Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Ιουλ 2011

  • Γέφυρες πολέμου στήνει στον Έβρο η Τουρκία
  • Σε 15' "σβήνουν" το ποτάμι

Αλλαγή των τακτικών και στρατηγικών δεδομένων στην κύρια γραμμή αντιπαράθεσης Ελλάδας-Τουρκίας, στον ποταμό Έβρο. Με μια κίνηση, η οποία δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολιών για το τι σχεδιάζουν έναντι της Ελλάδος οι γείτονες, προχώρησαν στην προμήθεια γεφυρών-πορθμείων, ενός κατεξοχήν επιθετικού όπλου και μάλιστα σε τέτοιες ποσότητες και με τέτοιες δυνατότητες που τους επιτρέπει εντός λεπτών(!) να προχωρήσουν σε ζεύξη του ποταμού Έβρου και να ξεχυθούν στο εσωτερικό της ελληνικής επικράτειας.

Για μία ακόμη φορά, η γειτονική χώρα πρωτοτυπεί, αφού είναι η μόνη παγκοσμίως, η οποία μεσούσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης δαπανά μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την απόκτηση μέσων ταχείας γεφύρωσης υδάτινων κωλυμάτων στο πλαίσιο ενός καλά μελετημένου και με σπουδή υλοποιούμενου εξοπλιστικού προγράμματος.

Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό, δικαιολογίες διπλωματικές-πολιτικές δεν υπάρχουν για την κίνηση αυτή και είναι επιβεβλημένο να τεθεί σε ανώτατο επίπεδο στην τουρκική πολιτική ηγεσία. Η επικείμενη επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν για τα εγκαίνια του μουσείου της Ακρόπολης δίνει μια καλή ευκαιρία στον πρωθυπουργό της χώρας Κώστα Καραμανλή να θέσει το θέμα άμεσα στον Τούρκο ομόλογό του.

Το 1994, ο τότε υπουργός Άμυνας Γεράσιμος Αρσένης, θορυβημένος από την αγορά (προελεύσεως ΗΠΑ) και εγκατάσταση πολύ μικρότερων δυνατοτήτων γεφυρών στον Έβρο, είχε σπεύσει να θέσει το θέμα στον Αμερικανό ομόλογό του και να αποτρέψει την πώληση επιπλέον συστημάτων ζεύξεως στην Τουρκία.

Η χώρα μας βρίσκεται πια στη δυσάρεστη θέση του έντονου προβληματισμού γι’ αυτές τις προμήθειες και οι επιτελείς των Γενικών Επιτελείων αναζητούν ήδη τρόπους επιχειρησιακής αντιμετώπισής τους.

Για πρώτη φορά από το 1923, όταν η οργανωθείσα από τον στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο Στρατιά του Έβρου των 115.000 ανδρών αποτέλεσε το πολύ ισχυρό «επιχείρημα» της ηττημένης στη Μικρασία Ελλάδας για την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, στο 1974 όταν η τουρκική εισβολή στην Κύπρο και η τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο έδωσαν υπόσταση στην τουρκική απειλή και επέβαλαν τη στρατηγική αναδιάταξη του Ελληνικού Στρατού, μέχρι ακόμη και σήμερα, ο ποταμός Έβρος κατείχε πάντα κεντρικό ρόλο στην ελληνική στρατιωτική προσπάθεια και σκέψη.

Ήταν η κύρια γραμμή άμυνας απέναντι στον επίδοξο εισβολέα εξ Ανατολών, ένα μεγάλο φυσικό κώλυμα 150 χλμ. κατά μήκος όλης σχεδόν της ελληνο-τουρκικής μεθορίου (ο ίδιος ο ποταμός στο μεγαλύτερο μέρος της ροής του αποτελεί τη μεθόριο), όπου με το σύνολο των ρευμάτων, κοιτών, αρδευτικών καναλιών, αναχωμάτων αλλά και των έργων αμυντικής οργάνωσης και φυσικά των προγεφυρωμάτων του (Κάρακατς, Φέρρες) προσέφερε, κύρια στον αμυνόμενο, σε συνδυασμό με τη ευνοϊκή γεωμορφολογία δυτικά του ποταμού, τακτικό πλεονέκτημα.

Η κατάσταση αυτή έχει όμως πλέον ανατραπεί. Η Τουρκία, με σειρά συντονισμένων και πολυεπίπεδων χειρισμών, μετασχηματίζει τις δυνάμεις της στην Ανατολική Θράκη σε μία ισχυρότατη και σύγχρονη επιθετική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα τις προικοδοτεί με όσα μέσα απαιτούνται, ώστε ο ποταμός Έβρος να μην μπορεί πλέον να αποτελέσει ισχυρό αμυντικό στήριγμα.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία, την τελευταία διετία, με στοχευμένες ενέργειες έχει σήμερα καταφέρει να αναιρέσει σχεδόν όλα τα επιχειρησιακά πλεονεκτήματα, τα οποία προσέδιδε στον αμυνόμενο μία ποτάμια γραμμή. Και φυσικά αυτά δεν είναι καθόλου λίγα! Από την απαρχή σχεδόν της συγκροτημένης ανθρώπινης στρατιωτικής δραστηριότητας, σχεδόν πάντοτε, όπου βέβαια υπήρχαν ποταμοί, η επιλογή της θέσης των οργανωμένων ή μη αμυντικών τοποθεσιών γινόταν σε άμεση και καθοριστική σχέση με αυτούς.

Μήπως οι Τούρκοι παίζουν το παιχνίδι με την γάτα και το ποντίκι;

Παρ' όλα αυτά θα πρέπει να καταστήσουμε σαφές πως η Ελληνική άμυνα στον ποταμό Έβρο είναι τέτοιου μεγέθους και τέτοιας οργάνωσης, που δεν επιτρέπει σε ΚΑΝΕΝΑΝ να στήσει γέφυρα στον Έβρο. Οι θέσεις έχουν στοχοθετηθεί με απόλυτη ακρίβεια πριν από δεκαετίες και καθιστούν ανέφικτη μία τέτοια επιχείρηση διέλευσης ποταμού εάν δεν επιχειρηθεί προηγουμένως ευρείας κλίμακας καταδρομική επιχείρηση στις θέσεις του Ελληνικού πυροβολικού... Μόνο που και αυτό εάν γίνει κατορθωτό (χρειάζονται πολλές ομάδες που θα δράσουν χωρίς προβλήματα και με απόλυτο συντονισμό, επιχείρηση που κρίνεται αδύνατο να πραγματοποιηθεί), αυτομάτως θα γνωστοποιηθεί η επικείμενη ευρείας κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση εκ μέρους της Τουρκίας. Σε κάθε περίπτωση, η διέλευση του Έβρου αποτελεί αυτοκτονία για κάποιον που έχει γνώση της περιοχής και κυρίως γνώση στρατιωτικών αμυντικών επιχειρήσεων.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση η "κίνηση" των τουρκικών μονάδων αφορά σε καλοκαιρινή άσκηση του Τουρκικού Μηχανικού (αντίστοιχες γίνονται και από την Ελλάδα την ίδια περίοδο). Εξετάζοντας την περίπτωση που είναι σχετική με κίνηση εντυπωσιασμού ή παραπλάνησης εκ μέρους του τουρκικού στρατού, πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως οι συγκεκριμένες μονάδες του τουρκικού μηχανικού θα "δράσουν" μόνο εφόσον έχει εξασφαλισθεί η καταστροφή των Ελληνικών πυροβολαρχιών. Και κάτι τέτοιο είναι δυνατό να γίνει μόνο από την "πλάτη" της Ελληνικής αμυντικής διάταξης. Και στην "πλάτη" βρίσκονται μουσουλμανικά χωριά με κατοίκους που στο μεγαλύτερο μέρος τους ελέγχονται από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής. Οπότε, ο πραγματικός κίνδυνος για πιθανή ολοκλήρωση διέλευσης του Έβρου δεν βρίσκεται στον ποταμό και στα Ελληνοτουρκικά σύνορα, αλλά στο Ελληνικό έδαφος που (είτε θέλουμε να το κατανοήσουμε είτε όχι, είτε μας αρέσει είτε όχι..) ελέγχεται εν πολλοίς από τους πράκτορες της ΜΙΤ (βλ. Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής) που δρουν ανενόχλητοι σε ολόκληρο το βόρειο τμήμα του Νομού Ροδόπης.

Οι γέφυρες του ποταμού είναι άχρηστες, εάν η Ελληνική πλευρά κατορθώσει να καταστρέψει τις υπάρχουσες "γέφυρες φίλιων δυνάμεων" που έχει δημιουργήσει η Άγκυρα στην Ροδόπη. Προς αυτή την κατεύθυνση λειτουργεί και η μονάδα ειδικών δυνάμεων που βρίσκεται στην περιοχή των Σαπών (Ν. Ροδόπης), η οποία έχει μία αρκετά μεγάλη ζώνη ευθύνης (ραντάρ Μαρώνειας, αντιμετώπισης και άσκηση πίεσης σε φίλιες πληθυσμιακές ομάδες προς την Τουρκία οι οποίες βρίσκονται (ιδιαίτερα) στο ανατολικό τμήμα του Ν. Ροδόπης και ταυτόχρονη εξασφάλιση του ορεινού οδικού άξονα ασφαλείας που ξεκινά από τα Αρριανά (γνωστό Δήμο που βρίσκεται υπό την πλήρη επίρρεια του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής) και καταλήγει στην Ορεστιάδα (με πλήθος άλλων ενδιάμεσεων διασταυρώσεων με οδούς υψίστης στρατιωτικής σημασίας.


Το ζητούμενο -στην συγκεκριμένη επαρχιακή οδό- είναι η επικινδυνότητα και βραδύτητα διέλευσής της λόγω των συνεχόμενων στροφών, αλλά -κυρίως- η εύκολη ναρκοθέτηση ή καταστροφή συγκεκριμένων τμημάτων της, που μπορούν να καταστούν σοβαροί παράγοντες αποκοπής (για διάστημα μερικών ωρών) του βορείου Έβρου από την υπόλοιπη Ελλάδα (ο σιδηρόδρομος και η εθνική οδός Αλεξανδρούπολης - Ορεστιάδας δεν αποτελούν λύση για την μετακίνηση στρατευμάτων, λόγω της στοχοποίησης βαρέως πυροβολικού που έχει γίνει από την πλευρά της Τουρκίας).

Όμως, υπάρχουν δύο ακόμη οδικοί άξονες για να μετακινηθούν Ελληνικά στρατιωτικά τμήματα από την Αλεξανδρούπολη προς τον βόρειο Έβρο. Ο ένας είναι με αφετηρία την Αλεξανδρούπολη και περνώντας την Αισύμη και την Λεπτοκαρυά φτάνει στην Δαδιά και εκτείνεται στη συνέχεια προς Γιαννούλη (σττρίβει για Σουφλί), Πρωτοκκλήσι (στρίβει για Λάβαρα), Ασβεστάδες (στρίβει για Διδυμότειχο)και συνεχίζει βόρεια για Ορεστιάδα. Ο δεύτερος οδικός άξονας (με μεγαλύτερους κινδύνους) είναι από Αλεξανδρούπολη προς Πεσάνη και στη συνέχεια φτάνει στη Δαδιά και ακολουθεί το ίδιο δρομολόγιο με τον προηγούμενο επαρχιακό δρόμο... Η περίπτωση χρήσης επαρχιακών οδών από τα βόρεια οδικά τμήματα της Ροδόπης αποκλείεται λόγω του τοπικού πληθυσμού, αλλά και της γειτνίασης με την Βουλγαρία (θυμίζουμε πως η νότια Βουλγαρία κατοικείται κυρίως από μουσουλμάνους που ελέγχονται από την Άγκυρα...)

Συνοψίζοντας, θεωρούμε πως οι εμφανείς κινήσεις των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων αποσκοπούν στην κίνηση των Ελληνικών στρατιωτικών μονάδων (καταμέτρηση δυνάμεων, χρόνος και τόπος μετακίνησης κ.α.), προκειμένου να μπορέσει να δημιουργηθεί ένα σχέδιο κρούσης από την πλευρά της Άγκυρας, τέτοιο που να μπορεί να δημιουργεί ένα μικρό περιθώριο δημιουργίας θετικού αποτελέσματος. Και οι ποτάμιες γέφυρες του τουρκικού μηχανικού (πέρα από την άσκηση του τουρκικού μηχανικού) αποσκοπούν σε αυτό ακριβώς: δηλαδή, στην συλλογή επαρκών πληροφοριών για την διάταξη των Ελληνικών στρατιωτικών μονάδων... Και αυτή η καταγραφή γίνεται με χαρακτηριστική άνεση λόγω των εκ Γερμανίας ερχομένων μουσουμάνων στην Ελλάδα, που αυτή την περίοδο "οργώνουν" την Θράκη για... συναντήσεις με συγγενείς τους...!

Καλοκαίρι 2011
Σε μια αμουδιά των Κυθήρων, απο αυτές που το Ελληνικό γαλάζιο ξαπλώνει γλυκά, κύμα με το κύμα, βρέθηκα να κοιτώ τον ορίζοντα για ώρα. Από τις πρώτες στιγμές που βρέθηκα εκεί άρχισαν να υποχωρούν οι “πίσσες” που κατακάθονται στα μονοπάτια των σκέψεων και να “ανακαλύπτουν” το μεγαλείο του τόπου και της στιγμής. Τα ατελείωτα κορναρίσματα και οι μηχανικοί θόρυβοι που αποτελούν το ηχητικό τοπίο της πόλης, έδωσαν τη θέση τους στον παφλασμό του νερού και στο ρεσιτάλ του τζίτζικα.

Η εικόνα… αυτό που βλέπω γύρω μου… χρειάζεται πολλές αναγνώσεις για παραδεχθώ πως είναι κομάτι της πραγματικότητας κι όχι της φαντασίας. Ένας μικρός αμουδερός μέσα στα βράχια κόλπος, που για να βρεθείς εκεί πρέπει να βρέξεις τα πόδια μέχρι το γόνατο. Και στην άκρη του μια διαμπερής σπηλιά που οδηγεί σε έναν μικρότερο κολπίσκο, με δυο φώκιες να ψεφτοδαγκώνονται τεμπέλικα.

Η θάλασσα τόσο διάφανη και τόσο γνώριμη… αφού γνωριζόμαστε από τα βάθη της προϊστορίας. Άν κάποιος θέλει να λογίζεται για Έλλην θα πρέπει να έχει την αγάπη της και να τη σέβεται.

Για εφόδια, παγωμένο νερό από πηγή των Κυθήρων (κοντά στους καταράκτες), λίγο ψωμοτύρι με τομάτα και μερικά φρούτα. Φρούτα που μαζέψαμε… σύκα, αχλάδια, μήλα, φραγγόσυκα και σταφύλια που “φυτρωναν” αδέσποτα” δίπλα στα δρομάκια του νησιού. Ακόμα και σκόρδα και τοματούλες “άνυδρες” υπήρχαν για το εκπαιδευμένο μάτι.

Δεν γνωρίζω άλλο τρόπο καλύτερο που να φέρνει τις αισθήσεις το μέγιστο με τόσο αβίαστο τρόπο. Δε νομίζω να υπάρχει χρηματικό ποσό που να μπορεί να ικανοποιήσει την ανθρώπινη πληρότητα όσο το “δωρεάν” αυτού του τόπου. Αυτό είναι ο μεγαλείο της χώρας μου. Δίνει απλόχερα όσα της ζητήσεις… απλώς έχουμε ξεχάσει πως να ζητάμε.

Κι έρχονται τώρα τα κουστουμαρισμένα αποβράσματα να κοστολογίσουν το άπειρο… Αυτά τα κοπρισμένα μυαλά όταν βλέπουν αυτό που περιέγραψα το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να βγάλουν κομπιουτεράκι. Πέντε ο βράχος, δέκα η σπηλιά, τρεις οι φώκιες, επτά η άμμος… σούμα τόσο… φορέας αποκρατικοποιήσεων και στο επόμενο πλάνο εγώ γκαρσόνι να σερβίρω πολυεθνικά μοχίτο στον κωλόχονδρο Ολανδό και τον καψαλισμένο απόγονο του Αλάριχου.

Όποιος λογίζει τον εαυτό του Έλληνα να το καταλάβει καλά πως αυτά έχουν στο μυαλό τους κι αυτό θα κάνουν. Ίσως είναι η τελευταία φορά που θα είσαι ο ιδιοκτήτης του δικού σου – από χιλιάδες χρόνια – τόπου.

Το κατάλαβες;

Αν δεν το κατάλαβες, λυπάμαι μόνο εμένα που κατάλαβα.

Η ώρα της κρίσης για την ελληνική προοπτική έφθασε. Το κατά πόσον θα υπάρξει “new deal” για την οικονομία και την διάρθρωση της Ελλάδος, στη βάση της ανάκτησης της εθνικής της οντότητας, άσχετα με την πορεία της Ευρώπης, θα κριθεί δυστυχώς σε συνθήκες απόλυτης ύφεσης και «ελεγχόμενης χρεοκοπίας».

Αυτή ήταν και είναι η «μεγάλη επιτυχία» της κυβέρνησης Παπανδρέου.
Η προοπτική ευημερίας και γεωπολιτικής ισχύος της Ελλάδος, θα κριθεί από τα έσοδα που θα έχει από την αξιοποίηση των ορυκτών της σε στεριά και θάλασσα. Χρυσός, ουράνιο, μαγγάνιο, λιγνίτης και άλλα πολύ ενδιαφέροντα μέταλλα στην ξηρά, φυσικό αέριο και πετρέλαιο στη θάλασσα.

Η ώρα που οι μύθοι θα γίνουν πραγματικότητα και θα αποτιμηθούν σε δις δολάρια ή ευρώ, για τους Έλληνες αλλά και για διεθνή κονσόρτσιουμ πετρελαϊκών – ενεργειακών εταιρειών και τραπεζών , όπως και για τους εθνικούς πρωταγωνιστές στην ενέργεια, προσμετρείται μέσα στην επόμενη διετία.

Το μοντέλο της Νορβηγίας

Το όραμα για την Ελλάδα μπορεί να προσομοιάζει με αυτό της Νορβηγίας, η οποία στις αρχές της δεκαετίας του 2000, βρισκόταν σε κατάσταση χρεοκοπίας εντός του ΔΝΤ και μετά την Αγγλο- Νορβηγική Συμφωνία για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Βόρεια Θάλασσα, όχι μόνον πέτυχε ανάκαμψη αλλά βρέθηκε σε κατάσταση ευημερίας, με το υψηλότερο βιοτικό επίπεδο στην Ευρώπη, μένοντας μάλιστα με δική της επιμονή στο εθνικό της νόμισμα και έξω από τη ζώνη του ευρώ.

Το 20% των εσόδων

Οι μυστικές συζητήσεις πίσω από τα «παραπετάσματα» , ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού, καταλήγουν σε ένα σχήμα εκμετάλλευσης και χρηματοδότησης των ερευνών και της εξόρυξης, που υπερβαίνει τα προβλήματα οριοθέτησης των ΑΟΖ και αμφισβητήσεων των εθνικών ζωνών δικαιοδοσίας στη θάλασσα.

Το μοντέλο αυτό έχει ως εξής:

Το 60 % των εσόδων θα το έχουν τα κονσόρτσιουμ των εταιρειών, που θα εμπλακούν και θα φροντίσουν και τη χρηματοδότηση. Το υπόλοιπο 40% θα πηγαίνει στα εθνικά κράτη στις περιοχές των οποίων βρίσκονται τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Στην περίπτωση όμως που έχουμε συνάντηση διαφορετικών ΑΟΖ ή υπάρχουν αμφισβητήσιμες περιοχές, όπως οι διεκδικούμενες από την Τουρκία στο Αιγαίο (η λογική των γκρίζων ζωνών) τότε το 40% , μοιράζεται στα δύο: Από 20% στη κάθε χώρα.

Πως μοιράζονται οι περιοχές

Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα , με απολύτως πρακτικό τρόπο: Στο Αιγαίο και για όσα κοιτάσματα βρίσκονται έξω από τις εθνικές ζώνες δικαιοδοσίας της Ελλάδος , θα έχει 20% των εσόδων η Ελλάδα και 20% η Τουρκία. Στο Ιόνιο για όσα κοιτάσματα βρεθούν στις ΑΟΖ με Ιταλία, θα μοιραστούμε από 20%.

Στη νότιο Κρήτη, όπου βρίσκεται το μεγάλο, όπως υπολογίζεται, κοίτασμα φυσικού αερίου, η όποια μοιρασία θα γίνει με τη Λιβύη και ειδικά το Ανατολικό μέρος της, στην περίπτωση που αυτή διασπασθεί. Υπάρχει περίπτωση κοιτασμάτων που θα βρεθούν στην συνάντηση της Ελληνικής ΑΟΖ, με εκείνης του Ισραήλ όπου και πάλι θα υπάρξει ο ίδιος κανόνας.

Τα όποια διπλωματικού χαρακτήρα ζητήματα δημιουργούνται θα βρίσκονται σε ετοιμότητα τα διεθνή κονσόρτσιουμ , να τα «απορροφούν», ούτως ώστε να μην υπάρξουν «θερμές περιοχές» έντασης.

Τα όποια κοιτάσματα ή ευρήματα στο υπέδαφος βρεθούν στην εθνική επικράτεια της Ελλάδος, όπως για παράδειγμα τα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική ή την Θράκη, που πέρασαν ως προς την εκμετάλλευση τους από το ελληνικό δημόσιο σε καναδικό κολοσσό, είναι ζήτημα ειδικών συμφωνιών, που θα πρέπει να πάρουν ευρύτατη δημοσιότητα , για να αποφευχθούν τα σκάνδαλα και οι «ειδικού χαρακτήρα» συμβάσεις εκποίησης, για συγκεκριμένα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.

Η Αμερικανό-ευρωπαϊκή σύγκρουση

Κυρίαρχες εταιρείες που θα αναλάβουν την έρευνα και την εξόρυξη των κοιτασμάτων ελληνικού ενδιαφέροντος είναι αυτές Αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων.

Εδώ αρχίζει ο πόλεμος ειδικά με τους Γάλλους, που επιζητούν την εμπλοκή τους τόσο στις ελληνικές και μεσογειακές θάλασσες όσο και στην περιοχές της Κύπρου. Κάτι που οι αμερικανοί κάθε άλλο , παρά δείχνουν διατεθειμένοι να επιτρέψουν, στην περίπτωση αυτή. Φυσικά το Παρίσι, θα έχει την υποστήριξη του Βερολίνου και ενδεχομένως της Μόσχας, αλλά πολύ δύσκολα θα αλλάξουν οι συσχετισμοί. Οι Γερμανοί άλλωστε , όπως και δημόσια το δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας τους Σόιμπλε, δείχνουν προσανατολισμένοι στον λιγνίτη και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, που μπορεί α προσφέρει η Ελλάδα. Θερμοηλεκτρικοί σταθμοί, υδροηλεκτρικοί και εκτάσεις γης για φωτοβολταικά , είναι οι αρχικές και μη διαπραγματεύσιμες επιλογές τους.

Οι οικονομικές και διπλωματικές συνθήκες δεν ευνοούν την Ελλάδα, για τέτοιου τύπου «mega deals» , σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Από την άλλη πλευρά τα Ερζερούμ και η διάθεση εκποίησης και παραχώρησης των πάντων από τις ελληνικές κυβερνήσεις, όχι μόνον στον Γερμανογαλλικό άξονα αλλά και στην ισχυρή, με αυτοκρατορικό σύνδρομο, Τουρκία του Ερντογάν, κάνουν την πρόκληση για την ελληνική προοπτική μονόδρομο.

Τα Μνημόνια έστησαν το σκηνικό για την αποδιάρθρωση της Ελλάδος, όμως δεν μπορούν από μόνα τους, να «βαφτίσουν» τα εθνικά κοιτάσματα σε ευρωπαϊκά, για τον λόγο αυτό η αναστροφή της χώρας παραμένει ισχυρή. Η παρουσία επιπλέον αμερικανικών και ισραηλινών εταιρειών και τραπεζών κολοσσών, θα επιτρέψουν έναν πρώτο αλλά κρίσιμο βαθμό αυτοτέλειας, από τη νεο- ευρωπαϊκή αποικιοκρατία και κερδοσκοπία.

Το ζήτημα είναι θα υπάρξουν Έλληνες κυβερνώντες και ισχυροί, να υπερασπισθούν τα συμφέροντα και την προοπτική των Ελλήνων; Το παρόν πολιτικό σκηνικό και η κλεπτοκρατία της διαπλοκής, δεν δίνουν ασφαλείς εγγυήσεις για κάτι τέτοιο. Μένει μόνο ο διεθνής ανταγωνισμός και οι γεωπολιτικές επιδιώξεις που μπορούν να κρατήσουν την Ελλάδα σε ισχύ.



Την εβδομάδα που μας πέρασε ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης συναντήθηκε με κατοίκους του 6ου διαμερίσματος για του εκθέσουν (για μια ακόμη φορά) τα προβλήματα του διαμερίσματος.

Κάποια στιγμή ένας από τους κατοίκους απευθυνόμενος στον δήμαρχο τον ρώτησε γιατί οι δημοτικές υπηρεσίες δεν προχωρούν στο μέτρο που εξαγγέλθηκε περί άμεσης καταστροφής με σπρέι των κατασχεμένων προϊόντων από το παραεμπόριο... τότε ο δήμαρχος έριξε το μπαλάκι αλλού(ως συνήθως) και παρέμπεμψε στον αντιδήμαρχο για απάντηση.

Αφού πέρασαν κάποια δευτερόλεπτα αμηχανίας... ο αντιδήμαρχος κος Αβραντίνη περιχαρής και προσποιητά άνετος ενημέρωσε τους κατοίκους πως δεν προχωράνε στο μέτρο γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για.... αγορά σπρέι!!! και πως κάθε εθελοντική χορηγία είναι ευπρόσδεκτη!!!!

Τα σχόλια δικά σας...

Τίτλοι τέλους φαίνεται πως μπαίνουν στην πολυετή καριέρα του Τζορτζ Σόρος στον κλάδο των hedge funds καθώς, σύμφωνα με το Bloomberg, ο μεγαλοεπενδυτής επιστρέφει τα χρήματά του στους επενδυτές.

Όπως αναφέρει το πρακτορείο επικαλούμενο δύο άτομα με γνώση του θέματος, ο 81χρονος Σόρος θα επιστρέψει όλα τα χρήματα, τα οποία δεν ξεπερνούν τα 1 δισ. δολάρια, μέχρι το τέλος του έτους.

Σύμφωνα με επιστολή προς τους επενδυτές, η εταιρεία του θα επικεντρωθεί στη διαχείριση στοιχείων ενεργητικού αποκλειστικά για τον Σόρος και την οικογένειά του.

Στην επιστολή, την οποία υπογράφουν οι γιοι του Σόρος, Τζόναθαν και Ρόμπερτ, προστίθεται ότι ο επικεφαλής επενδύσεων Κιθ Αντερσον αποχωρεί από την εταιρεία.

«Θα θέλαμε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας σε όσους επέλεξαν να επενδύσουν τα κεφάλαιά τους στην Soros Fund Management LLC τα τελευταία σχεδόν 40 χρόνια», υπογραμμίζουν στην επιστολή τους.

Πηγή

Αν δηλαδή, σύμφωνα με τη «Μοντ», την Ευρώπη την «κυβερνούν παιδάκια», τι να πουν για την Ελλάδα οι άμοιροι ιθαγενείς;

Καθότι εδώ πια έχουν χάσει το περιεχόμενό τους και οι λέξεις και οι έννοιες…

Εν μέσω καύσωνα, τι να αναρωτηθείς για το ποιοι μας κυβερνούν; Καθότι οι άνθρωποι αυτοί, είναι μεν θλιβεροί, μάστορες στη διαστρέβλωση, τη σπέκουλα, το αναποδογύρισμα της -σκληρότατης- πραγματικότητας, αλλά πια έχουν φτάσει στα όριά τους. Τα ψέματα τελεύουν. Οι χαχόλοι τελειώνουν.

Και πώς, αλήθεια, να βρεις λέξεις που να αποτυπώνουν το κακό που 'χουν κάνει στην έρμη τούτη χώρα; Πώς να βρεις λέξεις που να αποτυπώνουν την… πραγματική τους ποιότητα; Πώς να βρεις λέξεις για να τους χαρακτηρίσεις; Πώς; Ποιες λέξεις;

Ακόμα και η πλούσια γλώσσα μας μοιάζει φτωχή για να εκφράσει το ποιοι είναι και τι μας έκαναν…

Προσέξτε όμως. Εκτός από τον ελληνικό λαό, όλα δείχνουν ότι τους «τελειώνουν» και οι αγορές. Και οι εξωγενείς δυνάμεις που τους έφεραν στην εξουσία, τους στήριξαν, τους προστάτεψαν, τους κανάκεψαν, φυσικά με το… αζημίωτο! Αφού άλλωστε σχεδόν τα πάντα τα έχουν οδηγήσει στον μαρασμό και στο ξεπούλημα έναντι πινακίων φακής!

Αλλά τώρα φαίνεται πως τους είναι πια άχρηστοι, έτσι τελειωμένοι από τον λαό, απαξιωμένοι, πολιτικά ευτελισμένοι…

Και ετοιμάζουν, αυτές οι δυνάμεις, την «εναλλακτική» λύση. Που δεν είναι άλλη από τη… «συναίνεση μέσω εκλογών»! Τη «συναίνεση» των δύο μεγάλων κομμάτων και όποιου αποκόμματος συμμετάσχει (και υπάρχουν «πρόθυμοι»…). Σε καμία περίπτωση δεν θέλουν αυτοδυναμία του Σαμαρά, τους απωθεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Για πολλούς λόγους. Οπότε το πάνε για «μεγάλο συνασπισμό», που θα επιβληθεί από εκλογές δίχως αυτοδυναμία. Τα πράγματα είναι απλά. Και έτσι μεθοδεύονται.

Θα το πετύχουν; Δύσκολο να το πει κάποιος μετά βεβαιότητας. Θα τους πήγαινε καλύτερα η «συναίνεση» τώρα, αλλά σκοντάφτει στην απροθυμία του Αντ. Σαμαρά. Από την άλλη, όσο συνεχίζεται η ανεξέλεγκτη κυβερνητική φθορά, φοβούνται το ενδεχόμενο μιας έστω και οριακής αυτοδυναμίας της ΝΔ.

Συνεπώς; Συνεπώς τους βολεύει το σενάριο για εκλογές σύντομα, που αυτοδυναμία δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Και θεωρούν περίπου δεδομένο ότι μετά τις εκλογές θα αναγκαστούν τα δύο μεγάλα κόμματα να πάνε σε κυβέρνηση συνεργασίας, μαζί με τα μικρότερα (απο)κόμματα που θα ακολουθήσουν…

Το παιχνίδι ανοίγει, είναι πολύ ενδιαφέρον. Οι εγχώριοι και εξωχώριοι «νταβατζήδες» που το σπρώχνουν (δεν βλέπετε πολλά πρωτοσέλιδα και αρθρογραφίες και αναλύσεις τηλεοπτικές;) θα το παλέψουν. Μείνετε συντονισμένοι…

Προσέξτε. Από το «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» στο «Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία» και στη συνέχεια «μωρέ, καλή και η… επιλεκτική χρεοκοπία», η κυβερνητική προπαγάνδα έχει διανύσει πολλά στάδια, αλλά με έναν κοινό παρονομαστή: τον εκβιασμό του ελληνικού λαού, την τρομοκράτησή του…

Αντάμα πάντα φυσικά με τη στήριξη των δημοσιογραφικών (τους) γιουσουφακίων, των νοικιασμένων από τους νταβάδες της «ενημέρωσης». Μου αρέσει δε πολύ ότι κάποια απ' αυτά (ουκ ολίγα…) τώρα βγαίνουν και λένε ότι «κακά τα ψέματα, το Μνημόνιο απέτυχε και ήταν περίπου φυσικό να αποτύχει»!

Και ποιοι τα λένε αυτά; Μα… αυτοί οι οποίοι πέρσι είχαν χύσει ποταμούς ιδρώτα προκειμένου να μας πείσουν για την αδήριτη αναγκαιότητα του Μνημονίου και για το ότι με αυτό το Μνημόνιο θα ξεπερνούσαμε την κρίση! Ναι, αυτοί!

Παράλληλα ο ΓΑΠ και η παρέα του από τις… κατηγορηματικές «διαβεβαιώσεις» ότι δεν πρόκειται να πουληθεί σπιθαμή ελληνικής γης και ότι θα το κατοχυρώσουν αυτό και συνταγματικά, τώρα στρώνουν το χαλί για την αποδοχή ακόμα και εμπράγματων εγγυήσεων εν όψει της νέας δανειακής σύμβασης!

Πάτε λοιπόν στοίχημα ότι τα ίδια γιουσουφάκια, ιμάντες περάσματος της κυβερνητικής προπαγάνδας, θα πασχίσουν να μας πείσουν ότι δεν είναι δα και τόσο κακές οι εμπράγματες εγγυήσεις;

Μωρέ, βουλωμένο γράμμα διαβάζετε!

Μόνο που πια ούτε η κυβέρνηση ούτε τα δημοσιογραφικά της γιουσουφάκια έχουν θεατές στο αναίσχυντο έργο που λανσάρουν. Τέλεψαν οι χαχόλοι!

Σαν βγεις λοιπόν στον πηγαιμό για Δυτική Ελλάδα…

Τότε θα βρεις μπροστά σου να παραμένουν «ακίνητα» τα έργα του Κορίνθου - Πάτρας. Σε όποιο σημείο ήταν εδώ και μήνες!

Δηλαδή, τα περισσότερα χιλιόμετρα σε μία λωρίδα κυκλοφορίας, ένας δρόμος-καρμανιόλα, που έλεγες «άντε, κάτι γίνεται, θα τελειώσουν τα έργα, θα γίνει ανθρώπινος»…

Αμ δε! Έτσι που το πάνε, ουδείς γνωρίζει αν και πότε θα τελειώσουν αυτά τα έργα, η δε Ιονία Οδός πάει να γίνει μακρινό όνειρο! Οπότε η ταλαιπωρία αβάσταχτη…

Αλλά γιατί η κυβέρνηση να μη μας αντιμετωπίζει σαν ιθαγενείς; Γιατί, τη γνωρίζει τη λέξη «τσίπα»;

Από την άλλη όμως τα διόδια εκεί! Ναι, για έναν δρόμο που πάει να γίνει ένα νέο γιοφύρι της Άρτας (εκεί που πάει κάθε Σαββατοκύριακο κι ο φίλος μου ο Αντρέας) και παρά τις «διαβεβαιώσεις» της κυβέρνησης καμιά… εικοσαριά φορές ότι όπου να 'ναι μειώνονται… κατόπιν ενεργειών της!

Γιατί, τη γνωρίζει η κυβέρνηση τη λέξη «αξιοπιστία»; Ή την άλλη; Την «αξιοπρέπεια»;

Άμα όμως ξεκινήσει πάλι κάνα κίνημα «Δεν πληρώνω διόδια», θα βγουν και η κυβέρνηση και τα δημοσιογραφικά της ανδρείκελα και θα καταγγέλλουν και θα κάνουν και κηρύγματα… ορθής κοινωνικής συμπεριφοράς! Αμφιβάλλετε;

«Πολλά κεφάλια, λίγα λεφτά». Με αυτήν τη λιτή έκφραση μου συνόψισε επαγγελματίας από τη Λευκάδα την κατάσταση στον τουρισμό φέτος. Δηλαδή, σχετικά ικανοποιητική η κίνηση (άλλωστε βρισκόμαστε στο μέσον του καλοκαιριού και μιλάμε και για τη Λευκάδα!), αλλά τα χρήματα που αφήνουν οι τουρίστες στην τοπική αγορά είναι λιγότερα από κάθε άλλη χρονιά. Εύλογο. Αναμενόμενο…

Και αυτό αφορά και τους Έλληνες αλλά και τους ξένους. Με αυτό το κλίμα, που δεν αναμένεται φυσικά να αλλάξει, θα έχουμε άλλη μια χρονιά σκληρής δοκιμασίας για τους επαγγελματίες του τουρισμού.

Κι από Οχτώβρη, που θα γίνει η εκκαθάριση, θα μετράμε θύματα!

Άσχετα με τα παραπάνω, η Λευκάδα παραμένει πάντα μια μοναδική ομορφιά του Ιονίου, και όχι μόνο!

Τα απόλαυσα! Κάποια παπαγαλάκια που πάσχιζαν να μας πείσουν ότι η πολύ σοβαρή παρέμβαση του Λοβέρδου και το άδειασμα όλης της στρατηγικής του ΓΑΠ (από την περίοδο της αντιπολίτευσης ίσαμε τώρα) δεν ήταν παρά μια… αυτοκριτική! Τι να κάμουν τα έρμα, πρέπει να βγάλουν και τη γραμμή των υπογείων του Μαξίμου!

Ομολογώ ότι δεν το είχα δει. Έπεσε όμως στα χέρια μου το πολύ καλό περιοδικό «ΠΟΛΙΤΕΣ», μια εξαιρετική προσπάθεια, καθαρά έξω από κάθε καθεστωτική προπαγάνδα και υπέρ κινήσεων και πρωτοβουλιών άμεσης δημοκρατίας. Με πολύ καλούς αρθρογράφους (ανάμεσά τους οι Μαν. Γλέζος και Δημ. Παπαχρήστος), αποτελεί άλλη μια όμορφη όαση στην έρημο της καθεστωτικής γραφής και πάρλας!

Ναι, ναι! Πρώτα θα σχηματιστεί… κυβέρνηση στο Βέλγιο (!) και μετά θα συγκροτηθεί σε σώμα το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ!

Και αφήστε την κρίση να δημιουργεί καθημερινά και νέα θύματα, ανέργους, διωκόμενους, φτωχούς…

Είναι αλήθεια ότι οι ταξιτζήδες δεν είναι και η πιο συμπαθής κοινωνική ομάδα. Οι λόγοι δεν είναι του παρόντος. Όμως στην κόντρα με τον Ραγκούση έχουν δίκιο.

Καθότι η έναντί τους αναξιοπιστία της κυβέρνησης έσπασε κάθε ρεκόρ. Είναι δυνατόν επειδή του έκατσε του Ραγκούση να… εκδικηθεί τον ΓΑΠ και να αποδομήσει το έργο του Ρέππα να αλλάζει εν μια νυκτί ένα ΠΔ προϊόν εξαντλητικού διαλόγου;

Καλά, αυτή η κυβέρνηση δεν έχει συνέχεια ύστερα από έναν ανασχηματισμό; Σε άλλη κυβέρνηση, σε άλλο κόμμα ανήκουν ο Ραγκούσης κι ο Ρέππας; Τέτοιο τσίρκουλο;

Και κατά τα άλλα αυτό που τον μάρανε τον Ραγκούση ήταν να εφεύρει… υποκινητές των ταξιτζήδων τον… Σαμαρά και τον Προκόπη! Αυτό, ωρέ, είναι το (νέο) πολιτικό ήθος και ύφος των πολιτικών τέκνων του ΓΑΠ;

Ή αποδεικνύονται για άλλη μια φορά πολιτικοί παρωχημένης, παλαιότατης κοπής;

Θα μου πείτε, εδώ βρήκαν παπαγαλάκια πρόθυμα να αναπαραγάγουν αυτήν τη γελοία και φασίζουσα προπαγάνδα…

Και λοιπόν; Άμα λέμε για αρχηγό κωλοτούμπα, είναι όνομα και πράμα. Τελευταία του… βερσιόν, ότι θέλει, λέει, να συγκυβερνήσει με τον Σαμαρά, αλλά… δεν βγαίνουν τα κουκιά!

Εν μέσω καύσωνα να έχεις και τον κωλοτούμπα να αμολάει τέτοιες παρόλες…

Ενώ ο άνθρωπος είναι λαγός του ΓΑΠ!

Το 'χει παρακάνει το παρά θίν' αλός συγκρότημα! Με συγκινητικό τρόπο σκίζεται καθημερινά για να στηρίξει την καλή μας κυβέρνηση σε όλα, μα σχεδόν σε όλα!

Ωρέ, τέτοιο ζήλο οι άνθρωποι; Μέσα στο κατακαλόκαιρο;

Και βέβαια αυτό γίνεται για λόγους… ιδεολογικούς, μην πάει ο νους σας σε κακεντρέχειες περί κάποιων «σκελετών στην ντουλάπα» από το παρελθόν ή περί «αιτημάτων» στο παρόν!

Πάει, η Κύπρος βάλθηκε να χαλάσει την ησυχία των εδώ πολιτικών παχύδερμων! Άκου εκεί να παραιτούνται υπουργοί και άλλοι αξιωματούχοι για λόγους πολιτικής ευθιξίας! Ωρέ, χαλάτε την πιάτσα, επιμένω!

Θα το επαναλάβω. Διανοείστε επί Καραμανλή να έβγαινε κάτι για δραστηριότητες του αδελφού του ύποπτες ή έστω περίεργες; Τι κουρνιαχτός θα σηκωνόταν; Τι μανία… διερεύνησης και κάθαρσης θα έπιανε τους δημοσιογραφικούς σαλτιμπάγκους; Πόσα κηρύγματα περί «νόμιμου και ηθικού» θα αμόλαγαν οι καθαρτήριοι ασπάλακες;

Τώρα, με τα δημοσιεύματα περί των δραστηριοτήτων του αδελφόθεου Αντρίκου ουδείς σχεδόν ασχολείται. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις, σαν το Olympia, την Μπουγάτσου, άντε και 3-4 άλλους! Μούγγα, της διαπλοκής, του ξεπουλήματος, της αθλιότητας!

Και μούγγα συνενοχής και από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ιδιαίτερα δε η μούγγα της ΝΔ βγάζει μάτια! Έτσι, ωρέ, θα (ξανα)κυβερνήσετε, τρομάρα σας;

Μου αρέσει, το απολαμβάνω, να παρακολουθώ γαλάζια στελέχη τα οποία εκθειάζουν μεν επιτυχίες της κυβέρνησης Καραμανλή (π.χ. η στάση του στο Σχέδιο Ανάν, το άνοιγμα στη Ρωσία, η πολιτική των αγωγών), αλλά… ντρέπονται να αναφέρουν το όνομά του!

ΠΟΥ άραγε δίνουν εξετάσεις; Ακόμα και ευνοηθέντες από τον Καραμανλή, σε θέσεις υπουργών, κοινοβουλευτικών εκπροσώπων κ.λπ.;

Ωραίο το παιχνίδι τού, ΠΑΣΟΚικής έτσι κι αλλιώς έμπνευσης, «κοινωνικού αυτοματισμού». Μα πλέον ξέφτισε, δεν έχει δράκο!

***

Έχουμε λοιπόν και λέμε. Πήραμε μια ανάσα με την ευρωπαϊκή απόφαση της Πέμπτης για την Ελλάδα; Πήραμε. Μικρή, αλλά πήραμε. Θα μας μείνει το στίγμα (με ό,τι αυτό συνεπάγεται) της «επιλεκτικής» ή όποιας άλλης χρεοκοπίας; Βέβαια θα μας μείνει. Δένεται η Ελλάδα με νέες αλυσίδες εξάρτησης; Σίγουρα δένεται. Εγκαθίστανται για τα καλά δραγουμάνοι και ανθύπατοι στη χώρα μας και γίνονται οι Έλληνες από αφεντικά ενοικιαστές του τόπου τους; Είναι έτσι. Είμαστε σε ένα νέο ιδιότυπο διεθνή οικονομικό έλεγχο; Είμαστε. Μας κάνουν πειραματόζωα; Βέβαια μας κάνουν. Πάμε σε νέα ακόμα βαρύτερα «Μνημόνια» και δανειακές συμβάσεις; Όταν θα 'ρθει ο λογαριασμός θα δείτε! Υποθηκεύουμε δημόσια γη; Φυσικά. Γίνεται το ελληνικό χρέος βιώσιμο επί της ουσίας και σε βάθος χρόνου; Φυσικά και όχι. Είχαμε χρέος λίγο πάνω από 300 δισ. ευρώ πριν από το πρώτο Μνημόνιο, θα κοντεύει στα 400 στο τέλος του, μας το μειώνουν κατά 26 δισ. και… είμαστε ευτυχισμένοι! Ε, όλα αυτά μας τα πουλά σαν… νίκη ο ΓΑΠ, τη συνδρομή των δημοσιογραφικών του ιμάντων! Ναι, αυτός που υπογράφει ό,τι του πασάρουν και ύστερα κάνει επικοινωνιακές ταρζανιές για να φανεί… λιοντάρι!

***

Και τώρα; Τώρα που δικαιώνονται και δικαστικά οι κάτοικοι της Κερατέας, οι οποίοι όλο τον χειμώνα αγωνίζονταν ενάντια στον κυβερνητικό αυταρχισμό και στην καθεστωτική προπαγάνδα που αναπαρήγαν τα κάθε λογής νοικιασμένα γιουσουφάκια των κάθε λογής «νταβατζήδων»; Τώρα; Τι έχουν να πουν όλοι αυτοί οι ιμάντες αναπαραγωγής της προπαγάνδας του καθεστώτος;

***

Και καλά, άντε κι ο Πούτιν κάποια στιγμή θα έρθει στην Ελλάδα. Ο ΓΑΠ πού θα βρίσκεται τότε; Πιστεύει έστω και ο ίδιος ότι θα 'ναι ακόμα πρωθυπουργός; Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

***

ΚΟΥΙΖ: Ποιος -πρωτοκλασάτος- υπουργός λέει πως έχει βάλει όριο τα μέσα του Σεπτέμβρη κι ότι, αν μέχρι τότε συνεχίζεται η κυβερνητική κατρακύλα, θα την… κάνει με ελαφρά πηδηματάκια; Είναι να κάθεται, εδώ που τα λέμε, και να εισπράττει ανεξέλεγκτη φθορά;

***

Ένας-ένας βγαίνουν τώρα οι Ευρωπαίοι και λένε πως η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη ήταν στην ουσία ένα έγκλημα, αφού η χώρα μας δεν πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις και εντάχθηκε στην ΟΝΕ με αλχημείες και άλλες απάτες. Πρόσφατα το τόνισε ο Χ. Κολ, έχουν προηγηθεί κι άλλοι. Κι εγώ θυμάμαι τους ύμνους και τους δοξαστικούς που ανέπεμπαν τότε προς τον Σημίτη για το… μεγάλο του επίτευγμα όλοι οι εκπρόσωποι του εσμού των «νταβατζήδων», αντάμα με τα δημοσιογραφικά τους κολλητήρια!

***

Πώς δεν έχει η κυβέρνηση… θερμούς υποστηρικτές; Και βέβαια έχει! Πιστούς! Λίγο να βλέπετε τα δελτία των «8», να ακούτε ορισμένους αναλυτάδες, να διαβάζετε και κάποιες στήλες σε εφημερίδες, και θα διαπιστώσετε ότι θαυμαστές των έργων της υπάρχουν! Πρόταση στον Καρχιμάκη: Να τους βάλει να υπερασπιστούν τους κυβερνητικούς από τις αποδοκιμασίες των «Αγανακτισμένων»!

***

Ώπα! Ο Λοβέρδος δεν έριξε μπηχτές (τι μπηχτές, ταβανόπροκες έριξε!) μόνο στον Μπένι. Φρόντισε να τα ρίξει και στον ΓΑΠ μιλώντας για τον άμετρο λαϊκισμό της περιόδου της αντιπολίτευσης, που ξεπέρασε κάθε όριο. Και επειδή σαν… πράχτορα του Καραμανλή δεν μπορεί κάποιος να τον κατηγορήσει (καλά, μην παίρνετε κι όρκο!), είναι σαφές ότι κινείται στον βηματισμό που σας έχουμε περιγράψει εδώ και καιρό. Οικοδομεί μεθοδικά, προσεχτικά, ένα προφίλ που υπερβαίνει τα όρια του κομματικού του χώρου, επειδή διαβλέπει ότι οι κυβερνήσεις του (κοντινού) μέλλοντος θα έχουν έντονο άρωμα «συναίνεσης». Και φυσικά οικοδομεί και αντίστοιχο εσωκομματικό προφίλ προσβλέποντας σε συγκεκριμένο εσωκομματικό ακροατήριο. Σας (ξανα)λέω, το παιχνίδι έχει ξεκινήσει!

***

Αίσθηση που αρχίζει να παγιώνεται εντός της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ: Απαξιώνεται σταδιακά, λόγω θέσης και συγκυρίας, ο Μπένι και «σπριντάρουν» οι άλλοι δελφίνοι. Και καλά οι άλλοι δελφίνοι, πειράζει όμως που και ο… ηγέτης του Αιγαίου (θου, Κύριε…) πλασάρει εαυτόν ως δελφίνο και οργανώνει και… στρατηγείο; Κι η κοσκινού τον άντρα της;

***

Ε, δεν είναι και ολίγοι εντός της Νου Δου που παίζουν με την περιλάλητη «συναίνεση». Ακόμα και πριν από τις (αναμενόμενες) εκλογές. Πόσω μάλλον ύστερα από μια εκλογική αναμέτρηση και -πιθανότατη- μη αυτοδυναμία. Είναι οι άνθρωποι έτοιμοι να… θυσιαστούν για το καλό της πατρίδας! Είναι και γι' αυτό που θα στριμωχτεί ο Σαμαράς στο εγγύς μέλλον. Και μάλιστα ποικιλοτρόπως, καθότι το «συναινετικό» μπλοκ εντός της γαλάζιας παράταξης δεν είναι ευκαταφρόνητο, ε;

***

Ε, δεν είναι περίεργο το άδειασμα του Μπένι που επιχείρησε ο Λοβέρδος. Σας έχουμε προϊδεάσει και για το ότι πλέον δεν έχουν τη στενή πολιτική σχέση που είχαν το 2007 και για το ότι εν όψει μάχης διαδοχής, που έχει ήδη ξεκινήσει, ο καθείς ψάχνει για την καλύτερη αφετηρία. Προσθέστε και το ότι είναι πολλοί (και κυρίως βέβαια οι δελφίνοι…) που επενδύουν στη σταδιακή απαξίωση του Βενιζέλου λόγω της θέσης που σήμερα κατέχει και θα βγάλετε συμπεράσματα. Ιδίως δε ο Λοβέρδος, ο οποίος έχει ανοίξει βηματισμό…

Άρχισε τις μπαγαποντιές μόλις αποκαλύφτηκε (από το περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ») πως όταν ο Πούτιν τού μιλούσε για τη δυνατότητα δανεισμού της Ελλάδας από τη Ρωσία με ευνοϊκούς όρους (πριν μας βάλει στο κατοχικό Μνημόνιο…) εκείνος είχε μοναδική πρεμούρα να προωθήσει την… πράσινη ανάπτυξη! Και αμόλησε την παρόλα ότι τον κάλεσε, λέει, να επισκεφτεί την Ελλάδα! Ο άνθρωπος δηλαδή δεν παίζεται, τον κυνισμό τον έχει αναγάγει σε επιστήμη!

Κυβέρνηση; Έχουμε κυβέρνηση; Ποια κυβέρνηση; Μόνο τις κονταρομαχίες των τελευταίων ημερών να παρατηρήσει κάποιος… Ο Λοβέρδος αποδομεί πλήρως τη στρατηγική του ΓΑΠ και πλαγιοκοπεί τον Βενιζέλο. Οι άλλοι δελφίνοι «τορπιλίζουν» τον νέο αντιπρόεδρο. Ο Ραγκούσης ευτελίζει το έργο του Ρέππα, εκ των ολίγων σοβαρών σε αυτήν την κυβέρνηση. Ο Παπακωνσταντίνου διαλύει ό,τι άφησε η Μπιρμπίλη. Και πάει λέγοντας… Τελικά το μόνο που θυμίζει πως έχουμε κυβέρνηση είναι το των πάντων ξεπούλημα για Μνημόνια, Μεσοπρόθεσμα και λοιπά κατοχικά! Κατά τα άλλα, είναι ένα περιφερόμενο πολύχρωμο τσίρκουλο!

Απορία παλιού ΠΑΣΟΚου, έμπειρου: Καλά, αυτός ο πρωθυπουργός, παραιτημένος και αφημένος, ζει πολιτικά αποκλειστικά… μέσω των δελτίων ειδήσεων;

Δηλαδή, τα περί «νόμιμου και ηθικού» κηρύγματα του Mega, του ΑΝΤ1, του Alter και των υπόλοιπων ενημερωτάδων αφορούσαν επιλεκτικά τον Βουλγαράκη (και δικαίως!) και τον ταλαίπωρο Μαγγίνα; Και δεν ισχύουν για τις τόσες αποκαλύψεις για τον νεόκοπο Παπακωνσταντίνου (αυθαίρετο της μητέρας του, η βίλα του και ο τρόπος που τη νοικιάζει, ο… υδροσυλλέκτης του και λοιπά) ή τον «ιστορικό» Βαλυράκη ή τόσους άλλους αυτής της κυβέρνησης; Γιατί, ωρέ ντερβισόπαιδα; Δεν φοβάστε μπας και… παρεξηγηθείτε;

***

ΤΙ ΛΕΝΕ ορισμένα (όχι λίγα…) κυβερνητικά στελέχη τα οποία γνωρίζουν την εσωτερική «γεωγραφία» της κυβέρνησης; Ότι το τελευταίο διάστημα έχει εν δυνάμει διαμορφωθεί ένα ισχυρό δίδυμο, το οποίο… δουλεύει με προοπτικές (και) για τη μετά ΓΑΠ εποχή. Και αποτελείται από το νέο «νούμερο 2» της κυβέρνησης, τον Β. Βενιζέλο, και τον Χ. Παμπούκη, τον άλλοτε «κολλητό» του πρωθυπουργού! Δεν είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, μια και η μάχη για τη μετά ΓΑΠ περίοδο ξεκίνησε;

Όλη η ζωή μας εγκλωβίστηκε στην αυτοκινητάμαξα της εξουσίας, στη φθορά και στη διαφθορά, στην ανάγκη να συντηρήσουμε τον «άνθρωπο φρικιό» που βγαίνει χρόνια μετά από την υπόγεια σήραγγα κι αδυνατεί να κατανοήσει ό,τι με την αφή του αντιλαμβάνεται.

Χάσαμε το «ταλέντο» μας, τη δεξιότητα των πρώτων μας χρόνων να ακολουθούμε την εξέλιξη και αποκρύψαμε από τους εαυτούς μας, τους εαυτούς μας…

Τους αφήσαμε να πελαγοδρομούν στα μονοπάτια του αυτοσχεδιαστικού εκσυγχρονισμού και της ανανέωσης «δωματίου», σε ατραπούς ερεβώδεις, στα εφιαλτικά δωμάτια με παραμορφωτικούς καθρέφτες…

Μέχρι που και οι κήρυκες των ακήρυχτων λόγων που χρόνια ολόκληρα αναγόρευαν την άγνοιά μας σε διδαχή κουράστηκαν και μας εγκατέλειψαν ακέραιους και ηττημένους στο έλεος του εαυτού μας…

Έτσι μας βρήκε ο «καλικάντζαρος» που παραμόνευε περιμένοντα υπομονετικά την ύστατη ώρα και μας άνοιξε διάπλατα τις βαριές δρύινες πόρτες του εμφύλιου λόγου…

Τώρα βαραίνει η σιωπή του λόγου που αρνείται να σχηματισθεί, η περισυλλογή που δεν μπορεί να εκφραστεί σε εκτίμηση, σε αξία…


Αφού αγόρασαν την πόρνη θέλουν τώρα και τον «οίκο ανοχής». Και μάλιστα τον χρεοκοπούν για να τον πάρουν τζάμπα, σαν δεν ντρέπονται οι θεομπέκτες
Στην τηλεόραση υπήρχε μια σειρά που ο κεντρικός πρωταγωνιστής (αν δεν με απατά η μνήμη μου ήταν ο Αντώνης Καφετζόπουλος) είχε το παρατσούκλι «ακάλυπτος». Γέμιζε την αγορά με «πέτσινες» επιταγές και μοίραζε υποσχέσεις με δανεικά που έπαιρνε από άλλους.

Έτσι λάθρα ζούσε τη ζωή του και έδινε την εντύπωση του large τύπου που συμπεριφερόταν ως μεγιστάνας.
Αυτήν την αίσθηση δίνει και ο πρωθυπουργός της χώρας. Ενός τύπου που λειτουργεί σαν το «ακάλυπτο». Συνεχίζει την γκουρμέ ζωή του, με τα σούσι και την υγιεινή διατροφή, τα ταξιδάκια του χειμώνα-καλοκαίρι , τα μπανάκια του και τις βόλτες του με τα κανό και τα πανάκριβο, ποδήλατό του, τα σκι του όταν ανοίγουν τα χειμερινά …ανάκτορα (όλα πληρωμένα) και έχει τα παιδιά του στα καλύτερα και ακριβότερα σχολεία.

Βλέπετε για τον Πρίγκιπα Γεώργιο εκ Μινεσότας, η χρεοκοπία της χώρας του , δεν επηρεάζει την ταπεινή και μετρημένη ζωή του. Τη συνεχίζει όπως ήταν. Θα έλεγα σεμνά και ταπεινά αλλά αυτό πρόλαβαν και το απαξίωσαν άλλοι (και όχι ο Κώστας Καραμανλής). Τα δύσκολα λοιπόν δεν είναι για τον πρίγκιπα της Μινεσότα, αλλά για τους άλλους. Αυτούς που εκλήθη να σώσει.

Διάβασα με προσοχή το νέο διάγγελμα του ακάλυπτου. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που έχει πει τόσα πολλά ψέματα μέσα σε τόσους λίγους μήνες.

Θυμάμαι σαν τώρα τον Γιώργο Παπανδρέου, από το ακριτικό Καστελόριζο (στην αρχή νόμιζα ότι το έκανε για συμβολικούς λόγους αλλά πολύ φοβούμαι ότι είναι για άλλους και μακάρι να πέσω έξω), να μας ανακοινώνει σε δραματικούς τόνους το Μνημόνιο-Ευαγγέλιο που θα μας οδηγούσε από την κόλαση στην γή της Επαγγελίας που κατά τον πρωθυπουργό ήταν η Ιθάκη.

Ως καλός λαός τότε είπαμε να διαγράψουμε τα προεκλογικά του παραμύθια και υποσχέσεις που ποτέ δεν τήρησε. Να του δώσουμε συγχωροχάρτι.

Να πούμε εν τη αφελεία μας μπας και έχει δίκιο ο άνθρωπος. Και αυτό γιατί όλοι έχουμε πει αγανακτισμένα πολλές φορές , ας βρεθεί κάποιος χριστιανός να βάλει λίγη τάξη σε μια χώρα που θυμίζει οίκο ανοχής. Εκείνο που δεν υπολογίσαμε ήταν ότι ο πρωθυπουργός βάση συμφωνιών του σκόπευε να κάνει τη χώρα ιερόδουλη στα παλάτια των Βρυξελλών και της Τρόικας και να την περιφέρει από κλίνη σε κλίνη. Αυτό ήταν το λάθος μας.

Αποτέλεσμα να χάσουμε όχι απλώς το κορμί μας αλλά και την ψυχή μας. Από τις…κόκκινες γραμμές του Καστελόριζου φτάσαμε στις γκρίζες και στις μαύρες των εμπράγματων δικαιωμάτων. Αφού αγόρασαν την πόρνη θέλουν τώρα και τον «οίκο ανοχής», οι θεομπέκτες.

Και μάλιστα τον χρεοκοπούν για να τον πάρουν τζάμπα. Εκείνο όμως που μου κάνει περισσότερο από κάθε τι είναι η σιωπή των ΜΜΕ της διαπλοκής. Που συνεχίζουν να καλύπτουν τον…ακάλυπτο και δεν λένε λέξη για τη χρεοκοπία που οδήγησε τον τόπο. Γιατί;

Να κάνουμε την κρίση ευκαιρία…», το σύνθημα που «πέταξε» ο Γιώργος Παπανδρέου, όταν άρχισε να βγάζει και να βάζει τα πιστόλια, όταν βύθιζε τον «Τιτανικό», όταν άφηνε τις αγορές να επιτίθενται στην Ελλάδα χωρίς να προχωρά σε μέτρα εφησυχασμού τους… Κι έπειτα ήρθε το μνημόνιο, ήρθε το ΔΝΤ, η τρόικα και τα κακά της μοίρας μας όλα μαζεμένα, σε μία παρέα που έγινε κυβέρνηση με ψέματα, και που πορεύθηκε με απειλές και εκβιαστικά διλήμματα απέναντι στους πολίτες…

Κι έγινε η κρίση ευκαιρία για όσους στοιχημάτισαν στην πορεία προς την Ιθάκη. Σε έναν δρόμο γεμάτο με τέρατα και κάθε είδους κινδύνους, που ο τερματισμός του απαιτεί ένα ταξίδι δεκαετιών… Ένας λαός τραβάει κουπί, επειδή ο καπετάνιος ξεχνιέται στην «διαδρομή» καταφέρνοντας να ξεμακραίνει από το σκοπό, δηλαδή την επιστροφή στην πατρίδα… που ίσως να μην τη νιώθει δικιά του πατρίδα… Κι έγινε η κρίση ευκαιρία και πέσανε οι «αγαπητικοί» να αρπάξουν την περιουσία… και με ειδικές επιχειρήσεις «γρήγορης αρπαγής», με ειδικές συμφωνίες και νομοθετήματα, απειλείται η περιουσία ενός λαού, επειδή ο «αρχηγός» του αρμενίζει σε άλλες «πολιτείες»…

Εμείς, προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε τόσο την κρίση (οικονομική, πολιτική και κοινωνική), όσο και την ευκαιρία (βλ. «δάνειες δυνάμεις» ενός χρέους που δεν έχει ελεγχθεί…!) και πολύ σύντομα αρχίσαμε να βρίσκουμε (από πετρέλαια, φυσικό αέριο και… ζεόλιθους) και «μαργαριτάρια» μεγάλων ευκαιριών για λίγους, για πραγματικά πολύ λίγους, αλλά πανίσχυρους… Προσπαθήσαμε να διασταυρώσουμε πληροφορίες (ρωτώντας πολιτικούς) που αναφέρουν πώληση του Καστελόριζου σε Αμερικανικά και Ισραηλινά συμφέροντα… και συναντήσαμε σιωπή…! Δεν βρήκαμε άρνηση, αλλά σιωπή! Προχωρήσαμε ακόμη παραπέρα και βρήκαμε Γαλλικά και Γερμανικά συμφέροντα να έχουν «κλείσει την δουλειά» σχετικά με τον υψίστου γεωπολιτικού και οικονομικού ενδιαφέροντος Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη… Και πάλι συναντήσαμε την απόλυτη σιωπή… Όχι άρνηση, αλλά δόθηκε μία απάντηση σιωπής! Συνεχίσαμε τον δρόμο μας και βρεθήκαμε απέναντι σε μία Ελληνική Τράπεζα που προσπάθησε να δημιουργήσει (μαζί με ξένα ιδιωτικά κεφάλαια) πετρελαϊκή εταιρεία στο Χρηματιστήριο του Καναδά, με «ζωτικό χώρο» την Θάσο, όπου κάποια νέα γεώτρηση «έφερε στο φως» νέο μεγάλο κοίτασμα υδρογονανθράκων… Μα, όσο και αν ρωτήσαμε, όσο και αν πιέσαμε, ο νόμος της σιωπής αποδείχθηκε ισχυρότερος ακόμη και από τους «ισχυρούς»!!! Έτσι διαπιστώσαμε πως η «κρίση έγινε ευκαιρία» για κάποιους που περίμεναν (και συνεχίζουν να περιμένουν) στημένοι στη «γωνιά», για να εμφανισθούν ως «σωτήρες» ή ως οι «μοναδικές συμφέρουσες και άμεσες λύσεις»…!

Παρατηρώντας τις τελευταίες εξελίξεις (τα τελευταία δύο χρόνια), διαπιστώνω πως ενώ ο Ελληνικός λαός βρέθηκε μπροστά σε μία μοναδική ευκαιρία ώστε μέσα από μία κρίση να μπορέσει να δημιουργήσει μία ευκαιρία για να επιβάλει ουσιαστικές αλλαγές, τελικά έγινε το αντίθετο. Αυτοί που έχουνε κρίση (βλ. πολιτικοί) κατόρθωσαν να μεταβιβάσουν τα βάρη και τα τραγικά αποτελέσματα της πολιτικής τους κρίσης και ανυπαρξίας στον λαό, που πρέπει τώρα να σηκώσει τις αμαρτίες και να αντιμετωπίσει τις αισχρότητες πάνω στις οποίες στήριξαν το πολιτικό τους «είναι» όλοι οι πολιτικοί χώροι που στεγάστηκαν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Κι ενώ υπήρχε η μοναδική ευκαιρία να επιβληθεί μία ουσιαστική αλλαγή εκ μέρους των πολιτών, τελικά η ευκαιρία δόθηκε από τους πολιτικούς στους «χορηγούς» και λοιπούς (βλ. διεθνή λαμόγια, τραπεζίτες), ως αντιστάθμισμα για την συνέχιση της στήριξής τους σε ένα (κοινώς ομολογημένο) σάπιο πολιτικό πολιτικό σύστημα.

Η κρίση -λοιπόν- έγινε όντως ευκαιρία!
Μία μοναδική ευκαιρία αρπαγής μίας ολόκληρης χώρας, ενός ολόκληρου λαού.
Μία ευκαιρία οι τράπεζες να αποκτήσουν τη δική τους χώρα – μπανανία.
Μία μοναδική στα παγκόσμια χρονικά ευκαιρία ώστε η δημοκρατία να αντικατασταθεί από την κλεπτοκρατία.
Όσοι πιστοί, προσέλθετε...
Ποτέ και πουθενά αλλού δεν θα βρείτε την μοναδική αυτή κρίση, μέσω της οποίας οι πρόθυμοι ευλύγιστοι ολίγιστοι και επονείδιστοι σκεπτόμενοι σας διαθέτουν τα πάντα αντί πινακίου φακής…

Όμως, ακόμη και τώρα, την ύστατη στιγμή, υπάρχει μία μοναδική ευκαιρία για τους πολίτες. Μία ευκαιρία για να αποτινάξουν την πολιτικο-οικονομική χούντα των υπαλλήλων των τραπεζών… Εμείς οι πολίτες έχουμε μία τελευταία ευκαιρία να ξεμπερδεύουμε με τον κόπρο, να καθαρίσουμε με τους εκβιαστές και δυνάστες μας, να ξαποστείλουμε οριστικά και αμετάκλητα τους βιαστές του Συντάγματος και των θεσμών, να διαγράψουμε τους ανίκανους που απεμπόλησαν τα πάντα προκειμένου να εισπράξουν την είσοδο και την παραμονή τους στην εξουσία… Έχουμε μία ευκαιρία και μόνο. Δεν θα μας δοθεί άλλη… κι αυτό επειδή οι χούντες εφευρίσκουν τρόπους για να παρατείνουν την παραμονή τους… Εάν δεν συναντούν αντίσταση, τότε μπορούν οι φασίστες να αυτό-αποκαλούνται από σοσιαλιστές μέχρι και… δημοκράτες!!! Κι έτσι πραγματώνουν την κρίση σε… ευκαιρία…!

Εμείς σε τι χώρα θέλουμε να ζήσουμε; Στην δική τους ή στην δική μας;
Όποιος απαντήσει στο συγκεκριμένο ερώτημα, ας συνεχίσει τη ζωή του ανάλογα…


Η συμφωνία των Βρυξελλών κινδυνεύει από τις κάλπες

Η ελληνική οικονομία είναι τόσο χάλια, και οι προοπτικές της τόσο άσχημες, που και το τελευταίο πακέτο βοήθειας που αποφασίσθηκε, ακόμη και αν εφαρμοστεί, θα αποδειχθεί απλά ένα ακόμη …μπάλωμα.

Είναι καιρός για να αγοράζει κανείς. Αν κρατηθεί η Ελλάδα, μαζί με την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, μπορεί οι αγορές να ηρεμήσουν και να μην επέλθει πανικός στην Ιταλία και την Ισπανία, και η κατάσταση να καλμάρει.

Τον Ιούλιο του 2013 θα ζωντανέψει ο νέος ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης με το $1.1 τρισ. που θα στηρίζεται από τα 17 μέλη της ευρωζώνης, θα αστυνομεύεται από τις Βρυξέλλες, και θα διαθέτει αρμοδιότητες τύπου ΔΝΤ. Αυτό τουλάχιστον είναι το σχέδιο.

Πολλά μπορούν όμως να πάνε στραβά, και ο μεγαλύτερος κίνδυνος μπορεί να ξεπηδήσει από τις κάλπες. Η καθιέρωση του ευρώ δεν ήταν παρά μια φάση στην σταδιακή παράκαμψη των ψηφοφόρων της ΕΕ. Η αντικατάσταση των εθνικών νομισμάτων από «ξένο» στην ουσία χρήμα, σήμαινε πως τα περισσότερα (αδύναμα) κράτη θα έχαναν την δημοσιονομική και οικονομική τους αυτονομία. Παλαιότερα, με την υποτίμηση, ένα κράτος μπορούσε να επαναφέρει την ισορροπία. Μπορεί το επίπεδο διαβίωσης του να έπεφτε συγκριτικά με τους διεθνείς ανταγωνιστές, αλλά τουλάχιστον μπορούσε να επιλέγει τη δική του πορεία.

Αυτή η επιλογή δεν υπάρχει πλέον. Μόλις ένα κράτος δεν μπορεί να τυπώσει δικό του χρήμα, θα πρέπει να αρχίσει να λειτουργεί με τρόπους που βολεύουν τους διεθνείς πιστωτές του. Με άλλα λόγια, ένα τέτοιο κράτος θα πρέπει να βαδίζει ανάλογα με το κράτος που ορίζει τους ρυθμούς. Και στη περίπτωση της Ελλάδας, αν το κράτος που ορίζει τους ρυθμούς είναι η Γερμανία, τότε θα πρέπει να αλλάξει πολιτικά και πολιτισμικά, αν θέλει να επιβιώσει.

Οι αλλαγές αυτές μπορεί να ήταν επιθυμητές, αλλά δεν αρκεί η εξωτερική πειθαρχία για να τις πραγματοποιήσει. Μετά από 10 χρόνια ως μέλος της νομισματικής ένωσης, η Ελλάδα χρειάζεται να υποτιμήσει το νόμισμά της κατά τουλάχιστον 50%. Χωρίς τη δραχμή, η μόνη διαθέσιμη λύση είναι η αυστηρή λιτότητα, και εκεί είναι που η πολιτική μπορεί να ανατρέψει το τεχνοκρατικό πάρτι που επιβλήθηκε στους Έλληνες. Όπως άλλωστε ανακοίνωσε ο Jean-Claude Juncker, «η οικονομική αυτοκυριαρχία της Ελλάδας θα είναι στο εξής αυστηρά περιορισμένη».

Τι θα γίνει αν οι Έλληνες πουν όχι; Το κοινοβούλιο υπερψήφισε τα μέτρα, αλλά η αντιπολίτευση δεν συμφωνεί, και η οικονομία της χώρας πάει κατά διαόλου, με το δημόσιο χρέος δύσκολα να μπορεί να ξοφληθεί. Με την ανεργία της στα ύψη, και εν αναμονή περισσότερων ταραχών στους δρόμους, μέχρι πότε η Ελλάδα θα αντέξει, πριν αποφασίσει πως δεν έχει να χάσει τόσα όσα οι πιστωτές της; Η κρίση ήδη ανέτρεψε τη πορτογαλική και την ιρλανδική κυβέρνηση, και ταπείνωσε τους Ισπανούς σοσιαλιστές στις τελευταίες τοπικές εκλογές. Τι έχουν λοιπόν να χάσουν οι Έλληνες πολιτικοί αν δεν «μασήσουν» από τη μπλόφα του Γιούνκερ;

Αντιμέτωποι με ένα ζοφερό μέλλον, δεν θέλει και πολύ για τις υπόλοιπες χώρες PIIGS να αρχίσουν να αισθάνονται το ίδιο. Ήδη οι Ιρλανδοί άρχισαν να αναθεωρούν τη σοφία της κίνησής τους να εγγυηθούν για το διαλυμένο τραπεζικό τους σύστημα, μια κίνηση που έχει περισσότερη αξία για τους δανειστές τους παρά για τους ίδιους.

Το ίδιο δυσαρεστημένοι είναι και αυτοί που «ταΐζουν» τα PIIGS, κυρίως οι Γερμανοί. Οι ψηφοφόροι δεν ρωτούνται καν, και όταν ρωτούνται διαφωνούν. Αυτό δημιουργεί μείζον πρόβλημα στην Angela Merkel. Και χωρίς τη γερμανική υποστήριξη, η μεταδοτικότητα που όλοι φοβούνται θα γίνει πραγματικότητα. Και παρά τη δυσαρέσκειά της με τους PIIGS, η πραγματίστρια Merkel αντιλαμβάνεται τους κινδύνους, και κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει, παρά την πολιτική αντίσταση που έχει να αντιμετωπίσει. Ήδη όμως χάνει σε πολιτική επιρροή. Και τα χειρότερα έπονται. Με βάση τις δημοσκοπήσεις, το 60% των συμπατριωτών της διαφωνεί με τη τελευταία απόπειρα διάσωσης της Ελλάδας, και η αμφισβήτηση διεισδύει πλέον και στον κυβερνητικό συνασπισμό της.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό αναπτυγμένο Βορρά. Και αυτό είναι επικίνδυνο. Οι νέες αλλαγές που προβλέπονται για τον μηχανισμό στήριξης χρειάζεται να επικυρωθούν από τα κοινοβούλια των 17 χωρών μελών της ευρωζώνης. Ήδη οι Αυστριακοί είναι αναστατωμένοι, οι Ολλανδοί διαιρεμένοι, και οι «Πραγματικοί Φιλανδοί» κέρδισαν το 19% στις τελευταίες εθνικές εκλογές της χώρας τους.

Έτσι, με βάση τα δεδομένα, δύσκολα θα περάσει από τα 17 κοινοβούλια η νέα διάσωση της Ελλάδας. Η πολιτική πλευρά του ζητήματος είναι σκληρή, και προβλέπεται να σκληρύνει κι άλλο. Οι οικονομικές ανισορροπίες της ευρωζώνης δύσκολα θα εξομαλυνθούν, παρά τις συμφωνίες, τα πακέτα, και τις διασώσεις.

Η καλύτερη λύση θα ήταν μια μορφή ομοσπονδοποίησης, με περισσότερη δημοσιονομική και νομισματική ένωση. Κάτι τέτοιο όμως, είναι πολύ δύσκολο να «πλασαριστεί» στα ευρωπαϊκά εκλογικά σώματα, ειδικά στα κράτη που καλούνται να πληρώσουν το λογαριασμό. Και επίσης, με βάση τους περσινούς εκλογικούς καταποντισμούς, θα είναι πλέον δύσκολο για τους πολιτικούς να αγνοήσουν αυτά τα εκλογικά σώματα.

Άρα, ήρθε ή ώρα των ψηφοφόρων. Η γνώμη τους μετράει επιτέλους.

S.A. - The Weekly Standard


Κατάλαβε επιτέλους η κυβέρνηση για τι πράγμα κατηγορείται;
«Θα αφοσιωθώ με όλες μου τις δυνάμεις στην ανάκαμψη της Ελλάδας»: Η φράση ανήκει στη Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ και προφέρθηκε την επομένη των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής για την Ελλάδα.

Σχεδόν κανείς δεν της έδωσε την πρέπουσα σημασία. Αν σχολιάστηκε με κάποιον τρόπο, αυτός ήταν ειρωνικός.

Και όμως. Σ’ αυτή τη φράση συμπυκνώνονται τα αίτια της επί τουλάχιστον ένα χρόνο ταλαιπωρίας μας, που κατέληξε στον διεθνή οικονομικό έλεγχο της Ελλάδας του 21ου αιώνα. (Τόχει φαίνεται η κακή η μοίρα μας – και ο ελληνικός κοτζαμπασισμός - να το παθαίνουμε αυτό μια-δυο φορές σε κάθε αιώνα).

Είναι και η φράση που αποκαλύπτει τους λόγους για τους οποίους κατηγορείται η κυβέρνηση και ο κ. Παπανδρέου προσωπικώς.

Ο πρωθυπουργός δεν χάνει ευκαιρία να παραπονείται ότι παραγνωρίζεται το έργο του, ότι αγωνίζεται για τη χώρα, ότι δίνει μάχες, ότι διαπραγματεύεται σκληρά και παρ’ όλα αυτά δέχεται επιθέσεις και σταυρώνεται καθημερινά.

Επιτέλους, τι δεν καταλαβαίνουν; Ότι η Γερμανία δεν ήταν διατεθειμένη να αναλαμβάνει βάρη και συγχρόνως να παρακολουθεί την στροφή της Αθήνας προς μια αμερικανοπροσηλωμένη πολιτική;

Ανήκω σ’ εκείνους που πιστεύουν ότι η Ελλάδα όφειλε να έχει υποχρεώσει το Βερολίνο να τιμήσει τις υποχρεώσεις του και να επιστρέψει, με τους τόκους, το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο.

Ανήκω σ’ εκείνους που πιστεύουν ότι η Γερμανία δεν έχει πληρώσει για τα εγκλήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Αλλά εδώ υπήρξε μια εξαιρετικά προκλητική συμπεριφορά. Διότι η ελληνική πολιτική τάξη τα ξέχασε όλα αυτά, αμέσως μόλις άρχισαν να πέφτουν οι μίζες.

Επιπλέον, πρόκειται για μια συμπεριφορά που μαρτυρεί ότι μετά την άνοδό του στην εξουσία, ο κ. Παπανδρέου έκανε ό,τι μπορούσε για να οδηγηθεί η χώρα στο αμερικανικής επιρροής Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Για το προδοτικό χρέος που συσσωρεύτηκε – και τώρα μεταφέρεται στις επόμενες γενεές – φταίει το σύνολο του πολιτικού συστήματος.

Αλλά για όσα συνέβησαν μετά τον Οκτώβριο του 2009, όταν μας έδιναν δάνεια και δεν τα παίρναμε, όταν δεν έγινε τίποτε για τον περιορισμό των κρατικών δαπανών, όταν δεν αγγίχτηκε τρίχα της κεφαλής του πελατειακού, συντεχνιακού κράτους, ευθύνεται αποκλειστικά ο κ. Παπανδρέου.

Μπορεί την επομένη της αποκάλυψης από την «Ελευθεροτυπία» σχετικά με το δάνειο που ήταν πρόθυμη να δώσει η Μόσχα να συνομίλησε με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά ποτέ δεν απάντησε αν πράγματι σε εκείνη τη συνάντησή τους, λίγο πριν καταλήξουμε στο ΔΝΤ, του έκανε ή όχι νύξη για το δάνειο.

Ποτέ δεν μάθαμε γιατί δεν πήραμε τα δάνεια από τους Σουηδούς, τους Κινέζους και όποιον άλλο, να έχουμε να πορευόμαστε και συγχρόνως να κάνουμε και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, να εκμεταλλευτούμε τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της χώρας, να αλλάξουμε χωρίς να μας το επιβάλουν οι ξένοι.

Ποτέ δεν μάθαμε γιατί πάγωσαν όλα τα ενεργειακά σχέδια, ποιος κινούσε τα νήματα, ποιος έδινε τις εντολές.

Έπρεπε να φθάσουμε στην καταστροφή, να χρεοκοπήσουμε, να τεθούμε υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο για να γίνει αντιληπτό ότι η Γερμανία δεν θα επέτρεπε δερβέναγες στις ενεργειακές της ανάγκες.

Έχοντας λάβει την απόφαση να κλείσει όλα της τα πυρηνικά εργοστάσια ως το 2020, έχοντας δει να καταστρέφεται η ενεργειακή επένδυσή της στη Σαχάρα εξαιτίας της απόφασης να κηρυχθεί ξαφνικά πόλεμος – τον θυμάστε; Συνεχίζεται! – κατά της Λιβύης, κάτι έπρεπε να κάνει, δε νομίζετε;

Τυχαία η κ. Μέρκελ πραγματοποίησε επίσκεψη – αστραπή στην Κύπρο, μόλις η Λευκωσία καθόρισε την ΑΟΖ; Τυχαία επισκέφθηκε την Πράσινη Γραμμή, δείχνοντας αποτροπιασμό για το τελευταίο τείχος στον κόσμο; Μόνο και μόνο λόγω της προέλευσής της από την πρώην Ανατολική Γερμανία;

Τι δεν καταλαβαίνετε, λοιπόν; Ή καλύτερα, τι πιστεύετε ότι δεν καταλαβαίνουμε;

Η κατηγορία είναι σαφής: Η κυβέρνηση σκόπιμα απέφυγε να βρει αμιγώς ευρωπαϊκή λύση –με τα αναγκαία ανταλλάγματα, αλλά και με επενδύσεις που θα είχαν έλθει έκτοτε στη χώρα– και μας οδήγησε σιδηροδέσμιους στα χέρια των τοκογλύφων.

Η «λύση» που δόθηκε δεν ήταν λύση. Όταν, τον Απρίλιο του 2010, πήραμε το περίφημο δάνειο των 110 δις ευρώ (που δεν το έχουμε πάρει ακόμη και ήδη παίρνουμε καινούργιο επιβαρύνοντας τις επερχόμενες γενεές), το ίδιο το ΔΝΤ είχε υπολογίσει πως οι δανειακές ανάγκες της χώρας μας για την περίοδο 2010 – 2015 θα ήσαν 387 δις ευρώ.

Επομένως, ξαναρωτώ: Πού θα βρίσκαμε τα άλλα 277, αφαιρουμένων των 110; Το αδιέξοδο υπήρχε πριν ακόμη συμφωνήσουμε στο Μνημόνιο.

Και φάνηκε, έναν χρόνο μετά, τον Μάρτιο του 2011, όταν διαπιστώθηκε πως ο λογαριασμός δεν βγαίνει και έπρεπε να ψηφίσουμε το Μεσοπρόθεσμο.

Αλλά και πάλι, πολύ σύντομα, διαπιστώθηκε πως ούτε αυτός ο λογαριασμός έβγαινε και πηγαίναμε κατευθείαν για χρεοκοπία (που ουσιαστικά έχει συμβεί).

Και αυτή τη φορά, όμως, ο κ. Παπανδρέου έδειχνε διατεθειμένος να αποδεχθεί την χρεοκοπία, αρκεί να μην αλλάξει την πολιτική του.

Αυτό μας έλεγαν μέχρι δυο μέρες πριν από τη Σύνοδο της 21ης Ιουλίου. Ότι θα πάμε σε επιλεκτική χρεοκοπία, που δεν είναι κακό πράγμα και δεν πρέπει να μας τρομάζει και ο κλειδούχος θα αλλάξει τις ράγες των τρένων και θα υπάρξει μια στάση πληρωμών για δύο εβδομάδες και άλλα τέτοια.

Μόνο όταν βάλαμε τις φωνές και κατάλαβαν πως τα πράγματα θα έπαιρναν πολύ άσχημη τροπή αν η χώρα έκανε στάση πληρωμών, πήγαν στην Ευρώπη και δέχθηκαν πως δεν είναι δυνατόν αλλού να τρως και να πίνεις και αλλού…

Τι δεν καταλαβαίνετε, λοιπόν;
Τι κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε;
Τι νομίζετε ότι δεν καταλαβαίνουμε;

Ότι έπρεπε από την αρχή να ανοίξετε τη χώρα για ευρωπαϊκές επενδύσεις και να μην παίζετε παιχνίδια που η Ευρώπη δεν θα ανεχόταν, καθώς μαθηματικά θα οδηγούσαν στη διάλυσή της;

Επιτέλους, οφείλετε να ανοίξετε τα αυτιά σας και να ακούσετε αυτό που στην Ελλάδα αποτελεί κοινό μυστικό.

Τότε θα καταλάβετε για τι πράγμα κατηγορείστε…

Τότε θα καταλάβετε ότι είχαμε από την αρχή καταλάβει…

Λοιπόν τι λέγαμε; Α! Ότι σωθήκαμε! Ομως γιατί δεν αισθανόμαστε –ολοένα και περισσότεροι από εμάς- το ευτυχές αυτό συναίσθημα της ανακούφισης; Είμαστε μήπως περιορισμένων πνευματικών δυνατοτήτων και δεν κατανοούμε την μέγιστη προσπάθεια και επιτυχία του ηγέτη μας; Φωτιά να πέσει να μας κάψει τους αχάριστους...

Ο ηγέτης, ωστόσο, δεν κάμπτεται από τις αδυναμίες και την ανωριμότητα του πόπολου. Προχωρά ακάθεκτος και το οδηγεί (το... πόπολο) μέχρι την τελική σωτηρία η οποία, με τη χριστιανική έννοια του όρου προσφέρεται ως ανταμοιβή, στην άλλη (μετά θάνατο) ζωή! Ο δρόμος για τη σωτηρία που άνοιξε ο ηγέτης (και σημαιοστολίζουν τα παπαγαλάκια των media) περνά μέσα από τη δοκιμασία, την εξομολόγηση, τα βάσανα τη νηστεία την προσευχή. Ας ρίξουμε μια ματιά πως έχει χαραχτεί αυτός ο δρόμος για τη σωτηρία μας:

Νέα μέτρα (δοκιμασία)

  1. Η αύξηση της παρακράτησης φόρου, αναδρομικά από την 1η Ιουλίου, που θα εφαρμοστεί από τη μισθοδοσία του Αυγούστου.

  2. Από τον Αύγουστο επιβάλλεται εισφορά (υπέρ ανεργίας και υπέρ του ΤΠΔΥ) συνολικού ύψους 3% στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων.

  3. Εκκαθαριστικά σημειώματα για την πληρωμή της έκτακτης εισφοράς «αλληλεγγύης» ύψους από 1% έως 4%, σε εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ.

  4. Τέλος επιτηδεύματος, σε όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις, ύψους 300 ευρώ, φέτος και 400-500 ευρώ, το 2012.

  5. Επιβάλλεται έκτακτη εισφορά σε Ι.Χ. άνω των 1.929 κυβικών, σε σκάφη αναψυχής και σε πισίνες.

  6. Κόβονται 6% οι συντάξεις ΝΑΤ Από την 1η Αυγούστου επιβάλλεται εισφορά τύπου ΛΑΦΚΑ σε συνταξιούχους κάτω των 60 με συντάξεις πάνω από 1.700 ευρώ.

  7. Μειώνεται 10% - 15% το εφάπαξ σε ασφαλισμένους Δημοσίου που αποχώρησαν μετά την 1η-1-2010.

  8. Από το Σεπτέμβριο αυξάνεται από 13% σε 23% ο ΦΠΑ σε ανθρακούχα νερά, αναψυκτικά, ταβέρνες, εστιατόρια, καφετέριες.

  9. Αυξάνονται τα τέλη κυκλοφορίας κατά 10%.

  10. Αυξάνεται ο φόρος κατά 6 λεπτά το λίτρο στο πετρέλαιο θέρμανσης.

Τα παραπάνω μέτρα, μαζί με αυτά που έχουν προηγηθεί με το μνημόνιο 1 και αυτά που με βεβαιότητα θα έρθουν με το μνημόνιο2 δε χωρά αμφιβολία πως εξασφαλίζουν τη σωτηρία (με τη χριστιανική έννοια του όρου) για τεράστια τμήματα του πληθυσμού, καθώς θα ανακαλύψουν τις ευεργετικές συνέπειες της νηστείας...

...και προσευχή.

Διαβάζοντας κανείς το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων (ξεπούλημα) και τους ρυθμούς που αυτό θα ακολουθήσει, δύσκολα αποφεύγει το επιφώνημα «αμάν»- Παναγιά μου. Και τότε, αρχίζει ο διάλογος με τα Θεία (προσευχή) , ο οποίος για τους λιγότερο ευσεβείς μπορεί να καταλήξει και σε «γ@μ@σταυρίδια», καθώς αντιλαμβάνονται ότι πωλείται το σύνολο της δημόσιας περιουσίας μόνο και μόνο για να πληρωθούν τόκοι και πανοτόκια. Εχουμε και λέμε μέχρι και το Σεπτέμβριο:

  1. θα έχουν προχωρήσει οι αποκρατικοποιήσεις της ΕΥΑΘ

  2. του αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλος»,

  3. του ΟΠΑΠ (επέκταση σύμβασης και νέες άδειες παιγνιδιών),

  4. του ΟΛΘ

  5. και των Κρατικών Λαχείων.

  6. Θα επιλεγούν σύμβουλοι αποκρατικοποιήσεων, για τα Περιφερειακά αεροδρόμια (28) ανάμεσα στα οποία τα αεροδρόμια Θεσσαλονίκης, Ρόδου, Κέρκυρας, Χανίων, Κω, Ζακύνθου, Σαντορίνης, Μυτιλήνης και Χίου, πλην του Ηρακλείου Κρήτης.

  7. Μεταλλευτικά δικαιώματα Προβλέπεται η παραχώρηση εκμετάλλευσης κοιτασμάτων χρυσού και άλλων μετάλλων στη Χαλκιδική, στην Πέραμο και στις Σάππες Θράκης.

  8. ΛΑΡΚΟ Α.Ε.: Στόχος είναι η πλήρης ιδιωτικοποίηση.

  9. Μικροί λιμένες και μαρίνες: θα παραχωρηθεί η διαχείρισή τους σε ιδιώτες.

  10. ΤΡΑΙΝΟΣΕ:

  11. Ελληνικά Ταχυδρομεία: Το Δημόσιο σχεδιάζει την εντός του πρώτου τριμήνου του 2012 μερική ιδιωτικοποίηση της εταιρείας, με την πώληση τουλάχιστον του 40% των μετοχών σε στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα αναλάβει και τη διοίκησή της.

  12. Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας Α.Ε. και άδειες καζίνων: Το Δημόσιο θα πωλήσει το 49,0% που κατέχει στο καζίνο, το οποίο θα ιδιωτικοποιηθεί πλήρως και θα ανανεώσει τις άδειες των καζίνων.

Λοιπόν τι λέγαμε; Α! Σωθήκαμε.. Κύριε (Γιώργο) ελέησον




Σύμφωνα με την τρόικα, την κα Μέρκελ και τους Έλληνες νεοφιλελεύθερους (όπως και να αυτοαποκαλούνται) η πλήρης απελευθέρωση των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων αποτελεί εκσυγχρονισμό που θα ωφελήσει σημαντικά την ελληνική οικονομία και θα οδηγήσει σε νέες επενδύσεις.

Δηλαδή αν αυξηθεί ο αριθμός των ταξί, θα υπάρξει ανάλογη αύξηση του επιβατικού κοινού και νέες θέσεις εργασίας. Ποιος το πιστεύει αυτό, όταν καθημερινά βλέπουμε εκατοντάδες ταξί να περιφέρονται άδεια στην Αθήνα;

Αν αυξηθεί ο αριθμός των φαρμακείων θα έχουμε αντίστοιχη αύξηση των πωλήσεων φαρμάκων κι έτσι θα τονωθεί η φαρμακοβιομηχανία. Δηλαδή θα παίρνουμε όλοι φάρμακα είτε πάσχουμε από κάποια αρρώστια είτε όχι; Αν συμβεί αυτό, οι μόνες βέβαιες συνέπειες είναι ότι θα αυξηθεί η φαρμακευτική δαπάνη των ασφαλιστικών ταμείων και θα μειωθεί το προσδόκιμο επιβίωσης του πληθυσμού (από την πολυφαρμακία). Αλλά δεν πρόκειται να συμβεί. Τα ίδια ακριβώς φάρμακα θα πωλούνται και μάλιστα στις ίδιες τιμές, αφού η λεγόμενη απελευθέρωση δεν αφορά και στις τιμές.

Αν όμως είναι έτσι τα πράγματα, τότε προς τι η απελευθέρωση;

Ο λόγος είναι απλός: Η «απελευθέρωση» διευκολύνει διάφορους κεφαλαιούχους, Έλληνες ή ξένους, αεριτζήδες, επιχειρηματίες του εύκολου κέρδους να μπουν ανέξοδα σε νέες αγορές τις οποίες από «κλειστές» με χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους θα μετατρέψουν σε ολιγοπωλιακές χρησιμοποιώντας φθηνό εργατικό πhttp://www.blogger.com/img/blank.gifροσωπικό π.χ. μεταναστών.

Με τον τρόπο αυτό οι πρώην αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες θα αυξήσουν τα ποσοστά ανεργίας ή θα φτωχοποιηθούν εργαζόμενοι ως υπάλληλοι των καρτέλ «επενδυτών». Είναι η εξέλιξη της μεθοδολογίας με την οποία στο πρόσφατο παρελθόν εξαφανίστηκαν τα συνοικιακά παντοπωλεία και αντικαταστάθηκαν με αλυσίδες σουπερμάρκετ, που πουλάνε τρόφιμα αυτής της ποιότητας που όλοι γνωρίζουμε.

Δυστυχώς η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων αποτελεί ένα τμήμα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, που συμβαδίζει με τη διαρκή υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, τα διατροφικά σκάνδαλα, την ιατρική περίθαλψη των ασφαλιστικών εταιρειών, τη μετατροπή των πανεπιστημίων σε τεχνικές σχολές και τη χαμηλής ποιότητας διασκέδαση.

Ένα εκατομμύριο ουγγιές χρυσού θα αναζητήσουν Καναδοί στην Περιοχή Πέραμα στη Θράκη. Η αξία τους υπολογίζεται στο 1,1 δισ. ευρώ.

Παράλληλα, περιβαλλοντική άδεια η οποία σχετίζεται με την επαναλειτουργία των χρυσωρυχείων στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής υπέγραψε ο νυν υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Υπολογίζεται πως το κοίτασμα χρυσού που υπάρχει στην περιοχή ξεπερνά τα 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να ολοκληρωθεί η διαδικασία για την υλοποίηση της επένδυσης εκμετάλλευσης του κοιτάσματος χρυσού στο Πέραμα Θράκης.

Στα 150 εκατομμύρια ευρώ ανέρχεται η αρχική επένδυση για τη αξιοποίηση του κοιτάσματος χρυσού ενώ αναμένεται επένδυση 190 εκ. ευρώ σε μια δεκαετία.

Από το 2008, ο έλεγχος των κοιτασμάτων στο Πέραμα Θράκης πέρασε από τα Χρυσωρυχεία Θράκης στην Eldorado Gold. Η καναδική εταιρία έχει μεταλλεία χρυσού στην Κίνα, στην Τουρκία και ένα μεταλλείο σιδηρομεταλλεύματος στη Βραζιλία.

Πηγή

Ένα μεγάλο κύμα Ελλήνων θα φύγει τις επόμενες ημέρες για διακοπές, τις τελευταίες ίσως πριν τη μεγάλη ανατροπή της κοινωνίας λόγω νέων δανείων, νέων μέτρων, Μεσοπρόθεσμου και αποσάρθρωσης του κοινωνικού ιστού. Όλοι θα πουν ραντεβού το Σεπτέμβρη, αλλά αυτά που έρχονται θα έκαναν τον κόσμο να πάθει έμφραγμα αν καταλάβαινε τι τον περιμένει. Σκεφτείτε μόνο ορισμένα από τα νέα δεδομένα που μας περιμένουν.

  • Θα έρθει ο Σεπτέμβρης και τα πανεπιστήμια πιθανόν να μην είναι ανοικτά. Δεν ξέρω αν θα τα κλείσουν οι πανεπιστημιακοί, οι φοιτητές ή το ίδιο το νομοσχέδιο της κ. Διαμαντοπούλου που είναι μνημείο αντισυνταγματικών διατάξεων. Πιθανόν λοιπόν να μπει λουκέτο στα ΑΕΙ και η αναταραχή να σαρώσει την εκπαίδευση.
  • Πιθανόν να μην ανοίξουν και τα σχολεία ή να ανοίξουν με τεράστιες ελλείψεις σε δασκάλους, βιβλία, σχολικές μονάδες.
  • Στα νοσοκομεία επικρατεί το απόλυτο χάος. Η συγχώνευση ή συνένωση μονάδων, παρότι είναι αναγκαία, γίνεται εκ του προχείρου, χωρίς σχεδιασμό παρά μόνο με στομφώδεις εξαγγελίες του κ. Λοβέρδου.
  • Στην οικονομία το χάλι δεν έχει προηγούμενο, ειδικά στην πραγματική. Τα μπιλιετάκια της εφορίας θα έρχονται απανωτά το ένα μετά το άλλο και ο κόσμος θα πρέπει να βρει να πληρώσει έκτακτες εισφορές, κεφαλικούς φόρους, τέλη, τεκμήρια και ποιος ξέρει το άλλο θα σκαρφιστεί το μυαλό του Βενιζέλου.
  • Στον εργασιακό χώρο η ανεργία θα χτυπά κόκκινο αλλά και όσοι θα έχουν δουλειά θα πληρώνονται με μισθούς πείνας.
  • Έρχεται και η λίστα με τα βαρέα και ανθυγιεινά από την οποία έως 120.000 άνθρωποι θα δουν να αλλάζει η ζωή τους, οι μισθοί, οι συντάξεις τους, πότε θα τερματίζουν τον εργασιακό τους βίο.
  • Πιθανότατα από Σεπτέμβρη να έχουν γεμίσει οι φυλακές από οφειλέτες των 5.000 ευρώ αφού θα ισχύει το αυτόφωρο.
  • Επίσης, από Σεπτέμβρη θα δούμε τι πουλιέται και τι όχι. Θα χαθούν για ένα κομμάτι ψωμί εταιρείες του δημοσίου και ακίνητα φιλέτα στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης.
  • Θα μας ξανάρθει και η τρόικα για να κάνει ελέγχους και να επιβάλει νέα μέτρα.
  • Θα ξεκινήσει η υλοποίηση του Μεσοπρόθεσμου που θα διαλύσει τα πάντα.
  • Τον Σεπτέμβρη θα υπογραφεί και η νέα δανειακή σύμβαση για τα 109 δις ευρώ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις εγγυήσεις και τις υποθήκες που έδωσε η κυβέρνηση.
  • Τον Σεπτέμβρη κανονικά ξεκινά και το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου που μας κάνει συνήθως να ξεχνιόμαστε από τα βάσανα. Αλλά μπορεί και να μην ξεκινήσει αν γίνουμε… Τούρκοι και αποφασίσουμε να ξεκαθαρίσουμε πρώτα τη βρομιά της κάθε παράγκας.

Κι αν με όλα αυτά και πολλά περισσότερα υπάρχουν ακόμη κάποιοι που αισιοδοξούν ότι ο φετινός Σεπτέμβρης θα είναι η αρχή για κάτι καλό, καλό είναι να κοιταχθούν σε κανένα ψυχίατρο, εκτός κι αν είναι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ.

Αριστερός Ψάλτης

Ο κορυφαίος καθηγητής οικονομολογίας Πωλ Κρούγκμαν* θεωρεί βέβαιη την χρεωκοπία για την Ελλάδα, λόγω του τεράστιου χρέους της, και δηλώνει ότι δεν θα αποτελούσε έκπληξη, μετά από όλα όσα θα επακολουθήσουν, εάν η χώρα αποχωρήσει από την ευρωζώνη.

Μιλώντας σε αίθουσα εκδηλώσεων του Judge Business School του πανεπιστημίου του Cambridge, όπου και εκφώνησε μια από τις κεντρικές ομιλίες στα πλαίσια εκδήλωσης με αφορμή την 75η επέτειο της διατύπωσης της γενικής θεωρίας του Κέινς, ο καθηγητής Κρούγκμαν δήλωσε ότι λυπάται τον Έλληνα πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, και τους συνεργάτες του.

"Ένα είδος χρεωκοπίας θα υπάρξει οπωσδήποτε. Είναι πολύ πιθανή μια καταιγιστική τραπεζική κρίση και αυτή θα είναι η στιγμή που η Ελλάδα ή θα αποφασίσει ή θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει το ευρώ. Το γεγονός αυτό, αν συμβεί, θα προκαλέσει τεράστιες επιπλοκές. Δεν αποκλείεται να υπάρξει μια ανάκαμψη για την Ελλάδα αργότερα, όταν θα έχουν ξεπεραστεί οι μεγάλες δυσκολίες, αλλά αυτό δεν θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Επίσης θα υπάρξουν αλυσιδωτές επιπτώσεις σε άλλες χώρες".

Ο Κρούγκμαν δήλωσε επίσης πως είναι της άποψης ότι η ευρωζώνη θα επιβιώσει. Όσο για την αντίσταση που είχε προβάλει η Βρετανία στην είσοδό της στην ευρωζώνη, συμφώνησε ότι η χώρα μπορεί σήμερα να νοιώθει δικαιωμένη για το γεγονός ότι δεν είχε ενταχθεί.

"Νομίζω ότι πρέπει να στήσετε άγαλμα στον Γκόρντον Μπράουν, που φρόντισε να μείνει η Βρετανία εκτός ευρωζώνης. Η Βρετανία αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα, αλλά αν είχε ενταχθεί στην ευρωζώνη, σήμερα θα ήταν στην ουσία σαν την Ισπανία. Η ύφεση θα ήταν στην περίπτωσή της ακόμη χειρότερη, ο δείκτης ανεργίας θα ήταν υψηλότερος και οι προοπτικές για ανάκαμψη λιγότερες".

*Ο Πωλ Κρούγκμαν, διεθνώς αναγνωρισμένος οικονομολόγος, συγγραφέας και αρθρογράφος, τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Οικονομολογίας το 2008. Είναι καθηγητής Οικονομικών και Διεθνών Υποθέσεων στο Πανεπιστήμιο του Princeton των ΗΠΑ.

Πηγή

Στην φεουδαρχική βόρεια Ευρώπη, ήδη ένα αιώνα πριν την αρχή της προηγούμενης χιλιετίας, το μοναρχικό πολίτευμα βασιζόταν στην αρχή του “Βασσαλισμού” τοπικών αρχηγών, όπου με αντάλλαγμα μια έκταση γης (φέουδο), προνόμια εξουσίας έναντι των κατοίκων της έκτασης αυτής (δουλοπάροικων), και ενίοτε κάποιο τίτλο, ο βασσάλος ορκιζόταν υποταγή στον μονάρχη που του έδιδε αυτά τα προνόμια, υποχρέωση στρατιωτικής συνδρομής στις εκστρατείες του, και από κάποια χρονική στιγμή μετά το 1200 μ.Χ. και απόδοσης φόρων από την εκμετάλλευση των δουλοπάροικων και της γης.

Αντίστοιχες μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν από τους Ιάπωνες αυτοκράτορες με τον θεσμό του Shogun, καθώς και από τους Μογγόλους του Τζένγκις Χαν, προσθέτοντας βαθμίδες εξουσίας ανάμεσα σε εκείνους και τους υπηκόους τους, προκειμένου να συγκεντρώνουν πλούτο από τις κοινωνίες στα χέρια των ολίγων.

Συνήθης τρόπος για τη συγκέντρωση πλούτου από τους πολλούς στους ολίγους ήταν η θεσμοθέτηση δασμών στα προϊόντα που εισάγονταν στο φέουδο, αμοιβών προς τον τοπικό εκπρόσωπο του μονάρχη για τα θηράματα που κάποιος μπορεί να σκότωνε για να σιτιστεί, καθώς και η πληρωμή διοδίων από τους περαστικούς που χρησιμοποιούσαν τους δρόμους που διέσχιζαν την έκταση, πέραν από την απόσπαση με απειλή βίας μέρους της παραγωγής των δουλοπάροικων. Άλλος συνήθης τρόπος συγκέντρωσης πλούτου από τους τοπικούς άρχοντες ήταν η πώληση “αδειών” για διάφορες δραστηριότητες, όπως αυτή του χτίστη (mason) και του σιδερά-οπλοποιού. Περιορίζοντας τον αριθμό των “αδειοδοτημένων” ατόμων κάθε συντεχνίας, ο τοπικός άρχοντας τους εξασφάλιζε υψηλότερο εισόδημα από όσο εκείνοι θα είχαν σε περίπτωση που το επάγγελμα ήταν ελεύθερης πρόσβασης, και έτσι δικαιολογούσε το κόστος της αγοράς της “άδειας” ή το ετήσιο ενοίκιο της.

Φυσικά το αυξημένο κόστος επιβάρυνε την κοινωνία, καθώς ο αδειούχος “οπλοποιός” είχε την ευχέρεια να χρεώνει αυξημένες τιμές για τα προϊόντα του, καθώς η ζήτηση ήταν υψηλότερη από την ελεγχόμενη προσφορά προϊόντων σαν τα δικά του.

Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα ο θεσμός του “Βασσαλισμού” ζει και βασιλεύει, ακόμη και αν εικονικά το πολίτευμα είναι Δημοκρατία. Η σύγχρονη ελληνική μέθοδος συγκέντρωσης πλούτου από την κοινωνία στα χέρια των ολίγων είναι αντίστοιχη και λίγο-πολύ όμοια με τις μεσαιωνικές πρακτικές του φεουδαρχισμού. Απλά τα ονόματα αλλάζουν (λίγο). Οι κλειστές συντεχνίες που μαστίζουν την κοινωνία μας είναι γνωστές σε όλους, απλά ο τρόπος που αποσπούν πόρους από την κοινωνία είναι (λίγο) διαφορετικός.

Για παράδειγμα αν κάποιος θέλει να μεταφέρει τα προϊόντα του με δικό του όχημα μπορεί να το κάνει, όμως δεν έχει δικαίωμα να μεταφέρει προϊόντα ενός άλλου παραγωγού μαζί με τα δικά του, αν του περισσεύει χώρος στο όχημά του. Για να το κάνει αυτό χρειάζεται να έχει “άδεια μεταφορέα Δημοσίας Χρήσεως”. Αν τώρα κρατήσει η εξουσία περιορισμένο τον αριθμό των αδειών μεταφοράς, τότε αυτό αυτόματα δίνει αξία στην άδεια, διότι όποιος έχει μια τέτοια “άδεια” έχει εξασφαλισμένη πελατεία και υψηλές τιμές. Το κόστος αυτού του περιορισμού φυσικά το πληρώνει η κοινωνία με υψηλότερα κόμιστρα από ό,τι θα μπορούσε να προσφέρει η ελεύθερη είσοδος στα επαγγέλματα που είναι αυστηρά ελεγχόμενα από το κράτος.

Άλλο παράδειγμα είναι το επάγγελμα του συμβολαιογράφου. Για να κάνει κάποιος οποιαδήποτε νομικά ισχυρή συμφωνία ή μεταβίβαση παγίου, χρειάζεται να ισχυροποιήσει την συμφωνία αυτήν με την συνυπογραφή ενός συμβολαιογράφου. Φυσικά και αυτή η ιδιότητα είναι αυστηρά ελεγχόμενη από το κράτος, και δεν αρκούν οι σχετικά δύσκολες (αλλά και άχρηστες) εξετάσεις από κάποιον που έχει σπουδάσει νομικά. Πρέπει επίσης και να αγοράσει ή να κληρονομήσει μια άδεια, ο αριθμός των οποίων είναι περιορισμένος, και άρα για τις συμβολαιογραφικές πράξεις απαιτείται να πληρώσει η κοινωνία ένα σημαντικό τίμημα που μπορεί να φτάσει και πολλαπλάσιο της λογικής αμοιβής δικηγόρου για την σύνταξη ενός συμβολαίου. Για παράδειγμα, ένα συμβόλαιο που αφορά στη μεταβίβαση ενός ακινήτου π.χ. είκοσι εκατομμυρίων ευρώ μπορεί να είναι πανομοιότυπο με ένα για ακίνητο του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Όμως στην πρώτη περίπτωση ο συμβολαιογράφος θα εισπράξει αμοιβή το εικοσαπλάσιο της δεύτερης.

Αντίστοιχοι περιορισμοί που τεχνηέντως τοποθετεί το ελληνικό κράτος στη δραστηριότητα των επαγγελμάτων, και ο περιορισμός στην αδειοδότησή τους, προσθέτει κόστη στην κοινωνία που εισπράττουν οι ολίγοι και χάνουν οι πολλοί.

Κάθε αχρείαστη αδειοδότηση, ή έλεγχος, ή παράβολο ή άτυπος εσωτερικός “δασμός” για να περάσει ο Πολίτης από την αξιολόγηση και να λάβει την υπογραφή κάποιου σφραγιδοφόρου είναι ευκαιρία για να του αφαιμαχθούν πόροι, και να συγκεντρωθούν στα χέρια των ολίγων, οι οποίοι με τη σειρά τους θα αποδώσουν το “πρέπον μερίδιο” προς εκείνους που τους προσέφεραν αυτό το δικαίωμα.

Είτε η προσφορά είναι εν είδει ψήφων στις επόμενες εκλογές ως αντάλλαγμα για τη λήψη μιας κοινωνικά άδικης σύνταξης ή μισθού, είτε είναι σε χρήμα που εισρέει στα μαύρα ταμεία των πυλώνων της κομματοκρατικής φεουδαρχίας, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η ευημερία των ολίγων εις βάρος των πολλών.

Τεχνηέντως η πολιτική εξουσία μοίρασε προνόμια σε πολλούς εις βάρος της κοινωνίας τα τελευταία 37 συναπτά έτη, είτε αυτό είναι η μονοπωλιακή εισαγωγή του μπακαλιάρου, η θέση υπογραφής για την έκδοση πολεοδομικών αδειών, η συνταξιοδότηση από την προχωρημένη ηλικία των 45 ετών, η είσπραξη μισθών χωρίς παρουσία στην εργασία, είτε χιλιάδες τέτοιες παρόμοιες αλλά όχι ολότελα όμοιες περιπτώσεις απόδοσης προνομίων που εκφυλίζουν την λειτουργία της ελεύθερης οικονομίας.

Αντίστοιχα η φορολογική εξόντωση των υποζυγίων-δουλοπάροικων υπολοίπων Ελλήνων, ώστε να συνεχίζουν τα προνομιούχα στρώματα των βασσάλων της κομματοκρατικής παρασιτοκρατίας να ευημερούν, δεν συνάδει με τις αρχές της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, της Ισονομίας, της Ισοπολιτείας, και τελικά της ίδιας της Ελευθερίας όπως νοείται στον εικοστό πρώτο αιώνα.

Ελευθερία και Δημοκρατία σε μια σιδηροδέσμια οικονομία δεν νοούνται. Όσα χρήματα και να μας δανείσουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας και οι υπερατλαντικοί μας σύμμαχοι, για να μην πραγματοποιήσουμε στάση πληρωμών, αν δεν ξεριζωθούν τα δεσμά των προνομίων των ολίγων εις βάρος της κοινωνίας, η Ελλάδα νομοτελειακά θα πτωχεύσει.
  • Moody’s, M.Stanley και Nomura σβήνουν τα φώτα της γιορτής
Λίγο πριν την επιλεκτική χρεοκοπία και επισήμως φαίνεται πως βρίσκεται η Ελλάδα. Καθώς η σκόνη των κυβερνητικών πανηγυρισμών κατακάθεται η ομοβροντία αρνητικών εκθέσεων αλλά και της υποβάθμισης της Moody’s έρχεται να ξεθωριάσει σιγά σιγά την ευφορία για την πρόσφατη συμφωνία της ευρωζώνης για την χώρα μας.

Μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά την ιστορική συμφωνία της Ευρώπης για την Ελλάδα η Moody’s υποβάθμισε την χώρα μόλις μια βαθμίδα πάνω από την επιλεκτική χρεοκοπία ενώ η Morgan Stanley τονίζει ότι και μετά από αυτήν η τροχιά του χρέους παραμένει μη διατηρήσιμη στα επόμενα επτά χρόνια ενώ η Nomura τονίζει ότι το νέο πακέτο δεν ελαφραίνει σημαντικά το χρέος που βαραίνει την Ελλάδα!

Όλα αυτά πρακτικά σημαίνουν ότι το νέο πακέτο στήριξης της Ελλάδας ήταν μια πύρρειος νίκη και συνεπώς η χώρα μας δεν θα αποφύγει τελικά την οριστική χρεοκοπία κάποια στιγμή στο απώτερο μέλλον με άμεση συνέπεια να επανέλθει στις αγορές σε κάποια από τις… επόμενες γενιές της…

Το δεύτερο πακέτο διάσωσης αγοράζει χρόνο για την Ελλάδα, αλλά δεν βελτιώνει πραγματικά τη φερεγγυότητα της χώρας, καταλήγουν οι αναλυτές της Morgan Stanley.

Η τροχιά του χρέους παραμένει μη διατηρήσιμη στα επόμενα επτά χρόνια, υπολογίζουν, εκτιμώντας ότι για να αποφευχθεί ένα haircut στα ομόλογα σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, απαιτείται ένας συνδυασμός ομαλής εφαρμογής των προγραμμάτων λιτότητας και αποκρατικοποιήσεων με πολύ υψηλή ανάπτυξη, κάτι που σύμφωνα με τον οίκο συγκεντρώνει χαμηλές πιθανότητες.

Η πιθανότητα haircut αυξάνεται μετά το 2013, επισημαίνει η Morgan Stanley και υπολογίζει ότι σε αυτή την περίπτωση, οι ομολογιούχοι θα πάρουν πίσω το 50% των χρημάτων τους. Σε ένα τέτοιο σενάριο, το χρέος της Ελλάδας θα πέσει στο 90% του ΑΕΠ, επίπεδα που χαρακτηρίζονται ως οικονομικά και πολιτικά ανεκτά.

Σε επενδυτικό επίπεδο, ο οίκος συστήνει στους πελάτες του να τηρήσουν long θέσεις στα ελληνικά κρατικά ομόλογα λήξης Μαρτίου 2012 με κουπόνι 4,3% και στους τίτλους λήξης Μαΐου 2012 με κουπόνι 5,25%.

Κατά τρεις βαθμίδες υποβάθμισε την πιστοληπτική αξιολόγηση της Ελλάδας η Moody’s, σε Ca από Caa1, βυθίζοντάς την περαιτέρω σε junk status, καθώς εκτιμά ότι οι ιδιώτες επενδυτές θα υποστούν σημαντικές ζημιές.

Στην ανακοίνωσή της η Moody’s επισημαίνει ότι το πρόγραμμα που ανακοινώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, υποδηλώνει πως η πιθανότητα χρεοκοπίας της Ελλάδας, ουσιαστικά βρίσκεται στο 100%.

Όπως τονίζει ο οίκος αξιολόγησης, ο συνδυασμός του προγράμματος που ανακοινώθηκε από την ΕΕ και οι προτάσεις ανταλλαγής χρέους από τα μεγάλα χρηματοοικονομικά ιδρύματα, υποδηλώνει ότι οι ιδιώτες επενδυτές θα καταγράψουν μεγάλες οικονομικές απώλειες από την έκθεσή τους στο κρατικό ελληνικό χρέος.

Οι αναπτυσσόμενες προοπτικές της αξιολόγησης, αντανακλούν την τρέχουσα αβεβαιότητα για την ακριβή αξία των τίτλων που θα λάβουν οι πιστωτές στην ανταλλαγή. Όταν ολοκληρωθεί η ανταλλαγή χρέους, η Moody’s θα επανεξετάσει το πιστωτικό risk profile των υφιστάμενων ή νέων τίτλων που θα εκδοθούν από την ελληνική κυβέρνηση.

Το ανακοινωθέν πρόγραμμα της ΕΕ σε συνδυασμό με την ανακοίνωση του IIF, υποδηλώνουν ότι η πιθανότητα μιας αναγκαστικής ανταλλαγής (distressed exchange) και ως εκ τούτου μιας χρεοκοπίας της Ελλάδας, είναι ουσιαστικά 100%.

Το μέγεθος της ζημιάς των επενδυτές θα καθοριστεί από τη διαφορά μεταξύ της ονομαστικής αξίας του χρέους που ανταλλάσσεται και της αξίας της αγοράς του χρέους που έλαβε. Το IIF έχει δηλώσει πως οι απώλειες των επενδυτών θα κυμανθούν στο 20%.

Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη υποβάθμιση της Moody’s για την Ελλάδα, ήταν την 1η Ιουνίου, όταν είχε υποβαθμίσει τα ελληνικά ομόλογα κατά τρεις βαθμίδες, σε Caa1 από το B1. Πριν από αυτό, στις 9 Μαΐου η Moody’s είχε τοποθετήσει τις αξιολογήσεις του ελληνικού χρέους υπό αναθεώρηση για πιθανή υποβάθμιση.

Κοιτάζοντας περαιτέρω μπροστά, ο οίκος αξιολόγησης εκτιμά ότι το πρόγραμμα της ΕΕ και η προτεινόμενη ανταλλαγή χρέους, αυξάνουν τις πιθανότητες η Ελλάδα να κατορθώσει να σταθεροποιήσει και εν τέλει να μειώσει το χρέος της.

Το πακέτο στήριξης για την Ελλάδα ωφελεί ακόμη όλη την ευρωζώνη, συγκρατώντας το «άγριο» βραχυπρόθεσμο ρίσκο μετάδοσης που πιθανότατα θα ακολουθούσε από μια άτακτη στάση πληρωμών ή από μεγάλα haircuts του ελληνικού χρέους.

Ωστόσο, η Ελλάδα έχει ακόμη να αντιμετωπίσει μεσοπρόθεσμες προκλήσεις φερεγγυότητας. Το μέγεθος του χρέους της θα παραμείνει υψηλότερα του 100% του ΑΕΠ για πολλά χρόνια και έχει ακόμη να αντιμετωπίσει πολύ σημαντικά ρίσκα εφαρμογής των δημοσιονομικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων.

Moody΄s: Καμία χώρα δεν έχει τα προβλήματα της Ελλάδας
Οι δημοσιονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν κάποιες χώρες της ευρωζώνης δεν πλησιάζουν σε καμία περίπτωση τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, ανακοίνωσε η Moody’s Investors Service, προσθέτοντας ότι οι ενδείξεις για μεγαλύτερη αποφασιστικότητα από την ευρωζώνη σχετικά με την ευθυγράμμιση των δημοσιονομικών συνθηκών, ήταν θετικό σημάδι.

Άρθρο στο Weekly Credit Outlook report της, αναφέρει ότι η δέσμευση των ηγετών της ευρωζώνης να εμμείνει αποφασιστικά στους συμφωνηθέντες δημοσιονομικούς στόχους και να φέρει τα δημόσια ελλείμματα κάτω του 3% του ΑΕΠ μέχρι το 2013, ήταν μια «ισχυρή θετικά κίνηση» που θα βελτιώσει την ευελιξία των κυβερνήσεων εάν επιτευχθεί.

Ωστόσο επισήμανε ότι αρκετές χώρες παραβίαζαν κανονικά το όριο μεταξύ του 1999-2007 και ότι το στόχος δεν θα αντιμετωπίσει τη μεταβλητότητα που δημιουργεί ένα πολύ μεγάλο φορτίο χρέους.

Υπογραμμίζει ακόμη τις εκκλήσεις για την άμεση ολοκλήρωση μιας νομοθετικής ρύθμισης για την ενίσχυση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλώνοντας ότι μια τέτοια κίνηση θα βελτίωνε το πιστωτικό status των εκδοτριών-χωρών της περιοχής, αλλά αναγνωρίζει ότι υπάρχει ακόμη μακρύς δρόμος για έναν κεντρικό συντονισμό της δημοσιονομικής πολιτικής.

«Καμία άλλη χώρα της ευρωζώνης δεν έχει τόσο μεγάλα δημοσιονομικά προβλήματα όπως η Ελλάδα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι και τα άλλα προβλήματα δεν μπορούν κάποια ημέρα να εξελιχθούν ως εξίσου προβληματικά με της Ελλάδας», προειδοποιεί.

Ακόμη, ο οίκος επισημαίνει ότι η τελευταία αυτή διάσωση της χώρας, υποδηλώνει μια προσωρινή χρεοκοπία και δημιουργεί κακό προηγούμενο στην ευρωζώνη.

Η Sarah Carlson, αντιπρόεδρος-επικεφαλής αναλύτρια του Sovereign Risk Group της Moody’s, τονίζει ότι μετά από την ανταλλαγή του χρέους, «θα κάνουμε μια θεμελιώδη ανάλυση των τίτλων της Ελλάδας, και θα εξετάσουμε το ρίσκο ενός re-default. Σύμφωνα με την εμπειρία μας, εάν κοιτάξει κανείς πίσω στην ιστορία, τα κράτη που χρεοκοπούν, συχνά χρεοκοπούν ξανά».

Άλλες θετικές επιδράσεις περιλαμβάνουν μια βραχυπρόθεσμη ώθηση στο κλίμα της αγοράς, νέα εργαλεία για τη βοήθεια σταθεροποίησης των τιμών χρέους και ένα χαμηλότερο επιτόκιο στη χρηματοδότηση του EFSF.

Ωστόσο, για τις χώρες της ευρωζώνης που δεν έχουν αξιολόγηση Aaa, «τα αρνητικά θα ξεπεράσουν τα θετικά και θα έχουν επίπτωση στις αξιολογήσεις στο μέλλον», αναφέρει η Moody’s.

Επισημαίνει ακόμη ότι το ελληνικό πακέτο αποτελεί καλά νέα τουλάχιστον κατά μία έννοια για τις Ιρλανδία και Πορτογαλία, οι οποίες θα πληρώνουν πλέον χαμηλότερα επιτόκια.

Ο οίκος προειδοποίησε ότι αυτές οι θετικές επιδράσεις εξισορροπούνται από τις μελλοντικές συμφωνίες χρέους για τις ασθενέστερες χώρες της ευρωζώνης.

Nomura
Ζημιά της τάξης του 30% υφίστανται οι κάτοχοι των ελληνικών κρατικών ομολόγων ως αποτέλεσμα της πρότασης του IIF για τη συμμετοχή των ιδιωτών επενδυτών στο νέο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας, υπολογίζει η Nomura.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις του IIF, η ζημιά είναι της τάξης του 21%, όμως, η Nomura υπολογίζει ότι αυτή είναι υψηλότερη, στο 30%.

Θεωρητικά, λοιπόν, όλα τα ελληνικά ομόλογα λήξης έως το 2020 θα έπρεπε να διαπραγματεύονται κοντά στα 70 σεντς ανά ευρώ, όμως, στην πράξη εξακολουθούν να κυμαίνονται σε χαμηλότερα επίπεδα.

Όπως εξηγεί η Nomura, αυτή η επιφυλακτικότητα των επενδυτών είναι δικαιολογημένη, αφού το ρίσκο εφαρμογής του προτεινόμενου προγράμματος είναι μεγάλο. Επιπλέον, ακόμα και εάν το πρόγραμμα υλοποιηθεί όπως προβλέπεται, δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι η ελληνική οικονομία θα εισέλθει σε διατηρήσιμη τροχιά.

Στην πραγματικότητα, το νέο πακέτο δεν ελαφραίνει σημαντικά το χρέος που βαραίνει την Ελλάδα, επισημαίνει η Nomura.

Η τουρκική κυβέρνηση έλαβε την απόφαση της κατασκευής ενός υπερσύγχρονου πλοίου υποθαλάσσιων ερευνών. Η αγορά του πλοίου ήδη έχει εγκριθεί από τη γ.γ. Εξοπλισμών αλλά και από το γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού.

Το κόστος του πλοίου, που θα έχει τη δυνατότητα να κάνει τρισδιάστατες έρευνες, θα κοστίσει 100 εκατομμύρια ευρώ.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ηurriyet», το νέο «Σισμίκ» θα κάνει έρευνες για πετρέλαιο στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά και για την κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού νερού προς τα Κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου.

Το πλοίο θα είναι έτοιμο σε 2 χρόνια, το μήκος του θα είναι 90 μέτρα και θα έχει πλάτος 20 μέτρα.

Στρατηγική σημασία
Η τουρκική εφημερίδα «Ηurriyet» γράφει πως στελέχη του υπουργείου Ενέργειας της Τουρκίας τονίζουν ότι η κατασκευή αυτού του ερευνητικού πλοίου έχει και στρατηγική σημασία. «Στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο υπάρχουν ζητήματα που δεν έχουν επιλυθεί, όπως τα χωρικά ύδατα, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Είναι αναγκαίο να γίνουν οι απαραίτητες έρευνες για να μπορέσει να καθοριστεί το εύρος τους, και η προμήθεια αυτού του πλοίου θα βοηθήσει να πραγματοποιηθούν οι έρευνες για τον καθορισμό του εύρους τους», δηλώνουν οι Τούρκοι.

Τούρκος αξιωματούχος σε δηλώσεις του στην εφημερίδα «Ζaman» τονίζει πως «σε σεισμογενείς περιοχές χρησιμοποιούμε και ξένα πλοία. Ομως έχουμε διαπιστώσει πως τα πλοία με ξένη σημαία αποφεύγουν να κάνουν έρευνες σε περιοχές που υπάρχει αμφισβητούμενη κυριαρχία. Επίσης στις έρευνες με ξένα πλοία είναι δύσκολο να γίνουν έρευνες που χρειάζονται μυστικότητα».