Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Απρ 2015

Για τους Ανεξάρτητους Έλληνες ο λογιστικός έλεγχος του χρέους δεν αποτελεί μια απλή προεκλογική δέσμευση, αλλά μια από τις βασικές αρχές στην ιδρυτική μας Διακήρυξη.

Με ποια λογική αποδεχθήκαμε αυτό το τρελό κερδοσκοπικό πάρτι, που επί της ουσίας δεν έσωζε την Ελλάδα, αλλά έσωζε τις ξένες Τράπεζες;

Δεν θα πρέπει να ελεγχθεί πόσα ελληνικά δάνεια ήταν στα χέρια των ξένων τραπεζιτών και σε πόσο χρονικό διάστημα, με ποιες λογιστικές μεθοδεύσεις – και όχι μόνο – μεταφέρθηκαν τα δάνεια από τις Τράπεζες στις πλάτες φορολογουμένων;

Δεν θα πρέπει να ελεγχθεί και όλο το θέμα της μεθόδευσης των επιτοκίων, που ξεκίνησαν στην πρώτη δανειακή σύμβαση με 6,2%;
Ό, τι πιο αισχρό και τοκογλυφικό, σε σύγκριση με τα τότε επιτόκια της Ε.Κ.Τ., σχεδόν 600% πάνω, χωρίς κανένας διαμαρτύρεται και να μιλάει;

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΠΝΙΓΕΡΑ ΤΟΚΟΧΡΕΟΛΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΓΕΝΙΑ

Και όταν άρχισαν, μέσα στα «κολπάκια» των δανειστών, τα επιτόκια να εμφανίζονται λογιστικά, ότι πέφτουν, κανένας δεν εντυπωσιάστηκε;
Κανένας δεν υποπτεύθηκε, ότι το κόλπο grosso των επιτοκίων επί της ουσίας κρυβόταν «κάτω από το χαλί», για να το βρει μπροστά της η επόμενη γενιά;

Να μην μας απασχολεί, το γεγονός, ότι από το 2021 – 2022 τα παιδιά μας θα κληθούν να πληρώσουν σε ετήσια βάση τοκοχρεολύσια, που θα αγγίζουν τα 22,7 δισεκατομμύρια;

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά και Βενιζέλου «έγδαραν» τις πλάτες των Ελλήνων και εμείς αδιαμαρτύρητα, χωρίς τον αυτονόητο λογιστικό έλεγχο του χρέους, θα επιτρέψουμε να γίνει το ίδιο και με την επόμενη γενιά;

Την Επιτροπή που θα δημιουργηθεί, δεν τη ζητά η νέα ελληνική κυβέρνηση. Είναι μια Επιτροπή, την οποία ζητά και δημιουργεί η ίδια η Βουλή των Ελλήνων και μάλιστα σε απόλυτο διακομματικό επίπεδο. Γιατί, δεν φαντάζομαι, να υπάρχει έστω κι ένα Κόμμα εδώ μέσα, που να μην θέλει ή να φοβάται αυτό τον έλεγχο με τα όποια ευρήματα.

Αν και έχω πολύ έντονη την απορία – ίσως να είμαι… αφελής – για ποιο λόγο ο κύριος «κορμός» της προηγούμενης κυβέρνησης, το Κόμμα του κ. Αντώνη Σαμαρά, να μην πράξει αυτό το αυτονόητο;
Να ξέρει τι παρέλαβε από τον αρχικό υπαίτιο της όλης κατάστασης, τον Γιώργο Παπανδρέου.
Τόσο πολύ δεν ήθελε να ενοχλήσει τους συνεταίρους του ΠΑΣΟΚ;

ΤΟ ΕΠΑΧΘΕΣ ΚΑΙ ΕΠΟΝΕΙΔΙΣΤΟ ΧΡΕΟΣ

Εμείς δεν αρνούμαστε το αρχικό κεφάλαιο που δανείστηκε η Ελλάδα. Αν και πρέπει μα εξετάσουμε και τις μυστικές διαδικασίες (βλέπε παρακάμερα Παπανδρέου – Στρος Καν) ή και τους εκβιασμούς που ασκήθηκαν για να πάρει μνημονιακά δάνεια η Ελλάδα και να είναι σε συνεχή ομηρία.

Αλλά όπως και να ‘χουν τα πράγματα, αυτό το κεφάλαιο που μας αναλογεί, θα το πληρώσουμε με μια συμφωνία, που πρέπει να έχει υπόψη της και την αλληλεγγύη, που πρέπει να διέπει τα Κράτη – Μέλη της Ε.Ε. και την τραγική θέση των ελληνικών οικογενειών και της ελληνικής αγοράς, που ζουν τα τελευταία πέντε χρόνια εφιαλτικές καταστάσεις.

Επαναλαμβάνω, το κεφάλαιο θα διακανονιστεί και θα επιστραφεί. Αλλά όλο αυτό το «πλέγμα» των επιτοκίων, που έχει συμβάλλει μετά από 5 φρικτά, μνημονιακά χρόνια το χρέος να βρίσκεται πάντα εκεί ψηλά στα 350 δισεκατομμύρια ευρώ, δεν θα πρέπει να δούμε ποιο κομμάτι αυτού του χρέους είναι ως επαχθές και επονείδιστο;
Αυτό το κομμάτι δεν θα πρέπει να διαγραφεί;

ΟΙ ΣΗΜΑΔΙΑΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΟΥΝΚΕΡ ΚΑΙ ΣΟΪΜΠΛΕ

Για την ιστορία, να αναφερθώ σε δύο σημαδιακές δηλώσεις:

Η μία που είχε δώσει ως Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και Πρόεδρος του Eurogroup ο κ. Γιούνκερ. Είχε πει στο περιοδικό «Der Spiegel», ότι χρόνια τώρα βλέπανε την καταστροφική πορεία της Ελλάδας, αλλά δεν μιλάγανε για να… μην χαλάσουνε τις Γερμανικές και Γαλλικές εξαγωγές στη χώρα μας!

Η άλλη δήλωση είναι του κ. Σόιμπλε, η οποία – αν θυμάμαι καλά – ήταν προς τα τέλη του 2011. Είχε πει, ότι δεν πρέπει να διαμαρτύρονται οι Γερμανοί φορολογούμενοι για το δάνειο που δίνει η Γερμανική πλευρά στη Ελλάδα, διότι η Γερμανία κερδίζει από τους τόκους 370 εκατομμύρια ευρώ. Δεν θέλω να κάνω κανέναν σχόλιο επ’ αυτού.

Όπως επίσης πιστεύω, ότι αυτή η Επιτροπή, – ανεξάρτητα αν θα απασχολήσει και την Εξεταστική Επιτροπή για τα Μνημόνια – θα πρέπει να ασχοληθεί και με τις σαφείς καταγγελίες για την πλαστογράφηση των στοιχείων της ΕΛ.ΣΤΑΤ., με βασικό κατηγορούμενο τον σημερινό υπόδικο Πρόεδρο της, Ανδρέα Γεωργίου.

ΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΕΣ

Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω την σημερινή πρόεδρο της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, που ανέλαβε αυτή την πρωτοβουλία για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους και πέρα από τους Έλληνες Εμπειρογνώμονες θέλω από τα βάθη της καρδιάς μου να ευχαριστήσω και όλους τους ξένους Εμπειρογνώμονες, που ήρθαν εδώ να βοηθήσουν την Πατρίδα μου σε μια έρευνα που είναι και απόδοση Δικαιοσύνης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Ποιος σκότωσε τον Καποδίστρια;
Ποιος όπλισε το χέρι των δολοφόνων και ποιος τους φυγάδευσε μετά;
Με ποιου την εντολή και τον σχεδιασμό;
Ποιος κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά;
Ποιος είναι ο εγκέφαλος;

Το ερώτημα είναι όχι μόνον ένα από τα μεγαλύτερα της ελληνικής ιστορίας, αλλά, πλέον, είναι και εξαιρετικά επίκαιρο, όπως προκύπτει από τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή περί εξεταστικής επιτροπής του μνημονίου.

Γιατί αν πρόκειται αυτή να πάει πίσω στο ΄81 όπως ζητά ο Αντώνης Σαμαράς, ή ακόμα και στο ’74, ή να αναφέρεται σε πραξικοπήματα όπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας, από το τελευταίο εκ των οποίων έχουν περάσει περίπου πενήντα χρόνια και δεν έγινε και όπως αναφέρθηκε στη Βουλή, τότε, γιατί να μην ασχοληθεί και με τη δολοφονία του Καποδίστρια; Ούτως ή άλλως, έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και έχει και πολύ μεγαλύτερη σημασία για την μετέπειτα πορεία του ελληνικού κράτους…

Η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή ήταν, από κάθε άποψη και από όλες τις πλευρές, κατώτερη των περιστάσεων – συνοδεύθηκε ακόμα και με χοντρά πραγματολογικά λάθη...

Ηταν κατώτερη της υπόθεσης των ευθυνών του πως φτάσαμε ως εδώ, των ουσιαστικών και πραγματικών ευθυνών, ήταν όμως κατώτερη και των πραγματικών, οριακών στιγμών που αυτή τη στιγμή βιώνει η Ελλάδα.

Ηταν, με λίγα λόγια, επί της ουσίας μια μέτρια θεατρική παράσταση για την οποία η Ελλάδα κάθε άλλο παρά έχει αυτή την ώρα την πολυτέλεια.

Η εξεταστική ξεκίνησε όπως ξεκίνησε.

Καλώς όμως ξεκίνησε.

Ας κάνει τώρα τη δουλειά της, χωρίς φόβο και πάθος και χωρίς να καταστεί επίκεντρο της ζωής της χώρας - τουλάχιστον μέχρι να καταλήξει κάπου.

Γιατί αν εξελιχθεί σε σήριαλ για τα κανάλια, θα κάνει τεράστιο κακό σε όλα τα επίπεδα και φυσικά και στον ίδιο της τον σκοπό.

Εκτός κι αν στο τέλος μάθουμε τουλάχιστον για τον Καποδίστρια…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έχω μια ιδιαίτερη συμπάθεια στους νέους ανθρώπους που συμμετέχουν, παρεμβαίνουν, έχουν οράματα και αγωνίζονται για τις ιδέες τους, σε σχέση με κάποιους άλλους του φραπέ, του καναπέ και της κοινωνικής αδράνειας.

Αγαπητοί φίλοι!
Έχω μελετήσει τις ιδέες σας και γνωρίζω τι ζητάτε. Ονειρεύεστε μια κοινωνία αλληλεγγύης που όλοι θα εργάζονται μαζί για την παραγωγή κοινού έργου, το όποιο θα διανέμεται δίκαια, χωρίς ανισότητες και ιεραρχίες.

Ξέρω ότι για να επιτευχτεί αυτό πρέπει να καταργηθεί κάθε μορφή ιδιοκτησίας και κατοχή των μέσων παράγωγης, η ύπαρξη των οποίων αποτελούν για σας ανασταλτικό παράγοντα προς επίτευξη των οραμάτων σας.

Γνωρίζω ότι επιδιώκετε τη συλλογική κατοχή και διαχείριση των φυσικών πόρων που με κοινωνικό καθήκον θα τους εκμεταλλευτείτε προς όφελος όλων, ανάλογα των αναγκών και της προσφοράς του καθενός.

Και ο Προυντό και ο Μπακούνιν κ.α, κατήγγειλαν το καπιταλιστικό καθεστώς της εποχής εκείνης και προέβαλαν την ανατροπή του σαν προϋπόθεση αλλαγής της κοινωνίας. Η κοινωνική επανάσταση της εργατικής τάξης θα εγκαθιδρύσει μια άναρχη κοινωνία ελευθερίας και δικαιοσύνης».

Ωραία μέχρι εδώ!
«Οι επαναστάσεις όμως για να επιτύχουν, εκτός από το ηθικό πρόταγμα που προβάλλουν, κερδίζονται και με το παράδειγμα.
Ναι το παράδειγμα.
Τι σας εμποδίζει λοιπόν να επιδείξετε μια μικρογραφία της κοινωνίας που ζητάτε;

Θα είχατε κερδίσει πράγματι το ενδιαφέρον μας, αν αντί να παραβιάζατε το περιστύλιο της Βουλής και το κτήριο της Πρυτανείας, ζητούσατε από την Πολιτεία να σας παραχωρηθεί ένα εργοστάσιο (από τα χιλιάδες κουφάρια που έχουμε στη χώρα) και να το λειτουργήσετε μόνοι σας.
Τεχνικές διαδικασίες και πόροι θα υπήρξαν από την ίδια την κοινωνία, να είστε βέβαιοι. Θα αναλαμβάνατε λοιπόν ένα εργοστάσιο από την αρχή .
Θα βρίσκατε πρώτες ύλες, μηχανήματα, εργατικό δυναμικό έχετε, και σε λίγο καιρό όλοι θα αντικρίζαμε να καπνίζει το πρώτο φουγάρο ενός «συνεταιριστικού εργοστασίου» που θα λειτουργούσε με τις δικές σας παραγωγικές σχέσεις.
Το ίδιο μπορεί να γίνει και με αγροτικές καλλιέργειες, που όλοι θα παράγετε και όλοι θα μοιράζεστε.
Γιατί δεν παίρνετε την ευκαιρία να τρίψετε στη μούρη του καπιταλισμού την αποτελεσματικότητα του δικού σας οράματος;

Να είστε σίγουροι ότι είναι πολύ πιο αποτελεσματικό και από τις πορείες διαμαρτυρίας και από τις μολότοφ στις ανυπεράσπιστες βιτρίνες των εμπορικών καταστημάτων.

Η κοινωνία θα ήταν πολύ πιο κοντά σας, αν αντί καταλαμβάνατε τα πανεπιστήμια της χώρας, απαιτούσατε να σας δοθεί ένας χώρος να λειτουργήσετε μόνοι σας.

Γιατί άραγε δεν το κάνετε;»

Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο Saint-Simon έθεσε το ιδεολογικό υπόβαθρο, ο Robert Owen δημιούργησε την κατασκήνωση «Νέα Αρμονία», όπως και ο Charles Fourier την Brook Farm . Συνεταιριστικές μικρές κοινωνίες ανθρώπων με τις δικές σας αρχές. Στόχος των οποίων ήταν ο μετασχηματισμός της κοινωνίας με το παράδειγμα και την εμπειρία.

Δυστυχώς όμως διαπίστωσαν ότι το εγχείρημα σκόνταφτε στις μικροαδυναμίες των μελών αυτών των μικρών κοινωνιών . Η ανεπάρκεια κάποιου ή η ολιγωρία άλλου και η απόκλιση αρκετών από τον τελικό σκοπό, δημιούργησε την ανάγκη για περισσότερο έλεγχο και περισσότερους πόρους. Το πείραμα απέτυχε παταγωδώς.

Τυχαίο; Δε νομίζω. Παρόμοια πειράματα έγιναν την ίδια εποχή 178 φορές. Και τις 178 φορές είχε το ίδιο αποτέλεσμα.

Ξέρετε γιατί αγαπητοί μου φίλοι, οι κοινωνίες που οραματίζεστε δεν μπορούν να επιβιώσουν και αποσυντίθενται μετά από λίγο καιρό;
Γιατί παραβιάζουν μια σημαντική αρχή. Την σημαντικότερη.
Την διαφορετικότητα του ατόμου.

Με τρομάζει η ιδέα να είμαι μέλος μια μεγάλης ομάδας που θα μου υπόσχεται «ευτυχία» με το δικό της και μοναδικό τρόπο.

Τρέμω με την ιδέα να βρίσκομαι πάνω σ’ένα «τραίνο» το οποίο θα έχει ΜΙΑ διαδρομή, ΕΝΑ στόχο και ΕΝΑΝ προορισμό. Δε θέλω να ανεβώ στο «τραίνο» της ουτοπίας σας. Θέλω τον δικό μου προορισμό, το δικό μου όραμα, τη δική μου διαδρομή. Θέλω το δικό μου «τραίνο».

Μη μου επιχειρηματολογείτε για ιδανικά και άξιες, γιατί αυτά αυτοακυρώνονται από την στιγμή που η επίτευξη τους δημιουργεί αποκλεισμούς.

Προτιμώ μια κοινωνία άνιση, παρά μια κοινωνία με καταναγκαστική εξίσωση.

Προτιμώ καλύτερα μια κοινωνία με κινδύνους, παρά μια κοινωνία με επιβεβλημένη ασφάλεια τύπου «Κυνόδοντα»

Προτιμώ μια κοινωνία με «ελευθερία συνείδησης», από μια κοινωνία «συλλογικής συνείδησης».

Κανένα, κατά το κοινώς λεγόμενο, «κοινό συμφέρον» δεν είναι ανώτερο από το κάθε «ατομικό ενδιαφέρον».

Το «ΕΓΩ» δεν είναι υποσύνολο του «ΕΜΕΙΣ», αλλά το αντίθετο. Το «ΕΜΕΙΣ» υποτάσσετε μπροστά στην αυτοδίκαιη έκφραση του «ΕΙΜΑΙ».
Το δικαίωμα του «ΕΝΟΣ» είναι άδικο να θυσιάζεται στο αυθαίρετο και ετεροπροσδιορισμένο «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ».

Αφού ισότητα δεν μπορεί να υπάρχει στην προσπάθεια, δεν μπορεί να υπάρχει ούτε στο αποτέλεσμα. Ισότητα υπάρχει μόνο στην αδράνεια και στην ακινησία. Αυτό δηλαδή που παράγουν τα μοντέλα σας.

Αγαπητοί μου φίλοι αναρχικοί κι αντιεξουσιαστές, αφήστε να έχουμε και μεις τη δική μας ηθική και να διεκδικούμε και μεις τη κοινωνία που θέλουμε με το δικό μας τρόπο.

Αν δεν έχετε να μας επιδείξετε κάτι από τις δικές σας δράσεις που να προάγουν κοινωνικό πλεόνασμα, παρακαλώ πολύ αφήστε μας να το κάνουμε εμείς. Τα άτομα.

Αυτά που δεν θέλουν να ανήκουν στα κολλεκτιβίστικα σύνολα των μονόδρομων που ονειρεύεστε.

Αν συνεχίσετε να σπάτε, να καίτε, να καταλαμβάνετε και να μην σέβεστε αυτά που έχω φτιάξει με τον δικό μου μοναδικό τρόπο, τότε θα αντιδράσω.

Και επειδή δεν νομιμοποιούμαι να αντιδράσω αυθαίρετα (όπως εσείς) θα αντιδράσω θεσμικά, σύμφωνα με τους νόμους που ψήφισα.

Αν δεν αξιοποιήσετε μια ιδέα σαν αυτή που σας πρότεινα και δεν σταματήσετε να καταστρέφετε το παρόν μου για να κτίσετε το απροσδιόριστο μέλλον σας, θα καταλήξω στο συμπέρασμα ότι δεν είστε ιδεολόγοι, αλλά αλήτες».

Με συμπάθεια
Αντώνης Κρούστης




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Πριν από λίγο καιρό ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα Ντ. Σπέκχαρντ, είχε δηλώσει ότι η Γερμανία με την εγκληματική της ανευθυνότητα θα αναγκάσει την Ελλάδα να αλλάξει γεωπολιτικό στρατόπεδο στρεφόμενη στην Ορθόδοξη Ρωσία και το κόστος έτσι για την ΕΕ και τις ΗΠΑ θα είναι δυσανάλογο μεγαλύτερο από ότι θα μπορούσε να προκαλέσει το μέγεθος της χρεωκοπίας της ελληνικής οικονομίας.
Με οικονομικούς όρους, σύμφωνα με τον Σπέρκχαρτ, η Ελλάδα δεν είναι ίσως τόσο σημαντική παγκοσμίως, αλλά σε μια στιγμή όπου οι ΗΠΑ και η Ευρώπη διεξάγουν πολυέξοδες πολιτικές μάχες στην Ανατολική Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή, η εκδίωξη μιας χώρας όπως η Ελλάδα, που βρίσκεται στο σταυροδρόμι αυτών των περιοχών, θα ήταν πολύ πιο δαπανηρή μακροπρόθεσμα.

Είναι γνωστό πως η Ελλάδα εδώ και πολλές δεκαετίες θεωρείται πάντα σαν μια δεδομένη δουλική χώρα στην άσκηση της εξωτερικής της πολιτικής που σέρνονταν πίσω από τους περίφημους «συμμάχους» μας Αμερικανούς και άλλους εταίρους (κατά το Yes Man!).
Αυτοί οι «σύμμαχοι» μας σε κάθε εθνικό πρόβλημα όχι μόνο μας εγκατέλειπαν με παραδειγματικό τρόπο, αλλά ακόμα περισσότερο, τάσσονταν σχεδόν πάντα υπέρ των αντίπαλων μας και σε δεδομένες περιπτώσεις υπέρ της τουρκικής προκλητικότητας, όπως πρόσφατα στην κατάφορη παραβίαση από την πλευρά της Τουρκίας της κυπριακής υφαλοκρηπίδας.
Με λίγα λόγια δεν είχαμε το δικαίωμα να ασκούμε ανεξάρτητη εθνική εξωτερική πολιτική σύμφωνα με τα εθνικά μας συμφέροντα και αυτό το πληρώσαμε πολύ ακριβά.
Όταν το 2007 επιχειρήθηκε μια στροφή στις στρατηγικές επιλογές της χώρας για να προχωρήσει κάνοντας καινούργιες συμμαχίες που θα εξυπηρετούσαν καλύτερα τα εθνικά και οικονομικά μας συμφέροντα, είχαμε τα γνωστά υπονομευτικά γεγονότα. Οι φονικές φωτιές το καλοκαίρι του 2007 και οι οργισμένες διαδηλώσεις του Δεκεμβρίου του 2008, ήταν μόνο λίγες από τις κατευθυνόμενες αντιδράσεις εναντίον του τότε πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή. Το προσωπικό αμερικανόφιλο περιβάλλον του (κ. Μπακογιάννη), ακόμα και οι στενοί του συνεργάτες είχαν στραφεί εναντίον του και τον υπονόμευαν. Ο αρχηγός της τότε αντιπολίτευσης, ο γνωστός ελληνόφωνος ΓΑΠ, ωρύονταν για την φίλορωσική του στροφή που δεν συμβιβάζονταν με τις διασυνδέσεις του με τις ΗΠΑ. Μέχρι και παρακολουθήσεις τηλεφώνων γίνονταν και σχέδια δολοφονίας του από ξένες μυστικές υπηρεσίες που τελικά τον ανέτρεψαν.

Σήμερα, εκείνο που πρέπει να εξετάσουμε είναι από που εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντα της Ελλάδας, με την δεδομένη δύσκολη συγκυρία που έχει προκληθεί από ελληνικές προδοτικές επιλογές και από την εναντίον μας τοκογλυφική πολιτική της Γερμανίας.
Η πραγματικότητα είναι πως στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν συναισθήματα, φιλίες αλλά γεωστρατηγικά και γεωοικονομικά συμφέροντα. Και υπάρχουν πολλοί λόγοι που δείχνουν ότι τα συμφέροντα της χώρας μας είναι με την Ρωσία και όχι με αυτούς που κατέστρεψαν και καταλήστεψαν με τον χειρότερο τρόπο την Ελλάδα με τα εθνοκτόνα μνημόνια.

Για να μιλήσουμε πολύ απλά και χωρίς μακροσκελείς και συχνά ακατανόητες αναλύσεις, κατ’ αρχή στο ενεργειακό ζήτημα έχουμε εξάρτηση από την Ρωσία και συνεπώς θα ωφεληθούμε από μια ελληνορωσική προσέγγιση. Να μην ξεχνάμε το μεγάλο ζήτημα του αγωγού Μπουργάζ (Πύργος) - Αλεξανδρούπολη, που προδόθηκε με άθλιο τρόπο από τον Τζέφρυ (ΓΑΠ), για να καταλήξουμε στον εξαρτημένο από την Τουρκία αγωγό ΤΑΡ, που κρύβει πολλές παγίδες ακόμα και για την εθνική μας ανεξαρτησία. Ένα από τα μεγαλύτερα γεωστρατηγικά ατού μας, προδόθηκε από μια αμερικανοκρατούμενη πολιτική ηγεσία, made by Jefry. 
Δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι πως στον βασικότερο τομέα της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή στον τουρισμό, η Ρωσία είναι από τους μεγαλύτερους σπόνσορες μας. Το ρωσικό συνάλλαγμα που ρέει κάθε τουριστική περίοδο (να μην ξεχνάμε τον θρησκευτικό τουρισμό), στην χώρα μας έχει στηρίξει την οικονομία μας σε εποχές μνημονιακής λεηλασίας.
Τρίτος μεγάλος λόγος είναι ο τομέας των επενδύσεων. Η Ρωσία είναι από τις ελάχιστες χώρες, αν όχι η μοναδική, που έχει δείξει στο παρελθόν μεγάλο και κυρίως ουσιαστικό ενδιαφέρον για μεγάλες επενδύσεις στην χώρα μας, σε αντίθεση από τους δυτικούς «συμμάχους» μας που μόνο κάποια λόγια «παρηγοριάς» μας δίνουν αλλά καμία διάθεση για σοβαρές επενδύσεις. Το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι το πως να βάλουν χέρι στα «ασημικά» της χώρας. Δυστυχώς όμως η ρωσική πρόθεση για επενδύσεις αντιμετωπίστηκε στο παρελθόν αρνητικά από ένα κατοχικό πολιτικό κατεστημένο, με αποτέλεσα να ναυαγήσουν κάποια επενδυτικά σχέδια μην τυχόν και «ενοχληθούν» οι «σύμμαχοί» μας που κατέστρεψαν την ελληνική οικονομία.

Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στην Μόσχα μπορεί κατ’ αρχή να μην φαίνεται πως μπορεί να αλλάξει πολλά πράγματα, μπορεί όμως να αποτελέσει μια μεγάλη και ιστορική στροφή προς εξυπηρέτηση των ελληνικών συμφερόντων και του ελληνορθόδοξου λαού μας.
Κάποτε θα πρέπει να μάθουμε στην πραγματικότητα τι σημαίνει «σύμμαχος» και τι σημάνει «εταίρος», σε μια Ευρώπη όχι λαών, αλλά ανθελλήνων τοκογλύφων τραπεζιτών.

Πηγή Νikosxeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Κατερίνα Γκαράνη 


Αν είναι έτσι η Αριστερά τότε πώς είναι η Δεξιά; Κοντεύουν τρεις μήνες στην εξουσία και το μόνο που έχουν κάνει είναι να φορτώνουν χρέη στους Έλληνες κάνοντας σπασμωδικές κινήσεις αριστερής αντιπολίτευσης στις ίδιες τις δεξιότατες πολιτικές αποφάσεις τους.
Πιο χαμηλά δεν έχει πέσει ο πήχης ούτε επί κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου με την επανάσταση του αυτονόητου. Φθάσαμε στο σήμερα και στην επανάσταση του ανόητου.

Τουλάχιστον ξηλώστε τα αριστερά τσεγκεβαρίστικα αστέρια και τα βελουχιώτικα άρματα και κάντε αυτό που θέλετε να κάνετε χωρίς τον φερετζέ της Αριστεράς. Καπιταλιστόμουτρα είστε με Ε.Ε και ΝΑΤΟ να σας κάνουν ό,τι θέλουν. Βάζετε υπογραφές στα κρυφά αναθέτοντας σε αμερικανική εταιρεία που συνεργάζεται αποκλειστικά με το ΝΑΤΟ για την συντήρηση πολεμικών αεροσκαφών, λες και ο φόβος αυτή την στιγμή είναι μην μπούνε οι Τούρκοι και πάρουν την Θεσσαλονίκη. Λες κι άμα ήθελαν οι Τούρκοι δεν έμπαιναν από το 2010 την ώρα που οι συνάδελφοι της Αριστερής κυβέρνησης είχαν αφήσει τα πάντα στις ορέξεις όλων. Εκτός αν τα ελληνικά μαχητικά θα προστατεύουν τις αμερικανικές πλατφόρμες εξόρυξης στο Αιγαίο από τους ΝΑΤΟϊκούς Τούρκους!

Για ποια νέα Ευρώπη χαριεντίζεστε με το ΔΝΤ και τους φύλακες των τραπεζών, Θεσμούς; Αντιπολιτεύεστε τον ίδιο τον λαό που εκπροσωπείτε.
Αντί να ξηλώσει ο κ. Τσίπρας τον υπουργό Βαρουφάκη μετά την εξευτελιστική για τους Έλληνες δήλωσή του ότι “θα εκπληρώνει εις το διηνεκές η Ελλάδα τους πιστωτές της”, κάθεται και τον κοιτάζει σαν τον μεγάλο στοχαστή.

Δύο μεγάλα μυαλά πέρασαν από την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια: Ο στοχαστής Γιώργος και ο στοχαστής Γιάνης. Το ένα μάς έριξε στο γκρεμό και το άλλο αναλύει το πώς πέσαμε.
Τόσο μεγάλος γνώστης των οικονομικών που δεν ήξερε ότι για να νοικιάσεις ακίνητο πρέπει να κόβεις απόδειξη είσπραξης αφού το έχεις δηλώσει πρώτα στην εφορία ως ενοικιαζόμενο.

Έγινε ο Βαρουφάκης περιβολάρχης και δεν το γνωρίζουμε;
Ποιες ήταν οι προεκλογικές ιαχές της κυβέρνησης και κορόιδεψε έναν λαό που ζούσε σε απόγνωση και νόμιζε ότι είδε το φως το αληθινό στο πλάνο βλέμμα του Γιάνη;
Μίλησε ή δεν μίλησε για επαναδιαπραγμάτευση του χρέους;
Τι είπε ο Βαρουφάκης στην Λαγκάρντ; “Θα πληρώνουμε τα χρέη στο διηνεκές”.
Ποια χρέη, στοχαστή μου; Ολοκληρώθηκε ο έλεγχος της Επιτροπής Χρέους και δεν το γνωρίζουμε;
Αποδέχεστε τελικά το χρέος που φορτώθηκε στην Ελλάδα και ντρέπεστε να μάς το πείτε;

Νομίζετε ότι με Λαφαζάνηδες και Στρατούληδες που κάνουν επαναστατικές δηλώσεις υπέρ του δημοσιοϋπαλληλικού και όχι δημοσίου συμφέροντος θα ρίχνετε για πολύ ακόμα στάχτη στα μάτια του λαού που στέκεται σε δύο ουρές από την ώρα που γίνατε εξουσία;
Στην πρώτη να πληρώνει τους φόρους των μνημονιακών νόμων και στην άλλη να περιμένει το επίδομα αλληλεγγύης ως πτωχός και εξαθλιωμένος. Δύο ουρές που ξεκινούν από το κάθε ελληνικό σπίτι και καταλήγουν στο ταμείο υπέρ της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ μέσω περίεργων αμερικανικών εταιρειών που συνδράμουν με εκατοντάδες εκατομμύρια αντίτιμο στην ασφάλεια της χώρας.
Εδώ έχουν μπει μέσα μέχρι και οι Αφγανοί να κάνουν επενδύσεις με τις ευχές των κυβερνήσεων.
Τα σύνορα έχουν πέσει προ πολλού.
Ποιανού σύνορα να φυλαχθούν; Της Ε.Ε ή των ΗΠΑ; Διότι σύνορα η Ελλάδα δεν έχει πια.
Ότι δεν έχετε σκοπό να βάλετε πλάτη να σηκωθεί ο λαός στα πόδια του είναι πλέον φαεινότερον όλων των ήλιων του σύμπαντος.
Αντί να σπρώχνετε τους Έλληνες να πάρουν τη γη τους στα χέρια τους, εσείς κλείνετε συμφωνίες με τους Ρώσους και τους Αζέρους για το πώς θα πάρουν ελληνική γη για να περάσουν το δικό τους αέριο προς την Ευρώπη μη και κρυώσει ο κώλος της Μέρκελ.

Τι καλό θα δει από αυτά τα έργα η Ελλάδα, αριστεροί της κακιάς ώρας;
Υπάρχουν εκατομμύρια Έλληνες που ξεπουλάνε την ακίνητη περιουσία τους και χιλιάδες που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς σπίτι και εσείς τους λέτε ότι θα έχουν φθηνό φυσικό αέριο.
Να ζεστάνουν τι; Τον αέρα που θα αναπνέουν τον οποίο σε λίγο θα τον φορολογήσετε κι αυτόν ως πλούσιο βίο;
Κι αν ακόμα κάποιοι έχουν σπίτι σε λίγο με τους Φόρους Μεσαίας Ακίνητης Περιουσίας δεν θα έχουν ούτε αυτοί. Θα ζούμε στο αέριο του Λαφαζάνη. Σαν μπαλόνια πολύχρωμα όπως αυτά που κρατούν οι οπαδοί στις ομιλίες των σωτήρων τους. Μωβ, ροζ και φούξια μπαλονάκια made in China με Russian gas. Εκτός αν θεωρείτε ότι με τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις χωραφιών για να περάσει ο αγωγός θα πλουτίσουν οι κάτοικοι και θα γίνουν κάτοικοι του Θρακο-μακεδονικού Εμιράτου.

“Ανήκομεν εις την Δύσην”, “η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες” και τρία πουλάκια κάθονταν στου Κίτσου το ταμπούρι. Ούτε στην Δύση ανήκουμε, ούτε η Ελλάδα μας ανήκει.
Αυτό κατάφεραν οι προηγούμενοι και έρχεστε εσείς να ζητάτε ανταποδοτικά τέλη για επιχειρήσεις ξένων επενδυτών. Το ολοκληρώσατε το μεταπολιτευτικό ερώτημα για το πού ανήκουμε.
Ανήκομεν εις το πουθενά.
Μπαίνουν από πόρτες και παράθυρα ο ΟΟΣΑ με την εργαλειοθήκη του Μπομπ του Μάστορα, διακυβερνητικές συμφωνίες με Ισραήλ και ΗΠΑ με γελοία σχέδια Μάρσαλ. Κερασάκι σε αυτή την σουρεαλιστική τούρτα να πληρώνουμε εις το διηνεκές τις προστάτιδες δυνάμεις της Ε.Ε-ΔΝΤ και παντεσπάνι θα συμφωνήσουμε με τον Πούτιν να μας συνδράμει με το παίρνει τα πορτοκάλια και τα μαρούλια μας. Προϊόντα που για να φυτευτούν θα πρέπει να έχουν την άδεια μέσω Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ε.Ε και τις επιδοτήσεις της Ε.Ε. Ούτε τα μαρούλια δεν μας ανήκουν και η κυβέρνηση θέλει να μας πείσει ότι είμαστε ανεξάρτητη χώρα. Είμαστε χώρα με αδειοδοτούμενα μαρούλια.

Αναρωτήθηκε άραγε η κυβέρνηση αν είναι κυβέρνηση υπάρχουσας χώρας;
Διότι οι πολίτες με αυτά που αντιμετωπίζουν καθημερινώς ξέρουν ότι χώρα δεν έχουν. Είναι πολίτες μιας φανταστικής χώρας που παίζουν τoυς υποτακτικούς φανταστικών κυβερνητών.
Πρέπει να μας ορίσει κάποιος από τους εκλεκτούς του λαού τι ορίζει ως χώρα διότι έχουμε μπερδέψει τα μπούτια μας.

Αν θεωρούν ότι μπορούν να συνεχίζουν την βύθιση της βυθισμένης χώρας παίρνοντας δάνεια για να πληρώνουν μισθούς, συντάξεις και να εξοφλούν τις πιστώσεις των Θεσμών που το 86% πήγαν για να σωθούν οι Τράπεζες, τότε για αυτούς χώρα σημαίνει μόνο χώρα λαμόγιο.

Χώρα που δεν έχει καμία σχέση ούτε με την Ευρώπη, ούτε με την Τουρκία, ούτε με τα Βαλκάνια, ούτε με την Αμερική, ούτε με την Αφρική.
Θα ήταν ορθό να μην έχει καμία σχέση με όλα τα παραπάνω αρκεί να είχε λόγο ύπαρξης διότι αυτή την στιγμή οι Έλληνες δεν ξέρουν για ποιο λόγο υπάρχουν. Έγιναν με το ζόρι απάτριδες εφόσον δεν δουλεύουν για την χώρα τους αλλά για να ξεχρεώνουν την επιβεβλημένη από τους αποικιοκράτες αεργία της χώρας τους.

Πώς να σε καλύψει μια χώρα που δεν την καλύπτεις εσύ ως πολίτης;
Ξεχάσαμε την χώρα μας προσπαθώντας να σωθούμε από τους πολιτικάντιδες και μάς ξέχασε κι αυτή.
Μείναμε εμείς, το χρέος και οι στοχαστές!

Μας έχετε βάλει σε “αριστερή” συσκευασία ανοησίας, φούμαρων, ηλιθιότητας με έναν Καμμένο να δένει με φιόγκους από τα κομμάτια της ελληνικής σημαίας την χώρα-πακέτο.
Είχαμε χώρα και την κάνατε κουτί.
Μια το πάτε πεσκέσι στην ρωσική Αρκούδα, μια στον αμερικανικό Αετό, μια στα Γουρούνια της ΕΕ.

Κι εμείς θηρία να στριμωχνόμαστε σαν ποντίκια στο κουτί πεθαίνοντας από ασφυξία στερούμενοι του αέρα, του ήλιου,του νερού, του χώματος, της ελευθερίας.
Να ακούμε μέσα από την μικροσκοπική μας κάσα την νεκρολογία βασισμένη στα δικά μας ιδανικά από στόματα καιροσκόπων συνειδητά απάτριδων. Δειλών και χέστηδων. Κοινώς, πολιτικών.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Τα μνημόνια είνα εδώ! Ακόμη εδώ.
Κι αν όχι τα ίδια, σύμφωνα με την κυβέρνηση, τουλάχιστον τα αποτελέσματά τους.

Δεν μπορούμε να επαναπαυόμαστε ούτε μιά στάλα, ούτε να χαμογελάει το χειλάκι μας απ΄ το ξεδόντιασμα στην Βουλή που τους κάνει η Ζωή, όταν η άλλη ζωή, η δική μας, η εν τάφω, κυλάει συνεχώς την κατηφόρα, που οι κακούργοι της συγκυβέρνησης του αίσχους, παρέα με τους δολοφόνους των 8 την έσπρωξαν.

Δυό μήνες μετά την ρήξη του λαού με τους εγκληματίες της πολιτικής, και ανακούφιση ακόμη καμία.
Δεν είμαστε παράλογοι.
Ξέρουμε ότι η βαθιά, η μελετημένη καταστροφή που υπέστη η χώρα και η κοινωνία από τους δωσίλογους πολιτικούς, χρειάζεται πολλά χρόνια για να αναταχθεί.

Όμως.
Μπορούν να γίνουν άμεσα βήματα ''παγώματος'' της κατηφόρας.
Δυό-τρία νομοσχέδια-αναχώματα της καταστροφής μπορούν να γίνουν:
Άμεση παύση της διαδικασίας πλειστηριασμών ακινήτων κάθε είδους και αιτιολογίας.
Άμεση απαγόρευση των εξώσεων κάθε είδους και αιτιολογίας.
Μετατροπή των 3μηνων, 5μηνων, 6μηνων συμβάσεων εργασίας μεταξύ εργαζομένων και εταιρειών σε αορίστου χρόνου.
Πάγωμα μέχρι του τέλους του έτους κάθε είδους απαιτήσεων των τραπεζών για κάθε είδους δάνεια-πιστώσεις που προέρχονται από πριν το 2010.

Όλα αυτά μπορούν να γίνουν με το ''έτσι (κυβερνητικό) θέλω''!
Στην ανάγκη ας μην περάσουν άμεσα απ' την Βουλή.  
Ας γίνουν με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου!
Να δούμε, τώρα που πρόκειται για θέμα επιβίωσης του λαού, αν θα τους αρέσει!
Και όλα αυτά βεβαίως να έχουν προσωρινό, ολιγόμηνο χαρακτήρα, ώσπου να αποτιμηθεί ψύχραιμα και δίκαια η κατάσταση, να τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις ή η ρήξη με τους εταίρους - κοράκια, και να μπορέσει η κυβέρνηση να ασχοληθεί με επιμέλεια με την διαλυμενη κοινωνία.

Το σίγουρο όμως είναι πως δεν μπορεί η κατάσταση να συνεχιστεί έτσι.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε αν θα ''σκάσει η χώρα'' στα χέρια του σημερινού πρωθυπουργού (κατά την προσφιλή και αισχρή έκφραση των απολογητών των μνημονίων και κάθε λογής προσκυνημένων) και στο μεταξύ να ''σκάσει η κοινωνία'' στα χέρια μιάς κυβέρνησης που έχει την υποστήριξη του 65% και, του ελληνικού λαού!

Γιατί η κοινωνία έχει ήδη ''σκάσει'', ή είναι πολύ κοντά.
Σε λίγο θ' αρχίσουμε ο ένας να δαγκώνουμε τον άλλο, αυτόν που στο κάτω-κάτω είναι στην ίδια ή παραπλήσια μοίρα με μας.
Η κοινωνία-ζούγκλα είναι πολύ κοντά.
 Ο ακήρυχτος εμφύλιος εξελίσσεται ήδη κρυφά! Σοβεί!

Αυτό, αν συμβεί, θα είναι και η μεγάλη αποτυχία της κυβέρνησης.
Και θα είναι αυτό που επεδίωξαν οι προδότες.
Μέτρα, τώρα!
Χθες, αν είναι δυνατόν!..

Υ.Γ.  Κανένα μέτρο δεν μπορεί να ληφθεί, μ' αυτόν τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, με αυτήν την ΕΛΣΤΑΤ, με αυτό το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο (ΕΣΡ), γενικά με αυτή την δημόσια διοίκηση την διορισμένη απ' τους προδότες. ΞΗΛΩΜΑ ΤΩΡΑ!

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Στη Μόσχα θα βρίσκεται αύριο και μεθαύριο ο Αλέξης Τσίπρας. Θα είναι ο έβδομος Ελληνας πρωθυπουργός που θα επισκεφθεί τη ρωσική πρωτεύουσα. Μάλιστα οι τρεις πρώτοι, ο δεξιός Κωνσταντίνος Καραμανλής τον Οκτώβριο του 1979, ο κεντροαριστερός Ανδρέας Παπανδρέου τον Φεβρουάριο του 1985 και ο ακραίος νεοφιλελεύθερος δεξιός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τον Ιούλιο του 1991 είχαν προλάβει να επισκεφθούν τη Μόσχα όταν υπήρχε ακόμη η Σοβιετική Ενωση. Ο Κώστας Σημίτης πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη τον Ιούλιο του 2001. Οσο για τον Κώστα Καραμανλή, αυτός έσπασε κάθε ρεκόρ.

Στα πεντέμισι χρόνια που κυβέρνησε την Ελλάδα, επισκέφθηκε τη Ρωσία ως πρωθυπουργός τρεις φορές - τον Δεκέμβριο του 2004, τον Δεκέμβριο του 2007 και τον Απρίλιο του 2008. Και τις τρεις φορές συναντήθηκε με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Ακόμη και ο ακραίος φιλοαμερικανός Γιώργος Παπανδρέου, στα δύο μόλις χρόνια της πρωθυπουργίας του, πρόλαβε να δει τον Πούτιν, ο οποίος τότε ήταν πρωθυπουργός και όχι πρόεδρος της Ρωσίας. Μόνο ο Αντώνης Σαμαράς από τους Ελληνες πρωθυπουργούς των τελευταίων... σαράντα (!) χρόνων δεν πήγε στη Μόσχα.

Και τις οκτώ προηγούμενες επισκέψεις των Ελλήνων πρωθυπουργών στη Ρωσία, ουδέποτε καμία μεγάλη δύναμη της Δύσης είχε εκφράσει δημοσίως τη δυσαρέσκειά της για το γεγονός. Αγνοούμε τι είχαν κάνει παρασκηνιακά οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί ή άλλοι Ευρωπαίοι, αλλά δημοσίως κανένας τους δεν είχε τολμήσει να διακηρύξει την αντίθεσή του στην πραγματοποίηση επίσκεψης Ελληνα πρωθυπουργού στη Ρωσία. Σήμερα όμως οι Γερμανοί θεωρούν τη χώρα μας τόσο άθλιο προτεκτοράτο τους που με επικεφαλής τους κατάπτυστους σοσιαλδημοκράτες έσπευσαν να απευθύνουν προειδοποιήσεις... καλής συμπεριφοράς -βάσει των γερμανικών απόψεων, φυσικά- στον Ελληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.

Ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς υπέμνησε στον Τσίπρα ότι θα ήταν "απαράδεκτο", αν υπολογίζοντας σε ρωσική βοήθεια "θέσει σε κίνδυνο την κοινή θέση της ΕΕ σε ό,τι αφορά τη Ρωσία" σε συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα "Χάνοφερσε Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ". Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και ο επίσης σοσιαλδημοκράτης αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, σε συνέντευξη που έδωσε αυτός στη "Ράινισε Ποστ", σε άλλη γερμανική εφημερίδα. "Δεν μπορώ να πιστέψω ότι οποιοσδήποτε στην Αθήνα παίζει πραγματικά με τη σκέψη να στρέψει την πλάτη στην Ευρώπη και να πέσει στην αγκαλιά της Μόσχας" δήλωσε ο Γκάμπριελ. "Οποιος θέλει ευρωπαϊκή βοήθεια, πρέπει η πυξίδα του να δείχνει προς τις Βρυξέλλες και όχι προς τη Μόσχα", δήλωσε στη "Χάνοφερσε Αλγκεμάινε" ο δεξιός Γκίντερ Κρίχμπαουμ.

Ολόκληρη τη μεγάλου σχήματος τρίτη σελίδα της είχε αφιερώσει στην επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Μόσχα η εφημερίδα της γερμανικής ελίτ "Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε" στο προχτεσινό, πασχαλιάτικο φύλλο της. Προβοκατόρικος φυσικά ο τίτλος της σελίδας: "Στρέφεται τώρα η Αθήνα προς τη Μόσχα;" απορούσε δήθεν. "Ο Αλ. Τσίπρας πετάει αυτή την εβδομάδα στη Ρωσία. Αναζητεί συμμαχία με τον Πούτιν; Πολλά μιλούν υπέρ αυτής. Αλλά μόνο από πρώτη ματιά" καθησύχαζε με τον υπότιτλο τους αναγνώστες της. Το άρθρο πάντως άρχιζε... δρακουλιάρικα! "Η επίσκεψη του Τσίπρα θα συνοδεύεται από φόβους...

Κατά το τρομακτικό σενάριο, ο Τσίπρας θα μπορούσε έναντι μιας επιταγής δισεκατομμυρίων από τον Πούτιν να αποστρέψει το πρόσωπό του από την ΕΕ και να επιδιώξει μια συμμαχία με τη Ρωσία" γράφει μεταξύ πολλών άλλων η "Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε". Από το προσκλητήριο των φιλογερμανικών δυνάμεων κατά της επίσκεψης Τσίπρα στη Ρωσία, δεν θα μπορούσαν φυσικά να απουσιάζουν οι "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς" του Λονδίνου. "Ο Τσίπρας δεν θα βρει τη σωτηρία στη Μόσχα" ήταν ο τίτλος χθεσινού άρθρου της φιλογερμανικής βρετανικής εφημερίδας. "Ναι, η Αθήνα έχει βέτο επί της ανανέωσης των κυρώσεων (σ.σ.: κατά της Ρωσίας). Λαμβάνει όμως επίσης πόρους της ΕΕ. Από αυτή την προοπτική, μια εντελώς αντιπαραθετική στάση θα είχε ανεπιθύμητα οικονομικά αποτελέσματα. Νομίζετε πραγματικά ότι η ΕΕ θα συνέχιζε να πληρώνει επιδοτήσεις στην Ελλάδα, αν η Αθήνα επρόκειτο να βγει από την Ευρωζώνη και να αναπτύξει δεσμούς με τη Ρωσία;" γράφει τρομολαγνικά και απύθμενα ηλίθια ο Μινχάου, ο κορυφαίος ίσως αρθρογράφος της εφημερίδας!

Με το ίδιο απύθμενο θράσος, ο γερμανικής καταγωγής αρθρογράφος καθορίζει και το... περιεχόμενο της συνομιλίας Πούτιν - Τσίπρα! "Τι θα έπρεπε να συζητήσουν ο Τσίπρας με τον Πούτιν; Η συμβουλή μου θα ήταν να ασχοληθούν με τον καιρό και τα σπορ και κατόπιν ο Τσίπρας να γυρίσει γρήγορα πίσω και να χαράξει μια οικονομική συνεκτική στρατηγική που να μη βασίζεται στη Ρωσία" γράφει. Στις διαταγές σας!

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου