Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Φεβ 2014

Μετάφραση - Σχόλιο Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Το Γερμανικό Ίδρυμα Konrad Adenauer και η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) παρέχουν σημαντική υποστήριξη στα κόμματα της αντιπολίτευσης και προσωπικά στους ηγέτες της ουκρανικής αντιπολίτευσης Vitali Klitschko και Arseniy Yatseniuk αναφέρει η ηλεκτρονική έκδοση της γερμανικής εφημερίδας Deutsche Wirtschafts Nachrichten.

Ειδικότερα, το γερμανικό κόμμα CDU αποτελεί τον «επίσημο συνεργάτη» του κόμματος του Vitali Klitschko, καθώς και το Ίδρυμα Konrad Adenauer τον «μέγα» χορηγό του. Επιπλέον, οι «επιτυχίες» της αντιπολίτευσης οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην υποστήριξη και των ΗΠΑ με την ενεργοποίηση μη κερδοσκοπικών οργανισμών, όπως το «Εθνικό Δημοκρατικό Ινστιτούτο» και το «Διεθνές Ρεπουμπλικανικό Ινστιτούτο» σε στενή συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Οι αμερικανικές ΜΚΟ, υπενθυμίζει η γερμανική εφημερίδα προετοιμάζουν και υποστηρίζουν μια νέα «Αραβική Άνοιξη» στην Ουκρανία. Οι Εκπρόσωποι αυτών των οργανώσεων όπως δίδαξαν στους Αιγύπτιους «αδελφούς Μουσουλμάνους» πώς να χρησιμοποιούν τα μέσα για τον αγώνα τους εναντίον του καθεστώτος Μπουμπάρακ, το ίδιο πράττουν και τώρα στους Ουκρανούς.

Πολλοί από τους ειδικά εκπαιδευμένους στις ΗΠΑ έπαιξαν πιθανώς σημαντικό ρόλο στα γεγονότα της «Αραβικής Άνοιξης», ωστόσο, οι εκπρόσωποι της αμερικανικής ΜΚΟ το αρνούνται, καταλήγει το άρθρο.
Τα στελέχη του Κεντροδεξιού κόμματος και το Ίδρυμα Konrad Adenauer, ίσως ενεργούν με τον ίδιο τρόπο. Το CDU παρέχει πιθανόν κάποιου είδους υλικοτεχνική υποστήριξη, υπογραμμίζει το δημοσίευμα.

Επίσης την Τετάρτη η καγκελάριος δήλωσε ότι η κυβέρνηση της Γερμανίας προτίθεται να υποστηρίξει πλήρως τις «νόμιμες απαιτήσεις της ουκρανικής αντιπολίτευσης». Προφανώς, η Μέρκελ σκοπεύει να αναγκάσει την Ουκρανία να υπογράψει μια συμφωνία σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση καταλήγει η εφημερίδα Deutsche Wirtschafts Nachrichten.
Ενώ το Βερολίνο γνωρίζει ότι η ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ δεν αναμένεται στο εγγύς μέλλον. Επιπλέον, οι Γερμανοί έχουν σημαντικές συμφωνίες με τη Ρωσία στον τομέα της ενέργειας και των επενδύσεων.

Η δημοσίευση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Γερμανία έχει μάλλον έναν περίεργο και δύσκολο ρόλο στο παιχνίδι αυτό, υποστηρίζοντας ανοιχτά την ουκρανική αντιπολίτευση.

Σχόλιο: Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Ουκρανού προέδρου, οποιοδήποτε βίαιο σενάριο επίλυσης της κρίσης δεν εξετάζεται, ούτε λόγος μπορεί να γίνει για κήρυξη κατάστασης εκτάκτου ανάγκης.
Ο Ουκρανός πρόεδρος είπε, κατά τον εκπρόσωπο, για το θέμα ότι «έχουμε όλες τις δυνατότητες με βίαιο τρόπο να απελευθερώσουμε τα διοικητικά κτίρια, ακόμη και την Πλατεία της Ανεξαρτησίας, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να το πράξω αυτό». Οπότε σίγουρα αναμένονται ραγδαίες εξελίξεις στο θέμα αυτό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Το υπουργείο άμυνας της Αιγύπτου προτίθεται επεκτείνει την συμφωνία του με τα γερμανικά ναυπηγεία για την κατασκευή 2 υποβρυχίων τύπου 209, σύμφωνα με το αμυντικό πόρταλ Jane’s και την εφημερίδα La Tribune. Μετά την καταρχήν ουσιαστικά συμφωνία η σχετική σύμβαση θα υπογραφεί με την γερμανική ναυπηγική εταιρεία ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS) σε διάστημα που δεν έχει καθοριστεί ακόμη.

Τον Αύγουστο του 2012, η Αίγυπτο ανακοίνωσε ότι το ναυτικό της βρίσκεται σε διαδικασία απόκτησης υποβρυχίων τύπου 209, αλλά η μοίρα των διαπραγματεύσεων δεν ήταν γνωστή. Σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα, η συμφωνία για την προμήθεια των πλοίων υπογράφηκε στα μέσα του 2011, με το κόστος να ανέρχεται σε € 920.000.000. Στην περίπτωση αυτή, η σύμβαση περιλάμβανε ως εναλλακτική επιλογή την προμήθεια των δύο υποβρυχίων.

Όπως ήταν αναμενόμενο, το πρώτο πλοίο βάση της συμβάσεως του 2011 θα πρέπει να παραδοθεί στην Αίγυπτο το 2016. Ο χρόνος παράδοσης του δεύτερου πλοίου δεν είναι γνωστός. Πάντως τα υποβρύχια τύπου 209 θα είναι οπλισμένα με πυραύλους cruise UGM-84 Harpoon Block II. Ο χρόνος παράδοσης του δεύτερου πλοίου δεν είναι γνωστός.

Το γεγονός είναι ότι η γερμανική κυβέρνηση είχε εγκρίνει την πώληση των δύο υποβρυχίων Type 2090, μετά από αιγυπτιακές οχλήσεις, από τον Δεκέμβριο του 2012, αλλά δεν ήταν δυνατή η σύναψη σύμβασης για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω της πίεσης στη γερμανική κυβέρνηση της ισραηλινής πλευράς. Ο λόγος αφορούσε ισραηλινές ανησυχίες σχετικά με τις δυνατότητες των υποβρυχίων αυτών σε σχέση με την ασφάλεια του Ισραήλ.

Σχόλιο: Σύμφωνα με πληροφορίες ο αιγυπτιακός στρατός ετοιμάζει ένα μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα το οποίο θα χρησματοδοτήσει το Ριάντ.
Η Αίγυπτος φέρεται να θέλει να προχωρήσει σε αγορά και ρωσικών όπλων μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται αεροσκάφη MiG-29 ενώ σύμφωνα με πληροφορίες επιθυμεί και την προμήθεια βαλλιστικών πυραύλων Topol.
Η ΑΟΖ, η στάση της Τουρκίας, ο πόλεμος στην Συρία έχουν ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά της στρατιωτικής ηγεσίας της Αιγύπτου για την διαφύλαξη της ακεραιότητας της χώρας τους.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Έχουμε γίνει μονότονοι, λέγοντας και γράφοντας από αυτό εδώ το αδέσμευτο βήμα πως οι Τούρκοι ετοιμάζονται για καίριο χτύπημα κατά της Ελλάδος, με στόχο ελληνικά εδάφη. Ήδη πολύ πρόσφατα το πρώτο αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου 737 AEW&C παραδόθηκε από την αμερικανική Boeing στην τουρκική πολεμική αεροπορία. Μέχρι τα μέσα του 2015 θα έχουν παραδοθεί και τα υπόλοιπα τρία αεροσκάφη, και βέβαια η τουρκική αεροπορία θα έχει πλέον την απόλυτη δυάδα πολλαπλασιαστών ισχύος σε υπηρεσία: Αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού και αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης, ελέγχου και συντονισμού αεράμυνας. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το ότι ανακοινώθηκε ότι τα δύο πρώτα μαχητικά αεροσκάφη F 35 η τουρκική Αεροπορία τα παραλαμβάνει σε 55 μήνες από σήμερα (και η πρώτη Μοίρα θα είναι επιχειρησιακή το 2020) σημαίνουν αντίο Ελλάδα (και Κύπρος).

Έτσι, οι Τούρκοι βάζουν στο μουσείο το σύνολο του ελληνικού επίγειου συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, με μεγάλα ερωτηματικά να δημιουργούνται ακόμα και για τις δυνατότητες εντοπισμού των F-35 από τα ελληνικά ΑΣΕΠΕ ΕΜΠ-145 Εrieye. Τα τουρκικά B737 ΜΕSΑ, δεν είναι απλά αεροσκάφη. Μιλάμε για το πρώτο δυτικό αεροσκάφος το οποίο έχει την δυνατότητα να εξαπολύει τον ''απόλυτο'' ηλεκτρονικό πόλεμο, με πανίσχυρους πομπούς από τις ίδιες κεραίες και λοβούς οι οποίοι εκτελούν διαμορφώσεις C3! Θα έχει την δυνατότητα να υποκλέπτει το σύνολο των ηλεκτρονικά μεταδιδόμενων φωνητικών ή ψηφιακών πληροφοριών, και εν συνεχεία ανάλυσής τους και αυτό δεν αφορά βέβαια μόνο τις στρατιωτικές πληροφορίες, αλλά και τις πολιτικές που θεωρούν αξιοποιήσιμες. Με αυτό τον τρόπο το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού αποκτά έναν "μεγάλο αδελφό" στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, που θα μπορεί να παρακολουθεί όλες τις φωνητικές ή ψηφιακές μεταδιδόμενες πληρφορίες. Αυτό το σύστημα από τις επόμενες εβδομάδες θα αποτελεί τον κορυφαίο πονοκέφαλο της ελληνικής αεροπορίας και γενικότερα του ελληνικού δικτύου αεράμυνας.

Η Τουρκία δημιουργεί μια πανίσχυρη εναέρια δύναμη κρούσης, την κορυφαία σε δυνατότητες εντός ΝΑΤΟ (πλην ΗΠΑ) και πλέον τα ερωτήματα γίνονται αμείλικτα για την ελληνική ασφάλεια. Αλλάζουν τα δεδομένα σε ολόκληρο το μέτωπο, από τον Έβρο μέχρι την Αμμόχωστο. Είναι βέβαιο ότι αν οι Τούρκοι εμφανίσουν στο Αιγαίο τα F-35, αυτά ως μαχητικά πρώτου πλήγματος θα επιχειρήσουν νύκτα σε αποστολές κρούσης, είτε κατά της Ελλάδος είτε και κατά της Κύπρου, και κανείς δεν θα μπορέσει να τα εντοπίσει με το υπάρχουν δίκτυο αεράμυνας. Σε δεύτερη φάση, με πλήρως κατεστραμμένο το επίγειο δίκτυο αεράμυνας από το πρώτο κύμα των F-35, θα ακολουθήσουν οι μάζες των F-16 για να αποτελειώσουν ότι ξεκίνησαν τα F-35. Σε περίπτωση που μέχρι το 2016 έχει πιστοποιηθεί στο F-35 και το βλήμα αέρος-αέρος Μeteor, τότε πρακτικά είναι αδύνατον να επικρατήσουν σε αερομαχία τα ελληνικά μαχητικά.

Τι πράττει η ελληνική πολιτική ηγεσία προς αντιμετώπιση της θανάσιμης απειλής; Πολλά και θαυμαστά: Πετσοκόβει και τις πλέον αναγκαίες πολεμικές δαπάνες, γιατί έτσι θέλει ο Τόμσεν! Κυνηγάει ''φασίστες'' και αναζητά ανύπαρκτα οπλοστάσια! Καταρτίζει αντιρατσιστικά νομοσχέδια, σε βάρος του ανυπεράσπιστου Έλληνα, που του παίρνει το σπίτι και την πατρίδα, αλλά τον στιγματίζει ταυτόχρονα και ως ''ρατσιστή''.

Εμείς τι να πούμε; Αντίο Ελλάδα, αντίο Κύπρος...

Πηγή ΕΛΚΕΔΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η Ελληνική Θράκη αποτελεί ένα τμήμα της Ελληνικής Επικράτειας, το οποίο –σύμφωνα με τις εξελίξεις και την πολιτική βούληση- φέρεται να εγκαταλείπεται αργά και σταθερά σε επιβουλές ξένων και δη της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας, της οποίας το μακρύ χέρι λειτουργεί υπό μορφή Προξενείου στην Κομοτηνή και διαθέτει έντονα αλυτρωτικά χαρακτηριστικά, μέσω των διαφόρων πολιτιστικών και άλλων συλλόγων που δημιουργεί, προκειμένου να «χτίσει» μία εικόνα «τουρκικής Θράκης», ιδιαίτερα στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης.

Η πολιτική βούληση των εξ Αθηνών κυβερνώντων περιορίζεται σε ταξίδια αναψυχής με «άρωμα φολκλόρ», ενώ επί της ουσίας -και παρά τις συνεχείς εκθέσεις ειδικών κρατικών υπαλλήλων και επιστημόνων που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου- υπάρχει μία αδιαφορία έως φοβικότητα αντιμετώπισης των παρακρατικών μηχανισμών που λειτουργεί ήδη η Τουρκία στην περιοχή.

Όμως, τα προβλήματα της Θράκης αυξάνονται πολλαπλά λόγω της γεωγραφικής της θέσης και της γειτνίασής της με την Βουλγαρία, το νότιο τμήμα της οποίας τουρκοποιείται (με τις ίδιες μεθόδους, αλλά με πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες) από παρόμοιους μηχανισμούς που έχει αναπτύξει η Άγκυρα στην γείτονα χώρα. Και αυτό το σημείο χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και μέριμνας από την Ελληνική Πολιτεία και τους αρμόδιους πολιτικούς προϊσταμένους υπηρεσιών που είναι εντεταλμένες να συλλέγουν πληροφορίες και να ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές για την επικινδυνότητα ή μη μετακινήσεων ή δράσεων εισερχομένων ατόμων και ομάδων στην Ελληνική Θράκη.

Ήδη είναι γνωστό το υψηλό επίπεδο συγκρότησης και λειτουργίας παρακρατικών μηχανισμών που λειτουργούν στην γείτονα Βουλγαρία και οι οποίοι χρηματοδοτούνται αφειδώς και υπογείως από τις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας, ενώ ταυτόχρονα είναι γνωστή η «ασθένεια της εγκληματικότητας» που μαστίζει την Βουλγαρία και ως εκ τούτου η δυνατότητα κατοχής οπλισμού (κυρίως στρατιωτικού) σε εγκληματικές ή άλλες οργανώσεις (όχι απαραίτητα πολιτικές, αλλά ως επί το πλείστον «τούρκων» της Βουλγαρίας) που αναπτύσσονται στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας και δη στις βουλγαρικές περιοχές που συνορεύουν με τους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης.

Η προ ετών διάνοιξη κάθετων αξόνων μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας στην περιοχή της Θράκης, επέφερε αύξηση της εγκληματικότητας στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης (από μετακινούμενους βούλγαρους πολίτες που είχαν πλέον την δυνατότητα για την αυθημερόν είσοδο και έξοδό τους από την Ελλάδα). Αυτή η «ελευθερία» ανεξέλεγκτης διακίνησης (με είσοδο και κυκλοφορία στην ελληνική οικονομία εμπορευμάτων αλλά και παραχαραγμένων - πλαστών ευρώ, με επανείσοδο φορτίων κλοπιμαίων στην Βουλγαρία) κατέστη δυνατή εξαιτίας της ιδιαιτερότητας των σημείων εισόδου στην Ελλάδα, όπου παρατηρείται το «φαινόμενο» οι ελληνικές αρχές να διαθέτουν χώρους ελέγχου εντός του Βουλγαρικού εδάφους, χωρίς καμία απολύτως μέριμνα εκ μέρους της Βουλγαρίας (αφού τα φυλάκια βρίσκονται επί βουλγαρικού εδάφους και η Βουλγαρία έχει την ευθύνη για τον επαρκή ή μη επαρκή εξοπλισμό τους, π.χ. τηλέφωνο, ηλεκτροδότηση, δημιουργία χώρων ελέγχου από τις αρμόδιες αστυνομικές αρχές κ.α.), με αποτέλεσμα την τυπική ύπαρξη και λειτουργία αυτών των συνοριακών σταθμών.

Κοιτάζοντας, όμως, εκατέρωθεν των συνόρων την ήδη υπάρχουσα λειτουργία και «δομή» των παρακρατικών μηχανισμών που έχει αναπτύξει η Άγκυρα, με την ταυτόχρονη μειωμένη –έως ανύπαρκτη- δυνατότητα ελέγχου εισόδου στην Ελλάδα Βούλγαρων πολιτών (ως κράτος μέλος της Ε.Ε. η Βουλγαρία, διαθέτει το πλεονέκτημα της ελεύθερης μετακίνησης των πολιτών μεταξύ των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης), διαπιστώνουμε την ευκολία με την οποία είναι δυνατόν να εισέλθουν στην Ελλάδα άτομα ή ομάδες χωρίς να ασκηθούν σε επαρκείς ελέγχους. 

Ταυτόχρονα, η ύπαρξη αγροτικών οδών (χωματόδρομων μεγάλου πλάτους και άριστης κατάστασης) μέσα στην Βουλγαρία, που κατευθύνονται προς την Ελλάδα, δίνει τη δυνατότητα εισόδου φορτηγών αυτοκινήτων αγνώστου φορτίου που δύναται να διαμοιρασθεί σε φίλιο προς την Τουρκία πληθυσμό επί της ορεινής Ροδόπης και Ξάνθης.
Ταυτόχρονα, θα πρέπει να επισημανθεί η εκατέρωθεν των ελληνο-βουλγαρικών συνόρων ύπαρξη και η δράση των εθνικιστικών τουρκικών οργανώσεων των Γκρίζων Λύκων, που αποτελούν εν δυνάμει κίνδυνο για οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο, είτε περιορισμένης είτε εκτεταμένης -γεωγραφικά- μορφής.
Ουσιαστικά, τα υπάρχοντα σύνορα και ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκαν και λειτουργούν, δημιουργούν πλείστα όσα προβλήματα ασφαλείας για την Θράκη, τα οποία ουδείς αρμόδιος εξ Αθηνών δεν διέγνωσε ή διαπίστωσε ποτέ, παρά τις συνεχείς οχλήσεις που υπήρξαν από τις αρμόδιες τοπικές κρατικές αρχές.

Μπορεί, άραγε, να συνεχιστεί αυτή η χωρίς κανέναν έλεγχο κατάσταση στην περιοχή, όταν τόσο στην Ελληνική Θράκη, όσο και στη Βόρεια Βουλγαρία αυξάνεται η δράση -ποσοτικά και ποιοτικά- των μηχανισμών των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών; Έχουν ήδη σημειωθεί περιστατικά στα οποία έγιναν συλλήψεις υπόπτων οι οποίοι έφεραν στρατιωτικό οπλισμό, εκρηκτικά, σφαίρες και χειροβομβίδες, έχουν υπάρξει και περιπτώσεις κατά τις οποίες ελληνικές υπηρεσίες μετά από ελέγχους βρήκαν μικρά κρυμμένα οπλοστάσια σε ερημικές ορεινές περιοχές, αλλά και άλλες περιπτώσεις -σύμφωνα με καταγγελίες κατοίκων- στις οποίες καταγγέλθηκαν ριπές στρατιωτικών όπλων (χωρίς να υπάρχει πεδίο βολής του ελληνικού στρατού στην περιοχή)...

Μήπως θα έπρεπε στα σημεία εισόδου στην Ελλάδα από την Βουλγαρία, να μετακινηθούν –έως ότου υπάρξει μία νέα διακρατική συμφωνία- ειδικά στρατιωτικά τμήματα για να αναλάβουν αρμοδιότητες –τουλάχιστον- εκφοβισμού εκείνων που δικαίως θεωρούν πως τα σημερινά ελληνο-βουλγαρικά σύνορα είναι ανύπαρκτα και δίνουν την δυνατότητα μεταφοράς παράνομων αλλά και επικίνδυνων φορτίων προς την Ελλάδα;

Μήπως, θα έπρεπε να υπάρξει ένας νέος σχεδιασμός πρόβλεψης πιθανών «ειδικών καταστάσεων» μέσω μίας ιδιότυπης αύξησης των επαφών των αυτό-προσδιοριζόμενων ως «τούρκων» μεταξύ των δύο πλευρών των ελληνο-βουλγαρικών συνόρων;

Μήπως θα έπρεπε να ενισχυθούν με ειδικά κριτήρια παραμονής, όσοι Έλληνες πολίτες (ιδιαίτερα χριστιανοί) δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στον ορεινό όγκο της Ροδόπης (Ξάνθη και Κομοτηνή), ώστε να διαμένουν μόνιμα στα χωριά άσκησης της επαγγελματικής τους δραστηριότητας;

Μήπως θα έπρεπε να αυξηθούν – ταυτόχρονα- οι ασκήσεις ομάδων ορεινών καταδρομών του Ελληνικού Στρατού, για να υπάρξει καλύτερη κατόπτευση και φύλαξη μονοπατιών του ορεινού όγκου επί των Ελληνο-Βουλγαρικών συνόρων;
Τέλος, μήπως θα έπρεπε να υπάρξει αύξηση του αριθμού των αρμοδίων κρατικών υπαλλήλων που εντέλλονται την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών της Θράκης;

Με βάση την υπάρχουσα πολιτική αντιμετώπιση, είναι άγνωστο σε ποιο θεσμικό όργανο της Πολιτείας και της κυβέρνησης θα πρέπει να υποβάλλονται αυτά τα ερωτήματα, αφού το υπουργείο Εξωτερικών φέρεται να είναι υπεύθυνο για την Ελληνική Θράκη, αλλά κανείς στο υπουργείο δεν έχει αναλάβει καμία ευθύνη για τα ευτράπελα, τα λάθη και τις παραλείψεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα στην εθνικά ευαίσθητη αυτή περιοχή.
Άραγε, θα πρέπει να υπάρξουν ακραίες εξελίξεις από φανατικούς και ακραίους τουρκολάγνους, για να αρχίσει η Αθήνα να οδύρεται για τα λάθη της; Δεν είναι προτιμότερο να υπάρξει μία πολιτική πρόβλεψης των χειρότερων που φαίνεται ότι έρχονται καλπάζοντας προς την περιοχή;

Πρέπει η Θράκη να μετατραπεί σε Κόσοβο ή σε νέα Κύπρο, για να καταλάβουν κάποιοι «υπεύθυνοι» ή φερόμενοι ως υπουργοί και πρωθυπουργοί, πως τα όσα συμβαίνουν σήμερα στη Θράκη αποτελούν μία πραγματικότητα που απειλεί για τα χειρότερα και πως μονόδρομο στις αποφάσεις τους αποτελεί η δημιουργία στρατηγικής εθνικής πολιτικής η οποία θα είναι υπεράνω του οποιουδήποτε υπουργού ή πρωθυπουργού, θα λειτουργεί ως οδηγός πολιτικής στην περιοχή και θα επικεντρώνεται αποκλειστικά στην ασφάλεια των κατοίκων της περιοχής και στην απομάκρυνση κάθε πιθανότητας διατάραξης της ειρήνης από στοιχεία (άτομα και ομάδες) παρακρατικά, που λειτουργούν συντεταγμένα τόσο κατά των συμφερόντων όσο και κατά της ακεραιότητας της Ελλάδας;

Η πολιτική είναι η τέχνη του προβλέπειν και προλαμβάνειν… Αν κάποιοι πολιτικοί ταγοί δεν μπορούν να πράξουν τα αυτονόητα της πολιτικής, τότε ας βοηθήσουν την Θράκη και την Ελλάδα παραιτούμενοι των θέσεών τους, προσφέροντας έτσι την μέγιστη υπηρεσία απαλλαγής της χώρας από τους κινδύνους που ελλοχεύουν πίσω από την προσωπική ανικανότητα, την ατολμία ή την φοβικότητά τους…


  • Πανικόβλητος ο Παπανδρέου ομολογεί πως εκτελούσε εντολές της Μέρκελ
  • «Έκανα ό,τι μου ζητούσε η Μέρκελ»
  • Αυτή η ομολογία αποτελεί ομολογία εσχάτης προδοσίας, αφού ικανοποιούσε τις εντολές τις Μέρκελ και τα συμφέροντα της Γερμανίας και όχι τις επιταγές του Ελληνικού Συντάγματος και τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού

Έκανα ό,τι μου είπε η Μέρκελ. Αυτό το άλλοθι αρχίζει και χτίζει ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, πιστεύοντας ότι λέγοντας ψέμα στο ψέμα θα αποφύγει το Ειδικό Δικαστήριο, όταν τηρηθεί επιτέλους η δέσμευση περί «μίας Εξεταστικής για το πώς μπήκαμε στο Μνημόνιο». Μια Εξεταστική που όταν γίνει θα ρίξει φως σε όλα, όπως και γιατί ο πρώην πρωθυπουργός αρνήθηκε το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους το 2010.

Ο κ. Παπανδρέου σε ομιλία του στο London School of Economics ισχυρίστηκε (σύμφωνα με τα «ΝΕΑ») ότι η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ ήταν αυτή που επέβαλε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο ελληνικό πρόγραμμα «διάσωσης» («Μνημόνιο»), επειδή, όπως εξήγησε, δεν εμπιστευόταν την Κομισιόν για την επίβλεψη του προγράμματος. Δηλαδή ο Γ. Παπανδρέου ομολογεί ότι έλεγε ψέματα και ότι δεν μπορούσε να μιλήσει, αφού επί της ουσίας τον... εκβίαζε!

«Οταν οι αγορές έλεγαν ότι θα πτωχεύσουμε δεν είχα πού να πάω» είπε χαρακτηριστικά ο πρώην πρωθυπουργός, επιχειρώντας να πείσει ότι ήταν «πιόνι» στις εξελίξεις που οδήγησαν την Ελλάδα στην τραγωδία των μνημονιακών πολιτικών, τις οποίες πληρώνει ο ελληνικός λαός με δάκρυα και αίμα.
Οι όψιμες δηλώσεις του κ. Παπανδρέου περίπου τέσσερα χρόνια μετά το διάγγελμα του Καστελόριζου, που θα οδηγούσε τους Ελληνες στην Ιθάκη(!), και έπειτα από τόσες ομιλίες και δηλώσεις για το πώς έσωσε τη χώρα από τη χρεοκοπία προκαλούν ερωτηματικά.

Ο πρώην πρωθυπουργός επιλέγει για άλλη μια φορά να μην πει την αλήθεια όταν, όπως έχει αποκαλύψει ο τότε επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν, μέσα από ντοκιμαντέρ του γαλλικού καναλιού Canal+, είχε ζητήσει την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009, ούτε δύο μήνες αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας.
Ο κ. Στρος Καν αναφέρει ο ίδιος την πληροφορία, υπογραμμίζοντας μάλιστα την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο κ. Παπανδρέου.

Πριν μάλιστα από τη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου, ο κ. Παπανδρέου είχε προειδοποιήσει δημοσίως τους ηγέτες της Ε.Ε. ότι αν δεν συμφωνήσουν σε ένα πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα, θα καταφύγει στο ΔΝΤ. Είχε προηγηθεί η οδυνηρή εμπειρία του Νταβός, όπου ο κ. Παπανδρέου βρέθηκε αντιμέτωπος με την ανησυχία παραγόντων των αγορών, δεχόμενος καταιγισμό ερωτήσεων για το αν θα κηρύξει στάση πληρωμών και πότε θα ζητήσει διεθνή βοήθεια.

Μάλιστα, ο Γάλλος δημοσιογράφος που είχε πάρει τη συνέντευξη είχε υποστηρίξει ότι: «Αυτό που μου είπε ο Στρος Καν -πρέπει να σας επισημάνω ότι δεν το έχουμε βάλει στο ντοκιμαντέρ που θα προβληθεί την Κυριακή- είναι πως μερικές μέρες μετά τη νίκη του κ. Παπανδρέου, ο Έλληνας πρωθυπουργός του είπε επί λέξει: “Είμαστε σε πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση και έχουμε πολύ σοβαρά προβλήματα. Νομίζεις ότι το ΔΝΤ θα μπορούσε να έρθει στην Ελλάδα να μας βοηθήσει;” Ο διευθυντής του ΔΝΤ του απάντησε ότι “θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό, αλλά δεν νομίζω ότι η Ε.Ε. θα σας άφηνε να έρθετε σε εμάς”. “Μην ανησυχείς για την Ευρώπη” του είπε ο Παπανδρέου. “Εγώ μπορώ να τους πείσω”».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Το σχέδιο που εξετάζει αυτή τη στιγμή η Ευρώπη έδωσε στη δημοσιότητα το δίκτυο Bloomberg, επικαλούμενο δύο αξιωματούχους που γνωρίζουν καλά τις συνομιλίες της ΕΕ για την Ελλάδα.

Σύμφωνα με το σχέδιο, οι λήξεις των ελληνικών ομολόγων θα επιμηκυνθούν από τα 30 στα 50 χρόνια, ενώ θα μειωθούν και τα επιτόκια δανεισμού κατά 50 μονάδες βάσης (0,5%), αλλά για το πρώτο μνημόνιο.

Την ίδια ώρα, ετοιμάζεται και τρίτο δάνειο, χωρίς να αναφέρεται κάτι επιπλέον.
“Δεν έχει αλλάξει κάτι σε ό,τι αφορά στην περίπτωση της Ελλάδας”, υποστηρίζει σήμερα κορυφαίος Γερμανός αξιωματούχος, κληθείς να σχολιάσει το σημερινό δημοσίευμα του Bloomberg.

Επί τοις ουσίας όμως, το Bloomberg απλά εξειδίκευσε το σενάριο που φημολογούνταν ότι έχουν αποφασίσει οι Ευρωπαίοι εδώ και καιρό.
Αν περάσει αυτή η «λύση», τότε η Ελλάδα θα είναι χρεωμένη μέχρι το 2060!

Το τεράστιο ερώτημα που προκύπτει είναι ένα: Η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός και το Κοινοβούλιο, έχουν -με βάση το Σύνταγμα- το δικαίωμα υπογραφής και αποδοχής μίας τέτοιας μακροπρόθεσμης συμφωνίας, που στην πραγματικότητα μεταβάλλει τη χώρα σε αποικία χρέους και επί της ουσίας την καθιστά κατεχόμενη περιοχή από τους "δανειστές" της, οι οποίοι ήδη απαιτούν τον διαμελισμό και τον διαμοιρασμό της περιουσίας (ιδιαίτερα του ορυκτού πλούτου) της Ελλάδας προς κάθε είδους εκμετάλλευση;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πρόσφατες αποκαλύψεις και παραδοχές επιβεβαιώνουν τις εγκληματικές πράξεις του τότε πρωθυπουργού της χώρας


Ο Στρος Καν είχε σηκώσει τα χέρια ψηλά με τη συμπεριφορά του ΓΑΠ και των “κηπουρών” του
 
Του Γιάννη Ξένου 

Η παραδοχή του Όλι Ρεν στην Ευρωβουλή, στα μέσα Ιανουαρίου, ότι «στο ξεκίνημα της κρίσης την άνοιξη του 2010, και κάποιο διάστημα μετά, αν είχε αμέσως αναδιαρθρωθεί το ελληνικό χρέος, θα είχαμε αντιμετωπίσει δραματικές συνέπειες μετάδοσης τόσο σε άλλα κράτη-μέλη, όσο και μέσω του τραπεζικού διαύλου στην Ευρώπη», φώτισαν με τον πιο επίσημο τρόπο το τι συνέβαινε με την ελληνική περίπτωση. Τότε η ΕΕ ήταν εντελώς απροετοίμαστη για να αντιμετωπίσει την κατάσταση και το πρώτο μέλημά της ήταν να διασώσει τις μεγάλες γερμανικές, γαλλικές και λοιπές ευρωπαϊκές τράπεζες.

Η βιασύνη του ΓΑΠ να βγάλει ανακοίνωση, στην οποία ισχυρίζεται ότι οι δηλώσεις του Ρεν τον δικαιώνουν, γιατί αυτός από την αρχή απαιτούσε και πάλευε για κούρεμα του ελληνικού χρέους, αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πόσο δόλιος και βλαξ είναι ο πρώην πρωθυπουργός! Δόλιος γιατί επιχείρησε στα γρήγορα να κουκουλώσει την υπόθεση, αλλά και βλαξ, γιατί όποιος έστω και λίγο ψάξει το ζήτημα θα αντιληφθεί ότι ο ΓΑΠ και οι «κηπουροί» του έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους στις αρχές του 2010, έως τα μέσα του 2011, για να μη γίνει ένα κούρεμα που θα βοηθούσε τη χώρα.

Ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου παρέθεσε στο Έθνος της Κυριακής (19-1-14) έγγραφο του ΔΝΤ που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2013 και που δείχνει ξεκάθαρα ότι ο ΓΑΠ δεν ζητούσε κούρεμα, αλλά ότι είχε υποταχθεί πλήρως στη γραμμή των Ευρωπαίων:
«Η ίδια η Ελλάδα και οι Ευρωπαίοι εταίροι ήταν αντίθετοι με την αναδιάρθρωση του χρέους λόγω ανησυχιών σχετικά με το πολιτικό κόστος στο εσωτερικό, επιπτώσεων στα συνταξιοδοτικά ταμεία και επιμολύνσεις…» (σελ. 49).
«Τις παραμονές του προγράμματος οι (ελληνικές) Αρχές απέκλεισαν την αναδιάρθρωση του χρέους ως μια κόκκινη γραμμή (red herring)». (σελ. 27)
Η κατάθεση του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Παναγιώτη Ρουμελιώτη, στις 20 Αυγούστου 2012, στον τότε οικονομικό εισαγγελέα Γρ. Πεπόνη, σχετικά με τη διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης Παπανδρέου και το κούρεμα του χρέους είναι αποκαλυπτική για τα πεπραγμένα του ΓΑΠ. Ο Ρουμελιώτης δήλωσε ότι ο επίσημος σύμβουλος της κυβέρνησης, η τράπεζα ΛΑΖΑΡ, από τα τέλη του 2009 αρχές του 2010, είχε προτείνει στην κυβέρνηση  να ζητήσει από τους εταίρους της την αναδιάρθρωση του χρέους. Από τις αρχές του 2010 το ΔΝΤ, αναφέρει ο Ρουμελιώτης, πίεζε τον ΓΑΠ και τον Παπακωνσταντίνου να βάλουν στους Ευρωπαίους θέμα αναδιάρθρωσης του χρέους. Τον Μάρτιο του 2010, ο αξιωματούχος του ΔΝΤ Μάρεκ Μπέλκα δήλωσε στον Παπακωνσταντίνου ότι ο στόχος της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής (τριετούς), που απαιτούσε η Ευρωπαϊκή Ένωση, ήταν αισιόδοξος και ότι δύσκολα η Ελλάδα θα έβγαινε από την ύφεση χωρίς αναδιάρθρωση του χρέους. Ο Ντομινίκ Στρος Καν, βλέποντας την ελληνική πλευρά να μη βάζει θέμα κουρέματος και να μη λαμβάνει τα μηνύματα που τις έστελναν οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ, κάλεσε δύο φορές (μέσα Μαΐου του 2010 και τέλη Ιουνίου του 2010) τον Ρουμελιώτη και του είπε ότι η ελληνική κυβέρνηση πρέπει αμέσως να θέσει η ίδια το θέμα της ελάφρυνσης του χρέους. Γι’ αυτές τις συνομιλίες ενημέρωσε τον πρωθυπουργό και τον υπ. Οικονομικών, αλλά σε όλους τους τόνους αυτοί απέκλεισαν το κούρεμα. Στο διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ, μέλη του δήλωναν ότι δεν μπορεί να εγκριθεί πρόγραμμα για την Ελλάδα, χωρίς πρώτα να γίνει κούρεμα του χρέους, γιατί το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Αλλά ο πρωθυπουργός είχε πάρει την απόφασή του να ακολουθεί πιστά τις οδηγίες των Ευρωπαίων (δηλ. των Γερμανών) και όχι του ΔΝΤ. Στις 28-1-2011 ο ΓΑΠ, συνεχίζει στην κατάθεσή του ο Ρουμελιώτης, μίλησε σε τριάντα δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο, και εκεί απέκλεισε κατηγορηματικά την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, λέγοντας συγκεκριμένα ότι, αν ήταν η Ελλάδα να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση ή κούρεμα, θα το είχε κάνει από την αρχή της κρίσης. Όλο το πρώτο εξάμηνο του 2011 συνεχίζονταν, πάντα κατά Ρουμελιώτη, οι πιέσεις για να τεθεί θέμα μείωσης του χρέους, αλλά η κυβέρνηση το αρνούνταν κατηγορηματικά και μόνο στα μέσα Μαΐου του ’11 ο ΓΑΠ έκανε βήματα πίσω, λέγοντας στον Ρουμελιώτη ότι θα συστήσει μια επιτροπή που θα εξετάσει το θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους!

Ο ΓΑΠ ακολούθησε πιστά τις υποδείξεις των Ευρωπαίων, να καθυστερήσει όσο μπορεί την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, προκειμένου οι ευρωπαϊκές τράπεζες να καταφέρουν να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα, αυτά να περάσουν στην ΕΚΤ και το ΔΝΤ, ώστε να μην μπορούν να κουρευτούν, και κυρίως οι Γερμανοί να έχουν τον χρόνο να επιβάλουν στους υπόλοιπους Ευρωπαίους την πολιτική τους. Δηλαδή ο ΓΑΠ συναίνεσε στον «αφοπλισμό» μας, για να μην είμαστε πλέον επικίνδυνοι για τη Γερμανία και να καταστούμε αποικία χρέους.  Όταν αυτά έγιναν, του έδωσαν το πράσινο φως για το κούρεμα, που έγινε τον Ιούλιο του 2011, αλλά πια τη νύφη την πλήρωσαν κυρίως τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και οι ελλαδικές και κυπριακές τράπεζες, που συνέχισαν να κατέχουν ελληνικά ομόλογα.

Μετά από δύο χρόνια που έχει φύγει από την εξουσία ο ΓΑΠ έχουν φωτιστεί αρκετά τα όσα έπραξε τα δύο καταστροφικά χρόνια που άσκησε την πρωθυπουργία:

• Το 2009 βγήκε στις εκλογές υποσχόμενος ότι «λεφτά υπάρχουν». Με τέτοια δημαγωγικά συνθήματα του ήταν αδύνατο να πάρει μέτρα μόλις θα έβγαινε, έτσι μεθόδευσε την υπαγωγή μας στο ΔΝΤ. Φούσκωσε το έλλειμμα του 2009 και με τις εσκεμμένες δηλώσεις αυτού και του ενεργούμενού του, του Παπακωνσταντίνου, αύξησε τεχνητά τα σπρεντ για να δείξει ότι είναι μονόδρομος η υπαγωγή μας σε μνημόνιο από το ΔΝΤ
• Αφού όμως μας πήγε στο ΔΝΤ, δεν ακολούθησε τη συνταγή του, που πάγια προτείνει νεοφιλελεύθερα μέτρα και υποτίμηση του εθνικού νομίσματος (εδώ επειδή δεν υπήρχε εθνικό νόμισμα, η μόνη λύση ήταν κούρεμα του χρέους), διότι προσέκρουσε στην άρνηση της Γερμανίας και στους γερμανικούς σχεδιασμούς για το πώς πρέπει να γίνει η διαχείριση της κρίσης. Ενώ εκείνο τον ενάμιση χρόνο είχε πολλά διαπραγματευτικά χαρτιά στα χέρια του, ώστε να μην οδηγηθούμε σε ολοκληρωτική κρίση, τα έκαψε όλα. Όταν με τεράστια καθυστέρηση, τον Οκτώβριο του 2011, πήγε να αντισταθεί στους Γερμανούς, αυτοί τον πέταξαν σαν στημένη λεμονόκουπα.

Ο ΓΑΠ και οι «κηπουροί» του έχουν γλιτώσει μέχρι στιγμής το ειδικό δικαστήριο γιατί ο Σαμαράς προσπαθεί να σώσει τον μοναδικό του κυβερνητικό εταίρο, το χρεοκοπημένο ΠΑΣΟΚ, αλλά αν είναι να αποδοθεί η ελάχιστη δικαιοσύνη για όσα έχουν συμβεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο ΓΑΠ και οι «κηπουροί» του πρέπει να οδηγηθούν πάραυτα σε αυτό.

Πηγή Ρήξη φ. 101


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σ’ αυτή τη χώρα που επί χρόνια τα λαμόγια έκαναν πάρτι με τα λεφτά του ελληνικού λαού, το θράσος είναι μεγάλο… προτέρημα για τα λαμόγια. Και είναι εντυπωσιακό ότι ακόμη και το 2014 όπου η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει, οι πολίτες βρίσκονται στα μαύρα σκοτάδια και δεν υπάρχει ούτε… σάλιο, οι «σκανδαλιάρηδες» συνεχίζουν να προκαλούν.
 
Πάρτε για παράδειγμα τον Άκη Τσοχατζόπουλο ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ κατηγόρησε την κυβέρνηση γιατί δεν… φέρνει πίσω τα κλεμμένα. «Δεν είχαν λεφτά στην Ελβετία» δηλώνει με στόμφο και κουνάει το δάκτυλο στους κυβερνώντες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο των καταθέσεων που έφυγαν παράνομα και νύχτα. 

Δείτε ας πούμε τον Παπαγεωργόπουλο. Ισόβια έφαγε, σε δύο δίκες τον έχουν «ξεσκίσει» οι μάρτυρες αλλά αυτός επιμένει να δηλώνει ότι άλλος έκανε την κλοπή από τα ταμεία του δήμου κι αυτός δεν ήξερε τίποτε. 

Το ζεύγος Γριβέα επίσης. Βρίσκεται στο Λονδίνο, κάνει τα πάντα για να μην εκδοθεί, έχει τη σπιταρόνα του και ποιος ξέρει πόση κασαδούρα και μας κοροϊδεύει όλους εμάς που περιμένουμε πότε θα τιμωρηθεί κάποιος.
Για να μην πούμε για τον Κοντομηνά, τις… αρρυθμίες του ή τον… αρραβώνα του. 

Να γυρίσουμε και λίγο πιο παλιά; Ο Μαντέλης ή Ρόκος δεν ξέρει, δεν άκουσε, δεν είδε από μίζες. Ο Τσουκάτος είδε να περνά ένα εκατομμύριο από δίπλα του αλλά έκτοτε δεν το είδε.
Το ΠΑΣΟΚ είδε να περνάνε λεφτά από το ταμείο του αλλά… χάθηκαν τα βιβλία. 
Ο άλλος ήταν νόμιμος αλλά δεν ήταν ηθικός, ο τρίτος έχει σπιταρόνες και ζει μια χαρά ζωή αλλά δεν έχει δουλέψει από τότε που έγινε υπουργός και πρώτο βιολί από το 2000 μέχρι το 2008. 
Και τόσα άλλα παραδείγματα. 

Και πάμε στον Άγγελο Φιλιππίδη. Με το που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα δήλωσε ότι προσήλθε οικειοθελώς και άμεσα όπως είχε πει ο ίδιος. Όμως, τα δικαστικά έγγραφα κάνουν λόγο για απέλασή του από την Τουρκία. 
Τι είναι αυτό; Οικειοθελής… απέλαση; 
Γιατί τέτοιο δεν έχουμε ξαναδεί. 

Και πόσο οικειοθελώς είναι όταν ο ίδιος ο Φιλιππίδης όταν εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του δεν πήρε το πρώτο αεροπλάνο να έρθει στην Αθήνα αλλά περιπλανιόταν από εδώ κι από εκεί μέχρι να καταλήξει στην Πόλη με μερικές χιλιάδες νομίσματα διαφόρων χωρών. 
Τον εμπόδισε κανείς να έλθει πριν τον συλλάβουν; 
Όχι, όμως, ακολουθεί κι αυτός την πεπατημένη. Το θράσος της λαμογιάς που στην Ελλάδα κάνει πρωταθλητισμό. Διότι τόσα χρόνια όλοι αυτοί οι μεγαλόσχημοι τη γλίτωναν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
 Επομένως, το πρώτο που έχουν να προτάξουν και σήμερα είναι το θράσος. 
Ο κόσμος μπορεί να γελάει στην αρχή αλλά στη συνέχεια εξοργίζεται με όσα βλέπει κι ακούει. Και μπορεί ο καθένας να δηλώνει ότι θέλει και να δηλώνει ότι είναι όποιος είναι.
Όμως, κάποτε αυτό το θράσος των λαμόγιων πρέπει να κοπεί.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Νίκου Ξυδάκη 

Ενας αιώνας μάς χωρίζει από το 1914, έτος κατά το οποίο η Ευρώπη βυθίζεται στη δίνη του Μεγάλου Πολέμου, ενός ευρωπαϊκού εμφυλίου σύμφωνα με την εκ των υστέρων ματιά, και η Ελλάδα βυθίζεται στον Εθνικό Διχασμό. Το 2014 είναι διαφορετικό από το 1914, υπό πολλές έννοιες. 
Μπορούμε, όμως, να διακρίνουμε κάποιες αναλογίες ως προς τα μεταιχμιακά ερωτήματα που αναδύονται. Η διαρκώς ενισχυόμενη ανισοβαρής κατανομή ισχύος εντός της Ευρώπης, η γεωπολιτική αναστάτωση στις παρυφές της, μια οικονομική κρίση που δεν λέει να σβήσει, η ανάδυση νέων δυνάμεων σε πλανητική κλίμακα, είναι μερικές από τις προκλήσεις της εποχής μας.

Το ιστορικό μεταίχμιο απαιτεί από την Ελλάδα μείζονες αποφάσεις και ελιγμούς, προκειμένου να ανασχέσει τις απώλειες και να ισορροπήσει σε μια ριζικά νέα κατάσταση. 

Η Ενωμένη Ευρώπη δεν είναι πια το ασφαλές λιμάνι του 1974 ή του 1980· η φυσιογνωμία της, η πλεύση της και οι συσχετισμοί ισχύος στο εσωτερικό της έχουν αλλάξει ριζικά. 
Αλλά και η μη ευρωπαϊκή Μεσόγειος αλλάζει ραγδαία: όσα δραματικά συμβαίνουν στην εμπόλεμη Συρία, τη σπαρασσόμενη Αίγυπτο, τη διαλυμένη Λιβύη, αφορούν και επηρεάζουν τη μεταιχμιακή Ελλάδα. 
Ακόμη και η διαφαινόμενη σύγκρουση επιρροών στη μακρινή Ουκρανία επηρεάζει· πόσο μάλλον η πολιτική αστάθεια στην Τουρκία.
Η σφοδρή οικονομική κρίση κατέδειξε το οξύ πολιτικό πρόβλημα της χώρας μας όχι μόνο δομικά-στατικά, αλλά και ως πρόβλημα εθνικού αυτοπροσδιορισμού και μακρόπνοης στοχοθεσίας. 
Με αυτήν την έννοια και μόνον, αποτολμούμε την αναχρονιστική αναλογία με το 1914, επ’ ευκαιρία της εκατονταετηρίδας. Και με αυτήν την έννοια, αξίζει να ξαναδούμε τη γεωπολιτική και τις επιδράσεις των επιλογών του 1914, μες στον 20ό αιώνα. Για να δούμε έτσι χωρίς παρωπίδες και τις προκλήσεις του 2014: όπως και τότε, έχουμε μεγάλη ιστορία εν τω γεννάσθαι, με νέα κοινωνικά μορφώματα, νέους γεωπολιτικούς συσχετισμούς. 
Ας μην αναλωθούμε στον Διχασμό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Είναι γνωστή πλέον σε όλους τους Έλληνες, η πολιτική της Μέρκελ και του κόμματός της εναντίον του ελληνικού λαού και υπέρ των γερμανικών συμφερόντων. Όμως είναι άραγε μόνο η Μέρκελ, ο Σόϊμπλε  και το κόμμα τους αυτοί που συμπεριφέρονται έτσι εναντίον των Ελλήνων ή είναι ολόκληρος ο γερμανικός λαός;

Μόλις προχθές, ο πρόεδρος του σοσιαλιστικού κόμματος της Γερμανίας και αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γάμπριελ, κατέταξε την Ελλάδα στις τριτοκοσμικές χώρες, ανάξιας ακόμα και της ανάμιξης του ΔΝΤ και μας κατηγόρησε ότι στην ουσία εξαπατήσαμε την ΕΕ, παραποιώντας όλα τα στοιχεία για να μπούμε στο ευρώ. Φυσικά εδώ, καμία απάντηση δεν υπήρξε από τα λαλίστατα ελληνικά κόμματα, που θεατρικά συνηθίζουν να ανταλλάσσουν εκατέρωθεν ανακοινώσεις για «ψύλλου πήδημα» προς εσωτερική κατανάλωση.

Πέρα όμως από τους δεξιούς και τους σοσιαλιστές Γερμανούς, ήρθε και το αριστερό γερμανικό κόμμα Die Linke, με ανακοίνωση που υπογράφει η Ζάρα Βάγκενκνεχτ, πρώτη αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος αυτού και αφού δηλώνει την αντίθεση της γερμανικής αριστεράς στη χορήγηση νέου πακέτου στην Ελλάδα, υποστηρίζει την πρόταση της Bundesbank για εφάπαξ επιβολή χαρατσιού 10% επί των Ελλήνων.

Βλέπουμε λοιπόν, πως δεν είναι μόνο η Μέρκελ και το κόμμα της εκείνοι που υποστηρίζουν τη γνωστή εξοντωτική γερμανική πολιτική εναντίον των Ελλήνων, αλλά είναι ολόκληρο το γερμανικό πολιτικό φάσμα. Και φυσικά ολόκληρο αυτό το φάσμα της γερμανικής πολιτικής ελίτ δεν θα το έκανε, αν αυτό δεν άρεσε και δεν ήταν επιθυμία  των Γερμανών ψηφοφόρων, γιατί από αυτούς αντλούν ψήφους και δύναμη. Επομένως είναι και επιθυμία των ίδιων των Γερμανών πολιτών των περίφημων «Γερμανών φορολογούμενων», αυτή η συμπεριφορά εναντίον των Ελλήνων, καθώς και οι οραματισμοί της πολιτικής ηγεσίας για ένα Δ΄ οικονομικό Ραϊχ που θα επιβάλει την «οικονομική καθαρότητα» στην Ευρώπη.

Εξάλλου μην ξεχνάμε ότι ο Χίτλερ ήταν ένας. Όμως τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και κυρίως εναντίον των Ελλήνων, με τόσο υπερβάλλοντα ζήλο και με τόσο φρικιαστικές εκτελέσεις, τα διέπραξαν απλοί Γερμανοί. Και γι’ αυτά τα εγκλήματα, αυτός ο λαός δεν μας έχει αποζημιώσει ποτέ. Αντίθετα σήμερα κερδίζει και από πάνω, από την εξαθλίωσή μας και το ξεπούλημα των περιουσιών μας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Την ίδια στιγμή μας δίνεται ελεημοσύνη για τα φάρμακα!!!
Λεφτά υπάρχουν για "διεθνείς" υποχρεώσεις, αλλά όχι για τους Έλληνες πολίτες...

Να τα 100 χιλιάρικα που ψάχνετε για αντίσκηνα στην Κεφαλλονιά.
Εμφανιζόμαστε ως επαίτες της Ευρώπης την ίδια στιγμή που το ΥΠΕΞ του Βενιζέλου χαρίζει εκατομμυρια στην οικουμένη!

Αναίσχυντοι, επαγγελματίες δυσφημιστές της Ελλάδας. 
Μιας περήφανης χώρας με μεγάλη καρδιά που λεχρίτες πολιτικοί κακοποιούν το όνομα της. 
Το όνομα που πριν τον Παπανδρέου, αποτελούσε χρυσό brand στον παγκόσμιο πολιτισμό και την παιδεία.
Δείτε τα ντοκουμέντα της ντροπής που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. 

Πρόκειται όχι απλώς για ανηθικότητα αλλά και για σκάνδαλο μεγατόνων!

(κάντε κλικ πάνω στα έγγραφα για να τα διαβάσετε)

φωτογραφία 1-1

φωτογραφία 1-2

φωτογραφία 2

φωτογραφία 2-1

φωτογραφία 3

φωτογραφία 3-1

φωτογραφία 4

φωτογραφία 4-1



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Την άποψη πως η τρόικα παραβιάζει στην Ελλάδα τα ανθρώπινα δικαιώματα, διατυπώνει στην έκθεσή του που συνέταξε με εντολή της Αυστριακής Ομοσπονδίας Συνδικάτων, του Αυστριακού Εργατικού Επιμελητηρίου (αυστριακό Εργατικό Κέντρο) και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συνδικάτων και η οποία δημοσιεύθηκε στη Βιέννη, ο διεθνώς γνωστός νομικός, καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πανεπιστημίου της Βρέμης και στενός συνεργάτης του γερμανικού "Ιδρύματος Φρίντριχ Έμπερτ", Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο.
Ορισμένοι όροι που έχουν επιβάλει οι ευρωπαϊκοί θεσμοί στην Ελλάδα παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και καθώς η Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων έχει ενσωματωθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, παραβιάζουν και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, αναφέρεται χαρακτηριστικά στη γνωμοδότηση.

Ο Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο, σημειώνοντας πως οι δύο κοινοτικοί θεσμοί (ΕΚΤ και Ευρωπαϊκή Επιτροπή) που εκπροσωπούνται στην τρόικα δεσμεύονται από την Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, κατακρίνει έντονα την τρόικα για τα μέτρα λιτότητας που διαπραγματεύτηκε με την Ελλάδα, διευκρινίζοντας ότι η τρόικα έχει απαιτήσει δυσανάλογες παρεμβάσεις στο εργατικό δίκαιο και στο κοινωνικό σύστημα της Ελλάδας.
Η τρόικα, αναφέρει, με την επιβολή μειώσεων στους μισθούς παραβίασε το θεμελιώδες δικαίωμα ελεύθερης διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού, ενώ με την επιβολή διαφόρων άλλων δεσμεύσεων στην Ελλάδα παραβίασε τα ανθρώπινα δικαιώματα για εργασία, στέγη, κοινωνική ασφάλεια και ιδιοκτησία.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η μείωση κατώτατων μισθών, η μετάθεση των διαπραγματεύσεων για τις συλλογικές συμβάσεις σε επίπεδο επιχείρησης, οι περικοπές στο σύστημα υγείας ή ο περιορισμός της επιδότησης στην κατασκευή στέγης, ως παρεμβάσεις δεν καλύπτονται από το Δίκαιο της ΕΕ και εκτός τούτου δεν υπήρξε επαρκής εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο καθηγητής Φίσερ-Λεσκάνο εκτιμά πως θα μπορούσαν να είχαν επιτυχία προσφυγές που θα γίνονταν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, τόσο για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όσο και για παραβίαση αρμοδιοτήτων συλλογικών οργάνων, ιδιαίτερα μάλιστα εάν οι καταγγελίες γίνονταν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Επίσης, αναφέρει πως στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα μπορούσαν να γίνουν προσφυγές και «κατά ενεργειών κρατών που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας». Το Διεθνές Δικαστήριο, τονίζει, θα μπορούσε να ασχοληθεί με τα ζητήματα ως προς τη συμβατότητα με τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ θα μπορούσαν να γίνουν προσφυγές κατά μεμονωμένων κρατών στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.

(Με πληροφορίες από ΑΠΕ)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πόσοι σκεπτόμενοι πολίτες ευελπιστούν ότι θα γίνουν...αγγελούδια οι εθισμένοι στο ψέμα και στην απάτη πολιτικοί; Ποιος θα ξεσαπίσει τη σαπισμένη ρίζα; Με τον ψευδομανή Αντώνη Σαμαρά και την ΝΔ να "προωθούν" τις σκοπιμότητες που διεμόφωσε το ΠΑΣΟΚ του αβέλτερου Γιώργου Παπανδρέου και του στρεψοδίκη Βαγγέλη Βενιζέλου, ενώ με τους "πιθηκισμούς" και τους "προσωπιδοφόρους" της Αριστεράς των αγκυλώσεων και των πολιτικών απωθημένων, δεν αποκλείεται να προκύψουν ακόμα πιο οδυνηρές καταστάσεις για την ελληνική κοινωνία, που εγκλωβισμένη στη σύγχυση και την απάθεια, απλώς "δακρύζει".

Μια κοινωνία σε πλήρη αποσύνθεση, που προέρχεται από τους αναζητητές της διαφθοράς,τον εξωνυμένο Τύπο και τα ΜΜΕ, την για δεκαετίες τυφλή κομματική στράτευση, την εκφυλισμένη διανόηση, άγει στην ανωμαλία και σε πολιτικές εκτροπές.

Οι μέτριοι και οι βλάκες της πολιτικής παράγουν πολιτικές εκτροπές. Και βλάκες μέτριοι επωφελούνται απ' αυτές, αναπαράγοντας βλακεία και μετριότητα. Ενας διάλληλος κύκλος. Και η παγίωση διαδοχικών κατεστημένων για μικρά χρονικά διαστήματα, δεν είναι τίποτα άλλο παρά αδιατάρακτη επικράτηση των αθλίων και των ηλιθίων!.. Τα κατεστημένα αλληλοανατρέπονται. Συγχρόνως όμως αλληηλοτροφοδοτούνται με "ανθρώπους". Αυτού του είδους η εξουσία στελεχώνεται με άτομα της ίδιας νοοτροπίας ή και με συνεχώς τα ίδια πρόσωπα, τα οποία αλλάζουν προσωπείο και επιτείνουν έτσι την αποσύνθεση εκ των άνω, η οποία προκαλεί σταδιακά την έκρηξη εκ των κάτω. Κι αν δεν προκληθεί η έκρηξη ή έστω η εξανάσταση συνεπεία γενικής αποβλάκωσης ή καταστροφής και των πλέον πρωτογενών κοινωνικών αντανακλαστικών, η κοινωνία μεταβάλλεται σε κάτι δυσώδες...

Για κίνδυνο πολιτικής εκτροπής είχε μιλήσει παλαιότερα ο έτερος του σημερινού δράματος της χώρας, ο Κώστας Σημίτης. Και ο μόνιμα "εξαφανισμένος" και "βολεμένος" στη θαλπωρή της ανέξοδης παχυδερμίας Κώστας Καραμανλής αναφέρθηκε στη..δυσωδία. Και οι δύο ωστόσο δεν ήταν και δεν είναι σε θέση να προσδιορίσουν τις αιτίες. Κι αυτό, γιατί δεν έχουν την "ιδιοτροπία" να θεωρούν την πολιτική έργο των αξίων και των διαταξικά επίλεκτων. Η ολιγαρχική τους αντίληψη περιοριζόταν πάντα στην καταγραφή των προβλημάτων, που οδηγεί στην αδράνεια. Κανένας από τους πρωτοκλασάτους της πολιτικής δεν αντιλαμβάνεται που οδηγούν οι παραχωρήσεις και οι εκχωρήσεις επί θεμάτων αρχής. Κι αυτή η αντίληψη στην πολιτική, πρώτα υπονομεύεται και μετά υπονομεύει. Ναρκοθετεί τα πάντα. Ανατρέπει έννοιες, δίνει ερεθίσματα στους επιπολάζοντες και τους συνθυματολόγους, που προάγουν το ψεύδος σε αλήθεια.

Και ειπωμένο με "πλαστικότητα" το ψεύδος γίνεται πιο ευαπορόφητο απ' ό,τι η ίδια η αλήθεια. Οταν δε με τη συνεχή χρήση του, πληθύνουν και μαζοποιηθού οι αποβλακωμένοι, τότε επέρχεται πλήρης αναστροφή και θεωρείται το ψεύδος , αλήθεια! Ετσι εμποδιζόταν πάντα στην Ελλάδα ο εκσυγχρονισμός, οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις και επικρατούσε η "τσιμεντένια" και "γύψινη" λογική, με αποτέλεσμα να μην ανανεώνεται και να μην οξυγονούται η κοινωνία στο πλαίσιο ενόςκρατικού μηχανισμού ευέλικτου, προνοιακού και αποσυμφορημένου, με προοπτική στο μέλλον και στη θετική κρίση της ιστορίας. Και με τη λήθη των αξιών και τον εξοβελισμό των αξίων, με μονοσήμαντες και μονοδιάσταες ερμηνείες των προβλημάτων της χώρας, φτάσαμε στα σημερινά αδιέξοδα της οικονομίας και της κοινωνίας. Με τους ανήμπορους πολίτες, οι οποίοι είναι και οι περισσότεροι πλέον, να ευλεπιστούν στα αποφάδια και στα...ψίχουλα της γευσιλαγνείας των πολιτικών, που εξακολουθούν να διάγουν βίον παχύδερμης απόλαυσης.

Με τον τόπο να κινδυνεύει να πετάξει το έρμα του και να μείνει έρμαιος των ανέμων της ιστορίας. Με την πολυπρόσωπη και χωρίς πλέον "φτιασίδια" πολιτική απάτη να προκαλεί και να αποκαλεί τους έντιμους βλάκες, κρετίνους και νωθρούς. Και σ' αυτό το παιχνίδι της πολιτικής απάτης είναι παγιδευμένος ο λαός. Ο κατά βάση φτωχός και έν πολλοίς άβουλος λαός. Ο φοβισμένος και σε πλήρη σύγχυση λαός. Και ακολουθεί με την ισχνή του φωνή στο τραγούδι τους πολιτικούς του ταγούς...Τους αριστερούς που τραγουδάνε ετεροχρονισμένα "στ' άρματα, στ' άρματα", έτσι για πλάκα. Τους ψευτοσοσιαλιστές κι όσους απέμειναν πασοκιστές με το τραγούδι "όλοι το ίδιο είμαστε λαός και Κολωνάκι" και κάνουν την πλάκα τους.

Και τους φυλλορροημένους νεοδημοκράτες, όσοι ακόμα απομένουν στο "μαντρί" του Σαμαρά, με το ελπιδοφόρο άσμα "ακόμα τουτ' την Ανοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες" και παθαίνουν την πλάκα τους... Και το ερώτημα που εγείερεται, είναι κατά πόσο το εκάστοτε ανεύθυνον αυτού του τόπου είναι σε θέση να υποψιαστεί τη σημασία του Παρθενώνα. Της πνευματικής, πολιτικής και μεταφυσικής του αξίας. Του πνευματικού δυναμικού που διαθέτει και ως κληρονομιά έχει περιέλθει στο νέο ελληνισμό.

Και να επενδύσει το μέγιστο των προσπαθειών του στην αξιοποίηση του δυναμικού αυτού. Του ίδιου δυναμικού που μετέχουν, ούτως ή αλλέως, κορυφαίοι της σημερινής πνευματικής οικουμένης, οι οποίοι γι' αυτό το λόγο εξανίστανται με τα τεκταινόμενα στον ελλαδικό χώρο. Ερμη Ελλάδα!.. Με τους πολιτικούς της χλιδάτης παρακμής. Με τους ποικιλοτρόπως "χορτάτους" πολιτικούς. Κάποιοι μάλιστα εξ' αυτών επιδειξίες και ταυτόχρονα κοπρόστομοι, οι οποίοι περιφέρουν την...πολιτική τους κυτταρίτιδα από "μοδάτο" στέκι σε επιχειρηματικά γραφεία διαπλοκής, έχουν αποτεφρώσει σε κλίβανο υψηλής συμπίεσης κάθε έννοια σοβαρότητας και ευαισθησίας. Και για τους οποίους οι ισχνές πλέον απεγνωσμένες κραυγές των "συμπιεσμένων" κοινωνικών ομάδων από τα μνημόνια και τις ευκαιριακές πολιτικές, συνιστούν απόμακρο θόρυβο.

Αιδώς, χορτάτοι και χλιδάτοι!.. Απ' όπου κι αν προέρχεστε πολιτικά, έχοντας αποβάλλει ραχοκοκκαλιά και συνείδηση, παύστε να συνασπίζεστε απέναντι στη σιωπή του λαού. Δεν αντιλαμβάνεστε ότι όλα αποτελούν μια γενική ενότητα. Κι αυτή η τελευταία δεν είναι ένας απολιθωμένος πολυάνθρωπος όγκος. Εχει να κάνει με την κοινωνία των προσώπων,που μπορεί να υφίσταται την επιδρομή της πολιτικής βλακείας και αυθαιρεσίας, του βλαχολεβέντικου πολιτικού επαρχιωτισμού, αλλά στεγανοποιεί αξίες που ανυψώνονται στην έννοια του Εθνους!..

Του Στέλιου Συρμόγλου από freepen



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει  ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

Οι επιπτώσεις από τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή είναι πολλές και σε πολλά θέματα. Μία από τις πλέον σοβαρές, που η «πολιτισμένη» Χριστιανική Δύση θα έπρεπε να είχε εστιάσει και να είχε  επιμείνει, είναι το άγνωστο και αδιάφορο για τους «ψευτοπροοδευτικούς διανοητές» και εραστές των πολυπολιτισμικών εθνών και κρατών είναι το θέμα της μεγάλης μείωσης του χριστιανικού πληθυσμού σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή. Έτσι οδεύουμε ολοταχώς σε μια Μέση Ανατολή χωρίς Χριστιανούς και δεν είναι κινδυνολογία, ούτε οι συνήθεις υπερβολές, καθόσον αποδεικνύεται τούτο  με αριθμούς.

Σε πρόσφατο άρθρο της έγκυρης εφημερίδος Yedioth Ahronoth, ο δημοσιογράφος Guy Bechor, πραγματεύεται την ανησυχητική μείωση του χριστιανικού πληθυσμού στη Μέση Ανατολή και παραθέτει εντυπωσιακά στοιχεία για την τεκμηρίωσή του. Σύμφωνα λοιπόν με τον  Bechor τα  στατιστικά στοιχεία αναφορικά με την μείωση του χριστιανικού πληθυσμού σε χώρες της Μέσης Ανατολής έχουν ως εξής:

Α) Στο Ιράκ, οι Χριστιανοί έχουν μειωθεί από 1,5 εκατ. το 2003 σε 250 χιλ.

Β) Στη Συρία, οι Χριστιανοί έχουν μειωθεί από 1,75 εκατ. το 2010 σε 450 χιλ.

Γ) Στην Αίγυπτο, οι Κόπτες Χριστιανοί έχουν μειωθεί κατά 1,25 εκατ. σε σχέση με τα 9 εκατ. το 2011.

Δ) Στον Λίβανο, οι Χριστιανοί που ανέρχονται σε 1 εκατ. ζουν υπό τη σκιά του σιιτικού καθεστώτος που έχει εγκαθιδρύσει η Χεζμπολλά.

Και  δεν είναι μόνο στις εν λόγω χώρες. Ακόμη και στην Παλαιστίνη, στους Αγίους Τόπους και συγκεκριμένα στα εδάφη της Παλαιστινιακής Αρχής παρατηρείται μείωση του Χριστιανικού πληθυσμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην πόλη της γέννησης του Χριστού, την Βηθλεέμ, ο πληθυσμός της οποίας αποτελείτο παλιότερα από Χριστιανούς σε ποσοστό 90%, τώρα επικρατούν οι Μουσουλμάνοι, που αγγίζουν το 65% των κατοίκων, όπως τα ίδια συμβαίνουν και στην άλλη μεγάλη χριστιανική πόλη, την πόλη του Χριστού,  την Ναζαρέτ, όπου το ποσοστό των Χριστιανών μειώθηκε δραματικά . Το αυτό φαινόμενο παρατηρείται και στη Λωρίδα της Γάζας όπου μερικές εκατοντάδες Χριστιανοί έχουν απομείνει σε μία περιοχή που φιλοξενούσε, προ ολίγων ετών, περισσότερους από 2.500, καθώς οι περισσότεροι, είτε εξισλαμίστηκαν είτε έφυγαν από τη Γάζα, λόγω του φανατισμού της επικρατήσας στην περιοχή, της  Παλαιστινιακής οργάνωσης Χαμάς.

Τα αίτια και ιδιαίτερα η γενεσιουργός αιτία του εν λόγω φαινομένου συνίσταται, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές και κατά την άποψή μας, στην κατίσχυση σαλαφιστικών και λοιπών εξτρεμιστικών εκφάνσεων του Ισλάμ,  που αντιμετωπίζουν τους Χριστιανούς ως ‘απίστους’ και δεν επιδιώκουν τη συμβίωση ή την ανεκτικότητα, όπως π.χ. στην περίπτωση της Χαμάς, ή σε αυτά που συνέβησαν και συμβαίνουν στην πολύπαθη και μαρτυρική αιματούσα ακόμη Συρία, από την πέραν από κάθε ανθρώπινη λογική και συμπεριφορά των φανατικών εξτρεμιστικών ισλαμιστικών και ναι τρομοκρατικών οργανώσεων της λεγόμενης «αντιπολίτευσης», όχι όλων βεβαίως με τις ομαδικές σφαγές και εκδίωξη των χριστιανών από τις περιοχές των,  πολλώ δε μάλλον την ανάδειξη των χριστιανικών κοινοτήτων, στην οποία είχαν προχωρήσει πολλά κράτη της περιοχής, κατά την περίοδο του αραβικού εθνικισμού [παναραβισμού].

Ο αρθογράφος Bechor (Ιουδαίος το θρήσκευμα) στο άρθρο του  επικρίνει σφοδρότατα την  διεθνή κοινότητα, ιδία δε τη «πολιτισμένη» Χριστιανική (???) Δύση, για τη στάση σιγής και αδιαφορίας  που τηρεί στον συστηματικό διωγμό των Χριστιανών από τη Μέση Ανατολή, υπενθυμίζοντας ότι ακόμα και ο Πάπας αποφεύγει οιαδήποτε αναφορά στο συγκεκριμένο  ζήτημα!! Δηλαδή ο Ισραηλινός δημοσιογράφος λέει αυτά που οι συνήθως λαλίστατοι και ευαίσθητοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα δυτικοί συνάδελφοί του και τα διεθνή ΜΜΕ θα έπρεπε να  είχαν σε πρώτη προτεραιότητα και σε συνεχή και έντονο ενδιαφέρον. Αλλά φευ!! Ύποπτη σιγή και απόκρυψη!!
Έτσι  τελικά ο αρθρογράφος δικαιολογημένα πλέον υποστηρίζει ότι οι Χριστιανοί οφείλουν να αντιληφθούν ότι η πρόσβαση στους Αγίους Τόπους και στα ιερά μνημεία της Χριστιανοσύνης εξαρτάται από την διατήρηση του ελέγχου του κράτους του Ισραήλ στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, καθώς το Ισραήλ αποτελεί, πλέον, τη μοναδική χώρα στην Μέση Ανατολή, όπου το χριστιανικό στοιχείο δεν είναι ανεπιθύμητο. 

Είναι πλέον φανερό ότι τα στοιχεία που προαναφέρθηκαν είναι αμείλικτα και αποδεικνύουν την αλήθεια που άγνωστο γιατί αποκρύπτεται από την χριστιανική Δύση. Μήπως ο σχεδιασμός της Νέας Τάξης Πραγμάτων, που  με την αναμόχλευση των εθνικο-θρησκευτικών και κοινωνικών διαφορών και αντιθέσεων  των κρατών στην Μέση Ανατολή (Αραβική άνοιξη, εμφύλιος Συρίας, Ιράκ, Σ. Αραβία, Κούρδοι κλπ), διαμορφώνουν μια νέα κατάσταση, με διάσπαση και διαχωρισμό των υφισταμένων κρατών, με νέα κράτη-προτεκτοράτα, άρα απόλυτα ελεγχόμενα από την οικονομική-πολιτική και άρχουσα διεθνή ελίτ, όπου οι Χριστιανοί δεν έχουν θέση και μέλλον; 
Μήπως ο σχεδιασμός για την περιοχή προβλέπει μόνο μουσουλμάνους και αποφυγή της πολύ-θρησκευτικότητας, όπως υπήρχε μέχρι τώρα και ιδιαίτερα σε Συρία και Λίβανο;  Οι σφαγές των Χριστιανών με φρικιαστικό τρόπο στην Συρία, οι καταστροφές των εκκλησιών, η απαγωγή των δύο Μητροπολιτών, που τελικά εξαφανίστηκαν (φυσικά εκτελέστηκαν), βίαια επεισόδια εναντίον χριστιανών κοπτών στην Αίγυπτο και τόσα άλλα γεγονότα που συνέβησαν και συμβαίνουν σε καθημερινή βάση σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή  και φυσικά η αφωνία της Δύσης συνηγορούν σε μια τέτοια εξέλιξη, καθόσον οι συνθήκες καθίστανται πλέον επικίνδυνες και η επιβίωση των χριστιανικών κοινοτήτων αμφίβολη. 

Και φυσικά μόνο στους Αγίους Τόπους θα περιοριστεί η  ελεύθερη πρόσβαση και διακίνηση των Χριστιανών. Και εδώ έρχεται η διαπίστωση του αρθρογράφου που με ευφυή τρόπο συνδέει όλα τα παραπάνω, περί αφανισμού των Χριστιανών, με τον έλεγχο της ανατολικής πόλης της Ιερουσαλήμ, που ευρίσκονται πλείστα Άγια προσκυνήματα της Χριστιανοσύνης. Και είτε μας αρέσει είτε όχι με τα σημερινά δεδομένα έχει δίκαιο!! Το Ισραήλ το συμφέρει να έχει τον έλεγχο της ανατολικής Ιερουσαλήμ για πολλούς λόγους, εθνικούς, ασφάλειας, ελέγχου, οικονομικούς κλπ. 
Πάντως όπως και να έχουν τα πράγματα και ανεξάρτητα των καταιγιστικών εξελίξεων που αναμένονται σύντομα στην περιοχή, ένα είναι βέβαιο. Σε ότι αφορά τους Χριστιανούς, η κατάσταση ποτέ δεν θα είναι όπως πριν, το μέλλον είναι δυσοίωνο για την ύπαρξή των στην περιοχή και φαίνεται ότι οδεύουμε τελικά σε μια νέα Μέση Ανατολή, σε μια «ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ».

*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.) και πρώην ΑΚΑΜ Τελ Αβίβ.      


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου