Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Μαρ 2017


Ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Νουμάν Κουρτουλμούς ανακοίνωσε ότι η τουρκική κυβέρνηση διακόπτει τις διπλωματικές της σχέσεις, υψηλού επιπέδου, με την Ολλανδία, μη επιτρέποντας την επιστροφή στην Τουρκία του Ολλανδού πρέσβη, έπειτα από την διένεξη που σημειώθηκε το βράδυ του Σαββάτου στο Ρότερνταμ με υπουργούς της τουρκικής κυβέρνησης.

«Λάβαμε την απόφαση ότι μέχρι να εκπληρωθούν οι όροι που έχουμε θέσει, δεν θα επιτραπεί στον Ολλανδό πρέσβη στην Τουρκία να επιστρέψει στην χώρα», τόνισε ο Τούρκος αντιπρόεδρος μετά από την σύγκληση του υπουργικού συμβουλίου. Ο Ολλανδός πρέσβης βρίσκεται αυτή την στιγμή εκτός Τουρκίας.

«Κάνουμε ακριβώς αυτό που μας έκαναν. Δεν επιτρέπουμε σε αεροπλάνα στα οποία επιβαίνουν Ολλανδοί διπλωμάτες ή διπλωματικές αποστολές να προσγειωθούν στην τουρκική επικράτεια, ούτε να χρησιμοποιούν τον εναέριο μας χώρο», τόνισε σε μια συνέντευξη Τύπου ο Τούρκος αντιπρόεδρος. «Εκείνοι που δημιούργησαν αυτή την κρίση είναι οι υπεύθυνοι για να την επιλύσουν», συμπλήρωσε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με 18 παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από κατασκοπευτικό αεροσκάφος τύπου CN-235 και άλλες 2 από μαχητικά ξεκίνησαν την εβδομάδα οι Τούρκοι, εμφανίζοντας σαφώς τις προθέσεις τους να επιμείνουν στην προκλητική τακτική τους, την ίδια στιγμή που οι ρητορική του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ολοένα και εντείνεται.

Συνολικά 20 φορές παραβιάστηκε ο ελληνικός εναέριος χώρος τη Δευτέρα, από δύο κατασκοπευτικά αεροσκάφη και 2 μαχητικά, τα οποία πέταξαν σε σχηματισμό στο Βορειοανατολικό, Κεντρικό και Νοτιοανατολικό Αιγαίο.

Εκτός των παραβιάσεων, καταγράφηκαν και 4 παραβάσεις του FIR Αθηνών. Τα παραπάνω αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Το ενδεχόμενο ενός άμεσου θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο είναι πλέον σφόδρα πιθανό. Κάποιοι ίσως ακόμη βαυκαλίζονται με διάφορες παρερμηνείες, αλλά είναι εκτός τόπου και χρόνου. Το έθνος, ο απανταχού της γης Ελληνισμός, σύσσωμος και ομόψυχος να απαντήσει στην απειλή.

Καθήκον μας πρώτον, η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας που είναι σοβαρότερη από σοβαρή! Χιλιομαρτυρημένη αλήθεια, «αν θέλεις ειρήνη, να προετοιμάζεσαι για πόλεμο». Si vis pacem para bellum (Βεγέτιος).

Τουρκικά ποσοτικά πλεονεκτήματα εξουδετερώνονται με ελληνικά ποιοτικά, αν υπερβούμε ηγεσίες και λαός το εγγενές φοβικό σύνδρομο και την ηττοπάθεια που μας κατατρύχει. Αείποτε ιδεοληπτική η πεποίθηση ότι μια ένοπλη αναμέτρησή μας είναι τάχα καταδικασμένη. Αν αυτοί που απελευθέρωσαν, ή μεγάλωσαν την Ελλάδα διακατέχονταν από αυτό το αίσθημα, θα ήμασταν ακόμη ραγιάδες!

Ασφαλώς το κράτος, λόγω των εγκληματικών μνημονίων, είναι αδύνατο να ανταποκριθεί στις οικονομικές απαιτήσεις της συγκυρίας. Το βάρος θα το σηκώσει το Έθνος, όπως το είχε πράξει τότε στην ηρωική προέλαση τού 1910-20 περιάγοντας την Οθωμανική αυτοκρατορία στο χείλος της καταστροφής.

Να ξεσηκώσουμε την Ομογένειά μας στα τέσσερα σημεία του ορίζοντος, αρχίζοντας από τους Ελληνοαμερικανούς, που με το πολιτικό τους χρήμα και τις προσωπικές διασυνδέσεις τους επηρεάζουν τα αμερικανικά κέντρα αποφάσεων. Παρότρυνση να μιμηθούν τους Μεγάλους Ευεργέτες του Γένους, που συναγωνίσθηκαν μεταξύ τους σε ανάλογη κρίσιμη περίοδο του Ελληνισμού, ποιος θα πρωτοβοηθήσει την πατρίδα. Να εντοπίσουμε τάχιστα συγκεκριμένους «πολιορκητικούς κριούς», ικανούς να εμπνεύσουν και να ενθουσιάσουν και τους άλλους.

Επείγει μία Διακομματική Επιτροπή από στελέχη που πιστεύουν στη σοβαρότητα της αποστολής, να μεταβεί «χθες» στις Η.Π.Α. Στόχος της η δραστηριοποίηση των Ομογενών προς δύο κατευθύνσεις: α) την προσωπική συνεισφορά τους, β) την παρέμβασή τους στους αξιωματούχους της νεάς αμερικανικής αντμινιστρέισιον, πριν τους προσεταιριστούν ανθελληνικά λόμπι (τουρκικό, αλβανικό κ.λπ.). Επείγει η συγκρότηση μόνιμου ενδοαμερικανικού Ελληνικού Μηχανισμού επηρεασμού των αμερικανικών κέντρων. Έκκληση σε συναγερμό των απανταχού της γης Πανελλήνων. Θα ανταποκριθούν, αρκεί η πρωτοβουλία να γίνει υπερκομματικά, με υπευθυνότητα και σοβαρότητα.

Ούτε απλή υποψία για τους στρατιωτικούς εκβιασμούς από Τουρκία έχει περάσει τον Ατλαντικό. Προς Ομογενείς και τα διεθνή φόρα να φτάσει τάχιστα το αποδεικτικό υλικό των νεοοθωμανικών λεονταρισμών.

Ώρα να συνειδητοποιήσουμε ότι ανάσχεση του τουρκικού επεκτατισμού με διάλογο με τον επιδρομέα δεν γίνεται. Απαιτείται αποτρεπτική στρατηγική ισχύος και πολιτικοδιπλωματική δράση ικανή να τον πειθαναγκάσει να τα «μαζέψει». Το προειδοποίησε ο πρωτομάρτυρας της Ελευθερίας μας Ρήγας Βελεστινλής:
«Τα έθνη που δεν μας ψηφούν/ Πατρίδα, Γένος, ονειδούν/ ας ίδωσιν ανδρείαν/ και ας λάβωσι δειλίαν».
Ανάλογη πρωτοβουλία να αναληφθεί ταυτόχρονα προς Ρωσία.

Ένα συγκλονιστικό γεγονός εθνικών διαστάσεων όπως η σκαιά τουρκική απειλή πρέπει να δράσει αφυπνιστικά και ενοποιητικά για τον όλο Ελληνισμό.

Και μη λησμονούμε ποτέ τον πολλαπλασιαστή της ισχύος μας, το ΦΡΟΝΗΜΑ.

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης
E-mail: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είμαι βέβαιος ότι πολλοί Ελληνες παρακολουθούν με αγαλλίαση τη διαφαινόμενη ευρωτουρκική κόντρα, θεωρώντας ότι ήρθε η ώρα να ενοχληθούν και κάποιοι στην Εσπερία από το «ασίκικο» στιλάκι των γειτόνων. Προσοχή, όμως. Ολη αυτή η κλιμακούμενη διένεξη ενέχει στοιχεία πολιτικού θεάτρου. Και όταν σβήσουν οι προβολείς, μπορεί οι πρωταγωνιστές του καβγά να φύγουν αγκαλιασμένοι στα καμαρίνια.

Ο Ερντογάν δεν έχει τίποτε να χάσει από αυτή την ιστορία. Ισα ίσα την επιδιώκει. Το «τζαρτζάρισμα» με τους κεντροευρωπαίους τον βολεύει πολιτικά, γιατί κολακεύει τα σοβινιστικά απωθημένα των Τούρκων, που νιώθουν ότι παίρνουν ρεβάνς από τους… Φράγκους ως απόγονοι της πάλαι ποτέ κραταιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ταυτόχρονα ξυπνάει και τα θρησκευτικά ανακλαστικά των ισλαμικών μαζών που τον στηρίζουν και θεωρούν τους χριστιανούς ιστορικό αντίπαλο.

Ολη αυτή η εθνικιστική συσπείρωση ευνοεί αφάνταστα τον Τούρκο πρόεδρο εν όψει του κρίσιμου δημοψηφίσματος για τη μετατροπή του σε… «σουλτάνο» και με τη βούλα! Ιδιαίτερα οι πληθυσμοί των Τούρκων της διασποράς, πολλοί από τους οποίους έχουν δικαίωμα ψήφου, αποτελούν κύριο στόχο της προεκλογικής στρατηγικής Ερντογάν. Στην Ευρώπη αισθάνονται κοινωνικά αποξενωμένοι και αποκλεισμένοι, οπότε μία τεχνητή ένταση με τα κράτη που τους φιλοξενούν τους κάνει να έρθουν πιο κοντά με τη «μητέρα-πατρίδα» και τον ηγέτη που σήμερα την εκπροσωπεί.
Μέσα στον αναβρασμό ευνοούνται, όμως, πολιτικά και ορισμένοι Ευρωπαίοι που θυμήθηκαν να κουνήσουν το δάχτυλο στους Τούρκους, ακριβώς γιατί έχουν μπροστά τους και αυτοί εκλογικές αναμετρήσεις.

Δεν θα μιλήσω για τον όψιμο «τσαμπουκά» του Ολλανδού πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε, που ήταν…καραστημένος, ακριβώς επειδή νιώθει καυτή στον σβέρκο του την ανάσα του ξενοφοβικού και αντιισλαμικού κόμματος του Γκερτ Βίλντερς. Ηταν απολύτως αναγκαίο πολιτικά να δώσει διαπιστευτήρια εθνικής αξιοπρέπειας έναντι των «αλλόθρησκων» Τούρκων.

Στα ίδια νερά, αν και με λιγότερη όρεξη, ψαρεύει και η Μέρκελ. Μόνο που από αυτήν τη συγκυριακή ένταση η Ελλάδα δεν έχει λόγο να χαίρεται ή να χαμογελά. Θέατρο είναι, ξαναλέω, και στο βάθος Ευρωπαίοι σαν τους Ολλανδούς παραμένουν εξαιρετικά τουρκόφιλοι, ενώ οι Γερμανοί και να ήθελαν δεν μπορούν να κρύψουν τη διαχρονική αγάπη τους προς τη γειτονική χώρα.

Επιμύθιον: Οι ψευτοτσαμπουκάδες, ακόμη και αν κλιμακωθούν τις επόμενες μέρες, δεν προσφέρουν το παραμικρό εχέγγυο στήριξης σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης. Πιο πιθανό είναι να συμβεί το ακριβώς αντίθετο και οι Γερμανοολλανδοί να τη κάνουν γυριστή...

Γιώργος Χαρβαλιάς
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το ΓΕΣ, όπως όλα δείχνουν θα ενεργοποιήσει εκ νέου μέχρι 1-2 Απριλίου το στρατιωτικό φυλάκιο στην περιοχή του χωριού Πληκάτι, στον Γράμμο

Φαίνεται ότι ο νέος Αρχηγός ΓΕΣ, Αλκιβιάδης Στεφανής, αποφάσισε να υλοποιηθούν αποφάσεις που εκκρεμούν εδώ και καιρό. Μάλιστα, ο στρατηγός Κωσταράκος των επαίνεσε, επειδή η υπόθεση αναδιοργάνωσης των Ενόπλων Δυνάμεων, με αποκέντρωση, αποφασίστηκε να υλοποιηθεί μετά από… 17 χρόνια.

Ενδεχομένως, σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η μη πραγματοποιηθείσα μέχρι σήμερα υπόσχεση του Πάνου Καμμένου για ενίσχυση της μεθορίου προς τη Αλβανία, όπου αποφασίστηκε (με την ελπίδα ότι δεν θα παραμείνει πάλι απραγματοποίητη απόφαση) να ενισχυθούν σημαντικά οι στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή αυτή, ενώ παράλληλα ανοίγει εκ νέου αδρανοποιημένο φυλάκιο στον Γράμμο, σύμφωνα με τις πληροφορίες του ArmyNow.Net.

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες του ηπειρωτικού Τύπου, ο Αρχηγός ΓΕΣ έχει δηλώσει στον δήμαρχο Κόνιτσας ότι θα γίνουν ενέργειες για να ενισχυθεί η μεθόριος, με ενέργειες που προβλέπουν ακόμα και πιο συχνή παρουσία κλιμακίου της Β’ Μοίρας Καταδρομών, πέραν της τυπικής 5νθήμερης άσκησης που συνήθως προγραμματιζόταν.

Να σημειώσω βεβαίως, πως αυτή η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων στην μεθόριο, δεν υπονοεί αντιμετώπιση ενδεχομένου ένοπλης σύγκρουσης με τις αλβανικές ένοπλες δυνάμεις (των 8.000 στρατιωτών και πεπαλαιωμένου υλικού), αλλά τον αποκλεισμό των διόδων μέσω των οποίων εισέρχονται και εξέρχονται Αλβανοί ληστές, έμποροι ναρκωτικών, λαθροϋλοτόμοι (επειδή ενοχλεί ο όρος "λαθρο-", να τους αποκαλώ παράτυπους υλοτόμους;).

Το ΓΕΣ, όπως όλα δείχνουν, έρχεται να υλοποιήσει τώρα τις εξαγγελίες που είχε κάνει τον Δεκέμβριο ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, ενεργοποιώντας εκ νέου το στρατιωτικό φυλάκιο στην περιοχή του χωριού Πληκάτι, στον Γράμμο. Το φυλάκιο είχε κλείσει το φθινόπωρο του 2012 και σύμφωνα με τις πληροφορίες έχει ήδη δοθεί εντολή στο 583 ΜΠ/ΤΠ στην Κόνιτσα να κάνει την απαραίτητη προετοιμασία για την ενεργοποίηση του στρατιωτικού φυλακίου, μέχρι 1-2 Απριλίου σύμφωνα με πληροφορίες.(Το θέμα συζήτησε και ο αναπλ. υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Βίτσας με τον δήμαρχο Κόνιτσας στην πρόσφατη επίσκεψή του στην περιοχή με αφορμή τις εορταστικές εκδηλώσεις για την απελευθέρωση).

Από την άλλη πλευρά των συνόρων, η Αλβανίδα υπουργός Άμυνας, δεν κρύβει τις προθέσεις της, ρίχνοντας συνεχώς βέλη κατά του Πάνου Καμμένου. Ίσως δεν την τίμησε με την παρουσία του, όταν η κα Μίμι Κοντέλι διέπρεπε ως χορεύτρια σε νυχτερινό κέντρο της λεωφόρου Συγγρού. Και η οποία καταγοήτευσε τον τέως υπουργό Εθνικής Άμυνας Δ. Αβραμόπουλο, όταν η Κοντέλι επισκέφτηκε επισήμως την Ελλάδα, και της υποσχέθηκε ότι «είναι έτοιμος να στηρίξει τις Ένοπλες Δυνάμεις της Αλβανίας πάντοτε και παντού».

Με αφορμή την επίσκεψη του Πάνου Καμμένου στην Κόνιτσα, κατά τον παρελθόντα Δεκέμβριο ο υπουργός είχε δηλώσει πως στέλνει «Από την Ήπειρο, το μήνυμα ενίσχυσης της παρουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτό έχει συντονιστεί με αξιολογήσεις, με ασκήσεις των Ειδικών Δυνάμεων και με τον εμπλουτισμό των Μονάδων στην περιοχή της Ηπείρου, που πράγματι βιώνει ένα μεγάλο πρόβλημα, περισσότερο ασφάλειας, όχι απειλής της εθνικής κυριαρχίας, διότι δεν απειλούμεθα».

Και απαντώντας στις προκλητικές δηλώσεις του Έντι Ράμα είχε τονίσει: «Οι τελευταίες ανιστόρητες δηλώσεις του κ. Ράμα, θα πρέπει να μας ξαναφέρουν στη μνήμη ότι αυτοί για τους οποίους μιλάει ήταν συνεργάτες των ναζί. Ήταν αυτοί που στον πόλεμο ήταν με την πλευρά των ηττημένων. Δεν θα δεχθούμε τέτοιου είδους προκλήσεις. Δεν θα δεχθούμε τέτοιου είδους αναφορές οι οποίες προσβάλουν και την ιστορία, αλλά και το διεθνές δίκαιο».

Επ’ αυτών, η Μίμι Κοντέλι απάντησε σε ερώτηση βουλευτή στο αλβανικό Κοινοβούλιο: «Δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί ο οποιοσδήποτε πολιτικός στα Βαλκάνια φορά στρατιωτική στολή και προσπαθεί να ξυπνήσει τα φαντάσματα του παρελθόντος. Έχουν παρέλθει οι εποχές των υπολοχαγών. Δώστε στην ειρήνη μία ευκαιρία», έγραψε στο Facebook.

Αλλά, και εξήγγειλε στρατιωτική ετοιμότητα στην Αλβανία, υπερασπίζοντας το νόμο σχετικά με την αναδιοργάνωση των ενόπλων δυνάμεων της Αλβανίας, απαντώντας σε ερωτήσεις βουλευτών σχετικές με πιθανές απειλές από γείτονες για την ασφάλεια της χώρας. Στην Εθνική Επιτροπή Ασφάλειας είπε: «Συχνά οι γείτονές μας (οι Έλληνες) φωνάζουν συνθήματα για εσωτερική πολιτική κατανάλωση. Αλλά ορισμένα από τα συνθήματα ή δηλώσεις με κάποιο τρόπο θίγουν την κυριαρχία και την αξιοπρέπεια των Αλβανών και της Αλβανίας».
Η ιστοσελίδα «albeu.com» αναφέρεται σε δηλώσεις της υπουργού για «στρατιωτικές ασκήσεις των Ελλήνων στα νότια σύνορά μας» μέσα από τις πολεμοχαρείς δηλώσεις του (Έλληνα) υπουργού Άμυνας, Πάνου Καμμένου, αλλά η παράγραφος αυτή δεν υπάρχει στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου Άμυνας της Αλβανίας, η οποία παρουσιάζει όλη τη συνεδρίαση της αλβανικής Επιτροπής.

Μακεδών
Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Τάσος Συμεωνίδης
Ακαδημαϊκός Σύμβουλος RIEAS


Από καταβολής Νεωτέρας Ελλάδος οι έλληνες πολιτικοί έχουν δύο κύριες απασχολήσεις ως πατέρες του Έθνους: το βόλεμα των αναρίθμητων «φυλών» της ελληνικής κοινωνίας στο Δημόσιο και την ακατάσχετη, κενή, και ασυνάρτητη λογοδιάρροια.

Πρώτες επιλαχούσες απασχολήσεις πέραν αυτών έρχονται η παθολογική ψευδολογία και οι κοκορομαχίες εντός και εκτός του «ναού της δημοκρατίας» ήγουν του πολυπαθούς κοινοβουλίου.

Σήμερα, το φιλοθεάμον κοινόν, δηλαδή το σύνολο του «κυρίαρχου» λαού, απλώς παρακολουθεί ψηλαφίζοντας το κινητό του και ρουφώντας έναν ακόμα «latte», και, από καιρού εις καιρόν, ψηφίζει σε «δημοκρατικές» εκλογές, που βεβαίως δεν ήσαν και ιδιαιτέρως δημοκρατικές πολλές φορές, ούτω επιβεβαιώνοντας την λαϊκή εμπιστοσύνη στους «ηγέτες» μας ή, κατ’ άλλον γλωσσικό κόσμημα, στους «μπροστάρηδες» μας.

Ο μηχανισμός αυτός, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν απέδωσε ποτέ ιστορικώς τα δέοντα και αναγκαία, δηλαδή•
● κυβερνήσεις με
● ισορροπημένες και τίμιες σχεδιάσεις, με προεξάρχουσα συνείδηση ότι η απάτη, η κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, και τα κακουργήματα της διαφθοράς πρέπει να καταδιώκονται και να τιμωρούνται απηνώς•
● με γνώση του βαρύτατου καθήκοντος της προστασίας μιας αποδεκτής κοινωνικής ισορροπίας-φραγμό στις ακρότητες και τους χυδαίους πειραματισμούς διαφόρων «εκσυγχρονιστών» κυρίως σοσιαλίζουσας κοπής•
● με προσήλωση στη πολυδιαφημισμένη «ανεξαρτησία» της δικαιοσύνης που στην ουσία ουδέποτε έγινε ιδιαιτέρως σεβαστή•
● και με μοναδική πυξίδα την εξασφάλιση της Πατρίδας και της εδαφικής της ακεραιότητας με κάθε θυσία.

Πασχίζουν οι ιστορικοί και οι «έγκυροι» γλειψιματίες σχολιαστές, πλην ελαχίστων, να φτιασιδώσουν τα απαράδεκτα δημιουργώντας, καλλιεργώντας, και αγιογραφώντας «εθνάρχες,» «σιδερένιους,» και «εθνοσωτήριους». Αλλά τα «είδωλα» μένουν κούφια και σαθρά.

Αργά ή γρήγορα όλοι αυτοί οι «ηγέτες» αποδεικνύονται (και αποδείχθηκαν) όχι ατσάλινοι, όπως τους θέλει η ελληνική αυταπάτη και ανοησία, αλλά γενικώς μέτριοι προς χείριστοι, με την επιπλέον διάκριση της επαγγελματικής τους προσπάθειας για διάχυση του διαβρωτικού κομματισμού και την καθιέρωση «ισότητας» προς τα κάτω.

Η περίφημη Μεταπολίτευση υπήρξε το άριστο εργαστήριο ενός Έλληνος Δρος Φρανκενστάϊν για την επαναφορά στη ζωή των αναγκαστικά συνταξιοδοτημένων από την χούντα «ηγετών» μετά την 21/4/1967.
Το παροιμιώδες «ρολόϊ της ιστορίας» ξανάρχισε αμέσως να κτυπά μόλις η χούντα κατέρρευσε και αποκατέστησε έτσι την σύνοδο των «σωτήρων» της χώρας ανασύροντας τους από τον χώρο απόθεσης υλικών κατεδαφίσεως της δεκαετίας ’60 που κανείς πλέον δεν θυμάται.
Το τι επακολούθησε το γνωρίζουμε όλοι.

Η σημερινή αδιέξοδος κατάσταση δεν είναι παρά η πλέον πρόσφατη μετάλλαξη της βαριάς πολιτικo-κοινωνικής κακοήθειας που εισέβαλε στο σώμα της Ελλάδος στα αμέσως μεταπολιτευτικά χρόνια.

Το απαύγασμα της αποκατασταθείσας «δημοκρατίας» ήταν να μεταβληθούν οι παρά λίγο σταλινικοί δικτάτορες του 1946-49 σε «πλέριους δημοκράτες», άσπιλους, αθώους, και χειροκροτούμενους ακόμη και από ορισμένους που τους πολέμησαν στα βουνά για να σώσουν την χώρα από τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» του παππούλη Γιόζεφ που κι αυτός εγκατέλειψε τους «δημοκράτες» με την γνωστή του ευκολία στη μοίρα τους.

Οι δήθεν «συντηρητικοί» τσακίστηκαν να προσαρμοσθούν ακατανόητα στα νέα «δημοκρατικά ήθη» και αποδέχτηκαν χωρίς τσιμουδιά μια ευρύτατη αποσάθρωση του δημοσίου και του ιδιωτικού από μισαλλόδοξες και εξωφρενικές «τρίτες πορείες» προς την Ουτοπία -- υποβοηθούμενες από εξοντωτική σπατάλη και εκρηκτικό δανεισμό, πολιτικό αμοραλισμό, και την προώθηση και ατράνταχτη εγκατάσταση του θεσμού της πολιτικής φάρας με χροιές της ιδιότυπης «τιμής» του οργανωμένου εγκλήματος.

Έγιναν έτσι, σταλινικοί και «συντηρητικοί», εις σάρκαν μίαν μοιράζοντας το παιχνίδι και πλουτίζοντας αναλόγως (ουδείς ορθόδοξος μαρξιστής είναι πτωχός και ουδείς σκληρός ‘συντηρητικός’ δεν προσπερνά το παράδειγμα του ορθοδόξου μαρξιστού).

Οι απόγονοι αυτών των μεταπολεμικών ψευδαργύρων Φαραώ του έθνους ακόμη ταλαιπωρούν την χώρα• παιδιά, παιδιά των παιδιών, εγγόνια, ανιψιοί και ανιψιές, έμπιστοι παρατρεχάμενοι, ακολουθούμενοι από τάγματα υποτακτικών, παίζουν την χώρα στη ρουλέτα και περνούν καλά και μεις χειρότερα.

Οι απόγονοι αυτοί μάλιστα αποδεικνύονται αβυσσαλέα χειρότεροι από τους προπάτορες τους, συναγωνιζόμενοι στις «υπερβατικές» ανοησίες, στις συνεχείς «παρεμβάσεις» για τα μηδαμινά και στις προσεκτικές αποστάσεις από τα δύσκολα, στις ξιπασμένες και ανέξοδες αυτό- αναλύσεις του πώς θα σώσουν την χώρα, και στις αχαλίνωτες αγράμματες σάχλες του «ποσταρίσματος» τους στα «σόσιαλ μίντια».

Και το ερώτημα ανακύπτει: τι έπραξε ο «κυρίαρχος» λαός για να αντισταθεί στα χρόνια που ακολούθησαν τα «πέτρινα» εκείνα της στρατοκρατίας και που έχουν δώσει έναυσμα για τόσες διηγήσεις και ιστορίες κατά φαντασίαν «αντίστασης» στις οποίες μπροστά τους αυτές για τις πραγματικές ματωβαμένες θυσίες της Κατοχής ωχριούν;

Η απάντηση είναι εύκολη: Έπραξε ελάχιστα μέχρι τίποτα.

Συμπαρασύρθηκε αδιαμαρτύρητα από την «πρόοδο» που σάρωσε ό,τι ελάχιστα θεμέλια είχε ακόμα η τότε η ελληνική κοινωνία.

Δέχτηκε την κατάλυση της οικογένειας• την διάλυση της Παιδείας• την ανασκολόπιση της ιστορίας και την μανιασμένη καταπολέμηση της εθνικής μνήμης• την ποινικοποίηση του πατριωτισμού• την αποδοχή της πρόστυχης «πολιτικής ορθότητας» και της εισαγόμενης «ισότητας»• την αποδοχή της καταδίωξης και κοινωνικής καταστροφής των κάποιων άμοιρων σκεπτόμενων• την μεταβολή του ήδη οριακά πρωτόγονου πολιτικού βίου σε μάντρα διαφθοράς, κλοπής, ασυνειδησίας, κατάχρησης, και «εκσυγχρονισμένου» συμμοριτισμού και τόσων άλλων μοιραίων ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός.

Με την «ηγεσία» των μηδαμινών και αποτυχημένων μάγων ο Έλληνας, του οποίου «ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει», βρέθηκε αλυσοδεμένος θρανίτης εις τας κώπους της γαλέρας μιας μακάβριας ολοκληρωτικής «διάσωσης» καταδικασμένος σε ισόβια από τους ευρωπαίους μαρσάλους και τους νεοφιλελεύθερους δικτάτορες.

Αλλά η θεομηνία αυτή δεν φαίνεται να συνετίζει ή να κινητοποιεί κανέναν.
Άκρα του τάφου σιωπή τυλίγει την φιλότιμο Ελλάδα που παρακολουθεί ως θεατής, βουβή και τρομοκρατημένη, τον τεμαχισμό του σώματος της σε «φιλέτα» και «παϊδάκια» αναλόγως της διαθέσεως των μαρσάλων, με τους έλληνες «ηγέτες» να χοροπηδούν αδιάκοπα σαν απελπισμένοι γελωτοποιοί και που και που να μουρμουρίζουν ξέπνοα για την καθυστέρηση της «αξιολόγησης.»

Και σήμερα παρακολουθούμε, στο απόγειο της μεταπολιτευτικής αυτής πανδαισίας, the Theater of the Grotesque των παρόντων «ηγετών», με εκδρομική περιβολή πρώτης γυμνασίου και τετάρτης ποιοτικής κατηγορίας, αλογοουρές, σακίδια, με φρικαλέα «ελληνικά» κ.λπ., ανθρώπους που είναι ανίκανοι να «χωρίσουν δυό γαϊδάρων άχερα», να προσποιούνται ότι «σκληρά» διαπραγματεύονται τις τύχες μας με τον συρφετό των ορνέων όταν η άνευ όρων παράδοση τους είναι πια το ίδιο χιλιοπαιγμένο δράμα που ξεκίνησε στο Καστελόριζο το 2010.

Όλοι αυτοί οι ολέθριοι, ανίκανοι, και ευτελείς θα χαθούν φυσικά «στο χρονοντούλαπο της ιστορίας», αλλά χωρίς δυστυχώς την παραμικρή υποδειγματική τιμωρία. Τα θαύματα τους όμως θα έχουν κατεδαφίσει και το κράτος και το έθνος που, έτσι και αλλιώς, φθίνει δημογραφικά με απελπιστικούς ρυθμούς οι οποίοι δεν συγκίνησαν ποτέ, και δεν συγκινούν, κανέναν.

Με το καλό λοιπόν.
Όλα εδώ πληρώνονται.

Πηγή RIEAS


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Τουρκία θα πρέπει να επανεξετάσει μέρος της συμφωνίας της με τις Βρυξέλλες για το προσφυγικό-μεταναστευτικό, μετέδωσε το πρακτορείο Anadolu επικαλούμενο δηλώσεις του υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, σε μια περίοδο που βαθαίνει το ρήγμα μεταξύ της Άγκυρας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αφορμή την απαγόρευση σε τούρκους υπουργούς να συμμετάσχουν σε προεκλογικές συγκεντρώσεις σε ευρωπαϊκές χώρες.

Σύμφωνα με το πρακτορείο, ο υπουργός Omer Celik φέρεται να είπε ότι θα έπρεπε να επανεξεταστεί η πτυχή εκείνη που αφορά τις χερσαίες διελεύσεις των προσφύγων και μεταναστών από την Τουρκία στην Ευρώπη, αναφερόμενος προφανώς στη συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Βρυξελλών για την αναχαίτιση των μεταναστευτικών ροών που επιτεύχθηκε πριν από έναν χρόνο.

Το υπουργικό συμβούλιο της Τουρκίας αναμένεται σήμερα να εξετάσει την επιβολή κυρώσεων σε βάρος της Ολλανδίας. Ο Celik άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής τιμωρητικών μέτρων λόγω της άρνησης των ολλανδικών αρχών να επιτρέψουν σε υπουργούς της τουρκικής κυβέρνησης να εκφωνήσουν ομιλίες σε προεκλογικές συγκεντρώσεις ενόψει του δημοψηφίσματος για την αναθεώρηση του συντάγματος στην Τουρκία.

«Θα επιβάλλουμε οπωσδήποτε κυρώσεις σε βάρος της Ολλανδίας»

Η Τουρκία "θα επιβάλει οπωσδήποτε κυρώσεις" σε βάρος της Ολλανδίας, είπε συγκεκριμένα σήμερα ο τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες, την ώρα που η διπλωματική διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών εταίρων στο ΝΑΤΟ, με επίκεντρο τη διεξαγωγή πολιτικών εκδηλώσεων στο εξωτερικό ενόψει του δημοψηφίσματος, συνεχίζει να κλιμακώνεται.

Ο πρόεδρος T. Erdogan, που επιζητά την υποστήριξη των Τούρκων πολιτών στο δημοψήφισμα το οποίο προβλέπει την ενίσχυση των εξουσιών του, έχει από την πλευρά του διαμηνύσει ότι η Ολλανδία ενεργεί σα "δημοκρατία της μπανανίας" και θα πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις σε βάρος της, καθώς απαγόρευσε σε Τούρκους υπουργούς να εκφωνήσουν ομιλίες σε εκδηλώσεις στο Ρότερνταμ.

Μέρκελ: Απαράδεκτες και αποπροσανατολιστικές οι κατηγορίες Ερντογάν

Ανεβάζει τους τόνους κατά της Άγκυρας το Βερολίνο με ομοβροντία δηλώσεων. Λίγο πριν την αναχώρηση της για την Ουάσιγκτον, όπου θα συναντηθεί την Τρίτη με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ χαρακτήρισε απαράδεκτες τις κατηγορίες του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν περί ναζισμού λέγοντας ότι το μόνο που κάνουν είναι να αποπροσανατολίζουν.

Παράλληλα, η γερμανίδα καγκελάριος εξέφρασε την πλήρη συμπαράσταση και αλληλεγγύη της στην ολλανδική κυβέρνηση και στον ολλανδικό λαό.

Προηγουμένως, ο εκπρόσωπος της καγκελαρίας Στέφεν Ζάιμπερτ, αφού εξέφρασε επίσης τη συμπαράστασή του στον ολλανδικό λαό, δήλωσε ότι η γερμανική κυβέρνηση «ούτε προβαίνει σε εκτίμηση ούτε ασκεί κριτική στα μέτρα που αποφάσισε η Χάγη».

«Απευθύνω έκκληση στην τουρκική κυβέρνηση: Ασχοληθείτε με τη διακυβέρνηση της χώρας σας, και μη διχάζετε τους πολίτες σας στο εξωτερικό» δήλωσε από την πλευρά του ο υποψήφιος του SPD (Σοσιαλδημοκράτες) για την καγκελαρία Μάρτιν Σουλτς απευθυνόμενος προς την Άγκυρα.

Στήριξη στην Ολλανδία σχετικά με την αντιπαράθεσή της με την Τουρκία προσέφερε η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, skai.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Πάρι Καρβουνόπουλου


Ο δήμαρχος του Ρότερνταμ εξήγησε ότι η γενική πρόξενος της Τουρκίας στην πόλη τον εξαπάτησε, διαβεβαιώνοντάς τον ότι η υπουργός Οικογενειακών Υποθέσεων Σαγιάν Καγιά, δεν θα έκανε τίποτα παραπάνω από μια απλή επίσκεψη στη πόλη. Η τουρκική απάτη δεν έγινε τυχαία φυσικά. Το Ρότερνταμ, όπως κι άλλες ευρωπαϊκές πόλεις που απαγόρευσαν τις συγκεντρώσεις προπαγάνδας Τούρκων, δεν είναι Κομοτηνή!

Δυστυχώς θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι το “μένουμε Ευρώπη” το θυμόμαστε πάντα τη λάθος στιγμή εδώ στην Ελλάδα! Το ξεχνάμε όταν πρέπει. Γι΄ αυτό και δεν το αξιοποιούμε όσο μπορούμε.

Όπως διαπιστώνουμε αυτές τις ημέρες, όσοι “μένουν Ευρώπη” δεν επιτρέπουν τους “κουτσαβακισμούς” του ισλαμιστή Ερντογάν. Οι Ολλανδοί δεν δίστασαν να συλλάβουν και να απελάσουν τη μαντηλοφορούσα υπουργό Καγιά, που πήγε να κάνει προεκλογική ομιλία στο Ρότερνταμ. Την έβαλαν σ΄ ένα αυτοκίνητο και την έστειλαν στη Γερμανία.

Στην Ελλάδα πάλι όποιος Τούρκος υπουργός, υπουργάκος, δήμαρχος και δημαρχάκος, αξιωματούχος γενικώς και αορίστως… μας ανακοινώνει απλά ότι θα πάει στη Θράκη!
Βεβαίως εγκρίνουμε το αίτημα κι έχουμε αρχίσει να πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να μας ρωτάνε καν!
Τι κάνουν στην Θράκη όσοι Τούρκοι πολιτικοί και πολιτικάντηδες πάνε;
Ανοιχτή προπαγάναδα υπέρ των τουρκικών επιδιώξεων στη περιοχή.
Σουλατσάρουν σε συγκεκριμένες περιοχές όπου υπάρχουν οι “φανατικοί”, λίγοι αλλά “φασαριόζοι” όπως όλοι οι φανατικοί και μιλούν για “τ΄ αδέλφια τους που η μαμά Τουρκία ποτέ δεν ξεχνά”.

Τα ανεχόμαστε χρόνια αυτά τα ρεζιλίκια. Όχι εμείς οι πολίτες. Διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις τα ανέχονται με τη γνώριμη δικαιολογία -καραμέλα της διατήρησης καλού “κλίματος” στα ελληνοτουρκικά! Όλοι ξέρουμε ότι πρόκειται απλά για σύνδρομο “τουρκοφοβίας”, το οποίο έχει διαχρονικά πλήξει τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Το Ρότερνταμ λοιπόν δεν είναι Κομοτηνή, όπου όποιος Τούρκος θέλει “σουλατσάρει” κι όποιος θέλει να γίνει βουλευτής της περιοχής πρέπει να μπει στο προξενείο για να πιει καφέ όπως έχει πει πολλές φορές δημόσια, ο σημερινός αντιπρόεδρος των ΑΝΕΛ Παναγιώτης Σγουρίδης. Εκλεγόταν για πάρα πολλά χρόνια βουλευτής ΧΩΡΙΣ να πίνει καφέ στο τουρκικό προξενείο.

Ο Ερντογάν και η παρέα του αναζητούν όπως πολύ ορθά γράφει στο άρθρο της η Λιάνα Μυστακίδου, έναν εχθρό στα δυτικά. Τον αναζητά επειγόντως.
Η Ελλάδα μέχρι στιγμής δεν του προκύπτει. Ίσως όλη αυτή η ένταση που εσκεμμένα δημιουργεί ο Ερντογάν και οι υπουργοί του σε χώρες της Ευρώπης, να θεωρεί ότι του δίνουν πόντους για το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου.
Όλα δείχνουν ότι δεν προλαβαίνει να ανατρέψει τις αρνητικές προβλέψεις και βαδίζει προς μια ήττα που θα τον οδηγήσει προς το πολιτικό του τέλος.
Ίσως θα πρέπει να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για μια ακόμη χειρότερη κλιμάκωση στα ελληνοτουρκικά από τις 17 Απριλίου και μετά.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η προεκλογική πραγματικότητα σε δύο χώρες οδηγούν πολλούς σχολιαστές στην άποψη ότι οι υψηλοί τόνοι στοχεύουν σε εσωτερικό ακροατήριο. Αποκαλύψεις της Welt για την προσφυγική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας.

Η νέα εβδομάδα ανέτειλε στην Ευρώπη με τους πολίτες της να παρακολουθούν εμβρόντητοι τον σε εξέλιξη διπλωματικό πόλεμο μεταξύ Ολλανδίας και Τουρκίας, δύο χωρών που βρίσκονται σε προεκλογική εκστρατεία. Εύλογο το ερώτημα που θέτει ο σχολιαστής της Frankfurter Allgemeine Zeitung, και το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να αντιστραφεί: θα αντιδρούσε έτσι η ολλανδική κυβέρνηση, που βρίσκεται υπό τη συνεχή πίεση των λαϊκιστικών και αντι-ισλαμιστικών δυνάμεων, εάν μεθαύριο δεν άνοιγαν οι κάλπες;

Ο παράγων εκλογές

«Απαγόρευση προσγείωσης τουρκικού κυβερνητικού αεροσκάφους, απέλαση της τουρκάλας υπουργού Οικογένειας, πρόκειται για δραστικά μέτρα, ασυνήθιστα ανάμεσα σε νατοϊκούς εταίρους» επισημαίνει ο σχολιαστής της. «Αλλά η κυβέρνηση Ρούτε έδειξε ότι η δυτική Ευρώπη έχει τα όριά της σε ό,τι αφορά τις απειλές και τις ύβρεις που είναι διατεθειμένη να ανεχθεί….Η ολλανδική κυβέρνηση δεν ήταν εκείνη που επιζήτησε τη διένεξη με την Άγκυρα. Δεν μπορεί να έχει συμφέρον, αν σκεφθεί κανείς τους εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκους που ζουν στην Ολλανδία. Η σύνεση είναι αρετή ιδιαίτερα σε "θερμές" φάσεις… αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να τα δέχεται κανείς και όλα» σημειώνει ο γερμανός σχολιαστής.

Cui bono, ποιόν ωφελεί αυτή η αντιπαράθεση, αναρωτιέται η εφημερίδα Die Welt και συνεχίζει: «Ασφαλώς και ο τούρκος πρόεδρος με τους υπουργούς του ξεπέρασαν τα όρια με τις ναζιστικές συγκρίσεις, ασφαλώς αυτές οι συγκρίσεις δεν θα πρέπει να μείνουν αναπάντητες…αλλά όποιος είναι οπαδός ενός σκληρού τρόπου απάντησης θα μπορούσε να γίνει βοηθός του Ερντογάν. Όσο πιο αυταρχικός είναι ο τρόπος διεκδίκησης της εξουσίας, τόσο περισσότερο έχει ο ηγέτης ανάγκη τις προκλήσεις για να δείξει πυγμή μέσα σε ένα χάος συναισθημάτων. Μένει να ελπίσουμε ότι ο Μαρκ Ρούτε δεν έγινε άθελά του εργαλείο στα χέρια του τούρκου προέδρου».

Το δίλημμα της Μέρκελ


Ποια θέση επιλέγει η Γερμανία μέσα στον ορυμαγδό υβριστικών δηλώσεων και απειλών; «Η γερμανική κυβέρνηση επιλέγει εδώ και εβδομάδες το αντίθετο μοντέλο της ολλανδικής στρατηγικής», αναφέρει το Spiegel Online. «Δεν αφήνεται στις προκλήσεις… και ελπίζει ότι μετά τις εκλογές θα πέσει η ρητορική αντιπαράθεση. Αλλά μέχρι τότε, όποια θέση κι αν επιλέξει θα είναι λανθασμένη, και εδώ βρίσκεται το γερμανικό δίλημμα: εάν απαγορεύσει η γερμανική κυβέρνηση τις προεκλογικές εμφανίσεις τούρκων υπουργών, που θα είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει, τότε θα ωθούσε περισσότερους Τούρκους με διπλή υπηκοότητα στην αγκαλιά του Ερντογάν, εάν επιτρέψει τις συγκεντρώσεις, θα έθετε σε κίνδυνο την ενότητα της τουρκικής κοινότητας και θα εισήγαγε τη τουρκική διένεξη στη Γερμανία» περιγράφει την πολύπλοκη κατάσταση ο γερμανός δημοσιογράφος.

Μια ενδιαφέρουσα αποκάλυψη κάνει στο σημερινό της φύλλο η εφημερίδα Die Welt που δεν γνώριζαν ούτε οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των 28 όταν πριν από ένα χρόνο υπέγραφαν στις Βρυξέλλες, παρουσία του τότε πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου, τη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας για το προσφυγικό. «Η καγκελάριος Μέρκελ και ο ολλανδός πρωθυπουργός Ρούτε, η χώρα του οποίου προήδρευε τότε στην ΕΕ, κατά τις διαπραγματεύσεις για τη προσφυγική συμφωνία είχαν δώσει στην Τουρκία συγκεκριμένες υποσχέσεις, ότι η ΕΕ θα έπαιρνε 150.000 με 250.000 Σύρους πρόσφυγες κατευθείαν από την Τουρκία», αναφέρεται στο άρθρο. «Η συμφωνία που έγινε ανάμεσα στη Μέρκελ, τον Νταβούτογλου και τον Ρούτε παρουσιάστηκε την επόμενη μέρα στο Συμβούλιο Κορυφής αιφνιδιαστικά ως τουρκική πρόταση. Οι 28 ενέκριναν το τελικό ανακοινωθέν του Συμβουλίου υιοθετώντας τη συμφωνία για «ανθρωπιστικούς λόγους». Ο ακριβής αριθμός των προσφύγων ωστόσο δεν αναφέρθηκε στους υπολοίπους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων. Επρόκειτο για μια συμφωνία κυρίων (Gentlemen´s Agreement). Το επιβεβαιώνουν και αρκετοί που αναμείχθηκαν τότε στις διαπραγματεύσεις», καταλήγει το άρθρο. Οι πληροφορίες αυτές βασίζονται σε βιβλίο του δημοσιογράφου της Welt Ρόμπιν Αλεξάντερ που κυκλοφορεί από σήμερα.

Ειρήνη Αναστασοπούλου
Πηγή DW


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αποβίβαση τεσσάρων Τούρκων στην Παναγιά που βρίσκεται δίπλα στις Οινούσσες!
Οι Τούρκοι έφθασαν στο νησί με βάρκα και δήλωσαν στους στρατιώτες του φυλακίου που τους εντόπισαν ότι είναι τούρκοι πολίτες, κουρδικής καταγωγής και πως θα ζητήσουν πολιτικό άσυλο. Υποστήριξαν ότι κινδυνεύει η ζωή τους.

Όπως γράφει το skai.gr oι στρατιώτες του Φυλακίου Παναγιάς ειδοποίησαν το Λιμεναρχείο, το οποίο στη συνέχεια τους παρέδωσε στην Αστυνομία.

Αναμένεται να δικαστούν την Πέμπτη για το αδίκημα της παράνομης εισόδου στη χώρα, ενώ κατά την ακρόασή τους στο δικαστήριο, αναμένεται να υποβάλλουν αίτημα παροχής ασύλου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κωνσταντίνος Φίλης

Η χρησιμότητα της Ανατολικής Μεσογείου αυξάνεται, συνιστώντας κρίσιμη παράμετρο για τους στρατηγικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ - Ε.Ε. - Ρωσίας. Η περιοχή κρίνεται ιδιαίτερης σημασίας, αποτελώντας:

• Εμπορικό σταυροδρόμι (εξ ου και το ενδιαφέρον του Πεκίνου), προσδίδοντας βάθος στη διώρυγα του Σουέζ. Μάλιστα, η πρόσφατη διάνοιξή της διπλασίασε την ημερήσια δυναμικότητα και συντόμευσε τον χρόνο διέλευσης. Η πρόσβαση στην αγορά της Ευρώπης προϋποθέτει κάποιου είδους ερείσματα στην ευρύτερη περιφέρεια, μέσω επενδύσεων και συναφών οικονομικών συνεργασιών είτε/και διά της στρατιωτικής/ναυτικής παρουσίας κατοχύρωσης των δρόμων θαλάσσιας μεταφοράς εμπορευμάτων.

• Ζώνη ανάσχεσης έναντι των απειλών που αναπτύσσονται περιμετρικά αυτής. Πιο συγκεκριμένα, πέραν της δράσης τρομοκρατικών πυρήνων, η αστάθεια χαρακτηρίζει το τόξο που εκτείνεται από το Αφγανιστάν μέχρι την υποσαχάρια Αφρική, με λαθρεμπόριο παντός είδους, υπερεθνικό οργανωμένο έγκλημα, φτώχεια και ανισότητες, θρησκευτικό φονταμενταλισμό, διεφθαρμένα και δεσποτικά καθεστώτα, αποτυχημένα κράτη και τον κίνδυνο διάχυσης όπλων μαζικής καταστροφής να είναι μόνο μερικά από τα γνωρίσματά του. Επιπρόσθετα, με δεδομένη τη συγκέντρωση ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων που το επόμενο διάστημα θα αναζητήσει καταφύγιο στη Γηραιά Ηπειρο, στα «μαξιλάρια ασφαλείας» που δημιουργεί η Ε.Ε. περιλαμβάνεται και η αναχαίτιση στο τελευταίο στάδιο ελέγχου πριν πατήσουν το ευρωπαϊκό έδαφος όσων δεν ικανοποιούνται από τις συνθήκες διαβίωσης είτε στη χώρα καταγωγής τους είτε σε αυτή που τους φιλοξενεί, συνήθως υπό δυσμενείς όρους.

• Πηγή ενεργειακής διαφοροποίησης για την Ε.Ε. Η τελευταία επιδιώκει την ανάπτυξη επιπλέον σχεδίων κατοχύρωσης της ασφάλειας εφοδιασμού. Αυτό συνεπάγεται αναζήτηση τόσο νέων προμηθευτών όσο και οδών. Στην περίπτωση της Ανατολικής Μεσογείου προσφέρονται και τα δύο, αρκεί να γίνουν ορθές επιλογές με βάση οικονομικοτεχνικά αλλά και γεωπολιτικά κριτήρια. Αλλωστε, βάσει των υφιστάμενων ευρημάτων και των συνεπαγόμενων εξαγωγικών δυνατοτήτων (που αναμένεται να αυξηθούν τα επόμενα χρόνια), μπορούν όλα τα ενδιαφερόμενη μέρη να ικανοποιηθούν. Ολα αυτά βέβαια υπό την αίρεση ότι η κατάσταση δεν θα εκτραχυνθεί περαιτέρω και πως δρώντες με αντιπαραγωγικό τρόπο δράσης, όπως η Τουρκία, θα μετριαστούν. Οχι μέσω συμφωνιών περί την ενέργεια ή ευρύτερων διευθετήσεων (βλ. Κυπριακό) που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντά της σχεδόν μονοδιάστατα ώστε να κατευναστεί η επιθετικότητά της, αλλά διά της επισήμανσης τυχόν ζημίας και απωλειών αν συνεχίσει στο μοτίβο τού «όλα ή τίποτα». Οι υπόλοιπες δυνάμεις οφείλουν από κοινού με ενεργειακούς κολοσσούς, που ήδη δραστηριοποιούνται, να προκρίνουν projects με τις μικρότερες δυνατές επισφάλειες στην κατεύθυνση διασύνδεσης της περιοχής με την ευρωπαϊκή αγορά. Στο σκέλος των περιφερειακών πελατών, η Τουρκία διατηρεί δικαιωματικά –λόγω μεγέθους και αναγκών– την πρωτοκαθεδρία, αρκεί να συνηγορήσει σε γενικότερες λύσεις με συμβιβαστική διάθεση –κάτι που αποκλείεται να συμβεί μέχρι την έκβαση του δημοψηφίσματος. Ο χρόνος λειτουργεί, πάντως, πιεστικά εν αναμονή της συμπερίληψης ιρανικού αερίου (τεράστια αποθέματα αλλά όχι άμεσα διαθέσιμα) και αμερικανικού σχιστολιθικού (προσώρας μη ανταγωνιστικό τιμολογιακά).

Εξίσου, η Ανατολική Μεσόγειος προσφέρει δυνατότητες παρακολούθησης των τεκταινομένων από στρατιωτικής –και όχι μόνο– σκοπιάς στη Μέση Ανατολή και εφόσον κριθεί αναγκαίο μετεξέλιξης σε εφαλτήριο επιχειρήσεων (π.χ. στη Λιβύη). Πράγματι, οι εδαφικές απώλειες του Ισλαμικού Κράτους έχουν υποχρεώσει σημαντικό αριθμό μαχητών να διασκορπιστούν σε μέρη όπου λειτουργούσαν ήδη τζιχαντιστικοί πυρήνες. Το χάος που επικρατεί στη Λιβύη είναι πρόσφορο για την εδραίωση της δράσης του τρομοκρατικού δικτύου πέραν της Μέσης Ανατολής. Ο ρόλος της ως χώρας διέλευσης επί το πλείστον μεταναστευτικών ροών σημαίνει πως Χαλιφάτο και Δύση προσβλέπουν στην απόκτηση ελέγχου επ’ αυτής για διαφορετικούς λόγους, με επιλεκτικές ή διευρυμένες παρεμβάσεις να μην αποκλείονται.

Η δε έσχατη εμπλοκή της Ρωσίας αφορά ένα πλέγμα συμφερόντων που περιλαμβάνουν την ανάγκη μονιμότερης και ουσιαστικότερης φυσικής παρουσίας σε ένα χώρο όχι ζωτικών αλλά ισχυρών στρατηγικών συμφερόντων (αναπτύσσει ερείσματα και στη Λιβύη), ιδίως κατόπιν της επέμβασής της στη Συρία, αλλά και την ενεργειακή διάσταση – κάτι που μαρτυρά η συμμετοχή της στην Αίγυπτο. Η Ανατολική Μεσόγειος ναι μεν δεν νοείται ποσοτικά αντίπαλον δέος για τη Μόσχα, εντούτοις αθροίζεται στις πηγές προμήθειας της Ε.Ε., ενώ δύναται λόγω γεωγραφικής εγγύτητας, υπό προϋποθέσεις, να τροφοδοτήσει την Τουρκία, εκ των καλύτερων πελατών της πρώτης.

Τούτων δοθέντων, η Ουάσιγκτον λογικά θα παραμείνει δεσμευμένη στην περιοχή. Η ηγεσία Τραμπ φαίνεται να προσδίδει ιδιαίτερη αξία στο δίπολο Ισραήλ - Αιγύπτου και να προτιμά τις διμερείς διευθετήσεις με όσους κρίνει σημαντικούς αντί «άσκοπων» και «αναποτελεσματικών» πολυμερών συνεργασιών. Αν έτσι προκύψουν διάφορα εταιρικά σχήματα ή οι ΗΠΑ βασιστούν σε συγκεκριμένο άξονα συμμάχων, καθώς και κατά πόσον θα προσφερθεί μεγαλύτερος χώρος δράσης στην Ε.Ε. με τη Δύση να κινείται συντεταγμένα, θα διευκρινιστεί συν τω χρόνω.

* Ο δρ. Κωνσταντίνος Φίλης είναι διευθυντής Ερευνών Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.
Το βιβλίο του «Ευρώπη, Πρόσφυγες, Ανασφάλεια» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Των Steven Blockmans και Sinem Yilmaz

Η τουρκική βουλή έχει εγκρίνει ένα νομοσχέδιο συνταγματικής μεταρρύθμισης που θα τεθεί σε ισχύ εαν εγκριθεί από το εθνικό δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου. Αυτό το αμφιλεγόμενο πακέτο επιδιώκει να αντικαταστήσει το τρέχον κοινοβουλευτικό σύστημα με ένα πλήρες εκτελεστικό προεδρικό σύστημα, χωρίς ελέγχους και ισορροπίες.

Εάν εγκριθεί το νομοσχέδιο για τη συνταγματική μεταρρύθμιση του Erdogan, θα συγκεντρώσει την εξουσία γύρω από την προεδρία και ο τωρινός διαχωρισμός των εξουσιών μεταξύ του νομοθετικού, του εκτελεστικού και του δικαστικού σώματος, θα παύσει να υπάρχει. Αυτό εγείρει το ερώτημα του εάν η Τουρκία, με το νέο της σύνταγμα, θα συνεχίσει να ικανοποιεί τα κριτήρια της Κοπεγχάγης για την ένταξη στην ΕΕ.

Οι περισσότεροι ηγέτες και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ έχουν τηρήσει σιγή ιχθύος για το θέμα της συνταγματικής μεταρρύθμισης στην Τουρκία. Λαμβάνοντας υπόψη την οπισθοδρόμηση της χώρας αναφορικά με τη συμμόρφωση με τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης, οι συγγραφείς του paper υποστηρίζουν πως είναι ώρα η ΕΕ να παραδώσει ένα ισχυρό μήνυμα που να εστιάζει στην μη δημοκρατική φύση των τροποποιήσεων και το ενδεχόμενο αναστολής των συνομιλιών ένταξης εάν περάσει το νομοσχέδιο. Η κόκκινη γραμμή της ΕΕ για την επαναφορά της θανατικής ποινής δεν θα πρέπει να αποσπάσει την προσοχή από την βαθιά προβληματική διαδικασία της συνταγματικής "μεταρρύθμισης”. Παρομοίως, η στρατηγική σημασία της Τουρκίας δεν θα πρέπει να παρακάμπτει τις θεμελιώδεις δημοκρατικές αρχές της Ένωσης.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Τουρκία κάλεσε τον Ολλανδό απεσταλμένο στην Άγκυρα για να διαμαρτυρηθεί για τις ενέργειες της αστυνομίας του Ρότερνταμ εναντίον Τούρκων διαδηλωτών το Σαββατοκύριακο, αναφέρουν πηγές του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας τις οποίες επικαλείται το Reuters.

Σε ένα διπλωματικό διάβημα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δηλώνει ότι η αστυνομική παρέμβαση ήταν δυσανάλογη και ζήτησε νομική δράση κατά της "κακής συμπεριφοράς της αστυνομίας", όπως ανέφεραν οι πηγές.

Η ολλανδική αστυνομία χρησιμοποίησε σκυλιά και εκτόξευσε νερό την Κυριακή για να διαλύσει εκατοντάδες διαδηλωτές που κυμάτιζαν τουρκικές σημαίες έξω από το προξενείο στο Ρότερνταμ.

Εξάλλου, η αγγλική έκδοση της τουρκικής εφημερίδας Hurriyet ανέφερε πως η Τουρκία έχει στείλει δύο διαβήματα στην Ολλανδία, εξαιτίας της απαγόρευσης εισόδου δύο Τούρκων υπουργών στη χώρα.

Στο πρώτο διάβημα διατυπώνονται παράπονα για την μεταχείριση της οποίας έτυχε η υπουργός Οικογενειακών Υποθέσεων της Τουρκίας και η συνοδεία της, κάνοντας λόγο για παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

Το δεύτερο διάβημα υποστηρίζει επίσης ότι η Άγκυρα αναμένει γραπτή απολογία από τις ολλανδικές αρχές σχετικά με ενέργειες "που δεν συμμορφώνονται με τη διπλωματική αξιοπρέπεια και το διεθνές δίκαιο".

Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκία ανέφερε επίσης ότι επιφυλάσσεται του δικαιώματος αποζημίωσης, ενώ παράλληλα απαιτεί τη διεξαγωγή έρευνας και δίωξης των υπευθύνων για τα επεισόδια στο Ρότερνταμ.

Tαξιδιωτική οδηγία για την Τουρκία εξέδωσε το ολλανδικό ΥΠΕΞ

Η Ολλανδία κάλεσε τους πολίτες της στην Τουρκία να βρίσκονται σε επαγρύπνηση σε νέα ταξιδιωτική οδηγία που εκδόθηκε έπειτα από ένα ταραγμένο σαββατοκύριακο που οδήγησε σε διπλωματική κρίση τις σχέσεις της Χάγης με την Άγκυρα.

"Από τις 11 Μαρτίου υπάρχει διπλωματική ένταση ανάμεσα στην Τουρκία και την Ολλανδία", αναφέρεται στην ανακοίνωση του ολλανδικού υπουργείου Εξωτερικών: "παραμείνετε σε επαγρύπνηση και αποφύγετε τις συγκεντρώσεις και τους πολυσύχναστους τόπους".

Σχεδόν το 90% των Ολλανδών στηρίζει τους χειρισμούς απέναντι στην Τουρκία

Υπέρ των χειρισμών της ολλανδικής κυβέρνησης στη σφοδρή διπλωματική αντιπαράθεση με την Τουρκία τάσσεται η συντριπτική πλειοψηφία των ολλανδών πολιτών, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Peil, ενώ η χώρα έχει μπει στην τελική ευθεία για τις αμφίρροπες εκλογές της Τετάρτης.

Το 86% των ψηφοφόρων δήλωσε ότι συμφωνεί με τις αποφάσεις της Χάγης, λίγες ώρες αφότου η κυβέρνηση Ρούτε απαγόρευσε στον τούρκο υπουργό Εξωτερικών Τσαβούσογλου να μεταβεί αεροπορικώς στο Ρότερνταμ για να μιλήσει στην τοπική τουρκική παροικία, αλλά και να απελάσει την τουρκάλα υπουργό Οικογένειας αφού μπήκε οδικώς στη χώρα.

Οι δύο υπουργοί σχεδίαζαν να μιλήσουν σε συγκεντρώσεις για το τουρκικό δημοψήφισμα του Απριλίου, πάνω στη συνταγματικά αναθεώρηση, που θα δώσει υπερεξουσίες στον πρόεδρο Ερντογάν. Η ολλανδική πλευρά έκρινε πως υπάρχει θέμα ασφαλείας, λόγω του ενδεχομένου να υπάρξει ένταση στο εσωτερικό της τοπικής τουρκικής κοινότητας.

Η στήριξη για τους χειρισμούς της κυβέρνησης Ρούτε είναι μάλιστα διακομματική, καλύπτοντας τόσο τις δυνάμεις της δεξιάς όσο και της αριστεράς. Το χαμηλότερο ποσοστό στήριξης που καταγράφηκε ήταν ανάμεσα στους ψηφοφόρους των κεντροαριστερών Πράσινων και των φιλελεύθερων Δημοκρατών66, με 82%.

Σύμφωνα με την έρευνα, πάνω από εννέα στους δέκα Ολλανδούς επιρρίπτουν μεγάλες ευθύνες για την κρίση στην Άγκυρα, υποστηρίζοντας ότι οι ενέργειες της τουρκικής πλευράς έχουν κλιμακώσει την ένταση.

Ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε την επιβολή κυρώσεων στην Ολλανδία από όλες «τις διεθνείς οργανώσεις στην Ευρώπη και αλλού», όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters. Ο κ. Ερντογάν αποκάλεσε την Ολλανδία «μπανανία» και επανέφερε τη σύγκρισή με τους ναζί.

Νωρίτερα, ο πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ είχε προειδοποιήσει πως η Άγκυρα θα απαντήσει με «τους πιο σκληρούς τρόπους», χωρίς να δώσει περαιτέρω στοιχεία.

Θέλουμε ομαλοποίηση των διμερών σχέσεων αλλά δεν θα μας πιέσει κανείς, απάντησε ο ολλανδός πρωθυπουργός Ρούτε.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στην Ολλανδία θέλουν τους Φιλελεύθερους του κ. Ρούτε να έχουν αποκτήσει μικρό προβάδισμα σε βάρος του ακροδεξιού Κόμματος της Ελευθερίας του ευρωσκεπτικιστή Γκερτ Βίλντερς.

Κανένα κόμμα δεν θα πλησιάσει την αυτοδυναμία, και με δεδομένο ότι οι μεγάλες παρατάξεις έχουν απορρίψει το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον κ. Βίλντερς, είναι ορατό το σενάριο κυβέρνησης τεσσάρων ή και πέντε κομμάτων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Κώστα Ράπτη

Η πρωτοφανής ένταση που προέκυψε από την απαίτηση του Tayyip Erdogan και των υπουργών του να διεξάγουν προεκλογική εκστρατεία στις ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των συμπατριωτών τους της διασποράς, για το τουρκικό δημοψήφισμα της 1ης Απριλίου αναδεικνύει δύο διαφορετικές εκδοχές διγλωσσίας.

Από τη μια πλευρά, οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες ταλαντεύονται, αναλόγως και των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούν σε κάθε χώρα. Άλλοτε θεωρούν, όπως επιμένει μέχρι σήμερα η Γαλλία, ότι προεκλογικές εκδηλώσεις αυτού του τύπου προκύπτουν από το δικαίωμα στην ελευθερία του συνέρχεσθαι και δεν αποτελούν πρόβλημα, εάν δεν διασαλεύεται η τάξη. Άλλοτε, πάλι, διακηρύσσουν ότι οι εσωτερικές πολιτικές διαιρέσεις τρίτων χωρών δεν μπορούν να εξάγονται στο ευρωπαϊκό έδαφος και ότι οι επίμαχες προεκλογικές εκδηλώσεις δεν διευκολύνουν την ενσωμάτωση των μεταναστών.

Δεν πρόκειται για ένα πεδίο στο οποίο η συνεπής στάση είναι εύκολη – αφού σαφώς αυτό που ενοχλεί είναι η τουρκική περίπτωση ειδικά στην παρούσα συγκυρία της αντιδημοκρατικής διολίσθησης του Erdogan.

Η Γερμανία λ.χ. επέλεξε μέχρι τώρα μιαν ενδιάμεση στάση, αφήνοντας τις τοπικές αρχές να ακυρώνουν τις προεκλογικές εμφανίσεις Τούρκων υπουργών με την επίκληση τεχνικών και τυπικών λόγων ενώ η καγκελαρία ένιπτε τας χείρας της. Είναι όμως χαρακτηριστικό ότι και σε αυτό το ζήτημα, όπως είχε συμβεί και στο προσφυγικό, η χώρα που πρώτη και ευθέως έθεσε ό,τι εντέλει τείνει να επικρατήσει ως πανευρωπαϊκή γραμμή ήταν η Αυστρία. Άλλωστε, οι ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις που τώρα πρωτοστατούν σε μία γραμμή αναμέτρησης με τον Erdogan, κατηγορούν επίσης την Angela Merkel ότι τελεί υπό τουρκική ομηρία λόγω προσφυγικού και επιμένουν ότι οι "28” θα πρέπει να μπορούν να λύνουν τα προβλήματά τους ανεξάρτητα από τη συνδρομή της Τουρκίας.

Από την άλλη, οι Τούρκοι ιθύνοντες επιστρατεύουν όλο το λεξιλόγιο της "πολιτικής ορθότητας” προκειμένου να υπεραμυνθούν των "δικαιωμάτων” τους. Π.χ. η μαντιλοφορούσα υπουργός Οικογενειακών Υποθέσεων της Τουρκίας που απελάθηκε από την Ολλανδία, κατήγγειλε την "απάνθρωπη μεταχείριση” που επιφυλάχθηκε σε μία γυναίκα πολιτικό "τρεις ημέρες μετά την Ημέρα της Γυναίκας”.

Η ρητορική αυτού του είδους φθάνει στην κορύφωσή της με τον ίδιο τον Tayyip Erdogan o οποίος καταγγέλλει με κάθε δυνατή ευκαιρία όσους τον επικρίμνουν στο εξωτερικό ως "ισλαμόφοβους” και, όλο και συχνότερα τελευταία, "απομεινάρια του ναζισμού”. (Ιστορική λεπτομέρεια: στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η Τουρκία δεν έριξε ούτε μία σφαίρα).

Οι αντιφάσεις αυτού του λόγου γίνονται έκδηλες όταν ο μαροκινής καταγωγής μουσουλμάνος δήμαρχος του Ρότερνταμ υπενθυμίζει ότι η πόλη του έχει βομβαρδισθεί από τους Ναζί.

Ούτως ή άλλως, αυτός ο λόγος της "θυματοποίησης” έχει ως πίσω όψη του, απευθυνόμενη κυρίως στο εγχώριο ακροατήριο, μια ρητορική εθνικού μεγαλείου, όπου η Τουρκία βρίσκεται σε υπαρξιακή αναμέτρηση με τη Δύση, η οποία απεργάζεται για τον λόγο αυτόν διάφορα σενάρια διαμελισμού, υπό τύπον επανάληψης της Συνθήκης των Σεβρών.

Σε κάθε περίπτωση, η ευρωτουρκική ένταση έχει καταστεί λ.χ. στην περίπτωση της Ολλανδίας αυτοτροφοδοτούμενη, εφόσον ο μεν ηγέτης της ολλανδικής ακροδεξιάς Geert Wilders, ο οποίος στις βουλευτικές εκλογές της Τετάρτης δίνει τη μάχη της κατάκτησης της πρώτης θέσης, ενισχύει τη θέση του, ο δε Tayyip Erdogan ο οποίος βλέπει τις δημοσκοπήσεις ενόψει δημοψηφίσματος να μην ευνοούν τα σχέδιά του, αποκτά ένα πολύτιμο εργαλείο για να εξάπτει το εκλογικό ακροατήριο και να υποχρεώνει και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να καταδικάζουν τη στάση των ευρωπαϊκών χωρών.

Σε κάθε περίπτωση, η "μάχη προς δυσμάς” επιτρέπει στην τουρκική κοινή γνώμη να μην δίνει ιδιαίτερη προσοχή στα όσα κρίσιμα για την Τουρκία εκτυλίσσονται προς ανατολάς, όπου ΗΠΑ και Ρωσία αναπτύσσουν μια γλώσσα συνεννόησης που δείχνει να αποκλείει τους τουρκικούς σχεδιασμούς και πάντως να οχυρώνει τη θέση του κουρδικού στοιχείου της Συρίας.

Το κρισιμότερο γεγονός όμως είναι άλλο: πολλοί Τούρκοι ιθύνοντες περιγράφουν τα γεγονότα υπό το πρίσμα του "οριστικού διαζυγίου” της Τουρκίας με μίαν Ε.Ε. την οποία θεωρούν, μετά και το Brexit, ως "τελειωμένη υπόθεση”.

Πρόκειται ενδεχομένως για λεονταρισμούς, που προϋποθέτουν ότι το εκκρεμές μπορεί γενικώς να κινείται από την ψυχρότητα στη θερμή συνεργασία με την ίδια ευκολία λ.χ. που έχει κινηθεί και προς τα δύο άκρα την τελευταία διετία στις ρωσο-τουρκικές σχέσεις.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

A row between Turkey and Netherlands that escalated over the latter’s refusal to permit Turkish politics to hold rallies in the country has grown after Turkey issued two diplomatic notes to the Dutch envoy in Ankara amid calls from third parties for calm.

Turkey summoned the Dutch chargé d’affaires to the Turkish Foreign Ministry for the third time since March 11 to demand an official apology after Turkish Family Minister Fatma Betül Sayan Kaya was prevented from meeting with Turks living in the Netherlands, as well as a comprehensive probe against officers who use “disproportionate” force against Turkish demonstrators.

Foreign Ministry sources said the Dutch Embassy’s chargé d’affaires, Daan Feddo Huisinga, was summoned to the ministry early on March 13 and was given two diplomatic notes regarding the ongoing tension between the two countries.

The first note demanded an official apology from the Dutch government on the treatment shown to Kaya and Turkish diplomats who accompanied her to Rotterdam on March 11. The note stressed the Dutch government’s actions were in violation of a convention from 1961 on diplomatic missions.

The second note claimed that security officials used disproportionate force on protestors and members of the press, while demanding an investigation into the incidents on late March 11 in Rotterdam. It also underlined that Turkey’s right to seek compensation was reserved.

Dutch PM refuses to apologize


Turkish Deputy Prime Minister Numan Kurtulmuş said the Netherlands would be forced to apologize to Turkey for preventing two ministers from holding campaign rallies.

However, Dutch Prime Minister Mark Rutte ruled out any apology for banning Foreign Minister Mevlüt Çavuşoğlu and Kaya from joining pro-Ankara rallies here, while adding that he hoped a diplomatic row could be defused.

“In the interest of our relations within the EU, with Turkey, it is now crucial to try and de-escalate events, not to add to this. Of course, if Turkey continues to talk in an inflammatory way about the Netherlands, we have to consider the next steps,” Rutte said.

In a separate statement on March 13, Rutte said Turkey was not trying to interfere in the Dutch elections by sending ministers to attend a pro-Ankara rally in Rotterdam.

“I don’t believe it was their idea to influence the elections,” Rutte said about the row, which erupted just days before the Dutch go to the polls March 15.

Rutte emphasized that the Turks in the Netherlands were not citizens of Turkey, but Dutch nationals. The Dutch prime minister said he wanted the Netherlands to turn the tide of populism in this week’s parliamentary election.

International community calls for calm 

The Council of Europe has urged both Turkey and the Netherlands to engage in dialogue following the row.

“The situation is now damaging to diplomacy and democracy. We cannot allow it to escalate any further,” Thorbjørn Jagland said in a statement on March 12. “All Turkish citizens, inside and outside of the country, should have ample opportunity to be informed about the pros and cons of proposed constitutional amendments and to engage in an open, fair and inclusive discussion in the referendum campaign.”

Jagland also stated all sides should agree on constructive dialogue on campaign events, in this case, Turkey’s April 16 referendum on constitutional amendments.

“All public meetings and political campaigns held in Council of Europe member states should be conducted in accordance with national legislation and the European Convention on Human Rights,” he said.

The EU urged Turkey to avoid “excessive statements” and actions that could increase tensions, in a row with the Netherlands and Germany over the blocking of rallies by Turkish ministers.

“The European Union calls on Turkey to refrain from excessive statements and actions that risk further exacerbating the situation,” EU foreign policy chief Federica Mogherini and EU Enlargement Commissioner Johannes Hahn said in a statement.

NATO chief Jens Stoltenberg also urged Turkey and its NATO allies to reduce tensions stoked by Ankara’s demands that it be allowed to send government officials to rally Turks living in Germany and The Netherlands.

“I will encourage all allies to show mutual respect, to be calm and have a measured approach to contribute to de-escalate the tensions,” Stoltenberg said March 13.

Russia joined the calls for calm as Kremlin spokesperson Dmitry Peskov said, “We call on both the Netherlands and Turkey for calm [to lower] the tension between the two countries.”
Turkey, meanwhile, was criticized by France and Germany over its use of the term “Nazi” to describe the Netherlands actions.

French Foreign Minister Jean-Marc Ayrault said on March 13 that Turkish President Recep Tayyip Erdoğan’s mention of Nazism and fascism in the diplomatic row with the Netherlands was unacceptable.

Meanwhile, the Greek deputy minister for European affairs, Yorgos Katrougalos, lent support to Turkey. “I cannot judge the internal political decisions of other countries, but the rule in Europe is that such meetings can take place,” he said on March 13.

Dutch police moved in early on March 12 to break up protests, which erupted in Rotterdam over the incident, using water cannon, dogs and mounted horseback charges. Dutch media said 12 people were detained and that one officer was hurt.

The Netherlands is home to around 400,000 people of Turkish origin, and Ankara is keen to harness votes of the diaspora in Europe ahead of the April 16 referendum.

Hurriyet DailyNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συνέντευξη στη DW παραχώρησε ο οικονομολόγος Γιοχάνες Μπέκερ, που συνυπογράφει μαζί με τον Κλέμενς Φουστ ένα νέο βιβλίο για το μέλλον του ευρώ με τίτλο "Το σύμπλεγμα του Οδυσσέα". Η Ελλάδα στο επίκεντρο της συζήτησης.

"Το σύμπλεγμα του Οδυσσέα" (Der Odysseus Komplex) είναι ο τίτλος νέου βιβλίου του Γιοχάνες Μπέκερ, επικεφαλής του Ινστιτούτου Δημόσιων Οικονομικών του Μίνστερ, και του Κλέμενς Φουστ, διευθυντή του Ινστιτούτου Οικονομικών Μελετών Ιfo του Μονάχου. Ο Οδυσσέας στο μακρύ ταξίδι του προς την Ιθάκη αντιστάθηκε στο σαγηνευτικό και επικίνδυνο τραγούδι των Σειρήνων παραμένοντας δεμένος στα κατάρτι του πλοίου. Έτσι δεν έχασε τον προσανατολισμό του. Οι δύο οικονομολόγοι εκτιμούν ότι, σε αντίθεση με τον ομηρικό ήρωα, τα κράτη-μέλη της ΕΕ δεν αντιστάθηκαν στις σύγχρονες Σειρήνες: τη διόγκωση των ελλειμμάτων, το υπερβολικό δημόσιο χρέος, τη χαλαρή τήρηση των ευρωπαϊκών κανόνων. Όπως αναφέρει ο Γιοχάνες Μπέκερ στη DW ήδη στις αρχές της δεκαετίας του '90 κάποιοι οικονομολόγοι είχαν προειδοποιήσει για τις αποκλίσεις μεταξύ ευρωπαϊκού βορρά και του νότου. Οι πολιτικοί τους αγνόησαν.

Τα γερμανικά λάθη και ο αναγκαίος συμβιβασμός για την Ελλάδα 

Kεντρικό πρόβλημα της ευρωζώνης, σύμφωνα με τον Γ. Μπέκερ, εξακολουθεί να είναι η αδυναμία τήρησης των κοινών δεσμεύσεων. "Κατεξοχήν παράδειγμα είναι το Σύμφωνο Σταθερότητας. Όλα τα κράτη είχαν συμφωνήσει σε δημόσια ελλείμματα μέχρι 3% του ΑΕΠ. Ένας κανόνας που μέχρι σήμερα τηρείται μετά βίας", λέει χαρακτηριστικά. O ίδιος εκτιμά ότι η ευρωζώνη σήμερα δεν είναι καλύτερα προστατευμένη από κλυδωνισμούς από ό,τι στο παρελθόν. "Έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες για θεσμικές βελτιώσεις, π.χ. με τον EMΣ ή την τραπεζική ενοποίηση. Αυτές οι βελτιώσεις έχουν επιφέρει θετικά αποτελέσματα αλλά σε κάποιες περιπτώσεις η κατάσταση επιδεινώθηκε. Για παράδειγμα η Ελλάδα τα πηγαίνει εμφανώς χειρότερα από ό,τι το 2008, το ιταλικό χρέος έχει αυξηθεί σημαντικά και οι τράπεζες στη νότια Ευρώπη παραμένουν σε κακή κατάσταση".

Ο Γ. Μπέκερ πιστεύει ότι σε αντίθεση με την Κύπρο, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία ή την Ισπανία, η Ελλάδα κύλισε πιο βαθιά στην οικονομική κρίση επειδή περνούσε συγχρόνως μια εξίσου βαθιά πολιτική κρίση. Εκτιμά ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις απέτυχαν διότι δεν ανέλαβαν την "ιδιοκτησία" των μεταρρυθμίσεων, δηλαδή δεν τις ενστερνίσθηκαν. Απέτυχαν όμως και οι εταίροι επειδή πίεσαν την Ελλάδα να κάνει πράγματα που δεν ήθελε. Ο Γερμανός οικονομολόγος θεωρεί λάθος ότι δεν έγινε νωρίς κούρεμα του ελληνικού χρέους. Η γερμανική κυβέρνηση έκανε μεγάλα λάθη, αναφέρει χαρακτηριστικά, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να παραμένει αποκλεισμένη από τις διεθνείς αγορές εδώ και εννιά χρόνια. Τόσο η Γερμανία όσο και το ΔΝΤ θα πρέπει να εστιάσουν στο πώς η χώρα θα μπορέσει στο κοντινό μέλλον να χρηματοδοτήσει μόνη τις ανάγκες της, υποστηρίζει ο Μπέκερ. Για τον ίδιο λόγο εκτιμά ότι πρέπει να επιτευχθεί επιτακτικά συμβιβασμός μεταξύ ΔΝΤ και Βερολίνου.

"Πιστεύω ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει να επιτευχθεί συμβιβασμός. Αλλά αυτό δεν εξαρτάται από την Ελλάδα", σημειώνει ο Γερμανός καθηγητής. Εκτιμά μάλιστα ότι η απόρριψη του κουρέματος από το Βερολίνο είναι λάθος: "Η γερμανική κυβέρνηση, ιδίως ενόψει των εκλογών θα πρέπει να πει στους Γερμανούς ψηφοφόρους την αλήθεια και όχι να αρνείται το κούρεμα και να διατείνεται ότι μπορεί να πάρει πίσω τα χρήματα που έχει δανείσει στην Ελλάδα". Σε αυτό το σημείο σημειώνει ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ ήταν μια σωστή επιλογή λόγω της εμπειρίας του στη διαχείριση κρίσεων. "Μέχρι στιγμής το ΔΝΤ έχει παίξει ένα θετικό ρόλο ως τρίτο μέρος, ασκώντας κριτική στους άλλους αλλά αποδεχόμενο και τα δικά του λάθη. Εάν αποχωρήσει, υπάρχει ο κίνδυνος επιπλέον πολιτικοποίησης της κρίσης".

Περί πρωτογενών πλεονασμάτων και Grexit 

Αναφορικά με το θέμα των πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% στην Ελλάδα ο Γ. Μπέκερ πιστεύει ότι "δεν είναι σε καμία περίπτωση ρεαλιστικά. Το ΔΝΤ το έχει πει ξεκάθαρα, πολλοί οικονομολόγοι το έχουν επίσης επισημάνει. Μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα είναι εφικτά αλλά όχι στο ύψος του 3,5%". Θέτοντας έναν πρακτικά ανέφικτο στόχο η Ελλάδα θα συνεχίσει να πιέζεται, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που έχει ανάγκη είναι να εστιάσει στην εξεύρεση πόρων από τις αγορές προκειμένου να χρηματοδοτήσει αυτόνομα τις ανάγκες της. Για την επαναφορά της συζήτησης περί Grexit o Γ. Μπέκερ παίρνει επίσης ξεκάθαρη θέση: "To Grexit παραμένει ρεαλιστικό σενάριο, μόνο αν το θέλουν η ελληνική κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις οι Έλληνες θέλουν να παραμείνουν στην ευρωζώνη. Aυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν συμβιβασμοί ώστε η Ελλάδα να μπορεί να συνεχίσει εντός της ευρωζώνης. Προσωπικά πιστεύω ότι οι Έλληνες χωρίς το ευρώ θα είχαν καλύτερες προοπτικές αλλά πιστεύω επίσης ότι μπορούν οι ίδιοι να αξιολογήσουν τι είναι καλύτερο γι αυτούς. Για μια Ελλάδα όμως εντός της ευρωζώνης απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά, ωστε η παραμονή αυτή να μην σημαίνει παράταση της οικονομικής κρίσης αλλά μια καλύτερη ζωή για τους Έλληνες".

Προτάσεις ευρωπαϊκής ανασύνθεσης σε μια εποχή "πολλών ταχυτήτων" 

Επιγραμματικά το γενικότερο στρατηγικό σχέδιο για την επιτυχή έξοδο από την κρίση που διαγράφουν οι δύο Γερμανοί οικονομολόγοι θα μπορούσε να συνοψισθεί ως εξής: ενίσχυση των θεσμών πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, μεταρρύθμιση της ΕΚΤ και του ΕΜΣ, εμβάθυνση της Τραπεζικής Ένωσης, βελτίωση των μηχανισμών ελέγχου του χρέους και τέλος ενδυνάμωση των εθνικών οικονομικών πολιτικών. Όλα αυτά όμως προτείνονται την ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες προλειαίνουν το έδαφος κεκλεισμένων των θυρών για την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων. Για τον Γ. Μπέκερ η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων δεν είναι πάντως τίποτα άλλο παρά μια εκδοχή της ΕΕ, όπου θα συμβιβάζονται αντικρουόμενα εθνικά συμφέροντα. "Κάποιες ανατολικές χώρες ενδιαφέρονται λιγότερο για την περαιτέρω ενοποίηση αλλά θέλουν να επωφεληθούν από την περιφερειακή βοήθεια πχ. στον αγροτικό τομέα, χωρίς όμως να εκχωρούν εθνική κυριαρχία. Από την άλλη υπάρχουν οι χώρες του παλιού πυρήνα της ΕΟΚ, όπως οι χώρες της Benelux, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία αλλά και η Ισπανία που έχουν τη βούληση να προχωρήσουν". Το μεγάλο στοίχημα της ΕΕ είναι πλέον ο συγκερασμός αυτών των τάσεων.

Δήμητρα Κυρανούδη
Πηγή Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το… "ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μετά το 2019", μια άποψη που είχε διατυπώσει πριν απο μερικές εβδομάδες ερωτηθείς για τα νέα μέτρα επανέλαβε ο Κώστας Ζουράρις.

Όπως είπε ο Υφυπουργός Παιδείας μιλώντας στον "Real FM 97,8" "επιμένω πλήρως. Είναι η μόνη δυνατή επιστημολογική πρακτική από τη διδασκαλία της πράξεως στη συνύπαρξη των συστημάτων ισχύος που λέμε εμείς οι δάσκαλοι, είναι η μόνη ουσιαστικά συνταγή που μας έχει δώσει η πείρα, ότι όταν υπάρχει ασύμμετρη σύμπραξη μεταξύ συστημάτων ισχύος -Ελλάδα, δηλαδή και δανειστές- ο ασύμμετρος ανίσχυρος, εμείς, δηλαδή, η Ελλάς, πρέπει ακριβώς να προσπαθεί να χρονοτριβεί".

Και πρόσθεσε ο ίδιος: "Πρέπει να χρονοτριβούμε μέχρι ακριβώς να φτάσουμε σε ένα σημείο ισορροπίας που θα κρίνουμε αποδεκτό".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Εχει «κόψει αλυσίδα» ο Ερντογάν τα τελευταία 24ωρα. Δεν είναι καινούργιο αυτό. Καινούργιο είναι όμως ότι αντί να το κάνει, ως συνήθως, με αποδέκτη την Ελλάδα, το κάνει τώρα με αποδέκτη μια σειρά χώρες της Ευρώπης. Και όχι απλώς το κάνει, αλλά και τους προκαλεί πολλαπλό εσωτερικό πρόβλημα, τόσο ως προς τις εκλογικές αναμετρήσεις όπως στην Ολλανδία, όσο και ως προς τη ριζοσπαστικοποίηση τουρκικών πληθυσμών που ζουν εκεί.

Ορθότατα η κυβέρνηση της Ολλανδίας δεν του έκανε τη χάρη: όχι απλώς δεν επέτρεψε να γίνει το Ρότερνταμ τόπος προεκλογικής καμπάνιας για το τουρκικό δημοψήφισμα, αλλά έδειξε και με τον πιο αποφασιστικό τρόπο στην Αγκυρα ότι υπάρχουν όρια – κι αυτό είναι κάτι που ούτε ο Σουλτάνος αλλά ούτε και η Τουρκία θέλουν να το κατανοήσουν.

Όλα αυτά, έχουν διπλή ιδιαιτέρως θετική επίδραση σε σχέση με την Ελλάδα.

Πρώτον, κάνουν επιτέλους κάποιους στην Ευρώπη να αντιληφθούν τις πλήρεις και σοβαρότατες διαστάσεις που έχει το «πρόβλημα Τουρκία», όσο κι αν έχουν μέχρι στιγμής επιχειρήσει να το υποβαθμίσουν. Στο εξής, ειδικά δε αν ο Ερντογάν κερδίσει το δημοψήφισμα, δεν θα τους είναι εύκολο. Και θα αναγκαστούν να δουν, αργά ή γρήγορα το ζήτημα στην πλήρη έκτασή του, κάτι που μας αφορά άμεσα: η Ευρώπη δεν μπορεί πια να κάνει τα στραβά μάτια. Είναι η στιγμή λοιπόν η Ελλάδα να εξηγήσει απ’ την αρχή όλα όσα επί πάρα πολύ καιρό οι εταίροι μας κάνουν ότι δεν ακούνε.

Η άλλη, συναφής αλλά πολύ πιο ουσιαστική διάσταση, έχει να κάνει με το επίσης προφανές κενό που προκύπτει από μία Τουρκία κάθε μέρα όλο και πιο αντιδυτική σε όλα τα επίπεδα. Κι αυτό δεν αφορά μόνον ή κυρίως την Ευρώπη, αλλά περισσότερο τις σχέσεις της Ελλάδας με τις ΗΠΑ.

Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς βρίσκεται στην Ουάσιγκτον την πιο κατάλληλη στιγμή για να συζητήσει με τον Αμερικανό ομόλογό του και τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ. Και η στιγμή δεν είναι η πιο κατάλληλη λόγω των παραπάνω. Είναι επειδή, την ίδια στιγμή, το Κρεμλίνο δηλώνει απερίφραστα ότι η Τουρκία είναι ο πιο σημαντικός εταίρος της Ρωσίας.

Αναμφίβολα αυτή είναι η ώρα που η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να πείσει τη Δύση, ιδίως τις ΗΠΑ αλλά όχι μόνον, ότι πρέπει να ξανασκεφτούν τις μέχρι σήμερα ισορροπίες. Τώρα πια, μπορεί να γίνει. Και η χώρα πρέπει να τοποθετηθεί με τον πιο ξεκάθαρο και δυναμικό τρόπο εκεί που πραγματικά ανήκει: στο σύνορο της Δύσης. Και που όποτε το έπραξε, πάντοτε στην Ιστορία της ενισχύθηκε.

Ευτυχώς, ο Ερντογάν βοηθά πολύ σε αυτό.

Ας του στείλει λοιπόν κάποιος ένα μπουκέτο λουλούδια από την Αθήνα.

Κατά προτίμηση τουλίπες. Κόκκινες…


Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Έρντοαν είναι ένας φασίστας εξουσιομανής σε μια χώρα που δεν έχει ζήσει ακόμα Δημοκρατία, από την ίδρυσή της πριν 90 χρόνια. Η Γερμανία είναι ο στρατιωτικός και οικονομικός στηλοβάτης της Τουρκίας ήδη από την εποχή των Οθωμανών. Οι Ολλανδοί είναι σταθεροί έμποροι με επίκεντρο την Κωνσταντινούπολη και οι Αυστριακοί κρατάνε εδώ και 3 αιώνες προνομιακή θέση στη χώρα. Σε λίγες βδομάδες όλες αυτές οι σχέσεις θα έχουν ξαναγίνει bussines as usual!

Όσοι πιστεύουν ότι η σαφής δικτατορική πορεία του Έρντοαν είναι αιτία της αντίδρασης Αυστριακών, Ελβετών, Γερμανών, Δανών, Σουηδών και Ολλανδών στις προεκλογικές ομιλίες που επιχείρησαν Τούρκοι αξιωματούχοι στις χώρες τους μάλλον πλανώνται.

Οι χώρες αυτές, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό οποιαδήποτε μορφή, συναλλάσσονται με την Τουρκία των σουλτάνων και των στρατηγών όπως και με την Τουρκία των πολιτικών με την ίδια ευκολία. Το πολίτευμα δεν αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα στις σχέσεις Ευρώπης- Άλλου κόσμου. Ο κύριος παράγοντας είναι ένας: Το χρήμα και η Κυριαρχία.

Σήμερα, όμως, δημιουργήθηκε στην Ευρώπη μια άλλη απειλή, πολύ πιο σοβαρή από τον αυταρχισμό και την αντιδημοκρατία:

Μια αφίσα κυκλοφόρησε στη Γερμανία την Παρασκευή πριν τις ομιλίες των Τούρκων υπουργών που ματαιώθηκαν. Η αφίσα του τουρκικού κόμματος ΑΚΡ, του κόμματος του Έρντοαν, είχε δύο ανθρώπους να χτυπιώνται, ο ένας κρατώντας ένα κοντάρι με σταυρό και ό άλλος ένα κοντάρι με ημισέληνο! Τίτλος της αφίσας: Πόλεμος του Ισλάμ στους άπιστους του σταυρού!

Γερμανοί, Αυστριακοί, Ολλανδοί, Δανοί, Σκανδιναβοί, Ελβετοί, που έχουν για τρόπο ζωής τον νόμο και την τάξη δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσουν τους Τούρκους πολιτικούς να μετατρέψουν τα εκατομμύρια των Τούρκων που εργάζονται στις χώρες τους σε θρυαλίδες θρησκευτικού μίσους.

Οι Ευρωπαίοι ξέρουν καλύτερα από τον καθέναν ότι ο Έρντοαν καλλιεργεί τον ισλαμικό φονταμενταλισμό στη χώρα του με στόχο να γίνει ο ηγέτης του παγκόσμιου Ισλάμ. Το δείχνει σε κάθε δήλωση που κάνει και που αφορά σε κάθε ισλαμική χώρα, από το Πακιστάν μέχρι το Μαρόκο. Ο άνθρωπος είναι ένας επικίνδυνος μεγαλομανής.

Για τους Ευρωπαίους πολιτικούς ο κίνδυνος δεν είναι ούτε η Δημοκρατία, ούτε τα δικαιώματα της μειοψηφίας. Είναι ο νόμος και η τάξη. Που απειλούνται από έναν ενδεχόμενο ισλαμικό φανατισμό του τουρκικού εργατικού δυναμικού στις χώρες τους. Εκεί ποντάρει και ο πονηρός ηγέτης τους.

Γιατί, έχει αποδείξει και με τη Ρωσία ότι δεν του στοιχίζει τίποτε να εξαπολύει απειλές και βρισιές και να τις μαζεύει εκ των υστέρων, έχοντας κάνει τη δουλειά του. Ποια είναι η δουλειά του τώρα; Να χρησιμοποιήσει τον όγκο των Τούρκων εργατών ως διαρκή απειλή για να εκμαιεύει ως συνήθως τίποτε κοινοτικά κονδύλια και ελευθερίες μετακίνησης. Αλλά, και για να έχει λόγο έτσι σε αποφάσεις των κοινοβουλίων, όπου οι Τούρκοι είναι πολλοί. Τους χρησιμοποιεί πολιτικά. Όπως έχει κάνει χρησιμοποιώντας τους πρόσφυγες!

Η τουρκική εξωτερική πολιτική είναι μια διαρκής πολιτική εκβιασμού για είσπραξη χρημάτων και ζωτικού χώρου. Και σ αυτό ο Έρντοαν δεν διαφέρει σε τίποτε από τους προκατόχους του. Τους μιμείται.

Η Ευρώπη μοιάζει να είναι στα κάγκελα με τη συμπεριφορά του, τις βρισιές του και τους τραμπουκισμούς του. Εκείνος ξέρει ότι δεν μπορούν να του κάνουν τίποτε. Γιατί δεν θέλουν. Και γιατί δεν έχουν κανένα σκοπό να βάλουν τη χώρα του ποτέ στην Ευρώπη. Ούτε και η Τουρκία το θέλει άλλωστε. Να γίνει δέσμιος από κει που είναι μια περιφερειακή δύναμη. Απλώς κοροϊδεύονται μεταξύ τους!

Ο Έρντοαν ξέρει στην πράξη ότι η Ευρώπη είναι μια γριά φαφούτα που μεγαλουργεί στις παρακάμαρες και στα τραπεζικά παιχνίδια, αλλά δεν είναι ικανή να δαγκώσει κανέναν. Σε αντίθεση με τη Ρωσία, τις ΗΠΑ, την Κίνα. Γι αυτό και βρίζει ανέξοδα. Δεν θα του κόψουν το επίδομα, ούτε θα αναγνωρίσουν στην Ελλάδα την κυριαρχία των Ιμίων. Δεν έχουν δομή συνομοσπονδίας. Ο καθένας και τα οικονομικά του συμφέροντα.

Εκείνος κρατάει ομήρους στη χώρα του 3,5 εκατομμύρια πρόσφυγες για να εκβιάζει τη Μέση Ανατολή και την ΕΕ, αλλά έχει σταματήσει τις ροές από τότε που το ΝΑΤΟ ναυλοχεί στην ελληνική θαλασσόριο! Τα 6 δις που του έχει τάξει η ΕΕ ζητάει επιτακτικά!

Αν θέλει να δεί κανείς τη διαφορά στη νοοτροπία των Ευρωπαίων απέναντι στην Τουρκία δεν έχει παρά να διαπιστώσει το αποτέλεσμα της χθεσινής ομιλίας του Τούρκου υπουργού Τσαβούσογλου στο Μέτς της Γαλλίας. Οχτακόσιοι Τούρκοι συγκεντρωμένοι άκουσαν το φασιστικό παραλήρημα του υπουργού της χώρας τους υπέρ του να γίνει ο Έρντοαν απόλυτος άρχων και διαλύθηκαν ησύχως, που θα έλεγαν και οι δικοί μας αστυνομικοί. Δεν άνοιξε μύτη.

Τι είπαν οι Γάλλοι; Εμείς είμαστε κράτος δικαίου και δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε τις ομιλίες! Τι είπαν Γερμανοί, Ελβετοί, Δανοί, Σουηδοί και Ολλανδοί; Δεν μπορείτε να κάνετε τις χώρες μας εδάφη μεταφοράς των πολιτικών σας προβλημάτων! Ποια είναι η πραγματικότητα πίσω από τις λέξεις;

Οι Γάλλοι έχουν εκατοντάδες νεκρούς πολίτες και είναι στόχος του ισλαμικού φονταμενταλισμού. Ξέρουν πολύ καλά ότι τον τρέφει και τον υποδαυλίζει η Τουρκία του Έρντοαν. Αυτή τον υπέθαλπε, και πιθανώς το κάνει ακόμα, μέχρι που της έτριξαν τα δόντια ταυτόχρονα Ρωσία και ΗΠΑ με απειλές οικονομικής ομηρίας. Τώρα παριστάνει τον διώκτη του ISIS! Η Γαλλία δεν θέλει κι άλλο ένα χτύπημα στους πολίτες της με ενδεχόμενο δράστη την τουρκική ΜΙΤ αυτή τη φορά!

Τα γερμανόφωνα και σκανδικαβικά φύλλα έχουν τον νόμο και την τάξη πάνω από το κόστος του νόμου και της τάξης. Η αντίδρασή τους είναι ευθεία και αποφασιστικά άκαμπτη. Εξ ού και η σφοδρότητα της σύγκρουσης.
Δεν θα σταθώ καθόλου στο οξύμωρο, ένας δικτάτορας που έχει φιμώσει νομοθετικά και πρακτικά 50.000.000 πολίτες στη χώρα του να κατηγορεί άλλους για λογοκρισία, αντιδημοκρατία και φίμωση!

Ούτε θα κρίνω τώρα την αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης, εκ μέρους των Γερμανόφωνων, ενός τεράστιου πλήθους αμόρφωτων και καθοδηγούμενων από τα προξενεία τους και τους μουφτήδες τους και τους τοπικούς ρουφιάνους των τουρκικών κυβερνήσεων Τούρκων εργαζόμενων, που ακολουθούν τον μεγαλοϊδεατισμό του Έρνοαν, με τις απαραίτητες εξαιρέσεις φυσικά.

Επειδή ξέρω ότι σε λίγο καιρό όλα θα έχουν αποκατασταθεί σαν να μην έγινε τίποτε. Και αν πληρώσει κάποιος το μάρμαρο θα είναι οι Τούρκοι εργάτες στις ευρωπαϊκές χώρες, που θα χάσουν τη μέχρι σήμερα κοινωνική και εργασιακή ησυχία τους. Θα είναι εν δυνάμει ύποπτοι.

Παρακολουθώ, όμως, με ένα πικρό χαμόγελο χαιρεκακίας όσα γίνονται και λέω από μέσα μου ό,τι λένε οι περισσότεροι Έλληνες: « Για να δείτε εξυπνάκηδες της Εσπερίας τι σημαίνει να συνορεύεις 800 χρόνια με την Τουρκία».

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου