Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Ιουν 2016

Συμπτώματα βαρύτατου και επικίνδυνου αυτισμού, εμφανίζει η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης συγχέοντας πλέον την πραγματικότητα, με τις επιθυμίες της, αποδεχόμενη απαιτήσεις και διεκδικήσεις γειτόνων, τις οποίες κατόπιν επιχειρεί να εμφανίσει ως ...ελληνικές επιτυχίες.

Ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς εμφανίστηκε έτσι, μετά από ένα θετικό (για τους Αλβανούς) ταξίδι του στα Τίρανα και έναν τραγικό χειρισμό μιας πολύ ευαίσθητης υπόθεσης όπως ήταν η ανάγνωση του Κορανίου στην Αγιά Σοφιά να επιχειρεί να εξωραΐσει την εικόνα και των Αλβανών και του Τ. Ερντογάν!

Σε μια εντυπωσιακή μάλιστα επίδειξη υποκειμενικής αντίληψης της πραγματικότητας, ο υπουργός εξωτερικών σε δυο συνεντεύξεις του επεχείρησε λίγο πολύ να εμφανίσει το άσπρο μαύρο, εκφράζοντας ...ικανοποίηση για τα αποτελέσματα της επίσκεψης του στα Τίρανα, αλλά και στην διαχείριση της τουρκικής προκλητικότητας και αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο.

Σε μια από τις συνεντεύξεις του ο κ. Κοτζιάς προκειμένου να δικαιολογήσει την αμήχανη και ανύπαρκτη ουσιαστικά πολιτική αντιμετώπισης της Τουρκίας, σπεύδει να αποδώσει τα πάντα στην «νευρικότητα» της Άγκυρας λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό και της προσπάθειας του κ. Ερντογάν να κερδίσει τις εθνικιστικές ψήφους. Διαστρεβλώνοντας μάλιστα την πραγματικότητα, υποστηρίζει ότι η αποστολή της Νατοϊκής ναυτικής δύναμης στο Αιγαίο ...δικαίωσε την Ελλάδα και εξέθεσε την Τουρκία, ενώ ανακαλύπτει ως αντίβαρο στην ανάγνωση του Κορανιού στην Αγιά Σοφιά, τις θετικές κινήσεις του Ερντογάν να επιτραπεί στον Οικουμενικό Πατριάρχη να λειτουργήσει σε ορισμένες εγκαταλειμμένες εκκλησιές και στην Σμύρνη και να κάνει την τελετή αγιασμού των υδάτων στην παραλία της πόλης, αλλά και στην επαναλειτουργία Σχολείου στην Ίμβρο.

Σε ότι αφορά το ΝΑΤΟ κ. Κοτζιάς σε μια μοναδική προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας υποστήριξε ότι η Τουρκία «δεν ήθελε» την ανάπτυξη της Νατοϊκής Δύναμης, ότι η Τουρκία «δεν ήθελε την επέκταση της δράσης του στην τρίτη και τέταρτη περιοχή δηλαδή Δωδεκάνησα, Ικαρία, Σάμος», ότι η Τουρκία «δεν ήθελε να σηκώνονται ελικόπτερα και άλλα μέσα γιατί φοβάται ότι θα δημιουργήσει κεκτημένα η Ελλάδα στον εναέριο χώρο» και τελικά ότι η Τουρκία θέλει να τερματισθεί η επιχείρηση.

Όλα αυτά είναι η αντανάκλαση της πραγματικότητας σε παραμορφωτικό καθρέφτη: Είναι γνωστό ότι η Τουρκία με την Γερμανία πρότειναν την πρόσκληση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, η Τουρκία έβαλε απαράδεκτους όρους για να αναπτυχθεί η Νατοϊκή Δύναμη στους δυο νότιους τομείς και η Ελλάδα δεν μπόρεσε να επιβάλλει την ανάπτυξη της, με τρόπο που θα γίνονταν αποδεκτά και σεβαστά κυριαρχικά δικαιώματα της (π.χ. Ίμια και Καστελόριζο) από την Συμμαχία, ενώ τα πτητικά μέσα δεν χρησιμοποιήθηκαν γιατί το ΝΑΤΟ αποδέχεται την τουρκική αμφισβήτηση του εύρους του ελληνικού εναερίου χώρου….

Σε ότι αφορά τις «θετικές» κινήσεις του κ. Ερντογάν, να υπενθυμίσουμε ότι δεν αποτελούν παρά μια πολύ μικρή συμβολική κίνηση προς τα μέλη της ελληνικής και ορθόδοξης κοινότητας στην Τουρκία που είναι τούρκοι πολίτες και φυσικά η άδεια για λειτουργιά μια μέρα τον χρόνο σε κάποιες Εκκλησίες που παραμένουν εγκαταλειμμένες η έχουν υφαρπαγεί από το τουρκικό κράτος ,δεν μπορεί να θεωρηθεί και τόσο σημαντικό αντάλλαγμα, προκειμένου να αποδεχτεί κανείς την προσπάθεια μετατροπής της Άγιας Σοφιάς σε τζαμί.

Όσο αφορά τα Σχολεία της Ίμβρου ,η χορήγηση άδειας έγινε περισσότερο για να αποδειχθεί η έλλειψη μαθητών…

Στα Τίρανα ο κ. Κοτζιάς έφτασε, ενώ οι Αλβανοί με πρώτους τον πρωθυπουργό Έντι Ράμα και τον υπουργό εξωτερικών Ντμίτρι Μπουσάτι του είχαν επιβάλλει με προκλητικό τρόπο το Τσάμικο, στην ατζέντα των συζητήσεων. Και για να μην υπάρχει παρεξήγηση φρόντισαν να κινητοποιήσουν συμβολικά και καμιά εκατοστή Τσάμηδες και άλλους εθνικιστές ώστε να δημιουργήσουν το κλίμα έξω από το αλβανικό ΥΠΕΞ.

Ο κ. Κοτζιάς προκειμένου να μην υποχρεωθεί να αναζητήσει άλλους τρόπους αντίδρασης η ακόμη περισσότερο να μην αναγκασθεί να ματαιώσει την επίσκεψη που αρκετοί υπηρεσιακοί παράγοντες συμβούλευαν να μην κάνει, έπραξε το αδιανόητο: αποδέχτηκε ουσιαστικά αυτό που επί δεκαετίες επιχειρούν να βάλουν επί ματαίω στην ατζέντα οι Αλβανοί και να βρεθεί να συζητά θέμα Τσάμηδων.

Εάν δεν επρόκειτο για προαποφασισμένη επιλογή (οπότε τίθενται άλλα ζητήματα, για το ποιος επέβαλλε στην ελληνική κυβέρνηση αυτή την υποχώρηση, στον αλβανικό εθνικισμό), τότε αποτελεί έναν τραγικό χειρισμό που υπονομεύει την ελληνική πολιτική στα Βαλκάνια και κυρίως εμφανίζει την Ελλάδα υποχωρητική έναντι του Αλβανικού Αλυτρωτισμού.

Ο κ. Κοτζιάς ικανοποιήθηκε όπως είπε που ο Αλβανός ομόλογος του, έθεσε το θέμα των Τσάμηδων όχι στην διάσταση εδαφικής διεκδίκησης. Με απλά λόγια ο κ. Κοτζιάς θεωρεί ...επιτυχία ότι ο κ. Μπουσάτι όταν επέβαλλε στην ατζέντα την «ανθρωπινή διάσταση του Τσάμικου» δεν υπέβαλλε ταυτόχρονα και αίτημα για «επιστροφή» της Ηπείρου μέχρι και την Θεσπρωτία υπό Αλβανική κυριαρχία!

Αυτό που δεν θέλησε να πει όμως ο κ. Κοτζιάς η προφανώς το υποβαθμίζει για να μην αποκαλυφθεί το σοβαρότατο ολίσθημα, είναι ότι δημοσίως δεσμεύτηκε ότι θα εξετάσουν τα ζητήματα των παιδιών και απογόνων των Τσάμηδων άλλα και εκείνων των Τσάμηδων που δεν καταδικάστηκαν από τα ελληνικά στρατοδικεία, αποτελεί δέσμευση για την χώρα και αποδοχή μιας βασικής διεκδίκησης του Αλβανικού Αλυτρωτισμού.

Ο ίδιος ο υπουργός εξωτερικών μάλιστα δήλωνε περιχαρής ότι ο κ. Ράμα δεν του ανέφερε το θέμα των Τσάμηδων (αφού φυσικά το είχε θέσει δημοσίως και ενώ λίγες ώρες πριν το είχε αποδεχθεί ο κ. Κοτζιάς στις συνομιλίες με τον ομόλογο του) αλλά προφανώς δεν είχε δει την ανάρτηση του κ. Ράμα στο Facebook που είχε φροντίσει να τοποθετήσει τον κ. Κοτζιά κάτω από μια μεγάλη γκραβούρα των Βαλκανίων όπου έδειχνε τα γεωγραφικά όρια της Μεγάλης Αλβανίας…

Και τελικώς αυτό που ο κ. Κοτζιάς προσπαθούσε να εμφανίσει ως επιτυχημένο ταξίδι ,κατέληξε σε μια συμφωνία όπου δίπλα σε θέματα όπως η Συμφωνία οριοθέτησης Θαλασσίων Ζωνών (την οποία ρητά οι αλβανοί δηλώσαν ότι δεν πρόκειται να αποδεχτούν), τα Στρατιωτικά Κοιμητήρια και την αλλαγή των σχολικών βιβλίων (για τα οποία επανειλημμένα έχουν συμφωνήσει αλλά ποτέ δεν υλοποίησαν τις δεσμεύσεις τους), θα βάλουν και οι Αλβανοί όλα τα ζητήματα που επιχειρούν δεκαετίες να θέσουν, με πρώτο το θέμα των Τσάμηδων, καθώς και την διδασκαλία της αλβανικής στα ελληνικά δημόσια σχολεία…

Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Νέα πρόκληση από πλευράς Αλβανών εις βάρος της Ελλάδος αυτή τη φορά σε αγώνα του Euro 2016.

Συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του Αλβανία – Ελβετία στην πόλη Λανς από την εξέδρα των Αλβανών φιλάθλων αναρτήθηκε πανό που ήταν γραμμένο στα αγγλικά και ανέφερε: «Η Ελλάδα είναι ένοχη. Θυμηθείτε τη γενοκτονία της Τσαμουριάς. 100.000 Αλβανοί θύματα».

Αξίζει να σημειωθεί δε πως το τελευταίο διάστημα το θέμα της Τσαμουριάς έρχεται στο προσκήνιο όλο και περισσότερο από μερίδα Αλβανών εθνικιστών. Τελευταίο περιστατικό κατά την επίσκεψη του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, στα Τίρανα, όπου Αλβανοί διαδηλωτές των υποδέχθηκαν με συνθήματα κατά της Ελλάδας και αποδοκιμασίες έξω από το αλβανικό Υπουργείο Εξωτερικών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η 19χρονη ομολογεί στον πατέρα της ότι είναι έγκυος. Φωνές, κακό ο πατέρας...
Μετά από λίγο ξύλο, ο μπαμπάς συμφωνεί να δει τον ένοχο για την εγκυμοσύνη για να συζητήσουν την κατάσταση.

Το Σάββατο το απόγευμα, στημένος ο πατέρας στο παράθυρο περιμένει τον προκομμένο να έρθει, οπότε, σε κάποια φάση, βλέπει μια Ferrari να στρίβει από τη γωνία, να σταματά έξω από το σπίτι και από μέσα να βγαίνει ένας κουστουμαρισμένος κύριος, 50άρης, με ρολόι, γυαλιά και ό,τι άλλο αξεσουάρ είχε.
Μπαίνει στο σπίτι ο κύριος, του βάζουν ποτό και ξεκινά η κουβέντα.

«Ακούστε, κύριε», λέει ο ώριμος κύριος, «για γάμο ούτε κουβέντα. Αποκλείεται. Είμαι, άλλωστε, παντρεμένος και δεν σκοπεύω να χωρίσω».

«Μα… Τι πράγματα είναι αυτά;…», ξεκινάει ο πατέρας…

«Όπως ακριβώς σας τα λέω. Θα αναγνωρίσω, βέβαια, το παιδί, και, αν είναι αγόρι, του δίνω δύο εργοστάσιά μου, ένα στην Πάτρα και ένα στην Λάρισα».
Του δίνω, επίσης, τρεις πολυκατοικίες στο Κολωνάκι για τα νοίκια, δύο εξοχικά στη Μύκονο, τρία εξοχικά στην Κρήτη και ένα ιδιόκτητο σκάφος. Αν είναι κορίτσι, βέβαια, δεν μπορώ να δώσω τα εργοστάσια, γιατί πώς θα τα δουλεύει, αλλά τα αντικαθιστώ με δέκα πολυκατοικίες στα βόρεια προάστια, και κάμποσα άλλα ακίνητα για προίκα.
Αν τώρα η κοπέλα αποβάλλει…».

– «Ε, καλά!», διακόπτει ο μπαμπάς. «Αν αποβάλλει, στη φέρνουμε και την ξαναπηδάς».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη

«Η Αλβανία γίνεται μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα και θέλουμε να είμαστε μαζί της σε αυτό το γίγνεσθαι. Από την άλλη, δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς στην Αλβανία, ότι το μέλλον της συνδέεται με τις καλές σχέσεις με τον νότια γείτονά της. Ούτε να υποτιμόνται οι δυνατότητες και τα εργαλεία που διαθέτει η Ελλάδα ακόμα και σήμερα» δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς σε ομιλία του στο πανεπιστήμιο των Τιράνων. Τόνισε ακόμη ότι η χώρα μας θέλει «να μη μείνουν άλυτα παλιά προβλήματα που θα δημιουργούσαν δυσκολίες στον ευρωπαϊκό δρόμο της Αλβανίας και να λυθούν με συνεννόηση, διάλογο, ορθολογισμό και ωριμότητα όσο το δυνατό πιο άμεσα». Υπογράμμισε δε ότι «παρά την κρίση της ελληνικής οικονομίας με επιπτώσεις στο σύνολο της κοινωνίας, η Ελλάδα παραμένει με απόσταση η πιο ισχυρή χώρα της περιοχής, και όχι μόνο λόγω του ΑΕΠ της – που παρά την πτώση του κατά 25% είναι πέντε φορές μεγαλύτερο εκείνου της Βουλγαρίας και δέκα εκείνου της Αλβανίας- αλλά και λόγω της συμμετοχής της σε όλους τους δυτικούς θεσμούς και την εμπειρογνωμοσύνη της». Η ομιλία του κ. Κοτζιά κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αλβανία ήταν η Ελληνική απάντηση στις ανιστόρητες, εθνικιστικές και προκλητικές δηλώσεις κατά της Ελλάδος, τόσο του υφυπουργού εξωτερικών Σελίμ Μπελορτάγια , όσο και του πρωθυπουργού Έντι Ράμα, βάζοντάς και τους δύο στη θέση τους, με ¨διπλωματική ευγένεια που σφάζει» και με νοήματα που δεν αφήνουν αμφισβητήσεις.

Το θέμα των Τσάμηδων, κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια στην Αλβανική πολιτική σκηνή, λόγω της πίεσης που ασκεί το κόμμα αλλά και οι λεγόμενες Τσάμικες οργανώσεις, δημιουργώντας αλυτρωτικές αντιλήψεις στην Αλβανική κοινωνία, αλλά και μια αναθεωρητική διάθεση της Αλβανίας, με την στήριξη και υποστήριξη, ποιανού άλλου, μα της Τουρκίας φυσικά, που υποδαυλίζει και υποστηρίζει (παντοιοτρόπως) τέτοιες αντιλήψεις και ενέργειες κατά της Ελλάδος. Έτσι ας προσπαθήσουμε να αναλύσουμε το εν λόγω θέμα και να δούμε τις μεγάλες αλήθειες που αποκρύπτονται και τα μεγάλα ψέματα που αναδύονται. Η παρακάτω ανάλυση είναι μέρος (Κεφάλαιο) της εργασίας του γράφοντος στο Μεταπτυχιακό του «Γεωπολιτική ανάλυση Γεωστρατηγική Σύνθεση και σπουδές Άμυνας και διεθνούς Ασφάλειας» του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αλβανία

Η δημιουργία του Αλβανικού κράτους, σύμφωνα με τον καθηγητή Ιωάννη Μάζη απετέλεσε τον καρπό του ανταγωνισμού της Αυστρουγγαρίας, η οποία έχοντας μαζί με την Γερμανία επεκτατικές βλέψεις προς το γεωπολιτικό σύμπλοκο της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, επεδίωκε την ανάσχεση των της σλαβικής καθόδου προς την Αδριατική και την Μεσόγειο , όπως και την ανάσχεση των αντιστοίχων επεκτατικών βλέψεων της Ιταλίας προς το αυτό γεωπολιτικό σύμπλοκο. Αλλά οι ιταλικές βλέψεις ελέγχου του στομίου της Αδριατικής απαιτούσαν, από πλευράς Ρώμης, τον έλεγχο της Κέρκυρας και της Αλβανίας. Ταυτόσημες, σχετικά με την Αδριατική και την Μεσόγειο, άρα και ανταγωνιστικές ήσαν και οι βλέψεις της Σερβίας, που επεδίωκε προβολή ισχύος επί της Αλβανίας. Ακόμη θα πρέπει να αναφέρουμε και τις Ιταλικές βλέψεις που αφορούσαν την Κέρκυρα και την Αλβανία, με σκοπό τον έλεγχο του άξονος Οτράντο – Αυλώνος, αλλά και της Νήσου Σάσσωνος, την οποία ονόμαζαν «Γιβραλτάρ της Αδριατικής», αλλά και των Διαποντίων Νήσων, με στόχευση τους εμπορευματικούς διαύλους.

Τα σύνορα του κράτους της Αλβανίας καθορίστηκαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (17 Δεκ. 1913). Στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος συμπεριελήφθη και τμήμα της Ηπείρου, το οποίο από τότε ονομάσθηκε «Βόρειος Ήπειρος», τμήμα της οποίας είχε ήδη απελευθερωθεί κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο (1912-13) από τον Ελληνικό στρατό. [1] . Ο όρος «Βόρεια Ήπειρος» είχε έννοια πολιτική και διπλωματική, δηλώνοντας το τμήμα εκείνο του Ηπειρωτικού εδάφους «το κείμενο εκείθεν της γραμμής, των δια του Πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας του 1913 καθορισθέντων Ελληνοαλβανικών συνόρων»[2].

Με τις ενέργειες των Μεγάλων Δυνάμεων παραχωρήθηκε στο Αλβανικό κράτος μια περιοχή (Βόρεια Ήπειρος), όπου έγινε καταφανής παράβλεψη των δημογραφικών στοιχείων, με την πλειοψηφία των κατοίκων να είναι Έλληνες, με ισχυρά εθνική συνείδηση και μάλιστα αυτόχθονες!!!! Παρά του ότι είχαμε διανύσει μισή περίπου χιλιετία κατοχής και εξισλαμισμών, η ενιαία Ήπειρος στις αρχές του 20ου αιώνα εμφάνιζε Ελληνική πλειοψηφία. Σε τουρκική απογραφή του 1908, από τους 500.000 κατοίκους της Ηπείρου, οι 308.000 δήλωσαν Έλληνες Χριστιανοί[3] το 1914, η Διεθνής Επιτροπή Εθνολογικού Ελέγχου έδωσε στοιχεία που καταδείκνυαν την συντριπτική υπεροχή του Ελληνικού πληθυσμού.

Τσάμηδες - Τσαμουριά

Τσαμουριά ονομάζεται η περιοχή εκείνη της Ηπείρου, που εκτείνεται κατά μήκος της ακτής ανάμεσα στις εκβολές του ποταμού Αχέροντα και μέχρι το Βουθρωτό και ανατολικά μέχρι τους πρόποδες του όρους Ολύτσικας (Τόμαρος). Η περιοχή ταυτίζεται με τη Θεσπρωτία και ένα μικρό της τμήμα ανήκει σήμερα στην Αλβανία με κέντρο την κωμόπολη Κονίσπολη. Για την προέλευση της ονομασίας υπάρχουν πολλές εκδοχές. Η περισσότερο ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα φαίνεται να είναι η εκδοχή που κάνει λόγο για παραφθορά του ονόματος του ποταμού Θύαμις (Καλαμάς), με παραφθορά του με την πάροδο του χρόνου: Θύαμις, Θυάμις, Τσ(ι)άμης, δηλ. ο κάτοικος που βρίσκεται κοντά στον Θύαμη ποταμό, την Θυαμυρία (Θιαμουρία), την Τσ(ι)αμουριά. Στο ελληνικό τμήμα της Τσαμουριάς ζούσαν το 1923 περίπου 20.000 μουσουλμάνοι που είχαν την αλβανική ως μητρική γλώσσα. Για την καταγωγή των Τσάμηδων υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις.[4]

Στο θέμα των Τσάμηδων ενδιαφέρουσα προσέγγιση είναι της Λέκτορος Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας και Αρχαιολογίας ΑΠΘ Ελευθερίας Κ. Μαντά, η οποία κατάφερε να προσεγγίσει ένα σύνθετο και ευαίσθητο θέμα με προσοχή, συστηματικότητα και χαμηλούς τόνους.[5] Κατά την Μαντά, οι Τσάμηδες ήταν ένας παραδοσιακός αγροτικός, συμπαγής και κλειστός πληθυσμός που για συγκυριακούς λόγους εξαιρέθηκε της ανταλλαγής του 1922. H συμβίωσή τους με το χριστιανικό στοιχείο της περιοχής υπήρξε εξαρχής προβληματική: η πολιτισμική διαφοροποίηση, οι κτηματικές διαφορές και η στάση του ελληνικού κράτους απέναντί τους, ενίσχυσαν την καχυποψία τους και επέτρεψαν τη δράση εξτρεμιστικών αλυτρωτικών στοιχείων στην Αλβανία. Πάνω εκεί βασίστηκε και η Ιταλία για να θέσει τσαμικό θέμα και να δικαιολογήσει την εισβολή του 1940.

Η υποχώρηση των Ιταλών και η επιστροφή των Ελλήνων κατοίκων έθεσε σε κίνηση μια δυναμική αντεκδικήσεων που κατέληξε στην εκδίωξη των Τσάμηδων το 1944, από τις ανταρτικές ομάδες του ΕΔΕΣ, που κυριαρχούσαν στην περιοχή, ίσως και με μη προβλεπόμενο και νόμιμο τρόπο θα λέγαμε. Η Ιταλική, αρχικά, και η Γερμανική Κατοχή συνοδεύτηκαν από βία. Οι ηγέτες των Τσάμηδων αποδεδειγμένα συνεργάστηκαν με τις κατοχικές αρχές, καθ’ όλη την διάρκεια της κατοχής και συμμετείχαν σε διώξεις, λεηλασίες, καταστροφές, καταδόσεις και μαζικές εκτελέσεις, η πιο γνωστή από τις οποίες υπήρξε η εκτέλεση 49 επιφανών κατοίκων (προκρίτων) της Παραμυθιάς, τον Σεπτέμβριο 1943, γεγονός που συγκλόνισε και στιγμάτισε την συνείδηση των Ελλήνων κατοίκων και έθεσε τους Τσάμηδες εκτός της Ελληνικής κοινωνίας της Θεσπρωτίας. Αυτό το γεγονός, το μίσος και την απέχθεια του τοπικού πληθυσμού εκμεταλλεύτηκαν οι τοπικοί ηγέτες του ΕΔΕΣ, καταγόμενοι από την ευρύτερη περιοχή, οι οποίοι έδρασαν με υπερβάλλοντα ενθουσιασμό και με πρωτοβουλίες που αγνοούσε η ηγεσία του ΕΔΕΣ, πλην όμως δεν το απέτρεψε. Παρόλο που ο ΕΔΕΣ ήταν μια αποκεντρωμένη οργάνωση όπου, αντίθετα με το EAM, η κεντρική διοίκηση δύσκολα έλεγχε τους τοπικούς οπλαρχηγούς, τίποτε δεν δείχνει ότι η ηγεσία του είχε την παραμικρή (και πραγματική) διάθεση να τους συγκρατήσει. Η κοινωνική-τοπική-ιστορική-πολιτική συγκυρία τον Σεπτέμβριο του 1944 επέτρεπε την «τελική λύση» του τσαμικού ζητήματος στην περιοχή της Θεσπρωτίας. Με την εκδίωξη των Τσάμηδων από την περιοχή της Θεσπρωτίας, οι περιουσίες των διαμοιράστηκαν δια κλήρου στους Έλληνες κατοίκους.[6]

Ένοπλα τμήματα Τσάμηδων στην Θεσπρωτία, επιθεωρούνται από Γερμανό Αξκό

Είναι δεδομένο από τις ιστορικές μαρτυρίες των κατοίκων της Θεσπρωτίας ότι οι Τσάμηδες ποτέ δεν αισθάνθηκαν Έλληνες.

Και όταν κατά την Ιταλική επίθεση της 28 Οκτωβρίου ο Ελληνικός Στρατός υποχώρησε στο Νότιο Τομέα, οι Τσάμηδες αποτέλεσαν την εμπροσθοφυλακή του Ιταλικού Στρατού. Με γιορτές και πανηγύρια ύψωσαν στο Μαργαρίτι την Αλβανική σημαία. Με την αντεπίθεση του Ελληνικού Στρατού και την υποχώρηση των Ιταλών οι ένοπλοι Τσάμηδες, πυροβολώντας από τα νώτα τα προελαύνοντα Ελληνικά τμήματα, προξένησαν πολλά θύματα εις αυτά. Για τα διαπραχθέντα αδικήματα από τους Τσάμηδες κατά την διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων το Ελληνικό Κράτος έδειξε μεγαλοψυχία και γενναιοφροσύνη. Κατά την Κατοχή τάχθηκαν ανεπιφύλακτα όλοι στο πλευρό του Ιταλικού Στρατού Κατοχής, με την ελπίδα, ότι θα αποσπάσουν την συγκατάθεση της Ιταλικής Κυβερνήσεως για ενσωμάτωση της Θεσπρωτίας στο Αλβανικό Κράτος.

Στα τρία χρόνια της Κατοχής οι Τσάμηδες βοηθούσαν με ένοπλα τμήματα τα Ιταλικά κι αργότερα τα Γερμανικά στρατεύματα στις επιχειρήσεις εναντίον των Ελλήνων ανταρτών. Προέβησαν κατά το χρονικό αυτό διάστημα σε ανομολόγητα εγκλήματα κατά του χριστιανικού στοιχείου της περιοχής. Οι αναρίθμητοι φόνοι, οι βιασμοί των γυναικών, οι πυρπολήσεις των σπιτιών, η κλοπή ολοκλήρων ποιμνίων και άλλων κινητών πραγμάτων, ήταν συνηθισμένες πράξεις. Μεταξύ άλλων φόνευσαν και το Νομάρχη Θεσπρωτίας.

Στις 29-9-1943, ύστερα από την απόφαση της Τσάμικης ηγεσίας, της Μιντζιλισί Ινταρέ, αποφασίζεται ο “αποκεφαλισμός” της Ελληνικής ηγεσίας της περιοχής. Επιλεκτικά, συλλαμβάνονται πενήντα δύο Έλληνες και δεμένοι οδηγούνται ενάμισι χιλιόμετρο έξω από την Παραμυθιά, στον Αη Γιώργη, με συνοδεία πενήντα Τσάμηδων και δεκαπέντε Γερμανών. Ο επικεφαλής Γερμανός αξιωματικός γλυτώνει τρεις και εκτελούνται οι υπόλοιποι σαράντα εννιά. Παπάς, γιατρός, Γυμνασιάρχης, Σχολάρχης, Δήμαρχος, καθηγητές, δάσκαλοι, επιχειρηματίες, αγρότες, έπεσαν τραγουδώντας το “Γέρο Δήμο” και το “Έχε γεια”. Την ίδια μέρα της εκτέλεσης μπαίνει στην Παραμυθιά ο καινούργιος Δεσπότης Δωρόθεος, παρόλο που ο Πρόεδρος του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, Ελβετός Μπίκελ, τον προέτρεπε να μη πάει. Κανένας Χριστιανός δεν παραβρέθηκε στην υποδοχή. Παντού τρόμος θανάτου. Ο Δεσπότης, τριαντάχρονος τότε, μόνο με το Διάκο του, πηγαίνει κατ’ ευθείαν στον Γερμανό φρούραρχο, τον πείθει και αφήνει ελεύθερους τους πεντακόσιους Χριστιανούς, κρατούμενους Παραμυθιώτες και την επομένη, με συνοδεία δύο Γερμανούς στρατιώτες παίρνει και πέντε χριστιανούς, πηγαίνει στον τόπο της θυσίας και ενταφιάζει τους σαράντα εννιά άταφους μάρτυρες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις 30 Ιουνίου 1994 η Αλβανική βουλή καθιέρωσε ομόφωνα την 27 Ιουνίου ως ημέρα "γενοκτονίας" των Τσάμηδων. Το θέμα των Τσάμηδων δεν έχει τελειώσει και συνεχίζεται σε διεθνές επίπεδο, σύμφωνα με τις πρόσφατες εξελίξεις.[7]

Πρόσφατα, Φεβρουάριος 2016, οργανώσεις Τσάμηδων προσέφυγαν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, που εξετάζει κυρίως εγκλήματα πολέμου, όπου κατατέθηκε ο φάκελος για τις διεκδικήσεις των Τσάμηδων στην Ελλάδα, ο οποίος έγινε δεκτός από τον Εισαγγελέα. Έτσι ένα θέμα, που έμενε ουσιαστικά κλειστό επί εβδομήντα και πλέον χρόνια, φαίνεται ότι ανοίγει με επίσημο τρόπο. Αν μάλιστα έχουν έστω και πολύ μικρή δόση αλήθειας, όσα αναφέρουν σε ανακοινώσεις τους ακραίες οργανώσεις Τσάμηδων από την Αλβανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ότι δηλαδή στην κίνηση αυτή έχουν την υποστήριξη πολλών δυτικών χωρών, τότε τα πράγματα γίνονται εξαιρετικά σοβαρά. Οι Τσάμηδες ζητούν πέρα από αποζημιώσεις πολλών δις, εδάφη της Ηπείρου, όπως της Ηγουμενίτσας, της Πάργας κι άλλων περιοχών. Στην παράδοση του φακέλου παραβρέθηκαν εκπρόσωποι πολλών εθνικιστικών συλλόγων από την Αλβανία αλλά και από περιοχές όπου ζουν αλβανόφωνοι πληθυσμοί. Ο φάκελος είναι σε τρεις γλώσσες, αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά και σύμφωνα με δηλώσεις που έγιναν στη Χάγη, οι οργανώσεις έχουν την στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το (ψευδο)-ζήτημα των Τσάμηδων και της Τσαμουριάς, με την διεκδίκηση όχι μόνο της Θεσπρωτίας και των περιουσιών των στην περιοχή αυτή, αλλά και της περιοχής μέχρι του Αράχθου ποταμού παραμένει ακόμη, ως το κορυφαίο θέμα αλυτρωτισμού των Αλβανών ίσως και πιο οξυμένο το δηλητήριο, που δηλητηριάζει συνεχώς τις διμερείς σχέσεις των δύο κρατών. Το θέμα όμως έχει κλείσει. Οι Τσάμηδες ήσαν αποδεδειγμένα ανθέλληνες, συνεργάστηκαν με τον κατακτητή, προέβησαν σε λεηλασίες, κακοποιήσεις κατοίκων της Θεσπρωτίας, δολοφονίες και αναγκάσθηκαν να αποχωρήσουν οικειοθελώς από την Ελλάδα, φοβούμενοι την άφιξη και τις διαθέσεις του ΕΔΕΣ. Έτσι το Δικαστήριο Δωσίλογων των Ιωαννίνων, με αμετάκλητες αποφάσεις του καταδίκασε ως προδότες και δήμευσε την περιουσία των.

Βιβλιογραφία:

- Μαλκίδης Θ., ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, Αθήνα, 2007

- Αντωνόπουλος Η., ΑΛΒΑΝΙΑ & ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ (1912-1994), Αθήνα 1995

- Πέτιφερ Τ, Βίκερς Μ., Αλβανία: Από την αναρχία σε μια βαλκανική ταυτότητα, Αθήνα 1997

- Κόντης, Β., Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου και Ελληνοαλβανικές σχέσεις, Αθήνα, 1995.

- Ευσταθιάδης, Κ., Μελέται διεθνούς δικαίου 1929-1959, Κλεισούνη, Αθήνα 1959, σ.549

- ΓΕΣ, Χάρτης εθνογραφικός της Βορείου Ηπείρου τω 1913, Αθήνα 1919.

- Μαντά Ε., Οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες της Ηπείρου. Αθήνα (1923-2000), Αθήνα 2004

- Καλλιβρετάκης, Λ., Ο Ελληνισμός της Αλβανίας, Αθήνα 1995

- Ντάγιος, Σ., ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΑ, 50 Χρόνια αμοιβαίας δυσπιστίας, Θεσσαλονίκη 2015.

- Διάλεξη Ι. Μάζη στο Αμφιθέατρο του ΥΠΕΞ, την 10-11-15.

- Χριστόπουλος, Δ., Τσιτσελίκης, Κ., Legal aspects of religious and linguistic otherness in Greece. Treatment of minorities and homogeneis in Greece: Relics and challenges

- ΑΧΑΡΙΣΤΕΣ ΓΕΝΕΕΣ ΟΙ ΤΣΑΜΗΔΕΣ Επιμέλεια Στίβενς Σμιθ (S. J. SMITH)

- Από το Αρχείο της Πανελλήνιου Συνομοσπονδίας Εθνικών Αντιστασιακών Οργανώσεων
- http://www.pare-dose.net/81#ixzz40M0QUxdI
- http://www.paramythia-online.gr/paramythia/diafora/tsamides.html

[1] Κόντης, Β., Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου και Ελληνοαλβανικές σχέσεις, Εστία, Αθήνα, 1995, τόμος 1.
[2] Ευσταθιάδης, Κ., Μελέται διεθνούς δικαίου 1929-1959, Κλεισούνη, Αθήνα 1959, σ.549
[3] Μαλκίδης, Θ., ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, Γόρδιος, Αθήνα , 2007, σ.61.
[4] http://www.pare-dose.net/81#ixzz40M0QUxdI
[5] Μαντά, Ε., Οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες της Ηπείρου (1923-2000), Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου, 2004.
[6] Ο γράφων κατάγεται από την Ήπειρο και οι αναφορές και το περιγραφόμενο κλίμα ανήκουν στον πατέρα της συζύγου μου, ο οποίος καταγόμενος από την Παραμυθιά, βίωσε όλα τα γεγονότα αυτά και αποτελούν βιωματικές προσωπικές εμπειρίες και αντιλήψεις.

* Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.), Tactical Intelligence School (U.S. Army), Μεταπτυχιακό στην Γεωπολιτική Ανάλυση του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Πηγή Αnalystsforchange


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου