Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Αυγ 2015

Έτσι ονομάζει τον σκιώδη καγκελάριο της οδύνης ο αρχηγός της ιταλικής αντιπολίτευσης, λέγοντας πως η γερμανική πολιτική είναι η συνέχιση του εθνικοσοσιαλισμού – σχεδιάζοντας να μεταβάλλει τα κράτη της ευρωπεριφέρειας σε προτεκτοράτα χρέους .
 .
«Μπορεί να σταματήσει την καταστροφή η Ευρώπη, παύοντας να δολοφονεί τους Έλληνες με στυγνό, αιμοβόρο τρόπο, παρά τις αναμφίβολες ευθύνες τους; Ασφαλώς. Μπορεί να μην εκπληρωθεί η προφητεία της κατάρρευσης του ευρώ; Μάλλον όχι, αφού η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει, ενώ η Ιταλία θα αναλάβει τη σκυτάλη από την Ελλάδα πολύ σύντομα» (πηγή).
.
Η ιταλική οικονομία ευρίσκεται σε πορεία κατάρρευσης, η οποία ενισχύεται από τις κυρώσεις εναντίον του προέδρου Putin, με αποτέλεσμα να μειωθούν οι εξαγωγές της στη Ρωσία κατά 29% – ενώ οι επιχειρήσεις που εξάγουν παραδοσιακά εκεί, χάνουν καθημερινά 8 εκ. €, έχοντας συνολικά 2 δις € λιγότερες πωλήσεις.
 
Λόγω των προβλημάτων, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας εξήγγειλε φορολογικές μειώσεις, θέλοντας να σταματήσει την πολιτική λιτότητας – ενώ το δημόσιο χρέος συνεχίζει την ανοδική του πορεία (πηγή), παρά τη βοήθεια της ΕΚΤ, έχοντας ξεπεράσει σε απόλυτους αριθμούς το χρέος της Γερμανίας (2,28 τρις € ή 135,1% του ΑΕΠ έναντι 2,18 τρις € ή 74,4% του ΑΕΠ της Γερμανίας).
 
Ο αρχηγός τώρα του μεγαλύτερου κόμματος της ιταλικής αντιπολίτευσης, ο οποίος θέλει την επιστροφή στη λιρέτα (άρθρο), καθώς επίσης την εθνικοποίηση των τραπεζών, θεωρεί πως η χώρα του θα πρέπει να χρησιμοποιήσει το τεράστιο χρέος της ως όπλο εναντίον της Γερμανίας (πηγή) – ενώ θα πρέπει να διδαχθεί από τη συμπεριφορά της καγκελαρίου απέναντι στην Ελλάδα, παίρνοντας τα μέτρα της.
 
Εκτός αυτού, σε ένα καθόλου ευγενικό άρθρο του (πηγή), γράφει πως η γερμανική πολιτική είναι η απ’ ευθείας συνέχεια του εθνικοσοσιαλισμού, έχοντας στόχο να μετατρέψει τα κράτη της ευρωπαϊκής περιφέρειας σε προτεκτοράτα χρέους, κατά το ελληνικό παράδειγμα (ανάλυση).
 
Κατηγορώντας τον Έλληνα πρωθυπουργό ότι μετέτρεψε τη χώρα του σε γερμανική αποικία, με την κατάσχεση ουσιαστικά της δημόσιας περιουσίας της έναντι 50 δις €, ονομάζει το γερμανό υπουργό οικονομικών «Αδόλφο Σόιμπλε» – ενώ θεωρεί πως ο επόμενος στόχος του είναι η Ιταλία.
 
Οι τοποθετήσεις του Ιταλού, ο οποίος δεν είναι ο μοναδικός στην Ευρωζώνη, τεκμηριώνουν πως η νομισματική ένωση ευρίσκεται σε πορεία διάλυσης – η οποία έχει επιταχυνθεί από τη μεγάλη παγίδα που έστησε η Γερμανία στην Ελλάδα (ανάλυση), εκμεταλλευόμενη την απειρία, καθώς επίσης την απελπιστική ανεπάρκεια της κυβέρνησης της.
 
Δυστυχώς για τη χώρα της δε, η καγκελάριος έκανε το λάθος να αναβιώσει τις μνήμες του ναζιστικού παρελθόντος, οδηγώντας την πατρίδα μας στο ικρίωμα – σε ένα τρίτο καταστροφικό μνημόνιο, το οποίο θα μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα αποτυχημένο κράτος (άρθρο), παρά το ότι υπάρχουν προοπτικές να αποφευχθεί η καταστροφή (ανάλυση).
 
Οι επιθέσεις τώρα που δέχεται δεν είναι μόνο από τις άλλες χώρες αλλά, επίσης, από το εσωτερικό της – όπου το Spiegel γράφει ότι ο κ. Σόιμπλε, ο «σκιώδης καγκελάριος της οδύνης», επιδιώκει πλέον την ενωμένη Ευρώπη υπό την κυριαρχία της Γερμανίας (πηγή).
 
Ειδικότερα, το περιοδικό αναφέρει πως ο πλέον δημοφιλής «δημοσκοπικά» πολιτικός της Γερμανίας, ταυτόχρονα ο πλέον μισητός στο εξωτερικό, δήλωσε ότι επιθυμεί την εκδίωξη της Ελλάδας από την Ευρωζώνη – μία σκοτεινή απειλή η οποία, εάν είναι ο δρόμος που προτείνει για την νομισματική ένωση, τότε "καληνύχτα Γερμανία και καληνύχτα Ευρώπη".
 
Περαιτέρω ότι ο υπουργός, έχοντας ταπεινωθεί από τον καγκελάριο Kohl, καθώς επίσης έχοντας εκμεταλλευτεί στυγνά από την κ. Merkel, αδυνατώντας να εκλεγεί στη θέση της επειδή ένας ψυχοπαθής τον πυροβόλησε, αναγκάζοντας τον να μείνει εφ’ όρου ζωής στην αναπηρική καρέκλα, είναι πιο ισχυρός από ποτέ – ενώ δεν έχει να χάσει τίποτα.
 
Έχει αναδειχθεί δε σε έναν σκιώδη καγκελάριο του πόνου, ο οποίος είναι «ο τελευταίος απελευθερωτής του πνεύματος» – κατά τον Νίτσε που τον περιέγραψε ως εξής:
"Εκείνος ο μακρύς, βραδύς πόνος, εντός του οποίου καιγόμαστε αργά όπως το χλωρό ξύλο, το οποίο χρειάζεται πολύ χρόνο για να καεί  – αυτός είναι που αναγκάζει εμάς τους φιλοσόφους να αναδυθούμε στο τελευταίο βάθος μας".
Το βασικό ερώτημα εδώ είναι βέβαια πως μπορεί να απελευθερωθεί από αυτόν τον πόνο ο κ. Σόιμπλε, αφού δεν είναι φιλόσοφος αλλά πολιτικός – ένας άνθρωπος που υποφέρει από πολλές παράπλευρες ασθένειες, οι οποίες τον κατασπαράζουν ψυχικά και σωματικά λόγω της μακρόχρονης αναπηρίας του, όπως επισημαίνει ο συγγραφέας του Spiegel.
 
Ολοκληρώνοντας την αναφορά του περιοδικού, όταν γνωστός βουλευτής του γερμανικού κόμματος των πρασίνων λέει ότι, «Ο άκαρδος, κυριαρχικός και μισητός Γερμανός έχει ξανά ένα πρόσωπο, ένα όνομα, αυτό του Σόιμπλε«, τότε η θέση του κινδυνεύει – αν και αντιμετωπίζει τα πάντα με ένα σαρδόνιο χαμόγελο, όπου όμως διακρίνει κανείς πως η ψυχή του δεν είναι αμέτοχη, έχοντας μάθει να αντιμετωπίζει τον πόνο ειρωνικά. Όπως γράφει άλλωστε ο Νίτσε,
"Εμείς οι φιλόσοφοι δεν είμαστε ελεύθεροι να διαχωρίζουμε την ψυχή από τη σώμα, όπως κάνει ο λαός – ακόμη περισσότερο, δεν είμαστε ελεύθεροι να διαχωρίζουμε την ψυχή από το πνεύμα".
Δεν θέλουμε να κατακρίνουμε το Γερμανό υπουργό, όπως οι άλλοι – πόσο μάλλον όταν αυτός τουλάχιστον αγαπάει και φροντίζει περισσότερο την πατρίδα του, από όσο όλοι οι Έλληνες πολιτικοί μέχρι σήμερα, οι οποίοι ενδιαφέρονται αποκλειστικά για το δικό τους συμφέρον.
 
Άλλωστε γνωρίζουμε πολύ καλά τα δικά μας σφάλματα, όπως το κλείσιμο των τραπεζών, το οποίο ασφαλώς δρομολόγησε η κυβέρνηση – προκαλώντας το φόβο των Ελλήνων για την επικείμενη χρεοκοπία της χώρας τους, παράλληλα με την έξοδο της από το ευρώ, ενώ δεν επέβαλλε ως όφειλε έγκαιρα ελέγχους στη διακίνηση των κεφαλαίων, διαπιστώνοντας εκροές χρημάτων άνω των 40 δις €.
 
Έτσι μετέτρεψε την κρίση ρευστότητας των τραπεζών σε κρίση φερεγγυότητας, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν – οπότε να χαθούν οι καταθέσεις των Ελλήνων που εμπιστεύθηκαν την κυβέρνηση της, αφήνοντας τα χρήματα τους στην Ελλάδα.
 
Από την άλλη πλευρά, η υπόλοιπη Ευρώπη, κυρίως η Γερμανία και η Γαλλία, μπορεί πράγματι να βοηθήσει την Ελλάδα να αντιμετωπίσει την κρίση, χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερες προσπάθειες – αρκεί να αυξήσουν οι εταίροι μας τις εισαγωγές ελληνικών προϊόντων, να δημιουργηθεί δηλαδή ζήτηση στο εξωτερικό, αφού δεν υπάρχει στο εσωτερικό,  οπότε να αναβιώσει ο παραγωγικός ιστός της χώρας μας.
 
Απλά και μόνο η άνοδος των σχεδόν μηδενικών εξαγωγών μας κατά 20%, θα προσέθετε στο ΑΕΠ μας περί τα 8 δις €, αυξάνοντας το κατά 4% – οπότε θα αντισταθμιζόταν η κατάρρευση του από τα μέτρα του νέου εγκληματικού μνημονίου (ανάλυση). Εάν δε βοηθιόταν παράλληλα και ο τουρισμός, τότε η Ελλάδα θα τα κατάφερνε εύκολα – με την απλή επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους της στα 70 χρόνια, με επιτόκια κάτω του 1%.
 
Όλα τα υπόλοιπα, όπως η υποστήριξη της Γαλλίας ή της Ιταλίας, είναι απλά λόγια που δεν συνοδεύονται με πράξεις – θεωρίες, οι οποίες δεν είναι καλύτερες από την προτεσταντική ηθική και τον κυνισμό του Γερμανού, ο οποίος ονειρεύεται τη δόξα των προγόνων του.
 
Πηγή Analyst Team


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Vladislav Perunović

Μετά τη σύλληψη στα Σκόπια του Ιμάμ Ρετζέπ Memishi, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για κατήχηση των τζιχαντιστών μεταξύ των τοπικών μουσουλμάνων της ΠΓΔΜ (να σημειωθεί πως μερικοί από αυτούς που συνελήφθησαν πρόσφατα είχαν στραφεί από τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό στο Ισλάμ...), πολλά μέσα ενημέρωσης εικάζουν σχετικά με τη φύση και την έκταση της τζιχάντ στην ΠΓΔΜ.

Αυτό που μέχρις στιγμής είναι γνωστό είναι ότι μερικές εκατοντάδες τζιχαντιστές από την ΠΓΔΜ δραστηριοποιούνται στα πεδία των μαχών της Συρίας και του Ιράκ και ότι μερικές δεκάδες από αυτούς σκοτώθηκαν στις μάχες.

Ενώ μια πρόσφατη επιχείρησή της η αστυνομία της ΠΓΔΜ συνέλαβε κάποιους διοργανωτές της εκπαίδευσης και της διαμετακόμισης τζιχαντιστών, πολλά από αυτά που έχουν γνωστοποιηθεί στο ευρύ κοινό είναι εικασίες των τοπικών μέσων ενημέρωσης.

Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι προφανές ότι η αστυνομία, εξαιτίας μελλοντικών της επιχειρήσεων, δεν αποκαλύπτει πολλά στοιχεία από τώρα, τα οποία εξετάζονται για να τύχουν της ανάλογης εκμετάλλευσης στις επιχειρήσεις της κατά των τζιχαντιστών και της ισλαμικής τρομοκρατίας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Την ίδια ώρα που χιλιάδες πρόσφυγες καταφθάνουν καθημερινά στα ελληνικά νησιά και πλέον έχουν κατακλύσει ακόμα και τα πάρκα της Αθήνας – με τις αρχές και τους κατοίκους να προσπαθούν να τους δώσουν χείρα βοηθείας χωρίς να υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές και τα απαραίτητα κονδύλια –, η Ευρωπαϊκή Ένωση σφυρίζει αδιάφορα, κλείνει τα μάτια και απλώς επιβεβαιώνει για μια ακόμα φορά ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη είναι το τελευταίο ανέκδοτο που κυκλοφορεί στους διαδρόμους των Βρυξελλών. Ότι η πολιτική περιχαράκωσης και το χάσμα που προκαλεί έχει γίνει, πλέον, το κύριο χαρακτηριστικό των κρατών - μελών που συγκροτούν τον ευρωπαϊκό γίγαντα με τα πήλινα πόδια. Μια πολιτική ντροπής, που πλέον αποτελεί βασικό πυλώνα τής δήθεν ευρωπαϊκής συμμαχίας.

Αν για τον ευθύ και ωμό εκβιασμό που χρησιμοποίησαν οι εταίροι και δανειστές προκειμένου η ελληνική κυβέρνηση να συμφωνήσει σε ένα τρίτο μνημόνιο, που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει σε νέο αδιέξοδο, βασίστηκαν στην εικονική πραγματικότητα που δημιουργούν οι προβολές αριθμών και στοιχείων, στο θέμα των δεκάδων χιλιάδων προσφύγων δεν έχουν καμιά δικαιολογία.
Πρόκειται απλώς για μια ανάλγητη, ανιστόρητη και διχαστική πολιτική που δεν έχει άλλο σκοπό από το να μετατρέψει την Ελλάδα και την Ιταλία, δυο χώρες που μαστίζονται μάλιστα από την οικονομική κρίση, σε «πτυελοδοχείο» της Ε.Ε., σε «αποθήκες ψυχών» για τους δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες που απλώς δεν πρέπει να πατήσουν το πόδι τους στις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης.
Τα παχιά λόγια που άρχισαν να ξεστομίζουν οι σύμμαχοι από τα μέσα Απριλίου, όταν η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ απηύθυνε δραματική έκκληση, αποδείχθηκαν κενά περιεχομένου αφού τρεις μήνες μετά οι υπουργοί Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέτυχαν να συμφωνήσουν στους όρους ανακατανομής 40.000 προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.
Οι εταίροι επέλεξαν επί της ουσίας να απορρίψουν το σχέδιο που επεξεργάστηκε η Κομισιόν και ο αρμόδιος επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος, παραπέμποντάς το για το τέλος Δεκεμβρίου, διαμηνύοντας έτσι στις ελληνικές και ιταλικές αρχές καθώς και στον ΟΗΕ ότι η αλληλέγγυα Ευρώπη δεν θεωρεί το θέμα των προσφύγων επείγον, δεν θεωρεί ότι οι χιλιάδες πρόσφυγες, που κάτω από άθλιες εκ των πραγμάτων συνθήκες έχουν βρει καταφύγιο στα ελληνικά νησιά, αποτελούν πρόβλημα που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.
Και κυρίως διεμήνυσαν ότι δεν αποτελεί ευρωπαϊκό πρόβλημα, αλλά τοπικό, για το οποίο δεν έχουν καμιά διάθεση να πάρουν σοβαρές αποφάσεις παρά μόνο να διατυπώνουν λόγους δεκάρικους για το θεαθήναι.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, σε συνέντευξή του και αναφερόμενος στο μείζον θέμα των μεταναστών και προσφύγων, εξέφρασε την ανησυχία του παραδεχόμενος ότι υπάρχει έλλειμμα αλληλεγγύης.
Στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου οι ηγέτες της Ε.Ε. έκαναν κάτω από το βάρος του θανάτου 2.000 προσφύγων στα νερά της Μεσογείου και κάτω από την πίεση της διεθνούς κοινής γνώμης το πρώτο βήμα για την ανάληψη κοινής ευθύνης στο μεταναστευτικό.
Ένα βήμα δειλό, που έναν μήνα μετά μοιάζει να ήταν μια προσπάθεια να ριχτεί στάχτη στα μάτια της διεθνούς κοινότητας και των ελληνικών και ιταλικών αρχών. Και αυτό γιατί, αν και οι ηγέτες της Ε.Ε. συμφώνησαν με την πρόταση της Κομισιόν για τη μετεγκατάσταση 40.000 προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία, δεν δέχθηκαν την υποχρεωτική ποσόστωση, αποκαλύπτοντας έτσι ότι το σχέδιό τους ήταν να φύγει το θέμα των προσφύγων από την κορυφή της ατζέντας και στη συνέχεια να γίνει κομμάτια και θρύψαλα στις συνόδους των αρμοδίων υπουργών. Όπως και έγινε.
Η Ε.Ε. είναι πλέον διχασμένη, με τις περισσότερες ανατολικοευρωπαϊκές και κεντροευρωπαϊκές χώρες να εμφανίζονται απρόθυμες να δεχθούν στο έδαφός τους πρόσφυγες, παρά τη συμφωνία που επιτεύχθηκε σε Σύνοδο Κορυφής τον Ιούνιο ανάμεσα στους Ευρωπαίους ηγέτες.
Η στρατηγική τους συνίσταται στο να ροκανίσουν το σχέδιο Αβραμόπουλου με μοναδικό στόχο να μην αποδεχθούν μέρος της ευθύνης που συνεπάγεται στην πράξη η πολιτική της αλληλεγγύης απέναντι στους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που κυνηγημένοι από τον πόλεμο αναζητούν να βρεθούν σε ασφαλή γη.
Και η επιλογή τους αυτή αποκαλύφθηκε στο συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου οι εταίροι πέτυχαν και να μειώσουν τον αριθμό μετεγκατάστασης των 40.000 προσφύγων και να μη συμφωνήσουν στους όρους κατανομής μπλοκάροντας μέχρι το τέλος του 2015 τις διαδικασίες.
Η πρόταση της Κομισιόν
Η πρόταση της Επιτροπής, διά του αρμοδίου επιτρόπου Δημήτρη Αβραμόπουλου, προέβλεπε τη μετεγκατάσταση 16.000 αιτούμενων άσυλο από την Ελλάδα και 24.000 από την Ιταλία σε άλλα κράτη - μέλη της Ε.Ε. και σε διάστημα δύο ετών, στο πλαίσιο της εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Ατζέντας για τη Μετανάστευση.
Παράλληλα, για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, η Επιτροπή προτείνει ένα πανευρωπαϊκό πρόγραμμα επανεγκατάστασης (resettlement) που θα παρέχει 20.000 θέσεις κατανεμημένες σε όλα τα κράτη - μέλη για εκτοπισμένους που σαφώς χρήζουν διεθνούς προστασίας στην Ευρώπη.
Τόσο η μετεγκατάσταση όσο και η επανεγκατάσταση των μεταναστών θα βασίζονται σε ένα σύστημα ποσοστιαίας κατανομής, που θα διέπεται από «αντικειμενικά, μετρήσιμα και επαληθεύσιμα κριτήρια». 
Τα κριτήρια είναι ο πληθυσμός της κάθε χώρας, το συνολικό ΑΕΠ, ο αριθμός των αιτήσεων για άσυλο και ο αριθμός των ατόμων που έχουν ήδη επανεγκατασταθεί, καθώς και ο δείκτης ανεργίας στη χώρα.
Έτσι, σύμφωνα με αυτά τα κριτήρια, η Κομισιόν κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση για τη μετεγκατάσταση των προσφύγων ανά χώρα, όπως φαίνεται και στον σχετικό Πίνακα.
Ποιοι σήκωσαν παντιέρα
Οι υπουργοί Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέτυχαν τελικά στις 20 Ιουλίου να συμφωνήσουν τόσο στον αριθμό των προσφύγων όσο και στους όρους ανακατανομής, μεταθέτοντας την απόφαση για το τέλος του 2015.
Συγκεκριμένα, δεν δέχθηκαν τον αριθμό των 40.000 προσφύγων, καθώς τον μείωσαν στους 32.256 αιτούντων άσυλο που βρίσκονται σήμερα ως εγκλωβισμένοι μετανάστες στην Ελλάδα και την Ιταλία.
Παράλληλα, δεν δέχθηκαν τους όρους ανακατανομής που παρουσίασε η Κομισιόν, με αρκετά κράτη - μέλη να μη δέχονται στο έδαφός τους ούτε έναν πρόσφυγα!
Οι πιο απρόθυμες χώρες ήταν η Ουγγαρία, η οποία δεν δέχθηκε καμία θέση για μετεγκατάσταση και καμία για επανεγκατάσταση! 
Η Αυστρία, που δεν δέχθηκε καμία θέση για μετεγκατάσταση ούτε από την Ιταλία ούτε από την Ελλάδα, από τις 485 που πρότεινε η Κομισιόν μόνο από την Ελλάδα.
Η Σλοβακία, που δέχθηκε 100 συνολικά από Ελλάδα και Ιταλία, από τις 314 που πρότεινε η Κομισιόν μόνο από την Ελλάδα, και η Σλοβενία, που δέχθηκε 20 για μετεγκατάσταση και από Ελλάδα και από Ιταλία, από τις 198 που πρότεινε η Επιτροπή μόνο από την Ελλάδα.
Στις χώρες που αντιτίθενται στο σχέδιο είναι επίσης η Ισπανία και η Πολωνία, με τη δεύτερη να δεσμεύεται για την υποδοχή 1.000 προσφύγων από Ελλάδα και Ιταλία έναντι 2.500 που ζητά η Κομισιόν, με τους 1.064 να είναι από τη χώρα μας.
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, πάντως, και με δεδομένο ότι οι αποφάσεις παραπέμφθηκαν για το τέλος Δεκεμβρίου επέλεξε προ των σκληρών διαπραγματεύσεων να κρατήσει χαμηλούς τόνους χαρακτηρίζοντας «ιστορικό βήμα» το γεγονός ότι τα κράτη - μέλη της Ε.Ε. δέχτηκαν να βοηθήσουν την Ελλάδα και την Ιταλία στη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, παρόλο που η πρόταση της Επιτροπής δεν έγινε δεκτή στο σύνολό της.
Σταγόνα στον ωκεανό
Οι ρυθμοί, πάντως, με τους οποίους κινούνται τα κράτη - μέλη της Ε.Ε. και ο προσανατολισμός που έχουν για την αντιμετώπιση του προσφυγικού και μεταναστευτικού προβλήματος είναι εκτός πραγματικότητας αφού, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, μόνο κατά το 2015 περισσότεροι από 150.000 μετανάστες έχουν φτάσει στην Ευρώπη, με τους 70.000 να έχουν καταφύγει στη χώρα μας και τον αριθμό τους να ξεπερνά τους 100.000 μέχρι το τέλος του χρόνου.
Είναι χαρακτηριστικό, όπως αποκαλύπτει η οργάνωση Γιατροί Χωρίς Σύνορα, ότι μόνο τις τελευταίες ημέρες του Ιουλίου περίπου 5.000 άνθρωποι, κυρίως από τη Συρία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ, έχουν φτάσει στη Λέσβο. Όπως επισημαίνουν, «η υπάρχουσα δομή υποδοχής στη Μόρια μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 700 άτομα, γεγονός που έχει ως άμεση συνέπεια τον συνωστισμό στις εγκαταστάσεις, τις κακές συνθήκες υγιεινής και την έλλειψη τροφίμων». Έτσι, χιλιάδες άνθρωποι που φθάνουν στο νησί αναγκάζονται να διαμένουν στο ύπαιθρο, κυρίως στο Καρά Τεπέ, ένα οικόπεδο χωρίς καμία μορφή διαχείρισης, με ελάχιστη ή καθόλου πρόσβαση σε νερό, στέγαση, εγκαταστάσεις υγιεινής και ιατρική φροντίδα. Παρά τις προσπάθειες των αρχών να διανείμουν τρόφιμα, οι μερίδες είναι ανεπαρκείς για να καλύψουν τις ανάγκες όλων αυτών των ανθρώπων.
Να σημειωθεί ότι 20.000 άτομα έχουν χάσει τα τελευταία 10 χρόνια τη ζωή τους στη Μεσόγειο προσπαθώντας να φτάσουν στην Ε.Ε., εκ των οποίων 3.500 το 2014 και περίπου 2.000 μέχρι στιγμής μέσα στο 2015.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Το ποσό των χρημάτων που καταβλήθηκε στους λαθρεμπόρους ανά διέλευση από τους μετανάστες που προσπάθησαν να φτάσουν στην Ευρώπη μέσω διαφορετικών διαδρομών κατά τα έτη 2000-2015
Η ομάδα The Migrants Files συνέλεξε ένα μεγάλο αριθμό απο αναφορές των μέσων ενημέρωσης σχετικά με το πόσο που καταβάλλουν οι μετανάστες για να φτάσουν στην Ευρώπη. Αυτή η οπτικοποίηση δείχνει το μέσο, το ελάχιστο και το μέγιστο ποσό ανα διαδρομή

Απελάσεις. Ένα κόστος που κανείς δεν αξιολογεί

Για ανεξήγητους λόγους το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που επενδύει η Ευρώπη στην εφαρμογή πολιτικών μετανάστευσης περνάει απαρατήρητο. Δεν αφορά ούτε στην τεχνολογία ούτε στον εξοπλισμό. Επενδύεται στη γραφειοκρατία. Από το 2000 και μετά τα 28 κράτη μέλη της ΕΕ και μαζί η Νορβηγία, η Ελβετία, το Λιχτενστάιν και η Ισλανδία έχουν απελάσει εκατομμύρια ανθρώπους. Κι αυτό έχει στοιχίσει ως τώρα το αστρονομικό ποσό των 11,3 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Διάφορες προσπάθειες έχουν γίνει ως τώρα για να καταγραφεί το κόστος της πολιτικής ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά καμία δεν έχει αξιολογήσει το κόστος των απελάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κοινοβουλευτικές επιτροπές στη Γαλλία και την Ιταλία έχουν προσπαθήσει να καταμετρήσουν αυτό το κόστος. Τα αποτελέσματα ήταν διπλάσια έως τετραπλάσια από αυτά που έδιναν τα στοιχεία της αστυνομίας.

Μόνο το Βέλγιο καταγράφει το κόστος των απελάσεων που πραγματοποιεί. Στη Σουηδία καταγράφονται μόνο τα κόστη μετακίνησης, όχι αυτά της κράτησης. Το ίδιο ισχύει για την Ελβετία, τουλάχιστον σε εθνικό επίπεδο. Γερμανοί αξιωματούχοι δηλώνουν πως δεν έχουν τη δυνατότητα να υπολογίσουν το συνολικό κόστος των απελάσεων. Η Ελλάδα επίσης δεν διαθέτει επίσημες κι ολοκληρωμένες καταγραφές σε βάθος χρόνου.

Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να συγκεντρώσει κανείς αξιόπιστα στοιχεία απελάσεων για την Ευρώπη. Οι ορισμοί και μόνο της νομικής κατάστασης του προς απέλαση ατόμου διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Η EUROSTAT διατηρεί βάση δεδομένων για τις «απελάσεις που ακολουθούν διαταγή απέλασης», όμως ούτε η EUROSTAT ούτε κάποιος άλλος διεθνής οργανισμός συνδυάζει τα στοιχεία που δίνονται από εθνικές υπηρεσίες ώστε να μάθουμε πόσες γυναίκες και άνδρες έχουν απελαθεί από την Ευρώπη και με ποιο κόστος. Αυτή η καταγραφή μοιάζει να μην ενδιαφέρει κανέναν, ούτε και όσους παίρνουν τις κεντρικές πολιτικές αποφάσεις.





Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αυτές τις εβδομάδες μοιάζει να κρίνεται ποιος και αν μπορεί να ηγηθεί. Αν μπορεί και αν θέλει να ηγηθεί ο Βαρουφάκης, ο Λαπαβιτσας, ο Λαφαζανης, ή Ζωη όλοι μαζί ή καποιος άλλος. Θεωρητικά τόσο οι ίδιοι όσο και κάποιοι άλλοι μετρούν τις δυνάμεις τους ή τουλάχιστον θα έπρεπε να το κάνουν.
Ειδικότερα: Αυτό που είδαμε αμέσως μετά το δημοψήφισμα και την μετατροπή του παλλαϊκού ΟΧΙ σε ΝΑΙ από την Κυβέρνηση, ήταν αναμενόμενο και το είχα καταγράψει ως ανησυχία στην larissanet της 9ης Ιανουαρίου 2015.

Στο άρθρο μου: «Απέναντι στο μεγάλο εκβιασμό του έθνους» και ενώ ήταν φανερό πια ότι πηγαίνουμε σε κυβέρνηση της αριστεράς, ανέφερα:

Χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχει αισιοδοξία για μια καλύτερη μέρα, υπάρχει ο φόβος ότι η «κυβέρνηση της Αριστεράς» θα είναι απλά δυο κούφιες λέξεις στην ευρωζώνη που ορίζεται πλέον από την συνθήκη του Μάαστριχτ και τον ωμό ρεαλισμό που της προσέδωσε η κρίση και η γερμανική ηγεμονία. Ακόμη και εάν σε αυτή την κυβέρνηση συμμετέχουν οι ΑΝΕΛ εκτιμάται ότι θα τεθεί άμεσα και ωμά το δίλλημα της παραμονής στο ευρώ. Τότε η πρώτη αντιμνημονιακή κυβέρνηση θα κλονιστεί κυρίως γιατί δεν έχει ετοιμάσει τον λαό για να αντιμετωπίσει το μεγάλο αυτό εκβιασμό.

Τα πράγματα εξελίσσονται όπως ακριβώς τα είχαμε πει τότε. Η κυβέρνηση κλονίστηκε και θα κλονιστεί περαιτέρω καθώς ο κόμπος έφτασε στο χτένι.
Το ότι ο Α. Τσίπρας δείλιασε και- για οποιοδήποτε λόγο- μετέτρεψε το ΝΑΙ σε ΟΧΙ επέτρεψε να χαραχτεί και εντός του ΣΥΡΙΖΑ η τομή του πολιτικού σκηνικού μεταξύ ευρωπαϊστών και αντιευρωπαϊστών που πήρε να χαράζεται από το 2010 σε άλλους πολιτικούς χώρους. Η διάσπαση είναι προ των πυλών.

Το Δημοψήφισμα αποκάλυψε τεράστιες πολιτικές δυνάμεις, μα πιο πολύ αποκάλυψε μια αυτοπεποίθηση η οποία είχαμε πειστεί ότι απουσιάζει από την ελληνική κοινωνία. Ο ρόλος των ΜΜΕ ως διαμορφωτές κοινής γνώμης κατέληξε ανέκδοτο, και -την ίδια στιγμή- κλονίστηκε η μοιρολατρική άποψη που καλλιεργούσαν, βάση της οποίας βιώνουμε μια νομοτελειακή κρίση η οποία οφείλεται σε δικά μας λάθη. Τώρα πια ξέρουμε όλοι ότι μας εκβιάζουν και μας απειλούν για να μείνουμε στην ευρωζώνη και να πληρώνουμε. Όμως με το δημοψήφισμα μετρηθήκαμε, βρεθήκαμε πολλοί και μπήκαμε σε φάση προετοιμασίας για Grexit. Το μόνο που απουσιάζει είναι το πλήρες σχέδιο και η ομάδα με τον ηγέτη που θα μας οδηγήσουν εκτός.

Πιστεύω ότι οι επόμενες εκλογές θα αναδείξουν αυτή την ομάδα και από εκεί και πέρα η λιτότητα, η ύφεση και η άγρια φορολογία θα κάνουν την δουλειά τους. Οι επόμενες εκλογές επιπλέον θα είναι και κάτι σαν εσωκομματικές με την έννοια ότι θα διεξαχθούν μεταξύ των στελεχών ΣΥΡΙΖΑ ευρωπαϊστών και αντιευρωπαϊστών. Κανείς δεν θα δώσει σημασία στα υπόλοιπα κόμματα τα όποια ήδη λαθροβιούν ανάμεσα στα κομμάτια ΣΥΡΙΖΑ αναγκασμένα να στηρίζουν τον Τσίπρα ως τον τελευταίο των ευρωπαϊστών.

Αυτή την κωμωδία με τους μνημονιακούς να είναι αναγκασμένοι να στηρίξουν την κυβέρνηση γιατί αν προκηρυχτούν εκλογές θα χαθούν, δεν την είχαμε προβλέψει. Η περίοδος κατά την οποία κυριάρχησε στον πολιτικό βίο η θεωρία της αριστερής παρένθεσης διέλυσε όσα κόμματα επεδίωξαν να κλείσει αυτή η παρένθεση και βρέθηκαν όλοι τους χαμένοι, δαρμένοι και αναγκασμένοι να στηρίζουν την κυβέρνηση για να μην πέσει… Όμως το τέλος είναι κοντά.

Ήδη τα κείμενα απόψεων της ISKRA παρουσιάζονται ουσιαστικά ως μόνη αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, η οποία είναι μάλιστα εσωκομματική ενώ τα στελέχη της αριστερής πλατφόρμας είναι σε περισυλλογή και τηρούν στάση αναμονής κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον. Αυτές τις εβδομάδες μοιάζει να κρίνεται ποιος και αν μπορεί να ηγηθεί κάποιου νέου σχήματος.

Την ίδια στιγμή και ο χώρος στα δεξιά των Μνημονιακων θα έπρεπε να μπαίνει σε φάση κατακερματισμού και έκφρασης πολιτικών φιλοδοξιών. Μια φάση από την οποία θα προέρθει το απόλυτο τίποτα εκτός αν προκύψουν ευρωσκεπτικιστικά, αμιγώς αστικά κόμματα.

Αυτήν την εξέλιξη σταματούν οι διαφαινόμενες εκλογές.

Πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Με πλοία, τείχη, drones, στρατό και κέντρα κράτησης 

Τα χρήματα για την αστυνόμευση και την ασφάλεια των συνόρων ρέουν τα τελευταία χρόνια. Η Ισπανία και η Ελλάδα έχουν επενδύσει πάνω από 70 εκατομμύρια ευρώ σε πλοία, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, εκτός δρόμου οχήματα και κάθε είδους εντυπωσιακό και έξυπνο εξοπλισμό για να κλείσουν τα σύνορά τους. Ταυτόχρονα υπάρχει πάντα η επιτήρηση, μια σταθερή πηγή εσόδων για τις επιλεγμένους προμηθευτές, που μπορεί να φτάνει μέχρι και στη χρήση δορυφόρων. Η ανέγερση τειχών αποτελεί μια αναπτυσσόμενη βιομηχανία, με την Ισπανία, την Ελλάδα και τη Βουλγαρία να έχουν επενδύσει σε αυτή. Η οικοδόμηση ενός φυσικού εμποδίου είναι μόνο η αρχή. Η συντήρηση των ισπανικών τειχών της Θέουτα και Μελίγια κοστίζει περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο από το 2005 και μετά. Στη Θέουτα οι εργασίες κατασκευής έφτασαν τα 25 εκατομμύρια ευρώ μεταξύ του 2005 και του 2013 ενώ στη Μελίγια άγγιξαν τα 47 εκατομμύρια. Το κόστος συντήρησης του φράχτη στον Έβρο δεν είναι ακόμα συστηματικά καταγεγραμμένο.

H Ιταλία είναι η χώρα στην οποία καταλήγει το μεταναστευτικό πέρασμα της Κεντρικής Μεσογείου, που από τη Βόρεια Αφρική φτάνει στη Σικελία μέσω της Λαμπεντούσα. Με δεδομένο πως εκεί δεν είναι δυνατόν να δημιουργηθούν φυσικά εμπόδια η ιταλική κυβέρνηση έχει επενδύσει περισσότερα από 17 εκατομμύρια ευρώ από το 2011 για να αποκτήσουν οι αρχές της Λιβύης βάρκες, γυαλιά νυχτερινής όρασης, εξοπλισμό αλλά και εκπαίδευση με στόχο την ανίχνευση προσφύγων και μεταναστών. Επιπλέον ιταλική κυβέρνηση εφάρμοζε μια διμερή συμφωνία σύμφωνα με την οποία χρηματοδοτούσε τη Λιβύη ώστε να εμποδίσουν τη διέλευση προσφύγων προς την Ιταλία. Κάποια από αυτά τα χρήματα κατευθύνονταν στη δημιουργία κέντρων κράτησης και στη χρηματοδότηση πτήσεων απέλασης.

Στην περίπτωση της Ελλάδας εκατομμύρια ευρώ έχουν ήδη «επενδυθεί» στη δημιουργία του φράχτη του Έβρου όπως και στη δημιουργία και λειτουργία των «Προαναχωρησιακών Κέντρων Κράτησης». Ενδεικτικά 5.359.789,17€ κόστισε η δημιουργία κέντρου κράτησης στη Μυτιλήνη, 5.226.224,37€ η ανακατασκευή υπαρχόντων κτιρίων στο Προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης της Κορίνθου. Σε μελέτη του το ΕΛΙΑΜΕΠ υπολογίζει πως το κόστος για την κατασκευή του Κέντρου Κράτησης της Αμυγδαλέζας άγγιξε τα 3 εκατομμύρια ευρώ ενώ ανεβάζει τα λειτουργικά του έξοδα σε περισσότερα από 10 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.


Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σύμφωνα με την UNHCR, περίπου έξι εκατομμύρια άνθρωποι μετακινούνται αυτή την περίοδο ανά τον κόσμο, ψάχνοντας για καταφύγιο. Τους πρώτους έξι μήνες του 2014, 5,5 εκατομμύρια άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους. Από αυτούς μόνο 600.000 αναζήτησαν άσυλο στην Ευρώπη. Για να φτάσουν στον προορισμό τους έπρεπε να ξεπεράσουν εμπόδια φυσικά, οικονομικά και ηλεκτρονικά. Τα τελευταία περιλαμβάνουν στρατιωτικού τύπου τεχνολογία αιχμής που παρήγαγαν ιδιωτικές εταιρείες των οποίων τα προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης χρηματοδοτήθηκαν από κεφάλαια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

«Η Ευρώπη πρέπει να δράσει άμεσα αν θέλει να παραμείνει στην αιχμή της τεχνολογικής έρευνας, και εφόσον η βιομηχανία σκοπεύει να έχει τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας ανταγωνιστικά απαντώντας στις ταχέως αναδυόμενες ανάγκες για εξειδικευμένα προϊόντα που σχετίζονται με την ασφάλεια». Η φράση δημοσιεύτηκε το 2004 στην αναφορά που δημοσίευσε τη Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετά από συνάντηση της «Ομάδας Προσωπικοτήτων» (GoP). Σαν εργαλείο εφαρμογής πολιτικής, η έρευνα για την ασφάλεια αποτελεί μέρος του προϋπολογισμού από τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημιούργησε την πρώτη ομάδα εργασίας για το θέμα το 2003. Περιέργως από αυτή την επιλεγμένη ομάδα έλειπαν ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (IOM) και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Αντιθέτως, τέσσερις κορυφαίοι ευρωπαϊκοί όμιλοι κατασκευής όπλων συμμετείχαν στην ομάδα εργασίας – η Airbus (πρώην EADS), η Thales, η Finmeccanica και η BAE – όπως και εταιρείες τεχνολογίας όπως η Saab , η Indra, η Siemens, η Diehl και άλλες. Η ομάδα εργασίας συναντήθηκε μόνο δύο φορές κι αυτό ήταν αρκετό ώστε να χτιστεί η δομή, οι στόχοι και η ιδεολογία για την έρευνα που αφορά την ασφάλεια.

Μερικές εταιρείες όπλων και τεχνολογίας ευνοήθηκαν ιδιαίτερα από την ευρωπαϊκή πολιτική μετανάστευσης. Η ομάδα του Migrants Files παρουσιάζει αυτά τα στοιχεία, αφού πρώτα συγκέντρωσε και ανέλυσε 39 προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης που χρηματοδοτήθηκαν από την ΕΕ ή το European Space Agency από το 2002 ως το 2013 με συνολική χρηματοδότηση 225 εκατομμυρίων ευρώ.

Η πολιτική απαγόρευσης της μετανάστευσης είναι πακτωλός για τις εταιρίες που την υπηρετούν αναλαμβάνοντας φιλόδοξα προγράμματα, με συχνά εντυπωσιακά ονόματα όπως Mariss (παράφραση του λατινικού όρου για τη θάλασσα), Limes (τα όρια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) και Dolphin. Άλλα προγράμματα όπως το Operamar, το Wimaas και το Aeroceptor υπόσχονται σφιχτή εναέρια επίβλεψη συνόρων. Κάποια εστιάζουν στο κλείσιμο των ίδιων των συνόρων - Staborsec, Effisec, Fastpass, και ABC4EU – ή στην καλύτερη τεχνολογία ελέγχου ( Ingress). Επιπλέον υπάρχουν τα «λαγονικά». Τα Doggies, Sniffer, Sniffles και Snoopy ασχολούνται με την δημιουργία προηγμένων συστημάτων οσφρητικών αισθητήρων που προορίζονται για την καλύτερη ανίχνευση ανθρώπων που διασχίζουν τις χαρτογραφημένες διασυνοριακές διαδρομές. Δύο προγράμματα ασχολήθηκαν με τη δημιουργία ρομπότ συνοριακού ελέγχου, το ένα για τα θαλάσσια σύνορα ( Uncoss) και το άλλο για τα χερσαία με την ονομασία Talos προερχόμενη από την ελληνική μυθολογία (Τάλως: ο γιγάντιος, ανθρωπόμορφος και με σώμα από χαλκό, μυθικός φύλακας της Κρήτης).

Το Migrants’ Files αποκαλύπτει ότι τρεις εταιρείες έχουν επωφεληθεί με τα περισσότερα κεφάλαια της Κομισιόν που αφορούν προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης για την ασφάλεια. Από τα 39 δημόσια χρηματοδοτούμενα προγράμματα η Airbus συμμετείχε σε δέκα μέσω 14 θυγατρικών εταιρειών της, η Finmeccanica δούλεψε σε 16 μέσω 13 θυγατρικών και η Thales ανέλαβε 18, επίσης μέσω 13 θυγατρικών της.
 





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το ποσό των 100 δισ. ευρώ έχει εξοικονομήσει η Γερμανία από το 2010 λόγω της δραματικής μείωσης του κόστους δανεισμού, αναφέρει το πρακτορείο Reuters, επικαλούμενο στοιχεία του ινστιτούτου «Leibniz».

Σύμφωνα με την έρευνα, κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης – χρέος, η Γερμανία έχει κερδίσει 100 δισ. ευρώ, επωφελούμενη από το χαμηλό κόστος δανεισμού.

Παράλληλα, το ινστιτούτο εκτιμά ότι ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός της Γερμανίας, ο οποίος έχει επιτευχθεί από το 2014, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στα οφέλη από την ελληνική κρίση.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, τα επιτόκια των γερμανικών ομολόγων μειώθηκαν κατά 300 μονάδες βάσης, λόγω της ελληνικής κρίσης, με αποτέλεσμα η Γερμανία να εξοικονομήσει 100 δισ. ευρώ την πενταετία 2010 – 2015.

Το ποσό της εξοικονόμησης αντιστοιχεί στο 3% του γερμανικού ΑΕΠ και ξεπερνά το κόστος της ελληνικής διάσωσης, ακόμη και στην περίπτωση που η Ελλάδα δεν αποπληρώσει το χρέος της.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τον Οκτώβριο του 2013 ο τότε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Α. Ανδρεουλάκος υπογράφει απόφαση με την οποία κατακυρώνεται το αποτέλεσμα διαγωνισµού που αφορά το έργο «Αναδιαµόρφωση – ανακατασκευή και επέκταση του Προαναχωρησιακού Κέντρου Κράτησης Παρανεστίου ∆ράµας που κρατούνται υπήκοοι τρίτων χωρών και τελούν υπό διαδικασία επιστροφής στις χώρες καταγωγής τους». Το κέντρο κράτησης θα κοστίσει 5.297.482,75 €. Tο έργο συγχρηματοδοτείται κατά 75% από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφής.

Ένα χρόνο νωρίτερα ο τότε υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Ε. ´Οθωνας υπογράφει με τη σειρά του την απόφαση που κατακυρώνει το αποτέλεσμα μειοδοτικού διαγωνισμού για το έργο «Κατασκευή Τεχνητού Εµποδίου επί Ελληνικού εδάφους κατά µήκος της οριογραµµής της Ε/Τ µεθορίου, στο Νοµό Έβρου».

Σύμφωνα με την απόφαση αυτή ο φράχτης του Έβρου θα κοστίσει στο ελληνικό κράτος, εν μέσω κρίσης και λιτότητας, 3.161.586,14 €. Σε αυτή την περίπτωση όλα πληρώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό.Στο μεταξύ ευρωπαϊκή εταιρεία αναπτύσσει το ερευνητικό πρόγραμμα «SNIFFER». Ο «Ανιχνευτής» χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση με 3,5 εκατομμύρια ευρώ και έχει ως στόχο να αναπτυχθεί η τεχνολογία εκείνη που θα επιτρέπει τον εντοπισμό μέσω αισθητήρων οσμής των ανθρώπων που προσπαθούν να διασχίσουν τα σύνορα κρυμμένοι σε αυτοκίνητα και φορτηγά.

Η προσπάθεια προσφύγων και μεταναστών να βρεθούν στην ανεπτυγμένη Ευρώπη μετρά ήδη χιλιάδες θύματα. Και ταυτόχρονα, πίσω από τους χιλιάδες απελπισμένους που ψάχνουν άσυλο, αναπτύσσεται μια κερδοφόρα βιομηχανία, τόσο νόμιμη όσο και παράνομη, στην οποία το χρήμα ρέει άφθονο.

Τον Αύγουστο του 2013 μια ευρωπαϊκή ομάδα δεκαπέντε δημοσιογράφων, στατιστικολόγων και προγραμματιστών ξεκίνησε την έρευνα δημοσιογραφίας δεδομένων The Migrants’ Files. Πρώτος στόχος ήταν να διερευνηθεί το κόστος σε ανθρώπινες ζωές των ευρωπαϊκών πολιτικών μετανάστευσης. Στα αποτελέσματα αυτής της έρευνας για πρώτη φορά καταγράφηκε ένας ανατριχιαστικός αριθμός: από το 2000 ως σήμερα περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να περάσουν τα τείχη της Ευρώπης Φρούριο.

Αυτή τη φορά η ομάδα του Migrants’ Files επιχειρεί να καταγράψει το οικονομικό κόστος των ευρωπαϊκών επιλογών ή, τουλάχιστον ένα μέρος του. Ένα κόστος που πληρώνεται τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην προσπάθειά της να σταματήσει τις μεταναστευτικές ροές, κι επομένως από τους ευρωπαίους πολίτες, όσο κι από τους ίδιους τους πρόσφυγες και μετανάστες που μην έχοντας νόμιμο τρόπο να διασχίσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα βρίσκονται οικονομικοί όμηροι στα χέρια διακινητών. Και ταυτόχρονα διακινδυνεύουν τη ζωή τους.

Τα ποσά είναι ιλιγγιώδη. Από το 2000 μέχρι σήμερα υπολογίζουμε πως 15,7 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν πληρωθεί σε διακινητές για το πέρασμα των συνόρων. 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν χρηματοδοτήσει ευρωπαϊκά προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης τεχνολογιών επιτήρησης συνόρων. 11,3 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν δοθεί για απελάσεις μεταναστών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας πρόσφυγες και μετανάστες ξοδεύουν περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως για να έρθουν στην Ευρώπη. Αντίστοιχο είναι το κόστος που πληρώνουν οι ευρωπαίοι πολίτες για την χρηματοδότηση της εφαρμογής των ευρωπαϊκών πολιτικών θωράκισης των τειχών της Ευρώπης. Και το μεγάλο κέρδος αυτών των πολιτικών επιλογών καταλήγει στα ταμεία συγκεκριμένων εταιρειών.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αυξάνονται καθημερινά οι νεκροί τούρκοι στρατιωτικοί και αστυνομικοί, από χτυπήματα του ΡΚΚ. Όμως, το μεγάλο πρόβλημα για την Τουρκία δεν είναι τόσο οι νεκροί (οι οποίοι προσφέρουν την δικαιολογία στην κυβέρνηση της χώρας να κλιμακώσει τις επιθέσεις της κατά των Κούρδων), όσο το κλίμα ανασφάλειας στο εσωτερικό της Τουρκίας, τόσο για τους τούρκους πολίτες όσο και για τους τουρίστες.

Βομβιστική επίθεση σε αμαξοστοιχία

Βόμβα που είχε τοποθετηθεί σε σιδηροδρομικό δίκτυο της ανατολικής Τουρκίας εξερράγη τη στιγμή διέλευσης επιβατικής αμαξοστοιχίας.

Το περιστατικό έγινε σε στοά στην περιοχή της Erzincan στην ανατολική Τουρκία, την Κυριακή.

Το δημοσίευμα σημειώνει ότι η έκρηξη σημειώθηκε στις 2:45 μ.μ., μόλις το τρένο περνούσε μέσα από τη στοά, όπου είχε τοποθετηθεί η βόμβα, με αποτέλεσμα να εκτροχιασθεί και να τραυματισθούν ορισμένοι επιβάτες, ενώ τα αυτοκίνητα τα οποία μετέφερε έπαθαν σοβαρές ζημιές.

Μετά την καταγγελία της βομβιστικής επίθεσης, οι δυνάμεις ασφαλείας που υποπτεύονται ότι είναι αυτονομιστές του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, άρχισαν ελέγχους στην περιοχή.

Τούρκοι ένστολοι νεκροί σε δύο ξεχωριστά περιστατικά στα νοτιοανατολικά

Εικόνα επιστροφής σε παλιότερες εποχές, όταν το Κουρδικό ήταν «θερμό», σχηματίζουν οι εξελίξεις στη νοτιοανατολική Τουρκία, με δύο αιματηρές επιθέσεις να αποδίδονται σε Κούρδους αντάρτες: Τέσσερις αστυνομικοί σκοτώθηκαν από έκρηξη βόμβας που είχε τοποθετηθεί στο δρόμο ενώ, σε ξεχωριστό περιστατικό, ένοπλοι άνοιξαν πυρ σε στρατιωτικό ελικόπτερο την ώρα της απογείωσής του με αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον ενός στρατιώτη.

Τα δύο περιστατικά σημειώνονται ενώ τη Δευτέρα άλλα δύο περιστατικά έχουν συγκλονίσει την Κωνσταντινούπολη: Η βομβιστική επίθεση σε Αστυνομικό Τμήμα και τους πυροβολισμούς στο αμερικανικό προξενείο.

Σύμφωνα με πηγές στις δυνάμεις ασφαλείας που επικαλείται το Reuters το μεσημέρι της Δευτέρας, τέσσερις αστυνομικοί σκοτώθηκαν όταν εξερράγη βόμβα που είχε τοποθετηθεί κατά μήκος οδικής αρτηρίας στην επαρχία του Σίρνακ.

Η επίθεση αποδίδεται, σύμφωνα με τα τοπικά ΜΜΕ, στους Κούρδους αντάρτες.

Παράλληλα, επίσης στο Σιρνάκ, ο στρατός ανακοίνωσε πως ένας στρατιώτης σκοτώθηκε όταν ένοπλοι Κούρδοι άνοιξαν πυρ κατά ελικοπτέρου την ώρα της απογείωσής του.
Στο ίδιο περιστατικό τραυματίστηκαν άλλοι επτά στρατιώτες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στο νησί βρίσκονται πάνω από 6.000 μετανάστες
Ο δήμαρχος της Κω τους υποδέχεται με ανθεδέσμες και μετά... εκπέμπει SOS!!!

Η κατάσταση με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες έχει ξεφύγει εντελώς στην Κω. Ακόμα και πολυτελή... ιστιοφόρα έχουν επιστρατευθεί από τους τούρκους δουλεμπόρους για να μεταφέρουν μετανάστες. Το πρωί ένα πολυτελές ιστιοφόρο, 20 μέτρων, χωρίς σημαία, το οποίο μετέφερε 250 πρόσφυγες κυρίως από Συρία (που πλήρωσαν 2.000 δολάρια ο καθένας στους δουλεμπόρους) προσέγγισε στο λιμάνι της Κω και άρχισε να εκπέμπει σήμα κινδύνου, δήθεν ότι κινδυνεύει να βυθιστεί.

Σκάφος του Λιμενικού που το προσέγγισε αμέσως αποβίβασε τους πρόσφυγες (ανάμεσά τους και μικρά παιδιά) και ο Τούρκος κυβερνήτης του ιστιοφόρου, ωσάν να μην συνέβη τίποτα, έστρεψε το σκάφος προς τα τουρκικά παράλια και ετοιμαζόταν να αναχωρήσει, εάν δεν το σταματούσε το σκάφος του Λιμενικού.

Το ιστιοφόρο βεβαίως κατασχέθηκε, όπως κατασχέθηκαν και εκατοντάδες φουσκωτά σκάφη τα οποία βρίσκονται παρατημένα πλέον στο λιμάνι της Κω, προσφέροντας ένα απίστευτο θέαμα βρώμας και δυσωδίας στους χιλιάδες τουρίστες που έχουν κατακλύσει το νησί.

Την ίδια ώρα ο δήμαρχος του νησιού Γ. Κυρίτσης (έχει εκλεγεί με την στήριξη του ΠαΣοΚ) υποδεχόταν τους ταλαιπωρημένους πρόσφυγες με λουλούδια στο λιμάνι και αμέσως μετά συγκάλεσε έκτακτο και διευρυμένο δημοτικό συμβούλιο στο οποίο μετείχαν όλοι οι φορείς του νησιού (ακόμα και μη κυβερνητικές οργανώσεις) και ένας μόνον βουλευτής, από τους πέντε που έχουν εκλεγεί στα Δωδεκάνησα, ο βουλευτής της ΝΔ κ. Κόνσολας.

Το έκτακτο δημοτικό συμβούλιο διήρκεσε έως το μεσημέρι της Δευτέρας και σ' αυτό διαπιστώθηκαν ότι:

* Ο αριθμός των προσφύγων στο νησί έχει ξεπεράσει τις 6.000

* Αδυναμία αναχαίτισης του κύματος προσφύγων από τις ελληνικές αρχές

* Αναβολή, χωρίς να δοθεί καμία εξήγηση της κυβερνητικής απόφασης για μεταφορά των προσφύγων στην Αμυγδαλέζα

* Οι τουρκικές αρχές κατά παράβαση των συμφωνιών διοχετεύουν με κάθε τρόπο πρόσφυγες στα ελληνικά νησιά, αδιαφορώντας πλήρως για το πρόβλημα.

* Πλήρη απουσία του ΚΕΕΛΠΝΟ από την Κω

* Οι μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, όπως για παράδειγμα οι Γιατροί χωρίς Σύνορα, χρήζουν άμεσης στήριξης.

Αποφασίστηκε η προσωρινή μετακίνηση των προσφύγων από τις παραλίες και από το κέντρο του νησιού σ΄ενα κλειστό γήπεδο (του Ανταγόρα), όπου υπάρχουν τουλάχιστον στοιχειώδη υγειονομικά μέτρα, πλην όμως, θα πρέπει να το εγκαταλείψουν έως τις 17 Αυγούστου. Εάν δεν γίνει κατορθωτό αυτό, την πλήρη ευθύνη, όπως δηλώνει ο δήμαρχος, θα έχει η κυβέρνηση.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι προσπάθειες των Ευρωπαίων να αποτρέψουν για δεύτερη φορά τη διενέργεια δημοψηφίσματος στην Ελλάδα «δοκιμάζουν» την ουσία της ευρωζώνης. Οι κινήσεις της ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ και γιατί είναι λάθος ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.

Η Ευρώπη πρόδωσε τις αξίες της με την Ελλάδα

Η στροφή προς τη λιτότητα και τη νομισματική σύσφιξη το 2010-2011 ήταν μια πολιτική επιλογή: θα μπορούσαν να είχαν γίνει διαφορετικές επιλογές, αναφέρει σχόλιο στους Financial Times.
Αν είχαν γίνει νωρίτερα οι αναδιαρθρώσεις του κρατικού και τραπεζικού χρέους στην Ελλάδα, θα είχε αφαιρεθεί η ανάγκη για τεράστια επίσημα δάνεια διάσωσης.

Το μεγαλύτερο ερώτημα που προέκυψε από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τον περασμένο Ιανουάριο δεν αφορούσε την Ελλάδα. Αφορούσε το αν οποιοσδήποτε εθνικός πληθυσμός που έχει υιοθετήσει το ευρώ μπορεί να εκφράσει ουσιαστικά μια δημοκρατική επιλογή.

Αυτή είναι μια περίπτωση δοκιμασίας του ίδιου του ευρώ. Αν η νομισματική ένωση και η δημοκρατία είναι ασύμβατες, ακόμα και οι πιο πιστοί φίλοι του ευρώ πρέπει να επιλέξουν το δεύτερο.

Ευτυχώς, δεν το κάνουν. Όμως η ευρωπαϊκή πολιτική βασίζεται στην αντίθετη άποψη. Χωρίς μια αλλαγή προσέγγισης, θα πρέπει να οδηγήσει σε αποτυχία.

Ο κατάλογος των πιέσεων επί του αυτοπροσδιορισμού της Ελλάδας είναι μοναδικά μακρύς. Περιλαμβάνει, πρώτον, την έκτακτη μικροδιαχείριση πολιτικής από τους πιστωτές. Δεύτερον, την αδιάντροπη παρέμβαση στις ελληνικές εκλογές από ευρωπαίους ηγέτες που τόσο το 2012 όσο και το 2015 κατέστησαν σαφές πως ήθελαν οι έλληνες να επανεκλέξουν τις ίδιες ανυπόληπτες ελίτ.

Τρίτον, οι τεράστιες προσπάθειες που έγιναν για να αποφευχθεί η οποιαδήποτε δημοψηφισματική αναστάτωση, ή ακόμα και στήριξη, του προγράμματος πολιτικής της ευρωζώνης.

Τον Νοέμβριο του 2011, η γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί, εκφόβισαν τον τότε πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου ώστε να μην εδραιώσει την «ιδιοκτησία» του δεύτερου πακέτου διάσωσης (και των όρων που το συνόδευαν) μέσω δημοψηφίσματος. Αν και η ευρωζώνη απέτυχε να τρομάξει τον ΣΥΡΙΖΑ για να μην διενεργήσει το δημοψήφισμα τον Ιούνιο, δεν είναι ότι δεν προσπάθησε.

Προς τι αυτή η εκπληκτικά αγκαθερή συμπεριφορά ως προς το να επιτρέπεται στους ανθρώπους να κάνουν μια επιλογή; Η απάντηση είναι τόσο προφανής όσο και ανησυχητική. Οι ηγέτες της Ευρώπης φοβούνται πως ο λαός θα επιλέξει λάθος.

Στην Ελλάδα, οι δημοσκοπήσεις είναι αξιοσημείωτα σταθερές σε δυο πράγματα: ότι οι περισσότεροι Έλληνες θέλουν να κρατήσουν ως νόμισμά τους το ευρώ και ότι οι περισσότεροι επίσης απορρίπτουν τις πολιτικές που τους επιβάλλονται από τους πιστωτές θεσμούς, γνωστούς παλαιότερα ως τρόικα. Αυτό σήμαινε το συντριπτικό «όχι» αυτό το καλοκαίρι: και αυτό είναι που θα έδειχνε επίσης το δημοψήφισμα του κ. Παπανδρέου, αν δεν είχε αποτραπεί η διενέργειά του.

Είναι η έκφραση αυτής της συγκεκριμένης προτίμησης –διατήρηση του ευρώ αλλά με διαφορετικές πολιτικές- που η πολιτική ελίτ της ευρωζώνης έχει κάνει το παν για να αποτρέψει. Είναι δικαιολογημένο αυτό; Υπάρχουν τρεις ερμηνείες: η μια είναι υποκριτική, η άλλη φιλανθρωπική και η άλλη κυνική. Και οι τρεις είναι βαθύτατα ανησυχητικές για οποιονδήποτε δημοκράτη.


Η υποκριτική ερμηνεία είναι πως ο ελληνικός πληθυσμός ψήφισε υπέρ του να πάρει τσάμπα περισσότερα χρήματα από άλλους. Αυτό δεν είναι μια νόμιμη επιλογή την οποία δίνει η δημοκρατία. Όμως η κυβέρνηση της Ελλάδας έχει καταφέρει να τα βγάλει πέρα από το 2013. Και ακόμα και πριν από αυτό μόλις το ένα δέκατο των δανείων πήγαν για την κάλυψη πρωτογενών δαπανών. Στην καλύτερη περίπτωση «το ευρώ με εναλλακτικές πολιτικές» σημαίνει μια χρεοκοπία εντός της ευρωζώνης.

Η φιλανθρωπική ερμηνεία είναι πως οι ηγέτες της ευρωζώνης πιστεύουν πως δεν υπάρχει εναλλακτική –πέραν της πλήρους διάλυσης της ευρωζώνης- έναντι των πολιτικών που υποστηρίζουν, οι οποίες αγοράζουν οικονομική στήριξη από τη Γερμανία και άλλες πιστώτριες χώρες με αντάλλαγμα αυστηρή δημοσιονομική και νομισματική πολιτική και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που επιβάλλονται από το κέντρο.

Ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, είναι ο πιο ξεκάθαρος υποστηρικτής αυτής της ιδέας. Υποστηρίζει πως όλα τα μέλη της ευρωζώνης έχουν συμφέρον να διασφαλίσουν πως κανένα μέλος δεν θα είναι καλύτερα αν φύγει από τη νομισματική ένωση, και έχουν δίκιο να ζητούν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να λειτουργήσει καλύτερα η ευρωζώνη.

Η κακεντρεχής ερμηνεία είναι ότι, έχοντας δοκιμάσει την αξιοπιστία τους έναντι πολιτικών που μπορούν δικαίως να κατηγορηθούν ότι καθυστερούν την οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης, οι εδραιωμένες ελίτ δεν αντέχουν να παραδεχθούν ότι είχαν λάθος. Ο ισχυρισμός ότι δεν υπήρχε εναλλακτική δεν μπορεί να επιβιώσει της επίδειξης μιας εναλλακτικής που είναι αποτελεσματική. Έτσι η πολιτική αναγκαιότητα είναι να επιμένουν πως το ευρώ απαιτεί τον σεβασμό της πλειοψηφούσας γνώμης περί παροχής ρευστότητας έναντι ελέγχου –και πως η αμφισβήτηση αυτού αναλογεί σε εγκατάλειψη του ευρώ.

Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια. Αν είχαν γίνει νωρίτερα οι αναδιαρθρώσεις του κρατικού και τραπεζικού χρέους στην Ελλάδα, θα είχε αφαιρεθεί η ανάγκη για τεράστια επίσημα δάνεια διάσωσης. Η στροφή προς τη λιτότητα και τη νομισματική σύσφιξη το 2010-2011 ήταν μια πολιτική επιλογή: θα μπορούσαν να είχαν γίνει διαφορετικές επιλογές. Και η ατζέντα των μεταρρυθμίσεων που τώρα σχηματίζει την ηγεμονική ιδεολογία της Ευρώπης μπορεί ή μπορεί να μην είναι καλή για την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη –η έρευνα του ΔΝΤ δίνει μια ανάμεικτη ετυμηγορία- όμως σίγουρα δεν είναι εκ των ων ουκ άνευ για την επιβίωση του ευρώ. Αν μια χώρα επιλέξει λιγότερο φιλικές προς την ανάπτυξη πολιτικές απ’ ότι άλλες χώρες, θα πρέπει πολύ απλά να αποδεχτεί ότι θα μένει πίσω. Έτσι θα έπρεπε να είναι σε μια ένωση δημοκρατιών.

Ωστόσο, ανυπολόγιστος αριθμός ανεξάρτητων παρατηρητών «αγόρασαν» άκριτα την ρητορική της «μη ύπαρξης εναλλακτικής», χωρίς να αντιλαμβάνονται πως αν αυτό αληθεύει, τότε πρόκειται για έναν τρομερό κατηγορητήριο κατά της νομισματικής ένωσης. Ο στόχος του ευρώ ήταν να ομαλοποιήσει το διασυνοριακό εμπόριο και τις επενδύσεις και να ενισχύσει τους πολιτικούς δεσμούς που αποτρέπουν μια επιστροφή σε εχθρότητες του παρελθόντος. Δεν ήταν να απομακρύνει την όποια επιλογή σε οικονομικά μοντέλα υπό τα οποία επιθυμούν να ζήσουν διάφορα έθνη.

Το γεγονός πως οι εναλλακτικές υπάρχουν, αποτελεί πηγή ανακούφισης, αλλά και απελπισίας. Προσποιούμενη ότι δεν υπάρχουν –και στην περίπτωση της Ελλάδας, προσπαθώντας να επαληθευτεί αυτό κλείνοντας το τραπεζικό σύστημα αντί να εξαναγκάζεται η αναδιάρθρωσή του- η Ευρώπη προδίδει τις ίδιες της αξίες της. Μια από τις πολυτιμότερες εκφράστηκε από τον Βολταίρο: να υπερασπίζεσαι το δικαίωμα του άλλου να εκφράσει και να ζει με μια άποψη, με την οποία διαφωνείς βαθύτατα.

Η Ευρώπη θα πρέπει να έχει πιο ψηλά αυτή την αρχή, και όχι τον δικαιολογημένο σκεπτικισμό της για την ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ. Κάνοντας το αντίθετο είναι μια προδοσία που μπορεί μόνο να αυξήσει την στήριξη προς τους εξτρεμιστές της Αριστεράς και της Δεξιάς.

Financial Times
Πηγή Euroday

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Δρ. Ησαΐας Κωνσταντινίδης

Ζούμε τριγύρω μας την απόλυτη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας (και κοινωνίας) και, συνακόλουθα, την πλήρη διάλυση του πολιτικού συστήματος της χώρας! Είναι ασφαλώς αλήθεια ότι όπου προέκυψαν ανάλογα προβλήματα με τα της Ελλάδας στο παρελθόν, είχαμε και εκεί αντίστοιχες δραματικές καταστάσεις και εξαιρετικά αρνητικές παρενέργειες. Σε κάθε χώρα του Τρίτου Κόσμου, από όπου πέρασε το «ευαγές» ίδρυμα του ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) παρατηρήθηκε τραγική αποσύνθεση της κοινωνίας, αλλά και πρωτοφανής απαξίωση και συρρίκνωση των «παραδοσιακών» πολιτικών δυνάμεων…

Και μέσα σε όλα αυτά, ο κόσμος συνεχίζει να αναζητά «αιμοδιψής» τους υπεύθυνους…

Πλησιάζουμε σε στιγμές κοινωνικού κανιβαλισμού και «απείρου κάλλους», που είναι βέβαιο ότι θα καταλήξουν στην περίφημη «νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου», με συνέπειες ανυπολόγιστες για την πορεία της Ελλάδας!
Είναι και οι τζιχαντιστές λαθρομετανάστες της «κυρίας» Τασίας Χριστοδουλοπούλου στη μέση, αλλά και η απειλή της Τουρκίας, και όλα αυτά μαζί δημιουργούν ένα εκρηκτικό «μείγμα», τα αποτελέσματα του οποίου θα είναι μετά βεβαιότητας ολέθρια…

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα το γραικύλικο πολιτικάντικο σύστημα της Μεταπολίτευσης, αυτό που κατέρρευσε πλέον οριστικά (ειδικά μετά τις ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων πέντε ετών), ο ελληνικός λαός αισθάνεται μία έντονη αποστροφή, αλλά και βαθύτατο μίσος για όλα εκείνα τα πρόσωπα που θεωρεί υπεύθυνα για το κακό που μας βρήκε!
Κι αυτό δεν είναι καθόλου σχήμα λόγου, αρκεί κανείς να πάει στο οποιοδήποτε καφενείο ανά την Ελλαδική επικράτεια, για να δει με τα μάτια του και να ακούσει με τα αυτιά του τι «χολή» και «ξύδι», τι ανεπανάληπτη απέχθεια νιώθουν οι Έλληνες (ανεξαρτήτως ηλικίας και κοινωνικής προέλευσης) για τους «αλήτες προδότες πολιτικούς», όπως αποκαλούν τα δεξιά και αριστερά λαμόγια των παλαιοκομματικών δυνάμεων… Με τι ακατανόμαστες ύβρεις «στολίζουν» τους αλήτες των Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, αλλά (πλέον) και του ΣΥΡΙΖΑ οι Έλληνες, είναι σίγουρα κάτι το πρωτοφανές για τη γενιά μας!...

Όλοι τους πρόδωσαν τη χώρα αυτή και τον λαό της! Ξεπούλησαν το μέλλον του ελληνικού έθνους, ταπεινώνοντας την Ελλάδα σε παγκόσμιο επίπεδο… Φτάσαμε στο σημείο χώρες σχετικά νεοεισερχόμενες στην Ε.Ε., όπως π.χ. η Σλοβακία ή η Σλοβενία, να… κουνούν απειλητικά το δάχτυλο στους Έλληνες και να ειρωνεύονται τον Ελληνισμό!
Αυτό και μόνο το ανεπανάληπτο ρεζίλι αρκεί για να δείξει το μέγεθος της εθνοπροδοσίας και της αλητείας 41 ετών Μεταπολίτευσης! Της καταραμένης Μεταπολίτευσης, που στηρίχθηκε πάνω στο φανταστικό «αίμα» της σατανοκίνητης «γενιάς του Πολυτεχνείου» που μέσα σε μία μόνο γενιά κατέστρεψε την Ελλάδα… Και την κατέστρεψαν μεθοδικά, «χειρουργικά», σαν να επρόκειτο για ξένους πράκτορες. Ήταν άραγε οι συμμετέχοντες στο καρναβάλι του «ένδοξου Πολυτεχνείου» το φθινόπωρο του 1973 πράκτορες ξένων δυνάμεων;

Μόνο την τελευταία πενταετία, άλλωστε, την πενταετία της «κρίσης», όλοι ανεξαιρέτως οι κυβερνώντες τον δύσμοιρο αυτό τόπο ξεπούλησαν και καταξευτέλισαν τη χώρα αυτή και τον λαό της!
Αρχής γενομένης από το 2009 και τη νίκη του Γιώργου Παπανδρέου στις εκλογές, είχαμε την τελευταία σκηνή του ελληνικού δράματος… Ο ΓΑΠ, χωρίς σχέδιο, όπως εκ των υστέρων απεδείχθη, μας έριξε στα «δόντια» των «καρχαριών» της Τρόικας (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ) και η χώρα μπήκε στον «αστερισμό» των Μνημονίων!
Η κυβέρνηση Παπαδήμου συνέχισε την πορεία αυτή της προδοσίας, για να πάει έπειτα τη «σκυτάλη» η συγκυβέρνηση των Σαμαροβουβουζέλων. Με σημερινή (τραγική) απόληξη τα όσα πραγματικά πρωτοφανή και απίστευτα συμβαίνουν με τους απίθανους όντως Τσιπροκαμμένους να οδηγούν την πατρίδα μας απευθείας στην κόλαση της ανυπαρξίας…

Ας δούμε όμως για μία ακόμη φορά τι είχε πει πριν από πολλά χρόνια (κάπου τη δεκαετία του 1980) ο προσφάτως αγιοποιηθείς Γέροντας Παΐσιος. Σύμφωνα με μαρτυρία του αγιορείτη μοναχού Χριστόδουλου, ο Άγιος Παΐσιος (σημ: αγιοκατάχθηκε στις 13 Ιανουαρίου του 2015) είχε αναφέρει κάποτε και τα ακόλουθα δραματικά:
«Αδελφοί, μας εξαπατούν με τερατώδη ψέματα. Δεν πρόκειται με όσα αυστηρά μέτρα και αν λάβουν να ξεχρεώσουμε το χρέος μας αυτό. Γιατί δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς τους η ύπαρξη μιας εύρωστης οικονομικά Ελλάδας. Τι κάνουν λοιπόν; Ενώ βρισκόμαστε σε οικονομικό χάος και δεν μπορούμε ούτε τους τρέχοντες τόκους του χρέους να πληρώσουμε, δημιουργούν τεχνητές κρίσεις με τις γειτονικές μας χώρες, έτσι ώστε φοβούμενοι από τις απειλές τους να ξοδεύουμε τρισεκατομμύρια δραχμές για την αγορά πολεμικών αεροπλάνων, πλοίων κ.α. Ακούμε έτσι συνεχώς για θερμά επεισόδια, αμφισβητήσεις των συνόρων μας, των νησιών μας… Με όλα αυτά μας αποπροσανατολίζουν, για να μπορέσουν με πολύ εύσχημο τρόπο και χωρίς να γίνουν αντιληπτοί να μπουν στο σπίτι μας… Να γνωρίζετε ότι θα ασκήσουν πιέσεις με πολλούς τρόπους, ιδιαίτερα στους πολιτικούς μας άρχοντες… Εμείς όμως ας μην βλέπουμε τους δικούς μας πολιτικούς, αλλά αυτούς που τους τα επιβάλλουν στο παρασκήνιο με τη βία, ύπουλα και εξαπατώντας τους»…
Αυτά είχε πει ο Άγιος γέροντας χρόνια ολόκληρα προηγουμένως! Και πράγματι, δεν είχε απόλυτο δίκιο; Το λέει ξεκάθαρα ο Άγιος Παΐσιος: «Οι γραικύλοι πολιτικάντηδες είναι μαριονέτες στα χέρια των εχθρών του έθνους μας! «Άλλοι» (δηλαδή δυνάμεις ξένες προς τον ελληνισμό και πέρα για πέρα εχθρικές προς τους Έλληνες) είναι αυτοί που τους επιβάλλουν όλα αυτά τα εθνοκτόνα μέτρα και αποφάσεις των τελευταίων δεκαετιών!... Των δεκαετιών της τρισκατάρατης Μεταπολίτευσης… Το είπε έγκαιρα ο Άγιος Γέροντας, το βλέπουμε σήμερα ζωντανά τριγύρω μας…

Βέβαια, πρέπει να αναφερθεί και τι είχε πει ο Άγιος Παΐσιος σχετικά με το τέλος που θα έχουν οι εν λόγω σάπιοι και ανθέλληνες πολιτικάντηδες! Ένα τέλος που θα είναι άξιο με τα βρωμερά «έργα και ημέρες» τους. Είχε πει λοιπόν κάποτε ο Άγιος Γέροντας: «Με τις πέτρες θα πάρει τους πολιτικάντηδες ο λαός»!!! Αλλά, σύμφωνα με μία ακόμη νεότερη και πολύ αξιόπιστη μαρτυρία, ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης είχε επίσης πει και τα παρακάτω λεγόμενα που αξίζει να προσεχθούν ιδιαίτερα από τον λαό μας, όπως και… από τους ίδιους τους πολιτικάντηδες:
«Η παρούσα κατάσταση σύντομα θα ανατραπεί, είναι λίγα τα ψωμιά τους, οι υπεύθυνοι θα φύγουν νύχτα και θα δικαστούν από τον λαό!»…
Πηγή εφημ. «Ελεύθερη Ώρα Κυριακής»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Είπαμε να μην το χοντρύνουμε, αλλά είναι μερικά πράγματα που ξεφεύγουν απ' την δικαιοδοσία της ήπιας κριτικής και χρειάζονται άγριο κράξιμο.

Διότι καλά (μαύρα καλά) τα καινούργια προαπαιτούμενα, ή τα παλιά που δεν είχαν εφαρμοστεί, για να υπογραφεί το νέο μνημόνιο, τρομάρα τους.

Αλλά το να δέχονται εκεί στο υπουργείο Οικονομικών ουσιαστικά να ξηλώσουν μία πετυχημένη και ίσως την μόνη φιλολαϊκή ρύθμιση τούτης της διακυβέρνησης, τις 100 δόσεις για οφειλές προς το δημόσιο, παραπάει! 

Μία ρύθμιση που με το ''καλημέρα σας'' έφερε στα δημόσια ταμεία πάνω από ένα δις ευρώ και που έβγαλε (προσωρινά έστω) τη θηλιά απ' τον λαιμό εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών...
Δεν την παίρνεις πίσω εύκολα, ούτε την καθιστάς αναποτελεσματική με διάφορα τερτίπια, επειδή οι δανειστές-δυνάστες, όχι για κάποιο λογικό λόγο, αλλά για να σε ξεφτιλίσουν, για να δείξουν ποιό είναι τ' αφεντικό, στο ζητούν ως ''προαπαιτούμενο''!

Δηλαδή ρε λεβέντες, σε τί διαφέρετε απ' τους προηγούμενους ξεφτιλισμένους, που οι τοκογλύφοι-απατεώνες ''εταίροι'' τους έβαλαν, για τον ίδιο λόγο (ρύθμιση 100 δόσεων), να ξαναψηφίσουν καταργώντας την προ δεκαημέρου ψήφο τους, που στην αρχή ήταν υπέρ της ρύθμισης;

Να σας πούμε εμείς: στην συνείδησή μας, σε τίποτα!

Κι άμα δεν μπορείτε να πατήσετε πόδι για ένα επιτυχημένο μέτρο, έστω για τα μάτια του κόσμου, έστω για να αισθανθείτε κυβέρνηση, σε τί ακριβώς σας χρειαζόμαστε;
Ασε που με τους ''άλλους'' βρίζαμε και πιό ελεύθερα, χωρίς να φοβόμαστε: ''ρε μπας και κάνουμε λάθος εμείς, κι έχουνε δίκιο αυτοί;''!

Ντροπή ρε, ντροπή!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ευθύνες με ονοματεπώνυμο και έλλειμμα δικαιοσύνης

Μόλις λίγα 24ωρα βρισκόταν στην 3η Μ/Κ Ταξιαρχία “Ρίμινι” στην Ορεστιάδα, ο στρατιώτης που αυτοκτόνησε στη σκοπιά. Είχε παρουσιαστεί με την τελευταία ΕΣΣΟ και μόλις είχε πάρει μετάθεση για την συγκεκριμένη μονάδα. Συνάδελφοί του λένε ότι ήταν παιδί χαμηλών τόνων, ευαίσθητο. Δεν είχε προλάβει να μοιραστεί μαζί τους τα προβλήματα και τις ανησυχίες του. Φαίνεται ότι είχε πολλά και από τα δύο. Όπως πολλά προβλήματα έχει πλέον η συντριπτική πλειοψηφία των στρατεύσιμων αλλά και των στελεχών.

Δυστυχώς τις τελευταίες ημέρες οι ΕΔ ζουν έναν εφιάλτη που υποτίθεται ότι εδώ και πολλά χρόνια είχαμε αφήσει πίσω μας. Οι αυτοκτονίες στο στράτευμα παρουσιάζουν δραματική αύξηση και αυτό φαίνεται ότι δεν έχει γίνει αντιληπτό από την στρατιωτική ηγεσία.

Θα μας πουν για τις ομάδες ψυχολόγων του στρατού που με εντολές Αρχηγών θα παρέχουν υποστήριξη σε στρατεύσιμους και στελέχη. Όλα αυτά μετά από την αυτοκτονία του υπαξιωματικού στην Σάμο. Για τα αίτια της οποίας πολλά λέγονται και ακούγονται και ακόμη περισσότερα ερευνώνται.

Δεν μας είπαν όμως πόσους ψυχολόγους έχει αυτή τη στιγμή στη διάθεσή του το στράτευμα. Και δεν μας λένε τι μπορούν να κάνουν αυτοί οι επιστήμονες, μετά από έξι χρόνια κατά τα οποία τα στελέχη αισθάνονται να είναι ξεχασμένοι απ΄ όλους και κυρίως από τις ηγεσίες τους. Κατά τα οποία οι στρατεύσιμοι παρουσιάζονται σ΄ ένα περιβάλλον που έχει πολύ επιβαρυνθεί, έχοντας να σηκώσουν οι περισσότεροι και τα οικογενειακά προβλήματα που έχει προκαλέσει η ίδια κρίση.

Ποιος ασχολήθηκε σοβαρά, με συνέπεια και επιμονή με τα προβλήματα των στελεχών;
Εκτός από δηλώσεις αναγνώρισης και πίστης για το έργο που παράγουν, ποιο ήταν το χειροπιαστό γεγονός που απέδειξε ότι η στρατιωτική ηγεσία ασχολήθηκε με τους ανθρώπους που διοικεί;
Θα στεναχωρήσουμε πολλούς -μεταξύ των οποίων και “στρατιωτικούς”- αλλά το μοναδικό που έχουν να θυμούνται οι στρατιωτικοί ως πραγματική δικαίωση είναι η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας! Την οποία όμως κανείς δεν του την χάρισε και κανείς δεν τους βοήθησε να την κερδίσουν. Τίποτα άλλο δεν έγινε.

Για τους στρατεύσιμους ποιος ανησύχησε; Για πρώτη φορά στα χρονικά, οι στρατιώτες απέφευγαν να πάρουν την άδειά τους, γιατί δεν έχουν χρήματα ούτε για τα εισιτήριά τους. Δεν βγαίνουν ούτε έξοδο, γιατί ακόμη και τα λιγοστά ευρώ για ένα καφέ μαζί με τους συναδέλφους τους, τους λείπουν!
Δεν είναι γνωστά αυτά στην στρατιωτική ηγεσία;
Ποια ήταν τα μέτρα που ελήφθησαν;

Οι ψυχολόγοι που θα “τρέχουν” πάνω κάτω, μετά από ένα δεκαπενθήμερο με τρεις αυτοκτονίες;
Δύο στελεχών κι ενός στρατεύσιμου;

Αναγνωρίζουμε ότι είναι άδικο να σηκώσει το βάρος μόνος ο σημερινός Α/ΓΕΣ Βασίλης Τελλίδης. Όταν το ΓΕΣ τα τελευταία χρόνια αλλάζει Αρχηγό κάθε… έξι μήνες τι θα έπρεπε να περιμένουμε; Αλλά γι΄ αυτό υπάρχει υπεύθυνος με ονοματεπώνυμο και ο κ.Καμμένος, όπως και οι προκάτοχοί του το γνωρίζουν. Γι αυτό έχουν και μερίδιο ευθύνης. Το ΓΕΣ και ο Στρατός Ξηράς αντιμετωπίστηκαν τα τελευταία χρόνια με τρόπο απαράδεκτα ερασιτεχνικό. Μέρος του “λογαριασμού” πληρώνουμε τώρα. Και φοβόμαστε ότι τα χειρότερα δεν έχουν ακόμη έρθει.

Κλείνοντας θα προτείναμε σ΄ όσους διαχειρίζονται την τύχη του στρατεύματος να ρίξουν μια ματιά στο ρητό της 3ης Μ/Κ Ταξιαρχίας όπου υπηρετούσε ο στρατιώτης μας που αυτοκτόνησε: "ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟΝ ΟΠΛΟΝ ΑΡΕΤΗ", λέει. Η αρετή είναι όπλο που ποτέ δεν μπορούν να σου το αφαιρέσουν, σημαίνει και το υποστήριξε ο Αντισθένης. Ποια απ΄ όλες τις αρετές θα πρέπει να κρατήσουν οι στρταιωτικοί μας ηγέτες από το ΓΕΕΘΑ, το ΓΕΣ, το ΓΕΝ, το ΓΕΑ, μέχρι και την τελευταία γωνιά της Ελλάδας;
Από τις 15 που ανέφερε ο Αριστοτέλης, νομίζουμε ότι σε μία πρέπει να επικεντρωθούν: στη Δικαιοσύνη.
Λείπει πολύ από το στράτευμα…

Πηγή OnAlert

Σχόλιο ιστολογίου: Μήπως θα έπρεπε να ερευνηθεί (αντικειμενικά) ο τρόπος που ασκούν την διοίκηση κάποιοι αξιωματικοί (ιδιαίτερα στο τάγμα της Ορεστιάδας);
Μήπως θα πρέπει να ερευνηθεί η πιθανότητα να καλύπτονται απαράδεκτες συμπεριφορές αξιωματικών (άσκηση buling) οι οποίοι εξωθούν στελέχη και στρατιώτες στα άκρα;
Μήπως έχουν υπάρξει και άλλου είδους μορφές πίεσης που οδήγησαν στην έξοδο στελέχη του στρατού;
Μήπως, θα έπρεπε να γίνονται ψυχομετρικά τεστ στους αξιωματικούς, ιδιαίτερα εκείνων των μονάδων που έχουν "τάση" να εμφανίζονται ακραία περιστατικά;
Τις ερωτήσεις (για το συγκεκριμένο τάγμα στην Ορεστιάδα) τις υποβάλλουμε επειδή γνωρίζουμε πρόσωπα και καταστάσεις που κάθε άλλο παρά τιμούν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γιατί μένουμε στην ευρωζώνη που μας καταστρέφει;

Το χειρότερο που έχει συμβεί στην Ευρώπη είναι ότι το “όραμα” της ενωμένης ηπείρου, έχει ανεπανόρθωτα “τσαλακωθεί”. Η Ελλάδα ήταν και είναι η αφορμή για να ανοίξει η συζήτηση σε πολλές χώρες με κύριο ερώτημα: “τι κάνουμε στην ΕΕ”; Και αναφερόμαστε σε χώρες που δεν έχουν τα μεγάλα δομικά προβλήματα της Ελλάδας, αλλά διαθέτουν και βαριά βιομηχανία και πρωτογενή αγροτική παραγωγή και κτηνοτροφία και τουρισμό!

Η Ιταλία για παράδειγμα. Πριν μερικές μέρες η Ουάσινγκτον Ποστ έθεσε το ερώτημα: τι κάνει μια χώρα όπως η Ιταλία που η οικονομία της αυξήθηκε μόλις κατά 4,6% από την ημέρα ενταξής της στο ευρώ;
“Είναι δύσκολο να πούμε τι πήγε στραβά με την Ιταλία, επειδή τίποτα δεν πήγε ποτέ σωστά. Το μερίδιο της αυξήθηκε κατά 4% το πρώτο έτος της στη ζώνη του ευρώ, αλλά σχεδόν καθόλου στα 15 χρόνια που ακολούθησαν από τότε”!
Η εφημερίδα παρουσιάζει και ένα διάγραμμα που δείχνει την πορεία Ελλάδας και Ιταλίας κατά την διάρκεια συμμετοχή τους στην ευρωζώνη.


Όπως αναφέρει η Ουάσινγκτον Πόστ παρά τις επισημάνσεις του ΔΝΤ για τα διαρθρωτικά προβλήματα που έχει και η ιταλική οικονομία , δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι τελικά το πρόβλημα είναι το ίδιο το ευρώ.
“Είναι πάρα πολύ ακριβό για τους Ιταλούς εξαγωγείς, και υπερβολικά περιοριστικό για την κυβέρνηση που έπρεπε να έχει μειώσει τον προϋπολογισμό της”,γράφει.

Οι συντάκτες του ρεπορτάζ επισημαίνουν την αντίφαση που ζουν οι ευρωπαίοι πολίτες.

"Οι ευρωπαίοι πολίτες μισούν τα μέτρα λιτότητας, αλλά αγαπούν το ευρώ. Έχουν ένα συναισθηματικό δεσμό με ό, τι αυτό σημαίνει. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι το ευρώ είναι ο λόγος που πρέπει να περικόψουν τους προϋπολογισμούς τους. Γι΄ αυτό και τα κόμματα που είναι ενάντια στην λιτότητα υπόσχονται το αδύνατο. Ότι μπορούν να κάνουν περικοπές του προϋπολογισμού των χωρών τους χωρίς να τερματίσουν την ένταξή τους στο ευρώ". Και φέρνουν ως παράδειγμα τα όσα έγιναν στην Ελλάδα. Και κυρίως πως αντιμετωπίστηκε η κυβέρνησή της.

“Το μάθημα ήταν σαφές. Να μην εκλέγονται κόμματα που είναι κατά της λιτότητας. Όμως, τουλάχιστον στην Ιταλία, αυτά τα κόμματα έχουν μάθει το αντίθετο μάθημα. Δεν αποκλείουν την έξοδο από το ευρώ”.

Ενδεικτικά αναφέρουν τα όσα υποστηρίζει ο Beppe Grillo, ο κωμικός που έγινε πολιτικός και είναι επικεφαλής του δεύτερου πιο δημοφιλούς κόμματος της Ιταλίας, του Κινήματος Πέντε Αστέρων. Ο Grillo αναφερόμενος στην επιλογή Τσίπρα να συμφωνήσει σε όσα του ζήτησαν οι Ευρωπαίοι με αντάλλαγμα την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ είπε ότι “ήταν η θανατική του καταδίκη”.

Όλα αυτά κάνουν βεβαιότητα αυτό που μέχρι τώρα απλά ακούγαμε ως υποψία. Η Ευρώπη , η ΕΕ έτσι όπως την φανταζόμασταν δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ. Κι όπως τη ζούμε είναι πολύ πιθανότερο να υποθέσουμε ότι οδεύει προς την αυτοκαταστροφή της με …γερμανική ακρίβεια.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου