Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Αυγ 2012


Ίντριγκες, κρυφές συμφωνίες, οικονομική κατάρρευση και στο βάθος… κοινωνική έκρηξη και χρηματοποίηση του χρέους

The Slog
10 Αυγούστου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Σύμφωνα με πηγές του Ελληνικού Κοινοβουλίου που πρόσκεινται στην αντιπολίτευση, αρκετά μέλη του κυβερνητικού συνασπισμού του Αντώνη Σαμαρά δεν θεωρούν την επιστροφή στη δραχμή, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, ως "μια βιώσιμη εναλλακτική λύση για την παραμονή της χώρας εντός της ΕΕ". Η απότομη αλλαγή στάσης της τρόικας απέναντι στην Ελλάδα υποδηλώνει επίσης, για ορισμένους παρατηρητές, ότι «κάποια μυστική συμφωνία» έχει επιτευχθεί μεταξύ της ΕΚΤ και της Αθήνας, όχι μόνο για να καθησυχάσει τους τροϊκανούς, αλλά για να εξασφαλίσει ότι οι Έλληνες θα εξακολουθήσουν να επιπλέουν με ένα σωσίβιο στο πέλαγος. Αλλά είναι σαφές ότι οι Γερμανοί δεν συμφωνούν με όλα αυτά.

Κάτι πραγματικά πολύ περίεργο συμβαίνει μεταξύ Βρυξελλών, Βερολίνου, Φρανκφούρτης, Ουάσιγκτον και Αθήνας. Από όλες τις πλευρές, όσα ανακοινώνονται δημόσια μπορούν να χαρακτηριστούν ή ως παρανοϊκά, ή ως εντελώς διαφορετικά από όσα επεξεργάζονται νοερά οι ιθύνοντες - και στη συνέχεια τα εκτελούν ενώ κανείς δεν έχει υποψιαστεί τίποτε. Η γλώσσα του σώματος και όσα μεταδίδονται από τα μέσα ενημέρωσης μοιάζουν να βασίζονται σε μια στροφή 180 μοιρών, που δείχνει ότι όλοι είναι μέσα στην καλή χαρά και μοιράζουν χαμόγελα παντού. Ωστόσο, δεν πρέπει να γελιόμαστε. Υπάρχει μια μεγάλη ίντριγκα στο βάθος.

Πολλοί από όσους βρίσκονται εκτός Ελλάδας έχουν την εντύπωση ότι τα πράγματα απλοποιούνται και το τοπίο ξεκαθαρίζει. «Ώρα για διακοπές», σου λέει. «Οι Έλληνες έτσι κι αλλιώς χρωστούν πολλά, η τρόικα μοιάζει ευχαριστημένη και πάλι, δύσκολα τα πράγματα για τον κοσμάκη που δεν έχει στον ήλιο μοίρα, αλλά τι να κάνουμε; Βαρεθήκαμε να ακούμε για τους Έλληνες». Ο συλλογισμός αυτός είναι εσφαλμένος, για δύο λόγους.

Πρώτον, σε επίπεδο εθνικής κυριαρχίας, οι συμπίπτοντες (και συχνά αντιφατικοί) στόχοι της ΕΚΤ, της Επιτροπής των Βρυξελλών, των Αμερικανών, των Γερμανών και της ελληνικής ελίτ μπορεί να βρίσκονται πολύ κοντά πλέον στο να κάνουν για κάποιους επιτήδειους το απόλυτο χάος ευκαιρία. Αν δει κανείς αυτούς τους περιφερόμενους μεμονωμένους στόχους σαν ένα σύνολο, θα συμπεράνει ότι θα μπορούσαν εύκολα να μετατρέψουν την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή σε ένα εφιάλτη.

Δεύτερον, σε επίπεδο τραπεζικών επενδύσεων της παγκοσμιοποίησης, αργά ή γρήγορα –άσχετα από το αν ζει κανείς σ’ ένα αγγλικό χωριό, σε μια μεγαλούπολη των ΗΠΑ ή στην Αμμόχωστο– θα έρθει κι η σειρά μας να μας φτωχύνουν σε σημείο αθλιότητας. Και για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, μόνο ένας τρελός μπορεί να πιστέψει ότι η Ελλάδα μπορεί να βγει ζωντανή από αυτό τον τελευταίο γύρο περικοπών. Επομένως, ή οι τροϊκανοί έχουν όλοι τρελαθεί, ή υπάρχει ένα άλλο παιχνίδι που παίζεται μακριά από τα μάτια μας.

Το παιχνίδι αυτό ονομάζεται χρηματοποίηση του χρέους. Όπως και αν το δει κανείς, το χρηματοπιστωτικό κατεστημένο κάνει πάντα τα αδύνατα δυνατά για να ξεζουμίσει έναν λαό και να μην του αφήσει δεκάρα τσακιστή, προκειμένου να ανταποκριθεί στους στόχους του σημερινού«εικονικού» κόστους μιας δεκαετίας αμέτρητων δανειοδοτικών πολιτικών και σαλαμοποιημένων παραγώγων που τις ακολουθούσαν. Κατά την άποψή μου, είναι αδύνατη η έξοδος της Ελλάδας από την κρίση, αφού τα ποσά είναι ιλιγγιώδη. Αλλά –και θα με θυμηθείτε γι’ αυτό που σας λέω– εάν δεν βρεθεί κάποιος με τσαγανό να σταματήσει όλους αυτούς τους θεατρίνους, αυτοί θα γελάνε στο τέλος κι εμείς θα κλαίμε.

Μια γρήγορη έρευνα πάνω στην προσποιητή τρέλα της τρόικας -και τον τρόμο που έχει κυριεύσει αισθητά πλέον την συγκυβέρνηση του Σαμαρά- αρκεί για να γίνει κατανοητό αυτό που σας γράφουμε.

Μετά τη νέα συμφωνία του Draghi (στην οποία κατά την άποψή μου δεν δόθηκε αρκετή σημασία από τα ΜΜΕ) για την Τράπεζα της Ελλάδος, που αφορά τη χαλάρωση των κανόνων για τις εγγυήσεις (collaterals), η διάθεση άλλαξε αμέσως: η τρόικα έφυγε από την Αθήνα όλο χαμόγελα και χειραψίες την περασμένη εβδομάδα. Αλλά την πρώτη φορά που η ΤτΕ προσπάθησε να χρησιμοποιήσει αυτή τη δυνατότητα, το αίτημά της απορρίφθηκε. Τώρα προκύπτει ότι, πίσω από κλειστές πόρτες, η Christine Lagarde και οι αξιωματούχοι της από το ΔΝΤ ισχυρίζονται ότι το χρέος της Ελλάδας θα πρέπει να μειωθεί σε «βιώσιμα» επίπεδα, προκειμένου να επιτρέψει το ευαγές ταμείο της να δοθεί άλλη μια δόση δισεκατομμυρίων ευρώ... για να εμποδίσει την Αθήνα από το να ξεμείνει από μετρητά.
«Αυτός είναι ο σκοπός της συμφωνίας του Draghi», σκεφτήκαμε εμείς οι αφελείς. Αλλά να που τώρα η Lagarde, μανούλα στον πανικό της αντίστροφης μέτρησης, μας λέει επιτέλους ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να γίνει αυτό είναι να υπάρξει έστω μια μικρή άφεση του χρέους.

Η Lagarde δεν είναι τρελή. Είναι απλά κουτοπόνηρη. Ξέρει πολύ καλά ότι η βαθιά ύφεση στην Ελλάδα έχει εκτινάξει το πρόγραμμα διάσωσης της χώρας πολλά έτη φωτός μακριά από την πορεία του.

Οι στατιστικές είναι τρομακτικές, και για πρώτη φορά δημοσιεύθηκαν από ιστολόγιο δυτικοευρωπαϊκής χώρας σε αυτές εδώ τις σελίδες.
- 68.000 μικρές ελληνικές επιχειρήσεις έκλεισαν τους πρώτους 6 μήνες του 2012.
- 190.000 επιχειρήσεις δήλωσαν ότι απειλούνται με πτώχευση μέσα στους επόμενους 12 μήνες.
- Μία στις 4 επιχειρήσεις στην Ελλάδα αδυνατεί να ανταποκριθεί στις αποπληρωμές των δανείων τους.
- Μία στις 2 αντιμετωπίζει δυσκολίες στην καταβολή των μισθών των εργαζομένων.
- Το 30% καθυστερεί να καταβάλει το ενοίκιο που οφείλει.
- 3 στις 10 έχουν χρέη προς επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας.
- Η μέση πτώση του τζίρου των μικρομεσαίων επιχειρήσεων ήταν 34,5% κατά το πρώτο εξάμηνο του 2012.
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ύφεση, αλλά με οικονομική πολιτική της καμένης γης, που δεν θα χαρακτήριζε ούτε τον πιο αδίστακτο Γκαουλάιτερ.

Απλά δεν δέχομαι ότι ακόμα και ο πιο σαλεμένος νεοσυντηρητικός πιστεύει πως τέτοια «αντίποινα» (όπως αρέσκονται να τα αποκαλούν οι σύγχρονοι σταυροφόροι) όχι μόνο δεν οδηγούν πουθενά την ευρωπαϊκή οικονομία, αλλά υπάρχει ο πραγματικός κίνδυνος να μην επιτύχουν τίποτε πέρα από την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας και... μια βίαιη κοινωνική έκρηξη εναντίον της νέας κυβέρνησης της Αθήνας. Το γεγονός ότι η συγκυβέρνηση του Σαμαρά έχει πλήρη συνείδηση αυτού του κινδύνου είναι κάτι παραπάνω από προφανές. Γιατί αυτές οι νέες περικοπές θα είναι το ξίφος που δεν θα τολμήσει κανείς να βγάλει από τη θήκη του.

«Θα υπάρξει μείωση των δαπανών, αλλά καμία νέα μορφή λιτότητας», δήλωσε ένας υπουργός της παραπαίουσας κυβέρνησης στην τηλεόραση την περασμένη εβδομάδα. Αλλά στην πραγματικότητα (και αυτό το έχει παραδεχθεί η ελληνική κυβέρνηση) έχουν ήδη υπογράψει για νέες περικοπές στα πλαίσια του νέου δανείου των 11,5 δισ. ευρώ... και παρ’ όλο που διαφέρουν οι εκτιμήσεις, υπάρχουν περίπου 4,5 δισ. που θα πρέπει να εξοικονομηθούν, και απ’ ό,τι ακούω κανείς μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο δεν πιστεύει ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό.

Σχεδιάζονται νέες περικοπές συντάξεων σε μεγάλη κλίμακα, ενώ τα νοσοκομεία (τα οποία έχουν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους εδώ και 5 περίπου μήνες) έχουν ήδη κατακλυστεί από ηλικιωμένους είτε υποσιτισμένους ή ασθενείς, αφού δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος του κλιματισμού κατά τη διάρκεια του καλοκαιρινού καύσωνα. Αυτό και αν είναι, κυριολεκτικά, πολιτική της καμένης γης.

Στην πραγματικότητα, έχει επικρατήσει τελευταία η πεποίθηση ότι, ενώ ο Σαμαράς φαίνεται αρκετά πειθήνιος ώστε να εκτελεί τις διαταγές της τρόικας, οι εταίροι του στην συγκυβέρνηση δεν είναι. Ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, δηλώνει δημόσια ότι τα ποσά μπορούν να εξοικονομηθούν, αλλά σε ανεπίσημες επαφές με πρόσωπα της εμπιστοσύνης του αποκλείει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο του να απολυθούν εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα ως «μη πρακτικό». Ο δε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, είπε σε συναδέλφους του ότι «τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα» εάν τεθούν σε εφαρμογή όλα τα μέτρα που αφορούν περικοπές. Εάν πραγματοποιηθούν χωρίς να γίνουν απολύσεις γραφειοκρατών, τότε υποψιαζόμαστε ότι θα αποδειχθεί σωστός.

Επομένως, η κυβερνητική τακτική προς το παρόν είναι: «Μην αναφέρετε καν τα μέτρα λιτότητας». Εδώ δεν βοήθησε καθόλου η δήλωση του Στουρνάρα στα μέσα ενημέρωσης ότι «δεν θα υπάρξουν απολύσεις στο δημόσιο τομέα», αν και κάποιοι πιο αισιόδοξοι Έλληνες έχουν ερμηνεύσει τη δήλωση αυτή διαφορετικά: ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο άσχημα τελικά.

Αλλά τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι χειρότερα. Χωρίς μια μαζική διαγραφή χρέους, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει -και μάλιστα πολύ σύντομα. Μάλιστα, αν ο Mario Draghi στη Φρανκφούρτη συνεχίσει να παίζει παιχνιδάκια με την Τράπεζα της Ελλάδος, η χρεοκοπία θα είναι άμεση.

Αυτό δεν θα άρεσε και τόσο στους Αμερικανούς, οι οποίοι επιδιώκουν να έχουν λόγο και έλεγχο σε όλα: αμυντικά, προκειμένου να προστατεύσουν τη Wall Street, και επιθετικά, για να διατηρήσουν την ηγεμονική θέση τους στον ενεργειακό άξονα Νοτιοανατολικής Ευρώπης - Βόρειας Αφρικής. Αλλά η κύρια «επαφή» τους σε ανώτερο κυβερνητικό επίπεδο, ο τσάρος των Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, δεν μπόρεσε να εισπράξει αρκετή αξιοπιστία στα πλαίσια της αμερικανικής «προσφοράς».

«Δεν υπάρχει καμία προσφορά», υποστηρίζει μια πηγή που πρόσκειται στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον ΣΥΡΙΖΑ. «Απλά κάτι ανούσιες επαφές. Το μήνυμα των Αμερικανών είναι: «Κάνετε εσείς τη βουτιά στον γκρεμό και εμείς θα είμαστε από κάτω με ένα δίχτυ». Ο Σαμαράς πιστεύει ότι η ΕΕ μας χρειάζεται περισσότερο απ’ όσο οι Αμερικανοί. Ίσως να έχει δίκιο».

Αλλά τα κράτη-μέλη της ΕΕ δεν αντέχουν άλλα δράματα τύπου ελληνικής κρίσης. Στο Βερολίνο, για παράδειγμα, τα ΜΜΕ τονίζουν ότι μια «άφεση» του ελληνικού χρέους δεν πρόκειται να την ανεχθεί ο γερμανικός λαός. Το σκεπτικό των Γερμανών δεν είναι τόσο δύσκολο να το κατανοήσει κανείς. Αφού έχουν ήδη δανείσει 127 δισ. ευρώ, όχι μόνο πια η Merkel, αλλά λίγο πολύ ολόκληρη η χώρα, έχει χαράξει μια γραμμή που λέει «Ως εδώ και μη παρέκει». Κατανοητό αυτό, αλλά δεν παύει να είναι παρανοϊκή η όλη κατάσταση. Όχι μόνο παρανοϊκή, αλλά καθιστά όλο και περισσότερο προφανές το συμπέρασμα στο οποίο όλοι είχαμε καταλήξει εδώ και καιρό: αν είχαν δώσει«άφεση» σε ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού χρέους πριν από τρία χρόνια, το χρέος της Ελλάδας προς τις κυβερνήσεις της ΕΕ θα ήταν σήμερα ένα κλάσμα από το ποσό στο οποίο πρόκειται σύντομα να διαμορφωθεί.

Αλλά αυτό ακριβώς είναι το θέμα: οι κυβερνήσεις και οι φορολογούμενοι έχουν πληρώσει σε βαθμό που δεν πάει άλλο. Μέχρι στιγμής, οι ομολογιούχοι και γενικά οι δανειστές έχουν πετύχει απλά να γίνει ένα «όχι και τόσο προσοδοφόρο» κούρεμα του χρέους. Περιέργως, ακόμη και αυτό το θεωρούν μια καταστροφή, ένα προηγούμενο... και πάνω απ’ όλα, το κύριο αποδεικτικό στοιχείο που υπαγορεύει: «Κάπως, κάποτε, πρέπει να βγάλουμε έξω το χρήμα μας». Και αυτό ακριβώς συμβαίνει σε αυτή τη φάση στην Ελλάδα.

Όπως έχουμε γράψει και άλλη φορά, η στρατηγική είναι καταδικασμένη. Έπονται στη σειρά η Ισπανία και η Ιταλία. Η απάντηση του Draghi στο δυσβάσταχτο κόστος της διάσωσης των δύο αυτών χωρών, μπορεί να αποκωδικοποιηθεί ως «τυπώστε χρήμα». Αυτό ακριβώς είναι που θέλουν να ακούσουν οι τραπεζίτες εδώ και 18 μήνες, όχι μόνο επειδή έτσι θα αρχίσει να παραγράφεται η πραγματική αξία των υποχρεώσεων τους μέσω του πληθωρισμού, αλλά και επειδή για μια ακόμη φορά θα επιβεβαιώσει την κεντρική θέση της στρατηγικής επιβίωσής τους: αφού αδυνατούν να πληρώσουν, τότε ας το κάνουν οι πελάτες... μέσω των νομισματοκοπείων, των οποίων οι μηχανές από δω και πέρα θα λειτουργούν με υπερωρίες.

Οι Αμερικανοί μοιάζουν πανέτοιμοι γι αυτό το σενάριο, αλλά οι Γερμανοί δεν θα αργήσουν να κάνουν την κίνησή τους για να ξεφύγουν τον υπερπληθωρισμό. Αλλά ούτε και οι Κινέζοι δεν θα το δεχτούν: Ήδη έχουν πάλι επιτρέψει να σημειώσει πτώση το γιουάν. Όσο για τις οικονομίες -α ναι, είναι και οι οικονομίες!- αυτές είναι σε αδιέξοδο. Ο Bernanke της Fed θα ξεκινήσει σύντομα να εφαρμόζει το QE3 για να σταθεροποιήσει τις αγορές. Αλλά αυτό θα τροφοδοτήσει με τη σειρά του το άλλο αναπόφευκτο: τον πληθωρισμό.

«Ενδιαφέρουσα εποχή να ζει κανείς», λένε κάποιοι. «Όχι όταν είσαι ένας απλός Έλληνας πολίτης», θα προσθέσουμε εμείς. Και –για να έρθουμε στο δια ταύτα αυτού του άρθρου– σίγουρα όχι όταν ανήκεις στο κακότυχο 97% που βυθίζεται κάτω από το βάρος των ζάμπλουτων προνομιούχων».

Δεν πρέπει επομένως να αφήσουμε την Ελλάδα ούτε στιγμή να φύγει από τα μάτια μας. Και ο νους μας να είναι συνεχώς σε όσα εκεί δεν φαίνονται και δεν ακούγονται.


Υ.Γ. Θα θέλαμε απλώς να υπενθυμίσουμε στα ναζιστικά στοιχεία που έρχονται εδώ και μας διαμαρτύρονται κάθε φορά που επισημαίνουμε τι είναι δίκαιο και τι άδικο, ότι δεν είμαστε "αριστερούληδες". Είμαστε ριζοσπαστικής ιδεολογίας οικονομολόγοι και πιστεύουμε ότι το σημερινό μοντέλο του καπιταλισμού είναι ένα ακριβές καρμπόν ενός εγχειριδίου αγοράς ολλανδικής τουλίπας από το 1396.




Tελειωμό δεν έχουν οι επιβαρύνσεις και τα χαράτσια στους λογαριασμούς της ΔΕΗ οι οποίοι τείνουν να μεταβληθούν στο βασικό εργαλείο συλλογής φόρων και επιδοτήσεων της ελληνικής κυβέρνησης.

Με μια πρωτοφανή απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας αυξάνεται από 29% - 91% το τέλος υπέρ των Ανανεώσιμων Πηγών για να καλύψει το τεράστιο έλλειμμα που έχει προκύψει από την είσοδο στην παραγωγή ηλεκτρισμού των φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται στα 7,5 ευρώ ανά μεγαβατώρα, από 5,57 ευρώ που ήταν έως σήμερα.

Για τα νοικοκυριά το τέλος ΑΠΕ που καταβάλλεται μέσω των λογαριασμών ρεύματος διαμορφώνεται στα 8,74 ευρώ ανά μεγαβατώρα, από 5,99 ευρώ που ήταν έως τώρα (αύξηση 45,9%).

Η ποσοτική επιβάρυνση, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από το ΥΠΕΚΑ, υπολογίζεται για ένα μέσο νοικοκυριό σε 1 ευρώ τον μήνα.

Τα νέα τέλη, θα ισχύσουν αναδρομικά από την 1η Αυγούστου, έως και τον Ιούνιο του 2013. Η αύξηση αποτελεί την πρώτη κίνηση για την κάλυψη του ελλείμματος στο λογαριασμό μέσω του οποίου πληρώνονται οι παραγωγοί ηλεκτρισμού από ΑΠΕ (φωτοβολταϊκά, αιολικά κ.λπ.).

Τα ελλείμματα προέκυψαν σύμφωνα με τους εκπροσώπους της αγοράς λόγω του στρεβλού υπολογισμού των τιμών ηλεκτρισμού στην χονδρική αγορά .

Αξίζει να σημειωθεί ότι το έλλειμμα του διαχειριστή ενέργειας σε λιγότερο από 7 μήνες εκτινάχθηκε στα 300 εκατ. ευρώ λογαριασμό που ως συνήθως θα πληρώσουν οι καταναλωτές.

Επίσης αναμένονται αποφάσεις του ΥΠΕΚΑ, για μείωση της τιμής με την οποία πληρώνονται οι κιλοβατώρες από φωτοβολταϊκά, ενώ συζητούνται μέτρα όπως φορολόγηση επί του κύκλου εργασιών των μονάδων φωτοβολταϊκών, ώστε να ενισχυθούν τα έσοδα του λογαριασμού ΑΠΕ.



Το γερμανικό περιοδικό FOCUS έρχεται τώρα να προβληματιστεί αν η Γερμανία πρέπει να αφήσει την Ελλάδα να πέσει στην αγκαλιά της Ρωσίας. Το 84% των Γερμανών βλέπουν πως η κρίση του ευρώ είναι μπροστά, το 76% των Γερμανών βλέπει πως η διάλυση του ευρώ θα είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί από την Γερμανική οικονομία και το 64% των Γερμανών πιστεύουν πως το ευρώ θα αντέξει την κρίση και τελικά θα επιβιώσει.

Αλλά τότε έρχεται το ερώτημα του κατά πόσο πρέπει η Ελλάδα να παραμείνει στην ζώνη του Ευρώ;

Σε αυτή την ερώτηση το 65% των Γερμανών απαντούν πως η Ελλάδα θα πρέπει να βγει από το ευρώ. Ωστόσο τίποτα δεν μπορεί να διασφαλίσει πως η έξοδος της Ελλάδος θα τερματίσει και την κρίση στην ευρωζώνη δηλ. κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι είναι πιο οικονομική λύση η έξοδος από την παραμονή της στην ζώνη του ευρώ.

Παρ' όλα αυτά η Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας! Αν και μπορεί να ακούγεται παράξενο. Η γεωστρατηγική της σημασία δεν πρέπει να υποτιμηθεί διότι αν η Ελλάδα εγκαταλειφθεί από την Ευρώπη θα χαλαρώσουν και οι δεσμοί της με το ΝΑΤΟ και η χώρα θα έχει ανάγκη από ένα αξιόπιστο εταίρο που στην προκειμένη περίπτωση θα είναι η Ρωσία.

Λαμβάνοντας υπ' όψιν την κρίση της Συρίας οι Ρώσοι θα αναζητήσουν μια εναλλακτική λύση για ναυτική βάση στην Μεσόγειο, έτσι θα μπορούσαν να παρέχουν φθηνά δάνεια με αντάλλαγμα λιμάνια.
Η αύξηση της επιρροής της Ρωσίας στην ΝΑ Ευρώπη είναι αυτό ακριβός που φοβούνται οι Αμερικανοί και γι’ αυτό τον λόγο ο Barack Obama πιέζει να βρεθεί στην κρίση του Ευρώ.

Αυτό είναι και το διαπραγματευτικό χαρτί που παίζει τώρα η Κύπρος.


Με εξώφυλλο ένα φωτομοντάζ στο οποίο μία προβληματισμένη Γερμανίδα καγκελάριος εξετάζει, παρέα με λίγο ουίσκι, σχέδια έκτακτης ανάγκης για το «πώς να διαλυθεί το ευρώ» κυκλοφορεί ο Economist, καλώντας το Βερολίνο να δράσει:
«Συντεταγμένη διάλυση της Ευρωζώνης θα ήταν γεμάτη ρίσκα και πανάκριβη, όπως και το να περιμένει κανείς να εμφανιστεί μία λύση» γράφει το βρετανικό περιοδικό. Η οδός που προτείνει ο Economist είναι μία πιο ομοσπονδιακή Ευρώπη με δημιουργία μίας τραπεζικής ένωσης και αμοιβαιοποίηση μέρους του υφιστάμενου χρέους -δηλαδή, καταλήγει, «περίπου αυτό που σκέφτεται η κυρία Μέρκελ, αλλά το θέμα είναι να εφαρμοστεί».Μετά τις ευρωπαϊκές διαμάχες, τα σχέδια διασώσεων «που έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή», γράφει ο Economist, η Άνγκελα Μέρκελ «πρέπει να έχει κουραστεί να της επιρρίπτουν αδυναμία στη Γερμανία και να την λένε Ναζί στις χώρες που προσπαθεί να διασωθούν». Την στιγμή που ψάχνει μία λύση, συνεχίζει το περιοδικό, «σίγουρα το επιτελείο της είναι αναγκασμένο να προετοιμάζεται για το χειρότερο».

Η καγκελάριος, γράφει το περιοδικό, είναι πρακτική γυναίκα και υπάρχει «ο πρακτικός λόγος να ξεκινήσει σχέδια ετοιμότητας για μία διάλυση: το ότι φαίνεται όλο και πιο πιθανή». Μία χαοτική διάλυση θα ήταν καταστροφική και το κόστος της τώρα θα ήταν μεγαλύτερο από το να διατηρηθεί η ακεραιότητα της Ευρωζώνης, αλλά «εάν η Ευρώπη συνεχίσει τις διαμάχες, οι υπολογισμοί μπορεί να αλλάξουν».

Ένα από τα σενάρια που παρουσιάζει ο Economist είναι μία έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη: Υπολογίζοντας ακόμη και ένα «ενοχικό», όπως γράφει, πακέτο βοήθειας στην Αθήνα για να πορεύεται εκτός ευρώ, το άμεσο κόστος θα ήταν, θεωρητικά διαχειρίσιμο. Αλλά, επισημαίνεται, ο ασκός του Αιόλου που θα άνοιγε με την απόδειξη ότι το ευρώ είναι αναστρέψιμο θα προκαλούσε πανικό που θα βύθιζε την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Κύπρο και την Ισπανία.

Τότε, γράφει το περιοδικό, η καγκελάριος δεν θα είχε χρόνο να διαπραγματευτεί την περίφημη «σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία» ως αντάλλαγμα για νέα στήριξη, αλλά θα αναγκαζόταν να υπογράψει λευκές επιταγές.

Ένα ευρύτερο ανάλογο σχέδιο θα έβγαζε εξαρχής και τις πέντε παραπάνω χώρες (η Ιταλία μπορεί να μείνει λόγω του χαμηλού εξωτερικού της χρέους) -αλλά το άμεσο κόστος θα έφτανε ίσως το 1,15 τρισ. ευρώ, υποστηρίζει ο Economist. Και αυτό χωρίς το κόστος γερμανικής τραπεζικής ανακεφαλαιοποίησης.

«Εφόσον κανένα από αυτά τα σενάρια δεν είναι ελκυστικό, υπάρχει καλύτερος τρόπος;» αναρωτιέται το περιοδικό. Και εκεί επαναλαμβάνει τη θέση του για την κρίση στο ευρώ: Πιο ομοσπονδιακή Ευρώπη, με τραπεζική ένωση, μερική αμοιβαιοποίηση χρέους, δημοσιονομική πειθαρχία και πολιτικές προώθησης της ανάπτυξης. «Αυτή, περίπου, φαίνεται να είναι και η λύση που σκέφτεται η κυρία Μέρκελ, αλλά η συνταγή είναι άχρηστη αν δεν εφαρμοστεί» τονίζει.

Και καταλήγει ο Economist:
«Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της καγκελαρίου. Εάν η κυρία Μέρκελ δεν πιέσει προς τα εμπρός τώρα, θα πρέπει να επιλέξει μεταξύ μίας ακριβής διάλυσης νωρίτερα και μία πραγματικά καταστροφικής αργότερα».



Του Γιώργου Δελαστίκ

Ραγδαία επιδείνωση παρουσιάζει η κοινωνική και πολιτική κατάσταση της χώρας, την ώρα που ο ελληνικός λαός έχει περιπέσει σε μια κατάσταση αδράνειας και τα κόμματα που συναπαρτίζουν την κυβέρνηση προσπαθούν να επιλύσουν το καθένα τα προβλήματά του. Στο μεταξύ οι Γερμανοί, έχοντας απέναντί τους ως πρωθυπουργό τον «κωλοτούμπα» Αντώνη Σαμαρά και ως υπουργό Οικονομικών....

τον «ταλιμπάν» του Μνημονίου, Γιάννη Στουρνάρα, έχουν κυριολεκτικά αποχαλινωθεί, καθώς αισθάνονται ότι τώρα μπορούν να περάσουν τα πάντα αναφορικά με μέτρα οικονομικής εξουθένωσης των Ελλήνων.

Για να διευκολύνουν την κυβέρνηση Σαμαρά να εφαρμόσει την αντιλαϊκή πολιτική της συνεχίζουν με την ίδια ένταση το τροπάριο που είδαν ότι έπιασε στις εκλογές. Απειλούν δηλαδή και πάλι ότι θα διώξουν την Ελλάδα από το ευρώ! Προεκλογικά χρησιμοποιούσαν το επιχείρημα ότι θα αποβάλουν τη χώρα από την ευρωζώνη, αν οι Έλληνες τολμήσουν να βγάλουν πρωθυπουργό τον Τσίπρα. Μετεκλογικά διαμηνύουν ότι θα υποχρεώσουν την Αθήνα να αποχωρήσει από το ευρώ παρόλο που βγήκε πρωθυπουργός ο Σαμαράς, γιατί δεν υλοποιούνται από τις δοσίλογες ελληνικές κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά οι εντολές τους. Με τη γραμμή αυτή πάντως φέρνουν αντικειμενικά πιο κοντά το ενδεχόμενο εκδίωξης της Ελλάδας από το ευρώ. Διαμορφώνουν ένα κλίμα που βελτιώνει τις πιθανότητες υλοποίησης ενός τέτοιου στόχου. Αφενός «αφιονίζουν» δεκάδες εκατομμύρια Γερμανούς και άλλους Ευρωπαίους εναντίον της Ελλάδας και αφετέρου εξοικειώνουν όλο και περισσότερο τον ελληνικό λαό με την ιδέα της ζωής εκτός ευρωζώνης. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρχαν τόσα εκατομμύρια Έλληνες που να αντιπαθούν το ευρώ όσο σήμερα. Παρόλο που ακόμη δεν συνιστούν λαϊκή πλειοψηφία, ο αριθμός τους διαρκώς αυξάνεται. Η ραγδαία άνοδος των αισθημάτων κατά του ευρώ και στην Ιταλία και μάλιστα ακόμη και σε τμήματα της αστικής τάξης της, σε συνάρτηση με το σοκ των Ισπανών από το ντε φάκτο καθεστώς Μνημονίου που επέβαλαν στη δεξιά κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι, δημιουργούν το ευνοϊκότερο κλίμα για την αντι-ΕΕ πάλη που υπήρξε ποτέ στη χώρα μας.

Το φθινόπωρο προβλέπεται ταραγμένο. Ο κόσμος δεν έχει λεφτά να πληρώσει τους εξοντωτικούς φόρους που του επέβαλαν φέτος. Φόροι δισεκατομμυρίων ευρώ δεν πρόκειται να εισπραχθούν σε καμία περίπτωση. Αν μάλιστα ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης αρχίσουν να αρπάζουν τους μισθούς, τις συντάξεις και τις καταθέσεις του κοσμάκη για να πληρωθούν οι φόροι, η χρεοκοπία της χώρας θα είναι άμεση, καθώς οι Έλληνες θα τρέξουν να αποσύρουν από τις τράπεζες τις καταθέσεις τους, οδηγώντας σε κατάρρευση το ήδη χρεοκοπημένο ουσιαστικά χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ελλάδας. Επιπροσθέτως, η πρωτοφανής για εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αδυναμία τους να πληρώσουν την εφορία θα τους κάνει να συνειδητοποιήσουν απότομα πόσο επικίνδυνα πλέον έχει χειροτερεύσει η οικονομική και κοινωνική τους κατάσταση. Παράλληλα, η ανεργία καλπάζει ασταμάτητα. Τον Απρίλιο, με βάση τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, οι άνεργοι ξεπέρασαν τα 1.109.000 άτομα. Ποσοστό ανεργίας δηλαδή που ανήλθε στο 22,5% έναντι 16,2% τον Απρίλιο του 2011.

Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση στην Αττική, όπου το ποσοστό ανεργίας εκτοξεύθηκε τον Απρίλιο στο 23,4% από 15,4% που ήταν τον Απρίλιο του 2011 – αυξήθηκε δηλαδή κατά 8 εκατοστιαίες μονάδες ενώ το πανελλαδικό ποσοστό αυξήθηκε κατά 6,3 μονάδες. Απροσδόκητος πρωταθλητής της ανεργίας κατά περιφέρεια η ...Κρήτη! Εκεί η αύξηση της ανεργίας ήταν αλματώδης: Φέτος τον Απρίλιο ποσοστό ανέργων 24,6% έναντι 13,5% τον αντίστοιχο περυσινό μήνα! Στην Κρήτη δηλαδή η ανεργία σχεδόν διπλασιάστηκε μέσα σ’ έναν χρόνο! Αδιανόητες καταστάσεις για καιρό ειρήνης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι παρόλο που η ελληνική αστική τάξη, οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θα προσπαθήσουν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν την κυβέρνηση Σαμαρά καθώς δεν έχουν εναλλακτική λύση, η κυβέρνηση αυτή μπορεί να σαρωθεί. Απαιτείται βεβαίως η λαϊκή οργή να μετουσιωθεί σε λαϊκή πολιτική δράση και αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο το φαντάζεται κανείς. Σε αντίθεση με τις κυβερνήσεις Παπανδρέου - Παπαδήμου που στερούνταν λαϊκής βάσης από ένα σημείο και πέρα, σήμερα έχει περάσει μόνο ένας μήνας από την ημέρα που η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ ψηφίστηκαν αθροιστικά από το 48% του ελληνικού λαού, ο οποίος είχε αν όχι πλήρη, τουλάχιστον επαρκή επίγνωση της πολιτικής που θα ακολουθούσε η κυβέρνηση συνασπισμού τους. Δεν είναι τυχαίο το κλίμα απροθυμίας συμμετοχής σε αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις που παρατηρείται στον κόσμο, παρά την αγωνία του για το τι θα γίνει και το θυμό του για την κυβερνητική πολιτική.

Όλα αυτά όμως θα αλλάξουν πολύ γρήγορα. Οι εξελίξεις τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και στην Ευρώπη και είναι φυσικά πολύ σοβαρότερες από τις εξελίξεις εδώ εξαιτίας του πολύ μεγαλύτερου ειδικού πολιτικού βάρους χωρών όπως η Ιταλία, ακόμη και η Ισπανία που προ εικοσαετίας ήταν φτωχότερη από την Ελλάδα στο κατά κεφαλήν εισόδημα, χωρίς βεβαίως να υπάρχει σύγκριση στο συνολικό βάρος των δύο οικονομιών.

Η ουσία είναι ότι αποκλείεται να έχουμε ομαλές εξελίξεις τους επόμενους μήνες, τα επόμενα χρόνια. Πρέπει να προετοιμαστούμε για πολύ δύσκολους καιρούς, που μπορεί όμως να φέρουν μεγάλες θετικές αλλαγές.

Πηγή εφημ. "Πριν"



Περικοπή από 33% έως και… 100% σε 470.000 οικογένειες που εισπράττουν οικογενειακά επιδόματα προετοιμάζει το υπουργείο Εργασίας.

Η μείωση, θα επέλθει λόγω της θέσπισης εξαιρετικά αυστηρών εισοδηματικών κριτηρίων τα οποία, αν τελικώς υιοθετηθούν θα «πετάξουν έξω» εκατοντάδες χιλιάδες δικαιούχους.

Το σενάριο που παρουσιάζει σήμερα η «Ημερησία» προβλέπει:

• Καταβολή ολόκληρου του οικογενειακού επιδόματος μόνο σε όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα έως 10.000 ευρώ
• Καταβολή των 2/3 του επιδόματος σε όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα από 10.000 έως 20.000 ευρώ
• Καταβολή του ενός τρίτου του οικογενειακού επιδόματος σε όσους εισπράττουν από 20.000 ευρώ και πάνω

Ούτως ή άλλως, και σήμερα η νομοθεσία προβλέπει ότι δεν καταβάλλεται οικογενειακό επίδομα σε όσους έχουν οικογενειακό εισόδημα άνω των 45.000 ευρώ.

Το σενάριο δημιουργεί ακόμη έναν πονοκέφαλο στις 470.000 οικογένειες που εισπράττουν σήμερα το οικογενειακό επίδομα. Ενώ παραμένουν απλήρωτοι καθώς τα επιδόματα του 4ου διμήνου δεν έχουν καταβληθεί ακόμη και ούτε πρόκειται να πληρωθούν μέχρι τον 15αύγουστο, τώρα προκύπτει και το ζήτημα των αυστηρότατων εισοδηματικών κριτηρίων.

Υπενθυμίζεται ότι τα οικογενειακά επιδόματα που χορηγούνται μέσω του ΟΓΑ (και τα οποία έχουν κόστος περίπου 500 εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση για τον κρατικό προϋπολογισμό) είναι τα εξής:

• Ισόβια σύνταξη: 102 ευρώ / μήνα
• Επίδομα τριτέκνων και πολυτέκνων: 44 ευρώ / μήνα για κάθε παιδί
• Εφάπαξ παροχή: 2000 ευρώ
• Επίδομα τρίτου παιδιού: 177 ευρώ / μήνα



Κώσ. Γιαννακίδης

Αυτές τις μέρες πολλοί άνθρωποι φοβούνται να κοιτάξουν το γραμματοκιβώτιο. Και αν βρίσκονται σε διακοπές απολαμβάνουν ως και το λεπτό που βρίσκονται μακριά από την πόρτα του σπιτιού και εκείνους τους φακέλους που έχουν πεταχτεί από κάτω. Αυτές τις μέρες η Εφορία στέλνει εκκαθαριστικά που προκαλούν σύγχυση: μπορεί να δεις το ποσό και να νομίζεις ότι είναι η ημερομηνία εξόφλησης. Είναι, όμως, το ποσό.

Ξέρω αρκετούς που δεν θα το πληρώσουν. Θα ήθελαν, αλλά αδυνατούν. Δεν έχουν πλέον τα εισοδήματα της περσινής χρονιάς ή δεν έχουν καθόλου εισοδήματα. Επίσης τα προηγούμενα χρόνια παρίσταναν τα τζιτζίκια σνομπάροντας τα μυρμήγκια. Ο λογαριασμός δεν ήρθε χειμώνα, αλλά καλοκαίρι. Δεν τον έστειλε η ζωή, αλλά η Εφορία. Γνωρίζω άνεργο που καλείται τώρα να πληρώσει 18.000 ευρώ. Όσες δόσεις και αν του προσφέρουν, αυτός με άδειες τσέπες θα πηγαίνει στην Εφορία. Δεν έχει περιουσιακά στοιχεία να του κατάσχουν και μου είπε ότι θα εμφανιστεί στην Εφορία ανοίγοντας τα χέρια και θέτοντας εαυτόν στη διάθεση του κράτους. Όμως επειδή το κράτος δεν έχει ξεκινήσει, ακόμα, εμπόριο ανθρώπων -ολόκληρων ή και σε όργανα- η προσφορά θα πέσει στο πάτωμα χωρίς να τη σηκώσει κανείς. Και είναι πολλοί αυτοί: δεν έχουν δουλειά, δεν έχουν περιουσία, δεν έχουν ελπίδα. Γιατί να βάλουν και την Εφορία στα άγχη που βαραίνουν το μαξιλάρι τους; Και όχι μόνο αυτοί. Νομίζετε οι συλλήψεις για χρέη προς το Δημόσιο αποδίδουν τα αναμενόμενα; Ακόμα και ένα εκατομμύριο να χρωστάς, αν δεν έχεις περιουσία στο όνομά σου, το πολύ να επιβαρύνεις περισσότερο το κράτος με τα έξοδα της διατροφής σου στη φυλακή.

Τι δείχνουν όλα αυτά; Μια μεγάλη τρύπα δείχνουν. Και καθιστούν τα φορολογικά έσοδα παράμετρο που σέρνει μεγάλες επισφάλειες. Το κράτος αποκλείεται να εισπράξει αυτά που εγγράφονται στους υπολογισμούς του υπουργείου Οικονομικών και της τρόικας. Και όσα μαζέψει θα επιδεινώσουν την ύφεση και θα θρέψουν την ανεργία. Την ίδια στιγμή το ΣΔΟΕ κάνει έλεγχο στο Φαληράκι της Ρόδου και το αποτέλεσμα δείχνει ποσοστό παραβατικότητας 100%. Αλλά εκείνη είναι η δεύτερη, η παράλληλη Ελλάδα που θα επιβιώσει.



Βρόμικα «παιχνίδια» στον Έβρο, με βρώμικα λεφτά των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, που εξαγοράζουν συνειδήσεις, πλουτίζουν τους πράκτορες και δημιουργούν μία εικόνα ισλαμικής Θράκης

Σε επέκταση των ύποπτων και ύπουλων σχεδίων εναντίον της Ελλάδας προχωράει το βασικό όργανο της τουρκικής προπαγάνδας στη Θράκη, το γνωστό αλυτρωτικό κόμμα DEP, ιδρυτής του οποίου υπήρξε ο αλήστου μνήμης Αχμέτ Σαδίκ.

Σύμφωνα με το «τουρκοπεριοδικό» της Κομοτηνής «Ρόντοπ Ρουζγκαρί» (τεύχος Αυγούστου), το DEP εμφανίζεται πλέον έτοιμο, μετά τους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης, να ιδρύσει και να εγκαινιάσει τοπική κομματική οργάνωση στον Εβρο, και πιο συγκεκριμένα στο Μεγάλο Δέρειο!

Το DEP αποτελεί τον βασικό πολιορκητικό κριό της Αγκυρας στη Θράκη, το οποίο είχε ιδρύσει προ εικοσαετίας ο Αχμέτ Σαδίκ και τα τελευταία χρόνια έχει επανεργοποιηθεί, αποτελώντας άλλον έναν πυλώνα της προξενικής παρέμβασης (παράλληλα με τις ψευδομουφτείες, τους «τουρκοσυλλόγους», τον μειονοτικό Τύπο, τους πολιτευτές που δρουν σαν δούρειοι ίπποι μέσα στα ελληνικά κόμματα κ.λπ.).

Αυτό λοιπόν το κόμμα της… Ισότητας, της Ειρήνης και της Φιλίας (όπως ακριβώς σημαίνει ο πλήρης τίτλος του: Dostluk-Eşitlik-Bariş), που έχει την έδρα του την Κομοτηνή, αλλά βεβαίως γραφεία και τοπική οργάνωση και στην Ξάνθη, ετοιμάζεται πλέον να ανοίξει παράρτημα και στον Εβρο, με έδρα μάλιστα το χωριό Μεγάλο Δέρειο. Με βάση πληροφορίες που διέρρευσαν από τον πρόεδρο του κόμματος Μουσταφά Αλή Τσαβούς, «κατά τις επόμενες μέρες θα ανοίξουν τα γραφεία της κομματικής οργάνωσης Εβρου του DEB. M’ αυτόν τον στόχο γίνονται οι τελευταίες ετοιμασίες στο κτίριο, ενώ κρεμάστηκε ήδη ταμπέλα στα τουρκικά και τα ελληνικά».

Και για όποιον αναρωτιέται «γιατί σ’ ένα μικρό χωριό, όπως στο Δέρειο, και όχι σε κάποια πόλη», η απάντηση είναι βέβαια πολύ απλή. Και δεν έχει να κάνει, φυσικά, μόνο με το ότι το Δέρειο είναι ένα από τα ελάχιστα σημεία στον Εβρο με σχεδόν αμιγή μειονοτικό πληθυσμό, την ώρα που στις πόλεις της περιοχής (Αλεξανδρούπολη, Διδυμότειχο, Ορεστιάδα) απειροελάχιστοι είναι οι μουσουλμάνοι.

Πρωτίστως, όμως, είναι ο τόπος όπου (έχει μεγάλη σημασία αυτό) η τουρκόψυχη πέμπτη φάλαγγα της Θράκης γνώρισε (και ακόμη γνωρίζει, χάρη στις νικηφόρες αγωγές εις βάρος των τουρκοφυλλάδων τύπου «Μιλιέτ») μία από τις λίγες -έως σήμερα- ήττες του, και μάλιστα μόνο από έναν άνθρωπο, τη ηρωίδα Ελληνίδα δασκάλα Χαρά Νικοπούλου (κόρη του πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου). Μία ήττα μάλιστα που έλαβε τεράστια δημοσιότητα και πήρε διαστάσεις πραγματικά πρωτοφανείς. Αυτό δεν το ξεχνούν και δεν μπορούν να το χωνέψουν...

Το Δέρειο λοιπόν τους... καίει ως σημαινόμενο και ως συμβολισμός - και αυτόν τον συμβολισμό θα κάνουν ό,τι μπορούν για να τον απαξιώσουν και να τον σβήσουν. Δεν ήταν τυχαίο π.χ. που το Δέρειο ήταν ο πρώτος σταθμός της πρόσφατης περιοδείας του «ύποπτου» Μπαχτσελί. Το εν λόγω χωριό συνεπώς έχει ξεκάθαρα επιλεγεί από τους τουρκόφρονες για να μετεξελιχθεί σε άντρο και σύμβολο τουρκισμού στην περιφέρεια Εβρου (κάτι σαν τον Εχίνο και τα Αρριανά στους άλλους δύο θρακικούς νομούς).

Για όποιον πάλι αναρωτιέται για την οικονομική διάσταση του πράγματος, η απάντηση είναι και πάλι απλή. Είμαστε βέβαιοι δηλαδή ότι, αν τους ρωτήσεις πού βρίσκει τα λεφτά αυτό το μικρό κόμμα για να ανοίγει γραφεία σε διάφορα μέρη, να διοργανώνει τις πάμπολλες εκδηλώσεις που πραγματοποιεί και να στηρίζει τόσες και τόσες άλλες δράσεις, θα σου απαντήσουν ότι αυτή η ευχέρεια οφείλεται στις… συνδρομές των μελών!

Ακριβώς όπως και οι αγορές κτιρίων από τουρκοσυλλόγους αποδίδονται σε… έσοδα από τοπικά μπαζάρ (!) ή οι ανεγέρσεις πολυτελών τζαμιών σε άθλια και πάμφτωχα χωριουδάκια 100 ανθρώπων αποδίδονται σε… εράνους των κατοίκων τους! Η απερίγραπτη κοροϊδία συνεχίζεται και «κατάμαυρα» ποσά εκατομμυρίων ευρώ εξακολουθούν να διακινούνται ανεξέλεγκτα από την Αγκυρα!

Βασίλης Θασίτης
Πηγή Εφημ. "Δημοκρατία"



Οι διαρροές που είδαν το φως της δημοσιότητας τις προηγούμενες ημέρες δεν είναι ανυπόστατες, γι’ αυτό και δεν διαψεύσθηκαν. Πράγματι έχει σημάνει συναγερμός στις αρχές για το ενδεχόμενο χτυπήματος ισλαμιστικής οργάνωσης που συνδέεται με την Αλ Κάιντα, εντός Ελληνικού εδάφους.

Μέχρι τώρα όμως οι πληροφορίες έλεγαν για χτύπημα τύπου “Μπουργκάς” (Πύργου) στην Βουλγαρία, οπότε φυλάσσοντο και οι ανάλογοι στόχοι. Πρόσφατα μάθαμε και για την αποτροπή παρόμοιου χτυπήματος στην Κύπρο.

Αυτό που δεν έγινε γνωστό είναι ότι μελετάται ακόμα και το ενδεχόμενο προβοκάτσιας, δηλαδή ο στόχος να μην είναι “δυτικός” ή “Ισραηλινός”.

Αυτό σε συνδυασμό με τις μετακινήσεις ισλαμιστών για τις θρησκευτικές συνάξεις που αναμένονται την επόμενη εβδομάδα, δημιουργεί πραγματικό πονοκέφαλο. Άλλωστε από ελεεινές προβοκάτσιες που όμως η χώρα τις πλήρωσε πολύ ακριβά, έχουμε χορτάσει το τελευταίο διάστημα (ειδικά τους τελευταίους μήνες διακυβέρνησης Καραμανλή).

Πολύ καλά κάνουν οι αρμόδιοι λοιπόν και επεξεργάζονται κάθε σενάριο.




Να γιατί ο ΓΑΠ έλεγε διαρκώς ότι "χρειαζόμαστε μια παγκόσμια κυβέρνηση γρήγορα"
(We need a global governance fast)




Πρίν θέσω τις απόψεις μου για τα όσα είπε ο σιωνιστής Σιμόν Πέρες στο Μέγκα και λίγο μετά ο εντολοδόχος του Βενιζέλος για την "παγκόσμια κυβέρνηση", πρέπει να υπενθυμίσω σε κάθε νέο αναγνώστη όπως και σε κάθε κακοπροαίρετο "ετικετοκολητή", ότι η "Κλασσικοπερίπτωση" όπως δηλώνει στον υπότιτλο είναι μια "κλασσική περίπτωση" αντίστασης σε κάθε νεοεποχήτικη δύναμη κατοχής, και ως τέτοια ανέκαθεν θεωρούσαμε το λεγόμενο "σιωνιστικό κίνημα" όπως και αν αυτό εκφράστηκε στην πορεία της ιστορίας.
Εκείνοι που μας παρακολουθούν από παλιά ξέρουν ότι όχι μόνο δεν έχουμε καμία σχέση με αντισημιτικές οργανώσεις και θεωρίες, αλλά είμαστε εξ εκείνων που ανέδειξαν πολλές φορές την βρωμερή και προβοκατόρικη αποστολή των δήθεν αντισιωνιστών και αντισημιτών του ευρύτερου εθνικοσοσιαλιστικού χώρου.
Για μας ο "σιωνισμός" δεν είναι λέξη ταμπού, ούτε και θεωρούμε ότι η ενασχόληση με αυτόν αφορά τους ευφάνταστους συνωμοσιολόγους ή τους μαυροφορεμένους φασιστο-καραγκιόζηδες.

Ο σιωνισμός όσο και αν ενοχλεί κάποιους, είναι η πολιτική έκφραση του Ιουδαϊκού ιμπεριαλισμού που με την βοήθεια κυρίως των Άγγλων εκδηλώθηκε φανερά σαν εθνικιστικό "απελευθερωτικό" κίνημα στην Παλαιστίνη το 19ο αιώνα από Εβραίους της διασποράς, με εμφανή στόχο την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ.
Αν μείνουμε στην πρώτη επίσημη εμφάνισή του ως εθνικιστικό - απελευθερωτικό κίνημα δηλαδή, τότε εύκολα θα μπορούσαμε να τον θεωρήσουμε σαν μια "φυσική αντίδραση" στον αντισημιτισμό που είχε ήδη κάνει την εμφάνισή του και που τελικά ήταν και είναι το ισχυρότερο άλλοθι της ύπαρξης του Ιουδαϊκού ιμπεριαλισμού όπως και αν αυτός εκφράζεται.

Όμως ο σιωνισμός δεν είναι ένα εθνικιστικό "κίνημα" όπως ήθελαν κάποιοι να τον εμφανίσουν αλλά ο βασικός ιδεολογικός πυλώνας ενός ιμπεριαλισμού που ειδικά σήμερα δείχνει να έχει πολλές πηγές.

Οι βασικοί εκφραστές αυτού του "σιωνιστικού κινήματος" ήταν και είναι κατά "σύμπτωση" οι πιό ισχυροί του παγκόσμιου κεφαλαίου και αναμφίβολα ήταν και είναι εκείνοι που στήριξαν το καπιταλιστικό σύστημα και τις δήθεν μετεξελίξεις του. Ωστόσο ανέκαθεν οι στόχοι τους υπερέβαιναν ακόμα και εκείνους που έθετε η οικονομική ολιγαρχία και το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.
"Ο έχων νουν νοείν νοείτω".

"Χρειαζόμαστε μια παγκόσμια κυβερνηση γρήγορα"

Αυτά τα λόγια όπως όλοι πλέον ξέρουν, βγήκαν από το στόμα του τέως πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, εκείνου δηλαδή του δωσίλογου κυβερνήτη που πρώτος από όλους παρέδωσε τη χώρα του (όχι την πραγματική αλλά εκείνη που αναγράφεται στο διαβατήριό του) στα νύχια της παγκόσμια σιωνιστικογεννούς τραπεζοπιστωτικής εξουσίας, σε αυτούς δηλαδή που εκπροσωπούνται απο την Ε.Ε , το ΔΝΤ, την Τρόϊκα, την Παγκόσμια Τράπεζα, τις "αγορές" (Goldman Sachs, Moodys etc), to NATO, τις ΗΠΑ κ.α.
Δεν ήταν βέβαια ένας πρωτότυπος στοχασμός που έκανε ένας εκ των "αρίστων" της Νέας Τάξης Πραγμάτων, ούτε φυσικά η κατάληξη μιας συμπυκνωμένης σοφίας που προήλθε απο ένα λαμπρό μυαλό. Με λίγα λόγια η φράση "We need a global governance fast" δεν βγήκε από το στόμα μιας μεγάλης προσωπικότητας της πολιτικής ή της οικονομίας, αλλά από κάποιον που κατά κοινή ομολογία και πέραν πάσης αμφισβήτησης θεωρείτο και θεωρείται ο ελάχιστος εκ των μετριοτήτων που εμφανίστηκαν στην νεώτερη ιστορία της Ελλάδας.

Αυτός λοιπόν που από έναν υπνοβάτη λαό θεωρήθηκε ως η τελευταία ευκαιρία της Ελλάδας να γίνει "ευρωσοσιαλιστικός παράδεισος", και που γρήγορα αποδείχθηκε ότι ήταν ένας μειωμένης αντίληψης και ανύπαρκτης εθνικής συνείδησης δωσίλογος, δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να επαναλάβει ως προειδοποίηση ή ως τελεσίγραφο στον ελληνικό λαό εκείνο που του είχαν υπαγορεύσει στα ταχύρυθμα σχολεία της Μπίλντεπεργκ, και της Σχολής του Σικάγο οι σιωνιστές εντολείς του.
Το τι ακολούθησε μετά, όλοι πλέον το γνωρίζουμε και το βιώνουμε με τον σκληρότερο μάλιστα τρόπο.
Μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, ύφεση, ανεργία, οικονομική εξαθλίωση, δανειακές συμβάσεις, εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας και ένα κλίμα κατοχής και τρομοκρατίας με φόντο πάντα την σκιά μιας "παγκόσμιας κυβέρνησης" που για άγνωστους σε μας λόγους περιέργως θεωρείται, από όλους τους "μεγάλους" και τους "σοφούς" της γης ως μοναδική...λύση σε όσα δημιούργησε η "οικονομική κρίση" στην Αμερική, μετά στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και τελικά σε όλο τον κόσμο, μια "κρίση" που ας μην το ξεχνάμε οι ίδιοι κατασκεύασαν.

Το 1991 ο Δαβίδ Ροκφέλερ γνωστός πατριάρχης του καπιταλισμού, του Σιωνιστικού ιμπεριαλισμού και εταίρος στην Trlilateral comission, στην οποία μετείχε και ο δικός μας τέως δοτός πρωθυπουργός Παπαδήμιος, έλεγε στα πλαίσια της ετήσιας συνάντησης των αρίστων της Μπίλντεμπεργκ:
"...O κόσμος σήμερα είναι πιο σύνθετος και προετοιμασμένος να δεχθεί μια παγκόσμια κυβέρνηση. Η υπερεθνική κυριαρχία μιας πνευματικής ελίτ και των παγκόσμιων τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμητέα σε σχέση με τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό που υφίστατο μέχρι τώρα".

Και ο έτερος σιωνιστής που όλως τυχαίως ήταν και εκείνος εκπρόσωπος του CFR δήλωνε με τον γνωστό κυνισμό του παγκόσμιου επικυρίαρχου:
"Θα έχουμε μια παγκόσμια κυβέρνηση, είτε σας αρέσει είτε όχι. Το μόνο ζήτημα θα είναι να ξέρουμε αν θα προκύψει από κατάκτηση ή από συγκατάθεση".

Και φτάνουμε στο σήμερα όπου λίγο πρίν το τελικό χτύπημα και την οριστική ήττα, ο βραβευμένος με νόμπελ ειρήνης, το ιδρυτικό στέλεχος της παραστρατιωτικής - τρομοκρατικής οργάνωσης Χαγκάνα που κατέσφαξε χιλιάδες αθώους Παλαιστίνιους στην διάρκεια του "απελευθερωτικού" αγώνα των Εβραίων της διασποράς, ο στρατηγός και πρωθυπουργός του Ισραήλ και ιστορικό στέλεχος του Σιωνιστικού ιμπεριαλισμού, Σιμόν Πέρες, επανέλαβε με το θράσος του προβατόσχημου επικυρίαρχου την ανάγκη επιβολής μιας παγκόσμιας κυβέρνησης.Μιας κυβέρνησης που κανείς τους δεν λέει πως θα προκύψει, ποιοί θα μετέχουν και πως θα κυβερνά.

Ας μην γελιόμαστε όλοι αυτοί που εδώ και τρία χρόνια έχουν γίνει φανατικοί ιεραπόστολοι της παγκόσμιας κυβέρνησης ή διακυβέρνησης (κατά περιπτώσεις) δεν περιγράφουν τίποτε άλλο παρά μία παγκόσμια τυραννία την οποία μας παρουσιάζουν σαν κυρίαρχο καταλύτη της παγκόσμιας εξέλιξης ή σαν μαγικό αντίδοτο δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν (στα αρχαία ελληνικά σημαίνει την πνευματική νόσο) τις οποίες φυσικά δημιούργησαν οι ίδιοι.

Ο Βενιζέλος επειδή ίδρωσε να κερδίσει την... εκτίμηση των εντολοδόχων του προκατόχου του στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, έπρεπε ως γνήσιος "διάκονος" να επαναλάβει αυτά που λίγο πριν είχε δηλώσει ο αρχιερέας του σιωνισμού Πέρες ελπίζοντας φυσικά σε μία εκ των "άνω" προαγωγή.

Είτε αρέσει σε μερικούς, είτε όχι αυτά όλα είναι στοιχεία της πραγματικότητας και όχι μιας "ευφάνταστης συνωμοσιολογίας" και πέραν του ότι θα χρησιμοποιηθούν κατάλληλα από τους γνωστούς μαγαριστές της νενοναζιστικής- νεοπαγανιστικής παράταξης, αποτελούν ικανούς λόγους για πραγματικό εθνικό συναγερμό.

Επί της ουσίας οι ξένοι επικυρίαρχοι και οι ντόπιοι εντολείς τους εντός και εκτός της κυβερνητικής κοινοπραξίας, δείχνουν ότι έχουν σκοπό να βάλουν την "τελευταία πινελιά" στον χάρτη της "δουλοπαροικίας- Ελλάς".

Είναι όχι μόνο ιστορική ευθύνη, αλλά και επιλογή επιβίωσης η μαζική αντίσταση των Ελλήνων στα σχέδια του σιωνισμού και των καπιταλιστικών θυγατρικών του εταιρειών και οργανώσεων.

Ή θα αντισταθούμε ή θα καταλήξουμε δουλοπάροικοι στο ίδιο μας το σπίτι.


«Όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές πρέπει να καταλάβουν τις περίπλοκες συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή και καλό θα ήταν τα όποια βήματα να γίνουν συντονισμένα. Άλλωστε, υπάρχουν κανάλια επικοινωνίας ανάμεσα σε Αθήνα και Άγκυρα... Οι ανακαλύψεις ενεργειακών πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο υπερβαίνουν τις άμεσα εμπλεκόμενες χώρες όπως την Κύπρο, το Ισραήλ και ενδεχομένως αργότερα και την Ελλάδα... Θα είναι κρίμα οι χώρες της περιοχής να στερηθούν τα οφέλη των ανακαλύψεων».

Με αυτά τα λόγια, ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Φίλιπ Γκόρντον, απάντησε στην ξαφνική «πρεμούρα» που επέδειξαν ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας στην ΚΟ της ΝΔ (κάτι έπρεπε να πει) και κάποιοι άλλοι (που έδειξαν να «βιάζονται») για το θέμα της ανακήρυξης της ΑΟΖ. Με λίγα λόγια, τους είπε όχι μονομερή ανακήρυξη χωρίς «διάλογο» με την Τουρκία (και φυσικά με «παραχωρήσεις» προς αυτήν). Υπενθυμίζουμε εδώ πως η ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, περιλαμβάνεται στο κείμενο αρχών της κυβέρνησης συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ. Τελικά, δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ σε αυτό το κείμενο που θα τηρηθεί... Σημειώνουμε εδώ ότι ο Αμερικανός αξιωματούχος συναντήθηκε με τον ΥΠΕΞ Δημήτρη Αβραμόπουλο, τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Φώτη Κουβέλη. Και αφού «έδωσε γραμμή», αποχώρησε. Έτσι απλά...

Είχε προηγηθεί η επίσκεψη του τρωθέντος εκ του σκανδάλου Λεβίνσκι, τέως Προέδρου των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον. Ο επαγγελματίας πλέον Αμερικανός λομπίστας, τους είδε όλους: Σαμαρά, Αβραμόπουλο, Παναγιωτόπουλο, Χατζηδάκη, Στουρνάρα, μεταξύ άλλων. Άντε να κουνηθούνε τώρα. Η πρόφαση: η δημιουργία ενός ελληνοαμερικανικού fund, που θα κάνει επενδύσεις στη χώρα μας. Βρήκαν τη φάκα με το τυρί... Αλλά, εδώ παίζει αμερικανο-εβραϊκό ή εβραιο-αμερικανικό, πείτε το όπως θέλετε, ενδιαφέρον για τα πετρέλαιά μας. Και άλλη μια απόπειρα να «τονιστεί» προς την Αθήνα ότι στο θέμα των πετρελαίων στο Αιγαίο, «πρέπει» να κρατηθούν οι Ρώσοι έξω από το παιχνίδι.

Για αυτούς που δεν θυμούνται, θα θυμίσουμε απλά το εξής: το 1999, ο τότε Πρόεδρος Μπιλ Κλίντον στήριξε με νύχια και με δόντια την αγορά της Mobil από την Exxon, παρά την ανησυχία πολλών για τη δημιουργία μονοπωλίου. Και φυσικά, δημιουργήθηκε ένας γίγαντας, ο οποίος με την άνοδο των τιμών του πετρελαίου, δεν έχει σταματήσει να θησαυρίζει (όπως και τα υψηλόβαθμα στελέχη του, που χρησιμοποιούν ανθρώπους όπως ο Κλίντον για να κάνουν τη δουλειά τους). Επίσης, για να καταλάβετε το γενικότερο διακύβευμα και γιατί μας κουβαλήθηκε αυτός εδώ, θα σας πούμε απλά ότι μόνο το 2011, ο Μπιλ Κλίντον κέρδισε από ομιλίες του 13.400.000 δολάρια, πετυχαίνοντας αύξηση των εσόδων του κατά 25% μέσα σε ένα χρόνο. Από τότε που εγκατέλειψε το Λευκό Οίκο, έχει κερδίσει 89.000.000 δολάρια από πληρωμένες ομιλίες.



netakias

Αυγουστος... περιμένοντας την... "δόση" μου

Υπεγράφει ή δεν Υπεγράφει δανειακή...;

Θα βάλω Mega ψηφιακό....

....ήταν ο Μήτσος καλό παιδί;

Δεν υπάρχουν λεφτά για Φάρμακα, δεν υπάρχουν λεφτά στα Ταμεία, δεν υπάρχουν λεφτά στα Νοσοκομεία, δεν υπάρχουν λεφτά στα Πανεπιστήμια...

κι όλοι περιμένουν την...επόμενη δόση...που θα μας δώσουν...αν πάρουμε τα 11δις € μέτρα, από τον μ#λ#κ# τον Μήτσο....

Πέτυχε όμως το PSI....
Επίθεση με βόμβα σε στρατιωτικό όχημα στην Σμύρνη

Επίθεση με νάρκη έγινε σε όχημα που μετέφερε στρατιωτικό προσωπικό κοντά στην ναυτική βάση της Φώκαιας στην Σμύρνη, σε δρόμο που παλιότερα ήταν μόνο για στρατιωτικά οχήματα, αλλά τώρα είναι και για πολίτες. Οκτώ λεπτά μετά από την πρώτη έκρηξη συνέβη και δεύτερη. Ένας στρατιώτης έγινε σκοτώθηκε και 11 τραυματίστηκαν. Το όνομα του στρατιώτη ήταν Οζκάν Ατεσλί. Οιτραυματίες μεταφέρθηκαν με φορεία σε ασθενοφόρα, ενώ έπαιρναν τηλέφωνο ναενημερώσουν τους συγγενείς τους πως είναι καλά.

Η επίθεση συνέβη χθες στις 8.00, επί της οδού Ντεγιρμενλίκ στη περιοχή της Φώκαιας. Το όχημα που έχει δυνατότητα μεταφοράς 24 ατόμων κινούνταν σε δρόμο που μέχρι τις 5/4 ήταν κλειστός για πολιτικά οχήματα, αλλά μετά άνοιξε και για χρήση από πολίτες.
Η βόμβα τοποθετήθηκε σε απόσταση 1,5 χλμ από την βάση στο αριστερό μέρος του δρόμου και εξερράγη με τηλεκοντρόλ. Από την μεγάλης ισχύος έκρηξη προκλήθηκε ζημιά στο στρατιωτικό όχημα και τραυματίστηκαν άτομα.

Την ώρα που κατευθυνόταν στην περιοχή στρατός, αστυνομία και πυροσβεστική για να βοηθήσουν κι ενώ είχαν περάσει 8 λεπτά από την πρώτη έκρηξη, συνέβη και δεύτερη έκρηξη την ώρα που σε απόσταση 20-30 μέτρων από το όχημα πλησίαζε όχημα της πυροσβεστικής του δήμου Σμύρνης. Τα τζάμια του έσπασαν, ενώ η καμπίνα του χτυπήθηκε από θραύσματα. Από την έκρηξη δεν τραυματίστηκαν πυροσβέστες.

Μετά από αυτό οι στρατιώτες άρχισαν να πυροβολούν προς τα δέντρα και υπήρξε η εντύπωση πως υπήρξε ένοπλη σύγκρουση, αλλά εντέλει δεν υπήρξε ανταπόδοση πυρών. Στην περιοχή μεταφέρθηκαν πολλά ασθενοφόρα και στρατιώτες.

Bίντεο από την δεύτερη έκρηξη:



Εφ. Χουριέτ 9/8/2012


Σχόλιο: Πρόκειται για εντυπωσιακό χτύπημα κοντά σε ένα απότα μεγαλύτερα τουριστικά θέρετρα της χώρας και εν μέσω τουριστικής περιόδου μεπροφανή διπλή σκοπιμότητα. Και την πρόκληση οικονομικής ζημιάς και να περάσουντο μήνυμα ότι ο διαχωρισμός ανάμεσα σε εμπόλεμες και "ασφαλείς περιοχές" μπορεί να καταστεί ασαφής… Δηλαδή να περάσουν το μύνημα πως "ΚΑΙ εκεί μπορούμε να χτυπήσουμε". Το ΡΚΚ δυναμώνει και μαζί και τα αδιέξοδα της πολιτικής του Ερντογάν.



Ο Γενικός Διευθυντής της Τράπεζας δήλωσε πως η Βοσνία θα είναι το κέντρο της Ziraat στα Βαλκάνια

Η Βοσνία γίνεται το κέντρο της Τράπεζας Ziraat στα Βαλκάνια. Ο Γενικός Διευθυντής της Τράπεζας Ziraat και πρόεδρος της Ένωσης Τραπεζώντης Τουρκίας (TBB) Χουσείν Αϊντίν δήλωσε ότι η Τράπεζα Ziraat που δραστηριοποιείται με 21 υποκαταστήματα στη Βοσνία, θα ανοίξει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα 14 νέα υποκαταστήματα!!!

Ο Aϊντίν, αφού ανέφερε πως τα νέα υποκαταστήματα της τράπεζας θα εγκαινιαστούν στοΚόσοβο, το Μαυροβούνιο και στις περιοχές στην Βοσνία όπου πυκνοκατοικούνται από Σέρβους και Κροάτες, είπε:
«Η Τράπεζα μας στη Βοσνία θα είναι το διοικητικό κέντρο των επενδύσεων που θα πραγματοποιήσουμε στα Βαλκάνια».

Ο πρόεδρος της Ένωσης Τραπεζών της Τουρκίας, σημειώνοντας ότι η Τράπεζα Ziraat, που είναι μια από τις μεγαλύτερες τουρκικές τράπεζες, δεν δραστηριοποιείται μόνο στην Τουρκία, τόνισε πως έχει 78 σημεία σε 17 χώρες εκ των οποίων μία είναι και ηΒοσνία.

Η τράπεζα Ziaraat σχεδιάστηκε να αποτελέσει την αιχμή του δόρατος της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας στην περιοχή του Ανατολικού Αιγαίου, της Θράκης και σχεδόν σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων. Ακολουθώντας σταθερά την επιθετική αυτή πολιτική η Άγκυρα ευελπιστεί πως θα μπορέσει να δημιουργήσει οικονομικές σχέσεις και δεσμούς με συγκεκριμένους κύκλους μουσουλμάνων, οι οποίοι θα αποτελούν τον πρώτο εξωτερικό κύκλο γενικότερων δραστηριοτήτων, που σκοπό θα έχουν την δημιουργία τουρκόφρονων θυλάκων, βοηθώντας έτσι στην δημιουργία μίας ισχυρής Τουρκίας μέσα στα Βαλκάνια...

Πάνω σε αυτό ακριβώς το "μοτίβο" τρία μέλη της τουρκικής κοινότητας εξελέγησαν στο Προεδρικό Συμβουλευτικό Συμβούλιο Κοινοτήτων στο Κόσοβο το οποίο συστάθηκε για τις εθνοτικέςομάδες στην χώρα.

Η Πρόεδρος Ατιφέτε Γιαχιάγκα διόρισε τα μέλη του συμβουλίουπου συγκροτήθηκε το 2009 στο πλαίσιο του συντάγματος ύστερα από τις εκλογές που διεξήχθησαν για την ανάδειξη της νέας σύνθεσης.

Στο συμβούλιο που απαρτίζεται από εκπροσώπους των διαφόρων εθνοτικών ομάδων βρίσκονται ο ακαδημαϊκός και δημοσιογράφος δρ. Τανέρ Γκιουτσλουτούρκ, ο συντάκτης του ραδιοφωνικού σταθμού του Κοσόβου και δημοσιογράφος Γκιουνέρ Σαμπάν και η ποιήτρια Ρεζάν Ζμπόρτσα.

Ο κος Γκιουτσλουτούρκ που διορίστηκε ως μέλος του συμβουλίου εξέφρασε την ικανοποίηση του που επιλέχθηκε σε ένα τόσο σημαντικό καθήκον, υπογραμμίζοντας ότι θα ψάξει λύσεις στα προβλήματα της τουρκικής κοινότητας.

Ο δημοσιογράφος Γκιουνέρ Σαμπάν από την πλευρά του είπε ότιη τουρκική κοινότητα έχει προβλήματα σε κάθε πεδίο και πως θα εργαστεί για την επίλυση τους.

Ενώ η ποιήτρια Ρεζάν Ζμπόρτσα είπε ότι νιώθει υπερήφανη που εξελέγη σε ένα τέτοιο καθήκον και πως κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της θα συνεργαστεί για την τακτοποίηση των θεμάτων της τουρκικής κοινότητας.

Η Τουρκία, λοιπόν, εξαπλώνεται στα Βαλκάνια, μέσω των ΜΜΕ, του πολιτισμού και των επιστημών!!! Οι σχεδιαστές της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής γνωρίζουν πολύ καλά πως μία "έξοδος" της Τουρκίας στον πολύ ευαίσθητο χώρο των Βαλκανίων, πρέπει να γίνει με ιδιαίτερη προσοχή, αφού σε αντίθετη περίπτωση μία ξαφνική ένταση θα δημιουργήσει ζημία αρκετών χρόνων για μία επανάληψη απόπειρας εισόδου της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην περιοχή.


Πληροφορίες από TRT και Tουρκικά Νέα


Το σενάριο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ δεν κάνει διακοπές. Εμφανίζεται πιο επίμονο από ποτέ. Ο τύπος προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα τι είναι προτιμότερο: έξοδος από το ευρώ ή νέο κούρεμα;

«Αργός ή γρήγορος θάνατος»; επιγράφεται άρθρο της Frankfurter Rundschau για το τι μέλει γενέσθαι στην Ελλάδα: «Χρέη και μέτρα λιτότητας δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια στην Ελλάδα. Η μια κακή είδηση διαδέχεται την άλλη. Γερμανοί πολιτικοί ζητούν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ χαρακτηρίζει το ενδεχόμενο αποχώρησης ‘διαχειρίσιμο’. Η πίεση προς την Αθήνα αυξάνεται. Χρειάζεται η Ελλάδα ένα νέο κούρεμα ή μήπως θα πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ»;

Για τις επιπτώσεις ενδεχόμενης εξόδου η εφημερίδα σημειώνει: «Μεγαλύτερη ύφεση καθώς και χρεοκοπία των τραπεζών και του κράτους. Τα πλεονεκτήματα της υποτίμησης του νέου νομίσματος και η όποια αύξηση στις εξαγωγές θα εξανεμιστούν, μιας και η βιομηχανική παραγωγή της χώρας είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Είναι ωστόσο δύσκολο να πει κανείς τι θα είχε εν τέλει μεγαλύτερες επιπτώσεις: η έξοδος από το ευρώ ή η αυστηρή πολιτική λιτότητας. ’Η Ελλάδα έχει να επιλέξει μεταξύ ενός αργού ή ενός γρήγορου θανάτου’, λέει ο επικεφαλής της επενδυτικής τράπεζας Natixis, Πάτρικ Αρτους».

Ζήτημα χρόνου ένα δεύτερο κούρεμα;

Όπως ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor´s έτσι και ο οίκος Moody´s εμφανίζεται πεπεισμένος ότι το ελληνικό ζήτημα θα συνεχίσει να μας απασχολεί, επισημαίνει η αυστριακή εφημερίδα Die Presse. Σε νέα έκθεσή της η Moody´s προειδοποιεί ότι μετά το κούρεμα η Ελλάδα ενδεχομένως να χρειαστεί και δεύτερο. Εξετάστηκαν 30 διαγραφές χρέους από το 1997 μέχρι σήμερα. Σε περισσότερο από το 33% των περιπτώσεων ένα δεύτερο κούρεμα κρίθηκε αναγκαίο επειδή το όφελος από την ανταλλαγή ομολόγων στο πρώτο κούρεμα ήταν μικρό σε σχέση με το συνολικό χρέος. Και έτσι ήρθε αναγκαστικά το δεύτερο κούρεμα με τη συμμετοχή του ιδιωτικού και του λεγόμενου δημόσιου τομέα.

Το ποσοστό του ελληνικού χρέους που βρίσκεται στην κατοχή του δημόσιου τομέα ανέρχεται στο 73%, δηλαδή σε περίπου 194 δισ. ευρώ. Μια νέα διαγραφή θα είχε άμεση επιρροή στο ποσοστό αυτό. Σε ένα δεύτερο κούρεμα θα αναιρούνταν στην ουσία οι διαφορές μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, εκτιμά στη μελέτη της η Moodys.

(Deutsche Welle)


Ενώ η συγκυβέρνηση της «τριανδρίας» βρίσκεται εν όψει ενός νέου τσουνάμι από υφεσιακά και αντιλαϊκά μέτρα, η διεθνής συζήτηση για τη χώρα μας έχει πλέ­ον εκτροχιαστεί προς τη βεβαιότητα μιας νέ­ας ελεγχόμενης χρεοκοπίας, με φόβους ότι θα εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτη, ενώ και η εν­δεχόμενη έξοδος από την ευρωζώνη «απαλύνεται» ως προς τις συνέπειές της για το ευρωσύστημα και μάλιστα από τα πιο επίσημα χείλη.

Είναι εντυπωσιακή η συνέντευξη που πα­ραχώρησε στη γερμανική τηλεόραση ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος υποστήριξε ότι:

Η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώ­νη, παρ’ ότι ανεπιθύμητη, θα ήταν «διαχειρίσιμη»: «Με βάση τις σημερινές προοπτικές, μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν διαχειρίσιμη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εί­ναι επιθυμητή, επειδή θα υπήρχαν σημαντι­κοί κίνδυνοι ιδιαίτερα για τον απλό κόσμο στην Ελλάδα».

Η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη «αποκλείεται, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του φθινοπώρου, αλλά και ύστερα από αυ­τό». Το τέλος του φθινοπώρου είναι κάποιο... ορόσημο; Ίσως...

Φυσικά κανείς δεν μπορεί σήμερα να δι­ατυπώσει ασφαλή πρόβλεψη στο ζήτημα της παραμονής ή της εξόδου από το ευρώ. Μπορεί όμως να διακρί­νει ότι τόσο η Γερμανία όσο και το ΔΝΤ έχουν μπει σε διαδικασία ανα­ζήτησης του μοντέλου για την επόμενη ελεγχόμενη χρεοκοπία (αναδιάρθρωση χρέ­ους) ύστερα από το φοβερό εκείνο PSI των Παπαδήμου, Βενιζέλου και Σαμαρά, το οποίο επιτάχυνε την πορεία μας προς τη σημερινή δρα­ματική κατάσταση.

Το σχέδιο του ΔΝΤ

Σύμφωνα με δημο­σίευμα της αμερικανι­κής εφημερίδας «WΙΙ Street Journal», το οποίο δεν διαψεύστηκε από το ΔΝΤ, το ταμείο σπρώχνει προς νέα αναδιάρθρω­ση του ελληνικού χρέ­ους, κρίνοντας ότι σή­μερα δεν είναι βιώσιμο και συνεπώς είναι αδύνατον να συνεχιστεί η εκταμίευση πόρων για την Ελλάδα. Αυτήν τη φορά όμως θα πρέπει να «κουρευτούν» τα δάνεια που βρίσκονται στα χέρια του «επίση­μου τομέα» με εξαίρεση τα δάνεια του ίδι­ου του ΔΝΤ. Κοινώς, το κόστος να επιβαρύνει την ευρωζώνη.

Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, κατά το δη­μοσίευμα, με τρεις τρόπους: με άμεση διαγραφή χρέους εκ μέρους των δανειστών της χώρας, με μείωση των επιτοκίων ή με κόστος του ευρωπαϊκού μηχανισμού EFSF, ο οποίος θα επιβαρυνθεί τα 50 δισ. για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, ώστε να μην προστεθούν στο δημόσιο χρέος της Ελλάδας. Στόχος είναι ένα χρέος 100% επί του ελληνικού ΑΕΠ - μετά την αποπληρωμή προς ΔΝΤ φυσικά.

Το γερμανικό σχέδιο

Από την πλευρά της η Γερμανία, η οποία, όπως και άλλες χώρες, δεν θέλει ούτε να ακούσει για επιβάρυνση των επίσημων πι­στωτών - και της ίδιας -, επεξεργάζεται τη δική της εκδοχή ελεγχόμενης πτώχευσης εντός του ευρώ, όπως ανέφερε δημοσίευμα της έγκυρης ιστοσελίδας Euro2day, τη Δευ­τέρα, επικαλούμενο «αξιόπιστη πηγή της ευ­ρωζώνης».

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι «το γερμανικό υπουργείο Οικονομι­κών ετοιμάζεται, πλέον, για την άμεση εφαρμογή του ESM, μέχρι το τέλος Σεπτεμ­βρίου, εξέλιξη που θα επι­τρέψει την ελεγχόμενη πτώ­χευση της Ελλάδας, δηλαδή μια νέα αναδιάρθρωση του χρέ­ους εντός του ευρώ, όπως προβλέπει ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης». Όπως μάλιστα αναφέρει ο συγκεκρι­μένος αξιωματούχος της ευρωζώνης στην ιστοσελίδα, «το σενάριο αυτό καταρτίστη­κε την άνοιξη ως μία από τις υποθέσεις εργασίας, όμως δυστυχώς αυτήν τη στιγμή ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και οι συνεργάτες του το θεωρούν τη μόνη αξιόπιστη λύση».

Όλοι λοιπόν κάνουν ασκή­σεις προετοιμασίας για εξε­λίξεις στο ελληνικό μέτωπο. Όλοι, εκτός από την ελληνική κυ­βέρνηση...

Πηγή



Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η απόφαση Σαμαρά – εάν δεν ανακληθεί – να μην μιλήσει, κατά την επίσκεψή του στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο, ούτε στους παραγωγικούς φορείς ούτε στους δημοσιογράφους δεν είναι ούτε σωστή ούτε λάθος. Είναι απλώς η πιο κραυγαλέα απόδειξη αυτού που επί χρόνια πλέον ισχυριζόμαστε: στο βάθος των μνημονίων δεν υπάρχει ούτε καν επίφαση ανάπτυξης. Διότι αυτό σηματοδοτούσε παραδοσιακά η επίσκεψη των πρωθυπουργών στη ΔΕΘ: τις – υπαρκτές ή προσχηματικές – προοπτικές ανάπτυξης.

Μπορεί τα μέσα ενημέρωσης να ανακάτευαν πάντοτε την πολιτική σούπα, αλλά το περιεχόμενο και η σημασία της παρουσίας όλων των πολιτικών ηγεσιών στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης, ήταν η παρουσίαση οικονομικών προτάσεων στους παραγωγικούς φορείς αλλά και στο σύνολο του ελληνικού λαού.

Τα τελευταία χρόνια αυτή η σηματοδότηση έχανε ραγδαία σε σημασία εξ αιτίας της κρίσης, αλλά και της διαχείρισής της από την ελληνική οικονομική ελίτ, το σύστημα πολιτικής εξουσίας και τους εκπροσώπους των δανειστών. Η διαρροή αυτή λοιπόν, για την απόφαση Σαμαρά, έχει διπλή σημασία, διότι αναγγέλλει και επισημοποιεί δύο ταυτόχρονους θανάτους.

Ο θάνατος της οικονομίας

Υποθέτω ότι δεν χρειάζονται πολλές επεξηγήσεις για τα όσα ήδη ζούμε. Είναι όμως σημαντική η επιλογή του πρωθυπουργού να «δραπετεύσει» από τη ΔΕΘ χωρίς να εκτεθεί – έτσι είναι, αν έτσι νομίζει – διότι στήριξε την αντιπολίτευσή του, αλλά και τον προεκλογικό του λόγο, σε μια υπόσχεση: στην έξοδο της Ελλάδας από την κρίση μέσω της ανάπτυξης.

Στην ανάπτυξη υποτίθεται ότι αποσκοπούν οι περίφημες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», τις οποίες επέβαλε η τρόικα και αποδέχεται να εφαρμόσει, με παιδαριώδεις θεατρικές «αντιρρήσεις», η τριανδρία της συγκυβέρνησης. Όμως φέρνουν την καταστροφή – κι αυτό κανείς πια δεν μπορεί να το αμφισβητήσει χωρίς να τον πάρουν με τις πέτρες.

Οι ίδιες αυτές μεταρρυθμίσεις υποτίθεται ότι αποσκοπούν και σε κάτι άλλο: στη διασφάλιση της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών ή – έστω – στη μετάδοση του πολιτικού μηνύματος ότι η Ελλάδα αποδέχεται το «ευρωπαϊκό» πλαίσιο και, συνεπώς, αξίζει καλύτερης μεταχείρισης από τους «εταίρους» της.

Ούτε ο ένας στόχος επιτυγχάνεται όμως ούτε ο άλλος. Στη συγκυβέρνηση το γνωρίζουν – όπως γνωρίζουν ότι η ψευδαίσθηση της πολιτικής αβρότητας εκ μέρους των δανειστών έχει ήδη διαψευστεί και ότι ο βίος αυτής της κυβέρνησης, εξ αιτίας της υπακοής της, θα είναι εξαιρετικά βραχύς. Με ερώτημα για την έκταση της καταστροφής που θα αφήσει πίσω της.

Θα μπορούσε ο Σαμαράς να πει κάτι που να αναιρεί, έστω και στο ελάχιστο, αυτές τις διαπιστώσεις ή που να προσφέρει μια – έστω αμυδρή – ελπίδα σε όσους από τον Σεπτέμβριο θα κληθούν να πληρώσουν με βαρύτατο προσωπικό και εθνικό κόστος της επιλογές της τρόικας εξωτερικού και της τρόικας εσωτερικού; Ούτε κατά διάνοια. Ευλόγως λοιπόν προτιμά να κρυφτεί – και να σιωπήσει...

Άλλωστε, ακόμη και αν αναιρέσει την απόφασή του αυτήν, τι ακριβώς θα πει; Τι μπορεί να πει χωρίς να προκαλέσει την ειρωνεία ή την οργή; Εκείνες ακριβώς θα είναι οι μέρες ανακοίνωσης ή έναρξης εφαρμογής των μέτρων...

Ο θάνατος της πολιτικής

Όταν όμως μια οικονομία πεθαίνει, τότε και το σύστημα πολιτικής εξουσίας που ευθύνεται γι’ αυτόν ακολουθεί, κατά κανόνα, την ίδια μοίρα – τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικών σχηματισμών και προσώπων. Η πολιτική κατάληξη του Γιώργου Παπανδρέου και των θαυμαστών, υποστηρικτών, συνεργατών και... «κηπουρών» του είναι απλώς ενδεικτική.

Στην περίπτωση της σημερινής Ελλάδας τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα για τις πολιτικές ηγεσίες για έναν ακόμη λόγο: επειδή έχουν παραδοθεί, άνευ όρων, στις απαιτήσεις των δανειστών. Η πραγματική εξουσία δεν ασκείται πλέον από το πολιτικό προσωπικό της χώρας, αλλά από τους εκπροσώπους της διεθνούς των τοκογλύφων.

Αυτοί δανείζουν τα λεφτά που διασφαλίζουν την πληρωμή των οφειλών προς τους ίδιους.

Αυτοί αποφασίζουν την εφαρμοστέα πολιτική.

Αυτοί αποφάσισαν – όπως ακριβώς έπραξαν και στη γειτονική μας Ιταλία – να διώξουν κλοτσηδόν τον... πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς από την πρωθυπουργία της χώρας εγκαθιστώντας έναν τραπεζίτη στη θέση του για να εφαρμόσουν την πρώτη από μια σειρά ελεγχόμενων χρεοκοπιών που θα «απαιτηθούν» για να γίνει «βιώσιμο» το ανεξέλεγκτο ελληνικό χρέος.

Αυτοί ήδη σχεδιάζουν και θα αποφασίσουν τη δεύτερη κατά σειρά ελεγχόμενη – ή μήπως ανεξέλεγκτη; – ελληνική χρεοκοπία, σε διάστημα μικρότερο του έτους, καθώς η πρώτη ήταν, φυσικά, παράγοντας επιδείνωσης του χρέους και της οικονομίας.

Αυτοί παρενέβησαν στις προηγούμενες εκλογές, κατά τον πιο «άκομψο» και «αγενή» τρόπο, για να υποδείξουν ποια πολιτική ηγεσία είναι «κατάλληλη» για την Ελλάδα και οι ίδιοι συνεχίζουν να παρεμβαίνουν υποδεικνύοντας διεθνώς ποιοι είναι οι «επικίνδυνοι» (για ποιους;) πολιτικοί ηγέτες.

Αυτοί λοιπόν σκέπτονται, αποφασίζουν και ρυθμίζουν κάθε είδους πολιτική απόφαση μετατρέποντας σε κακόγουστο αστείο κάθε «διαπραγματευτικό» πρόσχημα. Και οι ίδιοι μετατρέπουν τις ελληνικές πολιτικές ηγεσίες σε αθύρματα των «χαμηλόβαθμων υπαλλήλων» τους. Κοινώς, των... «φούφουτων» που κυβερνούν πραγματικά την Ελλάδα.

Η κατάντια, άλλωστε, της εξαγγελίας των τριών κομμάτων περί «επαναδιαπραγμάτευσης» είναι ενδεικτική, αφού μετατράπηκε εν μια νυκτί σε πλήρη υποταγή. Όσο ενδεικτική είναι η καταγγελία (και η τεκμηρίωση του καταστροφικού αποτελέσματος), από τους συγκυβερνώντες εταίρους του πρωθυπουργού, των μέτρων που οι ίδιοι, με την ουρά στα σκέλια, θα πρέπει να συνυπογράψουν.

Όταν μια χώρα δεν αποφασίζει για τον εαυτό της – έστω σε συνεργασία με τους κατά καιρούς εταίρους της, έστω ετεροβαρώς λόγω της διαφοράς ισχύος – τότε είναι πολιτικά νεκρή. Και ο οικονομικός θάνατος είναι ένα μόνο – έστω και το πιο βαρύ σε αυτή τη φάση – από τα δραματικά αποτελέσματα της οικειοθελούς παραίτησης ενός πολιτικού συστήματος από την εθνική κυριαρχία.

Δυστυχώς τα χειρότερα έπονται – και θα είναι πολύ χειρότερα από όσο μπορούμε σήμερα να συνειδητοποιήσουμε. Εκτός αν υπάρξει μια εξωφρενικά διαφορετική αλλαγή πορείας, η οποία δεν διαφαίνεται στον σκοτεινό ορίζοντα της Ελλάδας...

ΥΓ.: Το κείμενο αυτό εικονίζει ο πίνακας του Ευγένιου Ντελακρουά «Ο θάνατος του Σαρδανάπαλου».





Τελικά, ποιο είναι το ακριβές ποσό το οποίο ψάχνει να «κλείσει» η κυβέρνηση με την τρόικα, κανείς δεν γνωρίζει. Την περασμένη Κυριακή, αμέσως μετά την τελευταία συνάντηση που είχαν οι επικεφαλής της τριμερούς με τον υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, πέρα από το πολύ καλό κλίμα που υπήρξε στις συνομιλίες, διέρρευσε ότι, για να κλείσει το πακέτο των 11,6 δισ. ευρώ, ψάχνουμε 1 - 2 δισ. ευρώ.

Αμέσως μετά τη συνάντηση που είχε όμως, προχθές, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο κ. Στουρνάρας δήλωσε ότι ψάχνει περί τα 4 δισ. ευρώ! Και ο απλός φορολογούμενος πολίτης, ο οποίος έχει συνηθίσει να πληρώνει το... μάρμαρο και πάντα με καχυποψία ακούει τέτοιου είδους δηλώσεις, καθώς γνωρίζει ότι τον τελικό λογαριασμό σε αυτόν θα τον στείλουν, διερωτάται γιατί δεν βγαίνει κανείς από την κυβέρνηση να ενημερώσει επίσημα τον ελληνικό λαό.

Γιατί άραγε υπάρχει τέτοια μυστικότητα; Μήπως γιατί το πακέτο δεν κλείνει με τίποτα; Μήπως γιατί φοβούνται τα κυβερνητικά στελέχη ότι θα περιληφθούν κι άλλα μέτρα εκτός αυτών του μνημονίου; Μήπως γιατί, επί της ουσίας, το μαρτύριο της σταγόνας επικοινωνιακά αποδίδει περισσότερο;

Το σίγουρο, όμως, είναι ότι το πακέτο δεν θα είναι 11,6 δισ. ευρώ, όχι γιατί σε αυτά θα πρέπει να προστεθούν τα 3,5 - 4 δισ. ευρώ που αναμένει η τρόικα ότι θα εισρεύσουν στα δημόσια ταμεία από τη φοροδιαφυγή, δηλαδή από νέα μέτρα, αφού η σύλληψή της παραμένει όνειρο θερινός νυχτός, αλλά πολύ απλά γιατί, όποια μέτρα κι αν αποφασιστούν να εφαρμοστούν, κυρίως το 2013, θα αποδώσουν λιγότερα του αναμενομένου, λόγω φυσικά της παρατεταμένης ύφεσης.

Αρα για ποια 11,6 δισ. μιλάμε ή συνολικά 15 δισ. ευρώ, καθώς, συνυπολογιζομένης και της φοροδιαφυγής που θα «συλληφθεί», ο «λογαριασμός» είναι πολύ μεγαλύτερος. Ισως γι' αυτό άρχισαν πάλι να ψελλίζουν για εφεδρείες και να ανοίγουν το φάκελο των απολύσεων, τις οποίες προς το παρόν ξορκίζουν. Ισως γι' αυτό και κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μιλήσει ξεκάθαρα στον ελληνικό λαό, δείχνοντας φυσικά για μια ακόμη φορά ότι δεν υπολογίζουν στο ελάχιστο τις θυσίες που έχει κάνει.

Ομως, κάποια στιγμή, η νοοτροπία αυτή πρέπει να αλλάξει. Το δικαιούνται οι πολίτες αυτής της χώρας, που τα τελευταία χρόνια διασύρονται διεθνώς. Διαφορετικά, πώς θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική και στους πολιτικούς αυτού του τόπου; Και αν αυτό είναι από τα ζητούμενα της συγκυβέρνησης, θα πρέπει οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ να γνωρίζουν ότι δεν φτάνει να πρεσβεύεις νέα ήθη, γιατί ο κόσμος από λόγια χόρτασε. Αλλωστε, όπως έλεγε κι ένας Ιρλανδός πολιτικός ηγέτης, «τίποτε δεν μπορεί να είναι πολιτικά ορθό, αν είναι ηθικά λάθος».


Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

«Να γράφεις ή να μη γράφεις;». Για να περιγράψεις και αναλύσεις τη σημερινή ελληνική κατάσταση, μόνο για καταστροφές θα μιλήσεις, όπου κι αν γυρίσει το μάτι. Διερωτώμαι πως ένοιωθε ο Φραντζής γράφοντας το Χρονικό της ‘Αλωσης. Τόπιασε, με μεγαλοφυή, αν και αποτρόπαιη απλότητα ένα παιδάκι από τη Νίκαια, που έδειξε ο Κούλογλου στην εκπομπή του για τις ψυχικές συνέπειες της κρίσης στη ΝΕΤ. Ζωγράφισε τον ήλιο μαύρο, να «φωτίζει», ή μάλλον να «μαυρίζει» μια στενοχωρημένη άνεργη πούχε φύγει από το σπίτι της. ‘Ένα άλλο παιδάκι ζωγράφισε πολιτικούς που εκτελούνται γιατί «τα φάγανε».

Προς το παρόν οι πολιτικοί δεν εκτελούνται, κυβερνούν «κανιβαλίζοντας» οικονομία και κοινωνία. Κυβερνούν είναι άλλωστε μια κουβέντα, ο Τόμσεν κυβερνά. Ο Καραμανλής επικρίθηκε γιατί τα παράτησε κι έφυγε το 2009. Μήπως όμως είναι πιο αξιοπρεπές να τα παρατάς και να φεύγεις, αν δεν νοιώθεις ικανός να κάνεις ότι χρειάζεται, από το να δέχεσαι να καταστρέφεις τη χώρα σου, σε μια άγονη προσπάθεια να διαψεύσεις αυτό που φοβάσαι, την αποτυχία; Η Πηνελόπη Δέλτα αυτοκτόνησε το 1941. Κακώς, αν επιτρέπεται να έχει κανείς γνώμη για μια αυτοκτονία, αξιοπρεπώς όμως.

Τα παιδιά, πολύ περισσότερο της Νίκαιας, καταλαβαίνουν την αλήθεια. Το ίδιο και τα πραγματικά αφεντικά της χώρας. Αυτοί (εξαιρέσει ελαχίστων ηλιθίων/ιδεοληπτικών) ξέρουν ότι η Ελλάδα καταστρέφεται, αλλά δεν ενδιαφέρονται, το αποδέχτηκαν, βγάζουν λεφτά και κάνουν σχέδια. Η χώρα μας διαθέτει μια από τις πλέον αντεθνικές, αντιπαραγωγικές και ανάλγητες ιθύνουσες τάξεις της Ευρώπης. Επτακόσια πλοία ναυπήγησαν οι ‘Ελληνες εφοπλιστές παγκοσμίως. Τριάντα δεν μπορούσαν να ναυπηγήσουν στη χώρα τους;

Αυτοί που όντως δεν καταλαβαίνουν την πραγματικότητα, και δεν θέλουν να την καταλάβουν, είναι το κομμάτι των μεσαίων τάξεων που δεν έχει καταστραφεί. Σε όλες τις χώρες του κόσμου άλλωστε, οι μεσαίες τάξεις κατέχουν επάξια τα ρεκόρ κοινωνικής ηλιθιότητας. Τις προάλλες ένας γιατρός, αφού μου πήρε 150 ευρώ την επίσκεψη, με τη συνείδησή του απολύτως ήσυχη, «με έστειλε» όταν μούπε: «ποιος όρκος του Ιπποκράτη; Κι αυτός ζητούσε μια τριήρη για θεραπεία!» Για να «ισορροπήσει» ο Κούλογλου την εκπομπή έβγαλε διάφορους ειδικούς που μας φώτισαν υποστηρίζοντας ότι η αυτοκτονία είναι «ακραία πράξη», λες και το αγνοούσαμε κι ότι δεν είναι κατ’ ανάγκην πολιτική. Αυτοκτονίες υπήρχαν προ Μνημονίου – το ερώτημα είναι γιατί αυξήθηκαν μετά. Πρέπει όμως να είσαι «αναγνωρισμένος επιστήμων» για να καταδέχεσαι να λες τέτοιες βλακείες, επιδεικνύοντας τόσο απάνθρωπη αναισθησία προς υπεράσπιση ενός συστήματος που σε τρέφει. Ευτυχώς υπάρχουν και γιατροί-άνθρωποι, των κοινωνικών ιατρείων και της προσφοράς.

‘Ενας άλλος, επίσης γιατρός, μούλεγε ότι «φταίμε έτσι που τα κάναμε και τώρα πρέπει να πληρώσουμε». Παραδεχόταν όμως ότι δεν ήταν εκεινού η οικογένεια που πλήρωνε, παρόλο που, όπως ο ίδιος ομολογούσε, η σύζυγός του πήρε μια ωραιότατη εκπαιδευτική άδεια μετ’ αποδοχών επί τρία χρόνια, χωρίς ποτέ να τελειώσει το διδακτορικό που όφειλε να κάνει. Οι πολιτικοί μας εξηγούν ότι πρέπει να σταματήσουμε να βοηθάμε τους τυφλούς και τους ανάπηρους, γιατί είναι χιλιάδες οι ψεύτικες αναπηρικές συντάξεις. ‘Όχι μόνο δεν φρόντισαν, έστω την τελευταία τριετία, να τις επανελέγξουν, αλλά τώρα τιμωρούν τους πραγματικούς τυφλούς και ανάπηρους για την απάτη που οι ίδιοι οργάνωσαν! Ο κατάλογος τέτοιων αντικοινωνικών συμπεριφορών δεν έχει τελειωμό.

Τα γεγονότα βέβαια είναι πεισματάρικα. Το BBC, που έχει λιγότερους λόγους από τα εγχώρια μέσα αποβλάκωσης να διαστρεβλώνει την αλήθεια, έλεγε ότι η ελληνική ύφεση έχει ξεπεράσει κάθε παγκόσμιο ιστορικό προηγούμενο, του μεγάλου κραχ του 1929 περιλαμβανομένου. Δύο μόνο εξαιρέσεις εντόπισε, τη Λιβερία και το Τατζικιστάν εν καιρώ πολέμου. ‘Οσο για την ανεργία, τι να πει κανείς.

Το χειρότερο δεν είναι τα νούμερα αλλά η δυναμική τους, που υποδεικνύει ότι δεν πάμε σε κανενός είδους εξισορρόπηση, αλλά κατευθείαν σε έκρηξη/κατάρρευση. Οι τρομερές κοινωνικές συνέπειες του Μνημονίου που ζούμε, είναι στην πραγματικότητα φωτογραφία από το παρελθόν. ‘Ένα νοσοκομείο θα επιβιώσει εκ των ενόντων και ένα και δύο χρόνια από την ουσιαστική διακοπή χρηματοδότησης, κάποια στιγμή όμως θα κλείσει. Αν είσαι νεφροπαθής στην Ελλάδα, καταλαβαίνεις ότι μπορεί να πεθάνεις γιατί δεν εισάγονται φίλτρα, επειδή όμως ο γενικός πληθυσμός δεν είναι νεφροπαθής, δεν καταλαβαίνει τι θα σημάνει αυτό για τον ίδιο όταν αρρωστήσει. ‘Ενας ιδιότυπος κοινωνικός δαρβινισμός, καθοδηγημένος από την αρχή της ατομικής επιβίωσης, βοηθάει να αυτοεξαπατώμεθα, οδηγώντας μας σε άνευ προηγουμένου κοινωνική, συλλογική και τελικά ατομική καταστροφή.

Η δωρεάν ιατρική περίθαλψη στην Ελλάδα σχεδόν καταργήθηκε χωρίς ανακοινώσεις. ‘Οποιος ασφαλισμένος στον ΟΕΠΠΥ θελήσει να επισκεφθεί γιατρό και να κάνει απαραίτητες εξετάσεις, θα διαπιστώσει ότι πρέπει να τις πληρώσει από την τσέπη του. ‘Ολοι οι ασφαλισμένοι δεν αρρωσταίνουν ταυτόχρονα και γι’ αυτό οι περισσότεροι αγνοούν την πραγματικότητα. ‘Οσο για το πλαφόν στα ιατρικά έξοδα, που συζητείται, νομίζουμε ότι η πρόταση πρέπει να συνοδεύεται και από ένα πρακτικό πρόγραμμα ευθανασίας, για να είναι ολοκληρωμένη. Μην ταλαιπωρούνται και ταλαιπωρούν οι χρονίως πάσχοντες μέχρι να πεθάνουν.

Συζητάνε για πλαφόν 2400 ή 2200 ευρώ στις συντάξεις, στην πραγματικότητα στο σημείο που οδήγησαν με το κούρεμα τα ασφαλιστικά ταμεία αρκετά γρήγορα θα πάνε τις συντάξεις στα 200 ευρώ, γι’ αυτό όμως δεν μιλάει κανένας, πλην ίσως του κ. Ρωμανιά και μερικών άλλων. Λεηλατούν τα εφάπαξ, δηλαδή παίρνουν τις αποταμιεύσεις μιας ζωής ενός εργαζόμενου, αλλά δεν κάνουν τίποτα για να βρουν, να ελέγξουν και να φορολογήσουν τα, λέγεται, 700 δισεκατομμύρια που οι πλούσιοι ‘Ελληνες έχουν εξάγει στο εξωτερικό. Ούτε καν ζητάνε από την Ευρώπη να τα επανεπενδύσει στην Ελλάδα υπό μορφή σχεδίου Μάρσαλ!

Δεν είναι μόνο η υλική όψη του πράγματος. Είναι και η συνέχιση της διαδικασίας ηθικής αποσύνθεσης της ελληνικής κοινωνίας και του διεθνούς αφοπλισμού της χώρας. Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με μια πολιτική. Αλλά δεν γίνεται να σωθούμε με τις μεθόδους της εξαπάτησης, σε συνθήκες προϊούσας εθνικής καταστροφής. Δεν μπορεί τρία κόμματα να κερδίζουν τις εκλογές υποσχόμενα επαναδιαπραγμάτευση και να προσφέρουν μετά Γην και ‘Υδωρ στην τρόικα με την επιστολή του Πρωθυπουργού, επιστολή που προσφέρει πολιτικά επιχειρήματα για να επιτύχει αύριο η Μέρκελ την «ευρωαποβολή» μας. Ούτε είναι δυνατόν να λες προεκλογικά ότι δεν θα θίξεις την (κερδοφόρα) Αγροτική Τράπεζα, που έχει τη μισή γη της Ελλάδας υποθηκευμένη και να πηγαίνεις να τα ξεπουλάς εν μια νυκτί, εγκαινιάζοντας μια ιστορική «Ληστεία» όχι «Τράπεζας», όπως έγραψε η Αυγή, αλλά «Χώρας».

Πολύ φοβόμαστε ότι του οικονομικο-κοινωνικού (Μνημόνιο), του νομικού (Δανειακή), του πολιτικού (επιστολή Σαμαρά) αφοπλισμού της Ελλάδας έπεται τώρα ο γεωπολιτικός μας αφοπλισμός και αφανισμός. Εκεί αποβλέπει η ιδιωτικοποίηση της ενεργειακής υποδομής. Αν μάλιστα υπάρχουν και τα πετρέλαια που φημολογείται, ο Θεός να βοηθήσει την πατρίδα, γιατί μπορεί κανείς εύκολα να αντιληφθεί τι θα συμβεί στην Ελλάδα με τα δύο «κόμματα Ζήμενς» στην εξουσία! Για να μην αναφερθούμε στους τεράστιους κινδύνους που είναι έτοιμη, όπως φαίνεται, να αναλάβει, άνευ εθνικού ανταλλάγματος, αυτή η κυβέρνηση, εμπλεκόμενη στα πιο τυχοδιωκτικά και επικίνδυνα για την παγκόσμια ειρήνη πολεμικά σχέδια στη Μέση Ανατολή.

Ο Αντώνης Σαμαράς (και το alter ego του, Χρύσανθος Λαζαρίδης) άρχισαν πολύ άσχημα την κυβερνητική καριέρα τους και κινδυνεύουν να την τελειώσουν πολύ χειρότερα από τον κ. Παπανδρέου. Τουλάχιστον αυτός είχε πείσει τον εαυτό του ότι έκανε τα σωστά. Ετούτοι εδώ ξέρουν ότι καταστρέφουν τη χώρα. Το γνωρίζουν ομοίως, εκτός αν δεχθούμε ότι είναι ηλίθιοι, οι κυβερνητικοί τους σύμμαχοι, Βενιζέλος και Κουβέλης.

Αλλά αυτά είναι προσωπικά ζητήματα. Αυτό που ενδιαφέρει εδώ είναι ότι με την πολιτική τους, οι κ.κ. Σαμαράς, Λαζαρίδης, Βενιζέλος, Κουβέλης καταστρέφουν το ελληνικό ‘Εθνος. Και το καταστρέφουν πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο ριζικά από τον Γ. Παπανδρέου. Μόνο ο «πρώτος» μεταξύ των «κομμουνιστών», Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, μπορούσε να κάνει τη ζημιά πούκανε στον παγκόσμιο «κομμουνισμό». ‘Ενας «σοσιαλιστής» (τρομάρα του) και γιός του Ανδρέα Παπανδρέου, απεδείχθη ο καλύτερα τοποθετημένος να καταστρέψει την κοινωνία. ‘Ηρθε τώρα η σειρά των δήθεν «νέων εθνικοφρόνων» να καταστρέψουν το έθνος, αν δεν βρεθεί κάποιος να τους σταματήσει.

Η ουσία του προγράμματος που εφαρμόζεται στην Ελλάδα μετά το 2010, δεν είναι απλά μια «κοινωνική αντεπανάσταση», είναι η καταστροφή του ελληνικού «κράτους-έθνους» και της δημοκρατίας. Σε αντίθεση όμως με προηγούμενες ιστορικές περιόδους, έθνος δεν επιβιώνει χωρίς κράτος στις σημερινές συνθήκες παγκοσμιοποίησης και μεγάλων μεταναστεύσεων και σε μια από τις στρατηγικότερες περιοχές της υφηλίου.