Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Μαΐ 2014

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος 

Προχθες ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε ότι, την Δευτέρα μετά τις Ευρωεκλογές, και ανεξαρτήτως του αποτελέσματός τους, θα πάει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και θα ζητήσει νέα κυβέρνηση ευρυτέρας συνθέσεως, με τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ ή και του ΣΥΡΙΖΑ. Λίγοι έδωσαν σημασία σ’ αυτές τις δηλώσεις, ίσως γιατί ο κ. Ευ. Βενιζέλος κάνει συνέχεια δηλώσεις. 

Αλλά οι δηλώσεις αυτές έχουν σημασία και δρομολογούν εξελίξεις. Καθώς οι εθνικές εκλογές πλησιάζουν, ο κ. Ευ. Βενιζέλος βλέπει με τρόμο να έρχεται η ώρα της πολιτικής συνταξιοδότησής του (κατά τα άλλα δεν θα μείνει άνεργος, τον περιμένει μία ωραία έδρα Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης). Η απώλεια της βουλευτικής ιδιότητας, όμως, συνοδεύεται από το τέλος των ποικίλων προνομίων που τη συνοδεύουν.

Αυτά ισχύουν και για το σύνολο των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που πιθανότατα θα απουσιάζει από την επόμενη Βουλή, της ΔΗΜΑΡ, που κι αυτή μάλλον θα εξαφανιστεί από το προσκήνιο, όπως και για μεγάλο μέρος των βουλευτών της ΝΔ. Όλοι αυτοί ένα ζητούμενο έχουν: να καθυστερήσουν όσο περισσότερο γίνεται τις επόμενες εθνικές εκλογές.

Το αποτέλεσμα  των ευρωεκλογών, όμως, θα φέρει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τις εθνικές εκλογές πιο κοντά. Ο κ. Βενιζέλος και όλοι οι υποψήφιοι συνταξιούχοι πολιτευτές θα επιχειρήσουν, λοιπόν, να τις καθυστερήσουν. Η παρούσα κυβέρνηση θα εξέλθει από τις ευρωεκλογές από εξασθενημένη έως βαρύτατα τραυματισμένη. Θα χρειαστεί ένα νέο σχήμα με ευρύτερη κοινοβουλευτική υποστήριξη, για να παρατείνει το βίο της παρούσας Βουλής έστω γιά λίγους μήνες, έστω για λίγες εβδομάδες.

Την πρωτοβουλία αναλαμβάνει, λοιπόν, ο κ. Ευ. Βενιζέλος. Η δήλωσή του ότι θα πάει στον κ. Παπούλια «όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών», σημαίνει σε απλά ελληνικά ότι θα ζητήσει νέα κυβέρνηση. Δεν θα πάει στον Πρόεδρο ούτε για κουβεντολόϊ ούτε για να ζητήσει εσωτερικό ανασχηματισμό της κυβέρνησης Σαμαρά, κάτι που είναι αρμοδιότητα του κ. Σαμαρά. Ο Ευ. Βενιζέλος θα πει ότι, λόγω του αποτελέσματος των εκλογών (ιδίως αν το ΠΑΣΟΚ έχει υποστεί πανωλεθρία, αλλά και αν δεν έχει υποστεί...) απαιτείται «νέο ξεκίνημα». Θα πει ότι το ΠΑΣΟΚ αποσύρει την εμπιστοσύνη του από την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και θα ζητήσει να αρχίσει η διαδικασία των εντολών. Θα προτείνει να συγκροτηθεί μία νέα τρικομματική κυβέρνηση με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ. Για να κάμψει τις αντιστάσεις της ΔΗΜΑΡ, ο Ευ. Βενιζέλος θα δεσμευθεί ότι ο Πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης δεν θα προέρχεται από την ΝΔ. Βάζουμε στοίχημα ό,τι θέλετε, ότι θα προσφερθεί να αναλάβει ο ίδιος την πρωθυπουργία, «θυσιαζόμενος επ’ αγαθώ φιλτάτης πατρίδος....». Είναι, άλλωστε, η τελευταία του ευκαιρία να γίνει Πρωθυπουργός, έστω γιά λίγες εβδομάδες. Όλα αυτά, φυσικά, εάν το ευρωεκλογικό τσουνάμι δεν είναι τόσο μεγάλο που σαρώσει μονομιάς τα πάντα.

Πηγή KontraNews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Είναι γεγονός ότι οι πολίτες έστειλαν αυστηρό μήνυμα προς την κυβέρνηση, με το οποίο αποδοκιμάζουν τη φορομπηχτική πολιτική, την ανεργία, την αχρηματία και την άνευ όρων συμμόρφωση με τις επιταγές του Μνημονίου. Εξίσου ηχηρό μήνυμα έστειλαν οι εκλογείς και προς την κατεύθυνση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με την αποδοκιμασία εκλεκτών υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ σε δήμους και περιφέρειες, οι ψηφοφόροι απέδειξαν ότι αμφιβάλλουν για τις ικανότητες και τις προθέσεις των προβεβλημένων στελεχών αυτού του αντιφατικού μορφώματος.

Ωστόσο, το δεύτερο μέρος της εκλογικής εξίσωσης δεν πρέπει να οδηγεί σε εφησυχασμό - πολλώ δε μάλλον σε υπεραισιόδοξες αναλύσεις και αλαζονεία. Αυτά τα έχει πληρώσει πολύ ακριβά η παράταξη. Αλλωστε, είναι αρκετά πρόσφατη η πορεία του Γιώργου Παπανδρέου προς την εξουσία, για να ισχυρίζονται ορισμένοι ότι την έχουν λησμονήσει.

Στην αρχή έδειχνε ότι δεν έπειθε κανέναν. Στη συνέχεια η εκλογική ισχύς του αυξανόταν, αλλά οι «αναλυτές» αποφαίνονταν ότι «δεν δημιουργεί ρεύμα νίκης». Τέλος, το 2009 επικράτησε στις εκλογές με μεγάλη διαφορά έναντι της Ν.Δ. - και όλοι μας είδαμε πού κατέληξε αυτός ο τραγέλαφος.

Τέτοιου είδους νοοτροπίες διευκολύνουν τους αντιπάλους να κερδίζουν χώρο τόσο στην κοινωνία όσο και στους θεσμούς, που επηρεάζουν την καθημερινότητα των πολιτών. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα κόμμα που άλλοτε πάλευε για την εκπροσώπησή του στη Βουλή και άλλοτε συγκέντρωνε ποσοστά εγγύς του 4%. Η παρουσία του στην Αυτοδιοίκηση ήταν περιθωριακή και τώρα δείχνει να έχει εδραιωθεί, να έχει αποκτήσει ρίζες στην κοινωνία και να διευρύνει την απήχησή του - γεγονός που δεν πρέπει να αφήνει κανέναν αδιάφορο.

Τα λάθη του παρελθόντος δεν πρέπει να επαναληφθούν. Το εκκρεμές της κοινωνίας ποτέ δεν αποκτά κλίση προς τα αριστερά εν μια νυκτί. Είναι μια διαδικασία που εξελίσσεται σε στάδια και καταλήγει σε μεγάλης κλίμακας καταστροφές.

Φυσικά, την ευθύνη για μια τόσο αρνητική τροπή στον δημόσιο βίο φέρουν πάντοτε τα πρόσωπα που θα μπορούσαν να την αποτρέψουν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Νίκος Ελευθέρογλου

Τελικά, το αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής έμοιαζε λίγο με τις φοιτητικέςεκλογές. Και αυτό γιατί όλοι εμφανίστηκαν κερδισμένοι. Ν.Δ. , ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Χ.Α., ΑΝ.ΕΛ., ΚΚΕ και προσεχώς Ποτάμι. Αν διαβάσετε τις δηλώσεις, τα άπαντα κόμματα πανηγύρισαν -άλλα λίγο, άλλα πολύ- τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών, αφού επί εβδομάδες μας είχαν τρελάνει με τους ανεξάρτητους υποψηφίους και άλλα τινά για να περνάμε την ώρα μας. Για τόσο χαχόλους μάλλον μας έχουν περάσει, που δεν κράτησαν ούτε τα προσχήματα οι αρχηγοί λίγη ώρα αφότου είχαν αρχίσει να βγαίνουν τα αποτελέσματα.

Βέβαια η δήλωση που έγραψε... ιστορία ήταν αυτή της Ρένας Δούρου, η οποία είπε μεταξύ άλλων σε ένα ξέσπασμα μεγαλομανίας (να μην ανέβει, ας πούμε, κανείς αντιπεριφερειάρχης δίπλα της!) ότι, αν πάρει την Περιφέρεια, θα πάρει και την πατρίδα. Αυτή η έρμη πατρίδα τα τραβάει όλα, ακόμη και τις φιλοδοξίες της κυρίας Δούρου.

Ας είναι. Οι χοροί των υποψηφίων και των αρχηγών θα συνεχιστούν και την ερχόμενη Κυριακή, όταν ο χάρτης της Ελλάδας θα... βαφτεί αναλόγως με τα χρώματα των ανεξάρτητων υποψηφίων και όλα καλά και όλα ωραία. Η (συγ)κυβέρνηση τότε θα επικεντρωθεί στα αποτελέσματα των περιφερειών και η αξιωματική αντιπολίτευση στα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Και όλοι για άλλη μια φορά θα είναι ικανοποιημένοι. Αυτά όλα βέβαια εάν ο κυρίαρχος λαός δεν τα πάρει στο κρανίο, όπως λέει και η νεολαία μας, και ανατρέψει τη μοιρασιά και τότε βρεθούν όλοι προ εκπλήξεως.

Ολοι «νικητές» λοιπόν τις Κυριακές, εκτός από έναν: Τον πολίτη. Τον πολίτη που δοκιμάζεται -αλλά από την ερχόμενη Δευτέρα δεν θα έχει άλλοθι- και υποφέρει. Τον πολίτη που θα του έρθει το εκκαθαριστικό και θα τρέχει να σωθεί. Τον πολίτη που και πάλι θα κληθεί να πληρώσει τον λογαριασμό παρά τα όποια πλεονάσματα. Δεν γνωρίζουμε εάν η κυβέρνηση την επομένη των ευρωεκλογών θα ενεργοποιήσει το σχέδιο, που υπάρχει καβάτζα στο σύστημα, και αναζητήσει είτε νέο είτε νέους εταίρους. Ή αν θα επαναλάβει την πεπατημένη της ιστορίας Παπαδήμου, μια και σοφά όλοι εκ των προτέρων διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν να οδηγήσουν τον τόπο σε περιπέτεια που θα σημάνουν οι εκλογές.

Για να δούμε τι θα δούμε την ερχόμενη Δευτέρα. Οχι τίποτε άλλο, αλλά για να καθίσει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Μια και το σύστημα εντός και εκτός Ελλάδας φαίνεται ότι έχει ακόμη πολλές ρεζέρβες αλλά και συστήματα να εφαρμόσει. Το θέμα είναι αν θα τα ενεργοποιήσει με τη συναίνεσή μας ή στα κρυφά. Οπως έγινε και με την περίπτωση Παπανδρέου, την αλήθεια της οποίας μαθαίνουμε αποσπασματικά και σε δόσεις...

Επικοινωνία με τον συντάκτη
neleftheroglou@dimokratianews.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Προκλητική ενέργεια των Γκρίζων Λύκων στην Θράκη, λίγο πριν τις κάλπες των ευρωεκλογών 
Καφέδες "κερνούσε " ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ σε όποιον ήθελε να καθαρίσει... Έχουν πράγματι "παράδοση" στον καφέ τα komsu...

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
Πηγή «Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!»

Προκλητική ενέργεια του DEB (κόμμα Γκρίζων Λύκων Θράκης) που κατεβαίνει στις ευρωεκλογές, με την άδεια του Αρείου Πάγου, η οποία αγγίζει τα όρια «πολεμικής πρόκλησης», υλοποιείται στα ορεινά και πεδινά μουσουλμανικά χωριά των Νομών Ξάνθης και Ροδόπης, τις τελευταίες ημέρες.

Υπάρχει μία μουσουλμανική παροιμία, που λέει πως «τον καφέ που μας κέρασαν τον θυμόμαστε 40 χρόνια», η οποία εξηγεί τα χρόνια συναισθήματα που αναπτύσσονται μεταξύ δύο φίλων.
Πριν 2 χρόνια, το κόμμα DEB είχε «συλληφθεί» να χρησιμοποιεί μία παραλλαγή αυτής της παροιμίας, όταν μέλη και στελέχη του πλησίαζαν νεαρές μουσουλμάνες και τις καλούσαν να πιούν ένα καφέ μαζί τους και να εγγραφούν στο DEB, το οποίο –φυσικά- προσέφερε δωρεάν εκδρομές και διακοπές στην Κωνσταντινούπολη, την Αττάλεια και άλλες πόλεις της γείτονος Τουρκίας.

Τώρα, κι ενώ διανύουμε τις τελευταίες ημέρες της προεκλογικής περιόδου των ευρωεκλογών, το ίδιο κόμμα «συνελήφθη» να μοιάζει δωρεάν συσκευασίες καφέ σε μουσουλμάνους ορεινών και πεδινών αυστηρά μειονοτικών χωριών.
Στην συσκευασία δώρου των 250 γραμμαρίων, είναι κολλημένο το λογότυπο του κόμματος των Γκρίζων Λύκων και αναγράφει την μουσουλμανική παροιμία, αφήνοντας με τον τρόπο αυτό πέρα από το ιδιόμορφο κάλεσμα στήριξής του και πάρα πολλά υπονοούμενα για το μέλλον απέναντι στην Ελλάδα.
Η συσκευασία – δώρο γράφει συγκεκριμένα:
«Ένας καφές που σου κέρασαν, τον θυμάσαι για 40 χρόνια.
Ας είμαστε όλοι μαζί για πολλές σαρακονταετίες»
Η συγκεκριμένη ενέργεια, χαρακτηρίζεται απολύτως επιθετική και προκλητική απέναντι στην Ελλάδα και αποτελεί προοίμιο της μετέπειτα συμπεριφοράς του συγκεκριμένου εξτρεμιστικού και ανθελληνικά κινούμενου κόμματος «τούρκων της Δυτικής Θράκης».
Με δεδομένο πως διανύουμε την προεκλογική περίοδο, στην οποία –αν μη τι άλλο- η συμπεριφορά και οι κινήσεις του συγκεκριμένου κόμματος θα έπρεπε να χαρακτηρίζεται ως «ήρεμη», χωρίς καν δημιουργία υψηλών τόνων σε πολιτικές εκφράσεις, διαπιστώνεται πως η ηγεσία του DEB έχει επιλέξει ήδη την οδό της πρόκλησης, της ασέβειας και της φυγής από την φυσιολογική πορεία που ακολουθούν τα υπόλοιπα Ελληνικά κόμματα.

Εκείνοι που ελέγχουν και αποφασίζουν τα απάντα για το DEB, γνωρίζουν, φυσικά, πως η εκλογή είναι απίθανη (λόγω του εκλογικού ορίου του 3,7%) και επιλέγουν από τώρα την πολιτική της θρασύτατης πρόκλησης και ρήξης με την Ελληνική πολιτεία και, κυρίως, με το αίσθημα των απλών πολιτών, κυρίως των μουσουλμάνων, στους οποίους επιθυμούν να εμφυσήσουν συναισθήματα τα οποία δεν συνάδουν με την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια των πολιτών στην περιοχή της Ελληνικής Θράκης.


«Ο καφές της παρηγοριάς του χαμένου» ή «ο καφές της ευγνωμοσύνης προς τους ευεργέτες της μητέρας πατρίδας»; Αν μη τι άλλο, ισχύουν και οι δύο εκδοχές της «μετάφρασης» του μηνύματος του DEB που εξαπλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς στους μουσουλμάνους της Θράκης. Δυστυχώς, το αίσθημα της εγκατάλειψης και αποχώρησης της Ελληνικής πολιτείας, είναι ιδιαίτερα έντονο σε όλους τους κατοίκους της Θράκης (χριστιανούς και μουσουλμάνους), που νιώθουν πλέον πως ο καθένας από τη δική του πλευρά πρέπει να παλέψουν για να κρατήσουν όσα με τόσα άνεση «εγκαταλείπει» το κράτος των καρεκλοκένταυρων των Αθηνών.

Δυστυχώς, από την πολιτική ηγεσία – κυβέρνησης της Ελλάδας, η ιεράρχηση και ταξινόμηση αντιμετώπισης παγίων και εκτάκτων αναγκών ή προβλημάτων της χώρας φαίνεται πως δεν συμπεριλαμβάνει καν την αντιμετώπιση ακραίων φαινομένων που αναπτύσσονται στην Ελληνική Θράκη, αφού οι θεσμικά υπεύθυνοι φαίνεται να αδιαφορούν για την υφιστάμενη κατάσταση, η οποία είναι προπομπός μεγαλύτερων προκλήσεων του Ελληνισμού και της Ελληνικότητας της περιοχής.

Με πολιτικές αποφάσεις και με την πρόφαση της οικονομικής κρίσης και της έκτακτης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα, η Ελληνική Πολιτεία λαμβάνει αποφάσεις (ή αποφεύγει να αντιμετωπίσει μείζονα ζητήματα) καταστροφικές απέναντι στις παράνομες δραστηριότητες κυρίως των τουρκικών υπηρεσιών αλλά και την κινητικότητα του εκάστοτε τούρκου προξένου της Κομοτηνής που αναπτύσσονται στους νομούς Ροδόπης, Ξάνθης και Καβάλας. Σαν παράδειγμα, αναφέρουμε το κλείσιμο αστυνομικών τμημάτων σε κρίσιμες μουσουλμανικές περιοχές όπου υπάρχει υψηλή κινητικότητα τούρκων "τουριστών" (και όχι μόνο) και την απογύμνωση του ευρύτερου ορεινού όγκου της Θράκης, από κρατικές υπηρεσίες, γεγονός που υποδηλώνει την σιωπηρή αποχώρηση του Ελληνικού κράτους από τις περιοχές και αυτές και την ταυτόχρονη σιωπηλή παράδοσή τους στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, δημιουργώντας την αίσθηση της εγκατάλειψης των Ελλήνων μουσουλμάνων (Πομάκων), οι οποίοι φαίνεται πως «παραδίδονται» στα χέρια του τουρκικού προξενείου, δηλαδή της Τουρκίας…

Με δεδομένη την πρωτιά του κόμματος των Γκρίζων Λύκων στο νομό Ροδόπης, στην κάλπη των ευρωεκλογών, τα περιθώρια δεν στενεύουν απλά, αλλά καθίστανται ανυπόφορα, για όποιον αισθάνεται την πραγματικότητα. Και, ίσως, η καλύτερη πρώτη απάντηση που μπορεί να δοθεί αυτή τη στιγμή είναι μέσω της κάλπης, αφού οι Έλληνες καλούνται να στηρίξουν εκείνους που θα τους εκπροσωπήσουν όχι μόνο στους Δήμους και στις Περιφέρειες, αλλά και στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου απαιτείται να συμμετέχουν σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό εκείνοι που θα δώσουν τον «νυν υπέρ πάντων αγώνα» υπέρ της πατρίδας, υπέρ βωμών και εστιών, υπέρ της Ελλάδας και της Ελληνικότητας του συνόλου της υπάρχουσας γεωγραφικής έκτασης της χώρας.

Και για όσους δεν κατάλαβαν ακόμη τι ακριβώς συμβαίνει, στις σύγχρονες Θερμοπύλες της Ελληνικής Θράκης, της Δυτικής Μακεδονίας, της Ηπείρου, των Δωδεκανήσων και των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, οι αγώνες που δίνονται είναι καθημερινοί και είναι «μάχες» ουσίας και όχι εντυπωσιασμού. Και αυτές τις σύγχρονες Θερμοπύλες δεν είναι δυνατόν να εγκαταλειφθούν, από κανέναν…


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Ποιον απειλείτε, ρε μορμολύκεια της πολιτικής; Ποιος σάς έδωσε το δικαίωμα να χρησιμοποιείτε το μόνο όπλο που έχετε αφήσει στον λαό, που δεν είναι τίποτε άλλο από την ψήφο, για να κάνετε το στημένο σας παιχνίδι;

Από πού πήρε το δικαίωμα ο Σαμαράς και προεκλογικά τάζει εκτός των άλλων και 550,000 θέσεις εργασίας, όταν ο ίδιος ήταν αυτός που απαγόρευσε στους Έλληνες να εργάζονται για να κάνει τα χατίρια των δανειστών; Από τη μια έχει καταφέρει να στήσει στις ουρές του ΟΑΕΔ όλο το εργατικό δυναμικό της χώρας για 400 ευρώ επίδομα και ξαφνικά ο κουβαρντάς θα ανοίξει την πόρτα εργασίας με το που θα ανοίξουν οι κάλπες! Ποιον απειλείς, πρωθυπουργέ, ότι δεν θα του δώσεις δουλειά αν δεν πάρεις την ψήφο του; Τι σε κάνει να θεωρείς ότι είσαι ο Λουδοβίκος αυτής της χώρας που ορίζεις τις θέσεις εργασίας και τις έχεις κιόλας τακτοποιήσει αρκεί να σε πληρώσουν σαν να ήσουν μπράβος κωλόμπαρου που με ψήφους θα δώσεις εργασία ξευτελίζοντας και τον άνεργο αλλά και την ίδια την εργασία;

Ποιον απειλεί ο Βενιζέλος ότι θα έχουμε «βία και έκφραση ναζισμού» αν δεν συσπειρωθεί το παλιό ΠΑΣΟΚ και δώσει ώθηση στην Ελιά να συγκυβερνήσει με άνεση; Πόσο καλά ξέρει τον ναζισμό και την προκατασκευασμένη βία ο Βενιζέλος για να είναι τόσο σίγουρος προεκλογικά ότι αν δεν πάρει τα ποσοστά που γουστάρει, η Ελλάδα την επόμενη ημέρα θα γίνει πεδίο μάχης; Και στο κάτω-κάτω από πού πήραν το δικαίωμα οι Πασοκτσήδες να θεωρούν ότι μόνο αυτοί δεν είναι ναζιστές και βίαιοι αλλά εκφραστές «της δημοκρατίας και της ανάπτυξης» όπως δήλωσε ο πρόεδρος τους;

Το ξύλο που έδωσαν, τόσο το σωματικό όσο και το ψυχολογικό, τα όργανα της εξουσίας σε όλες τις διακυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ συγκρίνονται μόνο με τα ΕΑΤ-ΕΣΑ της Χούντας. Οι Πασόκοι είχαν φθάσει να δίνουν εντολές στα ΜΑΤ να βαράνε ανελέητα γερόντια που ζητούσαν τα δεδουλευμένα τους και τώρα μιλούν για τη βία και το ναζισμό των άλλων;
Έχει να μάς πει κάτι ο σοβαρός συνταγματολόγος Βενιζέλος, που πριν έξι μήνες ήταν υπέρ της φυλάκισης των βουλευτών της Χ.Α εκτοξεύοντας της δημοφιλία τους και ξαφνικά προεκλογικά το κόμμα της Χ.Α όχι μόνο δεν είναι «συμμορία εγκληματιών» αλλά έχουν και δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους στις 12 από τις 13 Περιφέρειες της χώρας; Τι είναι το σύνταγμα τελικά , Βενιζέλε, κιλότα;

Απειλές και από τον Τσίπρα αλλά με αριστερίστικο, διανοουμενίστικο, προοδευτικο τρόπο. Ο Αλέξης είναι κατά της έντονης διαμάχης αλλά να απειλεί προεκλογικά ξέρει.
Από το Μιλάνο το παιδί έβαλε το δίλημμα. «Ή Μακιαβέλι ή Γκράμσι», πιάνοντας τους δύο Ιταλούς φιλοσόφους για να πείσει τους Ιταλούς ψηφοφόρους του. Δηλαδή Αλέξη, εσύ πήρες από μόνος σου το δικαίωμα να μάς πεις ότι ζούμε υπό Μακιαβελική Ευρώπη και θα έρθεις εσύ ως κομουνιστής Γκράμσι και θα ανατρέψεις την κατάσταση. Μας τρομάζεις Αλέξη, διότι μπορεί ο Γκράμσι να τράβηξε των παθών του τον τάραχο μην καταφέρνοντας να αλλάξει τον κόσμο με τις ιδέες του, αλλά από τον ίδιο χώρο πέρασε και ο Μουσολίνι το 1914 και μετά έγινε όχι απλά Μακιαβέλι αλλά Μακιαβελάρα. Εσύ λοιπόν, ποιον ρόλο θα παίξεις στην νέα Ε.Ε που σχεδιάζεις; Του Γκράμσι στην φυλακή ή του πρώην αριστερού Μουσολίνι κολλητού του Χίτλερ;

Βρε Αλέξη μου, μη νομίζεις πως ό,τι σερβίρεις είναι εγγυημένο σαν την πεσκανδρίτσα του σεφ Λαζάρου! Η «Ανατροπή» σου ήρθε τριτοτεταρτοπέμπτη στις αυτοδιοικητικές κι εσύ συνεχίζοντας την πενθήμερη μάς πετάς μπαρούφες από την Ιταλία ως γνήσιος απόγονος της λαμογιάς του «Ιστορικού Συμβιβασμού» που οδήγησε ακόμη και την Ιταλία του Γκράμσι στον Μπερλουσκονισμό. Οι «Ανατροπές», Αλέξη μου, δεν γίνονται με φανφάρες και πομπώδεις αναφορές να τσιμπάει το πόπολο γιατί ενώ καίγεται το χωριό μας, εσύ περί άλλων τυρβάζεις αφήνοντας τις νοητές απειλές να πλανώνται στον αέρα. (Απορία: Ο Μακιαβέλι τι διαφορετικό έκανε;)

Κύριοι πολιτικάντηδες, δεν χρειάζονται απειλές διότι πάνω από το 50% των ψηφισάντων στις αυτοδιοικητικές επικρότησε την πολιτική σας. Το μπέρδεμα είναι αν μάς δουλεύετε εσείς ή ο ίδιος ο λαός. Την επόμενη Κυριακή που θα κερδίσει ο Αλέξης ο Ανατροπέας και θα ζητάει εθνικές εκλογές θα του απαντάνε με το ποσοστό που πήραν την προηγούμενη Κυριακή. Φαύλος κύκλος και απόλυτη κυριαρχία του Μακιαβελισμού με απόλυτη υποταγή στον «Ηγεμόνα» που όλοι οι πολιτικάντηδες υπηρετείτε χρησιμοποιώντας την απειλή ως ηγεμονικό όπλο αφού έχετε αποδεχθεί ότι «οι άνθρωποι κάνουν το καλό μόνο από ανάγκη» και για να φθάσουν στην ανάγκη έχετε δώσει μάχες δεκαετιών.

Έτσι λοιπόν, ως νέοι Κόπερφιλντ μέσα σε έξι μέρες θα μεταμορφώσετε το περίπου 60% που ψήφισαν γαλαζοπράσινα σε ροζ ανατροπή. Ο ίδιος ο θεός εφτά ημέρες χρειάστηκε να κατασκευάσει τους Ηγεμόνες. Ακόμα κι αυτόν, ως γνήσια Μακιαβελικά τέκνα, τον νικάτε κατά κράτος!

Αποδείξατε περίτρανα πως "Ανάγκας και Λαοί πείθονται".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Πόση ασφάλεια μπορούν να νιώθουν οι Έλληνες, χριστιανοί και μουσουλμάνοι της Ρόδου, με τα "μπουμπούκια" που τους στέλνει η Άγκυρα, για να μάθουν στα παιδιά τους τα τουρκικά;

Το ερώτημα αυτό είναι το πλέον βασανιστικό και ειδεχθές, που μπορεί να υποβληθεί σε κάποιον πατέρα ή μητέρα, όταν αντιλαμβάνεται πως η εμφάνιση ενός δάσκαλου μπορεί να είναι ο "δούρειος ίππος" καταστροφής του παιδιού του.
Άλλα κτήνη, που ασκούν το ίδιο χόμπι, συλλαμβάνονται αφού αφήσουν πίσω τους συντρίμια τις ψυχές των σεξουαλικών θυμάτων τους και, φυσικά, των γονιών που πίστεψαν πως "ο δάσκαλος μαθαίνει στο παιδί τους την τουρκική γλώσσα, χωρίς να διανοηθούν τον κίνδυνο στον οποίο εκθέτουν τα βλαστάρια τους.

Με ενδιαφέρον διαβάσαμε ανάρτηση από ιστολόγιο της Ρόδου, που αναφέρεται σε κάποιον ηλικιωμένο από την Κομοτηνή, που βρίσκεται και δραστηριοποιείται επαγγελματικά τελευταία στο νησί.
Μάλιστα, οι πληροφορίες τον θέλουν να μπαινοβγαίνει στο Τουρκικό Προξενείο της Ρόδου, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζεται ως "δάσκαλος τουρκικών". Είτε για να τον στηρίξουν οικονομικά, είτε για να βοηθήσουν τα παιδιά τους επαγγελματικά, ορισμένοι μουσουλμάνοι αλλά και χριστιανοί του νησιού του εμπιστεύονται τα παιδιά τους...

Όμως, σύμφωνα με φήμες που κυκλοφορούν, ο εμφανιζόμενος ως ευυπόληπτος αυτός κύριος δάσκαλος τουρκικών, φέρεται να διατηρεί στον τόπο καταγωγής και διαμονής του (στην Κομοτηνή), μία μυστική ζωή και με την βοήθεια κάποιων φίλων του που του εξασφαλίζουν νεαρά κορίτσια (αποκλειστικά μουσουλμάνες) για να ικανοποιεί μαζί τους τις σεξουαλικές του διαστροφές.

Δεν θα αναρωτηθούμε αν και κατά πόσο γνωρίζουν οι μουσουλμάνοι γονείς της Κομοτηνής την δράση του συγκεκριμένου "δασκάλου τουρκικών", ούτε θα αναρωτηθούμε τι συμβαίνει στη συνέχεια με τα θύματά του, αφού γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά πως ο νόμος της σιωπής (λόγω ντροπής) που ισχύει μεταξύ των μουσουλμάνων, είναι αδύνατον να διαρραγεί.

Θα αναρωτηθούμε, όμως, πως είναι δυνατόν, από τη στιγμή που οι πληροφορίες αυτές, που αφορούν την ποιότητα του συγκεκριμένου τούρκου πράκτορα που δρα στο νησί της Ρόδου και δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον σε συζητήσεις που ανοίγει για τις παραλίες του νησιού, αλλά και άλλων μικρότερων νησιών των Δωδεκανήσων, να έχουν φτάσει μέχρι τη Θράκη και να μην έχουν υποπέσει στην αντίληψη των μουσουλμάνων της Ρόδου, κάποιοι από τους οποίους πληρώνουν αδρά τον "δάσκαλο τουρκικών" για να μαθαίνει στα παιδιά τους... τουρκικά!

Γνωρίζοντας πως ισχύει η παροιμία που λέει "ο ενδιαφερόμενος τα μαθαίνει πάντα τελευταίος", ανησυχώντας ειλικρινά και σκεπτόμενοι την οικογενειακή ασφάλεια των μουσουλμάνων της Ρόδου, ευελπιστούμε, πως η τοπική μουσουλμανική κοινότητα θα κινηθεί ταχύτατα για να απομακρύνει τον συγκεκριμένο δάσκαλο, που είναι άκρως επικίνδυνος για τις νεαρές μουσουλμάνες του νησιού. Αν μη τι άλλο, ο πρόεδρος των μουσουλμάνων της Ρόδου, θα έπρεπε να είναι ήδη ενήμερος σχετικά και να έχει ήδη φροντίσει να προστατεύσει τους μουσουλμάνους της όμορφης Ρόδου. Εκτός και εάν, ως πρόεδρος θεωρεί πρωτεύον καθήκον του τα γεύματα με τους τουρκοπράκτορες (από Ελληνική Θράκη και Τουρκία) που επισκέπτονται συνεχώς το νησί και αδιαφορεί για την ευθύνη που έχει ως πρόεδρος του Συλλόγου Μουσουλμάνων Ρόδου... 

Σε κάθε περίπτωση, εμείς θέλουμε να θυμίσουμε μία άλλη παροιμία, την οποία είμαστε βέβαιοι πως ο πρόεδρος του συλλόγου μουσουλμάνων της Ρόδου γνωρίζει: "Κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε" αγαπητέ πρόεδρε, που τόσο εύκολα άρχισες να εισάγεις στην κοινωνία των Ελλήνων μουσουλμάνων της Ρόδου, άτομα αγνώστου ηθικής και σκοπιμοτήτων... Εκτός και αν, σαν πρόεδρος, αποδέχεσαι -χωρίς να κάνεις κανέναν έλεγχο- οτιδήποτε σου λένε κάποιοι, επειδή είναι μουσουλμάνοι και έχοντας καλή καρδιά τους πιστεύεις εκθέτοντας αυτόματα τα νεαρά κορίτσια των μουσουλμάνων της Ρόδου σε πολύ μεγάλο κίνδυνο...
Ελπίζουμε, πως εμείς από τη Θράκη και ως Έλληνες χριστιανοί, δεν δείχνουμε περισσότερο ενδιαφέρον από τους μουσουλμάνους -και όχι μόνο- της Ρόδου, για την ασφάλεια και την ακεραιότητα των νεαρών κοριτσιών τους... και, ελπίζουμε, πως οι μουσουλμάνοι της Ρόδου θα καταφύγουν στις αρμόδιες Ελληνικές αρχές για να διασφαλίσουν τα ίδια τους τα παιδιά...

 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Κωνσταντίνος 

Λίγες ημέρες μας χωρίζουν από την Κυριακή των ευρωεκλογών, την Κυριακή που έχει χαρακτηριστεί ως «η μητέρα των μαχών» για τα πολιτικά κόμματα της Ελλάδας, αφού αναμένεται να καταγραφεί η δυναμική τους και ουσιαστικά να εντυπωθεί ο νέος πολιτικός χάρτης της Ελλάδας.

Αυτό αφορά, βεβαίως, την Ελλάδα και όχι την Θράκη, την μέχρι σήμερα Ελληνική Θράκη, η οποία έχει στοχευθεί από την τουρκική εξωτερική πολιτική και δέχεται το τεράστιο βάρος της τουρκικής προπαγάνδας, προκειμένου να καταγραφεί (έστω και στατιστικά) ως «περιοχή αμφισβητούμενης εθνοτικής δομής» και ως εκ τούτου να κινηθούν στην συνέχεια διαδικασίες (εκ μέρους της Τουρκίας) πίεσης προς την κυβέρνηση των Αθηνών, για μία «διευθέτηση του ζητήματος των τούρκων της Δυτικής Θράκης».

Σύμφωνα με το τουρκόγλωσσο περιοδικό Ροντόπ Ρουζγκαρί, η κύρια στόχευση της Τουρκίας (και φυσικά του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής) είναι «στις 25 Μαΐου στις ευρωεκλογές αναμένεται το κόμμα DEB που συμμετέχει με 38 υποψήφιους να τερματίσει πρώτο στον νομό Ροδόπης», προχωρώντας στο σχέδιο μίας ιδιότυπης "άλωσης" της Ελληνικής Θράκης. 
Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος των αυτοδιοικητικών εκλογών της προηγούμενης Κυριακής (18 Μαΐου 2014) με βάση τα οποία ο νυν Δήμαρχος Κομοτηνής κ. Πετρίδης (θεωρείται ήδη εκλεγμένος νέος δήμαρχος μέσα από μία τυπική διαδικασία της 25ης Μαΐου) που δέχτηκε την συνεργασία και την στήριξη υποψηφίων δημοτικών συμβούλων που αποτελούν μαριονέτες του τούρκου προξένου και λειτουργούν αποκλειστικά προς την κατεύθυνση ικανοποίησης των συμφερόντων της Τουρκίας επί της Ελληνικής Θράκης (και όχι υπέρ των Ελληνικών συμφερόντων στην περιοχή), ο στόχος της Τουρκίας θεωρείται απολύτως εφικτός, αφού δεν κατόρθωσε απλά να συσπειρώσει και να κατευθύνει στον απόλυτο βαθμό τις μειονοτικές ψήφους που ελέγχει, αλλά επέβαλε και ένα άτυπο αδιέξοδο σε οποιαδήποτε επιλογή θα μπορούσε να υπάρξει με πιθανότητες να ανατρέψει τους τουρκικούς σχεδιασμούς (π.χ. προς μεγάλη έκπληξη πάρα πολλών δεν επιλέχθηκε από τους πολίτες της Κομοτηνής η παράταξη ανεξάρτητων πολιτών «Σπάρτακος», η οποία ήταν «κόκκινο πανί» για το τουρκικό προξενείο, δημιουργώντας μέσα από αυτή την "κίνηση αυτοχειριασμού" σειρά σοβαρών ερωτημάτων για την αντίληψη -επί της σοβαρότητας της λειτουργίας της δημοτικής αρχής- των ψηφοφόρων του Δήμου Κομοτηνής)…

Η Τουρκία διαφημίζει το κόμμα DEB (το κόμμα των ακραίων «τούρκων» εθνικιστών Γκρίζων Λύκων) ακόμη και μέσα στην τουρκική επικράτεια (κυρίως σε περιοχές της Ανατολικής Θράκης) με διαφημιστικές πινακίδες, προκειμένου να «υπενθυμίσει» στους μετακινούμενους εκ Τουρκίας ψηφοφόρους, «το χρέος τους» προς τους «αδελφούς της Δυτικής Θράκης».
Όπως αποδείχθηκε την προηγούμενη Κυριακή (18 Μαΐου 2014), οι εισαγόμενοι εκ Τουρκίας ψηφοφόροι, δεν είναι απλά αρκετοί, αλλά και ιδιαίτερα «θερμοί», αφού δεν αρκούνται να μεταφέρονται με ναυλωμένα λεωφορεία από την Τουρκία προς τις κάλπες, αλλά σχηματίζοντας μικρά καραβάνια αυτοκινήτων έρχονται στην Ελλάδα για να στηρίξουν τις επιλογές της Τουρκίας και να αλλοιώσουν σε σημαντικό βαθμό την βούληση των μόνιμων κατοίκων της Θράκης (χριστιανών και μουσουλμάνων), παραχαράσσοντας -με την συμμετοχή τους στην διαδικασία των εκλογών- σε πολύ σημαντικό βαθμό το εκλογικό αποτέλεσμα. Μάλιστα, αυτή η «εκλογική παραχάραξη» καταλαμβάνει ολοένα και περισσότερο μεγαλύτερο χώρο, τόσο αριθμητικά επί του πληθυσμού, όσο και γεωγραφικά, δημιουργώντας μία πλαστή εικόνα για το τι πραγματικά συμβαίνει στην Ελληνική Θράκη.

Είναι γνωστό πως το προηγούμενο διάστημα υπήρξε ιδιαίτερα υψηλή κινητικότητα από την πλευρά της Τουρκίας, συγκεκριμένα ανδρών των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, μέσα στην Ελληνική Θράκη. Έχει παρατηρηθεί σειρά από επισκέψεις (αυτοκινήτων μεγάλου κυβισμού, με τουρκικές πινακίδες) και πληρωμές των τούρκων πρακτόρων (υπό την εποπτεία του τοπικού εκπροσώπου του τουρκικού προξενείου) στα μουσουλμανικά χωριά των νομών Ξάνθης και Ροδόπης. Και αυτά τα χρήματα είναι επιπλέον της ήδη υπάρχουσας μηνιαίας ροής χρημάτων από το τουρκικό προξενείο προς τους μουσουλμάνους της περιοχής (επίδομα μαντήλας κ.α.) τα οποία φτάνουν στο ύψος του 1,5 εκατ. ευρώ και μέσα στα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται μισθοί ιμάμηδων, καθώς και άλλων που εργάζονται για την κάλυψη των «εργασιών» του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής μέσα στην Ελληνική Θράκη.
Επίσης, η δραστηριότητα των ιμάμηδων που έχουν δηλώσει υποταγή στους ψευτομουφτήδες Ξάνθης και Κομοτηνής, αποτυπώθηκε ως ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, αφού οι εκπρόσωποι του Αλλάχ θεώρησαν προτιμότερη την εργασία τους στον τομέα του «πολιτικού προσανατολισμού» των μουσουλμάνων της περιοχής. Μάλιστα, ως είθισται, την τελευταία Παρασκευή πριν τις εκλογές, προτείνοντας την εκλογή συγκεκριμένων υποψηφίων (κάθε ιμάμης προτείνει διαφορετικούς, για να υπάρξει το «απόλυτο αποτέλεσμα» όχι στην απλή χειραγώγηση αλλά στην εκλογή συγκεκριμένων υποψηφίων).

Έτσι, στις τελευταίες εκλογές (δημοτικές και περιφερειακές) και μετά από μελέτη των στοιχείων που είχε στη διάθεσή της η Τουρκία, η οποία στηρίζει πάντα εκείνο το κόμμα που η ίδια κρίνει πως θα είναι στην κυβέρνηση για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα (ενός χρόνου τουλάχιστον) αποφασίσθηκε η στήριξη της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και η ταυτόχρονη «τιμωρία» του ΣΥΡΙΖΑ που αποδείχθηκε πως δεν διαθέτει τα απαραίτητα ποιοτικά χαρακτηριστικά και βρέθηκε σε ιδιαίτερα δυσάρεστη θέση μη μπορώντας να βρει εύκολα υποψηφίους χριστιανούς δημοτικούς συμβούλους στο νομό Ξάνθης.
Έτσι, υπήρξε σαφής εντολή από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής για στήριξη πολύ συγκεκριμένων συνδυασμών με στόχευση 60-30-10 (τοις εκατό) στους περιφερειακούς συνδυασμούς Παυλίδη, Γιαννακίδη και Μορφίδη. Η επιλογή της μη στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ, απέδειξε πως ο τούρκος πρόξενος «μάσησε και έφτυσε» εκλογικά τον Αλέξη Τσίπρα και τον υποψήφιο περιφερειάρχη του, σε μία σαφέστατη επίδειξη ισχύος από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία άφησε την εντύπωση του απόλυτου κυρίαρχου στέλνοντας ένα πολύ καθαρό μήνυμα ισχύος στα πολιτικά κόμματα που συνδιαλέγονται μαζί της.

Σε επίπεδο δημοτικών εκλογών υπήρξε απόλυτος έλεγχος (από την πλευρά του τουρκικού προξενείου) και πολύ μεγάλες εκπλήξεις τοπικά (π.χ. δήμος Ξάνθης και Αβδήρων, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαταλείφθηκε –κυριολεκτικά- και εξαφανίστηκε από τον εκλογικό χάρτη, ενώ στηρίχθηκε μετ’ επιτάσεως ο υποψήφιος του –ΠΑΣΟΚ και νυν δήμαρχος), που αποδεικνύουν πολύ προσεκτικό σχεδιασμό της Τουρκίας, η οποία όχι μόνο προσλαμβάνει τα επιθυμητά αποτελέσματα, αλλά στέλνει και σαφή και απαιτητικά μηνύματα «τυφλής υπακοής» σε πιθανές μελλοντικές συνεργασίες…

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί μία αρκετά ενδιαφέρουσα εξέλιξη που αφορά το μέγεθος της διείσδυσης του τουρκικού προξενείου σε καθαρά μειονοτικούς – μουσουλμανικούς δήμους, όπου παρατηρήθηκε σε κάποιες περιπτώσεις μη επαρκής προσέλευση και εθελοντική συμμετοχή υποψηφίων (που δήλωναν «τούρκοι»), με αποτέλεσμα να «πέσει χρήμα» προκειμένου να συμπληρωθεί ο ελάχιστος αριθμός υποψηφίων. Σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστες πληροφορίες μας, τα ποσά που διατέθηκαν ως δέλεαρ για συμμετοχή, κυμαίνονταν από 1.700 έως 2.000 ευρώ, ενώ υπήρξαν και «εκπλήξεις» κάποιων υποψηφίων που χωρίς εμφανή οικονομική δυνατότητα έδιναν 20 ευρώ ανά ψήφο…! Η συγκεκριμένη εξέλιξη αποδεικνύει πως η Τουρκία συνεχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα διείσδυσης, ιδιαίτερα στους Πομάκους της Ξάνθης, και αυτό είναι ένα αισιόδοξο γεγονός το οποίο δεν πρέπει να αφεθεί – εγκαταλειφθεί, αλλά να προσεχθεί ιδιαιτέρως και να ενισχυθεί από την ελληνική πλευρά, εάν φυσικά η κυβέρνηση της χώρας επιθυμεί να μειώσει την ασκούμενη πίεση και τις εν γένει δραστηριότητες του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής στην Ελληνική Θράκη.

Η επόμενη ημέρα των εκλογών της 25ης Μαΐου είναι απολύτως βέβαιο πως θα βρει μία άλλη Θράκη. Μία Θράκη που δεν θα έχει εκλέξει το κόμμα των Γκρίζων Λύκων (λόγω του ελάχιστου ποσοστού εκλογής, που είναι στο 3,7%), αλλά και μία Θράκη όπου οι τουρκικές απαιτήσεις (μέσω των τουρκοφρόνων, αλλά και μέσω της τουρκικής διπλωματίας) θα αυξηθούν κατακόρυφα, οι καταγγελίες κατά της χώρας θα πάρουν μορφή χιονοστιβάδας και το πολιτικό τοπίο θα δίνει μία εντύπωση συγκυριαρχίας, αφού θα έχουν προηγηθεί νέες συναντήσεις (και φυσικά συμφωνίες) με τους υποψήφιους (κυρίως περιφερειάρχες). Δυστυχώς, κι επειδή έχει ήδη δοθεί σε πολλούς η εντύπωση πως «η Θράκη έχει χαθεί», το Ελληνικό Κράτος οφείλει να αποδείξει έμπρακτα πως τα λάθη του παρελθόντος δεν πρόκειται να επαναληφθούν, αλλά θα χρησιμοποιηθούν ως κανόνες αποφυγής για δράσεις και ενέργειες που απαιτείται να αναπτυχθούν άμεσα στην περιοχή. Μάλιστα, η απομάκρυνση - κλείσιμο των αστυνομκών τμημάτων από τον ορεινό όγκο της Θράκης, αποτελεί ένα εν δυνάμει έγκλημα που πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή, και στο όνομα της οικονομικής κρίσης η Ελληνική Πολιτεία εγκαταλείπει τεράστιες περιοχές της Ελλάδας, επιτρέποντας την ανεξέλεγκτη δράση των ανθρώπων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής. Η χρονική συγκυρία δεν αφήνει κανένα περιθώριο για χρονική μετακίνηση ή παράλειψη των απαραίτητων ενεργειών και διόρθωσης λανθασμένων επιλογών, που είναι ικανές να αναστρέψουν το δυσάρεστο κλίμα που αυτή τη στιγμή επικρατεί…

ΥΓ: Παρά την απολύτως ευπρεπή, ειλικρινή και ξεκάθαρα πατριωτική στάση και συμμετοχή του Τέρενς Κουίκ, στις περιφερειακές εκλογές στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, το συμπέρασμα για τον Ελληνισμό θεωρείται τραγικό, αφού οι ίδιοι οι κάτοικοι της Θράκης δεν πέρασαν στον δεύτερο γύρο έναν συνδυασμό που τάχθηκε χωρίς περισπασμούς κατά της δράσης, εν γένει λειτουργίας και ύπαρξης του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, στερώντας από τους εαυτούς τους το δικαίωμα ουσιαστικής επιλογής και ταυτόχρονα μίας ηχηρής απάντησης προς εκείνους του κύκλους (εγχώριους και εισαγόμενους) που λειτουργούν υπέρ κομματικών ή άλλων συμφερόντων, αγνοώντας την εθνική ευαισθησία της ακριτικής αυτής περιοχής.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στην μακραίωνη διαδρομή της η ανθρωπότητα έχει περάσει πολλές κρίσεις. Κρίσεις περιορισμού της ελευθερίας, αμφισβήτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατάργησης του δικαίου και της νομιμότητας, αλλά και πολιτικές μεταμορφώσεις. Η σημερινή εποχή όμως, είναι η χειρότερη όλων, γιατί γινόμαστε μάρτυρες μιας παγκόσμιας δημιουργημένης κρίσης, η οποία είναι πρωτοφανής στην ιστορία της ανθρωπότητας και για πρώτη φορά η πολιτική του πλανήτη είναι υπόδουλη και καθορίζεται εξ ολοκλήρου από μια αυθαίρετη, παγκόσμιας εμβέλειας, εξωπολιτική εξουσία δυνάμεων του τραπεζικού κεφαλαίου και της κερδοσκοπίας. Όλες οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ενώσεως υπηρετούν αυτές τις πολιτικές που χαράζει η εξωπολιτική εξουσία δια μέσω των μελών και των στελεχών της και καθορίζονται σε κλειστά συνέδρια που πραγματοποιούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα, προεξέχοντος του συνεδρίου της λέσχης Bilderberg.

Η λέσχη Bilderberg είναι μία ανεπίσημη, ετήσια, μυστική, αμαρτωλή, διατλαντική διάσκεψη που συνεδριάζει μια φορά τον χρόνο σε πολυτελή ξενοδοχεία και θέρετρα στην Ευρώπη και μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια στις ΗΠΑ ή τον Καναδά. Μετέχουν περί τα 120 με 140 άτομα και οι συμμετέχοντες είναι η παγκόσμια επίκαιρη ελίτ πολιτικών (μεταξύ άλλων όλοι οι Γενικοί Γραμματείς του ΝΑΤΟ), επιχειρηματιών (μεταξύ άλλων εκπρόσωποι εταιρειών πετρελαίου και παραγωγής όπλων), τραπεζιτών και δημοσιογράφων. Η συμμετοχή όλων των παραπάνω γίνεται με αυστηρά προσωπική πρόσκληση. Εκεί, καθορίζεται η παγκόσμια κοινωνικο-οικονομική πολιτική υπέρ των συμφερόντων των τοκογλυφικών και κερδοσκοπικών οργανισμών της διεθνούς αγοράς και εις βάρος των λαών του κόσμου με ταυτόχρονη ποδηγέτηση της Δημοκρατίας. Γίνεται δηλαδή, εξαγορά συνειδήσεων προς όφελος της παγκόσμιας εξωπολιτικής εξουσίας με αντάλλαγμα την προσωπική ανέλιξη των συμμετεχόντων και ταυτόχρονα την μελλοντική εγκαθίδρυση της παγκόσμιας Κυβέρνησης που θα εφαρμόσει την παγκόσμια δικτατορία του κεφαλαίου. Εξαθλιώνοντας έτσι τους λαούς της γης και επαναφέροντας τις κοινωνίες στην ευημερία των πολύ ολίγων και την πενία των πολλών. Οι συμμετέχοντες απαγορεύεται να μιλήσουν σε ΜΜΕ ή σε ιδιώτες και αποφεύγουν οποιαδήποτε αναφορά που έχει σχέση με τις συνεδριάσεις.
Ακόμα, "αρνούνται" έστω και την συμμετοχή τους στη συνεδρίαση. Επίσης, αν είναι πολιτικοί, απαγορεύεται να ενημερώσουν τα Κοινοβούλια των χωρών τους. Δηλαδή, συνωμοτούν πολλές φορές και εναντίον των συμφερόντων της πατρίδος τους μπρος στην πιστή εφαρμογή των αποφάσεων της κάθε διασκέψεως της λέσχης. Όπως επίσης, κανένας ρεπόρτερ δεν προσκαλείται εντός των συνεδριάσεων της λέσχης και παρόλο που καταγράφονται πρακτικά δεν σημειώνονται ονόματα και δεν δημοσιοποιείται απολύτως τίποτε. Αποφασίζουν δηλαδή για το μέλλον του κόσμου χωρίς να μας ενημερώνουν. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι, πως όλοι οι συμμετέχοντες πολιτικοί σ΄ αυτές τις συνεδρίες αναρριχήθηκαν ακολούθως, στα ύψιστα αξιώματα των χωρών τους.

Εκτέλεση τέτοιων ειλημμένων αποφάσεων ήταν και η δημιουργία της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) την 1η την θανάτωση των Εθνών – Κρατών, οδηγώντας τα υπό την απόλυτη ομηρεία της Ιανουαρίου 1958 που σκοπό είχε Νέας Τάξεως Πραγμάτων. Γιατί έπρεπε να χειραγωγηθεί το περισσότερο μορφωμένο και πλουσιότερο κατά κεφαλή κομμάτι της Υφηλίου, δηλαδή η Ευρώπη. Ιδρυτικά μέλη της ΕΟΚ ήταν η Δυτική Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο,. Με την ίδρυση της ΕΟΚ, εκτελέστηκε άμεσα και ο πρωταρχικός στόχος της, που ήταν η δημιουργία ενός ενιαίου χώρου, χωρίς εσωτερικά σύνορα και που συνεχώς θα μεγάλωνε με τις προσχωρήσεις νέων μελών – κρατών σ΄ αυτό το Συνασπισμό. Προς τούτο τα κράτη - μέλη εκχώρησαν το κυριαρχικό δικαίωμα της δασμολογικής τους πολιτικής, το οποίο περιήλθε στη δικαιοδοσία των οργάνων της ΕΟΚ. Όμως, το «τυράκι στη φάκα» που θα έπειθε τους λαούς αυτών των κρατών για ευημερία και καλύτερες ημέρες, ήταν το Δόγμα της ΕΟΚ, για ισορρόπηση των οικονομιών των κρατών – μελών και για την επιδίωξη μιας σταθερής οικονομικής ανάπτυξης. Μιας οικονομικής ανάπτυξης που θα ερχόταν για τη δήθεν, προστασία και ευημερία των ασθενέστερων χωρών, μέσω των διαφόρων προγραμμάτων περιφερειακής ανάπτυξης. Έτσι, ο πακτωλός χρημάτων που συνέρρευσε από την ΕΟΚ και μετέπειτα την ΕΕ, μετέτρεψε τους κυρίαρχους πολίτες της γης τους, σε σημερινούς επαίτες, διαλύοντας ταυτόχρονα την πρωτογενή παραγωγή των κρατών – μελών. Η ολοκλήρωση αυτού του ευρωπαϊκού εγκλήματος θα πραγματοποιείτο με την ίδρυση της κοινής οικονομικής - νομισματικής ενώσεως και της δημιουργίας του κοινού νομίσματος.

Ωστόσο, η ενοποίηση της Ευρώπης ήταν ένα σχέδιο που επεξεργάστηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ναζιστικό κόμμα της Γερμανίας, με σκοπό να μπορεί να ελέγχει τους πόρους της Ευρώπης, από τη στιγμή που πίστευε πως η Γερμανία θα κυριαρχούσε ολόκληρης της Γηραιάς Αλβιόνας. Εμπνευστής της μετέπειτα ΕΟΚ, ήταν ο υπουργός Οικονομικών του Χίτλερ, ο Βάλτερ Φούνκ, ο οποίος δημοσίευσε την μελέτη του, με τον τίτλο «Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα» (Europäische Wirtschaftsgemeinschaft). Όμως, η Γερμανία έχασε τον πόλεμο, αφήνοντας μια Ευρώπη κατεστραμμένη, με εκατόμβες νεκρών. Μετά τον πόλεμο, το κράτος έχασε βαθμιαία το δεσπόζοντα ρόλο του στην οικονομία, της οποίας ο έλεγχος πέρασε σε πολυεθνικά κεφάλαια για τα οποία τα εθνικά σύνορα αποτελούσαν μόνο εμπόδιο στην διεύρυνση των δραστηριοτήτων τους. Έτσι, επιβλήθηκε η οικονομική συνεργασία των κυβερνήσεων σε διεθνές επίπεδο.

Οσονούπω, σήμερα διαπιστώνουμε πως η παρούσα νεοναζιστική κυβέρνηση της Μέρκελ, σε συνέχεια της πολιτικής των προηγούμενων γερμανικών κυβερνήσεων, υλοποιεί κατά γράμμα το σχέδιο του Ναζιστικού κόμματος του Χίτλερ, και διά μέσω της απόλυτης επιρροής που ασκεί στην ΕΕ, έχει καταφέρει να φτωχοποιήσει τους λαούς της Ευρώπης, προεξέχοντος του Ελληνικού λαού. Έχει μετατρέψει την Ευρωπαϊκή Ένωση των ισότιμων εταίρων, σε ένα Συνασπισμό που το αφεντικό – δυνάστης είναι η Γερμανία. Ότι δηλαδή, δεν κατάφερε διά των όπλων, το καταφέρνει σήμερα η Γερμανία μέσω της οικονομικής εξάρτησης που ασκεί στα μέλη – κράτη της ΕΕ.

Όμως, αυτή η χώρα που έχει ως τέχνη το αιματοκύλισμα των λαών της Ευρώπης, κάνει το ίδιο λάθος που έκανε πάντοτε, και στους δυο Παγκόσμιους Πολέμους. Δεν έχει μέτρο. Παραγνωρίζει τη δύναμη που κρύβουν μέσα τους οι λαοί και δη ο Ελληνικός λαός, όταν διαβλέπουν πως δεν υπάρχει μέλλον πλέον, γι αυτούς και τις οικογένειές τους. Αυτή η καταπίεση και η εξαθλίωσή τους, μετατρέπεται σε αγανάκτηση και ακολούθως σε οργή που πρέπει να ξεσπάσει.

Άλλωστε, γι΄ αυτό βλέπουμε σε όλη την Ευρώπη να φουντώνουν Ευρωσκεπτικιστικά και Εθνικιστικά κινήματα, που ως κυρίαρχο σκοπό τους έχουν τη διάλυση της φαύλης και αιμοσταγούς ΕΕ. Επί παραδείγματι, το Βρετανικό αντιμεταναστευτικό και ευρωσκεπτικιστικό κόμμα της «Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου», του φιλέλληνα Νάιτζελ Φάρατζ, σαρώνει στις δημοσκοπήσεις και φέρεται να απολαμβάνει της προτίμησης του 38% των Βρετανών ψηφοφόρων, στις επικείμενες ευρωεκλογές. Από την άλλη μεριά, το κόμμα του «Εθνικού Μετώπου» της Μαρί Λε Πεν, στη Γαλλία, σάρωσε στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές και καταγράφηκε ως επική η δήλωσή της στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ: «Η Γαλλία δεν ελέγχει τίποτα, ούτε τον προϋπολογισμό της, ούτε το νόμισμά της, ούτε τα σύνορά της. Είναι καιρός να πει στοπ στην ΕΕ».

Όταν λοιπόν, σε δυο ευρωπαϊκά κράτη με τεράστια βιομηχανία και επενδυτικά κεφάλαια, δημιουργείται πολυπληθής τάση ανατροπής και διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, τι θα πρέπει να συμβεί σε άλλα ασθενέστερα κράτη όπως, η Ελλάδα και γενικότερα ο Ευρωπαϊκός Νότος; Άλλωστε, γιαυτό και στην πατρίδα μας παρατηρείται μια συνεχώς αυξανόμενη τάση του κόμματος της «Χρυσής Αυγής» που μοιραία εισπράττει τα εκλογικά οφέλη, της αγανάκτησης και της οργής του ελληνικού λαού. Μιας οργής που καθημερινά γιγαντώνεται, ως αποτέλεσμα της πειθήνιας υποταγής της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, στα αντιλαϊκά – φορομπηχτικά μέτρα της νεοναζιστικής Γερμανίας.

Συνεπώς, πιστεύω πως η επόμενη ημέρα των ευρωεκλογών στα κράτη-μέλη της ΕΕ, θα είναι μια άλλη ημέρα για την Ευρώπη. Οι λαοί της, θα αποφασίσουν να αποτινάξουν από πάνω τους τη Νέα Γερμανική κατοχή. Πλέον, πιστεύω ακραδάντως πως η ΕΕ πνέει τα λοίσθια! Στην πατρίδα μας δε, η επόμενη ημέρα των ευρωεκλογών θα σημάνει το τέλος του Μεταπολιτευτικού δικομματισμού που εκφράστηκε επί δεκαετίες από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Θα σηματοδοτήσει μια άλλη εποχή, και θα είναι στο χέρι του λαού μας να την χαράξει προς το συμφέρον του και το συμφέρον της πατρίδος!

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 
Το τυράκι το προεκλογικό έχει πολλές όψεις.
Μπορεί να έχει την όψη της υπόσχεσης.
Ή της απειλής.
Ακόμη και την γνώριμη όψη του εκφοβισμού: "μπουουου!... Αποσταθεροποίηση!"

Αυτές όλες όμως είναι όψεις γνωστές και ορατές πιά από μεγάλη μερίδα του λαού, που έτσι αποφεύγει την φάκα!

Μιά πολύ πιό ύπουλη μορφή και άρα και πιό επικίνδυνη είναι το τυράκι-απογοήτευση.
Είναι αυτό το τυράκι που σου βάζουν για να πιστέψεις ότι όσο κι αν παλέψεις, ό,τι και να κάνεις δεν αλλάζει τίποτα!
Πως τάχα δηλαδή είσαι ανίσχυρος!
Και άρα καλά θα κάνεις να σταματήσεις την προσπάθεια και τον αγώνα, και να συνταχθείς με το μέρος της "καθεστηκυίας" τάξης πραγμάτων!

Αυτό ακριβώς επιχείρησε η συγκυβέρνηση δωσιλόγων, ορίζοντας τις ευρωεκλογές να συμπέσουν με την δεύτερη, επαναληπτική Κυριακή των δημοτικών-περιφερειακών εκλογών.

Γνωρίζοντας την ιδιομορφία των αυτοδιοικητικών εκλογών και το αμφίσημο αποτέλεσμα που πάντα αυτές βγάζουν, σου λέει: "Να! Θα θολώσουμε τα νερά! Θα ισχυριστούμε ότι δεν χάσαμε κι ότι αντέχουμε ακόμη, κι ότι μας θέλει ακόμη ο λαός, αφού αν δεν μας ήθελε δεν θα έστελνε τόσους ''δικούς'' μας υποψήφιους στον δεύτερο γύρο!"

Θέλουν να δημιουργήσουν μ' αυτόν τον τρόπο ένα κλίμα ηττοπάθειας στους "αντιφρονούντες", που είναι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, και να τους οδηγήσουν σκυφτούς και άνευρους από απογοήτευση στην κάλπη των ευρωεκλογών όπου και θα κριθεί ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ το μέλλον της χώρας και όλων μας!

Προσοχή λοιπόν!
Είμαστε ήδη και θα είμαστε και επίσημα ως λαός νικητές την επόμενη Κυριακή και θα μπορέσουμε να διώξουμε την διαπλεκόμενη συμμορία που κυβερνάει τον τόπο, λέγοντας απλώς μέσα από τις κάλπες ένα βροντερό ΟΧΙ σε όλα τα κόμματα του "μνημονιακού τόξου"!

Η απογοήτευση δεν ταιριάζει σ' έναν λαό που τον χρησιμοποιούν σαν πειραματόζωο, σ' έναν λαό που χειμάζεται, που αυτοκτονεί, που είναι άνεργος, που φτωχαίνει συνεχώς για να μην πληρώσουν και να μην "την πληρώσουν" όσοι και όποιοι πρέπει!

Ταιριάζει μόνον ο θυμός, η απόφαση, ο αγώνας!
Μέχρι το τέλος!
Μέχρι την νίκη!...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Μια διέξοδος από την κρίση στην Ουκρανία, ίσως τώρα μπορεί να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα. Οι διαπραγματεύσεις, που προωθούνται από τους Γερμανούς, έχουν την υποστήριξη όλων των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Σκοπός τους είναι η επίτευξη κατάπαυσης του πυρός στην Ουκρανία, από όλες τις πλευρές, το μέλλον της χώρας μέσω συνταγματικών ρυθμίσεων, και η εκλογή του νέου προέδρου της Ουκρανίας στις 25 Μαΐου, αναφέρει η εφημερίδα theguardian.com στην ηλεκτρονική μορφή της, σε βαρυσήμαντο άρθρο του πρώην βρετανού Πρεσβευτή στην Μόσχα Tony Brenton.

Υπάρχουν όμως ακόμα όλες οι «ευνοϊκές συνθήκες» για να πάνε τα» πράγματα στραβά» τονίζει ο Brenton. Στα ανατολικά της Ουκρανίας οι ρώσοι αντιφρονούντες δεν συμμετέχουν στις συζητήσεις και φαίνονται ανένδοτοι, με την πόλωση να συνεχίζεται αμείωτη. Αλλά τα πράγματα τώρα φαίνονται οριακά πιο αισιόδοξα από ό, τι ήταν κατά την «δύσμοιρη συμφωνία της Γενεύης», πριν από ένα μήνα.

Η Δύση έπρεπε να» μάθει» όμως κάποια σκληρά μαθήματα για να φτάσει στο σημείο όπου βρισκόμαστε σήμερα, τονίζει το άρθρο.

Είναι γενικά αποδεκτό ότι η ΕΕ, (που σύμφωνα με τον βρετανό Πρέσβη περιγράφεται ως μια» αδυνατούσα μεγαλομανής») κωλυσιεργεί το θέμα αυτό με αδέξιο τρόπο, στο πιο ευαίσθητο μέρος της» πίσω αυλής» της Ρωσίας, χωρίς να εκτιμά το ίδιο σοβαρά, πώς μπορεί η ίδια (Ρωσία) να αντιδράσει. Αυτό δεν ήταν ένα απλό μεμονωμένο λάθος, αλλά το αποκορύφωμα μιας πολιτικής σκέψης 20 ετών, που απλά δεν έπαιρνε ποτέ στα σοβαρά την Ρωσία, κυρίως μετά τον πόλεμο του Κοσσυφοπέδιου και την επέκταση του ΝΑΤΟ.

Όταν η Ρωσία αντέδρασε με την (νομικά αστήρικτη, αλλά ιστορικά κατανοητή) μορφή της προσάρτησης της Κριμαίας και της αποσταθεροποίησης ολόκληρης της ανατολικής Ουκρανίας, η δυτική άποψη, άλλαξε κατά 180 μοίρες, από την επερχόμενη ρεβανσιστική πρόθεση της Ρωσίας, για την ανοικοδόμηση της ευρύτερης περιοχής, που περιελάμβανε την πρώην Σοβιετική Ένωση.

Ελλείψει οποιασδήποτε προθυμίας των δυτικών κοινωνιών, να αγωνιστούν για την ανεξαρτησία της Συμφερούπολης, το μόνο όπλο που ήταν διαθέσιμο ήταν οι οικονομικές κυρώσεις. Αυτά επέτρεψε στους δυτικούς ηγέτες να ισχυρίζονται ότι «έκαναν κάτι», αλλά στην πραγματικότητα απλά αποκαλύφθηκε με ωμό τρόπο, η απροκάλυπτη απροθυμία τους να αναλάβουν οποιαδήποτε πραγματική οικονομική θυσία και κόστος για λογαριασμό της Ουκρανίας. Αυτό όμως που κατάφεραν εύκολα ήταν απλά να μετατραπούν σε «κάτι σαν σκιάχτρο» της πατριωτικής υπερηφάνειας των Ρώσων και κατά συνέπεια να αποτελέσουν άμεσος στόχο τους, ειδικά μετά τις οικονομικές κυρώσεις της Δύσης εναντίον της ΕΣΣΔ / Ρωσίας, από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, τονίζει ο Brenton.

Ευτυχώς, τώρα φαίνεται να ξυπνάνε από τον λήθαργο που βρισκόντουσαν, κατανοώντας ότι δεν έχουν να κάνουν με μια ρεβανσιστική Ρωσία, αλλά με ψυχρά υπολογιστική Ρωσία, που δεν θα είναι καθόλου εύκολος αντίπαλος. Η Ρωσία δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε οποιαδήποτε πόλεμο, ή να αναλάβει το οικονομικό βάρος της ανοικοδόμησης της ανατολικής Ουκρανίας.

Αλλά διαθέτει όμως προς «ενημέρωση των παροικούντων», ένα μακρύ κατάλογο απαιτήσεων, που περιλαμβάνει, από την ουδετερότητα της Ουκρανίας, έως την μεγαλύτερη δυνατή αυτονομία για τους Ρωσόφωνους πολίτες, και οι οποίες εάν δεν εκπληρωθούν, δεν πρόκειται να κάνει πίσω.

Θα πρέπει να παραχωρήσει αυτές τις απαιτήσεις η Δύση; Η Ουκρανία είναι μια μεγάλη ετερογενής χώρα ως αφορά τον πληθυσμό της και μια σχετική αυτονομία των επαρχιών της, έχει σαφώς νόημα σε ένα τέτοιο πληθυσμιακό χάος, καθώς η ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι σίγουρα τουλάχιστον δεκαετίες πολύ μακριά. Παρ 'όλα αυτά, ακούγονται τακτικά δύο αρκετά πειστικά επιχειρήματα γιατί δεν πρέπει να γίνει αυτό.

Πρώτον, εάν οι Ρώσοι πάρουν αυτό που θέλουν αυτή τη φορά, θα επανέλθουν την επόμενη φορά με «πολλά περισσότερα». Δεν μπορούμε να αφήσουμε την προσάρτηση της Κριμαίας να μείνει ατιμώρητη, αναφέρει ο πρώην βρετανός Πρέσβης.
Δεύτερον, τι δουλειά έχει η Ρωσία στην Ουκρανία και πώς μπορεί να «κυβερνήσει» την χώρα αυτή ούτως ή άλλως;
Ο κόσμος έχει προχωρήσει πέρα από αυτό το σημείο όπου τα μεγάλα κράτη μπορούν να πουν στα μικρά κράτη τι πρέπει να κάνουν.

«Φοβάμαι ότι η απάντησή μου σε αυτά τα επιχειρήματα πρέπει να είναι δυσάρεστη. Πράγματι, σύμφωνα με τους κανόνες του παγκόσμιου συστήματος, οι «δράστες» θα πρέπει τιμωρούνται και τα μικρά κράτη δεν θα πρέπει να «δορυφοποιούνται» γύρω από μεγαλύτερα κράτη. Αλλά οι βασικοί κανόνες του» παγκόσμιου πολιτικού παιχνιδιού» που φανταζόμαστε ότι διαβιούμε από το 1991, αποτελούσε πάντα μια ψευδαίσθηση, η οποία τώρα απλά ξεθωριάζει. Ήταν μια μεγάλη ψευδαίσθηση, διότι οι παγκόσμιοι κανόνες, που ενώ αξιοθαύμαστα ορίζονται από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, στην πραγματικότητα ερμηνεύονται και εφαρμόζονται από οικονομικά και στρατιωτικά κυρίαρχα δυτικά κράτη έως τώρα».

«Όταν η Δύση είδε την ανάγκη το έπραξε, όπως η κατ 'εξαίρεση επέμβαση σε Ιράκ, Κοσσυφοπέδιο, Ισραήλ. Αυτή η ψευδαίσθηση αυτή πλέον ξεθωριάζει, βέβαια, η δυτική κυριαρχία βρίσκεται επίσης φάση» ξεθωριάσματος». Στο ταξίδι του προέδρου Ομπάμα στην Ασία πριν από δύο εβδομάδες, ο αμερικανός πρόεδρος είδε έναν κύκλο χωρών συμμάχων, οι οποίες που τον έπεισαν με τις διαβεβαιώσεις τους, περί υποστήριξης του στις σχέσεις του στην Κίνα. Η Ουκρανία, όμως ίσως είναι η πρώτη πραγματική κρίση της νέας τάξης πραγμάτων, έχοντας να κάνουμε με μια νέα πλήρη ανεξαρτητοποίηση και αποστασιοποίησης της Ρωσίας, καθώς επίσης είναι εντυπωσιακό το γεγονός, ότι και άλλες «ανερχόμενες δυνάμεις» , ενώ θα μπορούσαν και αναμένονταν να αποδοκιμάσουν την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας, στην πραγματικότητα αυτές ήταν πολύ προσεκτικές και υπεροπτικές.
Μέσα από την κρίση αυτή οι ΗΠΑ έχουν χρεώσει στην Ρωσία μια ιδιότυπη συμπεριφορά του 19ου αιώνα. Αυτό, σύμφωνα με κορυφαίο ρώσο σχολιαστή υποδηλώνει ότι έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου, για τον κόσμο, να μάθει εκ νέου τις διπλωματικές «διαδικασίες» της περιόδου εκείνης.
Είχε δίκιο. Δεν είμαστε πλέον σε έναν κόσμο όπου η Δύση μπορεί απλά να επιβάλει την άποψή της. Η ισχυρή πολιτική εξουσία φεύγει από το προσκήνιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα μπορούσαμε να έχουμε μια νοκ άουτ, αναμέτρηση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν για το δικαίωμα της Ουκρανίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Αλλά το αποτέλεσμα θα ήταν μια διάσπαση της Ουκρανίας, μια τεράστια μεγάλη παγκόσμια οικονομική αναστάτωση, μια ακόμη πιο αδικημένη και καταστροφική Ρωσία, και μια περαιτέρω αποδυναμωμένη παγκόσμια τάξη. Οι μόνοι κερδισμένοι θα ήταν η Κίνα και το Ιράν. Όπως είπε και ο Henry Kissinger, «Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε την εθνική ασφάλεια κατά την άσκηση της αρετής».
«Το καλύτερο αποτέλεσμα για την Ουκρανία, αλλά και για εμάς, θα ήταν μια συμφωνία με τη Ρωσία για να αποσυρθούν όλες οι μεγάλες δυνάμεις, όπως έγινε στην περίπτωση της Φινλανδίας κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, δίνοντας χώρο στην χώρα να στραφεί σε μια οικονομική και πολιτική επιτυχία, η οποία στη συνέχεια θα αποτελεί παράδειγμα και για την ίδια την Ρωσία.
Και φοβάμαι ότι πρόκειται και πρέπει να» συγκρατήσουμε» τον εαυτό μας για περισσότερες τέτοιου είδους συναλλαγές στο μέλλον».
Ο Tony Brenton είναι πρώην βρετανός Πρεσβευτής της Μεγάλης Βρετανίας στην Μόσχα (2004-2008)

Σχόλιο: Σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ και σε συνέντευξή του στην τηλεόραση του Bloomberg, σήμερα 20 Μαΐου 2014,» η Ρωσία δεν έχει λάβει την υποχρέωση να διατηρήσει την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, και ως εκ τούτου δεν μπορεί και δεν προτίθεται να δώσει οποιεσδήποτε εγγυήσεις επί αυτού..»
Την ίδια στιγμή, ο Μεντβέντεφ δήλωσε ότι» οι δυτικές χώρες πρέπει να δώσουν μια σειρά από εγγυήσεις, ιδιαίτερα, όσο αφορά την μη επέμβαση τους στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας, και ότι δεν θα επιδιώξουν καθοιονδήποτε τρόπο την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, οι Ουκρανοί θα πρέπει να εξασφαλιστεί κατά κύριο λόγο από το Κίεβο, να συμμετάσχουν σε έναν κοινό διάλογο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου