Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Μαρ 2011


Το πρόβλημα της Ελλάδας, όσο περνάει ο καιρός, αντιλαμβάνομια ότι δεν είναι οικονομικό αλλά κυρίως πολιτικό.

Διότι ότι ¨κούρεμα” και να κάνουμε, ότι αναδιάρθρωση ή επιμήκυνση και να επιτύχουμε, δηλαδή ότι δυνατότητες οικονομικής διευθέτησης του προβλήματος και να βάλουμε στο τραπέζι της κουβέντας με τους εταίρους μας, το πρόβλημα θα παραμένει εκεί.

Τί θέλετε; Κούρεμα 35 – 50 %; Το χρέος θα παραμείνει υψηλό, οι αγορές και οι κάτοχοι ομολόγων θα μας εξαφανίσουν οικονομικά από το χάρτη της διεθνούς αγοράς και μετά από αυτό, θα εξακολουθούμε απομονωμένοι και εκτός διεθνών χρηματαγορών να βολοδέρνουμε στα 200 δισ. χρέος περίπου, δηλαδή πάλι όσο το ΑΕΠ.

Επιμήκυνση; Για πόσο; Για 10 χρόνια; Ε, ταμειακά θα έχουμε μια εξομάλυνση των δόσεων αποπληρωμής, αλλά το συνολικό κόστος δανεισμού θα είναι μεγαλύτερο στο τέλος της δεκαετίας, αφού οι εκτοκιστική περίοδος θα είναι μεγαλύτερη, ενώ τίποτα δεν μας εξασφαλίζει ότι τα μέτρα ανάπτυξης, όταν και όπως παρθούν ποτέ αυτά, θα επιφέρουν ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από 3-4 % που θα επιτρέψουν στοιχειώδη εξυπηρέτηση του δανεισμού.

Ευρωομόλογο με χρηματοδότηση από το Ευρωπαικό Ταμείο Συνοχής θέλετε; Για τι ποσό; Για 100 δις; Ε, έναντι του ποσού το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για να αγοραστούν σημερινά υποτιμημένα ομόλογα αξίας 140 δις, ώστε ονομαστικά το χρέος να πέσει κατά 140 δις, θα εξακολουθούμε να χρωστούμε τα 100 δις, τα οποία πήραμε δάνειο για να επαναγοράσουμε ομόλογά μας και το οποίο δεν θα δοθεί στο αγελαδοκούρεμα (δηλαδή χωρίς εξασφαλίσεις), αλλά με όρους μνημονίου, μόνο που αυτή τη φορά αντί να έχουμε το ΔΝΤ στην εικόνα, κουμάντο θα κάνουν μόνο οι ευρωπαίοι. Έτσι θα καταλήξουμε να χρωστάμε από το Μνημόνιο 110 δις και από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων άλλα 100 δις, τα οποία και τα δύο αυτά ποσά θα είναι ενυπόθηκα, με άλλα λόγια θα έχουμε κυριολεκτικά υποθηκεύσει το σύνολο της χώρας στους δανειστές.

Η λύση είναι πολιτική διότι παγκοσμίως διεξάγεται πόλεμος. Και η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να είναι και με τον Χωροφύλαξ και με τον Αστυφύλαξ. Πρέπει να διαλέξει στρατόπεδο.

Το στρατόπεδο του ΔΝΤ και της εισόδου του Αμερικανικού οικονομικού βραχίονα στην Ευρώπη, είναι οφθαλμοφανές ότι πολεμιέται από τους Ευρωπαίους. Η Ευρώπη μέσα από τις κρίσεις και τις παλινωδίες της, έχει μόνο ένα δρόμο αν θέλει να συνεχίσει να αποτελεί υπολογίσιμη παγκόσμια οικονομική δύναμη και εκκολαπτόμενη παγκόσμια πολιτική και, στο μέλλον, στρατιωτική Ένωση. Πρέπει να χειραφετηθεί από τον σφιχτό αναγκαλισμό της με την Αμερική, να αναπτύξει ισχυρή οικονομία και να βελτιώσει τους δημογραφικούς της δείκτες, να διερύνει τους ορίζοντές της προς παραδοσιακές Ευρωπαϊκές χώρες που για δεκαετίες βρίσκονταν εκτός των πλάνων της διεύρυνσης (αναφέρομαι στη Ρωσική Ομοσπονδία) και να καθορίσει ένα μίνιμουμ παραδεκτών κανόνων συμπεριφοράς στο οικονομικό της γίγνεσθαι που θα επιτρέψουν ισόρροπες κατανομές κονδυλίων και ενεργειακή ασφάλεια.

Δυστυχώς στον οικονομικό πόλεμο που έχει ξεσπάσει, δεν υπάρχουν πολυτέλειες για πολλές κουβέντες και οι κινήσεις δεν περιλαμβάνουν αβρότητες και ευγένειες. Το ότι οι Γερμανοί σέρνουν τον ευρωπαϊκό χορό της μάχης κατά του δολαρίου είναι πασιφανές. Οι άλλοι ακολοθούν, διότι καίτοι καταλαβαίνουν ότι οι Γεrμανοί είναι αυτοί που επιβάλλουν την ατζέντα, η χρονική συγκυρία δεν αφήνει πολλές ευκαιρίες ανοικτές για ζυμώσεις.

Μέσα σε αυτό τον ορυμαγδό, ο δικός μας Πνευματικός Ηγέτης, αποφάσισε να εκβιάσει πριν μερικούς μήνες με το ΔΝΤ. Οι Γερμανοί όχι μόνο δεν μάσησαν αλλά μας φόρεσαν τον στενότερο κορσέ που μπορούσαν να μας βάλλουν.

Δείτε τους Ιρλανδούς. Τους έχει λοιδωρήσει κανείς; Τους έχει προσβάλει κανείς με έλλειμα κάτι παραπάνω από 32 %; Τους έχει αρνηθεί κανείς να ελπίζουν και να διαπραγματεύονται σθεναρά βελτίωση των όρων της οικονομικής τους διάσωσης; Όχι. Και αυτό νομίζω γίνεται διότι οι Ιρλανδοί από την πρώτη στιγμή ήταν προασνατολισμένοι σε Ευρωπαϊκή λύση για το πρόβλημά τους. Δεν ήθελαν ΔΝΤ. Τους επιβλήθηκε, ως συνέπεια της δικής μας ανοησίας, να το βάλουμε από την πισω πόρτα, στα τεκταινόμενα της Ευρώπης.

Η Ελλάδα πρέπει πολιτικά να πάρει το πράσινο φως από την Ευρώπη να χαλαρώσει τα μέτρα και με στοχευμένες κινήσεις και πολιτικές να επιτύχει μίγμα όλων των ανωτέρω λύσεων οικονομικής χαλάρωσης, αλλά και συνάμα ανάπτυξης της οικονομίας της. Πρέπει επίσης η χώρα μας να επιδείξει ότι επιθυμεί πραγματικά να ενταχθεί όχι μόνο ονομαστικά αλλά και ουσιαστικά στον πυρήνα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να είναι ειλικρινής με τους εταίρους της και ειδικά με τους ισχυρότερους εξ αυτών, αν θέλει να ελπίζει σε ουσιαστική αλληλεγγύη.

Τα ανωτέρω συνοψίζονται στην εξής φράση. Δεν νομίζω ότι οι Ευρωπαίοι θα άφηναν την χώρα να καταρρεύσει, αν αντί για Τιτανικούς και όπλα στο τραπέζι και ΔΝΤ, ο Πρωθυπουργός της χώρας είχε επιλέξει τότε καθαρή, ευρωπαϊκή, μακροπρόθεσμη και ουσιαστική λύση για το οικονομικό της πρόβλημα. Πρόβλημα που μέχρι τότε, ήταν αντιμετωπίσιμο.

Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί πως είναι δυνατόν μέσα σε έξι μήνες να οδηγηθεί μια χώρα στον απόλυτο εξεφτελισμό και την οικονομική ένδεια, ενώ μέχρι πριν τον Οκτώβριο του 2009, χρηματοδοτούνταν άνετα και χωρίς υπόνοιες για το χρέος της ή την οικονομική της κατάσταση;

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται στο τιμόνι της, ούτε λογιστάκους, ούτε διαχειριστές, ούτε μεσάζοντες. Ικανούς πολιτικούς άνδρες χρειάζεται, που να αποβλέπουν προς το κοινό καλό και όχι μόνο προς κομματικά ή προσωπικά όφελη.

Πηγή




Έχουμε επισημάνει, κατ’ επανάληψη εδώ στο Antinews, oτι το μνημόνιο δεν ήταν λύση.

Ήταν παγίδα.

Δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της χώρας, αλλά τον δανειστών της.

Εσχάτως, όλο και περισσότεροι, αρχίζουν να συνειδητοποιούν, ότι η Ελλάδα βρίσκεται σ’ ένα φαύλο κύκλο. Γι αυτό και άνοιξε η συζήτηση για μερική τροποποίηση των όρων του μνημονίου.

Δεν αρκεί η τροποποίηση του μνημονίου

Όμως, για να ανασάνει η οικονομίας μας, δεν αρκεί η τροποποίηση του μνημονίου.

Επιβάλλεται η έξοδος μας από το μνημόνιο.

Και επιβάλλεται η έξοδος γιατί το μνημόνιο, πέραν των άλλων δεινών που ήδη αντιλαμβανόμαστε όλοι, γιγαντώνει το μεγαλύτερο των προβλημάτων μας, το δημόσιο χρέος.

Έχουν περάσει 16 μήνες διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ και τα πράγματα όχι μόνο δεν βελτιώνονται αλλά και χειροτερεύουν!

Παράδειγμα τα spreads δανεισμού. Από τις 140 μονάδες βάσης έχουν πλέον σκαλώσει στις 950 μβ.

Παρά τις μεγαλοστομίες της Κυβέρνησης, οι διεθνείς αγορές δεν δείχνουν καμία εμπιστοσύνη στους χειρισμούς της!

Ούτε και στην πολιτική της!

Γιατί αν πίστευαν ότι το μνημόνιο αποδίδει, τα spreads θα είχαν ήδη αποκλιμακωθεί και δεν θα μας απειλούσαν με νέες υποβαθμίσεις.

Η Κυβέρνηση βρίσκεται εγκλωβισμένη και επειδή δεν ξέρει τι να κάνει, έχει παραιτηθεί από κάθε πρωτοβουλία.

Μοιρολατρικά, περιμένει να αποφασίσουν οι άλλοι για την τύχη μας.

Και όταν αποφασίζουν τρίτοι για εσένα, το κάνουν με βάση τα δικά τους συμφέροντα και όχι τα δικά σου.

Δεν είναι βέβαιο, λοιπόν, ότι οι πολύ-αναμενόμενες αποφάσεις θα είναι για το καλό μας.

Να πάρουμε μια πρωτοβουλία επιτέλους…

Μήπως, λοιπόν, ήρθε καιρός ως χώρα να αναλάβουμε εμείς την πρωτοβουλία των κινήσεων;

Να κάνουμε κάτι για τη χώρα μας.

Αντί να μας αιφνιδιάζουν οι αγορές, να τις αιφνιδιάσουμε εμείς;

Τι θέλω να πω:

Eνα μεγάλο μέρος του ελληνικού δημοσίου χρέους, το έχουν στα χέρια τους ελληνικές τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία, υπό την μορφή ομολόγων του ελληνικού δημοσίου.

Δεν θ’ αναφέρω αριθμούς. Είναι γνωστοί και για τους σκοπούς αυτού του άρθρου, δεν έχουν ουσιαστικό νόημα.

Η πρότασή μου, συνοπτικά, έχει ως εξής:

Γιατί η κυβέρνηση δεν αποφασίζει, με δική της πρωτοβουλία, να προχωρήσει σε μερική αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους;

Τι θα μπορούσε να γίνει;

Βήμα πρώτο:

Η ελληνική κυβέρνηση προσκαλεί πρώτα τα ασφαλιστικά ταμεία, τις διοικήσεις των οποίων διορίζει και να τους κάνει μια πρόταση, η οποία μπορεί στο τέλος να αποβεί και εξαιρετικά συμφέρουσα.

Τι θα περιλαμβάνει η πρόταση:

Την αντικατάσταση των ομολόγων που ήδη κατέχουν τα ταμεία με νέα ομόλογα, ίσης ονομαστικής αξίας, αλλά μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας.

Ας πούμε 30 έως 50 χρόνια.

Και με τριετή περίοδο χάριτος!

Ερώτηση: «Τι λόγο θα έχουν τα ταμεία να δεχθούν την πρόταση αυτή;»

Απάντηση: Αρκετούς!

Πρώτον, γλιτώνουν από το ενδεχόμενο ενός πιθανού «κουρέματος». Κούρεμα που, ανάλογα με το ύψος του, μπορεί να οδηγήσει στην κατάρρευση των ταμείων.

Δεύτερον, η κυβέρνηση αντί να παζαρεύει την περιουσία του δημοσίου εδώ και εκεί, μπορεί να εκχωρήσει στα ταμεία, με μακροχρόνιες συμβάσεις, ακίνητη περιουσία του δημοσίου την οποία θα εκμεταλλεύονται και με τα έσοδα της εκμετάλλευσης θα διαγράφεται αυτομάτως μέρος του δημοσίου χρέους.

Για τη διασφάλιση της διαφάνειας, οι διαδικασίες αυτές θα επιβλέπονται από την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία θα έχει και την ευθύνη.

Βήμα δεύτερον:

Μετά τη συμφωνία με τα ταμεία, και αφού το δημόσιο θα έχει αναδιαρθρώσει φιλικά ένα μέρος του χρέους του, καλεί τις ελληνικές τράπεζες. Η αρχή γίνεται από τις ελεγχόμενες από το κράτος.

Τους υποβάλλει την ίδια πρόταση, με τους ίδιους όρους!

Βήμα τρίτον:

Τελευταίες καλεί τις ιδιωτικές τράπεζες. Ιδια πρόταση, ενδεχομένως χωρίς εμπράγματες εγγυήσεις γιατί οι τράπεζες την τελευταία τριετία επιζούν χάρις στο δημόσιο!

Θα αρνηθούν;

Με τόσες εγγυήσεις του δημοσίου, σιγά να μην τολμήσουν να αρνηθούν!

Με τον τρόπο αυτό, η χώρα θα έχει αναδιαρθρώσει χωρίς αναταράξεις ένα σεβαστό κομμάτι του συνολικού της χρέους!

Να δείτε τότε πως αλλάζει το κλίμα στις αγορές!

Ο αντίλογος…

Ποιος είναι ο αντίλογος στην πρόταση αυτή;

Αν γίνει γνωστή η πρωτοβουλία, τα spreads θα ξεφύγουν!

Μα ούτως ή άλλως η χώρα και τώρα είναι εκτός αγορών!

Θα μπορούσε ενδεχομένως αυτή η αναδιάρθρωση να γίνει σε συνεργασία με την τρόικα;

Ναι, αλλά ποιος τους εμπιστεύεται ότι δεν θα διαρρεύσουν την ιδέα; Οι κερδοσκόποι έχουν πρόσβαση παντού!

Και το τελευταίο ερώτημα: Ένα τέτοιο σχέδιο προϋποθέτει μεθοδικότητα, λεπτούς χειρισμούς και εμπιστευτικότητα.

Μπορεί να το φέρει σε πέρας η Κυβέρνηση Παπανδρέου;

Αν κρίνουμε από τον τρόπο που χειρίστηκαν την συγχώνευση της Εθνικής με την ALPHA, η απάντηση περιττεύει…








Πολύς κόσμος μαζεύτηκε στο σπίτι του πρώην Πρωθυπουργού Κ. Σημίτη. Πραγματικά η πρωτοβουλία είχε επιτυχία. Ο κόσμος μαζεύτηκε φώναξε, “Σημίτη, Σημίτη μας έκλεισες το σπίτι” και άλλα τέτοια.

Δεν έχουν άδικο οι πολίτες αλλά οι πορείες έχουν αρχίσει και κουράζουν. Θα πρέπει να γίνει μία πιο συντονισμένη προσπάθεια. Από ποιον; Η Αριστερά πάντως αποκλείεται έχει πέσει σε ύπνο βαθύ. Πως αυτή η αγανάκτηση του κόσμου θα αποκτήσει συντονισμό και δύναμη…;

Αν όντως ισχύσουν και οι νέες περικοπές που ετοιμάζονται τότε τα πράγματα θα γίνουν πιο δύσκολα και η αγανάκτηση του κόσμου εντονότερη.

Το σημαντικότερο όλων είναι ότι η χώρα δεν έχει ηγέτη. Πρόσφατα το γράψανε και οι εφημερίδες της Δύσης. Δεν έχει την ικανότητα ο Γ. Παπανδρέου να οδηγήσει την χώρα έξω από αυτήν την κρίση.

Τόσο καιρό και δεν έχει απευθυνθεί στον λαό να του εξηγήσει τι γίνεται, ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν, ποιες εναλλακτικές έχουμε. Βέβαια εσκεμμένα το έκανε. Διάλεξε μόνος του την βοήθεια από το ΔΝΤ και τώρα τους Ισραηλινούς. Απέρριψε την βοήθεια της Ρωσίας, της Κίνας και άλλων χωρών. Απέρριψε την συνεργασία με τις άλλες χώρες που έχουν ανάλογα προβλήματα, Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία!!!

Το σημαντικότερο όλων είναι ότι η εθνική του πολιτική θεωρείται από πολλούς ανθελληνική. Προβλήματα πολύ σημαντικά για την χώρας μας βγαίνουν στην επιφάνεια και εκείνος κάνει τον ανήξερο. Να ξεκινήσουμε με την Θράκη; Να πιάσουμε το Αιγαίο και την ΑΟΖ; Την Κρήτη που παρουσιάζεται με δική της σημαία; Μήπως τελικά όσοι μιλάνε για διαμελισμό μας δεν έχουν άδικο; Που είναι ο υπουργός Εξωτερικών; Είναι ικανός να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα προβλήματα; Μάλλον όχι.

Όσον αναφορά τα οικονομικά μέτρα, αυτά είναι άδικα!! Ωστόσο όλοι ξέραμε τα προβλήματα και δεν μιλάγαμε. Μήπως δεν ξέραμε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι παραγωγικοί και ορθολογικά τοποθετημένοι στις θέσεις τους; Δεν ξέραμε ότι άλλο μισθό παίρνει ο ένας, άλλο ο άλλος, ανάλογα με το που τον διόρισε το βύσμα του.

Δεν ξέραμε ότι τα νοσοκομεία είναι σπάταλα; Και πως να μην είναι όταν δημοσιογράφοι και άλλοι άσχετοι διορίζονται διοικητές. Δεν γνωρίζαμε ότι η εκπαίδευση είναι χαμηλού επιπέδου; Κάθε πόλη έχει ΤΕΙ Λογιστικής για να διοριστεί κόσμος στα παν/μια και να έχουν και κόσμο τα χωριά.

Όλα τα ξέραμε. Σωστά κάνουν και τα διορθώνουν όλα αυτά. Ο κόσμος κατά βάθος συμφωνεί. Ενώ όμως κάνουν όλα αυτά, δεν κάνουν τίποτα για όλες αυτές τις μίζες που ακούγονται. Δεν κάνουν τίποτα για να μειώσουν τους δικούς τους μισθούς, να βάλουν ένα ηλικιακό όριο επιτέλους, στους βουλευτές. Κάποιοι είναι εκεί μέσα από το ’74. Έλεος….!!!

Δεν κάνουν τίποτα για να μπορέσουν να αποκτήσουν αξιοπιστία και φερεγγυότητα. Στην Ιταλία ο Μπερλουσκόνι κλήθηκε από τον εισαγγελέα, στην Γαλλία ο Σιράκ (πρώην Πρόεδρος της χώρας) δικάστηκε για οικονομικές σπατάλες, στην Αγγλία βουλευτές πήγαν φυλακή για κατάχρηση μερικών 10 χιλιάδων ευρώ. Σε εμάς που είναι η Δικαιοσύνη;

Το σύστημα είναι φαύλο και ο Παπανδρέου δεν κάνει τίποτα για να το φτιάξει. Που είναι όλοι αυτοί που φοροδιαφεύγουν; Γιατί δεν τους βρίσκει, δεν μπορούν τα λαγωνικά του ΔΝΤ ή δεν θέλουν;

Τι να πιάσεις και τι να αφήσεις…!! Δυστυχώς οι λύσεις που προτείνονται είναι για να επανέλθει οικονομικά η χώρα αλλά δεν κάνουν τίποτα για να αλλάξουν αυτό το σάπιο σύστημα που έχει τόσο απομακρυνθεί από την Δημοκρατία. Ο Λαός δεν αποφασίζει, ο Λαός δεν συμμετέχει στην διαμόρφωση της πολιτικής, ο Λαός δεν έχει λόγο.


Πώς αλλιώς θα μπορούσε άραγε ο αντικειμενικός εξωτερικός παρατηρητής να περιγράψει τα όσα τραγικά συμβαίνουν στην Ελλάδα;
Σε καθημερινή βάση, πλέον, γίνονται γνωστά τα «έργα» εκείνων που (υποτίθεται) ότι κυβερνούν, ενώ στην ουσία μετά την υπογραφή του μνημονίου έχουν επιδοθεί σε πλιάτσικο. Τελευταία, μαθαίνουμε μάλιστα πως δεν έχουμε να πληρώνουμε μόνο το χρέος, αλλά και τις πολιτιστικές και «άλλες» ευαισθησίες των διακυβερνώντων, οι οποίοι έχουν πέσει με τα μούτρα στις ΜΚΟ (528 στον αριθμό), όπου «μοιράζονται» πολλά χρήματα (μέχρι και η μητέρα του πρωθυπουργού έχει ΜΚΟ και πήρε ουκ ολίγα για τις «δράσεις» της), που την ίδια στιγμή στερούν από τις Ελληνικές οικογένειες.
Επειδή πολλά έχουν ακουστεί και ακόμη περισσότερα έχουν γραφτεί για το (συνεχώς αυξανόμενο) χρέος της Ελλάδας, χωρίς όμως να γίνει κατανοητό το τι ακριβώς συνέβη, θα προσπαθήσουμε με ένα απλό παράδειγμα να καταστήσουμε σαφές το γελοίον (αλλά και το παράνομο) του εγχειρήματος να φορτωθούν οι πολίτες τα «λάθη» των πολιτικών.
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι είμαστε με την παρέα μας σε μία ταβέρνα και τρώμε και πίνουμε. Σε ένα άλλο τραπέζι (στην ίδια ή σε άλλη –κοσμικότερη- ταβέρνα) κάθονται οι πολιτικοί της χώρας, με τις οικογένειές τους, με συγγενείς και φίλους, καταβροχθίζοντας αστακομακαρανάδες, ανοίγοντας σαμπάνιες, διασκεδάζοντας με τον πιο ακριβό τρόπο. Παρά τα δικά μας μουρμουρητά (π.χ. που βρήκαν τόσα λεφτά για να κάνουν τέτοιο γλέντι), τελικά έρχεται η ώρα του λογαριασμού. Εμείς, ο καθένας ξεχωριστά από την παρέα μας, βγάζουμε ο καθένας το δικό του πορτοφόλι και πληρώνουμε τον λογαριασμό. Η παρέα των πολιτικών, όμως, στέλνει τον σερβιτόρο με τον δικό της λογαριασμό, για να πληρωθεί από το δικό μας τραπέζι. Χωρίς να έχουμε συμμετάσχει στο «γλέντι» τους, ο σερβιτόρος απαιτεί ένα τεράστιο ποσό. Το «καλύτερο» είναι, όμως, πως ο σερβιτόρος δεν μας δείχνει καν τον λογαριασμό των «γλεντζέδων» πολιτικών…, απαιτεί όμως την άμεση πληρωμή του. Εμείς διαμαρτυρόμαστε, αλλά εμφανίζεται ο μαγαζάτορας και μας απειλεί πως αν δεν πληρώσουμε θα μας βάλει να δουλεύουμε γι αυτόν χωρίς να πληρωνόμαστε και ενδέχεται να πάρει μέρος της περιουσίας μας (φυσικά αφού αδειάσει πρώτα το πορτοφόλι μας…). Επικαλείται, μάλιστα, το δίκαιο των λεγομένων του, βάσει της υπογραφής – εντολής που έβαλαν οι πολιτικοί πάνω στον άγνωστο σε εμάς λογαριασμό…
Αυτόν τον παραλογισμό ζούμε ως χώρα και ως πολίτες. Και ο λόγος που με οδήγησε στο να γράψω γύρω από το χρέος, είναι επειδή οι πολιτικοί και οι παροικούντες σε αυτούς (βλ ΜΜΕ) έχουν φροντίσει να ξεχάσουμε ποιος και πως δημιούργησε το χρέος, που απαιτείται εμείς να το ξεπληρώσουμε, χωρίς να γνωρίζουμε πότε δημιουργήθηκε, ποιος το δημιούργησε, πως και γιατί το δημιούργησε… Εμείς, ο πανέξυπνος λαός, την έχουμε πατήσει και κινδυνεύουμε να χάσουμε ακόμη και την χώρα μας, επειδή οι «αγορές» απαιτούν τον εξανδραποδισμό μας!!! Αυτοί, οι υπεύθυνοι πολιτικοί, την ίδια στιγμή που απαιτούν να πεθάνουμε για να μην χρωστάει η χώρα, αυξάνουν τους μισθούς τους και χλευάζουν με τον τρόπο ζωής τους όλους εμάς, τους… ηλίθιους καλοπληρωτές.
Στην υγειά των κορόιδων; Ίσως να συμβεί κι αυτό. Αλλά μην ξεχνάμε πως και οι δύο παρέες συνεχίζουν να βρίσκονται στην… ταβέρνα, και πως ο λογαριασμός δεν έχει πληρωθεί ακόμη… Όλα μπορούν να αλλάξουν, αν δεν πάμε στο ταμείο. Γιατί, ως γνωστόν, «μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται»…
Εμείς; Τι λέτε πως πρέπει να κάνουμε; Λέτε να πληρώσουμε;

Κωνσταντίνος




Ανοιχτή επιστολή του Δημήτρη Ιατρόπουλου στους «Πνευματικούς Ανθρώπους» του τόπου
  • Γράφει ο Δημήτρης Ιατρόπουλος
Ποιος μικροαστικός σεισμός ταρακούνησε ωφελιμιστικά την κρανιακή σας κάψα, ω «πνευματικοί άνθρωποι» αυτής εδώ της πατρίδας, (αν τη θεωρείτε ακόμα πατρίδα την Ελληνίδα Γη) και το βουλώσατε;

Ποιος υπαρξιακός πανικός σας πέταξε στην άκρη των γεγονότων, την ώρα ακριβώς που Εσείς, πρώτες και πρώτοι, έπρεπε να μιλήσετε, να εκραγείτε, να ειδοποιήσετε, να οδηγήσετε;

Ποιος μίζερος λογαριασμός ατομικού μικροσυμφέροντος, άραξε μπροστά απ το χαρτί σας, το τελάρο σας, την κινηματογραφική σας μηχανή, τον υπολογιστή σας, το καμαρίνι σας, το βεστιάριό σας, τα σενάριά σας, τα θεατρικά σας έργα, τα αδημοσίευτα ή δημοσιευμένα σας ποιήματα, τα χίλια μύρια καλλιτεχνικά και πνευματοειδή σας τερτίπια, με τα οποία τόσα χρόνια ισχυρίζεστε ότι παράγετε πολιτισμό;

Που είναι η φωνή σας μωρέ; Πού είναι ο Λόγος σας, γραφτός, προφορικός, έστω κι ένας απλός Λόγος της Τιμής δεν χτύπησε την πόρτα της μαραγκιασμένης σας ψυχής, όπως θα σας έλεγε αν ζούσε ακόμα ο Σεφέρης;

Μια φούχτα άνθρωποι μείναμε μονάχοι μας, δε λέω ονόματα, τα ξέρουν όλοι πια, μια φούχτα κλαρίτες ξεμείναμε, με την κάπα μας κρεμασμένη στην αλυγαριά, να σύρουμε φωνή.

Κι εσείς, κουτσομπολεύετε στα εκδοτικά σας καφενεδάκια, στα κοσμικά σας μπαράκια, στους διαδρόμους των εφημερίδων με τα κυριακάτικα «ένθετα Τέχνης και Πολιτισμού», τα λέτε τηλεφωνικά από σπίτι σε σπίτι και χαζογελάτε..

Ότι εμείς οι πέντε-δέκα, πάει πια, «καήκαμε» στο «καινούριο» ΔουΝουΤουΕλλαδιστάν, δεν θα έχουμε προφανώς στον ήλιο μοίρα, έτσι δε λέτε;

Και σερνόσαστε ακκιζόμενοι στην θλιβερή μιζέρια σας και τολμάτε ακόμα να κυκλοφορείτε ανάμεσά μας;

Το ξέρετε πως μόλις περάσει η πρώτη μπόρα του πολιτικού γιαουρτιού, η επόμενη ομάδα που θα μαζέψει τη ροχάλα της αγανακτισμένης, προδομένης και εξαγριωμένης νεολαίας, θα είσαστε εσείς;

Η κατάντια σας θα γεμίσει με πελατεία τους ψυχίατρους, έτσι που κρυφτήκατε στα λαγούμια του σέχταρ σας..

Πώς τολμάτε και αποπειράστε ακόμα να «δημιουργείτε», αν αυτό το ρήμα είναι πλέον ικανό να φιλοξενήσει τον πανικόβλητο φιλοτομαρισμό σας;

Για ποιους «παράγετε πολιτισμό»; Ποιος να σας πλησιάσει, τι να σας κάνουμε, τι να μας πείτε, αφού το πρώτο απ όλα που έπρεπε να πείτε, ένα ΟΧΙ απέναντι στη Νέα Άλωση που επιχειρείται, δεν τολμήσατε να το ξεστομίσετε;

Είσαστε Ανάξιοι της Πατρίδας!

Αντί να βγείτε, με ομαδικές διαμαρτυρίες, με ψηφίσματα, με προσωπικές παρουσίες, με δυνατή αντιστασιακή κραυγή, να δηλώσετε παρούσες και παρόντες, εσείς κρυφτήκατε ακόμα πιο βαθιά στον υπόνομο της δειλής σας προσωπικής τραγωδίας, περιμένοντας τις «εξελίξεις»!

Περιμένοντας να κατακαθίσουν τα πράγματα και να ξαναβγείτε σαν τα σαλιγκάρια μετά απ τη βροχή, να γλείψετε τους καινούριους «άρχοντες», όποιοι και να είναι, Έλληνες προδότες, ή εισαγόμενοι «διαιτητές»,δεν σας νοιάζει, αρκεί να προσκυνήσετε ως επιτυχημένοι σφουγγοκωλάριοι, τον επόμενο «αυθέντη».

Για τίποτε επιχορηγήσεις, για κανένα «πρόγραμμα» απ’ τις Ευρώπες, για κάνα μηχανισμό ψευτοπροβολής από κάποιο δήθεν «Υπουργείο Πολιτισμού του Πολυπολιτισμικού Πολίτη», που θα στηθεί για ξεκάρφωμα, στην καινούρια «ελλαδίτσα» που μαγειρεύουν, τα τομάρια της παγκόσμιας συμμορίας.

Με ενοχλεί που τα ξέρατε όλα, που κανείς δεν σας έπιασε στον ύπνο, που είχατε τις πληροφορίες εδώ και αρκετά χρόνια, και κάνατε όλες και όλοι το κορόιδο!

Με τρομάζει ότι πέρασε ο Σικελιανός από την πόρτα της ψυχής σας, τραντάζοντας το πνευματικό σας σεράι με το «Ηχήστε σάλπιγγες» και τον κλείσατε απέξω!

Την παλιά εκείνη μαγνητοταινία με τη δήλωση του Σεφέρη και τη σιωπηλή κηδεία του, την πετάξατε στο τζάκι σας να καεί μαζί με τα παραμύθια-φούμαρα που ταΐσατε τη γενιά μου και τις επόμενες, για «πνευματική άνοιξη», για «λόγο ελληνικό», για «πολιτισμική επανάσταση και δράση».

Τους χιλιάδες άγνωστους ήρωες και τους νεκρούς ποιητές των αγώνων της ιστορίας αυτής της χώρας, τι τους κάνατε; Πήγατε και κατουρήσατε στους τάφους του Περικλή Γιαννόπουλου, του Λορέντζου Μαβίλη και του Γιώργου Σαραντάρη, με τη βρώμικη υστερία του πανικού σας, δειλές και δειλοί!

Υπάρχουν ξέρετε, δύο τρόποι που φεύγει απ’ αυτή τη ζωή ένας άνθρωπος: Ή αφήνοντας την τελευταία του πνοή, ή την τελευταία του πορδή.

Εσείς, αυτές τις ιερά δύσκολες μέρες που περνάει η πατρίδα μου, βγάλατε οριστικά εισιτήριο για να αναχωρήσετε με τον δεύτερο τρόπο.

Όσες και όσοι, δεν βγαίνετε να κατατεθείτε επώνυμα, υπεύθυνα και δημόσια, γι αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας, είσαστε Ανάξιοι της Ελλάδας.

Είσαστε Ξεφτίλες!






Τι μπορεί να κάνει ο τεράστιος Χάρρυ Κλυνν όταν αντιμετωπίζει τον τιτανο-τεράστιο Γιώργο Παπανδρέου; Αυτή είναι μία απάντηση που ίσως θα έπρεπε να την δώσουμε εμείς, πριν μας παρουσιάσουν στον κυβερνητικό θώκο κάποιες σπίθες σαν φωτιές, που οι ίδιοι ένοχοι πολιτικοί θα μας (ξανα)βάλουν…
Γνωστός για το χιούμορ του, γνωστότατος για την πολιτική του σάτυρα, με περισσότερο γνωστός επειδή συνήθιζε να μην ντρέπεται για τις σκέψεις του, επειδή ταίριαζαν με τις δικές μας.
Τα έλεγε ο τεράστιος Βασίλης Τριανταφυλλίδης, ο γνωστός μας Χάρρυ Κλυνν!!! Αλλά ποιος τον άκουγε; Τον παίρνανε στην πλάκα… Αυτός όμως δεν σταματούσε και τα ξανάλεγε. Ο "Δάσκαλος" τα έλεγε στα σοβαρά…
Διαβάστε μερικά πολύ πετυχημένα πρόσφατα αποφθέγματά του στο twitter (πρόσφατα) και στο τέλος διαβάστε με προσοχή, τι έλεγε το... 1983 στην παράσταση "ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ"!!!
Μη χάσετε το τέλος, έχει σημασία!!! Προσέξτε το.
Ξεκινάμε λοιπόν:
  • Aν οι μισοί Έλληνες ξέρανε πως ζουν οι άλλοι μισοί, θα ήταν κι αυτοί απατεώνες.
  • Tι να πεις για τους Έλληνες. Κάθονται δυο ολόκληρες ώρες για να πιουν στιγμιαίο καφέ!
  • Aκρίβεια σου λέει μετά. Έτσι όπως πάνε τα πράγματα σε λίγο θα ξεχάσουμε πως να καταπίνουμε!
  • Mε δύο ρολόγια στο χέρι, ποτέ δεν είσαι σίγουρος τι ώρα είναι.
  • Όσο πιο φτηνός είναι ο πολιτικός, τόσο ακριβότερα στοιχίζει στη χώρα.
  • Στην Ελλάδα την άγνοια τη λέμε ψυχραιμία.
  • O νεοέλληνας είναι το άτομο εκείνο που έχει δυο τηλεοράσεις στο σπίτι του, δυο αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του, και δυο ευρώ στην τσέπη του.
  • Tα δυο μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Έλληνας, είναι πως θα χάσει δέκα κιλά και που θα βρει πάρκινγκ.
  • Mόνο στην Eλλάδα θα μπορούσε να συμβεί αυτό. Διακόπτουν τα έκτατα δελτία ειδήσεων για να μεταδώσουν τα κανονικά.
  • ΓΑΠ: Έχει ύψος 1.95 και ασχετοσύνη 2.20!
  • Όσο κακό κάνανε τα κόμματα και οι πολιτικοί στην Ελλάδα από τότε που έγινε ελεύθερο κράτος, δεν το έκαναν οι Τούρκοι σε 400 χρ. υποδούλωσης!
  • Μην τραβάτε περισσότερα από τρία καζανάκια την ημέρα, θεωρείται τεκμήριο διαβίωσης!
  • Έχετε δει τις καινούργιες φωτογραφίες του ΓΑΠ; Νομίζω ότι δεν τον αντιπροσωπεύουν καθόλου. Τον δείχνουν με τα χέρια στις δικές του τσέπες!
  • Με αυτοκόλλητο στο κούτελο θα κυκλοφοράμε όλοι για να φαίνεται ποιος έκανε φορολογική δήλωση και ποιος όχι!
  • Όποιος είναι σε θέση να πληρώνει τα σημερινά τραπεζικά επιτόκια, μάλλον δεν του χρειάζεται το δάνειο!
Ας διαβάσουμε όμως και τις «κατά Χάρρυ Κλυνν προφητείες». Ένα κείμενο απομαγνητοφωνημένο από το 1983 και την παράσταση "ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", στη Μπουάτ "ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ" στην Πλάκα.
«Εδώ και δύο χρόνια έχει αρχίσει το μεγάλο κακό που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων.
Σε είκοσι-τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει.
Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης»…

Σε μία εποχή που το γέλιο γίνεται ολοένα και πιο σπάνιο έρχεται ο Χάρρυ Κλυνν με τους συνεργάτες του να εξορκίσει με τη σάτιρα και το γέλιο τα «κακώς κείμενα» της πολιτικής και της κοινωνικής πραγματικότητας.
Η οικονομία, η πολιτική και οι πολιτικοί, η Τρόικα, η διεθνής οικονομική κρίση, η Ευρώπη, η συμπεριφορά των Ελλήνων, βομβαρδίζονται από τα πυρά της ανελέητης σάτιρα του Χάρρυ Κλυνν, χαρίζοντας στους θεατές αβίαστο «λυτρωτικό» γέλιο…
Με μία σατυρική θεατρική παράσταση, ένα πολύ καλό αντίδοτο στην κατάθλιψη που έχουμε περιπέσει, είναι η τελευταία προσφορά του δικού μας Χάρρυ Κλυνν.
Τίτλος παράστασης: Ουστ κοπρίτες
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ
ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ
ΜΑΡΚΟΣ ΛΕΖΕΣ
ΑΝΝΑ ΠΑΝΤΖΕΛΗ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΠΑΛΙΔΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΝΑΡΕΤΖΗΣ
Παραστάσεις: Παρασκευή – Σάββατο: 9:30 και Κυριακή 7:30 ΙΣΧΥΟΥΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΟΓΑ και ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ
ΕΝΑΡΞΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ
Στο θέατρο ΒΙΛΚΑ - Γεωργίου Ανδρέου 21 – Θεσσαλονίκη
Μήπως θα έπρεπε να πάμε όλοι μας;
Το ερώτημα δεν είναι αν έχουμε πτωχεύσει. Αυτό είναι δεδομένο. Η στάση πληρωμών στο εσωτερικό, η αδυναμία να εξυπηρετήσουμε τους πιστωτές μας (αν δεν υπήρχε η τρόικα) και το γεγονός ότι οι τράπεζες έχουν ενεχυριάσει τη μπάνκα είναι ενδείξεις πτώχευσης.

Αφήστε τους πολιτικούς να λένε ότι θέλουν. Είμαστε διασωληνωμένοι και με τεχνική υποστήριξη και οι γιατροί προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση μας.

Τα περί του ότι, δεν θα αφήσει ο κ. πρωθυπουργός τη χώρα να πτωχεύσει, είναι λόγια ανθρώπων που δεν αντιλαμβάνονται την κατάσταση.

Ποιος φταίει άραγε για αυτή την κατάντια; Η απάντηση είναι πολλοί και διάφοροι, αλλά στο επίκεντρο είναι η ανεπάρκεια του οργανογράμματος του πολιτικού μας συστήματος.

Όταν η ανεπάρκεια είναι τέτοιου μεγάλου βαθμού, ορθώς πάει ο νους μας στο δόλο.

Ο παράγοντας δόλος όμως είναι η παγίδα της υπόθεσης. Έχει γίνει πλύση εγκεφάλου στο μέσο πολίτη ότι η κατάσταση της χώρας μας οφείλεται σε κάποιο αόρατο χέρι που θέλει το κακό της Ελλάδος και όχι στις διαχρονικές λανθασμένες επιλογές των πολιτικών ηγεσιών.

Οι Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Μασόνοι, Εβραίοι, Φιλελεύθεροι, Αμερικανοί και κάθε λογής συνωμότες πρέπει να φταίνε και όχι η οργάνωση του κράτους, των θεσμών και πάνω από όλα του συντάγματος. Νόμους έχουμε λένε όλοι, αλλά δεν τηρούνται. Σύνταγμα έχουμε ακούμε, αλλά τηρείται κατά περίσταση και αν μας συμφέρει!

Θα απογοητεύσω πάρα πολλούς λέγοντας ότι δεν φταίνε οι ξένοι αλλά οι θεσμοί μας.

Ας το αναλύσουμε αυτό λίγο:

Καταρχάς, ορισμένοι λένε ότι φταίει η νοοτροπία μας -το DNA αν θέλετε. Είμαστε, λένε, ένας διεφθαρμένος λαός.

Αυτό είναι λάθος. Απόδειξη αυτού είναι ότι όταν οι Έλληνες πάνε στο εξωτερικό συμμορφώνονται με το υπάρχον σύστημα και μεγαλουργούν μέσα από αυτό. Άρα δεν φταίει η νοοτροπία μας ή το DNA μας.

Ωραία, άρα φταίνε οι θεσμοί. Γιατί όμως φταίνε οι θεσμοί;

Διότι αυτοί που τους έφτιαξαν ήταν ανεπαρκείς άνθρωποι που δεν ήξεραν τι έκαναν. Ή, θα μπορούσε κάποιος να το πει και αλλιώς: ήταν έξυπνοι που τους έφτιαξαν για να βολεύουν τους εαυτούς τους. Είτε το ένα είτε το άλλο, καταλήγουμε ότι ανεπαρκείς άνθρωποι έφτιαξαν θεσμούς έτσι ώστε το σύστημα να είναι ανεπαρκές.

Ωραία, αλλά πως μπόρεσαν και ανέβηκαν τη σκάλα της εξουσίας ανεπαρκείς άνθρωποι και κατάφεραν να φτιάξουν ανεπαρκείς θεσμούς;

Διότι αυτοί που έφτιαξαν τους θεσμούς, τους έφτιαξαν έτσι ώστε να είναι αδύνατον να ανέβουν τη σκάλα της εξουσίας άνθρωποι προερχόμενοι έξω από ένα μικρό κλειστό κύκλωμα ανθρώπων.

Ναι αλλά γιατί είναι κακό αυτό;

Διότι είναι αναξιοκρατικό. Είναι τόσο απλό. Βάζοντας φραγμούς ώστε να μην μπορούν να εκλεγούν καινούργια πρόσωπα, κάνει αδύνατον την ανύψωση στην εξουσία ικανών προσώπων που έχουν καταφέρει κάτι σημαντικό στη ζωή τους, αντί να μας κυβερνάνε ανεπάγγελτοι πολιτικοί που μπήκαν στο κλειστό αυτό κύκλωμα λόγου οικογενειακών δεσμών ή λόγω συγκυρίων (Πολυτεχνείο).

Ωραία, αλλά γιατί δεν μπορούν να εισχωρήσουν καινούργια πρόσωπα στα κόμματα;

Διότι αυτοί που αποφασίζουν για το ποιος έχει το δικαίωμα να μπει το ψηφοδέλτιο είναι συνήθως ο πρόεδρος του κόμματος. Δεν είναι δηλαδή αυτή η επιλογή προσώπων βάσει μιας προκριματικής, δημοκρατικής και αξιοκρατικής διαδικασίας μεταξύ υποψηφίων που θα ήθελαν να μπουν το ψηφοδέλτιο.

Με λίγα λόγια, η αιτία του κακού είναι ότι δεν υπάρχουν δημοκρατικές διαδικασίες στα κόμματα και γενικά σε όλες τις βαθμίδες της κοινωνίας μας. Το ότι υπάρχουν πειθαρχικά συμβούλιο είναι επίσης άλλο θέμα. Το ότι δεν μπορεί κάποιος βουλευτής να εναντιωθεί σε αποφάσεις του κόμματος του επίσης. Το ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός της εκτελεστικής από την νομοθετική εξουσία είναι ακόμα μεγαλύτερο θέμα.
Όλα αυτά είναι που δημιουργούν την ανεπάρκεια του συστήματος και κατ’ επέκταση των προσώπων. Είναι η αιτία που έχουν παρθεί επανειλημμένες λανθασμένες αποφάσεις εκ μέρους της πολιτείας και είναι η αιτία που ό,τι και να κάνουμε, το κάνουμε λάθος.

Για μένα, ακόμα και αν αλλάξουμε τα πρόσωπα δεν θα κατορθώσουμε τίποτα. Τούτο διότι το σύστημα είναι η καρδιά του προβλήματος, που αναδεικνύει τα ανεπαρκή πρόσωπα. Άρα χωρίς ουσιαστικές αλλαγές (πχ ένα καινούργιο σύνταγμα) δεν βλέπω πως μπορούν να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές στη χώρα μας.

Η κατάληξη είναι ότι οι θεσμοί με αποκορύφωμα το σύνταγμα είναι η αιτία της κατάντιας της Ελλάδος και όχι οι εξωγήινοι. Δυστυχώς δεν λύνεται το πρόβλημα με αλλαγή προσώπων, αλλά με θεσμικές αλλαγές, μεταξύ αυτών και του συντάγματος. Εδώ τώρα είναι το πρόβλημα, διότι πέραν του ότι κανένας δεν το βλέπει, κανένας δεν το συζητάει.

Προφανώς αυτοί που σήμερα όψιμα φωνασκούν περί αποτυχίας της πολιτικής του μνημονίου το κάνουν για να κρυφτούν πίσω από τη σκόνη που σηκώνουν. Δεν μπορεί να ήταν τόσο βλάκες για να μην καταλάβουν το ολοφάνερο: Το μνημόνιο, η πολιτική που ήρθε να εφαρμόσει η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, δεν είχε στόχο τη διάσωση της οικονομικάς, αλλά την απορρύθμισή της και την παράδοση των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας στους δανειστές. Υπό αυτήν την έννοια, η πολιτική του μνημονίου είναι απόλυτα επιτυχημένη. Απλώς, όσοι την υποστήριξαν είναι είτε βλάκες, είτε μειοδότες. (Τι σημαίνει ο όρος εθνική μειοδοσία περιγράφεται επ ακριβώς στα ελληνικά λεξικά…)


Σήμερα, βρισκόμαστε στο σημείο όπου ξεκινά το ξεπούλημα της χώρας. Οι αναγνώστες του blog δεν πρέπει να αισθάνονται κάποια έκπληξη αφού εδώ και ένα χρόνο παρακολουθούν βήμα- βήμα την εξέλιξη του σχεδίου.

Τον Φλεβάρη του 2010 περιγράψαμε πως θα κυβερνηθεί η χώρα από μια κυβέρνηση-«μαριονέτα του επόπτη». Γράψαμε: « Ρωτήσαμε κορυφαίο κυβερνητικό παράγοντα να μας εξηγήσει τη διαδικασία «διάσωσης» και σας μεταφέρουμε όσα (απίστευτα) μας είπε: Μέχρι τον ερχόμενο Μάιο θα έχει εγκατασταθεί στην Αθήνα εντεταλμένος αξιωματούχος (επόπτης) που θα ασκεί την εποπτεία της ελληνικής οικονομίας. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα οργανωθεί ένας μηχανισμός ελέγχου κάθε τομέα της ελληνικής διοίκησης. Ο μηχανισμός αυτός ουσιαστικά θα αποφασίζει, που αν και πότε θα διατεθεί το κάθε ευρώ του ελληνικού προϋπολογισμού».

Τον Ιούνη του 2010 γράψαμε για το «Το ξεπούλημα της ελληνική «αποικίας»:Η Ελλάδα, καθώς δανείζεται μόνο και μόνο για να πληρώνει τόκους παλαιότερων δανείων, έχει «βαρέσει κανόνι». Οι πιστωτές της έχουν ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία της (αναδιάρθρωσης του χρέους) ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Με άλλα λόγια, η εκποίηση ελληνικής δημόσιας περιουσίας υπέρ των πιστωτών βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Η εν λόγω διαδικασία «θεμελιώνεται» νομικά με δύο τρόπους: Πρώτον με τις συμφωνίες που έχει υπογράψει η κυβέρνηση με το ΔΝΤ και την ΕΕ (μνημόνιο, δανειακές συμβάσεις) και δεύτερον με τα νομοσχέδια περί αποκρατικοποιήσεων και της νέας διοικητικής δομής της χώρας, όπου οι «μικροί …Καλικράτηδες πρωθυπουργοί» — δήμαρχοι και περιφερειάρχες— θα μπορούν ευκολότερα και απλούστερα να κάνουν μπίζνες…

(…)Σκοπός του αποκαλούμενου μηχανισμού στήριξης είναι η διασφάλιση των τοκογλυφικών υπερκερδών των πιστωτών μας και η αρπαγή της δημόσιας ελληνικής περιουσίας. Οι διεθνείς μαφιόζοι του χρηματοπιστωτικού συστήματος προκειμένου να εξασφαλίσουν τα συμφέροντά τους έχουν στη διάθεσή τους ισχυρότατο και ευρείας γκάμας οπλοστάσιο. Από νόμους, νομολογίες και διεθνείς πρακτικές –που οι ίδιοι έχουν επιβάλλει– μέχρι «δολιοφθορείς» οι οποίοι δρουν στο παρασκήνιο επιβάλλοντας με «άλλα μέσα» την …τάξη.

Στο προσκήνιο προς το παρόν πάντως, όλα εξελίσσονται με το γράμμα του νόμου: Το μνημόνιο και οι δανειακές συμβάσεις που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση με το ΔΝΤ και τις χώρες της ΕΕ είναι η νόμιμη μέγγενη στην οποία ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός τοποθέτησε τη χώρα του. Αυτή η μέγγενη αποστερεί από την Ελλάδα κάθε νόμιμη δυνατότητα να διασφαλίσει τα συμφέροντά της. Στο περιεχόμενο της Δανειακής Σύμβασης που υπέγραψε η κυβέρνηση με το ΔΝΤ και τους Ευρωπαίους διαβάζει κανείς ότι η δανειολήπτρια Ελλάδα «παραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει σε σχέση με τα περιουσιακά της στοιχεία ή από κάθε νομική διαδικασία συμπεριλαμβανομένης της ασυλίας από την άσκηση αγωγής, κατάσχεσης, αναγκαστικής εκτέλεσης κατά των περιουσιακών της στοιχείων». Τα παραπάνω είναι κάποια από τα «ψιλά γράμματα» που δένουν τη χώρα χειροπόδαρα όπως, τηρουμένων των αναλογιών, δένουν τους ιδιώτες δανειολήπτες οι συμβάσεις που υπογράφουν με τις τράπεζες. Εδώ όμως οι εγγυήσεις υπέρ των πιστωτών, αφορούν κομμάτια (στην κυριολεξία) της ίδιας της χώρας.

Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ένα μαύρο, αλλά εξαιρετικά πιθανό, σενάριο. Ας πούμε, λοιπόν, ότι τα πράγματα «δεν πάνε καλά» και ότι η χώρα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στους όρους του μνημονίου που έχει υπογράψει με τους δανειστές της (ΔΝΤ και κράτη μέλη της ΕΕ). Αυτόματα σταματά η ροή χρήματος από το πακέτο στήριξης. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να επιστρέψει το χρήμα στους πιστωτές της…

Τότε με βάση τις δανειακές συμβάσεις– τα ψιλά γράμματα που λέγαμε παραπάνω– οι δανειστές θα διεκδικήσουν ελληνικά περιουσιακά στοιχεία που μπορεί να είναι από λιμάνια, αυτοκινητόδρομους, αεροδρόμια μέχρι βραχονησίδες ή η… Ακρόπολη!

Το Σεπτέμβρη του 2010 περιγράψαμε τη διαδικασία με την οποία θα γίνει το ξεπούλημα. Με τίτλο «fast track»: ψεκάστε- σκουπίστε, τελειώσατε» επισημάναμε τη «νέα» φράση που πρόσθεσε στο λεξιλόγιό μας η κυβέρνηση: επενδύσεις fast track. Τη σημασία της νέας φράσης που μπήκε στη ζωή μας ανέλαβαν να μας την εξηγήσουν τα media: επενδύσεις με ταχύτατες διαδικασίες, χωρίς γραφειοκρατία, οι οποίες θα σώσουν την ελληνική οικονομία.

Καλό ακούγεται…

Παρέλειψαν όμως να μας πουν ότι η εν λόγω επενδυτική διαδικασία πρωτοεμφανίστηκε ως πρακτική στη Χιλή της χούντας του Πινοσέτ. Ως αποτέλεσμα αυτής της επενδυτικής πρακτικής και διαδικασίας, ιδιωτικοποιήθηκαν τα πάντα, ( επαναλαμβάνουμε, στη Χιλή της χούντας του Πινοσέτ) ανάμεσά τους και οι υδάτινοι πόροι της χώρας, συνολικά: Ποτάμια, λίμνες, πηγές, όλα πέρασαν σε ιδιωτικές (αμερικανικών συμφερόντων) εταιρείες. Ακόμη και σήμερα— σαράντα σχεδόν χρόνια από εκείνο το επενδυτικό fast -track, εκατομμύρια Χιλιάνοι λένε το νερό- νεράκι…

Το γιατί συνέβησαν όλα αυτά, ας αφήσουμε να μας το πει κάποιος ειδικός: Ο Αμιτ Σαρκάρ επικεφαλής ενός μεγάλου αμερικανικού επενδυτικού κεφαλαίου (Μarian) όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου …απειλούσε τη Γερμανία ότι θα προσφύγει στο ΔΝΤ, έκανε μια δήλωση αποκαλυπτική του τρόπου με τον οποίο μας αντιμετωπίζουν οι… αγορές:

«η δουλειά μας, είχε πει ο μεγαλοεπενδυτής (κερδοσκόπος ή τοκογλύφος αν προτιμάτε) , είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους Ελληνες πολίτες. Δεν υπάρχει εξ άλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευθείς τον μαλάκα».





Ρητορική της κρίσης και ιατρική ορολογία
Από τις 23/04/2010 όταν από το ακριτικό Καστελόριζο, ο ΓΑΠ ανακοίνωνε την είσοδο της χώρας στον αστερισμό ενός βίαιου νεοφιλελεύθερου «εκσυγχρονισμού» υπό Διεθνή Επιτροπεία, οι ιατρικοί όροι προστέθηκαν στο λεκτικό οπλοστάσιο της ντόπιας και ξένης ελίτ και των θλιβερών εντολοδόχων τους με σκοπό τη διάχυση γενικευμένου φόβου και επιβολή της λογικής του μονόδρομου.

Σύμφωνα με τη Σούζαν Σόνταγκ (iIlness as Metaphor 1977) η χρησιμοποίηση της ασθένειας στο πολιτικό λόγο ενθαρρύνει τη μοιρολατρία και αιτιολογεί τη λήψη «αυστηρών» μέτρων ενώ επιπλέον ενισχύει τη διάδοση της ιδέας ότι η ασθένεια είναι αναγκαστικά μοιραία και το φάρμακο ένα και μοναδικό.

Με την παραλυτική δύναμη του φόβου επιβάλουν τις » μεταρρυθμίσεις» τους δηλαδή τις εργασιακές και ασφαλιστικές ανατροπές που είναι οι πραγματικοί στόχοι και όχι το χρέος και τα ελλείμματα που είναι τα προσχήματα ( Λονδίνο 12/2010 Πωλ Τόμσεν – «Καθημερινή 14/12/2010).

Έτσι ώστε το γρηγορότερο δυνατό στη χώρα πιλοτικής εφαρμογής της «αντεπανάστασης» να διαμορφωθεί σκηνικό δεκαετίας ’50 τόσο στην κοινωνικοοικονομική κατάσταση όσο και στη διεθνή θέση της χώρας.

Ο σοσιαλιστής Στρος Σκαν (Δ.Ν.Τ.) και ο πρόεδρος σοσιαλιστικής διεθνούς με την ιατρογενή φρασεολογία της χουντικής επταετίας ζητούν να καταπιούμε το φάρμακο της νεοφιλελεύθερης διάλυσης για να σωθούμε .…να σωθεί η πατρίδα δηλαδή οι τράπεζες εντός και εκτός Ελλάδος οι τοκογλύφοι δανειστές, οι αδηφάγες ελίτ και αυτός ο ατίθασος και ανυπότακτος λαός (Κίσινγκερ 1973) να υποταχθεί στη λογική της παγκόσμιας διακυβέρνησης ή κατά ΓΑΠ να ενταχθεί στην GLOBAL GOVERNMENT.

Στο όνομα της ασθένειας του χρέους η Ευρώπη δεν φαίνεται να αναζητεί δρόμους και θεσμούς ουσιαστικής οικονομικής διακυβέρνησης και μηχανισμούς νομισματοπιστωτικής σταθερότητας αλλά πλαίσιο οιονεί υποταγής των κρατών στα Φριντμανικά προτάγματα, καταλύοντας την έννοια του Ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους της κοινωνικής αλληλεγγύης που οικοδομήθηκαν στη γηραιά ήπειρο μεταπολεμικά. Διότι κατά τον ιδρυτή της σχολής του Σικάγου «οι άνθρωποι καθοδηγούνται από το ατομικό συμφέρον και μόνο, οι δε κοινωνίες λειτουργούν καλύτερα εάν το ατομικό συμφέρον καθορίζει σχεδόν όλες τις δραστηριότητές τους με εξαίρεση μια ασήμαντη δραστηριότητα που ονομάζεται ψηφοφορία».

Ο Κέυνς και οι θιασώτες της θεωρίας του συνιστούν πλέον συστημική παρέκκλιση και εξοβελίζονται με την επαπειλούμενη συνταγματική μεταρρύθμιση. Η κρίση προϊόν του καπιταλιστικού συστήματος, πέρα από τους εθνικούς προδιαθεσικούς παράγοντες, καθίσταται για τους νεοφιλελεύθερους μια ευκαιρία μοναδική να γυρίσουμε το ρολόι της ιστορίας πολλά χρόνια πίσω στη βαρβαρότητα, στην εξαθλίωση ,την υποταγή στις κυρίαρχες κοινωνικές δυνάμεις χωρίς καμιά διαδικασία διαπραγμάτευσης, δίχως μηχανισμούς κατανομής του κοινωνικού πλεονάσματος. Ιστορικά ο καπιταλισμός της καταστροφής ήταν συνυφασμένος με την εκμετάλλευση κρίσεων τη δημιουργία κλίματος φόβου την απάτη και το ψεύδος και ποτέ με μια καθαρή δημοκρατική – λαϊκή νομιμοποίηση. Ένας λοιπόν ασθενής και αναιμικός οργανισμός (εργαζόμενοι) γίνεται υποχρεωτικά αιμοδότης για τη βελτίωση των κερδών των Αφεντικών (συσσώρευση).

Με βάση τον ιατρικό ορθολογισμό ο θάνατος παραμονεύει τους ασθενικούς οργανισμούς εκτός και αν αρνηθούν την αφαίμαξη πριν την έναρξη της κατάρρευσής τους.





Φόβος για εισροή στην Ελλάδα ακραίων ισλαμικών στοιχείων επικρατεί στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Ως αποτέλεσμα, εδώ και μερικές εβδομάδες, το Υπουργείο οργανώνεται κατ’ αρχήν για την αποκοπή της εισόδου εξτρεμιστών από Αίγυπτο και Λιβύη καθώς υπάρχουν πληροφορίες ότι ήδη οι ενδιαφερόμενοι βρίσκονται στη σύσταση Ισλαμιστικών μονάδων που θα δράσουν με ορμητήριο την Ελλάδα.

Στη μάχη αυτή, σημαντικό ρόλο θα έχει το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος το οποίο σε συνεργασία με την FRONTEX αναλαμβάνει πλέον την θωράκιση των θαλάσσιων συνόρων της χώρας.

Δέκα χρόνια φυλάκιση για το Kalashnikov
Όπως ήδη αναφέραμε σε άλλο ρεπορτάζ, οι ιπτάμενοι Λιμενικοί, διασώστες κλπ, θα επιβιβάζονται πλέον με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη στα αεροσκάφη της FRONTEX η οποία διαθέτει σημαντικό αριθμό αεροσκαφών αλλά και πλωτών μέσων για την εποπτεία των θαλασσίων συνόρων της Ευρώπης.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι πληροφορίες περί μεταφοράς των ισλαμιστικών συγκρούσεων στην Ελλάδα, ήταν και ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τον οποίο το Υπουργείο πέρασε εσπευσμένα σε άσχετο νομοσχέδιο διάταξη, σύμφωνα με την οποία η κατοχή Kalashnikov θεωρείται πλέον κακούργημα και επισύρει ποινή φυλάκισης δέκα ετών και άνω.

Ανταρτοπόλεμος ισλαμιστικών ομάδων
Οι Ελληνικές δυνάμεις, σύμφωνα με πληροφορίες ετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν ανταρτοπόλεμο των ισλαμιστικών ομάδων μέσα στη χώρα, ενώ διέρρευσε ταυτόχρονα ότι οι αλλοδαποί εξτρεμιστές έχουν εξασφαλίσει την υποστήριξη από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Πληροφορίες της Europol που έφθασαν στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αναφέρουν ότι στις ισλαμιστικές ομάδες εισχώρησαν τρομοκράτες.

Οι πληροφορίες αναφέρονται στην ακροαριστερή οργάνωση στην Alshabaab η οποία όπως είναι γνωστό αποδίδουν και διασυνδέσεις με την AL KAINTA ενώ προειδοποίησαν ήδη τις Ελληνικές Αρχές ότι μέλη της οργάνωσης βρίσκονται ήδη στην Αθήνα.

Μετά από τις πληροφορίες αυτές, έντονη είναι η ανησυχία τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στο ΝΑΤΟ, αναφέρουν διάφορες πηγές ενώ προσθέτουν ότι οι τρομοκράτες έχουν εξοπλίσει με σύγχρονα όπλα τους ισλαμιστές όπως και τους Σομαλούς πειρατές.

Σύμφωνα με καλή πηγή, το 70% των όπλων που χρησιμοποιούν πλέον ο Σομαλοί Πειρατές προέρχονται από την Βοσνία. Διάφοροι έμποροι όπλων, τους τελευταίους μήνες κάνουν χρυσές δουλειές στον κόλπο του Aden.
Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι μέσα στους παγετώνες της Εποχής των Αλαζόνων. Στέκονται όλοι σε μια στάση λεωφορείου κι ας γνωρίζουν ότι η γραμμή «Ελπίδα-Όνειρο» έχει καταργηθεί προ πολλού. Έχουν την περίεργη εμμονή να βγαίνουν από το σπίτι τους και να μην κρατούν ποτέ ομπρέλα ακόμα και αν το σύστημα βρέχει τόσο άδικο που σε τρυπάει μέχρι το μεδούλι. Πάντα στην μια τους τσέπη έχουν το εισιτήριο, που χρόνια ένας εισπράκτορας της Εντιμότητας δεν βρέθηκε να τους το ακυρώσει.

Όλοι στην ίδια στάση χωρίς υπόστεγο στέκονται αμίλητοι κοιτώντας τα λεωφορεία άλλων γραμμών να περνούν κάθε λεπτό αιώνες τώρα. Η γραμμή που έχει την περισσότερη κινητικότητα είναι η «Κατάφαση-Λησμονιά». Όλα τα λεωφορεία της, από το πρωί μέχρι το άλλο πρωί, είναι ασφυκτικά γεμάτα από πλάσματα που έχουν πάντα τα ρούχα τους στεγνά, όσο άδικο κι αν βρέχει, ενώ το πρόσωπό τους δεν έχει ούτε μία ρυτίδα. Μόνο τα μάτια τους που κοιτούν έξω από τα χνωτισμένα παράθυρα έχουν την θαμπάδα των νεκρών βλεμμάτων. Σαν τεράστιες νεκροφόρες κινούνται αυτά τα οχήματα κάθε μέρα αιώνες τώρα και κάθε φορά που θάβεται ένας από τους επιβάτες πάντα βρίσκονται δύο να πάρουν την πολυπόθητη θέση του.

Αντίθετα με αυτούς που βρίσκουν πολλούς αντικαταστάτες, οι άνθρωποι της γραμμής «Ελπίδα- Όνειρο» δεν βρίσκουν ποτέ. Κατά έναν περίεργο τρόπο μετά την κηδεία αυτών, η θέση τους μένει κενή στην στάση τιμητικά. Σαν να υπάρχει έναν άγραφος κανόνας κανείς να μην κλέβει το όνειρο και την ελπίδα του άλλου ακόμα κι αν δεν είναι εκεί για να τα υπερασπιστεί ή για να τα προσμένει. Κανείς δεν παίρνει το εισιτήριο από την τσέπη αυτού που έφυγε. Είναι η πρώτη φορά που βγάζουν το εισιτήριο από την τσέπη του και του το βάζουν στο χέρι. Λες και το λεωφορείο που χρόνια περίμενε έφθασε. Λες και ανεβαίνει ένα – ένα τα σκαλιά. Λες και ο εισπράκτορας είναι επιτέλους στην θέση του. Λες και το Όνειρο τελικά ήταν μια ζωή δρόμος.




Η ανικανότητα χειρισμού της κρίσης, η ομολογούμενη αποτυχία του Μνημονίου, η έλλειψη σχεδίου, η άνευ όρων παράδοση στις επιταγές της τρόικα, η διάσταση απόψεων σε βασικά θέματα, συνθέτουν την εικόνα της σημερινής κυβέρνησης.

Μιας κυβέρνησης ανίκανης να δώσει λύσεις, και που διαστρέφει την αλήθεια, που πέφτει από γκάφα σε γκάφα και αδυνατεί πλέον να πείσει ακόμη και την ίδια της την κοινοβουλευτική ομάδα.

Το Μνημόνιο ήταν ξεκάθαρη επιλογή της κυβέρνησης Παπανδρέου και όχι μονόδρομος.

Μετά από τις νέες αποκαλύψεις Στρος Καν, οι κυβερνητικές επικοινωνιακές φανφάρες δεν πείθουν πλέον κανέναν. Οι υποτιθέμενες επιλογές σωτηρίας απέτυχαν παταγωδώς και οδήγησαν την οικονομία σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση και την κοινωνία σε απόγνωση.

Τα συνεχή ψεύδη στον ελληνικό λαό δημιουργούν μείζον πολιτικό θέμα.

• «Σταματήστε να μιλάτε για μονόδρομους, πείτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό», (Βάσω Παπανδρέου)

• «Τα νούμερα δεν βγαίνουν το ξέραμε και από πριν. Το μνημόνιο έχει αποθάνει προ πολλού αφού συνεχώς τροποποιείται. Ποιος περίμενε να λυθεί το πρόβλημα του χρέους από το Μνημόνιο; Αν το περίμενε ο κ. Παπακωνσταντίνου είναι λάθος. Το μνημόνιο δεν μπορεί να λύσει το οικονομικό πρόβλημα της χώρας». (Παντελής Οικονόμου)

• «Αλήθεια με δόσεις δεν γίνεται.Μην τα παρουσιάζεις όλα ‘‘σαλαμοποιημένα’’» (Κώστας Γείτονας προς υπουργό Οικονομίας)

• «Πεποίθησή μου είναι ότι τα κρούσματα αποσυντονισμού της κυβέρνησης είναι κυρίως παράγωγο της αμφιταλάντευσης και της έλλειψης σαφούς πολιτικού προσανατολισμού στα πολλαπλά μέτωπα που ανοίγουμε», (Γιώργος Φλωρίδης).

Η παραπάνω κριτική δεν ανήκει σε βουλευτές της αντιπολίτευσης, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά σε κυβερνητικούς βουλευτές, γεγονός που υποδηλώνει την έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος και επιβεβαιώνει την καταγγελία του αρχηγού της ΝΔ, ότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν γνώριζαν τι ψήφιζαν.

«Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια» και αυτό το γνωρίζουν καλά και οι πολίτες και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ σε αντίθεση με την κυβέρνησή τους, που επιλέγει να ποιεί τη νήσσα επιχειρώντας να παρουσιάσει το άσπρο μαύρο.

Η πολυγλωσσία, οι ενδοκυβερνητικές κόντρες, οι παλινωδίες, η διάσταση απόψεων πρωτοκλασάτων υπουργών, δίνουν την εικόνα μιας
κυβέρνησης «σκορποχώρι» η οποία οδεύει στη κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου με άδεια φαρέτρα και χωρίς συγκεκριμένες θέσεις.

Χαρακτηριστικό της κωμικοτραγικής κατάστασης που επικρατεί, οι διαφορετικές τοποθετήσεις των κ.κ. Ραγκούση, Πεταλωτή , Καστανίδη και Ξενογιαννακοπούλου,για το θέμα της συνταγματικής εγγύησης του χρέους.

Ο υπουργός εσωτερικών τάχθηκε υπέρ της συνταγματικής κατοχύρωσης της λιτότητας, σε αντίθεση με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, ο οποίος απέκλεισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και τον υπουργό δικαιοσύνης, ο οποίος εκτίμησε ότι δεν μπορείς να καθιστάς συνταγματική μια πολιτική επιδίωξη που μπορεί να μεταβάλλεται.Η δε αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου,Θεωρεί ότι στο Σύνταγμα, που είναι ο κορυφαίος καταστατικός χάρτης, δεν μπορεί να αποτυπώνονται τέτοιες ανάγκες με έναν μονόπλευρο τρόπο.

Τέσσερεις υπουργοί Τέσσερεις δηλώσεις, Τέσσερεις διαφορετικές θέσεις.Κυβέρνηση «σκορποχώρι» !

Και σαν να μη έφταναν όλα αυτά χθες στη κυβέρνηση έγινε της … Λιβύης.

Δημόσιος καυγάς μεταξύ των κκ. Βενιζέλου και Ραγκούση για το θέμα της απεργίας πείνας των μεταναστών, όπου ο Υπουργός Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Γ. Ν. Ραγκούσης, απέστειλε στον Τύπο(;) ανακοινωσή του , με την οποία ψέγει τον κ. Βενιζέλο γιατί πριν μιλήσει …δεν ζήτησε τη γνώμη του.

«Δεν είναι δυνατόν…να υπάρχει δημόσια παρέμβαση μέλους της κυβέρνησης, χωρίς να έχει προηγουμένως ζητήσει να πληροφορηθεί τα δεδομένα…» αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο κ. Ραγκούσης. Της … Λιβύης!




Οι πρόσφατες διαβουλεύσεις για την επέκταση του χρόνου αποπληρωμής του ελληνικού χρέους σε συνδυασμό με την ανάγκη για νέα πρόσθετα μέτρα και ουσιαστική επιμήκυνση του μνημονίου μέχρι το 2015 έχουν δώσει την αφορμή για μια έντονη πολιτική αντιπαράθεση στο εσωτερικό της χώρας.

Έχει ανάψει ήδη για τα καλά η κουβέντα περί της αποτυχίας ή μη του μνημονίου. Το μέτωπο των αντιμνημονιακών συντρόφων (ΝΔ-ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ) βρίσκουν αφορμή να ξεσπαθώσουν, για άλλη μια φορά κατά του μνημονίου, επικαλούμενοι την δικαίωση των θέσεών τους. Η κυβέρνηση προσπαθεί άκομψα να μειώσει στο ελάχιστο το πολιτικό κόστος των νέων σκληρών μέτρων που σχεδιάζει, αδυνατώντας να αντλήσει έστω και την παραμικρή κατανόηση από μεγάλη μερίδα των δικών της στελεχών. Εξ' άλλου δεν θα περίμενε κανείς τίποτα το διαφορετικό όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός δημοσίως δηλώνει πως εφαρμόζει μέτρα κατ' ανάγκην, μέτρα που είναι αντίθετα με την ιδεολογία του, μέτρα κατά των οποίων θα κατέβαινε, ευχαρίστως, κι αυτός στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί!

Μέσα σε αυτό το σχιζοφρενές περιβάλλον, η ύφεση συνεχίζεται ακάθεκτη καθηλώνοντας την οποιαδήποτε αναπτυξιακή μας ελπίδα, το πετρέλαιο παίρνει την ανηφόρα εξ' αιτίας της αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού, που λαμβάνει χώρα στη Μέση Ανατολή, επιδεινώνοντας το κόστος παραγωγής μας και η χώρα δέχεται ένα «τσουνάμι» λαθρομεταναστών, που αλλοιώνει την εθνική μας ομοιογένεια και δυναμιτίζει μέχρι κι ακόμη αυτή την εσωτερική μας ασφάλεια.
  • Απέτυχε, λοιπόν το μνημόνιο;
  • Αδίκως η κυβέρνηση και οι πολίτες μέσω των θυσιών τους επένδυσαν σε αυτό;
  • Και αν κάτι τέτοιο ισχύει, ποιες είναι οι επιλογές μας;
Μια επιπόλαιη ανάγνωση των γεγονότων θα συνέτεινε στο συμπέρασμα πως για να υπάρχει ανάγκη επέκτασης του μνημονίου, μάλλον τούτο απέτυχε. Αν όμως διερευνήσουμε, με περισσότερη προσοχή, τα γεγονότα, αν διαβάσουμε προσεκτικά τις απαιτήσεις του μνημονίου και τις αντιπαραβάλουμε με τα αντίστοιχα μέτρα που ελήφθησαν, τότε θα καταλήξουμε σε ένα διαφορετικό συμπέρασμα: Αυτός που απέτυχε δεν ήταν το μνημόνιο, αλλά η κυβέρνηση. Με απλά λόγια, η κυβέρνηση απέτυχε να εφαρμόσει τις επιταγές του μνημονίου.

Ας δούμε, βήμα προς βήμα, πως τεκμαίρεται αυτό το συμπέρασμα. Το μνημόνιο καλούσε εξ' αρχής για μείωση των δαπανών του κράτους μέσω της μείωσης του μεγέθους του. Τι έπραξε η κυβέρνηση; Κράτησε το μέγεθος του κράτους ανέγγιχτο μειώνοντας τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Γιατί έκαμε αυτή την επιλογή; Διότι η κυβέρνηση είναι μια κυβέρνηση σοσιαλ-κρατιστών πολιτικών εθισμένων στο μεγάλο κράτος, με συμφέροντα, εξαρτήσεις και «πλοκάμια» σε αυτό. Αδυνατούν να διανοηθούν, πόσο μάλλον να εφαρμόσουν, την πλήρη αποκρατικοποίηση των ΔΕΚΟ, το κλείσιμο δημοσίων φορέων, ινστιτούτων, οργανισμών και λοιπών κρατικών παραμάγαζων.

Ας δούμε, λοιπόν, τα αποτελέσματα των κυβερνητικών επιλογών αναφορικά με την εφαρμογή του επιταγών μνημονίου με ένα πρακτικό, κατανοητό, παράδειγμα. Πριν 3 χρόνια αποκρατικοποιήθηκε η Ολυμπιακή Αεροπορία. Όσο η ΟΑ παρέμενε υπό κρατική ιδιοκτησία δημιουργούσε δημόσιο έλλειμμα περίπου 1 εκ. ευρώ την ημέρα. Το 70% των δαπανών της κατευθυνόταν, όπως και στις περισσότερες ΔΕΚΟ, σε αμοιβές προσωπικού. Με την αποκρατικοποίηση της ΟΑ το κράτος είχε ετήσιο όφελος τα 365 εκ. του ελλείμματος συν τους όποιους φόρους από τη λειτουργία της νέας ιδιωτικής Ολυμπιακής. Αν η ΟΑ παρέμενε κρατική, με τον τρόπο που η κυβέρνηση εφάρμοσε το μνημόνιο, τι θα συνέβαινε; Θα μειώνονταν οι μισθοί των υπαλλήλων της κατά ένα 20%, δηλαδή το συνολικό της έλλειμμα θα ανήρχετο σε 313,9 εκ. ευρώ (=365-20%Χ70%Χ365). Άρα, ενώ με την πλήρη αποκρατικοποίηση το δημόσιο μηδένισε τα ελλείμματα (μείωση 100%) και έχει και έσοδα από φόρους, με την πολιτική ΠΑΣΟΚ το έλλειμμα θα παρέμενε στο ύψος των 313,9 εκ. ευρώ (μείωση 14%).

Το ίδιο συμβαίνει παντού. Σε όλες τις ΔΕΚΟ, δημόσιους φορείς, ινστιτούτα, οργανισμούς κλπ το ΠΑΣΟΚ επέλεξε την οδό της διατήρησης του κράτους άρα και των ελλειμμάτων του. Ακόμη κι εκεί που μείωσε την δραστηριότητα κάποιου οργανισμού (ΟΣΕ), μετάταξε το προσωπικό σε άλλες δημόσιες θέσεις, ουσιαστικά μεταφέροντας το χρέος από την μια τσέπη του κράτους στην άλλη!

Ας δούμε όμως τι έπραξε η κυβέρνηση και στα άλλα μέτωπα-απαιτήσεις του μνημονίου:

Στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας ακολούθησε μια καθαρά αντι-μνημονιακή πολιτική, καθ' υπαγόρευση των πράσινων συνδικάτων, κοροϊδεύοντας ουσιαστικά την τρόικα, τις επιχειρήσεις και τον ίδιο της τον εαυτό. Δεν υπήρξε καμία απελευθέρωση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, παρέμειναν τα εμπόδια στην αγορά εργασίας, καθώς κι οι κάθε φύσεως περιορισμοί σε κάθε μορφή εργασιακών σχέσεων π.χ παροχής υπηρεσιών (μπλοκάκια), μερικής απασχόλησης, ποσοστώσεις απολύσεων κλπ. Οι ασφαλιστικές εισφορές παραμένουν σε δυσθεώρητα ύψη υποθηκεύοντας την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων. Η κυβέρνηση, ως άλλος Πόντιος Πιλάτος, νίπτει τας χείρας της και προσπαθεί να μειώσει το κόστος εργασίας μειώνοντας τις απόλυτες αμοιβές των εργαζομένων και όχι τις υπέρογκες επιβαρύνσεις των υπερτροφικών (δημοσίων φυσικά) ταμείων. Όσο για τις τερατώδους εμπνεύσεως κρατήσεις υπερ τρίτων που κι αυτές επιβαρύνουν το κόστος παραγωγής των επιχειρήσεων, ούτε κουβέντα να γίνεται για την κατάργησή τους.

Έπραξε όμως η κυβέρνηση κάτι καλύτερο στα θέματα απελευθέρωσης επαγγελμάτων; Όλη η φασαρία για το τίποτα! Τα επαγγέλματα παραμένουν κατ' ουσίαν κλειστά σε πλήρη αντίθεση με το πνεύμα και το γράμμα του μνημονίου. Απελευθερώθηκαν μήπως τα κλειστά περιθώρια κέρδους; Δόθηκε πραγματική ελευθερία δημιουργίας φαρμακείων, δικηγορικών γραφείων ή συμβολαιογραφείων ανεξαρτήτως ποσόστωσης, μετόχων ή χωροταξίας; Η απάντηση είναι αρνητική. Τα κλειστά επαγγέλματα ζουν και βασιλεύουν! Και τούτη η κυβέρνηση εισήγαγε και νέα! Π.χ. αυτό του ενεργειακού επιθεωρητή που έρχεται να επιβάλλει δια νόμου ελάχιστο πλαφόν αμοιβών!

Να μην αναφερθούμε στην «μαϊμού» άρση του καμποτάζ, στην ανύπαρκτη απελευθέρωση των ωραρίων λειτουργίας των καταστημάτων, στην ανύπαρκτη αποδέσμευση από την υποχρέωση τήρησης συντεχνιακών ή επιμελητηριακών, σοσιαλιστικής εμπνεύσεως, ρυθμίσεων των αγορών (π.χ. περίοδος εκπτώσεων, ωράρια κλπ). Η αγορά εξακολουθεί να στενάζει υπό το απόλυτο καθεστώς της αυστηρής κρατικής ρύθμισης σ' ενός σοβιετικού τύπου οικονομικό μοντέλο.

Ποιο μνημόνιο, λοιπόν και σαχλαμάρες; Ποιος εφάρμοσε το μνημόνιο και δεν το πήραμε χαμπάρι;

Αυτό που εφάρμοσε η κυβέρνηση ήταν μια φορομπηχτική λαίλαπα, ένα εκρηκτικό κοκτέιλ νέων και παλιών φόρων, περαιώσεων, εκτάκτων εισφορών, τακτικών εισφορών σε συνδυασμό με μια ισοπεδωτική μείωση των εισοδημάτων μισθωτών και συνταξιούχων. Αυτό που εφάρμοσε η κυβέρνηση ήταν η λογική του «ό,τι βρούμε κι ό,τι αρπάξουμε» αδιαφορώντας για τις όποιες συνέπειες έχουν οι ενέργειές της σε κοινωνικό και αναπτυξιακό επίπεδο. Εμπνεύσεις αδίστακτων σοσιαλιστών, ανίκανων πολιτικών, ανθρώπων χωρίς οίκτο και αγάπη για τους πολίτες των οποίων την τύχη ανέλαβαν να διαχειριστούν.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα μια ανερμάτιστης πολιτικής, που ουδεμία σχέση έχει, τελικά, με αυτό που ονομάζουμε μνημόνιο. Η κυβέρνηση επέτυχε μια διεστραμμένη εφαρμογή ενός εργαλείου (μνημόνιο) που σκοπό είχε την ανατροπή κατεστημένων λογικών, κρατικιστικών πρακτικών και συντεχνιακών δοβλετιών.

Πρακτικά, χάσαμε άλλα δύο χρόνια, αυξήσαμε το χρέος μας, ταλαιπωρήσαμε το λαό μας και δεν πετύχαμε καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ απέτυχε να αναγνώσει το μνημόνιο που η ίδια υπέγραψε, απέτυχε να το εφαρμόσει έστω στοιχειωδώς και τέλος απέτυχε να οδηγήσει την χώρα ένα βήμα πλησιέστερα προς την ανάκαμψη. Το πρόβλημα δεν είναι το μνημόνιο, το πρόβλημα είναι η αδυναμία μιας κυβέρνησης σοσιαλ-κρατιστών να κατανοήσουν το πνεύμα του μνημονίου και να πράξουν αναλόγως. Η χώρα δεν έχει άλλο χρόνο για πειραματισμούς. Οι εναλλακτικές λύσεις μειώνονται συνεχώς. Το αυτό και οι κοινωνικές αντοχές και ανοχές.

Ο τίτλος από στο ένθετο των Επικαίρων τα λέει όλα. ΜΝΗΜΟΝΙΟ 4 , η παραδοχή της αποτυχίας.

Είναι γεγονός ότι η εφαρμογή του μνημονίου ήταν όχι μόνο αποτυχία αλλά και καταστροφικό για την χώρα μας. Η τυφλή εφαρμογή του , το σλόγκαν ,μνημόνιο ή χρεοκοπία, πάνε περίπατο. Τι θα βγάλουν τώρα οι παπαγάλοι της ενημέρωσης; Μνημόνιο ή πτώχευση; Ότι και να βγάλουν ο λαός πλέον δεν τους πιστεύει.

Ας δούμε με τίτλους τι περιλαμβάνει το μνημόνιο 4.
  • Κοινωνικός Αρμαγεδδώνας
Υγεία , ασφαλιστικό , δημοσίες υπηρεσίες, δημόσιες διοίκηση, κοινωνικές δαπάνες.
  • Μειώσεις μισθών και απολύσεις στο Δημόσιο(;).
  • Οριστική κατάργηση 13 και 14 μισθούς στις δημόσιες επιχειρήσεις.
  • Μείωση επικουρικών συντάξεων και εφ άπαξ. Νέο ασφαλιστικό.
  • Μείωση αμοιβών τον ιδ. Τομέα.
  • Κοινωνικοποίηση των ζημιών των τραπεζιών.
  • Ιδιωτικοποιήσεις και εκποίηση δημόσιας περιουσίας.
Προς πώληση η ιδιωτικοποίηση είναι: Ελληνικά αμυντικά Συστήματα, Κρατικά Λαχεία, ΔΕΠΑ, ΛΑΡΚΟ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, μερίδιο Μον Παρνές, Φορείς ειδικού σκοπού Εγνατίας Οδού(;),Υδάτινοι πόροι.

Επίσης , Τοπική Αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία Δανειστών, Φορομπηχτική πολιτική και Κουλοχέρηδες παντού, Μείωση κοινωνικών δαπανών.

Αυτά τα ανάλγητα μέτρα δείχνουν ότι θα επακολουθήσει. Και έρχεταιΚΑΤΡΊΝΑ!

Ποιος θα μας σώσει; Η παρούσα πολιτική σκηνή όχι μόνο είναι ανίκανη αλλά το χειρότερο είναι ότι είναι υπηρέτες των αγορών!

Και το ερώτημα παραμένει. Ποιός άραγε;

Υ.Γ.: Στο σπίτι του αμερικανικού πρέσβη έγινε στρογγυλό τράπεζι με τους ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟ-ΚΟΥΛΟΥΠΜΗ-ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ με θέμα στήριξη του μνημονίου. Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ τι ήθελε εκεί; Να γίνει ταχυδρομικό περιστέρι;
  • 4 άνεργοι στους 10 δεν θα πάρουν επίδομα ανεργίας

Το 2009 από την ΔΕΘ και από τα χείλη του κ. Γ. Παπανδρέου οι πολίτες άκουγαν για «αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 70% του κατώτατου μισθού».

Σήμερα το επίδομα ανεργίας όχι μόνο δεν είναι στο 70% του κατώτατου μισθού που υποσχέθηκε ο κ. Γ. Παπανδρέου, αλλά είναι στο … 70% του επιδόματος ανεργίας που ίσχυε το 2009!

Και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά η κυβέρνηση θέλει να το μετατρέψει σε … επίδομα πρόνοιας.

Έτσι οι πολίτες έντρομοι παρακολουθούν τον επίτροπο Όλι Ρέν να απαντά σε Έλληνα Ευρωβουλευτή ότι σύμφωνα με αυτά που προσυπέγραψε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στο Μνημόνιο, από το 2012 το επίδομα ανεργίας θα δίνεται μόνο σε… κάποιους με βάση εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια ( τα οποία δεν είναι ακόμη γνωστά)

Αν εξετάσουμε τα κονδύλι που θέλει να περικόψει η κυβέρνηση από τους ανέργους , καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τέσσερις άνεργοι στους 10 τον επόμενο χρόνο δεν θα πάρουν επίδομα ανεργίας.

Η Κυβέρνηση του Μνημονίου είναι υπόλογη και η βασική υπεύθυνη για τη μετατροπή του επιδόματος ανεργίας σε επίδομα πρόνοιας και απορίας...


Σήμερα είναι Παρασκεύη 4 Μαρτίου 2011. Μπαίνουμε στο τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς και μπροστά μας έχουμε την Καθαρά Δευτέρα.
Τι να σχολιάσουμε σήμερα;
Τις δηλώσεις του κ. Ζ. Κ. Τρισέ, με τις οποίες πιθανολογεί για πρώτη όμως φορά την αύξηση των επιτοκίων δανεισμού από την ΕΕ, ίσως και από τον επόμενο μήνα, λόγω της αύξησης του πληθωρισμού;
Σπουδαίο και συνταρακτικό νέο μας είπε… Σιγά τρομάξαμε… Λες και δεν το περιμέναμε ότι κάποια στιγμή, στο άμεσο και ορατό μέλλον, η ΕΚΤ θα αύξανε τα επιτόκια δανεισμού λόγω της αύξησης του πληθωρισμού.
Τα έχουμε πει χίλιες φορές. Πληθωρισμός εμφανίζεται, υπάρχει και αυξάνεται, όταν η ζήτηση είναι μεγαλύτερη από την προσφορά.
Γιατί αυξάνεται όμως ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη;
Γιατί παρ’ όλα τα μέτρα λιτότητας και τις περιοριστικές δημοσιονομικές πολιτικές που…
μειώνουν την λιανική κατανάλωση και την ζήτηση, η προσφορά προϊόντων μειώνεται με πιο γρήγορο ρυθμό εξ αιτίας της ραγδαίας αποβιομηχάνισης της ΕΕ.
Τι αποτέλεσμα θα υπάρξει όταν και εάν αυξηθούν τα επιτόκια από την ΕΚΤ;
Θα αυξηθούν αμέσως τα επιτόκια καταθέσεων και δανεισμού από τις εμπορικές τράπεζες. Προσέξτε δανεισμού. Δηλαδή οι επιχειρήσεις που έχουν ήδη, ή πρόκειται να δανεισθούν, θα αυξήσουν τις τιμές των προϊόντων που παρέχουν. Νέα ώθηση της αύξησης του πληθωρισμού κοκ. Δηλαδή η κρίση διαιωνίζεται.
Τα στατιστικά στοιχεία της Eurostat, με τα οποία αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα μαζί με την Ρουμανία (οι δύο χώρες της ΕΕ που βρίσκονται υπό την εποπτεία του ΔΝΤ) είναι οι μοναδικές χώρες που βρίσκονται σε καθεστώς ύφεσης.
Τυχαίο; Δεν νομίζω έχουμε κατ’ επανάληψη εξηγήσει γιατί τα προγράμματα έμπνευσής ΔΝΤ δημιουργούν μόνο ύφεση και ανεργία. Έτσι έγινε σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις, έτσι γίνεται και σήμερα σε Ελλάδα και Ρουμανία, έτσι θα συνεχίσει να γίνεται και στο μέλλον. Κανένα συνταρακτικό και αξιοπερίεργο.
Κοιτάξτε. Όλα αυτά τα οικονομικά νέα είναι και συνηθισμένα και αναμενόμενα. Δεν θα ασχοληθούμε άλλο σήμερα με αυτά.
Θα γυρίσουμε την μνήμη μας αρκετά πίσω.
Στα παιδικά η νεανικά μας χρόνια. Τότε που οι γιαγιάδες μας τέτοιες ημέρες ζύμωναν και πήγαιναν στην εκκλησία τα πρόσφορα για να τα διαβάσει ο παπάς. Ονόμαζαν οι γερόντισσες το κάθε Σαββατοκύριακο της αποκριάς, Ψυχοσάββατο.
Γιατί το ονόμαζαν έτσι;
Γιατί το έθιμο απαιτούσε τις ψυχές των αγαπημένων που είχαν φύγει να έρχονται από τον κάτω κόσμο, για να τριγυρίσουν λίγο ανάμεσα μας και να διασκεδάσουν στο αποκριάτικο καρναβάλι.
Άκου έθιμο που σκαρφίστηκαν αυτοί οι απίθανοι Έλληνες! Οι αγαπημένοι νεκροί να επιστρέφουν για να διασκεδάσουν, έστω και λίγο, με τον τρόπο που διασκεδάζουν οι ζωντανοί!
Μόνο οι Έλληνες, λαός αισιόδοξος, ονειροπόλος και πολυμήχανος, θα μπορούσε να λοιδορήσει ακόμα και τον θάνατο. Δεν πρέπει να απορούμε. Έτσι είναι η φτιαξιά μας. Να διακωμωδούμε τα πάντα ακόμα και τον θάνατο.
Φαντασθείτε τι περιμένει τους «σωτήρες» του ΔΝΤ και τους εγχώριους «φίλους» τους, τώρα που ο Ελληνισμός ξυπνάει και οι Έλληνες ξαναβρίσκουν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και ταυτότητα…
Θα γελάνε και οι πεθαμένοι… σε λίγο!

Το καθεστώς των κυβερνητικών ανδρεικέλων καταρρέει. Καταρρέει όλο το καθεστωτικό, κοινοβουλευτικό οικοδόμημα με τα υπάρχοντα κόμματα και αποκόμματά του…

Οι «μηχανές», της Νέας Τάξης, τα επιτελεία και τα ιερατεία της, δουλεύουν πυρετωδώς. Σχεδιάζουν και επεξεργάζονται τις νέες συμφορές στο όνομα της «εθνικής σωτηρίας» και των «εθνικών κυβερνήσεων».

«Εθνική συναίνεση»: Η κεντρική κολυμπήθρα του Σιλωάμ για την αναπαλαίωση της πολιτικής σαπίλας και την παραγωγή νέας…

Κυβέρνηση ανδρεικέλων του ΠΑΣΟΚ: Ο αποδιοπομπαίος τράγος, δηλαδή η ειδική κολυμπήθρα του Σιλωάμ για την αναβάπτιση της καθεστωτικής φθοράς και την ανάδειξη του παλιού και σάπιου σε νέο και άφθαρτο…

Τώρα, λοιπόν, ανακαλύπτουν οι πάντες και ιδιαίτερα τα συγκροτήματα του Τύπου και οι στρατάρχες των καναλιών το Βατερλό της κυβέρνησης, την αυθάδεια της τρόικας, τον καταποντισμό του Μνημονίου και την καταθλιπτική πολιτική κενότητα και διαχειριστική ανικανότητα του ΓΑΠ και της παρέας του…

Πιο επιθετικό αρχίζει να γίνεται το κανάλι των «νταβάδων» και του δωσιλογισμού: Το Mega!!!

Στο ίδιο μήκος κύματος και η άλλη νεοταξική μοχθηρία: Ο Αλαφούζος και οι έμμισθοί του, καθώς και το σύνολο των μεγάλων «προοδευτικών» μαφιόζων του Τύπου.

Οι δείκτες-κριτήρια είναι η Όλγα Τρέμη, ο Πρετεντέρης και αυτός ο ανεκδιήγητος «αριστερός» λακές, ο Παύλος Τσίμας: Με ποικίλα τεχνάσματα προωθούν κυβέρνηση «εθνικής ενότητας»!!!!

ΟΛΑ τα κόμματα προσαρμόζουν τις τακτικές τους σε αυτό το σχεδιασμό των οικονομικών κέντρων εξουσίας.

Αυτό φαίνεται καθαρά στις πυρετικές «κινήσεις» και νευρικές πράξεις των «αριστερών» εφεδρειών, εφεδρείες που θα αποτελέσουν για άλλη μια φορά το άλλοθι και το τεκμήριο των νέων συμφορών.

Ιδιαίτερα η ηγεσία του ΚΚΕ έχει αποχαλινωθεί. Διαβουλεύεται με τα καθεστωτικά κέντρα και μάλιστα βγαίνει από δεξιά και στον πυλώνα του συστήματος τον Πρόεδρο Παπούλια.

Ο Παπούλιας π.χ. καταγράφει το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης (έχει τη σκοπιμότητα αυτή η «καταγραφή») και η Παπαρήγα αρνείται ότι είναι «εθνικό πρόβλημα»!!!

Απολαύστε το διάλογο:

«Παπούλιας: Τι θα κάνουμε με το μεταναστευτικό, που έχει γίνει εθνικό μεγάλο πρόβλημα.

Παπαρήγα: Τώρα είναι παγκόσμιο.

Παπούλιας: Όταν όμως το βλέπεις στην άμεση γειτονιά σου είναι ένα πρόβλημα εθνικό πλέον, που πρέπει να το αντιμετωπίσουμε όλοι.

Παπαρήγα: Μόνο που το λέω και το εννοώ αυτό, ότι δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί σε εθνικό επίπεδο».


Μια λοιπόν που για την Αλέκα είναι παγκόσμιο πρόβλημα και δεν μπορεί να λυθεί παρά μόνο όταν ο καπιταλισμός γκρεμιστεί στο αόριστο μέλλον, τότε πρέπει να το ανεχτούμε και να το αποδεχτούμε και το χειρότερο: Να νομιμοποιήσουμε τις στρατιές των λαθρομεταναστών, δηλαδή την εισβολή και κατοχή της χώρας, τη νομιμοποίηση της τερατώδους πολυπολιτισμικής βαρβαρότητας και εγκληματικότητας!!!!

Τόσο ξεδιάντροπα σκούζει η Παπαρήγα ότι είναι «πράκτορας» του διεθνούς κεφαλαίου και τόσο ξετσίπωτα ζητά νομιμοποίηση του νεοταξικού εγκλήματος, μια νομιμοποίηση που ΟΧΙ μόνο δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα, αλλά αντίθετα θα διογκώσει τον εφιάλτη.

Μπορεί αλήθεια να μας πει κάποιος πώς θα λυθούν τα προβλήματα της λαθραίας εισαγωγής ξένων τα οποία αποδομούν συθέμελα την ελληνική κοινωνία με τη νομιμοποίηση της «λαθραίας εισαγωγής»;

ΟΤΑΝ νομιμοποιείται η λαθρομετανάστευση αυτή γιγαντώνεται ακόμα περισσότερο…

Αυτό ζητά η Παπαρήγα και όλα τα επιδοτούμενα Μαντεία του αντιρατσισμού…

Ωστόσο, αυτή η κινητικότητα της Παπαρήγα αποκαλύπτει «τα κουμπιά της Αλέξαινας»: Ότι δηλαδή ο κόμβος των νέων πραξικοπημάτων που ετοιμάζουν οι μαφίες του χρήματος για τα σχήματα της «εθνικής σωτηρίας» είναι η καθοδηγούμενη «εξέγερση» των αλλοδαπών δούλων για τη νομιμοποίησή τους.

Η προβοκάτσια της Νομικής με τους 300 αλλοδαπούς και η συνέχισή της με την απεργία πείνας τους θα αποτελέσει το έναυσμα και την αιχμή αυτής της σχεδιασμένης «πορτοκαλής» αλλοδαπής «εξέγερσης»!!!

Οι «αριστερές» εφεδρείες και «άλλοθι» προλειαίνουν ιδεολογικά και πολιτικά το έδαφος.

Η Παπαρήγα πήγε στον Πρόεδρο ακριβώς γι αυτό:
«Ζητήσαμε αυτή τη συνάντηση για να εκφράσουμε τη μεγάλη αγωνία μας για το ποια θα είναι η εξέλιξη με τους 300 απεργούς πείνας. Η θέση μας είναι γνωστή και καθαρή. Θεωρούμε ότι πρέπει να λύσει το πρόβλημα η κυβέρνηση, να μην έχει γινάτι πάνω σε αυτό το ζήτημα και να τους νομιμοποιήσει…».


Και οι δήθεν «κόντρες» Ραγκούση- Βενιζέλου μέσα σε αυτό το παιχνίδι εντάσσονται: Της προετοιμασίας των νέων συμφορών…

Και η στυγνή δολοφονία των αστυνομικών από οργανωμένα αλλοδαπά κλιμάκια «ομάδων κρούσης» (έχει γεμίσει η Ελλάδα από ουτσεκάδικους θύλακες, οπλισμούς και νέες εισαγωγές αποσπασμάτων θανάτου των μυστικών υπηρεσιών), μέσα σε αυτό το ίδιο παιχνίδι των «ασκήσεων» της αλλοδαπής «εξέγερσης» εντάσσεται: Εξασκούνται στις άγριες δολοφονίες για την επιβολή μια «εθνοσωτήριας» λύσης…

Και οι κατασκευές των «Ανεξάρτητων» δήθεν «πατριωτικών «κινημάτων» μέσα σε αυτό το σχέδιο είναι: Κολυμπήθρες του Σιλωάμ για την αναβάπτιση της παλιάς σαπίλας και «προζύμια» «αρίστων» και «εθνοσωτήρων»!!!!

Τα ζητήματα αυτά τα έχουμε αναλύσει κατά κόρον, αλλά θα επανέλθουμε πάλι γιατί τώρα βρισκόμαστε στην κόψη του ξυραφιού και η συνειδητοποίησή τους αποτελεί το πρώτο ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ…



Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρεκί"

Αντιμέτωπος με την κατάρρευση,

ο Γιώργος προσπαθεί να δραπετεύσει

Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη

Ας έρθουμε για λίγο στη θέση του κ. Παπανδρέου.

Πρώτον, ήρθαν στο φως από τον ίδιο τον Ντομινίκ Στρος Κάν οι παρασκηνιακές συζητήσεις τους, που οδήγησαν την χώρα μας στις δαγκάνες του μνημονίου. Η αξιοπιστία του κ. Παπανδρέου δέχθηκε ένα ανεπανόρθωτο πλήγμα από το οποίο ουδέποτε θ’ ανακάμψει.

Δεύτερον, η βασική του επιλογή, το μνημόνιο, κατέρρευσε και η χώρα βρίσκεται στο απόλυτο αδιέξοδο.

Τρίτον, οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον του ιδίου, αλλά και μελών της κυβέρνησής του, εξελίσσονται σε μόνιμο εφιάλτη. Σε λίγο δεν θα τολμούν να βγουν έξω. Αυτό θα συγκλόνισε τον κ. Παπανδρέου, που του άρεσε να περπατάει ανάμεσα στον κόσμο. Μπορεί να σκέφτεται τι τον περιμένει όταν τα πράγματα χειροτερεύσουν.

Τέταρτον, η κυβέρνησή μετά τα απανωτά κρούσματα ασυνεννοησίας και τις αλλεπάλληλες γκάφες, απώλεσε κάθε ίχνος σοβαρότητας. Βασικοί υπουργοί «δίνουν στεγνά ο ένας τον άλλον», σε μια προσπάθεια διασωθούν εν όψει της επερχόμενης κατάρρευσης. Η χθεσινή σύγκρουση Βενιζέλου –Ραγκούση σηματοδοτεί την έναρξη της μάχης των ..επιγόνων. Τέτοιες κρίσεις είναι διαλυτικές!

Πέμπτον, η κοινοβουλευτική ομάδα αρνείται να ακολουθήσει στο χορό του Ζαλόγκου που σέρνει η κυβέρνηση. Από εδώ και στο εξής κάθε νομοσχέδιο θα χρειάζεται τιτάνια προσπάθεια για να περάσει από τη βουλή

Έκτον, όλες ανεξαιρέτως οι δημοσκοπήσεις, δείχνουν την Κυβέρνηση σε φάση προϊούσας φθοράς. Αν η λαϊκή οργή εκδηλωθεί στις κάλπες, τότε ο Ιρλανδός ομόλογος του κ. Παπανδρέου θα συγκέντρωσε …υψηλό ποσοστό!

Έβδομον, τις τελευταίες ημέρες, ακόμα και το MEGA, το κανάλι του Μνημονίου, καταφέρετε εναντίον του!

Ε, αυτά δεν τα βλέπουμε μόνον εμείς! Τα βλέπουν εντός και …εκτός Ελλάδος!

Από την Σκύλλα…..

Όταν, λοιπόν, βρίσκεσαι σ’ αυτήν την φάση και με την ψυχολογία καταρρακωμένη, εξετάζεις τις πιθανότητές σου. Δυστυχώς ο κ. Παπανδρέου, «έτσι όπως τα κατάφερε» οι επιλογές του είναι μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης.

Επιλογή πρώτη: Καλεί τους πολιτικούς αρχηγούς, τους ενημερώνει για την κατάσταση της οικονομίας (κάτι παρόμοιοι είχε επιχειρήσει και ο κ. Καραμανλής τον Μάιο του 2009), ζητά τη συναίνεσή τους, προκειμένου να τους καταστήσει συνενόχους και στη συνέχεια μεταβαίνει στις Βρυξέλλες και προσπαθεί να εξασφαλίσει κάτι παραπάνω απ’ τα λίγα που έχουν ήδη συμφωνηθεί.

Αυτό σημαίνει ό,τι ο κ. Παπανδρέου θα επιμείνει στην τήρηση του μνημονίου και θα επιχειρήσει να αγοράσει πολιτικό χρόνο για να αντιμετωπίσει την κρίση αργότερα, ίσως σε κάποια καλύτερη συγκυρία.

Ενδεχομένως προβαίνει και σ’ ένα γενναίο ανασχηματισμό, θυσιάζοντας τον άνθρωπο του μνημονίου, τον κ. Παπακωνσταντίνου και τοποθετώντας στη θέση του μια προσωπικότητα ευρύτερης αποδοχής.

Έτσι θα ελπίζει σε μια νέα αρχή.

Η επιλογή αυτή πάσχει σε πολλά σημεία και ουσιαστικά δεν λύνει το πρόβλημα .

Πρώτον γιατί ακόμα και ο κ. Καρατζαφέρης, που ψήφισε το μνημόνιο, εσχάτως το αποκηρύσσει. Πολύ δεν περισσότερο τα άλλα κόμματα, που εξ υπαρχής τοποθετήθηκαν εναντίον. Δεύτερον, το μνημόνιο δεν έχει πλέον την ανοχή της κοινής γνώμης γιατί δεν προσφέρει καμιά ορατή διέξοδο.

….στη Χάρυβδη

Η άλλη επιλογή του κ. Παπανδρέου ενέχει μεγαλύτερο ρίσκο. Ο πρωθυπουργό ενδεχομένως επιχειρήσει να δραματοποιήσει τα πράγματα, να δημιουργήσει ένα σκηνικό ρήξης με την τρόικα και να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές! Ακόμα και μέσα στον Απρίλη!

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα αυτής της κίνησης;

Πρώτον, ανακτά την πρωτοβουλία των κινήσεων. Γιατί τώρα κάθεται και περιμένει το πολιτικό του τέλος!

Δεύτερον, σταματάει το φυλλορρόημα του κόμματος του, συσπειρώνει την εκλογική του βάση και ζητάει νέα εντολή!

Τρίτον, καταγγέλλοντας το μνημόνιο μπορεί να υποσχεθεί ότι έχει στο μυαλό του μια άλλη λύση!

Τέταρτον, μπορεί βασίμως να ελπίζει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει την τύχη του ομολόγου του της Ιρλανδίας, (που συνετρίβη) και θα έχει τη δυνατότητα να παίξει ρόλο στο μετεκλογικό σκηνικό.

«Μεγάλος συνασπισμός με εξαπτέρυγα»;

Στην παρούσα συγκυρία μια τέτοια κίνηση μπορεί να φαίνεται ως απονενοημένο διάβημα! Όμως, δεν είναι! Δεν είναι γιατί αυτά που τον περιμένουν, αν συνεχίσει στην σημερινή πορεία, θα είναι χειρότερα. Καμιά φορά ο περιορισμός των ζημιών μπορεί να αποτελεί σοφή επιλογή.

Προφανώς και το σενάριο της αυτοδυναμίας πρέπει να αποκλειστεί. «Μα τότε γιατί να κάνει εκλογές;» Εύλογη η ερώτηση.

Υπάρχουν δυο απαντήσεις: Μπορεί να κάνει εκλογές επειδή θέλει να δραπετεύσει, όπως αναλύσαμε πιο πάνω. Γιατί δεν μπορεί άλλο.

Δεύτερον, να αναγκαστεί να προσφύγει σε εκλογές επειδή τον πιέζουν και άλλοι «παράγοντες» που έχουν πειστεί ότι «η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον μόνη της»!

Στη δεύτερη περίπτωση μιλάμε για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Ο λεγόμενος «μεγάλος συνασπισμός» είναι ο διακαής πόθος εγχωρίων και εξω-χωρίων παραγόντων.

Ένας τέτοιος συνασπισμός μπορεί να πάρει τα πολύ σκληρά μέτρα που έχουν προαποφασίσει για εμάς, πριν από εμάς, χωρίς ουσιαστικές πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις. Η χαρά των τραπεζιτών.

Με δεδομένη την πάγια αντίθεση του κ. Σαμαρά στο ενδεχόμενο αυτό, η επόμενη επιλογή είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας με τα γνωστά εξαπτέρυγα.

Η μια πρόθυμη είναι δεδομένη. Για αυτό και την περασμένη Κυριακή μια δημοσκόπηση, έκανε τα …μαγικά της και την εμφανίζει να διαβαίνει το κατώφλι της Βουλής.

Ο άλλος… πρόθυμος είναι ο κ. Κουβέλης! Το επιτυχές αποτέλεσμα της συνεργασίας στο Δήμο της Αθήνας, λένε, μπορεί να επαναληφθεί!

Και ο κ. Καρατζαφέρης; Ο κ. Καρατζαφέρης λόγω των γνωστών του …κυβιστήσεων δεν εμπνέει εμπιστοσύνη στο “σύστημα”, αλλά θα παραμείνει ως εφεδρεία για μια ώρα ανάγκης!

Ποιοι θα ηγηθεί ενός τέτοιου σχήματος; Δυο ονόματα μονοπωλούν το ενδιαφέρον: Ένας πρώην και ένας νυν από μεγάλη Τράπεζα!




Ελλάδα μου, Μάνα μας, σε φιλώ.

Έλειπα χρόνια μακρυά σου και σε λησμόνησα. Ήμουν εδώ, κι όμως έλειπα.

Με πήραν στο παιδομάζωμα, Μάνα. Εκεί στις αρχές του Σεπτέμβρη του -75, εμένα κι άλλους πολλούς απ’ την ίδια γέννα μας πήραν απ’ τον κόρφο σου και μας έβαλαν στη στράτα να μας κάνουν αναλλώσιμα για τις ιδεολογίες τους, τις λέρες και τις απαταιωνιές τους.

Οι αλήτες, μάνα, που ‘ρθαν απ’ τα ξένα με τα τρανά ονόματα και το δανεικό εγγλέζικο βρακί, την αμερικάνικη τρύπια κάλτσα και τις γαλικές κολώνιες… Αυτοί ήρθαν να σ’ αποτελειώσουν κόβοντας τα κεφάλια μας. Κι είχαν μαχαίρια και λόγχες που τέτοιες δεν ξανά ‘δες ούτε του πέρση βασιλιά, ούτε του τούρκου, ούτε του γερμανού.

Μας πήγαν στα “σχολειά” τους να μας τυφλώσουν, να μας σπάσουν τα δάχτυλα να στραβώσουν τα μυαλά μας, να γίνουμ’ ένα με δαύτους και να τους υπηρετούμε μια ζωή. Κι άρχισαν να σε ξεγυμνώνουν εμπρός μας… πρώτα τη γαλάζια ποδιά, ύστερα τα σχολικά Σάββατα, κατόπιν τους τόνους και τα πνεύματα… τα νεύματα. Πήραν τα βιβλία και τα κιτρίνησαν… έκαναν τα σχολεία κουτιά. Τσιμεντένιες αυλές, κάγγελα στα παράθυρα, τσιμέντο και σοβάς παντού… σχολείο αδιάφορο, άχρωμο, άοσμο, άγευστο… η χειρότερη πόρτα για να μπεις στη ζωή.

Γυμνάσιο… στραγκαλισμός των εφηβικών ονείρων… αίθουσες κονσέρβες των 35 και των 40 ψυχών, ευνουχισμός της κρίσης, ο βωμός της παπαγαλίας. Εκεί μας μάθανε πως δεν είμαστε παιδιά σου Μάνα, και πως στα χώματά σου ήρθαμε “ινδοευρωπαίοι” και σφάξαμε τον κόσμο σου. Πως το αλφάβητό σου είναι του Γιαχβέ και ο Πλάτωνας αντέγραφε το Μωυσή και πως οι αρχαίοι μας παπούδες ήταν κύναιδοι, ομοφυλλόφιλοι και παιδεραστές… Γυμνάσιο… εκεί σκοτώσανε το Διόνυσο μέσα μας… Σκονάκια στα μανίκια, τσιγάρο στην πίσω αυλή, κοπάνες, αλάνικο περπάτημα, ουίσκια και μπύρες στα κλεφτά, μπιλιάρδα και ρέφα στα ουφάδικα, βιντεοταινίες με το Ντούζο στις καφετέρειες… μαγκιές, κλανιές, ροχάλες και χουφτώματα… Αυτά μας τάϊζαν, αυτά τρώγαμε, άλλο δρόμο δε μας δείξαν…

Ύστερα Λύκειο, Πολυκλαδικά πειράματα, Τεχνικά αλητοκότετσα, Γενικά της πτυχιακής παραμύθας. Πάλης ξεκίνημα, σχολείο μπουρδέλο απ’ τις παρατάξεις και τα κόματα… Ο γιός του βουλευτή πρόεδρος στο 15μελές… αλλαξοκωλιές με τα γαλαζοπράσσινα συμβούλια καθηγητών, βουτιές στο “ταμείο”, μίζες απ’ τις εκδρομές… κονόμα τρελή στην πενταήμερη… Μαθητές κοματόσκυλα, σιχαμένες “προεκλογικές” εκστρατίες… αφίσσες τυπωμένες απ’ το κόμμα, ανορθόγραφα συνθήματα στον τοίχο που μόλις άσπρισε ο επιστάτης… και μετά κοπάνα, σούζες κι ορθάδικο ο ένας πάνω στον άλλο.

Δώδεκα χρόνια στα θρανία και δεν μου μάθαν να κοιτώ την ομορφιά σου Ελλάδα μου. Και οι δάσκαλοι στο χορό της συνδίκας ως τα κέρατα βουτηγμένοι. Η ταυτότητά μας, ένα χαρτί πλαστικοποιημένο, αυτό μόνο.

Πανεπιστήμιο… ευνουχιστήρια κρίσης, φυτόριο κοματόσκυλων. Μια μάντρα προπτυχιακών προβάτων… αφίσες για το πάρτυ της ΠΑΣΠ με το ξεκώλι γκεστ-σταρ, εκπαιδευτική της ΔΑΠ στη Μύκονο για παρτούζες, οι άλλοι με τα κόκκινα κολημένοι στα υπόγεια με το Βασίλη να σκούζει “Πρώτη Μαϊου” κλπ κλπ. Εξεταστική, πεντάρια, τάβλι και φράπα, κλαμπάκι κι άπλυτο το άδειο απο μέρες τάπερ με τα γεμιστά… Ένα ολόκληρο κράτος να μη μπορεί να ενεργοποιήσει τα νιάτα του, να μη μπορεί να τα δείξει πως ν’ αναπνέουν στο φως….

Στρατός… λούφα, αγγαρία, υποταγή στον καραβανά μαλάκα με τα συμπλέγματα εξουσίας και τη σκοπιά να κοιτάει τοίχο. Κανένα ιδανικό για σένα , όλος ο στρατός ένα πεδίο μίζας και βολέματος. Αρχαία ρητά παντού… ποιός να διαβάσει… «Ω ΞΕΙΝ, ΑΓΓΕΛΕΙΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΟΙΣ ΟΤΙ ΤΗΔΕ ΚΕΙΜΕΘΑ ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ» ποιός να το καταλάβει με την σαχλή “τυρόπιτα” στο κεφάλι και τη χακί “μπυτζάμα” για στολή… Βολές με μπαγιάτικα πυρομαχικά, το g3 ολογυάλιστο αλλά στο “γάμο του καραγκιόζη”… 18 μήνες πεταμένοι στο βωμό των δεικτών της ανεργίας…

Μετά δουλειά στην αρένα του κάπιταλ, σε τσιφλικάδες που αγόρασαν τα πάντα με κολώχαρτα τυπωμένα από τραπεζίτες, ΣΤΑΖΙ και CIA. Πέντε – δέκα τύποι αφέντεψαν τα πάντα. Μεγαλέμποροι που βάλαν χέρι στην κοινή περιουσία και μεγαλοψιλικατζήδες που με τις εφημερίδες και τα κανάλια γέμιζαν τα ρεζερβουάρ της μπουλντόζας που ‘χε τη μίζα στη Βουλή. Πέντε – δέκα τσιφλικάδες “εργολάβοι” αγόρασαν τις μετοχές της ζωής μας, των παπούδων και των παιδιών μας. Τώρα μας “νοικιάζουν” τη ζωή μας με πανωτόκια. Πέντε – δέκα τοκογλύφοι που τίποτα δεν κάναν στη ζωή τους παρά μόνο, αγόραζαν ομάδες, συνειδήσεις, κόματα, πολιτικούς… Πάμπλουτοι μεγιστάνες που κοντράραν τα μεγέθη τους στα κότερα και τις θαλαμηγους και το στόλο των ελικοπτέρων… Όσοι είχαν εργοστάσια και δίναν’ δουλειές τα κλείσαν και γίναν έμποροι. Μια Ελλάδα άνεργη να ταϊζει μεγιστάνες…

Εδώ στα χάμω, πόλεμος για την επιβίωση… Αν δεν έχεις καγιέν δεν είσαι τίποτα στα μέρη σου Ελλάδα. Και το τίποτα δε νοιάζεται για σένα… Τελευταία ρουφηξιά στο μάλμπορο, τ’ αποτσίγαρο στο δρόμο, διπλοπαρκαρισμένες αγονίες, “χέρι” στο φπα… Ημιυπαίθριος βίος, ξυστό και στοιχηματζήδικο για την άσπρη μέρα… Ο “κονομημένος” είν’ ο έξυπνος – μουρμουράς όταν τον βλέπεις - κι ας τρώει απ’ τη σύνταξη του πατέρα και το γάλα του αγέννητού σου.

Γεννοκτονία γίνεται μάνα μου Ελλάς. Πραγματική γεννοκτονία των Ελλήνων στον τόπο σου. Στρατιές τηλεβοθράρηδων ξερνάνε μίσος για σένα και για ότι δικό σου, αμέτρητοι τηλεπούστηδες του λάϊφστάϊλ λένε στις κόρες σου να ξεπαρθενιαστούν στα 12 για να πουλάνε τα μαγαζιά μπιχλιμπίδια και τα γειρατιά να γαμάνε με πολυεθνικά βιάγκρα. Φέραν’ και δυο εκατομμύρια δύστυχους απ’ έξω και μας κλείσανε στα πίσω απ’ τα κάγγελα των παραθύρων μας να κοιτάμε τα βλήματα του Μέγκα, τα πρωϊνά φερέφωνα και τα σιχάματα του μεσημεριού.

Γενοκτονία… που και γιατί να φέρεις παιδί στα μέρη σου Ελλάδα μου σήμερα αφού δεν θα σε γνωρίσει… Οι γονείς δε μεγαλώνουν τα παιδιά τους, αλλά η μουρόχαβλη στην πλάσμα με τα εξτένσιον. Οι γονείς δουλεύουν διπλοβάρδιες για το χιλιάρικο, οι παπούδες δουλεύουν κι αυτοί να μαζέψουν τα ένσημα – το νόμισμα για το Χάρο…

Λυπάμαι μάνα μας Ελλάδα μου γλυκειά. Αν συνέβαλα κι εγώ στο χάλι αυτό να ξέρεις πως το έκανα στο δρόμο για την επιβίωση. Ζωή άξιά σου δεν ζήσαμε, τον ουρανό σου δεν τον είδαμε, τη σημαία σου την αφήσαμε κουρελιασμένη και τον ύμνο σου τον κομπιάζουμε… Δεν είμαστε προδότες όμως και δεν φεύγουμε αν οι αλήτες που σε γδάρανε δεν τα πληρώσουν όλα και με πανωτόκια.

Ένα νέο μνημόνιο για πολιτικούς – δημοσιογράφους – και καρχαρίες… Μέχρι η Πέτρα σου Ελλάδα να ξαναγίνει άορνος…