Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Νοε 2015

Ο ρόλος του Ισλαμικού Κράτους είναι πασιφανής: Μόνον που δεν περιορίζεται στα της Μέσης Ανατολής, αλλά υλοποιούν και το σχέδιο για διάλυση της Ευρώπης.

Κάποτε κάλυπταν οι πολιτικοί τις ψευδολογίες τους προσεκτικά, ώστε να μη γίνονται αντιληπτές από τους πολλούς. Φαίνεται πως είτε αδιαφορούν πλέον για την εντύπωση που σχηματίζουν οι λαοί από την ολοφάνερη παραπλανητική προπαγάνδα, είτε οι λαοί, με το να τρώμε συνεχώς κουτόχορτο, άλλαξε ο μεταβολισμός μας, και μας αρέσει.

Ο ρόλος του Ισλαμικού Κράτους είναι πλέον πασιφανής. Μόνον που δεν περιορίζεται στα της Μέσης Ανατολής, αλλά υποχρεώνοντας τους πληθυσμούς να μεταναστεύουν, υλοποιούν και το σχέδιο για διάλυση της Ευρώπης. Και όλα αυτά, η Δύση στην οποία κι εμείς ανήκουμε, επιχειρεί να τα αποδώσει στον αγώνα της για εκδημοκρατισμό των αφρικανικών και ασιατικών λαών.

Τα γραπτά όμως μένουν. Το αμερικανικό Πεντάγωνο παραδέχθηκε το 2012 ότι το ΝΑΤΟ είχε την υποστήριξη των ισλαμιστών εξτρεμιστών σε έναν πόλεμο μεσολάβησης για να ανατραπεί ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ.

«Οι σαλαφιστές, η Μουσουλμανική Αδελφότητα και η Αλ-Κάιντα στο Ιράκ είναι οι βασικές κινητήριες δυνάμεις της εξέγερσης στη Συρία. (…) Η Δύση, οι χώρες του Κόλπου, και η Τουρκία στηρίζουν την αντιπολίτευση, ενώ η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν δείχνουν την υποστήριξη τους στο καθεστώς».

Τον Νοέμβριο του 2013 είχε δημοσιευθεί άρθρο στο periodiko.gr, στο οποίο γινόταν λόγος για την απόφαση σκάνδαλο που είχαν λάβει οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. Μ’ αυτήν την απόφαση οι ΥΠΕΞ της ΕΕ απέσυραν όλες τις κυρώσεις που μπλόκαραν την εισαγωγή συριακού πετρελαίου.

Μ΄ αυτόν τον τρόπο οι ισλαμιστές του ISIS κατόρθωσαν να βγάλουν χρήμα. Πολύ χρήμα. Μ΄ αυτήν την απόφαση ο ISIS δημιούργησε οικονομκή βάση στη Συρία και αναπτύχθηκε στο Ιράκ. Τι δήλωναν τότε οι “ισχυροί” της ευρωπαϊκής διπλωματίας;

• Υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Ουίλιαμ Χέιγκ: «Είναι σημαντικό για μας να στείλουμε ένα σινιάλο ότι είμαστε ανοιχτοί να βοηθήσουμε με κάθε δυνατό τρόπο. Πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να βοηθήσουμε τη συριανή αντιπολίτευση».

• Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Γκίντο Βεστερβέλλε: «Επιθυμούμε να υπάρξει οικονομική ανάπτυξη στις περιοχές που ελέγχονται από την αντιπολίτευση, και γι’ αυτό θα άρουμε τις κυρώσεις που εμποδίζουν το έργο των μετριοπαθών δυνάμεων της αντιπολίτευσης».

Το onalert σημειώνει, πως αυτοί που βοήθησαν ήσαν οι φανατικοί τζιχαντιστές. Αυτοί επικράτησαν στις εσωτερικές διαμάχες των ισλαμιστών. Αυτοί πήραν το πετρέλαιο και το χρήμα. Χάρη στην ΕΕ.

Ο Guardian το περιέγραψε ως εξής: «Η απόφαση της ΕΕ να άρει τις κυρώσεις στο πετρέλαιο της Συρίας για να βοηθήσει την αντιπολίτευση, επιτάχυνε τη μάχη για τον έλεγχο πηγών και αγωγών στις περιοχές που ελέγχονται από τους αντάρτες και συνέβαλε στη σταθεροποίηση της εξουσίας των τζιχαντιστικών ομάδων επί των κρίσιμων πόρων της χώρας».

Θέλω να θυμίσω την κοντόφθαλμη πολιτική Ελλήνων μεγαλόσχημων, που από τις θέσεις υπουργών Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών (κ.κ. Βενιζέλος και Αβραμόπουλος), δήλωναν -ταυτιζόμενοι με τον κ. Νταβούτογλου- ότι ενισχύουμε την προσπάθεια της «μετριοπαθούς αντιπολίτευσης» να ανατρέψει το καθεστώς του Άσαντ. «Μετριοπαθής» αντιπολίτευση είναι η υποστηριζόμενη από την Αλ Κάιντα, η οποία από τρομοκρατική οργάνωση βρέθηκε σύμμαχος του ΝΑΤΟ.

Η Ευρώπη θα πληρώσει ακριβά την υιοθέτηση της πολιτικής της Νέας Τάξης. Και εξακολουθεί να μη αντιλαμβάνεται ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις δεν είναι ο υπ’ αριθμός ένας κίνδυνος. Επειδή το πρόβλημα είναι κυρίως ποσοτικό. Και εννοώ, ότι σε πολύ λίγα χρόνια η Ευρώπη θα αλωθεί όχι από τους τζιχαντιστές, αλλά από τους «μετριοπαθείς» μουσουλμάνους, οι οποίοι θα αποτελούν την πλειοψηφία. Είναι δυνατόν να μη προσέχει κάποιος τους δημογραφικούς πίνακες; Παρόμοια η κατάσταση και στις ΗΠΑ, το κύριο εργαλείο του συστήματος, όπου ήδη οι Λατίνοι αποτελούν το 34% του πληθυσμού, και μαζί με τους μαύρους, ξεπερνούν το 40%.
Η Δύση τελειώνει, βγάζοντας η ίδια τα μάτια της.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Η περίπτωση της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους (όπως και του ελικοπτέρου διάσωσης που όλοι ξεχνούν να αναφερθούν) θα απασχολήσει τις επόμενες ημέρες την παγκόσμια κοινότητα. Όμως, τα περιστατικό αυτό, σύμφωνα με δηλώσεις αξιωματούχων (γ.γ. του ΝΑΤΟ), όπως και αρχηγών κρατών, αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής, αφού άπτονται άμεσα με την Ελληνική Άμυνα και συγκεκριμένα με την τουρκική παραβατικότητα στο Αιγαίο, όπου η Άγκυρα συστηματικά παραβιάζει κάθε έννοια του Διεθνούς Δικαίου και, φυσικά, της ελληνικής κυριαρχίας.

Μετά τη συνάντηση που είχε στον Λευκό Οίκο με τον Φρανσουά Ολάντ, ο Μπαράκ Ομπάμα αναφέρθηκε στην κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από τους Τούρκους, τους οποίους και υπερασπίστηκε.
«Η Τουρκία, όπως κάθε χώρα, έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί τα σύνορά της», είπε συγκεκριμένα ο Πρόεδρος, προσθέτοντας ότι οι δύο χώρες οφείλουν να ρίξουν τους τόνους.
Ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ακόμα ότι οι ΗΠΑ και η Γαλλία αποφάσισαν να συνεργαστούν στην προσπάθεια αντιμετώπισης του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο ο ίδιος χαρακτήρισε «ομάδα βαρβάρων».
«Η επίθεση στο Παρίσι ήταν επίθεση στον κόσμο», σημείωσε και υπογράμμισε πως δεν πρέπει να δώσουμε στους τρομοκράτες τη χαρά να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας.

Τις δηλώσεις του αμερικανού προέδρου ήρθε να ενισχύσει (όπως ήταν φυσικό) και ο τούρκος πρόεδρος, «αγνοώντας» (την ελληνική κυβέρνηση και την Ελλάδα γενικότερα). Έτσι, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε δηλώσεις του για την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού τόνισε πως όλα έγιναν εντός των κανόνων εμπλοκής και δεν υπήρξε κάποια παρασπονδία.
Υπερασπίστηκε δηλαδή τη γραμμή που έχει κρατήσει εξαρχής η Τουρκία. Πως δηλαδή το αεροσκάφος πετούσε εντός των συνόρων της και έγιναν τουλάχιστον 10 προειδοποιήσεις προς το πλήρωμά του.

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, ο οποίος δήλωσε πως πράγματι το Ρωσικό αεροσκάφος παραβίασε τον Τουρκικό εναέριο χώρο…

Αυτές ακριβώς οι δηλώσεις ανοίγουν ένα τεράστιο κεφάλαιο για την ελληνική διπλωματία και, φυσικά, για την άμυνα της Ελλάδας στο Αιγαίο, όπου καθημερινό είναι το φαινόμενο της παραβίαση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας, όπως αυτή ορίζεται από διεθνείς συνθήκες και, φυσικά, από το Διεθνές Δίκαιο.
Αυτές οι δηλώσεις είναι μία λαμπρή ευκαιρία να αποκτήσει η Ελλάδα επιθετική πολιτική, απαιτώντας από τις ΗΠΑ και, φυσικά, τον γ.γ. του ΝΑΤΟ, την αναγνώριση του δικαιώματος κατάρριψης τουρκικών αεροσκαφών, τα οποία δεν παραβιάζουν μόνο τα ελληνικά εναέρια σύνορα, αλλά πάρα πολλές φορές εισέρχονται στον ελληνικό εναέριο χώρο οπλισμένα και συνηθίζουν να προκαλούν θρασύτατα τα ελληνικά μαχητικά που προστρέχουν για να τα αναχαιτίσουν, διεξάγοντας σκληρά «παιχνίδια πολέμου», δημιουργώντας κάποιες φορές και… «ατυχήματα».

Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μία λαμπρή ευκαιρία να απαιτήσει την καταδίκη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην τουρκική παραβατικότητα, χρησιμοποιώντας ευθέως την απειλή κατάρριψης, που δικαιώνουν ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, αλλά και ο τούρκος πρόεδρος, στην περίπτωση που παραβιάζεται ο εθνικός εναέριος χώρος της Ελλάδας…

Φυσικά, μία τέτοια εξέλιξη αποτελεί προϊόν σεναρίου φαντασίας, κι αυτό επειδή αυτή η κυβέρνηση δεν έχει ούτε το ανθρώπινο δυναμικό ούτε το απαραίτητο σθένος να υπερασπιστεί την Ελλάδα. Ενδεχομένως αυτή η κυβέρνηση να φτάσει στο σημείο εκείνο που θα αναγνωρίσει έμμεσα δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο, αλλά ποτέ δεν θα τολμήσει να σκεφτεί καν να «κόψει με το μαχαίρι» τον «τσαμπουκά του σουλτάνου».
Με απλά λόγια, αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να υπερασπιστεί ούτε τον εαυτό της, πόσο δε μάλλον την χώρα…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι «μετακινούμενοι πληθυσμοί», αποδεικνύουν πλέον περίτρανα πως ξεπερνούν κατά πολύ την ιδιότητα της "προσφυγιάς" που ιδεοληπτικοί και ανεγκέφαλοι επιχειρούν να τους αποδώσουν...


Του Κ. Κυριακόπουλου

Οι πρωταγωνιστές της οργανωμένης εισβολής, δεν αποτελούν απλά ένα χρήσιμο εργαλείο για την επιβολή μέτρων συρρίκνωσης της Δημοκρατίας σε βάρος των ίδιων των λαών που τους υποδέχονται και οι οποίοι παραμυθιάζονται με πολυπολιτισμικά παραμύθια από τις ίδιες τις κυβερνήσεις τους που πρωτοστατούν στο παραμύθια…

Αποτελούν ταυτόχρονα και χρήσιμα εργαλεία προώθησης γεωπολιτικών στρατηγικών και άλλων σχεδίων, και αυτή τους η ιδιότητα δεν μπορεί να υπερκεραστεί χωρίς πανάκριβο τίμημα, και καλό είναι κανείς να μην παραμυθιάζεται.

Ορισμένοι αγανακτούν γιατί επιμένουμε να αναδεικνύουμε τη λαθρομετανάστευση ως το κορυφαίο ζήτημα που αφορά πλέον στην καρδιά της εθνικής ασφάλειας της χώρας.

Κάποιοι ενοχλούνται γιατί επιμένουμε να μην εξαντλούμε τη συζήτηση στην φιλολογική καταγραφή των αιτιών που τροφοδοτούν τη λαθρομετανάστευση, και συνεχίζουμε να αναδεικνύουμε το ίδιο το πρόβλημα, όχι μονάχα ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών, αλλά και ως πρωτογενή αιτία – ως εκκολαπτήριο αν θέλετε – μιας σειράς από επικίνδυνα συνεπακόλουθα που είναι νομοτελειακό ότι θα επέλθουν.

Υπάρχουν τέλος και οι αφελείς, οι κατ εξοχήν ανεγκέφαλοι, οι χρησιμότατοι ηλίθιοι, που αναλώνονται για να πείσουν, σχετικά με το πόσο ευσταθεί η χρήση του προθέματος «λαθρο», ως σαφέστατο προσδιοριστικό της πραγματικής ταυτότητας του προβλήματος, υποβαθμίζοντας έτσι ένα κορυφαίο εθνικό πρόβλημα σε μια φαφλατάδικη φιλολογική κουταμάρα.

Κουραφέξαλα κύριοι… Ξαναφέρτε στη ζωή του 150 δολοφονημένους του Παρισιού, ή έστω απευθυνθείτε στους συγγενείς τους, πολλοί από τους οποίους πλανήθηκαν από το νεοταξίτικο πολυπολιτισμικό παραμύθι, και ζητείστε τη γνώμη τους για το πόσο ανακουφιστικό είναι να αναμασά κανείς ιδεολογήματα, για να ερμηνεύσει τις αιτίες της λαθρομετανάστευσης και να μείνει στο ρόλο του… ερμηνευτή…

Εξηγείστε σήμερα στους Βέλγους που χρόνια ολόκληρα βιώνουν το δικό τους παραμύθι, τι είναι αυτό που ζητούν στις ανομολόγητες προσευχές τους και γιατί κλείστηκαν σπίτια τους…

Περιγράψτε όσο πιο πιστά θέλετε τις αιτίες που δημιουργούν τη λαθρομετανάστευση, αφορίστε όσο πραγματικά του αξίζει τον ιμπεριαλισμό και τις επεμβάσεις του και αποτυπώστε την πληρέστερη και την πλέον αντικειμενική ερμηνεία των αιτιών που ξεριζώνουν πληθυσμούς… Και μετά τι; Εκεί θα μείνουμε; Στην περιγραφή;

Δε σας έμαθε η διαλεκτική πως το «αποτέλεσμα» που έχει ως αναφορά του μια συγκεκριμένη «αιτία», γίνεται το ίδιο «αιτία» η οποία με τη σειρά της υπάρχει για να ξερνά καινούριο «αποτέλεσμα»;

Δε σας έμαθε η διαλεκτική πως αυτή η «νεότευκτη» αιτία διατηρεί αναλλοίωτα τόσο τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά, όσο και το δυναμικό της φορτίο, πέρα και ανεξάρτητα από τις προθέσεις των αυτόκλητων… ερμηνευτών της;

Πάμε τώρα να δούμε και ορισμένες άλλες πλευρές, στις οποίες τις απαντήσεις δε τις δίνει η απεραντολογία και ο φιλοσοφικός διαλογισμός, αλλά η ίδια η ζωή, και αυτός που τις αγνοεί είναι ή αφελής ή συνένοχος.
  • Έχει η λαθρομετανάστευση, ως «μετακινούμενη κοινωνία», δικά της ιδιαίτερα εθνικά, πολιτισμικά και άλλα χαρακτηριστικά ή είναι απλώς ένας αριθμός ανθρώπων που απλά μετακινείται πάνω στον πλανήτη;
  • Αποτελεί η λαθρομετανάστευση ένα ουδέτερο φαινόμενο με μοναδικό χαρακτηριστικό την ιδιότητα των «μετακινούμενων ανθρώπων» ή αποτελεί μια μικροκοινωνία που τα ιδιαίτερα πολιτισμικά και άλλα χαρακτηριστικά της την καθιστούν ευάλωτη στο να χρησιμοποιείται από συγκεκριμένα κέντρα για την προώθηση γεωστρατηγικών επιδιώξεων και επεξεργασμένων στρατηγικών;
  • Έχουν φίλοι και οχτροί συγκεκριμένο επιτελικό σχεδιασμό για τον τρόπο και τους στόχους στη βάση των οποίων επιχειρούν να χαλιναγωγήσουν τις μετακινούμενες μάζες ή όλα έχουν αφεθεί στην τύχη τους, κι αυτό που βασιλεύει στην πλάση είναι ένας απέραντος ανθρωπισμός στον αστερισμό του αυθόρμητου;
  • Ναυάγησε ή όχι παντού το παραμύθι της βιώσιμης και αγγελικά πλασμένης πολυπολιτισμικής κοινωνίας; Και αν δεν ναυάγησε ποιος κερατάς θα μας πει επιτέλους που ευημερεί;
Καμία αντίρρηση λοιπόν… Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, είναι η πρώτη αιτία που δημιουργεί αυτές τις μετακινήσεις πληθυσμών. Μαζί της η φτώχεια και η υποβάθμιση των χωρών του μη αναπτυγμένου κόσμου… Ρωτάμε…
  • Ποιος συσχετισμός δυνάμεων θα ανακόψει αύριο το πρωί τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και την υποβάθμιση;
  • Με ποια μέσα… Ποιος φορέας… Και με τι τρόπο θα επιβάλει την αυριανή μέρα, την εφαρμογή πολιτικών που θα εξαλείψουν την φτώχεια και την υποβάθμιση εκείνων των περιοχών στον πλανήτη που είναι η μήτρα παραγωγής μετακινούμενων πληθυσμών που αναζητούν κάπου αλλού τον επιούσιο;
Την απάντηση την ξέρουμε και την ξέρετε… Η πραγματοποίηση αυτού του στόχου είναι μια πολύ ρομαντική για τα δεδομένα της εποχής και πάντως μια πολύ μακρινή υπόθεση, και ως εκ τούτου δεν αποτελεί στόχο της επόμενης μέρας.

Επομένως… Ο ομολογουμένως κακός ιμπεριαλισμός, η δυστυχία και η ανέχεια, από τη στιγμή που αύριο δεν καταργούνται, θα συνεχίσουν να λειτουργούν - παράλληλα με όλα τα υπόλοιπα - και ως βιομηχανία παραγωγής μετακινούμενων πληθυσμών.

Αυτοί λοιπόν οι «μετακινούμενοι πληθυσμοί», δεν αποτελούν απλά ένα χρήσιμο εργαλείο για την επιβολή μέτρων συρρίκνωσης της Δημοκρατίας σε βάρος των ίδιων των λαών που τους υποδέχονται και οι οποίοι παραμυθιάζονται με πολυπολιτισμικά παραμύθια από τις ίδιες τις κυβερνήσεις τους που πρωτοστατούν στο παραμύθια…

Αποτελούν ταυτόχρονα και χρήσιμα εργαλεία προώθησης γεωπολιτικών στρατηγικών και άλλων σχεδίων, και αυτή τους η ιδιότητα δεν μπορεί να υπερκεραστεί χωρίς πανάκριβο τίμημα, και καλό είναι κανείς να μην παραμυθιάζεται.

Αφήστε λοιπόν κατά μέρος το φερετζέ του «ανθρωπισμού», και καλό είναι να είμαστε όλοι περισσότερο καχύποπτοι με τους αργόσχολους που ανέλαβαν εργολαβικά τη διαχείριση της «ανθρωπιστικής» ιδέας στην κοινωνία των αφελών.

Η χορογραφία της λαθρομετανάστευσης, είναι σχεδιασμένη στρατηγικά και ενταγμένη απόλυτα σε στρατηγικές επιδιώξεις με ταυτότητα, και αυτό αν μη τι άλλο το καταμαρτυρεί ή ίδια η σύνθεση των καταδρομικών ταγμάτων που την πλαισιώνουν.

Γι αυτό και οι λαοί – και πρωτίστως η Ελληνική κοινωνία – έχουν καθήκον να δραπετεύσουν από την επιρροή των επικίνδυνων ιδεολογημάτων και τα κηρύγματα του ψευτοανθρωπισμού.

Η Ευρώπη και οι Ελλάδα δέχονται οργανωμένη εισβολή στρατηγικού χαρακτήρα και οποιαδήποτε ανοχή σ αυτό το φαινόμενο, θα έχει βαρύτατο τίμημα για την ίδια της τη φυσιογνωμία ακόμη και γι αυτή την υπόστασή της σε τελευταία ανάλυση.

Πηγή "Ελληνικό Φόρουμ"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Θα έπρεπε να είναι σαφές ότι μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι και τον τρόπο με τον οποίο η Γαλλία επικαλέστηκε τις Συνθήκες (περί συνδρομής), ολόκληρη η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο. Και πόλεμος σημαίνει –εκτός από θάνατο και δυστυχία—μεγάλα, τρομακτικά έξοδα, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια ή θα τινάξουν στον αέρα τους κανόνες και τους στόχους περί δημοσιονομικής σταθερότητας ή θα επιταχύνουν την αποσύνθεση του ευρωπαϊκού (πολιτικού) οικοδομήματος.

Η Γαλλία – πριν δεχτεί το χτύπημα- βρίσκεται ήδη στο πεδίο της μάχης, συμμετέχοντας με τα βομβαρδιστικά της στις μεγάλες διευθετήσεις στη Μέση Ανατολή. Δε χωρά αμφιβολία ότι μετά από την επίθεση των τρομοκρατών στο Παρίσι, σ’ ότι τουλάχιστον αφορά την γαλλική κοινωνία, τα πράγματα έχουν ωριμάσει για μια κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων – κατά του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο ανέλαβε την ευθύνη των επιθέσεων σε γαλλικό έδαφος - ακόμη και με την εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων αν αυτό κριθεί απαραίτητο. Ήδη οι Γάλλοι «χτυπούν» από αέρος τον ISIS με βομβαρδιστικά που ξεκινούν από το αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντε Γκόλ, ενώ οι Βρετανοί τους έχουν προσφέρει (διευκολύνσεις) τις στρατιωτικές βάσεις που διατηρούν στην Κύπρο.

Παράλληλα, με τις εμφανείς στρατιωτικές δραστηριότητες (στις οποίες πριν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι είχε εμπλακεί η Γαλλία), έχουν ήδη ξεκινήσει οι συζητήσεις περί της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Πρόκειται για τη συζήτηση που έχει να κάνει με την αντιμετώπιση και τον έλεγχο των προσφυγικών ροών. Μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι, την απόπειρα χτυπήματος στη Γερμανία και τις κινηματογραφικές καταδιώξεις υπόπτων στις Βρυξέλλες αυτή η συζήτηση, προφανώς, θα καταλήξει σε αποφάσεις, οι οποίες είναι λίγο πολύ γνωστές και θα λέγαμε αναμενόμενες, καθ’ ότι έχει προηγηθεί η αμερικανική εμπειρία της 11/9/2001…

Τι έχουμε να περιμένουμε, λοιπόν:
  • Ένταση των αμυντικών δαπανών
  • Αύξηση των κονδυλίων για την εσωτερική ασφάλεια
  • Δρακόντεια νομοθεσία- πέρα από το όριο του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών
  • Διάλυση (επί της ουσίας) της συνθήκης Σένγκεν και της ιδέας περί ελεύθερης διακίνησης
Είναι προφανές, ξεκινώντας από την διαφαινόμενη αναθεώρηση (κατάργηση) της συνθήκης Σένγκεν ότι η Ε.Ε αδυνατεί να αναλάβει το κόστος που συνεπάγεται μια κοινή Εξωτερική πολιτική και άμυνα, καθ’ ότι ο έλεγχος των εξωτερικών της συνόρων είναι το ελάχιστο «προαπαιτούμενο» μιας σε βάθος πολιτικής ενοποίησης.

Προφανές είναι επίσης ότι από τη στιγμή που ήδη έχουν εκδηλωθεί πολεμικές ενέργειες – όπως χαρακτηρίστηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι— οι χώρες μέλη θα υποχρεωθούν ανάλογα με τον κίνδυνο που εκτιμούν ότι αντιμετωπίζουν, να οργανώσουν την ασφάλειά τους. Ήδη η Γαλλία ουσιαστικά κατήργησε την Συνθήκη Σέγκεν επαναφέροντας τους αυστηρότατους συνοριακούς ελέγχους. Επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πριν από το τρομοκρατικό χτύπημα και άλλες χώρες της Κεντρικής Ευρώπης αμφισβήτησαν έμπρακτα τη Συνθήκη υψώνοντας φράκτες και συρματοπλέγματα για να ανακόψουν τις προσφυγικές ροές.

Αυτή η περιχαράκωση, μαζί με την άμεση πολεμική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή της δεύτερης σε οικονομική και πολιτική βαρύτητα χώρας της ΕΕ όπως είναι Γαλλία συνεπάγεται εκ των πραγμάτων αναθεώρηση των οικονομικών σχεδιασμών της ΕΕ, καθώς τα ζητήματα ασφάλειας των επιμέρους κρατών προβάλλουν πιεστικά μαζί με την αδυναμία της Ένωσης να τα αντιμετωπίσει με έναν κοινό τρόπο και σχέδιο.

Με πιο απλά λόγια, οι δαπάνες για την ασφάλεια χωρών όπως της Γαλλίας της Ιταλίας της Ισπανίας αλλά και της Ελλάδας επιβάλλεται να έχουν τέτοιο ύψος που εκ των πραγμάτων θα τινάξουν τελικά στον αέρα τους (γερμανικούς) δημοσιονομικούς προγραμματισμούς. Υπό αυτήν την έννοια, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που προέκυψε μετά το χτύπημα στο Παρίσι αποτυπώνει με έναν ακόμη τρόπο τη διαίρεση που ήδη είναι εμφανής μεταξύ του πλούσιου ευρωπαϊκού βορά και του «απροσάρμοστου» νότου, ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι και η βασική πύλη εισόδου μεταναστών στην Ευρώπη.

Καθ’ ότι η περιβόητη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη όπως έχει αποδειχτεί είναι απλώς μια φράση στα χαρτιά δεν είναι αβάσιμο να εκτιμήσει κάποιος ότι η «λογική» που θα επικρατήσει στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών συμβουλίων είναι «ο σώζων εαυτόν σωθήτω».
Και το ερώτημα που προκύπτει, σ’ ότι μας αφορά, είναι επιτακτικά τραγικό: Μια διαλυμένη και χρεοκοπημένη χώρα όπως είναι η Ελλάδα, τι πρέπει να κάνει για να «σωθεί»; Να περικόψει κι άλλο τις συντάξεις μήπως;…

Πηγή "Το Ποντίκι"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μοιραίος και ημίτρελος ο "σουλτάνος"
οδηγεί την Τουρκία στην απόλυτη καταστροφή

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Πριν από δυο χρόνια είχαμε γράψει για εκτιμήσεις Αμερικανικών Στρατηγικών Ινστιτούτων που εκτιμούσαν ότι ο Ερντογάν θα είναι ο μοιραίος άνθρωπος που θα διαλύσει την χώρα του.

Βέβαια δεν μπορούσαμε να φανταστούμε το που θα έφτανε η νεοοθωμανική αλαζονεία του Τούρκου ηγέτη, που έχει κάνει τον λαό του υπηκόους ραγιάδες και που οι φιλοδοξίες του έφτασαν στο σημείο να προκαλέσει την ρωσική Αρκούδα.

Σε ένα καταπληκτικό βίντεο αποκαλύπτεται ο σκοτεινός και μοιραίος ρόλος του Ερντογάν, που φιλοδόξει να γίνει ο χαλίφης και ηγέτης του σουνιτκού Ισλάμ που φέρει επάνω του όλα τα εγκλήματα της ιστορικής του πορείας. Ο Ερντογάν στον ρόλο του Αντίχριστου, που προκαλεί τον Αρμαγεδδών της Βίβλου.

Ο Ερντογάν της ιστορικής καταστροφής της Τουρκίας επαληθεύοντας τις προφητείες.



Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Πλέον καθίσταται προφανές πως οι Ρώσοι ήξεραν τι έλεγαν όταν ήρθαν αντιμέτωποι με την απειλή του Ισλαμικού Κράτους. Από την πρώτη στιγμή η ρωσική κυβέρνηση είχε προειδοποιήσει πως οι προσπάθειες καθυπόταξης των τζιχαντιστών από τη Δύση δε θα είναι επιτυχείς. Η Μόσχα εκτίμησε πως η παρέμβασή της ήταν αναπόφευκτη καθώς επεδίωκε να μην αντιμετωπίσει στον Καύκασο ή στην Κεντρική Ασία την απειλή του Χαλιφάτου στο μέλλον. Το σκεπτικό του Κρεμλίνου βασιζόταν σε συγκεκριμένες εκτιμήσεις.

Καμία νίκη δεν μπορεί να επιτευχθεί, αν δεν εκδιωχθεί το ΙΚ από όποια εδάφη έχει καταλάβει. Η νομιμοποίηση του Χαλιφάτου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα εδάφη του. Δε θα αναγνωρίζεται από κανέναν, ούτε θα μπορεί να στρατολογεί κόσμο – ειδικά στη Δύση – αν απομακρυνθεί από τα εδάφη που ελέγχει. Σύμφωνα με τα διδάγματα του Ισλάμ, η κατοχή γης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάδειξη ενός Χαλιφάτου. Το ΙΚ όμως δεν μπορεί να εξαρθρωθεί μόνο με βομβαρδισμούς. Οι χερσαίες δυνάμεις χρειάζονται αναπόφευκτα ώστε να εκδιωχθούν οι τζιχαντιστές. Βέβαια, αυτό δεν μπορεί να γίνει από τους στρατούς της χριστιανικής Δύσης. Μεγαλύτερο αποτέλεσμα θα είχε η επίθεση αν την πραγματοποιούσαν μουσουλμάνοι, δηλαδή οι ορκισμένοι εχθροί των Σουνιτών τζιχαντιστών. Οι Αλαουίτες οπαδοί του Σύρου Προέδρου Ασάντ μαζί με στρατιώτες από το Ιράν και Σιίτες πολιτοφύλακες από το Ιράκ, μπορούν να φέρουν εις πέρας την αποστολή: Με τη βοήθεια εναέριων επιθέσεων από τη Δύση και τη Ρωσία.

Ο Πρόεδρος Πούτιν δε «μάσησε» τα λόγια του και αντιμετώπισε με σκληρό τρόπο κάποιους μουσουλμάνους «συμμάχους» της Δύσης, οι οποίοι βοηθούν το ΙΚ χρηματοδοτώντας τις επιχειρήσεις του και άρα συνεισφέροντας στη διαιώνισή του. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης των G20 στην Αττάλεια της Τουρκίας, ο Ρώσος αρχηγός επανέλαβε πως τουλάχιστον τέσσερα από τα παρόντα έθνη ευθύνονται για την οικονομική ευημερία του ΙΚ. Υπονόησε με σαφήνεια πως είναι άσκοπο να δίνεται μάχη ενάντια σε έναν εχθρό ενώ ταυτόχρονα κάποιοι εμπλεκόμενοι επιδιώκουν την επιβίωσή του. Αν δεν εξαλειφθεί η υποκρισία, υπονόησε ο Πούτιν, ο πόλεμος ενάντια στους εξτρεμιστές ισλαμιστές δεν πρόκειται να πετύχει.

Με παραδειγματικό τρόπο, η Ρωσία αποδεικνύει πως το δόγμα της πολυπολιτισμικότητας που έχει ενστερνιστεί η Δύση ώστε να αντιμετωπίσει τους μετανάστες και τους πρόσφυγες έχει χρεωκοπήσει. Επί αιώνες, τα χριστιανικά κράτη αγωνίζονταν να εφαρμόσουν πολιτισμικές αξίες που προωθούν την ανοχή, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διαφορετικότητα. Τώρα θέτει σε κίνδυνο αυτά τα επιτεύγματα καθώς υποκύπτει σε ξένους πολιτισμούς που είναι φορείς μεσαιωνικών αντιλήψεων και πρακτικών. Με το να δέχονται μετανάστες βαθιά θρησκευόμενους που υποστηρίζουν αξίες και ιδανικά που νοσταλγούν παλιομοδίτικες κοινωνικές πρακτικές, τα δυτικά έθνη υπονομεύουν τα ίδια την κοινωνική τους συνοχή. Οι αντιλήψεις των ισλαμιστών δεν τους επιτρέπουν να ενσωματωθούν στο νέο τους κοινωνικό περιβάλλον. Ως αποτέλεσμα εμφανίζονται διαφωνούντες που αφήνουν χώρο για την οργή και το μίσος. Τα θρησκευτικά κηρύγματα που μιλούν την Αποκάλυψη δηλητηριάζουν τις καρδιές των νέων μουσουλμάνων μεταναστών και τους απομακρύνουν από την πραγματικότητα, στέλνοντάς τους στην αγκαλιά των φανατικών ισλαμιστών εξτρεμιστών. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας θρησκευτικό Αρμαγεδδώνας που προκαλεί θλίψη και αναστάτωση.

Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις το Ισλαμικό Κράτος χωρίς να λερώσεις τα χέρια σου, χωρίς να αλλάξεις την εσωτερική πολιτική για τη μετανάστευση και χωρίς να αντιμετωπίσεις υποτιθέμενους φίλους και συμμάχους. Είναι αδύνατο να αντιμετωπίσεις την ισλαμική τρομοκρατία στη βάση των δυτικών φιλελεύθερων προκαταλήψεων. Στόχος τους είναι η καταστροφή και ο θάνατος. Δεν μπορείς να απαντήσεις με κατανόηση και συγκαταβατικότητα. Ούτε μπορείς να ανεχτείς ένα κύμα μεταναστών που ακολουθούν αξίες ξένες προς την κουλτούρα που κυριαρχεί στην κοινωνία που τους φιλοξενεί. Είναι παράλογο να προσπαθούν να ενταχθούν οι γηγενείς πολιτισμοί στις αξίες των νεοεισερχόμενων και όχι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες να προσπαθούν να συνταχθούν με τους νόμους και τα ήθη των χωρών που πλέον κατοικούν. Καταφεύγουν στη χριστιανική Δύση, θεωρητικά γιατί θαυμάζουν τις αξίες της, τις δημοκρατικές διαδικασίες της και την κοινωνική ωριμότητα που διαθέτει. Είναι πραγματικά άνευ λογικού προηγούμενου η υποχώρηση των δυτικών εθνών στο μεσαιωνικό τους παρελθόν ώστε να συμβαδίσουν με τις συνήθειες, τις συμπεριφορικές νόρμες και τη θρησκευτικότητα των νέων τους καλεσμένων.

Η Ρωσία προφανώς και κατανοεί το ζήτημα πολύ πιο ενδελεχώς συγκριτικά με τους δυτικούς ομόθρησκούς της. Η συνεργασία μεταξύ τους, που εν τέλει δείχνει να πραγματώνεται, ίσως οδηγήσει σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


By Laura Rozen

As French President François Hollande arrived in Washington to meet with President Barack Obama in the wake of the Nov. 13 terrorist attacks in Paris, Turkey’s downing of a Russian warplane near the Syrian border Nov. 24 further complicated his efforts to nudge its chief Western ally into closer cooperation with Moscow to combat the Islamic State and advance a Syrian peace plan. Even in advance of Hollande’s visit, the Obama administration had found itself in the somewhat dismaying position of having to defend the 65-nation, US-led global coalition targeting IS in the face of an allied member’s apparent request for a grand coalition that might include Russia.

“The fact is, taking a look at all of the resources that has gone into this is to understand that there is a comprehensive strategy that is being implemented by the United States and the 64 other members of our coalition,” White House spokesman Josh Earnest had said Nov. 23. “And I think that is a testament to the priority that the President places on this issue. It's also a testament to the American leadership that's at work here.”

The United States is “pulling more than our weight” in the anti-IS coalition, Earnest also said. “And we believe that there is more that can be done if countries are willing to contribute additional resources.”

Turkey said it had shot down the Russian Sukhoi SU-24 warplane only after numerous warnings not to violate Turkish airspace. “The aircraft entered Turkish airspace over the town of Yaylidag, in the southeastern Hatay province,” the Turkish government said in a statement. “The plane was warned 10 times in the space of 5 minutes before it was taken down.”

The two Russian pilots reportedly ejected from the burning plane with their parachutes. Syrian rebel groups on the ground offered conflicting reports about the circumstances under which one or both pilots were said to have died.

A visibly angry Russian President Vladimir Putin, meeting with Jordan’s King Abdullah in Sochi, lashed out at Turkey, calling the downing of the plane a “stab in our back delivered by accomplices of the terrorists.” Putin also said he found it suspicious that Turkey had called for an emergency meeting of NATO after the incident, as if a Turkish plane had been downed instead of one of Russia’s. NATO was due to hold an emergency meeting at 11 a.m. EST Nov. 24.

Russia’s Ministry of Defense claimed the downed Sukhoi had not entered Turkish territory. Meanwhile, Russian Foreign Minister Sergei Lavrov, scheduled to travel to Turkey Nov. 25, canceled his trip and urged Russians not to travel to Turkey for the time-being, according to reports citing the Foreign Ministry.

In advance of Hollande’s arrival in Washington, US officials had briefed journalists and met with coalition ambassadors on plans to intensify efforts to combat IS on the ground in Syria and Iraq and to boost joint efforts to combat IS militants globally.

“I think we have an opportunity now in the wake of Paris to really galvanize the entire coalition and intensify our pressure across the board,” Brett McGurk, US special envoy to the coalition combating IS, had said at a State Department press briefing Nov. 20. “We’re going to suffocate the core, which is in Iraq and Syria, and we’re going to suffocate the global networks.”

McGurk said an estimated 30,000 foreign fighters from 100 countries had joined jihadi militants in Iraq and Syria, a daunting figure that he said was roughly double the number of mujahedin who traveled to Afghanistan in the 1980s. Reducing the territory IS holds is critical to removing the mystique of IS's proclaimed caliphate that attracts foreign fighters to the IS cause, he said.

“What’s driving a lot of these young men and women to join this fight … is this phony notion of the caliphate that Abu Bakr al-Baghdadi announced in the summer of 2014,” said McGurk. “And his core driving philosophy … is this expanding state that they claim to be trying to create, this war of flags of constant expansion. So one of our core focus areas, therefore, in suffocating the core is shrinking that area. And that is happening.”

US and French officials have also said that advancing a diplomatic process to try to end the Syrian civil war is another critical component of the effort to combat IS. Some 20 nations meeting in Vienna in October and November issued a communique calling for Syrian regime and opposition parties to hold talks under UN auspices by January 1, for a new Syrian constitution to be written in 6 months and new Syrian presidential elections to be held within 18 months. Concurrent with the political track, the Vienna communique calls for working toward a cease-fire.

“[The] conflict will not wind down unless we have a credible process for a political transition,” McGurk said. “So there is some convergence of views … as we’re focused on ISIL and suffocating the networks, we are focused very intensively on the diplomatic track because many of these things are linked.”

A diplomatic source briefed on the Vienna consultations, speaking not for attribution, told Al-Monitor, “The dynamic is very complicated.” Among the complications, he said, is that of the 20 countries and international entities comprising the International Syrian Support Group, three of them, including Iran and Russia, believe Syrian President Bashar al-Assad should remain in power, and 17 believe he should leave.

The countries also have diverging views about which groups operating in Syria, beyond IS and the al-Qaeda-linked Jabhat al-Nusra, should be considered eligible to represent the opposition at future talks or should alternately be designated terror organizations. The Putin consultations with Jordan’s King Abdullah in Sochi were supposed to discuss the latter issue.

The source briefed on recent consultations said that one idea circulating in Washington is if a group agrees to accept the future peace plan, it can come to the talks, but if it rejects the plan, it will be put on the bad list. “Many groups are in the gray position,” the source said.

The International Syrian Support Group — comprised of the 20 countries and entities that have met twice on Syria in Vienna in recent weeks — is next due to meet in Paris in December, on the sidelines of climate talks. Meantime, Saudi Arabia is expected to host a meeting of Syrian opposition groups in mid-December to try to unify them and draft a list of common principles.

France’s Hollande, after meeting Obama in Washington, is due to travel to Germany to meet Chancellor Angela Merkel Nov. 25 and then to Russia to meet Putin Nov. 26. It remains to be seen whether Hollande will be able to convince Putin to hit IS more than other rebel targets in Syria and to show more flexibility in the diplomatic process in regard to Assad's fate.

“The view of French authorities now is that no defeat of Daesh [IS] is possible without a political solution in Syria,” French diplomat Olivier Decottignies told a conference at the Washington Institute for Near East Policy Nov. 23. “The French view is that Bashar al-Assad cannot be the outcome of that political process … That is why engaging Russia is important.”

“One question is whether the Russians can deliver the Iranians [on Syria] or not,” Decottignies said. “Putin will have interesting things to say,” following his visit to Iran Nov. 22, his first in eight years.

Testing whether there are openings to nudge the parties closer together even modestly over time could bolster international efforts against IS, said the French diplomat Simond de Galbert. “The extent of Russia’s willingness to support French and U.S. objectives in Syria is unclear,” Galbert, currently on detail to the Center for Strategic and International Studies, wrote in the Wall Street Journal Nov. 23. “But strategic uncertainty should not prevent France from testing the potential for tactical cooperation against ISIS as long as it doesn’t come at the expense of a political transition in Syria.”




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μιχάλης Σκολιανός

Η υπέρτερη αρχή σε μια δημοκρατία είναι η ελευθερία. Αυτή είναι η θεμελιώδης, συστατική αρχή της δημοκρατίας. Εγγυήτρια αρχή της ελευθερίας είναι η ισότητα. Χωρίς την ισότητα είναι σχεδόν αδύνατον να υπάρξει ουσιαστική και ολοκληρωμένη ελευθερία. Η νομικοπολιτική και κοινωνικοοικονομική ισότητα εγγυάται τη διασφάλιση της ελευθερίας σε όλες τις εκφάνσεις και συνεπώς την εμπέδωση και εύρυθμη λειτουργία της δημοκρατίας. Έτσι διασφαλίζεται η ομαλή και ουσιαστική λειτουργία της σε όλες τις διαστάσεις της, τόσο η πολιτική όσο και η κοινωνική. Η πολιτική όψη της δημοκρατίας πραγματώνεται με την νομικοπολιτική ισότητα και το αντίστοιχο ισοδύναμό της, σε επίπεδο κατάστασης, στο πεδίο της ελευθερίας και η κοινωνική όψη της με την κοινωνικοοικονομική ισότητα, στο μέτρο του εφικτού, και την αντίστοιχη ισοδύναμη κατάσταση που διαμορφώνεται στο πεδίο της ελευθερίας. 

Επομένως, η ισότητα και η ελευθερία δεν είναι δύο αντιτιθέμενες μεταξύ τους αρχές, όπως υποστηρίζουν πολλοί, αλλά η πρώτη συνιστά προϋπόθεση για τη δεύτερη, η οποία με τη σειρά της είναι η θεμελιώδης συστατική αρχή της δημοκρατίας. Όσο πιο ολοκληρωμένη είναι η ισότητα τόσο πιο πολύ τείνει η ιδέα της ελευθερίας να μετουσιωθεί σε πράξη και η δημοκρατία να προσεγγίσει την τελείωσή της.

Η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης, μέχρι στιγμής ηθελημένα ή μη, συνειδητά ή ασυνείδητα παίζει το παιχνίδι των τρομοκρατών.

Δυστυχώς, όμως, η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης δεν φαίνεται να τα αντιλαμβάνεται αυτά. Μετά την πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι, η πολιτική ελίτ της Ευρώπης τόσο σε επίπεδο λόγου, όσο όμως κυρίως σε επίπεδο πράξης, φαίνεται να έχει αναγάγει σε υπέρτερη αξία του πολιτισμού της Ευρώπης την ασφάλεια. Σε επίπεδο λόγου ο πρόεδρος της Γαλλίας, Ολάντ, συχνά αναφέρεται σε αυτήν ως το υπέρτατο ιδανικό της Ευρώπης, όπως και πολλοί άλλοι κορυφαίοι πολιτικοί, ενώ σε επίπεδο πράξης η γαλλική κυβέρνηση απαιτεί την τροποποίηση της Συνθήκης του Σένγκεν και την εφαρμογή περιορισμών στην ελεύθερη μετακίνηση προσώπων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια συνθήκη που συνιστά την ραχοκοκαλιά του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και αντικατοπτρίζει τις αξίες πάνω στις οποίες δομήθηκε η Ευρώπη και υποτίθεται είναι φορέας τους. Επίσης τις τελευταίες μέρες όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες τι συμβαίνει στις Βρυξέλλες. Υπό την απειλή ενός νέου τρομοκρατικού χτυπήματος το θεσμικό κέντρο της Ευρώπης έχει μετατραπεί εδώ και μερικές μέρες σε μια πόλη φρούριο που έχουν παραλύσει τα πάντα.

Η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης, μέχρι στιγμής ηθελημένα ή μη, συνειδητά ή ασυνείδητα παίζει το παιχνίδι των τρομοκρατών. Παρά τις πρώτες αντιδράσεις και δηλώσεις μετά το χτύπημα ότι ο φόβος δεν πρόκειται να νικήσει και ότι η Ευρώπη θα προστατεύσει και θα διατηρήσει ακέραιο τον αξιακό της προσανατολισμό οι τρομοκράτες φαίνεται ήδη, μερικές μέρες μόνο μετά την επίθεση στο Παρίσι, να έχουν πετύχει τον βασικό στόχο τους να αλλοιώσουν το αξιακό σύστημα της Ευρώπης και κατ' επέκταση τη φυσιογνωμία της. Η αναγωγή της ασφάλειας σε υπέρτερη κοινωνική αρχή εξαιτίας του φόβου που τρύπωσε στην καρδιά της Ευρώπης από τα χτυπήματα, αυτομάτως παραχαράσσει τις αρχές της ισότητας και της ελευθερίας, θέτοντάς τες στο περιθώριο, ανοίγοντας ρωγμές στην ήδη πληγωμένη δημοκρατία μας. 

Η εικόνα των Βρυξελλών αν μη τι άλλο προκαλεί θλίψη και βαθιά ανησυχία. Αν συνεχίζουμε να ενδίδουμε στον φόβο και να αλλάζουμε την ιεραρχία των αξιών μας τότε είναι βέβαιο ότι η φυσιογνωμία της Ευρώπης θα αλλοτριωθεί με απρόβλεπτες συνέπειες για τα μέλη της και οι τρομοκράτες θα έχουν νικήσει οριστικά.

Πρέπει όσο είναι καιρός η Ευρώπη να βρει ξανά τον προσανατολισμό της θέτοντας στο επίκεντρο τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες δομήθηκε και εξ' ορισμού οφείλει να πρεσβεύει: Ισότητα, Ελευθερία, Αδελφοσύνη.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ο Ερντογάν μπήκε στο στόχαστρο του Πούτιν...
Η Τουρκία αντιμέτωπη με έναν σκληρό "ρωσικό χειμώνα", θα περιμένει την άνοιξη για να γευτεί τον θυμό της "αρκούδας" 
Η αλεπού έγινε λαγός για το μεγάλο άσπρο σπίτι...

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής  
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Τελικά επικρατεί η παράνοια;
Είναι δυνατόν η Τουρκία να καταρρίπτει ρωσικό πολεμικό αεροσκάφος και να προκαλεί την Ρωσία στρατιωτικά;
Υπάρχει, πραγματικά, κάποιος λογικός κάτοικος του πλανήτη, που να πιστεύει πως το τουρκικό «χτύπημα» κατά της Ρωσίας έγινε σε καθεστώς παράνοιας ή, μήπως, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε με σκοπό να προκαλέσει την Ρωσία;
Εάν προσεγγίσουμε με λογική το γεγονός, αλλά και γνωρίζοντας τις αγαστές σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ (για την ακρίβεια πρόκειται για σχέσεις σκύλου –μαντρόσκυλου- και αφεντικού), αντιλαμβανόμαστε πως η Τουρκία (του ημιπαράφρονα Ερντογάν) μέσω της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού (αλλά και της δημοσίευσης του λυντσαρίσματος των ρώσων πιλότων από τους τζιχαντιστές), είναι απλά το… «τυράκι» στην παγίδα της Ουάσιγκτον προς την Μόσχα…

Και γιατί ο Λευκός Οίκος να σχεδιάζει μία μακράν προκλητική ενέργεια κατά του Κρεμλίνου;
Γιατί να βάζει τον «λαγό» του να εκτεθεί με πρωτοφανή θρασύτητα απέναντι στην Ρωσία του Πούτιν, που έχει την στρατιωτική ικανότητα να «περάσει πάνω από την Τουρκία» συνθλίβοντάς την (κυριολεκτικά);

Μετά το τουρκικό θρασύδειλο (χαρακτηριστικό γνώρισμα της Τουρκίας) «χτύπημα», υπήρχε η βεβαιότητα σκληρής ρωσικής ανταπόδοσης. Όμως, ο Πούτιν δεν είναι τυχαίος, ούτε η ρωσική στρατηγική και πολιτική μπορεί να πιαστεί στην «ξόβεργα» των ΗΠΑ. Η Ρωσία ενεπλάκη στην Συρία και υπολόγισε όλες τις παραμέτρους. Για κάποιους, «ποντάρισε» ακόμη και στο να υπάρξει μία «αψυχολόγητη ενέργεια» από την πλευρά της Τουρκίας, της χώρας – μέλους του ΝΑΤΟ. Η δήλωση, εξάλλου, του ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, ήταν μεστή νοήματος: «Το γεγονός ότι η Τουρκία δεν προσπάθησε να επικοινωνήσει με τη Ρωσία μετά το δυστύχημα και έσπευσε να συγκαλέσει σύνοδο του ΝΑΤΟ είναι ανησυχητικό. Μοιάζει σαν η Τουρκία να θέλει το ΝΑΤΟ να υπηρετήσει τα συμφέροντα του Ισλαμικού Κράτους»...

Η Ρωσία δεν έγινε υπερδύναμη εξαιτίας της τύχης. Την ισχύ της την στηρίζει ταυτόχρονα στην διπλωματία, στους στρατηγικούς της γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς και την διασφαλίζει με μία πρώτου μεγέθους στρατιωτική ισχύ. Και αυτή την ισχύ δεν την σπαταλά σε φτηνούς αντιπερισπασμούς. Η «ρωσική μηχανή» έχει δώσει ικανά στοιχεία της σοβαρότητας με την οποία κινείται και έχει καταστήσει σαφές πως η Μόσχα αποφασίζει ποιόν, πότε και που θα αντιμετωπίσει.

Όλα δείχνουν πως το κύρος της Ρωσίας επλήγη μετά την τουρκική επιθετικότητα… Συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο; Φυσικά ναι, αλλά... Την απάντηση την δίνει ο εκπρόσωπος των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, ο οποίος χαρακτήρισε το ζήτημα της κατάρριψης του ρωσικού αεροσκάφους ως θέμα που αφορά τις κυβερνήσεις Τουρκίας και Ρωσίας, κρατώντας αποστάσεις από την Άγκυρα. Δηλαδή, οι ΗΠΑ αφού αντιλήφθηκαν το τραγικό λάθος της Τουρκίας (μετά την κατάρριψη η Άγκυρα απευθύνθηκε αμέσως στο ΝΑΤΟ, αντί να ειδοποιήσει την Μόσχα για την κατάληξη της «παραβατικότητας» του ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους), στέλνουν ένα μήνυμα «ειρήνης», λέγοντας έμμεσα στους ρώσους πως «το θέμα είναι διμερές» και δεν αφορά τις ΗΠΑ! Δηλαδή, η Ρωσία μπορεί να ανταποδώσει με ένα ίδιας ισχύος χτύπημα την Τουρκία!

Ακόμη και αυτή η αμερικανική «παρέμβαση», όμως, θεωρείται παγίδα (σε δεύτερο χρόνο) προς την Μόσχα, αφού μία ρωσική ανταπόδοση θα μπορέσει να εκκινήσει (αυτοματοποιημένα) την οποιαδήποτε εμπλοκή του ΝΑΤΟ, κάτι το οποίο αυτή τη στιγμή δεν ισχύει, αφού επιτιθέμενη εμφανίζεται η Τουρκία και, προφανώς, τα στοιχεία πτήσης δεν δικαιολογούν την τουρκική επιθετικότητα. Οπότε… ο στρατός των ΗΠΑ δεν θεωρεί το «θερμό επεισόδιο» ικανό για οποιαδήποτε εμπλοκή του στη διαφορά που προκλήθηκε μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας. Μάλιστα, η αμερικανική παρέμβαση θεωρεί το ζήτημα πολιτικό και όχι… στρατιωτικό (στο σημείο αυτό βρίσκεται και η παγίδα προς τη Μόσχα).

Στο ερώτημα γιατί οι ΗΠΑ να δημιουργούν μία τέτοια κλιμάκωση και ένταση (με τη βοήθεια του χρήσιμου ηλιθίου «λαγού», την Τουρκία), η απάντηση είναι περισσότερο απλή από όσο φαίνεται. Οι ΗΠΑ επιθυμούν να επιστρέψουν στη Μέση Ανατολή, αφού διαπίστωσαν πως η πανίσχυρη ρωσική παρέμβαση στη Συρία δεν ανέτρεψε μόνο τα αποτελέσματα στα πεδία των μαχών, αλλά κατόρθωσε να δώσει στην Ρωσία ηθικό πλεονέκτημα, να αποκτήσει πολύ καλές σχέσεις εμπιστοσύνης και σεβασμού με τις χώρες της περιοχής και, επιπλέον, να έχει ξεκινήσει την διαδικασία δημιουργίας ισχυρών θεμελίων αποκτώντας πανίσχυρο γεωπολιτικό, γεωστρατηγικό και… οικονομικό πλεονέκτημα έναντι των ΗΠΑ, των οποίων η πολιτική, αλλά κυρίως ο ρόλος, αποδείχθηκε λίαν καταστροφικός για τις χώρες και τους πληθυσμούς της Μέσης και Εγγύς Ανατολής.
Τα «εργαλεία» (τζιχαντιστές, μισθοφόροι και εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου) λειτούργησαν πλέον του δέοντος (βλ. αποκεφαλισμοί, εμπόριο ανθρώπων κ.α.), ενώ ο «αντιπρόσωπος» (Τουρκία) αποδείχθηκε απολύτως ανεπαρκής για τον ιμπεριαλιστικό σχεδιασμό της Ουάσιγκτον που επιχείρησε να επιβάλει την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» μέσω ενός κατακερματισμού της Συρίας και του Ιράκ (αρχικά, μετά θα ακολουθούσαν Λίβανος και Ιορδανία), προκειμένου οι αντιστάσεις των γηγενών πληθυσμών να μειωθούν στο ελάχιστο κατά την εφαρμογή του συνολικότερου αμερικανικού γεωπολιτικού και γεωοικονομικού σχεδιασμού, που θα προσέφερε –επ’ αμοιβή- ασφάλεια στην μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου από το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία προς την Ευρώπη (ενέργεια που αποσκοπούσε στην οικονομική αποδυνάμωση της Ρωσίας στην αγορά ενέργειας).

Η παρέμβαση, όμως, της Ρωσίας, ήταν καταλυτική. Σταμάτησε αρχικά και γκρέμισε μέσα σε μερικές εβδομάδες το σχέδιο των ΗΠΑ. Η προσπάθεια να εμφανιστεί η ισλαμική τρομοκρατία ως ο «μεγάλος εχθρός», ικανοποίησε περισσότερο ανάγκες ελέγχου του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Δεν μπόρεσε (και ούτε θα μπορούσε άλλωστε) να κινητοποιήσει επαρκώς το ΝΑΤΟ, για να μετακινηθούν ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα στη Συρία.
Η εσωτερική απειλή μίας ή περισσότερων χωρών, και η ένοπλη αντιμετώπισή της δεν είναι (ακόμη) σαφής αρμοδιότητα του ΝΑΤΟ που να μπορεί να αιτιολογηθεί στους απειλούμενους πληθυσμούς. Η απειλή έπρεπε να είναι περισσότερο συγκεκριμένη, και κατά χώρας μέλους του ΝΑΤΟ.
Την «βρώμικη δουλειά», της εμπλοκής του ΝΑΤΟ στη Συρία, την ανέλαβε η Τουρκία (γνωστή και ως «χώρα τρομοκράτης»), όμως επειδή είναι διαφορετικό το θρασύς από το ικανός και, κυρίως, το πονηρός από το έξυπνος, η Τουρκία δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τη «δουλειά» που ανέλαβε, αφού αμέσως μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού έτρεξε να ζητήσει την προστασία του ΝΑΤΟ, αντί να αντιμετωπίσει με θάρρος (και επιχειρήματα) την Ρωσία.

Τι σκοπεύει να κάνει η Ρωσία; Πώς θα απαντήσει η «ρωσική αρκούδα»;

Το ερώτημα είναι προφανές και λογικό. Ενισχύεται μάλιστα από τις δηλώσεις του ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος δήλωσε στο RT:
«Μετά το συμβάν, αντί να επιδιώξει δέουσα επικοινωνία με μας, έσπευσε να συζητήσει με εταίρους στο NATO, λες κι εμείς χτυπήσαμε. Η Τουρκία είναι μεταξύ αυτών, που δήλωσαν ότι δήθεν πολεμούν την τρομοκρατία στο πλαίσιο της αμερικανικής συμμαχίας και τώρα χτυπάει πισώπλατα. Αυτοί που κατάφεραν αυτό το πισώπλατο χτύπημα είναι συνεργάτες των τρομοκρατών. Η Russia δεν θα ανεχθεί να γίνονται τέτοια εγκλήματα».
Θα απαντήσει, λοιπόν, η Ρωσία σε στρατιωτικό επίπεδο; Φυσικά όχι! Η Ρωσία είναι μία υπερδύναμη που γνωρίζει τις δυνατότητές της και, κυρίως, ιεραρχεί τις προτεραιότητές της. Και πρώτη προτεραιότητα της Μόσχας αυτή τη χρονική περίοδο είναι να μην εμφανιστεί, επ' ουδενί, ως η αιτία διάσπασης του κοινού μετώπου κατά του καρκινώματος των τζιχαντιστών. Μπορεί, ενδεχομένως, κατά το το επόμενο διάστημα ημερών, εβδομάδων και μηνών, να παρουσιαστούν σοβαρά και τραγικά ατυχήματα στον τουρκικό στρατό. Ενδεχομένως, μπορεί ξαφνικά οι Κούρδοι του ΡΚΚ να βρεθούν με ισχυρό οπλισμό (έως και αντιαεροπορικές ρουκέτες) και να επιτύχουν ισχυρά πλήγματα στον τουρκικό στρατό.
Ενδεχομένως θα υπάρξουν κάποια ισχυρά ρωσικά πλήγματα σε τουρκομάνους και σε περιοχές της Συρίας που (όλοι οι εμπλεκόμενοι γνωρίζουν) δραστηριοποιούνται μονάδες ή στελέχη του τουρκικού στρατού και των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών.
Αυτά ίσως γίνουν… Πρέπει να θεωρείται όμως σχεδόν βέβαιο, κι επειδή –σύμφωνα με τους αμερικανούς- το θέμα αφορά τις κυβερνήσεις των δύο χωρών (Ρωσίας και Τουρκίας), πως η Μόσχα θα επιλέξει να περάσει σε άλλους είδους, κατά πολύ ισχυρότερα χτυπήματα προς την Άγκυρα. «Χτυπήματα» για τα οποία κανείς δεν θα μπορεί να κατηγορήσει τον ρώσο πρόεδρο. «Χτυπήματα» όπως αυτά που επιχείρησαν συντονισμένα οι Ευρωπαίοι κατά της ρωσικής οικονομίας, μέσω του εμπάργκο που επέβαλαν στην Μόσχα. Εμπάργκο που επεκτάθηκε και σε πρόσωπα, εκτός από χρήματα, εμπορικές και τραπεζικές συναλλαγές.

Η Ρωσία εφοδιάζει την Τουρκία με φυσικό αέριο.
Επίσης, η Ρωσία στηρίζει τον τουρκικό τουρισμό με ένα τεράστιο πλήθος ρώσων τουριστών.
Ταυτόχρονα, η Ρωσία στηρίζει σημαντικότατα την τουρκική γεωργία…
Η Τουρκία, με απλά λόγια, στηρίζεται ενεργειακά και σε ένα αρκετά σημαντικό μέρος οικονομικά στην Ρωσία...
Εάν η Μόσχα περάσει στην υλοποίηση μέτρων διακοπής συνεργασίας οικονομικής, ενεργειακής και τουριστικής, τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν στο εσωτερικό της Τουρκίας θα είναι τέτοια, που κανείς δεν θα μπορέσει να αποκλείσει ακόμη και απόπειρα πραξικοπήματος κατά του «σουλτάνου» Ερντογάν και της καταστροφικής εξωτερικής πολιτικής που εφαρμόζει…
Ήδη κάποιες αντιπολιτευόμενες τουρκικές εφημερίδες όπως η Zaman, Cumhürriyet, Sözçü, μιλάνε για ανεύθυνη και εγκληματικά υπερφίαλη πολιτική του διδύμου Ερντογάν - Νταβούτογλου, που οδηγεί την Τουρκία σε πλήρη καταστροφή τις συνέπειες της οποίας θα τις πληρώσει πολύ ακριβά το τουρκικό έθνος.

Μην ψάχνουμε, λοιπόν, για την εκκίνηση ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου, μετά την παγίδα των ΗΠΑ προς τη Ρωσία. Η Μόσχα επιθυμεί να κρατήσει τις ΗΠΑ μακριά από τη Μέση Ανατολή για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Και μία στρατιωτικού τύπου «εμπλοκή» με την Τουρκία δεν εξυπηρετεί τον σχεδιασμό του Κρεμλίνου.
Φυσικά υπάρχει πίεση από το εσωτερικό της Ρωσίας για ανταπόδοση στον θρασύτατο Ερντογάν. Και, φυσικά, αυτή η ανταπόδοση δεν θα δοθεί τώρα... Μπορεί με αυτό τον τρόπο (της μη άμεσης και ισχυρής απάντησης) η Τουρκία να εμφανιστεί πανίσχυρη απέναντι στη Ρωσία, όμως θα είναι μία εικονική πραγματικότητα.  Και αυτή η "αυταπάτη" θα προσφέρει τεράστιες απώλειες στην ίδια την Τουρκία...

Όλοι γνωρίζουν πως είναι πολύ σημαντικό όταν δίνεται μία μάχη, να επιλέγει κανείς τον τόπο, τον χρόνο και ίσως τον αντίπαλο… Στην περίπτωση της «διαφοράς» μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, όλα δείχνουν πως η Ρωσία έχει τη δυνατότητα της «υπομονής», έχει την δυνατότητα της πληροφόρησης, έχει και την ισχύ. Μένει απλά να επιλέξει το πότε και πως θα «περάσει πάνω» από την Τουρκία.
Η εκδίκηση (αν υφίσταται σε παγκόσμιο επίπεδο) είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Στην περίπτωση της ρωσικής απάντησης στην Τουρκία, όλα δείχνουν πως αυτό το πιάτο θα περάσει τους παγετούς του χειμώνα, αλλά με τις αρχές τις άνοιξης, αναμένεται να γίνει κάτι περισσότερο από καυτό…

Μέχρι τώρα η Τουρκία έχει δώσει πολλές αφορμές στην Ρωσία. Η συμπεριφορά της ως χώρα και η συμμετοχή της (ως πιόνι) στην ανάπτυξη του γεωπολιτικού παιχνιδιού στην Μέση Ανατολή και όχι μόνο, η βαθύτατη εμπλοκή της στις δραστηριότητες των "αδελφών μουσουλμάνων" και των "τζιχαντιστών" και η φιλοδοξία της να μετατραπεί στον κυρίαρχο της περιοχής που θα καθορίσει τις δυνάμεις ισχύος για τα επόμενα εκατό χρόνια, μέχρι στιγμής δεν έχουν απαντηθεί από την Ρωσία (αλλά και την Κίνα, η οποία νιώθει τις τουρκικές οχλήσεις μέσω των Ουιγούρων), ενώ καλύπτονται από τον "προστάτη" που κατοικεί στον Λευκό Οίκο.
Ο Πούτιν είναι ισχυρός, αλλά όχι ηλίθιος. Γνωρίζει τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή και δεν σκοπεύει να πέσει θύμα ούτε των ΗΠΑ, ούτε του «λαγού» που παίζει τον ρόλο του σουλτάνου. Έχει την ισχύ και θα την διαθέσει όπως πολύ καλά γνωρίζει, εξασθενώντας τον αντίπαλο σε όσα περισσότερα μέτωπα μπορεί, ενώ την ίδια στιγμή ο ίδιος θα ενισχύεται (ήδη η Ρωσική διοίκηση ανακοίνωσε συμμαχία με τους Κούρδους μαχητές ενώ θέτει την εναέρια υποστήριξη στην διάθεση τους, ενώ στο Ιρακινό Κουρδιστάν ήρθε σε επαφή με τους επιτελείς του PUK και το υπουργείο Πεσμεργκά με ατζέντα στρατιωτικής συνεργασίας και προμήθειας υλικού) γνωρίζοντας πως αυτή η παγίδα δεν είναι η τελευταία που θα του βάλουν οι φοβικοί των ΗΠΑ και οι χρήσιμοι ηλίθιοι «λαγοί» τους…

ΥΓ:Ο Ερντογάν ρίχνει λάδι στην φωτιά με δηλώσεις του: Η δήλωσή του ξεχειλίζει από γελοιότητα και υποκρισία: «Όποιος και να είναι αυτός που αντί να προσπαθήσει να σβήσει τη φωτιά στη Συρία χτυπάει τους Τουρκομάνους του Μπαϊρμπουτσάκ ή τους Άραβες στο Χαλέπι, είτε είναι το καθεστώς της Συρίας, είτε είναι τρομοκρατική οργάνωση είτε δύναμη που έρχεται από έξω, τους έχουμε ένα καθαρό μήνυμα. Ο συριακός λαός όπως όλοι οι άλλοι λαοί έχουν δικαίωμα να ζήσουν με ειρήνη και περηφάνια. Οι Άραβες, οι Κούρδοι, οι Τουρκομάνοι, οι Σουνίτες, οι Μουσουλμάνοι, οι Χριστιανοί είναι όλοι φίλοι μας», είπε ο Τούρκος πρόεδρος.
Ο Ερντογάν άνοιξε τις πόρτες της κόλασης χωρίς να σκεφθεί ότι θα είναι ο πρώτος που θα περάσει μέσα... Η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους και ο διαμελισμός του ρώσου πιλότου σηματοδότησαν την επικείμενη κατάρρευση και διάλυση της Τουρκίας. Λίγη υπομονή να έχουμε, η "παράσταση" μόλις ξεκίνησε...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε παρέμβει αυτεπάγγελτα η Δικαιοσύνη, για παράβαση καθήκοντος, για μη σύννομες ενέργειες, για έκθεση της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας και των πολιτών σε ύψιστο κίνδυνο… Αυτά, βεβαίως, θα συνέβαιναν αλλού και όχι στην Ελλάδα των Μνημονίων και της κατοχικής συγκυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου, που μαζί με τους κομματικά εγκάθετους έχουν κατορθώσει να κάνουν όσα δεν τόλμησαν οι προηγούμενοι, αλλά και να προχωρήσουν σε νέα κατοχικά μέτρα, που καταπατούν τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα και συνθλίβουν τα υπολείμματα του Ελληνικού Συντάγματος.

Μέσα στην κομματική καμαρίλα (που απαρτίζεται από πολιτικούς τυχοδιώκτες έως επικίνδυνα ιδεοληπτικά αγκυλωμένους) σημαίνοντα ρόλο έχει και ο σημερινός διοικητής της ΕΥΠ (το δεξί χέρι του Ανδρέα Παπανδρέου - αλλά ακόμη προσκολλημένος στο περιβάλλον του - , πρώην ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, πρώην δημοσιογράφος, κ. Ρουμπάτης. Η παρουσία του οποίου στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών χαρακτηρίσθηκε (από ομάδα συνδικαλιστών της ΕΥΠ προσκείμενοι μάλιστα στο ΣΥΡΙΖΑ, όπως λένε) ως η χειρότερη των χειρότερων…!
Διατηρώντας από πλευράς μας, τις επιφυλάξεις μας, για την ανικανότητα του κ. Ρουμπάτη, τονίζουμε πως πάντα υπάρχει η σοβαρή πιθανότητα χειραγώγησής του από επιτήδειους συντρόφους του στο ΣΥΡΙΖΑ και υφιστάμενους στην Ε.Υ.Π...

Όμως, ούτε η χειραγώγησή του μπορεί να δικαιολογήσει τον βίο (υπηρεσιακά) και την πολιτεία (κομματικά) του σημερινού διοικητή της ΕΥΠ.
Γιατί, κατ’ αρχήν, εμείς θα υποθέσουμε ότι ως διοικητής της ΕΥΠ δεν γνωρίζει – σύμφωνα με πληροφορίες μας - ότι στη Θράκη νεαροί μουσουλμάνοι (φανατικοί ισλαμιστές ή τουρκόφρονες;) εκπαιδεύονται σε ορεινή διαβίωση, μάχες σώμα με σώμα και ενέργειες ειδικών δυνάμεων…
Θα υποθέσουμε, επίσης, πως ο κ. Ρουμπάτης δεν έχει ιδέα για το ιστορικό μίας ξένης ΜΚΟ – αν είναι ακριβείς οι πληροφορίες μας - που δραστηριοποιείται στη Μυτιλήνη, στελέχη της οποίας έχουν συλληφθεί σε διάφορα σημεία του κόσμου ως ύποπτοι τρομοκράτες…
Επίσης, θα υποθέσουμε πως ο ίδιος και η κρατική υπηρεσία που διοικεί δεν γνωρίζει τι γίνεται μέσα σε συγκεκριμένα παράνομα τζαμιά των Αθηνών…
Πως δεν έχει ιδέα για δράσεις προσώπων για τα οποία έχουν εκδοθεί διεθνή εντάλματα σύλληψης(;), καθώς και ομάδων μουσουλμάνων (φανατικών ισλαμιστών;) που εισήλθαν στην χώρα και συγκεντρώνονται σε καφενεία Πακιστανών(;) όπου απαγορεύουν τον οπτικό έλεγχο στο εσωτερικό τους (καλύπτουν τα τζάμια της βιτρίνας)…

Να υποθέσουμε πως δεν είχε ιδέα για τα όσα κατήγγειλε σε συνέντευξή του ένας εκ των τρομοκρατών του Παρισιού και για τα όσα ο ίδιος αποκάλυψε για την οργάνωση των τζιχαντιστών στην Ελλάδα…;
Να υποθέσουμε, επίσης πως ο έμπιστος του κ. Τσίπρα, δεν έχει ιδέα για το κύκλωμα υποδοχής και διακίνησης λαθρομεταναστών σε νησιά του Αιγαίου και εν συνεχεία στην ηπειρωτική χώρα...;
Να υποθέσουμε πως ο υπεύθυνος για ευαίσθητες και κρίσιμες πληροφορίες δεν έχει ιδέα και για το κύκλωμα παραγωγής πλαστών διαβατηρίων (συριακών, αλλά και… ελληνικών)…;
Να υποθέσουμε πως ο διοικητής της ΕΥΠ δεν έχει ιδέα για στέκια και κινήσεις τζιχαντιστών μέσα στην Αθήνα…;
Να υποθέσουμε πως ο κ. Ρουμπάτης δεν έχει ιδέα για υπηρετούντες υπαλλήλους της Ε.Υ.Π. στους οποίους έχει απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα για λόγους διαρροής απόρρητων εγγράφων;

Όλα αυτά υποθέτουμε ότι δεν τα γνώριζε ο κ. Ρουμπάτης. Γιατί, αν γνώριζε, οι ενέργειές του θα έπρεπε να είναι άμεσες και ενδεδειγμένες για την αντιμετώπιση πολύ συγκεκριμένων θεμάτων. Αλλά, επειδή δεν τα γνώριζε, τότε δεν προΐσταται της ΕΥΠ, δεν διοικεί την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών της χώρας, αλλά αποτελεί διάκοσμο του ΣΥΡΙΖΑ, που εξυπηρετεί, ενδεχομένως, άλλες κομματικές, ανάγκες…

Ωστόσο, οι αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών, απαιτούν πλέον, την παραίτηση του κ. Ρουμπάτη, ο οποίος είτε είναι ανίκανος (άρα και αχρείαστος για τη θέση που καταλαμβάνει) είτε ικανότατος, αλλά… λίαν επικίνδυνος, αφού οι αρμόδιες αρχές δεν προχωρούν σε συλλήψεις, σημαίνει πως δεν έχουν ενημερωθεί…

Άραγε, μετά και την τελευταία αποκάλυψη, από την πλευρά των Αμερικανών, οι οποίοι συνέλαβαν στην Καραϊβική δύο ύποπτους ως τζιχαντιστές, οι οποίοι είχαν ελληνικά διαβατήρια (πλαστά), τι προτίθεται να κάνει ο κ. Ρουμπάτης;
Αν δεν έχει κατορθώσει να γνωρίζει ποιοι βγάζουν πλαστά διαβατήρια στην Ελλάδα, μήπως θα πρέπει να ζητήσει την βοήθεια του Σύριου που πρόσφατα συνελήφθη για διακίνηση πλαστών διαβατηρίων σε ομοεθνείς του;
Μάλιστα, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο δικηγόρος του συλληφθέντα Σύριου, «ζει στην Ελλάδα αρκετά χρόνια και έμαθε διάφορους ανθρώπους…».
Ο κ. Ρουμπάτης και οι υφιστάμενοί του δεν γνωρίζουν τίποτε;
Μήπως, οι καταγγελίες του κ. Πανούση (όπως έγραψε ο ελληνικός Τύπος) για ύπαρξη κυκλώματος μέσα στην ΕΥΠ, είναι αληθινές και αποκαλύπτουν μέρος ενός μεγαλύτερου και επικινδυνότερου κυκλώματος, που ασχολείται με «μεταφορά πληροφοριών» και όχι «μεταφορά ανθρώπων»;

Είναι προφανές πως ο κ. Ρουμπάτης έχει άλλες ασχολίες και δεν προλαβαίνει τις εξελίξεις… Ή εμπιστεύεται τυφλά τους αναλυτές του (που τους δίνει και προαγωγές για τις… υπηρεσίες τους… Κι αυτό επειδή, παρά την καταγγελία που έχουμε ήδη κάνει για διαδικασία παράνομων προσλήψεων (με κληρονομικό δίκαιο) που έχει συμβεί ήδη μία φορά (μέχρι τώρα έχουμε καταθέσει ημερομηνία εξέτασης και τα αρχικά κάποιων εκ των προσληφθέντων), αλλά προφανέστατα επειδή δεν πρέπει να μείνει κανένας (διοικητής κλιμακίου) παραπονεμένος, ο κ. Ρουμπάτης έχει περάσει σε δεύτερη άτυπη κλήση ενδιαφερομένων για πρόσληψη (έγινε στις 25/9/2015)… Και πάλι συγγενικών προσώπων ήδη υπαλλήλων της ΕΥΠ, ή άλλων «έμπιστων και εχέμυθων» (είναι μάλλον η περίπτωση που τακτοποιούνται συγγενείς κ.α.)!

Χωρίς να έχουμε καμία διάθεση να αναφερθούμε σε πογκρόμ κατά υπαλλήλων, ή σε άλλες περιπτώσεις (ουκ ολίγες) του παρελθόντος και παραμένοντας μόνο στα… «τρέχοντα», ρωτάμε ευθέως τον διοικητή της ΕΥΠ κ. Ρουμπάτη:
Είστε διοικητής ή κομματάρχης;
Είστε σε θέση να προστατεύσετε τη χώρα ή όχι;
Στις πόσες μη σύννομες πράξεις ή εγκληματικές σας παραλείψεις θα παραιτηθείτε;
Πέρα από την διάθεσή σας να απολαμβάνετε την «θέα πέραν του Ατλαντικού», θεωρείτε πως είστε επαρκής για την θέση που καταλαμβάνετε στην ΕΥΠ;
Η τακτοποίηση γόνων στρατιωτικών, αλλά και στρατιωτικών πρέπει να είναι το πρώτο σας μέλημα ή η προστασία της πατρίδας;

Παρά ταύτα, θα μας επιτραπεί να μείνουμε στο τελευταίο γεγονός, αυτό της σύλληψης Σύριων ύποπτων τζιχαντιστών με Ελληνικά διαβατήρια, γιατί έχει τη δυναμική να εμπλέξει την χώρα σε μία θύελλα χωρίς προηγούμενο… Κι αυτό επειδή, μπορεί η Ελλάδα να “κατηγορηθεί” ως χώρα που υποθάλπει αλλά επιπλέον παρέχει δυνατότητα μετακίνησης ισλαμιστών τρομοκρατών, και έτσι θα βρεθεί σε δυσχερέστατη θέση έναντι της διεθνούς κοινότητας. Γι΄ αυτό, εδώ και τώρα, να υποβάλλετε την παραίτησή σας. Είτε για να προστατεύσετε τη χώρα από τις «υπηρεσίες» σας, είτε για να προστατεύσετε τον εαυτό σας από μελλοντικά σας λάθη (ή παραλείψεις) στα οποία σας οδηγεί η ανάγκη της καρέκλας Εξουσίας.
Άλλωστε, εκείνοι που σας χειραγωγούν, είναι έτοιμοι “να σας πετάξουν στα σκυλιά”.

ΥΓ1: Από πότε διοικητές της υπηρεσίας ενημερώνουν απλούς πολίτες (όπως είναι ο Πανούσης πλέον) ότι κινδυνεύει η ζωή τους και μάλιστα ενώπιον 10 ανθρώπων, όπως πολύ καλά ακούστηκε να λέει ο καθηγητής Πανούσης; Που προβλέπεται αυτό κύριε Ρουμπάτη; Γιατί δεν πήγατε την πληροφορία στις αρμόδιες αρχές και στη Δικαιοσύνη για τα περαιτέρω;

ΥΓ2: Ισχύει αυτό που μας μετέφεραν πως ακούστηκε από τον κ. Κούγια σε τηλεόραση του Βόλου, για “κασέτες της ΕΥΠ” (σκάνδαλο ποδοσφαίρου και εκεί παράγκας), θέτοντας το ερώτημα... “κυκλοφορούν κασέτες”; Τελικά σε αυτή τη χώρα κοροϊδευόμαστε ή ανακοινώνονται έρευνες για να πέφτει στάχτη στα μάτια; Τι πραγματικά συμβαίνει στην ΕΥΠ; Είναι κρατική υπηρεσία πληροφοριών ή ιδιωτική εταιρεία που μοιράζει πληροφορίες;

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr

Πηγή εφημ. "Ελεύθερη Ώρα"




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Δεν είναι που οι κότες βρίσκουν συνεχώς άλλο κοτέτσι και δεν ενδιαφέρονται ποιός κόκκορας τις π@δάει (το σχόλιο αυτό είναι άκρως σεξιστικό και παρακαλούμε τις σκληροπυρηνικές φεμινίστριες να μας διαγράψουν), κακαρίζοντας συνέχεια απ΄ την ηδονή (του πέους του κόκκορα ή της εξουσίας, αδιάφορο), ξεγεννούν αυγά σάπια (ίσως απ' την πολυσπερμία των επιβητόρων τους).

Δεν είναι που το κόμμα της κυβέρνησης κατεβαίνει σε συλλαλητήριο εναντίον της κυβέρνησης.
Δεν είναι που ημιαγράμματοι και σχιζοφρενείς οι ίδιοι τύποι ονειρεύονται να γίνουν αρχηγοί μεγάλων (λέμε και καμιά μ@λακία) κομμάτων και εν αναμονή πρωθυπουργοί (γιατί αυτοί που έγιναν καλύτεροι ήταν;).
Δεν είναι που στην Βουλή βρίσκονται 300 τυχαίοι. 
Δεν είναι που στην τοπική αυτοδιοίκηση μαζεύτηκαν όλοι οι ανώνυμοι αλκοολικοί κι οι επώνυμοι π@ύστηδες (είπαμε: πιό σεξιστικό σχόλιο, πεθαίνει!).
Δεν είναι το άναρχο κολάζ μιάς κοινωνίας υπό διάλυση.

Όλα αυτά δεν είναι η σχιζοφρένεια. 
Η σχιζοφρένεια είναι ο πολίτης, που τα επιτρέπει όλα αυτά.
Και τα ανέχεται. 
Κι όχι απλώς τα επιτρέπει και τα ανέχεται, αλλά τα δημιουργεί.
Διατηρούμε οικειοθελώς, βάζουμε οικειθελώς στο κεφάλι μας την εξουσία των ξοφλημένων.
Των απατεώνων.
Των πιό ξεφτιλισμένων.

Τρέχουμε αλλόφρονες σαν τα μυρμήγκια που τους πάτησαν την φωλιά, ασύντακτα και τυχαία, κουτουλώντας μεταξύ μας και αλλάζοντας συνεχώς κατεύθυνση.
Τυφλωνόμαστε από θυμό και πόνο.
Δαγκώνουμε από λύσσα τα ίδια μας τα χέρια.
Και τα χέρια που πιθανόν θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν.
Και δεν καταλαβαίνουμε πως μόνοι μας δημιουργούμε τον πόνο.
Την μιζέρια που μας κυκλώνει.
Την κατάθλιψη που μας κουκουλώνει.
Την καταστροφή που μας τελειώνει.

Είναι σχιζοφρένεια που ακόμη δεν έχουμε μπεί κατα φάλαγγα να εξοντώσουμε αυτό που μας εξοντώνει. 
Το θηρίο είμαστε εμείς και μπορούμε να το σκοτώσουμε.
Η λερναία ύδρα της εξουσίας έχει ακόμη κεφάλια γιατί δεν της τα κόψαμε εμείς, και δεν τα καυτηριάσαμε εμείς, να μην ξαναφυτρώσουν.

Όχι!  Όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας δεν είναι σχιζιφρενικά! Είναι φυσιολογικά. 
Είναι φυσιολογικά, για τις σχιζοφρενικές εντολές, που εμείς δίνουμε!... 

Υ.Γ.   Ζητάμε συγγνώμη απ' τις κότες που διασύρουμε την οντότητά τους, συγκρίνοντας τις κότες σαν αυτή της φωτογραφίας, με τα κακόμοιρα τα πουλερικά.

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Ζυγίζοντας» το θερμό επεισόδιο

Το θερμό επεισόδιο μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, με την κατάρριψη ρωσικού Su-24 από τουρκικά μαχητικά κοντά στα σύνορα Συρίας και Τουρκίας – το οποίο εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο μιας εξαιρετικά επικίνδυνης κατάστασης που συνεχίζεται στη Συρία – έχει προκαλέσει έντονες ανησυχίες σε όλο τον κόσμο, καθώς πολλοί είναι αυτοί που φοβούνται κλιμάκωση της αντιπαράθεσης, που θα μπορούσε να φτάσει ακόμα και σε πολεμική σύγκρουση (και, δεδομένου του ότι η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, στο οποίο απευθύνθηκε άμεσα, εγείρονται και ανησυχίες ακόμη και περί Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου).

Σε κάθε περίπτωση πάντως, ακόμα και μετά τις ομολογουμένως σκληρές δηλώσεις του Ρώσου προέδρου, Βλάντιμιρ Πούτιν, ο οποίος κατηγόρησε ευθέως την Τουρκία ότι στηρίζει το Ισλαμικό Κράτος, το να αναμένει κανείς ξέσπασμα ενός πολέμου μεταξύ των δύο χωρών μάλλον κρίνεται υπερβολικό- χωρίς βεβαίως αυτό να σημαίνει ότι δεν θα υπάρξει κρίση στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Αν και αναμφίβολα πρόκειται για επικίνδυνο περιστατικό, δεν προκαλεί ακριβώς έκπληξη, καθώς αφ'ενός η Τουρκία είχε τον τελευταίο καιρό διαμαρτυρηθεί για παραβιάσεις του εναερίου χώρου της από ρωσικά αεροσκάφη, και αφ'ετέρου πλέον είναι πάρα πολλά τα αεροσκάφη διαφορετικών πλευρών που επιχειρούν εντός του συριακού εναερίου χώρου.
Υπό αυτή την έννοια, ένα τέτοιο (ή παρεμφερές) ενδεχόμενο προφανώς και είχε ήδη εξεταστεί, και απόδειξη για αυτό είναι η συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας περί πρωτοκόλλων ασφαλείας για τις αεροπορικές τους επιχειρήσεις.

Επίσης, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της Telegraph, αξίζει να θυμάται κανείς ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ρωσικό/ σοβιετικό αεροσκάφος καταρρίπτεται από ΝΑΤΟϊκά ή το αντίθετο- και εφόσον δεν άρχισε γενικευμένη σύγκρουση κατά την επικίνδυνη περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, μπορεί κανείς να είναι (συγκρατημένα) αισιόδοξος ότι δεν θα συμβεί κάτι τέτοιο και σε αυτή την περίπτωση (πλέον γνωστό το περιστατικό της κατάρριψης αμερικανικού κατασκοπευτικού U2 το 1962).

Ακόμη, σημειώνεται πως η Ρωσία και η Δύση, παρά την ψύχρανση των σχέσεών τους από την κρίση στην Ουκρανία και μετά (και τους προβληματισμούς περί της ρωσικής επέμβασης στη Συρία) είχαν δείξει σημάδια προσέγγισης όσον αφορά στην επίλυση της κρίσης στη Συρία, καθώς είχαν υπάρξει ενδείξεις σύγκλισης όσον αφορά στο ενδεχόμενο μεταβατικού ρόλου του προέδρου Άσαντ (ή κάποιου προσκείμενου σε αυτόν) στον δρόμο προς τον τερματισμό του εμφυλίου.
Μια τέτοια εξέλιξη δεν βρίσκει σύμφωνη την Τουρκία – και ενδεχομένως το εν λόγω περιστατικό να αποτελεί μια επίδειξη δύναμης/ μήνυμα σε αυτό το πλαίσιο. Άλλωστε κάποιοι Δυτικοί αναλυτές, σύμφωνα με το Reuters, έχουν χαρακτηρίσει την κατάρριψη ως μια «στιβαρή» αντίδραση από πλευράς της Τουρκίας με σκοπό την υπόδειξη «κόκκινων γραμμών» στη Ρωσία, κάτι που ίσως να καθιστούσε περαιτέρω συγκρούσεις λιγότερο πιθανές τελικά.
 Υπό (και) αυτή την έννοια, φαντάζει δύσκολο για τα μέλη του ΝΑΤΟ να θέσουν σε κίνδυνο την πρόοδο που έχει σημειωθεί με τη Ρωσία, ασκώντας πολύ μεγάλες πιέσεις. Και γενικότερα, αξίζει να θυμάται κανείς ότι η Τουρκία ανέκαθεν εθεωρείτο αναξιόπιστος σύμμαχος από το ΝΑΤΟ – ειδικά όσον αφορά στο ζήτημα της αντιμετώπισης του ISIS.

Από ρωσικής πλευράς, ο Πούτιν ασφαλώς και δέχεται πιέσεις για να απαντήσει – και οι δηλώσεις του σίγουρα είναι σκληρές. Ωστόσο, η στάση του σε μεγάλο βαθμό αναμένεται να καθοριστεί από την στάση του ΝΑΤΟ στην όλη υπόθεση – και για τους προαναφερθέντες λόγους εκτιμάται ότι θα επιδιωχθεί αποκλιμάκωση.
Σημειώνεται ότι σε παρεμφερές πλαίσιο κινείται και η εκτίμηση του Dr. Μαρκ Γκαλεότι, αναλυτή θεμάτων Ρωσίας και καθηγητή του New York University, ο οποίος σε σχετικό blogpost εκτιμά ότι «μπορούμε να περιμένουμε πολύ θόρυβο και οργή...και πιθανώς κάποια συγκαλυμμένα αντίποινα από τη Μόσχα, ωστόσο ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είναι "στο τραπέζι"».
Επίσης, υπενθυμίζει πως η Ρωσία ουδέποτε θεώρησε την Άγκυρα ως «σημαντικό σύμμαχο», και απόδειξη για αυτό είναι δολοφονίες Τσετσένων στην Τουρκία που αποδίδονται σε Ρώσους πράκτορες. «Ίσως η Άγκυρα να άδραξε την ευκαιρία να δώσει ένα μάθημα στη Ρωσία και να δείξει ότι είναι σημαντικός παίκτης» σημειώνει σχετικά- υπενθυμίζοντας τις φιλοδοξίες της Τουρκίας για ανάδειξη σε περιφερειακή υπερδύναμη.
Ο Γκαλεότι εκτιμά ότι τα ρωσικά αντίποινα θα είναι πολιτικοοικονομικού χαρακτήρα, ενώ πιθανότατα θεωρούνται και σκληρά πλήγματα εναντίον παρατάξεων/ ομάδων στη Συρία που η Άγκυρα υποστηρίζει, συμπληρώνοντας όμως ότι η Μόσχα δεν μπορεί να ανοίξει διπλωματικές αντιπαραθέσεις σε πολλά μέτωπα, οπότε «κλειδί» θα είναι να δείξουν το ΝΑΤΟ και η Τουρκία κάποια «μεταμέλεια» για το περιστατικό ή η Ευρώπη να δείξει αλληλεγγύη- αυτά θα επέτρεπαν στο Κρεμλίνο να «προσπεράσει» εν μέρει το συμβάν.
Παρόλα αυτά, εκτιμά ότι ενδεχομένως να αρχίσουν να εντείνονται κάποια εσωτερικά προβλήματα στην Τουρκία, μέσω, π.χ., συγκαλυμμένης ρωσικής στήριξης (σε πλαίσιο αντιποίνων) σε Κούρδους ή άλλα κινήματα που αποτελούν αντιπάλους της Άγκυρας.

Όπως και να έχει πάντως, μια άλλη παράμετρος που εισέρχεται στην εξίσωση είναι αυτή των Τουρκμένων/ Τουρκομάνων, στην περιοχή των οποίων συνετρίβη το ρωσικό μαχητικό. Όπως επισημαίνεται σε σχετική ανάλυση του ΑΠΕ-ΜΠΕ, εκτός από τη Δαμασκό, τη Χάμα και το Χαλέπι, Τουρκομάνοι υπάρχουν και στη Λατάκεια.
Εδώ και μέρες η Άγκυρα διαμαρτύρεται για το βομβαρδισμό θέσεων στη Λαττάκεια από ρωσικά αεροσκάφη. Εν ολίγοις, η παράμετρος «Τουρκομάνοι», μπαίνει επισήμως και διεθνώς στη θεματική ατζέντα του προβλήματος «Συρία». Άλλα παράπλευρα ερωτήματα είναι ποια η ισορροπία μεταξύ Τουρκομάνων και «Ισλαμικού Κράτους», ποιες οι διαθέσεις της Τουρκίας για αξιοποίηση των Τουρκομάνων.

Η υπόθεση «Συρία» αφορά πρωτίστως τους σουνίτες, τους σιίτες και τους Κούρδους της χώρας αυτής, τα σχέδια και την εμπλοκή κρατών όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Αγγλία, το Ιράν, η Τουρκία, γειτονικούς πληθυσμούς, όπως οι Κούρδοι του Ιράκ και της Συρίας. Τώρα όμως η πτώση του ρωσικού αεροσκάφους προβάλει στον ορίζοντα, ενδεχομένως προς όφελος της Τουρκίας και το στοιχείο των Τουρκομάνων.

Στο βαθμό που η πτώση του αεροσκάφους δεν θα προκαλέσει μεγάλη κρίση, η Άγκυρα μάλλον θα είναι ικανοποιημένη, διότι χωρίς μεγάλη ζημιά, θα έχει καταφέρει να θέσει στα σοβαρά θέμα Τουρκομάνων. Δηλαδή θα θεωρεί ότι μπορεί πλέον με αξιώσεις να πιάσει από ένα σημείο της την εξίσωση Συρία, αναβαθμίζοντας τη διαπραγματευτική της ισχύ στην περιοχή. «Εκτός αν οι μεγάλοι της εξίσωσης, οι ΗΠΑ, η ΕΕ και ειδικά η Μόσχα, έχουν διαφορετική άποψη» καταλήγει η ανάλυση του ΑΠΕ-ΜΠΕ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μισθοφόροι της Δύσης οι "επαναστάτες" κατά του Άσαντ...

«Φωτιά» στην παγκόσμια ανησυχία και τη συζήτηση για την καταπολέμηση της τζιχαντιστικής τρομοκρατίας και του Ισλαμικού Κράτους βάζει έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο επικαλείται ο ιστότοπος Wikileakes, σύμφωνα με το οποίο Σαουδάραβες κροίσοι χρηματοδοτούν τους τζιχαντιστές.

Σύμφωνα με το επίμαχο έγγραφο, το οποίο φέρει την υπογραφή της πρώην υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, η Σαουδική Αραβία μπορεί να μετέχει στο διάλογο για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους, ωστόσο δεν συμβαίνει το ίδιο και με ανεξάρτητους Σαουδάραβες επιχειρηματίες με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, οι οποίοι συνδράμουν στην ενίσχυση των ισλαμιστών-ανταρτών κατά του Άσαντ.

«Οφείλουν να γίνουν περισσότερα, καθώς η Σαουδική Αραβία παραμένει κρίσιμος οικονομικός υποστηρικτής οργανώσεων όπως η αλ Κάιντα, οι Ταλιμπάν και άλλες» αναφέρει το έγγραφο το οποίο αποκαλύπτει το Wikileakes, υπογραμμίζοντας ότι την ίδια τακτική ακολουθούν και άλλες χώρες του Κόλπου, όπως το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ.

Το έγγραφο των Wikileaks αποκάλυψε ο βρετανικός Guardian, ο οποίος προτείνει και μέτρα ώστε να ανακοπεί ο δεσμός μεταξύ των οικονομικών πόρων και των τζιχαντιστών.

Υπενθυμίζεται ότι πριν από μία εβδομάδα ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, στη σύνοδο των G20 στην Αττάλεια της Τουρκίας, έκανε λόγο για 40 χώρες που χρηματοδοτούν το Ισλαμικό Κράτος, μεταξύ των οποίων και ορισμένες από τους G20.

Πηγή CrashonLine


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Η Τουρκία προκαλεί την οργή του Πούτιν 
και ανοίγει την πόρτα της κόλασης
Ο παρανοϊκός Ερντογάν επιχειρεί να ξεκινήσει ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο...!

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Για όσους παρακολουθούν την Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν και την επιδιωκόμενη στρατηγική της Άγκυρας στη Μέση Ανατολή, ήταν σχεδόν αναμενόμενη η επίθεση και κατάρριψη κάποιου ρωσικού αεροσκάφους από την τουρκική πλευρά. Αν και η «επιλογή» επίθεσης και κατάρριψης σε ένα παλαιάς τεχνολογίας ρωσικό μαχητικό, από τουρκικά F-16 σηματοδοτεί την σκοπιμότητα της ασφαλούς κατάρριψης, αλλά και επιχειρεί να εισάγει – αναδείξει την ανωτερότητα της δυτικής πολεμικής μηχανής, η ουσία δεν χάνεται. Η Τουρκία επιχείρησε επιθετικά και κατέρριψε ένα ρωσικό αεροσκάφος, εντός του Συριανού εναέριου χώρου, το οποίο πετούσε με την άδεια της συριακής κυβέρνησης και επιχειρούσε σε περιοχή όπου κινούνται δυνάμεις των τζιχαντιστών, αλλά και Τουρκμένοι, των οποίων την «προστασία» ανέλαβε αυτοβούλως η Άγκυρα… Και αυτή η τουρκική πρόκληση αποκλείεται να μην απαντηθεί από τον Πούτιν, ο οποίος γνωρίζει πάρα πολύ καλά τις στοχεύσεις της Άγκυρας, αλλά και όλες τις τουρκικές «δραστηριότητες» και τις σχέσεις στοργής μεταξύ Άγκυρας και DAESH.

Η τουρκική αντίδραση, σύμφωνα με πληροφορίες, οφείλεται όχι τόσο στο ότι το ρωσικό μαχητικό εισήλθε οριακά στον εναέριο χώρο τους, αλλά στο ότι επιχειρούσε σε περιοχές που κατοικούν Τουρκομάνοι, τους οποίους η Άγκυρα έχει δεσμευθεί να υπερασπίσει, καθώς θεωρούνται Τούρκοι στην καταγωγή, ενώ παραδοσιακά αποτελούσαν και το μακρύ χέρι της τουρκικής στρατηγικής στην περιοχή.
Πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας αναφέρουν πως οι ρώσοι χειριστές του καταρριφθέντος αεροσκάφους γλίτωσαν από την συντριβή κάνοντας χρήση του συστήματος διάσωσης και έφτασαν με ασφάλεια στο έδαφος. Εκεί, σύμφωνα με υλικό που διοχετεύθηκε λίγη ώρα μετά την κατάρριψη, συνελήφθησαν από τζιχαντιστές και ένας από τους πιλότους βρήκε φριχτό θάνατο, ενώ ο άλλος –σύμφωνα πάντα με επαληθεύσιμες πληροφορίες- κρατούνταν από τουρκμάνους και βρέθηκε αργότερα νεκρός από τις ρωσικές ειδικές δυνάμεις που μεταφέρθηκαν στην περιοχή για να περισυλλέξουν τους ρώσους αεροπόρους. Στην περιοχή επιχειρεί για και ρωσικό ελικόπτερο στα πλαίσια διάσωσης των πιλότων, όμως κατά τη διάρκεια των ερευνών που διεξήγαγε, για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους, κατέπεσε...!



Αυτό ήταν το σκηνικό έως τις 12 μ.μ. το πρωί της Τρίτης. Όμως, το παρασκήνιο φαντάζει πολύ «ιδιαίτερο», αφού οι τούρκοι ισχυρίζονται πως προχώρησαν στην κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους επειδή αυτό κινούνταν μέσα στον τουρκικό εναέριο χώρο (είχαν προειδοποιήσει μάλιστα τους ρώσους), ενώ την ίδια τη στιγμή το ρωσικό υπουργείο Άμυνας –δημοσιοποιώντας στοιχεία- ισχυρίζεται πως η κατάρριψη έγινε ενός του Συριακού εναέριου χώρου. Και στο σημείο αυτό ξεκινά μία αντιπαράθεση, το τέλος της οποίας κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει, αφού η Τουρκία προκαλεί ευθέως την οργή του Πούτιν, ενώ ο Ερντογάν απευθύνθηκε στο ΝΑΤΟ, ζητώντας –προφανώς- την προστασία της Δύσης απέναντι στην «ρωσική αρκούδα». Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες, ο ρώσος πρόεδρος φέρεται να δήλωσε: "Μας μαχαίρωσε πισώπλατα η Τουρκία που υποστηρίζει τους τρομοκράτες. Μετά την κατάρριψη μάλιστα έχει το θράσος να συγκαλεί το ΝΑΤΟ. Και αναμένουμε να δούμε το NATO τι θα κάνει θα συνταχθεί με την ISIS και τις άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις; Με τις ΗΠΑ έχουμε συμφωνήσει να αποφευχθούν τέτοια περιστατικά η Τουρκία παραβίασε αυτή την συμμαχία. Οι συνέπειες αυτής της εχθρικής ενέργειας θα είναι σκληρές"!

Γιατί προχώρησε ο Ερντογάν σε μία ενέργεια που μπορεί να καταστρέψει την Τουρκία και να ξεκινήσει έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, πρώτο θύμα του οποίου θα είναι ο ίδιος και η χώρα του;
Πώς θα αντιδράσει ο Πούτιν στην τουρκική πρόκληση;
Τι θα απαντήσει το ΝΑΤΟ (βλ. ΗΠΑ) στην έκκληση του Ερντογάν για… προστασία;

Η επιλογή του Ερντογάν έγινε επειδή οι εξελίξεις –με την είσοδο της Ρωσίας στη Συρία και την Μέση Ανατολή- καταστρέφουν τα όνειρα του «σουλτάνου» για να αναδειχθεί η Τουρκία ως ο ισχυρός της Μέσης Ανατολής, ενώ ταυτόχρονα η ανάδειξη του Ιράν, της Συρίας και των Κούρδων αποκόπτουν την Τουρκία από τις οικονομικές δραστηριότητες της ευρύτερης περιοχής Εγγύς και Μέσης Ανατολής. Με απλά λόγια, η Τουρκία είναι ήδη στο καναβάτσο, εάν δεν υπάρξει κάποια παρέμβαση που θα αποδυναμώσει τους αναδυόμενους ισχυρούς της περιοχής και θα «επανεισάγει» την Άγκυρα με οποιοδήποτε ρόλο στις ό,ποιες εξελίξεις που θα σηματοδοτήσει αυτός ο «νέος παράγοντας».
Η Τουρκία προχώρησε στην κατάρριψη του ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους (τονίζουμε παλαιωμένης τεχνολογίας) για να εκβιάσει την εμπλοκή του ΝΑΤΟ (μέλος του οποίου είναι η ίδια). Και, δεν είναι η πρώτη φορά που η Άγκυρα επιχειρεί κάτι τέτοιο. Τόσο με τα περίφημα χημικά του Άσαντ (που αποδείχθηκε ότι προμήθευσε η Τουρκία στους τζιχαντιστές), όσο και με την κατάρριψη του τουρκικού μαχητικού, ο Ερντογάν προσπάθησε να παρασύρει και να εμπλέξει το ΝΑΤΟ σε έναν νικητήριο για την ίδια και τα συμφέροντά της πόλεμο. Τότε η ηχηρή παρέμβαση της Μόσχας απέτρεψε την απόφαση του Μπάρακ Ομπάμα να επιτεθεί στη Συρία του Άσαντ.
Σήμερα, με την παρουσία και δράση της Ρωσίας στην περιοχή, η ό,ποια εμπλοκή του ΝΑΤΟ υπέρ της Τουρκίας είναι βέβαιο πως θα σημάνει την έναρξη ενός νέου παγκοσμίου πολέμου. Και ο Ερντογάν, που δεν φείδεται ανθρωπιστικών χαρακτηριστικών (αρκεί να δούμε τους νεκρούς μέσα στην Τουρκία το τελευταίο εξάμηνο), είναι βέβαιο πως δεν θα δίσταζε ποτέ να γίνει ο πυροκροτητής μίας παγκόσμιας αιματοχυσίας. Ο πολιτικός «δάσκαλός» του άλλωστε, είναι ο Χίτλερ…

Τα δύο επόμενα ερωτήματα, που αφορούν τους δύο ισχυρούς του πλανήτη, τοποθετούνται ως καταλύτες των ό,ποιων εξελίξεων θα υπάρξουν στο αμέσως επόμενο διάστημα. Οι αποφάσεις της Μόσχας (για «ανταπόδοση» στην Τουρκία), αλλά και η στάση της Ουάσιγκτον, αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Επειδή, όμως, οι δύο ισχυροί του πλανήτη έχουν γνώση της δύναμής τους και κατανοούν πλήρως τι μπορεί να σημάνει μία μεταξύ τους στρατιωτική αντιπαράθεση, ο γράφων θεωρεί πως θα αποφασισθεί μία «χαμηλών τόνων» αντιμετώπιση της κρίσης που επιχειρεί να δημιουργήσει ο ημιπαράφρονας Ερντογάν, ο οποίος είναι και ο καλύτερος σύμμαχος και φίλος των τζιχαντιστών…
Όμως η δολοφονία των δύο ρώσων πιλότων από τους τζιχαντιστές έρχεται να προσθέσει έναν ακόμη λόγο στην απάντηση που θα δώσει η Μόσχα στην Άγκυρα, ενώ κάποιοι που τολμούν να αναφερθούν σε σκέψεις για το ποιό θα είναι το επόμενο βήμα της Τουρκίας, τονίζουν πως η λειτουργία των Στενών του Βοσπόρου, και η πιθανότητα απαγόρευσης από τις τουρικικές σε διέλευση ρωσικών πλοίων, είναι μη παραγνωρίσιμη, στην περίπτωση που ο Ερντογάν θελήσει να προκαλέσει ακόμη περισσότερο τον Βλαδιμίρ Πούτιν...
Τονίζουμε, πάντως πως λίγες ώρες μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους στην Συρία από τους Τουρκομάνους, που διέθεταν πυραύλους εδάφους αέρος που είχαν προμηθευτεί από την Τουρκία, ρωσικό πολεμικό πλοίο πέρασε τα Στενά με επιδεικτικό τρόπο μετέδωσε η τουρκική εφημερίδα, Radikal! Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, μετά της 12 ώρα Τουρκίας το ρωσικό πολεμικό πλοίο με την ονομασία «Yamal», διεβηκε με επιδεικτικό τρόπο τον Βοσπορο για να φτάσει στον Ελλήσποντο, με κατεύθυνση την Συρία, όπου θα ενωθεί με τις ρώσικες δυνάμεις που επιχειρούν στην περιοχή.
Παρά το γεγονός αυτό, όμως, θεωρείται άγνωστο τι θα αποφασίσει η Άγκυρα στο προσεχές διάστημα για τη χρήση των στενών του Βοσπόρου, αφού θα πρέπει να περιμένει άμεση περικοπή ή και διακοπή της ροής του ρωσικού φυσικού αερίου προς την Τουρκία...

Κάποιοι αναλυτές, τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή την έκρηξη της τρομοκρατίας στην Ευρώπη, έκαναν λόγο για επιχείρηση επαναφοράς της Δύσης στη Μέση Ανατολή, προκειμένου να μην επιτραπεί στην Ρωσία να καρπωθεί όλα τα οφέλη. Η επιλογή των ΗΠΑ να αρκεστούν σε βομβαρδισμούς και η διστακτικότητά τους να εμπλακούν ουσιαστικά (με χερσαίες δυνάμεις) φαίνεται πως τώρα αντικαθίσταται από την πίεση των εξελίξεων και δη της τουρκικής επιθετικότητας κατά της Μόσχας. Πίεση που ενδέχεται να κάμψει τις μέχρι τώρα αντιστάσεις της λογικής, δηλαδή της αποφυγής αντιπαράθεσης μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας, ενώ είναι άγνωστο τι θα κάνει η Κίνα (που έχει ανεβάσει τους τόνους κατά των ΗΠΑ εξαιτίας της Σινικής Νότιας Θάλασσας) με το κινεζικό αεροπλανοφόρο που βρίσκεται στην Λαττάκεια, μέσω του οποίου το Πεκίνο παρατηρεί από κοντά τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή.
Η ταυτόχρονη παρουσία με πολεμικά πλοία της Γαλλίας, της Βρετανίας και άλλων ευρωπαϊκών (και ΝΑΤΟϊκών) χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και η έντονη υποβρυχιακή δραστηριότητα στην ίδια περιοχή, σηματοδοτούν μία στάση αναμονής αλλά και άμεσης «απόκρισης» οποιαδήποτε στιγμή υπάρξουν εξελίξεις.
Επίσης η αναμονή ενός αμερικανικού αεροπλανοφόρου (αναμένεται τα επόμενα εικοσιτετράωρα) στην Ανατολική Μεσόγειο, τη στιγμή που η Μόσχα φέρεται να ζήτησε από όλους τους ρώσους πολίτες να εγκαταλείψουν την Τουρκία, ενώ ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών κ. Λαβρόφ ακύρωσε την επίσκεψή του στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε έκτακτη σύγκλιση για το απόγευμα της Τρίτης 24/11/2015 (πρώτη φορά μετά το 1950), είναι σημάδια μιάς επόμενης ημέρας που κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την έναρξη μίας παγκόσμιας σύγκρουσης με όπλα που είναι ικανά να εξαλείψουν το 1/5 των κατοίκων του πλανήτη.
Ευρωπαίος αναλυτής του Russia Today περιέγραψε ποιά θα είναι η αντίδραση της Ρωσίας στην τουρκική επίθεση κατά του ρωσικού αεροσκάφους: «Η Ρωσία θα αντιδράσει. Η απάντηση της θα είναι ψυχρή, καίρια, καταλυτική και οι τουρκοι δεν θα προλάβουν καν να αντιδράσουν» (will never see it coming η ακριβής έκφραση).
Μέσα σε όλα αυτά αξίζει να σημειώσουμε πως τα τουρκικά ΜΜΕ αναφέρουν μεγάλες μετακινήσεις στρατιωτικών δυνάμεων στην συνοριακή περιοχή Τουρκίας - Συρίας όπου βρίσκονται οι Τουρκομάνοι που έχουν δεχτεί τις τελευταίες μέρες ρωσικές επιθέσεις.

Ιδιαίτερης σημασίας, είναι επίσης, η εξέλιξη που αφορά τις "σχέσεις" των ρωσικών δυνάμεων με τις δυνάμεις της συριακής "αντιπολίτευσης". Πληροφορίες αναφέρουν πως δόθηκε εντολή στις ρωσικές δυνάμεις που μάχονται στην Συρία να συντρίψουν τις θέσεις του αυτοαποκαλούμενου «συριακού απελευθερωτικού στρατου» διακόπτοντας κάθε επαφή ή συνεννόηση έδωσε η Ρωσική στρατιωτική διοίκηση.
«Πλέον ο FSA θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση όπως η ISIS και η Ρωσία θα ενεργήσει ανάλογα», δηλώνει η Μόσχα και η συγκεκριμένη εξέλιξη θεωρείται ως "ξεκαθάρισμα της ομίχλης" που επικρατούσε στις τάξεις των δυνάμεων που μάχονταν κατά των τζιχαντιστών, και ανακουφίζει εκείνους που καμία απολύτως εμπιστοσύνη δεν είχαν στην "συμφωνία" της συριακής "αντιπολίτευσης" (ένοπλο τμήμα) με τον άξονα που αντιμάχεται τους τζιχαντιστές, αφού τη συγκεκριμένη συμμετοχή σχεδόν όλοι θεωρούσαν ως "διπλωματικό επαναπροσδιορισμό", κενό περιεχομένου, που απλά έθετε βάσεις για νέα μεσοπρόθεσμα προβλήματα στην περιοχή.

Σύμφωνα με τις φωτογραφίες που προβάλλουν, τεθωρακισμένα οχήματα και άρματα μάχης κατευθύνονται στην «καυτή» περιοχή ενώ οι στρατιωτικές δυνάμεις έχουν τεθεί σε ετοιμοπόλεμη επιφυλακή. Αξιοσημείωτες είναι οι αναφορές που μιλάνε για το τουρκικό χτύπημα και την επιλογή του χρόνου, εξαιτίας της σχέσης του υιού Ερντογάν με την μετακίνηση του λαθραίου πετρελαίου των τζιχαντιστών και την ζημία που υπέστη μετά από τα τελευταία ρωσικά χτυπήματα σε εγκαταστάσεις πετρελαίου των τζιχαντιστών και σε εκατοντάδες τουρκικά φορτηγά μεταφοράς πετρελαίου...

Βέβαια, η κατάρριψη του ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους, θυμίζει την καταγεγραμμένη (με κάθε μέσο και τρόπο) τουρκική προκλητική συμπεριφορά στο Αιγαίο. Ίσως, η Αθήνα θα έπρεπε να ζητήσει άμεσα την παρέμβαση ου ΝΑΤΟ, προκειμένου να μην υπάρξουν εξελίξεις με καταρρίψεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών. Κι ενώ οι ρώσοι παρουσιάζουν πειστήρια της παράνομης κατάρριψης του ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους, αφού δεν υπήρξε παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου, η Ελλάδα είναι σε θέση να προχωρήσει στο δικαίωμα κατάρριψης τουρκικών αεροσκαφών στο Αιγαίο, αφού μπορεί να εμφανίσει χιλιάδες στοιχεία της τουρκικής παραβατικότητας… Και αυτή η κίνηση πρέπει να γίνει σήμερα από την Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της έκτακτης σύγκλισης του ΝΑΤΟ…

Ενδεχομένως, εάν επιστρατευθεί η κοινή λογική (και όχι τα συμφέροντα των ΗΠΑ, τα οποία εκπροσωπεί και υλοποιεί η Τουρκία), θα έπρεπε να υπάρξει μία μαζική επίθεση κατά του κράτους τρομοκράτη, δολοφόνου και γενοκτόνου, κατά της Τουρκίας, μέσα στην οποία ανθεί το «πνεύμα του τζιχάντ» και την οποία διοικεί ο ημιπαράφρονας Ερντογάν. Ίσως, με μία τέτοια κοινή ενέργεια των ισχυρών, ο πλανήτης κατορθώσει να απαλλαχθεί από μία σταθερή πηγή προβλημάτων…

ΥΓ: Στο σημείο αυτό και λόγω των συνθηκών που μεταβάλλονται άρδην στην περιοχή, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να διατάξει την άμεση επαγρύπνηση του Ελληνικού Στρατού και ιδιαίτερα της πολεμικής αεροπορίας και του ναυτικού, σε μήκος ολόκληρης της συνοριακής γραμμής με την Τουρκία. Ταυτόχρονα, να διαταχθούν οι υπηρεσίες πληροφοριών και ασφάλειας, να περάσουν σε όλα τα απαραίτητα μέτρα που θα εξασφαλίσουν την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών. Κι αυτό επειδή πέρα από την ταχύτητα μεταβολής των συνθηκών, υπάρχει πάντα η πιθανότητα αιφνίδιας κίνησης με επιθετικά χαρατκτηριστικά, που μπορεί να εκδηλωθεί οπουδήποτε από μικρές ομάδες εκπαιδευμένων ανθρώπων, που λειτουργούν εξυπηρετώντας μεγάλα συμφέροντα...
Επίσης, όλα τα τελευταία γεγονότα, μεταναστευτικό, προσφυγικό, ισλαμοφοβία, τρομοκράτες στην Ευρώπη, ο πανικός στις Βρυξέλλες, η κατάρριψη το ρώσικου αεροσκάφους από την Τουρκία, το ISIS, το φιάσκο στην Συρία, η αποτυχία της αραβικής άνοιξης, οι πνιγμοί στο Αιγαίο, το κουρδικό, τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας περιορισμός των ηλεκτρονικών κοινωνικών δικτύων και η συμπεριφορά του Ερντογάν, η παρέμβαση των Εβραίων στην Γερμανία που έκαναν λόγο για όρια στην μετανάστευση, οι φράκτες που στήνουν τα ευρωπαϊκά κράτη, οι εικόνες με τις χιλιάδες βάρκες στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, το πανό εναντίον της Τουρκίας στο γήπεδο από τους οπαδούς της Παρί Σεν Ζερμέν, η επίσκεψη των πρέσβεων των χωρών της ΕΕ στην Μυτιλήνη,... όλα αυτά είναι βούτυρο προς αξιοποίηση από την Ελλάδα στα ελληνοτουρκικά, μιας και αυξάνεται εκ των πραγμάτων ο αντιτουρκισμός στην Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.
Υπάρχουν όμως πολιτικοί στο μέγαρο Μαξίμου για να τα εκμεταλλευτούν δεόντως;

Διαβάστε επίσης: Η Τουρκία κατέρριψε ρωσικό πολεμικό αεροσκάφος - Ανοίγουν οι πύλες της κόλασης!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου