Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Ιουν 2013



Προχωρημένη εφαρμογή Ατζέντας 21, παγκόσμια πατέντα, σε υπάκουο πειραματόζωο...

Όλα τα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια θα πρέπει υποχρεωτικά, εντός 10 ετών, να αποκτήσουν ηλεκτρονική ταυτότητα, που αποτελεί μία αναλυτική καταγραφή της κατάστασης του κτιρίου, σύμφωνα με το ΠΔ που προωθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος, αφού οι ιδιοκτήτες θα πρέπει σε συνεργασία με ιδιώτη μηχανικό να καταχωρήσουν όλα τα στοιχεία που αφορούν στο κτίριο.

Στην ηλεκτρονική ταυτότητα κτιρίου υποχρεωτικά θα πρέπει να καταχωρούνται, επίσης οι επισκευές, ανακαινίσεις που απαιτούν οικοδομική άδεια, ακόμη και οι ημιυπαίθριοι και αυθαίρετοι χώροι όπως και οι ενεργειακές επιθεωρήσεις.

Σε περίπτωση μεταβίβασης είτε σε περίπτωση έκδοσης έγκρισης δόμησης ή εργασιών μικρής κλίμακας για οποιοδήποτε ακίνητο θα απαιτείται υποχρεωτικά η συμπλήρωση της ηλεκτρονικής ταυτότητας η οποία θα εμπλουτίζεται με νέα δεδομένα και μετά από κάθε περιοδικό έλεγχο, ο οποίος θεσπίζεται πλέον για όλα τα κτίρια. 

Για κατοικίες, κτίρια γραφείων, νοσοκομεία, σχολεία εμπορικά κτίρια ο περιοδικός έλεγχος θα γίνεται κάθε 10 χρόνια, κάθε 8 χρόνια θα ελέγχονται θέατρα, κινηματογράφοι βιομηχανικά κτίρια, πρατήρια υγρών καυσίμων και εμπορικά κέντρα, κάθε 15 χρόνια αποθήκες και σταθμοί αυτοκινήτων.

Σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος Σταύρο Καλαφάτη η ηλεκτρονική ταυτότητα θα εγγυηθεί για την ασφάλεια των κτιρίων ενω παράλληλα η πολιτεία θα αποκτήσει με σαφή εικόνα του δομημένου χώρου.

Στην περίπτωση που κάποιοι ιδιοκτήτες δεν ανταποκριθούν στην υποχρέωση για συμπλήρωση της ταυτότητας κτιρίου τότε τα κτίρια θα θεωρούνται και θα χαρακτηρίζονται αυθαίρετα και θα επιβάλλονται σχετικές κυρώσεις περί αυθαιρέτων.


Πηγή: skai.gr

Είναι κοινή ομολογία πως αυτές τις ημέρες η Τουρκία μοιάζει με καζάνι που βράζει. Οι πολίτες έχουν βγει στο δρόμο αφήνοντας τις μεταξύ τους διαφορές και πιέζουν την κυβέρνηση Ερντογάν, οι αντιδράσεις της οποίας –πέρα από τις πρώτες ώρες- μοιάζουν να περιορίζονται στα πλαίσια της τυπικότητας. 

Σύμφωνα με όσα έχουν μέχρι στιγμής καταγραφεί στο εσωτερικό της Τουρκίας και ενώ οι τούρκοι διαδηλωτές συνεχίζουν απτόητοι τις διαμαρτυρίες τους, καθίσταται ολοένα και περισσότερο σαφές πως όλα όσα συμβαίνουν αποτελούν τα «προεόρτια» μιάς πολύ μεγάλης επικείμενης αλλαγής στην γείτονα. Ήδη, διεθνείς αναλυτές καταγράφουν με σαφήνεια την υπαρκτή σύγκρουση μεταξύ των Κεμαλιστών με την φιλο-ισλαμική κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν. 

Με δεδομένο όμως το απόλυτο της άσκησης εξουσίας του τούρκου πρωθυπουργού (χαρακτηρίζεται ως «δικτάτορας» από το πλήθος των διαδηλωτών) και με δεδομένη την απόλυτη επιτήρηση του τουρκικού κράτους (το σύνολο των υπηρεσιών της χώρας, με ιδιαίτερη έμφαση στις υπηρεσίες αστυνόμευσης, ασφάλειας και πληροφοριών) από την πλευρά του Ερντογάν, αξίζει να τονιστούν κάποια «σημάδια» στήριξης των διαδηλωτών από τον τουρκικό στρατό… και συγκεκριμένα, από απλούς στρατιώτες, οι οποίοι εμφανίστηκαν σε φωτογραφίες να στηρίζουν όχι μόνο τους διαδηλωτές, αλλά τον ίδιο τον Κεμαλισμό!!! 
Τι μπορεί να σημαίνει μία τέτοιου είδους –και απολύτως αιφνίδια- τάση εκδημοκρατισμού του τουρκικού στρατού;   
Πώς μπορεί να διέφυγαν των τουρκικών υπηρεσιών ασφαλείας, φωτογραφίες στρατιωτών που εμφανώς στηρίζουν τον Κεμάλ Ατατούρκ (τον οποίο προ ημερών ο κ. Ερντογάν αποκάλεσε «μεθύστακα», βοηθώντας από την πλευρά του τα μέγιστα στην αύξηση της οργής των Κεμαλιστών της Τουρκίας);   
Είναι προφανές πως κάτι πολύ περίεργο συμβαίνει, κάτι που δεν συνηθίζεται στην Τουρκία και αυτό το κάτι, είναι επίσης προφανές πως όχι μόνο είναι εν γνώσει του Ερντογάν, αλλά εν μέρει έχει την σιωπηλή άδειά ή και την άτυπη υποκίνησή του… 

Με δεδομένο πως ο Ερντογάν είναι φιλο-ισλαμιστής και ταυτόχρονα ο άνθρωπος των αμερικανών στην ευρύτερη περιοχή (αυτό επιβεβαώνεται από την εξάωρη πρόσφατη συνάντησή του με τον Μπάρακ Ομπάμα), στην οποία ο αμερικανικός παράγοντας επιθυμεί να καταστεί απόλυτος κυρίαρχος (γεωπολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά). Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ο άνθρωπος των αμερικανών που φαίνεται να καλείται να υλοποιήσει το αδύνατο, δηλαδή μία στρατιωτική επέμβαση κατά μουσουλμανικών χωρών (π.χ. Συρία ή Ιράν). Και όμως, φαίνεται πως ο πανέξυπνος Ταγίπ ακολουθεί  το μέχρι χθες αδιανόητο, δηλαδή την άτυπη παράδοση της εξουσίας στους Κεμαλιστές μέσω ενός μίνι εκ μέρους τους πραξικοπήματος (υποβοηθούμενο, φυσικά, από τις αρμόδιες τουρκικές και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες), έτσι ώστε να καταστεί «φυσιολογική» η επάνοδος μίας μιλιταριστικής Τουρκίας. 

Αυτή η Κεμαλική – μιλιταριστική Τουρκία, μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά και την απαραίτητη θέρμη για να τολμήσει να εμπλακεί σε έναν πόλεμο που ο ίδιος ο Ερντογάν δεν επιθυμεί, ενώ οι ΗΠΑ προτιμούν να τον διατηρήσουν ανέπαφο για την μελλοντική χρησιμοποίησή του προκειμένου να επανασυνδεθούν με μουσουλμανικές χώρες που θα δυσαρεστηθούν με μία τέτοιου είδους εξέλιξη κατά της Συρίας.  Διαβλέπουμε, λοιπόν, μία πανέξυπνη πολιτική κίνηση, μέσω ενός μικρού (αλλά χρηστικότατου για τις ΗΠΑ) πραξικοπήματος και χρησιμοποίηση των Κεμαλιστών ως οργάνων εκτέλεσης ενός πολέμου, που δεν μπορεί να υλοποιήσει ο φιλο-ισλαμιστής Ερντογάν. 
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, η Τουρκία βρίσκεται στον προθάλαμο ενός πραξικοπήματος που θα έχει μία παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού θα το επιβάλλει ο λαός!!! Ενδεχομένως ο τούρκος πρωθυπουργός να έφυγε από την Τουρκία για να δώσει τον κατάλληλο χώρο στους κεμαλιστές, προκειμένου να «ρίξουν» την κυβέρνησή του, κατά τη διάρκεια της απουσίας του. Όμως, θα ήταν περισσότερο φυσιολογικό – πειστικό ένα πραξικόπημα με είσοδο των κεμαλιστών – στρατηγών στο τουρκικό κοινοβούλιο με την παρουσία του Ταγίπ Ερντογάν. 

Οι επόμενες ημέρες είναι απολύτως βέβαιο πως θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για τις πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία. Ίσως όμως να αποδειχθούν πολύ περισσότερο κρίσιμες για τις εξελίξεις στην Συρία, στην Κύπρο και την Ελλάδα. Κι αυτό, επειδή ο πανέξυπνος Ερντογάν δεν θα δεχόταν ποτέ να δώσει κάτι (και τόσο σπουδαίο, όπως είναι η –έστω και παροδική- απομάκρυνσή του από την εξουσία) χωρίς ανταλλάγματα. Aυτά τα ανταλλάγματα είναι πολύ πιθανό να βρίσκονται στο Αιγαίο ή στην Ελληνική και Κυπριακή ΑΟΖ.  Εξάλλου, κανείς μας δεν πρέπει να ξεχνάει πως τα πραξικοπήματα γίνονται για να υλοποιηθούν τα συμφέροντα των ισχυρών. Μάλιστα κάποια πολύ συγκεκριμένη χώρα διαθέτει την κατάλληλη εμπειρία - τεχνογνωσία, αλλά και τους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις για να ικανοποιηθούν τα συμφέροντά της, που φαίνεται να μεγιστοποιούνται στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και την ευρύτερη Μέση Ανατολή. 

Συγκρατώντας το ότι η Τουρκία βράζει, αλλά δεν έχει αλλάξει τίποτε στην εξωτερική της πολιτική, ούτε φυσικά έχει αλλάξει κάτι στην τοποθέτηση των ενόπλων της δυνάμεων, δίκαια αναρωτιόμαστε: Άραγε, η σημερινή πολιτική ηγεσία της Ελλάδας είναι έτοιμη για να αντιμετωπίσει μία νέα τουρκική κεμαλική κυβέρνηση, διψασμένη για δόξα και επίδειξη στρατιωτικής ισχύος (με τις κλασσικές βοήθειες από τις ΗΠΑ) προς όλους τους γείτονές της; 

"Tρόμαξαν" οι αγορές μετά από την "εξέγερση", λέει. Μα τι μας θυμίζει, τι μας θυμίζει...

H διαφαινόμενη πολιτική αποσταθεροποίηση και οι για 4η ημέρα αντικυβερνητικές διαδηλώσεις «τρόμαξαν» τις τουρκικές αγορές, καθώς το Χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης κατακρημνίστηκε στο -10,47%, σημειώνοντας μάλιστα, την μεγαλύτερη ημερήσια πτώση των τελευταίων 10 ετών!

Η αναδυόμενη πολιτική αποσταθεροποίηση, έπειτα από τις βίαιες συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών, έθεσε εν αμφιβόλω την «ηρεμία» της τουρκικής οικονομίας, γεγονός που αντικατοπτρίστηκε πλήρως, στην σημερινή συνεδρίαση.

Ειδικότερα, ο δείκτης ISE National 100 υποχώρησε κατά 10,47% στις 76.983,69 μονάδες, ενώ η τουρκική λίρα σημείωσε πτώση στα 1,8889 έναντι του δολαρίου, «αγγίζοντας» τα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 18 μηνών.

Ο δείκτης Istanbul National 30, υποχώρησε στο -10,33% και τις 94.827,63 μονάδες.

Η απόδοση του 10ετούς τουρκικού ομολόγου, ενισχύθηκε στο 7,12% έναντι 6,84% την Παρασκευή.

Όπως σχολιάζει στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNBC η Virginie Maisonneuve, επικεφαλής παγκόσμιων μετοχών στην Schroders, οι διαδηλώσεις ενδεχομένως να επιδεινωθούν αν συνεχιστεί η στασιμότητα της τουρκικής οικονομίας.

«Ένας από τους παράγοντες που πρέπει να παρακολουθούμε με προσοχή, είναι το έλλειμμα, ενώ και οι τιμές του πετρελαίου, είναι ιδιαίτερα σημαντικές», αναφέρει η αναλύτρια.

Μετά το κύμα χιλιάδων διαδηλωτών που ξεχύθηκε στους δρόμους των μεγάλων πόελων της Τουρκίας και ιδιαίτερα της Κωνσταντινούπολης, κατά της ισλαμικής ατζέντας της κυβέρνησης του Tayyip Erdogan, ο πρωθυπουργός κατηγόρησε την αντιπολίτευση για υποκίνηση των κινητοποιήσεων.

Εν τω μεταξύ, μετά από ένα σαββατοκύριακο με την Κωνσταντινούπολη να “φλέγεται” από τις διαδηλώσεις και τα επεισόδια, αναλυτές, οικονομολόγοι και traders ανησυχούν για την πορεία των αγορών από σήμερα Δευτέρα, και για την έκβαση των αναταραχών στην “άκρη” της Ευρώπης.

Αλλά τι θα συμβεί με την οικονομία της Τουρκίας, η οποία ακόμη και πριν από το κίνημα διαμαρτυρίας που άρχισε την προηγούμενη εβδομάδα, έδειχνε σημάδια κόπωσης;

Τα τουρκικά assets έχουν βυθιστεί τις τελευταίες ημέρες, με τις ρευστοποιήσεις να έχουν ενταθεί λόγω των ανησυχιών των επενδυτών για τις επιπτώσεις της πρόωρης μείωσης της στήριξης της οικονομίας από την Fed. Οι αποδόσεις των ομολόγων της Τουρκίας έχουν αυξηθεί δραματικά, σηματοδοτώντας τη μείωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών, ενώ και οι μετοχές βρίσκονται υπό πίεση. Η νευρικότητα της αγοράς έστειλε τη λιρέτα, την Παρασκευή στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 18 και πλέον μηνών, οδηγώντας τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας της χώρας Erdem Basci σε προφορική παρέμβαση στην αγορά συναλλάγματος.

Η οικονομία της Τουρκίας έχει κερδίσει πολλούς επαίνους κατά τα τελευταία χρόνια και πρόσφατα αναβαθμίστηκε από τη Moody’s. Ωστόσο παραμένει ευάλωτη δεδομένου ότι έχει ανοδική πορεία το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο βρίσκεται στο 6% του ΑΕΠ.


Πηγή: Το Χρήμα

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Zούμε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή από ιστορική σκοπιά. H οικονομική κρίση αφενός και η αποκάλυψη στα μάτια εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών του βαθύτατα αντιδραστικού χαρακτήρα της EE αφετέρου μεταδίδουν με επώδυνο τρόπο το μήνυμα ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός ούτε επιδιώκει ούτε μπορεί πλέον να ενσωματώνει τις μάζες των εργαζομένων, των μεσαίων στρωμάτων, των νέων ή των συνταξιούχων. Aκριβώς γι’ αυτό ο καπιταλισμός της εποχής μας συρρικνώνει αθόρυβα ολοένα και περισσότερο την αστική δημοκρατία, αντικαθιστώντας την με ένα δημοκρατικοφανές, όλο και πιο αυταρχικό καθεστώς.

Όλοι οι λαοί της Eυρώπης συνειδητοποιούν σταδιακά ότι η EE –δηλαδή η συσπείρωση των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων υπό την ηγεμονία των Γερμανών αστών– είναι ο κύριος μοχλός υλοποίησης της αντιλαϊκής πολικής. Mε τις πλάτες της EE η αστική τάξη κάθε χώρας – μέλους της εφαρμόζει μια τόσο αντιδραστική πολιτική που δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ούτε στα πιο άγρια και επιθετικά όνειρά της. Aπό τη μια πλευρά, αυτή η επιθετικότητα της EE «ξεβολεύει» τις αστικές τάξεις του κάθε κράτους – μέλους της, καθώς υποχρεώνει να σκίσουν τα ανά χώρα «κοινωνικά συμβόλαια» και να δώσουν απότομο τέλος στην όποια φάση «κοινωνικής ειρήνης» είχαν πετύχει. Aπό την άλλη πλευρά όμως, η σημερινή πολιτική της EE αφυπνίζει τις αστικές τάξεις που αδρανούσαν, τις καθιστά πολύ πιο επιθετικές και επιπλέον τους προσδίδει πρωτόγνωρη αυτοπεποίθηση και τις απαλλάσσει από ταξικούς φόβους και πολιτικά στερεότυπα που απορρέουν από κοινωνικές και ταξικές συγκρούσεις του παρελθόντος. Για παράδειγμα, πριν από τρία χρόνια κανένας αστός πουθενά στην EE δεν φανταζόταν ότι θα μπορούσαν να επιβληθούν τέτοια μέτρα λεηλασίας μισθών και συντάξεων, χωρίς να έχουν λάβει χώρα κοινωνικές εξεγέρσεις ή και επαναστάσεις με βίαιο και αιματηρό χαρακτήρα, όπως ήταν βέβαιοι ότι θα συνέβαινε.

Aπό τη στιγμή όμως που πέτυχαν να εξανδραποδίσουν τους λαούς της Eυρώπης χωρίς να ανοίξει μύτη, αλλάζει ριζικά ο ταξικός συσχετισμός δυνάμεων. Oι αστοί αισθάνονται ξαφνικά παντοδύναμοι. O επικίνδυνος και απειλητικός λαός γίνεται στα μάτια τους ένας θλιβερός δούλος, τον οποίον μπορούν να περιφρονούν και να κλωτσούν όσο και όποτε θέλουν, χωρίς κανένα κίνδυνο. Θεωρούν τους ευατούς τους ηλίθιους οι αστοί που τόσες δεκαετίες ενσωμάτωναν τους εργαζόμενους δίνοντάς τους λεφτά και βελτίωση του βιωτικού τους επίπεδου, αντί να τους πατάνε στο λαιμό, όπως κάνουν σήμερα εφαρμόζοντας την πολιτική της EE. Aν δεν σημειωθούν βίαιες κοινωνικές εξεγέρσεις και επαναστάσεις, οι αστοί και η EE δεν θα αλλάξουν γραμμή. Θα αναδειχθούν μάλιστα νέα αστικά στρώματα, πολύ πιο επιθετικά από τους παλαιότερους αστούς. Προϊόντα των νέων ταξικών συσχετισμών, οι αστοί αυτοί θα είναι βασισμένοι στα 400 και 500 ευρώ που θα δίνουν στους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις τους, στην απόλυτη εξαθλίωση δηλαδή του κόσμου της εργασίας στη νέα εποχή. Δείγμα της νέας εποχής είναι η Γερμανία. Aφού με τα μνημόνια δημιούργησε δεκάδες εκατομμύρια άνεργους νέους στην Eυρώπη, τώρα εμφανίζεται ως …φιλάνθρωπη» διακηρύσσοντας την πρόθεσή της να πάρει μερικές δεκάδες χιλιάδες νέους από άλλες ευρωπαϊκές χώρες μετανάστες στη Γερμανία ως μαθητευόμενους! Tώρα ο δήμιος Σόιμπλε φτιάχνει προγράμματα …καταπολέμησης της ανεργίας των νέων! Θράσος απύθμενο.

Όταν ένα κοινωνικό σύστημα χάνει την ικανότητα ενσωμάτωσης των μαζών και βασίζει την εξουσία του αποκλειστικά και μόνο στη βίαιη επιβολή του, αυτό σημαίνει ότι από ιστορική σκοπιά έχει περάσει στο τελευταίο στάδιο της κυριαρχίας του. H ανατροπή του όμως είναι εντελώς διαφορετική υπόθεση. Προϋποθέτει πρώτα πρώτα την ύπαρξη μιας τάξης που να θέλει πραγματικά την ανατροπή του συστήματος πάση θυσία, με βίαιο εν ανάγκη τρόπο. Mια τάξη που να έχει σαφή άποψη για το καθεστώς που θέλει να εγκαθιδρύσει και το οποίο αντικειμενικά να υπηρετεί τα συμφέροντά της. Στη βάση αυτή να έχουν ιδρυθεί και να λειτουργούν οι πολιτικοί φορείς, προετοιμάζοντας τα μέλη τους, τους οπαδούς τους και τις μάζες για σύγκρουση μέχρι τέλους με όλα τα μέσα. Eίναι προφανές ότι πουθενά στην Eυρώπη δεν υφίστανται τέτοιες προϋποθέσεις, ούτε υπάρχουν πολιτικά κόμματα με αξιόλογη εκλογική απήχηση που να έχουν τέτοιον επαναστατικό προσανατολισμό και να προετοιμάζονται για ένοπλη εν ανάγκη σύγκρουση με στόχο την ανατροπή του καπιταλιστικού καθεστώτος.

Aυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι πρέπει να περάσουν δεκαετίες μέχρι να προκληθούν επαναστατικά γεγονότα. Kάθε άλλο. Δεν πρέπει όμως να υποτιμούμε το γεγονός ότι μέχρι να συμβούν εξεγέρσεις και επαναστάσεις, οι ευρωπαϊκές αστικές τάξεις έχουν κάθε δίκιο να βρίσκονται σε παροξυσμό αλαζονείας και άκρατης επιθετικότητας. Λύση συμβιβαστική δεν υπάρχει! Ή αυτοί ή εμείς!

Όσο και αν οι αστοί νομίζουν ότι ελέγχουν το παιχνίδι, θα κατατροπωθούν αν οι λαοί ξεσηκωθούν. Eμείς έχουμε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι η Eλλάδα είναι ο αδύναμος κρίκος της EE.

Πηγή "ΠΡΙΝ"

Ο πλανήτης αλλάζει. Μια καινούργια ανθρωπότητα εμφανίζεται στην Ιστορία.
Το Νέο περνάει μέσα απ’ το Παλιό, με δραματικό τρόπο.
Έτσι πρέπει να συμβεί. Έτσι προχωράει πάντοτε η Ιστορία.
Στα δικά μας τα χρόνια, έχουμε τη σπάνια εμπειρία να βιώνουμε μιαν από τις ιστορικές τομές όπου οι Ποσοτικές Συσσωρεύσεις αιώνων ολόκληρων, οδηγούν σε Ποιοτικό Άλμα:
Το Νερό έβρασε στους Εκατό βαθμούς κι έγινε Ατμός.
Το Νερό κρυστάλλωσε στους Μηδέν βαθμούς κι έγινε Πάγος.

Το Καινούργιο Φάσμα Αξιών λοιπόν, θα εδραιωθεί σε τρεις νέες ποιότητες:
Στη Νέα Ηθική, που θα είναι μια Αισθητική της Συνείδησης.
Στη Νέα Λογική που θα είναι μια Διαδρομή ανάμεσα στο Εφικτό Φρέαρ της Σκέψης και στο Ευκταίο Δέλεαρ της Γνώσης.
Τέλος, στη Νέα Άποψη, που θα διοχετεύσει την Υπαρξιακή Δουλεία του Απελευθερωμένου στην Κοινωνική Απελευθέρωση του Δούλου.

Χαιρετίζω με ένα υπερκείμενο, το “Ασανσέρ” μου, αυτήν τη Νέα Ανθρωπότητα.
Και γνωρίζω ότι μετέχω συνειδητά, σε μιαν οριακή στιγμή πνευματικής ευθύνης, απέναντι στη λογοτεχνία, στην πατρίδα μου που τόσο δοκιμάζεται, και στον εξεγερμένο πολίτη που κοιμάται μέσα μας.

Εγώ έγραψα. Εσύ διάβασε.
Η Ιστορία μας παρακολουθεί και τους δυο χαμογελώντας.
Να είσαι βέβαιη, να είσαι βέβαιος, γι’ αυτό...

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης 
 
Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενες αναλύσεις μας, η Τουρκία εξωθείται από την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ να συμμετέχει σε έναν θρησκευτικό πόλεμο εναντίον των σιιτών της Μέσης Ανατολής, ως επικεφαλής του σουνιτικού μπλοκ, που, με βάση το σχεδιασμό, θα αποτελείται από τους Άραβες σουνίτες του Ιράκ, τους Κούρδους σουνίτες, τους Τούρκους σουνίτες, και τους σουνίτες της Συρίας και του Λιβάνου.

Ο στόχος είναι η εξουδετέρωση της επιρροής που ασκεί το Ιράν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου!
Εξ αυτού και η εμπλοκή της Τουρκίας στην επιχείρηση ανατροπής του Άσαντ, μια επιχείρηση που, εκ των πραγμάτων, στρέφεται εναντίον των αλαουιτών της Συρίας!

Από τότε που η Τουρκία συμμετέχει στην ουσία στον πόλεμο που γίνεται εναντίον του Άσαντ, έχει αυξηθεί και ενταθεί η ρητορική εναντίον των αλαουιτών και των σιιτών (έχουμε ακόμα και εκκλήσεις σουνιτών θρησκευτικών ηγετών για Ιερό Πόλεμο εναντίον των σιιτών, με αφορμή την εμπλοκή της Χεζμπολάχ στις επιχειρήσεις στη Συρία), ενώ πλέον η κυβέρνηση Ερντογάν αυταρχικοποιείται και ριζοσπαστικοποιείται ακόμα περισσότερο, και μάλιστα με την άδεια της Ουάσιγκτον!

Το γεγονός αυτό, της στοχοποίησης δηλαδή των αλαουιτών, που θεωρούνται συγγενείς ιδεολογικά με τους αλεβίτες, σε συνδυασμό με την σουνιτική ριζοσπαστικοποίηση της κυβέρνησης Ερντογάν, έχει θορυβήσει το τελευταίο διάστημα τους αλεβίτες της Τουρκίας, οι οποίοι, μάλιστα, εξέφρασαν τις ανησυχίες τους για τους κινδύνους απόλυτης περιθωριοποίησης των αλεβιτών σε μόνιμη πλέον βάση!

Ενώ λοιπόν η κατάσταση είχε έτσι, πριν από μια εβδομάδα ο πρωθυπουργός Ερντογάν ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να δώσει στην υπό κατασκευή τρίτη γέφυρα του Βοσπόρου το όνομα "Γιαβούζ Σουλτάν Σελήμ", που θεωρείται ο σφαγέας των αλεβιτών της Τουρκίας!

Στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι οι μεγάλη μάζα των αλεβιτών εκφράζεται πολιτικά και εκλογικά κυρίως μέσα από το κεμαλικό Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ενώ πολύ μεγάλο ποσοστό, θα λέγαμε η συντριπτική πλειοψηφία, της ηγεσίας και των μελών αριστερών και ακροαριστερών οργανώσεων, προέρχονται από τις κοινωνίες των αλεβιτών!
Ένα σημαντικό πεδίο συσσωρευμένης ανησυχίας και δυσφορίας, λοιπόν, τις παραμονές της εξέγερσης στην Κωνσταντινούπολη, ήταν οι αλεβίτες, που βλέπουν να παγιώνεται στην Τουρκία μια δημοκρατικοφανής ισλαμική δικτατορία, που θα θέσει σε μόνιμη βάση στο περιθώριο της ιστορίας τα 15-20 εκατομμύρια αλεβίτες.

Σ' αυτούς πρέπει να προστεθούν οι διάφορες αριστερές οργανώσεις που δρουν στην Τουρκία, που επαναλαμβάνουμε, είναι συγκοινωνούντα δοχεία με τις κοινωνίες των αλεβιτών, οι κεμαλιστές, που περιθωριοποιούνται πολιτικά από την επικράτηση του Ερντογάν και του ΑΚΡ, οι Τούρκοι δημοκράτες, που ανησυχούν από τη διολίσθηση της Τουρκίας προς τη σκότο του Ισλάμ, αλλά και διάφορες εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες, που νοιώθουν να απειλούνται από το νέο μοντέλο εξουσίας που επιχειρεί να οικοδομήσει ο Ερντογάν.
Φυσικά, ανάμεσα σε εκείνους που συμμετέχουν και ίσως πυροδοτούν τα επεισόδια, είναι σίγουρο ότι βρίσκονται και άτομα που ήταν για χρόνια τρόφιμοι του βαθέος κράτους των κεμαλιστών και τώρα έμειναν "άστεγοι".

Από την εικόνα λείπουν οι Κούρδοι και το ΡΚΚ, που καταβάλλει προσπάθειες να κρατήσει τις κουρδικές μάζες μακρυά από τα επεισόδια, τα οποία θα είχαν λάβει εφιαλτικές διαστάσεις, σε περίπτωση που συμμετείχαν τα οργανωμένα μέλη του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, που είναι πολύ πιο "εξασκημένα" στις μάχες με την αστυνομία μέσα στις πόλεις, λόγω του πολύχρονου αγώνα που δίνουν εναντίον του τουρκικού κράτους.
Αν υπάρχουν κάποιοι που αναρωτιούνται γιατί λείπουν οι Κούρδοι, να τους ενημερώσουμε ότι θέλουν να διαφυλάξουν την πορεία των συνομιλιών με την τουρκική κυβέρνηση, για μια συμφωνία πολιτικής επίλυσης του Κουρδικού.

Η δυσφορία και οργή, λοιπόν, που είναι συσσωρευμένη σε ετερόκλητα τμήματα της τουρκικής κοινωνίας είναι αυτή που εκφράστηκε στις διαδηλώσεις της Κωνσταντινούπολης, της Άγκυρας και της Σμύρνης, που ξέσπασαν με αφορμή τα σχέδια ανοικοδόμησης του "Στρατοπέδου του Πυροβολικού" ως εμπορικό κέντρο, στο "Πάρκο Περιπάτου", κοντά στην Πλατεία Ταξίμ.

Τώρα, αν αποτολμήσουμε να κάνουμε μια πρόβλεψη για την πορεία των επεισοδίων και των διαδηλώσεων, εκτιμούμε ότι αυτές θα κοπάσουν τις επόμενες ώρες ή το πολύ ημέρες, αφήνοντας όμως ορατά και βαθιά σημάδια στην συλλογική μνήμη για την ήττα που υπέστη ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του.

Όσον αφορά τη διεθνή εικόνα της Τουρκίας, υπέστη ρήγμα, όπως ρήγμα υπέστη και η εικόνα του ίδιου του Ερντογάν, που χρεώνεται τον βλακώδη χειρισμό -η μέθη της εξουσίας γαρ- της υπόθεσης αυτής, χειρισμός που οφείλεται στον ιδιότυπο χαρακτήρα και ιδιοσυγκρασία του ανδρός!
Τέλος, οι Έλληνες πολίτες θα πρέπει να είναι πολύ επιφυλακτικοί σε ειδήσεις και απόψεις που εμπλέκουν τον τουρκικό στρατό και μιλούν για σενάρια εξαγωγής κρίσης με στρατιωτικό επεισόδιο με την Ελλάδα.
Δεν θα προβούμε σε χαρακτηρισμούς των απόψεων και των σεναρίων αυτών, όμως υπογραμμίζουμε ότι αυτά τα ζητήματα είναι πολύ σοβαρά και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από όλους!

Σε ό,τι μας αφορά, εμείς λέμε ότι αυτοί που αναφέραμε παραπάνω είναι οι πραγματικοί λόγοι που οδήγησαν στις "αλκυονίδες ημέρες" της Τουρκίας, που, όπως είναι γνωστόν, προηγούνται της Άνοιξης.
Μόνο που είναι πολύ δύσκολο να πει κανείς πότε θα τελειώσει ο "ισλαμικός χειμώνας" και πότε -και αν- θα έλθει η "Τουρκική Άνοιξη"!
Εν αναμονή, λοιπόν!!!

Σουνίτες μιλούν για "διέξοδο από την εκμετάλλευση της Δύσης" μέσω… Ισλάμ!

Σοβαρότατη εξέλιξη, ειδικά μετά από τα απανωτά χτυπήματα σε Αγγλία, Γαλλία, Αυστραλία όπου οι δράστες δεν ήταν κάποιοι “ισλαμιστές μετανάστες”, αλλά εξισλαμισμένοι “ντόπιοι”!
Έχει μεγάλο ενδιαφέρον το ρεπορτάζ που ακολουθεί για να δείτε τα “επιχειρήματα” και τον τρόπο προσηλυτισμού. 
Σουνίτες παρουσιάζουν την θρησκεία που νομιμοποιεί την σκλαβιά, το δουλεμπόριο και τον πόλεμο κατά των απίστων ως “επανάσταση κατά του καπιταλισμού”! 
Το ότι ο ίδιος ο στυγνός καπιταλισμός εγκαθιδρύει ισλαμικά καθεστώτα σε χώρες “ενδιαφέροντος” δίνει από μόνο του την απάντηση. Το πετρέλαιο αγοράζεται πολύ φθηνότερα από τους ισλαμιστές φεουδάρχες που εκμεταλλεύονται στυγνά τον λαό τους με όπλο τους μουλάδες της σαριας, παρά από τους Καντάφηδες.

Της Αλεξάνδρας Τζαβέλλα

«Καλύτερα να μου ‘λεγες ότι είσαι αδερφή. Τούρκος όμως; Αυτό παιδί μου δεν μπορώ να το αντέξω». Ηταν η μόνη φράση που ξεστόμισε η μητέρα του Χρήστου, όταν της ανακοίνωσε ότι ασπάστηκε το Ισλάμ. Πλέον, λέγεται Αχμέτ. Η Μαρίνα δεν άλλαξε το όνομά της. Φόρεσε ωστόσο χιτζάμπ. Η μαντίλα της έγινε το κόκκινο πανί της οικογένειας, άρεσε ωστόσο στον παππού της, γέροντα από ορεινό χωριό της Κρήτης: «Ετσι τυλιγμένη, μοιάζεις περισσότερο με τη γιαγιά σου, όταν την αγάπησα».

Ελληνες μουσουλμάνοι. Φοράνε φουστανέλα και γονατιστοί προσεύχονται σε ένα τζαμί, υπό το άγρυπνο βλέμμα ενός αξιωματούχου. Η εικόνα αυτή προέρχεται από μια γκραβούρα του 1865, του Jean Leon Gerome και περιγράφει τη ζωή των γενίτσαρων. Επειτα από 148 χρόνια οι έννοιες εθνικότητα και θρησκεία διαχωρίστηκαν, οι Ελληνες ασπάζονται το Ισλάμ με δική τους θέληση και πολεμούν το δικαίωμα στην ανεξιθρησκία. «Είμαστε υπό διωγμόν», δηλώνουν. Καθημερινά προσπαθούν να καταρρίψουν στερεότυπα.

«Της εξήγησα ότι δεν είμαι Τούρκος. Οτι είμαι Ελληνας και υπερήφανος. Πλέον το έχουν δεχτεί», λέει ο Χρήστος Θεοδώρου. Στα 23 του, έγινε μουσουλμάνος. «Δεν είπα από σήμερα είμαι μουσουλμάνος, δεν τρώω χοιρινό, δεν πίνω, διαβάζω το Κοράνι. Η αγάπη που είχα για τον Θεό, βρήκε πρόσωπο, τον προφήτη Μοχάμαντ», λέει ο ίδιος. Στο Ομάν, όπου ζει σήμερα, «ηρέμησα και γαλήνεψα. Μπορώ ελεύθερα να προσεύχομαι στη δουλειά». Μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στη Βοστόνη, ένας φίλος τού τηλεφώνησε: «Είδες τι έκαναν οι δικοί σου;», του είπε.

«Οι Ελληνίδες έχουν αντιληφθεί την εκμετάλλευση που δέχονται από το δυτικό τρόπο ζωής. Το Ισλάμ είναι γι’ αυτές διέξοδος». Ωστόσο οι ίδιες φορώντας το χιτζάμπ (τη μουσουλμανική μαντίλα) δυσκολεύονται να βρουν δουλειά και υπόκεινται σε ελέγχους από την Αστυνομία. Κι έτσι στην Αθήνα ζει ένα… κρυφό Ισλάμ «Νιώθω αδικία»

«Φωτογραφίζουν μια στιγμή με μεγάλο φλας και στοχοποιούν πολύ κόσμο. Ως μουσουλμάνος νιώθω μια αδικία για τα στερεότυπα που γενικοποιούν καταστάσεις. Δεν είναι όλοι οι μουσουλμάνοι υπεύθυνοι για τα δεινά της Αμερικής ή της Γαλλίας. Αν ήξεραν τι σημαίνει Ισλάμ, δεν θα έκαναν τέτοιες ενέργειες. Για μας αυτοί δεν είναι μουσουλμάνοι, παρ’ όλο που εμείς δεχόμαστε τις συνέπειες των πράξεών τους», λέει ο Μάρκος Καλογερόπουλος, 39 ετών. Οταν έφυγε στην Αγγλία για νομικές σπουδές ήταν χριστιανός στα χαρτιά. Είχε μεγαλώσει με δυτικά πρότυπα και είχε… πιει λίτρα αλκοόλ. Επειτα ήρθε το Ισλάμ. «Το χριστιανικό δόγμα δεν μπόρεσε να καθοδηγήσει την ψυχή μου, δεν με είχε πείσει τόσο, θεολογικά ή δογματικά. Ημουν γεμάτος κενά». Παντρεμένος με Τυνήσια και πατέρας ενός αγοριού, προσεύχεται 5 φορές καθημερινά. «Στην αρχή έλεγα ότι είναι πολλές, ότι δεν γίνεται. Μετά κατάλαβα τι σημαίνει ένωση και ότι δεν τη θυσιάζεις αυτή τη στιγμή».

«Η Ελληνίδα έχει αντιληφθεί την εκμετάλλευση που δέχεται από το δυτικό τρόπο ζωής και θέλει να την αποτινάξει από πάνω της. Το Ισλάμ είναι η διέξοδος, γιατί αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως γυναίκα και όχι σαν ένα κομμάτι κρέας», λέει ο Αχμαντ Ελντίν, κήρυκας του Ισλάμ και διπλωματούχος Ισλαμικής Θεολογίας. Γιος Αιγύπτιου και Ελληνίδας, που ασπάστηκε το Ισλάμ 10 χρόνια αφ’ ότου γνώρισε το σύζυγό της, ο Αχμαντ εκπροσωπεί τη νεότερη γενιά των μουσουλμάνων της Ελλάδας. «Συνήθως με πλησιάζουν από περιέργεια, λίγοι μπαίνουν στα πιο βαθιά μαθήματα και ακόμη πιο λίγοι αποφασίζουν να ασπαστούν το Ισλάμ. Περισσότερες είναι οι γυναίκες. Αυτό με εντυπωσιάζει», λέει ο ίδιος.

Η Ε., 24 ετών, έχει το όνομα της γιαγιάς της. Φοβάται να το αποκαλύψει. Είναι και η γιαγιά πικραμένη. «Θα σε δέρνει ο άντρας σου, θα είσαι δυστυχισμένη», της είπε. «Νιώθω δυστυχισμένη σε μια χώρα που τυπικά μου παρέχει άπλετη ελευθερία», λέει η ίδια. Με την απόφασή της να γίνει μουσουλμάνα ήχησαν στο σπίτι της οι καμπάνες του πολέμου. «Η οικογένειά μου έχει βαθιές ρίζες στη Σμύρνη και δυστυχώς πολύ εθνικιστικό πνεύμα. Ετσι κι εγώ, έφυγα στη Σκοτία για να σπουδάσω, με το κλασικό μίσος για τους μουσουλμάνους. Εκεί ανακάλυψα το Ισλάμ». Επειτα από 1,5 χρόνο, η φιλοσοφική αναζήτηση που είχε ξεκινήσει στην εφηβεία εντάθηκε την περίοδο που συγκατοικούσε στην εστία του πανεπιστημίου με μουσουλμάνες. «Ξεκίνησα να διαβάζω για το Ισλάμ, γρήγορα κατάλαβα ότι έχω βρει αυτό που ψάχνω, έπαιρνα απαντήσεις σε ερωτήματα που με βασάνιζαν και αφορούσαν στην τριαδικότητα και στο γιατί ο Θεός έχει γιο».

Μέχρι που γύρισε στην Αθήνα, δεν είπε τίποτα. «Ξεκίνησα να μην τρώω χοιρινό, να μην πηγαίνω στην Ανάσταση. Οταν το κατάλαβαν, με έδιωξαν από το σπίτι», λέει η ίδια. Τις προάλλες τη σταμάτησε η Αστυνομία. «Μου ζήτησαν ταυτότητα και διαβατήριο», δηλώνει με απογοήτευση. «Είμαι Ελληνίδα», διευκρινίζει στις συνεντεύξεις που κάνει για δουλειά. «Ελληνίδα με μαντίλα; Με παίρνουν στο ψιλό. Δεν με κρατάει πια αυτή η χώρα».

«Ακουσα γι’ αυτόν τον Τζώρτζη. Το Ισλάμ, κοπέλα μου, δεν είναι αυτό που διδάσκουν αυτοί. Αυτοί είναι ρατσιστές. Εμείς δεν κάνουμε διακρίσεις. Ο Μωάμεθ άνοιξε το τέμενός του στους χριστιανούς. Οι μουλάδες και οι αρχιμανδρίτες, για προσωπικά τους συμφέροντα, τα έχουν κάνει σαν τα μούτρα τους!», λέει ο Μασλούμ Παϊζάνογλου, πρόεδρος του μουσουλμανικού συλλόγου «Η αδελφότης». «Οι Δωδεκανήσιοι είμαστε ζυμωμένοι μεταξύ μας. Δεν ζήσαμε ελληνοτουρκικό πόλεμο. Κοινός εχθρός μας ήταν η φτώχεια». Στην Κω, πριν από λίγες μέρες, ένας χριστιανός κάλυψε τα έξοδα της βάφτισης ενός μουσουλμάνου. «Εγώ είμαι κουμπάρος σε χριστιανικό γάμο, αλλά τα στέφανα τα άλλαξε άλλος», συνεχίζει. Η κόρη του είναι βαφτισμένη μουσουλμάνα, από τρεις Ελληνίδες νονές. «Μπορείς να βαφτίσεις αν είσαι σεμαβί, δηλαδή μονοθεϊστής».

«Είδα την υποκρισία»
Το θρησκευτικό ταξίδι του Γιώργου Στρουμπάκη δεν είχε τελικά προορισμό το Ισλάμ, παρ’ όλο που ο ίδιος για 10 χρόνια ακολούθησε αυστηρά τα πιστεύω του. «Οταν κοιτάζω πίσω θεωρώ ότι με γοήτευσε το άγνωστο. Με γοήτευε η ζωή των Αράβων, η μουσική τους, η γλώσσα τους, η ομορφιά του λαού τους. Από πολύ μικρός είχα ερωτήματα για τη θρησκεία. Μελέτησα το Ισλάμ για 3 χρόνια κι έπειτα έγινα μουσουλμάνος. Στην πορεία είδα ότι δεν είναι όλα θετικά όπως νόμιζα. Είδα την υποκρισία που υπάρχει, όπως σε όλες τις θρησκείες», λέει ο ίδιος. «Σκέφτηκα πόσο πίκρανα τους γονείς μου τότε… Τους γέρασα». Τότε, ο στενός χριστιανικός κλοιός των ομογενών του Τορόντο είχε υποστεί σοκ. «Κάποιος πότισε το παιδί μου δηλητήριο», αναφώνησε η μητέρα του. Με καταγωγή από τη Χίο και με τη Σφαγή να στοιχειώνει τις μνήμες της οικογένειας, ήταν αδιανόητο ότι ο γιος της έγινε μουσουλμάνος και παντρεύτηκε μια αυστηρή Μαροκινή. «Δεν άφησα ποτέ το χριστιανισμό. Μου έλειπαν τα Χριστούγεννα, οι οικογενειακές γιορτές. Πέταξα όμως το δόγμα. Ούτε μπορώ να πετάξω το Ισλάμ από το παράθυρο. Απελευθερώθηκα πια και από τις δύο θρησκείες. Και νιώθω ελεύθερος που τις απέρριψα, κρατώντας μόνο τα θετικά τους».

Το Ισλάμ στην Ελλάδα σήμερα
Στον ελληνικό χώρο σήμερα, όπως ακριβώς και στη Δύση, διακρίνει κανείς ένα παραδοσιακό σουνιτικό Ισλάμ, ορισμένες αποκλίνουσες ομάδες και το Ισλάμ των μεταναστών, αυτό το οποίο ο Ολιβιέ Ρουά (ένας από τους εγκυρότερους, παγκοσμίως, μελετητές του πολιτικού Ισλάμ) χαρακτηρίζει «παγκοσμιοποιημένο Ισλάμ».

Δεν πρόκειται βέβαια για την πλευρά του εξτρεμιστικού Ισλάμ, αλλά για ένα καθ’ όλα ειρηνικό Ισλάμ, του οποίου τα μέλη είναι κυρίως οικονομικοί μετανάστες, προϊόν της εξατομίκευσης, της αποκοινοτικοποίησης και σε πολλές περιπτώσεις του διαχωρισμού από το περιβάλλον της εθνικής καταγωγής.

Οσον αφορά την προσχώρηση Ελλήνων στο Ισλάμ, υπάρχει με συχνότητα ένα άτομο κατά μήνα, κυρίως εξαιτίας γνωριμίας ανδρών με μουσουλμάνες, όπου στην περίπτωση αυτή η σαρία δεν επιτρέπει στη γυναίκα να ασπασθεί τη θρησκεία του άνδρα.

Βασικά, σχέση μεταξύ όλων των ειδών του Ισλάμ δεν υφίσταται. Οι Ελληνες μουσουλμάνοι δεν έχουν καμία επαφή με τους μετανάστες μουσουλμάνους. Το μόνο θέμα που, ίσως, ενώνει τους μουσουλμάνους της Αθήνας, οι οποίοι είναι μέλη όλων των ομάδων, είναι η ανάγκη της ύπαρξης ενός ενιαίου κέντρου λατρείας.

Τα περισσότερα ζητήματα που αντιμετωπίζουν αφορούν το οικογενειακό δίκαιο. Αντιμετωπίζονται ζητήματα μικτών γάμων και διατήρησης της ισλαμικής κουλτούρας στα παιδιά, τα οποία φοιτούν σε ελληνικά σχολεία. Ο περισσότεροι μουσουλμάνοι προτιμούν τα ελληνικά σχολεία, διότι το ένα και μοναδικό ισλαμικό σχολείο το διατηρεί η πρεσβεία αφρικανικού ισλαμικού κράτους, αλλά, καθώς με πληροφόρησαν, είναι πολιτικά κατευθυνόμενο.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. ΚΑΡΙΩΤΟΓΛΟΥ, διδάκτωρ Θεολογίας- Θρησκειολογίας


"Μια ενδεχόμενη ένταση στη Μεσόγειο, θα μπορούσε να κλονίσει τις σχέσεις των ΗΠΑ με το Ισραήλ και την Τουρκία και να εκτροχιάσει τις έρευνες για φυσικό αέριο της Noble Energy", δήλωσε ο Αμερικανός πρέσβης στη Λευκωσία Τζον Κένιγκ.

Για το λόγο αυτό η Ουάσιγκτον προσβλέπει σε μια λύση του Κυπριακού προβλήματος.

"Είμαστε σύμμαχοι και με την Τουρκία και με το Ισραήλ, και οι δύο χώρες είναι πολύ σημαντικές για μας. Οι σχέσεις τους είχαν ταλαντευτεί, γι αυτό και μας ενδιαφέρει να δούμε βελτίωση σε αυτές τις σχέσεις" αναφέρει χαρακτηριστικά σε συνέντευξη στην εφημερίδα «Τhe Cyprus Daily».

Ο Αμερικανός πρέσβης σημειώνει ότι "και η Κύπρος είναι στενός εταίρος της Αμερικής και δεν θεωρούμε ότι βρίσκεται μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας".

"Ελπίζουμε ότι θα δούμε ενδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ αυτών των χωρών μέσα στα επόμενα χρόνια. Αναμφισβήτητα, η επίλυση του Κυπριακού θα υποβοηθούσε αφάνταστα και θα άνοιγε τον δρόμο για νέες προοπτικές", συμπλήρωσε.

Ο Αμερικανός πρέσβης τόνισε επίσης ότι η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι ακόμα και εν μέσω οικονομικής κρίσης υπάρχει τώρα μια πραγματική ευκαιρία για επίλυση του Κυπριακού. Γι' αυτό, συμπλήρωσε, και ο υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι έχει επιδείξει προσωπικό ενδιαφέρον.

Οι λόγοι αισιοδοξίας, επισήμανε ο Αμερικανός πρέσβης, εστιάζονται στο γεγονός ότι "ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης έχει αποδείξει ότι πραγματικά ενδιαφέρεται να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού".
Ένας απολαυστικός Βασίλης Τριανταφυλλίδης (γνωστός κατά κόσμον ως Χάρρυ Κλυνν), μέσα από έναν καταιγισμό δηλώσεών του, σκιαγραφεί το παρόν και το αύριο της πολιτικής σκηνής, καταδεικνύει τους υπεύθυνους και χωρίς να εξαιρεί κανέναν προβλέπει το... μέλλον τους.


Τα προγράμματα οικονομικής βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου «αγοράζουν απλώς χρόνο» για τις χώρες στις οποίες εφαρμόζονται, δήλωσε η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ μιλώντας σε συνέδριο για την «Ημέρα του Καταναλωτή».

Πρόσθεσε πως η κάθε χώρα πρέπει να φροντίσει μόνη της για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.

«Δεν έχουμε ακόμη εξέλθει πλήρως από την κρίση», δήλωσε η Μέρκελ και πρόσθεσε ότι «η εμπιστοσύνη διαταράχθηκε σημαντικά» το τελευταίο διάστημα.

Επισήμανε ακόμη ότι η αξιοπιστία μπορεί να ανακτηθεί μόνο από κάθε κράτος της Ευρωζώνης χωριστά, με την εξυγίανση των προϋπολογισμών και την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων.

Τα προγράμματα της τρόικας «μπορούν μόνο να αγοράσουν χρόνο», τόνισε η Καγκελάριος.
Κύρια αιτία τής υπό συζήτηση αλλαγής στάσης του Βερολίνου είναι ο αντιγερμανισμός που πυρπολεί ολοένα και πιο πολλές ευρωπαϊκές χώρες


Το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» είναι βέβαιο: «Ευρωκρίση - Στροφή 180 μοιρών του Βερολίνου» ήταν ο τίτλος ανάλυσής του τη Δευτέρα. «Η γερμανική κυβέρνηση απομακρύνεται από την υπαγόρευση λιτότητας για τη Νότια Ευρώπη» υπογράμμιζε στον υπότιτλο του άρθρου που δικαιολογημένα έκανε τον γύρο της Ευρώπης. Δεν έλειπε, βέβαια, και κάποια δόση ειρωνίας. «Ακούστηκε σχεδόν σαν να ήθελε κάποιος άρτι προσηλυτισθείς να διαλαλήσει την υπόσχεση του βασιλείου των ουρανών. Τόσο ενθουσιασμένος ήταν ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από τις πιο πρόσφατες γνώσεις του στην υπόθεση σωτηρίας του ευρώ» έγραφε το περιοδικό ευθύς εξαρχής.

Μετάλλαξη του Σόιμπλε! «Ο άνθρωπος, τον οποίον μέχρι τώρα καταδίωκε επίμονα η εικόνα του -κομισάριου της λιτότητας- εμφανίζεται ως πολιτικός της ανάπτυξης... Απειροελάχιστοι άνθρωποι σε χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία ή η Ελλάδα συμμερίζονται αυτήν την εικόνα» έγραφε το «Σπίγκελ».

Ο αντιγερμανισμός που πυρπολεί ολοένα και πιο πολλές ευρωπαϊκές χώρες είναι η κύρια αιτία τής υπό συζήτηση αλλαγής γραμμής του Βερολίνου. «Περισσότερο από ποτέ ανησυχούν η καγκελάριος και ο υπουργός Οικονομικών να μη μονιμοποιηθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη η εικόνα του τσιγκούνη και άκαρδου αφέντη της λιτότητας από το Βερολίνο, η οποία μπορεί να προξενήσει ανεπανόρθωτες πολιτικές ζημιές. Μια εξαγωγική χώρα όπως η Γερμανία, η οποία πουλάει τα δύο τρίτα των εξαγωγών της σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, δεν μπορεί να είναι αδιάφορη για την εικόνα της στο εξωτερικό» υπογραμμίζει το «Σπίγκελ». Μια Γερμανία που εμφανίζεται ως «νεκροθάφτης του ευρώ» και «διχαστής της ΕΕ» προκαλεί ενδεχομένως ζημιά στην κυβέρνηση Μέρκελ, προσθέτει.

«Επίθεση γοητείας του Βερολίνου» βλέπει η γαλλική «Μοντ» στην όλη υπόθεση. Δεν δείχνει και πολύ πεπεισμένη για την ειλικρίνεια των προθέσεων της γερμανικής κυβέρνησης. «Κομισάριο της λιτότητας» και... «μπαμπούλα (!)» αποκαλεί τη Γερμανία η γαλλική εφημερίδα. «Πραγματικά, οι γερμανικές πρωτοβουλίες σπανίως μεταφράζονται σε χρήμα μετρητό» προσθέτει δηκτικά. «Πολυάριθμοι είναι οι σχολιαστές στην Ισπανία που κατηγορούν τη Γερμανία ότι εκμεταλλεύεται την κρίση για να στρατολογήσει (σ.σ.: επιστήμονες) με ελάχιστο κόστος» επισημαίνει η «Μοντ», τονίζοντας πως «οι νέοι Ισπανοί αισθάνονται ότι εξαναγκάζονται να πάνε εξορία».

Οι Πορτογάλοι εργαζόμενοι είναι κι αυτοί άκρως επιφυλακτικοί. «Η Γερμανία δεν κάνει δώρα σε κανέναν. Αυτό που θέλει είναι να εδραιώσει και να διαιωνίσει την κυριαρχία της» στην Ευρώπη, δηλώνει καταγγελτικά ο Ζουακίν Ντιονίζιου, μέλος της γραμματείας της πορτογαλικής ομοσπονδίας εργαζομένων CGTP.

«Περισσότερες επενδύσεις, περισσότερα προγράμματα. Η γερμανική κυβέρνηση είναι πάντα έτοιμοι να βοηθήσει» είναι το σύνθημα που προβάλλει τώρα ο Σόιμπλε. Ανεξαρτήτως των κινήτρων του, θα ωφελούσε όλη την Ευρώπη αν τα λόγια του μετατρέπονταν σε πράξεις και το Βερολίνο άλλαζε όντως πολιτική.

Μας προβληματίζει το γεγονός ότι διακριτικά μέχρι και το «Σπίγκελ» δυσπιστεί. Το δόγμα της Γερμανίας είναι «Με την ελάχιστη δυνατή προσφορά πόρων να επιτευχθούν τα μέγιστα δυνατά αποτελέσματα» γράφει. Αν αυτή η αρχή πρυτανεύσει και τώρα, τα κέρδη θα είναι γλίσχρα, μηδαμινά. Οψόμεθα.
Η εκδίκηση του Άσσαντ ή κάποιας άλλης δύναμης;
Γράφει ο Νίκος Τοπούζης*
Τις τελευταίες ημέρες, πρωτοφανείς εκδηλώσεις οργής έχουν... κατακλύσει τους δρόμους των μεγάλων πόλεων της γειτονικής Τουρκίας. Μεγαλειώδεις διαδηλώσεις, βίαιες και καταστροφικές! Και η αφορμή για όλη αυτή τη βία και καταστροφή; Ένα πάρκο και κάτι δέντρα που προορίζονται για απαλλοτρίωση και μετατροπή σε εμπορικό κέντρο!
Είναι προφανές πως κάτι πολύ βαθύτερο κρύβεται πίσω από όλη αυτή την οργή. Στην προσπάθεια πολλών αναλυτών να βρουν τι κρύβεται και μια μερίδα πολιτών εξεγέρθηκαν εναντίον του πολύ δημοφιλούς κ.Ερντογάν, διαβάσαμε πάρα πολλά άρθρα και επεξηγήσεις για τους λόγους της «εξέγερσης» αυτής. Πολλοί μίλησαν για υποστηρικτές της αντιπολίτευσης, των Κεμαλιστών δηλαδή, που δεν επιθυμούν τη μετατροπή της Τουρκίας σε Ισλαμική Δημοκρατία. Είναι η ειλικρινής αγωνία πολλών εκατομμυρίων πολιτών της γείτονος να μην απολέσει η χώρα τους τα κοσμικά χαρακτηριστικά που τόσο πολύ μόχθησαν να αποκτήσουν τα τελευταία, κυρίως, τριάντα χρόνια.
Μία άλλη μερίδα αναλυτών παραλλήλισε τα γεγονότα στην Κωνσταντινούπολη με αυτά της Αθήνας το 2007 και το 2011. Όσον αφορά το 2011 μιλάνε για τα ακραία φαινόμενα εμπρησμών και λεηλασιών και όχι για τις υπόλοιπες εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που έβγαιναν να διαδηλώσουν ειρηνικά. Αυτή λοιπόν η «σχολή» αναλυτών μιλάει τα «ταξική πάλη». Χρησιμοποιεί τη γνωστή φρασεολογία της αριστεράς αλλά και (σε ορισμένες περιπτώσεις) του αναρχικού χώρου. Μιλάει για τις γνωστές σχέσεις του κ. Ερντογάν με μερίδα πλουτοκρατών στην Τουρκία και όχι άδικα βέβαια. Όντως επί των 11 χρόνων διακυβέρνησης του ισλαμιστή ηγέτη, κάποιοι έχουν γίνει κάτοχοι αμύθητου πλούτου.
Οι δύο πρώτες ομάδες αναλυτών, αν και έχουν δυνατά επιχειρήματα, ξεχνούν κάτι πολύ βασικό. Η Τουρκία δεν είναι κάποιο απομονωμένο νησί, αλλά χώρα που βρίσκεται εντός της διακεκαυμένης ζώνης Β.Αφρική-Μ.Ανατολή-Αν.Μεσόγειος! Οι εξελίξεις στην περιοχή τόσο από την ανακάλυψη και το έντονο ενδιαφέρον για την εξόρυξη υδρογονανθράκων, όσο και από την «Αραβική Άνοιξη» είναι τόσο ζοφερές που είναι φύσει αδύνατον να μην επηρεάσει τα εσωτερικά της χώρας. Έτσι μια διαφορετική μερίδα αναλυτών μιλάει για την «Τουρκική Άνοιξη» και τα επιχειρήματα τους μάλιστα είναι πολύ πειστικά. Μιλάνε για παρέμβαση από εξωτερικούς παράγοντες, όπως συνέβηκε και στις αραβικές χώρες, με συγκεκριμένα παραδείγματα (πολλαπλά μηνύματα στο διαδίκτυο και SMS που συντόνιζαν τη δράση των εξεγερμένων) και δείχνουν να κατανοούν το διεθνές σκηνικό περισσότερο από συναδέλφους τους των δύο παραπάνω κατηγοριών.
Η κατάσταση είναι τόσο μπλεγμένη που εγώ θα την κοιτάξω αντίστροφα. Θα ρωτήσω το εξής: Ποιος είναι ο κερδισμένος της αποσταθεροποίησης του καθεστώτος της Άγκυρας; Και ποιος ο κερδισμένος που μπορεί να υποκινήσει μια τόσο μεγάλη αντιπαράθεση στο εσωτερικό της Τουρκίας; Ήδη κάποιοι μιλάνε για τον άξονα Ισραήλ-ΗΠΑ. Θέτουν ως επιχείρημα, το οποίο είναι πολύ λογικό, πως ο κ. Ερντογάν δεν είναι αξιόπιστος σύμμαχος, αποτελεί απειλή για το Ισραήλ και δεν πρόκειται να παρέχει οποιαδήποτε διευκόλυνση σε περίπτωση που οι δύο αυτές χώρες αποφασίσουν αν πλήξουν με αεροπορικές επιδρομές το Ιράν. Όντως ο κ. Ερντογάν με τον κ. Νταβούτογλου έχουν το δικό τους όραμα για το μέλλον της Τουρκίας και αυτό δεν συμβαδίζει με τους στρατηγικούς σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον. Κάτι που δεν θα συνέβαινε αν οι Κεμαλιστές ήταν στο τιμόνι της γείτονος χώρας.
Υπάρχει όμως κάποιος άλλος που κερδίζει και μάλιστα με μεγάλο έπαθλο από την κατάσταση στην Κωνσταντινούπολη και τις άλλες μεγάλες πόλεις της Τουρκίας; Η απάντηση είναι σαφώς ΝΑΙ, και αυτός που κερδίζει δεν είναι άλλος από τον άξονα Ιράν-Συρία-Χεμπολάχ! Συγκεκριμένα αυτά τα επεισόδια ήρθαν ως η απάντηση στις προσευχές του κ. Άσαντ καθώς , αν γενικευτούν, θα κάνουν την Τουρκία να σταματήσει να ασχολείται με την ενίσχυση των ακραίων ισλαμοφασιστών στη Συρία που αντιμάχονται τον κ. Άσαντ. Χωρίς την τουρκική ενίσχυση, ο Συριακός «εμφύλιος» θα λήξει σύντομα και σίγουρα με νίκη του Μπααθικού καθεστώτος της Δαμασκού. Το Ιράν θα γίνει ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης ολόκληρης της Μέσης Ανατολής αφού, μετά το Ιράκ, θα δορυφοροποιήσει και την Συρία! Η δύναμη της ηγεσίας του Ιράν θα εκτείνεται από τα σύνορα με Πακιστάν και Αφγανιστάν, μέχρι τη Μεσόγειο θάλασσα. Το μόνο ερώτημα σε αυτόν τον συλλογισμό είναι αν ο κ. Άσαντ και το Ιράν έχουν τη δυνατότητα να πάρουν αυτού του είδους την εκδίκηση έναντι των κυρίων Ερντογάν και Νταβούτογλου. Αυτό που λίγοι μόνο αναλυτές είδαν, και αυτό αποτελεί έκπληξη, είναι οι δύο μεγαλύτερες μειονότητες στην Τουρκία:
1) Τα 20 περίπου εκατομμύρια Κούρδων που προσπαθούν με οποιονδήποτε τρόπο να αποσταθεροποιήσουν την Τουρκία. Ο κ. Άσαντ παρείχε προνόμια στους Κούρδους της Συρίας αλλά και η οικογένεια Άσαντ βοηθούσε τον Κουρδικό αγώνα εντός της Τουρκίας και τον κ. Οτσαλάν. Φημολογείται πως ο ηγέτης της Συρίας έχει ήδη συμφωνήσει με τους Κούρδους την παροχή αυτονομίας στο Συριακό Κουρδιστάν με αντάλλαγμα την βοήθεια των Κούρδων κατά των ισλαμοφασιστών.
2) Τα 15 περίπου εκατομμύρια των Αλεβιτών που ζουν εντός της Τουρκίας. Είναι η μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα της χώρας, παρακλάδι του Σιιτικού Ισλάμ, και η νούμερο 2 επίσημη απειλή για την Άγκυρα. Για τους Αλεβίτες θα σας παραθέσω ένα μόνο στοιχείο. Η πιο επιφανής οικογένεια Αλεβιτών στον κόσμο, είναι η οικογένεια ΑΣΣΑΝΤ!
Μήπως ο κ. Άσαντ, μαζί με το Ιράν, ενεργοποίησε τις μυστικές του υπηρεσίες και τόσους μήνες σχεδίαζαν από κοινού την «Τουρκική Άνοιξη»;
Όχι μόνο ως εκδίκηση αλλά και ως τον καλύτερο τρόπο να σταματήσει η παροχή υποστήριξης στους ισλαμοφασίστες εντός της Συρίας;
Έχει την διοικητική και λογιστική δυνατότητα η Συρία και το Ιράν να προκαλέσουν αυτή την Τουρκική «εγχώρια» κρίση;
Δυστυχώς αδυνατώ να πω… οι επόμενες μέρες ή ακόμη και εβδομάδες θα δείξουν. Το μόνο σίγουρο είναι πως αργά ή γρήγορα οι κ.κ. Ερντογάν και Νταβούτογλου θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της νέο-οθωμανικής τους εμμονής και πολιτικής!
* Μέλος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων
Πηγή
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος 

Την ίδια περίοδο που οι τουρκικές προκλήσεις έχουν χτυπήσει κόκκινο στο Αιγαίο με τα τουρκικά πολεμικά πλοία να κάνουν βόλτες στο Σαρωνικό και τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη να πετούν πάνω από το Αγαθονήσι, ένα ελληνικό πλοίο φεριμπότ ήρθε σαν ο από μηχανής θεός για να σώσει την τουρκική οικονομία από ζημιές πολλών εκατομμυρίων δολαρίων.

Όσο και αν αυτό ακούγεται πρωτοφανές, ένα ελληνικό πλοίο με την επωνυμία «Nısson Rodos», όπως αναγράφεται από τον τουρκικό τύπο, (εφημερίδα Yeni Şafak 26/5), έχει σώσει την Τουρκία και το τουρκικό εμπόριο προς την Μέση Ανατολή το οποίο αντιμετωπίζει ζωτικό πρόβλημα με τον εμφύλιο της Συρίας καθώς έχουν κοπεί όλες οι οδικές αρτηρίες από την Τουρκία προς τις χώρες Σαουδική Αραβία και Ιορδανία, δύο από τους μεγαλύτερους πελάτες των τούρκικων προϊόντων στην περιοχή.

Η κατάσταση αυτή είχε προκαλέσει μεγάλη ταραχή στους Τούρκους καθώς έβλεπαν ότι τα προϊόντα τους που προορίζονταν για την Μέση Ανατολή κινδύνευαν να καταστραφούν γιατί με τον εμφύλιο της Συρίας είχαν κοπεί όλες οι χερσαίες μεταφορές από την Τουρκία προς τις χώρες αυτές με την απειλή να χαθούν πολλά εκατομμύρια δολάρια.

Στην κρίσιμη όμως στιγμή και ενώ η απελπισία είχε καταλάβει τους Τούρκους ένα ελληνικό πλοίο φεριμπότ, το «Νήσος Ρόδος», το οποίο είχε σχεδόν ακινητοποιηθεί εξ’ αιτίας της μεγάλης ελληνικής οικονομικής κρίσης ήρθε σαν σωσίβια λέμβο για το λιμνάζων τουρκικό εμπόριο.
Το πλοίο αυτό λοιπόν ανέλαβε να σώσει τους Τούρκους εμπόρους και άρχισε να εκτελεί δρομολόγια μεταξύ του τουρκικού λιμανιού της Αλεξανδρέττας προς το αιγυπτιακό λιμάνι Πορτ Σαΐδ και από εκεί προς την σαουδαραβικό λιμάνι της Τζέντας, όπου ξεφορτώνουν τα τουρκικά εμπορεύματα και στη συνεχεία προωθούνται στο εσωτερικό της Σαουδικής Αραβίας και στην ιερή πόλη Μέκκα, καθώς και βορειότερα προς την Ιορδανία.

Η λύση αυτή ήδη έχει ανακουφίσει τους Τούρκους και όπως αναφέρουν τα τουρκικά δημοσιεύματα αποφέρει κέρδη ύψους 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων τα οποία αν δεν βρίσκονταν το ελληνικό φεριμπότ σίγουρα θα χάνονταν για την τουρκική οικονομία.
Η ιδέα της ναύλωσης και χρήσης του ελληνικού φεριμπότ, όπως αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak, ήταν του Τούρκου ναυτικού πράκτορα, Mehmet Gülay, ο όποιος έχει δουλέψει στο παρελθόν με ελληνικά φεριμπότ στο Αιγαίο και ήξερε πολύ καλά αφ’ ενός τις δυνατότητες τους και αφ’ ετέρου την πολύ δύσκολη συγκυρία με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα που τα είχε ακινητοποιήσει.

Έτσι οι Τούρκοι «έπιασαν» την ευκαιρία και μέσω του ελληνικού πλοίου κατάφεραν να λύσουν τα τεράστια προβλήματα που έχει δημιουργήσει στο τουρκικό εμπόριο και γενικότερα στην τουρκική οικονομία οι εμφύλιος πόλεμος της Συρίας.
Φυσικά για όλα αυτά και ενώ οι Τούρκοι πάλι έκαναν την «καλή», εμείς δεν μάθαμε με ποιανού ελληνικού παράγοντα έγινε η συμφωνία για αυτή την σωτηρία της τουρκικής οικονομίας.
Όταν γνωρίσεις τον δυτικό τρόπο ζωής, είναι πολύ δύσκολο να επιστρέψεις στον τρόπο ζωής που προτείνει - επιβάλει το Ισλάμ. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι θέλουν να κυβερνήσουν ή κυβερνούν σήμερα στην Τουρκία

Ενώ η κατάσταση στην Τουρκία εξακολουθεί να είναι τεταμένη κι ενώ έχουν αρχίσει οι συζητήσεις για την πιθανή απόπειρα εκτόνωσης της εσωτερικής κρίσης της γείτονος προς την Ελλάδα και συγκεκριμένα προς το Αιγαίο, κανείς δεν ασχολείται με το πως κατορθώθηκε να ξεσηκωθεί ο τουρκικός λαός, να ενωθεί παρά τις όποιες διαφορές του και να απαιτήσει από τον «σουλτάνο» Ταγίπ να επανέλθει στην… τάξη!

Στο σκεπτικό όλων μας, πρέπει να υπάρχει ο κανόνας, πως στην πολιτική (πόσο δε μάλλον στην γεωπολιτική) δεν γίνεται τίποτε χωρίς να υπάρχει σχέδιο. Σχέδιο που να εξυπηρετεί συγκεκριμένο σκοπό, να έχει μετρήσιμους και απολύτως ελέγξιμους στόχους. Η πολιτική που σέβεται τον εαυτό της δεν λειτουργεί με βάση τα όσα συμβαίνουν σήμερα, ούτε καν με όσες συνθήκες δημιουργεί η ίδια για τους στόχους του αύριο. Η σωστή πολιτική λειτουργεί με συνθήκες που η ίδια δημιουργεί (και ελέγχει ως προς τον τόπο, τον χρόνο και τους παράγοντες επηρεασμού) για να ελέγχει την μεθεπόμενη ημέρα. Και οι παράγοντες που σήμερα λειτουργούν στην Τουρκία (οι γνωστοί σύμμαχοι πέραν του Ατλαντικού) δεν αφήνουν τίποτε απολύτως στην τύχη, προκειμένου να ικανοποιήσουν τον σκοπό τους.

Κατ’ αρχήν, εξετάζοντας τα γεγονότα, παρατηρούμε πως οι τούρκοι πολίτες ξεσηκώθηκαν σε 48 πόλεις, αλλά πολύ σύντομα υπήρξε συσπείρωση σε τρεις μεγάλες «εστίες», στην Άγκυρα, στη Σμύρνη και στην Κωνσταντινούπολη. Και αυτό συνέβη επειδή υπήρχαν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, αλλά και –όλως τυχαίως- οι πλέον ακατάλληλοι χειρισμοί από την αστυνομία του Ερντογάν, η οποία άσκησε υπέρμετρη βία τη στιγμή που υπήρχαν μάρτυρες με… κάμερες στα χέρια τους!

Όλοι συμφωνούμε πως κάτι πολύ παράξενο συνέβη τις προηγούμενες ημέρες στην Τουρκία. Κάτι τόσο παράξενο, που εγείρει υποψίες για υποκινούμενη άτυπη εξέγερση, προκειμένου να ασκηθεί η κατάλληλη πίεση (ή κατ’ άλλους για να δοθεί η κατάλληλη δικαιολογία) στον τούρκο πρωθυπουργό, προκειμένου να αλλάξει «γραμμή πλεύσης» σε θέματα μείζονος ενδιαφέροντος για τους ισχυρούς συμμάχους πέραν του Ατλαντικού, όπως η έμπρακτη στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στο θέμα της Συρίας ή ο «εξαναγκασμός» της Τουρκίας σε συμμετοχή (έστω και μέσω παραχώρησης αεροδρομίων και άλλων στρατιωτικών εγκαταστάσεων) μίας επίθεσης κατά του Ιράν.
Αυτά, όμως, είναι υποθέσεις υπό μελέτη. Ο πανίσχυρος Ερντογάν, κατόρθωσε να ανέλθει στην πολιτική σκηνή και να πάρει στα χέρια του την πλήρη εξουσία, αλλάζοντας την πολιτική και οικονομική σκηνή της Τουρκίας. Μέσα σε αυτή του την προσπάθεια δημιούργησε εχθρούς, τους οποίους αντιμετώπισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και χωρίς να εγερθεί η τουρκική κοινωνία για να τον εμποδίσει.

Αρχικά ο Ερντογάν ανέδειξε ένα νέο τζάκι οικονομικών παραγόντων, οι οποίοι τον στήριξαν όποτε το χρειάστηκε. Η ανόρθωση της τουρκικής οικονομίας και η ευμάρεια που έφερε αυτή στον μέσο τούρκο πολίτη, ήταν ο βασικός παράγοντας που κανείς από τους παλιούς οικονομικά ισχυρούς δεν τόλμησε να επιχειρήσει οτιδήποτε κατά του Ταγίπ Ερντογάν.
Στη συνέχεια, ο τούρκος πρωθυπουργός αντιμετώπισε τους τούρκους στρατηγούς, τους κεμαλιστές φιλοδυτικούς και κατόρθωσε να τους υπερκεράσει σχετικά εύκολα, αφού αντικατέστησε τον τουρκικό στρατό με την πολυπληθή αστυνομία και συνέχισε με σχετική ευκολία να δίνει μία γενικότερη αίσθηση ασφάλειας στους τούρκους πολίτες. Μάλιστα, επειδή ο Ερντογάν είχε μεγάλους φόβους απέναντι στους στρατηγούς, τους διέλυσε μέσω δικαστηρίων και τους εξανάγκασε σε μία «συμφωνία ειρήνης» με τους Κούρδους (τα αποτελέσματα της οποίας πολύ σύντομα θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει η Τουρκία).

Αφού «ξεκαθάρισε» με τους ισχυρούς του αντιπάλους, αφού είχε τον έλεγχο των πάντων μέσω της ΜΙΤ (τουρκική μυστική υπηρεσία πληροφοριών) ανέλαβε να αναδείξει το ισλάμ, ως αντίπαλο δέος του κεμαλισμού. Και στο σημείο αυτό, ο «πιστός» Ταγίπ φαίνεται πως δεν υπολόγισε πολύ καλά την δύναμή του, αλλά –κυρίως- την δύναμη της συνήθειας, την δύναμη της αίσθησης ελευθερίας και των δικαιωμάτων που είχε αρχίσει να απολαμβάνει μερίδα των τούρκων πολιτών. Για την ακρίβεια, εκείνοι οι πολίτες που έμεναν σε μεγάλα αστικά κέντρα και κυρίως σε πόλεις συνδεδεμένες με τον τουρισμό. Ο Ερντογάν είχε να αντιμετωπίσει την –έστω και μερική- οργή από την απώλεια της ευμάρειας δικαιωμάτων μίας μερίδας πληθυσμού. Και οι νόμοι που θέλησε να επιβάλει, τον έφεραν αντιμέτωπο με διαφορετικές κοινωνικές και οικονομικές πληθυσμιακές ομάδες, οι οποίες όμως ενώθηκαν στο όνομα της «δημοκρατίας» απέναντι στον ισλαμιστή Ερντογάν που ήθελε να τους μετατρέψει από απλούς μουσουλμάνους σε ισλαμιστές…!

Με δεδομένους εχθρούς, οι οποίοι έψαχναν την ευκαιρία να δώσουν μία σκληρή απάντηση στον ισλαμιστή Ερντογάν, αλλά και με τον εξαναγκασμό αλλαγής τρόπου ζωής από τον Ερντογάν προς μία σημαντική πληθυσμιακή μερίδα, λειτούργησε ως καταλύτης ή χρησιμοποιήθηκε με μεγάλη ευκολία από εκείνους που είδαν το «ευαίσθητο σημείο» και χρησιμοποιώντας την σύγχρονη τεχνολογία (twitter και facebook) «έβγαλαν στους δρόμους» με ασήμαντη αφορμή έναν πολύ σημαντικό αριθμό τούρκων πολιτών, οι οποίοι πολύ εύκολα εξαγριώθηκαν όταν αντιμετωπίστηκαν με ιδιαίτερη άσκοπη και αναιτιολόγητη σε πάρα πολλές περιπτώσεις βία (π.χ. επίθεση σε νέους στην Σμύρνη) από την αστυνομία.
Οι τρόποι-μέθοδοι έγερσης του τουρκικού πληθυσμού χρησιμοποιήθηκαν και αλλού, για την επιβολή του ισλάμ ως κυρίαρχης δύναμης προκειμένου να υπάρξουν πολιτικές αλλαγές. Στην Τουρκία η σύγχρονη τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε για να επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα, για μην λειτουργήσει το Ισλάμ και προκειμένου να «εξαναγκαστεί» ο τούρκος πρωθυπουργός σε μία σιωπηλή υποχώρηση και να αποδεχθεί έναν διαφορετικό ρόλο.

Δεν θα εκπλαγούμε εάν το επόμενο χρονικό διάστημα υπάρξουν ανοιχτές κινήσεις της Άγκυρας κατά του Άσαντ ή κατά του Ιράν. Θεωρούμε δεδομένο πως ο Ερντογάν βρήκε την δικαιολογία που του έλειπε, αφού αντιμετώπιζε ένα σοβαρό δίλημμα, στο οποίο είχε απέναντί του τον τουρκικό λαό.
Η Τουρκία δεν μπορούσε να συμμετάσχει σαν μουσουλμανικό – φιλο-ισλαμικό κράτος σε επίσημες επιχειρήσεις κατά της Συρίας ή του Ιράν, αφού για λόγους θρησκείας ή οικονομικής συνεργασίας, οι τούρκοι ήταν κάθετα αντίθετοι σε μία τέτοια εξέλιξη.
Σήμερα και μετά την σαφή «εντολή του λαού» για μία Τουρκία με περισσότερους δυτικούς τρόπους λειτουργίας, είναι σαφές πως ο Ερντογάν θα θέσει στους «πολιτικούς του αντιπάλους» απαιτώντας την αλλαγή πλεύσης την οποία οι ίδιοι υποστήριξαν και τα αποτελέσματα της οποίας είναι αναγκασμένοι να υποστηρίξουν και να συμφωνήσουν σε στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο. Με αυτή την εξέλιξη, θεωρούμε πως κανένα σύγχρονο τεχνολογικό μέσο δεν θα μπορέσει να εγείρει τους τούρκους πολίτες, οι οποίοι θα πρέπει να αποδεχθούν ότι η ύπαρξη των προσωπικών τους ελευθεριών έχει ως αντίτιμο τον θάνατο άλλων μουσουλμάνων…

Με δεδομένη την προ ημερών επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν στην Ουάσιγκτον, με δεδομένη την πολύωρη συζήτηση που είχε ο ίδιος και στελέχη της κυβέρνησής του με τον Μπάρακ Ομπάμα και αμερικανούς αξιωματούχους, με δεδομένη την συμμετοχή του αρχηγού των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στο συγκεκριμένο ταξίδι, θεωρούμε ότι είναι αδύνατο να μην ενημερώθηκε ο τούρκος πρωθυπουργός για την «τάση της τουρκικής κοινωνίας», όπως θεωρούμε αδιανόητο το να μην συζητήθηκε το μείζον –για τις ΗΠΑ- θέμα της Συρίας, αλλά και της μελλοντικής επίθεσης κατά του Ιράν.

Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, ο Ερντογάν εκτέλεσε άψογα ένα σχέδιο εξαναγκασμού και καθοδήγησης της τουρκικής κοινής γνώμης σε συγκατάθεση ενός πολέμου κατά άλλων μουσουλμανικών – ισλαμικών κρατών. Ούτε η αστυνομία έδρασε παραβιάζοντας τις εντολές που της δόθηκαν, ούτε οι τούρκοι πολίτες ξεσηκώθηκαν και συγκεντρώθηκαν τυχαία στις μεγάλες πόλεις της γείτονος.
Το μόνο σημείο που πρέπει να μας προβληματίζει όλους είναι το αντάλλαγμα που ζήτησε ο Ταγίπ Ερντογάν, για να δεχθεί την απομάκρυνσή του από τους ισλαμικούς του στόχους. Και αυτό το αντάλλαγμα θεωρούμε πως σχετίζεται με τα ενεργειακά κοιτάσματα της Κύπρου, αλλά και με το Αιγαίο και την Ελληνική ΑΟΖ. 
Και για όσους τολμούν να σκεφτούν πολύ πονηρά, ενδέχεται να υπάρξει κάποια τουρκική επιθετική κίνηση στο Αιγαίο, λίγο (μερικές ημέρες) πριν την έναρξη εμπλοκής της Τουρκίας με την Συρία. Έτσι, θα εξασφαλισθεί από τον Ερντογάν η συσπείρωση του τουρκικού λαού υπέρ του και κάποια πρώτα μηνύματα νίκης – μεγαλείου των τούρκων απέναντι στην Ελλάδα, τα οποία θα προϊδεάσουν θετικά τον τουρκικό πληθυσμό για μία τουρκο-συριακή στρατιωτική εμπλοκή…

Εμείς, λοιπόν, βλέπουμε ένα μεγάλο σχέδιο να έχει μπει σε εφαρμογή μέσω της «νίκης» των τούρκων πολιτών και της σιωπηλής υποχώρησης του «σουλτάνου» Ταγίπ… Ευελπιστούμε πως κάνουμε λάθος και πως τα πράγματα και οι εξελίξεις στην Τουρκία, είναι ακριβώς όπως τα βλέπουμε και δεν κρύβουν τίποτε δυσάρεστο για την Ελλάδα από πίσω τους…
Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους
Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο.