Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Οκτ 2013

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Τα μηνύματα των τελευταίων μηνών ήταν έντονα ανησυχητικά για εκείνους που παρακολουθούν τις εξελίξεις σε παγκόσμιο αλλά και σε εθνικό επίπεδο.
Πρώτα είδαμε τον Πρόεδρο της Αμερικής Μπάρακ Ομπάμα να απειλεί με παύση πληρωμών κι απολύσεις κρατικών υπαλλήλων.
Κατόπιν την σκυτάλη αυτής της απειλής την πήρε η Κομισιόν με αποτέλεσμα να λάβει 2,7 δις ευρώ από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα για να μην αναγκαστεί να κάνει στάση πληρωμών.

Οι μεγάλοι Τραπεζικοί Οργανισμοί έχουν εκφράσει την ανησυχία τους, πως δεν θα μπορέσουν να εισπράξουν όλα όσα τους χρωστούν τα Κράτη και σπεύδουν να ξεφορτωθούν όπως – όπως ομόλογα που κρίνουν πως είναι επισφαλή.
Η ανεργία στις χώρες της Νότιας Ευρώπης καλπάζει και δεν φαίνεται να δημιουργείται τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον, κάποιο ανάχωμα.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά και πολλά άλλα στον διεθνή χώρο, στην Ελλάδα παρατηρούνται παράξενες συμπεριφορές που εκθέτουν, όχι μόνο την συγκυβέρνηση, αλλά όλα τα κόμματα του Κοινοβουλίου.
Θα αναφερθούμε σε ένα αρκετά σοβαρό γεγονός, που ακόμα δεν έχει δει το φως της δημοσιότητας (γιατί άραγε;).

Σε διπλωματικές συναντήσεις που συμμετέχει κι η χώρα μας, στην θέση που κάθεται η αντιπροσωπεία της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας των Σκοπίων, τοποθετούσαν οι διοργανωτές την πινακίδα F.Y.R.O.M. Αν σκόπιμα ή από λάθος, τοποθετούσανε πινακίδα που να έγραφε «Μακεδονία», η Ελληνική αντιπροσωπία υπέβαλε διαμαρτυρία και καθότανε στο τραπέζι των συζητήσεων μόνο όταν αλλάζανε την πινακίδα. Αυτή ήταν η εντολή της εκάστοτε κυβέρνησης προς τα μέλη των διπλωματικών αποστολών.

Τους τελευταίους μήνες, σε συναντήσεις διπλωματικών αποστολών που πραγματοποιούνται, στην θέση της αντιπροσωπείας των Σκοπίων η πινακίδα γράφει «Μακεδονία». Τα μέλη των Ελληνικών διπλωματικών αποστολών, έχουν εντολή να μην διαμαρτύρονται! Είναι έτσι κύριε αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης και υπουργέ των Εξωτερικών Ευάγγελε Βενιζέλο;

Μεγάλες οι αλλαγές που έχουν γίνει τον τελευταίο καιρό.
Η Ελλάδα θα δεχθεί και την ονομασία «Μακεδονία» για τα Σκόπια, και το καθεστώς των Τουρκοκυπρίων αλλά και την συνεκμετάλλευση κατά 50 – 50 των πετρελαίων του Αιγαίου με την Τουρκία. Όλα αυτά έχουν κλειδώσει. Οι πολιτικοί ΟΛΩΝ των κομμάτων τα γνωρίζουν αυτά πολύ καλά αλλά σωπαίνουν όπως σωπαίνουν κι όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης με τους λαμπρούς κι ευσυνείδητους δημοσιογράφους που διαθέτουν.

Κλείνοντας εκφράζω τον φόβο πως η Αμερική μας «δώρισε» στο Ισραήλ με τη σύμφωνη γνώμη των «συμμάχων» μας, των «εταίρων» μας και των Τραπεζικών συμφερόντων κι αν αυτό αληθεύει, ο μεγαλύτερος εχθρός του Ελληνισμού έγινε και με τη βούλα ο αφέντης της Ελλάδας. Γι’ αυτό σταδιακά οι κυβερνήσεις, μέσα από την Παιδεία και τον Πολιτισμό, καταστρέφουν σιγά αλλά σταθερά, κάθε τι που θυμίζει Ελλάδα, που θυμίζει ένδοξες εποχές, σπουδαίους φιλοσόφους, μεγάλους ήρωες.

Γι’ αυτό οι Έλληνες, καλό είναι να νοιάζονται για τη δουλειά τους, για το μεροκάματό τους, αλλά πρωτίστως πρέπει να νοιάζονται για τη χώρα τους, για την Ελλάδα.
Μια Ελλάδα που καθημερινά την προδίδουμε όλοι με την αφέλειά μας, την αδιαφορία μας, για να μη χάσουμε τα κεκτημένα μας.

Οι πολιτικοί μας δεν μπορούν να κρυφτούν. 
Τους μαρτυρούν τα γεγονότα, οι εξελίξεις.
Εμείς θα μείνουμε θεατές στο έργο που παίζεται;

H εφημερίδα Al – Watan δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο αναφέρεται ότι η «Χεζμπολάχ» ετοιμάζεται για την «μητέρα των μαχών» στη Συρία.
Μιλάμε για μια μάχη στην περιοχή της Δαμασκού , που προετοιμάζονται όλες οι δυνάμεις που συμμετέχουν στην σύγκρουση – ο συριακός στρατός, η αντιπολίτευση FSA, η «Αλ Κάιντα» και η σιιτική πολιτοφυλακή πολεμάει στο πλευρό του Άσαντ. Η μεγάλη μάχη θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί πριν από την έναρξη της διάσκεψης «Γενεύη 2» όπου ο καθένας ελπίζει να βελτιώσει τη στρατηγική του θέση εκ των προτέρων.

Η εφημερίδα ισχυρίζεται ότι η λιβανέζικη οργάνωση «Χεζμπολάχ» ετοιμάζεται σαν μια «γροθιά δύναμης» με τους 15.000 μαχητές της. Ισραηλινές πηγές αναφέρουν ότι ο αριθμός αυτός υπερβαίνει το συνολικό αριθμό των μαχητών της "Χεζμπολάχ" στην Συρία κατά πολύ.

Η «Χεζμπολάχ» και ο συριακός στρατός πρόκειται να επιτεθούν στην περιοχή Kalamun μια – ορεινή περιοχή η οποία η οποία κατέχεται από τους τζιχαντιστές στην επαρχία της Δαμασκού. Ο έλεγχος της περιοχής Kalamun επιτρέπει στην αντιπολίτευση να «κρατάει ανοικτή» την δίοδο εφοδιασμού από την Ιορδανία. Σε περίπτωση απώλειας της περιοχής Kalamun περιπλέκει εξαιρετικά την στρατιωτική κατάσταση για τους αντάρτες ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Σύρος Πρόεδρος Άσαντ αποδίδει ύψιστη σημασία της εκστρατείας του χειμώνα και η μάχη για την Kalamun. Στην επαρχία της Δαμασκού και τη Δαμασκό συγκεντρώνονται ήμισυ των συριακών στρατιώτες και ενάντια στις επαναστατημένες γειτονιές που εμπλέκονται αεροσκάφος με οκτώ στρατιωτικά αεροδρόμια.

Ο έλεγχος της ορεινής περιοχής Kalamun και η γύρω περιοχή δίνει στους αντάρτες το προνόμιο να διεισδύσουν απευθείας στο κέντρο της Δαμασκού και να οργανώνουν την μεταφορά όπλων και μαχητών από και προς την Ιορδανία και τον Λίβανο. Στην περιοχή αυτή πραγματοποιούνται αρκετές μεγάλες επιχειρήσεις του συριακού στρατού ο οποίος μαζί με τους μαχητές της «Χεζμπολάχ» την θεωρούν ως την πιο αποφασιστική μάχη για τη Συρία.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών



Σε έκθεση αξιωματούχου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που δημοσιεύθηκε διαδικτυακά τη Δευτέρα και στη συνέχεια ‘κατέβηκε’ από το διαδίκτυο, αναφέρεται δημοσίευμα στο μπλογκ των FINANCIAL TIMES (“The Mystery of EU Economic Study Criticizing Berlin”).

Η έρευνα φέρεται να καταδικάζει τη γερμανική πολιτική λιτότητας που ευθύνεται για την εμβάθυνση της λιτότητας σε δοκιμαζόμενες χώρες όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία.

Σύμφωνα με τους FINANCIAL TIMES το γεγονός ότι η έρευνα που τιτλοφορείται “Fiscal consolidation and spillovers in the Euro area periphery and core” αποσύρθηκε από την επίσημη ιστοσελίδα της Επιτροπής είναι ύποπτο, δεδομένου ότι τα αποτελέσματά της καταδεικνύουν όσα πολλοί οικονομολόγοι έχουν υποστηρίξει στο παρελθόν, δηλαδή ότι η ταυτόχρονη υιοθέτηση της λιτότητας από το σύνολο της ευρωζώνης οδήγησε σε σκληρή ύφεση που έπληξε με μεγαλύτερη σκληρότητα τις αδύναμες οικονομίες του γκρουπ.

Η έκθεση επισημαίνει ότι η Γερμανία είχε μεγαλύτερο δημοσιονομικό περιθώριο να δαπανήσει σε υποδομές και επενδύσεις τα τελευταία τρία χρόνια, από ό,τι άλλες χώρες της ευρωζώνης, σε μια περίοδο που απολάμβανε ρεκόρ χαμηλού κόστους δανεισμού. Το γεγονός ότι αποφάσισε να περικόψει τις δαπάνες της λειτούργησε αρνητικά για την ανάπτυξη στις υπόλοιπες οικονομίες της ευρωζώνης, που δεν είχαν περιθώριο ευελιξίας για την ανάκαμψη των οικονομιών τους.

Η προσαρμογή της περιφέρειας επιδεινώθηκε από τις αρνητικές επιπτώσεις της λιτότητας των οικονομιών του πυρήνα (Γερμανία, Ολλανδία, Φιλανδία, Αυστρία) καθώς επιδεινώθηκε ο όρος του χρέους ως προς το ΑΕΠ των κρατών - μελών που ακολουθούσαν κάποιο πρόγραμμα.

Η καινοτομία της έκθεσης έγκειται στο ότι η αρνητική κριτική που ασκείται στο Βερολίνο δεν είναι αναμενόμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δεν πρόκειται για κριτική της ίδιας της πολιτικής της λιτότητας που υποχρεώθηκαν να ακολουθήσουν οι αδύναμες οικονομίες και που η έκθεση κρίνει απαραίτητη, ούτε για μια παραδοχή λάθους παρεμφερής με την αντίστοιχη του ΔΝΤ, συνιστά ωστόσο σκληρή κριτική του βασικού ρυθμιστή της κρίσης στην ευρωζώνη στο απόγειό της.



Σε πρωτοφανή επίπεδα σύγκρουσης μετά από πολλές δεκαετίες συγκεκαλυμμένης συνεργασίας, φθάνουν οι σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ, αφού η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προχωράει στον δικό της δρόμο, με πλήρη εγκατάλειψη της στρατηγικής του παρελθόντος και αναζητώντας συμμαχίες στο σουνιτικό Ισλάμ, με τη συνεργασία να φθάνει στα όρια της κατηγορίας για «κρατική χορήγηση» της διεθνούς τρομοκρατίας.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Το μέτωπο που ανοίγει η Τουρκία είναι τεράστιο, ενώ η συγκεκριμένη πληγή πολύ δύσκολα θα μπορέσει να επουλωθεί, αφού παρότι το κρατούσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αυτό που ίσχυε ήταν «ο εχθρός του εχθρού είναι φίλος» και οι φαινομενικά αντίπαλοι, είχαν συνασπιστεί απέναντι σε κάθε μορφής κοινή απειλή, με αποκορύφωμα την επαύριον της Ισλαμικής Επανάστασης στο Ιράν, όταν και στοχοποιήθηκε επισήμως η σιιτική Τεχεράνη…


Σύμφωνα με αποκαλύψεις του τουρκικού και του ισραηλινού Τύπου, το πρόσωπο της διεθνούς επικαιρότητας από την πλευρά της Τουρκίας, ο διαβόητος – πλέον – αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ, ο Δρ. Χακάν Φιντάν, φέρεται από την τουρκική εφημερίδα «Yeni Safak» που διατηρεί στενές σχέσεις με το κυβερνών ισλαμικό κόμμα AKP, ότι σύντομα θα υποβάλλει εισήγηση στην κυβέρνηση Ερντογάν συνιστώντας την ακύρωση κάθε συμφωνίας που έχει γίνει στο παρελθόν με την ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών, τη Mossad. 

Οι συμφωνίες αυτές έδιναν τη δυνατότητα σε πράκτορες της ισραηλινής υπηρεσίας να εισέρχονται σε τουρκικό έδαφος χωρίς διαβατήρια και χωρίς να διέρχονται από τον έλεγχο στο τελωνείο. Η πρόταση, πάντα σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αποτελεί την αντίδραση της MIT που πίσω από την αρνητική δημοσιότητα που έχει συγκεντρώσει το όνομα του αρχηγού της, διακρίνει «ισραηλινό δάκτυλο».

Όχι ότι θα ήταν περίεργο ή παράλογο στον «μαγικό» κόσμο των μυστικών υπηρεσιών να συνέβαινε κάτι τέτοιο, απλά το επιχείρημα των Τούρκων πρακτόρων αποδυναμώνεται από το γεγονός ότι έχουν την ίδια… υποψία για οτιδήποτε τους συμβαίνει, κάτι το οποίο ανάγεται στη σφαίρα της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής, με πιθανότερη διάγνωση το «κλασικό σύνδρομο καταδίωξης», που δε χρειαζόμασταν τη σημερινή είδηση για να διαπιστώσουμε ότι τους κατατρύχει.

Την ίδια στιγμή που δηλώνουν με τον τρόπο αυτό «αδικημένοι», αναλογίζεται άραγε κανείς τι στην ευχή θα πρέπει να πουν στη Συρία, την Αίγυπτο και την Υεμένη, όπου η τουρκική υπηρεσία τροφοδοτεί με όπλα σουνιτικές εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις υπονομεύοντας ευθέως τα καθεστώτα για να πετύχει ο μεγαλομανής σε βαθμό παράνοιας (άλλος όρος της ψυχιατρικής) πρωθυπουργός της Τουρκίας, ο Ερντογάν την υλοποίηση του ισλαμο-εθνικιστικού του οράματος.

Η ισλαμική ατζέντα του Τούρκου πρωθυπουργού δεν μπορεί πλέον να συγκαλυφτεί, επιβεβαιώνοντας όσους τα προηγούμενα χρόνια προειδοποιούσαν για το αληθινό του πρόσωπα και στην Ελλάδα πλήθος πολιτικών διέβλεπαν έναν μεγάλο δημοκράτη και μεταρρυθμιστή.

Το Ισραήλ φέρεται ενοχλημένο από αυτή την πρωτοβουλία της MIT, ωστόσο, δεν μπορεί παρά να κάνει μια σημαντική παρατήρηση. Για να το διαρρέουν στον φιλικό τους Τύπο ως «πρόθεση» και όχι αφού το κάνουν, παραπέμπει στο γνωστό «ανατολίτικο παζάρι» των Τούρκων, οι οποίοι με τη μέθοδο αυτή επιχειρούν να αντιμετωπίσουν την τρομακτική πίεση που υφίστανται, να εμφανιστούν άκαμπτοι, ενώ ευελπιστούν ότι η άλλη πλευρά θα «τσιμπήσει» και θα επιχειρήσει μέσω διαπραγμάτευσης να μεταπείσει τους Τούρκους.

Η ΜΙΤ και ο Φιντάν έχουν όμως ένα δίκιο να κάνουν τέτοιους υπολογισμούς, αφού η στάση των ισραηλινών τους διαβιβάζει το λάθος μήνυμα, ότι το εβραϊκό κράτος θα επιθυμούσε με κάθε τρόπο και κόστος να αποκατασταθεί σε κάποιο επίπεδο μια σχέση συνεργασίας, μια «détente» (ύφεση), ώστε να μην εξάπτονται τα πνεύματα και υποδαυλίζονται τα πάθη…

Είναι απόλυτα κατανοητό ότι λόγω γεωγραφικής θέσης και όχι μόνο, η Τουρκία είναι αναμφισβήτητα μια κρίσιμη χώρα για την ισραηλινή ασφάλεια, καθώς επίσης και η ανάγκη του εβραϊκού κράτους να «σεβαστεί» και να μη διαταράξει άλλες κρίσιμες διπλωματικά χώρες, όπως για παράδειγμα οι ΗΠΑ που έκαναν τα πάντα για να πετύχουν την αναθέρμανση των σχέσεων Τουρκίας – Ισραήλ.


Από την άλλη όμως υπάρχει και ένα όριο «αξιοπρέπειας» το οποίο δεν πρέπει να παραβιάζεται, καθότι πέραν αυτού το μήνυμα το οποίο εισπράττει η άλλη πλευρά είναι αυτό της αδυναμίας και της πρόθεσης κατευνασμού έναντι κάθε κόστους, οπότε τροφοδοτείται η επιθυμία της να εκβιάσει και να προχωρά συνεχώς σε επίδειξη… ανεξαρτησίας και αδιαλλαξίας.

Αν ψάξουν καλά στο – μη στρατιωτικό – οπλοστάσιό τους, θα διαπιστώσουν ότι έχουν πολύ περισσότερα «όπλα» να ανταποκριθούν σε αυτή την ομολογουμένως δύσκολη κατάσταση και φυσικά δεν αναφερόμαστε σε χώρες «αντικατάστασης» της Τουρκίας, αλλά στη γκάμα των επιλογών για να «πείσουν» για όσα αυτοί επιθυμούν. Η Τουρκία δεν αλλάζει, ακόμα και να εκλείψει από το προσκήνιο ο Ερντογάν, το Ανατολικό Ζήτημα θα παραμένει ανοιχτό.

Δεν είναι λογικό να παίρνουν συγκεκριμένα ρίσκα στα σύνορά τους (βλ. πολιτική απέναντι στη Συρία, παρά τον εσωτερικό διχασμό που καταφανώς υφίσταται στο Ισραήλ για το δέον γενέσθαι) και να μη βλέπουν ότι σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση παρόμοιες σκέψεις θα οδηγούσαν σε μεγάλες ανατροπές και ανακατατάξεις που θα ξεκαθάριζαν μια αρρωστημένη κατάσταση η οποία μόνο σε αναφλέξεις θα μπορούσε να οδηγήσει, ασχέτως του ποιος θα βρίσκεται στο «τιμόνι».

Πηγή Defence-Point

Για τις συγκριτικά υψηλότερες τιμές των προϊόντων, που καταδεικνύουν το πραγματικό πρόβλημα και την ανισότητα, ούτε λόγος…

Σε Λουξεμβούργο και Βέλγιο θα ήθελαν να εργάζονται οι περισσότεροι Ευρωπαίοι αφού εκεί οι κατώτατοι μισθοί ξεπερνούν τα 1.900 και τα 1.500 ευρώ αντίστοιχα. Την ίδια ώρα στην Πολωνία και την Πορτογαλία οι κατώτατοι μισθοί κυμαίνονται στα 383 και τα 485 αντίστοιχα. Στην Ελλάδα οι κατώτατες μηνιαίες είναι στα 586 ευρώ, ενώ το κατώτατο ημερομίσθιο είναι στα 2,85. Την ίδια ώρα στη Βουλγαρία το κατώτατο ωρομίσθιο είναι τα 0,95. 

Ο μέσος (όχι κατώτατος) μισθός στις χώρες της Ευρώπης, όπως δηλώθηκε στην Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία από τις αρχές της κάθε χώρας.
Όπως αναφέρουν και τα Νέα, οι μηνιαίες αποδοχές και τα κατώτατα ημερομίσθια διαμορφώνονται ως εξής:

Μηνιαίες αποδοχές

Λουξεμβούργο 1.921 € 
Βέλγιο 1.502 € 
Ολλανδία 1.478 € 
Ιρλανδία 1.462 € 
Γαλλία 1.430 € 
Βρετανία 1.190 € 
Ισπανία 645 € 
Ελλάδα 586 € 
Πορτογαλία 485 € 
Πολωνία 383 €

Τα κατώτατα ωρομίσθια στην Ευρώπη

Λουξεμβούργο 11,10 € 
Βέλγιο 9,10 € 
Γαλλία 9,43 € 
Ολλανδία 9,07 € 
Ιρλανδία 8,65 € 
Γερμανία 8,50 € 
Βρετανία 7,78 € 
Σλοβενία 4,53 € 
Μάλτα 4,06 € 
Ισπανία 3,91 € 
Πορτογαλία 2,92 € 
Ελλάδα 2,85 € 
Κροατία 2,29 € 
Πολωνία 2,21 € 
Τσεχία 2,01 € 
Ουγγαρία 1,97 € 
Σλοβακία 1,94 € 
Εσθονία 1,90 € 
Λιθουανία 1,76 € 
Λετονία 1,71 € 
Ρουμανία 1,06 € 
Βουλγαρία 0,95 €

* Στην Ιταλία δεν υπάρχει κατοχυρωμένος κατώτατος μισθός.

Πηγή: Η Εφημερίδα

Σχόλιο ιστολογίου

* Στην Ιταλία μπορεί να μην υπάρχει κατοχυρωμένος κατώτατος μισθός, αλλά όπως δείχνει 0 παραπάνω χάρτης που αναζητήσαμε από διαδικτυακή πηγή των Βρυξελλών, ο μέσος μισθός που δήλωσαν οι ιταλικές αρχές στην Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία δεν είναι και ευκαταφρόνητος... Αλίμονο στα θύματα της ΕΕ, τους Έλληνες και κάποιους άλλους.

«Οι εντάσεις μεταξύ της Δύσης και του ισλαμικού κόσμου αυξάνονται σήμερα, και κάποιος προσπαθεί να ποντάρει σε αυτό ρίχνοντας λάδι στη φωτιά», τόνισε ο Πούτιν, μιλώντας σε μουσουλμάνους κληρικούς στην Ούφα

Ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, δήλωσε ότι οι εχθροί της Ρωσίας χρησιμοποιούν εναντίον της το εξτρεμιστικό Ισλάμ, με στόχο να την αποδυναμώσουν, καλώντας τους μουσουλμάνους κληρικούς να βοηθήσουν στη μείωση των εντάσεων μετά την χθεσινή αιματηρή επίθεση αυτοκτονίας.

«Κάποιες πολιτικές δυνάμεις χρησιμοποιούν το Ισλάμ, τα εξτρεμιστικά ρεύματα στο εσωτερικό του…για να αποδυναμώσουν τη χώρα και να δημιουργήσουν διαμάχες στο ρωσικό έδαφος, τις οποίες μπορούν να διαχειριστούν από το εξωτερικό» είπε ο ρώσος πρόεδρος μιλώντας σε μουσουλμάνους κληρικούς στην Ούφα, πρωτεύουσα του Μπασκορτοστάν, στη νότια Ρωσία.
«Οι εντάσεις μεταξύ της Δύσης και του ισλαμικού κόσμου αυξάνονται σήμερα, και κάποιος προσπαθεί να ποντάρει σε αυτό ρίχνοντας λάδι στη φωτιά», πρόσθεσε, χωρίς ωστόσο να αναφέρει ποιοι είναι οι ξένοι εχθροί οι οποίοι μπορεί να υποκινούν ισλαμικές αποσχιστικές τάσεις.



Από το σύζυγό της παρέλαβε τα εκρηκτικά η βομβίστρια αυτοκτονίας του Βόλγκογκραντ


Η γυναίκα που πραγματοποίησε επίθεση αυτοκτονίας τη Δευτέρα σε λεωφορείο στο Βόλγκογκραντ, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν έξι άνθρωποι, παρέλαβε τη ζώνη με τα εκρηκτικά που φορούσε από τον σύζυγό της, γιο ενός αξιωματικού του ρωσικού στρατού, όπως αναφέρει σήμερα ο ρωσικός Τύπος.


Η Νάιντα Ασιάλοβα, 30 ετών με καταγωγή από το Νταγκεστάν, γνώρισε τον Ντμίτρι Σολόκοφ, μελλοντικό της σύζυγο, στη Μόσχα όπου σπούδαζαν στο ίδιο πανεπιστήμιο, σύμφωνα με την εφημερίδα Κομσομόλσκαγια Πράβντα.


Ο Σολόκοφ, 22 ετών, γεννήθηκε στην ανατολική Σιβηρία και πέρασε τα νεανικά του χρόνια σε μια κλειστή στρατιωτική πόλη βόρεια της Μόσχας, προτού συναντηθεί και παντρευτεί κρυφά την Ασιάλοβα, η οποία τον προσηλύτισε στον ένοπλο ισλαμιστικό αγώνα στην Μαχατσκάλα, πρωτεύουσα του Νταγκεστάν, αναφέρει η εφημερίδα.


Ο Σολόκοφ κατασκεύασε εκρηκτικούς μηχανισμούς για δύο τρομοκρατικές ενέργειες που προκάλεσαν τον θάνατο 15 ανθρώπων τον Μάιο και τον Αύγουστο στη Μαχατσκάλα, σημειώνουν οι μυστικές υπηρεσίες της Ρωσίας τις οποίες επικαλείται η εφημερίδα.


Ο Ντμίτρι έδωσε ο ίδιος στη σύζυγό του τη ζώνη με τα εκρηκτικά που χρησιμοποίησε στη χθεσινή επίθεση. Ήταν ο δεύτερος σύζυγος της Ασιάλοβα, η οποία είχε εγκατασταθεί στη Μόσχα το 2006 με τον πρώτο της άνδρα, έναν Τούρκο.


Σύμφωνα με την εφημερίδα Ιζβέστια, το 2011 η νεαρή γυναίκα είχε προσπαθήσει να συγκεντρώσει μέσω του διαδικτύου 200.000 ρούβλια (4.580 ευρώ) για να λάβει θεραπεία για μια ασθένεια από την οποία ισχυριζόταν ότι έπασχε.


Πηγές έχουν αναφέρει ότι τα χρήματα αυτά ενδέχεται να είχαν στόχο να χρηματοδοτηθούν οι ισλαμιστές αντάρτες του Νταγκεστάν.


Ναυτεμπορική
Πηγές: Reuters, ΑΜΠΕ, Γαλλικό Πρακτορείο, Γερμανικό Πρακτορείο



Δημοσίευμα της έγκυρης εξειδικευμένης στα θέματα άμυνας αμερικανικής εφημερίδας «Defense News», αποκαλύπτει ότι οι Τούρκοι σκοπεύουν να ενεργοποιήσουν τον ερχόμενο Δεκέμβριο ή τον Ιανουάριο την παραγγελία για τα πρώτα δύο μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35 Lightning II, μια παραγγελία που είχαν ακυρώσει τον περασμένο Απρίλιο.

Ταυτόχρονα, ο επικεφαλής του υφυπουργείου Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM), Μουράτ Μπαγιάρ, που έκανε τις σχετικές δηλώσεις, προχώρησε πολύ περισσότερο, λέγοντας ότι η Άγκυρα παραμένει προσηλωμένη στην απόφαση προμήθειας 100 μαχητικών του τύπου. Επιχειρώντας να δικαιολογήσει την αρχική υπαναχώρηση, την απέδωσε σε «ψυχολογικούς» παράγοντες, αφού υποτίθεται η Άγκυρα δεν επιθυμούσε να προχωρήσει επειδή υπήρχε αριθμός αρνητικών δημοσιευμάτων και ήθελε να προηγηθούν άλλοι…


Δεν περιορίστηκε όμως μόνο στο F-35, αλλά «έκλεισε το μάτι» στους Αμερικανούς, λέγοντας ότι οι αμερικανικές υποψηφιότητες είναι οι επικρατέστερες (παρότι μίλησε και για Ευρωπαίους κατασκευαστές) για να προμηθεύσουν τον κινητήρα του μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς που θέλει να κατασκευάσει η Τουρκία (πρόγραμμα TF-X), σε συνεργασία με τη σουηδική Saab, κατασκευάστρια του μαχητικού τέταρτης γενιάς JAS-39 Gripen.

Το μεγάλο πρόβλημα για το οποίο θα καταλήξουν οι Τούρκοι σε απόφαση περί τα τέλη του έτους, είναι εάν πρώτα πρέπει να επιλέξουν κινητήρα για το μαχητικό και να «χτίσουν» τη σχεδίαση πάνω στις απαιτήσεις του, ή να το σχεδιάσουν πρώτα και να επιλέξουν κινητήρα στη συνέχεια. 

Καλού-κακού, έχουν ήδη έτοιμες τρεις σχεδιαστικές αντιλήψεις όπως αποκάλυψε ο Μουράτ Μπαγιάρ… Τα μαχητικό θα πρέπει να μπει σε παραγωγή το 2021 και να ξεκινήσουν οι παραδόσεις περί το 2025. Πάντως, η χώρα να ξέρει στα 100 της χρόνια, το 2023, ότι το πέτυχε και αυτό…
Η είδηση είναι εντυπωσιακή, αφού μάλλον αποκαλύπτει την πολιτική αξιοποίηση των εξοπλισμών και στη γείτονα χώρα για τη στήριξη της εξωτερικής πολιτικής της και εν τέλει της ίδια της ασφάλειάς της.

Η τρομακτική πίεση που υφίσταται η Τουρκία στις σχέσεις της με τη Δύση, σε όλα τα επίπεδα, οδήγησε στην απόφαση εσπευσμένης ενεργοποίησης της απόφασης προμήθειας των μαχητικών σε ένα συμβόλαιο πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν την αμερικανική κυβέρνηση από το να «υπερβεί τα όρια» στην άσκηση κριτικής απέναντι στην Άγκυρα.

Εάν περιορίσουμε το φάσμα των μη φιλικών προς τη Δύση συμπεριφορών από την πλευρά της Τουρκίας, θα αναφερόμασταν στην απόφαση για την έναρξη διαπραγματεύσεων με στόχο την προμήθεια κινεζικού αντιαεροπορικού συστήματος. Κατά συνέπεια, η Άγκυρα ενεργοποιεί τη συμφωνία για τα F-35 με στόχο να κατευνάσει τα πνεύματα και την εξαιρετικά αρνητική διάθεση στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Ως τελευταίο «όπλο», η Άγκυρα θα μπορούσε να εφεύρει κάποια δυσκολία, να ακυρώσει τη συμφωνία με τους Κινέζους και να πάει στην ευρωπαϊκή επιλογή της κοινοπραξίας Eurosam με το σύστημα ASTER, εκτός κι αν τα οράματα «σφίξουν» τόσο πολύ και ξαφνικά δούμε στο τουρκικό οπλοστάσιο να εντάσσονται οι αμερικανικοί Patriot…

Πηγή Defence-Point

Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

Στο παρελθόν οι νύφες κατέγραφαν τα σεντόνια, τις κουβέρτες και τα βρακιά τους ως προίκα για τον γαμπρό. Οι τσέλιγκες στα βουνά υπολογίζανε την κινητή περιουσία τους με τα ζώα και τις βελέντζες. Και τα λοιπά και τα λοιπά. Σήμερα κάποιοι ονειρεύονται στο υπουργείο Οικονομίας ότι όλοι οι Έλληνες θα γράψουν σε ένα κομμάτι χαρτί τα πάντα: Από τα χαλιά και τα κιλίμια, μέχρι τα ασημένια κουταλάκια και τα πιάτα στο σύνθετο. Ο φόρος περιουσίας έρχεται...

Αυτά σκέπτονται, αλλά στην πράξη είναι αδύνατον να μας εξαναγκάσουν σε κάτι τέτοιο. Ποιός τρελός θα καθίσει να γράψει όλα τα αντικείμενα που έχει μέσα στο σπίτι του και να υπολογίσει την αξία κτήσης τους; Ούτε για αστείο. Παρ΄ όλα αυτά, οι γραφειοκράτες της πλατείας Συντάγματος επιμένουν. Αν δεν είχαμε τελειώσει με τον ψυχρό πόλεμο, θα λέγαμε με σιγουριά ότι πρόκειται για δάκτυλο των... Σοβιέτ.


Τα πράγματα όμως δείχνουν να είναι πιο σοβαρά από ό,τι τα έχουμε αξιολογήσει. Η λογική της σύνταξης του περιουσιολογίου βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με απόψεις που έχουν ακουστεί στην Ευρώπη και οι οποίες υποστήριξαν ότι το ελληνικό χρέος θα πρέπει να ξεχρεωθεί από την περιουσία των ιδιωτών. Ακόμη και από καταθέσεις Ελλήνων που βρίσκονται στο εξωτερικό! 

Υπερβολικά απλοϊκή η άποψη αυτή, δημιουργεί σοβαρές επιπλοκές σε θέματα συναλλαγών. Δεν το συζητάμε ότι έχει ένα σωρό νομικά ζητήματα. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι το συζητούν! Πάνε περίπατο όσα γνωρίζαμε περί ατομικής και όχι συλλογικής ευθύνης. Με την φόρα που έχουν πάρει οι γραφειοκράτες, η Ευρώπη θα είναι σε λίγο καιρό ένα μόρφωμα από το οποίο όλοι οι υγιείς άνθρωποι θα ψάχνουν τρόπο διαφυγής.

Πριν πολύ καιρό είχε ανοίξει η συζήτηση για την ευθύνη των καταθετών στην σωτηρία των τραπεζών τους! Αδιανόητο. Κι όμως! Εφαρμόστηκε μια χαρά στην Κύπρο κι αύριο πιθανότατα σε μία άλλη χώρα.

Ξεκίνησαν την συζήτηση για τα κινητά περιουσιακά στοιχεία. Μας φαίνεται απίστευτο ότι μπορεί μία ημέρα να μας καλέσουν να πληρώσουμε έναν φόρο 10% επί της αξίας των αντικειμένων και των επίπλων που έχουμε σπίτι μας. Ακόμη περισσότερο απίστευτο μας φαίνεται το να μπαίνει η εφορία στα σπίτια μας και να κάνει η ίδια την καταγραφή και τον υπολογισμό του τι πρέπει να πληρώσουμε. Θα συμβεί, κοντά είμαστε...

Πηγή: Κεφάλαιο

Από το 1844 που υιοθετήθηκε ο τραπεζικός νόμος του Peel στην Αγγλία, φάνηκε πως πίσω από όλους τους ανοδικούς και καθοδικούς οικονομικούς κύκλους, ήταν η αύξηση των πιστώσεων των τραπεζών.
Είναι εύλογη η θέση των υποστηρικτών των μνημονίων (ειδικά αυτών που αιτιολογούν τη θέση τους λόγω της αναγκαιότητας των δανειακών συμβάσεων), σχετικά με το ότι, τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας είναι εξαιρετικά χαμηλά - οπότε δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίζει τοκογλύφους τους δανειστές της, ιδίως δε το ΔΝΤ.
Εάν θα ήθελε όμως κάποιος να τους αντικρούσει, θα έπρεπε υποχρεωτικά να ερευνήσει το ύψος των τόκων, επί των κατατεθειμένων κεφαλαίων των δανειστών – όπου θα όφειλε εκ των προτέρων να γνωρίζει ότι, το ΔΝΤ προηγείται όλων των πιστωτών μίας χώρας, όσον αφορά την εξόφληση των απαιτήσεων του. Επομένως ότι, τα δάνεια που παρέχει είναι απολύτως σίγουρα, αφού δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος να χαθούν. Το σενάριο τώρα που ακολουθεί θα διευκολύνει την κατανόηση του θέματος, τεκμηριώνοντας πως η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη με πραγματικούς τοκογλύφους. Ειδικότερα τα εξής:
Υποθετικά επιθυμεί κάποιος να ιδρύσει μία τράπεζα, έχοντας ένα κεφάλαιο ύψους 100.000 € (το απαιτούμενο από τη νομοθεσία είναι φυσικά υψηλότερο, αλλά δεν επηρεάζει καθόλου το νόημα του σεναρίου μας). Με βάση τώρα το κεφάλαιο που καταθέτει, έχει δικαίωμα, υπό προϋποθέσεις, να δανείσει το 100πλάσιο – αφού, για κάθε δάνειο που εγκρίνει, είναι υποχρεωμένος να καταθέτει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το 1%, σύμφωνα με τους κανονισμούς (ελάχιστα αποθεματικά κεφάλαια).
Το αντίστοιχο ποσοστό στις Η.Π.Α. είναι 10%, στην Κίνα 20%, ενώ υπάρχουν χώρες με μηδενικές απαιτήσεις αποθεματικών – όπου το σύστημα εφευρέθηκε στην Αγγλία, το 1844, ενώ μάλλον πλησιάζει στη «λήξη» του (νέα παγκόσμια αρχιτεκτονική).
Εδώ οφείλουμε να αναφερθούμε λεπτομερέστερα στο θέμα των ελάχιστων αποθεματικών κεφαλαίων, έτσι ώστε να αποφευχθούν τυχόν παρανοήσεις. Ειδικότερα, ο καθορισμός του ύψους των αποθεματικών κεφαλαίων αφορά τη σχέση μεταξύ του ελάχιστου ποσού που πρέπει να καταθέτει η τράπεζα στην κεντρική, με τα μη προθεσμιακά δάνεια (δάνεια που λήγουν σε λιγότερο από ένα μήνα) που παρέχουν οι εμπορικές τράπεζες, στον μη τραπεζικό τομέα (πραγματική οικονομία).
Για τα προθεσμιακά δάνεια υπάρχουν διαφορετικοί κανόνες, ενώ το ελάχιστο αποθεματικό ευρίσκεται με τη βοήθεια ειδικών μαθηματικών τύπων – σε κάθε περίπτωση όμως, τα δάνεια που παρέχει μία τράπεζα είναι πολλαπλάσια των ιδίων κεφαλαίων της.
Εάν λοιπόν τηρηθούν οι παραπάνω κανόνες περί ελάχιστων αποθεματικών κεφαλαίων, η τράπεζα του παραδείγματος μας μπορεί να δανείσει 10.000.000 € (σε μη τράπεζες και μη προθεσμιακά), χωρίς να χρειαστεί να δανειστεί η ίδια από κανέναν – με επιτόκιο, για παράδειγμα, ύψους 5%.
Εισπράττει λοιπόν 500.000 € ετησίως, έχοντας δικά της χρήματα μόλις 100.000 € – γεγονός που σημαίνει ότι, το επιτόκιο επί των δικών της χρημάτων είναι 500%. Εάν βέβαια τα δάνειζε με 10%, όπως συνήθως συμβαίνει στην Ελλάδα, οι τόκοι που θα εισέπραττε θα ήταν 1.000.000 €, έχοντας η ίδια κεφάλαιο 100.000 € – οπότε το επιτόκιο επί των δικών της 100.000 € θα ήταν 1000%.
Προφανώς κανένας τοκογλύφος δεν εισπράττει ετήσια 1000% ή, έστω, 500% επί των χρημάτων του, αφού φυσικά δανείζει αυτά που έχει στην τσέπη του και όχι αέρα. Επομένως, δεν είναι καθόλου άδικο να χαρακτηρίσει κανείς την τράπεζα του παραδείγματος μας ως τοκογλύφο – κατανοώντας ταυτόχρονα την ισχύ της, η οποία προέρχεται από την τεράστια κερδοφορία της. Εύλογα δε οι Εβραίοι ασχολούνταν ανέκαθεν με τον συγκεκριμένο κλάδο, αφού είναι ο επικερδέστερος όλων – καθώς επίσης η βασική αιτία πλέον τόσο των ανοδικών, όσο και των καθοδικών οικονομικών κύκλων (οι οποίοι επηρεάζουν αρκετά, όπως φαίνεται από το ενδιαφέρον σχήμα που ακολουθεί).
.
Αναπτυξιακός κύκλος σε διαστήματα 20 έως 50 χρόνων. (*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
Αναπτυξιακός κύκλος σε διαστήματα 20 έως 50 χρόνων.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Επανερχόμενοι στην τράπεζα που ιδρύσαμε θα διαπιστώσουμε ότι, το πρόβλημα της δεν είναι τα απαιτούμενα κεφάλαια ή οι δυνατότητες κερδοφορίας της, αλλά το που θα δανείσει τα ποσά, τα οποία της επιτρέπει η νομοθεσία, τηρώντας τις απαιτούμενες προϋποθέσεις – τα 10.000.000 € δηλαδή. Εκτός αυτού, θα μπορούσε να δανείσει ακόμη περισσότερα, δανειζόμενη με επιτόκιο μόλις 0,75% από την ΕΚΤ και δανείζοντας τα με 5-10% – γεγονός που σημαίνει ταυτόχρονα ότι, δεν έχει καθόλου ανάγκη τα χρήματα των καταθετών αυτού καθαυτού για τη χρηματοδότηση της, πόσο μάλλον όταν κοστίζουν πολύ περισσότερο (επιτόκιο καταθέσεων), σε σχέση με το κόστος της ΕΚΤ.
Ειδικότερα, εάν δανείσει τα 10.000.000 € σε 100 πελάτες, για παράδειγμα, ο κάθε ένας από αυτούς θα της οφείλει 100.000 €. Εάν όλοι πληρώνουν κανονικά τις δόσεις τους, η τράπεζα δεν έχει κανέναν πρόβλημα. Εάν όμως 6 από αυτούς (6%) σταματήσουν να πληρώνουν μέσα στο χρόνο, τότε η τράπεζα θα έχει χάσει το κεφάλαιο της (100,000 €), τα κέρδη της (500.000 €, υποθέτοντας ότι δεν έχει καθόλου έξοδα), καθώς επίσης τους τόκους από τα 600.000 € των οφειλετών της. Επομένως, θα πρέπει να χρεοκοπήσει, εκτός εάν έχει εγγυήσεις στη διάθεση της, από τους οφειλέτες που δεν πληρώνουν, τις οποίες μπορεί να ρευστοποιήσει άμεσα (για παράδειγμα χρυσό, μετοχές κοκ.).
Κατ’ επακόλουθο, τα πραγματικά προβλήματα μίας τράπεζας δεν είναι τα κεφάλαια, αλλά το που (σε ποιούς), καθώς επίσης το πως (με ποιές εγγυήσεις, μη προθεσμιακά κλπ.) θα τα δανείσει – με τα ενυπόθηκα δάνεια ακινήτων να είναι τα λιγότερο επιθυμητά, αφού μπορούν δύσκολα να ρευστοποιηθούν, ειδικά σε εποχές κρίσης και ύφεσης (γεγονός που τεκμηριώθηκε από την αμερικανική κρίση των «Sub primes»).
Εάν βέβαια η τράπεζα μας δεν ασχολείται μόνο με το δανεισμό, αλλά και με επενδύσεις (όπως συνήθως συμβαίνει), τότε οι κίνδυνοί της, αλλά και τα δανειακά κεφάλαια που απαιτούνται είναι διαφορετικά. Εάν όμως το αποφύγει, τότε τα προβλήματα της είναι αυτά που αναλύσαμε – η εύρεση δηλαδή πελατών που δεν θα αφήνουν ανεξόφλητες τις δόσεις τους, με τις σωστές εγγυήσεις (άμεσα ρευστοποιήσιμες).
Πρακτικά βέβαια καμία τράπεζα δεν μπορεί να δανείσει το 100πλάσιο των ιδίων κεφαλαίων της – αφού είναι αναγκασμένη να προσφέρει προθεσμιακά δάνεια, να έχει μετρητά στα ταμεία της, να διαγράφει επισφάλειες από τους ισολογισμούς της κοκ. Στα πλαίσια αυτά, ο πολλαπλασιαστής των επενδύσεων της κυμαίνεται μεταξύ 15 και 45, ανάλογα με το μέγεθος της τράπεζας, το είδος των τοποθετήσεων της και διάφορα άλλα. Υποθέτοντας ένα μέσο όρο της τάξης του 25, τότε η τράπεζα του παραδείγματος μας θα δάνειζε 2.500.000 € με κεφάλαιο 100.000 €, εισπράττοντας, με επιτόκιο 5%, συνολικά 125.000 € – ήτοι 125% ετήσια επί των δικών της κεφαλαίων (250% με 10% επιτόκιο).
Στην περίπτωση τώρα του ΔΝΤ, κανένας δεν φαντάζεται ότι έχει δώσει δάνειο στην Ελλάδα με χρήματα «από την τσέπη του» – αλλά προφανώς πως τα έχει δανειστεί, καταβάλλοντας ως εγγύηση το 1%, όπως και η κάθε μικρή τράπεζα. Γνωρίζοντας ότι το συνολικό του δάνειο προς τη χώρα μας είναι 49 δις € (εάν τελικά τα δώσει όλα), το 1% που θα είχε καταθέσει ως εγγύηση θα ήταν 490.000.000. Με το «ελάχιστο» επιτόκιο τώρα που δανείζει την Ελλάδα, της τάξης του 2,3% ο ετήσιος τόκος που εισπράττει θα ήταν 1,127 δις €.
Επί του θεωρητικού κεφαλαίου τώρα που διαθέτει, επί των 490.000.000 δηλαδή, ο τόκος θα ήταν 230% ετήσια. Με δεδομένο δε το ότι, τα χρήματα του είναι απολύτως εξασφαλισμένα, οπότε δεν κινδυνεύει να χρεοκοπήσει από επισφάλειες, δεν μπορεί να θεωρήσει κανένας ως χαμηλό το κέρδος του, όσα έξοδα και αν έχει – πόσο μάλλον ως μη τοκογλυφικό.
Μη γνωρίζοντας τώρα το ύψος των εγγυητικών κεφαλαίων που είναι υποχρεωμένο το ΔΝΤ να καταθέτει, αφού τα δάνεια που παρέχει είναι προθεσμιακά, δεν είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε τους πραγματικούς τόκους που εισπράττει, επί των δικών του κεφαλαίων. Υποθέτουμε όμως ότι δεν θα είναι κάτω του 100% ετήσια, γεγονός που σημαίνει πως δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως λίγα ή ως μη τοκογλυφικά. Το ίδιο ισχύει και για τις χώρες της Ευρωζώνης, οι οποίες ουσιαστικά δεν μας δάνεισαν «από την τσέπη τους» όλα τα ποσά που αναφέρουν, αλλά απλά εγγυήθηκαν, εισπράττοντας τόκους από τις εγγυήσεις που έδωσαν – από τον «αέρα».
Από το σενάριο μας λοιπόν, καταλαβαίνει κανείς πολύ εύκολα γιατί είναι τόσο ισχυρό το χρηματοπιστωτικό τέραςτο οποίο απειλεί να μας πνίξει, εάν δεν αντιδράσουμε αμέσως. Εάν δε συμπληρώσουμε ότι, το συγκεκριμένο σύστημα, με τις κεντρικές του τράπεζες στην «αφετηρία», δανείζει με τις παραπάνω προϋποθέσεις μόνο αυτούς που δανείζουν περαιτέρω τα χρήματα (σε καμία περίπτωση αυτούς που τα διαθέτουν διαφορετικά ή τα δαπανούν), θα εμβαθύνει περισσότερο στη θαυμάσια αρχιτεκτονική του – κατανοώντας γιατί, από τη στιγμή που επιβλήθηκε στον πλανήτη, είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του.
Ολοκληρώνοντας, το πρόβλημα που προκύπτει πάντοτε σε εποχές πιστωτικής συρρίκνωσης, όπως η σημερινή, δεν οφείλεται σχεδόν ποτέ στην έλλειψη ρευστότητας των (μη υπερχρεωμένων βέβαια) τραπεζών – αλλά στην αδυναμία τους να βρουν φερέγγυους πελάτες, τους οποίους να μπορούν να δανείζουν, εμπιστευόμενες την έντοκη επιστροφή των δανείων τους.
Όταν λοιπόν τα κράτη, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις είναι υπερχρεωμένοι, πόσο μάλλον όταν η ανεργία καλπάζει και η οικονομία είναι βυθισμένη στην ύφεση, δεν λείπουν τα χρήματα, αλλά οι φερέγγυοι πελάτες - με αποτέλεσμα να προηγείται η «δημιουργική καταστροφή», πριν από οποιαδήποτε πιστωτική επέκταση.

Πηγή Analyst

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο Αλβανός πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, θα επισκεφθούν στις 23 Οκτωβρίου το Κοσσυφοπέδιο.

Η επίσκεψη θα λάβει χώρα την ημέρα που γίνουν τα εγκαίνια του νέου τερματικού σταθμού του αεροδρομίου της Πρίστινα, το οποίο ανέλαβε τουρκική εταιρεία και θα φέρει την ονομασία ‘Adem Jashari’.

Ο Ερντογάν θα επισκεφθεί την πόλη Πρίζρεν (όπου έχει "τουρκική κοινότητα") και θα συνοδεύεται από τον πρωθυπουργό του Κοσσυφοπεδίου, Χασίμ Θάτσι, και τον Αλβανό πρωθυπουργό, Έντι Ράμα, αναφέρει η αλβανική "Λάιμ".

Πηγή: Μικρές Εκδόσεις – Εχέδωρος


Το μνημόνιο καταστρέφει τους πολίτες, αλλά ταυτόχρονα και τους πολιτικούς και τα κόμματά τους. Η διαφορά είναι πως οι πολίτες μένουν με άδειες τσέπες και ζουν έναν φριχτό καθημερινό εφιάλτη, ενώ οι πολιτικοί φεύγουν με γεμάτες τσέπες και ζούνε παραδεισένια (όσοι φεύγουν εκτός Ελλάδας), είτε -με εντολές των αντικαταστατών τους- προστατευμένοι και αυστηρά φυλασσόμενοι. Στις επόμενες εκλογές θα εξαφανιστεί η ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ, ενώ η ΝΔ θα υφίσταται ως κόμμα του κοινοβουλευτικού περιθωρίου αντιμετωπίζοντας πλείστες όσες εσωτερικές κρίσεις, διαμάχες και -κυρίως- την αναζήτηση ηθικού ερείσματος για την συνέχισή της ως πολιτικός χώρος.

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Αυτές τις εξελίξεις τις γνωρίζουν πάρα πολύ καλά οι "ινστρούχτορες" της πολιτικής διαπλοκής όπως και οι εντολείς τους (βλ. τρόικα) και γι αυτό ετοιμάζουν τις "εναλλακτικές" είτε μέσω δημιουργίας δοχείων υποδοχής διαφυγόντων ψηφοφόρων (βλ. τα νέα "σχήματα" που δημιουργούνται από μέχρι χθες πολιτικούς εφιάλτες) είτε μέσω της προώθησης μη συμμετοχής των πολιτών στις εκλογές (βλ. αποχή) για να κατορθώσουν να αλλοιώσουν επαρκώς το εκλογικό αποτέλεσμα και να διατηρηθούν (έστω και) μέσα στη Βουλή, συνεχίζοντας να απολαμβάνουν υψηλότατους βουλευτικούς ή υπουργικούς μισθούς αλλά και την σχετική προστασία "υψηλών προσώπων".

Την ίδια στιγμή, οι εντολείς (βλ. τρόικα) προσπαθούν να προσεταιρισθούν τις πολιτικές δυνάμεις που κρίνουν ως διάδοχες ή να διεμβολίσουν και να αποδυναμώσουν το δυνατόν περισσότερο άλλες πολιτικές δυνάμεις για τις οποίες δεν επιθυμεί (η τρόικα) να αναλάβουν την διακυβέρνηση της χώρας.

Εν κατακλείδι, την επομένη των βουλευτικών εκλογών (όποτε αυτές γίνουν και αν γίνουν) ο Σαμαράς θα διωχθεί με τις κλωτσιές από τη ΝΔ και θα πάει να διδάξει σε κάποιο αμερικανικό πανεπιστήμιο, ο Βενιζέλος θα βρεθεί εκτός Βουλής και θα ξεκινήσει τον αγώνα της προσωπικής του διάσωσης από σκάνδαλα στα οποία φέρεται να είναι ανεμεμιγμένος, ο δε Φώτης Κουβέλης ευελπιστεί πως θα μπορέσει να σχηματίσει ικανό ρεύμα (έστω και εικονικό) για να προσεταιρισθεί τον ΣΥΡΙΖΑ και να διασωθεί πολιτικά.

Εάν η Χρυσή Αυγή δεν κριθεί ως παράνομη και επιτραπεί η συνέχιση της ύπαρξής της ως κόμμα, θα είναι αξιωματική αντιπολίτευση, προκαλώντας το παγκόσμιο παράδοξο, δηλαδή να "εξαναγκαστούν" τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης να συμπλεύσουν με το πρώτο σε ψήφους κόμμα σε έναν ευρύτατο κυβερνητικό σχηματισμό, έχοντας ένα μόνο κόμμα στην αντιπολίτευση (ή και δύο, με το ΚΚΕ σε ρόλο νεκρού - ζωντανού).

Αυτή τη στιγμή έχουν ήδη ξεκινήσει οι διεργασίες - συμμαχίες για την προετοιμασία της χειρότερης εξέλιξης, με ορίζοντα εκλογών την τετραετία διακυβέρνησης Σαμαρά (όποιος ευελπιστεί πως θα γίνουν εκλογές νωρίτερα, απατάται οικτρά, αφού υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να αναβληθούν οι εκλογές -της τετραετίας- μέχρι νεοτέρας για την σταθερότητα και το καλό της χώρας, λόγω ύπαρξης "μείζονων εθνικών θεμάτων" που θα εφεύρει η τρόικα για να στηρίξει την διατήρηση του βολικού διδύμου Σαμαρά - Βενιζέλου στην εξουσία...

Όπως και να εξελιχθούν οι πολιτικές καταστάσεις, η επόμενη ημέρα των βουλευτικών εκλογών θα εγκαθιδρύσει ένα ιδιότυπο πολιτικό καθεστώς, το οποίο θα λειτουργήσει βραχυπρόθεσμα κατά των πραγματικών συμφερόντων της χώρας, αφού θα υπάρχει πλήρης ανισορροπία και ο μοναδικός συνδετικός κρίκος των μετεχόντων στην κυβέρνηση κομμάτων, θα είναι ο "αντιφασισμός" που έχει προσωποποιηθεί ήδη στο όνομα της Χρυσής Αυγής.

Σήμερα και εν όψει των εκλογών της τοπικής αυτοδιοίκησης και των ευρωεκλογών, η κυβέρνηση προσπαθεί να κερδίσει χρόνο πουλώντας και πάλι το "όλα θα γίνουν καλύτερα μετά τον Ιούνιο" (επανάληψη - παραλλαγή του όλα θα γίνουν καλύτερα μετά τις Γερμανικές εκλογές). Ακόμη και το αποτέλεσμα των εκλογών του Ιουνίου θα μεταφρασθεί ως μήνυμα που θα πρέπει να μελετηθεί (γνωστή πιπίλα όταν το σύστημα διαλύεται στην κάλπη) από τα κόμματα και ειδικούς...

Η αλλαγή, η αναγκαία αλλαγή πλεύσης της χώρας δεν είναι δυνατό να συμβεί από τους φέροντες την ευθύνη της καταστροφής της, είτε επειδή δεν μπορούν είτε -κυρίως- επειδή δεν το επιθυμούν, αφού έχουν επιλέξει την ατιμωρησία τους και την ενθυλάκωσή τους στους ισχυρούς της τρόικα, παραδίδοντας την εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία και εγκαταλείποντας τους πολίτες στην απόλυτη καταστροφή, μέσω μέτρων που οι ίδιοι αποδέχονται (από τις Βρυξέλλες) ψηφίζουν και εφαρμόζουν, στο όνομα της (προσωπικής τους) σωτηρίας.

Όποιος περιμένει να σωθεί η χώρα, για όσο διάστημα θα βρίσκεται στο πολιτικό σκηνικό το σύνολο των παρόντων πολιτικών κομμάτων, απατάται οικτρά. 

Ο Σαμαράς από τη θέση του πρωθυπουργού και σε δημόσια ομιλία του πριν δύο μήνες μας είπε ότι οι λαθρομετανάστες στην Ελλάδα είναι 2 εκατομμύρια. Τώρα λέει πως "όσοι είναι οι άνεργοι, τόσοι είναι και οι λαθρομετανάστες". Επειδή δεν μπορούν να φύγουν από την Ελλάδα οι λάθρα εισελθόντες, τότε συμπεραίνουμε πως οι άνεργοι έγιναν 2 εκατομμύρια... και χωρίς να υπολογίζουμε τους φοιτητές, τις νοικοκυρές, τους επιχειρηματίες (που έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους).
Και ο χειμώνας ακόμη δεν μπήκε για να θρηνήσουμε κι άλλους νεκρούς από το κρύο, για να θρηνήσουμε κι άλλους νεκρούς από την απελπισία, για να θρηνήσουμε κι άλλους νεκρούς από την περίθαλψη στα νοσοκομεία, για να θρηνήσουμε κι άλλους νεκρούς από τα γενόσημα... για να θρηνήσουμε για τους αγέννητους αυτής της χώρας, που ανέβαλαν τον ερχομό τους επειδή οι γονείς τους δεν έχουν να τους ταΐσουν...
Αυτό είναι το δικό τους SUCCESS story...
Ας το σκεφτούμε πολύ καλά, όλοι μας, γιατί κάποιοι πολιτικοί στο δικό τους παιχνίδι διαδοχής στην εξουσία, βάζουν ενέχυρο (ή και ξεπουλούν) τη χώρα, προσφέροντας όλους εμάς σαν... δώρο!
«Ένα κράτος, όπου η αυθάδεια και η ελευθερία τού να κάνει κανείς ό,τι θέλει μένουν ατιμώρητα, μπορεί να είναι κανένας σίγουρος γι' αυτό, ότι μετά από ένα ευτυχισμένο ταξίδι τελειώνει βυθισμένο μέσα στην άβυσσο»
Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...

Εμβρόντητοι πρόσφατα διαβάσαμε την τοποθέτηση του πρώην Πρωθυπουργού της Ελλάδας κ. Κώστα Σημίτη, στην παρουσίαση του βιβλίου του πρώην Προέδρου της Κύπρου Γιώργου Βασιλείου στην αίθουσα Γιάννου Κρανιδιώτη του ελληνικού υπουργείου των Εξωτερικών, αναφορικά με την ΑΟΖ και την τακτική που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα.
Μίλησε για «εξωπραγματικές φαντασιώσεις για τις δυνατότητες της χώρας» και πως «η λύση πρέπει να βρεθεί είτε με κοινή συμφωνία των ενδιαφερομένων χωρών είτε μέσω προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο. Θα πρέπει επομένως η Ελλάδα να επιδιώξει τη συνεννόηση με τις χώρες των οποίων η ΑΟΖ αλληλοεπικαλύπτεται με τη δική της, όπως συμβαίνει ήδη με την Αίγυπτο, και αν η συνεννόηση αυτή αποτύχει να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο», είπε ο πρώην πρωθυπουργός.

Πριν καταλήξουμε στα συμπεράσματα, είναι σκόπιμο για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει, και να πάμε λίγο πίσω στις 20 Ιουνίου του 2013 όπου κάτω από την αιγίδα του περιοδικού Economist διεξήχθη ένα Debate για την ΑΟΖ ανάμεσα στους καθηγητές Θεόδωρο Καρυώτη και Χρήστο Ροζάκη. Ήταν μια βραδιά που όλοι σαν τον κ. Σημίτη – προφανώς υποστηρικτές των απόψεων του Χρ. Ροζάκη – δύσκολα θα ξεχάσουν. Φαίνεται μάλιστα ότι κάνουν το κάθε τι, για να μετατρέψουν τις απόψεις της κοινής γνώμης μέσω των γνωστών καναλιών τους, μετά και το αποτέλεσμα εκείνου του debate, όπου η ψηφοφορία έδωσε στον «πατέρα της ΑΟΖ» Θ. Καρυώτη 67% των ψήφων έναντι του Χρ. Ροζάκη που πήρε το 23%. Ο κ. Καρυώτης με τη γνωστή επιχειρηματολογία του, δεν άφησε καμιά επιλογή στις αποφάσεις του ακροατηρίου. Υποστήριξε, όπως άλλωστε προβλέπεται από το Δίκαιο της Θάλασσας, ότι η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι μια μονομερής πράξη και ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ αποτελεί μια διμερή πράξη και επομένως δεν μπορεί ένα παράκτιο κράτος να κάνει μονομερώς οριοθέτηση ΑΟΖ.

Από εκείνη την ώρα λοιπόν που τα πράγματα τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά τόσο καθαρά, από τους δύο «ειδικούς» με απόλυτα διαφορετικές απόψεις, έχει ξεκινήσει ένας αγώνας για να πεισθούν οι πάντες και βεβαίως και η κυβέρνηση Σαμαρά να μη δίνει σημασία στα λεγόμενα του καθηγητή Καρυώτη, και πως η Ελλάδα δεν πρέπει να κάνει ανακήρυξη ΑΟΖ εάν πρώτα δε συνεννοηθεί με τις άλλες χώρες, υιοθετώντας βασικά τις αμερικανικές και τουρκικές θέσεις.

Το οργανωμένο σχέδιο και η επίθεση στην ΑΟΖ και τα αναφερόμενα στο «Δίκαιο της Θάλασσας», συνεχίστηκαν πάλι από την αίθουσα Κρανιδιώτη, στις 3 Οκτωβρίου 2013, όταν παρουσιάστηκε το βιβλίο του κ. Ροζάκη με τίτλο «Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και το Δίκαιο της Θάλασσας».
Το βιβλίο προλόγισε ο υπουργός Εξωτερικών κ. Βαγγέλης Βενιζέλος, ερχόμενος σε απόλυτη αντίθεση και αντίφαση με τον ίδιο του τον εαυτό, γιατί ήταν ο ίδιος άνθρωπος που στη κρίσιμη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών στο Προεδρικό Μέγαρο στις 15 Μαΐου 2012, απευθυνόμενος στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια ανέφερε:

«Ξέρετε ότι τέταρτος υποψήφιος Βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ είναι ο καθηγητής κ. Καρυώτης, ο βασικός ειδικός που υπάρχει στον ελληνόφωνο χώρο για τα θέματα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην προετοιμασία της Διεθνούς Σύμβασης του Μοντέγκο Μπέι για το Δίκαιο της Θάλασσας».

Είναι ο ίδιος υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας ο κ. Βαγγέλης Βενιζέλος ο οποίος αυτόν το στενό του συνεργάτη και προσωπικό του φίλο, που τον αποκάλεσε «βασικό ειδικό για τα θέματα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης», όχι μόνο δεν τον χρησιμοποίησε αλλά τον αγνόησε όταν δημιούργησε στο Υπουργείο του μια ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΟΖ. Στην ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΟΖ του υπουργείου Εξωτερικών το όνομα του κ. Καρυώτη απουσιάζει επιδεικτικά.

Στην ίδια παρουσίαση ο δημποσιογράφος κ. Γιάννης Καρτάλης της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ, αναφερόμενος αναμφίβολα στον καθηγητή Καρυώτη, είπε: «Όσοι βγάζουν ανεύθυνες κραυγές για την ανακήρυξη ΑΟΖ στο Αιγαίο, όχι μόνο δεν γνωρίζουν το θέμα, αλλά διακινδυνεύουν να προκαλέσουν περιττή κρίση με την Τουρκία» και στη συνέχεια εξέφρασε ικανοποίηση γιατί παρήλθε η μονομερής σκέψη ανακήρυξης ΑΟΖ.!» Είμαι σίγουρος πως οι κ. Βενιζέλος ΚΑΙ Σημίτης χειροκρότησαν θερμά το δημοσιογράφο.

Ο κ. Καρτάλης μιλάει ξεκάθαρα όταν αναφέρει «όσοι βγάζουν ανεύθυνες κραυγές για την ανακήρυξη ΑΟΖ στο Αιγαίο». Προσέξτε, δεν μιλά για μη ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ, μιλά για μη ανακήρυξη ΑΟΖ στο Αιγαίο! Δηλαδή συμφωνεί με όσους ζητούν από την Αθήνα «να μην ανακηρύξει ΑΟΖ εάν δεν τα βρείτε πρώτα με την Τουρκία».

Η προσπάθεια φαίνεται να ολοκληρώνεται με τον κ. Σημίτη, στο πρόσωπο του οποίου βρέθηκε κάποιος να σώσει πάλι την Ελλάδα, όπως ξέρει να το κάνει από το παρελθόν με τα Ίμια. Έτσι εμφανίστηκε ξαφνικά σαν από μηχανής θεός, ο οποίος με το έντονο φοβικό του σύνδρομο, θέλει να συμβιβαστούμε, να γκριζάρουμε ακόμη και την ΑΟΖ όπως κάναμε με τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο.

Μετά λοιπόν την κατατρόπωση των επιχειρημάτων του κ. Ροζάκη, εμφανίζονται οι κκ Σημίτης, Βενιζέλος, συνεπικουρούμενοι από τα γνωστά παπαγαλάκια, για να περάσουν το μήνυμα τους και να προσπαθήσουν να παγιδεύσουν τον Πρωθυπουργό της χώρας κ. Σαμαρά, που δυστυχώς δεν έχει ακόμα πραγματοποιήσει την υπόσχεσή του για ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ.

Όλοι αυτοί βέβαια που τώρα εργάζονται εντατικά για την παραπλάνηση της ίδιας της κυβέρνησης, δεν ήταν παρόντες στο Debate του Economist για την ΑΟΖ στις 20 Ιουνίου 2013 στο Καβούρι. Διότι τότε θα γνώριζαν ότι το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ότι η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι μια μονομερής πράξη ενώ η οριοθέτηση είναι μια διμερής πράξη. Ο κ. Βενιζέλος έχει αρχίσει συζητήσεις με την Αίγυπτο και την Κύπρο για οριοθέτηση ΑΟΖ αλλά μάλλον, κανείς από τους παρευρισκόμενους δεν καταλαβαίνει ότι συμφωνία για οριοθέτηση δεν μπορεί να υπάρξει εάν δεν υπάρξει πρώτα ανακήρυξη ΑΟΖ. Επειδή όμως δεν υπάρχουν άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν, υπάρχουν άνθρωποι με σχέδιο και σκοπιμότητες.

Οι παραπάνω και οι διάφοροι δορυφόροι τους προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ξεχνούν ότι η ΕΕ υπέγραψε και επικύρωσε τη Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας γιατί τα θέματα αλιείας των κρατών-μελών ανήκουν στη δικαιοδοσία της ΕΕ και φυσικά όλοι γνωρίζουν, ότι η αλιεία είναι ένας από του βασικούς πυλώνες της ΑΟΖ. Βέβαια οι κύριοι αυτοί προκαλούν με τις δηλώσεις τους και τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά που πρώτος μίλησε για Ευρωπαϊκή ΑΟΖ. Ίσως πιστεύουν ότι ο κ. Σαμαράς ανήκει στις ακραίες φωνές που κάνοντας μονομερείς κινήσεις δεν βοηθούν, αλλά αντιθέτως ναρκοθετούν τον δρόμο προς την επίλυση διαφορών.
Είναι οι ίδιοι που προσπαθούν με σοβαροφάνεια να υποστηρίξουν τα επιχειρήματά τους, αλλά τους διακρίνει κάποια επιπολαιότητα και παντελή έλλειψη γνώσης του Δίκαιου της Θάλασσας όταν επιμένουν ότι η Ελλάδα πρέπει να συμβιβαστεί με την Τουρκία για την ΑΟΖ γιατί δεν μπορεί να οριοθετήσει μονομερώς την ΑΟΖ της. Με ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ συγχέουν την ανακήρυξη με την οριοθέτηση. Όλα τα κράτη του κόσμου έχουν κάνει μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ και μετά προσπαθούν να την οριοθετήσουν με τα γειτονικά τους κράτη. Δηλαδή κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν πως η Ελλάδα προσπαθεί να οριοθετήσει την ΑΟΖ της με την Κύπρο, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Ιταλία και την Αλβανία, διμερώς και όχι μονομερώς. Εάν τα παράκτια γειτονικά κράτη δεν τα βρουν μεταξύ τους, τότε πάνε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Είναι δυνατό όμως ένας πρώην πρωθυπουργός, ένας συνταγματολόγος, καθηγητές πανεπιστημίων, σοβαροί και μορφωμένοι άνθρωποι να κάνουν τέτοιο λάθος. Αν διαβάσει κανείς το Δίκαιο της Θάλασσας είναι εύκολο να καταλάβει το θέμα της Ανακήρυξης και αυτό της Οριοθέτησης. Το γεγονός της παραπληροφόρησης, της επί σκοπού σύγχυσης επικαλούμενοι διάφορα επιχειρήματα, καταδεικνύει ότι υπάρχει συγκεκριμένος στόχος, ο οποίος μεθοδεύεται προσεκτικά:

Πρέπει να πείσουν την ελληνική κυβέρνηση να κάνει μια τμηματική ανακήρυξη ΑΟΖ που δεν θα περιλαμβάνει το Αιγαίο Πέλαγος! Έτσι θα ικανοποιήσουν και τους Αμερικανούς και τον κύριο Νταβούτογλου.

Είναι προφανές ότι έχουμε να κάνουμε με τους εχθρούς της ΑΟΖ.
Κατ’ άλλους έχουμε να κάνουμε με τους εχθρούς της Ελλάδας.

Φωτογραφίες: Στην πρώτη ο κ. Κώστας Σημίτης με τον κ. Γιώργο Παπανδρέου, στη δεύτερη ο κ. Χρήστος Ροζάκης και στην τρίτη ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης.

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 

Το πιο ενοχλητικό με τους ανίκανους είναι ότι μιλάνε (Pascal Bruckner, Γάλλος συγγραφέας)… Και πράγματι πόσο πικρή αλήθεια κρύβει η πρόταση αυτή.  Η ζωή των Ελλήνων πολιτών έχει καταντήσει θλιβερή εξ αιτίας όλων αυτών των απάνθρωπων οικονομικών και μη μέτρων που έχουν ληφθεί τα τελευταία χρόνια της κρίσης.  Κατά καιρούς δε ακούμε τα τζιμάνια τους πολιτικούς «μας» να δηλώνουν ότι πιάσαμε πάτο και τώρα έρχεται η ανάκαμψη, και το πρωτογενές πλεόνασμα και το success story και άλλα γαλαζοπράσινα άλογα (λόγω συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας-ΠΑΣΟΚ) και μελιτζανιά μουλάρια… 

Η πραγματικότητα είναι όμως τελείως διαφορετική και ακόμη πιο τραγική από όσο πιστεύαμε.  Τις τελευταίες ημέρες με το θέμα που δημιουργήθηκε με την μικρή Μαρία που βρέθηκε στα χέρια αθίγγανων χωρίς να είναι παιδί τους κατέδειξε άλλη μια μεγάλη τρύπα στον κρατικό μηχανισμό.  Στα πιστοποιητικά γέννησης… Όποιος θέλει, δηλώνει ότι θέλει, όπου θέλει…  Δηλαδή σε ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα σε μια κοινωνία που είναι το πιστοποιητικό γέννησης ενός ανθρώπου, ο κρατικός μηχανισμός μπάζει νερά από παντού.  Σκεφθείτε πόσα παιδιά μπορεί να έχουν πουληθεί, απαχθεί από τα μαιευτήρια, από τις κανονικές τους μάνες, οι οποίες μετά ενημερώθηκαν ότι πχ «πέθαιναν» και κατέληξαν πανεύκολα σε άλλα χέρια, χάρις στον τρόπο που βγαίνουν τα πιστοποιητικά γέννησης στην Ελλάδα… 

Ξέραμε για τους μαϊμού ανάπηρους, για τους μαϊμού τυφλούς, για τα μαϊμού πτυχία και πιστοποιητικά δημοσίων υπαλλήλων, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης μας ενημέρωσε χθες ότι είναι δύσκολο να βρεθούν οι εν λόγω επίορκοι υπάλληλοι, και μάθαμε τώρα και για τα μαϊμού πιστοποιητικά γέννησης..  
Δηλαδή τι άλλο θα δούμε σε αυτή τη χώρα; 
Μήπως να αποφυλακίζονται και έμποροι ναρκωτικών με βαρύτατες ποινές σε χρόνο ρεκόρ;   

Ναι το βλέπουμε και αυτό!!!  
Το κράτος αυτό, των ΑΝΙΚΑΝΩΝ πολιτικών, για να μην χρησιμοποιήσουμε βαρύτερες εκφράσεις οι οποίες μάλλον τους αρμόζουν και περισσότερο, αφού δεν μπορεί να κάνουν κάτι σωστό, αφού έχουν γεμίσει οι φυλακές, αποφάσισε να τις αδειάσει από τους εμπόρους ναρκωτικών μειώνοντας τις ποινές τους στο 1/3!!!  
Και προσέξτε δεν μειώνει τις ποινές σε όλα τα αδικήματα αλλά ΜΟΝΟΝ σε αυτά που αφορούν τον «Κώδικα Νόμων για τα Ναρκωτικά»!!!.  
Όπως διαβάσαμε, σύμφωνα με το νόμο υπ’ αριθμ. 4198 «Πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και προστασία των θυμάτων αυτής και άλλες διατάξεις», που δημοσιεύτηκε πριν από μία εβδομάδα στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Α' 215/11.10.2013) και τέθηκε σε ισχύ: 
«Όσοι κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου έχουν καταδικαστεί τελεσίδικα ή αμετάκλητα σε ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης για εγκλήματα που προβλέπονται στον ν. 3459/2006, απολύονται υφ' όρον αν έχουν συμπληρώσει το 1/3 πραγματικής έκτισης της ποινής που τους επιβλήθηκε. Την απόλυση διατάσσει ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών του τόπου έκτισης της ποινής».  
Δεν φτάνει που αποφυλακίζουν μόνον τους εμπόρους ναρκωτικών, διευκολύνουν και τον τρόπο της αποφυλάκισης τους, αφού μέχρι πριν από λίγο καιρόν χρειαζόταν η έκδοση βουλεύματος!!!  
Σήμερα αρκεί μια διαταγή του εισαγγελέα πλημμελειοδικών του τόπου έκτισης της ποινής!!! 
Να δώσουμε «συγχαρητήρια» τώρα σε όλους τους πολιτικούς που μας κυβερνούν, σε συμπολίτευση και αντιπολίτευση, μια που κανείς δεν έφερε αντίρρηση ή να κάνουμε τίποτα άλλο όπως γινόταν και στην ταινία με τον «Μαυρογιαλούρο»;  
Ο άλλος που χρωστάει στο δημόσιο και πάει φυλακή δεν έχει ευνοϊκή μεταχείριση… 
Μόνον οι έμποροι ναρκωτικών φαίνεται ότι είναι «παιδιά» αυτής της χώρας, αυτών των συγκεκριμένων πολιτικών… 
Μπας και μας θέλουν «μαστουρωμένους» για αυτό τους αποφυλακίζουν;  
Ειλικρινώς δεν θα θέλαμε να είμαστε στη θέση κανενός δικαστικού λειτουργού…  Σκεφθείτε πόσο προδομένοι πρέπει να αισθάνονται οι άνθρωποι αυτοί που με κίνδυνο της ζωής του αποδίδουν δικαιοσύνη και επιβάλλουν στους εμπόρους των ναρκωτικών, ως αρμόζει στα αδικήματα τους, βαρύτατες ποινές… 

Μήπως τελικά εκεί σκοπεύουν οι πολιτικοί;  
Στο να εξευτελίσουν τα πάντα;   
Στο να κάμψουν και με αυτό τον τρόπο το φρόνημα των εντίμων και αδέκαστων δικαστικών λειτουργών, αφού δεν το πέτυχαν με την μείωση των αποδοχών τους;  
Μήπως τελικά ενοχλούν οι δικαστικοί αυτοί που ελέγχουν, ανακαλύπτουν, δένουν σε μια κόλλα χαρτί τους επίορκους πολιτικούς που καταλήστεψαν και κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα; 
Και κάτι άλλο…  
Στο καιρό της ανέχειας που ζούμε, πέρα από τον δικαστικό, ο αστυνομικός πως θα κάνει την δουλειά του;  Όταν ο δικαστής επιβάλλει βαρύτατη ποινή, και το κράτος την μειώνει στο 1/3, γιατί να πάει ο αστυνομικός να συλλάβει τον έμπορο ναρκωτικών; Για να τον «χαϊδέψουν» μετά οι πολιτικοί με τις αποφάσεις τους;  
Οι αστυνομικοί όπως και όλοι οι άλλοι πένονται…  Μήπως αποφασίσουν και οι αστυνομικοί κάποιοι στιγμή ότι, αντί να συλλάβουν τους εμπόρους μιας και τους αποφυλακίζει σε χρόνο ρεκόρ η ίδια πολιτεία, να πάρουν και εκείνοι ένα «αναμνηστικό δωράκι», ένα δωράκι «ευγνωμοσύνης» (κατά τον κ. Ρουπακιώτη), και να γλυτώσουν τους εμπόρους ναρκωτικών από την ….γραφειοκρατία, οπότε όλοι θα είναι ευχαριστημένοι;  
Και οι φυλακές άδειες από εμπόρους ναρκωτικών, και θα γεμίσουν με οφειλέτες του δημοσίου, και οι αστυνομικοί θα ζουν καλύτερα και πιο άνετα… 

Τελικά, σε τι κράτος ζούμε;  
Τι κράτος δημιούργησαν οι αναίσχυντοι αυτοί πολιτικοί που έφθασαν κάποιοι είτε να μην διαβάζουν είτε να εκθειάζουν τα Μνημόνια;  
Τι έκαναν όλα αυτά τα χρόνια από την μεταπολίτευση και μετά; 
Έφτιαξαν ένα κράτος που δεν μπορεί να εκδίδει σωστά ούτε ένα πιστοποιητικό γέννησης…
Ένα κράτος που χαρίζει ουσιαστικά τις ποινές στους εμπόρους ναρκωτικών…  
Ας μας πει κάποιος ότι είναι ψέματα όλα αυτά, ότι ζούμε ένα εφιάλτη, ότι θα ξυπνήσουμε και θα ζούμε κάπου αλλού… 
Τελικά μήπως οι ξένοι καλά μας κάνουν αφού ανεχόμαστε να μας κυβερνούν ακόμη και σήμερα αυτοί οι πολιτικοί.  
Αυτούς που έβαλαν την Ελλάδα σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο… 
Και όμως, τελικά οι Έλληνες έπιασαν πάτο…  Στην ζωή τους!!!