Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Αυγ 2016

Επιχείρηση κλιμάκωσης στο Αιγαίο επιχειρεί η Τουρκία
Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει 
με σειρά λήψης μέτρων στο εσωτερικό της Ελλάδας

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Με πρόφαση την επίσημη επικύρωση των 12 ναυτικών μιλίων από την πλευρά της Ελλάδας, η Τουρκία επιχειρεί να ανεβάσει την ένταση στα ελληνοτουρκικά και ταυτόχρονα να προετοιμάσει την τουρκική κοινή γνώμη για το «δικαίωμα της Τουρκίας» να μην επιτρέψει στην Ελλάδα να εφαρμόσει ό,τι δικαιούται από το Διεθνές Δίκαιο Θαλασσών (το οποίο σκόπιμα δεν έχει υπογράψει η Τουρκία).

Η είδηση αυτή καθεαυτή, η οποία σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ προέρχεται από το Ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ουσιαστικά θέτει τις προϋποθέσεις για μία ελληνοτουρκική σύρραξη, αφού ο σχετικός νόμος –άδεια και εντολή προς τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις- του Τουρκικού Κοινοβουλίου βρίσκεται σε ισχύ!

Το απίστευτο της είδησης, σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Milli Gazete (φύλλο της 8ης Αυγούστου 2016) είναι πως η πληροφορία αυτή γνωστοποιήθηκε στον σύμβουλο του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Φεριντούν Σινιρλίογλου, μετά από πρόσφατες επαφές του με εκπροσώπους του Ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, από τους οποίους πληροφορήθηκε πως η Ελλάδα ετοιμάζεται να κυρώσει επισήμως τα εθνικά χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια…
Πρόσφατα, μάλιστα, άλλα τουρκικά μέσα ενημέρωσης και ιστοσελίδες, είχαν θέσει ως κυρίαρχο θέμα επί των ελληνοτουρκικών σχέσεων, την παράνομη κατοχή της Ελλάδας σε 16 νησιά και νησίδες του ανατολικού Αιγαίου. Η συγκυρία της «διαρροής» ή «εμπιστευτικής πληροφόρησης», έρχεται να κλιμακώσει τις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, να δημιουργήσει κλίμα εχθρότητας προς την Ελλάδα στον τουρκικό πληθυσμό και να προετοιμάσει για περαιτέρω αρνητική κλιμάκωση στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Βέβαια, υπάρχουν μία σειρά από δεδομένα, τα οποία πρέπει να ελεγχθούν πριν καταλήξουμε στην προφανή τουρκική προβοκάτσια, η οποία σαφέστατα στοχεύει σε εθνική συσπείρωση γύρω από το πρόσωπο του Ερντογάν, δηλαδή σε απόλυτη πολιτική εκμετάλλευση υπέρ του τούρκου προέδρου, στην ταυτόχρονη απομάκρυνση κινήσεων κατά της παρούσας τουρκικής κυβέρνησης και επιπλέον, στην εισαγωγή – δημιουργία ενός επιπρόσθετου ζητήματος – διαφοράς επί των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Παρά το εξόφθαλμο της τουρκικής προβοκάτσιας, η οποία ενδεχομένως να χρησιμοποιείται και ως μέσο άσκησης πίεσης προς την αμερικανική πλευρά (βλ. ΝΑΤΟ) και την επίσκεψη του αμερικανού ΥΠΕΞ στα τέλη του Αυγούστου στην Τουρκία, δεν πρέπει να παραγνωριστεί και αυτή καθεαυτή η κατάθεση της πηγής της πληροφορίας του τουρκικού ΥΠΕΞ, η οποία «στοχεύει» εκπροσώπους του Ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.
Με δεδομένη την μηδενική διάθεση της συγκυβέρνησης Τσίπρα - Καμένου να εργαστούν πάνω στην επίσημη επικύρωση και ανακήρυξη των 12 ναυτικών μιλίων ως ελληνικού εθνικού θαλάσσιου χώρου, θα πρέπει να αναρωτηθούμε:
Προσπαθεί, άραγε, η Τουρκία να δημιουργήσει προβλήματα στην εσωτερική λειτουργία του Ελληνικού ΥΠΕΞ παραδίδοντας τόσο «ανάλαφρα» τους πολύ χρήσιμους πληροφοριοδότες, ή επιχειρεί μέσω ενός φαιδρότατου ψέματος να αιτιολογήσει την εκκίνηση μίας επιθετικής πολιτικής προς την Ελλάδα, στοχεύοντας –συν τοις άλλοις- σε υποχωρήσεις επί διαφόρων θεμάτων από την ελληνική πλευρά, αλλά κυρίως στην παράδοση των 8 στρατιωτικών τούρκων φυγάδων, για τους οποίους δεν έχει κατατεθεί από την τουρκική πλευρά επίσημο αίτημα έκδοσής τους;

Σε κάθε περίπτωση, όμως, κι επειδή η κατάσταση στο εσωτερικό της Τουρκίας είναι εκρηκτική, καλό θα είναι τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και ο στρατός να προετοιμάζονται για κάθε ενδεχόμενο, όσο και η ελληνική κοινωνία να κατανοήσει πως δεν είναι διόλου απίθανο η προβληματική Τουρκία να επιχειρήσει μία «θερμή» εξαγωγή των τεράστιων προβλημάτων που βιώνει. Με τον ημιπαράφρονα Ερντογάν στη θέση του απόλυτου άρχοντα, κανένα ενδεχόμενο δεν πρέπει να θεωρείται αδύνατο…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το Grexit φοβόντουσαν, Brexit τους προέκυψε. Την Ελλάδα φοβόντουσαν μην στραφεί, πιεζόμενη από τους εταίρους της, προς την Μόσχα –όπως, άλλωστε, την καλούσε σχεδόν να το κάνει ο αρχιτέκτων της ευρασιατικής ολοκλήρωσης και σύμβουλος του Προέδου Πούτιν, Σεργκέι Γκλάζιεφ, σε συνέντευξή του προς τον γράφοντα, στην οποία εκθείαζε τα πλεονεκτήματα τυχόν συμμετοχής της Ελλάδας στην Ευρασιατική Ένωση-, για Turexit (από το ΝΑΤΟ) μιλάνε ήδη δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ο ηγέτης ενός από τα σημαντικότερα μέλη της Ατλαντικής Συμμαχίας κατηγορεί σχεδόν ανοιχτά την Ουάσιγκτον ότι οργάνωσε πραξικόπημα και, πιθανώς, τη δολοφονία του, κατηγορίες απέναντι στις οποίες δεν υπάρχει ουσιαστική απάντηση από πλευράς Δύσης, που μοιάζει να τελεί σε κατάσταση μεγάλης αμηχανίας και σύγχυσης.

Και ενώ ο Τούρκος Πρόεδρος δεν έχει δει κανέναν δυτικό ηγέτη, ούτε και έχει κλειστεί τέτοια συνάντηση, ετοιμάζει τις βαλίτσες του για την Αγία Πετρούπολη, όπου θα συναντήσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Μια συνάντηση που και μόνο το συμβολικό βάρος της καθιστά περιττό το σχόλιό μας.

Αξιόπιστες πληροφορίες, από πολύ καλά ενημερωμένους διπλωματικούς κύκλους σε ΗΠΑ και Ισραήλ, αναφέρουν ότι και οι δύο χώρες εξετάζουν τώρα επειγόντως, σε ανώτατο επίπεδο, το ζήτημα του πώς θα αποτρέψουν/αντιμετωπίσουν το (δυνητικά καταστροφικό για τα συμφέροντά τους) ενδεχόμενο μιας στρατηγικής προσέγγισης Ρωσίας και Τουρκίας!

Μια τέτοια προσέγγιση, αν σημειωθεί, εμφανίζει δύο μείζονες κινδύνους, στρατηγικής τάξης, για τα δυτικά και ισραηλινά συμφέροντα, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές:

- να οδηγήσει σε μια συσπείρωση Τουρκίας, Ιράν, Ρωσίας και Συρίας (Άσαντ), που θα ανέτρεπε όλη τη διάταξη των δυνάμεων στη Μέση Ανατολή
- να προκαλέσει μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις στην ιστορία του ΝΑΤΟ (επηρεάζοντας εμμέσως, αλλά πολύ σημαντικά, και την ΕΕ)

Το Μεγάλο Παιχνίδι

Προφανώς δεν είμαστε ακόμα εκεί και για να φτάσουμε θα χρειαστεί η επιβεβαίωση της πολιτικής βούλησης Μόσχας και Άγκυρας να τολμήσουν τέτοιο βήμα.

Δεν πρέπει εξάλλου να ξεχνάει κανείς και τις μεγάλες διαφορές ως προς την Συρία μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας, ούτε και τις βαθιές ιστορικές διαφορές που οδήγησαν σε οκτώ πολέμους την Τουρκία και την Ρωσία κατά το παρελθόν και κατέστησαν εντέλει ασταθείς όλες τις μεγάλες ρωσο- τουρκικές προσεγγίσεις του παρελθόντος.

Όπως του Κεμάλ με τον Λένιν, του Οζάλ με τον Γκορμπατσόφ και τον Γέλτσιν, αλλά και του ίδιου του Ερντογάν με τον Πούτιν. Η Άγκυρα, αφού εξασφάλισε τη ζωτική για την ίδια ρωσική συνδρομή, κατέληξε πάντα στο παρελθόν στη «δυτική αγκαλιά». Κι ο ίδιος ο Ερντογάν δεν στάθηκε πιστός σε καμιά από τις συμμαχίες που συνήψε στο παρελθόν.

Τώρα όμως, οι πιο ριζοσπάστες και αποφασιστικοί από τους συμβούλους του, που εκφράζονται μέσω της εφημερίδας «Γενί Σαφάκ», του λένε ότι δεν έχει άλλο δρόμο από το να πολεμήσει τους «Σταυροφόρους» – και μόνο συμμαχώντας με τη Μόσχα θα μπορούσε να διανοηθεί κάτι τέτοιο.

Ανασφαλής όσο ποτέ άλλοτε, αφού διαπίστωσε ότι ούτε ο διορισμένος από τον ίδιο αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ δεν τον ειδοποίησε για το επικείμενο πραξικόπημα, με την πολιτική του βάση (τον τουρκικό ισλαμισμό) σε κατάσταση εμφύλιας σύρραξης μεταξύ «γκιουλενικών» και ρευμάτων εμπνεόμενων από τους σούφι, ο Ερντογάν κοιτά τώρα το περιβάλλον του και διερωτάται ποιος θα είναι ο επόμενος Βρούτος.

Απολαμβάνει, όσο μπορεί να κρίνει κανείς μακρόθεν, πολύ μεγάλης λαϊκής υποστήριξης, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι διαθέτει επαρκώς δομημένη πολιτική δύναμη να τον στηρίξει. Προφανώς, γνωρίζει ότι μια σύγκρουση με τη Δύση θα συνεπιφέρει τρομερούς κινδύνους για τον ίδιο και τη χώρα του. Αλλά πιθανώς νοιώθει ότι τον έχουν ήδη ξεγράψει κι ότι δεν έχει άλλο δρόμο από μια συμμαχία με την Ρωσία.

Είναι προφανές ότι μια τέτοια «στροφή» της Άγκυρας θα συναντήσει επίσης τη σφοδρότατη αντίθεση της Δύσης και εναντίον του Ερντογάν και εναντίον της Τουρκίας, που θα μπορούσε να πάρει και οικονομικές μορφές αλλά και να οδηγήσει σε υποστήριξη κάθε αντιπάλου του (της).

Η αχίλλειος πτέρνα του Ερντογάν παραμένει το κουρδικό κίνημα. Στην πραγματικότητα, ούτε το τουρκικό κράτος μπορεί να νικήσει με στρατιωτικά μέσα τους Κούρδους, ούτε οι Κούρδοι να αποσπάσουν αυτό που θέλουν με τέτοια μέσα. Οι σχέσεις Άγκυρας και Κούρδων είναι το «εσωτερικό κλειδί» για το μέλλον της Τουρκίας.

Προς το παρόν, το διακύβευμα στις σχέσεις Ουάσιγκτον και Άγκυρας είναι τόσο μεγάλο, που ο λύκος κοιτά το θεριό και το θεριό τον λύκο. Αυτή όμως είναι μια εγγενώς ασταθής ισορροπία, που δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ.

Μια ιστορική υπενθύμιση για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις

Με την ευκαιρία, και σε ότι μας αφορά, ίσως είναι σκόπιμο να υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι η μελέτη όλων των ελληνοτουρκικών κρίσεων κατά τον 20ό αιώνα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το σενάριό τους δεν γράφτηκε ούτε στην Αθήνα, ούτε στην Άγκυρα, αλλά στο Λονδίνο, την Ουάσιγκτον, ίσως και αλλού.

Οι «εκτελεστές» ήταν εγχώριοι, όχι όμως οι σκηνοθέτες. Οι κρίσεις αυτές είχαν ως κύρια επιδίωξη τον έλεγχο της μίας χώρας από την άλλη, για λογαριασμό των επικυρίαρχων, αλλά και την επιβεβαίωση της στρατηγικής επικυριαρχίας των ΗΠΑ στη Μεσόγειο (έναντι της Βρετανίας και της ΕΕ).

Καλό θα είναι ίσως επίσης, αντί να διαπληκτιζόμαστε αν έγινε εθνοκάθαρση ή γενοκτονία των Ποντίων, να θυμόμαστε ολόκληρη την αρκετά λησμονημένη ιστορία μας. Η Μικρασιατική Εκστρατεία, αφού έφτασε στον Σαγγάριο, κατέληξε με τα πληρώματα των αγγλικών και γαλλικών πλοίων να κόβουν τα χέρια των Ελλήνων που επιχειρούσαν να ανέβουν σε αυτά έξω από τη φλεγόμενη Σμύρνη.

Δηλητηριασμένες οι σχέσεις Δύσης – Τουρκίας

Παρά την εμφανή προσπάθεια αυτοσυγκράτησης του αμερικανικού παράγοντα, τα όσα έχουν ήδη ειπωθεί κυρίως από την τουρκική πλευρά, καθιστούν εξαιρετικά δυσχερή οποιαδήποτε αποκατάσταση του επιπέδου των τουρκο- αμερικανικών σχέσεων στο ορατό μέλλον.

Άλλωστε, και αυτά να μην υπήρχαν, επικρέμαται ένα πολύ απλό ερώτημα. Είναι δυνατόν να γίνει πραξικόπημα στην Τουρκία και να μην έχουν πάρει τίποτα χαμπάρι οι αμερικανικές, ισραηλινές και βρετανικές υπηρεσίες;

Το πραξικόπημα είχε περίπου προαναγγελθεί από την ιστοσελίδα του νεοσυντηρητικού American Enterprise Institute, αλλά και από άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο ευρείας κυκλοφορίας Newsweek και στα περιοδικά Foreign Affairs και Foreign Policy, τα εγκυρότερα στις ΗΠΑ στους τομείς εξωτερικής πολιτικής.

Μια «θεωρία συνωμοσίας» που είχε διατυπωθεί προηγουμένως, αλλά που έχει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, είναι ότι η Τουρκία σπρώχτηκε στην κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους, ακριβώς για να αποκοπεί από την Ρωσία, προτού επιχειρηθεί η ανατροπή του Ερντογάν, με έναν κλασικό μηχανισμό που χρησιμοποιήθηκε πολλάκις (Σαντάμ στο Κουβέιτ, Μιλόσεβιτς στο Κόσοβο, Ιωαννίδης στην Κύπρο).

Αλλά δεν χρειάζεται να προσφύγουμε σε «θεωρίες συνωμοσίας». Υπενθυμίζουμε την επιεικώς «χλιαρή» αντίδραση του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, του (νεοσυντηρητικού) Τζον Κέρι, που απέφυγε να καταδικάσει ευθέως το πραξικόπημα τις πρώτες ώρες μετά την εκδήλωσή του (ανάλογη θέση υιοθέτησε και η «Υπουργός Εξωτερικών» της ΕΕ, Φρεντερίκα Μοργκερίνι, που έσπευσε σε μια παραπλήσια δήλωση μερικά λεπτά μετά τον κ. Κέρι).

Χρειάστηκε να περάσουν ακόμα δύο ώρες και να γείρει αποφασιστικά η πλάστιγγα υπέρ του κ. Ερντογάν, για να εμφανισθεί ο Πρόεδρος των ΗΠΑ αυτοπροσώπως και να στηρίξει την νόμιμη τουρκική κυβέρνηση.

Έκτοτε, δηλώσεις ανώτατων στρατιωτικών των ΗΠΑ που εξέφρασαν λύπη για τις συνέπειες της σύλληψης των ανθρώπων με τους οποίους συνεργάζονταν, συνετέλεσαν στην εμπέδωση των τουρκικών υποψιών. Αλλά και η στάση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων ήγειρε την καχυποψία της Άγκυρας.

Ασφαλώς, το καθεστώς Ερντογάν και προ του πραξικοπήματος πόρρω απείχε από το να πληροί τις δημοκρατικές προδιαγραφές. Η κριτική στο έλλειμμα δημοκρατίας στην Τουρκία θα ήταν εξαιρετικά εύλογη και πριν και μετά το πραξικόπημα. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι να εμφανίζεται μια δυσανάλογη ανησυχία για τα μέτρα του Ερντογάν εν σχέσει με το ίδιο το πραξικόπημα υπάρχει μεγάλη απόσταση.

Πόσο μάλλον που είναι τελείως πρόσφατο το παράδειγμα των δυτικών εκστρατειών «υπέρ της δημοκρατίας» στο Ιράκ, την Λιβύη και την Συρία, ώστε να καθιστά μάλλον αστεία αυτή τη συζήτηση. Αν η Τουρκία έχει έλλειμμα δημοκρατίας, προφανώς δεν είναι θεραπεία η επιβολή μιας στρατιωτικής δικτατορίας. Κανέναν άλλωστε δεν ενόχλησε υπέρμετρα ο αυταρχισμός του κ. Ενρτογάν, όσο ο Τούρκος ηγέτης εξυπηρετούσε.

Η εκδίκηση της Ιστορίας

Ξεκινήσαμε αυτή την ανάλυση, υπογραμμίζοντας ότι Grexit περίμεναν, Brexit τους βρήκε και Turexit τους απειλεί. Η Ιστορία συνηθίζει να στήνει τρομερές φάρσες σε όσους πιστεύουν ότι είναι οι παντοδύναμοι ιδιοκτήτες αυτής και των ανθρώπων. Όταν παίζει κανείς με το Χάος, το αποτέλεσμα είναι εγγενώς απρόβλεπτο, όπως π.χ. δεν μπορεί να προβλεφθεί το πού θα καταλήξει η μπίλια στο μπιλιάρδο.

Κατά βάθος, αυτά συμβαίνουν για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Η ίδια κατάσταση εμφανίζεται συχνά στην ιατρική, όταν αντιμετωπίζει το σύμπτωμα, όχι όμως την υφέρπουσα αιτία. Το σύμπτωμα που καταστέλλει σε ένα σημείο του άρρωστου οργανισμού, εμφανίζεται με άλλη μορφή και πιο δριμύ κάπου αλλού.

Στην περίπτωση της Ευρώπης, η ελληνική κρίση ήταν αποτέλεσμα των ασκούμενων ευρωπαϊκών πολιτικών. Η καταστολή του ελληνικού «συμπτώματος», με περισσότερη προσφυγή στις ευρωπαϊκές πολιτικές που το δημιούργησαν, οδηγεί σε επίταση της κρίσης, με πρώτο αποτέλεσμα στη Βρετανία.

Τα ίδια συνέβησαν και στην Μέση Ανατολή. Η μαζική «ανατίναξη» όλων των ισορροπιών της περιοχής, μετά την 11η Σεπτεμβρίου και την εισβολή στο Ιράκ, μοιάζει τώρα να καταλήγει στο πιο απίθανο και απρόβλεπτο αποτέλεσμα: Την πολύ πιθανή πλέον στρατηγική και οικονομική προσέγγιση Ρωσίας και Τουρκίας.

Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, που την απέδωσαν μονομερώς σε σοβιετικά προβλήματα και όχι στη διάθεση της νομενκλατούρας να προσχωρήσει στην Δύση, ένα τμήμα των δυτικών ελίτ (και του ισραηλινού κατεστημένου) θεώρησαν ότι μπορούν να κάνουν περίπου ό,τι θέλουν. Έχασαν τον μεγάλο δάσκαλό τους, δηλαδή τον συγκροτημένο Εχθρό και, μαζί, το μέτρο και την ισορροπία τους.

Για όσους αρέσκονται σε θεωρίες συνωμοσίας, αν όντως τέτοιες δυνάμεις πρωταγωνίστησαν στην ενθάρρυνση του τουρκικού πραξικοπήματος, όπως υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ότι συνέβη, τότε εικάζει κανείς πως δεν είχαν μόνο plan A (τον καλύτερο έλεγχο της Τουρκίας). Είχαν και plan B, την επέκταση του Χάους και σε αυτή τη χώρα, γενικεύοντας έτσι, από τον αραβικό στον ευρύτερο μουσουλμανικό κόσμο, τη χρήση μιας τέτοιας στρατηγικής.

Αυτό που φαίνεται ως λάθος στο «σύστημα συντεταγμένων» που ενοποιεί σε μια δεδομένη στιγμή τα βασικά κέντρα αποφάσεων (π.χ. ο πόλεμος στο Ιράκ) μπορεί να είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα σε άλλο «σύστημα συντεταγμένων» (στο παράδειγμά μας, η καταστροφή ενός ισχυρού αραβικού κράτους και η πρόοδος του Χάους). Αλλά εδώ μπαίνουμε σε εδάφη που δεν μπορούμε να διερευνήσουμε περαιτέρω με τα υπάρχοντα στοιχεία.

* Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας
Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σκέψεις πάνω στην κατάπτωση 
του πιο αγωνιστικού ανθρωπότυπου

Ακόμα γελάμε με τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ…
Αυτό είναι το βίντεο που τα έσπασε το 2009…


Τώρα, πάμε στο σήμερα…
Στον ψηφοφόρο του ΣΥΡΙΖΑ

Γράφει ο Άρης Αλεξανδρής

«Όταν αναλύαμε το έγκλημα της απάτης στη σχολή, μου έκανε εντύπωση που ο καθηγητής του ποινικού δικαίου επέμενε πως η αστρολογία δεν εμπίπτει στο πλαίσιό του. Τι κι αν πρόκειται για εργαλείο εμπορικής εκμετάλλευσης της ανθρώπινης ηλιθιότητας, η αστρολογία ως έννοια και δραστηριότητα ενέχει τόση κοινωνική απαξία, είναι τόσο έκδηλα ανυπόστατη που είναι αυτονόητο ότι ψεύδεται.

Καταφεύγοντας στην αστρολογία για να λύσεις τα προβλήματά σου, λοιπόν, αποδέχεσαι το γεγονός ότι κάποιος θα σου πουλήσει αστοιχείωτες κουταμάρες ως αλήθεια – τις οποίες αγοράζεις αυτοβούλως γνωρίζοντας καλά ότι κανείς δεν μπορεί να τις αποδείξει. Κοροϊδεύεις τον εαυτό σου, συνεπώς δεν σε εξαπατά κανείς.

Με τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ συνέβη ακριβώς το ίδιο. Κανείς ποτέ δεν τους παραπλάνησε γιατί ούτως ή άλλως ποτέ δεν τους ενδιέφερε η κυριολεκτική αλήθεια. Δεν τους απομάκρυνε, λοιπόν, κάποιος από αυτήν-αντιθέτως, την απέρριψαν μόνοι τους επειδή ήταν δυσάρεστη.

Τα αντικειμενικά δεδομένα ήταν γι’αυτούς συνωμοσίες, κινδυνολογία και προπαγάνδα, έτσι επέλεξαν να τα αγνοήσουν, κατασκευάζοντας μια εναλλακτική πραγματικότητα εναρμονισμένη με τους ευσεβείς τους πόθους και απαλλαγμένη απ’ ό,τι τους χάλαγε.

Εξαρχής πίστεψαν ολοφάνερα ψεύδη, ιδεολογικοποίησαν το παράλογο και εμπιστεύθηκαν αστείες διακηρύξεις που αντίκεινται στη λογική, στον νόμο και την κοινή πείρα. Η πεποίθηση ότι μία χώρα μπορεί να σκίσει συμβάσεις που υπέγραψε, να διαγράψει τα χρέη της μονομερώς, να διατηρήσει κάθε της προνόμιο εν μέσω χρεοκοπίας, και να διεκδικήσει αέναη χρηματοδότηση από ξένους εταίρους, χωρίς όρους και περιορισμούς, δεν είναι πολιτική, είναι ρεμβασμός – μία φαντασίωση που κανείς δεν δικαιολογείται να πιστεύει. Και το ξέραμε όλοι, εκτός από αυτούς.

Η πιο τρομακτική, όμως, ψυχολογική πτυχή των Συριζαίων ψηφοφόρων δεν ήταν η ροπή τους στην ευήθεια. Αυτή μπορεί και να είναι συγγνωστή. Ήταν ότι ακόμα κι όταν οι εξωλογικές προσδοκίες τους διαψεύστηκαν έμπρακτα, δεν κατάλαβαν το σφάλμα τους.

Δεν τους πείραξε που πείστηκαν ότι πετάει ο γάιδαρος. Τους πείραξε που τελικά ο γάιδαρος δεν πέταξε. Και εξακολουθούν να περιμένουν (και να το θεωρούν λογικό) ότι κάτι τέτοιο πρέπει/μπορεί/θα μπορούσε να συμβεί. Και πάλι κατασκευές εχθρών, και πάλι υστερικά σενάρια, και πάλι πόλωση, και πάλι διχασμός. Άλλαξαν μόνο τα πρόσωπα του παιχνιδιού, όχι το μωρουδίστικο παιχνίδι.

Κι επειδή το θράσος είναι κατ’εξοχήν γνώρισμα των ανθρώπων που δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους για τίποτα, ούτε για τα δεινά που προκάλεσαν στους φίλους τους ούτε καν για όσα επέσυραν στους εαυτούς τους, οι Συριζαίοι ψηφοφόροι σήμερα είναι τα πάντα εκτός από μεταμελημένοι.

Μερικοί τα ‘χουν βάλει με τον Τσίπρα που δεν έκανε τα μαγικά που υποσχέθηκε, άλλοι τα έβαλαν με την Ευρώπη ως οικονομία επειδή τους δανείζει υπό όρους, άλλοι με την Ευρώπη ως κουλτούρα επειδή τους ερεθίζει ό,τι δεν καθρεφτίζει τη μιζέρια τους, και άλλοι απλώς διασκεδάζουν την αμηχανία τους πλάθοντας εσωτερικούς εχθρούς.

Κάποιο κανάλι, κάποιος δημοσιογράφος, κάποιος μη αριστερός φταίει για όλα – αυτοί τα έκαναν όλα άψογα. Άλλωστε είναι αριστεροί, και στο τέλος της ημέρας αυτό καθαγιάζει και νοηματοδοτεί κάθε τους ενέργεια επιρρίπτοντας παράλληλα όλες τις ευθύνες στον αντίπαλο- ακριβώς όπως ο θεός συγχωρεί τις αμαρτίες των τέκνων του και την ευθύνη τους επωμίζεται ο διάβολος. Ίδιο σκεπτικό, ίδια μονολιθικότητα, ίδιος φανατισμός θρησκευτικού τύπου.

Το πρόβλημα με τους Συριζαίους ψηφοφόρους στην ουσία του, πάντως, δεν έχει να κάνει με τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας συγκυριακός ξενιστής ενός διαχρονικού μικροβίου ισχυρότερου από αυτόν, του μικροβίου της ανεύθυνης λαϊκής ανοησίας, η οποία αυτή τη φορά έτυχε να ενισχυθεί από τα μπαχαρικά της αριστερής φαντασιοπληξίας γιατί ήταν η σειρά της αριστεράς να το φιλοξενήσει στον οργανισμό της.

Στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να είναι το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ή και η Χρυσή Αυγή, όλα τους εν δυνάμει δοχεία της ακατέργαστης οργής της μάζας, που δεν φιλτράρεται ποτέ από τη λογική, μόνο συσπειρώνεται στον εκάστοτε πρόσφορο λαϊκιστή για να χυθεί μετά σαν εμετός παντού. Ιδεολόγοι της πλάκας και ευκαιριακά αρρωστάκια του trend ενώθηκαν σε ένα νοσηρό πολιτικό μείγμα χωρίς αρχές και συνοχή, για να διαμαρτυρηθούν, να εξουσιάσουν, και να κάνουν μια τρύπα στο νερό λίγο πριν διαλυθούν και τραβήξει ο καθένας την πορεία του.

Η πτώση του συριζαϊκού ιδεώδους βρίσκει τους θιασώτες του σε γνωστική ασυμφωνία. Το αριστερό μνημόνιο δεν είναι ακριβώς μνημόνιο, αλλά ακόμα κι αν είναι, δεν οφείλεται στην αριστερή κυβέρνηση. Αλλά ακόμη κι αν οφείλεται, δεν φταίνε οι ψηφοφόροι της.

Η σωστή στάση στο δημοψήφισμα ήταν το ΟΧΙ που σήμαινε ΟΧΙ στα μέτρα, αλλά τα μέτρα που παίρνει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πιάνονται γιατί οφείλονται στους οπαδούς του ΝΑΙ, που μπορεί να μην επικράτησε αλλά υποστήριξε την Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι είναι τοκογλύφοι, εκβιαστές και πραξικοπηματίες, αλλά εμείς μπορούμε να τους ζητάμε λεφτά κι αυτοί οφείλουν να μας τα δώσουν. Αν μας τα δώσουν, φταίνε που τα θέλουν πίσω. Αν δεν μας τα δώσουν, απεργάζονται τον αφανισμό μας βυθίζοντάς μας στη φτώχεια.

Πανικός και σύγχυση, τα συμπτώματα του ρεζιλέματος.

Εγκλωβισμένοι σε ένα συμπλεγματικό και άτοπο blame game, προσπαθούν να προσαρμόσουν την πραγματικότητα στα μέτρα τους για να διασώσουν την περηφάνια τους, αντί να έρθουν επιτέλους αυτοί στα μέτρα της πραγματικότητας. Παιδάκια με χεσμένα παντελόνια που αρνούνται ότι χέστηκαν.

Σιγά σιγά, οι Συριζαίοι ψηφοφόροι που δεν προσβλέπουν σε κάποια ευεργεσία του κόμματος, αρχίζουν να αποστασιοποιούνται από αυτό.

Έχει πλάκα, γιατί δεν παραδέχονται ευθέως την αστοχία τους, αλλα διεκδικούν σιωπηλά κάτι σαν δικαίωμα στη λήθη – όπως συμβαίνει όταν βγαίνει απ’ τη μόδα ένα ρούχο που φόρεσες και θες να ξεχαστεί απ’ όλους η εικόνα του πάνω σου. Ξαφνικά χάνουν την πολιτική τους ταυτότητα κι αρχίζουν να αυτοπροσδιορίζονται μέσα από την αντιδιαστολή· δεν κραυγάζουν πια τι είναι αλλά τι δεν είναι (η σύγκριση με κάτι εξόφθαλμα κακό αποβαίνει πάντα ευνοϊκή για τον συγκρινόμενο).

Η κυβέρνηση που στήριξαν με μανία (θυμάστε άραγε τις πορείες στήριξης της κυβέρνησης στο Σύνταγμα;) ψηφίζει τερατώδη νομοσχέδια στη Βουλή, αλλά αυτοί τώρα ασχολούνται με τη μουσική, τα live τους, τις τέχνες τους, πράγματα απαγορευμένα όσο κυβερνούσαν οι “χουντικοί” προκάτοχοι του ΣΥΡΙΖΑ.

Η αγωνιστικότητα έπεσε σε νάρκη, η επανάσταση ματαιώθηκε, η πολυδιαφημισμένη ελπίδα έγινε γαργάρα ανάμεσα στο τρίτο και το τέταρτο ποτό του σαββατιάτικου αράγματος στα Εξάρχεια. Αλλά δεν πειράζει, αυτοί είναι αριστεροί και στο κάτω κάτω “οι άλλοι καλύτεροι ήταν;”

Πηγή The Curly Sue


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η εικόνα είναι αποκαρδιωτική λογικά για όσους έτρεφαν ψευδαισθήσεις περί «εξημέρωσης του θηρίου», για τις προοπτικές δηλαδή μετατροπής της Τουρκίας σε μια φυσιολογική μη επιθετική – ή λελογισμένα διεκδικητική – χώρα, η οποία θα μπορούσε να συμβιώσει εν ειρήνη με την Ελλάδα και συν τω χρόνω θα μπορούσε να εξευρεθεί ένα στρατηγικό modus vivendi ώστε να αποφορτιστεί μια από τις πιο κρίσιμες γεωστρατηγικά περιοχές του πλανήτη.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Η Τουρκία του Ερντογάν έχει δείξει το πραγματικό της πρόσωπο που έρχεται από τα βάθη της Ασίας, μια νοοτροπία μεγάλου μέρους του πληθυσμού που απέχει παρασάγγας από τη μέση νοοτροπία μιας ευρωπαϊκής χώρας, καθώς κινείται σε δυο «ράγες»: Η μία είναι η αγελαία συμπεριφορά του πληθυσμού που συντάσσεται με έναν συγκεκριμένο ηγέτη και η δεύτερη η ικανότητα αυτού του ηγέτη να χειραγωγεί αυτό τον πληθυσμό.

Μετά το πραξικόπημα, ο «στρατός του Ερντογάν», ο φανατισμένος ισλαμικός όχλος απλώς υπακούει στις εντολές του σουλτάνου». Μόνο στο πότε θα πηγαίνουν… προς νερού τους δεν τους έχει πει ακόμα. Βγείτε στον δρόμο λέει ο ηγέτης, βγαίνουν αυτοί.

Μπορεί να επικρατεί η μαντίλα, ωστόσο, ακολουθώντας γκεμπελικά βήματα, οι επικοινωνιολόγοι της «υψηλής πύλης» φροντίζουν να εντοπίζουν μερικές κοπελίτσες «σαν τα κρύα τα νερά» και τις φωτογραφίζουν, για να διακοσμήσουν τους λογαριασμούς του πολυχρονεμένου, στους ιστοχώρους κοινωνικής δικτύωσης περνώντας βολικά μηνύματα στη Δύση.

Το πιο τραγικό είναι όμως, το πόσο «αμάσητο» έχουν καταπιεί και βαθύτατα πειστεί, ότι όσα κάνουν έχουν σαν στόχο ένα και μοναδικό πράγμα: Να σώσουν τη Δημοκρατία στην Τουρκία! Όχι το καθεστώς που στήνει μέρα τη μέρα ο Ερντογάν και τον ίδιο.

Αυτό έχει σαφέστατες συνέπειες. Οι άνθρωποι αυτοί είναι λογικό να μην αντιλαμβάνονται την επιφυλακτικότητα της Δύσης και την κριτική που ασκείται και αντί να δουν τα χάλια τα δικά τους, εξανίστανται από ιερή αγανάκτηση εναντίον Αμερικανών και Ευρωπαίων, κατηγορώντας τους για διπλά στάνταρ, για δυο μέτρα και δυο σταθμά που λέμε πιο λαϊκά.

Οπότε, οι Δυτικοί είναι υποκριτές και βαθύτατα αντιδημοκρατικοί, επειδή δεν έσπευσαν στο πλευρό του Ερντογάν να στηρίξουν τον εκλεγμένο με δημοκρατικές διαδικασίες ηγέτη, δηλαδή αυτόν που επέλεξε η συλλογική βούληση της τουρκικής κοινωνίας να κυβερνήσει.

Τι κι αν ο άνθρωπος αυτός έχει κάνει σκουπίδι το Σύνταγμα και για να διατηρήσει την εξουσία στα χέρια του έχει μετατρέψει de facto το πολίτευμα σε προεδρική από προεδρευόμενη «Δημοκρατία»! Ό,τι κάνει ο λαοπρόβλητος ηγέτης είναι καλώς καμωμένο.

Τι κι αν ενδείξεις και αποδείξεις ότι το πογκρόμ για τους αντιπάλους δείχνει να ήταν σχεδιασμένο από παλιά και έλλειπε μόνο η αφορμή για να εξαπολυθεί νομιμοποιημένα, είναι πολλές. Οι περισσότεροι επισημαίνουν ότι είχε αργήσει, υπερθεματίζοντας και «βάζοντας πλάτη» στον Ερντογάν.

Τραγική είναι και η περίπτωση Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, του ηγέτη του αντιπολιτευόμενου – υποτίθεται πλέον – Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP), ο οποίος πλέον δείχνει να έχει «καβαλήσει το κύμα» και για να αποφύγει τις περιπέτειες, στην ουσία εμφανίζεται «ουρά» του καθεστώτος, δικαιώνοντας όσους υποστήριζαν πως η τουρκική νοοτροπία είναι ο «σεβασμός» απέναντι σε αυτόν που κρατά το τιμόνι της χώρας γερά, αφού όπως πολλοί στο εξωτερικό, βλέπουν το «τουρκικό μωσαϊκό» με όρους… ναρκοπεδίου.

Η κατάσταση έχει ξεφύγει τόσο πολύ, που ο Ερντογάν κραυγάζει από το μικρόφωνο πως «αν το θέλει ο λαός» θα επαναφέρει τη θανατική ποινή και μάλιστα με την εκπληκτική φράση «τα πολιτικά κόμματα θα ακολουθήσουν τη βούλησή του», σε μια απόδειξη του επιπέδου χειραγώγησης της κατάστασης στη χώρα.

Και για να μην μείνει η παραμικρή αμφιβολία περί αυτού, ο ίδιος ο Κιλιτσντάρογλου μίλησε στο πλήθος, λέγοντας πως «υπάρχει μία νέα Τουρκία μετά την 15η Ιουλίου» και πως το αποτυχημένο πραξικόπημα άνοιξε μία «νέα πόρτα για συμβιβασμό» στην πολιτική, προσθέτοντας για ξεκάρφωμα, ότι η πολιτική πρέπει να μείνει μακριά από τα τζαμιά, τις δικαστικές αίθουσες και τα στρατόπεδα.

Το πανηγυράκι αυτό το διοργάνωσε το κυβερνών AKP στην Κωνσταντινούπολη, προσκαλώντας τις ηγεσίες όλων των κομμάτων, πλην του φιλοκουρδικού HDP. Τον βρήκανε τον εχθρό, μόλις τους τελειώσει – αν ποτέ συμβεί αυτό – ο Γκιουλέν. Όλοι τους προσποιούνται πως δεν θυμούνται πως συζητούσε με PKK επί της ουσίας ο Ερντογάν και άδειασε τους Κούρδους μόλις συνειδητοποίησε ότι τον βολεύει πολιτικά. Συλλογική αμνησία…

Κι όποιος αμφιβάλλει για την ανώμαλη κατάσταση στη χώρα αρκεί να ενημερωθεί για τα λόγια του Γκρίζου Λύκου, του ηγέτη του Εθνικιστικού Κόμματος (MHP), Ντεβλέτ Μπαχτσελί, στην ίδια συγκέντρωση: «Η 15η Ιουλίου αποτελεί ορόσημο για την Τουρκία», πρόσθεσε επαινώντας την σθεναρή στάση των Τούρκων πολιτών κατά των πραξικοπηματιών.

Η πετυχημένη – πλέον – μίξη ισλαμισμού και εθνικιστικού λαϊκισμού στην Τουρκία έχει δημιουργήσει ένα κράτος-τέρας στην ευρύτερη περιοχή, εξαιτίας του οποίου οι εξελίξεις δεν προμηνύονται ρόδινες. Η δε συνθηματολογία Ερντογάν θυμίζουν τις εποχές του «ο λαός στην εξουσία» στην ελληνική πολιτική Ιστορία.

Τότε επικράτησε άκρατος λαϊκισμός, ο οποίος τελικά κατέληξε στην καταστροφή της χώρας, αφού άρχισαν οι πλειοδοσίες και ο «διαγωνισμός φιλολαϊκότητας», αφού ο κόσμος εκπαιδεύτηκε να τα θεωρεί όλα αυτά φυσιολογικά. Για ποιον λόγο να θεωρήσουμε ότι και το μέλλον της Τουρκίας δεν θα έχει παραπλήσια πορεία; Στο μεταξύ όμως, το κράτος-βόμβα της περιοχής θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να εκραγεί…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με άρθρο του, ο μυστικοσύμβουλος του Τούρκου προέδρου, διευθυντής της «Γενί Σαφάκ» καλεί τον λαό να προετοιμαστεί για εμφύλιο!

Από τον Ιμπραχήμ Καραγκιούλ 

Μέχρι τώρα έδιναν την υποστήριξή τους στα κρυφά. Οι ΗΠΑ και η Ε.Ε., που στήριζαν τον Γκιουλέν και εκείνους που ανέβηκαν στα τανκς και έριξαν σφαίρες εναντίον της δημοκρατίας, αποκαλύφθηκαν. Πήραν φανερά θέση εναντίον της Τουρκίας. Αρχισαν να χτυπούν φανερά την Τουρκία. Αλλος λέει «να σταματήσει η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ε.Ε.», άλλοι πάλι λένε «ανησυχούμε για την Τουρκία». Ενας άλλος κάνει αμφίσημη επίσκεψη και, για να κρύψει τις πομπές του, κάνει δηλώσεις και λέει ότι βρίσκεται στο πλευρό της Τουρκίας (σ.τ.μ.: εννοεί την επίσκεψη του αρχηγού ΓΕΕΘΑ στην Aγκυρα). Αυτές είναι δηλώσεις για το θεαθήναι!

Η Ε.Ε. είναι απειλή για την Τουρκία

Η Τουρκία θα πρέπει να επανεξετάσει με δική της πρωτοβουλία το ζήτημα της εισόδου της στην Ε.Ε. Από τη στιγμή που τα κεντρικά κράτη της Ε.Ε. στήριξαν το πραξικόπημα, πώς είναι δυνατόν να γίνουμε μέλος αυτής της ένωσης; Είναι κάτι τέτοιο δυνατόν; Εχει απομείνει κάποιος στην Τουρκία που να στηρίζει την Ε.Ε., εκτός από εκείνους οι οποίοι έχουν ειδικές σχέσεις και συμφέροντα; Και είμαστε πλέον σίγουροι ότι αυτοί οι κύκλοι στήριξαν το πραξικόπημα
Η Ε.Ε. δεν είναι πλέον στόχος για την Τουρκία, αλλά απειλή. Είναι μια εξωτερική απειλή που θέλει να μετατρέψει την Τουρκία σε Αίγυπτο. Η Ευρώπη, που δεν είναι σε θέση να προστατέψει την εσωτερική συνοχή της, στις 15 Ιουλίου πήρε μια ντροπιαστική θέση για να αποσταθεροποιήσει και να διαμελίσει την Τουρκία. Η κατάσταση αυτή πρέπει να θεωρηθεί άμεση απειλή για την Τουρκία.

Επειτα από όλα αυτά, δεν έχει απομείνει ίχνος εμπιστοσύνης μεταξύ Τουρκίας και Ε.Ε. Αν δείτε την εχθρότητα της Γερμανίας και της Αυστρίας εναντίον της Τουρκίας και των Τούρκων, θα αντιληφθείτε ότι δεν υπάρχει πλέον τίποτα που να μας ενώνει με την Ε.Ε. Είναι πλέον φανερό ότι η κεντρική Ευρώπη έχει ένα «μυστικό σχέδιο» για την Τουρκία. Αυτό το σχέδιο το έθεσαν σε εφαρμογή, όπως αποδείχτηκε με το πραξικόπημα.

Οι ΗΠΑ θέλουν να διαμελίσουν την Τουρκία

Κοιτάξτε την κυβέρνηση των ΗΠΑ, το κράτος με το οποίο είμαστε σύμμαχοι στη γύρω περιοχή. Ενα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ σύρεται σε εμφύλιο πόλεμο, και από την κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν υπάρχει καμία στήριξη, ούτε δήλωση συμπαράστασης. Δεν μπορούν καν να πουν «στηρίζουμε τη δημοκρατία» - το αντίθετο: λένε «κρίμα! Τα δικά μας παιδιά αυτή τη φορά δεν τα κατάφεραν». Από τούδε και στο εξής τίποτα δεν μπορεί να κρύψει την εξής πραγματικότητα: η κυβέρνηση στην Ουάσινγκτον έχει σχέδιο αποσταθεροποίησης και διάλυσης της Τουρκίας.
Ο διάδρομος της Βόρειας Συρίας (σ.τ.μ.: Κουρδικός Διάδρομος) και η κατάληξη του πολέμου στη Συρία στο συγκεκριμένο σημείο οφείλonται αποκλειστικά στη στάση των ΗΠΑ. Χαράσσοντας σύνορα για το Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας των Κούρδων (PYD) και για το Ι.Κ., γίνεται πλέον αντιληπτό ότι στόχος είναι η περικύκλωση της Τουρκίας.

Eγιναν σύμμαχοι με την τρομοκρατική οργάνωση

Αυτή τη δύσκολη ημέρα, οι ΗΠΑ δεν στάθηκαν στο πλευρό της Τουρκίας, που είναι επί δεκαετίες σύμμαχός τους, αλλά έγιναν σύμμαχοι με την τρομοκρατική οργάνωση (του Γκιουλέν), όπως έγινε με το ζήτημα του PYD και του Ι.Κ. Ο Γκιουλέν και οι τρομοκράτες της οργάνωσής του ήταν οι σύμμαχοι των ΗΠΑ και έκαναν επιχείρηση εναντίον της Τουρκίας μέσω αυτών των συμμοριών.
Οι τρομοκράτες του Γκιουλέν στο τουρκικό στράτευμα και οι συμμορίες στις υπηρεσίες πληροφοριών της Τουρκίας εργάζονται για λογαριασμό του στρατού και των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον της χώρας μας μέσω αυτών των εκτελεστών. Για τον βομβαρδισμό του Κοινοβουλίου, για τις ριπές εναντίον Τούρκων πολιτών, για την απόπειρα δολοφονίας του ηγέτη αυτής της χώρας υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση των ΗΠΑ. Αυτό θα καταγράψει η Ιστορία, αυτό θα μείνει στη συνείδηση της τουρκικής κοινής γνώμης. Η συντριπτική πλειονότητα των Τούρκων αυτό θα λέει.

Ο δήθεν αντιαμερικανισμός

Προσοχή: κανείς να μη θεωρήσει ότι όλα αυτά που λέμε είναι ένας φτιαχτός αντιαμερικανισμός. Να μην επιχειρήσουν τα αμερικανικά ΜΜΕ να καλύψουν τις ευθύνες των ΗΠΑ, επικαλούμενα έναν δήθεν φτιαχτό αντιαμερικανισμό. Εχουμε χορτάσει από τέτοιες επιχειρήσεις αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τους «New York Times», την «Washington Post», τη «Wall Street Journal» κ.λπ.
Εμείς, επί τριάντα χρόνια, παλεύουμε σ' αυτή την περιοχή με τα ψέματά τους. Ολα αυτά τα χρόνια προσπάθησαν με αυτά τα ψέματα να καλύψουν τους εμφυλίους που προκάλεσαν, τις μυστικές επιχειρήσεις τους, τις επεμβάσεις τους που μετέτρεψαν ολόκληρες χώρες σε ερείπια, τις δημιουργίες κρίσεων... Πάντα με αυτά τα ψέματά τους προσπάθησαν να αποκοιμίσουν τις συνειδήσεις μας, να μας καταστήσουν ομήρους τους. Ολα τα αιματηρά σενάρια της Δύσης σ' αυτή την περιοχή καλύφθηκαν με τέτοια ψέματα.

Τι άλλες αποδείξεις χρειάζεστε;

Με τα ψέματα ότι «υπάρχουν χημικά όπλα» κατέλαβαν μια χώρα, σκότωσαν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, υποβίβασαν έναν πολιτισμό, κατέστρεψαν τις πόλεις. Το ψέμα για την ύπαρξη των χημικών όπλων μέσω αυτών των εφημερίδων διαδόθηκε στην κοινή γνώμη.
Εκείνοι που κατέλαβαν ένα κράτος χωρίς καμία απόδειξη θέλουν αποδείξεις για τον Γκιουλέν και τους τρομοκράτες του, που επιτέθηκαν στη χώρα μας. Μα, το επιτελείο του ανθρώπου αυτού, όπως και ο ίδιος, είναι εκεί, σ' εσάς, εσείς τον προστατεύετε, τις πληροφορίες που συλλέγουν τα δίκτυά του στην Τουρκία τις μεταδίδει σ' εσάς, οδηγίες παίρνει από εσάς, τι άλλες αποδείξεις θέλετε; Οταν τα λέμε όλα αυτά, μας κατηγορείτε για αντιαμερικανισμό.
Ναι, ο αντιαμερικανισμός στην τουρκική κοινή γνώμη αυξάνεται και θα αυξηθεί περισσότερο. Ο λαός μας πρέπει να δει ότι πίσω από το πραξικόπημα και τα εγκλήματα που έγιναν βρίσκονται οι ΗΠΑ και η Ε.Ε.

Θα έτρεχαν όλοι τους στην Αγκυρα

Αν πετύχαινε το πραξικόπημα, θα ξεσπούσαν σε πανηγυρισμούς. Μετά θα έτρεχαν όλοι τους στην Αγκυρα για να κατασκευάσουν τους νέους Σίσι, νέο υπουργικό συμβούλιο, θα παρασημοφορούσαν τους πραξικοπηματίες. Θα είχαν πάρει όμηρο την Τουρκία, αφού θα είχαν στήσει το δικό τους κράτος στην Αγκυρα.
Θα είχαν πετύχει να εφαρμόσουν το μεγαλύτερο σχέδιο που έχουν για την περιοχή και μετά θα υλοποιούσαν ένα ένα όλα τα επιμέρους σχέδιά τους. Τώρα βιώνουν μια μεγάλη αποτυχία και βγάζουν μίσος εναντίον μας, επειδή δεν πέτυχε το πραξικόπημα.

Προσοχή στους προδότες της μυστικής πατρίδας!

Ολα πια έχουν φανερωθεί. Ο Γκιουλέν και οι τρομοκράτες του είχαν διαμοιράσει ρόλους και εξουσίες και με τους μέσα και με τους έξω.
Κάθε ημέρα βγαίνουν στην επιφάνεια νέες λεπτομέρειες. Και όσο περνά ο καιρός θα αποκαλύπτονται ο ρόλος τους, αλλά και εκείνοι που κρύβονται πίσω από αυτούς.
Δεν θα υποχωρήσουν. Η αναμέτρησή τους με την Τουρκία θα ενταθεί ακόμα περισσότερο. Θα προσπαθήσουν να πάρουν εκδίκηση από τον λαό μας για την αποτυχία τους. Αυτός είναι και ο λόγος που τον βάζουν να μιλά στις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες εκείνον τον σχιζοφρενή (σ.τ.μ.: εννοεί τον Γκιουλέν). Στις συμμορίες πληροφοριών που δρουν στην Τουρκία και δεν έχουν εξαρθρωθεί ακόμα συνεχίζουν να στέλνουν κωδικοποιημένα μηνύματα και εντολές. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνεχίζει να τον βάζει να μιλά και να δίνει εντολές, μέσω των συμμοριών του, είναι απόδειξη ότι ο πόλεμος συνεχίζεται.

Να είμαστε έτοιμοι για εμφύλιο - θα αρχίσουν οι επιθέσεις...

Γι' αυτό θεωρούμε ότι αυτή η δουλειά δεν τελείωσε - θα συνεχιστεί. Ορισμένα τμήματα των πραξικοπηματιών έχουν αποσυρθεί και είναι έτοιμα για την επόμενη φάση. Oμως, από τώρα και στο εξής στόχος είναι ο εμφύλιος πόλεμος. Δολοφονίες, επιθέσεις που θα προκαλούν τρόμο, επιθέσεις αυτοκτονίας...
Επιθέσεις σε τζαμιά, χώρους λατρείας αλεβιτών, σε σύμβολα της Τουρκίας και δημιουργία κλίματος που θα οδηγήσει σε φυλετικό πόλεμο θα μας οδηγήσουν να σφαχτούμε μεταξύ μας.

Η 15η Ιουλίου θα γίνει ημερομηνία-σταθμός

Γι' αυτό σας λέω να μη θεωρείτε τη 15η Ιουλίου απλά ως ημέρα εκδήλωσης του πραξικοπήματος, αλλά ως ημέρα που άρχισαν η επίθεση και ο πόλεμος εναντίον της Τουρκίας. Κοιτάξτε την εγγύς γεωγραφία μας, κοιτάξτε τα κράτη που έχουν διαλυθεί, τα δράματα των κατεστραμμένων πόλεων, κοιτάξτε ανθρώπους που συμβίωναν ειρηνικά επί αιώνες πώς σκοτώνονται τώρα μεταξύ τους. Ολα αυτά είναι δικό τους σχέδιο. Αυτή την καταστροφή προσπαθούν να φέρουν και στην Τουρκία.
Τη 15η Ιουλίου άρχισε ο αγώνας για την ανεξαρτησία του έθνους μας. Πλέον θα αναλύουμε τα πάντα και θα ζητούμε λογαριασμό από όλα τα κράτη. Σε εκείνους που σχεδιάζουν μάχες δρόμο με δρόμο θα απαντήσουμε με σχέδια άμυνας και αντίστασης σε κάθε δρόμο.

Κρατήστε ελεύθερη τη συνείδησή σας, κρατήστε ισχυρή τη βούλησή σας

Μη σας ξεγελούν διάφορες ξενέρωτες αναλύσεις. Ηλθε η ώρα να αντικρίσουμε την αλήθεια γυμνή. Ολα τα άλλα είναι άκρως επικίνδυνα.
Η 15η Ιουλίου είναι η ημερομηνία που θα αλλάξει την πορεία των εξελίξεων και της ίδιας της Ιστορίας απέναντι στα αιματηρά σχέδιά τους. Αυτό το έθνος θα αποδείξει για άλλη μια φορά ότι μπορεί να πετύχει τη νίκη στα εδάφη της Ανατολίας. Δεν πρόκειται ποτέ να λιποψυχήσουμε και να το βάλουμε κάτω. Αυτός ο τελευταίος Πόλεμος Ανεξαρτησίας θα κερδηθεί και τα σχέδια για υποδούλωση της πατρίδας μας θα αποτύχουν. Αρκεί να κρατήσουμε ελεύθερη τη συνείδησή μας και να κρατήσουμε ισχυρή τη βούλησή μας.
Γεμίστε την ψυχή σας με την αγάπη για την πατρίδα...

Επίδειξη δύναμης με τον «σουλτάνο» με συγκέντρωση-φιέστα!

Υπό τους ήχους των στίχων του Κορανίου που ακούγονταν από τα μεγάφωνα και των εμβατηρίων, εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκοι -η «Hurriyet» έκανε λόγο για πάνω από 3.000.000- παιανίζοντας σημαίες και λάβαρα με τις εικόνες του Ταγίπ Ερντογάν και του Κεμάλ Ατατούρκ συγκεντρώθηκαν χθες από κάθε γωνιά της χώρας στο Γενί Καπί της Κωνσταντινούπολης, σε μια φιέστα αφιερωμένη στους μάρτυρες της απόπειρας πραξικοπήματος, με την οποία ο Τούρκος πρόεδρος -που έφτασε με ελικόπτερο στην Πόλη- επέλεξε να στείλει ένα μήνυμα στη Δύση: Οτι είναι ο αδιαμφισβήτητος απόλυτος άρχοντας, που δεν ανατρέπεται, δεν ελέγχεται από κόμματα αντιπολίτευσης, δεν αποδέχεται το παραμικρό εμπόδιο στη συγκέντρωση εξουσιών που μεθοδεύει, δεν ανέχεται μαθήματα δημοκρατίας...

Σε μία ημέρα που για τον Ερντογάν ξημέρωσε με την Αυστρία να απειλεί ευθέως να μπλοκάρει με βέτο τη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε. και τον ηγέτη των Γερμανών Φιλελευθέρων να τον παρομοιάζει με τον Χίτλερ, κατηγορώντας τον ότι χτίζει ένα αυταρχικό καθεστώς με υπερβολική συγκέντρωση εξουσιών, ο Τούρκος πρόεδρος απάντησε με επίδειξη ισχύος: Για να αποδείξει ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις είναι ενωμένες χάρη στην εθνική ηγεσία του, προσκάλεσε να χαιρετίσουν τη συγκέντρωση του κόμματός του ΑΚΡ, τους δύο αρχηγούς της αντιπολίτευσης, του εθνικιστικού MHP και του κεμαλικού CHP, που έκαναν δηλώσεις περί «πολιτικού συμβιβασμού». Το κουρδικό HDP δεν προσκλήθηκε... Για να απαντήσει στις απειλές των Ευρωπαίων δήλωσε ενώπιον του πλήθους που φώναζε «θάνατος» ότι τα κόμματα θα πρέπει να επαναφέρουν τη θανατική ποινή «εάν ο λαός το θέλει».

Και για να δείξει ότι η Τουρκία έχει ευρύτερο κύκλο συμμάχων, πέραν της Ε.Ε., φρόντισε τα τοπικά ΜΜΕ να αναδείξουν την αυριανή επίσκεψή του στην Αγία Πετρούπολη, όπου θα συναντηθεί με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν για να συζητήσουν τις διμερείς σχέσεις και τα γεωπολιτικά προβλήματα της ευρύτερης περιοχής.
Η συγκέντρωση μεταδόθηκε διαδικτυακά σε επτά γλώσσες (τουρκικά, ρωσικά, γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, αραβικά και ισπανικά) και ζωντανά από γιγαντοοθόνες σε όλη την επικράτεια, καθώς και από μία που στήθηκε στην Πενσιλβανία των ΗΠΑ, εκεί όπου διαμένει αυτοεξόριστος ο -κατά το καθεστώς- «υποκινητής» της απόπειρας πραξικοπήματος Φετουλάχ Γκιουλέν.

* Ο Ιμπραχίμ Καραγκιούλ είναι γενικός διευθυντής της εφημερίδας «Γενί Σαφάκ», ναυαρχίδας των ΜΜΕ που στηρίζουν τον Ερντογάν, και άτυπος σύμβουλός του, γεγονός που μας επιτρέπει να υποθέσουμε ότι εκφράζει και τις απόψεις του. Το άρθρο του στη «Γενί Σαφάκ» δημοσιεύτηκε με τίτλο «Προσοχή - Πρόκειται να αρχίσουν οι επιθέσεις που θα οδηγήσουν σε εμφύλιο πόλεμο την Τουρκία».
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Μπορεί ο τούρκος πρόεδρος που έχει μεταβληθεί στον άνθρωπο που αποφασίζει για τα πάντα μέσα στην Τουρκία να πιέζεται αφόρητα από την Δύση για τις πρόσφατες πολιτικές του αποφάσεις, όμως ο ίδιος παίζοντας «σκληρό πόκερ» δεν διστάζει να προκαλέσει και να εκβιάσει περαιτέρω τόσο τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, όσο και την Ευρώπη, είτε με κινήσεις προσέγγισης στην Ρωσία και εισόδου της Τουρκίας στην ευρασιατική ζώνη, είτε με ευθείς εκβιασμούς μέσω της λαθρομετανάστευσης.

Επειδή η έξοδος από το ΝΑΤΟ θεωρείται απαγορευτική για τους σχεδιασμούς της ευρωατλαντικής συμμαχίας, θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως θα βρεθεί η φόρμουλα συνεννόησης του Ερντογάν με τις ΗΠΑ, φυσικά έναντι πολιτικής στήριξης αλλά και άλλων πολιτικών και όχι μόνο ανταλλαγμάτων προς τον τούρκο πρόεδρο προκειμένου να εξασφαλιστεί η παραμονή των στρατιωτικών βάσεων του ΝΑΤΟ εντός της τουρκικής επικράτειας.

Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με την Ευρώπη, όπου ο «πολλά βαρύς» Ερντογάν απαιτεί την άρση της βίζας (ελεύθερη μετακίνηση και διαμονή των τούρκων πολιτών σε ευρωπαϊκές χώρες), αντιμετωπίζοντας ένα ισχυρό αρνητικό κλίμα από ευρωπαϊκές χώρες. Οι πρόσφατες δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων θέλουν να αποκλείουν την είσοδο της Τουρκίας στην Ευρώπη για τις επόμενε δεκαετίες, όμως, η Γερμανία της Μέρκελ επιχειρεί να επιβάλει την δική της άποψη για ευρωπαϊκή ανοχή απέναντι στην θρασύτητα της Τουρκίας.

Αυτήν ακριβώς την γερμανική προσπάθεια για εύρεση μίας ενδιάμεσης λύσης, φαίνεται να αντικρούει και να καταστρέφει η αλαζονεία του τούρκου προέδρου, ο οποίος δυναμιτίζει τις ευρω-τουρκικές σχέσεις με νέες δηλώσεις του ίδιου του Ερντογάν ο οποίος επανέρχεται εκβιαστικά σε αυτές θίγοντας το θέμα τήρησης της συμφωνίας μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας για το προσφυγικό.
Θέτει μάλιστα και τον όρο απελευθέρωση της βίζας ως προϋπόθεση για την εφαρμογή της συμφωνίας, την οποία στην αντίθετη περίπτωση χαρακτηρίζει ως ανέφικτη.
«Η συμφωνία με την Ε.Ε. για το προσφυγικό δεν θα είναι εφικτή εάν η Ευρώπη δεν κάνει αυτό που της αναλογεί σε ό,τι αφορά την απελευθέρωση της βίζας», δήλωσε ο Ερντογάν στην γαλλική εφημερίδα «Le Monde».
Κατηγόρησε παράλληλα την Ε.Ε. ότι «δεν τηρεί ειλικρινή στάση απέναντι στην Τουρκία», επισημαίνοντας ότι η απελευθέρωση της βίζας για τους Τούρκους πολίτες είχε προγραμματιστεί για την 1η Ιουνίου.

Η απειλή, του Ταγίπ Ερντογάν είναι λοιπόν ορατή. Το ερώτημα όμως τίθεται ως προς την απαίτηση του τούρκου προέδρου, δηλαδή της κατάργησης βίζας των ευρωπαϊκών χωρών προς τους τούρκους πολίτες. Γιατί ο τούρκος πρόεδρος επιμένει στην κατάργηση ενός μέτρου που σχετίζεται με την εσωτερική ασφάλεια των ευρωπαϊκών χωρών, τη στιγμή που η συγκράτηση των λαθρομεταναστευτικών πληθυσμών του αποφέρει αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ; Γιατί επιμένει στην απαίτηση του αυτή, γνωρίζοντας πως αν οι Ευρωπαίοι αρνηθούν να υποκύψουν στον εκβιασμό του, τότε η Τουρκία θα χάσει ένα σημαντικότατο οικονομικό ποσό, τη στιγμή που η τουρκική οικονομία συρρικνώνεται και δεν υπάρχουν θετικές προβλέψεις γι αυτήν;

Αρχικά θα πρέπει να γίνει κατανοητή η άσκηση πολιτικής πίεσης μέσω των ήδη υπαρχόντων τούρκων μεταναστών σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίοι είναι μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς, αλλά ελέγχονται –σχεδόν στο σύνολό τους- από την Άγκυρα. Και αυτό σημαίνει καθοδήγηση ψήφων, άρα και προώθηση ή κατακρήμνιση πολιτικών σχημάτων σε ευρωπαϊκές χώρες. Αυτή η απειλή γνωστοποιήθηκε επαρκώς τόσο στην Αυστρία όσο και στη Γερμανία, με τις διαδηλώσεις που έγιναν από τούρκους μετανάστες των χωρών αυτών. Και μπορεί η Βιέννη να αντιλήφθηκε την απειλή πολιτικής παρεμβατικότητας της Τουρκίας στα εσωτερικά θέματα της Αυστρίας, όμως δεν φαίνεται να υπάρχει η ίδια αντίληψη από την Γερμανία της κυρίας Μέρκελ, παρά τις πρόσφατες δηλώσεις του γερμανού αντικαγκελαρίου για την μηδενική πιθανότητα εισόδου της Τουρκίας στην Ε.Ε. Και ο τούρκος πρόεδρος γνωρίζει πάρα πολύ καλά τόσο τα γερμανικά συμφέροντα εντός της Τουρκίας, όσο και την πίεση που ασκούν οι περισσότεροι από 2 εκατομμύρια τούρκοι μετανάστες στην διαμόρφωση πολιτικού αποτελέσματος μέσω της κάλπης. Ο Ερντογάν γνωρίζει πάρα πολύ καλά τα φοβικά σύνδρομα των ευρωπαίων, και αυτά ακριβώς επιχειρεί να εκμεταλλευτεί για να μπορέσει να ανακουφιστεί ο ίδιος από ένα μέρος προβλημάτων που αντιμετωπίζει και τα οποία απαιτούν την μετακίνηση τούρκων εκτός της Τουρκίας.

Η διόγκωση του τουρκικού πληθυσμού, με την αλλαγή του κλίματος επηρεάζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την ικανότητα παραγωγής απασχόλησης αλλά και τροφής. Αποτέλεσμα αυτού είναι η μετακίνηση πολύ μεγάλων αριθμών τούρκων σε αστικά μεγάλα κέντρα. Αυτή η υπερσυγκέντρωση δημιουργεί συνθήκες δύσκολου ελέγχου από τις αρχές ασφαλείας, αλλά και δημιουργίας νέων βασικών υποδομών, δηλαδή κρατικών εξόδων. Υπάρχει, λοιπόν, ανάγκη άμεσης μετακίνησης ενός σημαντικού αριθμού (έως και 5 εκατομμυρίων τούρκων πολιτών) σε ευρωπαϊκές χώρες, προκειμένου αυτοί να λειτουργήσουν και ως αντικείμενα εισαγωγής συναλλάγματος στην Τουρκία, δηλαδή παραγωγής χρήματος που θα βοηθήσει στα περαιτέρω σχέδια του τούρκου προέδρου για την ισχυρή νέα οθωμανική Τουρκική αυτοκρατορία.
Ταυτόχρονα, η μετακίνηση αυτών των τουρκικών πληθυσμών θα επηρεάσει τις χώρες διαμονής τους, και στην ουσία θα μπορεί η Τουρκία να ασκεί μεγαλύτερες πιέσεις –ευθέως συνδεδεμένες- με την εσωτερική ασφάλεια των χωρών αυτών, ενώ σε περιπτώσεις όπως η Ελλάδα, θα δημιουργήσουν συνθήκες πολύ ιδιαίτερες και άμεσα σχετιζόμενες με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Στην περίπτωση που η Ευρώπη υποκύψει στον εκβιασμό του Ερντογάν για την άρση της βίζας, τότε ο Ερντογάν θα εκμεταλλευθεί περαιτέρω την ύπαρξη των λαθρομεταναστών στην Τουρκία, στους οποίους –έναντι ισχυρών οικονομικών ανταλλαγμάτων- θα μετατρέπει σε τούρκους πολίτες για να μπορούν αυτοί να φεύγουν από την Τουρκία χωρίς κανέναν έλεγχο προς τις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, με αποτέλεσμα να τροφοδοτούν την τουρκική οικονομία και την πολιτική ισχύ του Ερντογάν.

«Εάν οι απαιτήσεις μας δεν ικανοποιηθούν τότε δεν θα είναι εφικτή η επανεισδοχή προσφύγων και μεταναστών», πρόσθεσε ο Ερντογάν, υπονοώντας ταυτόχρονα πως η Τουρκία θα ανοίξει «την κάνουλα» των λαθρομεταναστών προς την Ευρώπη.
Κι ενώ μία τέτοια εξέλιξη ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου για την Ελλάδα, απασχολεί εν μέρει και την γερμανική Ευρώπη, η οποία αντιλαμβάνεται πως μία τέτοια εξέλιξη ενδέχεται να προκαλέσει ισχυρές αντιδράσεις σε ευρωπαϊκές χώρες, υψηλές εντάσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ή, ενδεχομένως και μία αποχώρηση της Ελλάδας από την Ε.Ε. (μία τέτοια εξέλιξη είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστεί πλέον μετά το Brexit, αφού θα έχει την δυναμική να συμπαρασύρει και άλλες χώρες – μέλη στην έξοδο από την Ε.Ε.) η οποία θα φέρει την απόλυτη ευθύνη για την κατάρρευση της ασφάλειας σε χώρας μέλος της, αλλά και την μετατροπή της Ελλάδας σε ανοιχτή φυλακή. Μία τέτοια εξέλιξη θα έχει άγνωστες συνέπειες τόσο για την Ελλάδα όσο και για γειτονικές Βαλκανικές χώρες, οι οποίες θα αδυνατούν να διαχειριστούν τις πιέσεις μετακινούμενων πληθυσμών λαθρομεταναστών.

Αυτή η κατάσταση «ντόμινο» στην κατάρρευση ασφάλειας είναι δεδομένο πως θα φτάσει και στην κεντρική Ευρώπη, δημιουργώντας με απόλυτη βεβαιότητα μείζονα προβλήματα στις χώρες διέλευσης αλλά και τελικού προορισμού, από μετακινούμενους ισλαμικούς πληθυσμούς που θα έχουν από «νευρική», «υψηλής έντασης» έως και εχθρική διάθεση προς την Ε.Ε., η οποία θα διαπιστώσει πως δέχεται μία δεύτερη οθωμανική επίθεση, υπό τον πλήρη έλεγχο του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, ο Ερντογάν επιχειρεί επίθεση στην Ευρώπη, η οποία παραπαίει και στην οποία οι τάσεις διάλυσης είναι πλέον κάτι περισσότερο από ορατές. Είτε με άρση της βίζας είτε χωρίς αυτήν, ο Ερντογάν σκοπεύει να χρησιμοποιήσει ως «πολιορκητικό κριό» τους ισλαμιστές λαθρομετανάστες σε μία ιστορική νέα οθωμανική επίθεση. Αν οι Ευρωπαίοι υποκύψουν στον εκβιασμό του ημιπαράφρονα τούρκου προέδρου, τότε θα γεμίσουν με πολλά περισσότερα δισεκατομμύρια ευρώ τα τουρκικά κρατικά ταμεία, επιτρέποντας στον Ερντογάν να ολοκληρώσει τα σχέδιά του ρίχνοντας το κέντρο βάρους της πολιτικής του στα πολύπαθα Βαλκάνια, για να ανοίξει ορστικά και τον δρόμο για την δική του οθωμανική αυτοκρατορία…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το σημείωμα αυτό, δίνει μία απάντηση για τα αίτια που οδηγούν την Ελληνική κοινωνία σε πολιτικές επιλογές της που, με τα κριτήρια της Λογικής, θεωρούνται δυσεξήγητες, ανεξήγητες ή και παράλογες

Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Όταν ο μέγας Πλάτων διατύπωνε (περί το 400 π.Χ) το Αξίωμα “Κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι”, ίσως δεν φαντάζονταν ότι κάποιοι (που επιδιώκουν την Εξουσία τους επί μίας υποδουλωμένης κοινωνίας) θα το αξιοποιούσαν, δυόμισυ χιλιάδες χρόνια μετά, σκεπτόμενοι:

“Υποδουλωμένη πλήρως, δεν θέλουμε την κοινωνία; Ωραία! Ας την πείσουμε, λοιπόν, ότι είναι Ελεύθερη (ενώ δεν θα είναι) αφού, σύμφωνα με τη σοφία του Πλάτωνα, “Κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι”.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Αρκεί, την Ολιγαρχία μας να την “περάσουμε” σαν Δημοκρατία, που η έννοιά της είναι ταυτισμένη με την Ελευθερία!!!...“

Τα υπόλοιπα, τα ανέλαβε η προπαγάνδα αυτής της Ολιγαρχίας, στηριγμένη και στο έτερο Αξίωμα: “ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘ' ΕΝΑ, ΤΊΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ, ΈΞΩ ΑΠΌ ΑΥΤΌ ΠΟΥ (με τις αισθήσεις του) ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΊΤΑΙ ΌΤΙ ΥΠΆΡΧΕΙ”.

Μέ βάση αυτά τα δύο Αξιώματα και έχοντας στη διάθεσή της την επιστήμη της παραγωγής ψυχότροπων εικονικών καταστάσεων (αντί χαπιών) η Ολιγαρχία αυτή, επιβάλλει στην κοινωνία τη συμπεριφορά που αυτή (η Ολιγαρχία) θέλει...

Αυτό είναι όλο κι όλο, αυτό που συμβαίνει στην ανθρώπινη κοινωνία (Ελληνική και διεθνή) κατά την τρέχουσα “Εποχή της άφρονης κατανάλωσης ψευδαισθήσεων”.

Η (από μία γιγάντια προπαγάνδα) κατευθυνόμενη (και πολλές φορές πλαστή) πληροφόρηση, διαμορφώνει μία ψευδή πραγματικότητα, μέσα στην οποία ο σύγχρονος “Δυτικός” άνθρωπος κινείται σαν μαριονέτα, πεπεισμένος απόλυτα ότι είναι Ελεύθερος!...

Αυτή η πραγματικότητα εξηγεί και την “εκτός λογικής” συμπεριφορά τής κοινωνίας που προκαλεί την έκπληξη των ορθοφρονούντων πολιτών, από τις πολιτικές επιλογές της “πλειοψηφίας” της κοινωνίας!!!

“Μα δεν βλέπουν πως έτσι μας οδηγούν όλους στην καταστροφή;” Διερωτώνται οι λογικοί, για τις αποφάσεις των “άλλων” που όντως, (με τους κανόνες της Λογικής) είναι παράλογες!...

Νά, λοιπόν, πού οφείλεται αυτός ο παραλογισμός της λανθασμένης αντίδρασης ή τής μή αντίδρασης τής κοινωνίας: Στη στέρηση του πολίτη από την αληθή/σωστή πληροφόρησή του και τη διαμόρφωση της σκέψης του,

- βάσει ψευδών πληροφοριών αντί των πραγματικών,
- με τον αποπροσανατολισμό του ενδιαφέροντος του από τα πραγματικά προβλήματα του,
- με την αλλαγή των εννοιών σημαινόντων λέξεων,
- με την απαξίωση συμβόλων,
- με την καλλιέργεια της ανοχής στο έγκλημα,
- με τη δημιουργία ενός απαραβίαστου πλαισίου σκέψης, μέσα στο οποίο κινείται πάντα η σκέψη των υποβολέων
- με την καλλιέργεια του φόβου για το χειρότερο.

Είναι γνωστά τα ψυχολογικά πειράματα για τον αποτελεσματικό επηρεασμό της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Και είναι, πλέον, γνωστός και ο τρόπος που τα πειράματα αυτά έγιναν εφαρμοσμένες πολιτικές πρακτικές που, τα τελευταία χρόνια, πραγματοποιήθηκαν επάνω σε ολόκληρες κοινωνίες κρατών. (Η Ναόμι Κλάϊν έχει κάνει σπουδαία δουλειά με το βιβλίο της “ Το δόγμα του Σόκ”)

Η χειραγώγιση της κοινωνίας, από αυτόν που κατέχει τα “αισθητήρια” της, τα μάτια και τ' αυτιά της (δηλαδή τα ΜΜΕ) είναι δεδομένη, στην εποχή που ζούμε.

Και, αυτός που σήμερα κατέχει τα “αισθητήρια” τής πληροφόρησης τής κοινωνίας, είναι η Οικονομική Ολιγαρχία, πιασμένη χέρι-χέρι με την Πολιτική Ολιγαρχία.

Και, αφού μιλάμε για “πληροφόρηση”, θα πρέπει να επαναλάβουμε το βασικό Αξίωμα πως, για τον καθ' ένα μας, ΤΊΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ, ΈΞΩ ΑΠΌ ΑΥΤΌ ΠΟΥ (με τις αισθήσεις του) ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΊΤΑΙ ΌΤΙ ΥΠΆΡΧΕΙ.

Για παράδειγμα, αν πριν μία ώρα το Σαν Φραντζίσκο έχει εξαφανισθεί από τον χάρτη, μετά από έναν πρωτοφανή σεισμό, αλλά εσύ δεν το γνωρίζεις, μπορεί, γεμάτος χαρά, να βγάζεις αεροπορικά εισιτήρια για να πάς εκεί...
Αν, επίσης, έχω καρκίνο, αλλά δεν το γνωρίζω ακόμη, σχεδιάζω τις διακοπές μου για τον επόμενο χρόνο και ξοδεύω γι' αυτές, ενώ στην πραγματικότητα είναι αμφίβολο αν θα ζώ ως τότε.

Για την κοινωνία, λοιπόν, τα ΜΜΕ, αποτελούν αυτό που, στον άνθρωπο, είναι οι πέντε αισθήσεις του. Δηλαδή, το όργανο πληροφόρησης τού τι συμβαίνει στο περιβάλλον του, με το οποίο πληροφορείται και αντιδρά ανά πάσα στιγμή, ώστε να αποφύγει τους κινδύνους (που παραμονεύουν σε κάθε του βήμα) για να μπορέσει να κάνει αυτό που θέλει, από το να οδηγήσει το αυτοκίνητό του και να πάει στη δουλειά του, μέχρι το να ανέβει στην κορυφή των Ιμαλαϊων.

Αυτό το, τόσο σημαντικό και ευαίσθητο, “όργανο πληροφόρησης” της κοινωνίας, θα έπρεπε να φροντίζεται και να συντηρείται με έναν τρόπο που δεν θα επιδέχετο την ύπαρξη καμίας δυνατότητας “κακής λειτουργίας” του, αφού, η θολή αντίληψη της πραγματικότητας μπορεί να οδηγήσει την κοινωνία ολόκληρη, σε λάθος κινήσεις και κατευθύνσεις, που μπορεί να αποβούν μέχρι και καταστροφικές.

Και, βέβαια, (δεν το συζητούμε) αυτός ο τόσο σημαντικός, για την ίδια τη ζωή τής κοινωνίας, μηχανισμός πληροφόρησης της, θα έπρεπε να είναι όργανο απολύτως δικό της, σώμα του σώματος της, τα μάτια της και τα αυτιά της.

Και όμως!! Ο, τόσο κρίσιμης σημασίας, μηχανισμός αυτός, δεν ανήκει στην κοινωνία!!! Ανήκει σε ιδιώτες που τον κατέχουν και τον λειτουργούν, είτε σαν ιδιοκτήτες εταιρειών που παρέχουν υπηρεσίες πληροφόρησης, είτε σαν μέλη κομμάτων, που όταν κυβερνούν, διαφεντεύουν τα κρατικά ΜΜΕ.

Διαπιστώνουμε, λοιπόν, πως η κοινωνία δεν έχει μάτια κι αυτιά, δικά της!! Βλέπει και ακούει, σύμφωνα με αυτά που της μεταβιβάζει ένας άλλος (ενδιάμεσος) μηχανισμός, που δεν της ανήκει και δεν τον ελέγχει! (και μην μπερδέψει κανείς τις έννοιες “κράτος” και “κοινωνία” ότι είναι το ίδιο πράγμα, διότι το “κράτος”, μεταξύ άλλων, είναι ο μηχανισμός διοίκησης της “κοινωνίας”).

Δηλαδή το τί θα ακούει και θα βλέπει η κοινωνία για να αποφασίζει για το κάθε της βήμα, αποφασίζουν ιδιώτες (!!!!) που έχουν καταστεί (εκ των πραγμάτων) κάτοχοι του δικαιώματος πληροφόρησης της κοινωνίας.

Αυτοί επηρεάζουν και διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ: για το αν η κοινωνία πρέπει να πάει απ' εδώ ή από 'κεί, αν πρέπει να πάει γρήγορα ή αργά, αν πρέπει να πεί ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην τάδε ή στη δείνα πρόκληση, αν πρέπει να μάθει ή να μή μάθει για έναν κίνδυνο που την απειλεί, αν πρέπει να κάνει βουλευτή τον Άλφα ή τον Βήτα, αν πρέπει να είναι ανεκτική ή να μην είναι στο όποιο “διαφορετικό”, αν πρέπει να προτιμήσει εκείνο το κόμμα αντί του άλλου, αν πρέπει να κάνει ειρήνη ή πόλεμο!!!

“Συμπτωματικά”, οι ιδιώτες αυτοί, που έχουν στην κυριότητα τους τα μάτια και τ' αυτιά της κοινωνίας, ανήκουν στη μειοψηφία εκείνη των πολιτών, η οποία διαμορφώνει την, κατά τόπους (ή και την διεθνή) Οικονομική Ολιγαρχία, που αποτελεί το ένα από τα δύο σκέλη της κυβερνώσας Ολιγαρχίας (το άλλο, είναι η Πολιτική Ολιγαρχία της κομματοκρατίας).

Έτσι, λοιπόν, η Ολιγαρχία που κυβερνά τον κόσμο (και τη Χώρα μας) υπό τον μανδύα της Δημοκρατίας, έχει αφαιρέσει από την κοινωνία τη δυνατότητα να βλέπει και να ακούει η ίδια, μόνη της, το τί συμβαίνει γύρω της, και δέχεται σαν αληθή, τα γεγονότα και τις απόψεις που αυτή η Ολιγαρχία της σερβίρει, κυρίως μέσα από τα ΜΜΕ.

Έτσι, αυτό που συμβαίνει στην ανθρώπινη κοινωνία (Ελληνική και διεθνή) κατά την τρέχουσα “Εποχή της άφρονης κατανάλωσης ψευδαισθήσεων”, είναι η (κατευθυνόμενη από μία προπαγάνδα γιγάντια) πολλές φορές πλαστή πληροφόρηση, για τη διαμόρφωση μίας ψευδούς πραγματικότητας, μέσα στην οποία ο σύγχρονος “Δυτικός” άνθρωπος κινείται σαν μαριονέτα, πεπεισμένος ότι είναι Ελεύθερος!...

Το γεγονός τής (εν αγνοία τού χρήστη) χρήσης ψυχοτρόπων εικονικών καταστάσεων (ισοδυναμούντων με χημικές ψυχότροπες ουσίες – χάπια), απαλλάσσει την κοινωνία από την ευθύνη των πολιτικών πράξεων (και παραλείψεων) της, με τις οποίες συντηρείται η νομιμοποίηση τού καθεστώτος στην Εξουσία!!!

Αυτή η άρρωστη κατάσταση, πρέπει να τελειώσει.

Οριστικά και αμετάκλητα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μολότοφ από κουκουλοφόρους στη Μονή Πετράκη

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Μηνύματα προς τον κόσμο της Ελληνικής Ορθοδοξίας φαίνεται πως αποφάσισαν να στείλουν οι γνωστοί – άγνωστοι κουκουλοφόροι που δρουν ανεξέλεγκτα πλέον στην Ελλάδα, ελέω της περίεργης ανεκτικότητας των κρατικών αρχών, αλλά κυρίως διαφόρων κυβερνητικών στελεχών αλλά και υπουργών που στηρίζουν με δηλώσεις τους -ακόμη και μέσα στη Βουλή- τις έκνομες αυτές δραστηριότητες.

Έτσι, παραμένοντας στο «μοτίβο» της δημιουργίας ειδήσεων, και όπως έγινε γνωστό από την Αστυνομία, άγνωστοι, γύρω στις 03.10, πέταξαν τέσσερις βόμβες μολότοφ στο προαύλιο του κτιρίου, στην οδό Μονής Πετράκη 10 στο Κολωνάκι, οι οποίες εξερράγησαν με αποτέλεσμα να καταστραφούν δύο αυτοκίνητα που ήταν σταθμευμένα εκεί. Από την αστυνομία γίνονται έρευνες για τον εντοπισμό και την σύλληψη των δραστών.

Ανακοίνωση της Εκκλησίας

Μετά την εισβολή σε Ιερό Ναό της Θεσσαλονίκης και επιθέσεις σε άλλους Ιερούς Ναούς, σήμερα στις 3:00 π.μ. ομάδα αγνώστων επιτέθηκε με περίπου 10 βόμβες μολότοφ στον προαύλιο χώρο του κτιρίου της Ιεράς Συνόδου.
Το κτίριο της Ιεράς Συνόδου δεν έχει οποιαδήποτε αστυνομική προστασία. Από την νυκτερινή επίθεση καταστράφηκε ένα υπηρεσιακό αυτοκίνητο και το ιδιωτικό αυτοκίνητο υπαλλήλου. Η άμεση επέμβαση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας απέτρεψε τα χειρότερα.
Μακάρι να γίνει πλήρως κατανοητό στην κοινωνία μας ότι οι τρομοκρατικές ενέργειες δεν εξυπηρετούν κανέναν και να επικρατήσει η ειρήνη και η καταλλαγή του Θεού μεταξύ των ανθρώπων. Ευχόμαστε ο Θεός να συγχωρεί τους δράστες.

Ανακοίνωση της κυβέρνησης

«Καμία πράξη βίας δεν θα γίνει ανεκτή», δήλωσε η κυβερνητική εκπρόσωπος Όλγα Γεροβασίλη για την εμπρηστική επίθεση, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι «η συνταγματική κατοχυρωμένη θρησκευτική ελευθερία και η απρόσκοπτη άσκηση της θρησκευτικής λατρείας περιφρουρούνται αυστηρά από την Πολιτεία».
Η κ. Γεροβασίλη σημείωσε ότι «οι αρμόδιες Αρχές έχουν ήδη προβεί στις απαραίτητες ενέργειες, ώστε να εντοπιστούν οι δράστες και να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη».
«Καταδικάζουμε απερίφραστα την εμπρηστική επίθεση που έγινε στη Μόνη Πετράκη τα ξημερώματα της Δευτέρας. Ενέργειες τέτοιου είδους οδηγούν σε περαιτέρω όξυνση των συντηρητικών αντανακλαστικών της κοινωνίας. Η άσκηση του λατρευτικού δικαιώματος και οι θρησκευτικές ελευθερίες είναι ζητήματα που απαιτούν πλήρη σεβασμό», αναφέρει ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωση του.

Ασύλληπτοι οι δράστες

Πέρα όμως από τις κυβερνητικές ανακοινώσεις γεγονός παραμένει πως οι δράστες δεν έχουν συλληφθεί και κυκλοφορούν ελεύθεροι σχεδιάζοντας ίσως το επόμενό τους χτύπημα, το οποίο ενδεχομένως να εκθέσει σε κίνδυνο τη ζωή κάποιου πολίτη.
Όμως, δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστη η ιδιαιτερότητα των δραστηριοτήτων από τους γνωστούς – αγνώστους, η οποία σχετίζεται με «στόχους» που έχουν ως επίκεντρο την Ορθοδοξία.
Όχι, οι κουκουλοφόροι δεν χτυπάνε παράνομα τζαμιά, ούτε στόχους που μπορούν να θεωρηθούν ως χτύπημα κατά ισλαμιστών. Επιλέγουν χτυπήματα κατά της Ελληνικής Ορθοδοξίας (εν δυνάμει δηλαδή κατά της θρησκευτικής πίστης των περισσότερων Ελλήνων πολιτών), προκαλώντας αλλά ταυτόχρονα και αποκαλύπτοντας με τον τρόπο αυτό τις «πηγές» της ιδεολογικής ή άλλης καθοδήγησης και χορηγίας.

Ενδεχομένως, σύμφωνα με τον υπουργό Δικαιοσύνης, να εκφράζουν έργω (και όχι λόγω) το δικαίωμά τους στην ελευθερία της έκφρασης (όπως το αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση δια του υπουργού της). Σε κάθε περίπτωση, όμως, αποκαλύπτονται ιδεολογικά, καλύπτονται πολιτικά και «προστατεύονται» από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, οι οποίες δεν μπορούν να τους συλλάβουν.

Τελικά, το δικαίωμα στην κουκούλα είναι το πιο ιερό έργο της συγκυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου. Ιδιαίτερα της κουκούλας του παρακρατικού, που έχει πάρει την σιωπηλή άδεια να καταστρέφει και να τρομοκρατεί, χωρίς να φοβάται την σύλληψη και την τιμωρία του.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στη διαμαρτυρία για την έκδοση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών, που κατέφυγαν στην Αλεξανδρούπολη και ζήτησαν πολιτικό άσυλο, η συμμετοχή δεν ήταν μεγάλη, όμως ήταν αξιοσημείωτη η παρουσία γκιουλενικών. Ο υποπρόξενος, πάντως, επέλεξε να παραμείνει σιωπηλός

Μια παράξενη σιωπή επικρατούσε στο γενικό προξενείο μεταξύ των μειονοτικών στη Θράκη τη νύχτα της 15ης Ιουλίου και ενώ ήταν σε εξέλιξη η απόπειρα του πραξικοπήματος στην Τουρκία. Ο υποπρόξενος Ιρφάν Τσετίν, ο οποίος ουσιαστικά είναι ο ισχυρός άνδρας του προξενείου, δεν εμφανίσθηκε να ανησυχεί και μάλιστα άργησε να μεταβεί στο γραφείο του παρά τις θυελλώδεις εξελίξεις στην πατρίδα του. Ούτε ο ίδιος ούτε κανείς από τους στενούς συνεργάτες του έσπευσαν να εκφράσουν τη στήριξή τους προς τον πρόεδρο Ερντογάν, αλλά ανέμεναν την έκβαση του εγχειρήματος των Τούρκων στρατηγών.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 24 Ιουλίου, ημέρα της επετείου του θανάτου του ιδρυτή του μειονοτικού κόμματος ΚΙΕΦ, Αχμέτ Σαδίκ, οι οπαδοί του είχαν προγραμματίσει, εκτός από τις καθιερωμένες εκδηλώσεις στη μνήμη του πρώην βουλευτή, να κάνουν και πορεία διαμαρτυρίας στην Κομοτηνή. Το γεγονός, αν και καινοφανές, δεν είχε προκαλέσει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του τουρκικού γενικού προξενείου στη Θράκη, που παρακολουθεί στενά και κυρίως καθοδηγεί τη δραστηριότητα των μειονοτικών φορέων που χρηματοδοτεί. Ολα όμως άλλαξαν λίγες ώρες πριν αρχίσει η πορεία. Συγκεκριμένα, όταν ο γενικός πρόξενος Αλί Ριζά Ακιντζί πληροφορήθηκε ότι το «μήνυμα» της συγκεκριμένης κινητοποίησης δεν περιοριζόταν πλέον στη διαμαρτυρία για τα δικαιώματα της «τουρκικής μειονότητας Θράκης», αλλά είχε διευρυνθεί με την προσφορά στήριξης του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν διά της αποκήρυξης του αποτυχημένου πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου στην Τουρκία. Αμέσως μόλις ο γενικός πρόξενος ενημερώθηκε για τις σχετικές προθέσεις μερίδας της μειονότητας, έσπευσε να παραλάβει ο ίδιος τους βουλευτές του κυβερνώντος τουρκικού κόμματος ΑΚΡ, που ήρθαν στην Κομοτηνή για να παραστούν στις εκδηλώσεις. Τους οδήγησε στο γνωστό εστιατόριο της πόλης «Ο Σταύρος», όπου γευμάτισαν έως ότου έληξε η πορεία και μετέβησαν μόνο στον τάφο του Σαδίκ.

Κατάρτιση καταλόγων

Τι κρύβεται πίσω από το ξαφνικό και ειδικό ενδιαφέρον που επέδειξε ο πρόξενος; Τίποτε άλλο από αυτό που εξελίσσεται στην Τουρκία αμέσως μετά το πραξικόπημα, η εκκαθάριση δηλαδή κάθε κρατικής δομής από τους οπαδούς του ιεροκήρυκα Γκιουλέν. Οι διαστάσεις της εκκαθάρισης φτάνουν έως το γενικό προξενείο της Κομοτηνής, όπου είναι βέβαιο ότι αναμένονται εξελίξεις. Η στάση που έχει τηρήσει το προξενείο στο διάστημα από την απόπειρα του πραξικοπήματος έως σήμερα υπαγορεύεται ακριβώς από την εντολή που έχει περιέλθει στις διπλωματικές αρχές της Τουρκίας στη Βουλγαρία, το Κόσοβο, την Αλβανία, το Μαυροβούνιο και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη να προχωρήσουν άμεσα στην κατάρτιση καταλόγων με οπαδούς του Γκιουλέν στις ζώνες ευθύνες τους, είτε αυτοί έχουν διπλή υπηκοότητα είτε είναι υπήκοοι των χωρών όπου διαμένουν.

Με δεδομένη την κατάσταση στην Τουρκία, οι έρευνες για την κατάρτιση των καταλόγων με τους «γκιουλενικούς» γίνεται σε ιδιαίτερα τεταμένο και συγκρουσιακό κλίμα. Από τις εκκαθαρίσεις δεν έχει εξαιρεθεί το τουρκικό διπλωματικό σώμα. Επομένως ούτε το προξενείο στην Κομοτηνή, όπου σύμφωνα με πληροφορίες έχουν μπει στο στόχαστρο δύο υποπρόξενοι. Ο ένας από αυτούς τα τελευταία τρία χρόνια έχει ουσιαστικά αντικαταστήσει τον πρόξενο στα καθήκοντα και στις αρμοδιότητές του.

Πρόκειται για τον Ιρφάν Τσετίν, ο οποίος έφτασε στη Θράκη το 2013 με σαφείς οδηγίες από την Αγκυρα και «κληρονομώντας» από τους προκατόχους του ένα έτοιμο δίκτυο με πλοκάμια εξαπλωμένα σε όλη τη βαλκανική χερσόνησο. Συνεργάζεται στενά με τους ψευδομουφτήδες Ξάνθης και Κομοτηνής, Αχμέτ Μέτε και Ιμπραήμ Σερίφ, τον πρόεδρο του ΚΙΕΦ, Μουσταφά Αλί Τσαβούς, και τους εκδότες της τουρκόφωνης εφημερίδας «Μιλέτ», Τζεγκίζ Ομέρ και Μπιλάλ Μποντούρ. Ο υποπρόξενος τις Παρασκευές δεν παρέλειπε να επισκέπτεται τα τεμένη στη Ροδόπη και στην Ξάνθη την ώρα της προσευχής για να καλλιεργήσει τις επαφές του. Τα βράδια συνέχιζε τη δραστηριότητά του, αξιοποιώντας το ταλέντο του στη μουσική και ειδικότερα τη δεξιοτεχνία του στο σάζι. Ειδικά οι θαμώνες της φημισμένης για το κρέας της ταβέρνας «Τα Μαγγάλια» στο χωριό Μίσχος, έξω από την Κομοτηνή, ουκ ολίγες φορές είχαν την ευκαιρία να διασκεδάσουν με τα τραγούδια του λαϊκού και προσιτού υποπρόξενου. Ταυτόχρονα όμως είχαν γίνει και μάρτυρες της έξης του στο ποτό με αποκορύφωμα στιγμές μέθης, κατά τις οποίες ο Τσετίν παραδόξως ξεσπούσε σε ύβρεις κατά του Ερντογάν και του ΑΚΡ. Οι κακές γλώσσες της τοπικής κοινωνίας κάνουν λόγο και για αδυναμία του στο ωραίο φύλο – πέραν της σχέσης του με ευειδή κυρία της μειονότητας.

Παρ’ όλα αυτά ο υποπρόξενος ήταν εξαιρετικά προσεκτικός χειριστής των πηγών του και άρτια εξοικειωμένος με το επιχειρησιακό περιβάλλον της Θράκης, με αποτέλεσμα τα λάθη και τα ολισθήματά του να είναι σχεδόν μηδενικά. Εως τις 29 Οκτωβρίου 2015... Την ημέρα εκείνη μία φωτογραφία από τη δεξίωση για τον εορτασμό της εθνικής εορτής της Τουρκίας που έγινε σε γνωστό ξενοδοχείο της Κομοτηνής, προκάλεσε έκπληξη και πλήθος ερωτημάτων στη μειονότητα. Τη λίστα προσκεκλημένων στη δεξίωση είχε καταρτίσει ο υποπρόξενος. Σε αυτούς συμπεριέλαβε δύο πρωτοκλασάτα στελέχη του κινήματος Γκιουλέν στη Θράκη: έναν δικηγόρο, ο οποίος για κάποιο διάστημα είχε εργαστεί ως ανταποκριτής του TRT στη Θράκη και πλέον έχει εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη και τον διευθυντή φροντιστηρίου στην Ξάνθη. Τους δύο συγκεκριμένους απεικονίζεται να υποδέχεται στην είσοδο του ξενοδοχείου ο γενικός πρόξενος με τη σύζυγό του, που διατηρεί στενή φιλική σχέση με τη σύζυγο του δικηγόρου.

Ιδιάζουσα σχέση

Η φωτογραφία πυροδότησε αμέσως ευρείες συζητήσεις στους κόλπους της μειονότητας και σταδιακά άρχισαν να κυκλοφορούν πληροφορίες ιδιαίτερα αποκαλυπτικές για την ιδιάζουσα σχέση που είχε αναπτυχθεί μεταξύ της ΜΙΤ και των γκιουλενικών στη Θράκη. Σύμφωνα με μαρτυρίες οπαδών του Γκιουλέν, ο υποπρόξενος στην αρχή της θητείας του εμφανίστηκε ως γνήσιος κεμαλιστής, οπαδός του κοσμικού κράτους, στη συνέχεια όμως αναίρεσε αυτό το προσωπείο, καθώς επέλεξε να συνεργαστεί με στελέχη της κοινότητας του Γκιουλέν και μόνο. Σύμφωνα με τις ίδιες μαρτυρίες, η επιλογή του αυτή ήταν σε γνώση –ή ακόμη και υπό συγκάλυψη– του γενικού προξένου, η σύζυγος του οποίου εμφανίζεται συχνά δημοσίως με την τουρκικής υπηκοότητας επικεφαλής του τμήματος Γυναικών του Κινήματος Γκιουλέν στη Θράκη, η οποία εργάζεται στην ψευδομουφτεία Κομοτηνής.

Ο ταλαντούχος υποπρόξενος έχει επιλέξει επίσης να συνεργάζεται στενά με τον θεολόγο-δημοσιογράφο της εφημερίδας «Μιλέτ», Μπιλάλ Μποντούρ, μέλος του Κινήματος Γκιουλέν. Η αδελφή και ο γαμπρός του τελευταίου είναι υπεύθυνοι για τα σχολεία του Γκιουλέν στο Βουκουρέστι. Ο συνεργάτης του Μποντούρ γνώριζε πολύ καλά τις διασυνδέσεις του Τσετίν με τους γκιουλενικούς, επέλεξε όμως να τον καλύπτει και να τον στηρίζει. Το ίδιο έκανε και ο βουλευτής του ΑΚΡ Προύσας, Χακάν Τσαβούσογλου. Από την άλλη, ο υποπρόξενος, που όπως προαναφέρθηκε δεν παρέλειπε να ασκεί τα θρησκευτικά του καθήκοντα, σταδιακά άρχισε να συνδέεται περισσότερο με τον ψευδομουφτή Ξάνθης, Αχμέτ Μέτε, και όχι με της Κομοτηνής. Ο Μέτε ανήκει στο τάγμα των Suleymanci. Η στήριξη όμως που έχει προσφέρει σε στελέχη του Κινήματος Γκιουλέν είναι σημαντική με χαρακτηριστικές περιπτώσεις, τη χρηματοδότηση των γκιουλενικών Κέντρων Ξένων Γλωσσών «Ελίτ» στην Κομοτηνή και στην Ξάνθη και την υπαγωγή αρκετών ιμάμηδων-πιστών του Γκιουλέν στη σφαίρα επιρροής του. Τα κονδύλια με τα οποία ο ψευδομουφτής στηρίζει τις δράσεις που του υποδεικνύει ο υποπρόξενος, προέρχονται από το Ισλαμικό Ιδρυμα IRCICA και από τη Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων Τουρκίας. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, όμως, οι εκκαθαρίσεις έχουν φτάσει έως τις τάξεις της συγκεκριμένης Διεύθυνσης και ορισμένες πληροφορίες θέλουν τον Μέτε να χάνει τα ισχυρά στηρίγματά του στην Αγκυρα και να ανησυχεί ιδιαίτερα για το μέλλον του, με δεδομένο τις σχέσεις του με την κοινότητα του Γκιουλέν.

Στον πυρήνα του ΚΙΕΦ

Ανάλογος προβληματισμός επικρατεί και στον στενό ηγετικό πυρήνα του κόμματος ΚΙΕΦ. Ο πρόεδρός του Αλί Τσαβούς φέρεται να ανησυχεί μήπως η σχέση του με τον υποπρόξενο εκληφθεί ως αφορμή για να κατηγορηθεί ως γκιουλενικός. Τον προβληματισμό εντείνει κάτι που είναι κοινό μυστικό μεταξύ των μειονοτικών στη Θράκη: τον Αλί Τσαβούς επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό ο πρώην πρόεδρος της τέως «Ενωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής» και σήμερα διακεκριμένο στέλεχος του ΚΙΕΦ, Ικμπάλ Καρά Αλιοσμάν, που προωθεί την κοινότητα Γκιουλέν μέσω του Διαδικτύου.

Ενα άλλο «παρακλάδι» του δικτύου επαφών που είχε αναπτύξει ο υποπρόξενος με τους γκιουλενικούς αφορά τις σχέσεις που είχε αναπτύξει –με τον ψευδομουφτή Μέτε να λειτουργεί ως σύνδεσμος– με ορισμένους μεγαλοεργολάβους μουσουλμάνους, που κατάγονται από τα Πομακοχώρια. Εχοντας στην ιδιοκτησία τους ναυπηγοεπισκευαστικές εταιρείες στη Γερμανία και στην Ολλανδία, έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν εποχική απασχόληση σε συμπατριώτες τους μειονοτικούς, που εργάζονται στην αμμοβολή και συμπληρώνουν το εισόδημά τους. Οι εργολάβοι αυτοί είναι μέλη της Κοινότητας Γκιουλέν και φέρονται να διοχετεύουν παρατύπως κονδύλια στη χώρα, χρηματοδοτώντας δράσεις στο όνομα της ψευδομουφτείας Ξάνθης.

Η επιλογή της σιωπής σε δύο περιπτώσεις και η ανησυχία μειονοτικών κύκλων

Ακόμα και μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος, όταν η τουρκική κυβέρνηση στοχοποίησε επισήμως το δίκτυο Γκιουλέν ως υποκινητή και διοργανωτή του, ο υποπρόξενος δεν έδειξε ιδιαίτερο ζήλο να ενημερώσει την Αγκυρα σχετικά με την αντίδραση των γκιουλενικών στην περιοχή της ευθύνης του. Οι στενοί συνεργάτες του επέλεξαν να μη δηλώσουν εκ προοιμίου την πίστη τους στον Ταγίπ Ερντογάν, αλλά να περιμένουν έως ότου διαπιστώσουν πού θα γείρει η πλάστιγγα, για να δείξουν την αφοσίωσή τους στον Τούρκο πρόεδρο. Ανάλογα διαπιστευτήρια η ομάδα των Αλί Τσαβούς, Αχμέτ Μέτε, Τζεγκίζ Ομέρ και Ιμπραήμ Σερίφ είχε την ευκαιρία να επιδώσει δύο φορές τις επόμενες ημέρες.

Την πρώτη προσέφεραν οι οκτώ Τούρκοι στρατιωτικοί που κατέφυγαν στην Αλεξανδρούπολη και ζήτησαν πολιτικό άσυλο. Ο ψευδομουφτής και οι υπόλοιποι κάλεσαν τους μειονοτικούς σε διαμαρτυρία για την έκδοση των στρατιωτικών. Η συμμετοχή δεν ήταν μεγάλη, όμως η παρουσία γκιουλενικών ήταν αξιοσημείωτη. Η δεύτερη ευκαιρία ήταν η πορεία της 24ης Ιουλίου, όπου η μειονότητα κλήθηκε να διαδηλώσει κατά των πραξικοπηματιών.

Ο υποπρόξενος επέλεξε, όμως, να παραμείνει σιωπηλός και στις δύο περιπτώσεις. Από τη στιγμή που συνάδελφοί του έχουν ήδη ανακληθεί, στελέχη του γραφείου ΑΚΑΜ στην Αθήνα δεν έχουν επιστρέψει ακόμα από τις διακοπές τους στην Τουρκία και οι εκκαθαρίσεις επεκτείνονται σε βασικούς πυλώνες της ερντογανικής πολιτικής, ακόμη και εντός του ΑΚΡ τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι καθώς πλησιάζει το τέλος της τριετούς θητείας, ο επαναπατρισμός του Τσετίν βρίσκεται προ των πυλών. Η τύχη του, όπως και αυτή της ομάδας των συνεργατών του στη Θράκη, προδιαγράφεται αβέβαιη, καθώς δεν αποκλείεται να τεθούν όλοι στο στόχαστρο της επιχείρησης για την «εξυγίανση» και την απαλλαγή της ΜΙΤ από κάθε φιλογκιουλενικό «σταγονίδιο».

Οι ενδείξεις αυτές προκαλούν ανησυχία για άλλους λόγους σε μειονοτικούς κύκλους, κυρίως σε αυτούς που είναι κάτοχοι διπλής υπηκοότητας. Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι οι συνεργάτες του υποπρόξενου, στην προσπάθειά τους να διασκεδάσουν τις αρνητικές εντυπώσεις της Αγκυρας και να αποποιηθούν τις σχέσεις τους με την Κοινότητα Γκιουλέν, δεν θα διστάσουν να καταρτίσουν καταλόγους με υποτιθέμενους οπαδούς του Κινήματος, με βάση ιδιοτελή και όχι πραγματικά κριτήρια. Ωστόσο για να ευοδωθεί αυτό το σενάριο θα πρέπει να έχει διαφύγει εντελώς από τη ΜΙΤ η έκταση και το βάθος της συνεργασίας που είχε αναπτύξει η συγκεκριμένη ομάδα με τους γκιουλενικούς. Αραγε έχει φροντίσει ο μυστηριώδης υποπρόξενος να προστατεύσει τόσο καλά το δίκτυό του, αποκρύπτοντας τόσο πολλά από την υπηρεσία του;

Κώστας Φαφούτης
Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Την σημερινή Ελλάδα της μεγάλης οικονομικής κρίσης εγκαταλείπουν κατά χιλιάδες νέοι επιστήμονες και φωτεινά μυαλά, την ίδια ώρα που διορίζονται σαν υπουργοί όχι μόνο σοβαροί ή αξιόλογοι επιστήμονες αλλά και κάποιοι που αποτελούν ένα παράξενο μείγμα ανιστόρητου και αμόρφωτου το οποίο συνήθως εμπλουτίζεται με πλούσια δόση ιδεοληψίας, ανικανότητας, ασχετοσύνης, θρασύτητας και έλλειψης οποιασδήποτε ευαισθησίας που δεν συμπορεύεται με ιδεοληπτικές παρωπίδες. Οι περιπτώσεις αυτές βέβαια, έχουν ένα εικονικό αλλά πανίσχυρο «μεταπτυχιακό τίτλο»: Υψηλές επιδόσεις σε «μαθητικούς αγώνες» του παρελθόντος! 

Έτσι ακούμε κάτι ιδιόρρυθμες απόψεις («H αριστεία παραβιάζει την αρχή της ισότητας»), ή «αναβαθμίζουμε» την παιδεία «κόβοντας» πέντε ώρες μαθημάτων ημερησίως σε κάθε τάξη ή υλοποιούμε παλαιότερες και ανενεργές αποφάσεις δημιουργίας τζαμιών στην Αθήνα για την εξυπηρέτηση των λαθρομεταναστών από το Πακιστάν, το Ιράν, την Ινδία, το Μπαγκλαντές, την Αφρική, το Αφγανιστάν και λιγοστούς πρόσφυγες από την Συρία – όλους τους στέλνει μεθοδικά εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες η «φίλη» μας Τουρκία θησαυρίζοντας, ενώ με αφόρητη, διαχρονική επιμονή μας ζητάει να «εκσυγχρονιστούμε» δημιουργώντας «στρατώνες για τους στρατιώτες της», δηλαδή τζαμιά μέσα στην Αθήνα!

«Η δημοκρατία είναι μόνο το όχημα στο οποίο ανεβήκαμε για να φτάσουμε στον προορισμό μας. Τα τεμένη είναι οι στρατώνες μας, οι μιναρέδες οι ξιφολόγχες μας, οι θόλοι των τεμενών τα κράνη μας και οι πιστοί μουσουλμάνοι οι στρατιώτες μας». Αυτά έλεγε το 1998 ο σημερινός ψευτο-σουλτάνος της Τουρκίας Ρ. Τ. Ερντογάν και μπορεί εύκολα να αντιληφθεί κανείς τις επιδιώξεις του όταν επιμένει ενοχλητικά και φορτικά να «ανεγερθούν τζαμιά» στην Αθήνα. Βιάζεται να εφαρμόσει τις ίδιες ακριβώς μεθοδεύσεις που υλοποιούνται στην περιοχή της Θράκης με τους ψευτο-μουφτήδες οι οποίοι χρυσοπληρώνονται και διορίζονται απ΄ ευθείας από τα σκοτεινά παρασκήνια της Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Τουρκίας, «καμουφλάρονται» μάλιστα με οργανωμένες «εκλογές» μέσα σε ξένες χώρες!

Και ενώ η σημερινή Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετατρέπει, ψυχρά και μεθοδικά σε τζαμί την Αγία Σοφία, τον Ναό της Ύπατης Σοφίας του Ένσαρκου Λόγου του Θεού που ανεγέρθηκε το 537 μ.Χ., κρατάει πεισματικά φιμωμένη επί ολόκληρες δεκαετίες την Θεολογική Σχολή της Χάλκης με πλήθος ψεύτικων δικαιολογιών και κάνει κυριολεκτικό πλιάτσικο σε χριστιανικές εκκλησίες, εμείς εδώ οι «πολιτισμένοι», αποφασίζουμε να δημιουργήσουμε με σοβαρό οικονομικό κόστος, τζαμιά στην Αθήνα την ίδια στιγμή κατά την οποία η Γαλλία υποχρεώνεται να κλείσει (για αρχή) είκοσι τζαμιά, επειδή χρησιμοποιούνται σαν το πιο αποτελεσματικό όπλο του ισλαμικού φονταμενταλισμού!

Και άντε η Γαλλία, η Αγγλία ή οποιαδήποτε άλλη αποικιοκρατική δύναμη που εκμεταλλεύτηκε πολλούς λαούς του πλανήτη επί αιώνες, έχει άλλο πληθυσμιακό μέγεθος, άλλα δεδομένα και άλλες υποχρεώσεις.

Η Ελλάδα όμως; Μια μικρή χώρα με την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της χριστιανούς ορθόδοξους, ποια υποχρέωση έχει να χτίζει τζαμιά μέσα στην πρωτεύουσα της για το τσουνάμι των λαθρομεταναστών που μας στέλνει συστηματικά η Τουρκία, για τουλάχιστον δύο συνεχόμενες δεκαετίες; Γιατί πρέπει να επιβάλλουμε τους σουνίτες σαν μοναδική έκφραση του μουσουλμανισμού στην Ελλάδα "αποκλείοντας" Σιιίτες, Αλεβίδες, Σουφιστές, Ισμαηλίτες, Αλαουίτες, κ.ο.κ.ε; Μήπως για να ελέγχει καλύτερα η Άγκυρα «τους στρατώνες»; Αυτοί που παίρνουν έτσι εύκολα τις αποφάσεις ανέγερσης τζαμιών στην Αθήνα, μήπως δεν γνωρίζουν ότι ο ψευτο-σουλτάνος για χρόνια γυρνούσε σε χώρες της Αφρικής προσφέροντας σε νέους της Αφρικής αεροπορικά εισιτήρια προς την Κωνσταντινούπολη με 50 Ευρώ, ώστε να είναι εύκολη η «αποστολή» τους στην Ελλάδα και η «αξιοποίηση» τους την κατάλληλη στιγμή μέσα από τους «στρατώνες», δηλαδή τα τζαμιά;

Αυτοί που αποφάσισαν την ανέγερση μεγάλου τεμένους από το υστέρημα των Ελλήνων που γονατίζουν κάτω από τα ασήκωτα οικονομικά βάρη, σε ποιους μουσουλμάνους θα το δώσουν; Αν το δώσουν σε όλους, είναι ζήτημα χρόνου να εκδηλωθούν και σε Ελληνικό έδαφος οι αιματηρές αντιθέσεις των διαφορετικών μουσουλμανικών αιρέσεων, αφού οι σουνίτες διεξάγουν σε όλο τον κόσμο ιερό πόλεμο εναντίον των διαφόρων «αποστατών» του Ισλάμ. Αν το δώσουν μόνο σε Σουνίτες (όπως επιβάλλει η Τουρκία) θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά «ανεπίσημα» τζαμιά σε διαμερίσματα, σε υπόγεια και σε αποθήκες για Σιιίτες, Αλεβίδες, Σουφιστές, Ισμαηλίτες, Αλαουίτες κ.α. με ανοιχτή λίστα μελών, ΑΦΜ και όλα τα απαραίτητα «νομιμοποιητικά» έγγραφα!

Μα πόσο αδαής μπορεί να είναι όσοι πιστεύουν πως η ύπαρξη «επίσημου» τεμένους στην Αθήνα θα μειώσει τον κίνδυνο τρομοκρατικής ενέργειας; Δεν καταλαβαίνουν ότι μέσα σε λίγα χρόνια το τέμενος θα έχει μετατραπεί σε δυναμικό πυρήνα ισλαμικού φονταμενταλισμού μέσα στην καρδιά της Ελλάδος; Δεν αντιλαμβάνονται ότι όταν οι ίδιοι θα έχουν μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, η Ελλάδα θα υποφέρει από τις ενέργειες τους; Εδώ μέσα στην Γαλλία με «προηγμένα» συστήματα ελέγχου και επιτήρησης, αναπτύσσονται πυρήνες ισλαμικού φονταμενταλισμού μέσα στα τζαμιά, με αποτέλεσμα να υποχρεώνονται να τα κλείσουν, δεν θα συμβεί το ίδιο στην Αθήνα των ποικίλων παχύδερμων και των «ωχ αδερφέ»;

Γιατί «οι άλλοι» ψήφισαν νομοθετικό πλαίσιο εδώ και δέκα χρόνια και «πάγωσαν» την εφαρμογή του μπροστά την καλπάζουσα επιθετικότητα της νέο-οθωμανικής Τουρκίας και οι σημερινοί «αριστεροί ανθρωπιστές» σπεύδουν να την κάνουν πράξη σέρνοντας και τους «άλλους» στον ίδιο δρόμο – με μοναδικές αντίθετες φωνές τους (συγκυβερνώντες) Ανεξάρτητους Έλληνες και την Χρυσή Αυγή; Μήπως αισθάνονται καμιά ηθική υποχρέωση για την «ανοιχτή πρόσκληση» που απεύθυναν σε λαθρομετανάστες και πραγματικούς πρόσφυγες με την αλλήθωρη ιδεοληψία της Κυρίας Τασίας μόλις ανέλαβαν την εξουσία;

Σε κάθε περίπτωση οι μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες που βρίσκονται στην πρωτεύουσα της Ελλάδος βρίσκονται εδώ επειδή μπήκαν στην χώρα παράνομα, δεν επεστράφησαν στις χώρες προέλευσης τους και παραμένουν εδώ με δική τους θέληση. Το συντριπτικό ποσοστό όσων είναι πραγματικοί πρόσφυγες, βρίσκονται στην Ελλάδα προσωρινά, επιδιώκοντας την μετάβαση τους σε χώρες της κεντρικής Ευρώπης, οι οποίες στο κάτω-κάτω, προκάλεσαν με τις πολιτικές τους το χάος που τους μετέτρεψε σε πρόσφυγες.
Όσοι παραμένουν με την θέληση τους στην Ελλάδα, είναι υποχρεωμένοι να αποδεχθούν τα πολιτικά, κοινωνικά και θρησκευτικά έθιμα της χώρας που τους φιλοξενεί. Αν δεν τους είναι αρεστά, μπορούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους και μάλιστα με χρηματική ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΣΥΜΠΕΡΑΣMΑ: Τον Μάρτιο του 2015 περισσότερες από ογδόντα πέντε πνευματικές προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό έστειλαν στην νέα πολιτική εξουσία της Ελλάδος αναλυτικό υπόμνημα για τον τεράστιο κίνδυνο της λαθρομετανάστευσης, άσχετα αν επιμένουμε ακόμα και σήμερα να βαφτίζουμε παραπλανητικά την επικίνδυνη λαθρομετανάστευση σαν «προσφυγικό πρόβλημα».

Στην Ελλάδα του 2016 λειτουργούν περισσότερα από 320 μουσουλμανικά τεμένη* και αποτελούν αστειότητες τα «επιχειρήματα» κάποιων ανίδεων καλοθελητών πως τάχα «είμαστε η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει χώρους λατρείας για τους μουσουλμάνους».

Δυστυχώς στην σημερινή Ελλάδα αποφασίζουν άνθρωποι, εκλεγμένοι με δημοκρατικές διαδικασίες, οι οποίοι όμως είναι κολλημένοι σε ιδεοληψίες που βάζουν σε κίνδυνο το μέλλον των παιδιών μας αλλά και της ίδιας της χώρας μας. Αντί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής, την υποβαθμισμένη ασφάλεια και την μίζερη καθημερινότητα των Ελλήνων (όπως ακριβώς υπόσχονταν σε όλους τους τόνους στις προεκλογικές περιόδους) συνεχίζουν όχι μόνο να «εμπλουτίζουν» υποχρεωτικά την Ελλάδα με χιλιάδες δυστυχισμένους ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, δεν μπορούν να εργαστούν, δεν μπορούν να στεγαστούν με στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής, αλλά δημιουργούν και επί πλέον τεμένη από την δυσβάστακτη φορολογία των Ελλήνων, ώστε να «ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα»! Τέτοια ευαισθησία ορισμένων «δεδηλωμένων» άθεων για τα «θρησκευτικά καθήκοντα» μουσουλμάνων που μπαίνουν παράνομα στην χώρα μας, είναι πραγματικά ανεξήγητη!

Μήπως θα ήταν καλύτερα τα χρήματα των δεινοπαθούντων Ελλήνων φορολογουμένων να δαπανηθούν όχι για να διευκολύνουμε την Τουρκία προκειμένου να δημιουργήσει «τους στρατώνες» της στην καρδιά της Ελλάδος, αλλά να υποστηρίξουμε όσους λαθρομετανάστες ή πραγματικούς πρόσφυγες βρίσκονται ήδη εδώ ώστε οι γυναίκες τους να μην ξεγεννάνε αβοήθητες, όπως στα λασπόνερα της Ειδομένης όταν ανταποκρίθηκαν μαζικά στην «πρόσκληση» της Κυρίας Τασίας και –κυρίως- να μην βρίσκουν, από την ανεργία που πλήττει την Ελλάδα, «υποχρεωτική» διέξοδο στην εγκληματικότητα, την κάθε μορφής παραβατικότητα και το λαθρεμπόριο των ναρκωτικών;

Μήπως η δαπάνη αυτή θα ήταν πιο παραγωγική από την ανέγερση και άλλων τζαμιών για άσκηση «θρησκευτικών καθηκόντων» μουσουλμάνων που καταφθάνουν συνεχώς στην Ελλάδα απρόσκλητοι, ακόμα και με τα πλέον «ανθρωπιστικά κριτήρια» των σημερινών υπευθύνων; ____________________________________________________
*Ανακοίνωση Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών 8ης Ιουνίου 2016
Πηγή GreekSurames


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο επιθανάτιος ρόγχος ενός κατεστραμμένου συστήματος

Του Δημήτρη Γ. Απόκη

Διαβάζοντας πριν από λίγες ημέρες ένα άρθρο γνώμης, σε μια από τις βίβλους του παγκοσμίου συστήματος τον Economist, αναφορικά με τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, αισθάνθηκα ότι διάβαζα τον επιθανάτιο ρόγχο ενός βαριά άρρωστου με ανίατη νόσο ασθενή.

Η συντακτική ομάδα του Economist, χωρίς να κρύβει την απέχθεια της στον «Ρεπουμπλικάνο», υποψήφιο για την προεδρία, Ντόναλντ Τράμπ, θέλοντας να στηρίξει την υποψηφιότητα της υποψηφίου των Δημοκρατικών, Χίλαρι Κλίντον, χρησιμοποίησε ένα επιχείρημα που αφήνει άναυδο και καθιστά εξαιρετικά ανήσυχο οποιοδήποτε σοβαρό αναγνώστη και οποιοδήποτε σοβαρό αναλυτή των παγκόσμιων εξελίξεων.

Ο Economist δείχνοντας τον τρόμο του στην πιθανότητα μια εκλογής Τράμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, εξέφρασε την υποστήριξη του στην κ. Κλίντον σημειώνοντας, «στην Αμερική, που κρίνονται πολλά, η απάντηση πρέπει να έρθει μέσα από την υφιστάμενη δομή των κομμάτων. Οι Ρεπουμπλικάνοι που επιθυμούν σοβαρά να αντιταχθούν στους πολέμιους της παγκοσμιοποίησης πρέπει να κλείσουν τη μύτη τους και να υποστηρίξουν την κ. Κλίντον. Και η κ. Κλίντον η ίδια, τώρα που κέρδισε το χρίσμα πρέπει να προωθήσει την διαφάνεια σε αντίθεση με την ασάφεια. Η επιλογή της με τον Τίμ Κέην, ενός ομιλούντα ισπανικά θιασώτη της παγκοσμιοποίησης ως συνυποψηφίου της, είναι καλή ένδειξη. Αλλά οι δημοσκοπήσεις είναι επικίνδυνα κοντά. Το μέλλον του Φιλελεύθερου κόσμου, εξαρτάται από το εάν θα πετύχει.»

Το επιχείρημα αυτό πρέπει να προκαλεί βαθιά ανησυχία αναφορικά με το τι έρχεται. Και μια προσεκτική ματιά στην παγκόσμια σκακιέρα επιβεβαιώνει αυτή την ανησυχία.

Στην Ευρώπη, το αποτέλεσμα του Brexit, και οι εξελίξεις οι οποίες προκαλεί, αποδεικνύει πόσο αποσαθρωμένο και υπό κατάρρευση είναι το σύστημα των Βρυξελλών και το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τη μια χώρα μέλος της ΕΕ στην άλλη αρχίζουν σιγά σιγά να σκάνε δημοψηφίσματα και εκλογικά αποτελέσματα τα οποία λιθαράκι – λιθαράκι, ξηλώνουν την αποκαλούμενη «Ενωμένη Ευρώπη». Έιναι γεγονός ότι ενδεχομένως η Μαρί Λεπέν βρίσκεται με το ένα πόδι στην Προεδρία της Γαλλίας. Επίσης γεγονός είναι ότι το ακροδεξιό κόμμα στη Γερμανία, ανεβαίνει ραγδαία στις προτιμήσεις των Γερμανών ψηφοφόρων, ότι ο ακροδεξιός προεδρικός υποψήφιος στην Αυστρία, δύσκολα θα χάσει την επαναληπτική εκλογή, ότι ο Ρέντσι στην Ιταλία, προωθεί συνταγματικό δημοψήφισμα, και οι Ούγγροι στην ουσία με το δημοψήφισμα του Οκτωβρίου ρίχνουν ένα μεγαλοπρεπές φάσκελο στις Βρυξέλλες.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, κανείς εντός του συστήματος του Φιλελεύθερου Κόσμου, δεν εννοεί να κατανοήσει ότι η μοναδική αντίδραση για την επιβίωση του πολιτισμένου κόσμου που όλου ότι μέχρι σήμερα έχουμε συνηθίσει να ζούμε δεν είναι η συντήρηση με νύχια και με δόντια του status quo, αλλά η μεταρρύθμιση με βάση τα δεδομένα της εποχής.

Η διατήρηση απαρχαιωμένων ως προς την αποστολή τους και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν, διεθνών οργανισμών όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα (άν θέλεις σβήσε την Παγκόσμια Τράπεζα διότι είναι πολύ πιό εντάξει απο τον ανταγωνιστικό ΟΟΣΑ, βάλε αν θέλεις στη θέση αυτή τον ΟΟΣΑ που αντιπροσωπεύει τη σύγχρονη Σοβιετία), τα Ηνωμένα Έθνη, και το ΝΑΤΟ, χωρίς καμία προσπάθεια προσαρμογής στην εποχή και τις απαιτήσεις της μόνο καταστροφή μπορεί να επιφέρει.

Το ίδιο ισχύει και για τις δομές του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος το οποίο συνεχίζει, παρά τα άλματα στην τεχνολογία και τα νέα οικονομικά δεδομένα, να στηρίζεται στις δομές και τις λειτουργίες που διαμορφώθηκαν στο Bretton Woods, μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Κανείς εντός του, όπως αρέσκεται να τον αποκαλεί η συστημική βίβλος Economist, Φιλελεύθερου Κόσμου, δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται το τι έχει συμβεί σε παγκόσμια κλίμακα σε κοινωνικό επίπεδο. Και ούτε βέβαια ακούει τα καμπανάκια κινδύνου ηγετικών προσωπικοτήτων του παγκόσμιου συστήματος, όπως το αφεντικό της General Electric, που αντιλαμβανόμενος σωστά τις εξελίξεις φωνάζει εδώ και αρκετό διάστημα για την ανάγκη αλλαγής της στρατηγικής της παγκοσμιοποίησης και στροφής της σε τοπικό επίπεδο, με στόχο την επιβίωσή της.

Σε αντίθεση με αυτή τη σκληρή για το παγκόσμιο σύστημα πραγματικότητα, το φάρμακο το οποίο προτείνουν οι ευρισκόμενοι στην παρούσα φάση στις καρέκλες διακυβέρνησης του, είναι η στοίχιση, όπως εντελώς ξεδιάντροπα προτείνει η βίβλος τους ο Economist, πίσω από μια υποψήφιο για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία συγκεντρώνει στο σύνολό τους όλα τα στραβά τα οποία έχουν προκαλέσει τη σήψη του συστήματος. Προτείνουν ως λύση στο θανάσιμο πρόβλημά του παγκόσμιου συστήματος την εκλογή, έστω και κλείνοντας τη μύτη διότι η μπόχα είναι πολύ έντονη, στην προεδρία της Μητρόπολης του Φιλελεύθερου Κόσμου, ενός προσώπου το οποίο εκπροσωπεί πλήρως αυτά που εξοργίζουν τις κοινωνίες και τα εκλογικά σώματα σε όλο το σύστημα.

Και θα μπορούσε να πει κανείς μέσω μιας απλουστευτικής λογικής και ανάλυσης ότι μια νίκη της Χίλαρι Κλίντον, θα αποτρέψει τουλάχιστον, την ανάδειξη στην Προεδρία της Μητρόπολης του Φιλελεύθερου Κόσμου, του τρελού (φοριέται πολύ τελευταία) Ντόναλντ Τράμπ, οπότε το σύστημα θα κερδίσει πολύτιμο χρόνο έτσι ώστε να ανατρέψει τη σφοδρή επίθεση που δέχεται στα θεμέλια και τους βασικούς πυλώνες του.

Δυστυχώς, εδώ ελλοχεύει ο ακόμα μεγαλύτερος κίνδυνος για το Φιλελεύθερο Κόσμο.

Όλοι αυτοί που προωθούν αυτή την ανόητα απλουστευτική λογική, έχουν καθίσει να αναλογιστούν την επόμενη ημέρα της εκλογής στην Προεδρία της Μητρόπολης του Φιλελεύθερου Κόσμου, ενός προσώπου που εκπροσωπεί ότι έχει σιχαθεί και απεχθάνεται η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου στις κοινωνίες αυτού του κόσμου;

Έχουν εξετάσει όλοι αυτοί την πιθανότητα, ότι αυτή η στρατηγική μπορεί να επιφέρει πολύ πιο γρήγορα και με πολύ πιο τραγικές εξελίξεις αυτό που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να αποτρέψουν;

Μήπως να σκεφτούν όσο είναι ακόμη καιρός, ότι μια εκλογή Κλίντον, με τα βαρίδια που κουβαλάει η υποψήφιος των Δημοκρατικών και με αυτό που εκπροσωπεί και προωθεί, θα φέρει πολύ πιο άμεσα αυτό που όλοι αυτοί πιστεύουν ότι θα επέλθει με μια εκλογή Τράμπ;

Διότι με την αγανάκτηση και σιχαμάρα που επικρατεί από άκρη σε άκρη του Φιλελεύθερου Κόσμου, για το υφιστάμενο σύστημα και τις πολιτικές ελίτ (δεξιές και αριστερές) που το διαφεντεύουν, είναι πολύ πιθανό, άν όχι βέβαιο, ότι ο πλανήτης να πάρει φωτιά. Και φωτιά η οποία δεν θα είναι δυνατόν να ελεγχτεί και να καταπολεμηθεί. Μια φωτιά που θα έχει ένα και μόνο αποτέλεσμα, τις στάχτες.

Βέβαια, σε όλα αυτά τα ερωτήματα και σε αυτή την ανάλυση το εύλογο ερώτημα της συστημικής πλευράς είναι δεδομένο. Αποτελεί απάντηση σε αυτό το θανάσιμο για το σύστημα πρόβλημα, μια εκλογή Τράμπ; Η παράτολμη απάντηση αυτής της αντισυμβατικής ανάλυσης είναι, «μήπως ένας τρελός θα φέρει την άνοιξη;»

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου