Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Ιαν 2012


Την τουρκική επιθετικότητα και την σχεδόν καθημερινή παραβίαση των εναέριων συνόρων από τα μαχητικά της τουρκικής Αεροπορίας, την έχει διαδεχτεί μία πρωτοφανής τουρκική επιθετική κίνηση τα τελευταία 4 χρόνια και στην θάλασσα.

Από τον Ιανουάριο του 2008 που μια τουρκική φρεγάτα προσέγγισε σε απόσταση βολή πυροβόλου το σπίτι του τότε πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή στην Ραφήνα μέχρι σήμερα, ένα κρεσέντο επιθετικών κινήσεων στη Αιγαίο αδιανόητο σε άλλες εποχές, έχει διαδεχτεί μια σχετική ηρεμία που υπήρχε τουλάχιστον δυτικά του 25ου Μεσημβρινού από το 1974 μέχρι σήμερα.

Είναι σαφές ότι η Τουρκία προσπαθεί να «σπρώξει» το ελληνικό Ναυτικό και να προχωρήσει σε προβολή ισχύος ελάχιστα μίλια έξω από τις βάσεις του ΠΝ. Όλα αυτά φυσικά οφείλονται στην ίδια αιτία στην οποία οφείλονται οι καθημερινές παραβιάσεις των εναέριων συνόρων μας, το γεγονός δηλαδή ότι δεν υπήρξε καμία ουσιαστική ελληνική αντίδραση το 2008 όταν συνέβη το πρώτο περιστατικό.

Το τουρκικό σκάφος για μία ακόμη φορά προσπάθησε να περάσει το μήνυμα ότι το τουρκικό Ναυτικό μπορεί να κάνει ότι θέλει στο Αιγαίο ακόμα και μερικά μίλια από τα ελληνικά νησιά, ακόμα και στην καρδιά του Αρχιπελάγους, στις Κυκλάδες, χωρίς φυσικά να σέβεται τους διεθνείς κανόνες που ορίζουν την αβλαβή διέλευση, δηλαδή σταθερή πορεία, χωρίς μεταβολές, με σταθερή ταχύτητα και τα οπλικά του συστήματα μαζί με τους αισθητήρες του εκτός λειτουργίας.

Το γεγονός ότι το τουρκικό πλοίο πραγματοποίησε ουσιαστικά μία τεράστια εκτροπή της πορείας του, αφού ο τελικός προορισμός του είναι η Σμύρνη, αποδεικνύει ότι η κίνηση αυτή δεν ήταν τυχαία αλλά προσχεδιασμένη με σαφέστατο πολιτικό μήνυμα όπως ήταν και οι υπόλοιπες ανάλογες κινήσεις του τουρκικού Ναυτικού.

Από την άλλη πλευρά η ελληνική κυβέρνηση από το 2008 που ξεκίνησαν αυτά τα περιστατικά έχει επιλέξει την παθητική αντιμετώπισης τους, με την αποστολή ενός πλοίου «συνοδείας» το οποίο επιτηρεί τα τουρκικά πλοία όταν κάνουν την «περατζάδα» τους είτε διαμέσω των Κυκλάδων είτε όταν πλησιάζουν την Αττική σε απόσταση βολής πυροβόλου.

Φυσικά κανένας δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να διατάξει την προσβολή με πυρά των τουρκικών πλοίων, όμως η Αθήνα θα μπορούσε να βρεί άλλους τρόπους για να στείλει το μήνυμα της στην Άγκυρα.

Μία χαμηλού κινδύνου και σύννομη λύση θα ήταν η αποστολή δύο μαχητικών της ΠΑ να πετάξουν πάνω από το τουρκικό πλοίο που πλέει εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Μία χαμηλή πτήση όπως αυτές που οι Τούρκοι έχουν πραγματοποιήσει σε ελληνικά πλοία στο κεντρικό Αιγαίο δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από κανένα ως κλιμάκωση ή ελληνική πρόκληση. Μία τέτοια υπέρπτηση θα ήταν τουλάχιστον το πρώτο μήνυμα της Ελλάδας στην τουρκική προκλητικότητα στην θάλασσα. Για το τι θα ακολουθούσε την επόμενη φορά θα μπορούσε να μείνει μετέωρο αφήνοντας τους Τούρκους να προβληματίζονται αυτή την φορά.

Πάντως είναι χαρακτηριστικό είναι ότι τα τελευταία 4 χρόνια τα τουρκικά πλοία έχουν αυξήσει σημαντικά τις προκλήσεις τους στο Αιγαίο παραβιάζοντας τα ελληνικά χωρικά ύδατα επανειλημμένως με αυξητικούς ρυθμούς. Από 90 παραβιάσεις το 2009 οι τουρκικές προκλήσεις αυξήθηκαν στις 133 παραβιάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων το 2010 και στις 206 το 2011. Και όλα αυτά όταν η Ελλάδα την ίδια περίοδο δεχόταν την «επίθεση φιλίας» του πρωθυπουργού Ερντογάν.

Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι οι παραβιάσεις αυξήθηκαν το 2011 περίοδο όπου ο Ερντογάν κατάφερε να ελέγξει πλήρως τις Ένοπλες Δυνάμεις και φυσικά δεν μπορεί πια να σταθεί η δικαιολογία ότι οι στρατιωτικοί κάνουν ότι θέλουν χωρίς να συμβουλεύονται την κυβέρνηση. Δυστυχώς για τον Ερντογάν και τους υπέρμαχους της ελληνοτουρκικής προσέγγισης τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους.

Ακολουθούν οι πίνακες με τις τουρκικές παραβιάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων από το 2009 μέχρι το 2011 όπως έχουν καταγραφεί από το ΓΕΕΘΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΧΩΡΙΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2009

ΜΗΝΑΣΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΕΘΝΙΚΩΝ ΧΩΡΙΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ12
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ-
ΜΑΡΤΙΟΣ-
ΑΠΡΙΛΙΟΣ-
ΜΑΙΟΣ9
ΙΟΥΝΙΟΣ4
ΙΟΥΛΙΟΣ5
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ10
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ5
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ3
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ10
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ32
ΣΥΝΟΛΟ90

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΧΩΡΙΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2010

ΜΗΝΑΣΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΕΘΝΙΚΩΝ ΧΩΡΙΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ11
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ0
ΜΑΡΤΙΟΣ10
ΑΠΡΙΛΙΟΣ4
ΜΑΙΟΣ15
ΙΟΥΝΙΟΣ8
ΙΟΥΛΙΟΣ5
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ0
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ3
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ10
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ4
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ63
ΣΥΝΟΛΟ133

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΧΩΡΙΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2011

ΜΗΝΑΣΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΕΘΝΙΚΩΝ ΧΩΡΙΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 61
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ14
ΜΑΡΤΙΟΣ27
ΑΠΡΙΛΙΟΣ16
ΜΑΙΟΣ24
ΙΟΥΝΙΟΣ6
ΙΟΥΛΙΟΣ8
AΥΓΟΥΣΤΟΣ4
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ8
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ12
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ7
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ19
ΣΥΝΟΛΟ206



  • "Ναι" Κουβέλη σε Επίτροπο για δημοσιονομικά
  • Ναι σε αιρετό Έλληνα επίτροπο υπό προϋποθέσεις από τον Φ. Κουβέλη. Απαράδεκτοι οι όροι του νέου Μνημονίου
Μία δήλωση η οποία θα συζητηθεί πολύ έγινε από τον πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φ. Κουβέλη. Ούτε λίγο ούτε πολύ ο κ. Κουβέλης λέει ναι σε αιρετό Έλληνα υπουργό για τα δημοσιονομικά στην Ελλάδα, έστω και κάτω από προϋποθέσεις.

"Δεν θα είχα αντίρρηση στο να υπάρξει υπουργός επί των δημοσιονομικών της χώρας, υπό την προϋπόθεση ότι ένας τέτοιος υπουργός θα ήταν της επιλογής του ελληνικού λαού".

Πάντως αυτό δήλωσε στο ΣΚΑΪ ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα πως η επιτροπεία είναι εκτός των όρων της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου.

Αναφερόμενος στο PSI, ο κ. Κουβέλης ευχήθηκε να πετύχει, και εδώ σε πλήρη αντίθεση με την υπόλοιπη Αριστερά, τάχθηκε όμως εναντίον μέτρων "που προβάλλονται ως εντολές", όπως η κατάργηση 13ου και 14ου μισθού.

Ο ίδιος διαφώνησε με τις προτάσεις Τσίπρα για μια ενιαία αριστερά, ενώ σχετικά με ενδεχόμενη συμμετοχή της Δημοκρατικής Αριστεράς σε κυβερνητικό σχηματισμό, δήλωσε πως το κόμμα του δεν είναι αδιάφορο σε κάτι τέτοιο.

Επιπλέον τόνισε πως κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει στη βάση μιας προγραμματικής συμφωνίας.

Τέλος, η Δημοκρατική Αριστερά και η κίνηση των Ελεύθερων Πολιτών ανακοίνωσαν την επίσημη πολιτική, προγραμματική και εκλογική συνεργασία τους.

Ο Φώτης Κουβέλης και ο επικεφαλής των Ελεύθερων Πολιτών, Βασίλης Οικονόμου, εξέφρασαν την ελπίδα ότι με τη συνεργασία τους θα συμβάλλουν στην αναμόρφωση της κεντροαριστεράς και ταυτόχρονα, ότι αυτή η συνεργασία θα αποτελέσει "δύναμη ανατροπής και αλλαγής, δύναμη αναγέννησης".



Όταν, ως κυβέρνηση, εδώ και δυο χρόνια έχεις ξεχάσει τι σημαίνει διαπραγμάτευση.

Όταν, συμφωνείς να υλοποιήσεις κάθε ανόητη πρόταση, χωρίς να εξετάζεις τις επιπτώσεις της.

Όταν ανέχεσαι να σε προσβάλλουν, χωρίς να διαμαρτύρεσαι.

Όταν έχεις αποτύχει να παρουσιάσεις, έστω και μια σοβαρή δική σου πρόταση.

Όταν επιμένεις να ακολουθείς ένα πρόγραμμα που απέτυχε παταγωδώς.

Όταν καταδέχεσαι να συζητάς με αποτυχημένους τεχνοκράτες, όπως ο πολύς Τόμπσεν και η παρέα του.

Όταν υποχωρείς σε κάθε εκβιασμό.

Όταν δέχεσαι Γερμανό… υπουργό για την Ελλάδα, επικεφαλής της task force που αλωνίζει στο δημόσιο και… εκλιπαρείς για… τεχνική βοήθεια.

Όταν έχουν συμβεί όλα αυτά, τότε γιατί μας αιφνιδιάζει η Γερμανική πρόταση να μας… αναλάβει Επίτροπος; Εδώ, σου λέει, αυτοί κάποτε ζήτησαν να τους στείλουμε βασιλιά και αντιβασιλεία, στον… Επίτροπο θα έχουν πρόβλημα;

Αυτή η συζήτηση για τον Επίτροπο, δεν είναι αστεία. Είναι επικίνδυνη. Ουσιαστικά ανοίγει την πόρτα του φρενοκομείου. Έρχεται ως λογικό επακόλουθο της παράδοσης της χώρας με το μνημόνιο…Αυτό που, όπως αποκαλύπτεται, πολλοί το ψήφισαν, αλλά σχεδόν κανένας δεν το διάβασε.

Για να επανέλθουμε στην περί επιτροπείας πρόταση. Δεν νομίζω ότι έχει έστω και την παραμικρή πιθανότητα να περπατήσει. Όχι τόσο επειδή εμείς θα αντισταθούμε γενναία, αλλά κυρίως επειδή άπαντες στην Ευρωζώνη αντιλαμβάνονται ότι κάτι τέτοιο αφ΄ενός μεν έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και αφ’ ετέρου δημιουργεί ένα πολύ κακό προηγούμενο, που θα αποτελεί ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της ευρωζώνης.

Τότε γιατί το έβαλαν στο τραπέζι οι Γερμανοί;

Πρώτον, γιατί οι Γερμανοί πάντα θέτουν μαξιμαλιστικούς στόχους, για να εξασφαλίσουν με τις λιγότερες δυνατές απώλειες τις επιδιώξεις τους.

Δεύτερον, γιατί (ειδικά ο Ρέσλερ που κατρακυλά στις δημοσκοπήσεις) απευθύνονται και στο εσωτερικό τους ακροατήριο. Ένα ακροατήριο που το έχουν …φανατίσει επικίνδυνα. Πρέπει, επομένως, να βρούν τρόπο να ..δικαιολογηθούν για τη νέα δανειακή.

Τρίτον, επειδή μέχρι τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου υποχωρούσε σε κάθε απειλή. Προφανώς ακολουθούν την ίδια τακτική και με τον κ. Παπαδήμο! Ας μην ανησυχούμε, όμως! Προσώρας, ο κ. Παπαδήμος θα …αποτρέψει το μοιραίο! Δεν θα μας έρθει Επίτροπος! Αρκούν οι Ράϊχενμπαχ και Φούκτερ! Στη …χειρότερη περίπτωση θα διευρυνθεί ο κύκλος των αρμοδιοτήτων τους!

Τέταρτον, επειδή παρά τις περί του αντιθέτου επίσημες διαβεβαιώσεις, στη Γερμανία ποτέ δεν έπαψαν να εξετάζουν το σενάριο εξόδου της Ελλάδος από το ευρώ, ως λύση του προβλήματος. Και αφού δεν μπορούν να μας διώξουν, αυξάνουν το κόστος παραμονής μας! Το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε ενδεχομένως να ισοδυναμεί με εκχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίας. Σε περίπτωση που το έχουμε ξεχάσει το είχε …προβλέψει ο κ. Παπανδρέου την εποχή της παντοδυναμίας του! Ο Ρέσλερ, επομένως, μπορεί απλώς να …προλειαίνει το έδαφος!

Όμως, ανεξαρτήτως όλων αυτών, το γεγονός και μόνο οτι συζητείται η ιδέα δείχνει ο,τι η Ελλάδα θεωρείται περίπου ως μια τριτοκοσμική χώρα, υπό καθεστώς υποτέλειας.

Θα ρωτήσετε, μια χώρα που στηρίζεται στον εξωτερικό δανεισμό για να επιβιώσει, δεν έχει και πολλά περιθώρια ελιγμών. Προσπαθεί να τα βρεί με τους δανειστές της.

Αυτή ήταν η …θεωρία Παπανδρέου για την Ελλάδα. Τότε που όργωνε την υφήλιο και μας… διαφήμιζε ως διεφθαρμένους. Η σημερινή εικόνα της Ελλάδος στο εξωτερικό, εν πολλοίς, είναι δημιούργημα του κ. Παπανδρέου. Στα δικά του λόγια και επιχειρήματα στηρίχθηκαν και στηρίζονται ακόμα! Ας μη διαμαρτυρόμαστε.

Όμως, και ο κ. Παπαδήμος, δεν νομίζω να δικαίωσε τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί. Προφανώς και εικόνα της χώρας δεν βελτιώνεται δραματικά μέσα σε δυο μήνες, άλλα ποιά είναι η δική του συνεισφορά; Τα ίδια δεν μας έκαναν και με τον κ. Παπανδρέου;

Πολύ φοβούμαι ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου εξεμέτρησε το βίο της. Η κατάσταση δεν θ’ αλλάξει. Ακόμα και αν ο κ. Παπαδήμος παραμείνει μέχρι να λήξει ο βίος αυτής της Βουλής, θα πορευόμαστε έτσι. Εν μέσω εκβιασμών και απειλών.

Η χώρα χρειάζεται μια σοβαρή και ειλικρινή συζήτηση γιατί φτάσαμε εδώ. Μια πειστική απάντηση στην ερώτηση με ποιό σχέδιο θα βγούμε από την κρίση.

Και μια κυβέρνηση με νωπή εντολή, αποφασισμένη να προστατέψει την αξιοπρέπεια της χώρας, για να την παραδώσει αλώβητη στους αγέννητους.

Διαφορετικά, απλώς χάνουμε χρόνο και επιδεινώνουμε τη θέση μας…

ΚΡ



Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος


Μείζον πολιτικό ζήτημα δημιουργήθηκε προ ημερών με αφορμή την αρχική παραίτηση των δυο οικονομικών εισαγγελέων, Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρου Μουζακίτη, επιφορτισμένων να διαχειρίζονται το οικονομικό έγκλημα και οι οποίοι δήλωσαν πως: «δεν δεχόμαστε να είμαστε εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ΄ υπαγόρευση, πολλώ μάλλον δε, δεν δεχόμαστε να αποτελέσουμε άλλοθι και μια θεσμική κολυμπήθρα του Σιλωάμ, για τα πολυποίκιλα οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλώνυμους εκφραστές τους, που δραστηριοποιούνται και αναπτύσσονται στην γκρίζα ζώνη του οικονομικού εγκλήματος».

Μετά την παραίτηση των δυο αντιεισαγγελέων, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών κ. Βενιζέλος και ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παπαϊωάννου, αμφότεροι λαλίστατοι και συνυπεύθυνοι της σημερινής ζοφερής κατάστασης που βιώνει ο τόπος και ο λαός του, εξαπέλυσαν δριμύτατη επίθεση κατά των αντεισαγγελέων, με ιδιαίτερα απαξιωτικούς όρους για το κύρος της Δικαιοσύνης.

Λίγες ημέρες πιο μπροστά, στις 22 Δεκεμβρίου 2011 ο κ. Παπαϊωάννου είχε δηλώσει στο Υπουργικό συμβούλιο της μειοδοτικής κυβέρνησης Παπαδήμου, σε μια προσπάθεια απόλυτης απαξίας και χειραγώγησης της Ελληνικής Δικαιοσύνης: «Η Δικαιοσύνη βρίσκεται σε βαθειά κρίση και δεν έχουμε καθυστερήσεις στην απονομή της Δικαιοσύνης αλλά έχουμε αρνησιδικία».

Στην συνέχεια οι αντεισαγγελείς στέλνουν στη Βουλή τη δικογραφία της ΕΛ-ΣΤΑΤ, σύμφωνα με το νόμο περί ευθύνης υπουργών, διαπιστώνοντας ότι από σειρά καταθέσεων προέκυψαν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες του τέως πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, του τέως υπουργού οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου και άλλων μελών της προηγούμενης κυβέρνησης, σχετικά με πιθανή τεχνητή διόγκωση και αυθαίρετο προσδιορισμό του ελλείμματος του 2009, στοιχεία που οδήγησαν την χώρα σε καθεστώς επιτήρησης από το ΔΝΤ και την τρόικα.

Στις 23 Ιανουαρίου 2012 από την πρωινή ζώνη του τηλεοπτικού σταθμού «Mega» αναλαμβάνει να μειώσει αυτή την παραπομπή, των ηθικών, τίμιων και αδέκαστων αντιεισαγγελέων, με τραμπουκική συμπεριφορά, αμέτρητη κινδυνολογία και ψήγματα εκφοβισμού, ο «καρδινάλιος» της μνημονικής κυβέρνησης κ. Λομβέρδος. Μια συμπεριφορά που θα την ζήλευε και ο πολλά βαρύς, κ. Πάγκαλος. Είπε, λοιπόν, μεταξύ άλλων ο κ. Λομβέρδος: «όποιος επιχειρήσει να πειράξει τον κ. Παπανδρέου θα μετατρέψει την χώρα σε μια χώρα που υπάρχει μακελειό. Όποιος επιχειρήσει να τον προσβάλλει πολιτικά, με διάφορα θέματα που αφορούν την πολιτική του, τις επιλογές του, η χώρα θα αλλάξει πορεία, από κει που πηγαίνει να μην γονατίσει, θα γίνει, σας το δηλώνω κατηγορηματικά, θα γίνει μακελειό».

Αυτή η δικτατορική συμπεριφορά, του εκπρόσωπου του σαθρού, απαξιωμένου και απονευρωμένου πολιτικού συστήματος, δεν έμεινε αναπάντητη από τον πλέον αρμόδιο που ανύψωσε ακόμη περισσότερο το κύρος της Ελληνικής Δικαιοσύνης, τον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Ρούσο Εμμανουήλ Παπαδάκη. Σας παραθέτω, λοιπόν, απόσπασμα της πύρινης, όσο και διδακτικής παρεμβάσεώς του:

«Όσο για τις ατυχείς δηλώσεις του κ. υπουργού Υγείας περί μακελειού, που (υπό την κάλυψη της βουλευτικής ασυλίας) άπτεται της πρόκλησης σε τέλεση πλημμελήματος, θα ήθελα να του πω ας ασχοληθεί με το νοσοκομείο της Ρόδου, που έμεινε χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης και αναλώσιμα υλικά για να τα χορηγήσει τελικά η ΜΚΟ, ας ασχοληθεί με το νοσοκομείο Σύρου, όπου οι συγγενείς ασθενών μεταφέρουν ηλεκτρικές θερμάστρες για να τους ανακουφίσουν. Ακόμη ας ασχοληθεί με το μερίδιο από τη συλλογική ευθύνη που αναλογεί για την αποπροστασία του πολίτη από την αύξηση της εγκληματικότητας (απότοκο πολιτικής τακτικής). Όσοι διαχρονικά ασκώντας εξουσία μας έφθασαν σε αυτή την κατάσταση, που οδήγησαν εκατοντάδες νέων στην ανεργία στερώντας τους το όνειρο και την ελπίδα στη ζωή, δεν πρέπει να προκαλούν και δεν έχουν σχέση ανάμεσά μας. Αποδόμησαν από την παιδεία τις ανθρώπινες αξίες, το ήθος, την ειλικρίνεια, την καλοσύνη, την αγάπη, καλλιεργώντας τα αντίθετα, προβάλλοντας και υπερασπίζοντας το εγώ τους αντί το εμείς, αυξάνοντας την απληστία και όχι το μέτρο (κατά την αριστοτέλεια διατύπωση)».

Όλες οι παραπάνω αναφορές καταδεικνύουν από την μια μεριά την αλαζονεία που διακατέχει διαχρονικά το πολιτικό μας σύστημα και συνάμα την προσπάθειά του να βρίσκονται στο απυρόβλητο οι εγκληματικές ευθύνες των πολιτικών προσώπων, από τις πολιτικές επιλογές τους, οι οποίες οδήγησαν τον λαό μας στην οικονομική, πολιτική και πολιτιστική εξαθλίωση και από την άλλη την δίκαιη, σθεναρή και αταλάντευτη κρίση, πανάξιων λειτουργών της δικαιοσύνης.

Αυτή η αλαζονεία του πολιτικού μας συστήματος καλλιεργήθηκε γιατί όλα τα χρόνια μετά την μεταπολίτευση τα δύο κόμματα εξουσίας που κυβέρνησαν την πατρίδα μας μετέτρεψαν το πολίτευμα της χώρας από Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική δημοκρατία σε πλήρη ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ. Αυτά τα κόμματα αντί να είναι όργανα προάσπισης των συμφερόντων του Ελληνικού λαού και του δημοκρατικού πολιτεύματος, μετετράπησαν σε σπόνσορες των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και των διαφόρων συντεχνιών και έγιναν παράγοντες εκμαυλισμού, διαφθοράς και διαπλοκής. Τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια δεν έλυσαν κανένα κοινωνικό πρόβλημα παρά τις συνεχείς προεκλογικές τους εξαγγελίες και κατασπατάλησαν ασύστολα το απίστευτο χρήμα που εισέρευσε στην χώρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και απέβλεπε στην ανάπτυξη και την υποδομή της, ώστε να επιτευχτεί η σύγκλιση της Ελληνικής οικονομίας με τις οικονομίες των χωρών της Ευρωζώνης. Δημιούργησαν παρανοϊκό και ακατάσχετο δανεισμό βουλιάζοντας κάθε μέρα που περνούσε την χώρα στην άβυσσο. Μοίραζαν πρόσκαιρες φρούδες ελπίδες με τα ρουσφέτια και τους διορισμούς στο δημόσιο. Ανάγκασαν τον πολίτη να ψηφίζει με μοναδικό κριτήριο το ατομικό του και μόνο συμφέρον. Υφάρπαζαν επί της ουσίας βίαια την ψήφο του άμοιρου ψηφοφόρου.

Αποτέλεσμα αυτής της φαύλης πολιτικής είναι το σημερινό κατάντημα της χώρας, όπου κατακρεουργούνται οι μισθοί εργαζομένων και οι συντάξεις απόμαχων της εργασίας, όπου μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν με πρωτόγνωρους ρυθμούς, όπου οι έμμεσοι φόροι είναι χαράτσι απάνθρωπης αδικίας, όπου η ανεργία, ειδικά στους νέους καλπάζει και δεν δίνει στην νεολαία μας καμία ελπίδα και προοπτική, όπου βιώνουμε κατοχικές εποχές με την διανομή συσσιτίων σε άπορους και άστεγους νεόπτωχους Έλληνες.

Σήμερα, λοιπόν, που τα κόμματα της συγκυβέρνησης του τραπεζίτη κ. Παπαδήμου, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ, που ψήφισαν το μνημόνιο και της ΝΔ που τελικά εκ των υστέρων το αποδέχτηκε και που σε λίγες ημέρες, αυτοί οι ίδιοι, θα υπογράψουν και την νέα δανειακή σύμβαση που θα υπαγορεύει την αφαίρεση της Εθνικής ανεξαρτησίας της πατρίδος μας, έχουμε λύση που να δίνει ΕΛΠΙΔΑ για την χώρα και τον λαό της;

Η λύση είναι η άμεση προσφυγή στις κάλπες και ο ορισμός της Βουλής που θα προκύψει, ως Συντακτικής Βουλής, η οποία θα επεξεργασθεί την δημιουργία ΝΕΟΥ Συντάγματος. Ενός Συντάγματος που θα ορίζει την σωστή λειτουργία της Δημοκρατίας προς όφελος του Ελληνικού λαού και της πατρίδος και όχι υπέρ της κομματοκρατίας που οδήγησε την χώρα στην οικονομική, πολιτική και ηθική εξαθλίωση. Ενός Συντάγματος που θα οδηγήσει την χώρα δυναμικά μπροστά με ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης, δημιουργώντας συνθήκες πραγματικής και σωστής λειτουργίας της κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας. Μιας Δημοκρατίας που δεν θα χειραγωγείται από φαύλες σπείρες συντεχνιών ανθρώπων. Από πεινασμένους πολιτικάντηδες για χρήμα και εξουσία, από επίορκους, του όρκου που έδωσαν στην υπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος.

Τελειώνοντας θα ήθελα να υπενθυμίσω πως χρόνια τώρα, μέσω της αρθρογραφίας μου, επισημαίνω πως θεωρώ σαν μόνη λύση στα τεράστια προβλήματα, προβλήματα υπάρξεως, πλέον, του λαού μας και της πατρίδας μας, το νέο Σύνταγμα.

Σας παραθέτω το άρθρο μου από 21 Μαρτίου 2011 με τίτλο: «Νέο Σύνταγμα- άλμα προς το μέλλον».




Βάσει των υπολογισμών του ΕΛΚΕΚΑ, το οικογενειακό καλάθι ενός μεσαίου ελληνικού νοικοκυριού ανέβηκε στα 2.321,57 ευρώ, το Δεκέμβριο του 2011, σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2001, που κόστιζε 1.692,14 ευρώ.

Επισημαίνεται ότι τη μεγαλύτερη αύξηση παρουσίασαν οι εξής κατηγορίες: Τα Αλκοολούχα ποτά και καπνός 77%, η Στέγαση 70% και οι Μεταφορές 49%.

Αναλυτικότερα, οι δαπάνες ενός μεσαίου ελληνικού νοικοκυριού:

  • Για διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά ανήλθαν, το Δεκέμβριο του 2011, στα 364,01 ευρώ, σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2001, που ήταν 84,90 ευρώ, αύξηση της τάξης του 28%.
  • Για αλκοολούχα ποτά και καπνό, ήταν 37,61 ευρώ παραπάνω (αύξηση 77%).
  • Για ένδυση και υπόδηση, το Δεκέμβριο του 2011, διαμορφώθηκαν στα 186,70 ευρώ, σε σχέση με τα 143,62 ευρώ του Δεκεμβρίου του 2001.
  • Για στέγαση, στα 295,70 ευρώ, σε σύγκριση με τα 173,95 ευρώ.
  • Για διαρκή αγαθά, είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες, δαπανήθηκαν 154,78 ευρώ, σε σχέση με τα 129,82 ευρώ.
  • Για την Υγεία, ξόδεψε 143,44 ευρώ, σε σύγκριση με τα 107,39 ευρώ.
  • Για Μεταφορές, δαπανήθηκαν 348,39 ευρώ έναντι 233,38 ευρώ.
  • Για Επικοινωνίες, ξόδεψε 97,48 ευρώ, σε σύγκριση με τα 108,57 ευρώ.
  • Για Αναψυχή, πολιτιστικές δραστηριότητες, ξόδεψε 102,77 ευρώ, σε σύγκριση με τα 86,70 ευρώ.
  • Για εκπαίδευση, δαπανήθηκαν 65,57 ευρώ, σε σύγκριση με τα 47,69 ευρώ.
  • Για ξενοδοχεία, καφέ, εστιατόρια, δαπανήθηκαν 246,50 ευρώ, σε σχέση με τα 171,46 ευρώ.
  • Για άλλα αγαθά και υπηρεσίες, ξόδεψε 231,84 ευρώ, σε σύγκριση με τα 172,12 ευρώ.





  • Διαβάστε τι συμβουλεύει την Ελλάδα ο Πρόεδρος της Βουλγαρίας, που δηλώνει θαυμαστής της Μέρκελ
  • Νέα βόμβα από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών
Την κατάργηση τουλάχιστον 100.000 θέσεων εργασίας προτείνει στην Ελλάδα ο νέος Πρόεδρος της Βουλγαρίας Ρόσεν Πλεβνέλιεφ και χαρακτηρίζει την χώρα του υπόδειγμα για την Ελλάδα στην πολιτική περιορισμού του χρέους.

Ο κ. Πλεβνέλιεφ υποστηρίζει ότι η Βουλγαρία δεν κατάργησε απλώς 100.000 θέσεις στον κλάδο των κατασκευών, αλλά και 15.000 θέσεις στον Δημόσιο Τομέα, ενώ προχώρησε σε γρήγορες και ευρείες ιδιωτικοποιήσεις, με αποτέλεσμα το συνολικό χρέος από το 100% του ΑΕΠ την προηγούμενη δεκαετία να φθάσει σήμερα στο 16%.

Σε συνέντευξή του στην γερμανική έκδοση των Financial Times, ο κ. Πλεβνέλιεφ, πέρα από τις νουθεσίες στην Ελλάδα, εκφράζει τον τον θαυμασμό του για την "κουλτούρα σταθερότητας" της Καγκελαρίου της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ.

Ζητεί μάλιστα αυτή η κουλτούρα να βρει εφαρμογή σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και δηλώνει πεπεισμένος ότι "η Γερμανία θα μας οδηγήσει σε μια πολύ πιο ισχυρή Ευρώπη".

Σόιμπλε: "Η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει"

Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προειδοποίησε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα Wall Street Journal ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να λάβει άλλα χρήματα από την ευρωζώνη αν δεν εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που έχουν ανακοινωθεί.

"Η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει", είπε, απαντώντας στην ερώτηση αν η ευρωζώνη θα χορηγήσει ή όχι ένα δεύτερο πακέτο βοήθειας, ύψους 130 δισεκατομμυρίων.
Η Ευρώπη είναι "έτοιμη να στηρίξει την Ελλάδα" με ένα νέο πακέτο βοήθειας, υπογράμμισε ο Γερμανός υπουργός, όμως αν η Αθήνα "δεν εφαρμόσει τις απαραίτητες αποφάσεις και περιορίζεται σε εξαγγελίες. Κανένα ποσό δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα", εκτίμησε.




Με τη Γερμανία να έχει παραβεί τους κανόνες του δημοσιονομικού ελλείμματος το 2003, ο Allan Little του BBC θέτει το ερώτημα εάν αποτέλεσε το κακό παράδειγμα για την Ευρωζώνη.

Εκτιμά μάλιστα πως η πραγματική απάντηση για την έναρξη της κρίσης που πλήττει την Ευρώπη δεν βρίσκεται στην Ελλάδα ή την Ιταλία αλλά πιο βόρεια.

Αφού σημειώνει πως δεν ήταν οι νότιες χώρες - μέλη της Ευρωζώνης που βύθισαν πρώτες το ενιαίο νόμισμα σε κρίση, ρίχνει στη Γερμανία την ευθύνη για παραβίαση του Συμφώνου Σταθερότητας.

Υπενθυμίζει μάλιστα πως το 2003 τόσο το δημοσιονομικό έλλειμμα της Γερμανίας όσο και της Γαλλίας υπερέβη το όριο του 3% που είχε θεσπιστεί με το Σύμφωνο Σταθερότητας.

"Μου είπαν να το βουλώσω"

Η δυνατότητα για επιβολή προστίμου στις δύο χώρες υπήρχε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπου τότε προέδρευε ο Ρομάνο Πρόντι.

Υπό αυτό το ενδεχόμενο, οι υπουργοί Οικονομικών των 15 τότε χωρών-μελών της Ευρωζώνης αποφάσισαν να μην υπάρξουν κυρώσεις για καμία από τις δύο χώρες όπως προέβλεπε το Σύμφωνο Σταθερότητας που είχε σχεδιαστεί για να προστατεύεται η σταθερότητα του ενιαίου νομίσματος.

"Σαφέστατα δεν είχα αρκετή δύναμη. Προσπάθησα, αλλά αυτοί (σ.σ. oι υπουγοί Οικονομικών) μου είπαν να το βουλώσω", ανέφερε ο Ρομάνο Πρόντι στον Allan Little.

"Ομερτά" για τις παραβάσεις

Στο ίδιο μήκος κύματος και οι δηλώσεις του Jacques Lafette, νέου τότε Γάλλου αξιωματούχου στις Βρυξέλλες και στην υπηρεσία οικοδόμησης του του ενιαίου νομίσματος.
Οι τεχνοκράτες, που εργάζονταν στο συγκεκριμένο project, γνώριζαν, όπως σημείωσε, ότι χρειαζόταν κάποιος κεντρικός μηχανισμός για να βεβαιωθεί πως οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών θα συμμορφώνονταν με τους κανόνες.

"Έγιναν μία σειρά από προτάσεις στα κράτη-μέλη εκείνη την εποχή, αλλά απορρίφθηκαν όλες. Ήμασταν απλώς τεχνοκράτες. Έπρεπε να κλείσουμε το στόμα μας και να ακούσουμε τα κράτη-μέλη που, σχεδόν εξ ορισμού, γνώριζαν καλύτερα. Ήμουν πεπεισμένος ότι δεν ήταν αρκετό", σημείωσε.

Ο John Grant που μετείχε στη Σύνοδο των υπουργών Οικονομικών ως πρεσβευτής της Βρετανίας αναφέρει ότι η αξιοπιστία της Επιτροπής και η προθυμία των κρατών-μελών να αποδεχτούν την αρχή της Επιτροπής ως ανεξάρτητου οργάνου επιβολής των κριτηρίων του Μάαστριχτ είχαν υπονομευτεί σοβαρά.

Ανύπαρκτη πίεση για τις υπερδυνάμεις

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, Πέτρος Δούκας, θυμάται πως από τη στιγμή τα "μεγάλα αγόρια" δεν θα τηρήσουν και δεν θα επιβάλλουν την πειθαρχία στον εαυτό τους, θα είναι πιο χαλαροί στην επιβολή της Συνθήκης για εμάς.

"Αυτό που εννοώ είναι ότι κανείς δεν μπορεί να επιβάλλει κυρώσεις στη Γερμανία και τη Γαλλία. Είναι οι ευρωπαϊκές υπερδυνάμεις και έτσι δεν θα τηρήσουν τους κανόνες. Η πίεση πολύ απλά δεν υπήρχε", θυμάται.

Το παράδοξο της εξέλιξης, όπως σημειώνει ο Allan Little, είναι πως η διαδικασία που είχε ως κίνητρο πριν από 20 χρόνια τον εξευρωπαϊσμό της Γερμανίας έχει το αντίθετο αποτέλεσμα και έτσι ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης θα υποχρεωθεί να γερμανικοποιήσει την οικονομική διακυβέρνησή του.



Σκληρός, ανελέητος απέναντι στη χώρα μας, ο αξιότιμος Γερμανός βουλευτής Φόλκερ Κάουντερ, αρχηγός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των δεξιών Χριστιανοδημοκρατών της καγκελαρίου Μέρκελ και των ακόμη δεξιότερων Βαυαρών ομοϊδεατών τους. «Η πίεση πάνω στην Ελλάδα πρέπει να μεγαλώσει!», δήλωσε χωρίς περιστροφές σε συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση του γερμανικού περιοδικού «Ντερ Σπίγκελ», και συνέχισε ρίχνοντας την πολιτική βόμβα: «Πρέπει να γίνει σαφές στους Ελληνες ότι λεφτά υπάρχουν μόνο αν η χώρα διοικείται αυστηρά - εν ανάγκη μέχρι του σημείου της επιβολής από την ΕΕ ή από τα κράτη της Ευρωζώνης ενός κρατικού κομισάριου!». Ενός αποικιακού διοικητή της Ελλάδας κατά το πρότυπο των «γκαουλάιτερ» που εγκαθιστούσαν οι ναζί στις ευρωπαϊκές χώρες που κατακτούσαν επί Χίτλερ!

Δουλόφρονες θεωρεί τους Ελληνες ο χερ Κάουντερ. «Θα ήταν φυσικά σκληρό κάτι τέτοιο, αλλά ίσως και οι ίδιοι οι Ελληνες τελικά να συμφιλιώνονταν με αυτό. Αν έπρεπε να αποφασίσουν σε δημοψήφισμα να δεχτούν έναν μεταβατικό αποικιακό διοικητή ή να φύγουν από την Ευρωζώνη, μπορώ άνετα να φανταστώ ότι θα υπήρχε πλειοψηφία υπέρ του αποικιακού διοικητή», ισχυρίστηκε!

Αυτοί είναι οι φίλοι και εταίροι της ελληνικής κυβέρνησης. Δούλους θεωρούν τους Ελληνες. Ανίκανους ακόμη και να αυτοδιοικηθούν. «Ο αρχηγός των Ελεύθερων Δημοκρατών, Φίλιπ Ρέσλερ, έχει προτείνει να στείλουμε Γερμανούς δημοσίους υπαλλήλους στην Ελλάδα», υπενθυμίζει προβοκατόρικα ο δημοσιογράφος που παίρνει τη συνέντευξη. «Αυτή είναι επίσης μια δυνατότητα. Οι Γερμανοί δημόσιοι υπάλληλοι θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην οικοδόμηση μιας λειτουργίας δημοσιονομικής διοίκησης», απαντά γεμάτος αυταρέσκεια, χωρίς να καταλαβαίνει τίποτα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της γερμανικής Δεξιάς.

Οι ουρές στο Σύνταγμα, όπου χιλιάδες φτωχοί κάτοικοι της Αθήνας προσήλθαν για να πάρουν πατάτες, κρεμμύδια και καρότα που μοίραζαν δωρεάν οι αγρότες της Βοιωτίας για να αποδείξουν ότι τα προϊόντα τους δεν είναι μολυσμένα από βιομηχανικά απόβλητα, πρέπει να γέμισαν υπερηφάνεια τον Φόλκερ Κάουντερ. Η σκηνή θύμιζε έντονα τα συσσίτια επί γερμανικής Κατοχής της Αθήνας. Μπορεί εμάς να μας σφίχτηκε η καρδιά, αλλά για τους Γερμανούς αυτές οι σκηνές, απόρροια της πολιτικής Μέρκελ προς την Ελλάδα, θυμίζουν περασμένα μεγαλεία. «Λεφτά υπάρχουν μόνο αν η χώρα διοικείται αυστηρά», όπως λέει ο Κάουντερ.

Το νέο Μνημόνιο -για την ακρίβεια, τους επαχθείς και επονείδιστους όρους του σε δεκασέλιδο υπόμνημα- επέδωσαν οι ξένοι επικυρίαρχοι στους αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, που συγκυβερνούν. Συγκλονίστηκαν, φαίνεται, μόλις έμαθαν ότι το προηγούμενο Μνημόνιο δεν το διάβασε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και τώρα επέδωσαν συντετμημένη, εκλαϊκευμένη βερσιόν. Θέλουν αίμα, πολύ αίμα. Αίμα δεκάδων και εκατοντάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Διψούν για απολύσεις.

Μισεί τις συντάξεις η τρόικα - ιδίως τις επικουρικές. Δεν τις αντέχει. Απαιτεί να ενοποιηθούν όλα τα επικουρικά ασφαλιστικά ταμεία σε ένα, ώστε με το που θα οδηγήσουν αυτό το ένα Ταμείο σε χρεοκοπία, με τη μία θα χάσουν τις επικουρικές συντάξεις τους ταυτόχρονα 3,5 εκατομμύρια Ελληνες και έτσι θα ξεμπερδέψουν μια και καλή με αυτή την υπόθεση! Τελικές λύσεις, όχι ημίμετρα.

Λατρεύουν τις τράπεζες οι τροϊκανοί. Απαιτούν να πληρώσει, λοιπόν, το ελληνικό κράτος -δηλαδή όλοι οι Ελληνες φορολογούμενοι- πάνω από 30 δισεκατομμύρια ευρώ για τη σωτηρία των τραπεζών και ειδικά για την ανακεφαλοποίησή τους. Να αγοράσει δηλαδή μετοχές τους. Μόνο που αυτές οι μετοχές θα είναι... «πέτσινες»! Χωρίς δικαίωμα ψήφου! Θα χρεωθούμε όλοι μας δηλαδή 30 δισ. ευρώ και θα τα πάρουν οι τραπεζίτες να τα κάνουν ό,τι θέλουν, γιατί θα παραμείνουν ιδιοκτήτες και διοικητές οι ίδιοι που τις χρεοκόπησαν, αφού οι μετοχές του κράτους δεν θα του επιτρέπουν ούτε καν να αλλάξει τις διοικήσεις!

Υπογραφές των αρχηγών των κομμάτων της συγκυβέρνησης απαιτεί κάτω από τους όρους αυτούς και πολλούς άλλους η ΕΕ. Οχι ότι τις έχει ανάγκη. Θέλει όμως να εξευτελίσει εντελώς τους Ελληνες πολιτικούς, για να εκλείψει κάθε ελπίδα αντίστασης, ώστε οι εκλογές να μην έχουν πια καμία σημασία για τους πολίτες.

Του Γιώργου Δελαστίκ από το ΕΘΝΟΣ, μοντάζ Γρέκι



Κάπου ανάμεσα σε ένα βαριά καρκινοπαθή που η κάθε νέα δόση χημειοθεραπείας μακραίνει για λίγο την μαρτυρική ζωή του και σε ένα θανατοποινίτη, που κάθε τόσο αναβάλλεται η εκτέλεσή του μοιάζει σήμερα η ψυχολογική σύνθλιψη του Ελληνικού λαού σ’ αυτό το δραματικό σκαλοπάτι που έφτασε και που δεν είναι δυστυχώς το τελευταίο.

Σ’ αυτό το σκαλοπάτι της γενικής ένδειας, της οικονομικής εξαθλίωσης, των χυδαίων εκβιασμών, της φοβισμένης σιωπής και της εθνικής ταπείνωσης που ελάχιστες φορές βρίσκει ιστορικό προηγούμενο με την συναισθηματική και ηθική αξιοπρέπεια και ελευθερία του να αιμορραγούν ασταμάτητα και αβοήθητα από φίλους και συμμάχους, αλλά και από αυτόν τον ίδιο, που δεν τολμά επί τέλους να απαιτήσει ευθύνες, να καταδικάσει εγκλήματα, να σπάσει γόρδιους δεσμούς και να τιμωρήσει αυστηρά τους αχρείους και τους προδότες που τον έφτασαν ως εδώ.

Όχι, δεν είναι έκρηξη οργής και απαισιοδοξίας μόνον αυτές οι κουβέντες.

Μια περίληψη της τραγικής μας πραγματικότητας είναι και η οδυνηρή αλήθεια της ντροπής και της κατάντιας μας, που αύριο και μεθαύριο θα είναι ακόμη χειρότερη μέχρι να φτάσουμε ως εκεί που οι περισσότεροι δεν θα έχουν τίποτα άλλο να χάσουν παρά τις αλυσίδες τους.

Και τότε το φοβερό “γαία πυρί μειχθήτω” μαζί με το «αποθανέτω...» θα πλησιάσει επικίνδυνα στην αυλή μας σαν εκδικητική «λύτρωση» αλλά και ολική καταστροφή.

Και προς τα εκεί φαίνεται μας οδηγούν εχθροί και φίλοι.

Και εμείς μακάριοι και ανυποψίαστοι ακόμα για τις πλησίστιες κοινωνικές συγκρούσεις (με ένα εκατομμύριο μάλιστα μετανάστες στα σπλάγχνα μας), για την δημοκρατική εκτροπή που ίσως σχεδιάσουν οι φταίχτες για να περισώσουν το ένοχο και ανήθικο πολιτικό σύστημα και τους φαύλους στυλοβάτες του από την αντάρα, αλλά και για το πιο χειρότερο απ’ όλα, για ένα πιθανό καταστροφικό πόλεμο με εθνικούς ακρωτηριασμούς–όταν οι γείτονες εξασφαλίσουν τον περίπατο και οι «φίλοι» μας τον εθνικό μας πλούτο, εμείς συνεχίζουμε απτόητοι το ίδιο τραγικό κι’ ανέμελο ταξίδι.

Τελικά δεν θα αντιδράσουμε κάποτε, δεν θα συνεγερθούμε;

Η μήπως περιμένουμε σαν από μηχανής θεό τον Θεό της Ελλάδος να μας σώσει;

Και ως τότε γονατισμένοι, τρομαγμένοι και άβουλοι θα συνεχίσουμε τις ικεσίες για την επόμενη «σωτήρια» δόση από την ολέθρια νέα δανειακή σύμβαση που θα κάνει, λένε, βιώσιμο το χρέος μας, αλλά και την ζωή μας αβίωτη, έστω και με μικρή παράταση του επιθανάτιου ρόγχου μας;

Και θα συνεχίσουμε για πολύ ακόμα οι ανόητοι να αδιαφορούμε για την θολή και ανάπηρη δημοκρατία μας, για την ανύπαρκτη κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, για την κουρελιασμένη εθνική μας αξιοπρέπεια και όλα τα άλλα πανάκριβα ιδεολογήματα, που σήμερα μπορεί να ντρέπονται κιόλας που οι ανάξιοι τα πιάνουμε στο στόμα μας;

Ναι, δεν είναι υπερβολές και ηττοπάθεια οι σκέψεις.

Κρίσιμες αλήθειες είναι και μακάρι να διαψευστούν.

Παλιά στην πολιτική, όταν ακόμα δεν είχε υποταχτεί σύνολη στους τοκογλύφους όποτε γινόταν μια καταστροφή, έλεγαν ότι:
«Αυτό δεν ήταν έγκλημα, ήταν λάθος».

Εννοώντας με αυτήν την απόφανση πως για έναν πολιτικό το σημαντικό λάθος είναι κάτι χειρότερο κι από έγκλημα.

Σήμερα η πολιτική έχει εκπέσει από καιρό σε επίπεδο Μέρκελ ή Γιωργάκη. Ομως οι πολιτικές ευθύνες ενός πολιτικού για μια καταστροφή παραμένουν πολύ σοβαρότερες από τα τυχόν ποινικά αδικήματα που αυτή η καταστροφική πολιτική προϋποθέτει ή συνεπάγεται.

Οχι πως τα τυχόν ποινικά αδικήματα πολιτικών προσώπων είναι για πέταμα (ή για παραγραφή), όμως είναι αρμοδιότητα του φυσικού τους δικαστή. Τουλάχιστον όταν υπάρχει η διάκριση των εξουσιών, χωρίς αυτή να συσκοτίζεται από τη Διαπλοκή, τις Ανεξάρτητες Αρχές, τις ΜΚΟ και τα συναφή.

Οι εκάστοτε πολιτικές ευθύνες όμως είναι αρμοδιότητες του λαού.

Και οι λαοί πολλά συγχωρούν, ποτέ όμως την προδοσία.

Οταν τίθεται εν κινδύνω το αυτεξούσιον ενός λαού, ξυπνάει το έθνος.

Δηλαδή το πολιτικό αυτονόητο του συνανήκειν.

Οπως έγινε στην Κύπρο με το Σχέδιο Ανάν, κι όπως γίνεται τώρα στην Ελλάδα με το Μνημόνιο.

Κι όταν λέμε έθνος δεν εννοούμε ούτε τους εθνικιστές, ούτε τους εθνικόφρονες ούτε τους πολεμοκάπηλους ούτε τους ραγιάδες όπως οι δωσίλογοι της Κατοχής ή οι Γενίτσαροι της Τουρκοκρατίας.

Εννοούμε τους ποιητές μας, την ευχή της μάνας μας κι ότι δεν θα παραδώσουμε την πατρίδα μικρότερη απ’ όσην την παραλάβαμε, ή σκλάβα.

Στην ιστορία οι γραικύλοι κουμάντο έκαναν προσωρινώς.

Οσο κι αν άνοιγαν κουβέντα με τον Διάολο, κουβέντα με τον Θεό ανοίγουν πάντα οι ήρωες και οι άγιοι - με έναν λόγο οι αντάρτες και οι τίμιοι…

Πριν περίπου μια εβδομάδα, οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ αποφάσισαν πεντάμηνη αναβολή της εφαρμογής του εμπάργκο πετρελαίου στο Ιράν, για την 1η Ιουλίου. Το ίδιο ζήτημα επιβολής εμπάργκο είχε συζητηθεί και στο ΣΑ του ΟΗΕ την 1η Δεκεμβρίου, πέρυσι.

Την ώρα που η Ευρώπη ανησυχεί για την δική της κρίση, τα σύννεφα του πολέμου γίνονται όλο και πιο πυκνά πάνω από το Ιράν. Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι ήδη ξεκίνησε ο πόλεμος στο Ιράν. Μια γρήγορη εικόνα και καταγραφή είναι αρκετή να μας πείσει για τούτο.

Τα παραδείγματα είναι πολλά: έκρηξη πυραύλων σε ιρανική βάση που φαίνεται ότι δεν ήταν «ατύχημα», 17 εκρήξεις σε αγωγούς φυσικού αερίου (από μόνο 3 αντίστοιχες εκρήξεις το 2008 και το 2009), 12 περίπου μεγάλες εκρήξεις σε διυλιστήρια πετρελαίου, συλλήψεις 30 «κατασκόπων της CIA» πέρσι που είχαν κύριο στόχο τo σαμποτάζ στη βάση πυραύλων Mallard, δολοφονία τριών πυρηνικών επιστημόνων στην Τεχεράνη το 2010, «εισβολή» του ιού «stuxnet» στα ηλεκτρονικά συστήματα του Ιράν.

Είναι γνωστό ότι το Ιράν επιδιώκει να εξελίξει – πάση θυσία – ένα ισχυρό πυρηνικό πρόγραμμα, καθώς και να αναπτύξει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. Η Δύση αντιδρά. Όλες οι μέχρι τώρα απόπειρες για να βρεθεί λύση στην εμμονή των Ιρανών να μπορούν να εμπλουτίσουν ουράνιο ή να κατασκευάσουν έναν αντιδραστήρα βαρέως ύδατος δεν οδήγησαν πουθενά.

Μπορεί ο «Ψυχρός Πόλεμος» να τελείωσε, παραταύτα, η Δύση ποτέ δεν «ξεμένει» από «τεχνητούς εχθρούς». Ο Αχμεντινετζάντ, μετά τον Σαντάμ και τον Μπιν Λάντεν, προβάλλοντας το Ισραήλ ως τον προαιώνιο εχθρό του, διεκδίκησε τον ρόλο του ηγέτη του σιιτικού κλάδου του Ισλάμ (Συρία, Νότιο Ιράκ, Χαμάς, Χεζμπολάχ, κλπ).

Στην πορεία διεκδίκησης της μουσουλμανικής ηγεμονίας, το Ιράν βρήκε μπροστά του την Τουρκία, έναν ιστορικό ανταγωνιστή και δύσκολο αντίπαλο. Ένα εκθεμελιωτικό πλήγμα στο Ιράν, που θα φέρει την επόμενη «Αραβική ή Ιρανική Άνοιξη», θα συμπαρασύρει και την παραπαίουσα Συρία.

Το 50% των εσόδων του Ιράν προέρχεται από την ΕΕ. Μια ενδεχόμενη επίθεση της Δύσης θα οδηγούσε το βαρέλι πετρελαίου πάνω από τα 200 δολάρια. Η Ελλάδα εξαρτά το 35% περίπου των καυσίμων της από το Ιράν (από 18% που ήταν το 2010). Απέναντι σ’ αυτά, και το Ισλάμ, η Ελλάδα, μαζί με την Κύπρο, πρέπει να «στοιχηθούν» ενεργειακά με το Ισραήλ.


Τι μας είπε ρε παιδιά, ο τραπεζοχλαπάτσας από τηλεοράσεως;

Τα βρήκαν οι συγκυβερνήτες πίσω από τις κλειστές πόρτες;

Είπαν «ναι» στα παραγγέλματα της Μέρκελ;

Κάτι τέτοιο δεν άφησε να εννοηθεί ο τραπεζοϋπάλληλος;

«Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ειπωθεί η ιστορία του νεοφιλελευθερισμού, μια από αυτές είναι και η ιστορία του πώς να δεθούν τα χέρια της δημοκρατίας…» είπε η συγγραφέας του εξαιρετικού βιβλίου «το Δόγμα του Σοκ» Ναόμι Κλάιν και η κακόμοιρη Δημοκρατική, που λέει ο λόγος, Ελλάδα πορεύεται τη οδό της απώλειας με δεμένα χέρια και πόδια, περιφρονημένη και απληροφόρητη!

Τι είπατε ρε, πίσω από τις κλειστές πόρτες;

Ο Ελληνικός λαός θέλει να ξέρει τι αποφασίσατε γι αυτόν, χωρίς αυτόν!

Και ποιος σας είπες ρε ελαχιστότατοι ότι έχετε το δικαίωμα να αποφασίζετε ερήμην ημών για τη ζωή και το θάνατό μας;

Αφήστε ρε πολιτικά αποκόμματα τα κωλομπαρίστικα και βγείτε αντρίκια να πείτε στον Ελληνικό λαό την αλήθεια…

Αλλά που να τα βρείτε τα @@...



Δεδομένου ότι το χρέος μας είναι 360 δις € , ακόμα κι αν δεχτούμε ότι η απομείωση του κουρέματος των ομολόγων θα φτάσει τελικά τα 100 δις € ( που είναι το υπεραισιόδοξο σενάριο), θα μας μείνει υπόλοιπο χρέους 260 δισεκατομμύρια €. Με την δανειακή σύμβαση θα πάρουμε άλλα 130 δις € δανεικά. Επομένως θα χρωστάμε 390 δις €, δηλαδή λογιστικά έχουμε επιδείνωση και όχι βελτίωση.

Σ’ αυτό το ύψος το χρέος είναι σχεδόν ίσο με το διπλάσιο του ΑΕΠ . Για να είναι “βιώσιμο”, θα πρέπει το επιτόκιο εξυπηρέτησης του, να είναι έως λίγο πάνω από το 2% στην πιο αισιόδοξη πρόβλεψη. Το επιτόκιο, για το νέο δάνειο, γράφεται οτι θα κυμανθεί μεταξύ του 3-4%. Με δεδομένο οτι εμείς , θα πρέπει κάθε χρόνο, για να είμαστε συνεπείς στο δανεισμό μας, να ξεπουλάμε δημόσια περιουσία ή θα λαμβάνουμε συνεχώς νέα δημοσιονομικά μέτρα.

Έτσι με ορίζοντα το 2015, προβλέπεται το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δις €. Σύμφωνα με τις αποφάσεις των οργάνων της Ε.Ε. μέχρι το 2015 θα πρέπει να έχουμε χρέος μέχρι το 60% του ΑΕΠ. Η χώρα μας με «πετυχημένο» κούρεμα θα έχει όπως προβλέπεται χρέος ίσο με το 120% του ΑΕΠ το 2020. Επομένως, είναι ενδεχόμενο στο μεταξύ να αποβληθεί η χώρας μας από την ευρωζώνη, αφού δεν θα έχει επιτύχει τον στόχο. Τότε με ποιά πιστοληπτική ικανότητα θα αντιμετωπίσουμε την υπερχρεωσή μας;

Το ΑΕΠ μας μειώθηκε κατά 15%, οι μισθοί καταβαραθρώθηκαν, οι αξίες των ακινήτων ευρίσκονται σε ελεύθερη πτώση, οι τράπεζες μας έχουν σχεδόν χρεοκοπήσει, η ανεργία αυξάνεται διαρκώς, χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν κλείσει, τα ασφαλιστικά ταμεία είναι στο χείλος της καταστροφής. Σε αυτήν την οικονομική εξέλιξη τα έσοδα του κράτους μας από την φορολογία διαρκώς μειώνονται.

το κόστος της ζημίας που έχει επέλθει στην αξία της όλης Ελληνικής περιουσίας, κινητής και ακινήτου (δημοσίας και ιδιωτικής), από την εφαρμογή του πρώτου μνημονίου εκτιμάται οτι ξεπερνά τα 700 δις €.

Εχοντας αυτά τα δεδομένα, είναι αδύνατον να ανταπεξέλθουμε με τα τοκογλυφικά επιτόκια . Η μελλοντική χρεοκοπία είναι αναπόφευκτη .

Επομένως στην ουσία έχουμε πτωχεύσει και με το νέο δανεισμό των 130 δις € η χώρα θα βυθισθεί ακόμη βαθύτερα στην σπειροειδή ύφεση, και στο μεταξύ θα έχει λεηλατηθεί και η δημόσια και η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων.

Εάν δεν υπογράψουμε την νέα δανειακή σύμβαση, η τρόϊκα δεν θα μας δώσει το δάνειο. Τότε μοιραία θα προβούμε σε στάση πληρωμών των ομολόγων μας και θα καλέσουμε υποχρεωτικά σε διαπραγμάτευση τους ομολογιούχους. Επειδή, “ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος” , θα επέλθει κάποιος συμβιβασμός στη βάση όμως του να είναι το δάνειο μη επαχθές και η αποπληρωμή του δυνατή.

Οι συνέπειες θα είναι μεγάλες με δεδομένο το έλλειμμα μας στο εμπορικό μας ισοζύγιο. Η χώρα θα μπορούσε να εξασφαλίσει εισαγωγές μόνο των ζωτικών αγαθών για την οικονομία και την κοινωνία. Επίσης, επειδή τα ετήσια έσοδα του κράτους μας ανέρχονται σε 50 δις € περίπου θα πρέπει και οι δαπάνες του να περιορισθούν στο ύψος αυτό. Οι ελλείψεις θα είναι μεγάλες και οι ανάγκες μας θα πρέπει να προσαρμοσθούν ανάλογα.

Όμως θα ξέραμε οτι πατήσαμε πάτο και από δώ και πέρα, με μεγάλο πόνο και κόπο, θα αρχίζαμε την προσπάθεια της ανάκαμψης της οικονομίας μας. Να ξαναδημιουργήσουμε πρωτογενή και δευτερογενή τομέα παραγωγής. Να εξυγιάνουμε τις υπηρεσίες και ιδίως το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ηράκλειο το έργο, όμως αναγκαίο και αναπόφευκτο!

Η χώρα μας τέσσερις φορές κήρυξε πτώχευση από το 1821 μέχρι σήμερα και ξαναστάθηκε στα πόδια της, δεν ξεπούλησε την δημόσια και ιδιωτική περιουσία της.

Επομένως το νέο δάνειο είναι άλλο ένα τυρί στη φάκα, για την Ελλάδα.

Από πολλά μέσα ενημέρωσης μας τίθεται και πάλι το ψευτοδίλημμα δανειακή σύμβαση ή χρεοκοπία.

Όμως με δεδομένο ότι η χώρα έχει ουσιαστικά πτωχεύσει, το ουσιαστικό και κρίσιμο δίλημμα για τον κάθε Έλληνα πολίτη είναι σήμερα το εξής: Φτωχός με ελευθερία και αξιοπρέπεια ή φτωχός δουλοπάροικος και αναξιοπρεπής.


Εφριξαν όλοι οι Ελληνες μόλις άκουσαν ή διάβασαν τις πρώτες ειδήσεις για το γερμανικό έγγραφο αναφερόμενο στις προτάσεις του Βερολίνου για τη χώρα μας που επιδόθηκε την Παρασκευή το βράδυ στις αντιπροσωπείες των υπόλοιπων κρατών της Ευρωζώνης. Ενα έγγραφο που αποκάλυψε πρώτη η βρετανική εφημερίδα «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, υποχρεώνοντας έτσι όλες τις κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής, να διοχετεύσουν στον Τύπο το πλήρες κείμενό του, με αποτέλεσμα να μάθουν όλο το περιεχόμενό του και οι Ελληνες από χθεσινές εφημερίδες.

Πρόκειται για επαίσχυντο κείμενο πρωτοφανούς ωμότητας, το οποίο διαπνέεται από απροκάλυπτα αποικιακή -για να μην πούμε ναζιστική- νοοτροπία κατά της Ελλάδας, τέτοια που σε γραπτή μορφή υπήρχε μόνο πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, προ εβδομηκονταετίας και πλέον. Σε καμία περίπτωση το έγγραφο αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί προερχόμενο από φιλική χώρα. Συνιστά υπαγόρευση όρων από κατακτητή προς υπόδουλο πληθυσμό και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί από τον ελληνικό λαό - ως εχθρική επίθεση από κράτος που θέλει να καταλύσει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας κατά το πρότυπο της επίθεσης της ναζιστικής Γερμανίας του Χίτλερ τον Απρίλιο του 1941.

Εν πρώτοις το Βερολίνο απαιτεί να οριστεί κατοχικός διοικητής της Ελλάδας από την ΕΕ με το προκάλυμμα του «επιτρόπου επί του ελληνικού προϋπολογισμού». Αυτός ο κατοχικός διοικητής, όπως οι γκατουλάιτερ που διόριζαν οι ναζί σε όσες χώρες κατακτούσαν, τονίζεται ρητά στο γερμανικό έγγραφο ότι «πρέπει να έχει την εξουσία... να ασκεί βέτο (!) σε αποφάσεις που δεν ευθυγραμμίζονται με τους δημοσιονομικούς στόχους που θέτει η τρόικα»!

Καμία απόφαση δηλαδή της εκλεγμένης ελληνικής κυβέρνησης για να δοθούν χρήματα για την παιδεία ή την υγεία ή για συντάξεις δεν θα ισχύει, αν ο κατοχικός διοικητής κρίνει μόνος του και αποφασίσει ότι αυτή η απόφαση δεν συνάδει με τις εντολές της τρόικας για την Ελλάδα. Σε απλά ελληνικά ο Γερμανός γκαουλάιτερ θα αποφασίζει και θα κλείνει σχολεία και νοσοκομεία ή δεν θα πληρώνει μισθούς και συντάξεις στο Δημόσιο έναν ή πολλούς μήνες!

Στο κατάπτυστο έγγραφό τους οι Γερμανοί ετοιμάζουν το πλαίσιο για να οδηγήσουν κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά, στην πείνα τον ελληνικό λαό! «Η Ελλάδα πρέπει να δεσμευτεί νομικά να δίνει απόλυτη προτεραιότητα στη μελλοντική εξυπηρέτηση του χρέους. Τα κρατικά έσοδα θα χρησιμοποιούνται πρώτα και πάνω απ' όλα για την εξυπηρέτηση του χρέους. Μόνο τα έσοδα που απομένουν μπορούν να χρησιμοποιούνται για να χρηματοδοτούν πρωτογενείς δαπάνες» αναφέρει ρητά το απίστευτα εξευτελιστικό για τη χώρα μας γερμανικό έγγραφο.

Κάθε μήνα δηλαδή ο κατοχικός διοικητής της ΕΕ θα πληρώνει τους δανειστές και ανάλογα με τα λεφτά που θα μένουν, θα παίρνουν ή δεν θα παίρνουν μισθό οι δημόσιοι υπάλληλοι και συντάξεις οι συνταξιούχοι! Λήγει π.χ. ομόλογο 14,5 δισ. ευρώ τον Μάρτη, δεν δίνει μισθούς εκείνον τον μήνα ο γκαουλάιτερ και βγαίνουν στη ζητιανιά οι δημόσιοι υπάλληλοι!

Η ναζιστική θηριωδία των Γερμανών αναπηδά και σε ένα άλλο σημείο του εγγράφου τους, όπου ουσιαστικά προαναγγέλλουν ότι μόλις ψηφιστεί αυτό το θεσμικό πλαίσιο υποδούλωσης της Ελλάδας, θα πάψουν να μας δίνουν και τις δόσεις του δανείου! Ο λόγος είναι απλούστατος. Με το νέο αποικιακό καθεστώς, η Ελλάδα θα είναι αδύνατον να χρεοκοπήσει γιατί ο κατοχικός διοικητής θα πληρώνει ανελλιπώς τα τοκοχρεωλύσια ακόμη και αν δεν του μένουν λεφτά να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Αν δηλαδή δεν δώσουν οι Ευρωπαίοι κάποια δόση του δανείου, ο γκαουλάιτερ θα δίνει οπωσδήποτε τα λεφτά στους ξένους δανειστές και θα κόβει ακόμη περισσότερο τους μισθούς και τις συντάξεις ή θα κλείνει νοσοκομεία και σχολεία!

«Αν μια μελλοντική δόση δανείου δεν εκταμιευθεί, η Ελλάδα δεν μπορεί να απειλήσει τους δανειστές της με χρεοκοπία, αλλά θα πρέπει αντιθέτως να δεχθεί περαιτέρω περικοπές σε πρωτογενείς δαπάνες ως τη μοναδική δυνατή συνέπεια οποιασδήποτε μη εκταμίευσης» αναφέρεται -με ομολογουμένως εντυπωσιακό κυνισμό που αφήνει άναυδο κάθε αναγνώστη- στο ανατριχιαστικό γερμανικό έγγραφο που αποκαλύπτει το αποκρουστικό πρόσωπο της Ευρωζώνης και της ΕΕ του 21ου αιώνα.

ΣυνταγματικάΠολίτευμά μας η... αποικιοκρατία

ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ των Γερμανών επικυρίαρχων της Ευρώπης είναι απύθμενο. Δεν τους αρκεί η επαίσχυντη επιβολή αποικιοκρατικού - κατοχικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Απαιτούν και τη... συνταγματική κατοχύρωσή του!!! Να ορίσουμε επισήμως δηλαδή ως πολίτευμα της χώρας την αποικιοκρατία! «Η Ελλάδα πρέπει να διασφαλίσει ότι ο νέος μηχανισμός επιτήρησης θα κατοχυρωθεί πλήρως στο εθνικό δίκαιο, κατά προτίμηση μέσω συνταγματικής αναθεώρησης» υπογραμμίζεται ρητά στην τελευταία φράση του εγγράφου τους, που ξεσήκωσε τους Ελληνες. Ελπίζουμε ότι δεν θα βρεθούν τόσοι δωσίλογοι Ελληνες βουλευτές ώστε να ικανοποιηθεί και αυτή η γερμανική απαίτηση - αν και καθόλου σίγουροι δεν είμαστε γι' αυτό, οφείλουμε να ομολογήσουμε.

Του Γιώργου Δελαστίκ από το ΕΘΝΟΣ, μοντάζ Γρέκι



Μας οδηγούν στην πτώχευση. Είναι πλέον αδιαμφισβήτητη η στρατηγική – τακτική που ακολουθούν οι «πιστωτές» - εκβιαστές – οικονομικοί δολοφόνοι της πατρίδας μας. Μέσω του PSI (βλ. δανεισμός σε Αγγλικό Δίκαιο με υποθήκευση περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδας), εξασφαλίζουν την απόδοσή τους σε περίπτωση που υπάρξει πιστωτικό γεγονός (πτώχευση). Μέσα από την πτώχευση, ταυτόχρονα, εισπράττουν τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και παίρνουν υπό την κατοχή τους τις εμπράγματες υποθήκες του Μνημονίου Ι, αλλά και του PSI.

Η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, αποκλειστικός εκφραστής των τραπεζών, των αγορών και των εν γένει δανειστών, δεν ενδιαφέρεται για τίποτε άλλο πέρα από την εξασφάλιση των «δάνειων δυνάμεων». Ο πρόσφατος εκβιασμός «ή PSI ή πτώχευση» μαρτυρά την μεγάλη αλήθεια που προσπαθούν μάταια τα φιλομνημονιακά ΜΜΕ να αποκρύψουν ή (στην χειρότερη περίπτωση) να διαστρεβλώσουν. Η χώρα οδηγείται σε πτώχευση και ταυτόχρονα η τρόικα έχει εξασφαλίσει το πλέον απίθανο: χωρίς να υπάρξει ούτε μία αντίδραση από τον Ελληνικό λαό, μέρος του οποίου αποτόλμησε να αντισταθεί με κάποιες νωχελικές και ασύντακτες κινήσεις και κατόρθωσε να περάσει το μήνυμα της μη αντίδρασης προς τους οικονομικούς τρομοκράτες.

Γιατί, όμως πτωχεύουν την Ελλάδα, αφού είναι πολύ εύκολο να την διασώσουν (με ένα στατιστικό λάθος στην τύπωση ευρώ); Στο σημείο αυτό υπάρχουν πολλές θεωρίες, οι οποίες δείχνουν να τέμνονται σε ένα σημείο: στην ύπαρξη ενεργειακού πλούτου (διαφόρων μορφών) που έχει η Ελλάδα. Η εξασφάλιση ενέργεια και μάλιστα φτηνής, για την βόρεια Ευρώπη, αποτελεί ένα σημαντικό κίνητρο για να αποτολμήσει (μέσω του κεντρικού της άξονα, που είναι η Γερμανία), το μέχρι προχθές αδιανόητο: την κατάληψη μίας χώρας χωρίς όπλα, για την ακρίβεια μόνο με απειλές.

Τι θα γίνει στην Ελλάδα σε περίπτωση που υπάρξει πτώχευση; Είναι ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς. Στον τραπεζικό τομέα τα πράγματα θα είναι πραγματικά δύσκολα, αφού θα μπούνε –το λιγότερο- περιορισμοί στην δυνατότητα ανάληψης μετρητών. Όμως, αυτό δεν αποτελεί τον κύριο όγκο του προβλήματος που πρόκειται να δημιουργηθεί. Η πτώχευση σημαίνει πως πάμπολλες επιχειρήσεις θα κλείσουν, επειδή δεν θα κυκλοφορεί ικανοποιητική ποσότητα χρήματος για να καλύψουν τις πάγιες ανάγκες τους. Η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, η ανέχεια και η εξαθλίωση των πολιτών, θεωρείται δεδομένη και σύμφωνα με τους "δανειστές", επιβεβλημένη. Όμως, την ίδια στιγμή, η ανεργία θα χτυπήσει και ένα άλλο κομμάτι του πληθυσμού της χώρας, τους λαθρομετανάστες, οι οποίοι θα οδηγηθούν (ήδη συμβαίνει) στην εγκληματικότητα (μεμονωμένα ή συντεταγμένα μέσα από δημιουργία συμμοριών). Αυτή η κατακόρυφη αύξηση της εγκληματικότητας θα «συγκρουστεί» μοιραία με τον ιθαγενή πληθυσμό, τους γηγενείς κατοίκους της χώρας, ιδιαίτερα μέσα στα μεγάλα αστικά κέντρα. Και οι "στρατοί" γι αυτή την σύγκρουση, άρχισαν ήδη να δημιουργούνται...

Και ακριβώς αυτή την σύγκρουση επιδιώκει η αναλγησία, η προκλητικότητα και η γενικότερη θρασύτητα των μέτρων που απαιτούν οι «δανειστές» μας. Κι αυτό επειδή η σύγκρουση θα αποπροσανατολίσει την κοινωνία από το πρόβλημα (που είναι η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, αλλά και σύσσωμο το υπόλοιπο κοινοβουλευτικό σύστημα που αποδέχεται ποικιλοτρόπως συνεργαζόμενο την οικονομική –και όχι μόνο- δολοφονία της χώρας) και θα «γεννήσει» την ανάγκη υψηλότατης και αδιάκριτης κυβερνητικής βίας, φυσικά για το καλό της χώρας!!! Η απόλυτη καταστολή, η αιματοχυσία και η επιβολή ενός ιδιότυπου πλέον καθεστώτος, το οποίο θα λειτουργεί για να εξυπηρετεί εκείνους που βιάζουν και δολοφονούν την χώρα, είναι και ο τρόπος μέσω του οποίου θα εξασφαλίσουν οι «δάνειες δυνάμεις» μία -αρκετά μεγάλη χρονικά- περίοδο για να απορροφήσουν από την Ελλάδα όσο το δυνατόν περισσότερα μπορέσουν.

Όσο για εκλογές; Αυτό είναι ένα «ανέκδοτο» που σερβίρεται ενίοτε, προκειμένου να πεισθούν οι καναπεδάτοι ιθαγενείς της χώρας, πως «σύντομα» θα μπορέσουν να πούνε την δική τους γνώμη, χωρίς να χρειαστεί να βγούνε στους δρόμους (με χημικά, ξύλο από τα ΜΑΤ και τα άλλα γνωστά καθεστωτικά…).

Σε όλα αυτά υπάρχει απάντηση; Υπάρχει τρόπος για να μην συμβούν; Νομοτελειακά ίσως να επιβάλλεται να περάσουμε από το "καμίνι" που μας ετοίμασαν. Όμως, εάν μπορέσουμε να ενωθούμε, να συσπειρωθούμε, να συνταχθούμε, να αντισταθούμε και να περάσουμε στην ανατροπή των θρασύτατων σχεδίων των οικονομικών δολοφόνων και των υπαλλήλων τους, τότε, ναι... έχουμε ελπίδα να αυτοδιαχειριστούμε την πατρίδα μας και με εμπειρία από τα λάθη του παρελθόντος να επανακάμψουμε... Αυτά όμως, απαιτούν την ένωση όλων μας σε έναν κοινό σκοπό. Και εάν ο σκοπός υφίσταται ήδη, η ένωση μάλλον απέχει μακρά. Έχουν φροντίσει γι αυτό οι λάθρα κρατούντες την εξουσία...


Όταν ακούσαμε τον κ. Χρυσοχοΐδη να δηλώνει πως δεν είχε διαβάσει το Μνημόνιο επειδή τότε ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη είχε να κάνει άλλη δουλειά (να κυνηγά το έγκλημα), δηλώσαμε ότι η επιστήμη έχει πλέον σηκώσει τα χέρια ψηλά και πως μετά από αυτή την ομολογία, δεν είχαμε κάτι άλλο να ακούσουμε.

Αλλά έπρεπε να το φανταστούμε: Όταν σ’ αυτή τη χώρα κανένα βαρέλι (ούτε της χρεοκοπίας) δεν έχει πάτο, πώς θα βρίσκαμε πάτο στο βαρέλι της πολιτικής ανοησίας, του πολιτικού θράσους και του πολιτικού ψεύδους;

Ήλθε, όμως, η δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης Μ. Παπαϊωάννου στην πρωινή εκπομπή του Mega, στις 27 Ιανουαρίου, και απέδειξε πως πράγματι πάτος στο βαρέλι του πολιτικού ψεύδους των επαγγελματιών πολιτικών ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Επίσης, δεν υπάρχει πάτος και στην άλλη κατρακύλα, που επιβάλλει το αξίωμα να εκλαμβάνεται το ψέμα και η παραδοχή του ως… αθωωτική έκφραση ειλικρίνειας!

Α, σου λέει, είναι ειλικρινής, παραδέχεται το λάθος και το ψέμα του! Άρα… αθώος του εγκλήματος.

Ως εάν να έχουμε όλοι μαζί αποδεχθεί την κοινή μοίρα να μας κυβερνούν άνθρωποι που συστηματικά επιδίδονται σε λάθη και σε ψεύδη – αρκεί στο τέλος να τα παραδέχονται.

Ερωτηθείς, λοιπόν, ο κ. Παπαϊωάννου σχετικώς με την (πρωτοφανή) ομολογία Χρυσοχοΐδη – επί της οποίας ο ίδιος (ο κ. Χρυσοχοΐδης) συνέχισε να επιχειρηματολογεί, διότι ως γνωστόν η διόρθωση είναι χειροτέρα του λάθους – δήλωσε πως δεν συμφωνεί με τον «αδιάβαστο» συνάδελφό του, διότι, όπως είπε, όλοι οι βουλευτές και πολύ περισσότερο οι υπουργοί οφείλουν να γνωρίζουν τι ψηφίζουν.

Ως εδώ καλά. Έλα, όμως, που έπρεπε να απαντήσει και στο ερώτημα αν και ο ίδιος είχε διαβάσει το Μνημόνιο!

Και τι απάντησε (με την άνεση του πορφυρογέννητου που έχει γεννηθεί για να μας κυβερνά);

Το πρωτοφανές ακόλουθο:

«Το είχα διαβάσει. Αλλά και αν δεν το είχα διαβάσει, θα σας έλεγα ότι το είχα διαβάσει»!

Επομένως, το λάθος του κ. Χρυσοχοΐδη δεν είναι ότι δεν είχε διαβάσει το Μνημόνιο, αλλά ότι… το είπε!

Και δεν σηκώθηκαν οι πέτρες, αλλά κρίθηκε (και αυτό) ως γοητευτική, αξιολάτρευτη, συγκινητική «έκφραση ειλικρίνειας»!

Σωστά! Διότι ακριβώς όπως αυτοί που δεν είναι στατιστικολόγοι δεν είναι σε θέση να κρίνουν αν μπορεί μια ανεξάρτητη (λέμε τώρα) Αρχή να συνεδριάζει και να δίνει στοιχεία κατά παράβαση του νόμου, δηλαδή χωρίς να συνεδριάσει το Διοικητικό της Συμβούλιο και χωρίς να έχουν υπογραφεί αποφάσεις που (από το νόμο) πρέπει να είναι «προϊόν συλλογικού οργάνου», έτσι και κάποιοι άλλοι δεν επιτρέπεται να κρίνουν αυστηρά το πολιτικό ψεύδος και την πολιτική υποκρισία, διότι αυτό δεν είναι της δικής τους αρμοδιότητος.

Άλλωστε, δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι το πολιτικό ψεύδος που οδηγεί στην καταστροφή μιας χώρας, αποτελεί αδίκημα.

Αλλά ακόμη και αν το πολιτικό ψεύδος ήταν έγκλημα, πρέπει να είσαι εγκληματολόγος για να σου επιτραπεί να το κρίνεις.

Όπως ακριβώς πρέπει να είσαι στατιστικολόγος για να διαπιστώσεις (και να αποκαλύψεις) παραβίαση του ιδρυτικού νόμου της ΕΛΣΤΑΤ.

Ή για να απορήσεις, διότι ενώ η ΕΛΣΤΑΤ είχε δώσει στη Eurostat στοιχεία για τις ΔΕΚΟ, λίγο μετά οι «αρμόδιοι» ανέθεταν σε εταιρία ορκωτών λογιστών να βρει τα στοιχεία που υποτίθεται πως είχε ήδη βρει η ΕΛΣΤΑΤ.

Τώρα, βέβαια, ο κ. Παπαϊωάννου (που φαίνεται πως πιάστηκε και αυτός αδιάβαστος), υποστηρίζει ότι ο φάκελος της ΕΛΣΤΑΤ πρέπει να πάει στη Βουλή και πως θα το πράξει αμέσως μόλις του το ζητήσει η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας.

Το ίδιο πράττει και ο κ. Μπεγλίτης που αφού σε πρώτο χρόνο κατακεραύνωσε τους εισαγγελείς, κατηγορώντας τους για «επικίνδυνη αφέλεια», τώρα λέει πως ο φάκελος πρέπει να πάει στη Βουλή, αλλά (προσοχή!), το θέμα να ερευνηθεί από εξεταστική επιτροπή και να ερευνηθεί από την παρούσα Βουλή (όπου ο ΠΑΣΟΚ διαθέτει αυτήν την γελοία και αναντίστοιχη με τον πραγματικό εκλογικό χάρτη πλειοψηφία)!

Είπε επίσης ο κ. Παπαϊωάννου ότι δεν έχει λόγο να απαντά «σε μια ακατάσχετη φλυαρία που υπάρχει στον δημόσιο βίο της χώρας».

Και πως ήταν υποχρεωμένος από το νόμο να στείλει στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο το ερώτημα περί αντικατάστασης ή μη των εισαγγελέων. Γεγονός το οποίο απλώς συνέπεσε με την διαβίβαση του φακέλου για την ΕΛΣΤΑΤ! (Τι σου είναι αυτές οι συμπτώσεις)!

Φυσικά, κάνει ότι δεν θυμάται πως οι εισαγγελείς είχαν ανακαλέσει την παραίτησή τους, όταν ο κ. Βενιζέλος απέσυρε την πρόθεσή του να καταθέσει τροπολογία για την αντικατάστασή τους.

Και επομένως δεν υπήρχε θέμα να επανέλθει – ει μη μόνον επειδή διαβιβάστηκε ο φάκελος της ΕΛΣΤΑΤ.

(Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό ότι ο κ. Βενιζέλος έχει από τις 27 του περασμένου Σεπτεμβρίου καταργήσει το Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ και μέχρι σήμερα δεν έχει προτείνει τους αντικαταστάτες τους και επομένως η ΕΛΣΤΑΤ παραμένει και αυτή τη στιγμή που μιλούμε χωρίς Δ.Σ., άρα παράνομη).

Υπάρχει και άλλο που ξέφυγε από το έρκος των οδόντων του κ. Παπαϊωάννου (μέσα στην ακατάσχετη φλυαρία των τηλεοπτικών μονολόγων του).

Ερωτηθείς για ποιο λόγο χρειάστηκε το ερώτημά του να συνοδευθεί από ένα κατεβατό – νέο λίβελλο κατά των εισαγγελέων, ενώ θα αρκούσε απλώς να στείλει τρεις τυπικές αράδες, απάντησε κάτι το εντελώς προσβλητικό για τα μέλη του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου.

Ότι δηλαδή αισθάνθηκε την ανάγκη να υπενθυμίσει στα ένδεκα μέλη του Συμβουλίου τα όσα είχαν προηγηθεί, ώστε να βοηθηθούν στην κρίσης τους!

Επομένως, εμείς πρέπει να θεωρήσουμε πως και τα μέλη του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου (πλην των μελών της κυβέρνησης) δεν διαβάζουν, δεν παρακολουθούν τι γίνεται, δεν λαμβάνουν πληροφορίες και χρειάζονται αυτόν (τον κ. Παπαϊωάννου) να φρεσκάρει τη μνήμη τους με διάφορες ανακοινώσεις-σεντόνια!

Στην προσπάθειά του δηλαδή να παρέμβει και πάλι στη Δικαιοσύνη, ο κ. υπουργός άφησε να εννοηθεί πως αυτή εκτός από τυφλή, είναι και… κουφή – ας αφήσουμε που μπορεί τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου να είναι και τίποτε… ασυνείδητοι ή ακόμη και ηλίθιοι, που κρίνουν τις υποθέσεις χωρίς να εξετάζουν όλα τα στοιχεία, χωρίς να ενημερώνονται, ως εάν δηλαδή να έχουν μόλις κατέβει από τον Άρη, οπότε χρειάζονται την βοήθεια κάποιου που ακόμη κι’ αν δεν είχε διαβάσει το μνημόνιο θα έλεγε ότι το είχε διαβάσει!

Ισχύει και για τον κ. Παπαϊωάννου δηλαδή το αξίωμα πως η διόρθωση είναι χειροτέρα του λάθους.

Και πως βέβαια, όταν προσπαθείς να καλύψεις το ένα ψέμα με άλλο ψέμα, στο τέλος μπλέκεις σε έναν κυκεώνα ψεμάτων, που απλώς φέρνει το αντίθετο από το επιδιωκόμενο (από την προπαγανδιστική σου μανία) αποτέλεσμα.

Σταματώ εδώ την «ακατάσχετη φλυαρία» μου, διότι ως γνωστόν δεν είμαι στατιστικολόγος, αλλά δημοσιογράφος– και επομένως δεν είναι καθόλου βέβαιο πως μου επιτρέπεται να βουλιάζω σε σωρούς ψεμάτων αναζητώντας ένα ψήγμα αλήθειας.

Πολύ περισσότερο, που δεν πρόκειται να το βρω (το ψήγμα της αλήθειας)…

Υ.Γ. Άσχετο, αλλά μου ήλθε τώρα: Είναι βέβαιο ότι ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν χρειαζόταν, ως επικεφαλής των σωμάτων ασφαλείας, να διαβάσει το Μνημόνιο; Δεν έπρεπε να γνωρίζει σε τι θα αντιδρούσαν οι διαδηλωτές, δεδομένου ότι αυτός θα εκαλείτο να καταστείλει τις διαδηλώσεις μέσω εντολών του προς την αστυνομία;

Το 1884 το Καμερούν έγινε γερμανική αποικία. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή μοιράστηκε μεταξύ Γαλλίας και Μεγάλης Βρετανίας στα πλαίσια της Εντολής της Κοινωνίας των Εθνών

Το έχουμε ξαναγράψει. Αν ήθελαν η Γερμανία και οι άλλοι δανειστές μας να μας χρεοκοπήσουν θα το είχε κάνει. Είναι εντελώς παράλογο να μας απειλούν κάθε τόσο με χρεοκοπία, να ξεσηκώνουν τον … πλανήτη εναντίον μας και στο τέλος να μας δίνουν την δόση μας. Στην πραγματικότητα πίσω από τους … τακτικούς ανά τρίμηνο εκβιασμούς και τις επαναλαμβανόμενες με άλλη μορφή κάθε φορά απαιτήσεις για εκχώρηση τμημάτων εθνικής κυριαρχίας κρύβεται η μεθοδική μετατροπή της Ελλάδας σε μπανανία της Ευρώπης, σε χώρα φτηνού εργατικού δυναμικού που θα επιτρέψει υπερκέρδη αφενός στις ελληνικές επιχειρήσεις που θα αποκτήσουν με τις αποκρατικοποιήσεις και αφετέρου στις αποικιοκρατικού τύπου επενδύσεις που σχεδιάζουν να κάνουν στην Ελλάδα μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι προερχόμενοι από την Γερμανία αλλά και τις άλλες χώρες-μέλη του club των δανειστών!

Στα σχέδια τους αυτά, για μια ακόμα φορά στην ελληνική ιστορία, έχουν συνεργό την ξενόδουλη επιχειρηματική και εκδοτική ελίτ που επιμένει να κυβερνά τον τόπο. θα θυμάστε ασφαλώς τον σάλο που ξέσπασε τις προηγούμενες ημέρες με την ανακάλυψη (από το ΠΑΜΕ) στα γραφεία της ΓΣΕΕ υπομνήματος της εργοδοσίας προς τον κυβέρνηση Παπαδήμου με το οποίο απαιτούσε την περικοπή μισθών και επιδομάτων. Όπως θα γνωρίζετε τις αλλεπάλληλες καταγγελίες ότι η εργοδοσία έστελνε υπομνήματα στην Τρόϊκα στα οποία την … ενθάρρυνε να εφαρμόσει μισθολόγιο Ζιμπάμπουε στην Ελλάδα και μετά ο «αντικειμενικός’ Τύπος των ίδιων τα εμφάνιζε ως εντολές των δανειστών.

Το περιβόητο πλέον δεκασέλιδο υπόμνημα που μετέφερε ο διορισμένος πρωθυπουργός Λ. Παπαδήμος στους αρχηγούς των τριών κομμάτων θα μπορούσε να έχει ως τίτλο «Η μετατροπή της Ελλάδας σε Μπανανία της Ευρώπης». Με αυτό οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ζητούν από τους Έλληνες πολίτες να αποδεχθούν την πλήρη υποδούλωση και εξαθλίωσή τους, ώστε τα επόμενα χρόνια να λειτουργήσουν ως «φθηνά εργατικά χέρια» για τα συμφέροντα της διεθνούς ελίτ και των ντόπιων υπαλλήλων τους.


Όπως έχουμε γράψει, μεταξύ άλλων απαιτούν κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού, κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, μείωση των κατώτατων μισθών κάτω από τα επίπεδα των 751 ευρώ το μήνα, τροποποίηση του συστήματος των χρονικών ωριμάνσεων των αποδοχών κατά τρόπο δυσμενέστερο για τους εργαζομένους και η κατάργηση ρυθμίσεων που διέπουν τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, μειώσεις στις αποδοχές και στον αριθμό των εργαζομένων στις τράπεζες, μείωση εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, μείωση των επικουρικών συντάξεων και τέλος, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με προνομιούχες μετοχές, ώστε να αποτραπεί η κρατικοποίησή τους και να παραμείνουν στα χέρια των ιδιωτών μετόχων τους. Αυτό το τελευταίο και μόνο για τις τράπεζες αρκεί για να επιβεβαιώσει την αμέριστη υποστήριξη της ντόπιας οικονομικής ελίτ στα σχέδια «αφρικανοποίησης» της χώρας.

Έχουμε γράψει πολλές φορές για την προπαγάνδα των ΜΜΕ που προσπαθεί τόσους μήνες να μας πείσει για την «σκληρή» Α. Μέρκελ που επειδή είναι «άσχετη» και «επιπόλαιη» καταστρέφει την Ευρώπη, ενώ επειδή επιπλέον τρέφει και ανθελληνικά αισθήματά, σπρώχνει την Ελλάδα στην καταστροφή. Τίποτα πιο αναληθές. Πίσω από την Μέρκελ και τους άλλους «μικρούς πολιτικάντηδες» (Le Monde) της Ευρώπης, πίσω από τους δανειστές, υπάρχουν μόνο τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που σχεδιάζουν το νέο παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη και υπαγορεύουν αποφάσεις σε κυβερνήσεις και έθνη.

Αφού κατάντησαν την Ελλάδα νάνο και αφού διερεύνησαν επί μήνες (με τον Ραϊχνμπαχ, την Τροϊκα και τα αλλεπάλληλα «οικονομικά φόρουμ» και τις «επιχειρηματικές αποστολές») το πραγματικό οικονομικό δυναμικό της Ελλάδας, ετοιμάζονται τώρα να στείλουν και τους «επενδυτές». Προηγουμένως όμως πρέπει να ρίξουν τους μισθούς σε επίπεδο Βουλγαρίας και να καταργήσουν κάθε κατοχυρωμένη θεσμικά μορφή αντίστασης των εργαζομένων.

Το είπε άλλωστε και το Bloomberg, πριν από καιρό: Η συμφωνία για παροχή ρευστότητας σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο με αυτό ή τον άλλο μηχανισμό καθυστερεί για να εξαναγκαστούν τα κακά παιδιά του Νότου (και η Γαλλία) που χρωστάνε να αποδεχθούν επικυριαρχία (καλώς ή κακώς νοούμενη).

Τα έχουμε ξαναγράψει, αλλά η επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως. Μια οικονομική αυτοκρατορία θέλει να στήσει η Γερμανία (όπως η Μ Βρετανία τον 19ο αιώνα) αλλά αντί για κανονιοφόρους ανοίγει ή κλείνει τα …εμβάσματα.

Για να έχεις όμως …αυτοκρατορία χρειάζεσαι αγορές. Ο ευκολότερος τρόπος είναι να δημιουργήσεις αγορές, καταστρέφοντας τις τοπικές παραγωγικές μονάδες και δημιουργώντας …εκθέσεις και super market στη θέση βιομηχανιών και βιοτεχνιών.

Για αυτό χρειάζεται το € και την ΕΕ γιατί διαφορετικά δεν έχει αγορές (…δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το κόστος παραγωγής Κίνας, Ινδίας, Βιετνάμ) και θα έχουν την τύχη της …Ισπανικής Αυτοκρατορίας. Θα είναι οι ξεπεσμένοι …αρχοντοχωριάτες.

Και τι θέλουν οι Γερμανοί επενδυτές; Τα λιμάνια, το δίκτυο των σιδηροδρόμων, του νερού, του ρεύματος, τους δρόμους. Εύκολα έσοδα για αυτούς, ανελαστικά έξοδα για εμάς και, εκτός από θέρετρο για τους συνταξιούχους τους, ένα λιθαράκι στο σχέδιό τους για πρόσβαση είτε στην Μέση Ανατολή είτε στην Βόρεια Αφρική. Μα δεν σας θυμίζει κάτι;



Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων


Διαβάζουμε στατιστικά στοιχεία που δείχνουν ότι μετά την εφαρμογή του Μνημονίου περί τα 3 εκατομμύρια Ελλήνων βρίσκονται στα όρια της φτώχιας. Ακούμε τον κ. Κ. Σημίτη να παρουσιάζεται ως όψιμος, αλλά δεινός επικριτής του Μνημονίου. Μαθαίνουμε από τον κ. Μ. Χρυσοχοίδη ότι ο ίδιος ψήφισε το επαχθές Μνημόνιο χωρίς να το διαβάσει. Ακούμε τις συνεχείς καταγγελίες στελεχών της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής ότι αλλοιώθηκαν κρίσιμα οικονομικά στοιχεία μόνο και μόνο για να οδηγηθούμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ακούμε κυβερνητικά στελέχη να παραδέχονται την αποτυχία του Μνημονίου. Και
οι αποκαλύψεις καθημερινά συνεχίζονται.

Φυσικά δικαιώνεται ο Αντώνης Σαμαράς που από την αρχή δήλωσε ότι συμφωνεί με τους στόχους, διαφωνεί όμως με τα μέτρα και τις μεθόδους που προβλέπει το περιβόητο Μνημόνιο. Απορώ, όμως, γιατί δεν έχουμε ακούσει ακόμη μία έκφραση συγγνώμης, δεν έχουμε διαβάσει ούτε μία παράγραφο αυτοκριτικής από εκείνους που φανατικά στήριξαν και προπαγάνδισαν το Μνημόνιο. Επί μήνες βλέπαμε δημοσιογράφους, αναλυτές και Πανεπιστημιακούς, λίγους πάντως όχι πολλούς, να παρουσιάζουν ως μάννα εξ ουρανού τα αντιλαϊκά μέτρα του Μνημονίου, τα οποία τελικά αποδείχθηκαν και αναποτελεσματικά. Όλοι αυτοί είναι σήμερα υπερήφανοι; Πιστεύουν ότι ενημέρωσαν σωστά την κοινή γνώμη; Θεωρούν ότι εξεπλήρωσαν με κοινωνική ευαισθησία το ακαδημαϊκό, πολιτικό ή δημοσιογραφικό λειτούργημά τους; Δεν έχουν ούτε καν τη διάθεση να ψελλίσουν μία συγγνώμη;

Την ίδια έλλειψη ευαισθησία είχαμε δει και στην περίπτωση του Σχεδίου Ανάν. Επί μήνες πολιτικοί, δημοσιογράφοι και Πανεπιστημιακοί, πάλι λίγοι αλλά με πρόσβαση στα ΜΜΕ, προσπαθούσαν αν μας πείσουν ότι η τυχόν καταψήφιση του Σχεδίου θα οδηγούσε την Κύπρο σε καταστροφή. Αλλοίωναν την ιστορία για να αποδείξουν πόσο φιλειρηνικοί είναι οι Τούρκοι και οι Τουρκοκύπριοι και ότι χειρότερος από τον Αττίλα είναι ο … ελληνικός εθνικισμός. Εξιδανίκευαν το διχοτομικό σχέδιο και απέκρυπταν τα πάμπολλα ελαττώματά του. Παρουσίαζαν ως άκρα δικαιοσύνη τις αδικίες εις βάρος των Ελληνοκυπρίων που περιελάμβανε. Απέκρυπταν τις οδυνηρές οικονομικές συνέπειες, τις οποίες θα υφίστατο η ελληνική πλευρά. Και όταν η Κύπρος έγινε μέλος της Ε.Ε. μετά την απόρριψη του Σχεδίου, τότε σιώπησαν εκκωφαντικά.

Ούτε και τότε ακούσθηκε μία έκφραση συγγνώμης. Ούτε και όταν δέκα κορυφαίοι νομικοί και διεθνολόγοι από τις ΗΠΑ και την Δυτική Ευρώπη κατέγραψαν με πλήρη τεκμηρίωση τα απαράδεκτα, ρατσιστικά και μη λειτουργικά στοιχεία του Σχεδίου. Μάλιστα παρατηρώ ότι πολλοί από αυτούς που υπέγραφαν ή προπαγάνδιζαν τότε υπέρ του Σχεδίου Ανάν σήμερα πρωτοστατούν στην διαφήμιση και υποστήριξη του Μνημονίου. Φοβούμαι ότι σε μία μικρή αλλά διακριτή κατηγορία διαμορφωτών της κοινής γνώμης υπάρχει μία κουλτούρα υποταγής, μία δυσανεξία προς την εθνική αξιοπρέπεια και την εθνική κυριαρχία. Και εντυπωσιάζομαι με το θράσος τους όταν έρχονται να εμφανισθούν ως σωτήρες του τόπου και ιδρύουν κινήσεις προβληματισμού υπέρ του Μνημονίου. Οι βαρύτατα ατυχήσαντες στις προβλέψεις τους για το Σχέδιο Ανάν έρχονται τώρα να μας πείσουν ότι πρέπει να μη σηκώνουμε κεφάλι ούτε αν αντιδρούμε όταν μιλά η τρόικα ή η οποιαδήποτε τρόϊκα. Τα γραπτά, όμως, μένουν και οι υπογραφές τους υπέρ του διαλυτικού Σχεδίου Ανάν υπάρχουν. Τις βρίσκει ο καθένας. Ποιοι θα μας σώσουν, λοιπόν; Αυτοί που σε ένα καίριο εθνικό θέμα ζητούσαν να υπογράψουμε την καταστροφή του Κυπριακού Ελληνισμού; Οι οπαδοί του Ανάν, του Στρος Καν και του Ερντογάν. Ωχ, αμάν!

Πιστεύω ότι θα ενισχυόταν ο δημοκρατικός διάλογος στη χώρα μας αν κάποιοι αμνήμονες του Μνημονίου και του Ανάν ζητούσαν μία γενναία συγγνώμη.

Κ.Χ. 25.1.2012


Ας προσέξουμε δύο σημεία από το επίσημο 10σέλιδο (στα αγγλικά) πυκνογραμμένο κείμενο γενικών αρχών του «δεύτερου Μνημονίου», που δημοσιεύσαμε (το επίσημο τονίζεται καθώς έχουμε «πλημμυρίσει» από κάθε λογής πλαστές απαιτήσεις τις τρόικας, προκειμένου να αποπροσανατολιστεί ο ελληνικός λαός).

Με αυτό το έγγραφο παραθέτονται οι προτεινόμενες «βελτιώσεις» (έτσι τις αποκαλεί) που ενδεχομένως να ενσωματωθούν στο νέο πρόγραμμα ( Ως βάση λαμβάνει το προηγούμενο Μνημόνιο και κυρίως την 5η αναθεώρηση του) και αντανακλά την ανάλυση των επιτελείων της ΕΚ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ ( αναμένεται να υποβληθεί σε περαιτέρω επεξεργασία, όταν οι ελληνικές αρχές παρουσιάσουν τις δικές τους προτάσεις).

1) Στη σελίδα 2 η τρόικα ζητά : «Amend the recent “Omnibus bill” to repeal articles 3 and 21 (to eliminate the extension of payment terms of tax debt and overdue social security contribution, and eliminate the suspension of criminal prosecution and asset freezing)» .
Δηλαδή κατάργηση των πρόσφατων ρυθμίσεων (3 και 21 του πολυνομοσχεδίου που ψηφίστηκε πριν… λίγες ημέρες στη Βουλή) για τα ληξιπρόθεσμα χρέη και τις οφειλές εισφορών προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Θα πρέπει επίσης να καταργηθεί και η άρση των ποινικών διώξεων και το ξεπάγωμα των περιουσιακών στοιχείων που προσφέρουν αυτές οι ρυθμίσεις.

Υπενθυμίζω ότι με τις ανωτέρω διατάξεις ο κ. Βενιζέλος θέσπισε διαδικασία ρύθμισης των ληξιπρόθεσμων οφειλών των επιχειρήσεων προς τα ασφαλιστικά ταμεία με την καταβολή τους εφάπαξ ή έως και σε τρεις δόσεις με έκπτωση 100% στις προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής, σε 4-6 δόσεις με έκπτωση 75% των προσαυξήσεων και σε 7 έως 9 δόσεις με έκπτωση 50% των προσαυξήσεων.

Η υπόθεση «μυρίζει» σφόδρα καθώς προκύπτουν πολλά και εύλογα ερωτήματα. Ο κ. Βενιζέλος δεν δήλωνε σε όλους τους τόνους ότι …. «πρόκειται για ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στις υποχρεώσεις της χώρας ενόψει της νέας δανειακής σύμβασης» ;

Πως λοιπόν η τρόικα ζητά μέσα σε λίγες ημέρες την κατάργηση τους;

Επρόκειτο για «φωτογραφικές διατάξεις» με τις οποίες ο κ. Βενιζέλος παραπλάνησε και εξαπάτησε το Κοινοβουλευτικό Σώμα ;

Ποιοι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες εκμεταλλεύθηκαν (ή θα εκμεταλλευτούν τις αμέσως προσεχείς ημέρες , έως ότου να καταργηθεί όπως ζητά επίσημα η τρόικα) αυτές τις διατάξεις; (Δεν αναφέρομαι φυσικά σε μεροκαματιάρηδες , αλλά σε συγκεκριμένα και «μεγάλα ψάρια»)

Χρειάζεται η επέμβαση του οικονομικού εισαγγελέα και η διερεύνηση αυτής της …απίθανης και προκλητικής ενέργειας ;

Ή θα πρέπει , για να θυμηθώ-όσο μπορώ- τους στίχους του Οκτάβιο Πας, να συνεχίσουμε παραλυμένοι και παραλυτικοί μέσα στους «άδειους δρόμους και τα φώτα θαμπά να βλέπουμε σε μια γωνιά το φάντασμα ενός σκύλου, να ψάχνει μες στα σκουπίδια το φάντασμα ενός κόκκαλου» ;

2) Στη σελίδα 4 η τρόικα ζητά Revise the statistical law to establish a firmer basis for the independence of Greek official statistics, notably by establishing the Elstat Board as advisory, and by further clarifying the professional authority of the Elstat president as the chief officer of Elstat and coordinator of the national statistical system«

Δηλαδή αναθεώρηση του νόμου για την ανεξαρτησία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής προκειμένου το διοικητικό συμβούλιο της αρχής να αποκτήσει συμβουλευτικό χαρακτήρα και να ξεκαθαριστεί η «επαγγελματική εξουσία» του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ ως επικεφαλής αξιωματούχου της και συντονιστή του εθνικού στατιστικού συστήματος.

Η συγκεκριμένη απαίτηση της τρόικας «μυρίζει» (και αυτή) σφόδρα παρέμβαση στην υπόθεση του φουσκώματος του ελλείμματος του 2009, καθώς το ζήτημα ξεκίνησε από κόντρα μελών του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ και του προέδρου της.

Κάποιον θέλουν να προστατέψουν για να μη μιλήσει κάτω από το βάρος των ποινικών του ευθυνών ή κάνω λάθος;

Για να θυμηθώ λίγο George Orwell: «Τώρα, τίποτα δεν είναι δυνατό, εκτός από το να επεκτείνουμε σιγά-σιγά την περιοχή της λογικής…. Μπορούμε μόνο να εξαπλώσουμε τις γνώσεις μας από άτομο σε άτομο. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντιμετωπίσουμε της Αστυνομία της Σκέψης» ….



Τουρκική κορβέτα προερχόμενη (Badirma) από Ανατολική Μεσόγειο και πλέοντας βόρεια της Κρήτης πλησίασε χθες τις ακτές της Μήλου, Φολεγάνδρου και Άνδρου.

Ακολούθως σήμερα το πρωί προσέγγισε την ακτογραμμή σε Αντίπαρο Σίφνο Μύκονο και Τήνο, κινούμενη σταθερά εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Κατά τη διάρκεια του πλου του το τουρκικό πλοίο παρακολουθούσαν Ελληνικά πλοία του πολεμικού ναυτικού ενώ αυτήν την ώρα η κορβέτα κατευθύνεται προς το λιμάνι της Σμύρνης.

Αυτά συμβαίνουν με τις μνήμες των Ιμίων να επανέρχονται, όχι μόνο της χρονικής επετείου, αλλά και λόγω των πολιτικών συγκυριών που υπάρχουν στην Ελλάδα.
Λέτε η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου να "δίνει δεκάρα τσακιστή" για όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο ή για την ειδικότερη επιθετική και προκλητική στάση της Άγκυρας;
Τί εγγυήσεις, άραγε, προσφέρει, ο τραπεζοϋπάλληλος Λουκάς Παπαδήμος για τα εθνικά θέματα;


Με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα στην ηλεκτρονική σελίδα των Financial Times συνεχίζονται οι φήμες ότι η γερμανική κυβέρνηση θέλει από την Ελλάδα να εκχωρήσει την εθνική της κυριαρχία επί του καθορισμού της φορολογικής πολιτικής και των δαπανών σε ένα «δημοσιονομικό επίτροπο» ως αντάλλαγμα για το δεύτερο πακέτο διάσωσης των 130 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Την πληροφορία αυτή επικαλούνται οι Financial Times σύμφωνα με αντίγραφο γερμανικής πρότασης που φέρεται να διανεμήθηκε στους αξιωματούχους των υπουργείων Οικονομικών της Ευρωζώνης που απαρτίζουν τη λεγόμενη «ομάδα εργασίας του ευρώ» το απόγευμα της Παρασκευής. Το αντίγραφο αυτό αναφέρει ότι η δημοσιονομική προσαρμογή πρέπει να τεθεί υπό αυστηρή καθοδήγηση και σύστημα ελέγχου.

Σε μια πρωτοφανή επέκταση του ελέγχου της ΕΕ επί ενός κράτους μέλους, ο δημοσιονομικός επίτροπος θα είχε την εξουσία άσκησης βέτο επί αποφάσεων της ελληνικής κυβέρνησης, εφόσον αυτές δεν συνάδουν με τους στόχους που θέτουν οι διεθνείς πιστωτές, όπως σχολιάζει η εφημερίδα.

Ακόμη, ο επίτροπος, που θα οριζόταν από τους υπόλοιπους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης, θα αναλάμβανε την ευθύνη εποπτείας όλων των μεγάλων τομέων δαπανών της ελληνικής κυβέρνησης.

«Με βάση την απογοητευτική συμμόρφωση μέχρι στιγμής, η Ελλάδα πρέπει να αποδεχθεί εκχώρηση της δημοσιονομικής της κυριαρχίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο για ορισμένο χρονικό διάστημα», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με την πρόταση των Γερμανών η Ελλάδα θα υποχρεωνόταν να θεσπίσει νόμο που θα δεσμεύει μόνιμα τα κρατικά έσοδα προς εξυπηρέτηση του χρέους «κατά προτεραιότητα», ενώ επισημαίνεται πως ένας τέτοιος νόμος θα βεβαίωνε τις αγορές και τους πιστωτές ότι δε θα υπάρξει πτώχευση στο μέλλον.

Αξίζει, τέλος να σημειώσουμε ότι, εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών δήλωσε στους Financial Times άγνοια για την πρόταση, ενώ ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου αρνήθηκε να σχολιάσει.