Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Ιαν 2014

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός 

Πριν αλέκτωρ φωνήσαι, κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι διέψευσαν την πλασμα­τική εικόνα που ο Σαμα­ράς φιλοτέχνησε στο μή­νυμά του για τη νέα χρο­νιά. Η αντίθεση αυτή δεν είναι τυχαία. Με ενέσεις αισιοδοξίας ο πρωθυπουργός προσπαθεί να αγοράσει πολιτικό χρόνο και να φτάσει χωρίς μεγάλες απώλειες μέχρι τις ευρωεκλογές του Μαΐου. Το ευρωιερατείο, όμως, δεν έχει λόγο να συμμεριστεί τις πολιτικές σκοπιμότητες του Έλληνα πρωθυπουργού. Για την ακρίβεια, φροντίζει από τώρα να μετατοπίσει τις ευθύ­νες στην Αθήνα. Δεν είναι τυχαίο ότι επανεμ­φανίστηκαν επικριτικά δημοσιεύματα και ότι επανέρχεται στο προσκήνιο ο παλαιότερος ισχυρισμός-δικαιολσγία ότι «το Μνημόνιο ήταν σωστό, αλλά δεν εφαρμόστηκε όπως έπρεπε». Το περιοδικό Der Spiegel, μάλιστα, έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει την Ελ­λάδα «κατά φαντασίαν θεραπευμένη».

Μπορεί οι Σαμαράς και Βενιζέλος να ισχυ­ρίζονται το αντίθετο, αλλά στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες δεν έχουν την παραμικρή αμφιβολία ότι η Ελλάδα χρειάζεται νέα δάνεια το 2014 και, βεβαίως νέο Μνημόνιο, το οποίο για επικοινωνιακούς λόγους πιθανόν να ονομαστεί αλλιώς. Χωρίς την αναδιάρ­θρωση του μη βιώσιμου δημόσιου χρέους η χώρα μας δεν μπορεί να καλύψει τις χρημα­τοδοτικές της ανάγκες από τις αγορές. Ακόμα κι αν βρισκόταν κανείς να τη δανείσει, θα τη δάνειζε με τοκογλυφικά επιτόκια της τάξεως του 8%. Είναι ενδεικτικό ότι ο αρμόδιος για Δημοσιονομικά Θέματα Γερμανός σοσιαλ­δημοκράτης Κάρνστεν Σνάιντερ, δήλωσε αυτές τις μέρες ότι λόγω υψηλού χρέους δεν θα αγόραζε ελληνικά ομόλογα.

Το κύριο πρόβλημα του ευρω-ιερατείου δεν είναι η καταστροφή που έχει προκαλέσει στην ελληνική οικονομία και κοινωνία. Είναι η δυσκολία του να σχεδιάσει τις επόμενες κινή­σεις του λόγω της διαφαινόμενης εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα δημιουργήσει όρους ρευστότητας στη σχέση της Ελλάδας με την Ευρωζώνη. Αυτός είναι ο λόγος που η διαπραγμάτευση για την α­ναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους δεν πρόκειται να γίνει ουσιαστική πριν ξεκαθαρί­σει το εσωτερικό πολιτικό τοπίο.

Για προεκλογικούς λόγους θα γίνει μια πρώτη συζήτηση στο Eurogroup πριν από τις ευρωεκλογές αλλά η συζήτηση θα αρχί­σει μετά. Μέχρι να ληφθεί απόφαση πάντως η ελληνική οικονομία θα σέρνεται. Είναι αξι­οσημείωτο ότι ο επικεφαλής του Ευρωπαϊ­κού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλινγκ, δήλωσε ότι τα δάνεια που έχει λάβει η Ελλάδα από τον ESM δεν πρόκειται να αναδιαρθρωθούν. Κατ’ αυτόν, το πολύ πολύ να μειωθούν λίγο τα επιτόκια των δανείων που έχει λάβει από τις χώρες-μέλη στο πλαίσιο της πρώτης δανειακής σύμβασης.

Όσο το ελληνικό εκλογικό σώμα μετατοπί­ζεται προς αντιμνημονιακές επιλογές τόσο περιπλέκεται η σχέση της Ελλάδας με την Ευρωζώνη. Για τους παροικούντες την Ιερου­σαλήμ είναι κοινό μυστικό ότι το 2014 θα εί­ναι έτος-καμπή για την πορεία της Ελλάδας και κατ’επέκτασιν για την παραμονή της στο ευρώ. Ο Βενιζέλος φρόντισε να το υπενθυμίζει αυτές τις μέρες. Επειδή, μάλιστα, έχουν μετατρέψει τη χώρα σε πειραματόζωο, οι εγχώριες εξελίξεις αναπόφευκτα θα επηρεά­σουν τις εξελίξεις και στην Ευρώπη.

Η επιβίωση, άλλωστε, του κοινού νομίσμα­τος δεν είναι δεδομένη. Το υπενθύμισε η ίδια η Μέρκελ, ασκώντας εκβιαστικές πιέσεις για να επιταχύνει τη διαδικασία μετατροπής της ΕΕ σε «γερμανική Ευρώπη». Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρωτεύου­σες θα αποδεχτούν τις απαιτήσεις του Βερο­λίνου ή, αντιθέτως θα αντισταθούν. Από την απάντηση που στην πράξη θα δοθεί σ’ αυτό το ερώτημα θα εξαρτηθεί όχι μόνο η τροπή που θα πάρει η κρίση του ευρώ, αλλά και το μέλλον του ενοποιηπκού εγχειρήματος.

Η ΕΕ οικοδομήθηκε στη βάση της ισοτιμίας κάθε εθνικού κράτους-μέλους ανεξαρτήτως του μεγέθους και της ισχύος του. Αυτή η αρχή ήταν, άλλωστε, που την κατέστησε ελκυστική. Είναι αληθές ότι ο γαλλογερμανικός άξονας λειτουργούσε παραδοσιακά σαν ατμομηχα­νή, αλλά οι Σύνοδοι Κορυφής ήταν πάντα πε­δία σκληρής αλλά εποικοδομητικής διαπραγ­μάτευσης. Προφανώς η Γερμανία δεν μετρού­σε το ίδιο με τη Μάλτα αλλά υπήρχε χώρος για τα συμφέροντα ακόμα και του πιο μικρού εταίρου. Κι αυτό ακριβώς ήταν που στο πολι­τικό επίπεδο ενίσχυε το συνεκτικό δεσμό.

Καταλύτης για να εκδηλωθούν οι υφέρπουσες ηγεμονιστικές τάσεις του Βερολίνου ήταν αναμφίβολα η κρίση. Η σημερινή Ευρώπη είναι πολύ διαφορετική από αυτό που ήταν πριν από το 2008. Η αρχή της ισοτιμίας είναι παρελθόν. Για την ακρίβεια έχει καταντήσει άδειο κέλυφος. Από την «ευρωπαϊκή Γερμα­νία» έχουμε διολισθήσει στη «γερμανική Ευ­ρώπη». Με άλλα λόγια, σήμερα η Ευρώπη έχει αποκτήσει αφεντικό και οι χώρες-μέλη έχουν ιεραρχηθεί. Κι αυτό έχει καταστεί δυνατόν επειδή η πολιτική της Μέρκελ συμπλέει και εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής ολιγαρχίας του χρήματος.

Πηγή "Επίκαιρα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Α.Π. Δημόπουλου

Σύμφωνα με την ορολογία που εισήγαγε και καθιέρωσε στις διεθνείς σχέσεις ο καθηγητής του Harvard και πρώην βοηθός Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Joseph Nye, η ισχύς των κρατών διακρίνεται σε «σκληρή» και «μαλακή». Στον πυρήνα της πολιτικής της «σκληρής» ισχύος βρίσκεται ο καταναγκασμός. Είναι η πολιτική «επιβολής» των «Μεγάλων Δυνάμεων» -αυτό που στην Ελλάδα συνηθίσαμε να αποκαλούμε «πολιτική των κανονιοφόρων- ενθυμούμενοι πάντοτε το ναυτικό μας αποκλεισμό, επί Όθωνος, το 1849, ως τον διέταξε, με αφορμή την υπόθεση Pasifico, ο Λόρδος Palmerston.
Φυσικά, στη σύγχρονη εποχή η πολιτική της «σκληρής» ισχύος δεν ασκείται με κανονιοφόρους αλλά με αεροπλάνα και πυραύλους, όταν τουλάχιστον δεν λαμβάνει τη μορφή μέτρων οικονομικού καταναγκασμού. Όχι απλά άμεσων, όπως αυτών που οδήγησαν λ.χ. προσφάτως την Τεχεράνη σε επαναδιαπραγμάτευση της πυρηνικής της πολιτικής, αλλά και έμμεσων, όπως αυτών που επιβάλει λ.χ. η Γερμανία στην ευρωπαϊκή περιφέρεια, την οποία και καταναγκάζει σε αυτοκαταστροφικές οικονομικές πολιτικές, με κύριο γνώμονα το εθνικό της συμφέρον.

Όμως, εκτός από την πολιτική της «σκληρής» ισχύος, που αποτέλεσε και αποτελεί προνόμιο των ισχυρών, εξίσου σημαντικό παράγοντα στις διεθνείς σχέσεις, όπως κατέδειξε ο Nye, αποτελεί και η πολιτική της «μαλακής» ισχύος. Στον πυρήνα της υπάρχει η ιδέα ότι η επίτευξη επιθυμητών για τα κράτη αποτελεσμάτων, δεν εξαρτάται μόνο από τον καταναγκασμό αλλά και από μία διττή εναλλακτική. Όχι να εξαναγκάζουμε, αλλά να πείθουμε. Όχι να εκφοβίζουμε, αλλά να αρέσουμε. Αυτή είναι η ιδέα.

Φυσικά, για τις μικρές χώρες η άσκηση πολιτικής «μαλακής» ισχύος αποτελεί μονόδρομο, αφού και να ήθελαν δεν θα είχαν τις δυνατότητες να ακολουθήσουν πολιτική «επιβολής». Όμως, δεν είναι μόνο οι μικρές αλλά και οι μεγάλες ώρες που επιδιώκουν μερίδιο στην άσκηση της πολιτικής της «μαλακής» ισχύος, ειδικά η Κίνα, υστερούσα σχετικά, έχει αναγάγει την απόκτηση «μαλακής» ισχύος σε διακηρυγμένη εθνική της προτεραιότητα. Εύλογα. Γιατί η πολιτική της «σκληρής» ισχύος, αν και αποτελεσματική, έχει μεγάλο κόστος.
Έτσι, οι στρατιωτικές επεμβάσεις της Δύσεως σε ισλαμικές χώρες, αν και αποτελεσματικές, παρήγαγαν τους μετέπειτα νεοσύλλεκτους της διεθνούς τρομοκρατίας. Ομοίως η πολιτική που ασκεί η Γερμανία στην Ευρώπη σήμερα, αν και επιτυχώς επιβαλλόμενη, δημιουργεί τις στρατιές εκείνων που απεχθάνονται πλέον την Ευρώπη. Με άλλα λόγια, στις διεθνείς σχέσεις, ο καταναγκασμός κοστίζει, ενίοτε, πολύ ακριβά. Συμφέρει να πείθεις. Συμφέρει να αρέσεις. Πώς όμως το κατορθώνεις αυτό;

Από τη μία για να αρέσεις το κλειδί είναι ο πολιτισμός. Το Ηνωμένο Βασίλειο έρχεται συνήθως πρώτο στις μετρήσεις «μαλακής» ισχύος ακριβώς γιατί μπορεί να μην είναι πλέον η αυτοκρατορία που κυβερνούσε τις θάλασσες, όμως η πολιτισμική του διεισδυτικότητα είναι τεράστια.
Το ίδιο ισχύει για τον αγγλοσαξονικό κόσμο γενικότερα, γιατί δημιουργεί τάσεις και ρεύματα στην παγκόσμια κατανάλωση. Διαθέτει αυτά που «πουλάνε», την μουσική, τη μόδα, την αρχιτεκτονική, τον κινηματογράφο, τα πανεπιστήμια, τον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, το internet και τις εφαρμογές του. Όσοι καταλαβαίνουν προσπαθούν να μιμηθούν. Δείτε τη Νότια Κορέα. Μουσική, μόδα και κινητά τηλέφωνα –το λεγόμενο «Κορεατικό Κύμα» της τελευταίας δεκαετίας- έκαναν μία χώρα πρότινος γνωστή για όλα τα λάθος πράγματα να έχει απογειωθεί στη συνείδηση εκείνων των καταναλωτών που κυρίως μετράνε στον κόσμο των νέων.

Από την άλλη, για να πείθεις, το κλειδί είναι μία διπλωματία του «καλού». Στο πρόσφατο παρελθόν ήταν οι Σκανδιναβικές χώρες που συνδέθηκαν κυρίως με αυτήν την προσέγγιση μιάς «αγαθής» εξωτερικής πολιτικής με έμφαση στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος καθώς και στην διατήρηση της παγκόσμιας ειρήνης. Και φυσικά στις διεθνείς σχέσεις ο λόγος κυριολεκτικά «κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει». Ο Mandela και το apardheid. Ο Ιωάννης Παύλος και ο κομμουνισμός. Η «μαλακή» ισχύς συχνά απαιτεί έναν μόνον άνθρωπο για να αναδείξει τη δύναμή της.

Και η Ελλάδα; Σύμφωνα με την ετήσια έγκυρη κατάταξη «μαλακής» ισχύος του παγκόσμιου δημοσιογραφικού οργανισμού Monocle, η Ελλάδα δεν καταγράφεται καν, αντίθετα με την Τουρκία που καταλαμβάνει θέση στην πρώτη εικοσάδα. Και όμως, δεν έχουμε άλλη επιλογή από την απόκτηση «μαλακής» ισχύος –η όποια δυνατότητα της Ελλάδας να αποκτήσει «σκληρή» ισχύ ενταφιάστηκε με την Μεγάλη Ιδέα. Πώς να την αποκτήσουμε;

Πρέπει φυσικά να αρέσουμε. Χρειαζόμαστε κι εμείς ένα «Ελληνικό Κύμα». Ο πολιτισμός μας είναι δεδομένος. Το θέμα είναι η διεισδυτικότητά του. Και θύλακες δημιουργικότητας υπάρχουν παντού. Φυσικά, όπως συνήθως, εμείς είμαστε ο χειρότερος εχθρός μας. Έτσι, την επόμενη φορά που κάποιος «αρμόδιος» θα εκστομίσει ότι σκοπός της τουριστικής μας πολιτικής οφείλει να είναι η προσέλκυση ατόμων υψηλού εισοδήματος και ο αγροτουρισμός, κάποιος πρέπει να εξηγήσει τα αυτονόητα της «μαλακής» ισχύος. Αυτή την εξασφαλίζουν οι στρατιές των νέων που δημιουργούν ρεύματα και μεταδίδουν το «μυστικό» με το πάτημα ενός κουμπιού στο κινητό τους. Όχι άλλες χαμένες ευκαιρίες, όπως των Ολυμπιακών Αγώνων.

Αλλά πρέπει και να πείθουμε. Να έχουμε διεθνή φωνή και υπόσταση. Να πάψουμε να φερόμαστε ως ένοχη χώρα των διεφθαρμένων σύμφωνα με τον τέως πρωθυπουργό αλλά και όσους ακόμα ιδιοτελώς συντηρούν τα έξωθεν στερεότυπα. Είναι αδιανόητο να μην παίρνουμε θέση για το πώς πρέπει να ρυθμιστεί το θέμα του χρέους μας. Η Ευρώπη, αλλά και ο κόσμος γενικότερα, δεν έχει μόνο Διευθυντήρια αλλά και κοινή γνώμη, που είναι έτοιμη να ακούσει και να συμμεριστεί, αρκεί κάποιος να της μιλήσει με την στεντόρεια φωνή του «αγαθού». Άλλως το αφήγημά μας δεν θα γίνει ποτέ αυτό της «μαλακής» ισχύος, αλλά θα παραμείνει αυτό της αυτοπεριθωριοποίησης και της διαρκούς εξάρτησης από την «καλοσύνη των άλλών».

Πηγή εφημ. «Εστία»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
  • Τι υποστηρίζει το πρώην «γεράκι» του αμερικανικού Πενταγώνου για το γεωστρατηγικό ρόλο Ελλάδας και Κύπρου
  • Η αλήθεια για το απόθεμα φυσικού αερίου και πετρελαίου στο Αιγαίο
  • Όσα απέκρυψαν για τη συριακή κρίση
  • Η διείσδυση του ισλάμ, τα λάθη του Ταγίπ Ερντογάν και ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας

Ο David Wurmser υπήρξε ένα από τα «γεράκια» του αμερικανικού Πενταγώνου, που οδήγησαν στον πόλεμο κατά του Ιράκ και στην πτώση του καθεστώτος Σαντάμ. Με εκθέσεις που προετοίμασε για λογαριασμό του πρωθυπουργού του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, πρότεινε τη χρήση προληπτικών πληγμάτων κατά της Συρίας και του Ιράν, καθώς και την παύση των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων για το παλαιστινιακό ζήτημα.
Το 2000 ο Wurmser σε συνεργασία με άλλους συνέταξε έκθεση με τίτλο «Το τέλος της συριακής κατοχής του Λιβάνου: Ο ρόλος των ΗΠΑ;», στην οποία είχε προταθεί η στρατιωτική αναμέτρηση με το καθεστώς της Συρίας, με αιτιολογία την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής. Σήμερα, καταθέτει την άποψη ότι οι στενές σχέσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο εξυπηρετούν καλύτερα τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή απ’ ότι με την Τουρκία. Παράλληλα, βλέπει θετικά την προσέγγιση Αθήνας – Τελ Αβίβ, ενώ δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να υπάρξει ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο εξαιτίας των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Για το 2014, πιστεύετε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποκαταστήσουν τη φιλία με την Τουρκία ή θα σταθούν απέναντί της;

Φανταζόμαστε ότι οι ΗΠΑ έχουν μία φιλική σχέση με την Τουρκία, αλλά στην πραγματικότητα δεν υφίσταται κάτι τέτοιο! Μία από τις βασικές αποτυχίες στην πολιτική για τη Συρία ήταν ότι αυτή οριζόταν από την Τουρκία και αυτό έδωσε χαρακτήρα σύγκρουσης μεταξύ των σεχτών.
Αν είχαμε υποστηρίξει την επανάσταση κατά του Άσαντ τις πρώτες τρεις ημέρες ως μία κίνηση κατά της δικτατορίας και είχαμε στηρίξει σθεναρά τους αντικαθεστωτικούς, τότε ο ίδιος ο χαρακτήρας της αντιπολίτευσης στη Συρία θα ήταν θεμελιωδώς διαφορετικός. Επιτρέποντας στους Τούρκους να προσδιορίσουν την αντιπολίτευση και να ορίσουν τον ρόλο των ΗΠΑ, ήταν ουσιαστικά ένας τρόπος για να ορίσουν την υποστήριξή μας προς τα ισλαμικά στοιχεία εντός της αντιπολίτευσης, γεγονός που μετέτρεψε την αντιπολίτευση –κατά βάση- σε ισλαμική, με σαφή την πιθανότητα απειλής προς εμάς.
Εκτιμώ ότι τα δεδομένα «πιστεύω» -πως ο Ερντογάν και η Τουρκία είναι σύμμαχοί μας- μας οδήγησαν σε λανθασμένες κινήσεις, κατέστρεψαν την ικανότητά μας να επιτύχουμε έναν αποτελεσματικό στόχο και θα βαθύνουν τα προβλήματα μεταξύ μας ακόμη περισσότερο στο άμεσο μέλλον.
Η Τουρκία δεν είναι σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών! Έχει σαφή ατζέντα!
Ο Νταβούτογλου, ως υπουργός Εξωτερικών, έχει δηλώσει ότι υιοθετεί μία νέο-οθωμανική ατζέντα, ενώ ο πρωθυπουργός εφαρμόζει μία ισλαμική ατζέντα, καμία εκ των οποίων δεν είναι συμβατή με τα αμερικανικά συμφέροντα σε βάθος χρόνου!

Ο Ταγίπ Ερντογάν υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ;

Κατ’ αρχάς δεν μου αρέσει η ιδέα ότι ο Ερντογάν είναι μονόδρομος. Εκτιμώ ότι η κυβέρνηση Ομπάμα το διακρίνει αυτό και παίζει το «χαρτί» πολύ αποτελεσματικά. Ο Ερντογάν αξιοποιεί τη συνεχή έλξη που ασκεί στις ΗΠΑ, ακόμη και στο εσωτερικό της χώρας του. Αν είσαι κοσμικός Τούρκος ευρωπαϊστής και ο ηγέτης της Δύσης τονίζει συνεχώς πόσο καλός φίλος είσαι, απευθυνόμενος στη δική σου αντιπολίτευση –δηλαδή προς την ισλαμική κυβέρνηση-, τότε μένεις «ορφανός». Δεν έχεις καμία υποστήριξη.
Θεωρώ ότι ενισχύει τον Ερντογάν και τον βοηθά να αντιμετωπίσει γεγονότα όπως αυτά του πάρκου Γκεζί ή της πρόσφατης κρίσης λόγω των σκανδάλων.
Υπάρχει μία θεμελιώδης παρεξήγηση, πως οι στρατιωτικές δομές στην Ευρώπη θεωρούνται μορφές φασισμού, ενώ αντίθετα στη Μέση Ανατολή αποτελούν τη φιλελεύθερη τάση στις χώρες αυτές. Ο στρατός στην Τουρκία είναι ο προστάτης του Συντάγματος, ενώ αυτή την περίοδο δέχεται ισχυρή επίθεση από το καθεστώς του Ερντογάν.

Εκτιμάτε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναζητήσουν νέους συμμάχους στην περιοχή, όπως η Ελλάδα ή η Κύπρος;

Το μεγαλύτερο ζήτημα που υπάρχει για χώρες όπως η Ελλάδα ή το Ισραήλ, είναι ότι θα παρατηρήσουμε ομάδες εθνών να δημιουργούν συμμαχίες προκειμένου να αντισταθμίσουν την απουσία της αμερικανικής δύναμης. Οι σύμμαχοί μας θα συνεργαστούν και βλέπουμε πως και η Αίγυπτος ίσως συνεργαστεί με την Ελλάδα. Βλέπουμε ότι ήδη η Αίγυπτος και η Κύπρος κινούνται γρήγορα στο μέτωπο της ενέργειας, συνεπώς μπορεί να δούμε να αναπτύσσονται καλύτερες σχέσεις μεταξύ Ελλάδας, Ισραήλ και Αιγύπτου.
Θα μπορέσει να αποτελέσει έναν αμυντικό σχηματισμό. Ίσως να μην λάβει τη μορφή του επίσημου αμυντικού σχηματισμού, αλλά η αντίληψη ότι όλοι βρίσκονται στην ίδια «βάρκα» θα καταστεί σαφής, ενώ, αντίθετα, άλλες χώρες «εχθροί» μας, όπως το Ιράν και η Συρία, θα αδράξουν την ευκαιρία της απουσίας αμερικανικής δύναμης και θα δημιουργήσουν τους δικούς τους σχηματισμούς, που θα είναι πιο επιθετικοί και προκλητικοί.

Για το φυσικό αέριο στην Κύπρο;

Στο οικόπεδο Αφροδίτη –το νούμερο 12- αρχικά εθεωρείτο ότι τα κοιτάσματα ξεπερνούσαν τα 10 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου, το οποίο μεταφράζεται σε 500 δισεκατομμύρια περίπου κυβικά μέτρα, και έπειτα έπεσαν κατά 5 έως 6 δισεκατομμύρια κυβικά πόδια, δηλαδή το μισό από αυτό που ήλπιζαν πολλοί. Ωστόσο, κάτι που πέρασε σχεδόν απαρατήρητο είναι ότι οι εκτιμήσεις αυξάνονται και υπάρχει πολύ περισσότερο φυσικό αέριο στο κοίτασμα Αφροδίτη απ’ ότι ανεμένετο.
Μην γελιέστε… Πρόκειται για πολύ μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου. Ξεπερνά τις προσδοκίες της Κύπρου, συνεπώς θα μπορέσει να το εξάγει. Μην ξεχνάμε ότι αναφερόμαστε μόνο στο οικόπεδο 12. Υπάρχουν άλλα 11 οικόπεδα πριν από αυτό και άλλα 11 μετά από αυτό. Οι μεγάλες εταιρείες μπαίνουν στον χώρο της έρευνας. Θα εκπλαγώ αν η κυπριακή εταιρεία φυσικού αερίου αρκεστεί μόνο στο οικόπεδο 12.
Είναι πολύ μεγαλύτερη ιστορία και έπειτα θα εξετάσουμε τα ισραηλινά οικόπεδα, απ’ όπου και προκύπτουν τα σημαντικά ζητήματα. Ενδεχομένως να υπάρχει πετρέλαιο κάτω ακριβώς από τα οικόπεδα του φυσικού αερίου. Αν πράγματι υπάρχει πετρέλαιο, τότε το γεγονός αυτό μπορεί να σημαίνει την επέκταση του πετρελαίου στα κυπριακά κοιτάσματα, κάτι που θα αλλάξει τα πάντα στη δομή της Κύπρου.

Θα αποτελούσε όμως έναν ακόμη λόγο για πόλεμο στην περιοχή, στην ήδη έκρυθμη κατάσταση;

Θα αποτελούσε λόγο για αναμέτρηση και προκλήσεις. Σας διαβεβαιώ ότι η Τουρκία δεν θα σιωπήσει, ούτε θα το επιτρέψει. Ωστόσο, η σύσφιξη των σχέσεων Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Αιγύπτου θα μπορούσε να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα για την Τουρκία. Δυστυχώς, μόνο η Αμερική θα μπορούσε να αποτελέσει τον ισχυρότερο παράγοντα εγγύησης. Δεν θα πρέπει επίσης να αποκλείουμε τη Ρωσία. Επιθυμεί να κατέχει κομμάτι του ενεργειακού τομέα τόσο στην Ελλάδα, στην Κύπρο, όσο και στο Ισραήλ. Έχει ήδη εκνευριστεί που δεν το έχει καταφέρει, αλλά παραδοσιακά έχει υπάρξει προστάτης της Κύπρου εναντίον της Τουρκίας.

Ποια εκτιμάτε ότι θα είναι η αμερικανική αντίδραση απέναντι στην Τουρκία;

Θα αντιμετωπίσουμε το ζήτημα ως μία διαφωνία μεταξύ κρατών – μελών του ΝΑΤΟ και θα διατηρήσουμε την ουδετερότητά μας. Διαφωνώ με τη θέση αυτή, αλλά θεωρώ ότι αυτή θα είναι η επιβεβλημένη πολιτική.
Γνωρίζουμε σήμερα τα όρια μεταξύ της Βόρειας και Νότιας Κύπρου. Αν προκύψει οποιοδήποτε ερώτημα, αυτό θα αφορά αποκλειστικά στη συνέχιση της τουρκικής κατοχής της βόρειας Κύπρου. Συνεπώς, οτιδήποτε υπάρχει νότια των κατεχόμενων θα πρέπει να θεωρείται Κυπριακό και θα πρέπει να υπερασπίζεται ως κυρίαρχο κυπριακό έδαφος.
Παρομοίως τα ελληνικά χωρικά ύδατα και η ΑΟΖ, η οποία δεν έχει ακόμη επίσημα οριστεί, δεν θα πρέπει να αμφισβητούνται, γιατί δεν αποτελούν «ελαστικά» ζητήματα. Γνωρίζουμε που θα πρέπει να χαραχτεί η γραμμή της ΑΟΖ. Ίσως να μην βρίσκεται στο σημείο που επιθυμεί η Τουρκία, υπόλειμμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου ορισμένα νησιά βρίσκονται υπό ελληνικό έλεγχο, αλλά οι διεκδικήσεις της Τουρκίας μεγάλων εκτάσεων στη θάλασσα του Αιγαίου δεν έχουν καμία βάση στο Διεθνές Δίκαιο και εκτιμώ ότι σε κάποιο σημείο οι ΗΠΑ θα πρέπει να αναγνωρίσουν το ζήτημα μαζί με τους Έλληνες και τους Κυπρίους.
Στο πολιτικό επίπεδο, θεωρώ ότι η Κύπρος και η Ελλάδα είναι καλύτεροι σύμμαχοι για τις αμερικανικές θέσεις από την Τουρκία. Η Τουρκία ήδη βρίσκεται μεταξύ της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης, κυβερνάται από ένα καθεστώς αναιμικό απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες και στα συμφέροντά τους.
Δεν θεωρώ ότι είναι υπέρ των ΗΠΑ να παραμένουν ουδέτερες πλέον…!

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι μελέτες του DNA των σύγχρονων ανθρώπων είναι μάρτυρες του ιστορικού και προϊστορικού παρελθόντος εξίσου αξιόπιστοι με τα αρχαιολογικά ευρήματα και τις ιστορικές μαρτυρίες, εφόσον το γενετικό υλικό μεταβιβάζεται σχεδόν αυτούσιο από τους πανάρχαιους προγόνους στους σημερινούς απογόνους τους. Ως εκ τούτου, το βιβλίο αυτό επιδιώκει να παντρέψει τον σύγχρονο κλάδο της Γενετικής με την Ιστορία, την Αρχαιολογία, τη Γλωσσολογία, την Ανθρωπολογία, την Παλαιοντολογία, ακόμη και τη Μυθολογία, για να δώσει επιστημονικές απαντήσεις σε ερωτήματα για την ταυτότητα και την καταγωγή των σημερινών κατοίκων της Ελλάδας.

Μετά από μια σύντομη εισαγωγή στις βασικές έννοιες της γενετικής, ώστε ο αναγνώστης να μπορέσει να ακολουθήσει τη λογική των επιστημονικών δημοσιευμάτων, το βιβλίο παραθέτει τα….  πιο σύγχρονα επιστημονικά στοιχεία για τη γενετική σύσταση των σημερινών κατοίκων της Ελλάδας και τα συγκρίνει με αντίστοιχα δεδομένα από λαούς της Βαλκανικής, της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής.

Η γενετική κληρονομιά των σύγχρονων Ελλήνων παρέχει τα στοιχεία για να περιγραφεί η γενετική ταυτότητα μας και για να ιχνηλατηθούν οι προγονικές βιολογικές ρίζες μας. Δίνει απαντήσεις στα ερωτήματα για την εγκατάσταση των προγόνων μας στον ελλαδικό γεωγραφικό χώρο, για τη σχέση σύγχρονων και αρχαίων Ελλήνων και για τις αλληλεπιδράσεις των Ελλήνων με άλλους λαούς από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Η DNA υπογραφή των Ελλήνων αντικατοπτρίζει, ακόμη και σήμερα, την εξάπλωση των αρχαίων Ελλήνων και αποδεικνύει τη συνέχεια των Ελλήνων στον χώρο και στον χρόνο.

Tο επιστημονικό αυτό έργο του Ομότιμου Καθηγητής Γενετικής και Γενετικής του Ανθρώπου του Α.Π.Θ. απευθύνεται, όχι μόνο στους ειδικούς επιστήμονες, αλλά και σε ένα ευρύτερο κοινό που επιθυμεί να ενημερωθεί με τρόπο υπεύθυνο για τα ευαίσθητα ζητήματα της γενετικής ταυτότητας και ιστορίας των Ελλήνων.
Σύμφωνα με την τρέχουσα ειδησεογραφία, ανάμεσα στα πρόσωπα που κατηγορούνται ότι έσπασαν τον κουμπαρά του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου για να φάνε και να ταΐσουν τα μεγάλα αρπακτικά και τα μικρότερα τρωκτικά που παρεπιδημούν στον σύγχρονο στάβλο του Αυγεία, συμπεριλαμβάνεται και η «κυρία» που σήμερα ηγείται του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής «Σταθερότητας».

Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει που ο τοποτηρητής του κ. Schäuble στην Ελλάδα και οικονομικός διευθυντής της κυβέρνησης των Ολετήρων, συνεχίζει να περιβάλλει αυτήν την «κυρία» με την εμπιστοσύνη (sic) του. Προφανώς την εμπιστεύεται, επειδή από τη σημερινή της θέση, η εν λόγω «κυρία» συνεχίζει να κάνει την ίδια δουλειά που τόσο καλά έκανε και στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.

Το μόνο που πρέπει να μας εκπλήσσει είναι αυτός ο ιδιότυπος μιθριδατισμός μας. Αυτή η απάθειά μας και η ανοχή μας προς αυτή τη θλιβερή παρέα. Αυτή η έλλειψη συγκίνησης μας, αυτή η αδυναμία αντίδρασης μας, απέναντι σ' ετούτην τη συμμορία των αναίσχυντων που κάθε μέρα δολοφονούν τους πιο αδύναμους από εμάς, την ώρα που, ζεσταίνοντας τα ελικόπτερα, κάνουν καθώς φαίνεται την τελευταία μεγάλη τους αρπαχτή, ξεπουλώντας αντί πινακίου φακής τα απομεινάρια από τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς δημοσίου συμφέροντος, ως σαν να επρόκειτο για τιμάρια εκχωρημένα στα (απο)κόμματά τους.

Υ.Γ. Ας μην ξεχνάμε ότι με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και βάσει του καταστατικού της, η Τράπεζα της Ελλάδας, ήταν πάντα επιφορτισμένη με δύο κυρίως ευθύνες: αφενός τη διαμόρφωση της νομισματικής πολιτικής αφετέρου την εποπτεία και τον έλεγχο των πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας. Μετά την υιοθέτηση του ευρώ και την είσοδο της Ελλάδας στο Ευρωσύστημα, η πρώτη ευθύνη ατρόφησε. Πάντως η δεύτερη ευθύνη παρέμεινε ακέραια. Με πολλές και διάφορες αφορμές έχει σημειωθεί ότι σε οποιαδήποτε ευνομούμενη Πολιτεία ο σημερινός Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας θα έπρεπε να κάνει παρέα στον Ωραίο Μπρούμελ, εδώ και πολύ καιρό. Αλλά η Ελλάδα δεν είναι μια ευνομούμενη Πολιτεία και λογικό είναι, ο κ. Διοικητής να κυκλοφορεί ελεύθερος για να διατυπώνει τη γνώμη του, τις προβλέψεις του κι ενίοτε να μας κουνά επιτιμητικά και το δάχτυλο. Όχι παίζουμε! 

Αλλά ας το ξαναπούμε κι αυτό: «Σκλάβος είναι αυτός που περιμένει να έρθει κάποιος να τον ελευθερώσει.»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μια συζήτηση που γίνεται όλο και συχνότερα πλέον

Πριν λίγες ημέρες το κεντρικό άρθρο των Financial Times που προέβλεπε ακόμη και παγκόσμιο πόλεμο μέσα στο 2014 παραξένεψε ίσως κα να σόκαρε πολλούς. Δυστυχώς η συζήτηση περί πολέμου ως αποτέλσμα της τραγική οικονομικής κρίσης -που δεν είναι ελληνική υπόθεση- έχει αρχίσει τα τελευταία δυο χρόνια. Όχι από δημοσιογράφους που θα μπορούσαν εύκολα να κατηγορηθούν για υπερβολές με στόχο τον εντυπωσιαμό.

O πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρώην Πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Ζαν Κλώντ Γιούνκερ έχει μιλήσει σχετικά πρόσφατα για "επανάσταση στην Ευρώπη”, επισημαίνοντας οτι “υπάρχει ρίσκο κοινωνικής επανάστασης αν συνεχιστούν τα μέτρα λιτότητας".

Ακόμη χειρότερα τα όσα είχε πει σε ομιλία του ο Πολωνός υπουργός Οικονομικών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2012. Μίλησε ανοιχτά για πόλεμο στην Ευρώπη μέσα στην επόμενη δεκαετία!

Η ομιλία του Πολωνού υπουργού Οικονομικών Jan Vincent-Rostowski προκαλεί ανατριχίλα. Αλλά μετά τα όσα έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια ποιος μπορεί να αποκλείσει ότι τα χειρότερα έχουν αποκλειστεί;

Διαβάστε το κείμενο της ομιλίας του:

“Πρέπει να σώσουμε την Ευρώπη με κάθε κόστος. Ο κίνδυνος ενός ενδεχόμενου πολέμου κατά τα επόμενα δέκα χρόνια είναι ένα σενάριο που θα πρέπει να λαμβάνεται υπ΄ ΄όψιν. Εάν η "ζώνη του ευρώ» εξαφανιστεί, εάν πρόκειται να εκραγεί, τότε υπάρχει ο κίνδυνος. Εάν η ΕΕ δεν μπορεί να αντέξει αυτό το σοκ, το όλο ευρωπαϊκό εγχείρημα θα είναι σε μεγάλο κίνδυνο, που θα οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου, μετά από χρόνια, θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα άλλο μεγάλο κίνδυνο”.

Πολλοί απόρησαν: πόλεμος στην Ευρώπη;
Ακούγεται απίστευτο στους Ευρωπαίου ,η η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων δεν ζούσαν κατά τη διάρκεια της τελευταίας μεγάλης στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Ακόμη και η ιστορία της Γιουγκοσλαβίας στις αρχές του 1990 δεν “άγγιξε” άμεσα τους Ευρωπαίους. Υπάρχουν πολλά επιχειρήματα κατά της άποψης ότι θα μπορούσε να ξεσπάσει ένας πόλεμος στην Ευρώπη. Αλλά πόσο έγκυρα είναι πια στη μέση της ευρωπαϊκής καταιγίδας ;


Τι θα φέρει η διάλυση της Ευρώπης;


Μπορεί η Ευρώπη πραγματικά να διαλυθεί; Ζακ Ντελόρ, Γιούργκεν Χάμπερμας, , Ντάνιελ Νταϊάνου, και άλλοι συζητούν για τα αίτια της τρέχουσας κρίσης - και πώς μπορεί να λυθεί. Ένα επιχείρημα είναι ότι "οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα επιτρέψουν τη διάλυση». Αλλά για ποιους ηγέτες μιλάμε; Είναι οραματιστές; Σίγουρα όχι.

Η κατάρρευση του ευρωπαϊκού ονείρου φέρει στο προσκήνιο μια εντελώς διαφορετική μορφή ηγέτη. Μπορούμε να αισθανθούμε ήδη την παρουσία τους σε πολλά έθνη.Και η επιρροή τους γίνεται όλο και μεγαλύτερη.

Οι Φλαμανδοί εθνικιστές, για παράδειγμα, είναι σε θέση να μετατρέψουν το σχηματισμό μιας βελγικής κυβέρνησης σε μια αδύνατη εξίσωση. Οι ακτιβιστές Jobbik της Ουγγαρίας, με τις ιδέες αλυτρωτισμού τους, έχουν επηρεάσει έντονα την υιοθέτηση του συντάγματος.

Οι Φιλανδοί και οι νεοφιλελεύθεροι της Σλοβακίας του Κόμματος Ελευθερίας και Αλληλεγγύης (SaS), αν και μειονότητες, έπεισαν τις εύθραυστες κυβερνήσεις των χωρών τους να επιβάλλουν τους όρους για τα δάνεια προς την Ελλάδα. Για αυτούς, η εθνική υπερηφάνεια είναι πιο σημαντική από τη διάσωση της Ευρώπης.

Στη Γαλλία, με το Εθνικό Μέτωπο να απειλεί να κλέψει ψήφους από το κυβερνών UMP, στράφηκαν σε μια γελοία ρητορική για τους Ρουμάνους, τους οποίους παρουσιάζουν ως υπεύθυνους για όλα τα πιθανά κακά. Ομοίως, η ολλανδική ακροδεξιά έχει ωθήσει την κυβέρνηση στη Χάγη σε μια παράλογη κατάσταση κατά της εισδοχής της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στο Σένγκεν.

Τα παραδείγματα θα μπορούσαν να συνεχιστούν. Οι πολιτικοί αυτού του είδους δεν χαρακτηρίζονται από μια κουλτούρα συμβιβασμού, αλλά από το αίτημά τους να υπερασπίζονται το εθνικό συμφέρον με κάθε κόστος και της ανόρθωσης πραγματικών ή φανταστικών ιστορικών λαθών. Τι θα κάνουν όταν θα βρίσκονται στην εξουσία; Θα απογοητεύσουν τους ψηφοφόρους τους, δείχνοντας αδυναμία να διαπραγματευτούν; Ή θα επιλέξουν ένα πικρό τέλος;

«Δεν υπάρχουν πλέον λόγοι για έναν πόλεμο στην Ευρώπη»;

Αυτό είναι ό, τι νομίζουμε και πιστεύουμε. Αλλά το έργο ολοκλήρωσης της οικονομικής και κοινωνικής επιτυχίας της Ευρώπης τις τελευταίες δεκαετίες έχει απλώς καλύψει τις παλιές εντάσεις που μπορεί να φουντώνουν και πάλι σε καιρούς κρίσης.

Διάφορες συμμαχίες θα παρουσιαστούν στη συνέχεια, με τα μικρότερα και πιο αδύναμα κράτη να περιστρέφονται γύρω από τις "μεγάλες δυνάμεις". Δεδομένου ότι η ενιαία αγορά υποχωρεί , η οικονομική υποταγή των μικρών οικονομιών από τις μεγάλες έχει αρχίσει.

Ένα είδος εσωτερικής αποικιοκρατίας θα αναλάβει τον έλεγχο, με μεγάλες εταιρείες που υποστηρίζονται, απροκάλυπτα πλέον, από τις κυβερνήσεις των μεγαλύτερων κρατών μελών. Ο ανταγωνισμός για εμπορικά προνόμια θα προκαλέσει συγκρούσεις που είναι αδιανόητες σήμερα.

Ας μην ξεχνάμε τα τοπικά προβλήματα: αυξανόμενη ένταση μεταξύ των Βαλλόνων και Φλαμανδών, τα αιτήματα των Βάσκων της Καταλονίας το εθνικιστικό κίνημα της Κορσικής , οι συγκρούσεις μεταξύ Ρουμάνων και Ούγγρων, ή μεταξύ Ούγγρων και οι Σλοβάκων. Για να μην αναφέρουμε τα Βαλκάνια! Η αποτυχία ενοποίησης θα οδηγήσει στην εκ νέου ανακάλυψη των εθνικών σχεδίων. Το πρόβλημα στα Βαλκάνια είναι ότι κάθε έθνος (είτε πρόκειται για βουλγαρικό, ρουμανικό, ελληνικό, αλβανικό, σερβικό ή “μακεδόνικο” ) θέλει να είναι "μεγάλο”. Αλλά ένα μεγάλο έθνος προϋποθέτει τουλάχιστον ένα μικρό γείτονα. Και έτσι ο παραλογισμός δεν τελειώνει ποτέ.


«Οι ευρωπαίοι πολίτες δεν έχουν καμία διάθεση για  πόλεμο".

Γιατί να θέλεουν Ευρωπαίοι πολίτες σήμερα να πεθαίνουν σε ένα χαντάκι, αντί να απολαμβάνουν τον κόσμο, με γενναιόδωρους μισθούς του, πολυήμερες διακοπές, κοινωνικές παροχές, καλό φαγητό, υπέροχες πόλεις ; Γιατί θα ακολουθήσουν τις προτροπές των ηγετών ;

Αυτό θα ήταν αλήθεια αν δεν βλέπαμε τη βία που έχει ξεσπάσει στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Ποιοι λαμβάνουν μέρος; Τα μέλη της νέας γενιάς με μικρή πρόσβαση στον τρόπο ζωής της μεσαίας τάξης και οι μεσήλικες Ευρωπαίοι. Οι νέοι στερούνται της δυνατότητας να βρουν μια δουλειά που θα τους επιτρέψει να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή. Δεύτερης γενιάς μετανάστες που δεν έχουν ενσωματωθεί και βιώνουν μια κρίση ταυτότητας. Και όλα τα είδη των άλλων επαναστατών χωρίς αιτία.

Πολλοί θα ενταχθούν σ΄έναν πραγματικό πόλεμο, εάν οι ασυνείδητοι ηγέτες τους προσφέρουν, για πρώτη φορά στη ζωή τους, ένα σκοπό. Η δυνατότητα ενός «καλύτερου και δικαιότερου κόσμου" θα φανεί ελκυστική στα μάτια τους, τα εθνικιστικά συνθήματα θα τους “μεθύσουν”, θα πιστέψουν ότι θα μπορούν να ληστεύουν και να βιάζουν χωρίς να υποστούν τις συνέπειες αργότερα. Αυτά ήταν τα συστατικά του γιουγκοσλαβικού δράματος. Βέβαια, κανένα από αυτά δεν φαίνεται να είναι πιθανό σήμερα. Αλλά είναι δυνατόν να συμβούν.

Ας θυμηθούμε μια παλιά παροιμία: να προσέχεις τι εύχεσαι γιατί μπορεί να γίνει πραγματικότητα!”

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πτήση "κοκορέτσι" έκαναν πάλι στα Δωδεκάνησα  οι Τούρκοι με ένα αεροσκάφος Ηλεκτρονικού Πολέμου CN-235 που αυτό μόνο σήμερα έκανε 15 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου :

Το τουρκικό CN-235 μπήκε παράνομα στο  FIR Aθήνας  ανατολικά της Ρόδο και κινούμενο προς βορρά, μεταξύ 7-12 μιλίων του εθνικού Εναέριου Χώρου, έκανε τις 15 παραβιάσεις και  βγήκε του FIR  νοτίως της Λήμνου προς τα Μικρασιατικά παράλια και εδάφη. Αλλο τουρκικό αεροσκάφος δεν μπήκε σήμερα στο FIR Aθήνας.

Αυτό που καταγράφουν οι ελληνικές αρχές - χωρίς να είναι σε θέση να δώσουν κάποια εξήγηση - είναι ότι την ίδια ακριβώς κίνηση είχε κάνει και προχθές - μόνο που οι παραβιάσεις ήταν 12 (συνολικά το 1 CN-235 και 6 μαχητικά έκαναν 19 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου.
Πρόκληση έγινε και χθες πάντως  από τουρκικό ελικόπτερο τύπου  AS-532 Cougar που  πραγματοποίησε υπέρπτηση άνωθεν ΒΑ άκρου ν. Σάμου στις 14:35 και σε ύψος 10.000 ποδών.

Πηγή OnAlert 


Ο Παπανδρέου το φορολόγιο ο Σαμαράς το περιουσιολόγιο και ο Τσίπρας το νεκρολόγιο...

Σαν λυσσασμένοι σκύλοι, δεξιοί, κεντρώοι αριστεροί άδουλοι βουλευτές σε συγχορδία με τους συστημικούς δημοσιοκάφρους των ΜΜΕ της διαπλοκής, έχοντας επί χρόνια μάθει να ζουν εις βάρος του έλληνα παραγωγού του οποίου έχουν φορολογήσει και τον αέρα που αναπνέει, αφού εξάντλησαν φορολογικά και το τελευταίο ευρώ, τώρα θα βάλουν χέρι και στους καρπούς των δέντρων, στην αποθήκη και στα αυγά που κάνουν οι κότες στον κήπο, μέσο του περιουσιολογίου.

Το κράτος δεν πτώχευσε γιατί οι έλληνες δεν πλήρωναν φόρους.
Το κράτος πτώχευσε γιατί αυτοί που ήταν υπεύθυνοι για την ορθή διαχείριση των φόρων, δεν ήταν ούτε έντιμοι, ούτε άξιοι.

Αυτοί δεν ξόδευαν όσα έπρεπε, αλλά ξόδευαν όσα έβλεπαν.
Αυτοί δεν ρωτούσαν πόσο κοστίζουν τα εξοπλιστικά, οι δρόμοι ή οι προμήθειες, αυτοί ρωτούσαν πόσα είναι στα ταμεία και πόσα μπορούν να δανειστούν, για να τα ξοδεύουν σε εξοπλιστικά, δρόμους, προμήθειες, μίζες.

Δεν τα φάγαμε όλοι μαζί. Αυτοί τα μοιράζονταν μεταξύ τους.

Ενδεχομένως να ήταν και προς όφελος του έθνους το γεγονός ότι κάποιοι δεν πλήρωναν τους φόρους, γιατί αν στα ταμεία του κράτους υπήρχαν περισσότερα χρήματα τα προηγούμενα χρόνια σήμερα θα χρωστούσαμε ακόμη περισσότερα, γιατί θα είχαν πάρει και περισσότερα δάνεια.

Αυτούς ποτέ δεν τους ενδιέφερε η παραγωγή πλούτου, τους ενδιέφερε μόνο η αρπαγή του δικού μας πλούτου.

Στην Ελλάδα δεν υπήρξαν ποτέ ούτε ξεχωριστά κόμματα, ούτε ξεχωριστοί πολιτικοί, ούτε ξεχωριστοί δημοσιογράφοι.

Το μόνο που υπήρξε ήταν ένα αλληλοϋποστηριζόμενο σύστημα ανταλλαγής ρόλων, που στόχο είχαν και έχουν την υφαρπαγή προς ιδίων όφελος , του ατομικού πλούτου των πολιτών μέσω των φόρων, μέχρι τώρα και την υφαρπαγή των ατομικών περιουσιών μέσω του περιουσιολογίου, από τώρα και μετά.

Τον πιο βρώμικο και ύπουλο ρόλο σε αυτό το αντεθνικό αλληλοϋποστηριζόμενο σύστημα τον έχει παίξει η αριστερά, η οποία έχοντας δόλια αναλάβει τον ρόλο του υποστηρικτή του λαού, κατάφερε να πείσει τον λαό να μην αγαπά τον πλούτο, την ατομική δημιουργία, την πατρίδα, το χώμα που ζει, την πατρίδα των παιδιών του και που τελικά μετέτρεψε τους έλληνες σε άβουλα όντα, που μισούν την ατομική δράση, δημιουργία, παραγωγή πλούτου και την πατρίδα τους.

Χτες ο Παπανδρέου έφτιαξε το φορολόγιο, σήμερα ο Σαμαράς φτιάχνει το περιουσιολόγιο, αύριο θα έρθει ο προστάτης Τσίπρας για να μας προσφέρει το Νεκρολόγιο, γιατί αυτός είναι ο ρόλος που έχει αναλάβει.

Το περιουσιολόγιο προβλέπει και καταγραφή των καρπών που έχουν επάνω τα δέντρα, των σπόρων που έχει κάποιος φυτεύσει, των καρπών που έχει κάποιος στην αποθήκη του, τις κότες και τον αριθμό των αυγών που κάνουν, κτλ κτλ!!!

Τον Παπανδρέου τον ψηφίσαμε γιατί μας είπε ψέματα και εξαπατηθήκαμε!
Τον Σαμαρά τον ψηφίσαμε γιατί και αυτός μας είπε ψέματα και εξαπατηθήκαμε!
Τώρα θα ψηφίσουμε τον Τσίπρα; Ξέροντας από πριν ότι είναι υπέρ και του φορολόγιου, του περιουσιολόγιου, και εναντίων του ατομικού πλούτου και δημιουργίας!!!
Για το νεκρολόγιο βέβαια δεν μας έχει πει ότι είναι υπέρ…

Όμως για μια φορά, έστω στο παραπέντε ας προβλέψουμε και κάτι!!!

Εγώ δεν τον ψηφίζω, γιατί δεν πιστεύω στην δημιουργικότητα και καλή πρόθεση των άλλων, πιστεύω στην δική μου δημιουργικότητα…
Εσείς ας περιμένετε τον Τσίπρα να σας ευλογήσει τους πέντε άρτους να γίνουν δέκα...

Το μέλλον της πατρίδας απαιτεί αυτόβουλη ατομική δημιουργία και ευθύνη, η συλλογικότητα παραπέμπει σε κοπάδι προβάτων που αναζητούν κτηνοτρόφο.

Ο κτηνοτρόφος από την Κρήτη



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Παλιά, όταν κάποια απ' τις κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ βρισκόταν πολιτικά στριμωγμένη, κατά παράδοξο τρόπο ένα τρομοκρατικό χτύπημα (κατά προτίμηση της 17Ν), άλλαζε την καθημερινή ατζέντα, κι έστρεφε την προσοχή των ΜΜΕ και των πολιτών προς τα 'κεί!

Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, δηλαδή είτε με
κάποια δολοφονία από "αγνώστους" (ακροδεξιούς; παρακρατικούς;), είτε πρόσφατα με την ''απόδραση'' τρομοκράτη-εκτελεστή της 17Ν (και άρα εν δυνάμει κίνδυνο(;) )..
 

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται τον τελευταίο ένα-ενάμισι χρόνο με την κυβέρνηση του μνημονιακού τόξου: 
Η μπάλα, επικοινωνιακά, πετιέται στην εξέδρα!...


Κι ενώ όλοι
κατηγορούν τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι προσπαθεί να αντιγράψει τρόπους και πολιτικές του Μεγάλου εκείνου Τυχοδιώκτη και ιδρυτή του ΠαΣοΚ...
Α
ντιθέτως βλέπουμε ότι εκείνος που προσπαθεί να ξεσηκώσει τα χούγια και τις πρακτικές εκείνου, είναι ο εκτελών χρέη πρωθυπουργού και φερέφωνο της τρόϊκας!

Το κακό βέβαια για τον "πρωθυπουργό" είναι ότι, ενώ προσπαθεί να αντιγράψει τον ολετήρα εκείνον,
δεν διαθέτει και το ταλέντο εκείνου, τόσο στα ψέματα και στην δημαγωγία, όσο και στην ευχέρεια του να είναι προνομιακός συνομιλητής, κάποιων έστω, "κύκλων" στο εξωτερικό!

Με δυό λόγια,
εκείνον κάποιοι τον υπολόγιζαν, ενώ τούτον εδώ, όλοι, μέσα-έξω, τον θεωρούν ως αναλώσιμο, και ως τον "χρήσιμο ηλίθιο" που θα κάνει την βρώμικη δουλειά, και μετά θα τον πετάξουν στ' αζήτητα!

Οι
"κορώνες" του περί τρομοκρατίας, ακροδεξιάς απειλής, θεωρίας τον δύο άκρων, και πρόσφατα περί ευρωεκλογικού τάχα διακυβεύματος(!), μόνον θυμηδία ή οργή μπορούν να προκαλέσουν!

Ανακάλυψε(!) την
επικοινωνιακή χρησιμότητα των τρομοκρατών.
Έπεται να ανακαλύψει
την συνομωσία του "Κοινού της Σιών", των Ναϊτών ιπποτών, καθώς και των "Πεφωτισμένων" και ό,τι ακόμα θεωρήσει ότι μπορεί, έστω και για λίγο ακόμα, να τον διατηρήσει στην εξουσία!

Απολαύστε τον όσο διαρκέσει ακόμα η γελοία του παράσταση...

Λ
ίγους, ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ, μήνες...


Πηγή Ουδέν Σχόλιον


 

Του Γιώργου Τσακίρη

Τελευταία εξέλιξη (λίγων μόλις ημερών) στο «σήριαλ» του ξεπουλήματος της γης και των ακινήτων της χώρας, αποτελεί η δημοσίευση στην ιστοσελίδα του ΤΑΙΠΕΔ, τριών καταλόγων με ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου, ιδιοκτησίας τόσο του εν λόγω Ταμείου, όσο και της ΕΤΑΔ.

Στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα και στο υποσέλιδο με την επωνυμία «Αξιοποίηση Γης» (sic), έχουν αναρτηθεί υπό τον τίτλο «Κατάλογος Ακινήτων», ως άλλο … ουζερί-ψαροταβέρνα (και ζητώ ειλικρινή συγνώμη από τους επαγγελματίες του είδους) λίστες ακινήτων με την εξής γενική περιγραφή:

«Κατάλογος Ακινήτων

Το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου ξεκίνησε ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο έργο για την εκμετάλλευση των ιδιόκτητων ακινήτων του Ελληνικού Δημοσίου.

Το πεδίο εργασιών περιλαμβάνει πάνω από 80.000 ακίνητα του δημόσιου τομέα που επί του παρόντος τα διαχειρίζονται ή ανήκουν στην ΕΤΑΔ, σε ΔΕΚΟ ή σε διάφορα Υπουργεία. Τα ακίνητα θα αξιολογηθούν και θα επιλεγούν προς εκμετάλλευση βάσει κριτηρίων (Ελεύθερα Ακίνητα, Αστικά Ακίνητα, Μη αστικά Ακίνητα) και εμπορικών παραγόντων (μέγεθος, τοποθεσία, βασικές νομικές δεσμεύσεις, πιθανές χρήσης ακινήτου).

Οι στρατηγικές αξιοποίησης θα εξειδικευτούν για κάθε ένα περιουσιακό στοιχείο και/ή για χαρτοφυλάκιο περιουσιακών στοιχείων που θα προκύψουν από αυτήν τη διαδικασία.»

Μία απλή πρόσθεση ανεβάζει τον αριθμό των ακινήτων αυτών στα 279. Προσέξτε, ΜΟΝΟ των ακινήτων τα οποία αφορούν τις τρεις προαναφερόμενες λίστες-καταλόγους και όχι το σύνολο των ακινήτων που μέχρι σήμερα έχουν περάσει στην ιδιοκτησία του ΤΑΙΠΕΔ (τα οποία μέχρι στιγμής ξεπερνούν τα 600).

Το σύνολο δε της έκτασης που καταλαμβάνουν τα ακίνητα αυτά, φτάνει τα 105,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα γης (105.000 στρέμματα δηλαδή)! Επαναλαμβάνω, ΜΟΝΟ τα ακίνητα τα οποία περιλαμβάνονται στις τρεις αυτές λίστες-καταλόγους.

Για να δώσουμε μία τάξη μεγέθους της έκτασης αυτής, αρκεί πιστεύω να αναφερθεί ότι το σύνολο της έκτασης  του νησιού της  Ίου είναι στα 108,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ή το σύνολο της έκτασης της Σαντορίνης και της Σικίνου μαζί, είναι στα 117,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Ξεχωριστή θέση στους καταλόγους αυτούς, έχουν τα ακίνητα που βρίσκονται στα Δωδεκάνησα, και συγκεκριμένα στην Κω και την Ρόδο, με εκτάσεις που ξεπερνούν τα 48 τετρ/ χλμ, στην Ξάνθη με εκτάσεις πάνω από 9,5 τετρ/χλμ (κυρίως λόγω της έκτασης της πρώην Φωνής της Αμερικής), στη Θεσσαλονίκη με εκτάσεις πάνω από 7,3 τετρ/χλμ, αλλά και στη Φθιώτιδα με εκτάσεις πάνω από 5,3 τετρ/χλμ.

Όσον αφορά τις Περιφέρειες, «πρωταθλήτρια» σε αυτούς τους καταλόγους αναδεικνύεται η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου με εκτάσεις άνω των 51 τετρ/χλμ, με δεύτερη αυτή της Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης με εκτάσεις άνω των 12 τετρ/χλμ. Αν δε υπολογίσει κανείς και τα 1,8 τετρ/χλμ των εκτάσεων στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, τότε συνολικά πάνω από 65 τετρ/χλμ  γης στα… Ανατολικά σύνορα της χώρας (πάνω από το 60% του συνόλου δηλαδή) περιλαμβάνονται ΜΟΝΟ στους ανωτέρω καταλόγους!

Στην Καβάλα οι εκτάσεις που περιλαμβάνονται στους ανωτέρω καταλόγους, καταλαμβάνουν ένα σύνολο που ξεπερνά τα 2 τετρ/χλμ, με το μεγαλύτερο μέρος αυτών να βρίσκεται στον Δήμο Παγγαίου (περίπου τα 1,6 τετρ/χλμ).

Τα ακίνητα αυτά, και σύμφωνα με την μέχρι σήμερα πρακτική της ΕΤΑΔ σε συνεργασία με το ΤΑΙΠΕΔ, κατά πάσα πιθανότητα (ή τουλάχιστον τα περισσότερα) θα βγουν προς πώληση με τη μέθοδο της… ηλεκτρονικής δημοπρασίας, μέσω της ιστοσελίδας e-publicrealestate.gr.

Κατά το κοινώς λεγόμενο δηλαδή… «στο σφυρί»!

Κι αυτό διότι ήδη στην ιδιοκτησία του ΤΑΙΠΕΔ βρίσκονται πάνω από 30 ακίνητα τα οποία έχουν μεταβιβασθεί (ή αναμένεται να μεταβιβασθούν) σε αυτό από την ΕΤΑΔ, τα οποία και προωθούνται προς πώληση μέσω της συγκεκριμένης ιστοσελίδας (την ιδιοκτησία και διαχείριση της οποία έχει η ΕΤΑΔ).

Κι ακόμη είμαστε στην … αρχή. Η αναφορά της ιστοσελίδας πως «το πεδίο εργασιών περιλαμβάνει πάνω από 80.000 ακίνητα του δημόσιου τομέα» μόνο περιθώρια αισιοδοξίας δεν αφήνουν.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με μελέτη του … γνωστού ΙΣΤΑΜΕ το Νοέμβριο του 2010 με τίτλο «Το πολυσύνθετο πρόβλημα της αξιοποίησης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας», όπου (κατά σύμπτωση;) περιλαμβάνονται -σχεδόν επακριβώς- όλα τα ακίνητα τα οποία αναφέρονται στις τρεις λίστες που δημοσίευσε το ΤΑΙΠΕΔ, η συνολική έκταση της δημόσιας γης των 71.000 ακινήτων που ανήκαν στην πρώην Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου (ΚΕΔ), και σίγουρα(;) περιλαμβάνονται στα 80.000 ακίνητα που γράψαμε πιο πάνω, ανέρχεται σε 3.446,8 τετρ/χλμ !! Μία έκταση δηλαδή σχεδόν ίση με την… Εύβοια, ή τους Νομούς Καστοριάς και Ημαθίας μαζί!

Παράλληλα δε, στα «σωθικά» αυτής της γης, σε αρκετές περιπτώσεις, κρύβεται ορυκτός πλούτος που κατ’ επανάληψη έχει επισημανθεί πως αρκεί, όχι μόνο για να βγει η χώρα μας από την οικονομική κρίση, αλλά και για να την καταστήσει ελεύθερη από κάθε οικονομική δουλεία. Αυτό όμως, αποτελεί το αντικείμενο άλλου άρθρου που θα ακολουθήσει σύντομα.

«Στο σφυρί» λοιπόν τα ακίνητα του δημοσίου, και μαζί με αυτά, η ίδια η πατρίδα…




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η διελκυστίνδα ευρώ, δολαρίου και λοιπών νομισμάτων, καθώς επίσης ο μύθος της ανάπτυξης της Λετονίας – η οποία αντικατέστησε την Κύπρο, ως πύλη εισόδου των Ρώσων στην Ευρωζώνη, όπως ακριβώς είναι η Ιρλανδία για τους Αμερικανούς

Το όραμα της Ευρώπης

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Στις ευρωεκλογές του Μαΐου, οι πολίτες θα ψηφίσουν ουσιαστικά υπέρ ή κατά των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης – όπου μελλοντικά τα διάφορα κράτη της θα μετονομασθούν σε Πολιτείες (για παράδειγμα, η Πολιτεία της Γερμανίας, η Πολιτεία της Ελλάδας κοκ.), με την Κομισιόν στη θέση της κυβέρνησης, με το Ευρωκοινοβούλιο από τη μία πλευρά, καθώς επίσης με τη Γερουσία των χωρών-μελών από την άλλη.

Η εκλογή του προέδρου της Κομισιόν κάποια στιγμή στο μέλλον απ’ ευθείας από τους ευρωπαίους πολίτες, η ψήφιση των βασικών νόμων από τους ίδιους, καθώς επίσης η συμμετοχή τους στην επιλογή των μελών των δύο κεντρικών νομοθετικών εξουσιών, η σταδιακή υιοθέτηση δηλαδή της άμεσης δημοκρατίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, δεν αποκλείεται από κανέναν – αν και θα έπρεπε να προηγηθούν οι επί μέρους «Πολιτείες» στο εσωτερικό τους.

Υπέρ της πολιτικής ένωσης της Ευρώπης έχει τοποθετηθεί «ηχηρά» τόσο η Γαλλία, όσο και η Ιταλία – περισσότερο δε από όλους, ο σημερινός πρόεδρος της Κομισιόν (ας ελπίσουμε πως ο στόχος τους δεν είναι η αύξηση των εισοδημάτων τους – όπως στις Η.Π.Α., στο γράφημα που ακολουθεί). Εν τούτοις, εν μέσω της κρίσης χρέους, καθώς επίσης της πολιτικής λιτότητας που επιβάλλει η Γερμανία, χωρίς αναπτυξιακά μέτρα, δεν είναι απίθανο να επικρατήσουν τα εθνικιστικά κόμματα – τα οποία θα «έστελναν» ίσως στην Ευρωβουλή οι ευρωπαίοι πολίτες, ως δείγμα διαμαρτυρίας.
.
Αύξηση-αξίας
.
Συνεχίζοντας, εάν δεν ενωθεί πολιτικά η Ευρώπη, κινδυνεύει να διαλυθεί – αφού είναι αδύνατη η λειτουργία μίας μη ολοκληρωμένης νομισματικής ένωσης. Το ενδεχόμενο αυτό θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ειρήνη στην ήπειρο μας, με δεδομένες τις ομοιότητες με την εποχή πριν από τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από την άλλη πλευρά, μέσα στα ίδια τα κράτη ελλοχεύουν κίνδυνοι εκφασισμού τους – κάτι που συμπεραίνεται σίγουρα από το ισπανικό «παράδειγμα».

Σε κάθε περίπτωση, οφείλει κανείς να γνωρίζει ότι, η ειρήνη, η δημοκρατία και η ελευθερία που έχουν επιτευχθεί στην Ευρώπη, δεν είναι αυτονόητα αγαθά – ενώ το κοινό νόμισμα αποτελεί σήμερα ένα ηφαίστειο που βράζει, με κίνδυνο να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι το ευρώ, μετά την εισαγωγή του το 1999, απέκτησε ένα μερίδιο της τάξης του 18% των παγκοσμίων συναλλαγματικών αποθεμάτων - με ζενίθ το 2009, όπου έφτασε σχεδόν στο 28%.
Μετά ξέσπασε η κρίση χρέους της Ευρωζώνης, με πολλούς να αποσύρονται από το νόμισμα – υπό το φόβο κατάρρευσης του. Σήμερα (τρίτο τρίμηνο του 2013), το ευρώ βρίσκεται στο 24,16% (1,496 τρις), το δολάριο στο 61,43% (3,803 τρις), η βρετανική στερλίνα στο 3,91% (0,242 τρις), το γεν στο 3,86% (0,239 τρις) και το ελβετικό φράγκο στο 0,27% (0,017 τρις) – ενώ όλα τα υπόλοιπα (δολάριο Αυστραλίας, Καναδά κλπ.) είναι πολύ χαμηλότερα.

Οι κεντρικές τράπεζες διαθέτουν παγκοσμίως συναλλαγματικά αποθέματα ύψους 11,4 τρις $ – αριθμός που αποτελεί νέο ρεκόρ, αφού είναι περίπου δεκαπλάσιος σε σχέση με το 1999. Οι δε ετήσιες συναλλαγές σε νομίσματα ξεπερνούν τα 4 τετράκις $ – γεγονός που αποτελεί μία ακόμη ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του συστήματος.

Περαιτέρω, σε μία τόσο προβληματική εποχή για το νόμισμα και την Ευρωζώνη, η είσοδος της Λετονίας (1.1.2014), της μικρής αυτής χώρας πρώην μέλους της σοβιετικής ένωσης η οποία, μετά τη μαζική μετανάστευση που συνόδευσε την κρίση του 2008, έχει μόλις 3 εκ. κατοίκους, προκαλεί έκπληξη – πόσο μάλλον όταν το 58% των πολιτών της δεν ήθελαν το ευρώ. 

Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια της κρίσης του 2008, η Λετονία κατέρρευσε όσο καμία άλλη χώρα μέχρι τότε στον πλανήτη – αφού μόλις μέσα σε δύο περίπου χρόνια, το ΑΕΠ της μειώθηκε κατά 25% (όσο της Ελλάδας από τότε μέχρι και σήμερα). Η αιτία ήταν η μαζική απόσυρση των «καυτών χρημάτων», τα οποία είχαν εισρεύσει στη χώρα, σαν αποτέλεσμα της πολιτικής χαμηλών επιτοκίων εκ μέρους των Η.Π.Α. (διάγραμμα που ακολουθεί).
.
ΑΕΠ Λετονίας, σε δις δολάρια
ΑΕΠ Λετονίας, σε δις δολάρια
.
Στα πλαίσια αυτά, η Λετονία ενισχύθηκε από το ΔΝΤ με δάνειο της τάξης των 7,5 δις $ – αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες της, σε ποσοστό που αντιστοιχούσε με το 16% του ΑΕΠ της. Αμέσως μετά εγκατέλειψαν  την πατρίδα τους χιλιάδες Λετονοί, ως επί το πλείστον υψηλής μόρφωσης και νέοι. Έμειναν λοιπόν λιγότεροι στη χώρα, οπότε η παραγωγή διαμοιράσθηκε σε μικρότερο αριθμό εργαζομένων – με αποτέλεσμα να αναφέρεται το ΔΝΤ σε (δήθεν) μεγάλη αύξηση της παραγωγικότητας, χειραγωγώντας ως συνήθως την κοινή γνώμη.

Περαιτέρω, η κυβέρνηση της χώρας αρνήθηκε να υποτιμήσει το νόμισμα της, όπως πρότεινε το ΔΝΤ, για να αυξηθούν οι εξαγωγές και να μειωθούν οι εισαγωγές – επιλέγοντας την υιοθέτηση των πλέον θανατηφόρων προγραμμάτων λιτότητας που έχουν εφαρμοσθεί ποτέ μαζικά στην ιστορία, με την ανεργία να εξακοντίζεται στα ύψη (διάγραμμα που ακολουθεί).
.
Ποσοστό ανεργίας στη Λετονία, από το 2008 έως και σήμερα
Ποσοστό ανεργίας στη Λετονία, από το 2008 έως και σήμερα
.
Στη συνέχεια, τα μέτρα λιτότητας μειώθηκαν στο 4% του ΑΕΠ – ενώ το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 5% το 2010 και κατά 4% το 2013, με την ανεργία να περιορίζεται στο 12%. Εν τούτοις, οι αριθμοί δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα – αφού ο πληθυσμός της χώρας μειώθηκε μέσα σε πέντε μόλις έτη κατά 8,5% (φυλετική εκκαθάριση).
Εκτός αυτού, κατά την τραγωδία της Κύπρου, όπου δημεύθηκαν οι τραπεζικές καταθέσεις, τα δισεκατομμύρια των Ρώσων, τα οποία εγκατέλειψαν το νησί λίγο πριν κατασχεθούν, αναζητώντας έναν νέο, πιο ασφαλή προορισμό, θεωρείται πως τοποθετήθηκαν στη Λετονία. Σύμφωνα με πολλούς Λετονούς, Ρώσοι δισεκατομμυριούχοι περιφέρονται στους δρόμους της πρωτεύουσας (Ρήγα), με πανάκριβα αυτοκίνητα, «σκορπώντας» παντού τεράστιες ποσότητες χρημάτων.
Ο νόμος στη Λετονία επιτρέπει σε πλούσιους Ρώσους την εγκατάσταση τους εκεί, υπό την προϋπόθεση της αγοράς ενός ακινήτου - το οποίο κοστίζει μεταξύ 70.000 € και 140.000 €. Η ταυτότητα των ξένων ιδιοκτητών ακινήτων, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα διαμονής, καθώς επίσης ελεύθερης διακίνησης στις χώρες της «Schengen» χωρίς βίζα, παραμένει μυστική – επειδή έχει ψηφισθεί ένας τέτοιος νόμος.
Μετά την ψήφιση του νόμου, περίπου 70.000 Ρώσοι, κυρίως από τη Μόσχα, αγόρασαν κάποιο ακίνητο ή έκαναν επενδύσεις στη Λετονία – αυξάνοντας σημαντικά το ΑΕΠ της χώρας. Εκτός αυτού, πολίτες και άλλων χωρών εκμεταλλεύθηκαν επίσης τη συγκεκριμένη νομοθεσία – από την Ουκρανία, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, την Κίνα κλπ.
Περαιτέρω, η ΕΚΤ προειδοποίησε τη Λετονία, σε σχέση με το ρίσκο των υψηλών ρωσικών καταθέσεων στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της – ενώ οι τράπεζες της χώρας έχουν εμπλακεί σε μεγάλα σκάνδαλα ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Σύμφωνα με υπολογισμούς, οι καταθέσεις των Ρώσων που έχουν δικαίωμα διαμονής στη χώρα είναι της τάξης των 10 δις $ – περίπου το 50% των συνολικών τραπεζικών καταθέσεων λοιπόν, καθώς επίσης ανάλογες με τα χρήματα που εγκατέλειψαν την Κύπρο. Η αύξηση της ποσότητας χρήματος Μ2 φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί:
.
Τάση αύξησης της ποσότητα χρήματος Μ2 (απόθεματικό κεντρικών + εμπορικών Τραπεζών) της Λετονίας
Τάση αύξησης της ποσότητα χρήματος Μ2 (αποθεματικό κεντρικών + εμπορικών Τραπεζών) της Λετονίας
.
Ολοκληρώνοντας, σύμφωνα με αναφορά του υπουργείου εξωτερικών των Η.Π.Α., η σκιώδης οικονομία της Λετονίας, η οποία παραμένει αφορολόγητη, είναι της τάξης του 30% του ΑΕΠ – ενώ η διαφθορά του δημοσίου τεράστια. Ουσιαστικά δε λέγεται πως η Λετονία αντικατέστησε την Κύπρο, ως πύλη εισόδου των Ρώσων στην Ευρωζώνη – όπως ακριβώς είναι η Ιρλανδία για τους Αμερικανούς.
Δυστυχώς η Ελλάδα παραμένει το ανόητο θύμα, για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων χωρών της Ευρώπης – με την οικονομική γενοκτονία σε πλήρη εξέλιξη, καθώς επίσης με το ένα πόδι στην έξοδο από το κοινό νόμισμα.
Πηγή Analyst.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Κοίτα εσύ το βίντεο για το πώς πετάγονται τα μυαλά στον αέρα και ξέχνα τα όλα. Ξέχνα τα όλα γιατί η πολιτική μπουρδέλου μια χαρά χτίζεται όσο εσύ κοιτάς τα μπούτια της Δούκισας στην TV και το σώριασμα δύο κορμιών από έναν πληρωμένο δολοφόνο. 

Σπέρμα και αίμα θέλεις, αυτό θα έχεις. 

Τις ανάγκες σου τις ξέρουν οι τσατσάδες της πολιτικής και στις προσφέρουν απλόχερα. 
Για να μην έχεις παράπονο ότι δεν αντιστέκεσαι, τα συνδικαλιστικά κομματικά όργανα παίρνουν τις εντολές από τα κόμματα κατεβάζοντάς σε απεργία ειρηνική, προγραμματισμένη και από το πεζοδρόμιο. 

Στήσου αγωνιστικά δίπλα σε αυτόν που φασιστικά του επέβαλλαν να δουλεύει και τις Κυριακές ενώ εσύ έκανες τα ψώνια σου εκείνες τις Κυριακές αποδεχόμενος της σκλαβιά του. 

Οι κυβερνώντες δουλεύουν εσένα, εσύ δουλεύεις εμένα και πάει λέγοντας. 

Γίναμε το πιο εύφορο έδαφος με τη μη κοινωνική μας συνοχή για την σπορά όλων των απάνθρωπων νόμων που σπέρνουν. 
Με την στάση ζωής που έχουμε ακόμα και αυτές τις δύσκολες στιγμές αποδεικνυόμαστε οι καλύτεροι καλλιεργητές και θεριστές των καρπών που στοιβάζονται στις αποθήκες των καταπιεστών μας.
Δεν γίνεται σε μια κοινωνία οι μισοί να κλαίνε για την φορολόγηση των θερμαινόμενων πισίνων τους και οι άλλοι μισοί να περιμένουν από το υπουργείο ποιες ώρες θα έχουν δικαίωμα να καίνε τζάκια και ξυλόσομπες για να ζεσταθούν. 
Δεν γίνεται να πεθαίνει ο διπλανός σου από έλλειψη φαρμάκων και εσύ να κλαις για τις λιγότερες διακοπές που θα έχεις στα χειμερινά σαλέ ανά την Ελλάδα. 

Είναι περισσότερος αριθμητικά ο λαός της κατασκευασμένης καλοπέρασης, αλλά δεν είναι η πλειοψηφία αυτών που τραβάνε το ζόρι. 
Δυστυχώς είναι η μειοψηφία, η οποία ακόμα και τον καιρό των παχιών αγελάδων στην γωνία ήταν και τραβούσαν κουπί για το μεροκάματο. 
Απλά τώρα τους έχουν πάρει και το κουπί και την βάρκα. 
Αυτοί πνίγονται και οι βολεμένοι Έλληνες κανονίζουν πώς θα αποφύγουν τα πτώματα στην θάλασσα για να λιαστούν το καλοκαίρι σε μια κυριλέ πλαζ.
Λαός που γουστάρει σπέρμα και αίμα από οθόνες, γουστάρει και ό,τι παθαίνει διότι τελικά δεν παθαίνει τίποτε. 
Αυτοί που παθαίνουν είναι όσοι δεν έζησαν στο Matrix και δεν τους ενδιέφερε ποτέ το τι θα δείξει οποιαδήποτε οθόνη. 
Γι αυτό ο συνειδητοποιημένος πολίτης δεν περιμένει τίποτε να αλλάξει, αντιθέτως γνωρίζει ότι αν αλλάξει κάτι αυτό θα είναι και πάλι εις βάρος του.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος 
Μέρα με την μέρα η δικομματική των Σαμαρά-Βενιζέλου βυθίζεται στο τέλμα της πολιτικής της αναξιοπιστίας και οδηγείται στο αγύριστο ταξίδι για την Αχερουσία λίμνη. Υστάτη ελπίδα του Αντώνη Σαμαρά υπήρξε η προσδοκία ότι μετά τις γερμανικές εκλογές, η κυρία Μέρκελ θα δρομολογούσε την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, που με την σειρά του θα αναζωογονούσε την εθνική μας οικονομία, αλλά και τον παραπαίοντα πολιτικό βίο της δικομματικής. 
Πάραυτα ο Αντώνης Σαμαράς διαψεύσθη οικτρά και σ΄αυτό και πολύ σύντομα είδε το σκληρό και κυνικό πρόσωπο των δανειστών, που βεβαίως τον βλέπουν σαν ένα αναλώσιμο ασήμαντο πολιτικό πιόνι στα σχέδιά τους και όχι σαν κάτι με προοπτική. Όχι μόνο δεν κινήθηκαν στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους το ευρω-ιερατείο και οι δανειστές, αλλά η τρόικα ζητά και νέα πρόσθετα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα, που θα ισοπεδώσουν και ότι ακόμα έχει απομείνει στην απερειμωμένη χώρα. Ο πρόσφατα ψηφισθείς ενιαίος φόρος ακινήτων, οι μαζικοί πλειστηριασμοί που θα ξεκινήσουν άμεσα – για την πλειονότητα των πολιτών που δεν προστατεύονται από τον νέο νόμο – αλλά και οι ομαδικές απολύσεις που επίσης πολύ σύντομα θα ξεκινήσουν με την αρωγή του κατάλληλου νομικού οπλοστασίου, θα δυναμιτίσουν τα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας και θα την οδηγήσουν στον κοινωνικό όλεθρο.
Προς αυτήν εξάλλου την κατεύθυνση αρκετοί κυβερνητικοί βουλευτές προτάσσουν σθεναρά αντιρρήσεις στην φιλελεύθερες αδηφάγες ορέξεις του κ-ου Στουρνάρα, εξαναγκάζοντας την κυβέρνηση σε μια στοχειώδη έστω αντίσταση στα προτεινόμενα ολέθρια κοινωνικά μέτρα. Δρέποντας βεβαίως την αδιάφορη και κυνική αντιμετώπιση του τσάρου της οικονομίας μας, που ποσώς και ενδιαφέρεται για το δράμα της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και την πολιτική αντίδραση των πολιτών κατά της κυβέρνησης. Άλλωστε ο κύριος Στουρνάρας ανέλαβε το χαρτοφυλάκιό του όχι με την ψήφο του ελληνικού λαού, αλλά ως πιστός, υπάκουος και εθελόδουλος υπηρέτης των δανειστών, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα άθλια κοινωνικά σχέδιά τους. Ήτοι την βίαια μετάλλαξη της Ελλάδας, σε μια κατεστραμμένη χώρα, έντασης εργασίας και πλήθους επενδυτικών ευκαιριών, για τα ξένα άθλια κερδοσκοπικά funds.
Δια χειλέων του αρμοδίου υπουργού εργασίας κυρίου Βρούτση, κατέστη σαφές, ότι ανοίγουν οι πύλες για τις μαζικές απολύσεις. Εάν κάτι τέτοιο συμβεί – όπως άλλωστε αναμένεται – θα δεχτεί ένα νέο συντριπτικό κάταγμα η ανάπηρη ελληνική οικονομία. Η ανεργία θα εκτιναχθεί στα ύψη με την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας και οι εναπομείνασες λίγες θέσεις πλήρους απασχόλησης σήμερα, θα αντικατασταθούν με νέες μερικής εργασίας. Ένας νέος κύκλος ύφεσης και αποδόμησης του κοινωνικού μας ιστού θα ξεκινήσει και πάλι. Γιατί η πρώτη μεγάλη αντανάκλαση στην οικονομία, θα είναι η δραματική πτώση της ζήτησης και εξ αυτής, η ανατροφοδότηση της ύφεσης. Κλασικές έννοιες στην πολιτική οικονομία, που μόνον το κυβερνητικό επιτελείο στην Ελλάδα αγνοεί… Για το θέμα του φόρου ακινήτων έστω και μερικώς η κυβέρνηση, έκανε κάποιες διορθωτικές παρεμβάσεις, μετά τις ισχυρότατες αντιδράσεις των βουλευτών της –εξού και η ηχηρή - πονοκέφαλος ηρωική έξοδος του Βύρωνα Πολύδωρα– σχετικά με τον τρόπο κατανομής των βαρών στα αγροτικά και στα αστικά ακίνητα. Ωστόσο οι μεγάλες αντιδράσεις για την βίαιη αυτή φορο-επιδρομή στην κοινωνία παραμένουν, δοθέντος ότι ο συγκεκριμένος φόρος σε σύγκριση με το 2009 ανεβαίνει κατά 900 !!!
Η κυβέρνηση προσπαθεί να αντλήσει 2,9 δις ευρώ για να καλύψει τα υφιστάμενα χρηματοδοτικά της κενά, σε μια κοινωνία οικονομικά αφυδατωμένη, που έχει εξαντλήσει τα φοροδοτικά της όρια. Είναι προφανές ότι παίζει σε ένα σεισμογενές έδαφος, με διαμορφωμένα πολύ εύφλεκτα για κοινωνική ανάφλεξη υλικά, που ελλείψει πολιτικής φρόνησης δεν καταλαβαίνει. Επί της ουσίας επιχειρεί σταδιακή δήμευση της ελληνικής μικροϊδιοκτησίας και μεταβίβασή της με αδίστακτο ηθικά τρόπο, σε ξένα κερδοσκοπικά αγνώστους προελεύσεως κεφάλαια. Αγνοεί όμως η κυβέρνηση μερικές πολύ σημαντικές παραμέτρους.
Τα δημόσια έσοδα μπορούν να έχουν διάρκεια και «συνέπεια» μόνο όταν αντλούνται από λελογισμένη φορολόγηση εισοδημάτων και της εξ αυτών κατανάλωσης. Από τον παραγόμενο δηλαδή πλούτο, που οφείλεται σε μια υγιή και λειτουργούσα οικονομία. Συνεπώς η βάρβαρη φορο-επιδρομή στην ιδιωτική περιουσία με την υπερφορολόγηση-καταλήστευση, μόνον πρόσκαιρα μπορεί να καλύψει τα αβυσσαλέα κενά της τελούσας εν αποσυνθέσει οικονομίας μας. Λύση πραγματική και όχι επίπλαστη που θα μπορούσε να αιμοδοτήσει σοβαρά και με προοπτική τα δημόσια έσοδα, θα μπορούσε να εξευρεθεί μόνο μέσα από τον αναπτυξιακό αναπροσανατολισμό της εθνικής μας οικονομίας και με γενναίες δόσεις τόνωσης της ζήτησης, που σήμερα βρίσκεται στο κατώτατο όριό της. Αντίθετα η εφαρμοζόμενη οικονομική πολιτική του κυρίου Στουρνάρα, αποδιαρθρώνει την οικονομία και την οδηγεί σε βέβαιο θάνατο. Η ληστρική υπερφορολόγηση των εισοδημάτων, εν παραλλήλω με την άγρια φορολογία της ακίνητης περιουσίας, γιγαντώνει τις οφειλές των πολιτών προς το δημόσιο και τις τράπεζες και τους οδηγεί εν τοις πράγμασι σε στάση πληρωμών. Όμως σε μια οικονομία που αποδομείται, δεν μπορεί να προκύψουν υγιή δημόσια οικονομικά και πολύ περισσότερο με αντοχή στον χρόνο, που είναι το ζητούμενο για την καρκινοβατούσα εθνική μας οικονομία.
Όμως και αυτή η εκποίηση της ιδιωτικής περιουσίας, όσων πολιτών επιχειρούν μέσω της απέλπιδας αυτής προσπάθειας, να εξεύρουν λύση στις αβυσσαλέες οφειλές τους προς το δημόσιο, δεν τους προσφέρει εν τέλει λύση. Η αγορά των ακινήτων είναι απονεκρωμένη, οι τιμές τους ευρίσκονται στην χειρότερη δυνατή τους φάση και επομένως η ρευστοποίησή τους, πρακτικά σημαίνει «σκότωμα» έναντι πινακίου φακής. Συναθροιστικά αν σ΄αυτή την ζοφερή εικόνα, προστεθεί και η βιομηχανία πλειστηριασμών που αξιώνει η τρόικα, τότε θα προκύψει ένα πελώριο κύμα αστέγων, που θα μετατρέψει την ελληνική κοινωνία σε Μπαγκλαντές, ενώ η ελληνική γης, τα ακίνητα των Ελλήνων πολιτών, θα εξαγοραστούν από τα καραδοκούντα κοράκια-ξένα funds, για ένα κομμάτι ψωμί!!!
Επι της ουσίας δηλαδή επιχειρείται απο την επικίνδυνη δικομματική κυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου, ένα απίστευτο πείραμα αλλοίωσης της δομής του μοντέλου της ελληνικής κοινωνίας. Που αναιρεί τον χαρακτήρα της μικρής ιδιοκτησίας στην ελληνική κοινωνία και την μεταλλάσσει βίαια σε άμορφο χώρο, εξαγοραζόμενης γής. Η κυβέρνηση πρό της δίψας της να ικανοποιήσει τα εξουσιολάγνα ένστικτά της, υιοθετεί τυφλά όλα τα χυδαία ανθελληνικά προτεινόμενα μέτρα της τρόικας. Η τελευταία όμως λειτουργεί βάσει οργανωμένου σχεδίου και όχι βεβαίως τυχαία. Σαφής πρόθεσή της όπως τονίσαμε και στην αρχή του άρθρου, είναι βίαια να αλλοτριώσει την δομή και τον χαρακτήρα της ελληνικής κοινωνίας και να την καταστήσει πεδίο μεγάλων ευκαιρών, για τα αδηφάγα και αδίστακτα ξένα ευρωπαίκά κεφάλαια.
Εξ αυτού του λόγου υιοθετούνται μέτρα που συνθλίβουν τις τιμές των ακινήτων και θα συντελέσουν στην γενική εκποίησή τους. Και για αυτό τον λόγο ακόμα, ισοπεδώνονται οι μισθοί, κονιορτοποιούνται οι συντάξεις και υποχωρεί κάθε ίχνος του κοινωνικού κράτους, μαζί με το νομικό πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων, που με τόσο αίμα κατακτήθηκαν από το λαϊκό κίνημα. Τέλος για αυτό εξαναγκάζουν σε επιχειρηματική ευθανασία τις όποιες λίγες εναπομείνασες μικρές και μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις. Για να καταστεί η πατρίδα μας νέα αποικία λαμπρών ευκαιριών για το παγκόσμιο κεφάλαιο, που τόσο αδημονεί για την ισοπεδωτική επέλασή του.
Η ελληνική κοινωνία οφείλει στο όνομα της τιμής, της εθνικής αξιοπρέπειας, της δημοκρατίας, αλλά και στο αίμα των χιλιάδων Ελλήνων, που έπεσαν για να διατηρηθεί στο διηνεκές αυτός ο «τρόπος του σκέπτεσθαι και του αισθάνεσθαι που λέγεται ελληνισμός», να παλέψει με δημοκρατικό ήθος και να καταρρίψει την επικίνδυνη δικομματική κυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου. 
Τα λόγια του εθνικού μας λυράρη εδώ Κωστή Παλαμά είναι πολύ εύγλωττα: 
«Κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι νεκροί»!!!
 Κανείς δεν έχει δικαίωμα να λείψει από αυτό το σάλπισμα της ιστορίας των Ελλήνων.

* Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός Ε.Μ.Π.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου