Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Ιουλ 2016

  • Ένας από τους στόχους των φιλελεύθερων κατά την προεδρία του Γιέλτσιν υπήρξε ο κατακερματισμός, και συνεπώς η αποδυνάμωση του ρωσικού κράτους. Σήμερα, μπορεί ένα νεοσύστατο Υπουργείο Κρατικής Ασφαλείας να σηματοδοτήσει την αντιστροφή εκείνης της εξέλιξης;
  • Υποδηλώνει η αναγκαιότητα που προσδίδει ο Πούτιν στις νέες μεταρρυθμίσεις την προετοιμασία για έναν παγκόσμιο πόλεμο;

ΑνάλυσηRussia Insider
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!  

Στις ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας αναμένονται σημαντικές αλλαγές, αφού συζητείται σοβαρά μια νέα μεταρρύθμιση. Σύμφωνα με πηγές μας, πρόκειται να δημιουργηθεί ένα νέο υπερυπουργείο, το οποίο θα συγχωνεύσει τις δύο δομές της FSB (Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας)  (αντικατασκοπείας, αντιτρομοκρατίας και προστασίας των συνταγματικών βάσεων του κράτους), με εκείνες της SVR (Υπηρεσίας Πληροφοριών Εξωτερικού) και της  FSO (Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας), υπηρεσίας υπεύθυνης για την ασφάλεια ανώτερων αξιωματούχων. Το νέο σώμα θα λάβει την ονομασία MGB (Υπουργείο Κρατικής Ασφαλείας).

Στην πραγματικότητα, η δημιουργία ενός υπερυπουργείου θα σημάνει μια σημαντική αύξηση των ρωσικών δυνάμεων ασφαλείας, ενώ ο σπονδυλωτός οργανισμός θα ενισχύει σημαντικά την θέση του στην εσωτερική πολιτική. Εκ των πραγμάτων, αυτό σημαίνει την ουσιαστική επαναφορά της πάλαι ποτέ KGB, σε νέες ιστορικές συνθήκες.

Ο θρίαμβος των φιλελεύθερων

Ήδη πριν από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την άφιξη του ΔΝΤ στη χώρα, είχε ξεκινήσει η διαδικασία διαμελισμού της KGB. Κύριος στόχος της ήταν να μειωθεί η επιρροή των μυστικών υπηρεσιών στις πολιτικές διαδικασίες της χώρας, όπου η πλειοψηφία δεν υποστήριζε τις φιλελεύθερες και φιλοδυτικές μεταρρυθμίσεις, παρά το γεγονός ότι οι φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και η προσέγγιση με τη Δύση συντονίστηκαν από μια μερίδα των σοβιετικών αξιωματούχων ασφαλείας, οι οποίοι επιδίωκαν να ενταχθούν στην ελίτ των παγκοσμιοποιητών.


Στη Ρωσία του Γιέλτσιν, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB), η Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού (SVR), η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας (FSO) και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Κρατικών Επικοινωνιών και Πληροφοριών (FAPSI)  δημιουργήθηκαν στην θέση της KGB. Τα συνοριακά στρατεύματα, που παλιότερα υπάγονταν στην KGB, διαμορφώθηκαν σε έναν ανεξάρτητο οργανισμό.

Η ενίσχυση της FSB στο ξεκίνημα της θητείας του Πούτιν

Το 2003, η FAPSI διαλύθηκε και εντάχθηκε στην δομή της FSB, ενώ η Συνοριακή Φρουρά εντάχθηκε και εκείνη στην FSB. Εκεί σταμάτησε η διαδικασία της συγχώνευσης των υπηρεσιών ασφαλείας. Ορισμένες μονάδες της SVR, της FSB και της FSO με διπλές λειτουργίες εξαλείφθηκαν. Ο πρόεδρος Πούτιν θεώρησε την ενίσχυση της FSB, της οποίας είχε ηγηθεί μέχρι το 1999, ως μια γραμμή που στόχο είχε την ενίσχυση συγκεκριμένων φορέων, καθώς και την ενίσχυση των θέσεων των δυνάμεων ασφαλείας στην εσωτερική ζωή της χώρας.


Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι δυνάμεις ασφαλείας ήταν η μόνη ομάδα με σταθερή επιρροή στο ρωσικό κατεστημένο, με προσανατολισμό προς την ενίσχυση της ρωσικής κυριαρχίας, ενώ ενστικτωδώς διατηρούσε την αντίθεσή της με την Δύση και τους φιλελεύθερους υπαλλήλους της μέσα στη Ρωσία. Παράλληλα, η εδραίωση της εξουσίας και η ενίσχυση της κάθετης δύναμης που κατείχε ο Πούτιν απαιτούσε ισχυρή υποστήριξη.

Η αναγκαιότητα των νέων μεταρρυθμίσεων  -  προετοιμασία  για παγκόσμιο πόλεμο;

Οι νέες μεταρρυθμίσεις στις ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας συζητούνται στο πλαίσιο μιας ιστορικής αντιπαράθεσης με την Δύση και τις ΗΠΑ, ειδικά μετά την επανένωση της Ρωσίας με την Κριμαία, τον πόλεμο του Ντονμπάς, και την ρωσική συμμετοχή στον πόλεμο στην Συρία. Η πολυπλοκότητα των νέων προκλήσεων απαιτεί την ενίσχυση των δυνάμεων που παραμένουν πιστές στον Πούτιν.

Για την αντιμετώπιση της Δύσης, η εξασφάλιση της εσωτερικής ασφάλειας και η καταπολέμηση των φιλελεύθερων της "πέμπτης" και "έκτης φάλαγγας" απαιτούν ισχυρές ειδικές υπηρεσίες. Η δημιουργία της MGB έρχεται να συμπληρώσει την δημιουργία νέων υπηρεσιών ασφαλείας της Εθνοφρουράς. Πριν από μερικές μέρες, ο Ρώσος πρόεδρος υπέγραψε διάταγμα για την ίδρυσή της.


Η Εθνοφρουρά ως αντίβαρο

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία της Εθνικής Φρουράς ιδρύθηκε στις 5 Απριλίου 2016, με διάταγμα του Ρώσου προέδρου. Τα μέλη της μεταφέρθηκαν από τις δυνάμεις του Υπουργείου Εσωτερικών, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και μονάδες της αεροπορίας, καθώς και μονάδες των βασικών ειδικών δυνάμεων του Υπουργείου Εσωτερικών – των ΜΑΤ και SWAT. Επιπλέον, η Εθνοφρουρά έχει επιπλέον ως αρμοδιότητα τον έλεγχο για την τήρηση της ρωσικής νομοθεσίας όσον αφορά στην παράνομη διακίνηση όπλων και στον τομέα της ιδιωτικής ασφάλειας.

Η νέα δομή εξουσίας θα αποτελείται από περίπου 300.000 άτομα, και θα υπάγεται απ’ ευθείας στον πρόεδρο Πούτιν. Η Ρωσική Εθνική Φρουρά έχει ως επικεφαλής τον Γενικό Γραμματέα του ρωσικού στρατού Βίκτορ Ζολότωφ, έναν από τους πιο κοντινούς σε προσωπικό επίπεδο και έμπιστους ανθρώπους του Βλαντίμιρ Πούτιν, εδώ και πολλά χρόνια (εικόνα). Θα παίρνει εντολές απ’ ευθείας από τον Ρώσο πρόεδρο. Στην ουσία, πρόκειται για έναν εσωτερικό στρατό, απαραίτητο για την διατήρηση της τάξης στη χώρα σε συνθήκες επιδείνωσης των διεθνών πολιτικών συνθηκών και στα πλαίσια των προσπαθειών των ατλαντιστών να αποσταθεροποιήσουν την κατάσταση στη Ρωσία.


Η διαδικασία της δημιουργίας της Εθνοφρουράς, καθώς και η δημιουργία ενός νέου Υπουργείου Υπηρεσίας Ασφαλείας θα σημάνει εκκαθαρίσεις μη έμπιστων και διεφθαρμένων στοιχείων εντός των υπηρεσιών ασφαλείας, άψογο συντονισμό και  εξορθολογισμό όλων των δραστηριοτήτων. Και οι δύο υπηρεσίες ασφαλείας θα αντισταθμίζουν η μία την άλλη, με την είσοδό τους σε μια “οικογένεια” ρωσικών φορέων ασφαλείας, οι οποίοι θα έχουν επικεφαλής άτομα με ιδεολογικό υπόβαθρο αντίθετο προς τον φιλελευθερισμό και την παγκοσμιοποίηση. Ο πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής της Ρωσίας, Αλεξάντερ Μπαστρίκιν, έχει ταχθεί συχνά υπέρ αυτής της άποψης, κάνοντας έκκληση για την υιοθέτηση μιας επίσημης πατριωτικής συντηρητικής ιδεολογίας και δίνοντας προτεραιότητα στο διεθνές δίκαιο έναντι του εθνικού δικαίου στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Η κύρια πρόκληση της ρωσικής ηγεσίας θα είναι να μην επιτρέψει τις αναπόφευκτες αντιφάσεις μεταξύ των φορέων ασφαλείας να μετατραπούν σε εσωτερικές διαμάχες, διότι οι εχθροί του κράτους θα τις χρησιμοποιήσουν κατάλληλα.

Η “νέα Οπρίτσνινα

Η δημιουργία παράλληλων δομών εξουσίας στην ιστορία της ρωσικής κρατικής υπόστασης ήταν πάντα συνυφασμένη με τον αγώνα των ηγετών του κράτους εναντίον των ελίτ, οι οποίες εναντιώνονταν στους κυβερνήτες και τις προσπάθειές τους για την ενίσχυση της χώρας. Αυτός είναι ο λόγος που ο τσάρος Ιβάν ο Τρομερός δημιούργησε τα Σώματα Φρουράς της Οπρίτσνινα (“Πέτρος ο Μέγας” και “Νικόλαος Α’”, δύο ξεχωριστά σώματα χωροφυλακής). Επιπλέον, αυτές οι δομές παραδοσιακά λειτούργησαν ως μηχανισμός για την δια της βίας “μεταστροφή των ελίτ” και μια ανανέωση της άρχουσας τάξης.

Το σημερινό ρωσικό πολιτικό σύστημα είναι δομημένο έτσι, ώστε όλες οι πολιτικές λειτουργίες και όλες οι πολιτικές να συγκλίνουν σε ένα ενιαίο κέντρο: τον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντίμιρ Πούτιν.

Οι Δυτικοί πράκτορες στη Ρωσία έχουν ως κύριο στόχο την απομάκρυνση του Πούτιν, αφού σε εκείνον οφείλεται κυρίως η σημερινή εδραίωση της πολιτικής ελίτ. Τόσο η “πέμπτη φάλαγγα” της φιλελεύθερης αντιπολίτευσης, ένα εργαλείο σχεδιασμένο αποκλειστικά για την ανατροπή του Πούτιν, όσο και η “έκτη φάλαγγα”, που έχει ενσωματωθεί στνο εσωτερικό του κύκλο, έχουν τον ίδιο στόχο. Αν οι προσπάθειές τους αποβούν επιτυχείς, η Ρωσία θα αντιμετωπίσει μια σειρά από σοβαρές αναταράξεις, κατάρρευση των κέντρων εξουσίας και, ενδεχομένως, μια νέα κατάσταση πραγμάτων μετά από τον  κατακερματισμό.

Η Εθνοφρουρά και ο πιθανός νέος υπερφορέας ασφαλείας είναι τα “εργαλεία” που θα χρησιμοποιηθούν, τόσο για την εξουδετέρωση της “πέμπτης” και της “έκτης φάλαγγας”, όσο και για την εξασφάλιση της συνολικής σταθερότητας του κράτους. Η δημιουργία αυτής της “νέας Οπρίτσνινα” είχε προβλεφθεί ήδη σε παλιότερες εποχές από Ρώσους πατριώτες πολιτικούς. Ωστόσο, για την επιτυχή υλοποίηση των στόχων της, θα πρέπει να βασιστεί όχι μόνο στην εμπιστοσύνη σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και σε ιδεολογικά κίνητρα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έχουμε ασχοληθεί με τη βρόμικη και 100% (γεω)πολιτικά «χρωματισμένη» υπόθεση, την οποία δημοσίευσε χθες ο ιστοχώρος της εφημερίδας «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» και αναδημοσιεύεται αμέσως μετά με τίτλο "ΕΥΠ: Η εσπευσμένη απόλυση στελέχους… «πανίσχυρου»", την εξέλιξη της οποία με την παραπομπή της στο Συμβούλιο της Επικρατείας που θα αποφανθεί, έχουμε διατυπώσει κατά καιρούς πολλά ερωτήματα, ακόμα και για την «καταλληλότητα» ορισμένων που ορίσθηκαν να κάνουν τους κριτές.

Αποφεύγαμε συστηματικά να γράψουμε, όταν όμως το θέμα βλέπει το φως της δημοσιότητας από ένα τόσο μεγάλο μέσο, καταθέτουμε την άποψή μας. Το (γεω)πολιτικό μας αφήνει παγερά αδιάφορους, από τη στιγμή που λαμβάνει τη μορφή «εμφύλιας σύρραξης», αφού στοιχειώδεις κανόνες ηθικής, κατά την υποκειμενική μας γνώμη, επιτάσσουν οι όποιες διαφορές να μη λαμβάνουν προσωπικό και ρεβανσιστικό χαρακτήρα, ασχέτως με ποια πλευρά τάσσεται κανείς. Διότι πολλοί στην Ελλάδα σπεύδουν να βγάζουν αφελή συμπεράσματα.

Όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται να χυθεί άπλετο φως σε μια υπόθεση «ειδικού χειρισμού» που όμως «ξέφυγε» λόγω της ανευθυνότητας με την οποία χειριζόμαστε τα θέματα αυτά στη χώρα μας και να προστατεύσει την Ελλάδα – ακόμα και – από δυνητικό διασυρμό θα φρόντιζε να μην έχει φτάσει εδώ που έφτασε, διακινδυνεύοντας να πάει και παρακάτω. Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας όμως… «δε μασάμε» από τέτοια.

Το δικό μας ρεπορτάζ αναφέρει εδώ και μερικούς μήνες ότι η κατάληξη της υπόθεσης στα ευρωπαϊκά δικαστήρια θα πρέπει να θεωρείται ως πιθανό – αν όχι ορατή – εξέλιξη, όπου και η κρίση στηρίζεται σε «πιο αντικειμενικά» κριτήρια, διότι στη χώρα μας οι σκιές και τα υπονοούμενα για τη Δικαιοσύνη και τις διαδικασίες της δεν έχουν τελειωμό, ακόμα και από αυτούς που υποτίθεται έχουν «το πάνω χέρι», για αντικειμενικούς λόγους.

Έχουν ακουστεί απίθανα πράγματα στην ελληνική Δικαιοσύνη, σε ανοιχτές δίκες, παρουσία διαφόρων «ενδιαφερομένων» (ναι, τόσο γελοίοι είμαστε, αυτή είναι η κουλτούρα μας στα θέματα ασφαλείας, υπήρχαν – τυχαία και αυθόρμητα – παρατρεχάμενοι πρεσβειών, το έχουμε γράψει τόσες πολλές φορές και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός), μια κατάσταση που δεν είναι τιμή για κανέναν και αποτελεί όνειδος για το πολιτικό σύστημα και τη χώρα.

Αυτές οι υποθέσεις αγαπητοί ΔΕΝ κλείνουν έτσι. Εμμένουμε σε αυτή τη θέση και σε όποιον αρέσει. Οι σοβαρές και κυρίαρχες χώρες δεν επιτρέπουν καν να κλιμακωθούν σε τέτοιο επίπεδο και το σύστημα να αποδεικνύεται διαχρονικά – έξι χρόνια τώρα – ανίκανο να πατήσει φρένο. Υποτίθεται, οι ευνομούμενες δημοκρατίες έχουν τη δυνατότητα να θέτουν όρια σε όλους, «πείθοντας» για το ποια είναι τα περιθώρια της δράσης ενός εκάστου από τη θέση που βρίσκεται.

Όποιος θεωρεί ότι με τους χειρισμούς που έγιναν στην υπόθεση αυτή προστάτευσε τη διεθνή εικόνα της χώρας κάνει μεγάλο λάθος. Οι εκτός Ελλάδος ενδιαφερόμενοι για την υπόθεση φαίνεται πως δεν είναι λίγοι. Κάνουμε λάθος; Και για να έχουμε καλό ερώτημα, πώς δικαιολογείται απόλυση όταν στα δικαστήρια σχεδόν όλες οι κατηγορίες έχουν καταρρεύσει;

Όταν μάλιστα θρυλείται ότι απορρίφθηκε υπηρεσιακά η πρόταση του εισηγητή της απόφασης του πειθαρχικού οργάνου της υπηρεσίας που έλεγε το αυτονόητο, αναστολή εκτέλεσης της απόφασης έως ότου τελεσιδικήσει η υπόθεση στη Δικαιοσύνη; Γιατί τόση πρεμούρα;

Κι αν κάποιον δεν τον θέλεις για τον οποιονδήποτε λόγο μέσα σε μια υπηρεσιακή δομή, η μέθοδος απαλλαγής από την παρουσία του/της δεν μπορεί να είναι η προσωπική εξόντωση… ανάμεσα σε παλιούς «συντρόφους», ανάμεσα σε άτομα με κοινές πορείες δεκαετιών. Σε κόμματα που κατέστρεψαν τη χώρα. Και μάλιστα με πρωτοφανή αγριότητα, με τη στέρηση ακόμα και σημαντικού μέρους των αποδοχών του αντιπάλου για μεγάλο χρονικό διάστημα στην εποχή που ζούμε.

Εδώ να επαναλάβουμε αυτό που αναφέρθηκε παραπάνω για τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας. Όποιος θέλει να καταλογίσει οτιδήποτε, από οποιαδήποτε πλευρά δεν δικαιούται να το κάνει με υπονοούμενα. Διότι αν και οι δημοσιογράφοι γράφανε όσα ακούγονταν «στην πιάτσα» δε θα έμενε τίποτα όρθιο.

Το χειρότερο μάλιστα είναι ότι ζούμε σε μια εποχή όπου πολλά που δεν τολμούσαμε να πούμε τα προηγούμενα χρόνια για να μην εισπράξουμε αγωγές από όσους αποδείχθηκαν στη συνέχεια τεράστια πολιτικά λαμόγια, φαίνεται πως ήταν ακόμα χειρότερα και από τους ψιθύρους της εποχής.

Επιστρέφοντας, έπρεπε να φτάσει η υπόθεση αυτή στο Συμβούλιο της Επικρατείας; Διότι εκεί έχει φτάσει πλέον. Δεν υπήρχε τρόπος να τη μαζέψουν προτού απασχολήσει τη δημοσιότητα; Ως πότε θα γίνεται βούκινο ο πιο κρίσιμος για την εθνική ασφάλεια τομέας;

Έχει κανείς εδώ στην Ελλάδα μελετήσει το Ενωσιακό Δίκαιο μπας και συνειδητοποιήσει τι θα συμβεί εάν η υπόθεση αυτή φύγει εκτός Ελλάδας; Πόσο διαφορετικοί είναι κάποιοι κανόνες και πόσο κοροϊδευόμασταν μεταξύ μας που ενώ υποχρεούμασταν δεν το εφαρμόζαμε ως οφείλαμε ως κράτη-μέλη της ΕΕ; Για παράδειγμα, το πόσο εκτενής είναι ο ορισμός της έννοιας της «τρομοκρατίας» και σε πόσες περιπτώσεις εμπλέκεται; Θα σοκαριστούν.

Για τις μαζικές αγωγές αποζημιώσεων αδιαφορούμε, προφανώς. Όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια. Εδώ που το φέρανε και η στρατηγική της εξόντωσης θα είχε το τίμημά της. Η χώρα όμως δεν φταίει σε τίποτα να ταλαιπωρείται επειδή δεν είμαστε ικανοί να χωρίσουμε δυο γαϊδάρων άχυρο.

ΕΥΠ: Η εσπευσμένη απόλυση στελέχους… «πανίσχυρου»

Το «defence-point.gr» αναδημοσιεύει χθεσινό ρεπορτάζ και επιχειρεί τον σχολιασμό του στην κεντρική ανάρτηση της ημέρας, σταθερό στις θέσεις που εκφράζει διαχρονικά για τον ορθό τρόπο χειρισμού τέτοιων υποθέσεων, με γνώμονα πάντα το συμφέρον της χώρας. Στην αναδημοσίευση παρεμβάλουμε σχολιασμό δικό μας σε σημεία όπου το δικό μας ρεπορτάζ δίνει διαφορετική εικόνα.

ΠΗΓΗ: http://www.protothema.gr/

«Πρώην παντοδύναμος υποδιευθυντής και κορυφαίος συνδικαλιστής της ΕΥΠ απολύθηκε οριστικά από την υπηρεσία του [σ.σ. είναι ανακριβές, εφόσον προσφεύγει κάποιος στο ΣτΕ δεν μπορεί να εκδιωχθεί έως ότου αυτό αποφανθεί] με απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου, καθώς βρέθηκαν στην κατοχή του 3.719 απόρρητα υπηρεσιακά έγγραφα από εμπιστευτικά έως άκρως απόρρητα ειδικού χειρισμού, αναφορές υπηρεσιακών επιχειρήσεων και γενικά κάθε είδους πληροφορίες.»

Υποστηρίζει ότι η απόλυσή του έγινε για καθαρά πολιτικούς λόγους, εμπλέκοντας ηχηρά ονόματα της Ελληνικής πολιτικής ζωή της χώρας, όπως των Κώστα Καραμανλή, Γιώργου Παπανδρέου, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη κλπ, αλλά και γεγονότα που στιγμάτισαν τα πολιτικά γεγονότα της χώρας κατά την τελευταία 20ετία. Ακόμη, υποστηρίζει έχει ξεκινήσει σε βάρος του ένας ανελέητος ψυχολογικός πόλεμος.

Η διαδρομή του μέσα στην ΕΥΠ ήταν αξιοζήλευτη, όπως ο ίδιος την περιγράφει, ενώ η κατοχή επιστημονικών τίτλων (εξωτερικού και ελλαδικού χώρου) ξεπερνά τα κοινά όρια.

Την πόρτα της ΕΥΠ πέρασε τον Μάρτιο του 1989. Κατέχει διάφορες θέσεις και το 2009 αναρριχήθηκε στη θέση του διευθυντή, ενώ διατέλεσε και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων της ΕΥΠ (1997 – 2010).

Συμμετείχε σε πολλές αποστολές κατασκοπείας τόσο του εξωτερικού όσο και εντός Ελλάδος, ακόμη και σε αποστολές σε εμπόλεμες περιοχές, ενώ ήταν εκπαιδευτής τόσο την Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, ενώ διετέλεσε και μέλος της επιτροπής προσλήψεων πρακτόρων στην ΕΥΠ. (σ.σ. DP: της οργανωτικής επιτροπής, όχι της επιτροπής επιλογής).

Μετά από έρευνα στο γραφείο του στην ΕΥΠ και στην Ομοσπονδία Υπαλλήλων της ΕΥΠ, παρουσία εισαγγελικού λειτουργού (σ.σ. DP: διαψεύδεται), βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 3.719 απόρρητα υπηρεσιακά έγγραφα από εμπιστευτικά έως άκρως απόρρητα ειδικού χειρισμού (σ.σ. DP: ο πρώτος ανακριτής τα είχε βγάλει 2.880. Μετά από ένα χρόνο ο δεύτερος 3.719!), τα οποία είχε παράνομα (σ.σ. DP: αθωώθηκε) στην κατοχή του.

Τον Σεπτέμβριο του 2010 τέθηκε σε προσωρινή αργία, ενώ ο τότε διοικητής της ΕΥΠ, Κωνσταντίνος Μπίκας, κατέθεσε σχετικές αναφορές στην Εισαγγελία Αθηνών, καθώς βρέθηκαν στην κατοχή του «πλήθος εγγράφων εθνικής ασφαλείας, που τα συμφέροντα της πολιτείας επιβάλλουν να τηρηθούν απόρρητα απέναντι στις ξένες κυβερνήσεις».

Σε βάρος του ασκήθηκαν διάφορες ποινικές διώξεις για διάφορα αδικήματα σε βαθμό κακουργήματος και πλημμελήματος (κατασκοπεία σε βάρος της χώρας, υπεξαγωγή εγγράφων κ.λπ.) από τα οποία για ορισμένα απηλλάγη μεν αλλά και άλλα εκκρεμούν, όπως είναι αυτό ενώπιον του Αρείου Πάγου που αφορά τις κατηγορίες της παράνομης κατοχής απορρήτων εγγράφων. Παράλληλα, του έχει απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα με διάταξη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών (σ.σ. DP: δεν ισχύει εδώ και μια τριετία).

Μία από τις διώξεις σε βάρος του είναι για κατασκοπεία, καθώς «από τον Νοέμβριο του 2009 έως και τον Απρίλιο του 2010 πέτυχε να περιέλθουν παράνομα στην κατοχή του απόρρητα έγγραφα της ΕΥΠ, με σκοπό να τα χρησιμοποιήσει και να τα διαβιβάσει σε άλλους», όπως και για άλλα αδικήματα.

(σ.σ. η κατηγορία της κακουργηματικής κατασκοπείας έχει καταπέσει, αρχικά από το στάδιο της κύριας ανάκρισης, το 2011, διότι όπως αναφέρεται στο παραπεμπτικό βούλευμα «δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη προς τούτο» και τελικά παραπέμφθηκε στο ακροατήριο για το πλημμέλημα της κατοχής απορρήτων εγγράφων τα οποία βρέθηκαν κλειδωμένα στο γραφείο του, για να αθωωθεί, αφού κρίθηκε στο εφετείο ότι νομίμως τα κατείχε. Στην απόφαση αυτή άσκησε αίτηση αναίρεσης εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, έπειτα από αίτημα της υπηρεσίας και αναμένεται η εκδίκαση της υπόθεσης).

Κατόπιν όλων αυτών κινήθηκε σε βάρος του μεθοδευμένη παράνομη πειθαρχική διαδικασία, όπως υποστηρίζει, που είχε ως αποτέλεσμα την οριστική απόλυσή του.

Έτσι, προσέφυγε το συμβούλιο της Επικρατείας και ζητάει να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη η απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου με την οποία του επιβλήθηκε η πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης, κατόπιν μεθόδευσης και κατά παράβαση των νομοθετικών προβλέψεων.

Εμπλοκή πολιτικών και όχι μόνο προσώπων

Στην προσφυγή του υποστηρίζει ότι η απόλυσή του έγινε, μεταξύ των άλλων, καθώς:

- Σταμάτησε τη διαρροή άκρως απορρήτων εγγράφων (ειδικού χειρισμού) που απευθύνονταν προσωπικά στον τότε Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, προς τον τότε πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γεώργιο Παπανδρέου,

- Αντιτάχθηκε στις παρανομίες του (τότε) διοικητή της ΕΥΠ Κ. Μπίκα, του τότε πολιτικού προϊσταμένου του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, αλλά και του κόμματος της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης (2009-2010),

- Αποκάλυψε πολλά στοιχεία για το σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας (πυρκαγιές του 2007 και εκτεταμένα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας το Δεκέμβριο του 2008),

- Αντιτάχθηκε στην απόκτηση του συστήματος C4I,

- Συμμετείχε ως υπεύθυνος έργου στην απόκτηση του «γεωγραφικού συστήματος διασυνοριακής ασφάλειας κατά την μετακίνηση ανθρώπων και αγαθών», κάτι που θα απάλλασσε την ΕΥΠ από την καταβολή υπέρογκων ποσών σε ξένες υπηρεσίες για την λήψη δορυφορικών φωτογραφιών, κ.λπ. Το σύστημα αυτό παραλήφθηκε (προσωρινά, γιατί η οριστική παραλαβή έγινε το 2009) επί υπουργίας του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου και όταν διοικητής της ΕΥΠ ήταν ο σημερινός αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος,

- Ως πρόεδρος της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων της ΕΥΠ αρνήθηκε να εκδώσει ψευδή ανακοίνωση για την περιβόητη «εξαφάνιση» Πακιστανών το 2005, «παρά τις έντονες πιέσεις που δέχθηκε από το περιβάλλον του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γιώργου Α. Παπανδρέου». Υπενθυμίζεται ότι την υπόθεση των Πακιστανών την είχε χειριστή τότε ως εισαγγελέας ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, κατόπιν εντολής του τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτρη Λινού και η υπόθεση είχε τεθεί στο αρχείο…

- Προέβη σε πολλές ενέργειες ωφέλιμες μεν για το εθνικό συμφέρον αλλά επιζήμιες για τα κομματικά και επιχειρηματικά συμφέροντα. Στο σημείο αυτό κάνει λόγο για το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών της Vodafone και σημειώνει ότι ήταν παρακολουθούμενος μαζί με τον τότε Πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή.

Ακόμη, αναφέρει ότι η όλη πειθαρχική διαδικασία σε βάρους η οποία τον οδήγησε σε οριστική απόλυση από την ΕΥΠ ήταν κατασκευασμένη και η απόφαση προειλημμένη, ενώ κάνει λόγο για πολιτικές σχέσεις του προέδρου του πειθαρχικού οργάνου με πολιτικά πρόσωπα. Τέλος, υποστηρίζει ότι η απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου με την οποία απολύθηκε είναι αντισυνταγματική και παράνομη.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μετατρέπεται η Ελλάδα σε Ειδική Οικονομική Ζώνη 

Ανατροπές σε όλα όσα ισχύουν σήμερα για τον κατώτατο μισθό, τις αμοιβές των εργαζομένων, τις συμβάσεις εργασίας, τα όρια των απολύσεων, τις ομαδικές απολύσεις, την κήρυξη απεργιών, τα προνόμια των συνδικαλιστών και το δικαίωμα των επιχειρήσεων να κηρύσσουν ανταπεργία, προαναγγέλλει η τρόικα στα εργασιακά από το Σεπτέμβριο.
 
Οι αλλαγές αυτές περιλαμβάνονται σε έγγραφο 21 σελίδων που δόθηκε στην κυβέρνηση μετά το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης και φέρνει σήμερα στο φως ο Ελεύθερος Τύπος.

Συγκεκριμένα, όσον αφορά στον κατώτατο μισθό οι δανειστές εξακολουθούν να πιστεύουν πως είναι υψηλότερος σε σύγκριση με άλλες χώρες και προτείνουν εμμέσως την κατάργηση της προϋπηρεσίας ή την αποσύνδεσή της από τις κατώτατες αμοιβές των ανειδίκευτων εργαζομένων.

Στο στόχαστρο μπαίνουν επίσης το δώρο Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς όπως αναφέρουν στο έγγραφο οι δανειστές, από το 2017 η δομή του κατώτατου μισθού πρέπει να αλλάξει και να αποτελεί ένα μοναδικό ποσό αναφοράς χωρίς κανένα επίδομα, ώστε να είναι συγκρίσιμος με άλλα κράτη της ΕΕ.

Αναλυτικά οι αλλαγές που ζητούν οι δανειστές από την κυβέρνηση είναι:

Κατώτατος μισθός: Παραμένει υψηλότερος σε σύγκριση με ανταγωνίστριες χώρες της Ελλάδας ως ποσοστό του ΑΕΠ, παρά τη μείωση που ισχύει από το 2012 και το πάγωμα της προϋπηρεσίας στα 9-10 χρόνια. Η δομή του μισθού παραμένει εξαιρετικά περίπλοκη, λόγω της πρόσθετης αποζημίωσης (τριετίες) για διαφορετικά επίπεδα εμπειρίας. Παρόμοια δομή κατώτατου μισθού δεν υπάρχει σε άλλες χώρες. Οι αλλαγές που έγιναν θα συνεχιστούν και από το 2017 ο κατώτατος μισθός (586 ευρώ) θα είναι ένα ποσό αναφοράς (single rate), χωρίς επιδόματα και τριετίες.

Καθορισμός του μισθού: Οι δανειστές, επικαλούμενοι την πρακτική άλλων ευρωπαϊκών κρατών, τονίζουν ότι θα αποφασίζεται από το κράτος, όπως προβλέπει ο νόμος 4172/13, αφού συνεκτιμηθούν οι πραγματικές αντοχές της οικονομίας (επίπεδα ύφεσης ή ανάπτυξης), το ποσοστό ανεργίας, η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και η ανάγκη αύξησης των θέσεων εργασίας. Ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων δεν θα είναι δεσμευτικός για τον κατώτατο μισθό, παρά μόνο συμβουλευτικός.

Αν το κράτος καθορίσει το μισθό στα 550 ευρώ, η κάθε επιχείρηση θα μπορεί να καθορίσει το πλαίσιο των αμοιβών με κατώφλι τον κατώτατο μισθό. Στην πράξη κλείνουν κάθε συζήτηση για την επαναφορά του καθορισμού του μισθού στη δικαιοδοσία των κοινωνικών εταίρων που υπαινίχθηκε σε πρόσφατες δηλώσεις του ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κατρούγκαλος. Τέτοια δικαιοδοσία δεν πρόκειται να υπάρξει για τον απλό λόγο ότι οι δανειστές στις προτάσεις που κάνουν επικαλούνται και τις βέλτιστες πρακτικές, δηλαδή όσα ισχύουν στις περισσότερες χώρες. Η κυβέρνηση θα κληθεί, λοιπόν, να ενεργοποιήσει το μηχανισμό καθορισμού του κατώτατου μισθού με πιθανότερο ενδεχόμενο μια νέα μείωση εντός του 2017, με πιθανότερο την αφαίρεση των επιδομάτων προϋπηρεσίας ή με κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού από τους νεοπροσλαμβανόμενους, ώστε να είναι “συγκρίσιμος” με τις άλλες χώρες της ΕΕ.

Ευελιξία αμοιβών (wage flexibility) και συλλογικές συμβάσεις μόνο σε επίπεδο επιχείρησης: Το μέτρο θα δώσει τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις να καθορίζουν διαφορετικά και χαμηλότερα επίπεδα αμοιβών για να αντέξουν στην κρίση. Η ευελιξία των μισθών με συμβάσεις σε επίπεδο επιχείρησης και μόνο όπως προτείνουν οι δανειστές θα φανερώσει την αδήλωτη εργασία και θα περιορίσει τη φοροδιαφυγή των αδήλωτων εισοδημάτων. Στην ουσία βάζουν “ταφόπλακα” στην επιστροφή των συλλογικών διαπραγματεύσεων μέσω εθνικής ή κλαδικής σύμβασης, που πρεσβεύει η κυβέρνηση.

Αύξηση του ορίου απολύσεων ως 10%, όπως ορίζει η κοινοτική οδηγία, και κατάργηση των περιορισμών στις ομαδικές απολύσεις: Στο κείμενο αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι “δυο περιοχές μπορεί να χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης: α) το κατώφλι για τον ορισμό των συλλογικών απολύσεων και β) την απαίτηση για διοικητική έγκριση των ομαδικών απολύσεων.

Το πρώτο αναφέρεται στο όριο των νόμιμων απολύσεων και τονίζεται ότι “θα μπορούσε να ευθυγραμμιστεί με την ισχύουσα οδηγία της ΕΕ, δηλαδή οι νόμιμες απολύσεις που μπορούν να κάνουν οι επιχειρήσεις άνω των 20 ατόμων κάθε μήνα να αυξηθούν από το 5% στο 10% του αριθμού των εργαζομένων. Ταυτόχρονα δε, με την αλλαγή αυτή το 10% θα εφαρμόζεται σε επιχειρήσεις που απασχολούν από 100 ως 300 άτομα (και 30 τουλάχιστον άτομα σε επιχειρήσεις με 300 εργαζόμενους και άνω), ενώ σήμερα το 5% εφαρμόζεται σε επιχειρήσεις με προσωπικό από 150 άτομα και άνω.

Ξήλωμα του συνδικαλιστικού νόμου με κατάργηση συνδικαλιστικών αδειών και άρση της ασυλίας στις απολύσεις: Σήμερα, εκτός 5 σπουδαίων λόγων (μεταξύ των οποίων κλοπή, δολιοφθορά, χρηματισμός) τα μέλη των συνδικαλιστικών οργανώσεων εξαιρούνται από τις απολύσεις. Οι δανειστές ζητούν τη ριζική αναμόρφωση του νόμου και ταυτόχρονα την αύξηση του αριθμού των εργαζομένων που απαιτούνται για την επικύρωση των αποφάσεων για απεργίες, αλλά και τη συμμόρφωση των οργανώσεων με δικαστικές αποφάσεις σχετικά με τη νομιμότητα των απεργιών.

Επιπρόσθετα, σε επίπεδο επιχειρήσεων και σε αποφάσεις σωματείων, υποστηρίζουν την ανάγκη οι αποφάσεις να λαμβάνονται με πλειοψηφία των εργαζομένων και όχι με τα ποσοστά της απαρτίας που ορίζονται για τις συνελεύσεις.

Επαναφορά του δικαιώματος ανταπεργίας στους εργοδότες με δύο μορφές: Το “αμυντικό λοκ άουτ”, που θα δίνει το δικαίωμα σε μια επιχείρηση να προστατεύει χώρους και υλικοτεχνική υποδομή κλείνοντας συγκεκριμένα τμήματα, και το “επιθετικό λοκ άουτ” σε καταχρηστικές απεργίες με πλήρη αναστολή όλων των δραστηριοτήτων για μείωση ζημιών. Στο κείμενο, αναφέρεται μάλιστα το παράδοξο ότι η “ανταπεργία” ψηφίστηκε στην Ελλάδα όταν δεν υπήρχε σε άλλες χώρες και καταργήθηκε όταν την εφάρμοζαν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη.

Το 80% των Ελλήνων ζει ήδη με εισοδήματα μικρότερα των 1000€!

Στην απόλυτη φτωχοποίηση οδηγείται η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, με την ανάπτυξη να φαντάζει όνειρο απατηλό.
Σύμφωνα με έρευνα της Καθημερινής, μετά την υλοποίηση των τελευταίων μέτρων που πήρε η κυβέρνηση στο ασφαλιστικό και στο φορολογικό, ώστε να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση, το 80% των Ελλήνων θα έχει το 2018 καθαρό ατομικό εισόδημα, μικρότερο από τα 1.000 ευρώ.

Αυτό σημαίνει πως επτά εκατομμύρια πολίτες σε σύνολο οχτώ εκατομμυρίων εργαζομένων και συνταξιούχων θα έχουν καθαρές αποδοχές κάτω από 12.000 ευρώ το χρόνο.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, ήδη ποσοστό μεγαλύτερο του 80% των φορολογουμένων έχει καθαρές μηνιαίες αποδοχές κάτω από 968 ευρώ, ενώ οι χαμηλοί μισθοί, οδηγούν και σε χαμηλές συντάξεις.

Μάλιστα από το σύνολο των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ, μόλις 70.000 εργαζόμενοι σε σύνολο 2 εκατομμυρίων θα καταφέρουν να πάρουν σύνταξη πάνω από 1.000 ευρώ.

Τέλος, όσοι συνταξιοδοτούνται θα βλέπουν το μηνιαίο εισόδημά τους να μειώνεται κατά ποσοστό που ξεπερνά το 40% - 50%, αφού ο μισθός των 1.500 ευρώ θα αντικαθίσταται από σύνταξη που θα είναι μικρότερη από 800 ευρώ.

Σχόλιο: Στους μισθούς αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι μισθοί του δημοσίου που ανεβάζουν κατά πολύ τον μέσο όρο του εισοδήματος, τη στιγμή που στον ιδιωτικό τομέα οι μισθοί (όποτε δίνονται) σπάνια ξεπερνούν τα 400€

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι υπεύθυνοι πολιτικοί άνδρες θέτουν τα θέματα καθαρά στο τραπέζι και τα υποστηρίζουν. Αλλιώς, αυξάνουν την αναξιοπιστία τους

Γνωστού όντος ότι σε μια μονοήμερη Σύνοδο δεν λαμβάνονται αποφάσεις κατόπιν ωρίμου σκέψεως και ενδελεχούς μελέτης των προβλημάτων (πόσος χρόνος διατίθεται στον καθένα μιλήσει και τι να πρωτοπεί), οι ανταλλαγές απόψεων και τα «σοβαρά» συζητούνται στους διαδρόμους στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις των ηγετών. Οι αποφάσεις έχουν ληφθεί εδώ και καιρό, στη Σύνοδο απλώς ανακοινώνονται.

Από την επίσημη ανακοίνωση - διακήρυξη μπορούμε να απομονώσουμε ότι το ΝΑΤΟ δηλώνει ετοιμότητα για διάλογο με την Ρωσία και προσδοκία οικοδόμησης δημιουργικής σχέσης με αυτήν "όταν οι ενέργειες της Ρωσίας το επιτρέψουν". Το οποίο μεθερμηνευόμενο σημαίνει, πως όσο στη Ρωσία ηγείται ο Πούτιν ("σατανάς" κατά την Χίλαρυ Κλίντον) η όξυνση των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας θα μεγαλώνει, έως ότου αντικατασταθεί από κάποιον πρόεδρο-ορντινάτσα τύπου Γέλτσιν ή Γκορμπατσόφ. Τότε θα το "επιτρέψουν οι συνθήκες".

Σε ό,τι αφορά τις προσφυγικές ροές στο Αιγαίο, η Συμμαχία αναφέρεται στην συμβολή της στην διαχείρισή τους και δηλώνει την ετοιμότητά της για οποιαδήποτε επιπλέον συμβολή στις διεθνείς προσπάθειες στην Μεσόγειο σε συνεργασία με την ΕΕ. Θα ήταν καλό κάποτε να πληροφορηθούμε πώς ακριβώς τα πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ σταμάτησαν τις προσφυγικές ροές, για να μη υπάρχει η εντύπωση πως ο στόλος ήρθε στο Αιγαίο λόγω Ρωσίας.

Δεν γίνεται καμιά αναφορά σε μελλοντική ένταξη στο ΝΑΤΟ της Γεωργίας και Ουκρανίας, ενώ γίνεται λόγος για συνδρομή στην Μολδαβία. Υποθέτω πως εννοείται με αυτό, η προσπάθεια αποφυγής ενσωμάτωσης της Υπερδνειστερίας στην Ρωσία, σύμφωνα με την επιθυμία των κατοίκων της πρώην μολδαβικής περιοχής που αυτονομήθηκε και αποτελεί πλάσμα-κράτους, ούτε αποσαφηνίζεται αν η συνδρομή προς την Μολδαβία έχει σχέση με το αίτημα της Ρουμανίας να συνενωθούν οι δύο χώρες.

Ως προς τα Δυτικά Βαλκάνια, που μας αφορούν περισσότερο, το ΝΑΤΟ θα εμβαθύνει τις σχέσεις με τους εταίρους του στην περιοχή, ενώ θα διατηρήσει την επιχείρησή του στο Κοσσυφοπέδιο. Όμως, ενώ διακηρύσσεται η πολιτική "ανοιχτών θυρών" του ΝΑΤΟ, προσδοκία εισόδου στην Συμμαχία δίνεται μόνον στο Μαυροβούνιο, αφήνοντας πάλι έξω τα Σκόπια.

Δεν ευοδώθηκαν οι προσπάθειες του Προέδρου των Σκοπίων, Γκιόργκε Ιβάνοφ, ο οποίος ζήτησε περισσότερη στήριξη από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, σε ό,τι αφορά την ένταξη της χώρας του στο ΝΑΤΟ. Σε συγχαρητήρια επιστολή του, με την ευκαιρία της εθνικής εορτής των ΗΠΑ -την 4η Ιουλίου-, ο Ιβάνοφ τόνισε, ότι η συμμετοχή στην Βορειοατλαντική Συμμαχία έχει από καιρό κερδηθεί, καθώς και ότι αναμένει, την παραμονή της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία, ακόμα πιο ισχυρή υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πάντως, σκοπιανές δυνάμεις, συνεπικουρούμενες από βουλγαρικές, λαμβάνουν μέρος σε νατοϊκές ασκήσεις.

Αυτά επισήμως. Αλλά επίσης επισήμως ανακοινώθηκε από το ΝΑΤΟ ενέργεια που δεν είναι σύμφωνη με την παραπάνω διακήρυξη, ότι θα αναπτύξει τέσσερα πολυεθνικά τάγματα στην Πολωνία και στις χώρες της Βαλτικής, τα οποία θα τελούν υπό τη διοίκηση των ΗΠΑ, Καναδά, Γερμανίας και Βρετανίας αντίστοιχα. Περίπου 1.000 Aμερικανοί στρατιωτικοί θα ενταχθούν στο ένα από αυτά τα τάγματα και θα υπηρετούν «στο πλευρό» των Πολωνών συναδέλφων τους, ανέφερε ο Ομπάμα.

Ως προς την θέση της Ελλάδας ο Έλληνας πρωθυπουργός πιστός στην τακτική της "δημιουργικής ασάφειας", επισήμανε -σύμφωνα με ανακοίνωση του Μαξίμου- «ότι μπορεί η Ελλάδα να μην συμφωνεί με όλα τα επιχειρήματα των Συμμάχων της για το πώς να αντιμετωπιστεί η Ρωσία και η στάση της, προσθέτοντας, ταυτόχρονα, ότι η χώρα μας επιδεικνύει αλληλεγγύη στις ανησυχίες των Συμμάχων».

Καταλάβατε ποια είναι τα επιχειρήματα των Συμμάχων με τα οποία η Ελλάδα δεν συμφωνεί; Εγώ όχι. Εικάζω, πως αναλόγως με τον συνομιλητή θα του λέει η κυβέρνηση ό,τι θέλει αυτός να ακούσει. Για να τα έχουμε, υποτίθεται, καλά με όλους. Μόνον δεν γίνεται έτσι η σοβαρή πολιτική. Οι υπεύθυνοι πολιτικοί άνδρες θέτουν τα θέματα καθαρά στο τραπέζι και τα υποστηρίζουν. Αλλιώς, αυξάνουν την αναξιοπιστία τους. Δεν είναι βλάκες οι άλλοι, να μη καταλαβαίνουν.

Υπήρξαν και ηγέτες που μίλησαν πράγματι υπεύθυνα. «Το ΝΑΤΟ δεν έχει καμία αρμοδιότητα να επηρεάζει τις σχέσεις που η Ευρώπη πρέπει να έχει με τη Ρωσία: και για τη Γαλλία, η Ρωσία δεν είναι ένας αντίπαλος, δεν συνιστά μια απειλή» τόνισε ο Ολάντ ενώπιον των δημοσιογράφων.

O δε Γκέρνοτ Ερλερ, εντεταλμένος για θέματα Ρωσίας της γερμανικής κυβέρνησης, επεσήμανε σε συνέντευξή του στο δημόσιο γερμανικό ραδιόφωνο (DLF) τον κίνδυνο μιας νέας κούρσας εξοπλισμών μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας. Ο σοσιαλδημοκράτης Ερλερ ζήτησε να γίνουν σχετικές συζητήσεις για να τεθεί ένα τέλος στη στρατιωτική κλιμάκωση. "Εν τούτοις δεν γίνονται επαρκείς συζητήσεις με τη Ρωσία", τόνισε.
Από πλευράς Κρεμλίνου σημειώνεται ότι θεωρεί παράλογο τον ισχυρισμό του ΝΑΤΟ ότι η Ρωσία θέτει κάποια απειλή. "Είναι παράλογο να μιλάμε για απειλή από τη Ρωσία την ώρα που δεκάδες άνθρωποι σκοτώνονται στο κέντρο της Ευρώπης και εκατοντάδες άνθρωποι σκοτώνονται στη Μέση Ανατολή καθημερινά", δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ. "Δεν είμαστε εμείς αυτοί που πλησιάζουν τα σύνορα του ΝΑΤΟ", κατέληξε.

Ο Μακεδών

Υ.Γ. Η Ρωσία απειλεί την παγκόσμια ειρήνη, την στιγμή που ο στρατιωτικός προϋπολογισμός της είναι 13 φορές μικρότερος από τον αντίστοιχο του ΝΑΤΟ;

Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


60 εισπρακτικές εταιρείες και 10 δικηγορικές στον εισαγγελέα

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο εισαγγελέας, Γ. Πέτρος, στέλνει τις επόμενες ημέρες κλήσεις για εξηγήσεις σε άλλες 30, ενώ στο στόχαστρό του μπαίνουν και 10 δικηγορικές εταιρείες, οι οποίες μπήκαν στο παιχνίδι των ενοχλήσεων, για λογαριασμό των τραπεζών, χρησιμοποιώντας μεθόδους που δεν συνάδουν με το δικηγορικό λειτούργημα.

Από τον έλεγχο των Αρχών δεν θα γλιτώσουν ούτε οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, αφού τα στοιχεία της δικογραφίας δείχνουν ότι και αυτές είχαν αντίστοιχα τμήματα που ασχολούνταν με την... είσπραξη των οφειλομένων. Ερωτηματικό παραμένει εάν θα διερευνηθεί ο ρόλος των τραπεζών, αφού με δική τους πρωτοβουλία άρχισε αυτό το γαϊτανάκι του τρόμου σε βάρος χιλιάδων οφειλετών.

Τα αδικήματα που ερευνά ο εισαγγελέας είναι βαριά: εκβίαση, παράβαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων με την επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 22, επειδή προκύπτει σκοπός οφέλους, παράνομη βία, ακόμη και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Από την πλευρά τους οι υπόλογες εταιρείες υποστηρίζουν ότι έκαναν τη δουλειά τους σύμφωνα με τον νόμο, «πέφτοντας» συνεχώς πάνω σε κακοπληρωτές που απέφευγαν να διακανονίσουν την οφειλή τους. Οι καταγγελίες που έχει στα χέρια της η Δικαιοσύνη για τις πρακτικές που χρησιμοποιούσαν οι εταιρείες προέρχονται τόσο από τους ίδιους τους πολίτες όσο και από τον συνήγορο του καταναλωτή, ενώ το έναυσμα για την έρευνα δόθηκε από τον Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας, πριν από 7 ολόκληρα χρόνια!

Σύμφωνα με τους καταγγέλοντες, οι εργαζόμενοι στις εισπρακτικές δεν τηρούσαν τον νόμο, ο οποίος προβλέπει ότι οι εταιρείες μπορούν να... σηκώνουν το τηλέφωνο μόνο εάν έχουν περάσει 10 ημέρες από τότε που η απαίτηση κατέστη ληξιπρόθεσμη και μόνο συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, από τις 9 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ. Απαγορεύεται να ενημερώνουν τρίτους για την οφειλή του δανειολήπτη, ενώ απαγορεύεται να επικοινωνούν σε επαγγελματικό τηλέφωνο, εκτός εάν είναι το μόνο που έχει δοθεί στην τράπεζα.

Oι κλήσεις
 
Τέλος, ενώ οι κλήσεις επιτρέπεται να καταγράφονται, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν δικαστικά προς βλάβη του οφειλέτη, ούτε να να εμφανίζονται ως απόδειξη νέας συμφωνίας για την αποπληρωμή της οφειλής. Σύμφωνα με καταγγελίες ωστόσο, που έχει στα χέρια της η Δικαιοσύνη, υπάλληλοι των εισπρακτικών εταιρειών εμφανίζονταν ως συνεργάτες δικηγορικών γραφείων προκειμένου να ασκήσουν πιέσεις, ενώ πολλές φορές έφταναν στο σημείο να απειλούν ότι θα υπάρξουν δικαστικές κινήσεις σε βάρος των οφειλετών, όπως ασφαλιστικά μέτρα, διαταγές πληρωμής κ.λπ.

Δεν είναι λίγες οι καταγγελίες που αναφέρουν ότι πολλοί υπάλληλοι εισπρακτικών χρησιμοποιούσαν ψευδώς την ιδιότητα του δικηγόρου για να πιέσουν περισσότερο τον οφειλέτη, ενώ υπήρξε και περίπτωση ανώτερου στελέχους εταιρείας που κάτεθεσε διαταγή πληρωμής σε βάρος δανειολήπτη χωρίς να είναι ο ίδιος δικηγόρος! Δυστυχώς στην υπόθεση ενεπλάκησαν με συμπεριφορές που δεν συνάδουν με το λειτούργημα του υπερασπιστή και δικηγόροι κυρίως νέοι σε ηλικία, με αποτέλεσμα την παρέμβαση του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας, ο οποίος εξέδωσε «οδηγία» λέγοντας ότι απαγορεύεται οι δικηγόροι να καλούν πάνω από μία φορά τους οφειλέτες των εντολέων τους.

Η απόφαση-χαστούκι
 
Σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του Ειρηνοδικείου της Αθήνας, 96/2016, ο οφειλέτης έχει δικαίωμα να διεκδικήσει αποζημίωση από τη στιγμή που το τραπεζικό ίδρυμα δεν τον ενημέρωσε ότι σκοπεύει να δώσει τα στοιχεία του, όπως διευθυνση, τηλέφωνο, σε εισπρακτική εταιρεία, καθώς και τα έγγραφα με το τι οφείλει!

Ετσι, ακόμη και μόνη η σχετική τηλεφωνική ενόχληση από την εταιρεία δημιουργεί ευθύνες για την τράπεζα που δεν γνωστοποίησε προηγουμένως στον πελάτη της ότι θα του ζητηθεί από εισπρακτικούς μηχανισμούς να πληρώσει, καθώς η σχετική οφειλή του μπορεί έτσι να γνωστοποιηθεί και σε τρίτα πρόσωπα που δεν θα έπρεπε να γνωρίζουν, με συνέπεια να προκληθεί στον καταναλωτή ηθική βλάβη. Πρόσφατα το Ειρηνοδικείο της Αθήνας επιδίκασε αποζημίωση 6.000 ευρώ σε δικηγόρο, ο οποίος έγινε δέκτης τηλεφωνικών οχλήσεων από εισπρακτική εταιρεία, προκειμένου να διαπραγματευθεί τον τρόπο και χρόνο αποπληρωμής των οφειλών που είχε από χρήση πιστωτικής κάρτας, χωρίς όμως να έχει καμία ειδοποίηση από την τράπεζα ότι διαβίβασε τα στοιχεία και τα οικονομικά του δεδομένα σε τρίτους.

Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση την ευθύνη αποζημίωσης δεν μπορεί να μπλοκάρει το γεγονός ότι στη σύμβαση που έχουν συνυπογράψει οι δύο πλευρές, η τράπεζα προειδοποιεί ότι, σε περίπτωση καθυστέρησης της εξόφλησης, μπορεί να αναθέσει την εξασφάλιση της πληρωμής σε εισπρακτική εταιρεία.

ΣΟΦΙΑ ΦΑΣΟΥΛΑΚΗ
Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δεν χρειάζεται να διεισδύσεις στο κράτος ως το επίπεδο του τμηματάρχη. Θέλεις την κυβέρνηση, τον έλεγχο των ανεξάρτητων αρχών και, φυσικά, τη Δικαιοσύνη

Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

«Αποχουντοποίηση». Οταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ανέλαβε να αποκαταστήσει τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, μία από τις πρώτες πρόνοιες ήταν η απομάκρυνση των στελεχών του στρατεύματος και της δημόσιας διοίκησης που συνεργάστηκαν με το καθεστώς των συνταγματαρχών.

Πρακτικά κάτι τέτοιο δεν ήταν διόλου εύκολο. Είχες έναν υπάλληλο που ακολούθησε υπηρεσιακές εντολές, κοινώς κοίταζε τη δουλίτσα του. Πώς να τον κατατάξεις στα όργανα της χούντας; Οσο και αν φώναζε το ΠΑΣΟΚ, η αποχουντοποίηση περιορίστηκε στα υψηλά στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο υπόλοιπος κρατικός μηχανισμός προσαρμόστηκε γρήγορα στα νέα πλαίσια. Δεν ήθελε δα και κόπο. Το κράτος, ούτως ή άλλως, ήταν «δεξιό».

Οταν το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές, ο Ανδρέας ανέλαβε και το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς στις τάξεις του κινήματος υπήρχε ανησυχία για τις αντιδράσεις των στρατιωτικών απέναντι στην Αλλαγή. Φυσικά δεν κουνήθηκε ούτε φύλλο. Αρχισε, όμως, να κουνιέται όλο το δέντρο. Το ΠΑΣΟΚ προχώρησε σε δομική αλλαγή της στελέχωσης σε Ενοπλες Δυνάμεις και δημόσιες υπηρεσίες. Για το στρατό έλεγαν ότι υπάρχει η ανάγκη εκδημοκρατισμού, συνεπώς προωθούσαν «δημοκρατικούς αξιωματικούς» -εδώ που τα λέμε ο στρατός εξανθρωπίστηκε επί ΠΑΣΟΚ. Κάτι αντίστοιχο έγινε στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Επρεπε να ξηλωθεί το κράτος της Δεξιάς. Νέα στελέχη, πιστά στην Αλλαγή πήραν το κεφάλι. Συχνά-πυκνά έβγαιναν στις εφημερίδες καταγγελίες για το παρελθόν ορισμένων. Διάβαζες ότι ο τάδε ήταν και στέλεχος της χούντας. Απαντούσε ότι δέχεται λάσπη από τη Δεξιά και το θέμα τελείωνε εκεί. Παραλλήλως το κόμμα έστηνε παντού τοπικές και κλαδικές οργανώσεις. Το παλαιό πιστοποιητικό «κοινωνικών φρονημάτων» παρέμενε σε ισχύ. Απλώς απαιτούσε πλέον άλλα φρονήματα. Μέσα σε πέντε χρόνια το ΠΑΣΟΚ είχε καταλάβει το κράτος. Και πήγε μετά να κατακτήσει και τα media με τα δικά του τζάκια. Γιώργος Κοσκωτάς.

Ολοι ξέρουμε λίγο-πολύ πώς λειτουργεί η χώρα. Το κράτος είναι λάφυρο του κόμματος που αναλαμβάνει την κυβέρνηση. Είναι μέσο για να ασκείται η εξουσία, να γίνονται δουλειές και να εξασφαλίζεται η πρόσβαση στο δημόσιο ταμείο. Η κατάκτηση του κράτους βρίσκεται στον πυρήνα της πολιτικής. Είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν γίνονται αποκρατικοποιήσεις. Ποιος βασιλιάς κόβει κομμάτια από το βασίλειο του; Ο έλεγχος του κράτους σου επιτρέπει να δημιουργήσεις καθεστώς. Τι σημαίνει «καθεστώς»; Είναι ο καθολικός, ο μεγαλύτερος δυνατός έλεγχος του κράτους από ένα κέντρο εξουσίας. Και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις διακρίνονται από καθεστωτική νοοτροπία.

Ο Νίκος Φίλης έχει πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την κυβέρνηση, αλλά όχι την εξουσία. Μεγάλη κουβέντα. Περιγράφει το αντικείμενο της πολιτικής. Τι να κάνεις τα χαρτοφυλάκια και τις σφραγίδες όταν δεν μπορείς να τραβήξεις ούτε ένα νήμα; Ευτυχώς, για τις κυβερνήσεις, τα πράγματα είναι πλέον πιο εύκολα. Δεν χρειάζεται να διεισδύσεις στο κράτος ως το επίπεδο του τμηματάρχη. Θέλεις την κυβέρνηση, τον έλεγχο των ανεξάρτητων αρχών και, φυσικά, τη Δικαιοσύνη. Και φιλικό περιβάλλον στα μέσα ενημέρωσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, δεν είναι ασυνεπής προς την πολιτική μας παράδοση και τα λειτουργικά ήθη του κράτους. Απλώς οι προηγούμενοι είχαν μπουφέ να βγάλουν, ενώ οι σημερινοί, με διαχρονικά συσσωρευμένη βουλιμία, πρέπει να σκάψουν χαρακώματα. Δεν υπάρχει καμία έκπληξη, τίποτα μη αναμενόμενο. Οι άνθρωποι κέρδισαν το λαχείο και προσπαθούν να μη χάσουν τον λαχνό. Ο καθένας μας το ίδιο θα έκανε.

Πηγή "Protagon"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η εικόνα είναι ζοφερή. Θυμίζει ζούγκλα. Σε μια ασθμαίνουσα οικονομία, εφορμούν όλων των ειδών τα αρπακτικά στοχεύοντας στο ψαχνό. Οι σάρκες σε αυτή την περίπτωση είναι η άγια γη των Ελλήνων. Με βασικό όπλο τους την επιβολή του ΕΝΦΙΑ, ενός άδικου και βαθύτατα αντικοινωνικού φόρου, οι φανεροί και αφανείς εξουσιαστές των... εξουσιαστών μάς λεηλατούν τα περιουσιακά στοιχεία μιας ολόκληρης χώρας.

Οι αλληλοδιάδοχες μνημονιακές κυβερνήσεις δεν πράττουν τίποτε άλλο παρά να βυθίζουν την κοινωνία στο έλος της κρίσης, υλοποιώντας πιστά τα περιβόητα «προγράμματα» - δηλαδή τα συμβόλαια θανάτου εναντίον του έθνους μας, τα οποία «συνταγογράφησε» η τρόικα δηλώνοντας ότι θέλει να «σώσει τον ασθενή».

Το ψέμα είναι τόσο οφθαλμοφανές, ώστε προκαλεί εντύπωση το θράσος όλων όσοι το χρησιμοποιούν. Δεν είναι «σωτηρία» αλλά χαριστική βολή η υπερφορολόγηση και η ανελέητη επιδρομή του κράτους στις αδειανές τσέπες πολιτών που ζουν στην Ελλάδα, όπου το ποσοστό της ανεργίας φτάνει το 23,3%.

Στο χώρο αυτό περιγράφεται σε καθημερινή βάση ο επικός και άνισος αγώνας του λαού μας να κρατήσει μακριά από τα νύχια των γυπών των κερδοσκοπικών κεφαλαίων και των πιστωτών σπίτια και οικόπεδα που χτίστηκαν και αποκτήθηκαν μέσω των σωρευμένων προσπαθειών και της εργασίας πολλών γενεών. Επίσης, η εφημερίδα μας ενημερώνει τους αναγνώστες για όσες νόμιμες μεθόδους υπάρχουν και δίνουν μια ευκαιρία ανάσχεσης της φοροφρενίτιδας που έχει καταλάβει τους εισπρακτικούς μηχανισμούς του κράτους.

Στο άρθρο για το νόμιμο «κόλπο» για την πληρωμή του ΕΝΦΙΑ σε διπλάσιο χρόνο αναφέρεται ότι «οι φορολογούμενοι μπορούν να αφήσουν την πρώτη δόση του ΕΝΦΙΑ να λήξει και στη συνέχεια να ενταχθούν στην πάγια ρύθμιση των 12 δόσεων, υποβάλλοντας σχετική αίτηση στο TAXISnet».

Την ίδια στιγμή που οι φορολογούμενοι αγωνιούν για το ύψος του ΕΝΦΙΑ που θα κληθούν να πληρώσουν φέτος, Βαλκάνιοι «επενδυτές» περιφέρουν στη Θεσσαλονίκη το ύφος των πλούσιων αφεντικών που πρόσφατα «φόρεσαν» και τις λίγες χιλιάδες ευρώ που διαθέτουν για την αγορά ακινήτου στη συμπρωτεύουσα. Οπως έγραψε η εφημερίδα μας, «οι μεσίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με αιτήματα αγοράς ακόμα και στην πλατεία Αριστοτέλους αντί... 20.000 και 30.000 ευρώ από Βαλκάνιους υποψήφιους αγοραστές, που θεωρούν απόλυτα λογικό και εφικτό να βρουν αυτό που ψάχνουν».

Η αλλαγή που επιδιώκεται στο τοπίο της πατρίδας είναι ολοκληρωτική. Αλλοι «ένοικοι» και άλλοι ιδιοκτήτες. Από τη μία πλευρά, έχουμε την οικονομική ασφυξία και την ανεργία, που υποχρεώνουν τους νέους της Ελλάδας να ξενιτευτούν, και, από την άλλη, τους κάθε λογής γύπες Ανατολής και Δύσης να ζητούν να αγοράσουν τα πρωτοτόκια μας αντί πινακίου φακής.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο λόγος της αιφνίδιας επιμονής στην απλή αναλογική, είναι να μη έχει ποτέ κυβέρνηση ο τόπος, χωρίς συμμετοχή σ’ αυτήν των αριστεριστών

Μέσα στην «ιδανική» λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος εκείνο που έμεινε και ήρθε η κυβέρνηση να ρυθμίσει ήταν η απλή αναλογική. Ήταν προεκλογική εξαγγελία υποστηρίζουν οι κυβερνητικοί, και ως εκ τούτου όφειλαν να την υλοποιήσουν, όπως πραγματοποίησαν άλλωστε και όλες τις προεκλογικές εξαγγελίες τους. Δεν μπορούσε αυτή να μείνει απραγματοποίητη. Θα ήσαν ασυνεπείς. Ενώ τώρα…

Εκείνο που με ενοχλεί περισσότερο, είναι η συνειδητή διαστρέβλωση λόγων και πράξεων, που δείχνει πως με θεωρούν ηλίθιο για να μη αντιλαμβάνομαι. Και είναι περίεργο, επειδή οι κυβερνητικοί δεν μού έδωσαν μέχρι σήμερα στοιχεία για να τους συγχαρώ για τον βαθμό της δικής τους ευφυίας. Στην κουτοπονηριά και τον λαϊκισμό, εκεί ναι, είναι πρωταθλητές.

Ίσως νομίζουν, ότι με όλες αυτές τις φτηνές και κάλπικες εξηγήσεις, ο λαός εν τω συνόλω του είναι ηλίθιος και μπορούν να τον ξεγελούν. Δεν κατενόησαν, ότι δεν βρίσκονται ακόμη στην εξουσία λόγω της ικανότητάς τους να ξεγελούν τον λαό, αλλά επειδή αυτός έχει ένα μεγάλο δίλημμα: Πού θα κάνουν οι αριστεριστές κυβερνητικοί, μεγαλύτερο κακό στην Πατρίδα, όταν είναι στην κυβέρνηση, ή όταν βρεθούν στην αντιπολίτευση;

Με δεδομένο ότι από την στιγμή της δημιουργίας του κυβερνητικού κόμματος, και ενώ βρισκόταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, έθετε ανυπέρβλητα εμπόδια ακόμη και στην παραμικρή προσπάθεια μεταρρύθμισης σε τομείς ήσσονος σημασίας, χρησιμοποιώντας μεθόδους μη θεσμικούς και παρά τους νόμους (αφού «νόμος είναι τι δίκαιο του εργάτη») αναλογίζεται ο λαός τι θα συμβεί στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί στην αντιπολίτευση, έχοντας πλέον στις τάξεις του όλους εκείνους τους παλαιοΠΑΣΟΚους τους οποίους συμμάζεψε, προφανώς για να δώσει και σ’ αυτούς το «ηθικό πλεονέκτημα».

Αφού λοιπόν δεν παίζει ρόλο η πτώχευση του Μαρινόπουλου ή του Μαμιδάκη, και η εξάλειψη σιγά-σιγά της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας που αποτελούσε το θεμέλιο της ελληνικής οικονομίας, αφού δεν υπολογίζεται ότι μπορεί να εξάγει η Τουρκία τα προβλήματά της στον μόνον πρόθυμο γείτονα, που είμαστε εμείς, αφού η τριπλή συμμαχία Τουρκίας - Ρωσίας - Ισραήλ (που οσονούπω θα γίνει τετραπλή με την προσθήκη της Αιγύπτου) δεν μας απασχολεί επειδή εμείς συμμαχούμε την ισχυρή Βενεζουέλα, αφού δηλαδή όλα όσα κοσμογονικά συμβαίνουν γύρω μας δεν εμποδίζουν την ανάπτυξή μας (που για να μη ξεχνιόμαστε την έναρξή της την τοποθέτησε ο πρωθυπουργός στο εξάμηνο που διανύουμε), τότε μπορούμε να βάλουμε φερετζέ στην Δημοκρατία μας, επειδή μόνον ο φερετζές της λείπει.

Πώς να ελπίζεις ότι μ’ αυτού του είδους πολιτικό προσωπικό μπορεί να δει άσπρη μέρα ο λαός; Είχε πιστέψει ο άμοιρος το παραπλανητικό επιχείρημα, ότι επειδή η Αριστερά δεν συμμετείχε στην εξουσία, δεν ήταν υπεύθυνη για τα δεινά του. Μόνον που δεν του εξήγησαν ότι εξουσία δεν ασκεί μόνον το κυβερνητικό κόμμα, αλλά και ο τελευταίος άθλιος συνδικαλιστής, ή ο εξωνημένος που παριστάνει τον οικολόγο για να καταστρέψει επένδυση προς όφελος ανταγωνιστή, ή του κόμματός του. Κι αυτοί ασκούν εξουσία, και είναι συνυπεύθυνοι.

Ότι είναι αποκλειστικά παλαιοκομματικό το κίνητρο της επιβολής της απλής αναλογικής, δεν υπάρχει αμφιβολία. Ο γραμματέας του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας αποκάλυψε ότι στη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό, αυτός παραδέχθηκε ότι «δεν μπορεί να κάνει αυτά που υποσχέθηκε ως Αριστερά, γι' αυτό όσο μπορεί θα αλλάξει τον εκλογικό νόμο και το Σύνταγμα, για να αφήσει κάτι ως αριστερή διακυβέρνηση, καθώς στα άλλα μέτωπα δεν θα μπορέσει να αλλάξει τίποτα».

Κι αυτό είναι παραπλανητικό, παρόλο που έχει ψήγματα αληθείας. Ο λόγος της αιφνίδιας επιμονής στην απλή αναλογική, είναι να μη έχει ποτέ κυβέρνηση ο τόπος, χωρίς συμμετοχή σ’ αυτήν των αριστεριστών. Και μάλιστα ποτέ με σύμπραξη με το πρώτο κόμμα, επειδή ως γνωστόν αυτό έχει αποκλειστεί λόγω του ότι σ’ αυτήν την περίπτωση αξιωματική αντιπολίτευση θα είναι η Χρυσή Αυγή, με τα σημερινά δεδομένα.
Γνωρίζουν οι ινστρούχτορες των αριστεριστών ότι είναι αναλώσιμοι, και θα τους διατηρούν αυτοί που τους εκτόξευσαν, μέχρις ότου θα είναι χρήσιμοι. Το σύστημα δεν παίζει με φθαρμένα παιχνίδια. Τα πετάει, και εμφανίζει άλλα. Μόνον με παλαιοκομματικά τεχνάσματα, εις βάρος όμως της Πατρίδας, θα υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και όλες του οι ενέργειες είναι καθεστωτικού χαρακτήρα. Καμιά χώρα δυστυχώς, δεν μπορεί να κάνει προόδου όταν κυβερνιέται με τέτοιες μεθόδους.

Μακεδών
Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


"Χωρίς την Ρωσία δεν πρόκειται να υπάρξει ασφαλής Ευρώπη", δήλωσε σε συνέντευξή του στη δημόσια αυστριακή τηλεόραση ο Αυστριακός υπουργός Άμυνας, Χανς Πέτερ Ντόσκοτσιλ, ο οποίος συμμετέχει στη συνάντηση της αποκαλούμενης "Σύμπραξης για την Ειρήνη", στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία.

Σύμφωνα με τον Χανς Πέτερ Ντόσκοτσιλ, του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος --που ηγείται του αυστριακού κυβερνητικού συνασπισμού με το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα-- η εγκατάσταση ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων στην Πολωνία και στις χώρες της Βαλτικής γίνεται εξαιτίας των φόβων που επικρατούν εκεί, ωστόσο, κατά την άποψή του, εξίσου σημαντικός όσο ο αφοπλισμός, είναι και ο διάλογος με τη Ρωσία, καθώς "χωρίς τη Ρωσία δεν πρόκειται να υπάρξει ασφαλής Ευρώπη".

Σε ερώτηση ως προς μία εμβάθυνση της σύμπραξης της χώρας του με το ΝΑΤΟ, ο Αυστριακός υπουργός Άμυνας παρέπεμψε στη διαρκή ουδετερότητα της Αυστρίας, σημειώνοντας πως η Βιέννη ενδιαφέρεται για μία στενή συνεργασία με την Βορειοατλαντική Συμμαχία, σε τομείς όπως η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, ωστόσο, όπως τόνισε, "η αυστριακή ουδετερότητα αποτελεί πολύτιμο αγαθό", το οποίο δεν επιτρέπεται να θιγεί μέσα από τη σύμπραξη με το ΝΑΤΟ.

Τη διατήρηση του καθεστώτος της διαρκούς ουδετερότητας της Αυστρίας, που ισχύει από το 1955, και την εγκατάλειψη του ενδεχομένου μιας μελλοντικής της ένταξης στο ΝΑΤΟ, είχε επαναβεβαιώσει με απόφασή του το αυστριακό υπουργικό υπουργικό συμβούλιο του κυβερνητικού συνασπισμού Σοσιαλδημοκρατών και Λαϊκού Κόμματος, τον Μάρτιο του 2011, υιοθετώντας τότε το νέο Αυστριακό Αμυντικό Δόγμα.

Μεταξύ των δύο κομμάτων του "μεγάλου συνασπισμού" υπάρχει από παλιά διαμάχη στο θέμα ενδεχόμενης ένταξης στο ΝΑΤΟ και εγκατάλειψης του καθεστώτος ουδετερότητας, διαμάχη που έχει τις ρίζες της και στην διαφορετική ιδεολογία των δύο κομμάτων, με τους Συντηρητικούς του Λαϊκού Κόμματος να υπεραμύνονται εδώ και χρόνια της ένταξης στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, χαρακτηρίζοντας "αναχρονιστικό" το καθεστώς της αυστριακής ουδετερότητας.

Επανειλημμένα όμως το Λαϊκό Κόμμα έχει αναγκαστεί να μετριάσει την υποστήριξή του αυτή από το γεγονός πως, ακόμη και εικοσιένα χρόνια μετά την ένταξη της Αυστρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (την 1η Ιανουαρίου 1995) και πάνω από 25 χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι πολίτες της, στη συντριπτική τους πλειονότητα, συνεχίζουν να παραμένουν "πιστοί" στο καθεστώς της διαρκούς ουδετερότητας της χώρας και να απορρίπτουν κατηγορηματικά μια προσχώρησή της στο ΝΑΤΟ.

Χαρακτηριστικό είναι, πως σε όλες τις σχετικές δημοσκοπήσεις, πάνω από το 70% των ερωτηθέντων θέλει τη διατήρηση της ουδετερότητας της Αυστρίας σε κάθε περίπτωση, ώστε να θεωρείται πως η ουδετερότητα φυλάσσεται ως "κόρη οφθαλμού" από τους πολίτες της.

Η διαρκής ουδετερότητα της Αυστρίας είχε ψηφιστεί από την αυστριακή Βουλή με συνταγματικό νόμο στις 26 Οκτωβρίου του 1955, όταν η χώρα - έπειτα από δέκα χρόνια διαίρεσής της σε τέσσερις ζώνες επιρροής - επανακτούσε την πλήρη κυριαρχία της με την αποχώρηση και του τελευταίου ξένου στρατιώτη των τεσσάρων συμμαχικών δυνάμεων (ΗΠΑ, Σοβιετική Ένωση, Γαλλία και Αγγλία) και από τότε η 26η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ημέρα εθνικής επετείου στην Αυστρία.

Πηγή ΑΠΕ - ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου