Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Οκτ 2015

Δύσκολα εμφανίζεται στην Ιστορία τέτοια οβιδιακή μεταμόρφωση, τέτοια μετάλλαξη ενός πολιτικού ηγέτη, όπως αυτή του κ. Τσίπρα. Και το ίδιο δύσκολα ένα αριστερό κόμμα, ή έστω το μέρος εκείνο του κομματικού σώματος που του απέμεινε, παρακολουθεί αυτή τη μετεξέλιξη προσπαθώντας να μιλήσει τη γλώσσα που μιλούσε πριν να αυτομολήσει στην πολιτική που αντιμαχόταν.

Σπανίως, επίσης, στην Ιστορία αυτή η μεταμόρφωση συντελείται τόσο γρήγορα. Και τόσο ξετσίπωτα.

Θα αναφερθώ μόνον σε ένα απ’ τα χίλια που έλεγε ο κ. Τσίπρας, πριν να αρχίσει κι αυτός να αραδιάζει τα χίλια ένα παραμύθια της Χαλιμάς.

Ελεγε: «Η λέξη ισοδύναμα έχει εισαχθεί απ’ την τρόικα. Οταν αναζητούνε ισοδύναμα, εννοούν ισοδύναμους πόνους».

Τώρα όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ομιλούν στα πάνελ και από του βήματος της Βουλής για τους εν λόγω πόνους -τα ισοδύναμα- ως να πρόκειται για φάρμακα που θεραπεύουν πάσα λύπη και στεναγμό, ως να πρόκειται για παραμυθία αυτών των ίδιων, ώστε να αντέξουν τον αυτοδιασυρμό τους.

Εσχατοι των Κλαζομενίων και υπομείονες των Αβδηριτών.

Δεν έχει, όμως, πλέον καμία σημασία να υπενθυμίζει κανείς στον κ. Τσίπρα τι έλεγε και τι λέει.

Το έργο έχει προχωρήσει, βρισκόμαστε σε μια νέα σελίδα. Κι αυτή, επίσης, σπανίως εμφανίζεται στην Ιστορία, εις όσα αφορούν τουλάχιστον την παρουσία της Αριστεράς διεθνώς.

Σπανίως κόμματα της Αριστεράς έχουν περιπαίξει τη λογική, έχουν ατιμάσει την ηθική κι έχουν διασύρει την ιδεολογία τους όσον ο κ. Τσίπρας και το κόμμα του, απ’ όταν ο ίδιος κι όσοι τον ακολούθησαν πέρασαν κάτω απ’ τα καυδιανά δίκρανα της υποταγής.

Σπανίως οι ηττημένοι ηττώνται μέσα τους και οι ήρωες μεταμορφώνονται σε ρεμάλια, όπως έγινε με πολλούς από τους Σέρβους μετά τον πόλεμο που έχασαν.

Η Αριστερά, σε όλες της τις εκδοχές, εκφράζει την ταξική αντίθεση με τη Δεξιά, σε όλες της επίσης τις εκδοχές.

Ποτέ άλλοτε, ή σπανίως, ένα κόμμα της Αριστεράς δεν έχει διασύρει τόσο πολύ και τόσο, σαν έτοιμο από καιρό, αυτήν την αντίθεση.

Και μαζί της και τον εαυτόν του.

Οι γενίτσαροι ήταν αθώοι. Τους άρπαζαν μωρά οι Οθωμανοί και τους ανάθρεφαν τέρατα. Ο ΣΥΡΙΖΑ που απέμεινε δεν αποτελείται από γενίτσαρους.

Αυτοί που αυτομόλησαν στη δεξιά πολιτική δεν ήταν αρπαγμένα μωρά, αλλά ενήλικες που ανάλωσαν -αν όχι όλοι, πάντως οι περισσότεροι και οι καλύτεροι- τη ζωή τους στρατευμένοι στις ιδέες, στα ιδανικά και στον τρόπο της Αριστεράς.

Που ως τώρα δεν ήταν ποτέ η χλεύη της Δεξιάς.

Μα δεν αυτομόλησαν, θα έλεγε κανείς, υποχώρησαν για να ανασυνταχθούν και να πολεμήσουν την επόμενη μέρα. Μάλιστα. Πώς πολεμάνε; Λέγοντας όσα κατήγγειλαν; Πράττοντας όσα απέρριπταν; Ή, μήπως, δεν εφαρμόζουν το μνημόνιο που οι ίδιοι υπέγραψαν και μαζί με όλες τις εκδοχές της Δεξιάς υπερψήφισαν; Ή, μήπως, δεν γνωρίζουν ότι τα περί ισοδύναμων είναι φούμαρα, καθώς ο ίδιος ο κ. Τσίπρας έλεγε – ή, μάλλον, ούτε καν φούμαρα, αλλά «πόνοι»;

Σε τι ελπίζουν; Σε ένα λέγε-λέγε-λέγε, ό, τι μείνει κι όπου βγάλει; Τόσο μπορούν; Πέστε μου ένα (αριθμός 1) μέτρο, που έφεραν ως αντιστάθμισμα στα εγκληματικά μέτρα που δέχθηκαν να επιβάλουν. Ενα! Ούτε ένα. Ενώ αντιθέτως βροχή, βροχή φωτιάς κι Αρμαγεδδών, οι διαταγές που εκτελούν.

Κι επιπλέον διαπράττουν το αίσχιστο: φορτώνουν στον λαό τον φόνο του εαυτού του.

«Μας ψηφίσατε, δεν μας ψηφίσατε»,; ερωτούν ξεδιάντροπα εκείνους που φόβισαν, εκείνους που εξαπάτησαν.

Ο κ. Τσίπρας έγινε πρωθυπουργός για να έχουμε υπερπρωθυπουργό τον κ. Μάαρτεν Φέρβεϊ ή όποιον άλλο γκαουλάιτερ μας στείλει το Βερολίνο.

Σπανίως μια μετάλλαξη λαμβάνει σάρκα και οστά σε τέτοιο βάθος και με τέτοια ταχύτητα.

Ο κ. Τσίπρας μιμείται πλέον τον μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου, με όλο και πιο ανατριχιαστικό τρόπο.

Ομιλεί με τη σύνταξη του Ανδρέα, τις παύσεις του Ανδρέα, τη στίξη του Ανδρέα.

Και το πιο ανατριχιαστικό, όλο και πιο έντονα πια η φωνή του θυμίζει τη φωνή του Ανδρέα.

Ανατριχιαστικό, αλλά αναμενόμενο, διότι όσο πιο κούφιος είναι ο μίμος, τόσο πιο έντονη ακούγεται η ηχώς του ινδάλματός του.

Σπανίως ένας πολιτικός έχει μιμηθεί τόσους πολλούς και τόσα πολλά.

Ο κ. Τσίπρας μιμείται την πολιτική Σαμαρά, τους τρόπους του Βενιζέλου και το στιλ του Ανδρέα.

Τον μόνον που δεν μιμείται ο κ. Τσίπρας είναι τον σύντροφο Τσίπρα που πιστέψαμε, που βοηθήσαμε, που αγαπήσαμε.

Η ντροπή που βαραίνει πολλούς από εμάς για όλο αυτό είναι το ελάχιστο.

Η οδύνη, όμως, που βοηθήσαμε να βαραίνει σήμερα, απ’ όλο αυτό, κόσμο και κοσμάκη είναι ανεξιλέωτη…

Του Στάθη
Πηγή Enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Σωτήρης Ρούσσος

Η σφαγή της Άγκυρας δείχνει με τον πιο βάρβαρο αλλά σαφή τρόπο την περιδίνηση στην οποία έχει περιέλθει η Τουρκία τα τελευταία τρία χρόνια. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι ανά εικοσαετία σχεδόν (δεκαετίες 1970, 1990 και αυτή που διανύουμε) η γείτων βρίσκεται σε «κρίση», που πια μοιάζει ενδημική. Κάθε φορά η μετακεμαλική Τουρκία είχε να αναμετρηθεί με τρεις βασικές προκλήσεις: την σχέση του κράτους με την οικονομία, την σχέση του τουρκικού εθνικισμού με το κουρδικό στοιχείο και τέλος την σχέση του κράτους με το Ισλάμ. Καμία ίσως από τις προηγούμενες κρίσεις δεν επηρεαζόταν τόσο από το περιφερειακό ισοζύγιο ισχύος όσο αυτή και σε καμία από τις προηγούμενες οι υπερδυνάμεις δεν είχαν τόσο λίγη δυνατότητα παρέμβασης όσο σήμερα.

Ζούμε μια εποχή που παρά την υπεροπλία της η μοναδική υπερδύναμη δεν μπορεί να επιβληθεί σε ισχυρούς, κάποιες φορές ηγεμονικούς, περιφερειακούς παίκτες. Οι παίκτες αυτοί όπως η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία, η Γερμανία αλλά και η Τουρκία το Ιράν, η Βραζιλία και η Νότιος Αφρική αποκτούν μια αυξανόμενη αυτονομία κινήσεων σε σχέση με τις στρατηγικές επιδιώξεις των ΗΠΑ χωρίς βέβαια να αμφισβητούν το πλανητικό πρωτείο τους.

Σε αυτό το περιβάλλον, η τουρκική κρίση θα πρέπει να αναλυθεί με γνώμονα τέσσερα βασικά στοιχεία.
Πρώτον, την ανταπόκριση του μετακεμαλικού κράτους στις τρεις βασικές προκλήσεις που αναφέραμε, δεύτερον, τη θέση της Τουρκίας στην περιφέρειά της, δηλαδή την ευρύτερη Μέση Ανατολή, τρίτον, τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τέταρτον την θέση της στον ενεργειακό χάρτη.

Η πολιτική ηγεμονία του Ερντογάν και του ΑΚΡ έβγαλε την Τουρκία από την κρίση της δεκαετίας του 1990. Εφαρμόζοντας ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο αμφισβήτησε την κυριαρχία του στρατού και της κεμαλικής κοσμικής ελίτ στην οικονομική σφαίρα και ανέδειξε νέες δυναμικές οικονομικές ελίτ που προέρχονταν από τον ισλαμικό ευσεβισμό. Το μοντέλο αυτό στηρίχθηκε στην σκληρή εκμετάλλευση ενός πολυάριθμου φτηνού εργατικού δυναμικού που πρόσφερε η εσωτερική μετανάστευση και ο δημογραφικός δυναμισμός της χώρας.

Την ίδια στιγμή η συμμαχία του ΑΚΡ με το κίνημα του Φετουλλάχ Γκιουλέν, οικονομικά πανίσχυρο και με την επιρροή του να απλώνεται σε πολλές χώρες, έδωσε την δυνατότητα στο πολιτικό Ισλάμ να καταλάβει κεντρική θέση στην τουρκική κοινωνία και τα ΜΜΕ. Το καθεστώς Ερντογάν - ΑΚΡ «εισέβαλε» σε κρίσιμους τομείς του τουρκικού κράτους, τον στρατό και την δικαιοσύνη και απέκτησε ισχυρές προσβάσεις σε αυτό που αποκαλείται «βαθύ κράτος». Τέλος, η πολιτική Ερντογάν προς το κουρδικό στοιχείο βασίστηκε κυρίως στην εκμετάλλευση των συντηρητικών κουρδικών στρωμάτων της περιφέρειας και του ευσεβιστικού Ισλάμ τους. Η «ειρηνευτική διαδικασία» που ξεκίνησε με το ΡΚΚ του έδωσε τον αναγκαίο πολιτικό χώρο και χρόνο για αυτόν τον προσεταιρισμό.

Σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει άρδην στα πεδία και των τριών προκλήσεων. Η προσπάθεια του μεταμοντέρνου ερντογανικού δεσποτισμού να ελέγξει ασφυκτικά το χαλαρό και αυτόνομο διεθνές δίκτυο οργανώσεων του κινήματος του Φετουλλάχ Γκιουλέν οδήγησε στην κατάρρευση της συμμαχίας του ΑΚΡ με το κίνημα αυτό. Ο αυτοεξόριστος ηγέτης του θεωρείται πια απόλυτος εχθρός για το καθεστώς Ερντογάν. Η οικονομική ανάπτυξη έχει επιβραδυνθεί και ήδη είναι φανερές οι «φούσκες» κυρίως στις κατασκευές και την αγορά γης πλήττοντας ιδιαίτερα τα νεόπλουτα μεσοστρώματα του ισλαμικού ευσεβισμού και θέτοντας σε αμφισβήτηση την νεοφιλελεύθερη οικονομική συνταγή. Οι αποκαλύψεις για διαφθορά τραυματίζουν ανεπανόρθωτα το ηθικό πλεονέκτημα των ισλαμιστών έναντι των κεμαλικών στοιχείων στο στρατό και το δικαστικό σώμα. Ο συριακός εμφύλιος και η κλιμάκωση των συγκρούσεων με το ΡΚΚ αναβαθμίζουν ιδιαίτερα τον ρόλο του στρατού. Η κατάρρευση της Συρίας και η δημιουργία μιας αυτόνομης κουρδικής ζώνης στα βορειοανατολικά αυτής της χώρας επαναφέρει το κουρδικό ως ζήτημα ασφάλειας της Τουρκίας ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς ότι το PYD - YPG των Κούρδων της Συρίας και το ΡΚΚ αποτελούν πολιτικο - στρατιωτικά συγκοινωνούντα δοχεία.

Στο περιφερειακό επίπεδο ο συριακός εμφύλιος και ιδίως η μετατροπή του σε μια αδυσώπητη περιφερειακή σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Σαουδική Αραβίας εξουδετέρωσε την στρατηγική των Νταβoύτογλου - Ερντογάν να μετατρέψουν την Τουρκία σε ηγετική οικονομική δύναμη και το πολιτικό Ισλάμ του ΑΚΡ σε πολιτικό μοντέλο στη Μέση Ανατολή.

Η Τουρκία είδε ωστόσο δύο σημαντικές ευκαιρίες στον συριακό εμφύλιο: πρώτον, την επικράτηση στην Συρία μιας μετριοπαθούς ισλαμιστικής κυβέρνησης σουνιτών μουσουλμάνων (που είναι η πλειονότητα του πληθυσμού της Συρίας) υπό την επιρροή της Άγκυρας και, δεύτερον, την συντριβή της κουρδικής αυτονομίας στη βορειοανατολική Συρία μέσω της έμμεσης ενδυνάμωσης των τζιχαντιστικών οργανώσεων. Προς το παρόν αποτυγχάνει και στους δύο στόχους. Η αμερικανική μάλιστα στήριξη των Κούρδων της Συρίας δημιούργησε μεγαλύτερη ανασφάλεια στην Άγκυρα και την ώθησε στην κλιμάκωση της στρατιωτικής καταστολής των Κούρδων της Τουρκίας. Η Τουρκία πληρώνει σε μεγάλο βαθμό την υπερβολική επίδειξη αυτονομίας έναντι των ΗΠΑ και έχει χάσει κάθε εμπιστοσύνη στην Ουάσιγκτον.
Η θέση της θα γίνεται δυσχερέστερη μετά την ρωσική επέμβαση. Οι Ρώσοι φαίνεται ότι δεν χτυπούν το Ισλαμικό Κράτος αλλά άλλες οργανώσεις της συριακής αντιπολίτευσης, τις οποίες η Τουρκία επηρέαζε και έτσι διατηρούσε μια προνομιακή θέση στο συριακό παιχνίδι. Με την εξουδετέρωση αυτών των ομάδων οι Ρώσοι και οι Ιρανοί θα «καθαρίσουν» το πεδίο και θα θέσουν την διεθνή κοινότητα μπροστά σε ένα καθαρό δίλημμα: ένας «μεταρρυθμισμένος» Άσαντ ή το Ισλαμικό Κράτος; Εκεί η θέση της Τουρκίας θα είναι πολύ δύσκολη και τα περιθώρια ελιγμών πολύ στενά ιδιαίτερα αν το Κουρδικό παραμείνει ανοικτό.

Η Τουρκία όμως, προικισμένη με την γεωπολιτική της θέση είναι δυνατόν να παίξει σε πολλά επίπεδα. Η συζήτηση με την ΕΕ για το προσφυγικό αναδεικνύει και πάλι την παλαιά τουρκική και ευρω-νατοϊκή αφήγηση για την Τουρκία ως το τελευταίο, ακρότατο προπύργιο του δυτικού-νατοϊκού κόσμου απέναντι στο «μεσανατολικό χάος» που πρέπει να ενισχυθεί με κάθε τρόπο. Για την Τουρκία αυτή η εξέλιξη ανοίγει δύο ευκαιρίες: πρώτον επαναφέρει με την στήριξη, για πρώτη φορά, της ΕΕ και της ίδιας της Επιτροπής τα ζητήματα συνδιοίκησης του Αιγαίου και, δεύτερον, θέτει τις βάσεις για το άνοιγμα μιας νέας πολιτικής διαπραγμάτευσης για προνομιακή σχέση με την ΕΕ (δεν την ενδιαφέρει η ένταξη). Το πρώτο ζήτημα δεν τελείωσε βέβαια με μια ανακοίνωση του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, ούτε καν με τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής. Είναι προφανές ότι η εκβιαζόμενη από τους δανειστές Ελλάδα θεωρείται χώρα μειωμένης και κυρίως «εύπλαστης» κυριαρχίας, η οποία δύναται να πάρει μορφές συμβατές με τα συμφέροντα των ηγεμονικών δυνάμεων της Ε.Ε.

Η κλιμάκωση των στρατιωτικών συγκρούσεων με το ΡΚΚ και η έκρυθμη κατάσταση που δημιουργούν οι εξελίξεις στη Συρία και στο Ιράκ προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία για την δυνατότητα της Τουρκίας να αποτελέσει εναλλακτική οδό διέλευσης ενεργειακών πόρων από το Αζερμπαϊτζάν και τη Ρωσία στην περίπτωση που η ουκρανική κρίση κλιμακωθεί περαιτέρω. Σχεδιασμοί και έργα δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων βρίσκονται εν αναμονή των εξελίξεων και της αποκατάσταση ενός κλίματος ασφάλειας στην χώρα. Και όλα αυτά σε μια στιγμή που η είσοδος του Ιράν στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά ενέργειας μετά την άρση των κυρώσεων θα μπορούσε να μεταβάλλει την Τουρκία σε ένα από τα μεγαλύτερα πεδία διέλευσης ενέργειας στον κόσμο.

Απέναντι σε αυτές τι εξελίξεις και την δυναμική που δημιουργούν το καθεστώς είχε δύο επιλογές ιδιαίτερα μετά την συνταρακτική για την τουρκική κοινοβουλευτική ιστορία είσοδο του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP), δηλαδή της συμμαχίας του κουρδικού κινήματος και μεγάλου μέρους της τουρκικής Αριστεράς στην τουρκική Εθνοσυνέλευση. Η μία επιλογή θα ήταν να συμμαχήσει με το κόμμα αυτό και να οδηγήσει την Τουρκία σε μια δημοκρατική και πλουραλιστική διέξοδο που θα μπορούσε να αποτελέσει και πραγματικό πρότυπο για χώρες με εθνοθρησκευτικές κοινότητες και ανταγωνισμούς, όπως η Συρία και το Ιράκ. Η άλλη ήταν αυτή που ακολούθησε, δηλαδή η ραγδαία ώσμωση του με τις συμπεριφορές των κεμαλικών ελίτ και η φοβική στήριξή του στην καταστολή, στην κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του κουρδικού στοιχείου και στο «βαθύ κράτος». Παλαιότερα αυτή η επιλογή ήταν επαρκής για τη διατήρηση του εσωτερικού status quo. Με την σημερινή κατάρρευση του κράτους σε Συρία και Ιράκ τα πράγματα περιπλέκονται. Όμως, για ένα κοινωνικά συντηρητικό και οικονομικά νεοφιλελεύθερο κόμμα όπως το ΑΚΡ και για μια προσωπικότητα ενσάρκωση του μεταμοντέρνου δεσποτισμού όπως ο Ερντογάν, η πρώτη επιλογή δυστυχώς δεν υπήρξε ποτέ.

* Αναπληρωτής Καθηγητής και επιστημονικός υπεύθυνος του Κέντρου Μεσογειακών, Μεσανατολικών & Ισλαμικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ο Δρόμος της Αριστεράς»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μην μας στέλνετε πρόσφυγες!!! Αυτό λένε οι "ανθρωπιστές" της Ευρώπης που είναι και οι εγκληματίες που διέλυσαν την Συρία, για να κάνουν μεγάλες δουλειές με τους Τούρκους! Οι θρασύτατοι που προκάλεσαν την αιματοχυσία και που "γέννησαν" χιλιάδες φανατικούς ισλαμιστές - τζιχαντιστές και στυγνούς εγκληματίες, μετά την "επίδειξη ανθρωπισμού" που έκαναν, τώρα πλέον δεν θέλουν τα θύματα στην αυλή τους και τώρα επιθυμούν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε ένα τεράστιο Άουσβιτς.

Τέλος στην ελεύθερη διέλευση προσφύγων και μεταναστών από τα εδάφη της Ελλάδας και άλλων βαλκανικών κρατών θα επιδιώξει να θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη μίνι-σύνοδο που έχει συγκαλέσει ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ την Κυριακή, σύμφωνα με πληροφορίες της «Wall Street Journal».

Όπως αναφέρει η WSJ, το προσχέδιο της ατζέντας της συνόδου δείχνει πως ο κ. Γιούνκερ θα ζητήσει από τον Αλέξη Τσίπρα και τους ηγέτες των υπόλοιπων χωρών που βρίσκονται στο «βαλκανικό μονοπάτι» να σταματήσουν την πρακτική της ανεξέλεγκτης προώθησης των προσφύγων προς τους βόρειους γείτονές τους.

«Οι ηγέτες δεσμεύονται να αποφύγουν τη διευκόλυνση της μετακίνησης προσφύγων και μεταναστών στα σύνορα μιας άλλης χώρας της περιοχής χωρίς τη συναίνεση αυτής της χώρας. Η πολιτική του να [στέλνουμε] πρόσφυγες σε μια γειτονική χώρα δεν είναι αποδεκτή», αναφέρεται στο προσχέδιο, με φανερή πρόθεση να σταματήσουν ή έστω να ελαχιστοποιηθούν να προσφυγικά ρεύματα από το νότο.

Η εν λόγω πρακτική έχει επιτρέψει σε εκατοντάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο να μεταβούν από τα Βαλκάνια στη Βόρεια Ευρώπη, όπου η Γερμανία, η Αυστρία, η Σουηδία και άλλες χώρες αδυνατούν να διαχειριστούν τη μαζική εισροή ανθρώπων.

Οι βορειοευρωπαϊκές χώρες θα εκπροσωπηθούν στη μίνι-σύνοδο από την γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, ενώ στις Βρυξέλλες θα βρεθεί και ο κεντροαριστερός καγκελάριος της Αυστρίας, Βέρνερ Φάιμαν.

Παράλληλα, η Ελλάδα και οι υπόλοιπες νοτιοευρωπαϊκές χώρες θα κληθούν να καταγράψουν κάθε αφιχθέντα πρόσφυγα ή μετανάστη καταχωρώντας τα δακτυλικά αποτυπώματά τους.

Η κατάσταση στα Βαλκάνια έχει επιδεινωθεί δραματικά τις τελευταίες ημέρες, μετά την απόφαση της Ουγγαρίας να τοποθετήσει φράχτες στα σύνορά της με την Σερβία και την Κροατία, ουσιαστικά ανακατευθύνοντας δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους προς τη Σλοβενία των 2 εκατομμυρίων κατοίκων.

Υπό το βάρος των αδιάκοπων εισροών, η Λουμπλιάνα έχει ζητήσει τη βοήθεια των Βρυξελλών, και σύμφωνα με το προσχέδιο της WSJ προβλέπεται να ενισχυθεί με 400 συνοριοφύλακες.

Εν τω μεταξύ, αποφασισμένη να πιέσει τους ευρωπαίους εταίρους της για την υιοθέτηση ακόμα πιο φιλόδοξων πολιτικών για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης, με υποχρεωτικές και μόνιμες ποσοστώσεις για τον διαμοιρασμό ενδεχομένως εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, είναι η Γερμανία, σύμφωνα την βρετανική «Guardian».

Μετάφραση από τον ΣΚΑΪ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πανελλαδικό κόμμα στήνουν οι Τούρκοι
  • Το παρασκήνιο πίσω από τη χαμένη «χριστιανική έδρα» στη Θράκη και την εκλογή τριών μουσουλμάνων
Ο Τσίπρας, καταλαβαίνοντας πόσο δυσμενής είναι η εξέλιξη, πρότεινε στον Στυλιανίδη να αναλάβει το υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης και να το μετεγκαταστήσει στην Κομοτηνή

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου, όλα έδειχναν να έχουν ξεκαθαρίσει. Ο Αλέξης Τσίπρας είχε κάνει την επινίκιο δήλωση αγκαλιά με τον Πάνο Καμμένο στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης είχε αναγνωρίσει την ήττα του και αστειευόταν με τους διαπιστευμένους συντάκτες της ΝΔ στο ισόγειο της Συγγρού, ο Βασίλης Λεβέντης πανηγύριζε την ανέλπιστη είσοδό του στη Βουλή, η Ζωή Κωνσταντοπούλου παρακολουθούσε ενεή στους δέκτες της τηλεόρασής της το δυσμενές αποτέλεσμα. Όλα είχαν «κλείσει» εκτός από μία έδρα που έκανε «βόλτες» σε ολόκληρη την επικράτεια. Ήταν έδρα της Ν.Δ.

Μία την έχανε στο λεκανοπέδιο, όπου ενδιαφερόμενη για την ανάκτησή της ήταν η Κατερίνα Παπακώστα, μία την έχανε στη Μυτιλήνη, όπου υποψήφιος ήταν ο πρώην υπουργός Χαράλαμπος Αθανασίου και μία στη Ροδόπη, όπου υποψήφιος ήταν ο επίσης πρώην υπουργός με αρχηγικές φιλοδοξίες Ευριπίδης Στυλιανίδης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αξιοποιούσε το μπόνους των πενήντα εδρών που είχε νομοθετήσει ο Προκόπης Παυλόπουλος ως υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης Καραμανλή. «Άρπαζε» ήδη δύο έδρες στην Ξάνθη κα στην Κέρκυρα, όπου έμεναν εκτός ο Αλέξανδρος Κοντός και ο Στέφανος Γκίκας, έμενε η Ροδόπη. «Θα πρέπει να περιμένετε!» ενημέρωσε λίγο μετά τα μεσάνυχτα στον αιφνιδιασμένο Στυλιανίδη ο εκλογολόγος Ηλίας Νικολακόπουλος που από σχετικά νωρίς είχε εικόνα για το «θρίλερ» της Ροδόπης.


Ο Στυλιανίδης, κατόπιν παρότρυνσης του στενού συνεργάτη του Κώστα Καραμανλή, Ευάγγελου Αντώναρου, κάλεσε τον Ανδρέα Δρυμιώτη της Singular Logic για περισσότερη ενημέρωση, αλλά αντιμετώπισε μία παγερή στάση. «Ανοίξτε τον υπολογιστή σας για να ενημερωθείτε κ. υπουργέ», ήταν η ψυχρή απάντηση που του εδόθη. Ο υπολογιστής, πράγματι, είχε δυσάρεστα νέα για δεύτερη φορά μετά τις ευρωεκλογές. Τον Ιούνιο του 2014, όλη η επικράτεια είχε βαφτεί με το «ροζάκι» του ΣΥΡΙΖΑ πλην Ροδόπης και Ξάνθης, όπου το ανεξάρτητο μειονοτικό κόμμα DEB είχε κατέλθει αυτόνομα και είχε αναδειχθεί πρώτο κόμμα στην περιοχή. Τότε, ο χάρτης είχε βαφτεί πράσινος στα χρώματά του και στα χρώματα της σημαίας του πρώτου αυτόνομου τουρκικού κρατιδίου της Οργάνης, που είχε συσταθεί βραχυβίως στις αρχές του 20ου αιώνα. Αυτή τη φορά το σοκ ήταν μεγαλύτερο. Για πρώτη φορά μετά την ενσωμάτωση της Θράκης, η Ροδόπη έμενε χωρίς χριστιανό βουλευτή. Και οι τρεις βουλευτές της περιοχής, οι Μουσταφά Μουσταφά, Αχμέτ Καραγιουσούφ και Ιλχάν Αχμέτ, είναι μουσουλμάνοι. Ο Στυλιανίδης, γιός ανατολικοθρακιώτη πρόσφυγα, του αείμνηστου δασκάλου Στέλιου Στυλιανίδη, παρασημοφορημένου αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης κατά του Βούλγαρου κατακτητή (είχε φθάσει στην περιοχή μέσα σε μυθιστορηματικές συνθήκες μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης), είχε προειδοποιήσει επανειλημμένως το αθηναϊκό κέντρο για τον κίνδυνο να μείνει χωρίς εκπροσώπηση η περιοχή, προσφέροντας μία τεράστια νίκη γοήτρου στο τουρκικό προξενείο.

Ο χριστιανικός πληθυσμός μειώνεται περισσότερο από όσο δείχνουν οι επίσημες στατιστικές (μετά βίας φθάνει το 40%, γίνεται πλειονότητα με τους φοιτητές του Πανεπιστημίου), τα χωριά μένουν χωρίς παπάδες, παρά τη συγκλονιστική προσπάθεια που καταβάλει δραστήριος μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής Παντελεήμων, το υπουργείο Παιδείας έκλεισε δύο τμήματα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης επί ΝΔ το 2013, οι Ένοπλες Δυνάμεις παρουσιάζουν πρόβλημα υποστελέχωσης σε πολλές μονάδες της Θρακικής ενδοχώρας, ενώ η Σχολή Αστυνομίας, που ίδρυσε ο Στέλιος Παπαθεμελής στις αρχές της δεκαετίας του 1990 για να θωρακίσει την περιοχή, μετατράπηκε –πάλι επί κυβέρνησης ΝΔ το 2012- σε κέντρο κράτησης μουσουλμάνων μεταναστών.

Μάταια ο Στυλιανίδης προσπάθησε να προειδοποιήσει για τις συνέπειες αυτής της ολέθριας πολιτικής και για τον κίνδυνο μη εκλογής χριστιανού βουλευτή. Αρκετοί στην Αθήνα, με άγνοια της τοπικής πραγματικότητας, τον κατηγορούσαν ανοικτά ότι «στήνει» εκβιαστικά διλήμματα σε κάθε αναμέτρηση για να διευκολύνει την επανεκλογή του. Πρόσωπα πέριξ της ηγεσίας της ΝΔ ισχυρίζονται ότι επιβάλλει τη συγκρότηση ασθενών ψηφοδελτίων για να βγαίνει με το «έτσι θέλω» πρώτος βουλευτής του νομού. Στις τελευταίες εκλογές του Ιανουαρίου πρώην υπουργός της ΝΔ συναντήθηκε μυστικά σε κτήρια κοντά στην τουρκική πρεσβεία της Αθήνας με τον γιό του πρώην ανεξάρτητου βουλευτή της μειονότητας Αχμέτ Σαδίκ (επονομαζόμενου και ως Ντεκτάς της Θράκης) Λεβέντ, επιχειρηματία που ζει και εργάζεται στην Τουρκία, προκειμένου να του προσφέρει θέση στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ. Εκείνος μεν αρνήθηκε για οικογενειακούς λόγους (έβαλε βέτο η σύζυγός του, ενθυμούμενη τις περιπέτειες του πεθερού της), αλλά έγινε αντιληπτό ότι το προξενείο πριμοδοτώντας την εκλογή δύο μουσουλμάνων βουλευτών στις πρώτες θέσεις των ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ και ενός στο ψηφοδέλτιο του Ποταμιού, είχε στόχο το «τρία στα τρία». Ο λόγος απλός. Η πιστοποίηση του ισχυρισμού ότι η μειονότητα είναι ήδη πλειονότητα και συνακόλουθα η μελλοντική απόπειρα για αυτοδιάθεση – αυτονομία (ο ψευτομουφτής μίλησε ανοικτά για δημοψήφισμα).

Η διάσωση της χριστιανικής έδρας στην Κομοτηνή τον Ιανουάριο του 2015 επετεύχθη χάρη στις ψήφους χριστιανών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και των ΑΝΕΛ, οι οποίοι μετακινήθηκαν την τελευταία στιγμή στη ΝΔ αντιλαμβανόμενοι τον κίνδυνο. Αυτή τη φορά ο Στυλιανίδης λόγω και της λίστας, αποφάσισε να μην παίξει πάλι το χαρτί του κινδύνου και άφησε τις τοπικές αρχές αναλάβουν τις ευθύνες τους. Τα ψηφοδέλτια των κομμάτων καταρτίστηκαν κατά τρόπο εντυπωσιακό. Επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ ήταν δύο μουσουλμάνοι βουλευτές, ο Μουσταφά και ο Καραγιουσούφ. Στην Ξάνθη ορίστηκε ο Ζελάλ Ζεϊμπέκ, ο οποίος απαίτησε να μην είναι άλλος μουσουλμάνος στο ψηφοδέλτιο του κυβερνώντος κόμματος. Επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο του Ποταμιού ήταν ο μουσουλμάνος Ιλχάν Αχμέτ, πολιτικός φίλος της οικογένειας Μητσοτάκη. Πρώην βουλευτής της ΝΔ (2004 – 2007) πολιτεύθηκε ανεπιτυχώς με τη Δημοκρατική Συμμαχία και τη ΔΗΜΑΡ στις διαδοχικές εκλογές του 2012. Επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο της ΛΑΕ του Παναγιώτη Λαφαζάνη ήταν επίσης μουσουλμάνος. Μόνο η ΝΔ, οι ΑΝΕΛ και η Χρυσή Αυγή είχαν επικεφαλής χριστιανό υποψήφιο. Η Ένωση Κεντρώων, είχε, επίσης, επικεφαλής έναν χριστιανό με καταγωγή από την Κυπαρισσία Μεσηνίας, ο οποίος μυστηριωδώς εμφανίστηκε την τελευταία στιγμή στην περιοχή.
Η σύνθεση των ψηφοδελτίων πλην του Ευριπίδη Στυλιανίδη θορύβησε και τον υποψήφιο βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και γραμματέα της Νομαρχιακής Επιτροπής του κόμματος Τάκη Χαρίτου, ο οποίος ζήτησε να τοποθετηθεί στην δεύτερη εκλόγιμη θέση. Η πρότασή του απερρίφθη από τα κεντρικά της Κουμουνδούρου, γιατί απείλησε(!) το κόμμα με αποχώρηση από το ψηφοδέλτιο ο πρώτος βουλευτής Μουσταφά Μουσταφά, ενώ άγχος είχε καταλάβει την Κουμουνδούρου για την απώλεια ψήφων, επειδή και ο υποψήφιος του Λαφαζάνη ήταν μουσουλμάνος, άρα της έκοβε ψήφους.

Το τουρκικό προξενείο, κατόπιν αυτού, γνωρίζοντας και τις ατέλειες του εκλογικού νόμου, επιχείρησε το μεγάλο κόλπο. Σταθμίζοντας τις πληροφορίες ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα συγκροτήσει κυβέρνηση συνεργασίας με το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη, μετακίνησε έναν μεγάλο αριθμό ψήφων του ΣΥΡΙΖΑ στο χωριό Αρριανά Ροδόπης υπέρ του Ιλχάν, ποντάροντας στο ενδεχόμενο ότι λόγω του εκλογικού νόμου μπορεί να κερδίσει και τις τρεις έδρες. Του βγήκε.
Φιλικά προς το προξενείο έντυπα, την παραμονή των εκλογών, προέβλεπαν το αποτέλεσμα και την κατανομή των εδρών 1-1-1 (ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – ΠΟΤΑΜΙ), με την προσθήκη ότι «μπορεί να υπάρξουν εκπλήξεις». Ήξεραν. Μία τελευταία προσπάθεια που έκανε την Πέμπτη, λίγο πριν από τις εκλογές, ο ανήσυχος για τις εξελίξεις πρέσβης Αλέξανδρος Μαλλιάς, υποψήφιος Επικρατείας του Ποταμιού, για να συνεννοηθούν τα κόμματα στην ύστατη στιγμή, έπεσε στο κενό εξαιτίας της άρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Η ψήφος της μειονότητας είχε κριθεί μετά κα ι τις παρασκηνιακές διαβεβαιώσεις που έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στα στελέχη της μειονότητας για την κατάργηση του πλαφόν του 3% εισόδου στη Βουλή.
Το αποτέλεσμα άφησε άφωνους τους πάντες. Νωρίς το πρωί της Δευτέρας κάλεσε τον Στυλιανίδη ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ο οποίος είχε υπογράψει πρώτος την έκκληση του βουλευτή Ροδόπης προς την πρόεδρο της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, για την ανάγκη σύστασης διακομματικής επιτροπής για τη Θράκη. Επιτροπή που ουδέποτε συνεστήθη.

Ο υπουργός Άμυνας, Πάνος Καμμένος, τηλεφώνησε επίσης. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, θορυβημένος από την εξέλιξη, έσπευσε μετά από μία εβδομάδα στην Κομοτηνή για ενημέρωση και άκουσε τον Μητροπολίτη Μαρωνείας να του αποκαλύπτει ότι δεν έγινε δεκτός από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα κατά την πρόσφατη περιοδεία του στην περιοχή, μολονότι ζήτησε να τον δει και να τον ενημερώσει για τα μεγάλα προβλήματα…

Ο Αλέξης Τσίπρας, καταλαβαίνοντας πόσο δυσμενής είναι η εξέλιξη, πρότεινε μέσω ειδικού απεσταλμένου του, αλλά και μέσω Καμμένου, στον Στυλιανίδη να αναλάβει το υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης και να το μετεγκαταστήσει στην Κομοτηνή. «Δεν πουλάω τη σημαία μου, η ΝΔ είναι το σπίτι μου, ευχαριστώ για την τιμητική πρόταση», ήταν η απάντησή του.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, μετέβη στις 4 Οκτωβρίου στην Ξάνθη, όπου κα παρέστη στους εορτασμούς για τα Ελευθέρια της πόλης, δηλώνοντας ότι «οι ρίζες του ελληνισμού στη Θράκη χάνονται μέσα στους αιώνες».
Στην Τουρκία οι πανηγυρισμοί για την εκλογή τριών μουσουλμάνων βουλευτών στη Ροδόπη απεκρύβησαν μετά βίας, πνίγηκαν για να μην φανεί η έκταση της ικανοποίησής τους για την εξέλιξη. Μόνο η κυβερνητική εφημερίδα «Γενί Σαφάκ» πανηγύρισε «για τη νίκη του «τουρκισμού» 69 χρόνια μετά την κατάκτηση της Θράκης από τον Ελληνικό Στρατό». Σημειώστε τον όρο «κατάκτηση»! Γι αυτούς η Θράκη είναι κατακτημένο έδαφος…
Στην Κομοτηνή η ατμόσφαιρα κατά τη δεξίωση που παρέθεσε ο απερχόμενος πρόξενος Ακιντζί για το Μπαϊράμι, στους κήπους της οδού Ιώνων, ήταν εορταστική. Παραδόξως άρχισαν να εμφανίζονται σε τοπικά χριστιανικά έντυπα οπαδοί της πολυπολιτισμικότητας, θεολόγοι, πολιτευτές, επιχειρηματίες με δουλειές στην Τουρκία που επιχείρησαν να υποβαμίσουν την σημασία της εξέλιξης να μείνει η πλειονότητα χωρίς βουλευτή.

Το Θρακικό ζήτημα, μετά και από αυτή την εξέλιξη μπαίνει σε νέα φάση. Στην πρώτη, που ακολουθεί αμέσως τώρα, αρχίζει ένας πόλεμος νεύρων υπό την μορφή ανυπόκριτης επίθεσης φιλίας εκ μέρους των μειονοτικών. Οι μουσουλμάνοι βουλευτές, με αέρα «οικοδεσπότη» απέναντι σε… «μουσαφίρηδες», υποδέχτηκαν τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και μετέβησαν για πρώτη φορά στο Επισκοπείο Κομοτηνής να συζητήσουν μαζί του ως βουλευτές του νομού, προκαλώντας αμηχανία. Παρέστησαν επίσης, στην επιμνημόσυνη δέηση που τέλεσε ο Μητροπολίτης Παντελεήμων για τα θύματα της Μικρασιατικής Καταστροφής από τους τούρκους στο μνημείο πεσόντων της πόλης.

Ο Ιλχάν, στις πρώτες δηλώσεις του στον τουρκικό Τύπο, φυσικά έκανε λόγο για την υπομονή των «Τούρκων της Θράκης», που αρχίζει πλέον να εξαντλείται. Δεδομένου ότι οι μουσουλμάνοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι τρεις στους 155, σύντομα θα αρχίσουν να πιέζουν την κυβέρνηση και να ανταλλάσσουν την ψήφο τους σε κρίσιμα νομοσχέδια με εκβιασμούς. Κορυφαίο θέμα στην ατζέντα τους είναι η κατάργηση του πλαφόν του 3%, κάτι που θα διευκολύνει την είσοδο του ανεξάρτητου μειονοτικού κόμματος DEB στη Βουλή.
Τρεις μέρες πριν από τις εκλογές, ο βουλευτής του Ποταμιού Ιλχάν επισκέφθηκε τον πρόεδρο του Ανεξάρτητου Μειονοτικού Κόμματος Αλή Τσαβούς, στα γραφεία του στην Κομοτηνή, για να λάβει τις ευλογίες του.
Δεν είναι, μάλιστα, καθόλου απίθανο σε κάποια στροφή των μελλοντικών εξελίξεων να ανεξαρτητοποιηθούν και οι τέσσερις μουσουλμάνοι βουλευτές για να ενταχθούν στο μειονοτικό κόμμα.

Στην πρώτη αυτή φάση της μετριοπάθειας, αφήνουν τη δύσκολη δουλειά στον Σύλλογο Επιστημόνων Μειονότητας να θέτει την ατζέντα επαναλαμβάνοντας συνεχώς την ορολογία «αυτονομία», θρησκευτική αυτονομία, εκπαιδευτική αυτονομία, κ.λ.π.

Η επόμενη φάση των τουρκικών σχεδίων είναι πιο «ενδιαφέρουσα». Όπως αποκαλύπτουμε σήμερα, αυτή τη στιγμή γίνονται εντατικές προετοιμασίες προκειμένου να μεταβληθεί το DEB σε πανελλαδικό κόμμα. Πρώτη βήμα είναι η αγορά ενός οικοπέδου έκτασης τριών στρεμμάτων στη χριστιανική κοινότητα της Καρυδιάς έξω από την Κομοτηνή για την ανέγερση μεγάλου κτιρίου, τύπου headquarter (αρχηγείου), για την στέγαση των υπηρεσιών του κόμματος. Κτιρίου που θα περιλαμβάνει πολυτελή γραφεία, συνεδριακό κέντρο, χώρους φιλοξενίας ξένων επισήμων κ.λ.π.

Δεύτερο βήμα είναι η σύνδεση του κόμματος της μειονότητας με τους αυτοαποκαλούμενους «Μακεδόνες» της Φλώρινας. Για τον σκοπό αυτό πηγαινοέρχεται στην περιοχή –κάποιοι ισχυρίζονται ότι εγκαταστάθηκε στην Θράκη μόνιμα- ο γνωστός αποσχισθείς ιερέας παπα-Τσαρκνιάς. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην πόλη της Κομοτηνής την περασμένη άνοιξη, στο συνέδριο των μειονοτήτων της FUEN (Ομοσπονδία Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων), που σύμφωνα με τις αιχμές του εκπροσώπου Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών, Κωνσταντίνου Κούτρα, χρηματοδοτήθηκε από την Τουρκία. Ο αυτοαποκαλούμενος επίσκοπος «Αιγαιακής Μακεδονίας» συναντήθηκε μάλιστα τότε με τους ψευτομουφτήδες Μετέ και Σερίφ σε μία προσπάθεια να τους νομιμοποιήσει.

Τρίτο βήμα είναι η ομογενοποίηση της μουσουλμανικής ψήφου σε Θράκη, Δωδεκάνησα και Λεκανοπέδιο, κάτι που επιχειρήθηκε δειλά για να μην προκληθεί η Πολιτεία στις ευρωεκλογές του 2014. Σύμφωνα με μία πληροφορία, η τουρκική εξωτερική πολιτική σχεδιάζει να αξιοποιήσει τη Θράκη και τις εκεί υπηρεσίες της (στην Αδριανούπολη λειτουργεί μεγάλο παράρτημα του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών της Υπηρεσίας Αποδήμων και της αντιπροεδρίας της κυβέρνησης) για τον μετασχηματισμό της σε «κέντρο διαλογής μουσουλμάνων προσφύγων», τους οποίους θα κατευθύνει στη Βόρεια Ευρώπη.
Όλα, δυστυχώς, δείχνουν ότι βρισκόμαστε στην έναρξη ενός νέου ιστορικού κύκλου για τον Ελληνισμό…

Πηγή περιοδικό «Crash»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Όταν επαναλαμβάνεις ένα ψέμα συνεχώς, παραμένει πάλι ούτω ή άλλως ψέμα. Όμως οι άνθρωποι πιστεύουν πολύ πιο εύκολα ένα ψέμα που το έχουν ακούσει εκατό φορές παρά μία αλήθεια η οποία είναι καινούργια για αυτούς» Βόλφανγκ Σόιμπλε
Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Ο κόσμος στο Βερολίνο είναι σοκαρισμένος γιατί πριν από τέσσερις μέρες κοντά στο δημαρχείο στο κέντρο του Βερολίνου οι λαθρομετανάστες σκοτώσανε εν ψυχρώ χωρίς λόγο έναν 20αχρονο Γερμανό. Ο δημοσιογράφος που πήγε να κάνει ρεπορτάζ στον τόπο του εγκλήματος, δεν μετέδιδε τα γεγονότα όπως είχαν γίνει και υπήρχαν μαρτυρίες για αυτό. Εκείνη την στιγμή λοιπόν που έκανε εμπρός στην κάμερα το ρεπορτάζ, ο κόσμος από πίσω του και διαμαρτυρήθηκε το πως παρουσιάζει το θέμα. Εκείνος μιλούσε για τον κόσμο που βρέθηκε εκεί να ανάψει ένα κερί, για την εκκλησία που πήγε επίσης πολύς κόσμος και δεν έλεγε τίποτα για τους λαθρομετανάστες.Έτσι φίλοι μου λειτουργούν τα ΜΜΕ. Ξυπνήστε πριν είναι αργά, να μην τρώμε κουτόχορτο!

Όλα αυτά γίνονται και άλλα που έρχονται είναι γιατί άρχισαν τα κρύα, οι κατασκηνώσεις είναι μικρές ο κόσμος πολύς, οι λαθρομετανάστες τρώγονται αναμεταξύ τους, τα αίματα βράζουν στην κυριολεξία, γι’ αυτό και έχουμε μαχαιρώματα καθημερινής βάσεως. Οι γιατροί έχουν φτάσει στα όρια της αντοχής τους. Οι προβλέψεις ότι πολύ γρήγορα θα σφάζονται σε ένα άγριο εμφύλιο αληθεύουν μέρα με την μέρα.

Άλλο ένα συμβάν. Εξαιτίας της χριστιανικής τους πίστης, τους έδειραν, τους κλότσησαν και τους πέταξαν έξω από το παράθυρο οι μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες. Ναι, αυτά γίνανε στην Γερμανία και συγκεκριμένα στο Forst Brandenburg, σε μια οικοδομή που φιλοξενούνται οι λαθρομετανάστες. Τις γυναίκες οι λαθρομετανάστριες επειδή δεν είναι μουσουλμάνες τις φέρονται χωρίς σεβασμό, και τις κακοποιούν τις περισσότερες φορές.

Οι ίδιοι οι Γερμανοί κινδυνεύουν πλέον και όταν μπαίνουν μέσα στα λεωφορεία. Όπως περιγράφει οδηγός λεωφορείου δεν υπάρχει μέρα που να μην καταγραφεί έστω και ένα άσχημο συμβάν στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ένας μουσουλμάνος σήκωσε με τη βία μια κοπέλα από τη θέση της γιατί θεωρούσε ότι οι γυναίκες πρέπει να στέκονται όρθιες και να δίνουν τις θέσεις τους στους άντρες.

Πολλές κοινότητες στην Γερμανία εκπέμπουν SOS για την κατάσταση. Στο Nordrhein-Westfalen, οι κοινότητες πλέον ζητούν βοήθεια διότι δεν μπορούν να σηκώσουν άλλους μετανάστες.

Οι Μουσουλμάνοι «πρόσφυγες» έφτασαν στο σημεία να μηνύσουν Γερμανικό Κέντρο Άσυλου για… αργές πληρωμές με μετρητά. Αλήθεια τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που βρίσκονται σε εσχάτη ανάγκη; Θα το έσκαγαν από μια πολεμική ζώνη για να… κάνουν μήνυση στις εγκαταστάσεις και στο έθνος το οποίο τους παρέχει φαγητό και στέγη; Μόνο «μετανάστες»… απομίμηση συμπεριφέρονται έτσι.

Η Γερμανία δέχεται 1,5 εκατομμύριο μεταναστών το οποίο περιμένει να απορροφηθεί αυτόν το χρόνο και αυτοί που φτάνουν στο Βερολίνο συχνά πρέπει να περιμένουν μέρες αν όχι εβδομάδες για να καταγραφούν στα κέντρα ασύλων.

Είκοσι μετανάστες μήνυσαν την κρατική υπηρεσία του Βερολίνου «Υγείας και Κοινωνικών Υποθέσεων» επειδή έπρεπε να περιμένουν περισσότερο από μια εβδομάδα για να καταγραφούν οι αιτήσεις του ασύλου τους και να λάβουν φυλλάδια κοινωνικής πρόνοιας. Όλοι απαιτούν άμεση πληρωμή. Oλα ξεκίνησαν όταν αρνήθηκαν πλέον να δέχονται τα ατομικά πακέτα τροφής που τους έδιναν καθημερινά, διότι λέγανε ότι δεν προσαρμόστηκαν σωστά με τις δικές τους ανάγκες και συνήθειες διατροφής. Έτσι γερμανικές αρχές αναγκάστηκαν αντί τρόφιμα να… τους δίνουν χρήματα.

Η ομάδα των 20 μεταναστών οι οποίοι αποφάσισαν να κάνουν μήνυση ισχυρίζονται ότι πρέπει να περιμένουν περισσότερο από μια εβδομάδα. Η «επείγουσα αίτηση» έχει επιβεβαιωθεί από έναν εκπρόσωπο του δικαστηρίου, αναφέρει η εφημερίδα Die Welt. Ο εκπρόσωπος του δικαστηρίου λέει ότι οι κατήγοροι έφεραν την υπόθεση στο δικαστήριο για να ασκήσουν πίεση στους Γερμανούς. Επίσης αναφέρει ότι αυτό ήταν μια από αρκετές παρόμοιες νομικές περιπτώσεις τις οποίες έφεραν οι μετανάστες τις τελευταίες 2 βδομάδες.

Μια δασκάλα παιδικού σταθμού στην στο Ottakring στην Βιέννη όταν έκανε εκδρομή με το νηπιαγωγείο στο κέντρο της Βιέννης, υποχρεώθηκε να… φορέσει Niqab, (μαντήλα). Μια κυρία έβγαλε κάποιες φωτογραφίες και ρώτησε μια μουσουλμνάνα αν θεωρεί σωστό να ντύνεται έτσι σε ξένη χώρα και να περνά τα μηνύματα της στα παιδιά της Αυστρίας. Η φωτογραφία στάλθηκε στην εφημερίδα Kronen Zeitung και η εφημερίδα ερεύνησε το συμβάν. Απευθύνθηκαν στην ισλαμική κοινότητα η οποία θεώρησε την ενδυμασία της υπερβολή.

Στην Γαλλία απαγορεύεται η Niqab ή Burka. Βουλευτές διαμαρτυρήθηκαν και θεωρούν ότι η burka είναι σύμβολο επιβολής των θρησκευτικών και πολιτικών προτύπων των μουσουλμάνων και δεν έχει θέση στην Ευρώπη. Η αντιπρόσωπος του κόμματος CDU, Julia Klöckner, απαγόρευσε τέτοιου είδους ενδυμασίες στην χώρα της.

Tο Langenlohnsheim είναι ένα χωριό στο Rheiland-Pfalz με 4.000 κατοίκους. Εκεί πήγε εκπρόσωπος της κυβέρνησης και υποχρέωσε στο κατοικους να φιλοξενήσουν άλλους 3.000 μετανάστες. Ο δήμαρχος Michael Czupalla αντέδρασε αμέσως αρνητικά και δεν το δέχτηκε. Τότε στην έντονη αντίδραση του δημάρχου για την εγκατάσταση χιλιάδων προσφύγων στην περιοχή του δήμου του, με προκλητικό θράσος και αναίδεια ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης απευθυνόμενος στο δήμαρχο και στους δημότες του τους είπε χαρακτηριστικά :»Αν δεν σας αρέσει να σηκωθείτε και να πάτε αλλού». Παρακάτω στο βίντεο δείτε την αντίδραση των κατοίκων.

Μια συζήτηση με μια ομάδα νεαρών Μουσουλμάνων στην Ολλανδία. Κανένα ΜΜΕ δεν θα διεξάγει μια συνέντευξη σαν αυτή-αλλά πρέπει να τη δείτε. Αυτό είναι το μέλλον της Ευρώπης. Παρατηρείστε πόσο άνετοι και προκλητικοί είναι με την Ισλαμική τους «υπεροχή». Η συνέντευξη γίνεται από έναν δημοσιογράφο σε τρία μουσουλμανικά αγόρια εκ των οποίων τα δύο είναι έφηβοι και το ένα πάει στο δημοτικό. Εξηγούν στο δημοσιογράφο ότι οι kufar δηλαδή «οι άπιστοι» τους είναι εμπόδιο που πρέπει να εξαληφθεί. Όσον αφορά τις Ολλανδές και τον τρόπο που ντύνονται, θεωρούν ότι δεν είναι σύμφωνος με την πίστη τους και αυτό δεν είναι καλό επομένως θα πρέπει να τις κακομεταχειρίζονται. Τελειώνοντας, απαίτησαν να στραφούν όλοι προς το Ισλάμ και τα κορίτσια και οι γυναίκες να ντύνονται «κατάλληλα» σύμφωνα με τη λογική του Ισλάμ.

Οι ISIS παρακινούν τους όμοιούς τους να ξεσηκωθούν σε Αυστρία και Γερμανία και να προχωρήσουν σε σφαγές ακόμα και μέσα σε σπίτια. Υπάρχει και σχετικό βίντεο στο Youtube.

Ένα αποτρόπαιο έγκλημα έγινε στις συνοικίες στην Kottnerstrasse στο Kreuzberg στο Βερολίνο:
Αυτόπτες μάρτυρες ομολογούν ότι άκουσαν στις 1.30 τα μεσάνυχτα τον λαθρομετανάστη Orhan.S να περπατά στην ταράτσα του σπιτιού, δηλαδή της οικοδομής που έμεναν στον 5ο όροφο. Απίστευτο, κρατούσε το κομμένο κεφάλι της γυναίκας του. Γύρω στις 1 τα μεσάνυχτα οι κάτοικοι άκουσαν πολύ δυνατά μαλώματα και ουρλιαχτά από την οικοδομή. Μετά από λίγη ώρα είδαν τον Orhan.S να κρατάει το κεφάλι της γυναίκας του από πάνω από την ταράτσα, συγκεκριμένα από τα μαλλιά, και το έριξε κάτω στην άσφαλτο περήφανος. Οι κάτοικοι κατατρομαγμένοι και σοκαρισμένοι με την εικόνα που αντίκρισαν, έχασαν τα λόγια τους διότι τέτοιο συμβάν δεν είχε καταγραφεί στην Γερμανία από την εποχή των Βίκινγκς.

Να ετοιμαζόμαστε να βλέπουμε από εδώ και πέρα τέτοιες σκηνές στις πόλεις μας. Ήδη τζιχαντιστές εγκαταλείπουν τα σύνορα τις Συρίας και επιστρέφουν στην Τουρκία, γιατί φοβούνται τους Ρώσους. Απόδειξη βρέθηκαν πολλές κομμένες γενειάδες και ξυραφάκια πεταμένα στο έδαφος, στα σύνορα τις Τουρκίας. Σε λίγο όλοι αυτοί θα βρίσκονται όλοι αυτοί κοντά μας!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Κώστα Ράπτη

Ο Vladimir Putin δεν έχει χάσει την ικανότητά του να εκπλήσσει – αφότου το "κενό” της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή του προσέφερε ευρύ πεδίο ανάληψης πρωτοβουλιών. Η επίσκεψη του Σύρου προέδρου Bashar al-Assad το βράδυ της Τρίτης στη Μόσχα, κίνηση προφανώς "χορογραφημένη” σε κάθε της λεπτομέρεια από κοινού με το Κρεμλίνο, υποδηλώνει την βούληση της Ρωσίας να υπαγορεύσει τον ρυθμό των εξελίξεων, όχι μόνο στο πεδίο των στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλά και στην διπλωματική προσπάθεια για την εξεύρεση πολιτικής λύσης στη συριακή κρίση.

Η επίσκεψη, που δημοσιοποιήθηκε μόλις την Τετάρτη, ήταν η πρώτη που πραγματοποιεί στο εξωτερικό ο Assad κατά τα τέσσερα χρόνια που διαρκεί ο σπαραγμός της Συρίας – φέρεται δε να πραγματοποιήθηκε με ρωσικό κυβερνητικό αεροσκάφος για λόγους ασφαλείας.

Το timing υπήρξε μελετημένο: ο Assad εμφανίσθηκε στο Κρεμλίνο την ημέρα της συνυπογραφής του ρωσο-αμερικανικού στρατιωτικού πρωτοκόλλου για την αποφυγή θερμών επεισοδίων στον συριακό εναέριο χώρο – και μόλις λίγα 24ωρα πριν από τις τετραμερείς συνομιλίες την Παρασκευή στη Βιέννη των υπουργών Εξωτερικών ΗΠΑ, Ρωσίας, Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας, που είχε ανακοινώσει ο John Kerry.

Ο συμβολισμός της επίσκεψης Assad δεν αφορά μόνο τη στενή συμμαχική σχέση της Μόσχας και της Δαμασκού, που άλλωστε έχει ήδη επιβεβαιωθεί στα πεδία των μαχών, αλλά και την ίδια την πολιτική υπόσταση του Σύρου προέδρου, ο οποίος εμφανίζεται να κινείται ως αρχηγός κράτος με πλήρεις αρμοδιότητες, που εκπροσωπεί τη χώρα του εκτός συνόρων – και όχι ως απονομιμοποιημένο αντικείμενο αμφισβητήσεων ή ένα "εμπόδιο” που πρόκειται αργά ή γρήγορα να απομακρυνθεί.

Άλλωστε και ο Ρώσος πρόεδρος κατά τις δηλώσεις του ενώπιον του Assad τόνισε καθαρά ότι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας έχει προτεραιότητα έναντι της πολιτικής μετάβασης – συνεπώς η συζήτηση για το μέλλον του ηγέτη της Δαμασκού είναι, κατά το Κρεμλίνο, εκτός θέματος, όσο δεν έχει υπάρξει ακόμη αποφασιστική ήττα των τζιχαντιστών επί του εδάφους.

Ο ίδιος ο Assad, πάλι, εμφανίσθηκε να αναγνωρίζει την ανάγκη μιας πολιτικής διαδικασίας, ωστόσο τόνισε ότι εναπόκειται αποκλειστικά στους ίδιους τους Σύρους να καθορίσουν την έκβασή της.

Υπενθυμίζεται ότι όλες τις προηγούμενες μέρες αναπτύσσεται μεταξύ των δυτικών χωρών και των συμμάχων τους (αλλά ερήμην της Μόσχας και της Δαμασκού) ένας ιδιόμορφος διάλογος για το χρονικό περιθώριο παραμονής στην εξουσίας που μπορεί να παραχωρηθεί στον Assad. Λ.χ. η Γαλλία επιμένει στην άμεση απομάκρυνσή του, ενώ η Τουρκία, σύμφωνα με αξιωματούχους που επικαλείται το πρακτορείο Reuters, για πρώτη φορά φέρεται, σε μιαν αξιοσημείωτη στροφή, να συγκατατίθεται στην παραμονή του Σύρου προέδρου στην εξουσία, για μια μεταβατική περίοδο έξι μηνών.

Για τον Vladimir Putin, η υπεράσπιση του Assad αποτελεί λογική συνέπεια των διδαγμάτων μιας καθοριστικής για το σημερινό ρωσικό πλέγμα εξουσίας εμπειρίας: της πτώσης του συμμάχου της Μόσχας Slobodan Milosevic στη Σερβία. Η δυνατότητα διάσωσης πιστών "πελατών” αποτελεί στοιχείο που ορίζει μια μεγάλη δύναμη – όπως άλλωστε και η ικανότητά της να "δεσμεύει” μια περιοχή του κόσμου ως ζωτικής σημασίας για τα εθνικά της συμφέροντα.

Όμως, η επίσκεψη Assad στη Μόσχα παρουσιάζει και μια πίσω όψη, ήτοι της ολοένα και μεγαλύτερης εξάρτησης του Σύρου ηγέτη από τους Ρώσους συμμάχους του, οι οποίοι έτσι αποκτούν μεγαλύτερη ευχέρεια να τον "ρυμουλκύσουν” σε πολιτικές λύσεις της αρεσκείας τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλές φορές κατά το πρόσφατο παρελθόν Ρώσοι ιθύνοντες έχουν διαμηνύσει ότι η Μόσχα δεν έχει "παντρευτεί” το καθεστώς Assad. Έχει όμως "παντρευτεί” το συριακό κράτος, του οποίου η επιβίωση αποτελεί απόλυτη αναγκαιότητα, αν πρόκειται η Ρωσία να αποκρούσει τη "στρατηγική του χάους” και να επαναφέρει, όπως επιθυμεί, στο διεθνές σύστημα περισσότερο "βεστφαλιανά” χαρακτηριστικά.

Άλλωστε, αμέσως μετά την αναχώρηση του Assad ο Vladimir Putin προχώρησε σε δύο κινήσεις ιδιαίτερης σημασίας: ενημέρωσε τηλεφωνικά για τη συνάντηση τους βασιλείς Salman της Σαουδικής Αραβίας και Abdullah της Ιορδανίας καθώς και τους προέδρους Abdel Fattah el-Sisi της Ιορδανίας και Tayyip Erdogan της Τουρκίας. Ο τελευταίος είναι και αυτός που θα πρέπει να αντλήσει τα περισσότερο "άβολα” συμπεράσματα καθώς έχει αυτοεγκλωβιστεί σε μια θέση αδιαλλαξίας – ενώ αντίθετα ο διάδοχος και υπουργός Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας, πρίγκηπας Mohammed επισκέφθηκε τη Ρωσία τόσο τον Ιούνιο όσο και τον Σεπτέμβριο, ενώ ο Sisi έγινε για άλλη μία φορά δεκτός από τον Putin τον Αύγουστο (όπως και ο διάδοχος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων τον επόμενο μήνα).

Η Μόσχα δεν επιθυμεί να εμφανίζεται ως μέρος ενός "σιιτικού τόξου”, παρότι έχει συγκροτήσει στη Βαγδάτη κοινό κέντρο επιχειρησιακών πληροφοριών με τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν, ενώ και οι κυριότεροι σουνίτες αντίπαλοι του Assad κατανοούν την ανάγκη να διατηρούν, το λιγότερο, ανοικτούς διαύλους με το Κρεμλίνο.

Για τον αδιάλλακτο Erdogan, πάλι, υπάρχουν και τα παράπλευρα μηνύματα: π.χ. η υποδοχή από τον Ρώσο υφυπουργό Εξωτερικών Μikhail Bogdanov αντιπροσωπείας των Κούρδων της Συρίας, με αντικείμενο μεταξύ άλλων το άνοιγμα ενός γραφείου εκπροσώπησης στη ρωσική πρωτεύουσα.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έναν απρόσμενο ρόλο της …προξενήτρας ανέλαβε ο Τούρκος πρωθυπουργός, Αχμέτ Νταβούτογλου.
Όλα αυτά προς άγρα ψήφων σε προεκλογική συγκέντρωση στην νοτιοανατολική επαρχία Σανλιούρφα.
«Έχετε δουλειά, μισθό και τροφή. Τι μένει; Μία νύφη. Εμείς θέλουμε τους ανθρώπους αυτής της χώρας να αναπαραχθούν και παράλληλα να έχουν δουλειά. Όταν λέτε ότι χρειάζεστε μία νύφη, μπορείτε αρχικά να συμβουλευτείτε τους γονείς σας, και Θεού θέλοντος, θα βρείτε την ιδανική. Αν δεν την βρουν εκείνοι, τότε μπορείτε να έρθετε σε εμάς», 
δήλωσε στους νεαρούς Τούρκους ο Νταβούτογλου.

Μάλιστα, θέλοντας να προσελκύσει περισσότερους ψηφοφόρους δήλωσε πως θα βοηθήσει τους νέους επιχειρηματίες με φοροελαφρύνσεις ώστε να διευκολυνθούν τα επιχειρηματικά σχέδιά τους.

Όλα αυτά, ενώ η χώρα βρίσκεται σε πυρετώδεις ρυθμούς ενόψει των εκλογών της 1ης Νοεμβρίου και ενώ το κλίμα στη χώρα είναι πένθιμο για τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης στην Άγκυρα.

Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις το κυβερνών κόμμα να επιδιώκει την απόλυτη πλειοψηφία, την οποία έχασε τον Ιούνιο ωστόσο όλα δείχνουν πως το φιλοκουρδικό κόμμα HDP θα ξεπεράσει το όριο του 10% στερώντας από τον Νταβούτογλου και κυρίως από τον Ερντογάν την παντοδυναμία. Εξ ου και το ερώτημα που παραμένει είναι πώς τα κόμμα θα καταφέρουν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού τη στιγμή που στις εκλογές του Ιουνίου κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατό.

Πηγή Crashonline


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Χρόνια γράφω πως, υπάρχει συνειδητή προδοσία κατά της πατρίδας, και η οποία συντελείται από όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο προσπάθησαν και εν πολλοίς κατάφεραν να αποδομήσουν την Ελληνική κοινωνία από τις διαχρονικές της αξίες, όπως η γλώσσα, η θρησκεία, η εθνική συνείδηση κ.α. Κυβερνήσεις υποταγμένες στο παγκόσμιο σύστημα της νέας τάξεως πραγμάτων, που δουλεύουν με μεθοδικότητα και συνέπεια προκειμένου να κάνουν ευάλωτο τον Ελληνικό λαό στην επιβολή των ιδεών τους. Και επελέγησαν ως όργανα αυτής της αποδόμησης πατροπαράδοτων αξιών του Έθνους, πολιτικά πρόσωπα τα οποία ήταν κενόδοξα, επιδερμικά και εθελόδουλα.

Ωστόσο, από όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις, η περισσότερο επικίνδυνη είναι η σημερινή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και βέβαια, γνωρίζαμε ποιος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, γι΄ αυτό κάναμε πολυμέτωπο αγώνα προκειμένου να μην εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Αλλά, ταυτόχρονα επειδή αυτός ο βοϊδολαός τον εκλέγει πρώτο κόμμα, υποστηρίζαμε πως πρέπει οι ΑΝΕΛ να συγκυβερνήσουν με το ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου με τη συμμετοχή των ΑΝΕΛ να δημιουργείτο μια ασφάλεια στη μη προώθηση της μειοδοτικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ στα Εθνικά θέματα. Δυστυχώς όμως, διαψευσθήκαμε!! Ειδικότερα, μετά τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, διαπιστώνουμε μια απόλυτη ιδεολογική μετάλλαξη του Πάνου Καμμένου και του κόμματος των “Ανεξάρτητων Ελλήνων”.

Εμείς, γνωρίζαμε και δεν ξεχάσαμε ποτέ τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ στα Εθνικά θέματα, όπως η υποστήριξη της σύνθετης ονομασίας της γείτονας χώρας (FYROM), η υποστήριξη του σχεδίου Ανάν στη μαρτυρική Μεγαλόνησο, η υποστήριξη της αποσχιστικής πολιτικής του Τούρκικου Προξενείου στην Κομοτηνή για τη Θράκη μας και η παραδοχή πως “η θάλασσα δεν έχει σύνορα”. Μια αντεθνική παραδοχή που εκφράστηκε από τον Πρωθυπουργό της χώρας, Αλέξη Τσίπρα στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου της 80ης ΔΕΘ, αναφερόμενος στο Αιγαίο Πέλαγος. Και παρ΄ ότι ακολούθως το κυβερνητικό επιτελείο προσπάθησε να κατευνάσει τη θύελλα των αντιδράσεων, εν τούτοις δεν το κατάφερε. Παρ΄ όλα ταύτα, εμείς θα υπενθυμίσουμε πως αυτή η ακραία αντεθνική θέση που διατύπωσε ο Τσίπρας μετά λόγου γνώσεως, είναι διατυπωμένη θέση του ΣΥΡΙΖΑ και έχει εκφρασθεί επανειλημμένα κατά το παρελθόν από βουλευτές του, με πιο κορυφαία την προ ετών “εισήγηση” του Νάσου Αθανασίου στο κέντρο “Μάρκος Δραγούμης”: «…Το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, αλλά μια διεθνής θάλασσα που απλώς τυχαίνει να περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό ελληνικών νησιών, χωρίς αυτό να δίνει κάποιο ιδιαίτερο προνόμιο στην ελληνική πλευρά να κυριαρχεί εξ ορισμού και επί των υπολοίπων στοιχείων της φύσης, δηλαδή επί νερού, θάλασσας και υπεδάφους…».

Όλα τα παραπάνω δεν τα γνωρίζει ο Πάνος Καμμένος; Τα γνωρίζει και πολύ καλά. Άλλωστε, γι΄ αυτό ψηφίσθηκε από χιλιάδες συνέλληνες, προκειμένου να είναι ο θεματοφύλακας των Εθνικών μας θεμάτων. Και αντ΄ αυτού μεταλλάχθηκε σε νέο Εφιάλτη που ανοίγει νέες κερκόπορτες στον εχθρό. Ωστόσο, έστω και αργά, ο κόσμος τον παίρνει χαμπάρι. Έστω και αργά αποκαλύφθηκε το πραγματικό πρόσωπο αυτού του πολιτικάντη, ο οποίος – όπως τόσοι άλλοι – ενδύθηκε τον μανδύα του πατριωτισμού και πλέον δεν μπορεί να κρύψει τη γύμνια του.

Θα το γράψω για πολλοστή φορά!! Ο Πάνος Καμμένος κατάπιε αμάσητο τον Εθνοκτόνο Νόμο για την παραχώρηση ιθαγένειας στους αλλοδαπούς. Το αντεθνικό παραλήρημα των Συριζαίων για το Αιγαίο, τις προεκλογικές αναφορές του Αλέξη για την κατάργηση στο όριο του 3% για είσοδο κόμματος στη Βουλή, ανοίγοντας έτσι, διάπλατα την πόρτα Τουρκικού κόμματος στο ελληνικό κοινοβούλιο. Που έκανε πως δεν άκουσε τις δηλώσεις για την κυβερνητική παρέμβαση στην Παιδεία και στο μάθημα των Θρησκευτικών. Που συζητά με ευρωπαίους αξιωματούχους για τον ευρωστρατό και για τα σύνορα της Ελλάδος και τη διαχείρισή τους από την Frontex, που δεν έκανε καμιά ανακοίνωση κατά της ανεξέλεγκτης και επικίνδυνης εθνικά ψηφοθηρίας στη Θράκη…

Για όλα αυτά καμιά αντίδραση από τον μεγάλο “Πατριώτη”. Το ελεφαντοειδές δέρμα του δεν το διαπερνά απολύτως τίποτα; Δεν υπάρχει ίχνος συνείδησης; Υπάρχει τελικά αντίδωρο σε αυτή την ιδεολογική μετάλλαξη; Και εάν ναι, ποιο είναι αυτό; Γιατί, εάν δεν αντιδράσει και τώρα, στη νέα ΠΡΟΔΟΣΙΑ της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, τότε ο κάθε κακεντρεχής θα μπορεί να ισχυρισθεί πολύ σκληρά πράγματα για τον Πάνο Καμμένο και τους ΑΝΕΛ!! Πιο συγκεκριμένα: Αφού κατάφεραν για πρώτη φορά – όλα μαζί τα πολιτικά κόμματα – να μην υπάρχει εκπροσώπηση Χριστιανού βουλευτή στη Ροδόπη, συσπειρώνοντας το μουσουλμανικό στοιχείο, τώρα το προεδρείο της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, τοποθέτησε στην Εθνικά ευαίσθητη Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής, τους δυο Μουσουλμάνους βουλευτές της περιφέρειας Ροδόπης. Δηλαδή, τον Καρά Γιουσούφ Μεμέτ Αϊχάν και τον Μουσταφά Μεμέτ Μουσταφά. Αυτοί λοιπόν, οι οποίοι αυτοαποκαλούνται Τούρκοι και το μουσουλμανικό στοιχείο τους θεωρεί δικούς του ανθρώπους, αυτοί θα μετέχουν ή και θα εποπτεύουν σε άκρως απόρρητες συνεδριάσεις για τα Εθνικά μας θέματα. Έτσι, έβαλαν το λύκο να φυλάει τα πρόβατα στο μαντρί. Έβαλαν στην Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής, αυτούς που στηρίζει απεριόριστα το “Τούρκικο Προξενείο της Κομοτηνής”. Όταν πρόσφατα, στα τέλη του Ιουλίου παραβρέθηκαν σε εκδήλωση που οργάνωσε ο τομέας της “Τούρκικης Ένωσης Νεολαίας Κομοτηνής” και ο Καρά Γιουσούφ Μεμέτ Αϊχάν ξεσπαθώνοντας, υποσχέθηκε πως το κόμμα του (ΣΥΡΙΖΑ) θα τοποθετήσει παντού στη Θράκη, τούρκικες πινακίδες!! Τόσο μα τόσο απλά Πάνο Καμμένε!!

Όσο πολύ απλά θα πρέπει να ενημερώσεις τους ευλόγως ανησυχούντες Έλληνες πολίτες και τη Βουλή των Ελλήνων, πώς είναι δυνατόν Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου να ηγούνται «Τουρκικών» συγκεντρώσεων αλλά και οργανώσεων οι οποίες είναι αντισυμβατικές και εν πολλοίς έκνομες στην Θράκη, προσβάλλοντας δε, και το Εθνικό μας συναίσθημα. Θα πρέπει να απαντήσεις, εάν κατοικούν Τούρκοι στη Θράκη μας!! Θα πρέπει να απαντήσεις Πάνο Καμμένε, όταν στις 22 Απριλίου ενημέρωνες ως υπουργός Εθνικής Άμυνας την Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής, γιατί ζήτησες να αποσυνδεθούν οι τηλεοπτικές κάμερες και τα πρακτικά δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα; Υπάρχει μεγαλύτερος Εθνικός κίνδυνος διαρροής απόρρητου υλικού από τα ΜΜΕ ή από εκείνους που δίνουν καθημερινό ραπόρτο στους Ερντογάν και Νταβούτογλου;;!!

Οφείλεις Πάνο Καμμένε, να δώσεις άμεσες εξηγήσεις προς τον ελληνικό λαό. Προς όλους εκείνους που σε πίστεψαν και τους πολύ λιγότερους που στις τελευταίες εκλογές σε ψήφισαν. Εσύ, καθώς και ο Τέρενς Κουίκ που περιδιαβαίνει καθημερινά τη Θράκη μας!

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Λαζάρου 


Το συμβάν με τον αλευρωμένο Ολάντ δεν έγινε στην Αθήνα διότι ως Έλληνες το savoir vivre το βάζουμε παραπάνω από το Ελληνικό Σύνταγμα. Εδώ εμείς τους αποικιοκράτες τους κοιμίζουμε στην βασιλική σουίτα του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία, τους ποτίζουμε λευκό γαλλικό κρασί σε γαλλικά πάρτι σε αριστερά κουλτουρέ στέκια στο Γκάζι υπό τους ήχους γαλλικής τζαζ. Στέλνουμε ως εκπροσώπους πολιτισμού τα τηλεοπτικά φερέφωνα της εξουσίας τύπου Λαζόπουλου, και για να δώσουμε βαρύτητα στέλνουμε και μία Καραΐνδρου. Εμείς στην Ελλάδα πρώτοι στην Ευρώπη καταφέραμε να βάλουμε την φαντασία του Σύριζα στην εξουσία της αποικίας. Διότι η φαντασία στην εξουσία των Ευρωπαίων αριστεριστών από το Μάη του '68 αυτή ήταν, που εις στην ελληνογαλλική μεταφράζεται ως "σκύβω ο ευλογημένος".

Εμείς στην Ελλάδα όταν πουλάμε το γλεντάμε. Στρώνουμε τραπέζια στα προεδρικά μέγαρα να φάνε και να πιούνε οι ξεπουλητάδες με τα όρνεα και τον λογαριασμό τον στέλνουμε μέσω φόρου στους Έλληνες. Βάζουμε και τον πρόεδρο της ελληνικής γελοιογραφίας, Πάκη Παυλόπουλο, να μιλήσει επειδή έτσι γουστάρει εκ μέρους του ελληνικού λαού λέγοντας ότι "ο ελληνικός λαός θα φανεί απολύτως συνεπής στις υποχρεώσεις του για να παραμείνει στη μεγάλη Ευρωπαϊκή Οικογένεια". Άλλος πληρώνει κι άλλος γαμάει αλλά το σίγουρο είναι ότι ο Πάκης και ο ομόλογός του δεν είναι από αυτούς που πληρώνουν.

Εμείς στην Ελλάδα δεν λέμε κουβέντα για τα έργα και τις μίζες που έπεσαν για Ολυμπίες Οδούς, για Γέφυρες Ρίου-Αντιρίου, για έργα Γάλλων με συμβάσεις μέσω ΔΕΗ. Εμείς είμαστε κουβαρντάδες: Χρεωνόμαστε τη μίζα, την κατασκευή του έργου, πληρώνουμε διόδια, φορτωνόμαστε το χρέος που έφερε η μίζα και η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος για το έργο, και στο τέλος δίνουμε τζάμπα το έργο σε αυτόν που ήταν πίσω από όλη την λαμογιά. Διότι λαμόγια είναι οι Έλληνες αλλά τόσο μεγάλα λαμόγια όσο οι κατασκευαστικές και επενδυτικές εταιρείες που κουβάλησε ο βαψομαλλιάς Ολαντ στην Αθήνα δεν υπάρχουν. 20 χρόνια και βάλε εδώ γινόταν το πανηγύρι με όλους αυτούς τους μεγαλόσχημους που η ελληνική κυβέρνηση τίμησε σαν να ήρθε ο Βοναπάρτης. Μαζί με το κόκκινο χαλί που στρώσατε μέχρι την Βουλή καλό θα ήταν να βάζατε και ένα κόκκινο φωτάκι στην είσοδο του μπουρδέλου γιατί στην καριόλα-βήμα ανέβηκε μία από τις μεγαλύτερες τσατσάδες της ευρωπαϊκής δημοκρατίας που υπέγραφε ΝΑΙ σε όλα τα χρέη της Ελλάδας.

Κι εκεί που λες δεν έχει άλλο πάτο η ξεφτίλα, πετάγεται ο πρόεδρος του Cabaret "Vouli rouge", Βούτσης, σαν βούτσα μες στα λάχανα και αποδέχεται το χρέος που επέβαλλε και ο Ολάντ στην Ελλάδα παρακαλώντας τον να μην συνεχίσει η Ευρώπη να περιορίζει τα δικαιώματα των Ελλήνων. Ναι, σας παρακαλούμε αφήστε μας μέσα στα σκατά αλλά δώστε μας το δικαίωμα που και που να παίρνουμε ανάσα.

Εμείς στην Ελλάδα αποδεχόμαστε οι σοσιαλιστές και οι αριστεροί της Ευρώπης να υπογράφουν Διακήρυξη Συνεργασίας που πρώτος όρος είναι η παροχή τεχνογνωσίας προς την Ελλάδα, στους τομείς της δημόσιας διοίκησης, της φορολογίας και των μεταρρυθμίσεων. Θέλουμε τεχνογνωσία γαλλική στην χώρα για να αργαστεί φορολογικά και μεταρρυθμιστικά το κορμί των Ελλήνων με γαλλικά μαστίγια. Θέλουμε γαλλικά βίτσια για να ρουφήξουμε το ευρωπαϊκό αγγούρι και εμείς ως ανταπόδοση θα προωθήσουμε την ελληνική γλώσσα στην Γαλλία μέσω του εκπαιδευτικού της συστήματος. Αυτό είναι το μαράζι του Τσίπρα: Αν η ελληνική γλώσσα θα διδάσκεται στα γαλλόπουλα διότι τα ελληνόπουλα μπορεί να πεινάνε και να κρυώνουν αλλά μια γνώση της γαλλικής θα τα κάνει χορτάτα στο πνεύμα και θα τα ζεσταίνει τον Φλεβάρη στους -5 βαθμούς Κελσίου στο σπίτι και στο σχολείο.

Εμείς στην Ελλάδα του σήμερα μεγαλώνουμε με πιάνο και γαλλικά κι αν κάποιοι κάποτε έβαζαν το savoir vivre στον κώλο όποιου τολμούσε να υπονοήσει υποδούλωση λαού και ξεπούλημα πατρίδας ζητούμε συγνώμη. Ζητούμε ταπεινά συγνώμη που σε αυτή την χώρα κάποτε ζούσαν Έλληνες.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δρ. Ιωάννη Χρ. Ιακωβίδη

Με την ανταλλαγή πληθυσμών το διάστημα 1923 – 1925, πολλοί «άλλαξαν το όνομά τους και αναγκαστικά δήλωσαν μουσουλμάνοι. Έκρυψαν τα εικονίσματα και το καντήλι τους και κάποιοι τις εκκλησίες που είχαν στα σπίτια τους. Έκρυψαν τα δάκρυά τους που δεν μπορούσαν να βαφτίσουν και να παντρέψουν τα παιδιά τους σε χριστιανικό ναό».
Βάσει έρευνας του Πανεπιστημίου Bogazid (2010), 10.000 χριστιανοί κάτοικοι της Νοτιοδυτικής και Κεντρικής Μικράς Ασίας προσχώρησαν την περίοδο 1924 – 1934 στην αίρεση των αλεβιτών, οι οποίοι σήμερα ανέρχονται στα 20 εκατομμύρια. Δεν αναγνωρίζονται ως μειονότητα εκ μέρους του τουρκικού κράτους. Δεν θεωρούν εαυτούς σιίτες, όπως οι Ιρανοί, ούτε τηρούν την προσευχή (ναμάζ) των σουνιτών (οι ορθόδοξοι του Ισλάμ) πέντε φορές την ημέρα.

Σήμερα χιλιάδες πολίτες ζητούν να κατηχηθούν και βαπτίζονται χριστιανοί. Σύμφωνα με έρευνα τουρκικής εφημερίδας, τα τρία τελευταία έτη πωλήθηκαν στην Τουρκία 8 εκατομμύρια αντίτυπα της Αγίας Γραφής στην τουρκική γλώσσα. Μόνο στις περιοχές της Αττάλειας και της Πισιδίας έχουν καταγραφεί 16.000 άγιοι. Τα τελευταία χρόνια συντελείται ένα θαύμα. Χιλιάδες ορθόδοξοι από την πρώην ΕΣΣΔ και αλλού επέλεξαν να κατοικήσουν στην Νοτιοδυτική Μικρά Ασία. Οι εκκλησίες του Αγίου Βουκόλου στη Σμύρνη και του Αγίου Χαραλάμπους στον Τσεσμέ έχουν ανακανιστεί. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία σε αυτές, όπως και στη Μονή της Παναγίας του Σουμελά στον Πόντο, από το 2010 και στο εξής και στα Μύρα της Λυκίας προς τιμήν του Αγίου Νικολάου. Στα Θεοφάνεια του 2015 όταν ο Πατριάρχης έριξε τον Σταυρό στον Κεράτιο Κόλπο, ένας τούρκος έπεσε στη θάλασσα, τον έπιασε και πλησιάζοντας τον Πατριάρχη φώναξε «Θέλω να γίνω χριστιανός». Η είδηση βγήκε σε κάποια μέσα ενημερώσεως στο Διαδίκτυο, αλλά αποσύρθηκε γρήγορα για ευνόητους λόγους.

Από το 2011 λειτουργεί ο Ναός του Αγίου Αλεπίου στην Αττάλεια με μόνιμο ιερέα. Πιστοί από διάφορες χώρες, 5.000 στο σύνολό τους, κατάφεραν να ανοίξει ο Ναός του Αγίου Γεωργίου του Βουνού στην Αλάνυα από τα Χριστούγεννα του 2012. Το «Χριστός Ανέστη» ψάλλεται έκτοτε στα ελληνικά, τα ρωσικά και τα τούρκικα. Στις 21 Νοεμβρίου 2014 τελέστηκε Θεία Λειτουργία στον εγκαταλελειμμένο ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου στη Σπάρτη Πισιδίας. Ο δήμαρχος Αλάνυας, αν και υποστηρίζει το κόμμα των Γκρίζων Λύκων, συμφώνησε στην παραχώρηση οικοπέδου 15 χιλιόμετρα ανατολικά της Αλάνυας για να ανεγερθεί εκκλησία προς τιμήν της Παναγίας της Πισιδιώτισσας, που εορτάζει στις 3 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για τη θεμελίωση του πρώτου ορθόδοξου ναού μετά το 1922.

Οι κρυπτοχριστιανοί

Σημαντικό είναι και το θέμα των κρυπτοχριστιανών. Είναι ενδεικτικό ότι σε τοίχους οικημάτων στον Πόντο αναγράφονται συνθήματα όπως «Δεν επιθυμούμε πλέον να είμαστε μουσουλμάνοι. Θέλουμε να γίνουμε χριστιανοί», ενώ τούρκοι τονίζουν σε Έλληνες επισκέπτες ότι «ο τόπος αυτός σας ανήκει». Στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας Σταυροδρομίου Κωνσταντινουπόλεως, νεαρή τουρκάλα εκμυστηρεύεται: «Μου αρέσουν τα δικά σας!» Κάθε Παρασκευή που λειτουργεί η Μονή Μεταμορφώσεως της νήσου Πρώτης συρρέει πλήθος τούρκων. Στην Πρίγκηπο τιμούν τον Άγιο Γεώργιο τον Κουδουνά στις 24 Σεπτεμβρίου. Σε ένα από τα σαράντα αγιάσματα της Πόλης, στο Μπουλουκλί, καταφεύγουν πολλοί τούρκοι, πιστεύοντας στα θαύματα. Έξω από τα Άδανα, σε κατακόμβη όπου αγίασαν επτά χριστιανοί, προσέρχονται τούρκοι προσκυνητές, θυμιατίζοντας με το απαγορευμένο για το Ισλάμ λιβάνι. Στην Ταρσό ο ναός του Αποστόλου Παύλου αποτελεί τόπο προσκυνήματος.

Άγιος Γεώργιος Κουδουνάς
Ο δημοσιογράφος και τουρκολόγος Νίκος Χειλαδάκης αποκάλυψε άρθρο της εφημερίδας Radikal της 15ης Φεβρουαρίου 2013 υπό τον τίτλο «Στην Τουρκία ζουν εκατοντάδες χιλιάδες κρυπτοαρμένιοι». Έκθεση της αρμενικής διασποράς, την οποία επικαλείται η εφημερίδα, αναφέρεται σε εκατοντάδες χιλιάδες κρυπτοαρμένιους που ζουν στην Τουρκία και κυρίως στις περιοχές Αμάσεια και Κωνσταντινούπολη, Μπατμάν και Ντιγαρμπακίρ, Μους και Τούντζενλι, υπογραμμίζοντας την έλλειψη ελευθερίας έκφρασης της πραγματικής θρησκευτικής ταυτότητας αυτών των ανθρώπων. Ο ίδιος αποκάλυψε στο ελληνικό κοινό και άρθρο της δημοσιογράφου Yasemin Gus της Ekspress με θέμα «Στην Ανατολία υπάρχουν χιλιάδες κρυμμένες από το παρελθόν χριστιανικές οικογένειες». Στο πλαίσιο του δημοσιεύματος η τουρκάλα αρθρογράφος λαμβάνοντας αφορμή από τον πρόσφατο θάνατο ενός ζευγαριού ρωμαίικης καταγωγής, όπου ο σύζυγος υπήρξε μουσουλμάνος ενώ η σύζυγός του χριστιανή, αναφέρει ότι οι απόγονοι των Ρωμιών μπορεί επισήμως να δηλώνουν πίστη στο Ισλάμ, στην πραγματικότητα όμως η ψυχή τους είναι δοσμένη στον Χριστό. Στο δημοσίευμα η Yasemin Gus παραθέτει και τις περιοχές όπου διαβιούν χιλιάδες οικογένειες κρυπτοχριστιανών Ρωμιών: στην Αδριανούπολη και τα Άδανα, στην Κωνσταντινούπολη και την Σαμψούντα, στις Σαράντα Εκκλησιές και τη Ραιδεστό, στη Μερσία και τη Σμύρνη, στην Προύσα και τη Μαγνησία, στην Καισάρεια, στο Τσανάκαλε, στο Προκόπι (Καππαδοκία) κ.α.

Η δρ. Μαρία Χρόνη διαπιστώνει ότι «στη χριστιανική Δύση η Καθολική Εκκλησία πουλά τους ναούς της γιατί δεν μπορεί να τους γεμίσει. Αντιθέτως, στην Τουρκία που εξουσιάζει ο ισλαμιστής Ερντογάν σε ευρέα στρώματα του πληθυσμού διαπιστώνονται η θρησκευτική αναζήτηση και η αμφισβήτηση. Απόγονοι των Ρωμιών του 1922 και των Αρμενίων προσπαθούν με κάθε τρόπο να διατηρήσουν τη χριστιανική τους ταυτότητα, ενώ στην Ελλάδα της πολύμορφης κρίσης και παρακμής «η ορθόδοξη πίστη απαξιώνεται και η Εκκλησία διώκεται με επιτήδειους τρόπους». Ας γνωρίζουν οι παντοειδείς αμφισβητίες της τελευταίας ότι «πύλαι Άδου ου κατισχύνουσιν αυτής»…

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 311


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ενθυμούμενοι το γνωστό "εδώ παπάς εκεί παπάς που είναι ο παπάς;" ποτέ δεν περιμέναμε ότι ο παπάς θα βρισκόταν στην ΕΥΠ! Κι αυτό, επειδή δεν προβλέπεται από το νόμο και το καταστατικό λειτουργίας της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Όμως, επειδή κυβέρνηση έχουμε και δεν έχουμε (ελέω μνημονίου), φαίνεται πως η "μπάλα" πήρε και την ΕΥΠ, η οποία μεταλάσσεται και, κατά τα φαινόμενα, αποκτά ένα νέο πρόσωπο...

Δεν γνωρίζουμε, φυσικά, τις πραγματικές προθέσεις της Διοίκησης της ΕΥΠ, και συγκεκριμένα του κ. Ρουμπάτη, ο οποίος ενδεχομένως να θέλει να λειτουργήσει εντός της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών σχολή πρακτόρων θρησκευτικών λειτουργών...! Αν μάθουμε ότι κάποια στελέχη της γίνανε ιμάμηδες, βραχμανιστές, βουδιστές (και ποιός ξέρει τι άλλο), ενδεχομένως να πιστέψουμε πως δημιουργείται τμήμα σπουδων ξένων θρησκειών ώστε οι πράκτορες να ενημερώνονται για θρησκευτικά καθήκοντα προκειμένου να διεισδύουν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε ξένες χώρες...

Όλα αυτά, φυσικά, μόνο ως ανέκδοτο τα αναφέρουμε, αφού τόσο η καταστατική λειτουργία της ΕΥΠ όσο και τα οικονομικά κονδύλιά της (εδώ γελάμε ή κλαίμε;) είναι απολύτως απαγορευτικά, αφού είναι ισοδύναμα (ίσως και λιγότερα) με όσα ξοδεύει η ΜΙΤ στα κυλικεία των κατά τόπους μονάδων της...

Δυστυχώς, είναι τόσο τραγική η κατάσταση στην οποία έχει περιπέσει η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, που συνεχώς αναφύονται θέματα τα οποία κινούνται μεταξύ αστείου και τραγικού. Τελευταία "είδηση", η οποία διέρρευσε από την διάτρητη ΕΥΠ, είναι ότι ανώτερο στέλεχός της, το οποίο σχετικά πρόσφατα προήγαγε ο κ. Ρουμπάτης, αποφάσισε να γίνει ΚΑΙ κληρικός! Ένα σχετικά καλό στέλεχος ο Μιχαήλ Λ., γνωστός για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, διανύοντας την μέση ηλικία, πήρε μία απόφαση ζωής... Μία απόφαση, όμως που έρχεται σε σύγκρουση τόσο με το παρελθόν του, όσο και με το παρόν και το μέλλον του.

Επιστρέφοντας από την καλοκαιρινή του μεγαλύτερη του συνηθισμένου χρόνου άδεια, εμφανίστηκε στην ΕΥΠ με ράσα...! Τα οποία ράσα έβγαλε όταν κάθισε στο γραφείο του, αφήνοντας έκπληκτους όλους τους παριστάμενους συναδέλφους, προϊσταμένους και υφισταμένους...! Κανείς δεν γνώριζε τι είχε συμβεί! Ήταν μία "βόμβα" μέσα στην ίδια την ΕΥΠ, η οποία βρέθηκε ανενημέρωτη σχετικά με ένα ανώτερο στέλεχός της...! Δεν θα ισχυριστούμε, φυσικά, ότι η ΕΥΠ πρέπει να παρακολουθεί και να γνωρίζει τα πάντα σχετικά με τις κινήσεις και τις προσωπικές αποφάσεις των υπαλλήλων και στελεχών της...! Αλλά, είναι προφανώς μεγάλη έκπληξη (η οποία δημιουργεί αμφιβολίες για την ποιότητα κρίσης της διοίκησης Ρουμπάτη), το να προάγεις κάποιον και στη συνέχεια αυτός να γίνεται παπάς!

Ας πάμε όμως πρώτα στην είδηση, όπως την προσέγγισε το πολύ καλό "Κεντρί της Ποτίδαιας" δίνοντας τον τίτλο "Πράκτωρ 00Παππάς" και στη συνέχεια ας αναλύσουμε, από τη δική μας σκοπιά το "γεγονός", προσθέτοντας και το δικό μας "αφήγημα", έπειτα από μία δική μας έρευνα.


Η είδηση, αν και πρωτοδημοσιεύτηκε πριν δύο εβδομάδες από εμάς, ξαφνικά επανεμφανίσθηκε έτσι τουλάχιστον όπως εμφανίσθηκε στον Ελληνικό Τύπο (κατά την άποψή μας με άκομψο, λανθασμένο και επιβλαβή τρόπο) και μοιάζει να είναι σοκαριστική: Πράκτορας – στέλεχος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών χειροτονήθηκε ιερέας!!!

Γράφει ο Πασχάλης Κυρίτσης

Κατ’ αρχήν από την πλευρά μας θα πρέπει να τονίσουμε πως ασπαζόμαστε πλήρως το δικαίωμα του καθενός να θρησκεύει ή να γίνεται λειτουργός μίας θρησκείας (εξαιρώντας τον παγανισμό και διάφορα παράγωγά του). Σεβόμαστε, δε, στον απόλυτο βαθμό την επιλογή του συγκεκριμένου στελέχους της ΕΥΠ να γίνει ιερέας, αφού δεν το έκανε για βιοποριστικούς λόγους –όπως κάνουν αρκετοί άλλοι- αλλά επειδή ένιωθε έντονη την «κλήση» στο ιερατικό σχήμα, οπότε και υλοποίησε αυτή του την θρησκευτική πνευματική ανάγκη.

Είναι αλήθεια ότι στον Τύπο γράφτηκαν πάρα πολλά, τα οποία χρήζουν έρευνας για το κατά πόσο είναι αληθή ή κατά πόσο είναι επιβλαβή τόσο για την ΕΥΠ όσο και για την Εκκλησία της Ελλάδας (πολλοί θα είναι εκείνοι που θα τρέξουν να ομοφωνήσουν πως «η θρησκεία είναι το όπιο του λαού και οι παπάδες πράκτορες μυστικών υπηρεσιών»…).
Εμείς από την πλευρά μας δεν θα σταθούμε στις «αποκαλύψεις» του Τύπου, αλλά επιλέγουμε να θίξουμε την πλευρά που κανείς δημοσιογράφος δεν άγγιξε (προφανώς από άγνοια ή επειδή το «ψητό» βρισκόταν στην «αποκάλυψη δραστηριοτήτων πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών»!!!)...

Επειδή ο συγκεκριμένος ιερέας είναι και στέλεχος της ΕΥΠ, εμείς ρωτάμε:

- Είχε ενημερωθεί η διοίκηση της ΕΥΠ, δηλαδή ο κ. Ρουμπάτης και είχε εγκρίνει εκ των προτέρων την απόφαση του στελέχους της να γίνει ιερέας ή η χειροτόνηση έγινε χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και έγκριση της χειροτονίας από τον κ. Ρουμπάτη ο οποίος και βρέθηκε ενώπιον τετελεσμένων;
Από όσα εμείς μάθαμε, η ΕΥΠ δεν γνώριζε τις προθέσεις του στελέχους της που είχε προγραμματίσει την χειροτονία του ως ιερέας και η πρώτη του εμφάνιση ξεσήκωσε θύελλα συζητήσεων σχετικά με τη νέα του εμφάνιση…

- Επιτρέπεται στην ΕΥΠ να υπάρχει στέλεχος – ιερέας; Αν δεν επιτρέπεται, τότε τι ακριβώς έχει συμβεί και τι προτίθεται να πράξει η διοίκηση της ΕΥΠ;
Εμείς γνωρίζουμε ότι υπάρχει ασυμβίβαστο για εν ενεργεία στελέχη της ΕΥΠ, με βάση το άρθρο 35 του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα. Επιτρέπεται σε κάποιο υπάλληλο ή στέλεχος της ΕΥΠ να γίνει ιερέας μόνο εάν έχει προηγουμένως συνταξιοδοτηθεί. Ιερείς επιτρέπεται να υπάρχουν μόνο στον Στρατό και την Αστυνομία, όπου υπάρχουν και σχετικές Διευθύνσεις...

- Επιτρέπεται στον ίδιο τον ιερέα να βγάζει το ράσο του όταν πηγαίνει μέσα στην ΕΥΠ;
Η Εκκλησία της Ελλάδας απαγορεύει αυστηρά στους ιερείς να βγάζουν το ράσο σε οποιονδήποτε δημόσιο χώρο. Επιτρέπεται -ανεξαρτήτως ιεραρχικής βαθμίδας- μόνο εάν ο ιερέας βρίσκεται σε χώρα του εξωτερικού στην οποία η Εκκλησία της Ελλάδας με απόφασή της επιτρέπει την δημόσια εμφάνιση χωρίς ράσο…

Αυτά γνωρίζουμε εμείς ως απαντήσεις στις καίριες ερωτήσεις που δικαιολογημένα θα έπρεπε να απασχολούν τον Τύπο (και οτιδήποτε πέραν αυτού μπορεί να είναι από φανταστικό και ημιαληθές έως επιβλαβέστατο για την χώρα).

Όμως, υπάρχει ακόμη μία σειρά από πολύ σημαντικές ερωτήσεις για τον ίδιο τον ιερέα – πράκτορα:
  • Τι προτίθεται να κάνει ο ιερέας εάν κάποια στιγμή βρεθεί ενώπιον δικαστηρίου και ερωτηθεί για θέματα που δεν αφορούν κρατικά μυστικά; Θα απαντήσει λέγοντας την αλήθεια ή θα ψευδορκήσει για να ικανοποιήσει τυχόν απαιτήσεις ανωτέρων του;
    Εάν ως ιερέας ψευδορκήσει δημιουργώντας ζημία στον οποιονδήποτε, τότε θα πρέπει να γνωρίζει πως είναι ανάξιος του ιερατικού σχήματος και θα πρέπει να αιτηθεί την άμεση απομάκρυνσή του από αυτό.
    Εάν πει την αλήθεια, θα κινδυνεύσει ως στέλεχος της ΕΥΠ να βρεθεί αντιμέτωπος με διώξεις εκείνων που αρνήθηκε να καλύψει...
Με πολύ ενδιαφέρον περιμένουμε τις εξελίξεις γύρω από τον παπά – πράκτορα, ο οποίος οικειοθελώς βρέθηκε απέναντι σε ένα πολύ σημαντικό για τον ίδιο ηθικό - πνευματικό και επαγγελματικό δίλημμα.
Όσο για άλλους, πράκτορες, που με διπλωματικά διαβατήρια (δηλαδή με πλήρη ασφάλεια) «αρμενίζουν» σε διάφορες χώρες και επιστρέφουν ήρωες για να αποκομίσουν οφέλη από το ασφαλές πρακτοριλίκι τους, θα τους συνιστούσαμε να γίνουν λιγότερο «ομιλητικοί» προς δημοσιογραφικούς κύκλους που διαθέτουν «κονέ» στις μυστικές υπηρεσίες, κάνοντας έτσι -έστω και συνταξιούχοι- καλό στην πατρίδα τους…, αν, φυσικά, θυμούνται ποια είναι αυτή και τι πραγματικά της οφείλουν…

Απίστευτο και όμως αληθινό!

Πώς μπορεί, λοιπόν, να χαρακτηριστεί εκ πρώτης όψεως το συγκεκριμένο γεγονός; Μόνο ως απίστευτο... Κι αυτό, επειδή η ΕΥΠ που οφείλει και πρέπει να γνωρίζει τα πάντα, δεν ήξερε μια σημαντική μεταβολή που αφορούσε στέλεχός της! Αιφνιδιάστηκε η υπηρεσία πληροφοριών εκ των έσω, δημιουργώντας ένα σοβαρό ερώτημα: Αν ο διοικητής της ΕΥΠ δεν ξέρει τι γίνεται στο εσωτερικό της υπηρεσίας που προΐσταται, τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την αποτελεσματικότητά της διοίκησής του;

Εάν δεν μπορεί να γίνεται αντιληπτή μία σημαντική αλλαγή συμπεριφοράς ενός στελέχους της ΕΥΠ, τι μπορεί να σημαίνει αυτό στην περίπτωση που υπάρξει αλλαγή συμπεριφοράς με χαρακτηριστικά παρείσφρυσης ξένων συμφερόντων - παραγόντων εντός της υπηρεσίας, με σκοπό να χειραγωγήσουν πρόσωπα, να αλλοιώσουν πληροφορίες και να καταστρέψουν σχεδιασμούς και επιχειρήσεις...;

Η μη έγκαιρη αντίληψη αλλαγής συμπεριφοράς, υπό ειδικές συνθήκες και σε ευάλωτα (π.χ. οικονομικά, ιδεολογικά κ.α.) στελέχη είναι δυνατόν να καταστεί καταστροφική για την υπηρεσία. Και ο εκάστοτε διοικητής οφείλει να επισημαίνει τόσο στους υποδιοικητές, τους διευθυντές και τους προϊστάμενους όλων των τμημάτων, να παρακολουθούν μετ' επιτάσεως για τυχούσες αλλαγές συμπεριφοράς ή γενικότερα μη συνήθεις αντιδράσεις υπαλλήλων και στελεχών...

Καθώς φαίνεται, στην συγκεκριμένη περίπτωση του παπά-πράκτορα Μιχαήλ, κανείς δεν γνώριζε για τις σημαντικές αποφάσεις του, δημιουργώντας έτσι ένα προειδοποιητικό ρήγμα στην εσωτερική ασφάλεια της υπηρεσίας...!

Ενδεχομένως κάποιοι να προσλαμβάνουν ως υπερβολή την προσέγγιση, αλλά στην ΕΥΠ γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πως ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες και οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά στο θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα.
Και την ευθύνη για νίκες, ήττες ή (το χειρότερο όλων) διαρροές της ΕΥΠ, την φέρνει ο εκάστοτε διοικητής της, ο οποίος υποχρεούται να έψει υψηλή αντίληψη του περιβάλλοντα χώρου και υψηλό επίπεδο κριτικής ικανότητας των συνεργατών του, πόσω δε μάλλον όλων εκείνων που ο ίδιος προάγει... Ευρισκόμενος, λοιπόν, ενώπιον των προσωπικών του ευθυνών ο κ. Ρουμπάτης θα πρέπει να αποφασίσει να κάνει το μεγάλο βήμα και να παραιτηθεί. Εκ των πραγμάτων οι επιλογές του τον έχουν εκθέσει. Ελπίζουμε, μόνο, να μην έχουν εκθέσει την χώρα...

Επειδή κάποιοι προσπάθησαν να κάνουν ένα υμνολόγιο για τον Παπα-Μιχαήλ ότι είναι δήθεν είναι επικηρυγμένος από τους Τούρκους, ότι είναι ο νούμερο ένα στόχος τους ένας σύγχρονος Τζέιμ Μποντ της Ελλάδας, εμείς πληροφορηθήκαμε ότι ο παπα-Μιχαήλ όντως υπηρέτησε στην Τουρκία, αλλά υπηρέτησε ως νόμιμος σύνδεσμος της ΕΥΠ με την ΜΙΤ κατέχοντας διπλωματικό διαβατήριο, που σημαίνει ότι οι τούρκοι ήξεραν όχι μόνο την ιδιότητά του, αλλά και τον "προστάτευαν" 24 ώρες το 24ωρο. Αυτά που δεν μπορέσαμε να διασταυρώσουμε είναι αν ο παπα-Μιχαήλ κατά τη διαμονή του στην Τουρκία ως απόφοιτος της Θεολογικής κατάφερε να πάρει μεταπτυχιακό και στο οθωμανικό δίκαιο...

Όσο για τον ιερέα - στέλεχος της ΕΥΠ παπά Μιχαήλ, του ευχόμαστε καλή δύναμη, να συνεχίσει τις συνλειτουργίες του (με το καλό και πρώτος ιερέας σε ενορία), να μοιράζει αντίδωρα στην ΕΥΠ και..., φυσικά, καλό Παράδεισο. Γιατί η ευθύνη του ράσου είναι συνδεδεμένη με την αλήθεια και το δίκαιο...

Πηγή εφημ. "Ελεύθερη Ώρα"
* Στην πάρα πολύ καλή δημοσίευση της εφημερίδας, που αποκατέστησε την αλήθεια, υπήρξαν κάποιες συμπληρώσεις από το ιστολόγιο

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στη Ρωσία συζητείται η στάση πληρωμών ενός τρις δολαρίων, η οποία θα γονάτιζε το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα – πόσο μάλλον όταν η Κίνα είναι βυθισμένη στην κρίση, ενώ οι αναπτυσσόμενες χώρες βρίσκονται στην άκρη του γκρεμού

Η Ρωσία, είτε συμπαθεί κανείς τον πρόεδρο Putin, ο οποίος ανέλαβε την ηγεσία μετά την πτώχευση της (άρθρο), έχοντας βιώσει τη στρατηγική «σοκ και δέος» που προκάλεσε μία μαζική γενοκτονία στην πατρίδα του, είτε όχι, θεωρώντας τον δικτάτορα, είναι ασφαλώς μία χώρα που οφείλουμε να παρακολουθούμε – μεταξύ άλλων επειδή είναι η μοναδική που αντιτάσσεται ενεργητικά στην υφιστάμενη «τάξη πραγμάτων», αρνούμενη να αποδεχθεί τις Η.Π.Α. ως το μοναδικό ηγεμόνα του πλανήτη.

Πρέπει να παρακολουθείται δε κυρίως από όλους εκείνους τους Έλληνες που αναζητούν μία πραγματική, βιώσιμη λύση στα προβλήματα της χώρας τους, η οποία να μην προϋποθέτει την εξευτελιστική συνέχιση της απώλειας της εθνικής της κυριαρχίας – ενώ δεν θεωρούν καλύτερο το ξεπούλημα της στη Γαλλία ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος, για να αποφύγουν τη «γερμανική μπότα».

Βέβαια το μέγεθος, πόσο μάλλον η οικονομική και η στρατιωτική ισχύς της Ελλάδας, δεν συγκρίνονται ούτε στο ελάχιστο με τη Ρωσία – κάτι που όμως δεν μας εμποδίζει να διδαχθούμε τόσο από τα λάθη της, όσο και από τη στρατηγική που υιοθετεί για τη διαχείριση της κρίσης, στην οποία έχει οδηγηθεί από τη Δύση (κυρώσεις, πετρελαϊκός πόλεμος κλπ.), έχοντας κάποια στιγμή ηττηθεί κατά κράτος. Στα πλαίσια αυτά τα εξής:

Το σχέδιο Glasyew

Η μεγάλη ανατροπή στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής όπου η Ρωσία, μετά τη Συρία, προσέγγισε επίσης το Ιράκ, αλλάζοντας σε κάποιο βαθμό το γεωπολιτικό χάρτη (άρθρο), ανησύχησε σε μεγάλο βαθμό τον άξονα Ουάσιγκτον-Wall Street που θέλει με κάθε τρόπο να διαλύσει τη συμμαχία της Ρωσίας με την Κίνα – την οποία προσπαθεί να διευρύνει με κάθε τρόπο ο πρόεδρος Putin, γνωρίζοντας πως είναι αδύνατον να αμυνθεί απέναντι στις αμερικανικές επιθέσεις, χωρίς σημαντικούς συμμάχους (βασικό δίδαγμα για την Ελλάδα).

Εν τούτοις, ο Ρώσος πρόεδρος δεν αρκείται μόνο στις στρατιωτικές του επιτυχίεςπολύ περισσότερο επειδή γνωρίζει πως κανένας πόλεμος δεν κερδίζεται από χώρες που είναι οικονομικά αδύναμες. Ως εκ τούτου, έχει επιστρατεύσει μία σειρά συμβούλων, οι οποίοι προσπαθούν να βρουν λύσεις για το άμεσο μέλλον – η πρώτη εκ των οποίων παρουσιάστηκε πρόσφατα στο Συμβούλιο Ασφαλείας της χώρας, από τον κ. S. Glasyew. Τα κεντρικά σημεία της πρότασης αυτής είναι περιληπτικά, κατά την επικρατούσα άποψη (αναλυτικά στην πηγή), τα κατωτέρω:

(α)  Εάν συνεχιστεί η τάση, με αποτέλεσμα να παγώσουν ακόμη περισσότερα περιουσιακά στοιχεία ρωσικών νομικών προσώπων εκ μέρους της Δύσης, τότε η Ρωσία θα έπρεπε να αναβάλλει, μερικώς ή εξ’ ολοκλήρου, την εξυπηρέτηση των χρεών και των επενδύσεων εκείνων των χωρών που συμμετέχουν στις κυρώσεις εναντίον της.

(β)  Η ρωσική ομοσπονδία έχει επενδύσει στις περιοχές δικαιοδοσίας των χωρών του ΝΑΤΟ περί το 1,2 τρις $ – έχοντας βραχυπρόθεσμα χρέη της τάξης των 800 δις $. Εάν παγώσουν όλα αυτά, τότε η Ρωσία θα μπορούσε να τα αναπληρώσει τουλάχιστον μερικώς, κατάσχοντας τα περιουσιακά στοιχεία του ΝΑΤΟ στην επικράτεια της – τα οποία υπολογίζονται στο 1,1 τρις $, εκ των οποίων τα 400 δις $ αποτελούν μακροπρόθεσμες τοποθετήσεις.
Η απειλή αυτή θα μπορούσε να ουδετεροποιηθεί (εξουδετερωθεί), εάν οι ρωσικές οικονομικές Αρχές κατάφερναν έγκαιρα να αποσύρουν τα βραχυπρόθεσμα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία από την Ε.Ε. και τις Η.Π.Α. – κάτι που φυσικά είναι εξαιρετικά δύσκολο.

(γ)  Ο σύμβουλος του προέδρου τάσσεται αμείλικτα υπέρ της άποψης ότι, η κεντρική τράπεζα της Ρωσίας εξυπηρετεί ακόμη τα συμφέροντα των ξένων κεφαλαίων (άρθρο) – δηλαδή, τις χρηματαγορές του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης. Ισχυρίσθηκε πως τα υψηλά βασικά επιτόκια, τα οποία έχει επιβάλλει η κεντρική τράπεζα, αναγκάζουν τους μεγάλους επιχειρηματίες της χώρας να δανείζονται φθηνά χρήματα από τη Δύση – με αποτέλεσμα να έχει αυξηθεί η εξάρτηση της από το εξωτερικό.

Η Ρωσία έχει, κατά τον ίδιο, οδηγηθεί σε μία θανατηφόρα πιστωτική παγίδα, μέσω της οποίας στραγγαλίζεται σταδιακά από τη Δύση – σε συνδυασμό με τις χαμηλές τιμές ενέργειας και πρώτων υλών, καθώς επίσης με την τρομακτική υποτίμηση του ρουβλίου. Τα επιτόκια διπλασιάσθηκαν, ενώ η επιστροφή των δανείων σε συνάλλαγμα αυξάνει τις πιέσεις που ασκούνται στη χώρα – υπενθυμίζοντας πως ένα κράτος που έχει το δικό του νόμισμα μπορεί να χρεοκοπήσει, ακόμη και όταν το συνολικό δημόσιο χρέος του είναι χαμηλό, από τις υποχρεώσεις του σε ξένα νομίσματα.

Συνοψίζοντας, ο κ. S. Glasyew προτείνει την ανάληψη του ολοκληρωτικού ελέγχου της κεντρικής τράπεζας από το κράτος (εθνικοποίηση) – έτσι ώστε να εμποδίζονται οι κερδοσκόποι να διακινούν τα κεφάλαια τους κατά το δοκούν εντός και εκτός της χώρας, χωρίς να τα επενδύουν μακροπρόθεσμα στην πραγματική οικονομία.

Γνωρίζοντας λοιπόν πως οι βασικές αιτίες των οικονομικών κρίσεων είναι οι μαζικές εισροές κεφαλαίων, οι οποίες προκαλούν φούσκες, σε συνδυασμό με τις επίσης μαζικές εκροές που σπάζουν απότομα τις φούσκες, κάτι που έχει τεκμηριωθεί από την ασιατική κρίση του 1997/98 (επίσης από την ευρωπαϊκή του 2008, με μεγαλύτερο θύμα την Ελλάδα), προτείνει την οχύρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος της πατρίδας του – κάτι που είναι αδύνατον να συμβεί, όταν η κεντρική τράπεζα ελέγχεται από τους διεθνείς τοκογλύφους. Η αντιστοιχία με την Ελλάδα εδώ είναι προφανής – οπότε δεν χρειάζεται να επεκταθούμε σε λεπτομέρειες.

Ο Ρώσος προτείνει επίσης την υιοθέτηση συναλλαγματικών ελέγχων (ενδεχομένως τη σύνδεση του ρουβλίου με το χρυσό η με την ενέργεια, κάτι που όμως δεν έγινε γνωστό), καθώς επίσης την ίδρυση μιας κεντρικής υπηρεσίας τεχνολογικής έρευνας – με στόχο την εξισορρόπηση των απωλειών από την αδυναμία της χώρας να εισάγει σύγχρονα τεχνολογικά προϊόντα από τη Δύση, λόγω των κυρώσεων που της επιβλήθηκαν.

Θεωρεί δε πως οι τεχνολογικές ανακαλύψεις της κεντρικά κατευθυνόμενης στρατιωτικής έρευνας, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για εμπορικούς σκοπούς, κατά το παράδειγμα των Η.Π.Α. – αφού προσφέρονται πάρα πολλές διαφορετικές δυνατότητες «εμπορευματοποίησης» τους.

Σε κάθε περίπτωση, η Ρωσία έχει χάσει την πρόσβαση της στις χρηματοπιστωτικές αγορές της Δύσης, οπότε δεν μπορεί να ανακυκλώνει τα χρέη της (όπως ακριβώς και η Ελλάδα). Επομένως, οφείλει να πληρώσει μόνη της τα ληξιπρόθεσμα δάνεια, μαζί με τους τόκους τους – ποσά που πλησιάζουν το 1 τρις $ συν τους τόκους.

Εκτός αυτού, δεν μπορεί να εισάγει τίποτα από τη Δύση, χωρίς να πληρώσει τη διπλάσια τιμή  – ενώ η υποτίμηση του ρουβλίου (κάτι ανάλογο συνέβη με την εσωτερική υποτίμηση στην Ελλάδα) έχει μειώσει κατά πολύ την αγοραστική δύναμη των Πολιτών της, όπως διαπιστώνεται από το κατωτέρω γράφημα της εξέλιξης των πραγματικών μισθών.


Θα μπορούσε λοιπόν να πει κανείς πως η Ρωσία ευρίσκεται ακριβώς στην ίδια οικονομική θέση με το 1998, όπου χρεοκόπησε – αφήνοντας το νόμισμα της ελεύθερο, με αποτέλεσμα την τρομακτική υποτίμηση του.

Ως εκ τούτου, προτείνεται έμμεσα από το Ρώσο σύμβουλο η στάση πληρωμών εκ μέρους της χώρας του – η στρατηγική της χρεοκοπία, από την οποία δεν έχει τίποτα να χάσει, εφόσον η ζημία στην οικονομία της έχει ήδη προκληθεί.

Τα αποτελέσματα για το παγκόσμιο σύστημα

Περαιτέρω, φαίνεται πως στη Ρωσία συζητείται πράγματι σε ανώτατο επίπεδο, έμμεσα φυσικά, η δυνατότητα της να προβεί ξανά σε στάση πληρωμών – να αθετήσει δηλαδή χρέη της τάξης του 1 τρις $, τα οποία οφείλει σε μη κρατικούς δυτικούς οργανισμούς, όπως ακριβώς συνέβαινε με την Ελλάδα το 2010 (προτού οδηγηθεί στην παγίδα του PSI, μέσω της οποίας τα χρέη των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών μεταφέρθηκαν στους φορολογουμένους Πολίτες της Ευρωζώνης).

Υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι θα συνεχισθούν οι οικονομικές επιθέσεις εναντίον της, καθώς επίσης προτού επιδεινωθεί η ύφεση, στην οποία έχει βυθιστεί η χώρα από τις αρχές ουσιαστικά του 2015 (γράφημα) – οπότε θα ήταν ίσως πολύ αργά για να προβεί σε τέτοιου είδους επιθετικές ενέργειες.


Περαιτέρω, οι πιέσεις που υφίσταται η Ρωσία έχουν πολύ λιγότερη σχέση με τις κυρώσεις που της έχουν επιβληθεί – συγκριτικά με το στραγγαλισμό του χρηματοπιστωτικού της συστήματος εκ μέρους των δυτικών χρηματαγορών, με τη βοήθεια της κεντρικής της τράπεζας. Κάτι σχετικά ανάλογο διαπιστώθηκε επίσης στην Ελλάδα, με αφετηρία τα τέλη του 2009, όπου η χώρα τοποθετήθηκε στο στόχαστρο των διεθνών κερδοσκόπων – έχοντας τελικά πτωχεύσει όχι τόσο λόγω του ύψους των δημοσίων χρεών της, αλλά επειδή απομονώθηκε από τις αγορές ανακύκλωσης των δανείων της (όλοι θυμούνται τα παιχνίδια της Τράπεζας της Ελλάδας με το Τ+3, τα CDS κοκ.).

Η ρωσική κεντρική τράπεζα ήταν άλλωστε αυτή που δημιούργησε την πιστωτική παγίδα, μέσω της αύξησης των βασικών επιτοκίων, όταν τα αντίστοιχα επιτόκια στη Δύση ήταν μηδενικά – με αποτέλεσμα να υπερχρεωθούν οι επιχειρήσεις της σε ξένο συνάλλαγμα.

Εάν τώρα η Ρωσία επέλεγε τη χρεοκοπία, τότε θα μπορούσε να γονατίσει ολόκληρο το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα – πόσο μάλλον όταν η Κίνα είναι βυθισμένη σε μία μεγάλη κρίση, ενώ το σύνολο σχεδόν των αναδυομένων και αναπτυσσομένων αγορών ευρίσκεται στην άκρη του γκρεμού (ανάλυση), με όλους τους σοβαρούς διεθνείς οργανισμούς να προειδοποιούν για την επερχόμενη καταιγίδα των καταιγίδων.

Με δεδομένο τώρα το ότι, η Κίνα διαθέτει ήδη το δικό της σύστημα διακανονισμού συναλλαγών (Swift), το οποίο είναι ανεξάρτητο από το δυτικό, ενώ οι BRICS τη δική τους Παγκόσμια Τράπεζα και το δικό τους ΔΝΤ, τα οποία δεν ελέγχονται από τις Η.Π.Α., όταν στην κινεζική Παγκόσμια Τράπεζα συμμετέχουν πολλές δυτικές χώρες, ίσως μία τέτοια κίνηση της Ρωσίας να επιταχύνει τις εξελίξεις – υπενθυμίζοντας πως έχει ήδη ψηφίσει ένα νόμο που επιτρέπει την κατάσχεση δυτικών περιουσιακών στοιχείων, εάν δρομολογήσουν κάτι ανάλογο οι Η.Π.Α. και η ΕΕ.

Επιμύθιο

Η Ρωσία είναι αναμφίβολα μία ισχυρή χώρα, διοικείται από μία ικανή κυβέρνηση που την στηρίζει η συντριπτική πλειοψηφία, οι Πολίτες της δεν αδιαφορούν για την εθνική τους κυριαρχία, για την πατρίδα τους και τα παιδιά τους, έχει δημιουργήσει συνετά συμμάχους, ενώ μπορεί να επιλέξει μεταξύ διαφόρων εναλλακτικών λύσεων – έχοντας την άποψη πως δεν θα βιαστεί, ενημερώνοντας προηγουμένως σκόπιμα για τις παγκόσμιες συνέπειες τυχόν ενεργειών της, έτσι ώστε να αποφευχθούν κατά το δυνατόν τα δυσμενή επακόλουθα για την ίδια: να μην υποχρεωθεί δηλαδή να τις δρομολογήσει.

Αντίθετα, η Ελλάδα έχει σήμερα μόνο δύο πραγματικές λύσεις στη διάθεση της: (α) τη στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης (άρθρο), με στόχο τη διαπραγμάτευση της ονομαστικής διαγραφής μέρους του δημοσίου χρέους της, η οποία βέβαια έχει καθυστερήσει πάρα πολύ (άρθρο) και (β) την εξυπηρέτηση του χρέους της με δικά της μέσα – δυνατότητες που έχουμε αναλύσει στο κείμενο μας «Αντίσταση τώρα».

Το κοινό χαρακτηριστικό και των δύο αυτών λύσεων είναι αφενός μεν το τέλος των μνημονίων που επιβάλλονται στη χώρα μας, οδηγώντας την στη χρεοκοπία αφού θα έχει προηγουμένως λεηλατηθεί ολοσχερώς, ενώ θα έχουν εξαθλιωθεί οι Πολίτες της, αφετέρου η άμεση ανάκτηση της εθνικής της κυριαρχίας – όπου θα υποφέρει μεν η σημερινή γενιά, χωρίς όμως να καταστραφούν οι επόμενες.

Παρά το ότι λοιπόν αρκετοί συμπολίτες μας ισχυρίζονται πως δεν υπάρχουν λύσεις, οπότε είμαστε υποχρεωμένοι να συμβιβαστούμε με τον αργό θάνατο που προκαλεί αναμφίβολα η πολιτική των μνημονίων, θεωρώ ότι πρόκειται για έωλες δικαιολογίες – οι οποίες οφείλονται στον εύλογο φόβο που προκαλεί το άγνωστο σε όλους εμάς τους ανθρώπους. Εν τούτοις, όσο περισσότερο καθυστερούμε, τόσο πιο επώδυνο θα γίνεται το παρόν, ιδίως δε το μέλλον μας – κυρίως όμως το μέλλον της πατρίδας μας και των παιδιών μας, κάτι που ασφαλώς δεν μας επιτρέπεται.

Ολοκληρώνοντας, εάν δεν επιλέξουμε καμία από τις δύο εναλλακτικές μας δυνατότητες έγκαιρα, η Ελλάδα σύντομα θα αποσταθεροποιηθεί πολιτικά, αφού η κυβέρνηση δεν θα καταφέρει να ανταπεξέλθει με τις ατελείωτες απαιτήσεις των δανειστών, θα υποχρεωθεί πολύ σύντομα να υιοθετήσει ένα παράλληλο νόμισμα και θα οδηγηθεί, λεηλατημένη από τους νέους ιδιοκτήτες της, στην έξοδο της από την Ευρωζώνη – εάν δεν βυθιστεί προηγουμένως στο χάος.

Αλέξης Ζακυνθινός, Senior Analyst (Geopolitics)
Πηγή Analyst



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου