Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Απρ 2015

Ακούσαμε νωρίτερα τον Πρωθυπουργό να λέει ότι αυτές τις πρώτες μέρες που βρίσκεται στο τιμόνι του μισοβουλιαγμένου ελληνικού σκάφους, ναυάγιο της σουξεδιάρικης ιστορίας του αλήστου μνήμης απελθόντος σφουγγοκωλάριου ακατανόμαστων αφεντάδων, έχει αναλώσει το 90% του χρόνου του για να ελίσσεται στο επικίνδυνο πεδίο που ναρκοθέτησαν αποχωρώντας, οι ανεκδιήγητοι εθνικοί μας ολετήρες.  

Η πικρή αλήθεια είναι ότι οι νάρκες είναι πυκνά τοποθετημένες, το ναρκοπέδιο αχαρτογράφητο κι η λαϊκή εντολή νωπή και δοσμένη για πάση θυσία εύρεση λύσης εντός της ευρωζώνης. Δεν αφήνουν αυτά τα δεδομένα σπουδαίους βαθμούς ελευθερίας στην κυβέρνηση, εφόσον η πιθανότητα του «ατυχήματος», δεδομένης και της λύσσας των επικυρίαρχων που βλέπουν ότι κινδυνεύουν να μείνουν μόνο με την όρεξη για το ελληνικό φιλέτο που είχαν ήδη αρχίσει να τσιμπολογούν, δεν κάνει τα πράγματα καθόλου ευκολότερα.  

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, παρά την όποια κριτική, η βομβίδα κρότου-λάμψης που λέγεται «Βαρουφάκης», έχει τη δική της σημασία ως τακτικό όπλο σ’ αυτόν τον ακήρυχτο αλλά αδυσώπητο πόλεμο που εξελίσσεται στις πόλεις και τα χωριά μας,  τετράγωνο-τετράγωνο, σπίτι-σπίτι. Όπως θα κερδίζονται και θα χάνονται οι μάχες αυτού του πολέμου, κρίσιμης σημασίας θα αποδειχτεί η αποτελεσματικότητα του στρατηγικού όπλου που ακούει στο όνομα «Νικολούδης».

Πέρα όμως από τη θετική ή την αρνητική έκβαση όλων αυτών των ιδιότυπων μαχών που δόθηκαν, δίνονται και θα δίνονται μέχρι τον Ιούνιο στα ευρωπαϊκά και τα διεθνή φόρα, κρίσιμο θα αποδειχθεί το άλλο μέτωπο αυτού του πολέμου, από το οποίο ουδέν νεότερο υπάρχει προς το παρόν: η παραγωγική ανασυγκρότηση είναι το ζητούμενο κι όπως λέγαμε και πριν λίγες εβδομάδες, είναι καιρός πια να μάθομε κι εμείς οι ίδιοι να ψαρεύομε.

Οτιδήποτε διαλυμένο, όπως είναι σήμερα η ελληνική κοινωνία και η οικονομία, όχι μόνο από την καταστροφική λαίλαπα που μας σάρωσε την τελευταία πενταετία και αφαίμαξε τις τελευταίες ρανίδες ικμάδας της κοινωνίας μας, αλλά κι απότοκο απαράδεκτων πράξεων και απίστευτων παραλείψεων πολλών δεκαετιών, μόνο με δυο εναλλακτικούς τρόπους μπορεί να αναταχθεί:

Ο πρώτος τρόπος είναι από τα πάνω προς τα κάτω και με τη διάχυση πολιτικών από το κέντρο προς την περιφέρεια. Ένας τέτοιος τρόπος, όμως, προαπαιτεί αφενός μια αποτελεσματική δημόσια διοίκηση που όντας σήμερα αλλού υπονομευμένη κι αλλού συκοφαντημένη, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στον κρίσιμο ρόλο της κι αφετέρου μια πολιτική ηγεσία έμπειρη στα δημόσια πράγματα, διαφορετική από τη σημερινή που είναι άβγαλτη, αφού δεν έχει προλάβει να «ψηθεί».

Ο δεύτερος τρόπος είναι από τα κάτω προς τα πάνω, υπό την ευθύνη των τοπικών μας κοινωνιών. Δεδομένων των κρίσιμων συνθηκών, εμείς οι ίδιοι κουβαλάμε το βάρος να αναλογιστούμε τα λάθη μας και τις ευθύνες της προηγούμενης αποστασιοποίησής μας, που έδωσε την ευκαιρία να εξακοντιστεί τα θράσος των ανήθικων και των λερών σε πελώρια ύψη,  ώστε να μας κουνούν επιτιμητικά και το δάχτυλο από πάνω, λέγοντάς μας ότι όλοι μαζί τα φάγαμε. Έχομε την υποχρέωση να εξοστρακίσουμε όλους αυτούς που συνέβαλλαν στην καταστροφή του τόπου μας, πολλές φορές από ανοησία και μόνο, αλλά τις περισσότερες πλουτίζοντας αδικαιολόγητα και να μάθομε, επιτέλους, αδερφέ μου, να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά, για να καταφέρομε να σχεδιάσομε το μέλλον μας. Εμείς οι ίδιοι, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, ξέρομε καλύτερα από τον καθένα τι χρειάζεται να γίνει στη γειτονιά μας, για να καθαριστούν οι δρόμοι, τα πεζοδρόμια και οι αυλές μας από τις, χρόνια πολλά, μαζεμένες ακαθαρσίες: να εξοβελιστεί ο παρασιτισμός, να ακυρωθεί ο παραγοντισμός και να παταχθεί η παραβατικότητα που μαστίζει τις κοινότητές μας.  

Χρειάζονται λεφτά, θα πει κανείς, αλλά λεφτά υπάρχουν! Λεφτά υπάρχουν και περιμένουν στα διάφορα ευρωπαϊκά ταμεία που μέχρι χθες τα λυμαίνονταν οι εθνικοί μας εργολάβοι και οι παρατρεχάμενοι, για να χρεώνουν διπλά και τρίδιπλα, αχρείαστα έργα φαραωνικής κλίμακας ή να προωθούν ατελέσφορες δράσεις. Λεφτά έντιμα κερδισμένα υπάρχουν κάτω από τα στρώματα ή σε ασφαλή καταφύγια του εξωτερικού. Περισσότερα λεφτά, άτιμα αποκτημένα, υπάρχουν επίσης και τα ίχνη τους είναι ανεξίτηλα απαιτούμε να επιστρέψουν στον δημόσιο κορβανά, απ’ όπου αφαιρέθηκαν. Λεφτά υπάρχουν, αλλά δεν είναι αυτά που καταρχήν λείπουν για την ποθούμενη παραγωγική ανασυγκρότηση. Αυτό που πρωτίστως λείπει είναι τα αξιόπιστα επιχειρησιακά σχέδια και η αναψηλάφηση όλων αυτών των ιδεών και των προτάσεων που στο καθόλου μακρινό παρελθόν βούρκωσαν μέσα στην ανοησία του γραφειοκρατικού μηχανισμού, παρέλυσαν από την αναλγησία του κράτους δυνάστη και προαγωγού μαζί, και χάθηκαν στους σκοτεινούς διαδρόμους των χρηματοδοτικών μηχανισμών, των ελεγχόμενων από κλειστές και διεφθαρμένες παρέες.

Βέβαια, είμαστε όλοι ανυπόμονοι! Φυσικό είναι να είμαστε ανυπόμονοι. Είμαστε ανυπόμονοι επειδή είμαστε άνεργοι, είμαστε ανυπόμονοι επειδή είμαστε υποαπασχολούμενοι, είμαστε ανυπόμονοι επειδή είμαστε ξενιτεμένοι, αλλά στο κάτω-κάτω της γραφής, μόνο ο Θεός έκανε τον κόσμο σε επτά μέρες και καμιά κυβέρνηση ανθρώπων δεν θα μπορούσε να κάνει σε σαράντα-τόσες ημέρες ό,τι δεν έγινε σε σαράντα-τόσα χρόνια. 

Η πραγματικότητα είναι πιεστική και αδυσώπητη αλλά καλό θα είναι να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, γιατί στις 25 Ιανουαρίου δεν κάναμε καμιά επανάσταση απλά κάναμε εκλογές και μάλιστα αναδείξαμε μια κυβέρνηση με σχετική μόνο πλειοψηφία. 

Άρα, το πλήθος των δεσμεύσεων με τις οποίες είναι δεμένη η Ελλάδα και όλοι εμείς η Έλληνες, εξαιτίας της καταστροφικής δράσης των διαπλεγμένων αθλίων που είναι ακόμα και σήμερα παρόντες και ενεργητικοί σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της δημόσιας σφαίρας, δεν μπορεί να αρθεί χωρίς αβαρίες, καθυστερήσεις, πισωγυρίσματα και χωρίς απογοητεύσεις. Κανείς δεν κρατάει το μαγικό ραβδί κι εξάλλου, από πόσο παλιά το λέμε ότι «συν Αθηνά και χείρα κίνει»? Το λέει κι ο παππούς Αίσωπος!

Πηγή Mypillowbook
 Το κολάζ είναι από την ΟΚΤΑΝΑ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Με εντυπωσιακούς τίτλους πως η Τουρκία με τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα αλλάζει όλες τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή, ο τουρκικός τύπος αναγγέλλει την έναρξη παραγωγής νέου συστήματος που θα εγκατασταθεί στο εγγύς μέλλον απόκρυψης των πολεμικών της αεροσκαφών από τα εχθρικά ραντάρ .

Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες που έρχονται από την Άγκυρα, το νέο πρόγραμμα που έχει την ονομασία, Stand off Jammer (SOJ), που θα εγκατασταθεί στα πολεμικά αεροσκάφη της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, θα έχει την δυνατότητα να αποκρύπτει τα πολεμικά αεροσκάφη σε βεληνεκές 300 χιλιομέτρων, δηλαδή με λίγα λόγια θα κάνει την τουρκική πολεμική αεροπορία αόρατη.
Η επίσπευση της παράγωγης αυτών των συστημάτων έγινε με αφορμή το μεγάλο φιάσκο της κατάρριψης στις 22 Ιουνίου του 2012 του τουρκικού F-4 από την συριακή αεράμυνα, ένα επεισόδιο που το φέρουν βαρέως οι Τούρκοι μέχρι σήμερα.

Το σύστημα αυτό όπως τονίζεται στα τουρκικά δημοσιεύματα, το έχουν μόνο οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, ενώ τώρα προβλέπεται να το αποκτήσει και η Τουρκία. Το έργο έχει αναλάβει η γνωστή τουρκική πολεμική βιομηχανία που ειδικεύεται στα ηλεκτρονικά συστήματα, ASELSAN, σε συνεργασία με τις επίσης τουρκικές, SAVRONIK και TEMPUS.

Τώρα το κατά πόσο όλα αυτά πρόκειται να επαληθευτούν και κυρίως τι συνέπειες μπορεί έχουν στον από δεκαετίες ακήρυκτο εναέριο πόλεμο πάνω από το Αιγαίο, μέλλει να το δούμε ίσως πολύ σύντομα. Γεγονός είναι πως η άλλη πλευρά του Αιγαίου συνεχίζει το ξέφρενο εξοπλιστικό της πρόγραμμα ενώ το τοπίο στην ευρύτερη περιοχή και γύρω από την Τουρκία μυρίζει όλο και πιο πολύ μπαρούτι.

Πηγή Νikosxeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Τσίπρας πρέπει να διαλέξει αν θα είναι πρωθυπουργός ή πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, φέρεται να λέει στους FT Ευρωπαίος αξιωματούχος. Η γκρίνια των εταίρων με την Αριστερή Πλατφόρμα και η στροφή στο ρεαλισμό του πρωθυπουργού. Οι εμπλοκές στις διαπραγματεύσεις.

O εκνευρισμός των ευρωπαϊκών αρχών με την Ελλάδα έχει γίνει τόσο μεγάλος που μια αλλαγή στην τρέχουσα σύνθεση της ελληνικής κυβέρνησης, όσο δύσκολη και αν είναι, έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης στα περιθώρια των διαπραγματεύσεων.

Πολλοί αξιωματούχοι, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, έχουν υποστηρίξει σε ιδιωτικές συζητήσεις πως μόνο μια απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να ξεφορτωθεί το ακροαριστερό κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να επιτρέψει την επίτευξη συμφωνίας.

Το σκεπτικό είναι ο κ. Τσίπρας να δημιουργήσει ένα νέο συνασπισμό με το παραδοσιακό κεντροαριστερό κόμμα της Ελλάδας, το δοκιμαζόμενο ΠΑΣΟΚ, και με το Ποτάμι, το νέο κεντροαριστερό κόμμα που συμμετείχε για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές τον Ιανουάριο.

«O Τσίπρας πρέπει να αποφασίσει αν θέλει να είναι πρωθυπουργός ή ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ» δήλωσε Ευρωπαίος αξιωματούχος. Ανώτατος παράγοντας υπουργείου Οικονομικών της ευρωζώνης πρόσθεσε επίσης πως «η κυβέρνηση αυτή δεν μπορεί να επιβιώσει». Μέλη της μετριοπαθούς πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ παραδέχονται πως υπάρχει πρόβλημα με την Αριστερή Πλατφόρμα, την επίσημη εσωτερική αντιπολίτευση που αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τρίτο του κόμματος και ελέγχει αρκετούς βουλευτές, για να ρίξει την κυβέρνηση αν αποστατήσει σε ψηφοφορία στη βουλή.

«Ήμασταν περισσότερο ομάδα συζήτησης παρά πολιτικό κόμμα, οπότε είναι δύσκολο να δημιουργηθεί ένα σύστημα κομματικής πειθαρχίας» ανέφερε αξιωματούχος του ΣΥΡΙΖΑ. «Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς πως είμαστε στην εξουσία λιγότερο από 100 ημέρες».

Υπό την ηγεσία του Παναγιώτη Λαφαζάνη, ενός προσώπου τόσο δημοφιλούς στο κόμμα όσο και ο πρωθυπουργός, τα μέλη της Αριστερής Πλατφόρμας λένε πως θα βάλουν βέτο στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για τις οποίες πιέζουν οι πιστωτές της Ελλάδας στον τελευταίο γύρο των διαβουλεύσεων.

Ωστόσο, αν και ο κ. Τσίπρας έχει υιοθετήσει πιο μετριοπαθή στάση στις επαφές με το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, είναι πολύ νωρίς να αναμένει κανείς από αυτόν να διακινδυνεύσει μια ανοιχτή σύγκρουση με την αριστερή πτέρυγα, σύμφωνα με παρατηρητές στην Αθήνα.

Για να κερδίσει τη στήριξη από το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να ξεφορτωθεί και τον εκ δεξιών εταίρο του, τους εθνικιστές Ανεξάρτητους Έλληνες.

«Θα ήταν επιθυμητό να κατευθυνθούμε σε έναν πιο συνεκτικό φιλοευρωπαϊκό κεντροαριστερό συνασπισμό σε σύγκριση με αυτήν την αδόκιμη ένωση ριζοσπαστικής Αριστεράς και λαϊκιστικής Δεξιάς» σημείωσε ο Γιώργος Παγουλάτος, καθηγητής πολιτικής οικονομίας στην ΑΣΟΕ. «Αλλά είναι ακόμα νωρίς για κάτι τέτοιο».

Αξιωματούχοι της ευρωζώνης επιμένουν πως δεν προσπαθούν να επιβάλουν μια αλλαγή στην ελληνική κυβέρνηση, είναι προσεκτικοί σε τέτοια ζητήματα μετά τις κατηγορίες ότι η Ε.Ε. συνέβαλε στη λήξη της θητείας του Γιώργου Παπανδρέου στην αρχή της κρίσης και του Σίλβιο Μπερλουσκόνι στο τέλος του 2011.

Παραδέχονται όμως την οργή τους για την αποτυχία του Αλέξη Τσίπρα να διαλέξει μεταξύ των απαιτήσεων της Αριστερής Πλατφόρμας για πλήρη απόρριψη του προγράμματος διάσωσης και μιας πιο πραγματιστικής θέσης, που θα περιλαμβάνει μια προσέγγιση σε πιο κεντρώους πιθανούς πολιτικούς συμμάχους στο κοινοβούλιο.

Στην Αθήνα, ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται απρόθυμος να αποκαλύψει τη μετριοπαθή πλευρά του. «Τα μηνύματα που στέλνει μπερδεύουν, αλλά κάποιες κινήσεις δείχνουν προς μια σημαντική μεταστροφή στην πολιτική», δηλώνει ο Αρης Χατζής, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. «Υπάρχει ένα αφήγημα στην Ελλάδα και ένα άλλο που αφορά μεγαλύτερη συνεργασία όταν βγαίνει στο εξωτερικό».

Εμπόδια παραμένουν σε όποια προσέγγιση με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Το ΠΑΣΟΚ θεωρείται από την πλειοψηφία των υποστηρικτών του ΣΥΡΙΖΑ μέρος του παλαιού και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος που γονάτισε την ελληνική οικονομία και μετά απέτυχε να προωθήσει μεταρρυθμίσεις που συμφωνήθηκαν με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ. Επιπρόσθετα το κόμμα είναι σε αναταραχή μετά το φτωχό εκλογικό αποτέλεσμα στις εκλογές του Ιανουαρίου και νέος ηγέτης μπορεί να μην αναδειχτεί για αρκετούς μήνες.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης, αρχηγός στο Ποτάμι, δήλωσε πως είναι πρόθυμος να συνεργαστεί με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μόνο αν ο Τσίπρας συμφωνήσει να κάτσει και να διαπραγματευτεί ένα κοινό πρόγραμμα.

Ο εκνευρισμός της ευρωζώνης έχει επεκταθεί και σε ό,τι αφορά τις σχέσεις με τον Γιανη Βαρουφάκη, τον χαρισματικό υπουργό Οικονομικών, που θεωρείται «χαλαρός» αναφορικά με το μέλλον της Ελλάδας στην ευρωζώνη.

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι συχνά κάνει διαλέξεις προς τους εταίρους του στις συναντήσεις, τάση που τον έχει αποξενώσει ακόμα και από πιθανούς συμμάχους.

Με τις συνομιλίες για τη διάσωση να κινούνται με ρυθμούς χελώνας και την ώρα της κρίσης να πλησιάζει, ο Γ. Βαρουφάκης πέταξε στην Ουάσιγκτον την Κυριακή για συνάντηση με την Κριστίν Λαγκάρντ.

Ο υπουργός Οικονομικών ζήτησε τη συνάντηση για να καθησυχάσει την Κ. Λαγκάρντ ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να πληρώσει τη δόση των 450 εκατ. ευρώ αυτή την εβδομάδα, παρά την πίεση ρευστότητας, αλλά επίσης για να στείλει ένα μήνυμα ότι παραμένει επικεφαλής των συζητήσεων για τη διάσωση.

Προσπάθειες να παρακαμφθεί ο Γιάνης Βαρουφάκης έχουν κατά καιρούς ενσκήψει στην επικαιρότητα. Ο M. Noonan, ο Ιρλανδός υπουργός Οικονομικών, υποστήριξε τον προηγούμενο μήνα ότι οι διαβουλεύσεις αφαιρέθηκαν από τον Βαρουφάκη και τις ανέλαβε ο Γιάννης Δραγασάκης, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, που κάποιοι θεωρούν περισσότερο πραγματιστή.

Παρά τη συνεχιζόμενη εγχώρια δημοτικότητα του Α. Τσίπρα, η αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι η στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ θα υποχωρήσει καθώς συνεχίζει να κάνει παραχωρήσεις στους εταίρους και η πίεση από την έλλειψη ρευστότητας γίνεται πιο έντονη. Ενας ηγέτης της αντιπολίτευσης προέβλεψε ότι το κλίμα στους ψηφοφόρους θα αλλάξει σε ένα - δύο μήνες.

Αλλοι είναι λιγότερο σίγουροι. Παράγοντας, ενήμερος για τη στάση της Ε.Ε. στις διαπραγματεύσεις, δήλωσε ότι αυξάνουν οι ανησυχίες στις Βρυξέλλες πως αν η συνεχιζόμενη κατάσταση οδηγήσει την Ελλάδα στο να επιβάλει κεφαλαιακούς ελέγχους για να αποτρέψει ένα bank run, αυτό θα ενισχύσει το ΣΥΡΙΖΑ αντί να προκαλέσει απογοήτευση στους ψηφοφόρους.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Ραχήλ Μακρή

Η ενεργειακή αυτάρκεια της Χώρας είναι ιδιαίτερα κρίσιμο ζήτημα για να αποτελεί πεδίο εξάσκησης μαθητευόμενων μάγων.

Προερχόμενη από την ενεργειακή καρδιά της Χώρας γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει παραγωγή ενέργειας. Γνωρίζω την επικινδυνότητα των ορυχείων και τα ατυχήματα στους ταινοδρόμους που ακρωτηριάζουν χέρια και αφαιρούν ζωές. Γνωρίζω την μόλυνση που κοστίζει τους πνεύμονες των πολιτών και την ανάγκη εκσυγχρονισμού των μονάδων.

Η παραγωγή ενέργειας εξαρτάται ακόμα από τον λιγνίτη. Η βιομηχανία δεν μπορεί να περιμένει την ηλιοφάνεια ή τον στρατηγό άνεμο για να δουλέψει και η αποθήκευση ενέργειας δεν έχει φτάσει αποδεδειγμένα σε σημείο που να μπορεί να καλύψει τη συνέχεια στην ενεργειακή αυτάρκεια έστω και περιοχών της Χώρας.

Η αλήθεια είναι ότι οι ιδιώτες που έχουν επενδύσει σε αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα παράγουν ρεύμα πολύ ακριβότερο από τη ΔΕΗ.

Αυτός είναι ο λόγος που η ΔΕΗ επιχειρήθηκε να κομματιαστεί και να πουληθεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση, καθώς μια ενιαία και αδιαίρετη εταιρία μπορεί να επενδύσει σε αντιρρυπαντική τεχνολογία, σε μονάδες κατακράτησης θείου από τους Ατμοηλεκτρικούς Σταθμούς, σε νέα τεχνολογία μεγαλύτερης ενεργειακής απόδοσης, σε συστήματα ασφαλείας και εκπαίδευσης των εργαζομένων.

Όλα αυτά μπορεί να τα κάνει μια δημόσια επιχείρηση αλλά δεν θα αποφάσιζε να τα υλοποιήσει κανένας ιδιώτης, ο οποίος αναζητά να μεγιστοποιήσει το κέρδος του ακόμα και εις βάρος των καταναλωτών.

Ουτοπικές τοποθετήσεις για το τέλος της λιγνιτικής περιόδου, είτε προέρχονται από άγνοια των πραγματικών στοιχείων, είτε απλά εξυπηρετούν όσους παράγουν ρεύμα πολύ ακριβότερο από αυτό της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού.

Η πολυεπίπεδη ενεργειακή πολιτική που πιστεύω ότι αποτελεί όραμα και του νέου υπουργού παραγωγικής ανασυγκρότησης κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη περιλαμβάνει την αξιοποίηση κάθε δυνατού πόρου, που υφίσταται στην ενεργειακή φαρέτρα της Χώρας.

Οφείλουμε να αξιοποιήσουμε τα λιγνιτωρυχεία που ο προηγούμενος υπουργός παραχωρούσε ελαφρά την καρδία σε πρωθυπουργικούς φίλους με απευθείας αναθέσεις.

Οφείλουμε να έρθουμε σε συμφωνία για την μεταφορά φυσικού αερίου μέσω αγωγών που θα καθιστούν τη Χώρα ενεργειακό κόμβο, θα παρέχουν για τη Χώρα τέλη διέλευσης και θα εγγυώνται τη γεωπολιτική σταθερότητα της περιοχής.

Οφείλουμε βέβαια να διαθέτουμε σοβαρότητα και συνέπεια και να πράττουμε μέσω σχεδίου και όχι με βεγγαλικά μεγαλοστομίας ανθρώπων που ούτε την αρμοδιότητα διαθέτουν, ούτε τις γνώσεις, ούτε βέβαια έχουν την αίσθηση της υπευθυνότητας που απαιτείται σε τέτοια ευαίσθητα ζητήματα.

Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου μπορεί να βοηθήσει τη Χώρα μόνο εάν ακολουθηθεί η βέλτιστη οδός που διδάσκει η διεθνή εμπειρία. Έχοντας το επιτυχημένο παράδειγμα της Κύπρου, κατανοούμε ότι οι κυβερνήσεις που δρουν με σοβαρότητα μπορούν να διασφαλίσουν το εθνικό τους συμφέρον. Φυσικά περιοδεύοντες πλασιέ που μοιράζουν ποσοστά δεξιά και αριστερά και τάζουν κοιτάσματα που ακόμα δεν έχουν χαρτογραφηθεί ούτε κατοχυρωθεί με την οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βοηθούν την εθνική προσπάθεια, αλλά δημιουργούν εντυπώσεις μάλλον επιβλαβής για τον τόπο.

Σε ένα διεθνές περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από πρωτοφανή ρευστότητα η ενεργειακή διπλωματία μπορεί να αποφέρει τα βέλτιστα αποτελέσματα για την Χώρα. Εκ των ανωτέρω λόγων έχω εμπιστοσύνη στις ενέργειες του κυρίου Λαφαζάνη, εάν αφεθεί ανενόχλητος να υλοποιήσει τόσο την ενεργειακή αναβάθμιση της ΔΕΗ με μέτρα περιαυτολογικά ασφαλή, αλλά και οικονομικά εφικτά όσο και τις διεθνείς ενεργειακές διακρατικές σχέσεις.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Το σκληρότερο Πάσχα των μεταπολεμικών ετών είναι προ των πυλών.

Η σπίθα της ελπίδας μπορεί να θαμποφάνηκε πριν δύο μήνες, όμως η καταστροφή, το γκρίζο, η απελπισία εξακολουθεί ν' απλώνεται.

Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σπίτι, σε κάθε ψυχή το γκρίζο προχωράει.

Τα λουκέτα αυξάνονται, η ανεργία ξεσαλώνει, η πείνα κάνει πάρτι.
Οι εξώσεις γεμίζουν τον τόπο με ανθρώπινα και ψυχικά σκουπίδια. 

Η αγορά ανύπαρκτη.
Το ίδιο και η αντοχή πιά του κόσμου, που η φετινή Ανάσταση θα μοιάζει περισσότερο με μνημόσυνο.

Το blog λυπάται που θα το επισημάνει, αλλά τις ημέρες τούτες της αγάπης, μόνον η αγάπη λείπει.
Γιατί, δεν φταίνε μόνον οι διεθνείς τοκογλύφοι-απατεώνες.
Δεν φταίνε μόνον οι πολιτικοί δωσίλογοι. 

Είναι που τα τελευταία και πιό αηδιαστικά τους παρακλάδια, οι μαυραγορίτες, ζουν ανάμεσά μας.
Είμαστε οι ίδιοι εμείς, σάρκα από την σάρκα μας, τα ''σά εκ των σών'', ο απέναντι, ο διπλανός, ο πρώην φίλος, ο τάχα συνεργάτης. 

Είμαστε εμείς που σκοτωνόμαστε μεταξύ μας. 

Ο επιχειρηματίας που αν και παλεύει την κρίση και τους καιρούς, προκειμένουν να μην  μειωθούν ούτε στάλα τα κέρδη του, στέλνει στην κόλαση της ανεργίας ανθρώπους, ενώ ξέρει πως σε λίγο δεν θάναι πιά άνθρωποι αλλά νεκροζώντανοι. 

Ο ιδιοκτήτης που νοικιάζει το σπίτι ή το κατάστημά του, που διώχνει για λίγα νοίκια τον νοικάρη του, πετώντας νοικοκυριά κι επιχειρήσεις στον δρόμο, αρνούμενος την παραμικρή κατανόηση και υπομονή, λες και η χώρα γέμισε πιά απατεώνες και κυνηγάμε ο ένας τον άλλον, ποιός θα φάει ποιόν, και ποιός θα επιζήσει μιά μέρα παραπάνω. 

Όλοι αυτοί μαυραγορίτες είναι.
Δεν χρειάζεται να σου πάρουν το σπίτι για ένα κομμάτι ψωμί.
Σου πέρνουν την ψυχή, την ελπίδα, την ζωή. Το ίδιο είναι.
Μαυραγορίτες!
Γέμισε η χώρα μαυραγορίτες.

Την προηγούμενη φορά, όταν έφυγε ο κατακτητής ξεκίνησε ο εμφύλιος.
Οι μαυραγορίτες τότε γλύτωσαν.

Οι μαυραγορίτες δεν γίνεται να γλυτώνουν πάντα.
Όχι τώρα, που η αγάπη μόνον λείπει και το μίσος περισσεύει...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον" 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Natal'ja Sineva
Πηγή Pravda


Οι Πολιτικές και στρατιωτικές προκλήσεις δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο στην ιστορία. Στον ΧΧ και ΧΧΙ αιώνα είχαμε μια πληθώρα από τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Και η ιστορία των βομβαρδισμών από τις βρετανικές αρχές σε πλοία που μετέφεραν Εβραίους, καθώς και η οργάνωση των τρομοκρατικών επιθέσεων της CIA στο Ιράν στη δεκαετία του '50 - είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό. Η αμερικανική έκδοση του ZeroHedge. com έχει συγκεντρώσει μια αρκετά μεγάλη συλλογή από αυτές τις προκλήσεις.

1. Το 1931, οι ιαπωνικές δυνάμεις βομβάρδισαν τον σιδηρόδρομο, κατηγορώντας την Κίνα όι έκανε την επίθεση για να δικαιολογήσουν την εισβολή της Ιαπωνίας στην Μαντζουρία. Η ιστορία αυτής της υπόθεσης έχει καταχωρηθεί ως « περιστατικό της Manchurian ".
Στο Διεθνές Στρατοδικείο του Τόκιο αργότερα διαπιστώθηκε ότι ένας αριθμός από υψηλόβαθμους Ιάπωνες αξιωματικούς ομολόγησε τη συμμετοχή του στη συνωμοσία - ήταν σημαντικό να βρεθεί μια κατάλληλη "κάλυψη " για την κατάληψη της Μαντζουρίας, από τον στρατό της Kwantung.

2. Ταγματάρχης των SS στις δίκες της Νυρεμβέργη δήλωσε ότι ο ίδιος και οι συνάδελφοί του υπό τις διαταγές της Γκεστάπο οργάνωναν επιθέσεις κατά των συμπατριωτών τους και κατά της δημόσιας περιουσίας. Όλο το φταίξιμο το έριξαν στους Πολωνούς ώστε η η εισβολή στην Πολωνία να έχει βάσιμους λόγους. Ο στρατηγός των Ναζί Franz Halder, με τη σειρά του, κατά τη διαδικασία,έδειξε ότι με απόφαση του Γκέρινγκ πυρπολήθηκε το κτίριο της Ράιχσταγκ το 1933 και για τον εμπρησμό κατηγόρησαν το Κομμουνιστικό κόμμα της χώρας.

3. Ο σοβιετικός ηγέτης Νικίτα Χρουστσόφ γραπτώς παραδέχθηκε ότι το 1939 το ακριτικό χωριό του Maynila πυρπολήθηκε από μαχητές του Κόκκινου Στρατού. Για την επίθεση κατηγορήθηκε η Φινλανδία, που ήταν η αιτία για να ξεκινήσει ο χειμερινός πόλεμος.

4. Ο σημερινός πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν και ο πρώην ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ αναγνώρισαν ότι η μυστική αστυνομία με εντολή του Στάλιν εκτέλεσε 22.000 Πολωνούς αξιωματικούς και πολίτες, και στη συνέχεια κατηγορήθηκαν για την τραγωδία οι Ναζί.

5. Η Βρετανική κυβέρνηση ανέλαβε την ευθύνη για τις επί πέντε χρόνια , από το 1943 έως το 1948 , βομβιστικές επιθέσεις σε πλοία που μετέφεραν Εβραίους που προσπαθούσαν να σωθούν από το Ολοκαύτωμα πηγαίνοντας προς την Παλαιστίνη. Τότε το σφάλμα αποδόθηκε στην οργάνωση των «Υπερασπιστών της Αραβικής Παλαιστίνης», και αργότερα τα μέλη αυτής της ψευτο-ομάδας "ομολόγησαν " τις πράξεις τους.

6. Το Ισραήλ επιβεβαίωσε ότι το 1954 Ισραηλινός τρομοκρατικός πυρήνας οργάνωσε μια σειρά εκρήξεων στην Αίγυπτο, που οι αποδείξεις ειχαν κατασκευαστεί έτσι ώστε όλα να δειχνουν ότι οι δράστες ήταν Αραβες. Μία από τις βόμβες ανατινάχθηκε πριν από την προγραμματισμένη ώρα και επέτρεψε στους Αιγυπτίους να αναγνωρίσουν ποιοι είναι οι τρομοκράτες, και αργότερα οι ίδιοι οι εισβολείς να ομολογήσουν για το σχέδιο τους.

7. Η CIA γνωρίζουμε ότι το 1950 προσέλαβε Ιρανούς , που προσποιούνταν ότι είναι κομμουνιστές και πραγματοποιούσαν πολλές τρομοκρατικές επιθέσεις. Ο στόχος ήταν να παραπλανήσουν τον ιρανικό λαό εναντίον του δημοκρατικά εκλεγμένου πρωθυπουργού τους.

8. Σύμφωνα με τον επικεφαλής του Τουρκικού Υπουργικού Συμβουλίου, το 1955 η Τουρκική κυβέρνηση οργάνωσε τη βομβιστική επίθεση του τουρκικού προξενείου στην Ελλάδα, και κατηγόρησε τους Έλληνες. Ετσι αναζωπυρώθηκε το εθνικό μίσος και δικαιολόγησαν την εκστρατεία βίας εναντίον τους.

9. Ο Πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, Ιταλός δικαστής και ο πρώην επικεφαλής της ιταλικής αντικατασκοπείας δήλωσαν ότι το ΝΑΤΟ, με τη βοήθεια του Πενταγώνου και της CIA οργάνωσαν μια σειρά από τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες στη δεκαετία του 1950, και φόρτωσαν την ευθύνη των επιθέσεων στους κομμουνιστές για να κερδίσουν την υποστήριξη των λαών και τις κυβερνήσεων , στον αγώνα ενάντια στον κομμουνισμό.
Ένας από τους συμμετέχοντες σε αυτό το προηγουμένως μυστικό πρόγραμμα, δήλωσε:.. "Οι στόχοι ήταν πολίτες - άνδρες, γυναίκες, παιδιά, αθώοι άνθρωποι, ξένοι, μακριά από οποιοδήποτε πολιτικό παιχνίδι και ο λόγος ήταν πολύ απλός. Έπρεπε να αναγκάσουν αυτούς τους ανθρώπους, την ιταλική κοινή γνώμη , να στραφούν προς τις αρχές και να ζητήσουν ασφάλεια. " Οι τρομοκρατικές επιθέσεις έπληξαν όχι μόνο την Ιταλία, αλλά και τη Γαλλία, τη Δανία, το Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ολλανδία, την Νορβηγία, την Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες χώρες.

Το πρόγραμμα της τρομοκρατίας περιελάμβανε τα ακόλουθα στοιχεία:

- Την δολοφονία του πρωθυπουργού της Τουρκίας (1960) - Εκρήξεις στην Πορτογαλία (1966)
- Στην Piazza Fontana σφαγή (1969)
- Τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία (1971)
- Η υπονόμευση του τρένου στο χωριό Peteano (1972)
- Έκρηξη σε αντιφασιστική διαδήλωση στην Μπρέσια (1974)
- Σφαγή στο σιδηροδρομικό σταθμό Atocha της Μαδρίτης (1977)
- Εξουδετέρωση του σιδηροδρομικου σταθμού της Μπολόνια (1980)
- Η δολοφονία 28 ανθρώπων στη βελγική περιοχή της Brabant (1985).

10. Το 1960, ο γερουσιαστής των ΗΠΑ Τζορτζ Smathers κατηγόρησε ότι οι ΗΠΑ σκηνοθέτησαν σκόπιμα την επίθεση στο Γκουαντάναμο διότι ο Λευκός Οίκος είχε την ευκαιρία να ανατρέψει τον Φιντέλ Κάστρο. Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο της δωροδοκίας ενός μέλους της κυβέρνησης Κάστρο που ξεκίνησε την επίθεση στη βάση.

11. Ένας υψηλόβαθμος Τούρκος αξιωματικός είπε ότι το 1970 τα τουρκικά στρατεύματα έκαψαν ένα τζαμί στην Κύπρο και κατηγόρησαν για εμπρησμό τους Έλληνες . "Μερικές πράξεις δολιοφθοράς είχαν ως στόχο να κατηγορήσουν με τα περιστατικά αυτά τον εχθρό και να προωθήσουν την δημόσια αντίσταση. Αυτά κάναμε στην Κύπρο. Είχαμε κάψει ακόμη ένα τζαμί..." - Εξήγησε ο στρατιωτικός.

12. Η Γερμανική Κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει το γεγονός ότι το 1978 η γερμανική μυστική υπηρεσία ανατίναξε τον εξωτερικό τοίχο μιας φυλακής, και έριξε τις υπόνοιες σε έναν από τους κρατούμενους - μέλος της Φράξιας του Κόκκινου Στρατού.

13. Το 1984, πράκτορες της Μοσάντ εγκατέστησαν στο παλάτι του Καντάφι στην Τρίπολη ένα ραδιοφωνικό πομπό που μετέδιδε αρχεία που κατασκευάζονταν από την Μοσάντ σχετικά με τρομοκρατικές πράξεις για να εκθέσουν τον Καντάφι ότι βοηθά την τρομοκρατία. Ο Υπολογισμός ήταν σωστός : σύντομα μετά από αυτό ο Ρόναλντ Ρέιγκαν έδωσε τη διαταγή για βομβαρδισμό της Λιβύης.

14. Σύμφωνα με έναν Αλγερινό διπλωμάτη και έναν αριθμό αξιωματικών στη δεκαετία του 1990, ο αλγερινός στρατός συχνά έσφαζε πολίτες και κατηγορούσε για τις δολοφονίες τους ισλαμιστές μαχητές.

15. Ο αρχηγός της αστυνομίας της Ινδονησίας δήλωσε ότι ο στρατός της Ινδονησίας σκότωσε Αμερικανούς δασκάλους στην Παπούα στην Νέα Γουινέα, το 2002, έχοντας κατηγορήσει για όλα αυτά μια ορισμένη αυτονομιστική οργάνωση για να μπορέσει να τα καταγράψει επίσημα στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων. Ο πρώην πρόεδρος της Ινδονησίας σημείωσε επίσης ότι σε εκρήξεις στο Μπαλί, έχει αναμειχθεί η χώρα του.

16. Σύμφωνα με αξιωματούχους της ΠΓΔΜ, οι αρχές σκότωσαν επτά μετανάστες, δηλώνοντας ότι ήταν μέλη της «Αλ-Κάιντα», και επιχείρησαν εναντίον της ζωής αστυνομικών της ΠΓΔΜ. Η πράξη αυτή είχε σκηνοθετηθεί, προκειμένου να αφυπνίσει το πιο ενεργό τμήμα της χώρας, στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

17. Κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής των G8 στη Γένοβα, η τοπική αστυνομία έριξε δύο "βόμβες μολότοφ" και οργάνωσε έτσι την επίθεση της αστυνομίας,για να δικαιολογήσει τις πράξεις βίας κατά των διαδηλωτών.

18. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατηγόρησαν το Ιράκ για συμμετοχή στα γεγονότα της 9/11, το οποίο ήταν το κύριο επιχείρημα για την έναρξη των εχθροπραξιών στο Ιράκ. Σήμερα, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης της Αμερικής αναγνωρίζουν ότι ο πόλεμος, στην πραγματικότητα, πραγματοποιήθηκε για χάρη του πετρελαίου και όχι για λόγους εκδίκησης για την τρομοκρατική επίθεση της 9/11 και ότι εκπορεύθηκε από τον Λευκό Οίκο.

19. Οι Ισραηλινοί στρατιώτες πέταξαν πέτρες στους συναδέλφους τους, και αργότερα κατηγόρησαν τους Παλαιστίνιους και, συνεπώς, δικαιολόγησαν την ωμή μέθοδο καταστολής των ειρηνικών διαδηλώσεων των κατοίκων της αυτονομίας.

20. Το 2011, Οι Αιγύπτιοι δημόσιοι υπάλληλοι έκλεψαν ανεκτίμητα κομμάτια του μουσείου, προκειμένου να δυσφημίσουν τους διαδηλωτές οι οποίοι μίλησαν για την παραίτηση του Χόσνι Μουμπάρακ.

21. Η Ουκρανική ελιτ αναγνωρίζει ότι οι επιθέσεις των ελεύθερων σκοπευτών με τους οποίους επιδεινώθηκε η κατάσταση στο Μαϊντάν ξεκίνησε αρχικά σαν πρόκληση. Οι Ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούσαν σκόπιμα και με με σκοπό , μαζί με άλλους για να δημιουργήσουν χάος.

22. οι Αμερικανοί στρατιώτες είχαν πει ότι αν σκότωναν αθώους Ιρακινούς η Αφγανούς, δίπλα στο σώμα τους, άφηναν ένα όπλο έτσι ώστε οι νεκροί θα μπορούσαν να εκτεθούν ως μαχητές.
Όχι πολύ καιρό πριν, ένας πρώην αξιωματούχος των ΗΠΑ δήλωσε: "Οι περισσότεροι από τους τρομοκράτες - ή εφευρέθηκαν , ή τους υποκατάστησαμε με τις δικές μας υπηρεσίες ασφαλείας". Και οι Ηνωμένες Πολιτείες - δεν είναι οι μόνες οι οποίες παίζουν ένα τέτοιο τρομερό παιχνίδι. Επιπλέον, είναι μια πολύ κοινή στρατηγική. «Τρομοκρατία - το καλύτερο πολιτικό όπλο διότι τίποτα δεν επηρεάζει τους ανθρώπους ισχυρότερα από το φόβο του ξαφνικού θανάτου" - Αδόλφος Χίτλερ.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Από τη μια θα ξεχρεώνουμε εις το διηνεκές αλλά από την άλλη θα κάνουμε Έξοδο σαν τους Μεσολογγίτες

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της ελληνικής πολιτικής ζωής που μία κυβέρνηση αντιπολιτεύεται τον εαυτό της. Ο μέχρι πρότινος υπερασπιστής της ρήξης που υπερθεμάτιζε ότι οι Θεσμοί θα σέβονται την Ελλάδα, κύριος Βαρουφάκης, έκανε υπερατλαντικό ταξίδι μόνο και μόνο για να φιλήσει το πασούμι της κυρίας Λαγκάρντ.
Ο υπουργός Οικονομικών με μία δήλωσή του υπέγραψε ότι οι Έλληνες εις το διηνεκές θα πληρώνουν το δάνεια των Θεσμών-Αποικιοκρατών αποδεχόμενος ότι όλοι οι Θεσμοί δεν έκαναν τίποτε εγκληματικό εναντίον των Ελλήνων μέσω Μνημονίων. "Η Ελλάδα σκοπεύει να εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της προς τους πιστωτές της εις το διηνεκές (ad infinitum)", δήλωσε κυνικότατα ο κύριος Βαρουφάκης κάνοντας τους Έλληνες να νιώθουν τουλάχιστον υποτελείς αd infinitum εξαιτίας των παιγνίων για την σωτηρία των Τραπεζών που όμως το μάρμαρο το πληρώνουν οι Έλληνες και εις το διηνεκές οι απόγονοί τους.

Από την ρήξη στον έλεγχο

Η Κριστίν Λαγκάρντ διαβεβαίωσε ότι τον έλεγχο της Ελλάδας τον έχουν αποκλειστικά και μόνο οι Θεσμοί τονίζοντας ότι "ο υπουργός δεσμεύτηκε να βελτιώσει τη δυνατότητα των τεχνικών ομάδων να εργαστούν με τις αρχές και να διενεργήσουν εμπεριστατωμένο έλεγχο στην Αθήνα και να επεκτείνουν τις συζητήσεις για τις πολιτικές με τις ομάδες στις Βρυξέλλες". Έτσι λοιπόν, η νέα κυβέρνηση επίσημα αφήνει τους Θεσμούς να μετατραπούν και πάλι σε Τρόικα η οποία θα διενεργήσει έλεγχο, τα αποτελέσματα του οποίου θα πάρουν στα χέρια τους τα αφεντικά των Βρυξελλών για να ανοίξουν την κάνουλα νέων δανεικών και Νέας Συμφωνίας στα μέσα καλοκαιριού.

Ο κύριος Βαρουφάκης πέταξε από πάνω του κάθε "επαναστατική" οικονομική πολιτική θεωρία που τον έκανε κάποτε δημοφιλή και που του έδωσε τον θρόνο του Υπουργείου. Ανάμεσα σε όσα δήλωσε μετά την συνάντησή του με την κ. Λαγκάρντ τόνισε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να χαράξει δρόμο μόνο της παρά μόνο με την Τρόικα να έχει το πάνω χέρι: "Οι συζητήσεις αυτού του είδους και τα ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ θετικά ιδίως όταν το ΔΝΤ αποτελεί έναν από τους συμμετέχοντες στην προσπάθεια που κάνουμε, τόσο στο Eurogroup, όσο και στην Eυρωπαϊκη Ένωση γενικότερα, ώστε να ξεπεράσει η Eλλάδα την κρίση και ο λαός μας να βρει την θέση που του αξίζει μέσα την οικογένεια της Ευρώπης".

Ο Στρατούλης σήκωσε το λάβαρο της Επανάστασης

Από την εδώ πλευρά του Ατλαντικού ένας άλλος υπουργός της κυβέρνησης θυμήθηκε ότι η Ελλάδα είναι μία ανεξάρτητη χώρα και όχι αποικία κανενός. Ο υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, κ. Στρατούλης, στην ημέρα μνήμης της 189ης επετείου της Εξόδου του Μεσολογγίου δεν είχε πάει ενημερωμένος για αυτά που συμφώνησε και δήλωσε ο συνάδελφός του, κ. Βαρουφάκης.
Με έναν λόγο πατριωτικό που έκανε ακόμα και τις πέτρες να δακρύζουν, ο κ. Στρατούλης, μόνο που δεν σήκωσε την σπάθα της επανάστασης εναντίον αυτών που θέλουν την Ελλάδα υποτακτική. "Είμαστε ένας λαός που, όταν αποφασίζει ο ίδιος, μπορεί και λέει τα υπερήφανα ΟΧΙ", είπε ο υπουργός και οι πέτρες αντί να κλάψουν έβαλαν τα γέλια διότι ακόμα δεν είχε κρυώσει η δήλωση του κ. Βαρουφάκη από την Αμερική ότι η Ελλάδα σκοπεύει να ξεχρεώνει εις το διηνεκές τις υποχρεώσεις της, να ξεχρεώνει δηλαδή την Συμφωνία Γ. Παπανδρέου και Αποικιοκρατών χωρίς καν την έγκριση του ελληνικού κοινοβουλίου.

Ο "επαναστατικός" λόγος του κ. Στρατούλη που αισθάνεται (για άγνωστο λόγο) απόγονος των επαναστατημένων Μεσολογγιτών ήταν άκρως αντιπολιτευτικός, αλλά αυτό συμβαίνει όταν κάποιος θυμάται τους προγόνους σε ημέρες μνήμης και όχι σε διαπραγματεύσεις του παρόντος. "Οι Έλληνες απέδειξαν πως όταν οι λαοί δεν υποκύπτουν σε οικονομικούς, στρατιωτικούς και πολιτικούς εκβιασμούς, δεν φοβούνται και δεν υποχωρούν και παίρνουν στα δικά τους χέρια τη ζωή και το μέλλον τους, όσο αδύναμοι και αν φαίνονται αρχικά απέναντι σε πανίσχυρους αντιπάλους, με την αυτοπεποίθηση που τους δίνει το δίκιο τους, και με τους σκληρούς και ανυποχώρητους αγώνες τους, μπορούν να κάνουν τα αδύνατα, δυνατά, και να νικήσουν", είπε ο κ. Στρατούλης αφήνοντας με το στόμα ανοιχτό όσους παράλληλα άκουγαν τους δύο υπουργούς της κυβέρνησης να δηλώνουν ακριβώς αντίθετα πράγματα μεταξύ τους.

Υπογράφουμε εμείς, πληρώστε εσείς

Για το φινάλε, ο πρωθυπουργός Τσίπρας δήλωσε σύμφωνα με την εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" ότι δεν κάνει βήμα πίσω στις απαιτήσεις των Θεσμών και αν το τραβήξουν πολύ και δεν δώσουν δανεικά τότε αυτός θα δώσει εντολή για εκλογές ή δημοψήφισμα.
Πρώτα η κρυφή απευθείας ανάθεση στην αμερικανική Lockheed Martin για την επισκευή πολεμικών αεροσκαφών έναντι 500 εκατ. (που με εκλογές ή δημοψήφισμα οι Έλληνες θα τα ξεχρεώσουν), μετά ο έντιμος συμβιβασμός του κ. Βαρουφάκη στο ΔΝΤ και στο φινάλε βάζουν τον ελληνικό λαό να κάνει την Έξοδό του μόνο μέσω εκλογών ή δημοψηφίσματος.
Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα της πιθανής εκλογικής αναμέτρησης το σίγουρο είναι ότι με υπογεγραμμένες πολιτικές ήττες στα συμβόλαια των Θεσμών-Αποικιοκρατών, η μοίρα των Ελλήνων θα είναι ίδια με αυτή των προγόνων τους Μεσολογγιτών. Μόνο που δεν θα είναι Έξοδος ηρωική αλλά Είσοδος υποτέλειας σε μια Νέα Συμφωνία με Θεσμούς και τρίτα κράτη που θα θέλουν να "βοηθήσουν" με πολλά ΝΑΙ και κανένα ηρωικό ΟΧΙ.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Λίγα εικοσιτετράωρα πριν την επίσκεψη Τσίπρα – Καμμένου στην Μόσχα, η Ρωσία εξαιρεί την Ελλάδα από το εμπάργκο προς τις χώρες της Δύσης!

Μία κίνηση με ισχυρό συμβολισμό τόσο εν όψει της επίσκεψης αλλά και γενικότερα..

Όπως διευκρίνισε ο Ρώσος αρμόδιος Αλεξένκο, τα κλιμάκια της «Rosselkhoznadzor», του νεου ελεγκτικού μηχανισμου της Ρωσίας, θα βρίσκονται στην Ελλάδα από τις 20 Απριλίου και για δύο εβδομάδες θα διενεργούν επιτόπιους ελέγχους στις ελληνικές κτηνιατρικές υπηρεσίες και σε 20 ελληνικές επιχειρήσεις των κλάδων γάλακτος, ιχθύων και κρέατος.
Μεταξύ άλλων, ο κ. Aλεξένκο ξεκαθάρισε εκ νέου ότι η Ελλάδα θα είναι η πρώτη χώρα που πρόκειται να δεχθεί τους σχετικούς ελέγχους και θα ακολουθήσουν η Κύπρος και η Ουγγαρία.

Στο μεταξύ, ο πρόεδρος και η γενική διευθύντρια της aCert (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πιστοποίησης ΑΕ) Στέφανος Μπίλλας και Κωνσταντία Ναλμπάντη αντίστοιχα, που βρίσκονται τις τελευταίες ημέρες στη Μόσχα, στο πλαίσιο της συνεργασίας τους με τις ρωσικές αρχές, καλούν τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις να υποβάλουν αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος εγγραφής στο μητρώο της «Rosselkhoznadzor».

Όπως εξήγησαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η aCert αναλαμβάνει την προετοιμασία, την εκπαίδευση, την αξιολόγηση και την πιστοποίηση των υπό ένταξη στο μητρώο επιχειρήσεων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της νομοθεσίας της Τελωνειακής Ένωσης (ΤΕ) και της Ρωσικής Ομοσπονδίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το δεύτερο μεγαλύτερο πρόβλημα της νομισματικής ένωσης, μετά το αθεράπευτα υπερχρεωμένο τραπεζικό της σύστημα, είναι αναμφίβολα η Ιταλία - η οποία θα έπρεπε να επιλέξει την υιοθέτηση της λιρέτας, το συντομότερο δυνατόν

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ευρωζώνης είναι προφανώς, όπως έχουμε ήδη αναφέρει (ανάλυση), το τραπεζικό της σύστημα - ειδικά τα μη εξυπηρετούμενα, τα επισφαλή δηλαδή δάνεια στους ισολογισμούς των τραπεζών, τα οποία θα συνεχίσουν να αυξάνονται ραγδαία, καθιστώντας κάποια στιγμή απαραίτητη τη διάσωση τους από τους ομολογιούχους, από τους μετόχους και τελικά από τους καταθέτες τους.

Η ΕΚΤ, η οποία ήδη αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εφαρμογή του σχεδίου της για αγορές ομολόγων ύψους 60 δις €, έχοντας καταφέρει να αποκτήσει μόνο 9,8 δις € την πρώτη εβδομάδα, αδυνατεί να βρει κάποιον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος - ασχολούμενη με την Ελλάδα, ενώ την ίδια στιγμή κρύβει τα τεράστια προβλήματα του τραπεζικού κλάδου της Αυστρίας (άρθρο) κάτω από το χαλί.

Στα πλαίσια αυτά, οι απειλές ενός χρηματοπιστωτικού κραχ στην Ευρώπη πολλαπλασιάζονται καθημερινά, με βασικό υποψήφιο την Ιταλία - μία χώρα που λογικά θα έπρεπε να υιοθετήσει αμέσως το εθνικό της νόμισμα, εάν θα ήθελε να αποφύγει την ολοκληρωτική καταστροφή της.

Ειδικότερα, στην τρίτη μεγαλύτερη εκδότρια κρατικών ομολόγων στον πλανήτη, τα επισφαλή τραπεζικά δάνεια (Bad Debt) αυξάνονται ραγδαία, έχοντας φτάσει στα 185,5 δις € από 183,7 δις € τον προηγούμενο μήνα - γεγονός που σημαίνει ότι ξεπέρασαν ήδη το 10% του ΑΕΠ της, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί.


Την ίδια στιγμή, ο δανεισμός από τις ιταλικές τράπεζες προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 1,4% για 33η συνεχόμενη φορά, σε μηνιαία βάση - με αφετηρία το Μάιο του 2012. Η αιτία είναι το ότι, η τρίτη σημαντικότερη οικονομία της Ευρωζώνης είναι βυθισμένη στη μεγαλύτερη ύφεση της ιστορίας της, μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο - κάτι που δεν πρόκειται να αλλάξει, για εκείνο το χρονικό διάστημα που θα παραμένει εντός του ευρώ.

Εάν σημειώσει κανείς δε ότι, το χρέος της έχει φτάσει στο 132,1% του ΑΕΠ της, πως είναι δηλαδή υψηλότερο από το χρέος της Ελλάδας το 2010, λόγω του οποίου χρεοκόπησε, ενώ τα τραπεζικά της προβλήματα είναι κατά πολύ μεγαλύτερα από αυτά της πατρίδας μας εκείνη την εποχή, θα κατανοήσει πως η Ιταλία ευρίσκεται στα πρόθυρα της πτώχευσης - ενώ το έχει αποφύγει μέχρι στιγμής αφενός μεν με τη βοήθεια της ΕΚΤ, αφετέρου με την απόκρυψη των δημοσίων χρεών, με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποίησε η Αυστρία, αναγκαζόμενη πρόσφατα να τα φέρει στην επιφάνεια.

Περαιτέρω, αυτό που διασώζει ακόμη τη χώρα είναι η εσωτερική χρηματοδότηση του δημοσίου χρέους της, η οποία την καθιστά λιγότερο ευάλωτη στις επιθέσεις των αγορών. Εν τούτοις, η ύφεση (-0,5% το 2015) έχει μειώσει την εμπιστοσύνη των Πολιτών στη χώρα τους, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι εκροές κεφαλαίων, οπότε να κλιμακώνεται ο εξωτερικός δανεισμός της (γράφημα) - γεγονός που θα εντείνει τα προβλήματα της Ιταλίας, εάν δεν καταφέρει σύντομα να επανέλθει σε πορεία ανάπτυξης.


Περαιτέρω, ένα επί πλέον πρόβλημα της Ιταλίας αποτελεί η μείωση των εξαγωγών της προς τη Ρωσία λόγω των κυρώσεων που επιβλήθηκαν, στις οποίες οφείλονταν το 6,3% της εξαγωγικής της ανάπτυξης μεταξύ των ετών 2000 και 2013. Η πτώση ήταν της τάξης του 11,6% το 2014, ενώ τον Ιανουάριο του 2015 έφτασε στο 36,7% - με τον κλάδο των τροφίμων να είναι ο πλέον ζημιωμένος.

Η Ρωσία δεν είναι όμως μόνο μία σημαντική εξαγωγική αγορά για την Ιταλία αλλά, επίσης, μία πηγή επενδύσεων στην παραγωγική βιομηχανία της. Για παράδειγμα, ο πετρελαϊκός όμιλος Rosneft επένδυσε το 2014 στην Pirelli, καθώς επίσης στο διυλιστήριο Saras το οποίο, μεταξύ άλλων, διαθέτει εγκαταστάσεις στη Σαρδηνία - ενώ η Pirelli αγόρασε το 2011 δύο παραγωγικές μονάδες στη Ρωσία, εκσυγχρονίζοντας άλλες δύο.

Εκτός αυτού, η Ιταλία είναι σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από το ρωσικό φυσικό αέριο - αφού το μερίδιο της Ρωσίας στις συνολικές εισαγωγές της είναι της τάξης του 38,3%, έχοντας διπλασιαστεί εντός μόλις τεσσάρων ετών. Επομένως, οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στη Ρωσία είναι πολλαπλά ζημιογόνες για την ιταλική οικονομία - γεγονός που επεξηγεί την αντίδραση του πρωθυπουργού της, στην προοπτική διεύρυνσης τους εκ μέρους της ΕΕ, λόγω των συνεχών πιέσεων των Η.Π.Α.

Ολοκληρώνοντας η Ιταλία, μετά τη Μ. Βρετανία, μαζί με τη Γερμανία και τη Γαλλία, αποφάσισε τη συμμετοχή της στην κινεζική τράπεζα ανάπτυξης ΑΙΙΒ, η οποία θεωρείται ως ανταγωνιστική της αμερικανικής Παγκόσμιας Τράπεζας - ενώ θεωρείται πως θα ακολουθήσει η Αυστραλία, καθώς επίσης η Ν. Κορέα.

Το γεγονός αυτό αποτελεί μία ήττα των Η.Π.Α. στη γεωπολιτική σκακιέρα (άρθρο), η οποία ενοχλεί εξαιρετικά την υπερδύναμη - πόσο μάλλον όταν η Βρετανία ανακοίνωσε πως θα επενδύσει 50 δις $ στο κεφάλαιο της κινεζικής τράπεζας, συνολικού ύψους 100 δις $.

Κίτρινος γερμανικός τύπος

Και ενώ οι περισσότερες χώρες, σε μια προσπάθεια ανάκτησης της ανταγωνιστικότητάς τους, πιέζουν για τη διάλυση του ευρώ ή τη χρήση παράλληλου νομίσματος, ο γερμανικός τύπος συνεχίζει να κατηγορεί τους εταίρους του για όλα τα δεινά της ένωσης, μη διστάζοντας ακόμη και στη δημοσίευση ψευδών δηλώσεων.

Για παράδειγμα, σύμφωνα με την εφημερίδα «Welt am Sonntag», η οποία θέλει να θεωρείται σοβαρή στη χώρα της, η συνολική περιουσία των Ελλήνων σε ελβετικούς λογαριασμούς, χρήματα που πιθανότατα δεν έχουν φορολογηθεί, είναι 800 δις φράγκα!

Ένα ποσόν δηλαδή που ξεπερνάει το τετραπλάσιο του ετήσιου ΑΕΠ της χώρας μας και το οποίο οι «κατά συρροή Έλληνες φοροφυγάδες», αποφάσισαν να κρύψουν στην Ελβετία - ενώ θα μπορούσε να εξοφληθεί με ένα μικρό μέρος του το δημόσιο χρέος της Ελλάδας!

Ο αριθμός είναι προφανώς λανθασμένος - αφού επρόκειτο για 800 εκ. €, όπως αργότερα αναγκάσθηκε να διορθώσει η εφημερίδα (πηγή), ζητώντας συγνώμη από τους αναγνώστες της. Εν τούτοις, το άρθρο είχε υιοθετηθεί από ολόκληρο το γερμανικό Τύπο, ο οποίος δεν έκανε καν τον κόπο να ερευνήσει την πηγή της εφημερίδας - παρά το ότι το ποσόν που αναφερόταν ήταν εντελώς εξωπραγματικό.

Πηγή Αnalyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μόνο σειρήνες πολέμου δεν ακούγονταν στις ηλεκτρονικές σελίδες των αγγλοσαξωνικών μέσων ενημέρωσης όταν περιέγραφαν την «αυθάδεια» της ελληνικής κυβέρνησης να αμφισβητήσει τις κυρώσεις της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία. «Η αριστερή κυβέρνηση πυροδοτεί φόβους για τη δημιουργία ρωσικού προγεφυρώματος» έγραφε η Washington Post. «Ο Τσίπρας πέταξε μια χειροβομβίδα στις Βρυξέλλες», πλειοδοτούσαν σε μακαρθικό παροξυσμό οι Financial Times. Ακόμη και το Radio Free Europe, που χρηματοδοτείται απευθείας από την αμερικανική κυβέρνηση, ξαναφόρεσε ξανά την ψυχροπολεμική στολή εκστρατείας για να επιτεθεί στον «ακροαριστερό» Τσίπρα.

Με ρεπορτάζ, που έμοιαζαν απελπιστικά μεταξύ τους, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αναφέρονταν ακόμη και στο ενδεχόμενο διαρροής από την Αθήνα απόρρητων πληροφοριών του ΝΑΤΟ στη Μόσχα. Λες και υπάρχει έστω και ένα bit ηλεκτρονικής πληροφορίας, το οποίο γνωρίζει η Αθήνα και αγνοούν οι μυστικές υπηρεσίες στη Μόσχα.

Η έκπληξη βέβαια των Αμερικανών (ή αμερικανοτραφών) αναλυτών ήταν ως ένα βαθμό δικαιολογημένη. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που εμφανιζόταν από αρκετούς σαν δύναμη που θα διεμβολίσει την Ευρωπαϊκή Ένωση προς όφελος των ΗΠΑ, στρεφόταν τώρα στον σημαντικότερο αντίπαλο των Αμερικάνων στην Ευρασία. Ελάχιστοι ψύχραιμοι αναλυτές σημείωναν ότι η κίνηση του ελληνικού ΥΠΕΞ όχι μόνο δεν συνιστά «ράπισμα» στην πολιτική των ΗΠΑ αλλά ίσως αποτελεί την πρώτη υπαναχώρηση της κυβέρνησης Τσίπρα (αφού τελικά δεν τέθηκε βέτο στη συνέχιση των κυρώσεων). Αυτό που ακόμα λιγότεροι σχολίασαν όμως είναι ότι η «αυθάδεια» της νέας ελληνικής διπλωματίας όχι μόνο δεν θα έπρεπε να ενοχλήσει τους Ευρωπαίους αλλά όφειλε να ενθουσιάσει ορισμένους πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους στο Βερολίνο.

Εξετάζοντας την εξωτερική πολιτική της Γερμανίας απέναντι στη Ρωσία είναι δύσκολο να μιλάς για ένα «Βερολίνο». Από τους πρώτους μήνες της κρίσης στην Ουκρανία ήταν σαφές ότι οι επίσημες ανακοινώσεις του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών και η επιβολή κυρώσεων προς τη Μόσχα δεν εξέφραζαν το σύνολο της οικονομικής ελίτ της ώρας. Ένα μεγάλο τμήμα της βιομηχανικής παραγωγής και του εξαγωγικού τομέα της Γερμανίας, το οποίο μάλιστα απασχολεί τουλάχιστον 300.000 εργαζόμενους, εξαρτάται άμεσα από τις σχέσεις με τη Ρωσία. Παράλληλα, μεγάλο τμήμα του πολιτικού και διπλωματικού κατεστημένου κατανοεί ότι η σύγκρουση με τη Ρωσία και η διαρκής απειλή διακοπής της ροής φυσικού αερίου απειλεί άμεσα την ενεργειακή αυτονομία της Γερμανίας και ολόκληρης της Ευρώπης. Οι ΗΠΑ έχουν κάθε λόγο να επιθυμούν κλιμάκωση των συγκρούσεων στην Ουρανία και επιδείνωση των γερμανο-ρωσικών σχέσεων καθώς έτσι η ευρωπαϊκή αγορά θα εξαρτάται περισσότερο από τα ενεργειακά αποθέματα του Περσικού Κόλπου – όπου η Ουάσιγκτον ελέγχει πολιτικά τις μεγαλύτερες πετρελαιοπαραγωγές χώρες.

Η Γερμανική διπλωματία, άλλωστε, ενώ είχε καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή της κυβέρνησης Γιανουτσένκο στο Κίεβο, πολύ γρήγορα συνειδητοποίησε ότι στην πραγματικότητα έπαιζε το παιχνίδι των ΗΠΑ. Η ιστορία δηλαδή επαναλαμβανόταν με τους ίδιους σχεδόν όρους που είχαμε δει και στα Βαλκάνια: το Βερολίνο άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας αλλά έχασε ολοκληρωτικά τον έλεγχο από την Ουάσιγκτον, η οποία άρχισε να στήνει αμερικανικά προτεκτοράτα μέσα στη σφαίρα επιρροής της Γερμανίας.

Στην περίπτωση της Ουκρανίας η συνέχεια είχε ακόμη δυσμενέστερες επιπτώσεις για την γερμανική οικονομία, αφού επωμίστηκε το κόστος των κυρώσεων απέναντι στη Ρωσία χωρίς στην ουσία να κερδίζει κανένα γεωπολιτικό αντάλλαγμα. Τελευταία ελπίδα αντιστροφής του κλίματος ήταν οι περσινές εκλογές στην Ουκρανία, στις οποίες η Γερμανία θα προτιμούσε την κυριαρχία της παράταξης του Ποροσένκο – του μοναδικού ολιγάρχη που θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν γέφυρα ανάμεσα στη Γερμανία και τη Ρωσία. Το αποτέλεσμα όμως αποτέλεσε έναν ακόμη κόλαφο για τη Γερμανική διπλωματία: Η κυριαρχία του Αρσένι Γιατσενιούκ που κατέλαβε την πρωθυπουργία σήμαινε την ολοκληρωτική επικράτηση του αμερικανικού παράγοντα στην εσωτερική πολιτική σκηνή της Ουκρανίας. Ο Γιατσενιούκ ήταν ο άνθρωπος τον οποίο προωθούσε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για να αναλάβει την πρωθυπουργία στην περίφημη τηλεφωνική συνομιλία με την αμερικανική πρεσβεία στο Κίεβο.

Η αμφίσημη στάση της Γερμανίας απέναντι στη Ρωσία – από τη μια επιβολή κυρώσεων και από την άλλη προσπάθεια εξομάλυνσης των σχέσεων με το Κρεμλίνο – αντικατοπτρίζει την εσωτερική σύγκρουση δυο διαφορετικών ομάδων της άρχουσας τάξης με εντελώς διαφορετικό προσανατολισμό. Η ίδια σύγκρουση όμως φαίνεται να επαναλαμβάνεται και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Πίσω από την υποτιθέμενη ομοφωνία στη χάραξη εξωτερικής πολιτικής απέναντι στη Ρωσία αρκετές χώρες περίμεναν την πρώτη ευκαιρία για να εκφράσουν τις αντιρρήσεις τους στην ακολουθούμενη πολιτική – και η στάση της ελληνικής κυβέρνησης του έδωσε το «πάτημα» που ζητούσαν.

Που βρίσκεται λοιπόν η θέση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής απέναντι σε ένα τόσο δαιδαλώδες πλαίσιο συμφερόντων; Αρκετοί θα υποστηρίξουν ότι οι ελιγμοί ανάμεσα σε υπερδυνάμεις θα φέρουν τη χώρα στη θέση των βατράχων, που ποδοπατούνται όταν περνάνε από τη λίμνη τους τα βουβάλια. Μήπως όμως μέσα σε αυτούς τους βάλτους δεν ξεπηδούσαν πάντα και οι μεγαλύτερες ευκαιρίες των μικρών χωρών να χαράξουν ανεξάρτητη διπλωματία – να εκμεταλλεύονται δηλαδή τις αντιθέσεις των γιγάντων για να προωθούν τα δικά τους συμφέροντα ή έστω να αμύνονται στις επιθέσεις; Οι ίδιοι οι ηγέτες της ρωσικής επανάστασης και αργότερα (σε πολύ πιο μετριοπαθή γραμμή), το Κίνημα των Αδεσμέυτων, δεν ισορρόπησαν ανάμεσα σε φρικτές ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις;

Η δεύτερη και διόλου αμελητέα κριτική που ασκείται σε κάθε απόπειρα προσέγγισης με χώρες όπως η Ρωσία ή η Κίνα είναι ότι πρόκειται για αυταρχικά καθεστώτα που παραβιάζουν σε καθημερινή βάση στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών τους. Η κριτική είναι όχι μόνο βάσιμη αλλά θέτει και σημαντικά ερωτήματα για την εξωτερική πολιτικής μιας αριστερής κυβέρνησης, η οποία πρέπει πάντα να έχει ως γνώμονα τον άνθρωπο και την ηθική. Για να έχουμε, όμως, πλήρη εικόνα του ρόλου μιας χώρας δεν αρκεί να εξετάσουμε την εσωτερική της κατάσταση αλλά και το ρόλο της στη διεθνή σκακιέρα. Οι χώρες που αμφισβητούν την αμερικανική παντοκρατορία σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο έχουν πολλά να προσφέρουν σε οικονομίες που συνθλίβονται από τις δυνάμεις της αγοραίας παγκοσμιοποίησης. Το σύνολο σχεδόν των αριστερών κυβερνήσεων της Λατινικής Αμερικής συνεργάστηκε όχι μόνο με το Πεκίνο και τη Μόσχα αλλά ακόμη και με την Τεχεράνη, θεωρώντας ότι αποτελούν μοναδική σανίδα σωτηρίας απέναντι στις συνεχείς οικονομικές επιθέσεις των ΗΠΑ. Ακολουθώντας τη ρεαλιστική οδό των διεθνών σχέσεων, μπορεί θεωρητικά πρόδωσαν τις αρχές τους αλλά κατάφεραν να ανασύρουν εκατομμύρια ανθρώπους από την απόλυτη φτώχεια και να αποδείξουν ότι μια άλλη οικονομική στρατηγική είναι εφικτή.

 Δεν υπάρχουν σωστές και λάθος επιλογές και ο καθένας τραβά τις δικές του κόκκινες γραμμές. Οι μόνοι που δεν δικαιούνται να ομιλούν είναι αυτοί που υποστήριζαν το φασιστικό πραξικόπημα της Ουκρανίας αλλά μας ζητούν τώρα να κρατάμε αποστάσεις από την εθνικιστή Ρωσία. Αυτοί που αποδέχονται το ανθρωποκυνηγητό του Ασάνζ και του Σνόουντεν αλλά εξεγείρονται με την φίμωση του Τύπου σε αραβικά και ασιατικά καθεστώτα. Αυτοί, εν τέλει, που ανέχτηκαν την στρατηγική συμμαχία της Ελλάδας με τους εγκληματίες πολέμου του Ισραήλ και μόνο τώρα θυμήθηκαν την ηθική ως γνώμονα στη χάραξη εξωτερικής πολιτικής.

Το σημαντικότερο βέβαια ερώτημα είναι αν αξίζει κανείς να ακολουθήσει μια ρεαλιστική πολιτική που θα στρέψει την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας προς Ανατολάς. Αρκετοί αναλυτές θα υποστηρίξουν ότι μετά την ραγδαία πτώση των τιμών του πετρελαίου η ρωσική οικονομία αλλά και το σύνολο των λεγόμενων BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα) χάνουν τη λάμψη της εκρηκτικής ανάπτυξης των προηγούμενων χρόνων. Ακόμη όμως και αν δεχθούμε αυτή την άποψη (αν και είναι αμφίβολο ότι οι ΗΠΑ και η Σαουδική Αραβία μπορούν να διατηρήσουν την τιμή του μαύρου χρυσού σε τόσο χαμηλά επίπεδα) πρέπει να αναλογιστούμε ποια είναι τα πραγματικά μεγέθη για τα οποία συζητάμε. Το λεγόμενο «ΔΝΤ» και η «Παγκόσμια Τράπεζα των φτωχών», τα επενδυτικά εργαλεία δηλαδή που προωθούν τα BRICS σαν αντιστάθμισμα στην παγκόσμια οικονομική αρχιτεκτονική της Δύσης φτάνουν και περισσέυουν για να στηρίξουν μια μικροσκοπική οικονομία όπως η Ελληνική. Με αναμενόμενο αποθεματικό 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων η διεθνής τράπεζα που σχεδιάζεται, ίσως να μην μπορεί να συγκριθεί με την Παγκόσμια Τράπεζα αλλά θα αποτελέσει ένα ισχυρό αντίπαλο δέος στα όργανα που δημιούργησαν οι νικητές του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου για να ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία.

Η επόμενη ερώτηση είναι φυσικά αν η Ρωσία έχει κάποιο λόγο να ασχοληθεί με μια χώρα σαν την Ελλάδα, η οποία επί υπουργίας Βενιζέλου στο ΥΠΕΞ πρωτοστατούσε στην επιβολή κυρώσεων εναντίον της Μόσχας και στήριζε όλα τα φασιστικά μορφώματα της Ουκρανίας αφήνοντας αβοήθητους ακόμη και τους Ρωσόφονους Έλληνες. Οι μέχρι στιγμής κινήσεις της Μόσχας συνηγορούν στο ότι υπάρχει σαφής πρόθεση συνεργασίας. Πριν ακόμη από τις εκλογές, το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων «διέρρεε» συνεχώς ότι αν η Ελλάδα τα «βρει σκούρα» στις διαπραγματεύσεις μπορεί πάντα να ελπίζει σε οικονομική αρωγή της Μόσχας. Ο Ρώσος πρέσβης στην Αθήνα ήταν ο πρώτος ξένος διπλωμάτης που πέρασε την πόρτα του Μαξίμου επί πρωθυπουργός Τσίπρα ενώ ακόμη και ο επικεφαλής των ρωσικών σιδηροδρόμων, όταν ρωτήθηκε πως θα αντιδράσει αν ακυρωθεί η ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, απάντησε ότι δεν πειράζει «θα βρούμε άλλες ευκαιρίες συνεργασίας».
Σημαίνουν μήπως όλα αυτά ότι βρήκαμε αίφνης έναν νέο πατερούλη (σκληρό καπιταλιστή αυτή τη φορά) που θα μας προστατεύει από τη μανία των αγορών της Δύσης με μοναδικό αντάλλαγμα ένα ζεστό χαμόγελο του Βαρουφάκη και του Κοτζιά; Κάθε άλλο. Σημαίνει όμως ότι η ολοκληρωτική παράδοση της χώρας στις εντολές των ΗΠΑ και των Βρυξελλών, χωρίς την αναζήτηση εναλλακτικών πηγών χρηματοδότησης και χωρίς εκμετάλλευση των εσωτερικών αντιθέσεων του παγκόσμιου συστήματος, συνιστά πλέον και επισήμως εθνική προδοσία.

Άρης Χατζηστεφάνου για το Περιοδικό Unfollow Μαρτίου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Πρόσφατα συνάντησα στην Ουάσιγκτον μία ομάδα καταπληκτικών παιδιών από τη Θεσσαλο­νίκη. Βρέθηκαν εδώ στο πλαίσιο προγράμματος της αμερικανικής κυβέρνησης. Εντυπωσιάστηκα με το επίπεδο των γνώσεών τους -και δημόσια εκφράζω τα συγχαρητήριά μου στους καθηγητές τους-, αλλά και με την καλοσύνη αυτών των παιδιών και την αγάπη τους για την πατρίδα.

Απουσίαζε, βεβαίως, η αισιοδοξία για το μέλλον. Και το πιο σημαντικό είναι ότι αυτά τα παιδιά γνωρίζουν πως το μέλλον τους δεν εξαρτάται από τη δική τους προσπάθεια. Αποφασίζουν γι' αυτούς οι Ελληνες πολιτικοί, και πρωτίστως οι απάνθρωποι δανειστές. Και εκνευρίζομαι όταν πολιτικές δυνάμεις ακόμα και σήμερα παρουσιάζουν τους Ευρωπαίους ως εταίρους και συμμάχους. Λυπάμαι, αλλά ΔΕΝ είναι. Και εγώ δεν θα πιστέψω ποτέ ότι διέσωσαν την Ελλάδα, όπως συνηθίσαμε και εμείς οι δημοσιογράφοι να παρουσιάζουμε την αποικιοκρατική δανειακή σύμβαση. Διότι η δική μου έρευνα αποδεικνύει -και τα αποτελέσματα θα τα διαβάσετε σύντομα- ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι οδήγησαν την Ελλάδα στο δανειακό πνίξιμο, εκμεταλλευόμενοι βεβαίως τις λαμογιές και τα λάθη των Ελλήνων πολιτικών.

Η κυβέρνηση ορθά προτάσσει το μείζον θέμα της ανθρωπιστικής κρίσης. Μιλώντας την Τρίτη το μεσημέρι με σημαντικό παράγοντα των δανειστών επιβεβαίωσα πως σε ό,τι αφορά τις οικονομικές συνθήκες, ο λαός ζει εποχές μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι λαοί, οι πολίτες, δεν γίνεται να υπολογίζονται ως αριθμοί. Αυτά τα e-mails που από το 2010 πάνε και έρχονται στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον είναι γεμάτα με νούμερα. Και τα νούμερα αυτά προσθέτουν στη δυστυχία και την απαξίωση των πολιτών. Δεν αφαιρούν κανένα πρόβλημα. Η κατάσταση των ανθρώπων γίνεται πιο τραγική κάθε μέρα που περνά.

Ο πρωθυπουργός πρέπει να προτάξει την ανθρωπιστική κρίση και μόνο αυτή. Δεν χρειάζεται να δραματικοποιήσει την κατάσταση, ούτε ψέματα να πει, διότι πρόκειται για τη μόνη αλήθεια. Οι δανειστές δεν έχουν καμία ευαισθησία και ας μην ψάχνουμε ψύλλους στ' άχυ ρα. Ο κ. Τσίπρας πρέπει να δημοσιοποιήσει το δράμα του λαού, να γράψει στον Ομπάμα, στον Πούτιν και σε όποιον άλλο θέλει. Αλλά πρέπει να το πράξει τώρα, διότι η αλήθεια των αριθμών, των ανέργων, των φτωχών, των πεινασμένων είναι αμείλικτη. Με ρώτησαν τα παιδιά από τη Θεσσαλονίκη για το μέλλον τους. Τι να τους απαντήσω; Αλήθεια, υπάρχει κανείς στην Ελλάδα που μπορεί να πει έστω και μία αισιόδοξη κουβέντα στη νεολαία μας;

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Πρόεδρος της Τσεχίας, δήλωσε ότι ο πρέσβης των ΗΠΑ δεν είναι ευπρόσδεκτος στην Προεδρική κατοικία

Ο Πρόεδρος της Τσεχίας Milos Zeman, δήλωσε ότι ο πρέσβης των ΗΠΑ δεν είναι ευπρόσδεκτος στο Κάστρο της Πράγας όπου στεγάζεται η Προεδρική κατοικία. (bbc)

Η προφανής προσβολή προς τον Αμερικανό Πρέσβη στην Τσεχία, Andrew Schapiro ακολούθησε τις επιπλήξεις του τελευταίου προς τον Τσέχο Πρόεδρο, μετά την απόφασή του να παρακολουθήσει τις εκδηλώσεις εορτασμού στη Μόσχα για τη Μεγάλη Νίκη κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Είναι γνωστό, ότι αρκετοί ηγέτες μποϊκοτάρουν την τελετή με πρόσχημα την Ουκρανία.

Ο Πρέσβης Σαπίρο, ''υπερέβη τα όρια" επικρίνοντας την απόφαση του Πρόεδρου της Τσεχίας να συμμετάσχει στα πλαίσια του εορτασμού στις 9 του Μάη , αναφέρει η πύλη ειδήσεων Parlamentni Listy .

Για τον λόγο αυτό, οι πόρτες του κάστρου έκλεισαν για τον κ Σαπίρο, φαίνεται να δηλώνει ο Milos Zeman .
''Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ο πρεσβευτής της Τσεχίας στην Ουάσινγκτον θα μπορούσε να συμβουλεύσει τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, για το που θα πρέπει να ταξιδέψει. Και εγώ δεν θα επιτρέψω σε οποιονδήποτε πρέσβη να έχει λόγο στα σχέδιά μου για τα ταξίδια μου στο εξωτερικό."
Τα Τσεχικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι τον Μάρτιο, ο Αμερικανός πρέσβης Schapiro είχε δηλώσει ότι η θέση της Τσεχίας «θα είναι δύσκολη», αν ο Πρόεδρός της θα είναι ο μόνος πολιτικός από μια χώρα της Ε.Ε. που θα στέκεται στους επισήμους στην Κόκκινη Πλατεία.

Η πρεσβεία των ΗΠΑ αρνήθηκε να σχολιάσει τις δηλώσεις του Προέδρου της Τσεχίας.

Σε συνέντευξή του, ο Πρόεδρος της Τσεχίας εξέφρασε επίσης την ανησυχία του για τις τρέχουσες δυτικές προσπάθειες να απομονώσουν τη Ρωσία.

"Είναι σημαντικό να διατηρήσουμε και να αναπτύξουμε τις σχέσεις με τη Ρωσία, όχι μόνο σε εμπορική βάση, αλλά επίσης, για παράδειγμα, με βάση τη στρατηγική εταιρική σχέση στον αγώνα κατά της διεθνούς τρομοκρατίας», είπε.

Προηγουμένως, ο Zeman δήλωσε ότι η επίσκεψή του στη Ρωσία θα είναι μια "ένδειξη ευγνωμοσύνης για το ότι δεν είμαστε υποχρεωμένοι να μιλάμε γερμανικά σε αυτή τη χώρα''

''Σκοπεύω επίσης να αποτίσω φόρο τιμής στη μνήμη των 150.000 Σοβιετικών στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους την απελευθέρωση της Τσεχοσλοβακίας''.

Αν και ο θεσμός της Προεδρίας είναι περισσότερο εθιμοτυπικός, ο Zeman έγινε ο πρώτος Πρόεδρος που εκλέχθηκε άμεσα από το λαό, όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του το 2013.

Μέχρι το Σάββατο, 25 ξένοι ηγέτες και διάφοροι διεθνείς οργανισμούς είχαν επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους στον εορτασμό της 70ης επετείου της Νίκης στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στη Μόσχα στις 9 Μαΐου,σύμφωνα με τον επικεφαλή διοίκησης του Κρεμλίνου Σεργκέι Ιβανόφ.

Η Σοβιετική Ένωση έχασε πάνω από 11.000.000 στρατιώτες στη διάρκεια του πολέμου, που αποτελούν το μεγαλύτερο αριθμό των νεκρών μεταξύ των άλλων μελών του συνασπισμού, πολεμώντας ενάντια στη ναζιστική Γερμανία.

Στρατιωτικές παρελάσεις για τον εορτασμό της νίκης στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο θα λάβουν χώρα στους δρόμους 26 πόλεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. (RT)

Πηγή dimpenews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


warning
netakias
Τα κείμενα και τα πρόσωπα στα οποία αναφέρονται είναι φανταστικά και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής έγινα πολιτικός χάρη στην διαπλοκή, έχω την καρέκλα μου χάρη στην διαπλοκή, ειμαι απολογητής της διαπλοκής, προβάλλομαι από την διαπλοκή, για την διαπλοκή.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής έλεγα στο ποπολο να παίζει στο Χρηματιστήριο, αλλά έδινα στην διαπλοκή την εσωτερική πληροφόρηση.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής δεν θέλω να λειτουργεί η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία για να αγοράζουμε συχνότερα νεα προϊοντα ακριβότερα με το δωράκι μου.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής όταν τα κομμούνια του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ενοχλούσαν την διαπλοκή, έβαλα τα στήθια μου μπροστα για να υπερασπιστώ το Κρατος και τους νόμους, που εγώ έγραψα, για να εξαθλιώνω τους πολίτες με τα ακριβότερα διόδια στο κόσμο και να ωφελώ την διαπλοκή τιμωρώντας, τους παραβάτες των νόμων μου
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής φόρτωσα τον προυπολογισμό με 200εκ για ένα άχρηστο Μεγαρο για να κάνω εγώ με την σύζυγο μου την φιγούρα μου.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής προτιμώ να δηλητηριάζω το λαο με Πακιστανικά Γενόσημα παρά να δίνω δουλειά σε Ελληνες που θέλουν να πληρώνονται για να δουλεύουν
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής προτιμώ να πίνω γάλα Γερμανικό να νιώσω Ευρωπαίος παρά το βλάχικο μπανάλ από κτηνοτρόφο συγχωριανό μου και γι αυτό το απαγόρευσα
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής οταν χάρισα την ΑτΕ είπα ότι το έκανα για να σώσω τις θέσεις εργασίας κι όχι για να σβήσω τα θαλασσοδάνεια του κόμματος μου
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής ποτίζω με αρσενικο βρέφη και παιδάκια γιατι η ανάπτυξη είναι ο ελληνικός χρυσός
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής δεν θελώ να πληρώνουν φόρους τα κανάλια όπως οι πολίτες γιατί αυτοί μου δίνουν τηλεοπτικό χρόνο όταν χρειάζομαι στις εκλογές κι όχι μόνον
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής δεν θέλω να πληρώσει για τις μιζες της η Siemens γιατί μπορεί αυριο να χρειαστώ κι έγω
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής δεν βλέπω τον λόγο να ασχοληθώ με την λιστα λανγκάρντ όταν είναι συγγενείς μου μέσα σε αυτήν. Εσείς στην θέση μου τι θα κάνατε;
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής δεν θέλω να πληρώσει φόρους η Hochtief της φίλης μου της Μέρκελ, όταν μπορώ να τα πάρω από μια αδιαφόρη για μένα γιαγιά στο Πέραμα
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής ψωνίζω πάντα από MALL και με συμφέρει να απελευθερωθούν πόροι βάζοντας λουκέτο στους μικρομεσαίους.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής εκλεισα τα ελληνικά περίπτερα για σας κανώ ευρωπαίους που έχουν μόνο πολυεθνικές υπεραγορές.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής χαρισα τα λιμάνια στους Τούρκους και τα Αεροδρόμια στους Γερμανούς, γιατί η Παγκοσμιοποίηση δεν ξεχωρίζει τους λαούς, τους σβάζει το ίδιο
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής θα ιδιωτικοποιούσα το νερό σας γιατί η βροχή πέφτει σε όλους το ίδιο, αλλά τα δολλάρια μόνο στην τσέπη μου.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής έκλεισα και τα τελευταία ελληνικά εργοστάσια γιατί μόνο από τους Εργολάβους είδα προκοπή κι όχι από το ελεύθερο ανταγωνισμό κι εμπόριο.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής δεν θέλω Ελληνική Βιομηχανία Ζαχαρης κάνω δίαιτα.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής δεν θέλω λογιστικό έλεγχο του χρέους γιατί έκανα καριέρα και  αποταμιεύσεις με κόπο προκαλόντας αυτό το χρέος.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής δεν θέλω να τρομάζω τις Αγορές όπως το σκυλί που δεν δαγκώνει το χέρι που το ταϊζει.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής ανακεφαλαιοποίησα τις Τράπεζες κι όχι τους Πολίτες γιατι οι πολίτες δεν στέλνουν τα λεφτά τους στις offshore μου
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής κατηγορώ όσους διεκδικούν εργασιακά δικαιώματα για τους διεφθαρμένους συνδικαλιστές τους, που έγω εξέθρεψα ωστε να γίνουν οι συνδικαλιστές τους, όσοι ήταν πιο διεφθαρμένοι
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής δεν φοβάμαι την Παγκοσμιοποίηση, αλλά τους ανθρώπους που ζητούν την ζωή που τους έκλεψα.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής έριξα την ευθύνη στους πολίτες που πήραν δευτερο παντελόνι, για να πάρω εγώ δεύτερη θυρίδα στην Ελβετία, αυτοί με ψήφισαν άλλωστε.
Εγώ το δεκανίκι της διαπλοκής , χωρις την διαπλοκή δεν θα ήμουν ούτε δεκανίκι.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου