο ιστορικός της οικονομίας κ. B.Eichengreen.


ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ


Με κριτήριο τα παραπάνω, η λύση του προβλήματος της χώρας μας απαιτεί πολύ περισσότερα, από την εξασφάλιση της αποπληρωμής (βιωσιμότητα) του δημοσίου χρέους – εάν επιθυμεί πράγματι να επιστρέψει στις αγορές, να πάψει να ευρίσκεται «στον ορό» της Τρόικας, καθώς επίσης να μην μετατραπεί σε γερμανική αποικία. Όπως έχουμε αναφέρει λοιπόν, απαιτούνται τα εξής:


(1) Παραγωγικές (όχι εμπορικές) επενδύσεις, στη βιομηχανία και στις υπηρεσίες, από χώρες της Ευρωζώνης (σχέδιο Μάρσαλ) - οπότε θα αυξηθούν οι εξαγωγές μας, παράλληλα με τη μείωση των εισαγωγών, λόγω μεγαλύτερης παραγωγής. Εάν, αντί της διαγραφής μέρους του χρέους (PSI), είχε επιλεγεί η χρηματοδότηση ενός προγράμματος ανάπτυξης, μέσω μίας ειδικού σκοπού επενδυτικής τράπεζας (όπως η γερμανική Kfw), τα αποτελέσματα για την Ελλάδα θα ήταν ασύγκριτα καλύτερα.


(2) Ανταγωνιστικό φορολογικό περιβάλλον, με κριτήριο τις γείτονες χώρες. Δεν είναι δυνατόν να απαιτείται φόρος εισοδήματος στην Ελλάδα της τάξης του 45%, όταν στα γειτονικά κράτη είναι 10-20%. Εάν δεν αλλάξει αμέσως η τακτική που μας έχει επιβληθεί, όχι μόνο δεν θα προσελκύσουμε επενδύσεις αλλά, αντίθετα, θα εγκαταλείψουν τη χώρα μας όλες οι εναπομείναντες παραγωγικές επιχειρήσεις.


(3) Συμμετοχή της ΕΕ στα εξοπλιστικά προγράμματα μας, καθώς επίσης σε αυτά της προστασίας των συνόρων μας από τη λαθρομετανάστευση - με την παράλληλη συμβολή της Ευρωζώνης στη διαχείριση του προβλήματος των λαθρομεταναστών που ευρίσκονται ήδη στην Ελλάδα.


(4) Αξιοποίηση του εξαιρετικά εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού της χώρας μας σε νέες επενδύσεις. Οι πλεονασματικές χώρες της ΕΕ πρέπει επιτέλους να καταλάβουν ότι, οφείλουν να επενδύουν στο ζωτικό χώρο τους - στην Ευρώπη δηλαδή και όχι στην Κίνα, στις Η.Π.Α., στη Βραζιλία ή αλλού.


(5) Ισοσκελισμένος προϋπολογισμός – δηλαδή, τα έξοδα μας να μην υπερβαίνουν τα έσοδα. Μείωση λοιπόν των περιττών δαπανών του δημοσίου, ει δυνατόν χωρίς απολύσεις και με επιλεκτικές μειώσεις μισθών, παράλληλα με την αύξηση της παραγωγικότητας των ΔΥ, μέχρι να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Διατήρηση τόσο των στρατηγικών, όσο και των κοινωφελών δημοσίων επιχειρήσεων, με την παράλληλη αναδιοργάνωση τους.


(6) Αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης, με στόχο την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας (διευκόλυνση στο άνοιγμα και κλείσιμο των επιχειρήσεων, σταθερό φορολογικό περιβάλλον, σταθερό οικονομικό πλαίσιο κλπ.), καθώς επίσης τον εξορθολογισμό του φορολογικού μηχανισμού.


(7) Καθοδήγηση και κίνητρα ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα, για να αυξηθεί το ΑΕΠ και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας (γεωργία, τουρισμός, ναυτιλία, διαδίκτυο, λοιπές υπηρεσίες).


(8) Περιορισμός των ελλειμμάτων στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών. Ειδικά το εμπορικό μας ισοζύγιο, αν και βελτιώθηκε το 2010, παρέμεινε αρνητικό – στο -8,6% σε σχέση με το 2009, χωρίς τα πετρελαιοειδή. Αν και δεν είναι θετικό, ο ισχυρισμός πολλών σε σχέση με το ότι η χώρα μας δεν παράγει τίποτα, είναι εντελώς εσφαλμένος – αφού οι εισαγωγές μας, ύψους 33.786,4 εκ. € το 2010, ήταν της τάξης του 15,5% του ΑΕΠ μας.


Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της κατανάλωσης καλύπτεται από προϊόντα που παράγονται εντός Ελλάδας - πόσο μάλλον εάν προσθέσουμε τις εξαγωγές, ύψους 14.529 εκ. € (έλλειμμα 2010 19.257,50 εκ. €). Δυστυχώς οι εισαγωγές καυσίμων και λοιπών πετρελαιοειδών επιδεινώνει τα μεγέθη μας – κάτι που ίσως μελλοντικά αντιμετωπισθεί, με τη βοήθεια της εκμετάλλευσης του υπογείου πλούτου της χώρας μας.


(9) Καταπολέμηση της φοροαποφυγής των πολυεθνικών (με ειδικό φόρο επί του τζίρου) - παράλληλα με την εγκατάσταση ενός λειτουργικού Κράτους Δικαίου, καθώς επίσης με τη διεκδίκηση των αποζημιώσεων από τη Γερμανία (περί τα 90 δις € συν τους τόκους – ενδεχομένως έως και 560 δις €).


Ολοκληρώνοντας, θεωρούμε πως το μεγαλύτερο πρόβλημα μίας χώρας είναι η ανεργία η οποία, εκτός του ότι κοστίζει στο κράτος περί τα 400 εκ. ανά 1%, εξαθλιώνει ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων. Έχουμε την άποψη λοιπόν ότι, δεν είναι εύλογη η ανακοίνωση συνεχώς νέων μέτρων από μία κυβέρνηση, τα οποία «εξακοντίζουν» την ανεργία σε ποσοστά άνω του 21% - πόσο μάλλον αφού ο προϋπολογισμός επιβαρύνεται με τα ποσά που αναφέραμε (συνολικά πάνω από 4 δις €).


Σε κάθε περίπτωση, δεν θα ήταν σκόπιμο να συνεχίσει να επικρατεί στην Ελλάδα η νεοφιλελεύθερη αντιμετώπιση, με βάση την οποία (άρθρο μας) “οι νέοι καπετάνιοι του υπερωκεανίου ρίχνουν έναν μεγάλο αριθμό ταξιδιωτών στη θάλασσα, για να μπορέσει το καράβι να συνεχίσει το δρόμο του με τους υπόλοιπους”.