Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Μαΐ 2015

Ποια είναι ωρέ τσαρλατάνοι η αδιαπραγμάτευτη αυτή εντολή που την πάτε και τη φέρνετε εδώ και εκατό ολόκληρες μέρες;

Του Κ. Κυριακόπουλου

Και πως γίνεται κάθε φορά που τη φέρνετε να λείπει κι ένα καινούριο κομμάτι που σας έφαγαν στο δρόμο τα σκυλιά;
Τι διάβολο ιδιότητες έχει αυτή η εντολή που κάθε φορά γυρίζει μικρότερη απ ότι ήταν στην αρχή του πέρα – δώθε ταξιδιού της;

Έδωσε λέει εντολή ο Ελληνικός λαός. Κι αυτή η εντολή παραμένει νωπή σαν πολυκαιρισμένος μπακαλιάρος. Τόσο νωπή και τόσο σαφής, που γιόμισε ο τόπος αυθεντίες στον τρόπο που επιχειρούν να τη μεταφράσουν.

Πρώτοι απ όλους σπεύδουν να τη μεταφράσουν οι παροικούντες στο επιτελείο του αποτυχημένου Σα(χλα)μαρά. Η εντολή ήταν –λένε– να μη διασαλευτεί η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Ο κόσμος μπορεί να γυρίσει ανάποδα… Είναι αποδεκτό να μη μείνει ακόμη και πέτρα πάνω στην πέτρα σ' αυτή τη χώρα που είχε την ατυχή έμπνευση να εκλέξει ακόμη κι αυτόν στη θέση του κυβερνήτη της, αλλά η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας δε πρέπει να διασαλευθεί.

Από κοντά και οι γκαζοτενεκέδες του πράσινου εκτροφείου της διαφθοράς και της πολιτικής ακολασίας, σπεύδουν να απειλήσουν – αξιοποιώντας προφανέστατα την ανοχή της «πρώτης φορά Αριστεράς» που δεν έσπευσε να ασκήσει διώξεις για τον εθνικά επικίνδυνο ρόλο τους – πως θα αντιδράσουν δυναμικά αν τολμήσει κανείς να διασαλεύσει την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Και τελικά σπεύδουν και οι ροζουλί σώγαμπροι της εξουσίας να ερμηνεύσουν και αυτοί την εντολή που έλαβαν από τον κυρίαρχο δηλώνοντας ακόμη και σε σημερινή τους ανακοίνωση πως «η εντολή του ελληνικού λαού είναι αδιαπραγμάτευτη».

Και ποια είναι ωρέ τσαρλατάνοι η αδιαπραγμάτευτη αυτή εντολή που την πάτε και την φέρνετε εδώ και εκατό ολόκληρες μέρες;
Και πως γίνεται κάθε φορά που τη φέρνετε να λείπει κι ένα καινούριο κομμάτι που σας έφαγαν στο δρόμο τα σκυλιά;
Τι διάβολο ιδιότητες έχει αυτή η εντολή που κάθε φορά γυρίζει μικρότερη απ' ότι ήταν στην αρχή του πέρα – δώθε ταξιδιού της;

Η εντολή λοιπόν ήταν να διαπραγματευτείτε.
Με όρους αξιοπρέπειας ή βυθίζοντας ακόμη βαθύτερα την κοινωνία στη μιζέρια και στην καθολική απόγνωση;

Ευρωπαϊκή πορεία με κάθε θυσία ή ευρωπαϊκή διαδρομή μιας χώρας αξιοπρεπούς και ισότιμης που δε θα την εκβιάζουν, που δε θα τη λοιδορούν, που δε θα ταπεινώνεται καθημερινά από μαφιόζους εκβιαστές και συμμορίτες;

Εντολή να υπερασπιστείτε περήφανα το δικαίωμα αυτού του λαού στη ζωή πήρατε ή σουλτανικό φιρμάνι προκειμένου να ανέχεστε αναντίρρητα ύβρεις, ταπείνωση και γενικευμένο εθνικό εξευτελισμό, συμπαρασύροντας σ αυτό τον κατήφορο ολόκληρη την κοινωνία;

Εντολή να εκπροσωπήσετε τη χώρα σας πήρατε ή προτροπή να καταστείτε σούργελα που θα τα ταπεινώνει και θα τα λοιδορεί η λοιπή ευρωπαϊκή οικογένεια;

Αυτός ο μαλάκας που σας έδωσε την εντολή, σας είπε να γυρίσετε πίσω περήφανοι και υπερασπιζόμενοι τα δίκια του και τη ζωή του ή να βαφτίσετε «εντιμότητα» τον πλέον εξευτελιστικό συμβιβασμό στον οποίο σας οδηγούν;

Αυτός ο κοπρίτης λαός που υποτίθεται ότι σας έδωσε την εντολή να μη διασαλεύσετε την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, δικαιούται να γνωρίζει τι σημαίνει γι αυτόν η ευρωπαϊκή πορεία που του επιφυλάσσουν οι συμμορίες των εκβιαστών;

Δικαιούται να ξέρει ότι αυτό που του διασφαλίζετε συνδιαλεγόμενοι με εκβιαστές και μαφιόζους, είναι εθνική ταπείνωση, κατακερματισμό της πατρίδας του, γενικευμένη δυστυχία, μια χώρα υποθηκευμένη σε Έλληνες και ξένους τραπεζίτες, ένα χρέος που διαρκώς θα γιγαντώνεται, κατασχεμένα σπίτια, κατασχεμένους μισθούς, βέβαιη δυστυχία, μέλλον ανύπαρκτο για τα παιδιά και τα εγγόνια του, και έναν αιώνιο νταβατζή με δικαίωμα επάνω του σε ζωή και σε θάνατο;

Αυτά σας είπε να διασφαλίσετε όταν ερμηνεύσατε την ψήφο του ως ψήφο μη διασάλευσης της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας;

Μπορείτε να εξηγήσετε σ' αυτό το μαλάκα που ψήφισε «πρώτη φορά Αριστερά», ποιο ακριβώς είναι το αριστερό στίγμα που βάλατε εσείς στη δική του επόμενη μέρα;

Είναι αριστερό άραγε το μεγάλο σας κατόρθωμα να ρυθμίσετε σε εκατό δόσεις την κατοχική του υποχρέωση να αποπληρώσει στο κράτος δυνάστη τα χρέη του από κατοχικά χαράτσια και τις οφειλές του στα ταμεία που κατέστρεψε ο πρωτεργάτης του προδοτικού PSI τον οποίο δεν έχετε τη βούληση να κηρύξετε ένοχο με το ερώτημα της εσχάτης προδοσίας;

Πείτε μας τελικά ποιο είναι το στίγμα σας… Δείξτε μας μετά την «πρώτη φορά Αριστερά» που και πόσο αποδυναμώνεται στη χώρα μας το κατοχικό κεκτημένο… Εξηγείστε μας ποια παραδειγματική τιμωρία επιφυλάσσετε στη συμμορία του Καστελόριζου και σ αυτές που την ακολούθησαν στην πεπατημένη του δωσιλογισμού και της εθνικής μειοδοσίας.
Πείτε μας με ποιο τρόπο τιμήσατε την ανάσα της περηφάνιας με την οποία παίξατε επικοινωνιακά τις μέρες της ακατάσχετης μπαρουφολογίας. Δείξτε μας ένα λόγο που κατέστησε διαφορετική την «πρώτη φορά Αριστερά» σε σχέση με το αίσχος των προηγούμενων.

Ρευστότητα… Ποια ρευστότητα; Για ποιους ρευστότητα;
Μέχρι πότε ρευστότητα; Και μετά;
Πως θα έρθει άλλη ρευστότητα;
Και πως θα αποπληρωθεί αυτή η ρευστότητα;
Και πως θα επιστρέψει το τελευταίο μεδούλι από τα αποθεματικά που κατασχέσατε για λογαριασμό της Κατοχής;

Να σας στηρίξουμε… Γιατί να σας στηρίξουμε;
Τι θα κερδίσουμε αν σας στηρίξουμε και τι θα χάσουμε αν σας ανατρέψουμε για το μεγάλο σας έγκλημα να ξεφτιλίσετε και να χρεοκοπήσετε στη συνείδηση αυτού του λαού την ιδέα μιας πραγματικά Αριστερής διακυβέρνησης;

Τι διαφορετικό θα φέρετε εσείς από τους προκατόχους σας;
Καινούρια ονόματα για να περιγράφετε ένα απέραντο κολαστήρι;

Και πόσο πραγματικά τη θέλετε αυτή τη στήριξη;
Καλέσατε το λαό να κινητοποιηθεί και να σας στηρίξει;
Σε ποια βάση να σας στηρίξει;
Ποια μάχη δίνετε;
Τι ακριβώς θα ανατρέψετε;
Και γιατί δεν βάζετε την κοινωνία στην εμπροσθοφυλακή αυτών των ανατροπών, αλλά επιχειρείτε να της ανατρέψετε και τα τελευταία απομεινάρια της ελπίδας;

Τενεκέδες είστε. Αυτό είστε. Δεν αποτύχατε γιατί απλούστατα δε δώσατε μάχη. Αναλωθήκατε ελπίζοντας να σας φερθούν με συμπάθεια, με κατανόηση και καλοσύνη ένα τσούρμο μαφιόζοι στους οποίους δεν αρνηθήκατε το ρόλο του επικυρίαρχου.

Δεν αποτύχατε… Προδώσατε. Την ό,ποια ιστορία σας. Την ελπίδα της κοινωνίας. Γι ακόμη μια φορά τα οράματα της Αριστεράς. Χρεοκοπήσατε την ίδια την ιδέα που δεκαετίες ολόκληρες τροφοδοτεί το μεγαλείο των αγώνων και όχι τον εξευτελισμό του συμβιβασμού.

Και γι αυτό είστε διπλά ένοχοι. Και μόνο ως τέτοιους οφείλει να σας κρίνει ό,ποιος Αριστερός πολίτης αυτής της χώρας στήριξε τις ελπίδες του σ ένα τσούρμο καιροσκόπων.

Πηγή "Ελληνικό Φόρουμ"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αυτό είναι το νέο μοτίβο πάνω στο οποίο επιχειρεί να στήσει η κυβέρνηση το σενάριο μιας αιφνίδιας "ανακούφισης" που φυσικά δε θα έχει τίποτε κοινό με την πολυσυζητημένη "ανάσα αξιοπρέπειας"...

Του Κ. Κυριακόπουλου

Αλλά με την προετοιμασία της κοινωνίας να αποδεχτεί ως "λύτρωση" τη χειρότερη συμφωνία ταπείνωσης στα χρόνια της μνημονιακής κατοχής...

Με σχετικό non-paper από το Μαξίμου μέσα από το οποίο καταδεικνύονται οι "δυσκολίες" συνεννόησης με τις συμμορίες των εκβιαστών, το πρώτο πράγμα που ανακύπτει είναι η άτακτη κυβερνητική υποχώρηση από τις κυβερνητικές της εξαγγελίες η οποία και εμφανίζεται εν πολλοίς ως αναγκαίο κακό για να εξευμενιστεί το "θεριό" και να προκύψει η πολυπόθητη συμφωνία.

Το δεύτερο ζήτημα που ανακύπτει είναι πως σε αντίθεση με την "πρώτη φορά Αριστερά" κυβέρνηση, οι απαιτήσεις των εκβιαστών αναβαθμίζονται σε δικές τους πλέον κόκκινες γραμμές, πράγμα που επιχειρείται επικοινωνιακά να εμφανίσει ως μετέωρη την προοπτική της συμφωνίας.

Το τρίτο και ουσιαστικότερο ζήτημα που αναδεικνύεται από τις διεθνείς πηγές των πληροφοριών, είναι οι θεμελιακές αντιθέσεις ανάμεσα σε ΔΝΤ και ΕΕ αναφορικά με το χειρισμό του "Ελληνικού ζητήματος".

Γίνεται λοιπόν φανερό πως η χώρα μας ως γεωπολιτικό φιλέτο βρίσκεται σε διαρκή και πολυεπίπεδη πολιορκία από τις ισχυρές ομάδες των συμφερόντων, αλλά και με μια κυβέρνηση ανίκανη όσο και άβουλη να ενεργοποιήσει στοχευμένα το στρατηγικό πλεονέκτημα της χώρας, και αντί αυτού αναλώνεται σε ερμαφρόδιτες κολεγιές αλλά με κεντρικό ζητούμενο της πολιτικής της τακτικής, την εξαπάτηση της κοινωνίας, μόλις οριοθετηθεί που ακριβώς θα "κάτσει η μπίλια" σ αυτή τη βρώμικη συναλλαγή με τίμημα την πατρίδα μας αλλά και το ναυάγιο στις πολιτικές προσδοκίες των αφελών.

Πηγή "Ελληνικό Φόρουμ"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Ψψψτ! Κύριοι του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, και λοιποί:
Σας βαρεθήκαμε! Μας κουράσατε πώς το λένε;

Τί διαπραγματεύεστε και διαπραγματεύεστε τόσους μήνες;
Φτάνει! Στοπ! Τελειώσατε!
Δεν μπορεί να διαπραγματεύεστε τόσο καιρό και με τέτοιους  παλιάνθρωπους και να βγεί κάτι καλό για μάς!

Κι ύστερα, εμείς δεν σας δώσαμε καμία εντολή διαπραγμάτευσης!
Σας είπαμε να τ' αλλάξετε όλα: να τελειώνουμε μιά και καλή με οποιοδήποτε είδος ''μνημονίου'', να θέσουμε τους δικούς μας όρους ανάπτυξης και (μετά) αποπληρωμής (του ''σωστού'' χρέους), να βρείτε άλλες πηγές χρηματοδότησης του κράτους απ' τους φοροδιαφεύγοντες μεγαλοκαρχαρίες, απ' τα λιμνάζοντα πρόστιμα της εφορίας των μεγαλο-εταιρειών, την ανάλογη φορολόγηση της τεράστιας ακίνητης περιουσίας, και πάει λέγοντας.

Αυτά δώσαμε εντολή σε σάς για να κάνετε. Όχι άλλα!

Σταματήστε λοιπόν πιά να πέφτετε στην παγίδα των απατεώνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τοκογλύφων, τρίφτε τους στην μούρη την πρόσφατη εντολή του λαού κι ελάτε πίσω να σχεδιάσουμε μαζί το πώς θα ανταπεξέλθουμε στην αναμενόμενη επίθεσή τους, επίθεση που κάθε ''καλό'' σαρκοβόρο κάνει όταν του παίρνουν την τροφή μέσα απ' τα νύχια!

Τώρα: Λαμβάνοντας υπ' όψη ότι κατά το πρώτο τρίμηνο της διακυβέρνησής σας, κι ενώ σας είχαν παγιδεύσει με ψεύτικες ντεμέκ διαπραγματεύσεις (επί της ουσίας εκβιασμούς), το ελληνικό κράτος πλήρωσε σε ΔΝΤ και έντοκα γραμμάτια (ακούρευτα και εις χείρας τοκογλύφων) το ποσό των 9 δις ευρώ και λαμβάνοντας υπ' όψη επίσης ότι από το ποσό που οι παλιάνθρωποι λένε πως μας δάνεισαν από το 2010 (110δις; 150δις; Παραπάνω δις; Δεν μας λέτε κιόλας την αλήθεια!), μόνον το 8% μπήκε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην ελληνική οικονομία, δηλαδή περίπου 16δις (αν υποθέσουμε ότι ''πήραμε'' 200δις) για 5 χρόνια κι αν συγχρόνως λάβουμε υπ' όψη ότι απ' τον περασμένο Αύγουστο δεν έχουμε πάρει δεκάρα τσακιστή... 

ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΟΛΟΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ ΑΠΟΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΜΕΣΑ...

Σημαίνει πως με αυτά τα 9 δις που τους δώσαμε όσο διαρκούν οι ''διαπραγματεύσεις''-εκβιασμοί, μαζί με τα δικά μας μέσα, θα έφταναν και θα περίσσευαν να ζήσουμε άλλα τρία χρόνια,  χρόνια που θα μπορούσαμε να αναδιαρθρώσουμε πραγματικά την οικονομία μας, και να ζήσουμε στο εξής σαν άνθρωποι, στέλνοντας στον διάολο τις τοκογλυφικές και αποικιοκρατικές βλέψεις των διεθνών απατεώνων!

Αυτό κάνει μία αριστερή ή απλώς λαϊκή κυβέρνηση με πρόσφατη και ισχυρότατη λαϊκή εντολή και δεν εμπλέκεται σε ατέρμονες, στημένες, κακόπιστες, εκβιαστικές και παρελκυστικές ''διαπραγματεύσεις''.

Αυτό περιμέναμε να κάνετε κι εσείς.
Δεν το κάνατε. Δεν πειράζει. Ποτέ δεν είναι αργά.
Γυρίστε όμως ΤΩΡΑ πίσω!
Κλείστε ΤΩΡΑ τις διαπραγματεύσεις - κοροϊδία.

Με το Κτήνος δεν διαπραγματεύεσαι.
Ή το τρώς, ή σε τρώει!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο μεγάλος πατριώτης νομπελίστας Οδυσσέας Ελύτης και πώς γεννήθηκε το «Αξιον Εστί»

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

EπισημΟ μεγάλος πατριώτης νομπελίστας Οδυσσέας Ελύτης και πώς γεννήθηκε το «Αξιον Εστί»αίνω στον Σάκη Ρουβά, που δοκίμασε να αναμετρηθεί με το «Αξιον Εστί», δύο πράγματα: Πρώτον, ότι τα συγκλονιστικά λόγια που ερμήνευσε αποτελούν ποίηση ενός ογκόλιθου των ελληνικών γραμμάτων, του Οδυσσέα Ελύτη. Καλό είναι -πλην Θεοδωράκη- να μνημονεύεται και ο μεγάλος πατριώτης νομπελίστας.

Δεύτερον, ότι το ορατόριο αυτό έχει μια ιστορία που μοιάζει πολύ με την τρέχουσα συγκυρία. Καλό είναι, για τις νέες γενιές στις οποίες παραδίδεται το έργο, να την υπενθυμίζουμε. Ιδού, λοιπόν, ποια ήταν η αιτία που ξύπνησε στον Ελύτη το ηφαίστειο εντός, όπως τη διηγήθηκε ο ίδιος:
«Οσο κι αν μπορεί να φανεί παράξενο, την αφορμή να γράψω το ποίημα μου την έδωσε η διαμονή μου στην Ευρώπη τα χρόνια του '48-'51. Ηταν τα φοβερά χρόνια όπου όλα τα δεινά μαζί -πόλεμος, κατοχή, κίνημα, εμφύλιος- δεν είχανε αφήσει πέτρα πάνω στην πέτρα.

Θυμάμαι τη μέρα που κατέβαινα να μπω στο αεροπλάνο ένα τσούρμο παιδιά που παίζανε σε ένα ανοιχτό οικόπεδο. Το αυτοκίνητό μας αναγκάστηκε να σταματήσει για μια στιγμή και βάλθηκα να τα παρατηρώ. Ητανε κυριολεκτικά μες στα κουρέλια. Χλωμά, βρώμικα, σκελετωμένα, με γόνατα παραμορφωμένα, με ρουφηγμένα πρόσωπα. Αυτή ήταν η τελευταία εικόνα που έπαιρνα από την Ελλάδα. Και αυτή, σκεπτόμουνα, ήταν η μοίρα του Γένους που ακολούθησε το δρόμο της Αρετής και πάλεψε αιώνες για να υπάρξει.

Πριν περάσουν 24 ώρες περιδιάβαζα στο Ουσί της Λωζάννης. Και ξαφνικά άκουσα καλπασμούς και χαρούμενες φωνές. Ηταν τα Ελβετόπαιδα που έβγαιναν να κάνουν την καθημερινή τους ιππασία. Αυτά που από πέντε γενεές και πλέον δεν ήξεραν τι θα πει αγώνας, πείνα, θυσία. Ητανε δέος μπροστά στην τρομακτική αντίθεση, συντριβή μπροστά στην τόση αδικία, μια διάθεση να κλάψεις και να προσευχηθείς περισσότερο παρά να διαμαρτυρηθείς και να φωνάξεις. Ητανε η δεύτερη φορά στη ζωή μου που έβγαινα από το ατόμό μου και αισθανόμουν όχι απλά και μόνο αλληλέγγυος αλλά ταυτισμένος κυριολεκτικά με τη φυλή μου.

Καταλάβαινα ότι ήμασταν αγνοημένοι από παντού και τοποθετημένοι στην άκρη-άκρη ενός χάρτη απίθανου. Το σύμπλεγμα κατωτερότητας και η δεητική διάθεση με κυρίευαν πάλι. Ξυπνημένες μέσα παλαιές ενστικτώδεις διαθέσεις άρχισαν να αναδεύονται και να ξεκαθαρίζουν. Η παραμονή μου στην Ευρώπη με έκανε να βλέπω πιο καθαρά το δράμα του τόπου μας. Αυτό ήταν ο πρώτος σπινθήρας, ήταν το πρώτο εύρημα. Και η ανάγκη που ένιωθα για μια δέηση μου 'δωσε ένα δεύτερο εύρημα. Να δώσω σ' αυτή τη διαμαρτυρία μου για το άδικο τη μορφή μιας εκκλησιαστικής λειτουργίας. Κι έτσι γεννήθηκε το "Αξιον Εστί"».

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Άρχισε και κλείνει ο χρόνος. Οι εκβιαστές και βιαστές της ζωής σου, νιώθουν πανίσχυροι απέναντί σου. Σε βρίζουν, σε προσβάλουν, σε μειώνουν σε κάθε ευκαιρία και με κάθε τρόπο. Νιώθουν πως η δική σου σιωπή είναι η δικιά τους δύναμη, μα σφάλλουν…

Ετούτες τις ημέρες που ανθίζει η γη, ετούτοι μαζί με τα χάρτινα ανθρωπάκια τους σε απειλούν πως αν δεν δεχτείς να σε κάνουνε δούλο τους, τότε θα σε εξαφανίσουν από προσώπου γης… Σε βάζουνε μπροστά στα μάτια σου το δίλημμα να επιζήσεις ή να πεθάνεις. Και για να σε σκύψουν σε χτυπούν ξανά και ξανά… Και κάθε τους χτύπημα αποκαλύπτει περισσότερο το ποιοί πραγματικά είναι…

Κι επειδή οι σκέψεις σήμερα είναι το ίδιο άσχημες με εκείνες του χθες, όλοι μας θα πρέπει να ετοιμαστούμε να αγωνιστούμε. Για να δώσουμε τον αγώνα υπάρχουν δύο τρόποι. Είτε να μείνουμε σκυμμένοι και να αντέξουμε τα σκληρά τους χτυπήματα αναγκάζοντάς τους να προδοθούν στα μάτια όλου του κόσμου, είτε να σηκωθούμε όρθιοι και να παλέψουμε περήφανα για την λευτεριά μας. Την λευτεριά που δίνεται σε όλους, μα τελικά μόνο όσοι είναι άξιοι δεν την χάνουν… Όποιον τρόπο και να διαλέξουμε, όμως, θα πρέπει να είμαστε όλοι μαζί. Και όσοι μένουν δυνατοί να σκύβουν και να σηκώνουν εκείνους που θα λυγίσουν…

Δείτε πως έχει το πράμα…
Στην αρχή σε αγνοούν.
Στη συνέχεια σε κοροϊδεύουν.
Μετά σε πολεμούν.
Στο τέλος νικάς.

Ελάχιστη πολιτική παιδεία να είχατε εσείς οι «ταγοί», θα ξέρατε ότι ο Γκάντι από την ημέρα που είπε αυτή τη φράση δεν έχει διαψευστεί ποτέ. Κι όσο ηλίθιοι, δειλοί και πουλημένοι και αν είστε, ξέρετε ότι ήδη είμαστε στο "μετά σε πολεμούν".
Το τι θα συμβεί μετά από αυτό, είναι γνωστό σε όλους…

Να παλεύεις το αδύνατο αδερφέ μου. Κι όσο εσύ το παλεύεις, τόσο και θα επιβεβαιώνεται ο νομοτελειακός κανόνας που σε θέλει να στέφεσαι νικητής. Και το γνωρίζουν τα μίσθαρνα ανθρωπάκια που τώρα στριφογυρίζουν στις ακριβοθώρητες καρέκλες τους.
Γνωρίζουν πως από τη στιγμή που αποφάσισαν να σου κηρύξουν τον πόλεμο, έχουν χάσει. Γιατί αλλιώς δεν γίνεται και το ξέρουν πρώτα οι ίδιοι...
Το ξέρουν πως είναι λίγοι. Το ξέρουν πως το μόνο μεγάλο που έχουνε είναι το έλλειμμά τους σε ήθος...
Κι αν οι μικρές νίκες τους γίνονται σημαίες από τα καλοπληρωμένα δουλικά τους, εσύ να ξέρεις πως μόνο μικρές νίκες θα έχουν, μαζί με μεγάλο τον τρόμο που τους γιομίζει η περπατησιά σου.

Μην θωρείς το βουνό και σκιάζεσαι πως δεν θα το ανέβεις.
Δικό σου το βουνό, δικός σου και ο χρόνος για να αγναντέψεις από την κορυφή του.
Οι χρήσιμοι ηλίθιοι που τρίζουν τα δόντια τους, να ξέρεις πως το κάνουν από τον τρόμο τους μήπως τους πλησιάσεις και από την γνώση τους πως θα έρθει η στιγμή να τους τσακίσεις.
Δεν μπορούν να κάνουν τίποτε περισσότερο, από το να προκαλέσουν την βίαιη αποκαθήλωσή τους, που θα επιφέρει το δικό σου αποφασιστικό περήφανο περπάτημα, που θα επιβάλει η δική σου έντιμη ματιά.

Διαβουλεύονται συνεχώς οι «ιπτάμενοι» επί των κοθόρνων τους, τρεμάμενοι ανέντιμοι πολιτευτάδες, απάτριδες πολιτικοί νάνοι και μεσίτες μιάς πατρίδας που ποτέ δεν αγάπησαν. Μέσα σε κλειστά δωμάτια βρίσκονται και σχεδιάζουν το πώς θα σε εξαπατήσουν, θα σε λυγίσουν, και πως τελικά θα σε ατιμάσουν, ξεχνώντας οι ίδιοι την κατάντια της ίδιας τους της ψυχής που την αποτίμησαν με αργύρια… Και τρέμουν τώρα την λεβεντιά που σε εσένα περισσεύει.

Σε ετούτο τον αγώνα που έρχεται, σε ετούτο τον αγώνα που θα δώσουμε όλοι, ένα είναι το σίγουρο: η δική μας νίκη.
Ας ετοιμαστούμε λοιπόν…
Κλείνει ο κύκλος και όλα είναι έτοιμα…

Εσένα αδερφέ σε τρέμει και σε τιμά ως κι ο θάνατος, ενώ τους άμαθους στον αγώνα τους περιμένει για να τους τσουβαλιάσει στα έγκατα και στα σκοτάδια της ατιμίας που οι ίδιοι έκαναν σκοπό και τρόπο της κενής ζωής τους.

Εσύ αδερφέ στο πλευρό σου έχεις τους προγόνους, τους αγίους και τον Θεό σου. Και σ' αυτή την μάχη υπέρ της τιμής σου, υπέρ των δικαίων σου, υπέρ της πίστης σου, δεν γίνεται να χάσεις. Θα στεφθείς νικητής απέναντι στους δαίμονες που σήμερα σε κατατρέχουν και που σου έχουνε σφίξει μία θηλιά στο λαιμό και απειλούν να σε κομματιάσουν και να τραφούν από την σάρκα σου...

Εμπρός λοιπόν αδερφέ και να θυμάσαι…
H δική σου η ράτσα φτιάχτηκε για να πολεμάει με το αδύνατο και να το νικά.
Η δική σου η ράτσα είναι ο τρόμος όλων εκείνων που επιβουλεύονται την ελευθερία, την δημοκρατία και τις πανανθρώπινες αξίες.
Εσένα έφερε η ιστορία και πάλι στο κρίσιμο σταυροδρόμι, για να αντιπαλέψεις με τα θηρία που έχουν γυάλινα πόδια.
Εσένα έφερε και πάλι η ιστορία εμπρός της για να την δοξάσεις και να δοξαστείς…
Έφτασε η ώρα να κάνεις την οργή σου δύναμη για να τους τσακίσεις...

Κωνσταντίνος

Σημείωση: Μέρος του κειμένου πρωτοδημοσιεύτηκε στις 15 Απριλίου του 2012. Από τότε, τίποτε δεν άλλαξε προς το καλύτερο. Και τίποτε δεν θα αλλάξει, αν εμείς δεν αποφασίσουμε να πάρουμε την ζωή μας στα δικά μας χέρια…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Λαζάρου

Διανύουμε την εποχή του Υπερεκτιμημένου Τίποτα. Ένα τίποτα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ένας συνασπισμός του τίποτα να το παίζει κυβέρνηση να συνδιαλέγεται με τους τίποτα της Ευρώπης για να αποδώσουν ένα τίποτα στην Ελλάδα. Μια χώρα τίποτα που περιμένει το τίποτα να επιβιώσει.

Ακόμη όμως και στην καθημερινότητά μας κυνηγάμε πλέον ένα τίποτα για να φθάσουμε στο τελειωτικό τίποτα όταν θα βλέπουμε τα ραπανάκια ανάποδα.

Ένας λαός μπήκε στην δίνη του τίποτα έχοντας μεγαλύτερη αγωνία αν ο Σάκης θα είναι Άξιος να Χεστεί, πώς ο Βαρουφάκης θα φτιάξει την χωρίστρα στο μαλλί του την επόμενη ημέρα για να κάνει μια τίποτα εμφάνιση στα ελληνικά τηλεοπτικά τίποτα, από το να ψάξει να βρει τρόπο να αναποδογυρίσει το τίποτα. Να δημιουργήσει τουλάχιστον ένα κάτι, ένα απειροελάχιστο κάτι.

Τέσσερις δεκαετίες όλες οι μηχανές του συστήματος δούλευαν για το τίποτα ή για να το πούμε πιο σωστά, σκοπός τους ήταν να υπερεκτιμηθεί το τίποτα. Ένα σύστημα φτιαγμένο από τους τίποτα με μόνο σκοπό το κέρδος άνευ δημιουργίας ήταν λογικό να φτάσει εδώ που έφτασε.

Είμαστε ακριβώς όπως το φαινόμενο Κιμ Καρντάσιαν. Ένα τίποτα με κώλο που απασχολεί καθημερινώς δισεκατομμύρια ανθρώπων για το τίποτα που προσφέρει. Δεν γυρνάμε την πλάτη μας στον κώλο, αλλά προσπαθούμε να βρούμε τρόπο να αναδείξουμε τους κώλους της ρηχής ψυχής μας για να αποδείξουμε ότι είμαστε ένα τίποτα που όλοι κουβεντιάζουν γι'αυτό.

Έξι χρόνια όλος ο πλανήτης δεν γνωρίζει την Ελλάδα αλλά το τίποτα που κάνει η Ελλάδα. Δεν έχουμε προσφέρει τα τελευταία 40 χρόνια στον πλανήτη ως λαός, ούτε ένα κόκκο άμμου δημιουργίας. Κάνουμε τόσο ντόρο, όσο και τα σιλικονούχα κωλομέρια της Καρντάσιαν. Γινόμαστε θέαμα αυτολύπησης και ψευτομαγκιάς παράγοντας ένα τίποτα. Το τραγικό είναι ότι είμαστε περήφανοι για όλο το τίποτά μας.

Αυτές τις ημέρες οι τίποτα πολιτικοί της Ελλάδας διαπραγματεύονται με τους τίποτα δανειστές-εταίρους για να προσφέρουν ένα τίποτα σε μια χώρα που υπερεκτιμά την ανικανότητά της να δράσει. Να κουνηθεί, να δημιουργήσει, να κάνει κάτι αποδεικνύοντας ότι δεν ξόδεψε για το τίποτα τόσα χρόνια τζάμπα οξυγόνο.

"Οι άλλοι είναι καλύτεροι;" θα ρωτήσει μειδιάζοντας ο τίποτα. Οι άλλοι δεν ήταν ποτέ κάτι ξεχωριστό για να ανησυχούν που είναι ένα τίποτα. Αλλά εσύ, ρε τιποτένιε Έλληνα, που βάζεις ασπίδα την μοναδικότητα της χώρας σου είχες υποχρέωση να μην υπερεκτιμήσεις το τίποτα. Να ξεθάψεις εκείνα τα παραδείγματα που από το τίποτα έφτιαξαν την μοναδικότητα. Αλλά ο εγκέφαλος σου είναι ένα τεράστιο τίποτα που είναι αργά πλέον να βάλει μπροστά τα γρανάζια να σκεφτεί. Ο εγκέφαλος των τιποτένιων εργάζεται μόνο όταν μυθοποιεί το τίποτα και ονειρεύεται να γίνει ένα τίποτα για να θαυμαστεί από τους τίποτα.

Αυτό το βαρέλι είναι απύθμενο διότι στο βάθος δεν υπάρχει πάτος, αλλά τίποτα. Πέφτουμε με χίλια στην άβυσσο του τίποτα. Σαν το χρέος που φορτώθηκε για το τίποτα η Ελλάδα και θα συνεχίσει εις το διηνεκές να μεγαλώνει την χοάνη του τίποτα που μάς τραβά προς τα κάτω. Θα ξεχρεώνουμε με το τίποτα για ένα χρέος που εκ δημιουργίας του είναι ένα τίποτα.

Όμως το παράλληλο σύστημα που δημιούργησε την θεωρία της υπερεκτίμησης του τίποτα δεν είναι τόσο ηλίθιο όσο αυτοί που το θαυμάζουν. Οι αρχιτέκτονες του τίποτα μαζεύουν τα πάντα, εσύ χάνεις τα πάντα και χαίρεσαι που κατάφερες να είσαι μέρος του τίποτα.

Χτυπάς παλαμάκια στους τίποτα, αυτοί σου υπόσχονται μισθούς και χαρτονομίσματα με αντίκρισμα το τίποτα, να σε επιδοτούν για το τίποτα που δημιουργείς. Οι εξαιρέσεις έχουν παραδώσει τα όπλα διότι το τίποτα είναι ένας εχθρός αόρατος που δεν τον σκοτώνει ούτε βόμβα υδρογόνου. Δεν ματώνει το τίποτα, δεν πονάει το τίποτα, δεν πεθαίνει το τίποτα.

Πεθαίνουν όμως τα πάντα γύρω μας, γίνονται σκάλες να ανεβαίνουν τα τίποτα για να ομιλούν, να κυβερνούν, να τραγουδούν, να δημοσιογραφούν, να χορεύουν και να αυτοφωτογραφίζονται αυτοδοξαζόμενα για το τίποτα που έπραξαν στην ζωή τους. Για την πλήρη ανυπαρξία τους.

Καμία λύπηση για αυτούς τους νεκροθάφτες που ρίχνουν χώμα οι ίδιοι πάνω από τους λάκκους τους και τους λάκκους των παιδιών τους. Η πορεία τους ήταν από το τίποτα στην ανυπαρξία. Άξιοι των υπηρεσιών που προσέφεραν για την εξολόθρευση των Πάντων.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αν είχε λόγο μόνο ο Σόιμπλε, τότε οι Ελληνες θα είχαν ήδη βγει από την Ευρωζώνη, σημειώνει σε σημερινό της άρθρο η γερμανική εφημερίδα Die Welt, που τονίζει ότι τον πρώτο και τελευταίο λόγο έχει η Ανγκελα Μέρκελ. Παρ” όλα αυτά, στο τραπέζι αυτή τη στιγμή βρίσκονται επτά πιθανά σενάρια, από εκείνο της βοήθειας από τους εταίρους, μέχρι το «απεφυκτέο» Grexit.

«Η Ανγκελα Μέρκελ θέλει την Ελλάδα στην Νομισματική Ενωση, όμως γνωρίζει ότι δεν μπορεί απλά να δώσει μερικά δισεκατομμύρια ευρώ στους Ελληνες, καθώς η συμφωνία θα πρέπει να περάσει από την Bundestag. «Η Μέρκελ δεν θα στείλει τον Σόιμπλε στο Κοινοβούλιο με άδεια χέρια», λένε αναλυτές στο Βερολίνο».

Την ίδια ώρα, το Grexit υπάρχει ακόμα ως εναλλακτική, παρατηρεί η Die Welt, καθώς τα χρήματα στην Ελλάδα τελειώνουν. Παράλληλα όμως, το ρίσκο μιας τέτοιας επιλογής δεν μειώνεται και οι συνέπειες παραμένουν απρόβλεπτες, σημειώνεται στο ρεπορτάζ και ακολούθως εξετάζονται τα επτά πιθανά σενάρια για την περίπτωση της Ελλάδας, μεταξύ του ενός και του άλλου ενδεχομένου.

1. Η βοήθεια έρχεται
Η Ελλάδα συμφωνεί με τους εταίρους πριν το τέλος Ιουνίου σε ένα νέο πρόγραμμα, ύψους από 30 έως 50 δισ. ευρώ.
Πλεονεκτήματα: Η Ελλάδα διασώζεται ξανά. Μαζί και η Ευρωζώνη. Με δεδομένο ότι θα προχωρήσουν παράλληλα και οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, τότε μπορεί να σωθεί μια και καλή.
Μειονεκτήματα: Το ρίσκο των δανειστών συνεχίζει να αυξάνεται. Οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι καλούνται να δώσουν χρήματα ξανά, ενώ οι Ελληνες καλούνται να υποσχεθούν πολλά, με κίνδυνο να μην τα πραγματοποιήσουν αργότερα – κάτι που έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν.
Πιθανότητα επαλήθευσης: Υψηλή

2. Πτώχευση με Κερκόπορτα
Η ΕΕ και η Ελλάδα δεν κατορθώνουν να συμφωνήσουν σε νέο πρόγραμμα. Η Αθήνα δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της, επιβάλλεται έλεγχος κεφαλαίων, αλλά και αυτό που ονομάζεται «διακοπές τραπεζών» και η ΕΚΤ δίνει στην Ελλάδα διορία για να συμφωνήσει με τους όρους της.
Πλεονεκτήματα: Είναι δύσκολο να φανούν σε ένα τέτοιο σενάριο, που όμως εφαρμόστηκε στους Κύπριους πριν από δύο χρόνια και πέτυχε.
Μειονεκτήματα: Τέτοια σκληρά μέτρα συνοδεύονται από υψηλό ρίσκο. Στην πραγματικότητα το σενάριο αυτό μπορεί να εφαρμοστεί μόνο ως προσωρινή λύση.
Πιθανότητα επαλήθευσης: Υψηλή

3. Εισαγωγή παράλληλου νομίσματος
Για τους Ελληνες πρόκειται για μια πολύ «πικρή» λύση. Αν η χώρα είναι αντιμέτωπη με την χρεοκοπία, τότε οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πληρωθούν με IOU, που έχουν ανταπόκριση μόνο στην εσωτερική αγορά. Αυτό θα μπορούσε να σημάνει την εισαγωγή του «Geuro», όπως αποκάλεσε αυτό το νέο νόμισμα, πρώην τραπεζίτης:
Τα νέα ομόλογα θα ανταλλαγούν με ευρώ και αντίστροφα. Ετσι θα πληρωθούν και οι μισθοί και θα μπορούν να γίνουν εισαγωγές για τη χώρα, χωρίς να χρησιμοποιηθούν και τα τελευταία υπολείμματα του ευρώ. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει με το Μαυροβούνιο και το Κόσσοβο, που χρησιμοποιούν το ευρώ, χωρίς να ανήκουν στην ΕΕ.
Πλεονεκτήματα: Αρχικά η χώρα θα ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της, θα πληρώνει μισθούς και συντάξεις και επιπλέον αποφεύγεται το Grexit.
Μειονεκτήματα: Η ισοτιμία μεταξύ των δύο νομισμάτων θα ήταν εξαιρετικά ευμετάβλητη, προκαλώντας αστάθεια και στην οικονομία και την πολιτική ζωή του τόπου.
Πιθανότητα επαλήθευσης: Μεσαία

4. Να τυπώσει ευρώ
Μπροστά στο χάος μιας χρεοκοπίας, οι Ελληνες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το Νομισματοκοπείο τους και να τυπώσουν ευρώ. Το μόνο ερώτημα είναι πότε θα αποκαλυφθεί η απάτη.
Πλεονεκτήματα: Οι Ελληνες θα πληρώνουν τα χρέη τους, τις συντάξεις, τους μισθούς και θα αντιμετωπίσουν βραχυπρόθεσμα τα προβλήματά τους.
Μειονεκτήματα: Πρακτικά, θα σημάνει το τέλος της Ελλάδας στην Ευρώπη.
Πιθανότητα επαλήθευσης: Εξαιρετικά χαμηλή

5. Συντεταγμένη Έξοδος
Είναι η επιλογή που δεν θέλει κανείς, και γι” αυτό δεν μιλά κανείς γι” αυτήν, δηλαδή την συντεταγμένη έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.
Πλεονεκτήματα: Θα μπορούσε να είναι μελετημένη και «ασφαλής», ώστε να μην προκληθεί χάος.
Μειονεκτήματα: Οι οικονομικές συνέπειες θα είναι απλώς ελαφρώς καλύτερες από ένα Grexit.
Πιθανότητα επαλήθευσης: Χαμηλή

6. Η Αθήνα καταφεύγει για βοήθεια στη Μόσχα
Η Ελλάδα ζητά δάνειο από τη Ρωσία και σε αντάλλαγμα δίνει για παράδειγμα το λιμάνι του Πειραιά.
Πλεονεκτήματα: Ανακουφίζονται οι ανησυχίες για ρευστότητα και ο Αλέξης Τσίπρας δεν αποτυγχάνει στις προεκλογικές δεσμεύσεις του.
Μειονεκτήματα: Η Ρωσία σε αντάλλαγμα θα απαιτήσει οικονομικές και στρατιωτικές διευκολύνσεις, κάτι που θα απομονώσει την Ελλάδα στην ΕΕ.
Πιθανότητα επαλήθευσης: Πολύ χαμηλή

7. Grexit: Το απαίσιο τέλος
Οι διαπραγματεύσεις δεν αποφέρουν αποτελέσματα, διακόπτονται βίαια και η έξοδος από το ευρώ θεωρείται αποδεκτή. Η ΕΚΤ σταματά την χρηματοδότηση του τραπεζικού τομέα και οι ελληνικές τράπεζες -μαζί και η χώρα- χρεοκοπούν.
Πλεονεκτήματα: Καλύτερα ένα τέλος με τρόμο, παρά ένας τρόμος χωρίς τέλος…
Μειονεκτήματα: Τουλάχιστον προσωρινά, θα πρόκειται για οικονομική καταστροφή για την Ελλάδα ενώ και η Ευρώπη θα ζημιωθεί σημαντικά. Γιατί ένα Grexit θα σημάνει ότι το ευρώ δεν είναι αιώνιο, ενώ το ΝΑΤΟ θα πρέπει να διασφαλίσει ότι στην Ελλάδα δεν θα επικρατήσει το χάος.
Πιθανότητα επαλήθευσης: Μεσαία

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Στη διάρκεια του μακρού ιστορικού τους βίου, οι δύο μεγάλες ελληνικές πολιτικές παρατάξεις βίωσαν πολλές μεταλλάξεις, τόσο οι ίδιες όσο και τα κόμματα που κατά κύριο λόγο κατά περιόδους τις εξέφρασαν. Όμως, η ουσία, παρέμενε πάντοτε η ίδια: ανεξαρτήτως ονομάτων και προσώπων, από την εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου, της μεταπολίτευσης του 1910 και της εθνικής ολοκλήρωσης που ακολούθησε οπότε και διαμορφώθηκε το νέο πολιτικό πλαίσιο της χώρας εδώ και έναν αιώνα, η «δημοκρατική» και η «συντηρητική» παράταξη υπήρξαν πάντοτε οι δύο πυλώνες της πολιτικής ζωής του τόπου. Οι ίδιες υπάρχουν πάντα, οι εκφραστές τους, πολιτικοί και κοινωνικοί, αλλάζουν.

Ταυτοχρόνως, η ιστορία έχει αποδείξει ότι και οι δύο παρατάξεις, που έχουν και τις καλές και τις (ουκ ολίγες) κακές στιγμές τους, έχουν και οι δύο εισφέρει πολλά στην οικοδόμηση της χώρας, η κάθε μία με τον δικό της τρόπο και στο δικό της χρόνο – γι αυτό άλλωστε και παρά την έκπληξη πολλών που πίστευαν ότι θα τις δουν να σβήνουν, εκείνες παραμένουν ενεργές, ζωντανές και ο ελληνικός λαός τους δίνει το δικαίωμα και τη δυνατότητα να πορεύονται και να αλλάζουν στη διάρκεια των δεκαετιών. Και, όπως είναι φυσικό, όταν η μία παράταξη βρίσκεται με ισχυρή λαική εντολή στην εξουσία, η άλλη βιώνει δύσκολες ώρες, καθώς κατά τεκμήριο έχει, αντιθέτως, εξέλθει από βαριά εκλογική ήττα.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και σήμερα: η μία παράταξη, η λεγόμενη δημοκρατική στην τρέχουσα εκδοχή της (περί αυτού πρόκειται όσο κι αν σε πολλούς παλαιούς… «ιδιοκτήτες» της «δημοκρατικής παράταξης» δεν αρέσει αυτό), βρίσκεται στην εξουσία με ισχυρή πρόσφατη λαική εντολή, ενώ η άλλη, η λεγόμενη συντηρητική, βρίσκεται, με την ίδια εντολή, στην αντιπολίτευση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα πράγματα είναι πιο εύκολα για τη μία ή την άλλη.

Η πρώτη έχει να αντιμετωπίσει το τεράστιο πρόβλημα της διαχείρισης της κρίσης της χώρας με όλες τις γνωστές δυσχέρειες και επιπλοκές του, που βρίσκεται στη δυσκολότερη στιγμή. Και η δεύτερη όμως έχει κι εκείνη να αντιμετωπίσει το εξίσου πολύπλοκο πρόβλημα της αναδιοργάνωσής της και μάλιστα υπό εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, καθώς, στην ουσία, αυτή τη στιγμή, μετά την εκτεταμένη εκλογική ήττα της 25ης Ιανουαρίου, τόσο η συντηρητική παράταξη, όσο και το κύριο κόμμα που την εκφράζει, η Νέα Δημοκρατία, βρίσκονται σε κώμα.

Αυτό δεν είναι καλό για κανέναν: ούτε για το κόμμα, ούτε για την παράταξη, ούτε για τη χώρα, αλλά ούτε καν για την ίδια την κυβέρνηση που επέλεξε ο ελληνικός λαός να δώσει τη μεγάλη μάχη της εθνικής επιβίωσης. Φαινομενικά ίσως η κυβέρνηση μπορεί να χαίρεται από το τέλμα των πολιτικών της αντιπάλων. Όμως, ειδικά σε αυτές τις συνθήκες, θα ήταν χρήσιμο ακόμα και γι αυτήν το τέλμα αυτό να ξεπεραστεί σύντομα.

Για να γίνει αυτό και να αποκτήσει η χώρα εκ νέου μια πολιτικά εύρωστη και δυναμική συντηρητική παράταξη την οποία έχει απόλυτη ανάγκη, απαιτείται η εκτεταμένη ανασύνταξή των κατακερματισμένων της δυνάμεων. Και η αρχή μπορεί να γίνει μόνον από μία εκ των δυνάμεων αυτών και μόνον με έναν τρόπο: την άμεση προσφυγή σε ανοικτές διαδικασίες ανασύνθεσης, κεντρικό τμήμα των οποίων αποτελεί φυσικά και η εκλογή νέας ηγεσίας στη Ν.Δ., κάτι το οποίο, ούτως ή άλλως, ο χρόνος αναπόφευκτα θα επιβάλλει ακριβώς για να βγάλει την παράταξη και το κόμμα από το κώμα.

Η ζωή εξελίσσεται, προχωρά. Αυτός είναι ο αδήριτος κανόνας της, τον οποίο, ειδικά στον δημόσιο βίο, ουδείς δικαιούται αλλά και δύναται να παραβιάζει…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Στη συζήτηση προ ημερών στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής για την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για τη μεταφορά ταμειακών διαθεσίμων των Φορέων Γενικής Κυβέρνησης στην Τράπεζα της Ελλάδος, έγινε ο κακός χαμός. Πρωταγωνιστής αυτής της κακοστημένης τραγωδίας, ένας πολιτικός σαλτιμπάγκος κόμματος και αποκόμματος της “πράσινης” καταστροφικής λαίλαπας που ακούει στο όνομα ΠΑΣΟΚ, “Ελιά” , Κίνηση των 58 και γενικότερα το λουρί της μάνας. Ένας “Εθνοσωτήρας” του παρελθόντος που δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη Έλληνες ψηφοφόροι που ρίχνουν στην κάλπη ψηφοδέλτιο που φέρει το όνομά του!! Ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος λοιπόν, γιατί περί αυτού ο λόγος, όταν ξεκίνησε στη Βουλή η διαδικασία ζήτησε να μιλήσει πριν από τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών Δημήτρη Μάρδα. Τότε όμως, ποιος είδε το διάβολο και δεν τον φοβήθηκε. Ως μαινόμενος ταύρος σε υαλοπωλείο εξακόντιζε με κανιβαλικό τρόπο ευθείες βολές προς τον αναπληρωτή υπουργό, του τύπου: “Θα μιλήσω πρώτα εγώ γιατί εσείς δεν είστε εκπρόσωπος του λαού. Τι θέλετε εδώ; Ένας εξωκοινοβουλευτικός υπουργός θα μας πει πως θα δουλέψουμε;”. Βεβαίως, συνκανιβαλιστής του κ. Λοβέρδου, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης. Δηλαδή, κατά το κοινώς λεγόμενο: “κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι”!

Ωστόσο, αυτός ο Μνημονιακός κανίβαλος, “ο εκπρόσωπος του λαού”, εκτός των άλλων πολιτικών εγκλημάτων του, ως υπουργός Υγείας διέλυσε την υγεία με το “περίφημο” πολυνομοσχέδιο του Φεβρουαρίου 2011 και έστρεψε εναντίον του και τους συντρόφους του της “Αριστερής Πρωτοβουλίας” οι οποίοι σε ανακοίνωσή τους τότε, μεταξύ άλλων του καταμαρτυρούσαν πως το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο “μετατρέπει τον πολίτη σε πελάτη, για να υποστηριχθεί χωρίς όρους η ιδιωτική υγεία”. Πως “η υγεία εμπορευματοποιείται για να ικανοποιήσει τις ανάγκες των ιδιωτικών συμφερόντων”. Όπως επίσης, ανέφεραν πως “η συγχώνευση και η κατάργηση των νοσοκομείων δεν μπορεί να γίνει με μοναδικό γνώμονα τον περιορισμό εξόδων για να ικανοποιηθεί η τρόικα. Να πάψει λοιπόν, να κατεργάζεται διαδικασίες που εξυπηρετούν την ιδιωτικοποίηση της Υγείας”. Και αφού μόνη η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ ψήφισε αυτό το πολυνομοσχέδιο τέρας, ο “Δημοκράτης” Ανδρέας Λοβέρδος εκ των υστέρων κάλεσε τους γιατρούς να συζητήσουν λεπτομέρειες της ψήφισης του πολυνομοσχεδίου. Βλέπετε, η τρόικα και τα ιδιωτικά συμφέροντα του υπαγόρευσαν το χρόνο που έπρεπε να ολοκληρωθεί το έγκλημα της υγείας του λαού μας. Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να ξέρουμε αν ο κ. Λοβέρδος απάντησε ποτέ στους συντρόφους του σε αυτές τις ατιμωτικές κατηγορίες τους!! Αλλά γιατί να απαντήσει ο κ. Λοβέρδος; Το απύθμενο θράσος του εξαντλείται κατά το δοκούν.

Όπως τότε, που μετά την κίνηση του οικονομικού εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη, να διαβιβάσει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου τη δικογραφία για την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ, ώστε να εξεταστεί αν πρέπει να διαβιβαστεί στη Βουλή προς διερεύνηση ενδεχόμενων ευθυνών πολιτικών προσώπων (λέγε με Γιώργο Παπανδρέου) για τα στοιχεία του ελλείμματος του 2009, ο κ. Λοβέρδος είχε πει το περίφημο: “όποιος επιχειρήσει να πειράξει τον κ. Παπανδρέου, θα μετατρέψει τη χώρα που προσπαθεί να μη γονατίσει, σε χώρα που θα γίνει μακελειό”.

Σε αυτόν τον μακελάρη πολιτικό δουλοπρεπή της τρόικα και εξυπηρετητή των δόλιων ιδιωτικών συμφερόντων της υγείας – σύμφωνα με τους συντρόφους του – είχε απαντήσει με δριμείς χαρακτηρισμούς ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Εμμανουήλ Παπαδάκης σε αναφορά που απέστειλε στην Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος: “Όσο για τις ατυχείς δηλώσεις του κ. υπουργού Υγείας περί μακελειού, που (υπό την κάλυψη της βουλευτικής ασυλίας) άπτεται της πρόκλησης σε τέλεση πλημμελήματος, θα ήθελα να του πω ας ασχοληθεί με το Νοσοκομείο της Ρόδου, που έμεινε χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης και αναλώσιμα υλικά για να χορηγήσει τελικά η ΜΚΟ, ας ασχοληθεί με το Νοσοκομείο Σύρου, όπου οι συγγενείς ασθενών μεταφέρουν ηλεκτρικές θερμάστρες για να τους ανακουφίζουν. Ακόμη ας ασχοληθεί με το μερίδιο από τη συλλογική ευθύνη που αναλογεί για την αποπροστασία του πολίτη από την αύξηση της εγκληματικότητας (απότοκο πολιτικής τακτικής). Όσοι διαχρονικά ασκώντας εξουσία μας έφθασαν σε αυτή την κατάσταση, που οδήγησαν εκατοντάδες νέων στην ανεργία στερώντας τους το όνειρο και την ελπίδα στη ζωή, δεν πρέπει να προκαλούν και δεν έχουν σχέση ανάμεσά μας. Αποδόμησαν από την παιδεία τις ανθρώπινες αξίες, το ήθος, την ειλικρίνεια, την καλοσύνη, την αγάπη, καλλιεργώντας τ΄ αντίθετα, προβάλλοντας και υπερασπίζοντας το εγώ τους αντί το εμείς (την ενότητα), αυξάνοντας την απληστία και όχι το μέτρο (κατά την αριστοτέλεια διατύπωση)” (Ιανουάριος 2012).

Μετά το παραπάνω κήρυγμα συμμόρφωσης, του αντιεισαγγελέα Εμμανουήλ Παπαδάκη, στον άθλιο πολιτικά Ανδρέα Λοβέρδο, τα δικά μας επιπλέον λόγια περιττεύουν. Το ελάχιστο που θα μπορούσα να προσθέσω, θα ήταν μια ρήση από συνέντευξη του ολετήρα πολιτικού στην εφημερίδα Real News της Κυριακής 3 Οκτωβρίου 2010, όπου αυτοσαρκαζόμενος ο Ανδρέας Λοβέρδος παραδεχόταν: “Νέο Γουδί εάν αποτύχουμε”!!!

Και όμως, αποτύχατε!!!
Ποιος θα στήσει το Γουδί;

Επικεφαλής “Ελλήνων Πολιτεία”
Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καμία από τις φιλολαϊκές προεκλογικές εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα δεν έχει ακόμη περάσει από τη Βουλή για να κατοχυρωθεί ως νόμος του κράτους

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ελπίδες σχεδόν σε όλους τους Ελληνες γέννησε η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Γενάρη. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας μας έχει σαφέστατη την αντίληψη πως οι υπουργοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παλεύουν ειλικρινά να επιβάλουν μια αντιμνημονιακή πολιτική. Σε καμία απολύτως περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε με πολιτικούς απατεώνες που άλλα λένε, άλλα τάζουν και τα εντελώς αντίθετα κάνουν. Καθώς όμως συμπληρώθηκαν εκατό μέρες από τη συγκρότηση της κυβέρνησης Τσίπρα, μια άλλη αμφιβολία αρχίζει να υφέρπει, άλλου τύπου, διαφορετικού. Εξαιρετικά ισχνό αποδεικνύεται το έργο αυτής της κυβέρνησης σε αυτούς τους σχεδόν τρεισήμισι μήνες. «Αυτά που υποσχεθήκαμε τα τηρούμε» ισχυρίστηκε στην πρωτομαγιάτικη διαδήλωση ο υπουργός Εργασίας Πάνος Σκουρλέτης.

Ξαναλέμε, για τις προθέσεις των υπουργών δεν αμφιβάλλουμε, αλλά αν οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ νομίζουν ότι ο ρυθμός υλοποίησης των προεκλογικών τους υποσχέσεων ικανοποιεί τον ελληνικό λαό, κάνουν μεγάλο λάθος. Μην αυταπατώνται από τις μεταξύ τους συζητήσεις. Καμία απολύτως από τις φιλολαϊκές τους εξαγγελίες δεν έχουν υλοποιήσει, όταν κάποια εξαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ εμπεριέχει το στοιχείο να δώσει κάτι το κράτος προς τους πολίτες είτε άμεσα το ίδιο είτε υποχρεώνοντας τους εργοδότες να βελτιώσουν κατά τι τη ζωή των εργαζομένων τους. Θα επαναλάβουμε ότι οι 100 δόσεις και το σβήσιμο των προστίμων με ευνοϊκές ρυθμίσεις βεβαίως και συνιστούν ανακουφιστικά μέτρα, αλλά είναι για να πάρει το Δημόσιο ή τα ασφαλιστικά ταμεία λεφτά από τους πολίτες!

Οι διευκολύνσεις αυτές αφορούν το πώς θα εισπράξει το κράτος από τον κοσμάκη, όχι πώς θα δώσει το κράτος στους πολίτες! Ούτε ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε στα 751 ευρώ, έστω και σταδιακά, ούτε οι εργασιακές σχέσεις (διαιτησία, μαζικές απολύσεις κ.λπ.) αποκαταστάθηκαν. Κουβέντα περί αυτών βεβαίως γίνεται, αλλά απολύτως τίποτα σχετικό δεν έχει περάσει από τη Βουλή για να γίνει νόμος του κράτους. Ούτε το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ έχει νομοθετηθεί, ούτε ο ΕΝΦΙΑ έχει καταργηθεί, ούτε η 13η σύνταξη για τους χαμηλοσυνταξιούχους κάτω των 700 ευρώ έχει περάσει από τη Βουλή.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας άφησε ανοιχτό το παράθυρο για να μη νομοθετηθούν καν και να μην ισχύσουν για φέτος το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ και η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Οσο για τη 13η σύνταξη, μας προκάλεσε εντύπωση η διατύπωση που χρησιμοποίησε ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης, αρμόδιος για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου, σε συνέντευξή του στην «Αυγή» προχθές. Είπε ότι «εμείς επιδιώκουμε -και θα τα καταφέρουμε- να φέρουμε τα δημοσιονομικά της χώρας στο επίπεδο εκείνο που θα μας επιτρέψει η 13η σύνταξη να δοθεί από φέτος ως δώρο Χριστουγέννων, όπως ακριβώς είχαμε πει προεκλογικά». Ολη η ουσία βρίσκεται στο «να φέρουμε τα δημοσιονομικά της χώρας στο επίπεδο εκείνο που θα μας επιτρέψει»! Κάπως σαν το «αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια που χάνεις» μας ακούστηκε η διατύπωση αυτή.

Μακάρι να πέφτουμε έξω και να διαψευστούμε παταγωδώς ώστε οι χαμηλοσυνταξιούχοι να πάρουν 13 σύνταξη φέτος τα Χριστούγεννα. Στην ίδια συνέντευξη, ο Αλ. Φλαμπουράρης εμφανίζεται απολύτως βέβαιος, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ότι καμία συνέπεια δεν πρόκειται να έχει για την κυβέρνηση Τσίπρα η αθέτηση της προεκλογικής της υπόσχεσης για κατάργηση αμέσως, από φέτος, του ΕΝΦΙΑ. «Δεν ανησυχώ ούτε για τον ΕΝΦΙΑ ούτε για οποιαδήποτε άλλη πτυχή του προγράμματός μας» δήλωσε επί λέξει. «Προσωπική μου αίσθηση είναι ότι σύντομα θα έχουμε συμφωνία» διακήρυξε αποφασιστικά.

Οσο για το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος για τη συμφωνία που θα συνάψει η κυβέρνηση Τσίπρα με τους δανειστές της χώρας, ο Αλ. Φλαμπουράρης διευκρίνισε ουσιαστικά ότι δημοψήφισμα θα κάνει η κυβέρνηση μόνο αν υποχωρήσει κατά κράτος σε όλες τις απαιτήσεις των Γερμανών. Τότε θα επιδιώξει να παραμείνει στην εξουσία μέσω της έγκρισης του νέου Μνημονίου από τον λαό ώστε να τον καταστήσει συνένοχο. «Παρόλο που μίλησα για δημοψήφισμα, δεν το θεωρώ ιδιαίτερα πιθανό. Βέβαια, εξακολουθώ να μην το αποκλείω ως ενδεχόμενο» είπε στη συνέντευξή του και έκανε καθαρό το εξής: «(Το δημοψήφισμα) το θεωρώ ωστόσο επιβεβλημένο για λόγους δημοκρατικής τάξης σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις οδηγηθούν σε ατραπούς μακριά από αυτά για τα οποία λάβαμε εντολή από τον λαό στις 25 Ιανουαρίου»! Αυτό που δεν έχουν εμφανώς αντιληφθεί στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι αν η κυβέρνηση Τσίπρα υπογράψει νέο Μνημόνιο, αποκλείεται να τους επιτρέψουν οι Γερμανοί να κάνουν δημοψήφισμα!

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου