Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Σεπ 2013

Από το πουθενά, ένα μικρό νησάκι του Αιγαίου, η Στρογγύλη που βρίσκεται δίπλα από το Καστελόριζο, τις τελευταίες ημέρες πρωταγωνιστεί στο θέμα της ΑΟΖ, γιατί το νησί αυτό ανακηρύχθηκε αρχαιολογικός χώρος από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Αμέσως άρχισαν οι αναλύσεις των «άσχετων ειδικών» στο Δίκαιο της Θάλασσας οι οποίοι μιλούσαν για προδοσία της ελληνικής κυβέρνησης διότι με αυτή την απόφαση η Στρογγύλη έπαυσε να έχει οικονομική ζωή και να θεωρείται κατοικήσιμη, άρα δεν διαθέτει ούτε ΑΟΖ ούτε υφαλοκρηπίδα.

Η προδοσία έγκειται, κατ’ αυτούς, στο γεγονός ότι με το να μη διαθέτει ΑΟΖ η Στρογγύλη έγινε ένα μεγάλο δώρο στην Τουρκία διότι δεν υπάρχουν πλέον θαλάσσια σύνορα με τη Κύπρο και έτσι η Τουρκία αποκτά μεγαλύτερη ΑΟΖ στο τρίγωνο Καστελόριζου-Κύπρου-Κρήτης. Με αυτές τις καταγγελίες θέλουν αυτοί οι «άσχετοι ειδικοί» να δείξουν ότι ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος δώσανε ένα ποσοστό του ορυκτού μας πλούτου στη Τουρκία.

Βέβαια τίποτε από αυτά δεν είναι σωστά. Αυτοί οι κατά τα άλλα «ειδικοί περί την ΑΟΖ» δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα άρθρο της Σύμβασης του Δίκαιου της Θάλασσας του 1982, διαφορετικά θα γνώριζαν ότι το Άρθρο 121 που αναφέρεται στον καθεστώς των νησιών αναφέρει ξεκάθαρα ότι τα νησιά έχουν και ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, ανεξάρτητα εάν κατοικούνται ή όχι, ακριβώς δηλαδή τα ίδια δικαιώματα που διαθέτουν και οι ηπειρωτικές περιοχές. Αυτό το άρθρο επίσης αναφέρει ότι βραχονησίδες που δεν μπορούν να διατηρήσουν ανθρώπινη κατοίκηση ή οικονομική ζωή δεν διαθέτουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Η Στρογγύλη είναι νησί και όχι βραχονησίδα! Επομένως, ο ορισμός της βραχονησίδας δεν ισχύει γι’ αυτό το νησί. Άρα δικαιούται και ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα και δεν χρειάζεται να δικαιολογήσει οικονομική δραστηριότητα.

Ίσως χρειάζεται να αναφερθεί εδώ, κάτι που δεν είναι γνωστό σε πολλούς, ότι η Τουρκία πολέμησε με πείσμα να καταργηθεί το Άρθρο 121, στις συζητήσεις στη διάσκεψη του UNCLOS, ενώ αντίθετα η αντιπροσωπεία της Ελλάδας αντιτάχθηκε σε αυτή τη τουρκική θέση και πέτυχε να διατηρηθεί το Άρθρο 121. Ο κύριος λόγος που η Τουρκία ψήφισε κατά της Σύμβασης του Δίκαιου της Θάλασσας το 1982 ήταν το Άρθρο 121.

Βέβαια για να είμαστε και δίκαιοι στο θέμα της Στρογγύλης, το Υπουργείο Πολιτισμού έπρεπε πριν προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, να ρωτήσει το Υπουργείο Εξωτερικών για τις συνέπειες, διότι όπως έχει ήδη αναλυθεί, δεν υπάρχουν νομικές συνέπειες, αλλά πολιτικές μια και η Τουρκία θα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει τα ίδια επιχειρήματα των «άσχετων Ελλήνων» γύρω από αυτό το θέμα. Και ο κ. Σαμαράς πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα της μή συνεννόησης με των δυο υπουργείων, διότι με τα εθνικά θέματα, όπως η ΑΟΖ, δεν δικαιούται να παίζει κανείς.

Το Θέμα του «Αρχιπελάγους»
Ένα άλλο «ενδιαφέρον» θέμα, αποτελεί το γεγονός που έχει για καιρό τώρα παρεισφρήσει στην κουβέντα για την ΑΟΖ, και είναι η ιστορία του αρχιπελάγους. Κάποιοι λένε «μην ασχολείστε με την ΑΟΖ, ο ορισμός του Αρχιπελάγους, που προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας, μας δίνει τη μεγάλη πλειοψηφία της θάλασσας του Αιγαίου». Φτάσανε ακόμα και να μιλάνε για το «αρχιπελαγικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου». Αυτό βέβαια είναι ακόμα μεγαλύτερη κουταμάρα απ’ αυτή της βραχονησίδας. Το Δίκαιο της Θάλασσας δίνει δικαιώματα αρχιπελάγους σε κράτη που αποτελούνται μόνο από νησιά.

Το Μέρος IV που αναφέρεται στα Αρχιπελαγικά Κράτη αποτελείται από ένα Άρθρο. Το Άρθρο 46 αναφέρει ότι τα Αρχιπελαγικά Κράτη είναι τα αμιγώς νησιωτικά κράτη.

Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι η ελληνική αντιπροσωπεία πάλεψε, στη Τρίτη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, για να συμπεριλάβει την Ελλάδα στον ορισμό του Αρχιπελάγους. Ο Πρέσβης Σταυρόπουλος εντυπωσίασε τους αντιπροσώπους των άλλων κρατών όταν ανέφερε, σε μια ιστορική του ομιλία, ότι η ελληνική λέξη Αρχιπέλαγος ακούστηκε για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία για να περιγράψει το Αιγαίο! Δυστυχώς η Ελλάδα έχασε αυτή την ψηφοφορία.

Θαλάσσιες Ζώνες
Πρόσφατα, η Αμερική υπέγραψε μια συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με τα νησιά Κιριμπάτι στις 6 Σεπτεμβρίου 2013. Οριοθετήθηκαν τρία διαφορετικά θαλάσσια σύνορα με βάση την αρχή της μέσης γραμμής (equidistance) που τόσο αντιπαθεί η Τουρκία και είναι σημαντικό ότι η οριοθέτηση αυτή περιλαμβάνει και ακατοίκητα νησιά και βραχονησίδες. Οι Αμερικανοί είναι προφανές ότι έχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά. Υποστηρίζουν ότι τα δικά τους νησιά, κατοικήσιμα ή όχι, έχουν πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ, αλλά παρόμοια δικά μας νησιά δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα. Αυτή είναι μια απαράδεκτη φιλοτουρκική θέση των Αμερικανών από το 1982 και πρέπει, επιτέλους, να σταματήσει.

Χρειάζεται επίσης να γίνει αναφορά και σε αποφάσεις Διεθνών Δικαστηρίων σχετικά με νησιά σαν το Καστελόριζο και τη Στρογγύλη, διότι η έννοια του “προηγούμενου” (precedent) παίζει πάντα κρίσιμο ρόλο σε παρόμοιες περιπτώσεις οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών. Υπάρχουν δηλαδή αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα δικαστήρια δεν έδωσαν σε νησιά σαν το Καστελόριζο και τη Στρογγύλη «πλήρη επήρεια» (full effect), αλλά και περιπτώσεις που έγινε το αντίθετο. Η Ελλάδα, όμως, μπορεί να φέρει πολλά παραδείγματα που ενισχύουν τη θέση της ιδιαίτερα σε οριοθετήσεις ΑΟΖ κρατών όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Ιαπωνία. Οι ΗΠΑ έδωσαν σε κατοικήσιμα και μη νησιά τους στον Ειρηνικό Ωκεανό πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ σε απόσταση 200 ναυτικών μιλίων. Γι΄ αυτό το λόγο οι ΗΠΑ έχουν τη μεγαλύτερη ΑΟΖ στον πλανήτη Γη. Το ίδιο έχει κάνει και η Γαλλία επίσης στον Ειρηνικό Ωκεανό και γι’ αυτό διαθέτει τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ στο κόσμο. Μάλιστα και τα δυο αυτά κράτη έχουν δώσει ΑΟΖ και σε βραχονησίδες τους χωρίς να υπάρχει από κάπου αντίρρηση. Η Ιαπωνία, μεταξύ 1997 και 2000, δημοσίευσε γεωγραφικές συντεταγμένες στη Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ που περιλάμβανε ακόμα και υφάλους και με αυτή την ενέργεια η ΑΟΖ της Ιαπωνίας αυξήθηκε κατά 400,000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Κινητικότητα περί ΑΟΖ
Πέραν όλων των παραπάνω, πρέπει να τονιστεί ότι για πρώτη φορά στη μεταπολίτευση υπάρχει μια μεγάλη κινητικότητα στο θέμα της ΑΟΖ. Δεν ήταν καθόλου τυχαία η επίσκεψη Βενιζέλου στην Αίγυπτο, όπου συζήτησε την οριοθέτηση ΑΟΖ των δυο κρατών και αποτέλεσε μια κίνηση στρατηγικής σημασίας. Αλλά ο κ. Βενιζέλος ΠΡΕΠΕΙ να ΠΙΣΤΕΨΕΙ στην ΑΟΖ και να συνεργαστεί με επιστήμονες, που γνωρίζουν το θέμα, όχι με τσαρλατάνους.

Η δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών της Αιγύπτου αποκτά ιδιαίτερη σημασία γιατί έγινε την ίδια ημέρα που το δικό μας Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ανακήρυξε την Στρογγύλη αρχαιολογικό χώρο. Ο αιγύπτιος υπουργός ανέφερε ότι «Κάθε χώρα έχει τα δικά της συμφέροντα και δεν μας ενδιαφέρει αν τρίτες χώρες ενοχληθούν, ενώ η συνεργασία Αιγύπτου-Ελλάδας ενισχύεται σταδιακά».
Η δήλωση αυτή έδειξε ότι η Αίγυπτος υποστηρίζει ότι έχει θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα που σημαίνει ότι αναγνωρίζει δικαίωμα ΑΟΖ στη Στρογγύλη. Έτσι, έμμεσα, υποστηρίζει ότι η Ελλάδα έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο και πάνω απ’ όλα ότι η Αίγυπτος δεν έχει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία. Επομένως, χρειάζεται να αρχίσουν σοβαρές διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με την Κύπρο και την Αίγυπτο για την οριοθέτηση ΑΟΖ, χωρίς να ξεχνάμε ότι πριν την οριοθέτηση πρέπει πρώτα η Ελλάδα να ανακηρύξει ΑΟΖ.

Προξενεί εντύπωση ότι ένα σημαντικό γεγονός που συνέβη τη Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013, πέρασε απαρατήρητο. Εκείνη την ημέρα έγινε ο 55ος γύρος συνομιλιών από το 2002 που αφορούν τις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Τουρκία και ήταν μια ιστορική συνάντηση διότι για πρώτη φορά ο Πρέσβης Αποστολίδης, που είναι επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στα θέματα αυτά, ανέφερε το θέμα της ΑΟΖ στον Τούρκο ομόλογό του. Από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν τόλμησαν ποτέ να αναφέρουν την ΑΟΖ στις συνομιλίες με τους Τούρκους. Όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου (ΓΑΠ) έγινε Πρωθυπουργός είχε δώσει εντολή στον Πρέσβη Αποστολίδη να μην αναφέρει την ΑΟΖ στις συζητήσεις του με την τουρκική πλευρά!

Κάτι αλλάζει τώρα και πρέπει να γίνουν γρήγορα βήματα. Ο Αντώνης Σαμαράς από τότε που έγινε Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έγινε φανατικός οπαδός της ΑΟΖ αλλά ακόμα αναμένεται η ανακήρυξη της ΑΟΖ που υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό.

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Ο Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα είναι ένας πολύ δυστυχισμένος άνθρωπος. Αυτό που λέγεται στην Ουάσιγκτον πως είναι «κομμένος στα δύο», δεν περιέχει ούτε ίχνος υπερβολής. Ηταν έτοιμος να αναδειχθεί πανηγυρικά ως ο Πρόεδρος της Ειρήνης, ο οποίος τερμάτισε με τσαμπουκά τους πολέμους που ξεκίνησαν οι Ρεπουμπλικάνοι, και μάλιστα σχεδίαζε να ανακοινώσει το τέλος στην ομιλία του ενώπιον των μελών της Βουλής και της Γερουσίας, τον ερχόμενο Ιανουάριο.

Και από την 21η Αυγούστου έχει βρεθεί στη δίνη του αδυσώπητου και αιματηρού εμφυλίου πολέμου της Συρίας, εγκλωβισμένος στην πολύ ορθή δήλωση του, ότι η χρήση χημικών από οποιονδήποτε πρέπει να αποτελεί «κόκκινη γραμμή».

Με όποιον ειλικρινή αξιωματούχο και αν επιχειρήσετε να συζητήσετε το θέμα στο Λευκό Οίκο ή το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, θα πληροφορηθείτε ότι ο Πρόεδρος Ομπάμα θα προτιμούσε χίλιες φορές να μην κτυπήσει τη Συρία. Καθοδηγείτε πάντα από το δόγμα του ότι οι πόλεμοι φέρνουν καταστροφή στους λαούς –και ποιός το αμφιβάλλει. Αλλά, την ίδια στιγμή γνωρίζει πως οι επιθέσεις εναντίον αμάχων, και μάλιστα με τη χρήση χημικών, δεν πρέπει να μένουν ατιμώρητες. Και είναι ανάγκη όλοι να συμφωνήσουμε ότι οι επιβεβαιωμένες περιπτώσεις χημικών επιθέσεων πρέπει να αντιμετωπίζονται με μαζική και παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων.

Ουδείς γνωρίζει ποιά θα είναι η τελική απόφαση του Αμερικανού ηγέτη. Διότι δεν μπορεί κανείς να ξέρει ποιός Ομπάμα θα υπερισχύσει. Αυτός της ειρήνης, που δικαιούται να υπερηφανεύεται ότι αποχώρησε από το Ιράκ; ‘Η ο πλανητάρχης που έχει υποτίθεται την ευθύνη να αστυνομεύει τον κόσμο; Στην υπόθεση της Συρίας έχουν συμβεί πολλά περίεργα και παράξενα. Τα «γεράκια» γίναν «περιστέρια», οι Ρεπουμπλικάνοι που παραδοσιακά ερεθίζονται με την ιδέα του πολέμου έχουν μετατραπεί σε κήρυκες της ειρήνης και μερικοί Δημοκρατικοί που έδειξαν μαγκιά και ευαισθησία αντιμετωπίζοντας με την άρνηση τους τον Τζόρτζ Μπους τον τζούνιορ, ψηφίζουν υπέρ των στρατιωτικών επιθέσεων εναντίον της Συρίας. Ξαφνικά, ο Πρόεδρος Ομπάμα που απολάμβανε σθεναρή υποστήριξη από τους Δημοκρατικούς, μοιάζει ως επαίτης να προσπαθεί να διασώσει την Προεδρία του και την υστεροφημία του.

Ανεξάρτητα από την τελική του απόφαση –που δεν είναι γνωστή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές- έχει ήδη χάσει και στο εσωτερικό και σε παγκόσμιο επίπεδο. Πολλοί άνθρωποι που τον ψήφισαν νοιώθουν προδωμένοι και είναι η πρώτη φορά που παρατηρήσαμε αυτή τη μαζική αντίδραση και αντίσταση των μελών του Κογκρέσου και της αμερικανικής κοινής γνώμης εναντίον της αμερικανικής ανάμειξης σε μία ξένη χώρα. Οι παλαιότεροι συνάδελφοι ομιλούν για «πρωτόγνωρα πράγματα»…

Πέραν των άλλων, η Αμερική νοιώθει επίσης για πρώτη φορά να αμφισβητείται η παγκόσμια κυριαρχία της. Βασικοί της σύμμαχοι αποστασιοποιούνται ή παίζουν και με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος στην παγκόσμια διπλωματική σκακιέρα δείχνει αποφασισμένος να ρισκάρει ακόμα και με τους παλιούς εχθρούς, και να διακινδυνεύσει στρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα. Εάν η πολιτική του συμμαχία με την Κίνα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, επεκταθεί και στον οικονομικό τομέα, η Αμερική θα βρεθεί ενωπιον πραγματικού κινδύνου…

Ο πρόεδρος της Συρίας είναι ένας στυγνός δικτάτορας, όπως ήταν ο πατέρας του, όπως είναι όλοι οι ηγέτες των χωρών της Μέσης Ανατολής. Καμία διαφωνία επ’ αυτού. Και η Αμερική και η Ρωσία συνεργάζονται με τους δικτάτορες στο όνομα των συμφερόντων τους. Εϊναι αλήθεια ότι ο πατέρας και υιός Ασαντ δεν πείραξαν την Αμερική αν και εξυπηρετούσαν πάντα τα συμφέροντα της Μόσχας. Ειδικά ο σημερινός πρόεδρος της Συρίας, αν και έντονα αντι-ισραηλινός κράτησε χαμηλούς τόνους. Είναι αποδεδειγμένο πως μετά τον Ασαντ η χώρα θα κυβερνηθεί από ακραία στοιχεία. Οποιος υποστηρίζει το αντίθετο, εθελοτυφλεί ή πιό απλά ζει μέσα στο ψέμα. Και είναι τόσο βουτηγμένοι μέσα στο μίσος και στο αίμα οι αντίπαλοί του, που δεν θα ελέγχονται. Οι Αμερικανοί και το Ισραήλ θα έχουν να αντιμετωπίσουν την αλ Κάιντα, η οποία θα θέσει το χημικό εργοστάσιο του Ασαντ υπό τον έλεγχο της.

Είμαι βέβαιος ότι ουδείς επιθυμεί να φορά τα …παπούτσια του κ. Ομπάμα, ο οποίος φαίνεται να γνωρίζει, όπως και το Ισραήλ, ότι οι απέναντι του προέδρου της Συρίας είναι πιό επικίνδυνοι από αυτόν, μα πάνω απ’ όλα δεν θα είναι ελεγχόμενοι, όπως ο κ. Ασαντ…

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ την Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου, δύο μέρες πριν τη συμφωνία μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Μόσχας

Πηγή


Γράφει ο Φιόντορ Λουκιάνοφ

Η ρωσική πρωτοβουλία για διεθνή έλεγχο στο χημικό οπλοστάσιο της Συρίας, αναμφισβήτητα είναι η τελευταία ευκαιρία για να μην γίνει στρατιωτική επέμβαση, οι συνέπειες της οποίας θα είναι καταστροφικές για Συρία και για όλη τη Μέση Ανατολή.

Η συριακή εποποιία πήρε μια απρόσμενη τροπή. Η Ρωσία πρότεινε στη Δαμασκό να παραδώσει σε διεθνή έλεγχο το χημικό της οπλοστάσιο και η συριακή κυβέρνηση χαιρέτησε την ιδέα αυτή. Τώρα, η αμερικανική επίθεση για να “τιμωρήσει” Άσαντ για τα όπλα μαζικής καταστροφής, στερείται επιχειρημάτων. Κι' αυτό γιατί η ρωσική πρωτοβουλία:
1. Απομακρύνει τη συζήτηση από την άκαρπη διαμάχη σχετικά με το ποιος χρησιμοποίησε τα χημικά όπλα. Πόσο μάλλον, αφού οι υποστηρικτές των δύο αντίθετων μεταξύ τους απόψεων (η μια ότι έριξε τα χημικά ο Ασαντ, και η άλλη ότι ήταν προβοκάτσια για να προκληθεί στρατιωτική επέμβαση) δεν εμπιστεύονται σε καμιά περίπτωση τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς.
2. Δίνει την απάντηση ως προς τις επικρίσεις κατά της Μόσχας ότι η τελευταία απορρίπτει όλα τα βήματα της Δύσης, χωρίς να αντιπροτείνει τίποτα σε αντάλλαγμα.
3. Προτείνει μια λύση, ενάντια στην οποία λογικά δεν μπορούν να υπάρξουν αντιρρήσεις. Η Συρία είναι μια από τις λίγες χώρες που δεν έχουν υπογράψει τη Συνθήκη για την απαγόρευση των χημικών όπλων και στην περίπτωση που το σχέδιο αυτό υλοποιηθεί, δεν θα υπάρχει υπόνοια ότι το επικίνδυνο οπλοστάσιο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί.
4. Η πρόταση αυτή μπορεί να υλοποιηθεί μόνο μέσω της συμφωνίας και συνεργασίας μεταξύ της Ρωσίας, των ΗΠΑ, του ΟΗΕ, των καθολικά αναγνωρισμένων ουδέτερων χωρών (για παράδειγμα, της Σουηδίας ή της Ελβετίας) και της συριακής κυβέρνησης. Τέλος, για τη Μόσχα και την Ουάσιγκτον είναι μια ευκαιρία να διαρρήξουν τον αποπνικτικό ιστό της αμοιβαίας αποξένωσης η οποία περιπλέκει τις σχέσεις των δυο μεγάλων δυνάμεων.

Στενή συνεργασία Μόσχας-Ουάσιγκτον στο παρελθόν
Ρωσία και Αμερική έχουν μια θετική ιστορία όσον αφορά τη συνεργασία τους στο πάγωμα προγραμμάτων όπλων μαζικής καταστροφής σε τρίτες χώρες. Από τα χρόνια ακόμη του Ψυχρού Πολέμου, οι σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες, παρά την κόντρα μεταξύ ΕΣΣΔ-ΗΠΑ, ενημέρωναν τους αμερικανούς συναδέλφους τους για το πυρηνικό πρόγραμμα της Νότιας Αφρικής, και στη συνέχεια η Δύση και η ΕΣΣΔ, ασκώντας από κοινού πίεση, ανάγκασαν την Πρετόρια να παραιτηθεί από τις πυρηνικές της φιλοδοξίες. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η Ρωσία σε συνεργασία με τις ΗΠΑ οργάνωσε καταρχήν σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, και ακολούθως σε τεχνικό, τη μεταφορά των πυρηνικών οπλοστασίων από την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και το Καζακστάν σε ρωσικό έδαφος.
Το 2002 ρώσοι και αμερικανοί εμπειρογνώμονες, «στη διάρκεια μια καυτής επιχείρησης που έμοιαζε με στρατιωτική» -όπως έγραφε τότε η Washington Post- μετέφεραν στη Ρωσία το πλουτώνιο στρατιωτικής χρήσης που διατηρούσε η Γιουγκοσλαβία από την εποχή που ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο φιλοδοξούσε να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Αν τώρα σταθεί δυνατό να συμφωνήσουν οι δύο πλευρές σε κοινή δράση για την εξουδετέρωση του συριακού χημικού οπλοστασίου, αυτό θα αποτελούσε μια σημαντική απόδειξη ότι Μόσχα και Ουάσιγκτον παραμένουν υπεύθυνοι ηγετικοί παράγοντες όσον αφορά τα όπλα μαζικής καταστροφής.

Πάσα Μόσχας προς Ομπάμα;
Αμερικανοί σχολιαστές επεσήμαναν ήδη ότι ο «ήπιος λόγος» που χρησιμοποίησε ο Τζον Κέρι μπορεί να οδηγήσει στην αποφυγή του πολέμου. Ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών ήταν ο πρώτος που ανέφερε ότι η πλήρης παραίτηση από τα χημικά όπλα θα μπορούσε να σώσει τον Μπασάρ Άσαντ από την επίθεση (αναφέροντας πάντως την εξωπραγματική προθεσμία της μίας εβδομάδας). Το υπουργείο Εξωτερικών  των ΗΠΑ έσπευσε να διευκρινίσει ότι δήθεν επρόκειτο για ένα ρητορικό λεκτικό σχήμα και πως είναι αδύνατο να πιστέψει κανείς σοβαρά ότι κάτι ανάλογο θα μπορούσε να συμβεί.
Παρόλα αυτά όμως, αν δεν επρόκειτο για μια «πάσα» που επινόησαν εσκεμμένα η Μόσχα και η Ουάσιγκτον, τότε η φράση του Κέρι έγινε απόλυτα πιστευτή και αξιοποιήθηκε δεόντως. Ο Λευκός Οίκος δεσμεύτηκε να εξετάσει τη ρωσική πρόταση, χωρίς να παραλείψει παράλληλα να τονίσει, ότι δεν υπάρχει καμία εμπιστοσύνη σε όσα λέγει ο Σύρος πρόεδρος. Κατ’ επέκταση, και ο ίδιος ο Μπαράκ Ομπάμα υποσχέθηκε να αναβάλει τη λήψη της οριστικής απόφασης και να περιμένει τα αποτελέσματα της ρωσικής πρωτοβουλίας.

Κερδισμένες και Ρωσία και ΗΠΑ
Η δήλωση λοιπόν από πλευράς Ουάσιγκτον δίνει ελπίδες, διατηρώντας ταυτόχρονα και την απειλή, προκειμένου η Συρία να αναγκαστεί να δώσει κάποια απάντηση. Αποτελεί μια διέξοδο για τις ΗΠΑ προκειμένου να διατηρήσουν την υπόληψή τους, καθώς ύστερα από τις αλλεπάλληλες δηλώσεις του προέδρου και άλλων αξιωματούχων σχετικά με την αναπόφευκτη τιμωρία για το έγκλημα που διαπράχθηκε, πρέπει με κάποιο τρόπο να εξηγηθεί γιατί αυτή δεν ακολούθησε. Αν θεωρηθεί ότι η διαμορφωθείσα κατάσταση είναι αποτέλεσμα της αμερικανικής πίεσης, τότε οι ΗΠΑ πέτυχαν το σκοπό τους και χωρίς τη χρήση των όπλων. Κερδισμένοι θα ήταν όλοι. Για τη Ρωσία θα είναι μια σπουδαία διπλωματική νίκη που αποσόβησε τον πόλεμο. Για τη Συρία, μια χειρονομία καλής θέλησης και μια ελπίδα να αποφύγει την επίθεση.

Από εδώ και πέρα όμως αρχίζουν οι δυσκολίες. Στην Αμερική είναι αρκετοί εκείνοι που πιστεύουν ότι το κόστος από την απραξία είναι μεγαλύτερο απ' ότι η ανάληψη της έστω και αχρείαστης στρατιωτικής δράσης. Την άποψη αυτή εξέφρασε εύγλωττα ο γνωστός συντηρητικός πολιτικός, Νιουτ Γκίνγκριτς, σε σχόλιό του στο CNN, αναφέροντας ότι «η πιο ισχυρή χώρα στον κόσμο φλυαρεί εδώ και τρεις ή τέσσερις εβδομάδες ότι θα πραγματοποιήσει μια περιορισμένη, συμβολική, τακτική χρήση βίας». Ο Ομπάμα έχει ήδη απευθυνθεί στο Κογκρέσο το οποίο, παρά την απουσία συναίνεσης, κατά πάσα πιθανότητα θα υποστήριζε το πλήγμα εναντίον της Συρίας ακριβώς για λόγους υπεράσπισης του εθνικού γοήτρου. Διότι μια υπερδύναμη δεν επιτρέπεται να απειλεί και μετά να μην πραγματοποιεί τις απειλές της. Επομένως, για τον Ομπάμα θα είναι δύσκολο να υποχωρήσει ξαφνικά, για εσωτερικούς και όχι για εξωτερικούς λόγους.

Η επιτυχία της πρωτοβουλίας του Λαβρόφ είναι εντελώς ανεπιθύμητη για τη συριακή αντιπολίτευση. Η τόσο κοντινή προοπτική να λάβει σοβαρή έξωθεν στρατιωτική βοήθεια με την πρόφαση της λύσης του προβλήματος των χημικών όπλων, θα διαφοροποιούσε την ισορροπία δυνάμεων. Συνεπώς, οι αντάρτες, και ιδιαίτερα οι πιο ριζοσπαστικές ομάδες τους, έχουν κάθε λόγο να εμποδίσουν όσο μπορούν την υλοποίηση του ρωσικού σχεδίου.
Το συριακό δράμα οδεύει προς την τελευταία πράξη του. Πιθανότατα, η ιδέα για διεθνή έλεγχο του χημικού οπλοστασίου είναι η τελευταία ευκαιρία για να αποφευχθεί ένας πόλεμος, τις συνέπειες του οποίου δεν είναι σε θέση να προβλέψει κανείς.

Τα πράγματα πάνε πολύ χειρότερα απ΄όσο περιμέναμε.
Δεν χρειάζεται να αναπαράγουμε τις καθημερινές ειδήσεις για να βεβαιωθούμε γι αυτό.
Τα πάντα έχουν πέσει έξω.
Το κράτος έχει ουσιαστικά διαλυθεί και ακινητοποιηθεί.
Μόνον ο φορομπηχτικός τομέας και ο τομέας εκφοβισμού των πολιτών παρουσιάζει ακόμη κάποια κινητικότητα.

Το σύστημα έχει πανικοβληθεί και δεν ξέρει πιά από πού πρέπει να φυλαχτεί:
Από τις ''φροντίδες'' των συμμάχων(!) και εταίρων(!!!);
Από την ανικανότητα (αναμενόμενη) της κυβέρνησης;
Ή από το τσουνάμι της λαϊκής οργής, που προς το παρόν απλώς υποβόσκει;

Παρ' όλα αυτά, είναι εντυπωσιακό ότι το ''σύστημα'' έχει κατεβάσει τους τόνους!
Προσπαθεί να μην προκαλεί!
Πότε πριν από λίγο καιρό θα προπηλάκιζαν την Φώφη (σιγά τον προπηλακισμό δηλαδή!), ή θα μπουγέλωναν τον Πάκη, και δεν θα έβγαιναν την άλλη στιγμή τα εξωνημένα τσουτσέκια στα τηλεπαράθυρα να  απαιτούν ''καταδίκη της βίας απ' όπου κι αν προέρχεται'';

Κι αυτό συμβαίνει επειδή φοβούνται μην τυχόν και χαλάσει η μανέστρα των γερμανικών εκλογών!
ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΣΕΙ Η ΑΦΕΝΤΙΚΙΝΑ!
Χωρίς αυτήν δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, και το ξέρουν!

Μιά τυχαία πρόκληση, που θα μπορούσε να προκαλέσει κοινωνική αναταραχή, θα μπορούσε να κλιμακωθεί λόγω της καταπιεσμένης λαϊκής οργής, και να βάλει ίσως σε κίνδυνο το όλο πλέγμα δανειστών-τοκογλύφων-κατοχικών δυνάμεων-κυβερνητικών ανδρεικέλων!
Αυτό προσπαθούν να αποφύγουν και γι αυτό έχουν ρίξει τους τόνους.

Μετά τις γερμανικές εκλογές, και εφ' όσον τα πράγματα πάνε καλά γι αυτούς, θα επανέλθουν επιθετικότεροι, ιταμότεροι, χυδαιότεροι, δωσιλογότεροι (συγχωρήστε μου τον νεολογισμό), για να παίξουν πιά το τελευταίο τους και αισχρότερο χαρτί!

Εάν βεβαίως τους το επιτρέψει ο λαός.

Υ.Γ.  Να μην το ξεχάσω: Όσοι ψάχνουν για νεοναζιστές, παρακαλούνται να ψάχνουν εκτός συνόρων!  Εδώ το πολύ πολύ να βρούν τίποτα γραφικούς!
Οι πραγματικοί νεοναζιστές βρίσκονται στην γερμανική κυβέρνηση που επιχειρεί για τρίτη φορά, μετά τον 1ο και τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, και ίσως για τέταρτη αν συνυπολογίσουμε και τον ''εκατονταετή πόλεμο'', να καθυποτάξει την Ευρώπη κάτω από μιά γερμανική δικτατορία. Τούτη την φορά με οικονομικά μέσα, εξαθλιώνοντας λαούς και εξαγοράζοντας κυβερνήσεις!
ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟ ΑΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΟΣΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΑ ΨΑΧΝΟΥΝ ΑΛΛΟΥ.
 


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Απίστευτη λογιστική και πολιτική απάτη είναι αυτό το υποτιθέμενο «πρωτογενές πλεόνασμα» που πλασάρισαν για καθαρά προπαγανδιστικούς λόγους ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος – και το οποίο άρχισε κιόλας να το …μοιράζει (!), στα λόγια φυσικά, ο πρωθυπουργός. Πομπωδώς το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου ανακοίνωσε «πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού» της τάξης των 2,9 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η πρώτη προσπάθεια εξαπάτησης του κοσμάκη γίνεται με το «καλημέρα σας». Το 1,5 δις. ευρώ από αυτά τα 2,9 προέρχεται από επιστροφές χρημάτωνκεντρικών τραπεζών κρατών της Ευρωζώνης που είχαν κερδοσκοπήσει με ελληνικά κρατικά ομόλογα!

Ρητά και δια ροπάλου όμως το ίδιο το Μνημόνιο απαγορεύει αυστηρά να υπολογίζονται αυτά τα ποσά στους εθνικούς λογαριασμούς! Παριστάνουν τους βλάκες στο Μέγαρο Μαξίμου που δήθεν δεν έχουν διαβάσει το Μνημόνιο που το έχουν …ευαγγέλιο και το οποίο αποτελεί το μοναδικό υπαρκτό κυβερνητικό πρόγραμμα; Ή ρίχνουν άδεια για να πιάσουν γεμάτα, δοκιμάζουν δηλαδή αν είμαστε εμείς όλοι τόσο ηλίθιοι ώστε να μην ξέρουμε ούτε τα θεμελιώδη που προβλέπει το μνημόνιο; Προφανώς το δεύτερο νόμιζαν, αλλά δεν τους βγήκε κι έτσι έφαγαν το κράξιμο της ζωής τους – όχι που τους νοιάζει, φυσικά! Από τα 2,9 δις. του Σαμαρά, λοιπόν, αφαιρούμε το 1,5 δις. ευρώ των κεντρικών τραπεζών και μας μένει 1,4 δις. ευρώ. Τέλος πάντων, έστω και το μισό πρωτογενές πλεόνασμα από αυτό που ανακοίνωσε αρχικά η κυβέρνηση, καλό δεν είναι; Καλό θα ήταν, αν όμως υπήρχε! Γιατί απλούστατα δεν υπάρχει κανένα, μα κανένα πλεόνασμα! Οι απάτες τους είναι αμέτρητες. Από το 1,4 δις. πρέπει πρώτα πρώτα να αφαιρέσουμε 0,7 δις. ευρώ (683 εκατομμύρια για την ακρίβεια) που είναι οι φόροι που το κράτος όχι απλώς είναι υποχρεωμένο να επιστρέψει, αλλά και ήταν συμφωνημένο με την τρόικα και γραμμένο στον προϋπολογισμό να τους είχε επιστρέψει μέχρι το τέλος Αυγούστου!

Στο οκτάμηνο Ιανουαρίου – Αυγούστου 2013 η κυβέρνηση είχε προϋπολογίσει να πληρώσει 1,8 δις. ευρώ σε επιστροφή φόρων και αυτή επέστρεψε μόνο 1,1 δις ακριβώς για να … «μπαλαμουτιάσει» τα στοιχεία ώστε να διευκολυνθεί έτσι να εμφανίσει ένα ανύπαρκτο στην πραγματικότητα πρωτογενές πλεόνασμα! Τις επιστροφές φόρων δεν τις γλυτώνει, θα τις κάνει καθυστερημένα και έπειτα θα εμφανίσει έλλειμμα, αλλά στο μεταξύ θα έχει κάνει πλύση εγκεφάλου στον ελληνικό λαό με το «πρωτογενές πλεόνασμα»! Αφαιρώντας τα 0,7 δις, από τα 1,4 μας μένει προσωρινά «πρωτογενές πλεόνασμα» 0,7 δις ευρώ – το ένα τέταρτο από αυτό που αρχικά ανακοίνωσαν οι απατεώνες του Μαξίμου! Ούτε αυτό όμως δεν υπάρχει! Έχουν κάνει κι άλλη απάτη. Ο προϋπολογισμός έλεγε ότι βάσει του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων έπρεπε να έχουν ξοδέψει στο οκτάμηνο Ιανουαρίου – Αυγούστου 3,85 δις ευρώ για διάφορα έργα, τα οποία θα έδιναν μεν λεφτά σε εργολάβους, αλλά και δουλειά προσωρινά σε δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους. Τι έκαναν οι απατεώνες του Μαξίμου; Αντί να ξοδέψουν 3,85 δις. ευρώ για έργα, ξόδεψαν μόνο 2,54 δισεκατομμύρια μέσα στο οκτάμηνο!

Βούλιαξαν έτσι ακομα βαθύτερα στην κρίση την ελληνική οικονομία για να παίξουν το προπαγανδιστικό τους παιχνίδι!
Δεν είναι μόνο απατεώνες, είναι και αδίστακτοι!

Αν αφαιρέσει, λοιπόν, κανείς από τα 0,7 δις ευρώ του «πρωτογενούς πλεονάσματος» που είχαν απομείνει …τα 1,3 δις ευρώ των προϋπολογισμένων για το οκτάμηνο έργων που δεν τα έκαναν, διαπιστώνει ότι αντί για «πρωτογενές πλεόνασμα» 2,9 δις υπάρχει ήδη πρωτογενές έλλειμμα (!) ύψους 0,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και δεν έχουμε τελειώσει ακόμη. Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος μείωσαν τις πρωτογενείς δαπάνες του κράτους 1,94 δις ευρώ …πέρα από τις περικοπές που είχαν εγγράψει στον προϋπολογισμό! Αυτό πρακτικά δεν σημαίνει «συνετή διαχείριση των οικονομικών», αλλά κυριολεκτικά ακρωτηριασμό από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ βασικών λειτουργιών του κράτους. Αν προσθέσουμε στο πρωτογενές έλλειμμα των 0,6 δις ευρώ και το 1,94 δις των προϋπολογισμένων πρωτογενών δαπανών που περικόπηκαν, το πραγματικό πρωτογενές έλλειμμα, όχι πλεόνασμα, κυμαίνεται γύρω στα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ! Υπάρχουν δύο ακόμη απάτες από την κυβέρνηση. Μιλώντας για πρωτογενές πλεόνασμα του «προϋπολογισμού» και όχι της «γενικής κυβέρνησης», δεν συμπεριλαμβάνουν τα αβυσσαλέα ελλείμματα της τοπικής αυτοδιοίκησης και των ασφαλιστικών ταμείων! Μιλάμε για «τρύπα» πολλών δισεκατομμυρίων. Δεύτερον, τις τους έπιασε ξαφνικά στην κυβέρνηση και μας μιλάνε ειδικά τον Αύγουστο, ένα νεκρό μήνα, για το «πρωτογενές πλεόνασμα»;

Η απάντηση είναι απλή: Επειδή από τον Σεπτέμβριο αρχίζουν να λήγουν οι υποχρεώσεις των φορολογούμενων στην εφορία! Που να βρει ο κόσμος λεφτά να πληρώσει φόρο εισοδήματος και ΦΑΠ του 2011, του 2012 και του 2013 και χαράτσι για τα ακίνητα, όλα αυτά μαζί; Είναι βέβαιο για τους επόμενους μήνες ότι αυτά τα έσοδα του κράτους θα είναι πολύ λιγότερα από τα προϋπολογισμένα, οπότε ούτε με απάτες σαν αυτές που αναλύσαμε δεν θα τους έβγαιναν τα νούμερα, όσο και αν τα μαγείρευαν, να κάνουν προπαγανδιστική καμπάνια για «πρωτογενές πλεόνασμα»! Γι΄αυτό και την έκαναν τον Αύγουστο! Είναι τόσο απλό!

Πηγή: Εφημ. "Πριν"




Οι αυτουργοί της υπαγωγής της Ελλάδας στη μέγκενη του Μνημονίου δεν έχουν κάτσει ακόμα στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Στα εγκλήματα που έχουν διαπράξει περιλαμβάνεται και η γενοκτονία.

Η λέξη δεν είναι υπερβολική ούτε αποτέλεσμα εμπάθειας λόγω μείζονος πολιτικής διαφοράς. Αντικατοπτρίζει την αδυσώπητη πραγματικότητα.

Πρώτα απ' όλα υπάρχουν οι χιλιάδες αυτοκτονίες και οι απόπειρες αυτοκτονίας που έχουν σημειωθεί στη χώρα μας, εξαιτίας της απελπισίας που προκάλεσαν η οικονομική ανέχεια και η έλλειψη προοπτικής για ένα καλύτερο αύριο.

Σε λίγο καιρό, αν συνεχιστεί έτσι η κατάσταση, δεν θα υπάρχει ούτε μια γειτονιά στην Ελλάδα η οποία θα έχει μείνει αλώβητη από την πανώλη των απονενοημένων διαβημάτων.

Επιπλέον, υπάρχει και η ζημιά «βάθους» που έχει γίνει και συνεχίζει να γίνεται στα θεμέλια του συλλογικού εποικοδομήματος. Τα Μνημόνια σκοτώνουν τους Ελληνες προτού καν γεννηθούν, αποτρέποντας τη δημιουργία οικογενειών και την τεκνοποιία των νέων ζευγαριών.

Ενδεικτικά της τεράστιας απειλής για την εθνική επιβίωση είναι τα στοιχεία μελέτης του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού που παρουσίασε στη Βουλή ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης. Το... ρεζουμέ είναι ότι σημειώθηκε μείωση 14% στις γεννήσεις ζώντων νεογνών την τελευταία τετραετία, το διάστημα της υποταγής μας στους διεθνείς τοκογλύφους. Το 2008 ο αριθμός γεννήσεων ζώντων νεογνών ήταν 118.302 και το 2012 περιορίστηκε σταδιακά σε 100.980.

Αν γίνει ανάγνωση των δεδομένων υπό μια... στρατιωτική οπτική, διαπιστώνεται ότι ολόκληρες μεραρχίες χάνονται κατ' έτος στον ακήρυχτο πόλεμο που διεξάγει η πατρίδα μας με έναν εσμό ανίκανων ή κακόβουλων διαχειριστών της εξουσίας και των σκοτεινών εντολέων τους. Ειδικά σε αυτή την απαιτητική γωνιά του πλανήτη ενδείκνυται η υπενθύμιση αυτής της αμυντικής οπτικής - για λόγους που άπαντες αντιλαμβανόμεθα.

Και υπό το πρίσμα της οικονομίας είναι δυσβάσταχτος ο... λογαριασμός: πώς είναι δυνατόν να επέλθει «ανάπτυξη», να ακμάσει η οικονομία και να ανταποκριθεί το κράτος στις υποχρεώσεις του όταν λείπουν οι νέοι και αυξάνονται οι αριθμοί των εξαθλιωμένων συνταξιούχων;

Πολλοί θα αντιτείνουν ότι η οικονομική κατάσταση δεν συνδέεται άμεσα με τον αριθμό των γεννήσεων. Θα παραθέσουν επιχειρήματα για τους ρυθμούς γεννήσεων σε υπανάπτυκτες χώρες στην Ασία, στον αραβικό κόσμο και στην Αφρική. Πρόκειται για εσφαλμένη επιχειρηματολογία με ελλιπέστατη τεκμηρίωση. Πρώτα απ' όλα μιλούν οι αριθμοί των γεννήσεων που έπεσαν δραματικά μετά τα Μνημόνια.

Επίσης, η Ελλάδα δεν ανήκει στη Δύση, είναι η Δύση! Οι κάτοικοι αυτού του τόπου δεν είναι πρόθυμοι ούτε τους αρμόζει να... αφρικανοποιηθούν για να ικανοποιούν τις βουλήσεις όσων τους θέλουν ανδράποδα. Θέλουν να μεγαλώσουν παιδιά με προοπτικές πολιτισμένου κράτους και όχι υπόδουλης μπανανίας.



Του Σταύρου Καρκαλέτση*

Επί δεκαετίες, η θολή πυξίδα της εξωτερικής πολιτικής ακολουθούσε το δόγμα «μικρά, πλην έντιμος», όπως το ήθελε η λογική του μικροελλαδικού ραγιαδισμού. Στην πορεία, απέμεινε το «μικρά» στην Ελλάδα. Το «έντιμος» χάθηκε κάπου μεταξύ Ναιρόμπι (Οτζαλάν…), Μόσχας (αθέτηση συμφωνιών από Αθήνα κατόπιν υποδείξεων…), Λευκωσίας (άπειρες οι «πιέσεις» του αυτοαποκαλούμενου και εθνικού κέντρου, για συνεχείς υποχωρήσεις…).

Το «μικρά, πλην ούτε έντιμος» ακολουθείται πιστά και από τους μετασημιτικούς και μεταγιωργακικούς επιγόνους: Είδαμε πριν λίγες ημέρες τον υπουργό εξωτερικών Ευ. Βενιζέλο να αναμασά τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ, λέγοντας πως «…στη Συρία έχει συντελεστεί ένα ειδεχθές έγκλημα χρήσης απολύτως απαγορευμένων χημικών όπλων» και να τάσσεται ψυχροπολεμικά υπέρ μιας «αναλογικής απάντησης με αποτέλεσμα», όπως είπε χαρακτηριστικά. Αυτά έσπευσε να δηλώσει ο Έλληνας ΥΠΕΞ, την ώρα που ακόμη κι οι Άγγλοι, έκαναν για πρώτη φορά πίσω.

Από κοντά, κι ο υπουργός άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος, που ξεκαθάρισε ότι «…η Αθήνα θα φανεί συνεπής στις συμβατικές της υποχρεώσεις», επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο ότι γη και ύδωρ (Σούδα, Καλαμάτα, Άκτιο και οτιδήποτε άλλο ζητηθεί από τις ΗΠΑ) θα παραχωρηθεί εν λευκώ για την επίθεση. Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να πει στον ελληνικό λαό ο κος Αβραμόπουλος, πόσο συνεπείς στάθηκαν στις δικές τους υποχρεώσεις τους απέναντι στην ελληνική ακεραιότητα και αξιοπρέπεια Αμερικανοί και Άγγλοι τα τελευταία 40 χρόνια. Ας πούμε στην Κύπρο, στο Αιγαίο…

Το πιο δυνατό, οι δύο υπουργοί της μνημονιόδουλης συγκυβέρνησης, το είπαν μετά τη μεταξύ τους συνάντηση: «Θα τηρήσουμε τις υποχρεώσεις μας, η Ελλάδα επιδιώκει πολιτική λύση και τάσσεται στο πλευρό των λαών της περιοχής που αγωνίζονται για τη δημοκρατία». Τώρα, το τι σχέση με τη δημοκρατία έχουν οι σουνίτες ισλαμιστές, οι κανίβαλοι της συριακής «αντιπολίτευσης» που αποκεφαλίζουν ιερείς της Χριστιανοσύνης και εκτελούν μικρά παιδιά (ως συνεργάτες του Άσαντ!) εν ψυχρώ, αυτό μόνο οι Αβραμόπουλος και Βενιζέλος μπορούν να εξηγήσουν: Στηρίζουμε τους ισλαμιστές για να έρθει η ... δημοκρατία; Δηλαδή στις «υποχρεώσεις μας» είναι να βοηθήσουμε στην εξόντωση δύο εκατομμυρίων Ελληνορθοδόξων χριστιανών;

Από κοντά και ο δυτικόφιλος Αναστασιάδης, ο ΥΠΕΞ του οποίου Γιαννάκης Κασουλίδης έσπευσε να δηλώσει πως «…το συριακό καθεστώς ελέγχεται για το γεγονός ότι παράγει, αποθηκεύει και είναι σε θέση να χρησιμοποιεί χημικά όπλα κατά παράβαση του διεθνούς, εθνικού και ανθρωπιστικού νόμου και της σύμβασης των ΗΕ για τα χημικά όπλα». Ανατρέποντας μια παράδοση ουδετερότητας δεκαετιών, η κυπριακή κυβέρνηση δήλωσε πως θα πειθαρχήσει σε άνωθεν αποφάσεις (ΟΗΕ, ΕΕ), δίνοντας έμμεσα φιλοδυτικά διαπιστευτήρια.

Αλήθεια, μπορούν να μπουν στον κόπο να μας εξηγήσουν όλοι οι παραπάνω αν ο κίνδυνος πληγμάτων ακόμα και εντός της ελληνικής (ελλαδικής και κυπριακής) είναι υπαρκτός, αν «το πράγμα ξεφύγει» και πάμε σε ευρύτερη σύγκρουση; Τι θα γίνει αν η αμερικανική επίθεση δεν τελειώσει γρήγορα και συμπαρασύρει τους πάντες, όπως συχνά στο παρελθόν συνέβη; Είναι ψέμματα πως διατυπώνονται σχετικοί φόβοι στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την ασφάλεια του ελληνικού χώρου; Τι θα γίνει αν εμπλακεί το Ιράν και ρίξει κάποιον «SCUD» στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι, ελάχιστα χιλιόμετρα από τη Λεμεσό των 220.000 Ελλήνων; Η Κύπρος βρίσκεται μέσα στο δραστικό βεληνεκές των συριακών βαλλιστικών πυραύλων, στις κεφαλές των οποίων μπορεί να τοποθετηθεί χημική γόμωση.

Η ελληνική κυβέρνηση μέχρι στιγμής είναι η μόνη σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ που δεν έχει ενημερώσει τη Βουλή σχετικά με την κατάσταση στη Συρία και την εμπλοκή της χώρας μας. Η συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ προτιμά τη μυστική διπλωματία, διαισθανόμενη πως μπορεί να στριμωχτεί αν οι εξελίξεις ξεφύγουν. Γιατί προτρέχουν αγχωμένοι οι κυβερνώντες; Το πιο ασφαλές θα ήταν να περιμένει η Αθήνα τις αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ασφαλείας, πριν σπεύσει να φανεί βασιλικότερη (ή δουλικότερη) του βασιλέως.

Και κάτι τελευταίο: Θα ενδιαφερθεί έστω και τώρα, έργοις και όχι λόγοις, το ελληνικό ΥΠΕΞ για τους διωκόμενους ελληνορθόδοξους πληθυσμούς της Συρίας; Ακόμη δεν γνωρίζει κανείς για τους δύο απαχθέντες ιεράρχες, αν ζουν ή αν εκτελέστηκαν.

Η Ορθοδοξία και ο Ελληνισμός κουβαλούν θρησκευτικούς και πολιτιστικούς τίτλους χιλιετιών στη Συρία και στην καθ’ ημάς Ανατολή. Είμαστε μικροί, γινόμαστε ελέω τρόικας και της «διεθνούς των τοκογλύφων» μικρότεροι, ας μην καταντήσουμε και ανέντιμοι. Το χρωστούμε στο παρελθόν και στην ιστορία μας, αφού το παρόν μας είναι η ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε…

* Πρόεδρος ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.

«Ηλίθιοι δήμιοι! Η "τάξη" σας είναι χτισμένη πάνω στην άμμο. Η επανάσταση αύριο "θα υψώσει τη βροντερή φωνή της ως τους ουρανούς". Τρομαγμένοι θ' ακούσετε το νικητήριό της σάλπισμα:
- Ημουν, είμαι και θα είμαι» 
(Ρόζα Λούξεμπουργκ)
Τα δωσίλογα κυβερνητικά ανδρείκελα νιώθουν τη βροντερή φωνή της παλλαϊκής  ΟΡΓΗΣ και έχουν καταλειφθεί από πανικό…
Γνωρίζουν ότι η «τάξη» τους είναι κτισμένη στην άμμο:
Στη βάρβαρη καταλήστευση του ελληνικού λαού, στην αποτέφρωση της ελληνικής κοινωνίας, στις στάχτες από τα φλογοβόλα της κακουργίας τους, στην «τάξη» των δημίων…
Τα κατοχικά γιγαντοκύτταρα της δωσίλογης λευχαιμίας και όλο το σύμφυρμα των γενιτσάρων και κακοποιών της προπαγάνδας τους νιώθουν τη γη να τρέμει κάτω από τα πόδια τους από τις γιγάντιες συσσωρεύσεις της λαϊκής σεισμικής ενέργειας πολλών ρίχτερ…
Γι αυτό ο πανικός τους δεν κρύβεται πλέον. Τώρα αρχίζει ο εφιάλτης τους. Ο μήνας Σεπτέμβρης ανοίγει τις πύλες της κολάσεως: Ανοίγουν οι ρωγμές των σεισμικών δονήσεων…
Κάθε σπινθήρας λαϊκής έκρηξης απειλεί με ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΑΦΛΕΞΗ…
Και ο πρώτος σπινθήρας είναι η ΑΠΕΡΓΙΑ των ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!!!
Πίστεψαν οι «ηλίθιοι δήμιοι» ότι επέβαλαν την «τάξη» στο ρωμαλέο ΚΙΝΗΜΑ των εκπαιδευτικών. Μόνο που δεν υπολόγισαν τούτο το σημαντικό: Ότι η φωτιά από αυτό το κίνημα δεν έσβησε και σήμερα ανατροφοδοτείται και γιγαντώνεται από το οξυγόνο και τους ισχυρούς ανέμους της ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ λαϊκής ΟΡΓΗΣ.
Ο ΠΡΩΤΟΣ, λοιπόν, κοινωνικός σπινθήρας (θα υπάρξουν άπειροι) ανοίγει την αυλαία των λαϊκών κινητοποιήσεων και ΕΞΕΓΕΡΣΕΩΝ.
Αυτό το γνωρίζουν και το νιώθουν, σαν τον παγερό αέρα που ανατριχιάζει τη ραχοκοκαλιά σου, οι διαχειριστές της κατοχικής αποικίας και τα γλοιώδη παπαγαλάκια τους: αυτές οι ξετσίπωτες πόρνες των ΜΜΕ…
Γι αυτό άρχισαν ήδη να ξερνούν, με υστερικά ξεφωνητά, την τρομοκρατική τους προπαγάνδα, το ψεύδος τους, τις συκοφαντίες τους και τα ταχυδακτυλουργικά τους τεχνάσματα εναντίον της ΑΠΕΡΓΙΑΣ των εκπαιδευτικών…
Όλα αυτά συμπυκνώνονται στο εξής ταχυδακτυλουργικό ψεύδος: «Η απεργία των καθηγητών δεν έχει αιτήματα. Είναι πολιτικός χειρισμός αποκλειστικά, για να ανατραπεί αυτή η κυβέρνηση»….
Καταρχήν αυτό το εφεύρημα των κατοχικών ανδρεικέλων σηματοδοτεί, για άλλη μια φορά, τη φασιστική φιλοσοφία και τους άμεσους στόχους της κυβέρνησης: Την ολοκληρωτική κατάργηση κάθε απεργίας, διότι κάθε απεργία θα χαρακτηρίζεται «πολιτικός χειρισμός για την ανατροπή της κυβέρνησης».
Σήμερα, ειδικά, η κυβέρνηση επιχειρεί να ταυτίσει κάθε κοινωνική έκρηξη, ακόμα και τους συνδικαλιστικούς αγώνες, με τη γενική πολιτική απεργία.
Ο δόλιος υπολογισμός αυτής της ταχυδακτυλουργίας συνίσταται σε τούτο: Γνωρίζει η κυβέρνηση, ότι σήμερα μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο που κοχλάζει η λαϊκή ΟΡΓΗ, κάθε κοινωνικός σπινθήρας (κοινωνική έκρηξη), ακόμα και επαγγελματικός σπινθήρας (στενά συνδικαλιστικά αιτήματα) ΠΥΡΟΔΟΤΟΥΝ τα συσσωρευμένα εκρηκτικά υλικά της λαϊκής ΟΡΓΗΣ (τη γενική λαϊκή εξέγερση), μια ΕΞΕΓΕΡΣΗ η οποία από τη δύναμη των πραγμάτων, μετατρέπεται σε ΠΟΛΙΤΙΚΗ εξέγερση: στο γενικό πολιτικό αίτημα, «Κάτω η κυβέρνηση»…
Γνωρίζει η κυβέρνηση ότι η απεργία των Εκπαιδευτικών, πυροδοτούμενη από τη «ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ» της καθολικής λαϊκής αγανάκτησης και απελπισίας, θα αποτελέσει τον καταλύτη για ένα γενικό ξεσηκωμό, ο οποίος μοιραία θα θέσει το ζήτημα της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ…
Παρακάμπτει, συνεπώς, τον ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ χαρακτήρα της κινητοποίησης των Εκπαιδευτικών, τα ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ αιτήματα του κλάδου, την κατεδάφιση και ισοπέδωση του εκπαιδευτικού κλάδου από τη δική της ΠΟΛΙΤΙΚΗ, παρακάμπτει τη δική της κακουργία εναντίον των εκπαιδευτικών, ΟΛΑ ΑΥΤΑ που ενώνουν τους εκπαιδευτικούς και τους ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ να αμυνθούν για την επιβίωσή τους, ΚΑΙ τα αναγάγει, με ένα ταχυδακτυλουργικό σάλτο, στο ανώτατο στάδιο μας ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ που θέτει το ζήτημα της εξουσίας…
Όπως προληπτικά τα ανδρείκελα του 4ου Ράιχ επιστράτευσαν τους εκπαιδευτικούς (έβαλαν στο γύψο και τη σκέψη για απεργία), έτσι και τώρα «προληπτικά» επιχειρούν να βάλουν στο γύψο την τωρινή απεργία των εκπαιδευτικών, με το «επιχείρημα» της πολιτικής απεργίας: Με το ταχυδακτυλουργικό τέχνασμα της ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗΣ εξέλιξης, της ενδεχόμενης, δηλαδή, δυνατότητας να μετατραπεί ο κοινωνικός και κλαδικός αγώνας των εκπαιδευτικών σε σπινθήρα μιας ΓΕΝΙΚΗΣ λαϊκής Εξέγερσης που θα θέτει τι ζήτημα της πολιτικής εξουσίας…
Η δόλια και πανικόβλητη αυτή ταχυδακτυλουργία της κυβέρνησης έχει πολλαπλούς στόχους.
Από τη μια επιχειρεί να τρομοκρατήσει την ελληνική κοινωνία, να παρακάμψει τα ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ αιτήματα ενός κοινωνικού κλάδου που υφίσταται την κανιβαλική και δικτατορική μοχθηρία της κυβέρνησης, να τον συκοφαντήσει σαν «πολιτικά υποκινούμενο». ΚΑΙ από την άλλη να τρομοκρατήσει την ειρηνόφιλη «κοινοβουλευτική αριστερά», να την εξαναγκάσει, για άλλη μια φορά, να δηλώσει τη νομιμότητά της στην κατοχική «νομιμότητα»…
Και είναι σίγουρο (εδώ δεν πρέπει να έχουμε καμία ΑΥΤΑΠΑΤΗ) ότι αυτή η «αριστερά» θα δώσει πάλι χείρα βοηθείας στο κατοχικό καθεστώς: Δεν θα μπει μπροστάρης αυτών των θυελλωδών αγώνων που έρχονται, δεν θα επιχειρήσει να ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ τη λαϊκή ΟΡΓΗΣ σε ένα ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ πολιτικό κίνημα, αντίθετα θα επιχειρήσει να τη χειραγωγήσει και καναλιζάρει στα πλαίσια της εκλογικής κερδοσκοπίας.
Δεν πρέπει οι εκπαιδευτικοί και κάθε άλλος κλάδος να έχει καμία πλέον εμπιστοσύνη σ’ αυτό το «αριστερό» σωσίβιο του καθεστώτος: Έμπορας εκλογικός, και ασφαλιστική δικλίδα εκτόνωσης στην κάλπη είναι…
Για την απεργία των Εκπαιδευτικών και γενικά για τις λαϊκές κινητοποιήσεις που έρχονται θα συνεχίσουμε και με άλλα κείμενα.
Βρισκόμαστε στο κατώφλι σεισμικών λαϊκών δονήσεων και θυελλωδών εκρήξεων… 

Θα αποδειχτεί για άλλη μια φορά ότι η «τάξη» των δημίων στηρίζεται στην άμμο. Κανένα ψεύδος, καμία τρομοκρατία και κανένα τέχνασμα δεν μπορεί να σώσει την κυβέρνηση των δημίων…
Από resaltomag

NΔ και ΠΑΣΟΚ ετοιμάζουν πυρετωδώς απεργοσπα­στικό μηχανισμό στον χώρο των καθηγητών για να υπονομεύσουν την απεργία στα γυμνάσια και στα λύκεια

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Για μία ακόμα φορά, οι καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης έχουν αναλάβει το δύσκολο έργο της μετωπικής αναμέτρησης με την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Συνεπικουρούνται από τους καθηγητές και το διοικητικό προσωπικό των μεγαλύτερων πανεπιστημίων, όπως και πολλών ΤΕΙ. Αναμφισβήτητα όμως οι καθηγητές των γυμνασίων και των λυκείων θα σηκώσουν το μεγάλο βάρος της μάχης. Η έκβαση του αγώνα τους που αρχίζει από αύριο θα κρίνει το κοινωνικό κλίμα που θα επικρατήσει στη χώρα για αρκετούς μήνες, τουλάχιστον μέχρι τα Χριστούγεννα. Αν αντέξουν, η Ελλάδα θα μπει σε φάση κοινωνικών συγκρούσεων που ενδέχεται να προκαλέσουν πολιτικές εξελίξεις.

Απεργοσπαστικό μηχανισμό προετοιμάζουν πυρετωδώς στον χώρο των καθηγητών η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Αν κατορθώσουν να υπονομεύσουν την απεργία στα γυμνάσια και στα λύκεια, θα αισθανθούν σαφώς μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ότι θα καταφέρουν να παραμείνουν στην εξουσία ολόκληρη την τετραετία, παρόλο που οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ στα γκάλοπ.

Παράλυση του Δημοσίου θα σημειωθεί την Τετάρτη και την Πέμπτη, καθώς η ΑΔΕΔΥ έχει κηρύξει 24ωρη απεργία, στην οποία θα πρωτοστατήσουν οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι οποίοι έχουν καταλάβει πως η κυβέρνηση τους θεωρεί εύκολη λεία. Εργαζόμενοι στα ασφαλιστικά ταμεία, δημόσιοι υπάλληλοι, μηχανικοί του Δημοσίου θα τους πλαισιώσουν, ενώ απεργία τις ίδιες ημέρες έχουν κηρύξει και όλοι οι δικηγορικοί σύλλογοι της χώρας. Συμβολικά θα συμμετάσχουν στην απεργία της ΑΔΕΔΥ και οι δάσκαλοι των δημοτικών σχολείων. Σίγουρα η «επετειακή» απεργία της ΑΔΕΔΥ δεν καθιστά ευτυχή την κυβέρνηση καθώς χαλάει την εικόνα επίπλαστης ηρεμίας, αλλά αυτό που θα καθορίσει τα πάντα θα είναι η έκβαση της σύγκρουσης στα γυμνάσια και στα λύκεια. Ες αύριον...

Αποδομήθηκε στο μεταξύ το προπαγανδιστικό κόλπο της κυβέρνησης με το διαβόητο «πρωτογενές πλεόνασμα» για το οκτάμηνο Ιανουαρίου - Αυγούστου. Πρώτο τέχνασμα, η αναφορά σε πλεόνασμα του προϋπολογισμού, όχι της γενικής κυβέρνησης. Ετσι εξαιρούνται τα έξοδα για τους δήμους και τα ασφαλιστικά ταμεία που έχουν τεράστια ελλείμματα. Δεύτερο τρικ, η πρόσθεση στο πλεόνασμα 1,5 δισ. ευρώ που επιστράφηκαν από τα κέρδη κεντρικών τραπεζών που εμπιστεύτηκαν ελληνικά ομόλογα - κάτι που απαγορεύεται ρητά από το Μνημόνιο και την ΕΕ.

Πλεόνασμα 1,4 δισ. ευρώ, λοιπόν; Τυπικά, ναι. Ουσιαστικά, όχι. Πρόκειται για λογιστική απάτη! Γιατί; Πρώτον, επειδή η κυβέρνηση δεν επέστρεψε 0,7 δισ. ευρώ (683 εκ. για την ακρίβεια) φόρους σε φυσικά και νομικά πρόσωπα, από το 1,8 δισ. επιστροφές που είχε προϋπολογιστεί να κάνει! Αν αφαιρέσουμε τα 0,7 δισ. μένει πλεόνασμα 0,7 δισ. ευρώ. Εστω, καλό δεν είναι κι αυτό.

Οχι, είναι καταστροφή! Για τον απλούστατο λόγο ότι η κυβέρνηση αντί να ξοδέψει αυτό το οκτάμηνο 3,85 δισ. ευρώ στο πλαίσιο του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων προκειμένου να κινηθεί η οικονομία και να βρουν δουλειά δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, όπως είχε προϋπολογιστεί, ξόδεψε... 1,3 δισ. ευρώ λιγότερα! Βύθισε δηλαδή ακόμη περισσότερο την οικονομία μόνο και μόνο για να κάνει το προπαγανδιστικό της κόλπο!

Ελλειμμα 0,7 δισ. ευρώ βγαίνει αντί για «πρωτογενές πλεόνασμα», αν από τα 0,7 δισ. ευρώ αφαιρέσουμε τα 1,3 δισ. που δεν ξοδεύτηκαν. Ετσι όμως δεν πάμε πουθενά.



Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Την Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013 την Αθήνα επισκέφτηκε ο ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ ή αλλιώς “αιμοσταγές” γεράκι των ΗΠΑ, Μάθιου Νίμιτς, και συναντήθηκε με τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Εξωτερικών, Ευάγγελο Βενιζέλο, στο πλαίσιο του προγραμματισμένου τριήμερου ταξιδιού του σε Ελλάδα και Σκόπια. Ο σκοπός αυτού του ταξιδιού ήταν η συνέχιση των συνομιλιών μεταξύ των δυο κυβερνήσεων προκειμένου να εξευρεθεί μια αποδεκτή λύση του οριστικού ονόματος της γείτονος χώρας (πΓΔΜ).

Είναι σε όλους γνωστό πως ο άνθρωπος του Αμερικανοσιωνισμού, είναι υπέρμαχος της διπλής ονομασίας που θα εμπεριέχει το όνομα «Μακεδονία». Δηλαδή, συμπλέει απόλυτα με όλες τις κυβερνήσεις του κράτους των Σκοπίων, από την ημέρα της δημιουργίας τους μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και οι οποίες δεν αποδέχονται ονομασία που δεν θα περιέχει το «Μακεδονία». Τελευταίες πληροφορίες δε, μας ενημερώνουν πως στο τραπέζι της προχθεσινής συνάντησης μεταξύ Νίμιτς-Βενιζέλου, ο κ. Νίμιτς ήταν ανυποχώρητος στη λύση: «Δημοκρατία Άνω Μακεδονίας».

Πάντως, εάν και εφ΄ όσον επικρατήσει τελικά η ονομασία: «Δημοκρατία Άνω Μακεδονίας» ή «Δημοκρατία Βόρειας Μακεδονίας» ή όποια άλλη ονομασία που θα εμπεριέχει το «Μακεδονία», τότε σε μικρό χρονικό διάστημα παντού θα γίνεται αναφορά για το κράτος της «Μακεδονίας», για τους «Μακεδόνες», για τη «Μακεδονική γλώσσα». Και αυτή η εξέλιξη θα είναι μια τεράστια ήττα της εξωτερικής μας πολιτικής, από τη στιγμή που δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί το γεγονός πως η Ελλάδα είναι ισότιμο μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Αυτή η ήττα θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου και για άλλες Εθνικές τραγωδίες. Θα είναι όμως, μια εξ΄ ίσου τεράστια διπλωματική νίκη ενός μικρού κρατιδίου, το οποίο οικονομικά στηρίζεται όλα αυτά τα χρόνια ύπαρξής του, στα ελληνικά κεφάλαια, Ελλήνων επιχειρηματιών.

Ωστόσο, το ζήτημα της οριστικής ονομασίας του γειτονικού κρατιδίου, θεωρώ πως “γέρνει” αυτή τη στιγμή προς το μέρος των γειτόνων μας, γιατί η Εθνική μειοδοσία όλων των κυβερνήσεων της Ελλάδος τις τελευταίες δεκαετίες είναι δεδομένη. Ειδικά δε, της σημερινής και προσωπικά του ίδιου του Πρωθυπουργού! Και αν κάποιοι θεωρήσουν βαριές τις τελευταίες κουβέντες μου, θα σας εξηγήσω παρακάτω πως δεν είναι και αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα.

Ο σημερινός Πρωθυπουργός, ως Υπουργός Εξωτερικών, δήλωνε στις 2 Απριλίου 1992: «Δε θα αποδεχτώ οποιαδήποτε λύση για το θέμα των Σκοπίων, που θα είχε ως παράγωγο του ονόματος, το Μακεδονία. Η Ελλάδα πρέπει να ασκήσει βέτο, αν οι χώρες της Κοινότητας αποφασίσουν να αναγνωρίσουν τη Δημοκρατία των Σκοπίων υπό οποιοδήποτε όνομα, που θα έφερε παράγωγο του όρου Μακεδονία». Βέβαια, αυτή η πατριωτική δήλωση δεν έγινε τυχαία γιατί είχαν ήδη διαρραγεί οι σχέσεις του με τον τότε Πρωθυπουργό Κ.Μητσοτάκη. Έτσι, στις 13 Απριλίου 1992 μετά το πέρας του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών για το ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ.Καραμανλή και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου που ακολούθησε, ο Κ.Μητσοτάκης ανακοίνωσε την αποπομπή του Α. Σαμαρά από την κυβέρνηση και ανέλαβε ο ίδιος το Υπουργείο Εξωτερικών.
Αποτέλεσμα των παραπάνω, ήταν μετά από 16 μήνες ο Αντώνης Σαμαράς, να «ρίξει» την κυβέρνηση της ΝΔ του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (Σεπτέμβριος 1993). Στη συνέχεια, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, χρησιμοποίησε εξευτελιστικούς όρους για τον Σαμαρά και τον κατήγγειλε σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον σημερινό Υπουργό Πολιτισμού, Πάνο Παναγιωτόπουλο, πριν τις εκλογές του 1993 και λίγο μετά την πτώση της κυβέρνησής του: «…Όταν ο κ. Σαμαράς απεχώρησε, έγινε ανεξάρτητος και απεφάσισε να ιδρύσει το κόμμα του, έκανε τη δήλωση ότι δεν πρόκειται να ρίξει την κυβέρνηση διότι η κυβέρνηση έχει την εντολή από τον Ελληνικό λαό να κυβερνήσει 4 χρόνια. Από αυτή την υποχρέωση ξέφυγε, παζάρεψε δεν ξέρω τι και πως, εννοώ παζάρεψε προς πολιτικές κατευθύνσεις και τελικά απεφάσισε να μας ρίξει... Όλα αυτά δείχνουν ότι υπήρξε συνωμοσία και φυσικά προδοσία και η συνωμοσία ήταν συνωμοσία πολιτικών συμφερόντων… Άρα, αυτή την ώρα η ΠΟΛΑΝ γιατί ρίχνει τη ΝΔ; Τίνος τα συμφέροντα εξυπηρετεί; Όμως, καταστρέφεται, ο προδότης πληρώνει, καταστρέφεται…



...Το όνομα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς δεν επρόκειτο να το δώσω και το ξέρει πολύ καλά ο κ.Σαμαράς και γιαυτό ακριβώς μας έριξε. Διότι ελπίδα του ήταν ότι εγώ θα προχωρήσω σε λύση του προβλήματος των Σκοπίων τώρα και περίμενε να μας χτυπήσει εάν πηγαίναμε σε μια μεσαία λύση…».



Όμως, η αυτοαναίρεση πράξεων και λόγων του Α.Σαμαρά ήλθε με διάφορες δηλώσεις του στα επόμενα χρόνια, όπως, όταν δήλωνε στις 9 Μαΐου 2005: «Βαδίζουμε σ΄ έναν “έντιμο συμβιβασμό”, αποδεχόμενοι το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας-Σκόπια”, επειδή αποφεύχθηκε το 1992 η “συνθηκολόγηση”, που στηριζόταν στην υιοθέτηση του ονόματος “Σλαβομακεδονία”»! Να σημειωθεί πως αυτές οι δηλώσεις έγιναν σε χρονικό διάστημα που ο Α.Σαμαράς έχει επιστρέψει στη ΝΔ και ήδη είναι ευρωβουλευτής της!


Άλλωστε, την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη από τον Σαμαρά, προς εξυπηρέτηση άλλων συμφερόντων, πέραν της προάσπισης του Εθνικού ζητήματος της ονομασίας των Σκοπίων, κατήγγειλε στις 21 Ιουλίου 2011 και η (τότε) Ανεξάρτητη Βουλευτής και σήμερα Βουλευτής της ΝΔ, Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία δήλωνε από του βήματος της Βουλής: «Έχετε καταγγελία του πρώην Πρωθυπουργού, Κων.Μητσοτάκη, του Στέφανου Μάνου, σας είπαν ότι από το 1993 η Siemens με την Intracom ήταν οι άνθρωποι οι οποίοι κατά την άποψή τους ήταν οι υπεύθυνοι για την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Δεν τους καλείτε να δείτε πως κινήθηκε αυτή η έρημη εταιρεία όλα αυτά τα χρόνια; Δεν θέλετε να μάθετε; Είναι δυνατόν να εθελοτυφλούμε σε αυτή τη χώρα;».


(08:28 – 09:00)

Επιπρόσθετα την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής» (13 Δεκεμβρίου 2000), είχε παραδεχτεί και ο νυν βουλευτής της ΝΔ και Πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο της Siemens, κ. Μαρκογιαννάκης: «…είναι δεδομένο ότι ο κ. Σαμαράς έριξε την τότε κυβέρνηση» (συνημμένο). Και ο νοών νοείτο για ποιους ακριβώς λόγους!

Δυστυχώς, όμως, φίλοι και φίλες, πιστεύω μου είναι πως η Εθνική μειοδοσία του ονόματος της γείτονας χώρας, είναι δεδομένη αλλά και διαχρονική. Και το ισχυρίζομαι αυτό γιατί πολλοί συνέλληνες κατά καιρούς προσπάθησαν να χτυπήσουν «καμπάνες» σε αυτό το παχυδερμικό πολιτικό σύστημα, για να ευαισθητοποιήσουν τα όποια υπόλοιπα ψήγματα πατριωτισμού του. Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν να αντλήσω και να σας καταγράφω από το βιβλίο του Νικολάου Μάρτη, πρώην Υπουργού των κυβερνήσεων Κωνσταντίνου Καραμανλή, «Η πλαστογράφηση της Ιστορίας της Μακεδονίας» του 1983, απόσπασμα άρθρου (σελ.97) του πρώην Προέδρου της Ε.Δ.Α (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά), αείμνηστου Ηλία Ηλιού, που δημοσιεύτηκε στο «Βήμα» στις 17 Φεβρουαρίου 1981, με θέμα, “Προσοχή στη Μακεδονία”:
«Με προχθεσινή ερώτηση που απηύθυνα στον κ. Υπουργό των Εξωτερικών, ζητώ να πληροφορήσει την Εθνική Αντιπροσωπία για την ακόλουθη ύποπτη ενέργεια, που θέτει ενδεχόμενα σε διακινδύνευση τα εθνικά μας δίκαια πάνω στην Ελληνική Μακεδονία και βέβαια υπονομεύει έτσι την πολιτική ειρήνης στα Βαλκάνια. Φθάνουν με το ταχυδρομείο και δη από τη Δυτική Γερμανία (τυχαίο;) ορισμένα δέματα, που περιέχουν ένα είδος ημερολογίου του 1981. Έχει εξώφυλλό του με σλαβική γραφή τη λέξη “Μακεδονίγια” και κάτω απ΄αυτήν απεικονίζει ένα πολεμιστή, σαν τους παλιούς κομιτατζήδες, με εφ΄όπλου λόγχη. Κάτω από αυτόν απεικονίζει το γνωστό άγαλμα της Ελευθερίας που είναι στημένο στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης (τυχαίο;) που φωτίζει την οικουμένη. Τέλος το άγαλμα αυτό στηρίζεται πάνω σ΄ένα χάρτη της Βαλκανικής και μάλιστα της Ελληνικής κατά κύριο λόγο Μακεδονίας και αναγράφει από κάτω από την παράσταση αυτή σε κακά εγγλέζικα το σύνθημα “Ανεξάρτητη και Ελεύθερη Μακεδονία”. Θα ήταν μεγάλη αφέλεια το να υποτιμηθεί από την ελληνική πλευρά το μεθόδευμα αυτό. Σίγουρα δεν γίνεται “παιδιάς ένεκεν”, αλλά εκφράζει μια οργανωμένη εκστρατεία σε βάρος της εθνικής μας ακεραιότητας, αποβλέπει στον ακρωτηριασμό της Βόρειας Ελλάδας και από όποια και αν προέρχεται υπονομεύει την πολιτική ειρήνης στα Βαλκάνια που όχι μόνο την έχει υιοθετήσει όλο το φάσμα των πολιτικών κομμάτων της χώρας μας από την Άκρα Δεξιά έως την Άκρα Αριστερά, μα είναι ακόμα και η επίσημη πολιτική της χώρας μας…».

Συνεπώς, κ. Σαμαρά πιστεύατε τα όσα λέγατε προς τους Μακεδόνες από του βήματος της ΔΕΘ το 2011: «Να ξέρετε η Μακεδονία μας είναι ευλογημένος τόπος. Κι αυτή η ευλογία δεν θα πάει χαμένη. Καμιά ευκαιρία, κανένα συγκριτικό πλεονέκτημα, κανένα στοιχείο του εθνικού πλούτου δεν θα πάει χαμένο. Αυτό ισχύει για όλη την Ελλάδα. Ισχύει ιδιαίτερα για την Μακεδονία μας. Που είναι Ελλάδα, όσο κι αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους…». Γιατί, εάν πράγματι τα πιστεύατε, τότε δεν θα επιτρέψετε να συμπεριληφθεί ΠΟΤΕ το «Μακεδονία» στην οριστική ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων. Δεν θα επιτρέψετε μια Εθνική καταστροφή! Θα διαψεύσετε μεταξύ των άλλων και τον υπογράφοντα. Διαφορετικά θα επαληθευτούν όσοι ασπάζονται την ίδια άποψη, δηλαδή πως η Εθνική μειοδοσία της Μακεδονίας μας, είναι δεδομένη!
(συνεχίζεται)

Επικοινωνία με τον συντάκτη
Egerssi@otenet.gr
www.apostoloupanos.gr
twitter:@egerssi



Η κυβέρνηση Ερντογάν φαίνεται πως προσπαθεί να κινητοποιηθεί μετά από πολύμηνη αδράνεια στο Κουρδικό, μετά την ανακοίνωση του PKK πως «παγώνει» την αποχώρηση των ανταρτών από τις νοτιοανατολικές επαρχίες της Τουρκίας. 

Του Μανώλη Κωστίδη

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Taraf με τίτλο «H κυβέρνηση ψάχνει φόρμουλα στο εκλογικό όριο» και αναφέρει πως η τουρκική κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο και έχει καταλήξει στη μείωση του ορίου εκλογής το οποίο σήμερα βρίσκεται στο 10%. Δηλαδή σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο ένα κόμμα για να εκλέξει βουλευτές θα πρέπει να λάβει το 10% των ψήφων σε όλη τη χώρα. Αυτό το θέμα αφορά άμεσα τους Κούρδους που από τη μια λαμβάνουν το 50 ή ακόμα και το 70% των ψήφων στις νοτιοανατολικές επαρχίες αλλά δεν μπορούν να εκλέξουν βουλευτές λόγω του εθνικού ορίου.

Η κυβέρνηση Ερντογάν μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα ανακοίνωνε πως δεν υπάρχει κανένα ενδεχόμενο μείωσης του ποσοστού αυτού. Όμως σύμφωνα με την εφημερίδα Taraf την ερχόμενη εβδομάδα ενδέχεται να ανακοινωθεί η μείωση του ορίου του ποσοστού εκλογής στο 5 ή το 7%.

Η τουρκική εφημερίδα αναφέρει επίσης πως θα υπάρχουν διευκολύνσεις σε όσους επιθυμούν να διδάσκονται την Κουρδική γλώσσα. Σύμφωνα πάντα με την εφημερίδα η κυβέρνηση Ερντογάν τις προηγούμενες ημέρες ήρθε σε επικοινωνία με τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν για να εγκρίνει τις προτάσεις της κυβέρνησης. Ο Κούρδος ηγέτης φαίνεται πως «εχει δώσει το πράσινο φως» για να ξεκινήσει η τρίτη φάση της λύσης του Κουρδικού ζητήματος. Η πρώτη φάση ήταν αυτή του διαλόγου, η δεύτερη φάση ήταν η εκεχειρία.


Πηγή: On Alert

Yevgeny Satanovsky: "Κανένας πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν έχει γίνει, δεν γίνεται, ούτε και θα γίνει για τη δημοκρατία".
Σε συνέντευξή του στη ρωσική ιστοσελίδα Russia Beyond the Headlines, ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής της Ρωσίας, Yevgeny Satanovsky, ανέφερε ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος επίλυσης της συριακής κρίσης είναι «να βομβαρδιστούν η Ντόχα, το Ελ Ριάντ και η Άγκυρα», που είναι χορηγοί των τρομοκρατών.

ΕΡ: Γιατί η Ρωσία τάσσεται κατά της στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ στη Συρία;

Yevgeny Satanovsky: Η Ρωσία θεωρεί -στην καλύτερη περίπτωση- ανόητη την πρόθεση των ΗΠΑ, και στη χειρότερη ως προβοκάτσια, εφόσον η χρήση χημικών όπλων συνδέονται με τις προσπάθειες των αντικαθεστωτικών να προκαλέσουν μια επίθεση κατά του Άσαντ. Ο στρατός του δεν είχε ανάγκη, δεδομένης και της παρουσίας των επιθεωρητών του ΟΗΕ στη Δαμασκό, να χρησιμοποιήσει χημικά όπλα, τη στιγμή που ούτως ή άλλως κερδίζει τον εμφύλιο πόλεμο. Για τον Άσαντ αυτό ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία. Για την αντιπολίτευση όμως που χάνει τον πόλεμο, είναι αντίθετα η μοναδική ελπίδα, καθώς δεν είναι σε θέση να νικήσει με τις δικές της δυνάμεις, παρά και την υποστήριξη των τρομοκρατών τζιχαντιστών από όλο τον κόσμο.

Ο πόλεμος και η Δημοκρατία

ΕΡ: Δηλαδή, δεν στέκει ο ισχυρισμός ότι αυτός ο εμφύλιος γίνεται με σκοπό να επικρατήσει η δημοκρατία;

Yevgeny Satanovsky: Κανένας πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν έχει γίνει, δεν γίνεται, ούτε και θα γίνει για τη δημοκρατία. Οι πόλεμοι εκεί γίνονται από ισλαμιστές εναντίον κοσμικών αυταρχικών καθεστώτων, από ολόκληρο τον ισλαμικό κόσμο εναντίον του Ισραήλ, ή από Σιίτες εναντίον Σουνιτών και από Σουνίτες εναντίον Σιιτών. Ανατροπή του Άσαντ δεν σημαίνει δημοκρατία, αλλά γενοκτονία των χριστιανών, Σιιτών (Αλαουιτών, Τζαφαριτών, Ισμαηλιτών Δρούζων κ.α.), καθώς και εθνοτικών μειονοτήτων, όπως Τουρκμένων και Κούρδων.

Ο ρόλος της Τουρκίας και των μοναρχιών του Κόλπου

ΕΡ: Πού εντοπίζετε την αιτία της σύγκρουσης;

Yevgeny Satanovsky: Στην επιθετική πολιτική του ισλαμικού σουνιτικού μπλοκ, δηλαδή της Τουρκίας, των δυο ουαχαμπιστικών μοναρχιών Κατάρ και Σαουδικής Αραβίας, και κυρίως του αραβικού κόσμου που επιχειρεί να δημιουργήσει ένα νέο χαλιφάτο. Η Ντόχα και το Ελ Ριάντ έχουν έναν επιπλέον λόγο να επιτεθούν κατά του Άσαντ και αυτός είναι η συμμαχία του τελευταίου με το σιιτικό Ιράν. Συν το ότι οι Αλαουίτες που κυβερνούν στη Συρία, σύμφωνα με τις αντιλήψεις των Ουαχαμπιστών μουλάδων είναι αιρετικοί, και γι’ αυτό πρέπει να ανατραπούν και να εξοντωθούν.

ΕΡ: Είναι διαδεδομένη η άποψη ότι η Ρωσία τάσσεται κατά της αμερικανικής επέμβασης επειδή θέλει να συνεχίσει να προμηθεύει με όπλα τον Άσαντ και να διατηρήσει τη ναυτική βάση στη Συρία.

Yevgeny Satanovsky: Αυτό είναι σκέτη ανοησία. Η Ρωσία δεν έχει, ούτε και είχε ποτέ βάση πολεμικού ναυτικού στη Συρία, είναι απλώς ένα σημείο ανεφοδιασμού και τεχνικής υποστήριξης στην Ταρτούς. Πρόκειται για δυο πλωτές προβλήτες και ένα κτίριο που καταλαμβάνουν συνολικά ενάμιση εκτάρι. Εκεί φυλάσσονταν νερό και καύσιμα, και ήταν εγκατεστημένη μια ομάδα τεχνικών. Αν τα ρωσικά πλοία σταματήσουν να καταπλέουν στη Συρία, τότε θα πηγαίνουν για ανεφοδιασμό στη Λεμεσό της Κύπρου και στη Χάιφα του Ισραήλ, όπως έχουν ξανακάνει και στο παρελθόν. Η ρωσική άποψη έγκειται στο ότι η εισβολή στη Συρία είναι μη αποδεκτή, όπως μη αποδεκτή ήταν και στις περιπτώσεις της Λιβύης, του Ιράκ και της Γιουγκοσλαβίας. Όσον αφορά τη Λιβύη, οι Ρωσία είχε συμφωνήσει με τις προτάσεις της Δύσης, πιστεύοντας ότι αυτές δεν προβλέπουν εισβολή, αλλά αποδείχτηκε ότι την εξαπάτησαν. Κάτι τέτοιο δεν θα το επιτρέψει ξανά.

ΕΡ: Η επιδείνωση της κατάστασης στη Συρία και η οξυμένη κατάσταση στη Μέση Ανατολή προκαλούν την αύξηση των τιμών του πετρελαίου. Στη Ρωσία ασκείται κριτική ότι δεν επιδιώκει τη διευθέτηση της κρίσης στην περιοχή, καθώς μια τέτοια κατάσταση είναι ευνοϊκή για την ίδια. Ποια είναι η γνώμη σας σχετικά με αυτό;

Yevgeny Satanovsky: Την κρίση στην περιοχή υποδαυλίζουν το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία, καθώς ωφελούνται. Οι δυο πρώτες, μεταξύ άλλων και λόγω της αύξησης των τιμών του πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η Τουρκία, λόγω των γεωπολιτικών φιλοδοξιών της. Η Ρωσία δεν υποκινεί τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. Αλλά δεν προτίθεται και να βοηθήσει εκεί τους τρομοκράτες, τους οποίους στηρίζει η Δύση. Για τη Ρωσία αυτοί οι άνθρωποι είναι εχθροί. Το γιατί οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Βρετανία υποστηρίζουν την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, που αποτελούν τους βασικούς χορηγούς των ισλαμιστών τρομοκρατών, είναι όντως ένα ερώτημα. Η πιθανότερη απάντηση σε αυτό, είναι τα συμφέροντα των ηγετών των χωρών αυτών, οι οποίοι ενεργούν στο όνομα του προσωπικού τους πρόσκαιρου κέρδους.

ΕΡ: Οι περισσότεροι ξένοι θεωρούν σήμερα ότι η Ρωσία καθυστερεί σκόπιμα τη λήψη της απόφασης στον ΟΗΕ για το θέμα της Συρίας.

Yevgeny Satanovsky: Η Ρωσία έχει τη δική της θέση για τη Συρία. Και η θέση αυτή συμπίπτει με τη θέση της Κίνας. Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υπάρχουν πέντε χώρες οι οποίες έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν βέτο. Οι τρεις είναι υπέρ της επίθεσης και οι δύο κατά. Αν η ρωσική και κινεζική θέση ληφθούν υπόψη, τότε δεν τίθεται θέμα. Αν όχι, τότε το πρόβλημα δεν το δημιουργεί η Ρωσία. Όσον αφορά τις γρήγορες λύσεις, δεν υπάρχει τίποτα πιο ανόητο από ότι η καταστροφή μιας χώρας με σταθερότητα προς όφελος των ισλαμιστών τρομοκρατών, ανεξάρτητα από το πόσο πλούσιοι είναι οι χορηγοί τους, οι οποίοι οργάνωσαν τον εμφύλιο στη Συρία. Η πιο γρήγορη και αποτελεσματική λύση για να σταματήσει, είναι να βομβαρδιστούν η Ντόχα, το Ελ Ριάντ και η Άγκυρα.

Ανάγκη διάδοχης κατάστασης

ΕΡ: Ποια είναι η διέξοδος στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί;

Yevgeny Satanovsky: Η άμεση διακοπή της χρηματοδότησης των ανταρτών και η προμήθειά τους με όπλα. Ο τερματισμός της στρατολόγησης τρομοκρατών από όλο τον ισλαμικό κόσμο, την οποία διεξάγουν η Ντόχα και το Ελ Ριάντ. Η εκκαθάριση των βάσεων των τρομοκρατών στο έδαφος της Τουρκίας και της Ιορδανίας. Οι διαπραγματεύσεις με εκείνους που είναι πρόθυμοι μαζί με τον Άσαντ και με την κεντρική κυβέρνηση στη Δαμασκό να ανοικοδομήσουν τη Συρία. Οτιδήποτε άλλο, θα οδηγήσει στην κατάρρευση της Συρίας, στη γενοκτονία των Αλαουιτών και των άλλων Σιιτών, στην εξολόθρευση των Χριστιανών, στον πόλεμο των Κούρδων και Δρούζων της Συρίας με τους Άραβες Σουνίτες και στη μετατροπή της Συρίας σε έναν νέο Λίβανο, με έναν εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των κοινοτήτων που θα διαρκέσει δεκαετίες.




Επαφές του αρμόδιου υπουργού σε Ουάσιγκτον και Νέα Υόρκη

Οι ΗΠΑ έχουν «άμεσο ενδιαφέρον» για να προχωρήσουν οι προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού, όπως επίσης για την ασφαλή αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, επεσήμανε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο Κύπριος υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας & Τουρισμού, Γιώργος Λακκοτρύπης.

Αναφερόμενος στα αποτελέσματα των επαφών του σε Ουάσιγκτον και Νέα Υόρκη, ο κ. Λακκοτρύπης είπε ότι κατά τις επαφές του διατύπωσε την άποψη ότι «οι ενεργειακές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο δεν διασυνδέονται με το Κυπριακό, ούτε μπορεί η Κύπρος να παραμείνει όμηρος του προβλήματος».

Ο Κύπριος υπουργός συναντήθηκε με τον υπουργό Ενέργειας των ΗΠΑ, Δρα Έρνεστ Μόνιζ, με αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μέλη του Κογκρέσου, στελέχη ελληνοαμερικανικών και εβραϊκών οργανώσεων, δεξαμενών σκέψης και επιχειρηματικών ομίλων, ενώ σε ομιλία του στο Μανχάταν έδωσε μια εμπεριστατωμένη εικόνα για το τι έχει γίνει μέχρι σήμερα στον τομέα της ενέργειας, για το τι προγραμματίζεται, καθώς και για τα σχέδια Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ να προχωρήσουν από κοινού στην αξιοποίηση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τόσο στην ενημέρωση των δημοσιογράφων, όσο και στην ομιλία του, ο κ. Λακκοτρύπης ανέφερε ότι έμεινε πολύ ικανοποιημένος από τις συνομιλίες του στις ΗΠΑ σε θέματα διμερούς συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας, ενώ συζητήθηκαν επίσης και άλλα ζητήματα που αφορούν τις άλλες αρμοδιότητές του ως υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού.

Σε ερώτηση για το Κυπριακό και τις απειλές της Τουρκίας, ανέφερε ότι αναμένεται τον προσεχή μήνα να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση του προβλήματος. Τόνισε, ωστόσο, πως το Κυπριακό δεν σχετίζεται με το φυσικό αέριο, προσθέτοντας ότι, δυστυχώς, η πολιτική και οι πρακτικές της Τουρκίας δεν αφήνουν κανένα περιθώριο συνεργασίας, γιατί δεν εμπνέει καμία εμπιστοσύνη.

Τέλος, υπογράμμισε ότι το Κυπριακό παραμένει προτεραιότητα για την κυπριακή κυβέρνηση και εξέφρασε την ελπίδα η ενέργεια να είναι καταλύτης για τη λύση. Δεν μπορεί, όμως, η Κύπρος να είναι όμηρος του προβλήματος και οι προσπάθειες για την αξιοποίηση της κυπριακής ΑΟΖ θα συνεχιστούν ανεξάρτητα με τη διαπραγματευτική διαδικασία στο Κυπριακό, είπε.

Πηγή: Βόρεια