Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Νοε 2015

Του Νίκου Σταματάκη

Δεν θα άξιζε να επανέλθουμε στο Νίκο Φίλη και τον συρφετό της «πολιτικής ορθότητας» που τον περιστοιχίζει, εάν οι πρόσφατες δηλώσεις και κινήσεις του δεν υποψίαζαν βάσιμα για γενικότερες βιαστικές κινήσεις εθνικών συμβιβασμών. Ηδη οι δηλώσεις Μέρκελ και Γιουνκέρ του στυλ «έ, δεν θα κάτσουμε τώρα να τσακωθούμε για 10 μίλια θάλασσας στο Αιγαίο» καθώς και η εσπευσμένη για τις 17 Νοεμβρίου επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία προϊδεάζει για το τι επίκειται…
Αλλά για αυτά θα μας δοθεί η ευκαιρία σχολίων προσεχώς.

Στο παρόν ας ρίξουμε μια προσεχτικότερη ματιά στις εμμονές του Νίκου Φίλη περί «επιστημονικών» αναλύσεων σχετικά με την Ποντιακή Γενοκτονία στις οποίες δήθεν μετέχει και στις εγκλήσεις του περί «δημοκρατικότητας» και ειδικά στο γεγονός ότι κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του και μιλά για «δημοκρατία» ο ακροατής έχει την εντύπωση ότι ο Φίλης είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης και τιμητής της έννοιας «Δημοκρατία». Μια τέτοια στάση μόνο ως έκφραση «φασιστικών» τάσεων μπορεί να ερμηνευθεί – καθόλου απρόσμενων στα πλαίσια της «σταλινογενούς αριστεράς». Ομολογώ ότι είχα έντονες εμετικές διαθέσεις ακούγοντας την προχθεσινή ομιλία του Φίλη στη Βουλή όπου ξεδιάντροπα προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τους τραμπουκισμούς των ανεγκέφαλων της Χρυσής Αυγής και τη μονοπώληση της δήθεν «δημοκρατικότητας» για να ξεφύγει από την δύσκολη θέση που έβαλε τον εαυτό του ο ίδιος στο θέμα της Ποντιακής Γενοκτονίας. Η στάση του είναι ενδεικτική μιας ολόκληρης γενιάς «φοιτητοπατέρων» της αριστεράς τους οποίους πρέπει επιτέλους να εγκαλέσουμε ως τους βασικούς «ηθικούς αυτουργούς» αλλά και – κάποιους μεταξύ των – ως δράστες της καταστροφής που βιώνει τώρα η Ελλάδα.

Ο ιδρυτικός μύθος της «Γενιάς των Δήθεν»

Οι απόψεις όσο και το στυλ του Φίλη είναι λοιπόν αντιπροσωπευτικά της ευρύτερης γενιάς του, που την ονόμασα «γενιά των δήθεν» σε πρόσφατο άρθρο μου και αποτελεί βασικά τη γενιά που ανδρώθηκε πολιτικά από το 1974 και έπειτα κυρίως μέσα και γύρω από τη συμμετοχή της στον φοιτητικό συνδικαλισμό. Ο όρος «γενιά των δήθεν» αποκτά την ακριβή του ουσία εάν υπολογίσει κανείς ότι η γέννησή της στηρίχθηκε σε ένα τεράστιο μύθο, τον μύθο της δήθεν «μαζικής αντίστασης» του ελληνικού λαού στην απριλιανή δικτατορία. Η διαπίστωση αυτή δεν ανήκει στον γράφοντα αλλά σε εγνωσμένα «φασιστόμουτρα» όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο αείμνηστος αρθρογράφος του «Βήματος» Παύλος Παλαιολόγος και η επίσης μακαρίτισσα Ελένη Βλάχου της Καθημερινής… Τα οποία «φασιστόμουτρα» σύσσωμα διαπίστωσαν αυτό που και ο γράφων ως νεαρός θυμάται ότι δηλαδή με την εξαίρεση του Αλέκου Παναγούλη και την αμφιλεγόμενη εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν υπήρξε μαζική λαϊκή εξέγερση κατά της χούντας. Τα περί Πολυτεχνείου επίσης δεν ανήκουν στον γράφοντα αλλά σε ένα από τους σπουδαιότερους πρωταγωνιστές του Πολυτεχνείου, τον Χρύσανθο Λαζαρίδη, ο οποίος σε μια ιστορικής σημασίας αποτίμηση-άρθρο του 2012, αποκαθήλωσε τους εκμεταλλευτές της γενιάς του, επιβεβαιώνοντας τα περί «αντιστασιακού μύθου». Και έθεσε την αντίσταση του Πολυτεχνείου στα σωστά της πλαίσια.

Όταν λοιπόν έχεις βασίσει την πολιτική σου καριέρα πάνω σε ένα μεγάλο μύθο – λέξη που απλώς στην περίπτωσή μας είναι ένας κοσμιότερος τρόπος ώστε να αποφύγουμε τη χρήση της λέξης «ΨΕΜΑ» – τότε είσαι εξ ορισμού μια κοινωνικά ψυχοπαθολογική φυσιογνωμία/φαινόμενο και ως τέτοια θα πρέπει να σε αντιμετωπίζει ο αναλυτής σε κάθε σου πράξη.
«Επιστήμη» και «Δημοκρατία» πάντοτε σε εισαγωγικά όταν εκφέρονται από αριστερά χείλη.

Δεν είναι της στιγμής να αναζητήσουμε τις ρίζες της εν γένει κάκιστης σχέσης της αριστεράς με την έννοια «επιστήμη» στα γραφτά του (εκ των θεωρητικών ιδρυτών του μαρξισμού) Φρίντριχ Ενγκελς περί «επιστημονικού σοσιαλισμού», όπου είναι φανερό ότι ο όρος «επιστημονικός» μασκαρεύει την συγκεκριμένη ιδεολογική – και καθόλου επιστημονική – προσέγγιση. Αλλά είναι χρήσιμο να το έχουμε υπόψη καθώς θα διαπιστώνουμε την «άνδρωση» της μεταπολιτευτικής αριστερής ηγεσίας, της γενιάς των δήθεν, κυρίως με την συμμετοχή της στον φοιτητικό συνδικαλισμό.

Στα χρόνια πριν και μετά την κατατρόπωση της κυβέρνησης Καραμανλή με την απόσυρση του ν.815 για την Ανώτατη Παιδεία το 1980, οι «φοιτητοπατέρες» είχαν μια σχέση «αλλεργίας» με ότι σχετικό με την αληθινή μάθηση και επιστήμη, και στην ξύλινη γλώσσα τους είχε καταλήξει να ισοδυναμεί με «καταπίεση». Οι πρωτεργάτες του τότε φοιτητικού κινήματος δεν έχαναν ευκαιρία να «αγωνίζονται» για περισσότερες έως άπειρες εξεταστικές περιόδους, λιγότερη «καταπίεση» με ώρες διδασκαλίας, και προπαντός μεγαλύτερη «δημοκρατία» στη βαθμολόγηση… Που μέσα σε λίγα χρόνια από το 1974, στα πλαίσια της τότε «αποχουντοποίησης» των Πανεπιστημίων, μεταφράστηκε σε μια γενικευμένη «διευκόλυνση» των πάντων στη βαθμολογία και κατέληξε περίπου σε ένα εκ των πραγμάτων δικαίωμα στο λεγόμενο «φοιτητικό 5», δηλαδή στην σχεδόν χαριστική απονομή του ελάχιστου βαθμού επιτυχίας σε όλους.

Αλλά γρήγορα περάσαμε από την διευκόλυνση στην τρομοκρατία των καθηγητών. Ο γράφων θυμάται συνθήματα εκφοβισμού όπως «φοιτητής κομμένος, καθηγητής σφαγμένος» και ανάλογα. Μάλιστα είχαμε φτάσει στο τραγικό σημείο προς το τέλος της δεκαετίας του 1970 οι έντρομοι καθηγητές να περνάνε τους πάντες και ειδικά τους φοιτητοπατέρες σχεδόν χωρίς εξετάσεις, φοβούμενοι μήπως κατηγορηθούν ως «χουντικοί», δεχθούν επιθέσεις, καταστραφεί το γραφείο τους κλπ. Σε μια ακραία περίπτωση (μαρτυρία στενού συγγενικού προσώπου του γράφοντος), έντρομος καθηγητής σε προφορικές εξετάσεις πτυχίου, μπροστά στη μονολεκτική απάντηση «φοιτητοπατέρα» (γνωστού και μη εξαιρετέου Πασόκου που ακόμα και σήμερα απολαμβάνει τα προνόμια του «αντιστασιακού μύθου» του) απάντησε: «Περάσατε, 5»… Ο Νίκος Φίλης τουλάχιστον, και τούτο είναι προς τιμήν του, προτίμησε να μην πάρει το πτυχίο του με τέτοιο βρωμερό τρόπο. Οι υπόλοιποι όμως της γενιάς του το πήραν και περιμένω με χαρά να με σχολιάσουν για να απαντήσω με «ονόματα και διευθύνσεις»…

Τα αποτελέσματα των καταλήψεων 1979-80 και οι συνοδοιπόροι του Φίλη

Ο Νίκος Φίλης λοιπόν και οι συνοδοιπόροι του από όλο το φάσμα της Αριστεράς αναδείχτηκαν νικητές απέναντι στην κυβέρνηση Καραμανλή στις αρχές του 1980. Στα χρόνια που ακολούθησαν η «αποχουντοποίση» της περιόδου 1974-80 μετατράπηκε στον «εκδημοκρατισμό» για τον οποίο ο Φίλης περηφανεύεται… Για να δούμε λοιπόν τι σήμαινε ο κατά Φίλη «εκδημοκρατισμός της ανώτατης παιδείας»:

Σήμαινε πρώτα ότι οι φοιτητές διέθεταν εκπροσώπους στην Σύγκλητο της κάθε σχολής, συνήθως ένα από κάθε τμήμα. Στην πράξη, οι «δημοκρατικοί» εκπρόσωποι των φοιτητών, έδωσαν στον εαυτό τους το δικαίωμα να διαλύουν με τη βία κάθε συνεδρίαση της Συγκλήτου που δεν ταίριαζε στα γούστα τους… Σε ακραίες περιπτώσεις μάλιστα σημειώνονταν επεισόδια ακραίας βίας με μαδέρια να σπάνε πόρτες, γραφεία να καταστρέφονται και άλλα τραγικά… Και μετά να κρύβονται πίσω από την προστασία του πανεπιστημιακού «ασύλου» για να μην πάνε φυλακή – όπου θα έπρεπε κανονικά να είναι με πολύχρονες αν όχι ισόβιες καταδίκες όλοι τους… Αντί να το παίζουν υπουργοί και «διοικητές οργανισμών» κλπ…
Εκδημοκρατισμός στην πράξη σήμαινε ότι οι «φοιτητοπατέρες» μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να διώξουν από την αίθουσα τον καθηγητή και τους φοιτητές διακόπτοντας το μάθημα στην μέση για οποιοδήποτε λόγο και ειδικά με την πρόφαση της «συνέλευσης»… Ο γράφων θυμάται άπειρα επεισόδια του είδους. Τις λίγες φορές που τόλμησα να αρθρώσω μισή κουβέντα (πχ. «πάτε στην άδεια αίθουσα δίπλα») λίγο έλειψε να καταλήξω στο νοσοκομείο… Δεν νομίζω ότι στα 4 χρόνια της θητείας μου στη Νομική παρακολούθησα περισσότερες από 300 (!!) συνολικά ώρες διδασκαλίας μαθημάτων και τις περισσότερες φορές αιτία ήταν ο «εκδημοκρατισμός»…. Αν δεν υπήρχε η φιλοτιμία ορισμένων καθηγητών, η πολύ στενή σχέση και συζήτηση με συγγενή μου δικηγόρο και η προσωπική μελέτη θα είχα αποφοιτήσει φτωχότερος πνευματικά απ’ ότι εισήλθα στο Πανεπιστήμιο, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι….

Η απογοήτευση από την αριστερή «δημοκρατικότητα»

Όταν λοιπόν ακούω το Νίκο Φίλη και οποιονδήποτε της αριστεράς να μιλά για τραμπουκισμούς της Χρυσής Αυγής και να μονοπωλεί τη «δημοκρατικότητα», έρχονται στο μυαλό οι εμπειρίες των φοιτητικών μου χρόνων. Το απαύγασμα των εμπειριών ήταν το Πανσπουδαστικό Συνέδριο του 1980 στην Πανεπιστημιούπολη του Ζωγράφου, όπου συμμετείχα, εκλεγείς αντιπρόσωπος των πρωτοετών του Νομικού Τμήματος με την παράταξη του ΠΑΣΟΚ. Εκεί και αν δεν είδαν τα μάτια μου «αγλάισμα Δημοκρατίας»… Επί περισσότερο από ένα μήνα σε καθημερινή βάση ξημεροβραδιαζόμαστε στο μεγάλο αμφιθέατρο του χώρου.
Πάνω στη σκηνή 6-7 τραπέζια με 5-6 ηγέτες το καθένα από την κάθε παράταξη (μεταξύ των οποίων αν θυμάμαι καλά και ο Χρ. Λαζαρίδης στη Β’ Πανελλαδική αλλά και ο Φίλης στο Ρήγα και πολλοί γνωστοί της Πανσπουδαστικής (ΚΚΕ) και άλλοι μετέπειτα βουλευτές και κρατικοί «διοικητές» της ΠΑΣΠ. Στο ακροατήριο ως πρόβατα εμείς χωρισμένοι σε διαφορετικές θέσεις η κάθε παράταξη… Προς το τέλος της τέταρτης εβδομάδας απηυδυσμένος που κανείς από το ακροατήριο δεν είχε το δικαίωμα να πει λέξη – παρά μόνο οι «ηγέτες» επί σκηνής – ζήτησα το λόγο σε ενδοπαραταξιακή «σύναξη»… Και έλαβα την «δημοκρατική απάντηση» ότι «έτσι είναι και αν σου αρέσει» από το «στέλεχος» που αργότερα εξελέγη βουλευτής και ακόμα και τώρα απολαμβάνει την ασφάλεια της κρατικής θέσης με παχυλό μισθό…

Του χρωστώ ευγνωμοσύνη που χάρη στην «δημοκρατικότητά» αποχώρησα και από το κόμμα (που σε ενάμισυ χρόνο ανέβηκε στην εξουσία) και από την κάθε ανάμιξη στην ενεργό πολιτική… Δεν ήμουν άλλωστε ο μόνος που απογοητευμένος από την αποτυχία κάθε σοσιαλιστικού – ή έστω και απλά του δημοκρατικού οράματος στην πράξη – διάλεγε τον δρόμο των σπουδών. Αρκετοί πάλι (και αυτοί συνήθως ήταν οι φανατικότεροι πιστοί των αριστερών οραμάτων) κατέληξαν μοναχοί στο Αγιο Ορος – και τούτο είναι ένα φαινόμενο που θάπρεπε τουλάχιστον να μελετηθεί για την κοινωνιολογική του σημασία…

Επίλογος: Γιατί ο Τσίπρας δεν αποπέμπει τον Φίλη

Εχοντας λοιπόν αυτή την ιστορική αναδρομή στο νου είναι εύκολο να κατανοήσουμε την ανάδειξη του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Σαφώς οι προσωπικές του ηγετικές ικανότητες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Αλλά μεγαλύτερο ακόμη ρόλο είχε η από μέρους του εκμετάλλευση της «δημοκρατικής μεθόδου διεκδίκησης», δηλαδή των καταλήψεων. Ο Τσίπρας αναδείχτηκε σε αστέρα των καταλήψεων ακολουθώντας το παράδειγμα του Φίλη και της «γενιάς των δήθεν» με 15 χρόνια καθυστέρηση. Για τον Τσίπρα ο Φίλης είναι κάτι παραπάνω από μέντορας, είναι ο πρωτοπόρος που του έδειξε το δρόμο προς τα πάνω με την εκμετάλλευση – δηλαδή την καπήλευση και την απαράδεκτη στρέβλωση – κάθε έννοιας «δημοκρατίας».

Ο ιδεολογικός «πατέρας» του Τσίπρα δεν είναι άλλος από τον Νίκο Φίλη και πολύ αμφιβάλλουμε ότι θα βρεί ποτέ την δύναμη να τον αναγκάσει να αποχωρήσει και να διευκολύνει την κυβέρνηση με την παραίτησή του… Οσο και αν ο Τσίπρας τώρα δείχνει να αγωνίζεται να ανανήψει των νεανικών του παραπατημάτων… Αλλά τουλάχιστον ας του ζητήσει, για το καλό της χώρας και για την διατήρηση ψυχικής ισορροπίας των Ελλήνων να σταματήσει να μονοπωλεί και να καπηλεύεται αυτές τις δύο λέξεις, Επιστήμη και Δημοκρατία. Δεν έχει κανένα δικαίωμα.

Πηγή ΜIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Νίκου Παπαναστάση
Aντισυνταγματάρχη ε.α. των ΕΔ


Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε ημερίδα του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ), σε συνεργασία με το Γραφείο Στρατιωτικών και Αμυντικών Θεμάτων της Ακαδημίας Αθηνών, με θέμα, «Η εσωτερική ασφάλεια της χώρας. Παρούσα κατάσταση και προοπτικές».

Κατά τη διάρκεια των εργασιών της, με την επίσημη συμμετοχή στελεχών της ΕΛ.ΑΣ. αλλά και των Ενόπλων Δυνάμεων, υπήρξαν εκτεταμένες αναφορές στο ζήτημα της «πιθανόν» αναγκαίας ανάμειξης του Στρατού σε ζητήματα ασφάλειας και καταπολέμησης του εγκλήματος, με σαφείς εισηγήσεις για την ανάγκη δημιουργίας του κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου, αλλά και τη δημιουργία ειδικά εκπαιδευμένων μονάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, που αποστολή τους θα είναι οι επεμβάσεις όταν προκύπτουν προβλήματα εσωτερικής ασφάλειας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που στην προσπάθεια ωρίμανσης των συνθηκών, για τη συνολική υλοποίηση της ΝΑΤΟικής απόφασης ενεργοποίησης του «αντιτρομοκρατικού» δόγματος εκ μέρους των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, δήθεν ανεξάρτητα ινστιτούτα «επεξεργάζονται» πρακτικά ζητήματα άμεσης εμπλοκής των Ενόπλων Δυνάμεων σε αποστολές «εσωτερικής ασφάλειας». Το υπόβαθρο πάνω στο οποίο αναπτύσσονται τέτοιες αποστολές δεν είναι άλλο από το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ, που αντιμετωπίζει όλο τον πλανήτη σαν ενιαίο επιχειρησιακό χώρο, όπως ξεκάθαρα διατυπώθηκε το Νοέμβρη του 2010 στη Λισαβόνα, στη διάρκεια της εκεί Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ. Εκεί, εκφράζοντας απόλυτα τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, ο τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου με κυνικό τρόπο δήλωνε ότι στο ΝΑΤΟικό στόχαστρο είναι πλέον και «…οι ακραίες πολιτικές θέσεις - κινήματα ανά τον κόσμο;». Στην ίδια ρότα συνεχίζουν όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις. Για παράδειγμα, είναι αποκαλυπτική η δήλωση του γγ του ΝΑΤΟ στις 2/7/2015 που ανέφερε για την ελληνική κυβέρνηση: «Πάντα διατρανώνουν την αφοσίωσή τους στο ΝΑΤΟ και εγώ χαιρετίζω αυτό». Επίσης σ’ αυτά τα πλαίσια η ΕΕ εξειδικεύει τη Στρατηγική Ασφάλειας για τα κράτη - μέλη της.

Τα τελευταία χρόνια γίναμε θεατές πολλών ασκήσεων καταστολής πλήθους (διαδηλώσεων) όπως η «Καλλίμαχος», που έγινε το Φλεβάρη 2011 στην Αργυρούπολη Κιλκίς, συνεκπαιδεύσεις ελληνικού και αμερικανικού στρατιωτικού προσωπικού σε σχετικά αντικείμενα, με τελευταία γνωστή τη στρατιωτική άσκηση που διεξήχθη στο 523ο Τάγμα Πεζικού στην Κοζάνη τον Οκτώβρη 2015, με σενάριο «την ανακατάληψη του εγκαταλελειμμένου εργοστασίου της ΑΕΒΑΛ, το οποίο έχουν καταλάβει ταραχοποιοί».

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, όσον αφορά το σχεδιασμό, τον εξοπλισμό και την εκπαίδευση στην αντιμετώπιση του «εσωτερικού εχθρού» συνεχώς εξελίσσεται. Τόσο η κυβέρνηση όσο και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, που ψήφισαν το 3ο, αλλά και τα προηγούμενα μνημόνια, στηρίζοντας αντιλαϊκές πολιτικές, είναι έτοιμοι όσο ποτέ να χρησιμοποιήσουν το δεκανίκι που τους δίνουν οι ΝΑΤΟικοί και ευρωενωσιακοί σχεδιασμοί και μηχανισμοί, με στόχο την αντιμετώπιση της συνεχώς αυξανόμενης λαϊκής οργής.

Σε αυτό το πλαίσιο έγιναν τον Ιούλιο και οι γνωστές δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Π. Καμμένου -παρουσία του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα- ότι «οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας διασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό της χώρας», απευθύνοντας μια ευθεία απειλή προς τον αγωνιζόμενο λαό.

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να τρομοκρατήσει το λαό δεν πρέπει να περάσει. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται περίτρανα ότι η υπεράσπιση του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, του κεφαλαίου και των κερδών του, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, οδηγεί σε νέα αντιδημοκρατικά - αντιλαϊκά μέτρα περιορισμού των ελευθεριών και έχει ως αποτέλεσμα την ένταση της καταστολής ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα για το πέρασμα της αντιλαϊκής πολιτικής. Είναι ο δρόμος που χάραξαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και ακολουθεί και η σημερινή.

Παράλληλα, δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές αποστολές, ετοιμότητα να φιλοξενήσει και νέες ΝΑΤΟικές βάσεις και στρατηγεία στο έδαφος της χώρας, στην Κρήτη, στην Κάρπαθο, και αλλού. Συνεχίζουν τις συνεκπαιδεύσεις με Αμερικανούς, Ισραηλινούς και άλλα ΝΑΤΟικά στρατεύματα.

ο ΚΚΕ εκφράζει καθαρά την πατριωτική θέση ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι για να υπερασπίζονται την εδαφική ακεραιότητα και τα σύνορα, δεν είναι ούτε για να παίρνουν μέρος σε ΝΑΤΟικές αποστολές ούτε για το εσωτερικό. Τέτοιες δηλώσεις παραπέμπουν αλλού, είναι επικίνδυνες, είναι παιχνίδι με τη φωτιά.

Η κυβέρνηση με τις δηλώσεις αυτές επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις με τη συμμετοχή τους στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ, τείνουν όλο και περισσότερο να πάρουν χαρακτηριστικά μηχανισμού καταστολής για δράση μέσα και έξω από τη χώρα.

Οι θέσεις αυτές πρέπει να καταδικαστούν από όλο το λαό μέσα στους ταξικούς αγώνες, για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Επίσης πρέπει να καταδικαστούν και από τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, που η πλειοψηφία τους είναι παιδιά φτωχών λαϊκών οικογενειών, πλήττονται κι αυτοί από την κρίση και τα μέτρα, έχουν τα ίδια συμφέροντα με τους εργαζόμενους, τους φτωχούς αγρότες, τους συνταξιούχους. Κανένα συμφέρον δεν έχουν από τη συμμετοχή της πατρίδας μας στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ και άλλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Αποδεικνύεται ότι η συμμετοχή σε όλα αυτά όχι μόνο υπονομεύει την αμυντική ικανότητα της χώρας, αλλά ταυτόχρονα στρέφεται και ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό.

Πηγή 902


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Πολιτικοί που έχουν σχέση με τρομοκράτες απειλούν τη ζωή μου» - Ξέρουν ότι τους ξέρω με τα ονόματά τους - «Το πόσο ψηλά είναι κι ως πού μπορούν να φτάσουν εναντίον μου, τα έχω κατατεθειμένα σε συμβολαιογράφο μήπως μου συμβεί κάτι»

Στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» που κυκλοφορεί αύριο Κυριακή 8/11/2015, με δηλώσεις του ο πρώην υπουργός κ. Πανούσης, δηλώνει πως στοχοποιήθηκε από την εγχώρια τρομοκρατία και ταυτόχρονα «καρφώνει» την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ δηλώνει ευθαρσώς πως ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ήταν πλήρως ενήμερος για την θέση στην οποία βρέθηκε ο κ. Πανούσης, ο οποίος είναι πρώην υπουργός και πρώην πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ και της Ελληνικής Αστυνομίας!!!

Σχέδιο πολιτικής και φυσικής εξόντωσής του αποκαλύπτει ο τέως υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Πανούσης μέσα από ένα βιωματικό πολιτικό θρίλερ που συνέγραψε, οι σκηνές του οποίου ξεπερνούν την πιο οργιώδη κινηματογραφική φαντασία των αστυνομικών μυθιστορημάτων.
Οι αποκαλύψεις του καθηγητή της Εγκληματολογίας, ο οποίος κλήθηκε να διαχειριστεί τις υποθέσεις της Αστυνομίας αλλά και των μυστικών υπηρεσιών της χώρας κατά την πρώτη περίοδο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., καθίστανται ακόμη πιο σημαντικές καθώς στο σχέδιο εναντίον του πρωταγωνιστούν όχι μόνο άνθρωποι του υπόκοσμου από τον χώρο των ποινικών και της τρομοκρατίας, αλλά και κυβερνητικά στελέχη της «Πρώτης φοράς Αριστερά».

Μέχρι να υπάρξει και επισήμως η δημοσίευση, τίθενται μία σειρά από ερωτήματα στα οποία τόσο η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, όσο και οι αρμόδιοι υπουργοί αλλά και διοικητές κρατικών υπηρεσιών, οφείλουν να τοποθετηθούν. Ο κ. Πανούσης αναφέρεται σε τρομοκρατία, σε στοχοποίησή του και σε γνώση εκ μέρους μερίδας στελεχών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας (ιδιαίτερα στο τελευταίο) τεράστια ερωτήματα να αιωρούνται.

Αρχικά, θα πρέπει να απαντήσει ο κ. Πανούσης στο ποιος τον ενημέρωσε για την στοχοποίησή του από τρομοκρατικές ομάδες (ή ομάδα). Η πληροφόρησή του έγινε από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία ή από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών;
Και εάν κάποια κρατική υπηρεσία ενημέρωσε τον τέως υπουργό Εσωτερικών κ. Πανούση, ποιες ενέργειες έγιναν στη συνέχεια για να εξασφαλισθεί η σύλληψη των «τρομοκρατών» (σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Πανούση);
Ποιες εντολές (και σε ποιους) έδωσε ο κ. Τσίπρας, ως πρωθυπουργός, όταν ενημερώθηκε για στοχοποίηση από τρομοκράτες, ενός εκ των υπουργών του;
Για πόσο χρονικό διάστημα υφίσταται η τρομοκρατική απειλή κατά του κ. Πανούση και γιατί δεν έχουν υπάρξει μέχρι στιγμής συλλήψεις από τις αρμόδιες αρχές;

Τι κάνει η Δικαιοσύνη; Σε ποιές ενέργειες έχει προχωρήσει;
Ποιά πολιτικά ονόματα εμπλέκονται και πως;
Αν εμπλέκονται ονόματα πολιτικών, ο κ. Πανούσης θα πρέπει να τα δώσει στην δημοσιότητα, ειδάλλως θα δοθεί η εντύπωση συνδιαλλαγής για την απόκρυψή τους...

Ο κ. Πανούσης οφείλει να τοποθετηθεί στο ερώτημα: «Γιατί δημοσιοποιεί τώρα την στοχοποίησή του;» Μήπως επειδή έχει διαπιστώσει πως δεν έχει γίνει καμία ενέργεια εκ μέρους της κυβέρνησης και των αρμοδίων υπηρεσιών (ΕΥΠ, Αντιτρομοκρατική) και θεωρεί πως η δημοσιοποίηση της στοχοποίησής του τον προστατεύει αφού έχει «εγκαταλειφθεί» από την κυβέρνηση;

Μετά την δημοσίευση του άρθρου, θα επανέλθουμε, για να υποβάλουμε πολλές ερωτήσεις στον κ. Ρουμπάτη, που υποτίθεται ότι διοικεί την ΕΥΠ (αν και από όσα γνωρίζουμε ενδιαφέρεται περισσότερο για «υπόγειες προσλήψεις»)…

Τέλος, σαν υποσημείωση, θέτουμε την απορία μας για το «ενδιαφέρον» των κυβερνοπαπαγάλων να σταλεί η υπόθεση στην… Δικαιοσύνη!!! Πιθανότατα για να εξασφαλισθεί η «αρχειοθέτησή» της και εν συνεχεία η τοποθέτησή της σε κάποιο βαθύ συρτάρι κάποιου «αρμοδίου»…

Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα της εφημερίδας εδώ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος

Ενώ το σκηνικό έμοιαζε διαχειρίσιμο, η αίσθηση της κοινωνίας οδηγείται στην ουσία καθώς η " ενάντια στην κρίση" μεταλλάσσεται σε "κυβέρνηση κρίσης", ενώ στο κρίσιμο διάστημα, από την δεύτερη αξιολόγηση έως την άνοιξη, ο κίνδυνος κυβερνητικού αδιεξόδου είναι ορατός.

Στο ερώτημα αν υπάρχουν προτάσεις, τρεις, ενδεικτικά,που δείχνουν πως οι ορθές πολιτικές μετατρέπουν την κρίση σε ευκαιρία:

1. Ελλάδα ως το Ευρωπαϊκό Κέντρο στην Μεσόγειο.

Η ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου ταλανίζεται από γεωπολιτικά παίγνια, κοινωνικές ανισότητες, θρησκευτικές συγκρούσεις, πολεμικές εστίες και αστάθεια, αλλά έχει πάντα μεγάλη ιστορική, κοινωνική, οικονομική σημασία και αξία, ενώ για την Ελλάδα είναι ζωτικός χώρος, όπου:

α) Η προώθηση εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, υποδομών και ηλεκτρονικής διασύνδεσης είναι μείζονος σημασίας.

Η δημιουργία campus (σε Ολυμπιακούς αναξιοποίητους χώρους ή σε τμήμα της πρώην Ολυμπιακής) μπορεί να αποτελέσει φάρο εκπαίδευσης και καινοτομίας, ζωτικό συνδετικό κρίκο με τον υπόλοιπο κόσμο.

β) Η ενεργειακή συνεργασία, με προσεκτική αξιοποίηση των πηγών φυσικού αερίου και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ένταξη τους στην Ευρωπαϊκή αγορά είναι στρατηγικό πλεονέκτημα.

γ) Η δημιουργία ειδικού φόρουμ και προώθηση στην Ελλάδα του Ευρωπαϊκό Κέντρο Συντονισμού και Έρευνας για την Μεσόγειο .

Η υλοποίηση μιας αναγεννητικής μακρο-στρατηγικής αναδεικνύεται ως ώριμο αίτημα των καιρών και μπορεί να γίνει μία κύρια δυναμική πολιτική της χώρας και της Ευρώπης.

2. Επανεκκίνηση σε νέα βάση της αναδιοργάνωσης Κράτους και Δημόσια Διοίκησης:

α) Σύγχρονη Διοίκηση Κεντρικής Επιτελικής κυβέρνησης με κατάργηση των Υπουργείων και διάθρωση σε 15 Γενικές Διευθύνσεις Δημόσιων Πολιτικών, όπου οι Υπουργοί διατηρούν εποπτεία αλλά λειτουργούν (με επιτελείο συγκεκριμένων προδιαγραφών στελέχωσης) δίπλα στον Πρωθυπουργό σε ενιαία χωροθέτηση. Έτσι αδυνατίζει η πελατειακό-κομματική εμπλοκή στη Διοίκηση και αναβαθμίζεται ο ρόλος της πολιτικής αφού αποστολή της είναι η παραγωγή δημοσίων πολιτικών.

β) Αντιμετώπιση της δαιδαλώδους πολυνομίας. Οι νόμοι, αντιστοιχίζονται με "Βίβλους" Ενοτήτων Δημόσιας Πολιτικής. Η κατάργηση ή τροποποίηση διατάξεων δεν λαμβάνει αριθμό νόμου αλλά απεικονίζεται με απάλειψη αυτόματη -από την αντίστοιχη Βίβλο. Έτσι συρρικνώνονται ο αριθμός νόμων (που πάμε για 5 χιλ.) το καθεστώς παραπομπών, αναρμόδιων και σκοπιμοτήτων που παράγουν ερμηνευτικές (οι εγκύκλιοι,οδηγίες κλπ ξεπερνούν τις 400 χιλ.) προκειμένου να μειωθεί το κόστος της γραφειοκρατίας και να εξασφαλιστούν πάνω απο 5δις.

3. Δημιουργία Σταθερού - Δίκαιου Φορολογικού Πλαισίου, πέραν των καταναγκασμών της περιόδου και του μνημονίου:

α) Επεξεργασία μοντέλου που θα ορίζει ρητά ποιος φόρος πάει και γιατί στην κυβέρνηση ή στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση και πως κατανέμεται σε δημόσιες πολιτικές, καθώς και η αναλογία άμεσων και έμμεσων φόρων. Πόσο, πώς και από ποιούς εισπράττεται.

β) Ορισμός χρονικής μεταβατικής περιόδου για εφαρμογή, με σαφείς ρυθμίσεις εκκρεμοτήτων (προς και από το Κράτος). Μετά το πέρας αυτής, πρόβλεψη σκληρών ποινών για όσα δεν ρυθμίστηκαν και για όλους, ακόμη και για το Κράτος αν είναι ασυνεπές ή αυθαιρετεί .

γ) Αξιοποίηση των πόρων της μεταβατικής προσαρμογής (για να υπάρξει διαφάνεια αλλά και σύνδεση των όποιων "ασυλιών" -που πρέπει να σημάνει το οριστικό τέλος τους -με επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας) σε "Πρωτόκολλο" συμπόρευσης και θετικής συνεργασίας σε εθνικό επίπεδο, για εξεύρεση πόρων προώθησης της ενδογενούς ανάπτυξης .

Για να ξέρουμε επιτέλους που πάμε ας ορισθούν δρόμοι και στόχοι για το μέλλον που δημιουργείται, ή όχι, σήμερα, όσο κι αν το σήμερα "εκδικείται" το χθές και οργίζεται για το "αόρατο" αύριο!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έχουν αρχίσει να γίνονται στόχος κάποιων
τα ρωσικά αεροσκάφη;

Του Stephen Lendman
για το Global Research 
 Μετάφραση - Απόδοση "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Περίπτωση 1η: Νότιο Σουδάν, 4 Νοεμβρίου: Antonov An-12

Antonov An-12 συνετρίβη στο Νότιο Σουδάν. Πρόκειται για το δεύτερο περιστατικό συντριβής ρωσικού αεροσκάφους μέσα σε ελάχιστες ημέρες. Τα ρεπορτάζ αναφέρουν ότι το αεροπλάνο κατέπεσε σε περιοχή κοντά την ανατολική όχθη του Λευκού Νείλου, λίγες μόλις στιγμές μετά την απογείωσή του.

 

Σύμφωνα με ειδησεογραφικές πηγές, ο αριθμός των νεκρών υπερβαίνει τους 40, αφού εκτός από τα μέλη του πληρώματος και τους επιβάτες, και άλλα άτομα που βρίσκονταν στο έδαφος έχασαν τη ζωή τους. Από τους επιβαίνοντες, μόνο δύο επέζησαν (Οι πρώτες πληροφορίες ήθελαν τoν συνολικό αριθμό εκείνων που επέβαιναν στο αεροσκάφος να ανέρχεται σε 12: πέντε μέλη του πληρώματος και επτά επιβάτες).

Πριν από τρεις ημέρες ένα ρωσικό φορτηγό αεροπλάνο

Το αεροσκάφος συνετρίβη περίπου 800 μέτρα από το αεροδρόμιο της Τζούμπα, πρωτεύουσας του Νότιου Σουδάν. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, αυτόπτεις μάρτυρες ανέφεραν πως η ουρά του αεροπλάνου και άλλα μέρη του εντοπίστηκαν διάσπαρτα στην περιοχή. Η πτήση είχε προορισμό το Παλότς, στην περιοχή του Άνω Νείλου του Σουδάν, αλλά δυστυχώς προς το παρόν τα διαθέσιμα στοιχεία είναι ελλιπή.

Περίπτωση 2η: Σινά, 31 Οκτωβρίου: πτήση 7Κ9268 της Kolavia Metrojet

Το τραγικό συμβάν είναι το δεύτερο σε διάστημα πέντε ημερών, μετά τη συντριβή (ή μήπως κατάρριψη;) στις 31 Οκτωβρίου, του ρωσικού επιβατηγού Kolavia Metrojet στην πτήση 7Κ9268 πάνω από το Σινά, όπου σκοτώθηκαν όλοι οι επιβαίνοντες: οι 217 επιβάτες και τα επτά μέλη του πληρώματος.

Σε εξέλιξη είναι οι έρευνες για τον προσδιορισμό της αιτίας της συντριβής. Οι πρώτες εκτιμήσεις μιλούσαν για πιθανότητα τεχνικής βλάβης, αλλά τη στιγμή αυτή δεν αποκλείεται η αιτία να συνδέεται με σκοτεινότερα κίνητρα. Το βέβαιο είναι ότι είναι πολύ νωρίς ακόμη για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Στις 3 Νοεμβρίου, το Sputnik News ανέφερε σε άρθρο του ότι ένας Αιγύπτιος ιατροδικαστής, μέλος της ομάδας που ερευνά στοιχεία σχετικά με τα θύματα της συντριβής του αεροπλάνου, δήλωσε:  
“Ο μεγάλος αριθμός διαμελισμένων πτωμάτων είναι πιθανό να υποδηλώνει ότι μια ισχυρή έκρηξη έλαβε χώρα στο αεροπλάνο προτού αυτό χτυπήσει στο έδαφος”.
Ίσως να χρειαστούν μήνες για να ολοκληρωθεί η επανασυναρμολόγηση του αεροσκάφους και να γίνουν διεξοδικά οι ιατροδικαστικές εξετάσεις των θυμάτων, ώστε να προσδιοριστεί η αιτία της συντριβής. Το RT International σε δημοσίευμά του παρέθεσε απόσπασμα από άρθρο της ρωσικής εφημερίδας Life News, στο οποίο αναφέρεται ότι οι πρώτες ιατροδικαστικές εξετάσεις δείχνουν ότι οι επιβάτες που βρίσκονταν στο πίσω μέρος, κοντά στην ουρά του αεροσκάφους, φέρουν τραύματα που υποδηλώνουν έκρηξη.

Σύμφωνα με το Life News, το 90% του σώματός τους καλύπτονταν από εγκαύματα. Διαπιστώθηκε επίσης ότι μέταλλα και άλλα αντικείμενα είχαν διαπεράσει το σώμα τους. Όλα αυτά σε αντίθεση με τους επιβαίνοντες στο μπροστινό άκρο του αεροπλάνου, οι οποίοι πέθαναν από πολλαπλά κατάγματα, τραύματα στο κεφάλι, απώλεια αίματος και σοκ.



Εντελώς διαφορετικές απόψεις περιείχε ένα δημοσίευμα του πρακτορείου Tass, επικαλούμενο Ρώσους και Αιγύπτιους εμπειρογνώμονες, σύμφωνα με τους οποίους, κατά τις προκαταρκτικές εξετάσεις των πτωμάτων, δεν υπήρξε καμία ένδειξη ότι τα τραύματά τους οφείλονταν σε κάποια έκρηξη.

Ανώνυμη πηγή δήλωσε στο πρακτορείο:
 “Δεν βρέθηκαν καθόλου ενδείξεις στα τραύματα που να υποδηλώνουν σύγκρουση λόγω έκρηξης...”
Μια άλλη αιγυπτιακή πηγή δήλωσε:
“Δεν βρέθηκαν ενδείξεις εξωτερικής σύγκρουσης στα σώματα που εξετάστηκαν”.
Σημειωτέον ότι δεν έχει γίνει ακόμη καμία επίσημη ανακοίνωση. Ο ειδικός ιατροδικαστής της αιγυπτιακής αεροπορίας Ανίλ Πάντρα σχολίασε στο RTότι η εξέταση των τραυματισμών των θυμάτων δεν θεωρείται ο πιο αξιόπιστος τρόπος προσδιορισμού των αιτιών μιας συντριβής:
“Είναι πολύ νωρίς για να πούμε κατηγορηματικά εάν και κατά πόσο το αεροπλάνο έσκασε στον αέρα. Είναι δύσκολο να πει κανείς τι είδους τραυματισμοί θα προέκυπταν εάν είχε γίνει έκρηξη μέσα στην άτρακτο. Θεωρώ επίσης δύσκολο να σας πω κατά ποιον τρόπο διαφέρουν τα τραύματα που προκαλούνται στο ανθρώπινο σώμα από μια πρόσκρουση στο έδαφος”.
Ο Αιγύπτιος ιατροδικαστής της αεροπορίας αναφέρθηκε σε μια άλλη πιθανότητα: την σύγκρουση του αεροσκάφους με ένα άλλο, πιθανώς ένα μη επανδρωμένο, πάνω από το Σινά, μια περιοχή γνωστή για τη συχνότητα των επεισοδίων βίας που παρατηρούνται εκεί.  
“Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν τη δυνατότητα να πετούν και σε μεγάλα υψόμετρα”, διευκρίνισε ο κ. Πάντρα.
Αμερικανικό δημοσίευμα έκανε λόγο για ένα δορυφόρο που ανίχνευσε εκπομπή μεγάλης μάζας θερμότητας στην περιοχή, αλλά σύμφωνα με τον Αιγύπτιο ιατροδικαστή της αεροπορίας Σουλτάν Μαχμούντ Χαλί, το στοιχείο αυτό είναι ασαφές. Πρόκειται για τον απόστρατο αξιωματικό ο οποίος, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, δήλωσε στο RT:
“Ο μεγάλος αριθμός διαμελισμένων πτωμάτων είναι πιθανό να υποδηλώνει ότι μια ισχυρή έκρηξη έλαβε χώρα στο αεροπλάνο προτού αυτό χτυπήσει στο έδαφος”.

Η εκδοχή της τοποθέτησης βόμβας μέσα στην άτρακτο εξακολουθεί να παραμένει μια πιθανή αιτία της συντριβής. Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο του RT, οι κανόνες ασφαλείας των αιγυπτιακών αεροδρομίων είναι χαλαροί και οι έλεγχοι ανεπαρκείς.

Ένας συνδυασμός από παράγοντες ενδέχεται να είναι υπεύθυνος για ό, τι συνέβη. Γι’ αυτό ακριβώς είναι σημαντικό να περιμένει κανείς τουλάχιστον μέχρι την ανακοίνωση μίας προκαταρκτικής εκτίμησης προτού προβεί σε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

Θα χρειαστούν τέσσερις έως έξι εβδομάδες για να ολοκληρωθούν οι έρευνες των περιεχομένων και των δύο μαύρων κουτιών, οι οποίες θα προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες ζωτικής σημασίας για τον προσδιορισμό των αιτίων της συντριβής του αεροσκάφους.

Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας Independent, λίγη ώρα πριν την εξαφάνιση του αεροσκάφους από τα ραντάρ...
“Στα μαύρα κουτιά είχαν καταγραφεί ασυνήθιστοι θόρυβοι στο πιλοτήριο του αεροσκάφους, μη χαρακτηριστικοί για μια συνηθισμένη πτήση”.
Σύμφωνα με το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Interfax:
“Oι καταγραφές από τα μαύρα κουτιά παραπέμπουν στο ότι προέκυψε κάποια αιφνιδιαστική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία θα πρέπει να αιφνιδίασε το πλήρωμα του αεροσκάφους, που δεν βρήκε καν τον χρόνο να εκπέμψει SOS”…

Κάποια άλλα δεδομένα που χρήζουν προσοχής:

Σε πρόσφατο δημοσίευμά του, το Global Research αναφέρει  ότι ήταν σε εξέλιξη οι κοινές αμερικανοϊσραηλινές αεροπορικές ασκήσεις “Blue Flag”("Γαλάζια Σημαία") ή "Blue Skies" (“Γαλάζιοι Ουρανοί”) στην έρημο Άραβα, ανατολικά του Σινά και πολύ κοντά στην περιοχή όπου το ρωσικό αεροπλάνο κατέπεσε το περασμένο Σάββατο.

Επίσης, ρεπορτάζ του YourNewsWire.com αναφέρει ότι ευρωπαϊκά πολεμικά αεροσκάφη συμμετείχαν στις “μεγαλύτερες αεροπορικές ασκήσεις στην ιστορία της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας”. Οι ασκήσεις ξεκίνησαν στις 30 Οκτωβρίου, μία ημέρα πριν από τη συντριβή του ρωσικού αεροσκάφους.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Σε κάθε περίπτωση, ίσως θα ήταν καλό να αναμένουμε τις εκτιμήσεις των Ρώσων, μόλις ολοκληρωθούν οι προκαταρκτικές και τελικές αναλύσεις.
Προς το παρόν, το μόνο που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι κάτι ύποπτο υπάρχει στα μέχρι στιγμής δεδομένα. Κάτι που περιμένει να επαληθευτεί ή να διαψευστεί.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει Βασίλης Γαλούπης

Επιστράτευσε τον αυταρχισμό. Επένδυσε στον φόβο και στο αίμα. Τρομοκράτησε τα ΜΜΕ. Προκάλεσε προεμφυλιακό διχασμό. Πόλωσε, για να ψαρέψει ακροδεξιές ψήφους, έριξε στο ψαχνό, για να φρενάρει το φιλοκουρδικό κόμμα. Ισλαμοποίησε φανατικά τη χώρα. Ακόμα και πάνω στους πρόσφυγες έκανε σκληρό παιχνίδι με την Ευρώπη. Άνοιξε μέτωπα με όλους, βυθίζοντας την Τουρκία στην πολιτική αστάθεια και την οικονομική ασφυξία. Με έναν στόχο: Να κερδίσει στις εκλογές. Και του βγήκε!

Ο «τελειωμένος» μετά τις εκλογές του Ιουνίου Ταγίπ Ερντογάν αποδείχθηκε εφτάψυχος. Τα θριαμβευτικά ποσοστά του, που άγγιξαν το 50%, διέψευσαν όσους τον ξέγραφαν και τον φέρνουν πιο κοντά στη συνταγματική αναθεώρηση, όμως ο «σουλτάνος» βρίσκεται την επομένη κιόλας των εκλογών μπροστά σε επικίνδυνο σταυροδρόμι. Όντας υποχρεωμένος πια να αντιμετωπίσει όσα ο ίδιος προκάλεσε!

Η Τουρκία θυμίζει καζάνι που βράζει, η ευρύτερη περιοχή φλέγεται, ενώ δοκιμάζονται οι σχέσεις της χώρας με Δύση αλλά και Ρωσία. Ο συνδυασμός τόσων ανοιχτών μετώπων κάνουν το κοκτέιλ εκρηκτικό για τον θριαμβευτή Ερντογάν που, πρακτικά, απειλείται με πύρρειο νίκη. Η Τουρκία εξελίσσεται σε έναν ανεξέλεγκτο παράγοντα αστάθειας για όλη την περιοχή. Και οι λόγοι πολλοί:

Πολιτική αναταραχή

Στη χώρα το σκηνικό είναι ρευστό από τις άκαρπες εκλογές του περασμένου Ιουνίου. Στις δεύτερες εκλογές μέσα σε πέντε μήνες ο Ερντογάν προσδοκούσε να επωφεληθεί ο ίδιος, θεωρώντας ότι πολλοί θα ψήφιζαν το κόμμα του μόνο και μόνο για να τερματιστεί το χάος που ο ίδιος δημιούργησε.

Κουρδικό

Ο ηγέτης του φιλοκουρδικού HDP Ντεμιρτάς έκανε λόγο για άδικες κι ανελεύθερες εκλογές. Η εκεχειρία του 2013 μεταξύ Κούρδων και τουρκικής κυβέρνησης κατέρρευσε τον Ιούλιο, όταν ο τουρκικός στρατός άρχισε να βομβαρδίζει δίχως έλεος. Οι Κούρδοι κατηγορούν τον Ερντογάν ότι τορπίλισε τις συνομιλίες για να χειραγωγήσει τον κόσμο και να αναζωπυρώσει τα αντι-κουρδικά αντανακλαστικά εν όψει εκλογών. Το μέτωπο αυτό δύσκολα κλείνει πλέον...

Οικονομία

Η οικονομία έχει επιβραδυνθεί, τα κεφάλαια φεύγουν από τη χώρα, η ανεργία και ο πληθωρισμός ανεβαίνουν, η λίρα υποχωρεί. Το σκηνικό μυρίζει... κραχ!

«Εχθροί» στο εσωτερικό

Ο Ερντογάν επιδίδεται σε κυνήγι μαγισσών ενάντια σε οποιονδήποτε τολμήσει να τον κριτικάρει. Δεκάδες στελέχη του φιλοκουρδικού HDP συνελήφθησαν με κατηγορίες για τρομοκρατικές διασυνδέσεις. Δημοσιογράφοι φιμώνονται, διαδηλωτές ξυλοφορτώνονται. Εφημερίδες στοχοποιούνται, κανάλια «κατεβαίνουν» στον αέρα. Η Τουρκία έρχεται σήμερα δεύτερη παγκοσμίως, πίσω μόνο από την Κίνα, στον αριθμό φυλακισμένων δημοσιογράφων. Η συνοχή της χώρας δοκιμάζεται...

Δύση - Ρωσία

Η Τουρκία πάντοτε είχε μεγάλη σημασία για τη Δύση. Τόσο επί Ψυχρού Πολέμου όσο και μετά. Οι σχέσεις, όμως, της Τουρκίας τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με τη Ρωσία αλλά και την Ευρώπη περνάνε τα τελευταία χρόνια από διάφορες φάσεις αγάπης - μίσους. Οι «γάμοι συμφέροντος» (ενεργειακοί, γεωστρατηγικοί, οικονομικοί) αλλεπάλληλοι, όμως η σταθερά μία: Και η Τουρκία τούς έχει όλους ανάγκη και οι ΗΠΑ, Ευρώπη, Ρωσία έχουν ανάγκη την Τουρκία. Αναζητείται η χαμένη εμπιστοσύνη όμως.

Κυπριακό

Ο Ερντογάν προσπαθεί με κάθε τρόπο να χειραγωγήσει, ακόμα και μέσω του αγωγού νερού από την Τουρκία προς τα Κατεχόμενα, τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Ακιντζί για το θέμα της Κύπρου, με τους Αμερικανούς να πιέζουν για λύση.

Συρία, ISIS, πρόσφυγες

Η Ρωσία «καπέλωσε» στρατηγικά την Τουρκία στη Συρία, οι τζιχαντιστές έχουν τη χώρα ως πέρασμα, ενώ πάνω από 2 εκατ. πρόσφυγες «χρησιμοποιούνται» από τον Ερντογάν στις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε.

Ο άπληστος Ερντογάν – ο ίδιος και το κόμμα του εμφανίστηκαν προεκλογικά στην κρατική τηλεόραση 59 ώρες, όταν το CHP είχε 5 ώρες και το φιλοκουρδικό HDP μόλις 18 λεπτά –, αν και ενισχυμένος, βρίσκεται μπροστά σε ένα ναρκοπέδιο ανοιχτών πληγών. Ο «σουλτάνος» μπορεί να πλασάρεται ως παράγοντας σταθερότητας στην περιοχή, αλλά προς το παρόν η Τουρκία προκαλεί σεισμικές δονήσεις αστάθειας...

Τίποτε στην τύχη

Το κόμμα του Ερντογάν, που οργίασε προεκλογικά σε όλα τα επίπεδα, δεν άφησε τίποτα στην τύχη. Υποσχέθηκε στους πάντες τα πάντα! Ο πρωθυπουργός Νταβούτογλου, μάλιστα, έφτασε στο σημείο να δεσμευτεί ότι θα επιλύσει ακόμα και το… σεξουαλικό πρόβλημα των Τούρκων, υποσχόμενος ότι η κυβέρνηση, εφόσον πετύχει αυτοδυναμία, θα τους βρει… συζύγους. Κάτι που προκάλεσε... πανικό στα social media.

«Το κόμμα μας θέλει οι πολίτες αυτής της χώρας να αναπαράγουν. Όταν λέτε ότι επιθυμείτε μια σύζυγο, απευθύνεστε στους γονείς σας. Αν αυτοί δεν καταφέρουν να σας βοηθήσουν, μπορείτε να απευθυνθείτε σε εμάς. Εμείς θα σας διασφαλίσουμε μια δουλειά, ένα σπίτι και μια σύζυγο»… δεσμεύτηκε ο πρωθυπουργός σε μια από τις τελευταίες του προεκλογικές συγκεντρώσεις.

Τα ευτράπελα δεν σταματούν εδώ. Το θέμα έφτασε και στην τουρκική Βουλή λίγο πριν από την κάλπη. Το Ρεπουμπλικανικό κόμμα CHP, μέσω του βουλευτή Ερέν Ερντέμ, κατέθεσε σχετική γραπτή επερώτηση προς τον Νταβούτογλου, αναφορικά με τις προθέσεις του κόμματός του για δημιουργία κρατικού γραφείου συνοικεσίων!

Τα... καυτά ερωτήματα του Ερντέμ; «Αν το κόμμα σας εξασφαλίσει αυτοδυναμία, θα φτιάξετε εκπομπή στο κρατικό κανάλι TRT με τηλεσυνοικέσια για να βρουν οι Τούρκοι συζύγους; Αν πάρετε αυτοδυναμία, θα δημιουργήσετε και υπουργείο Αισθηματικών Υποθέσεων; Ο υπουργός κι ο αναπληρωτής αυτού του υπουργείου θα προέρχονται από το AKP; Θα παρέχετε οικονομική υποστήριξη σε όποιον παντρευτεί μέσω των κρατικών σας φορέων;».

Πέρα από το ότι είναι ξεκαρδιστικό, το θέμα αναδεικνύει και τους ευσεβείς πόθους του AKP. Ο πρωθυπουργός και το μεγάλο αφεντικό του, ο Ερντογάν, ονειρεύονται μια χώρα γεμάτη χαρούμενους, συντηρητικούς Τούρκους, «ζευγαρωμένους» κατάλληλα από την πανταχού παρούσα κυβέρνηση που... φροντίζει για όλους, πλην, βέβαια, όσων θέλουν να έχουν δική τους άποψη.

Πηγή "Το Ποντίκι"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πώς να αντιδράσω στην καταστροφή της Ελλάδας; Πείτε μου, πώς...;

Συνέχεια ακούω, ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΗΣΤΕ, ΕΛΛΗΕΣ ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ… κλπ, και αναρωτιέμαι, πως πρέπει να αντιδράσω; Πως;

- Αν αντιδράσω για την Ισλαμοποίηση της Ελλάδας, με αποκαλείτε ρατσιστή.
- Αν υψώσω τη φωνή μου για την καταστροφή και το ξεπούλημα της Ελλάδας, με αποκαλείται χρυσαυγίτη.
- Αν εκνευριστώ που με έχετε γδάρει με τα φορολογικά, με αποκαλείται τραμπούκο.
- Αν κάνω οτιδήποτε, που πάει κόντρα στα σχέδιά σας, με αποκαλείται φασίστα.

Άρα, πείτε μου, πώς να αντιδράσω;

- Πήγα σε διαδηλώσεις. Ήμουν στους «Αγανακτισμένους».
Φώναξα και διαδήλωνα για τα άδικα μέτρα.
Σχεδόν κάθε μέρα, εκεί ήμουν. Φώναζα και διαδήλωνα κατά των μνημονίων.
Και; Τι έγινε;
Τα μνημόνια δεν πέρασαν;

- Ψήφιζα πάντα βάση προγράμματος. Πάντα μελετούσα τα προγράμματα των κομμάτων και ψήφιζα βάση αυτού.
Και; Τι έγινε; Έχει κάποιο κυβερνών κόμμα εφαρμόσει πρόγραμμα πότε; Φυσικά και όχι. Πάντα η ίδια ιστορία: «Οι προηγούμενοι είπαν ψέματα, και έτσι δεν μπορώ να υλοποιήσω τα υποσχόμενα».

- Ψήφισα για σκίσιμο των μνημονίων και κατάργηση του ΕΝΦΙΑ.
Και; Τι έγινε; Το σκίσατε; Φυσικά και όχι. Αντιθέτως, υπογράψατε μνημόνιο 3, και ο ΕΝΦΙΑ αυξήθηκε.

- Ψήφισα ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, το πρώτο μετά τη χούντα.
Και; Τι έγινε; Το ΟΧΙ το μετατρέψατε σε ΝΑΙ (αυτό που θέλατε εξαρχής).

Άρα, πείτε μου, πως να αντιδράσω στην καταστροφή της Ελλάδας;

Δημοκρατικά;
Αφού εσείς οι ίδιοι δεν σέβεστε τη δημοκρατία.

Πολιτισμένα;
Αφού εσείς οι ίδιο δεν είστε πολιτισμένοι.

Πείτε μου, πως να αντιδράσω στην καταστροφή της Ελλάδας;

Μας έχετε καταστρέψει οικονομικά ενώ εσείς ζείτε τη μεγάλη χλιδή, και έχετε μετατρέψει την Ελλάδα σε σκουπιδοτενεκέ της Ευρώπης.

Πριν τα μνημόνια μας λέγατε ότι φταίει το δημόσιο. Αλλά το δημόσιο δεν το πειράξατε σχεδόν καθόλου, αφού εκεί βρίσκεται ο κομματικός σας στρατός, ενώ τον ιδιωτικό τομέα τον καταστρέψατε.

Εκτινάξατε την ανεργία στα ύψη και 5 χρόνια τώρα δεν έχετε κάνει απολύτως τίποτα για να το μειώσετε.

Μας κλέψατε τα όνειρα, την ελπίδα, την αγάπη για τη ζωή.

Μας κλέψατε την πατρίδα, μας κλέψατε τα πάντα.

Είστε ψεύτες, απατεώνες, προδότες, ανθέλληνες, λαμόγια.
Έχετε καταστρέψει οτιδήποτε όμορφο είχε αυτή η χώρα.
Μας έχετε διχάσει για να σκοτωθούμε μεταξύ μας…
Και τολμάτε να μας κουνάτε και το δάχτυλο!

ΑΡΑ, ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ...
 ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΩ;

Πηγή "Στρουθοκάμηλος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μάκης Πολλάτος

«This government is now, and since the European Council agreement in July, one with which we have been able to work best since the beginning of the crisis in 2010» έγραψε ο Ευρωπαίος Επίτροπος Μοσκοβισί για την ελληνική κυβέρνηση στο άρθρο με το οποίο ανακεφαλαιώνει τα αποτελέσματα της επίσκεψής του στην Αθήνα.

Με τα λίγα αγγλικά που γνωρίζω, ο Μοσκοβισί λέει ορθά κοφτά ότι από την συμφωνία της 12ης Ιουλίου –ξέρετε, μετά την σκληρή διαπραγμάτευση των 17 ωρών στις Βρυξέλλες- η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα είναι αυτή με την οποία οι δανειστές έχουν την καλύτερη συνεργασία από το 2010. Αν ήθελα να το απλοποιήσω κι άλλο θα έλεγα ότι ο Επίτροπος Οικονομικών χαρακτηρίζει την κυβέρνηση Τσίπρα σαν την πιο-φιλομνημονιακή κυβέρνηση από την αρχή της ελληνικής κρίσης, δηλαδή πιο μνημονιακή από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου, και Σαμαρά-Βενιζέλου.

Αν σκεφτείς ότι μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 ο Τσίπρας εμφανιζόταν ως... μνημονιοκτόνος, η μεταστροφή του πρωθυπουργού της Ελλάδας είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή. Μπορεί κάποιοι να με χαρακτηρίσουν σαν λαϊκιστή, αλλά θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί οι Ευρωπαίοι ξαφνικά αγάπησαν τον Τσίπρα, τόσο, που δεν κρύβουν στις δημόσιες δηλώσεις τους ότι είναι ο καλύτερος Έλληνας πολιτικός απ' όσους έχουν συνεργαστεί τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια.

- Ο Αλέξης Τσίπρας πείστηκε να εφαρμόσει πολιτικές που ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες με όσες πίστευε και με όσα υποσχόταν στους ψηφοφόρους πριν αναδειχθεί πρωθυπουργός τον Ιανουάριο του 2015. Ενας από τους λόγους που οι Ευρωπαίοι δείχνουν τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη στον Αλέξη Τσίπρα είναι ότι κατάφεραν να αλλάξουν τις απόψεις του και πλέον να είναι εκείνος που υπερασπίζεται την ακολουθούμενη πολιτική προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε άλλη πρόταση θα μας οδηγήσει στην καταστροφή.

- Ο Τσίπρας προέρχεται από την Αριστερά, άρα μπορεί να κρατήσει τα κοινωνικά κινήματα σε «καταστολή» περιορίζοντας τις αντιδράσεις στην φορομπηχτική πολιτική που εφαρμόζει.

- Εκτός από τον Αλέξη Τσίπρα, αυτή την ώρα, άλλος πολιτικός ηγέτης στην Ελλάδα που να εγγυάται ότι θα εφαρμοστούν όσα θέλουν οι Ευρωπαίοι δανειστές και οι Αμερικανοί δεν υπάρχει. Οποιος δεν πείθεται ας καθίσει να δει τα χάλια της ΝΔ και θα καταλάβει.

- Οι Ευρωπαίοι ξέρουν πια ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι πρόθυμη να εφαρμόσει την πολιτική όπως περιγράφεται στα emails των Θεσμών και το υπουργείο Οικονομικών περιορίζεται απλώς στην μετάφραση των οδηγιών από την αγγλική γλώσσα.

- Όσο ο Αλέξης Τσίπρας εφαρμόζει το 3ο Μνημόνιο κίνδυνος Grexit δεν υπάρχει, άρα οι ευρωπαϊκές οικονομίες είναι προφυλαγμένες από πιθανούς συστημικούς κινδύνους

- Με την μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ στην πιο φιλομνημονιακή κυβέρνηση της Ελλάδας από το 2010 –επαναλαμβάνω, δεν είναι δική μου άποψη, ο Μοσκοβισί το ξεφούρνισε- το δυσβάστακτο, ειδεχθές και επονείδιστο ελληνικό χρέος συνεχίζει να αποπληρώνεται κανονικά και έτσι ουδείς από τους Ευρωπαίους έχει να φοβάται για πιθανή νέα αναταραχή που μπορεί να προέλθει από την αντίδραση των... ανυπότακτων Ελλήνων.

- Στην κρίσιμη συγκυρία με το εκρηκτικό πρόβλημα των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων, η Ευρώπη συνεργάζεται με μια κυβέρνηση πρόθυμη να υλοποιήσει τις πολιτικές που εφαρμόζονται στις Βρυξέλλες. Σε προφορικό επίπεδο η Αθήνα απειλεί να αντιδράσει και εκφράζει κάποιες μικροδιαφοροποιήσεις, όμως αυτές οι ενστάσεις δεν διαφέρουν και πολύ από ένα παροδικό συζυγικό καβγαδάκι, έτσι για να θυμηθούμε και τις φωτογραφίες του Αλέξη Τσίπρα να συζητά τετ-α-τετ με την Άνγκελα Μέρκελ...

Νομίζω λοιπόν ότι οι Ευρωπαίοι αγάπησαν πιο πολύ τον Αλέξη Τσίπρα και γιατί δεν έχουν άλλον να στηριχθούν αλλά και διότι στην πραγματικότητα διαφυλάττει τα συμφέροντά τους. Μην ξεχνάμε επίσης ότι ο Τσίπρας προέρχεται από την Αριστερά. Μπορεί οι πρώην σύντροφοί του –εξωκοινοβουλευτικοί σήμερα- να τον κατηγορούν ότι τους πρόδωσε και διέψευσε τις προσδοκίες τους, η κοινωνία όμως τον εμπιστεύεται. Κι αυτό είναι που σε αυτή την φάση ενδιαφέρει τους Ευρωπαίους που δανείζουν τα χρήματά τους στην Ελλάδα.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι για τον αγαπημένο πρωθυπουργό των Ευρωπαίων;

Πρώτο εμπόδιο είναι οι κοινωνικές αντιδράσεις. Ξαφνικά έρχεται η μείωση των συντάξεων που θα πλήξει 8 στους 10 συνταξιούχους Έλληνες. Με τον ίδιο αιφνιδιαστικό τρόπο έρχεται και η φορολόγηση των αγροτών η οποία μπορεί να εμπεριέχει στοιχεία δικαιοσύνης, γίνεται όμως ξαφνικά και ενώ ο αγροτικός κόσμος φαίνεται ότι πίστευε πως μπορούσε να αποφύγει την αφαίμαξη. Πώς θα αντιδράσει μια κοινωνία που είναι κουρασμένη και σε απόγνωση έπειτα από τόσα χρόνια σκληρής φορολόγησης; Θα αντιμετωπίσουν οι πολίτες τον Αλέξη Τσίπρα με τον ίδιο τρόπο που ο σημερινός πρωθυπουργός, οι συνδικαλιστές και οι αγανακτισμένοι του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριφέρθηκαν σε Παπανδρέου, Σαμαρά και Βενιζέλο;

Δεύτερο εμπόδιο είναι η εφαρμογή του προγράμματος που επιβάλλουν οι δανειστές. Θα μπορέσει το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ να υλοποιήσει πολιτικές που δεν είναι κοντά στην ιδεολογία του; Θα ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις η διαλυμένη δημόσια διοίκηση; Ποιοι επιχειρηματίες θα προχωρήσουν στις επενδύσεις δισεκατομμυρίων που απαιτούνται για να επιστρέψει η Ελλάδα σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης;

Ο τρίτος βασικός κίνδυνος για τον Αλέξη Τσίπρα είναι «να καεί» πολιτικά από την προσπάθειά του να παραμείνει στην εξουσία με κάθε τρόπο. Και καλά να θες να μείνεις πρωθυπουργός. Όμως αν δεν έχεις πραγματικό σχέδιο για την χώρα, δύσκολα θα πας πολύ μακριά. Κι όπως έχει δείξει το παρελθόν η υλοποίηση των Μνημονίων δεν εγγυάται ούτε την εύνοια των ξένων, ούτε την παραμονή στην εξουσία. Αν δεν το πιστεύετε, ρωτήστε τους κυρίους Παπανδρέου και Σαμαρά.

Και μπορεί σήμερα η κοινωνία να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει τι έχει συμβεί, όμως κάποια στιγμή όλοι θα αντιληφθούν αυτό που ο Γιούνκερ περιέγραψε ως το πολιτικό κατόρθωμα του Αλέξη Τσίπρα: Επί επτά μήνες «σκληρών» διαπραγματεύσεων αρνούνταν πεισματικά τις λύσεις που του προσφέρονταν (λύσεις καλύτερες από την συμφωνία του Ιουλίου), έφερε την χώρα στο χείλος του γκρεμού και τελικά επέβαλε στους Έλληνες μια συμφωνία χειρότερη απ' αυτήν που απέρριψαν στο δημοψήφισμα!

Και τι κερδίσαμε από τους τσαμπουκάδες βαυκαλιζόμενοι ότι διαπραγματευόμαστε σκληρά; Φορτωθήκαμε κι άλλους φόρους, κι άλλα σκληρά μέτρα προσαρμογής, παρατείναμε την περίοδο της ύφεσης και καθυστερήσαμε την επιστροφή στην ανάπτυξη για πολλά-πολλά χρόνια ακόμη αδιαφορώντας για τους ανέργους και τις γενιές των Ελλήνων που επί της ουσίας καταστρέφονται. Ε, ναι. Το να παρουσιάσεις αυτή την τραγωδία σαν επιτυχία και μάλιστα αποτέλεσμα σκληρής διαπραγμάτευσης είναι επίτευγμα. Και γι' αυτό οι Ευρωπαίοι ξαφνικά αγάπησαν τον Αλέξη Τσίπρα.

Πηγή NewMoney


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Μόνο η χρεοκοπία θα μπορούσε να σώσει την Ελλάδα από το έγκλημα που συντελείται, στο ξέφραγο αμπέλι που την έχουν δυστυχώς καταντήσει οι κυβερνήσεις της – πριν ακόμη λεηλατηθεί εντελώς από τις ξένες συμμορίες και τους εγχώριους τοκογλύφους» (Α.Ο.)
Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Σαν να μην έφτανε το γεγονός ότι, λυμαίνονται την Ελλάδα δύο αντιμαχόμενες μεταξύ τους ξένες συμμορίες, το αμερικανικό ΔΝΤ από τη μία πλευρά, ενώ η Γερμανία με τα πιόνια της από την άλλη (ΕΚΤ, ESM, ΕΕ), συνεχίζεται παράλληλα η απίστευτη απομύζηση της από το εσωτερικό – από τις αχόρταγες μεγάλες τράπεζες, οι οποίες κυριολεκτικά ληστεύουν τους Έλληνες είτε αυτοί είναι μέτοχοι τους, είτε ομολογιούχοι, είτε το ίδιο το δημόσιο, με την ανοχή της κυβέρνησης.

Την ίδια στιγμή ορισμένοι μεγάλοι τραπεζίτες, κάποιοι από τους οποίους  εκμεταλλεύονται ασύστολα τις τράπεζες που διοικούν, έχουν το θράσος να παρουσιάζονται ως οι προστάτες των αδυνάτων – αρνούμενοι δήθεν να κατασχέσουν τα σπίτια των «φτωχών βιοπαλαιστών», παρά το ότι αρκετοί έχουν ήδη πουλήσει τα δάνεια τους σε ξένους κερδοσκόπους.

Φυσικά δεν αναφέρουν πως οι ίδιοι «εκβιάζουν» την κυβέρνηση με επαίσχυντο τρόπο μέσω των τεράστιων εγγυήσεων που τους έχει δώσει στο παρελθόν (πάνω από 140 δις €), των περίπου 48 δις € των προηγουμένων αυξήσεων κεφαλαίου, με τις οποίες επιβαρύνθηκε το δημόσιο χρέος (άρα οι Πολίτες), καθώς επίσης των καταθέσεων των Ελλήνων (άρθρο).

Αιτιολογούν δε τις ανάγκες τους για νέα εκφάλαια, με την αύξηση των επισφαλειών τους στα 107 δις € από τα 207 δις € που έχουν δανείσει συνολικά στην οικονομία – σαν να ήταν οι Έλληνες υπεύθυνοι για τον τρόπο, με τον οποίο διαχειρίζονταν οι τράπεζες τα δάνεια τους. Καμία επιχείρηση άλλωστε δεν θα μπορούσε να ενοχοποιήσει τους Πολίτες για τις ανείσπρακτες πιστώσεις προς τους πελάτες της, πόσο μάλλον να ζητήσει από το κράτος να τις καλύψει – ενώ ο διευθυντής της θα οδηγούταν στη φυλακή, χωρίς καμία απολύτως καθυστέρηση.

Φυσικά οι τοκογλύφοι δεν αναφέρουν πως οι καταθέσεις των Πολιτών δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τα δάνεια που παρέχουν οι ίδιοι, δημιουργώντας χρήματα από το πουθενά, καθώς επίσης χρεώνοντας ετήσια επιτόκια που υπερβαίνουν το 500% των δικών τους κεφαλαίων (άρθρο) – ενώ έχουν χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά και μόνο για τις δικές τους ανάγκες, χωρίς φυσικά να έχουν την άδεια των αποταμιευτών τους, οι οποίοι έχουν καταντήσει σήμερα να εκλιπαρούν για τα δικά τους χρήματα, φοβούμενοι επί πλέον μήπως τα χάσουν.

Βέβαια κανένας δεν κατακρίνει τις τράπεζες ή/και δεν αναφέρει ότι, έχουν ενισχυθεί από το δημόσιο με τα διπλάσια χρήματα, συγκριτικά με τις επισφάλειες τους – αφού αποτελούν τους μεγαλύτερους διαφημιζόμενους, εξαγοράζοντας αδρά με τα χρήματα των φορολογουμένων τη σιωπή των περισσοτέρων ΜΜΕ.

Δυστυχώς όμως, στην Ελλάδα δεν υπάρχει κανένα πολιτικό κόμμα που να έχει το θάρρος να διώξει όλες αυτές τις συμμορίες από την πατρίδα μας, όσο και αν κοστίσει – αφού σχεδόν όλα επιλέγουν τον εύκολο δρόμο της χειραγώγησης των Πολιτών με απίστευτα ψέματα, γνωρίζοντας ότι έχουν σε μεγάλο βαθμό άγνοια του τι ακριβώς συμβαίνει. Όποιο ΜΜΕ δε «συλληφθεί» να προσπαθεί να ενημερώσει όσο πιο σωστά και υπεύθυνα μπορεί την κοινή γνώμη, τοποθετείται αυτόματα εκτός του διαφημιστικού κυκλώματος – καταδικαζόμενο στην ποινή της απαξίωσης και του θανάτου.

Περαιτέρω, το χειρότερο όλων είναι το αποτρόπαιο έγκλημα της σημερινής κυβέρνησης, η οποία δολοφόνησε κυριολεκτικά την τελευταία ελπίδα των Ελλήνων, για μία πραγματική αλλαγή – αποτελώντας μεγάλη ντροπή για την ευρωπαϊκή αριστερά, ενώ με τον τρόπο που κυβερνάει τη χώρα θα καταφέρει τελικά να καταστρέψει μία για πάντα τα αριστερά κινήματα τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Στα πλαίσια αυτά, γνωρίζοντας πόσο έχουν εκμεταλλευθεί οι πάντες την Ελλάδα, χωρίς να εξαιρούμε τις λίγες μεγάλες οικογένειες που δεν έχουν πάψει ποτέ μέχρι σήμερα να την απομυζούν διαφθειρόμενες και διαφθείροντας, έχουμε την άποψη πως μόνο με τη χρεοκοπία θα μπορούσαν να εκδιωχθούν όλες αυτές οι συμμορίες. Φυσικά θα ήταν πολύ επώδυνη, εφιαλτική ασφαλώς, αλλά θα διασώζονταν τουλάχιστον τόσο η πατρίδα μας, όσο και τα παιδιά μας – τα οποία δυστυχώς θα καταδικαστούν σε σκλάβους χρέους στο διηνεκές, εάν δεν μεσολαβήσει κάτι πολύ εντυπωσιακό.

Η Ελλάδα όμως δεν είναι σε θέση ούτε καν να χρεοκοπήσει, για λόγους που έχουμε αναλύσει στο παρελθόν (άρθρο), οπότε δεν φαίνεται κανένα τέλος στα μαρτύρια των Πολιτών της – τα οποία θα συνεχίζονται, ενδεχομένως έως ότου πραγματικά τα ράφια των Σούπερ Μάρκετ να μείνουν άδεια, να μην υπάρχουν ούτε γάζες στα νοσοκομεία, τα σχολεία να μην μπορούν να ανοίξουν, ενώ τα βενζινάδικα να παραμένουν κλειστά.

Μέχρι να συμβούν δηλαδή όλα αυτά που θα συνέβαιναν ίσως άμεσα, εάν η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα ή το θάρρος να επιλέξει τη λύση της στάσης πληρωμών – με την ειδοποιό διαφορά όμως πως τότε οι περισσότεροι Έλληνες θα έχουν χάσει τα σπίτια τους, τις επιχειρήσεις τους, τα χρήματα τους και την πατρίδα τους, αδιαφορώντας πλέον για τα ράφια των Σούπερ Μάρκετ ή για τη βενζίνη στα πρατήρια, αφού έτσι και αλλιώς δεν θα μπορεί η πλειοψηφία τους να αγοράσει τίποτα.

Ολοκληρώνοντας, ίσως να ακουγόμαστε πολύ απαισιόδοξοι, επειδή τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας είναι ακόμη σε λανθάνουσα κατάσταση – με την έννοια πως συσσωρεύονται διαρκώς χρέη, χωρίς ακόμη να έχει δρομολογηθεί η βίαιη είσπραξη τους. Εν τούτοις, κρίνοντας από την πτώση του κατά κεφαλήν εισοδήματος, η οποία είναι σχεδόν ανάλογη με αυτήν της Γερμανίας στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο (γράφημα), ενώ συνεχίζεται και το 2015, δεν μπορούμε παρά να υποθέσουμε πως τα χειρότερα έπονται.


Ελπίζουμε βέβαια να κάνουμε λάθος. Γνωρίζουμε όμως πως ο οικονομικός πόλεμος είναι μεν σιωπηλός, αλλά συχνά πολύ πιο καταστροφικός από το συμβατικό – αφού δεν ακούγονται εκρήξεις, δεν καταστρέφονται σπίτια και δεν πεθαίνουν μαζικά οι άνθρωποι, αλλά τα αποτελέσματα του δεν είναι καθόλου διαφορετικά, όσον αφορά το βαθμό εξαθλίωσης και οδύνης, ενώ η κατοχή που τον ακολουθεί είναι πολύ πιο μεγάλης χρονικής διάρκειας.

Πηγή Analyst
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Λεπτομέρειες του Συμφώνου ανοίγουν συζήτηση για την ιδιωτική ζωή και την ελευθερία στο διαδίκτυο

Ο κόσμος έριξε την πρώτη ματιά στη διεθνή συμφωνία μεταξύ των 12 χωρών του Ειρηνικού, την Πέμπτη, ακριβώς ένα μήνα μετά την οριστικοποίηση της στις 5 Οκτωβρίου. Δεδομένου ότι οι μυστικές διαπραγματεύσεις που σφυρηλατούσαν το σύμφωνο ήταν σε εξέλιξη από το 2008, οι σκεπτικιστές και οι επικριτές είχαν υποψίες ως προς τις πραγματικές προθέσεις της TPP. Τώρα μπορούν να σταματήσουν τις εικασίες και να δουν τα ψιλά γράμματα.

Ενώ κάποιοι πολιτικοί απέχουν από τα σχόλια, οι ακτιβιστές αξιοποίησαν την απελευθέρωση. Αφού συνόψισε τα κεφάλαια του ΤΡΡ, το Ίδρυμα Ηλεκτρονικών Συνόρων (EFF) συμπέρανε στην ιστοσελίδα του ότι η TPP «υποστηρίζει εταιρικά δικαιώματα και συμφέροντα σε βάρος όλων των ψηφιακών δικαιωμάτων μας.»

Εισαγγελείς για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ελευθερίας στο διαδίκτυο πήραν τις διατάξεις της συμφωνίας που απαιτούν πραγματικά ονόματα και διευθύνσεις που σχετίζονται με τους τομείς του διαδικτύου, όπως .us, .ca ή .au να καταχωρηθούν με την τοπική κυβέρνηση.
«Αυτό είναι επικίνδυνο ειδικά για την ικανότητα των ομάδων της αντιπολίτευσης στις καταπιεστικές χώρες, να εκφράσουν τις ανησυχίες τους σε απευθείας σύνδεση, χωρίς το φόβο της βίαιης τιμωρίας»,
έγραψε στην ιστοσελίδα της η (FFTF).

Επιπλέον, η συμφωνία απαιτεί από τους παρόχους υπηρεσιών Διαδικτύου να βοηθούν στο κλείσιμο ιστοσελίδων που παραβιάζουν νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά δεν επιτρέπει στις ιστοσελίδες να αμφισβητήσουν τις κατηγορίες των πνευματικών δικαιωμάτων. Αυτό ενδεχομένως να ανοίγει την πόρτα σε παρόχους υπηρεσιών, να κλείνουν ιστοσελίδες σε μια χώρα λόγω κατηγοριών για πνευματικά δικαιώματα από εταιρεία που εδρεύει σε άλλη χώρα.

Το σύμφωνο ποινικοποιεί επίσης την «άνευ αδείας και εσκεμμένη αποκάλυψη ενός εμπορικού μυστικού συμπεριλαμβανομένου και την περίπτωση της αποκάλυψης μέσω ενός συστήματος υπολογιστή.» Σύμφωνα με την FFTF, αυτό είναι μια σαφής προσπάθεια να αποθαρρύνει τους καταγγέλλοντες και τους δημοσιογράφους από την έκθεση ευαίσθητων θεμάτων.

Στην προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας στη συμφωνία περιλαμβάνονται και Βιοπροϊόντα – προηγμένα και ακριβά φάρμακα στην κατασκευή τους. Όλες οι χώρες του TPP θα πρέπει να επιβάλουν πέντε έως οκτώ χρόνια ελάχιστης αποκλειστικότητας, αποτρέποντας άλλες εταιρίες να πραγματοποιούν φθηνότερες γενόσημες μορφές σκευασμάτων που ονομάζονται βιο-ομοειδή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα προστατεύουν τα δικαιώματα αποκλειστικότητας για 12 χρόνια. Οι επικριτές λένε ότι αυτό θα αύξανε το κόστος των φαρμάκων πρώτης ανάγκης για τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Μια άλλη ανησυχία που σχετίζεται με την πνευματική ιδιοκτησία είναι η διαδικασία επίλυσης διαφορών επενδυτή και κράτους (ISDS), όπου αντιτίθεται η FFTF σε αυτή την αρχή ως ένα αντι-δημοκρατικό σύστημα. Οι εταιρίες μπορούν να μηνύσουν τις κυβερνήσεις στο πλαίσιο του συστήματος εάν οι πολιτικές μιας χώρας θεωρείται πως μειώνουν τις αξίες της πνευματικής ιδιοκτησίας και των κερδών.

«Δεν έχει σημασία τι άλλο υπάρχει στην εταιρική σχέση Trans-Pacific, αυτή η ενότητα την καθιστά κακό για τους ανθρώπους παντού», έγραψε η FFTF.

Η International Business Times ανέφερε ότι οι ΗΠΑ πράγματι συμφώνησαν να επιβληθούν περιορισμοί σχετικά με το πώς οι επιχειρήσεις μπορούν να μηνύσουν τις ξένες κυβερνήσεις, αλλά οι ακτιβιστές υποστηρίζουν οι αλλαγές δεν είναι αρκετά σημαντικές.

Ο Evan Γκριρ, διευθυντής της εκστρατείας της FFTF, είπε σε ομιλία του στο Radio News:
«Ιδιαίτερα, το κεφάλαιο για την πνευματική ιδιοκτησία διαβάζεται όπως ένας κατάλογος ξεπλύματος των απαιτήσεων από αντιλαϊκές βιομηχανίες, που πιέζουν για πολιτικές που ξέρουν ότι ποτέ δεν θα μπορούσαν να περάσουν, μέσω των παραδοσιακών πολιτικών μέσων ή υπό το φως της ημέρας».
Ο Γκριρ είπε επίσης για τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας ότι «ευνοούν τους κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων με τρόπους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εκτεταμένη λογοκρισία στο διαδίκτυο. Είναι ανάλογης εμβέλειας με την ίδια αντιλαϊκή νομοθεσία, SOPA, που απορρίφθηκε πανηγυρικά πριν από μερικά χρόνια.»

Οι διαμαρτυρίες ενάντια στην TPP έχουν προγραμματιστεί για τις 16 και 17 Νοεμβρίου, στο κτίριο του Καπιτωλίου στην Ουάσιγκτον.

Δηλωμένος στόχος του ΤΡΡ είναι η «προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης. Υποστηρίζουν τη δημιουργία και διατήρηση θέσεων εργασίας, την ενίσχυση της καινοτομίας, της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας, βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, τη μείωση της φτώχειας στις ΗΠΑ και την προώθηση της διαφάνειας, της χρηστής διακυβέρνησης, και την ενίσχυση της εργασίας και της προστασίας του περιβάλλοντος.»

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα όμως υπερασπίστηκε το σύμφωνο.
«Ξέρω ότι οι προηγούμενες εμπορικές συμφωνίες δεν άντεχαν έως τη διαφημιστική εκστρατεία. Αυτό είναι που κάνει αυτή την εμπορική συμφωνία τόσο διαφορετική και τόσο σημαντική… Η TPP σημαίνει ότι η Αμερική θα γράψει τους κανόνες που θα πορευθούμε κατά τον 21ο αιώνα. Αν δεν περάσουμε αυτή τη συμφωνία – εάν η Αμερική δεν γράψει αυτούς τους κανόνες – τότε χώρες όπως η Κίνα θα το κάνουν».
Σύμφωνα με την Πράξη εμπορικής προτεραιότητας του 2015, ή το λεγόμενο «fast track», ο Ομπάμα ειδοποίησε το Κογκρέσο για την πρόθεσή του να υπογράψει την TPP την Πέμπτη. Πρέπει να περιμένει 90 ημέρες για να το κάνει πριν αποσταλεί στο Κογκρέσο για τελική έγκριση.

Πηγή PrisonPlanet


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ομόφωνη απόφαση των 28 κρατών-μελών της Ε.Ε. (περιλαμβανομένης και της Κυπριακής Δημοκρατίας) για «επανενεργοποίηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας», αποτελεί τους όρους εντολής της Κομισιόν για προώθηση τεσσάρων τουρκικών διαπραγματευτικών κεφαλαίων που έχει παγώσει μονομερώς η Λευκωσία από το 2009.

Τη θέση αυτή, η οποία δημιουργεί την εντύπωση ενός «πολιτικού αυτογκόλ» για την Κυπριακή Δημοκρατία, διατύπωσε η εκπρόσωπος του Επιτρόπου διεύρυνσης Γιοχάνες Χαν, Μάγια Κοτσίγιαντσις, τονίζοντας με ιδιαίτερη έμφαση, ότι «η δέσμευση για επανενεργοποίηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, αναλήφθηκε στο ανώτατο επίπεδο, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και η Κομισιόν καλείται να την υλοποιήσει».

Αξιοποιώντας ερώτηση που της υποβλήθηκε, η εκπρόσωπος φρόντισε να καταστήσει σαφές ότι τα 28 κράτη-μέλη έχουν ομόφωνα αναλάβει τη δέσμευση για «επανενεργοποίηση» των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αποτελεί τη βάση των όρων εντολής της Κομισιόν για προώθηση των τεσσάρων κεφαλαίων που μπλόκαρε μονομερώς η Κυπριακή Δημοκρατία.

Επανέλαβε δε ότι η Κομισιόν θα παρουσιάσει ανανεωμένες προτάσεις και κριτήρια για τα κεφάλαια 23 και 24, για τα «Θεμελιώδη Δικαιώματα» και τη «Δικαιοσύνη», αντίστοιχα, καθώς και για το κεφάλαιο 15 «Ενέργεια», ενώ θα προτείνει το άνοιγμα του κεφαλαίου «Παιδεία-Πολιτισμός», το πρώτο τρίμηνο του 2016, σημειώνοντας πάντως ότι η κίνηση αυτή των Βρυξελλών «δεν προκαταλαμβάνει τις θέσεις που θα εκφράσουν τα κράτη-μέλη» (σ.σ. καθώς διατηρούν δικαίωμα άσκησης βέτο).

Όπως είχε αποκαλύψει ο «Φ», ο Μάρτιος του 2016, που επιλέχθηκε ως χρονικό σημείο για την προώθηση των τεσσάρων τουρκικών κεφαλαίων που πάγωσε μονομερώς η Κυπριακή Δημοκρατία, συμπίπτει με το χρονοδιάγραμμα που οραματίζεται ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα για πραγματοποίηση χωριστών δημοψηφισμάτων και για λύση του Κυπριακού. Οι συμπτώσεις αυξάνονται αν αναλογισθεί κανείς ότι ο Ταγίπ Ερντογάν έχει διαμηνύσει ότι ο Μάρτιος 2016 αποτελεί το καταληκτικό σημείο των προσπαθειών για διευθέτηση του πολιτικού προβλήματος στην Κύπρο.

Σημειώνεται ότι πριν από το εγχείρημα για προώθηση των τεσσάρων τουρκικών κεφαλαίων που μπλοκάρει η Λευκωσία, οι Βρυξέλλες προσβλέπουν στο ξεπάγωμα του τουρκικού κεφαλαίου 17, για την «Οικονομική και Νομισματική Πολιτική», το οποίο είχε μπλοκάρει μονομερώς ο Νικολά Σαρκοζί (2007), αλλά είναι έτοιμος να «ελευθερώσει» ο Φρανσουά Ολάντ, κάτι άλλωστε που είχε πράξει και προ διετίας, όταν συναίνεσε στην άρση του γαλλικού βέτο και στο άνοιγμα του κεφαλαίου 22 για την «Περιφερειακή Πολιτική». Το κεφάλαιο 17 αναμένεται να ανοίξει πριν το τέλος του τρέχοντος έτους, στο πλαίσιο Διακυβερνητικής Διάσκεψης που θα συγκαλέσει η Λουξεμβουργιανή Προεδρία.

Γιούνκερ: Τα δίνει όλα στον Ερτνογάν

Νέα ανταλλάγματα για συνεργασία Ε.Ε.-Τουρκίας στο προσφυγικό, αναμένεται σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ» να θέσει η Άγκυρα προς τις Βρυξέλλες, ενόψει της συνάντησης Γιούνκερ-Ερντογάν, στο περιθώριο της Συνόδου των G20, στις 15-16 Νοεμβρίου, στην Τουρκία. Όπως πληροφορούμαστε, τα ανταλλάγματα δεν θα περιορίζονται στο ξεπάγωμα τουρκικών κεφαλαίων, αλλά θα εκτείνονται και στο Κυπριακό, επί του οποίου η Άγκυρα έχει ήδη εγείρει ζήτημα διατήρησης των εγγυήσεων, ενώ έθεσε και θέμα παρεκκλίσεων από το κεκτημένο σε ζητήματα εγκατάστασης και περιουσιών Ελληνοκυπρίων. Το πλέον ανησυχητικό δεν είναι βεβαίως τα αιτήματα που κατά καιρούς υποβάλλει η Άγκυρα προς την Ε.Ε., αλλά η σπουδή του κ. Γιούνκερ να ικανοποιήσει κάθε αξίωση του Ταγίπ Ερντογάν, με μοναδικό στόχο να εξασφαλίσει την υπογραφή στο Σχέδιο Δράσης Ε.Ε.-Τουρκίας, για συνεργασία στο ζήτημα της προσφυγικής κρίσης.

Ανταπόκριση Παύλος Ξανθούλης, Βρυξέλλες
Πηγή "Ο Φιλελεύθερος"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Είναι το παλιό σημείο ανάφλεξης της Ευρώπης, τα Βαλκάνια, λόγος ανησυχίας για μια ακόμη φορά; Μια πρόσφατη δήλωση από την Άνγκελα Μέρκελ ίσως άξιζε περισσότερη προσοχή από αυτήν που έλαβε. Μιλώντας σε κάποια από τα μέλη του κόμματός της, η καγκελάριος προειδοποίησε πως εάν η Γερμανία κλείσει τα σύνορά της με την Αυστρία, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μια κλιμάκωση των ήδη αυξανόμενων εντάσεων στα Βαλκάνια. «Δε θέλω να δω τις στρατιωτικές συγκρούσεις να γίνονται απαραίτητες» είπε.

Με τον ερχομό του χειμώνα και με τη συνεχιζόμενη εισροή των προσφύγων και των μεταναστών, το νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης θα είναι σίγουρα το επίκεντρο της προσοχής τις επόμενες εβδομάδες και μήνες. Όμως μιλάμε πραγματικά για το ξέσπασμα ενός πολέμου; Η Μέρκελ έχει δεχτεί συνεχή πίεση για την υποδοχή των προσφύγων πριν από δύο μήνες. Έχει κάνει τρομερές προσπάθειες για να πείσει την εγχώρια εκλογική της περιφέρεια, ιδιαίτερα στη Βαυαρία, πως οι πολιτικές της είναι λογικές.

Η ανησυχία που εξέφρασε σε αυτή τη δήλωση αναμφίβολα πυροδοτήθηκε από τις σκληρές αντιπαραθέσεις και τη σύγχυση μεταξύ των βαλκανικών κρατών για το πώς θα αντιμετωπίσουν εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένων ανθρώπων που διασχίζουν τα σύνορά τους, ανεβαίνουν σε τρένα και διασχίζουν χωράφια, μερικές φορές διαπερνούν και ποτάμια, σε μια ξέφρενη κούρσα προς τον βορά. Ως τώρα, τα βαλκανικά κράτη υπήρξαν σημείο διέλευσης. Όμως εάν κλείσουν τα σύνορα στη Γερμανία και αλλού, τεράστιοι αριθμοί ανθρώπων θα παραμείνουν σε αυτές τις χώρες, και μια κακή κατάσταση κινδυνεύει πράγματι να γίνει ανεξέλεγκτη.

Η επιλογή των λέξεων από τη Μέρκελ σίγουρα είχε στόχο να προσδώσει ένα αίσθημα έκτακτης ανάγκης. Είχε επίσης και έναν καθαρά εγχώριο στόχο. Παρουσιάζοντας το πρόβλημα ως ένα που θα μπορούσε, εάν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα, να προκαλέσει σύγκρουση στο αδύναμο βαλκανικό υπογάστριο της Ευρώπης, μάλλον στόχευε να φοβίσει τον κόσμο ώστε να ενεργήσει προληπτικά.

Όμως για πολλούς – εντός και εκτός Γερμανίας – έμοιαζε περισσότερο με μιαν υπερβολική δήλωση. Σύμφωνα με πρώην υψηλού επιπέδου αξιωματούχου των δυτικών Βαλκανίων, δε φαίνεται πιθανό η κατάσταση να φτάσει σε τέτοιο σημείο. Ο Κροάτης πρωθυπουργός αντέδρασε ωμά: «Δε θα υπάρξει ένοπλη σύγκρουση». Προσέθεσε επίσης πως εάν η Γερμανία κλείσει τα σύνορά της για τους πρόσφυγες, η Κροατία «θα κάνει το ίδιο, ακόμη πιο γρήγορα».

Κίνδυνος ένοπλης σύγκρουσης; Δεν είναι ότι βρισκόμαστε σε μια άλλη εποχή, όταν ο Όττο φον Μπίσμαρκ ανακοίνωνε: «Εάν υπάρξει ποτέ νέος πόλεμος στην Ευρώπη θα προέλθει από κάποια ανοησία στα Βαλκάνια». Πέρυσι σημειώθηκε η 100η επέτειος από τη δολοφονία του Αρχιδούκα Φραντς Φερδινάνδου στο Σαράγιεβο, και αυτή η ιστορία δεν ετοιμάζεται να επαναληφθεί.

Ούτε είναι τα Βαλκάνια σήμερα στο ίδιο σημείο που βρίσκονταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η στρατηγική του Σλομποντάν Μιλόσεβιτς του υπερεθνικισμού και οι εκκλήσεις για μια Μεγάλη Σερβία οδήγησαν σε έναν πλήρους κλίμακας πόλεμο και τα χειρότερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σε ευρωπαϊκό έδαφος από το 1945. Οι καιροί έχουν αλλάξει. Οι συμφωνίες ειρήνης, η δημοκρατικοποίηση, η πολιτική μεταρρύθμιση και η ευρω-ατλαντική ενοποίηση έχουν μεταμορφώσει την περιοχή από το τέλος των Βαλκανικών πολέμων πριν από 16 χρόνια.

Ωστόσο, αυτό δεν είναι από τα θέματα που μπορεί κανείς να υποψιαστεί τη Μέρκελ για άγνοια, ή απρόσεκτες συναισθηματικές εκτιμήσεις. Το βάρος της Γερμανίας, η ιστορία της, και ο προσωπικός ακτιβισμός της καγκελάριου για την τοποθέτηση των βαλκανικών ερωτημάτων σε πλαίσια ευρωπαϊκής στρατηγικής, είναι γνωστά. Πολύ πριν ξεσπάσει η προσφυγική και η μεταναστευτική κρίση, η Μέρκελ είχε προσπαθήσει να εστιάσει την προσοχή της στα προβλήματα της περιοχής και την ανάγκη για περισσότερη ευρωπαϊκή κινητοποίηση. Ξεκίνησε ειδικές βαλκανικές συνόδους κορυφής στην ΕΕ. Ήταν η μοναδική ηγέτης στην Ευρώπη που μίλησε τηλεφωνικά με τους πρωθυπουργούς της Αλβανίας και της Σερβίας, καλώντας τους σε ψυχραιμία όταν ξέσπασαν διαδηλώσεις ύστερα από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα στο Βελιγράδι μεταξύ των δύο εθνικών ομάδων τον Οκτώβριο του 2014. Αργότερα εκείνη τη χρονιά, προειδοποίησε δημόσια πως οι νέες ιμπεριαλιστικές διαθέσεις της Ρωσίας, όπως επιδείχθηκαν στην Ουκρανία, θα μπορούσαν επίσης να έχουν τρομερές συνέπειες στα Βαλκάνια.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι κυβερνητικές σχέσεις έχουν ξεθωριάσει στα Βαλκάνια. Με ξεκίνημα όταν η Ουγγαρία περιέφραξε τα σύνορά της με τη Σερβία, οδηγώντας τους πρόσφυγες να βρουν άλλες οδούς προς τα δυτικά. Η Κροατία και μετά η Σλοβενία συγκλονίστηκαν. Έχουν υπάρξει δραματικές σκηνές με πρόσφυγες να πεζοπορούν μέσα στο κρύο και άστατες αστυνομικές επιχειρήσεις, και ανησυχητικές ανταλλαγές προσβολών μεταξύ πολιτικών ηγετών που κατηγορούν ο ένας τον άλλον για το χάος. Η Σερβία έχει μια καλύτερη ιστορία υποδοχής οικογενειών μεταναστών – πιθανώς επειδή η κυβέρνησή της προσπαθεί να ενισχύσει την αξιοπιστία της εν όψει των συζητήσεων για την ένταξή της στην ΕΕ, ή επειδή οι σέρβοι θυμούνται το τραύμα των χιλιάδων ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εκτοπιστούν κατά τη διάρκεια των πολέμων του 90 – όμως και εκείνη έχει αρχίσει να απειλεί με κλείσιμο των συνόρων.

Η Vessela Tcherneva, αναλύτρια Βαλκανίων στο thinktank του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τις Εξωτερικές Σχέσεις, έχει εντυπωσιαστεί με το πόσο γρήγορα μπορούν να επιδεινωθούν οι διακρατικές σχέσεις στην περιοχή. «Είναι τρομακτικό» λέει, «είναι σαν να βγήκε ένα τζίνι από ένα λυχνάρι.» Οι παλιές εχθρότητες έχουν κάνει την επανεμφάνισή τους. Κάποιοι στη Σερβία έχουν αποκαλέσει τους αξιωματούχους στην Κροατία «Ουστάσι», αναφερόμενοι στους φασίστες της Κροατίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κυβερνήσεις έχουν ξεκινήσει να αφήνουν υπονοούμενα για χρήση στρατιωτών κατά μήκος των συνόρων για να μεταφέρουν τους μετανάστες. Υπάρχει μια επιστροφή των εμμονών με την υπερβολική ασφάλεια και τα χωρικά εδάφη – ο τρόπος σκέψης που, στις τελευταίες δύο δεκαετίες περίπου, είχε γίνει πολιτικά μη ορθός. Τα ψυχικά εμπόδια της συγκράτησης φαίνονται να καταρρέουν. Προσθέστε σε αυτά τον διαβρωτικό παράγοντα των ομάδων της μαφίας που κερδίζουν από τη λαθρεμπορία των μεταναστών, και η εικόνα στα Βαλκάνια πραγματικά δείχνει μουντή.

Τα δυτικά Βαλκάνια είναι μια φτωχή περιοχή, με χαμηλή ανάπτυξη, μαζική αεργία και ένα κατά κεφαλήν ΑΕΠ χαμηλότερο από το μισού του μέσου της ΕΕ. Αφημένες στην τύχη τους, οι χώρες αυτές δε θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της μετατροπής τους σε νεκρή ζώνη, όπου χιλιάδες προσφύγων και μεταναστών παγιδεύονται ή διώκονται από πλουσιότερες ευρωπαϊκές χώρες. Παρ’ ότι μόνο δύο δυτικά βαλκανικά κράτη, η Σλοβενία και η Κροατία, είναι μέλη της ΕΕ, ολόκληρη η περιοχή θα πρέπει να συμμετάσχει στις ευρωπαϊκές συζητήσεις για τη δημιουργία μηχανισμών για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης – και όλες οι χώρες θα πρέπει να επωφεληθούν από αυτούς τους μηχανισμούς. Η επαναφορά του διαλόγου στον σωστό δρόμο και η μη παραίτηση από την πλήρη ενσωμάτωση των Βαλκανίων στην ΕΕ θα μπορούσε να κάνει μεγάλη διαφορά. Όμως ως τώρα, η ΕΕ δεν έχει ανταποκριθεί στις υποσχέσεις της για καλύτερο συντονισμό και πόρους με πειστικές πράξεις.

Το συμπέρασμα είναι πως η Ευρώπη θα πρέπει να ανακαλύψει ξανά την ατελείωτη δουλειά που έχει στα Βαλκάνια, μια περιοχή που βρίσκεται στα σύνορά της και όπου οι αξίες της περνούν κρίσιμες δοκιμασίες. Εκεί είναι, άλλωστε, η περιοχή όπου καθορίστηκε μεγάλο μέρος της μοίρας της Ευρώπης και όπου τα μαθήματα της ιστορίας δε θα πρέπει να ξεχαστούν. Πριν από είκοσι χρόνια, τα Βαλκάνια χρειάστηκαν να την επιβολή ειρήνης με 50.000 στρατιώτες του ΝΑΤΟ. Οι συζητήσεις για ένοπλες συγκρούσεις σήμερα είναι ξεκάθαρα υπερβολικές. Όμως η επιστροφή στη χρήση στρατιωτικού εξοπλισμού και προσωπικού – αυτή τη φορά για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης – είναι το είδος του εφιάλτη για τον οποίο ίσως προειδοποιεί η Μέρκελ.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Χιλιοφορτωμένα βιογραφικά. Ειδικοί και ειδικότητες.
Τόση υπερεξειδίκευση, για να αποδομηθεί η χώρα και να οικοδομηθεί το χάος.

Δεν ακούω. Δεν διαβάζω. Δεν αποτυπώνω τα ονόματά τους πλέον.
Όσο και αν προσπάθησα να καταλάβω, μου λείπει πάντα το αυτονόητο.

Φοροεπιδρομές και φοροκαταιγίδες.
Αναδρομικά και προπληρωμές φόρων.

Οι θερμοκρασίες θα κυμανθούν σε χαμηλά για την εποχή επίπεδα, με έντονα καιρικά φαινόμενα.
Θερμοκρασίες" για γερές κράσεις σε μια Ευρώπη που πλημμύρισε από αδύναμους ανθρώπους.

Στους καιρούς της επίπλαστης ευδαιμονίας, τότε που έβρεχε χρήμα και λαιφστάιλ, οι ισχυρές μειοψηφίες αυτού του τόπου έχτιζαν το παράλληλο σύμπαν της διαπλοκής.

Μαύρο χρήμα, μαύρες επιχειρήσεις.
Προσωπικά σκάνδαλα κρυμμένα σε "δημοσιογραφικά" αρχεία για μια ώρα... ανάγκης.

Κάθε θεσμός υποβασταζόμενος και διαρκώς ελεγχόμενος από την παραθεσμική του υπόσταση: Δικαστικό - Παραδικαστικό. Κράτος - Παρακράτος. Παιδεία - Παραπαιδεία. Νόμοι - Παρανομία. Πολιτικοί - Παραπολιτικοί...

Κάθε έννοια αυτονόητη για την επιβίωση ενός κράτους, ως προϊόν κακοήθους μετάλλαξης μεταξύ της λογικής και του παραλόγου.

Μικρές διαπλοκές σε ευρύ κοινωνικό επίπεδο, για να διασφαλίζονται και να αποσιωπούνται οι μεγάλες οικονομικές συνενοχές.

Τα περιοδικά πουλούσαν σεξ... Επώνυμο σεξ. Και ο κόσμος κατανάλωνε επώνυμο σεξ. Ανάμεσα στις ημίγυμνες διασημότητες και τους επώνυμα ντυμένους, οι κάμερες καταγράφουν για χρόνια. Βίτσια, ναρκωτικά, όπλα...

Διακινούμενα πάθη, που από το μεθύσι της εξουσίας, θεωρούν ότι θα μείνουν για πάντα στο απυρόβλητο.
Η ατομική αμετροέπεια και οι συλλογικές διαπλοκές, επιμελώς καταγεγραμμένα να εξασφαλίζουν σιωπές.

Μια κακοστημένη παρα-θεσμική μηχανή.
Από την ακμή στην παρακμή.

Οι θερμοκρασίες θα κυμανθούν σε χαμηλά για την εποχή επίπεδα. Με έντονα καιρικά φαινόμενα.

Το είπανε άλλωστε όλοι αυτοί οι "λαμπροί" απόφοιτοι των σπουδαίων οικονομικών πανεπιστημίων του εξωτερικού.

Τόσα χρόνια σπουδών και τόση δόξα, για να υπολογίσουν το μέλλον της χώρας σε μπακαλοτέφτερα.

Τόσοι ειδικοί για να μετατρέψουν τον εθνικό πλούτο σε φθηνό παραπροϊόν.

Δεν τους ακούω.
Δεν τους βλέπω.
Γράφω. Παραγράφω.

Ακούω την ηλικιωμένη κυρία στο σούπερ μάρκετ. Ζει με 350 ευρώ το μήνα. Δεν έχει σπουδάσει τίποτα. Όμως δημιούργησε τα πάντα. Μεγάλωσε τα παιδιά της και τα εγγόνια της. Ανέστησε ανθρώπους, δεν τους διέλυσε. Υποφέρει, αλλά δεν κάνει ληστρικές επιδρομές. Κάνει κουράγιο.

Ακούω τους φίλους μου. Διαβατήρια, βιογραφικά, εξωτερικό. Περάσαμε ένα μέρος της ζωή μας εφημερεύοντας 48 ώρες συνεχόμενα, 15 μέρες το μήνα. Για να αναρωτιόμαστε σε πιο σημείο του χάρτη μας περιμένει η άλλη μισή μας ζωή.

Ακούω. Βλέπω. Γνωρίζω. Τους ανθρώπους χωρίς τα μεγάλα βιογραφικά.
Αποτυπώνω πρόσωπα και ιστορίες. '
Όλες οι αισθήσεις στρέφονται σε όσους επιβιώνουν σε αυτή την άνιση μάχη.

Η Ιστορία από την αρχή.
Πάντα οι ίδιοι όροι.
Οι ίδιοι αντίπαλοι: Επιβίωση - Επιδρομή.

Επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα.
Ισοδύναμοι παραλογισμοί.
Προαπαιτούμενες ζωές.

Οι αντοχές κυμαίνονται σε χαμηλά για την εποχή επίπεδα...

Μυρτώ Γρίβα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Μετά από τόσες φορές που έχουμε βιώσει την αγωνία των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές, μπορούμε να σας πούμε με μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας την συνέχεια: Θα φωνάξουμε, θα διαμαρτυρηθούμε, αλλά στο τέλος θα συμφωνήσουμε. Το ερώτημα είναι σε τι ακριβώς θα συμφωνήσουμε! Διότι εδώ ο κ. Γιούνκερ μας ζήτησε επί της ουσίας να ξεχάσουμε τα θαλάσσια σύνορά μας…

Πριν από 9 χρόνια είχε επισκεφτεί την Αθήνα ο πρόεδρος Κλίντον. Ήταν η περίοδος που έβγαζε το ψωμί του ως ομιλητής. Βλέπετε, δεν ήταν ο κ. Βαρουφάκης ο πρώτος που αποκάλυψε αυτόν τον τρόπο για να βγάζει τον επιούσιο…

Ο κ. Κλίντον, λοιπόν, είχε δώσει μία δική του ερμηνεία για τα γεγονότα στα Ίμια. Είπε ότι τον ξύπνησαν μέσα στα άγρια χαράματα και τον πληροφόρησαν ότι Ελλάδα και Τουρκία βρισκόντουσαν μία ανάσα από τον πόλεμο. Κι αυτό για μερικά κατσίκια σε έναν βράχο στην μέση της Θάλασσας.

Ο κ. Κλίντον δεν είναι αφελής. Ήξερε πολύ καλά περί τίνος πρόκειται. Θέλησε, όμως, να υποβαθμίσει με έναν τρόπο την αξία των θαλάσσιων συνόρων μας. Το ίδιο συνέβη και με τον κ. Γιούνκερ! Είπε κάτι ανάλογο με αυτό που είχε πει ο κ. Κλίντον και με τον ίδιο δήθεν αφελή τρόπο. Είναι σαφές ότι ο διεθνής παράγοντας κάτι θέλει να μας πει!

Κι εδώ έρχεται η περίφημη δήλωση που είχε γίνει από τον κ. Τσίπρα περί θαλάσσιων συνόρων. Μήπως βλέπετε να συγκεντρώνονται πολλές συμπτώσεις κάτω από τον συννεφιασμένο ουρανό των Αθηνών; Έχετε δίκιο!

Το προσφυγικό είναι ιδιαίτερα σημαντικό θέμα για την Ευρώπη. Μια Ευρώπη που θέλει να είναι πρωταγωνίστρια στην φιλανθρωπία, αρκεί τα δράματα να συμβαίνουν μακριά από την αυλή της. Καλά το καταλάβατε! Η Ελλάδα δεν είναι η αυλή της Ευρώπης. Τουλάχιστον δεν είναι η μπροστινή αυλή.

Η Ελλάδα της οικονομικής κρίσης βρίσκεται σε αδύναμη θέση. Το πολύ-πολύ να δεχτεί να γίνει η αποθήκη ψυχών του πολέμου της Συρίας, έναντι μιας δόσης ή μιας ευνοϊκής ρύθμισης για τα κόκκινα δάνεια. Αν και για το τελευταίο αμφιβάλλουμε. Όσο για τα εθνικά μας θέματα; Η Τουρκία έχει μεγαλύτερη σημασία για τους συμμάχους και δανειστές μας. Είναι σαφές εδώ και χρόνια.

Θανάσης Μαυρίδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες κατασκόπευαν συστηματικά κρατικές υπηρεσίες και διπλωματικές αποστολές φιλικών τους χωρών, μεταξύ των οποίων και την ελληνική πρεσβεία στο Βερολίνο, αναφέρει το περιοδικό «Der Spiegel» σε σημερινό του δημοσίευμα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η BND παρακολουθούσε τα υπουργεία Εσωτερικών των ΗΠΑ, της Δανίας, της Κροατίας, της Αυστρίας και της Πολωνίας, τηλεφωνικές συνδέσεις των ΗΠΑ στις Βρυξέλλες, στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη και το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών στην Ουάσιγκτον. Ακόμη και η «hotline» του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών για ταξιδιωτικές οδηγίες βρισκόταν στη λίστα της BND, αναφέρει το περιοδικό, ενώ το ενδιαφέρον τής υπηρεσίας δεν περιοριζόταν σε κρατικούς φορείς, αλλά περιελάμβανε και Μη - Κυβερνητικές Οργανώσεις, όπως η Care International, η Oxfam και ο Ερυθρός Σταυρός στη Γενεύη.

«Στη Γερμανία βρίσκονταν πολλές ξένες πρεσβείες και προξενεία στη λίστα της BND, με την παρακολούθηση ηλεκτρονικών διευθύνσεων, τηλεφώνων και φαξ αντιπροσωπειών των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Σουηδίας, της Πορτογαλίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Ιταλίας, της Αυστρίας, της Ελβετίας, ακόμη και του Βατικανού», συνεχίζει το γερμανικό περιοδικό και διευκρινίζει ότι οι διπλωματικές αντιπροσωπείες δεν εμπίπτουν στο Άρθρο 10 του γερμανικού Συντάγματος, το οποίο προστατεύει επικοινωνίες Γερμανών από την παρακολούθηση. Πριν από τρεις εβδομάδες έγινε γνωστό ότι η BND παρακολουθούσε Ευρωπαίους εταίρους, όχι μόνο κατ' εντολή της αμερικανικής υπηρεσίας NSA, αλλά και από μόνη της.

Πηγή ΑΠΕ – ΜΠΕ

Σχόλιο ιστολογίου: Όχι, δεν αναμένεται καμία διαμαρτυρία από την συγκυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου. Θα ήταν αδιανόητο, φυσικά, οι υπάλληλοι (βλ. Ελληνική κυβέρνηση) να διαμαρτυρηθούν στους εργοδότες τους (βλ. γερμανική κυβέρνηση). Εξάλλου, δεν είναι το πρώτο σκάνδαλο κατασκοπείας που δημοσιοποιείται στην Ευρώπη. Όπως και στα προηγούμενα, έτσι και τώρα, η Ελληνική κυβέρνηση, ακολουθώντας την πάγια τακτική (του υποταγμένου - εξαρτώμενου υπαλλήλου) δεν πρόκειται να προχωρήσει ούτε σε καταγγελτικές ανακοινώσεις, ούτε και σε σκληρά διαβήμαρτα ή... μέτρα κατά της Γερμανίας! Γιατί, στην Ελλάδα των μνημονίων, ο σκοπός είναι ένας: να διατηρηθεί "η δόση", ακόμη και εάν καταπατηθεί η αξιοπρέπεια της χώρας ή οτιδήποτε άλλο σχετικό με την Ελλάδα... Ίσως, το ενθαρρυντικό στοιχείο για την Ελλάδα είναι το ότι οι γερμανοί δεν ζήτησαν - απαίτησαν άμεση ενημέρωση από τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες ή από το μέγαρο Μαξίμου (ενδεχομένως, όμως, η παρακολούθηση να εμπίπτει στην "διασταύρωση" της αντικειμενικότητας των ήδη υπαρχόντων πηγών εντός Ελλάδος)...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου