Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Σεπ 2015

Αρνήθηκε η Αθήνα στις αμερικανικές πιέσεις για να να κλείσει το FIR στα ρωσικά αεροσκάφη ανθρωπιστικής βοήθειας στη Συρία

Η Αθήνα αρνήθηκε να «συμμορφωθεί» στο αμερικανικό αίτημα να μην επιτρέψει την διέλευση των ρωσικών αεροσκαφών που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια στη Συρία πάνω από τον εθνικό εναέριο χώρο της: Επικαλούμενο διπλωματική πηγή, το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο RIA Novosti μεταδίδει πως η Μόσχα ζήτησε και έλαβε την άδεια της Αθήνας για τη διεξαγωγή πτήσεων μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας στη Συρία μέσα στον Σεπτέμβριο (1-24/9).

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι ελληνικές αρχές έλαβαν χθες, Σάββατο, αίτημα από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα να κλείσουν το FIR για τις πτήσεις των της ρωσικής αεροπορικής αποστολής ανθρωπιστικής βοήθειας στη Συρία. Όπως λέει η πηγή από την Αθήνα, οι ελληνικές αρχές αρνήθηκαν να το πράξουν, προκειμένου να μην επιδεινώσουν τις σχέσεις τους με τη Ρωσία.
Από την πλευρά της πάντως η Αθήνα αρνείται μέχρι στιγμής να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες.

Εάν δεν πρόκειται για προεκλογικό κατασκεύασμα - πυροτέχνημα, τότε πρόκειται για μία σημαντική (και απρόσμενη) εξέλιξη - στροφή όσον αφορά τις επιλογές της ελληνικής κυβέρνησης σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Της Θεοδοσίας Μπατάλα

Η Ευρώπη των Συνθηκών, της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης κρύβει κάτω από το χαλί του πολιτισμού και την προοδευτικότητας ανθρώπινα πτώματα, συντρίμμια αξιοπρέπειας και πολύ βρώμικο χρήμα. Δεκαετίες δούλευαν το "μεταναστευτικό" πρόβλημα που μεταλλάχθηκε ξαφνικά σε προσφυγικό, διότι η Ευρώπη εκτός του ότι πρέπει να φαίνεται ότι έχει δημοκρατία, πάνω απ' όλα και πριν απ' όλα πρέπει να κρύβει το πρόσωπο του Τέρατος με ανθρώπινη μάσκα.

Οδηγοί στην παγίδα οι πρώτοι νεκροί

Την Πέμπτη 27 Αυγούστου 2015 στις 3 και 10 το μεσημέρι στο Μπούργκενλαντ, στο ανατολικότερο και πιο αραιοκατοικημένο ομόσπονδο κρατίδιο της Αυστρίας και συγκεκριμένα μέσα στον αυτοκινητόδρομο Α4 έξω από την πόλη Παρντόρφ, Αυστριακοί αστυνομικοί, μετά από καταγγελία που έγινε το πρωί της ίδιας ημέρας και τοπική ώρα 11και 30, καταφτάνοντας στο σημείο διαπίστωσαν δυσοσμία και υγρά αποσύνθεσης τα οποία έρρεαν από το εγκαταλελειμμένο ουγγρικό φορτηγό μεταφοράς τροφίμων. Τα ειδησεογραφικά πρακτορεία ανέφεραν ότι διάφορες αρμόδιες πηγές έκαναν λόγο για είκοσι με πενήντα ανθρώπινα πτώματα.

Χρειάστηκε μια ολόκληρη ημέρα μέχρι οι ίδιες αυτές αρχές να διαπιστώσουν ότι το φορτίο του φορτηγού μεταφοράς τροφίμων αποτελούνταν από εβδομήντα ένα πτώματα ανθρώπων σε προχωρημένη σήψη και αποσύνθεση, πενήντα εννέα ανδρών, οκτώ γυναικών και τεσσάρων παιδιών ηλικίας από δύο μέχρι δέκα ετών, οι οποίοι βρήκαν φρικτό θάνατο, αφού το φορτηγό μεταφοράς τροφίμων μετατράπηκε σε θάλαμο ασφυξίας τους.

Όσον αφορά το σαλιάρικο αστυνομικό μέρος, ο εκπρόσωπος της αυστριακής αστυνομίας δήλωσε ότι την ίδια ημέρα νωρίτερα έκαναν έλεγχο σε τρία φορτηγά σε ένα από τα οποία βρήκαν τριάντα τέσσερις μετανάστες, ανάμεσα στους οποίους και δέκα παιδιά, ότι συνέλαβαν τρεις υπόπτους στην Ουγγαρία για την υπόθεση της δολοφονικής παράνομης μεταφοράς Σύριων μεταναστών, σύμφωνα με τα διαβατήρια και τα ταξιδιωτικά έγγραφα, που βρέθηκαν ανάμεσα στα παραμορφωμένα από την σήψη ανθρώπινα σώματα, ότι το φορτηγό με τις ουγγρικές πινακίδες εγκαταλείφθηκε πριν από πολλές ημέρες, ότι μάλλον ο οδηγός του φορτηγού δεν θα συλληφθεί ποτέ αφού είχε την ευκαιρία να εξαφανιστεί από τον τόπο του εγκλήματος, ότι οι αυστριακές και οι ουγγρικές αρχές συνεργάζονται στενά για την εξάρθρωση κυκλώματος Βουλγάρων και Ούγγρων δουλεμπόρων. Η ουγγρική αστυνομία δήλωσε ότι εκτός από τους τρεις Βούλγαρους και έναν Αφγανό ανακρίνονται άλλα είκοσι ένα άτομα ύποπτα για συμμετοχή στο κύκλωμα διακίνησης μεταναστών, δεκαέξι Ρουμάνοι, δύο Σύριοι, δύο Ούγγροι και ένας Ρώσος και κατασχέθηκαν 16 αυτοκίνητα και φορτηγά που χρησιμοποιήθηκαν για την μετακίνηση 112 μεταναστών, οι οποίοι διέσχιζαν τα Βαλκάνια προκειμένου να περάσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί...

Το να απολαμβάνουν τον δεκάρικό τους λόγω επικαιρότητας και αποτροπιασμού κατώτεροι υπάλληλοι και εκπρόσωποι τύπου είναι απόλυτα φυσιολογικό και ανθρώπινο στο Μπούργκενλαντ της Αυστρίας, που είναι διάσημο στέκι Ευρωπαίων ορνιθολόγων και σέρφερς ιστιοσανίδας στην παγκοσμίου φήμης λίμνη Neusiedl, της οποίας τα 240 τετραγωνικά χιλιόμετρα βρίσκονται στην πλευρά της Αυστρίας και τα υπόλοιπα 75 στην Ουγγαρία. Ας υποθέσουμε ότι ούτε η Υπουργός Εσωτερικών της Αυστρίας Johanna Mikl-Leitner, βρισκόμενη στην αυστριακή πόλη Eisenstadt όπου και προέβη στη δήλωση ότι οι δουλέμποροι μεταναστών και οι αποτρόπαιες τακτικές τους είναι για της φυλακής τα σίδερα, δεν έχει την παραμικρή ιδέα.

Το να δηλώνει η Καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ θορυβημένη από την υλοποίηση του Centrope Project, του Σχεδίου της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας [1] για τη δημιουργία μιας πολυεθνικής περιοχής στην κεντρική Ευρώπη που περιλαμβάνει τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες, τις Σλοβακία, Αυστρία, Ουγγαρία και Τσεχία, μας δημιουργεί ρίγη αγανάκτησης, αφού παρακολουθούμε την πουτάνα που θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει.

Το Centrope Project είναι μια κοινή πρωτοβουλία των αυστριακών ομόσπονδων επαρχιών της Βιέννης, της Κάτω Αυστρίας και του Μπούργκενλαντ, της τσεχικής περιφέρειας της Νότιας Μοραβίας, των σλοβακικών περιφερειών της Μπρατισλάβα και της Τρνάβα, των ουγγρικών κομητειών Györ-Moson-Sopron και Vas, καθώς και των πόλεων Μπρατισλάβα, Μπρνο, Eisenstadt, Győr, Sopron, St. Pölten, Σζομπατέλι και Τρνάβα.

Βάσει της Διακήρυξης στην αυστριακή πόλη Kittsee της επαρχίας του Μπούργκενλαντ το 2003, οι τέσσερις χώρες εργάστηκαν από κοινού για τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Περιφέρειας. Το έργο χρηματοδοτήθηκε κατά προτεραιότητα στο πλαίσιο του προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «Κεντρική Ευρώπη». Σε όλη αυτήν την χρονική περίοδο, από το 2003 και μέχρι το 2012, στόχος του έργου ήταν η δημιουργία ενός πολυμερούς, δεσμευτικού και βιώσιμου πλαισίου για τη συνεργασία των τοπικών και περιφερειακών αρχών, των επιχειρήσεων και των κρατικών θεσμών στην περιοχή της Κεντρικής Ευρώπης και ειδικότερα η δημιουργία ενός πολυκεντρικού πλαισίου συνεργασίας το οποίο θα επιτρέψει σε όλους τους εταίρους να εργαστούν από κοινού και πιο αποτελεσματικά για τα διασυνοριακά θέματα.

Η "μητερούλα" Άνγκελα...Χίτλερ

Το Centrope Project, σύμφωνα με τους εμπνευστές του, προσέφερε νέα εργαλεία για μια ισορροπημένη χωροταξική ανάπτυξη και μια ολοκληρωμένη αναπτυξιακή στρατηγική για το σχέδιο δράσης, βασίστηκε στα αποτελέσματα των δύο έργων INTERREG IIIA για την Ευρωπαϊκή Εδαφική Συνεργασία, τα οποία ολοκληρώθηκαν το 2007 και προέβλεπε τις αναγκαίες προπαρασκευαστικές εργασίες και την ανάπτυξη μέτρων για την εγκαθίδρυση της Κεντρικής Περιφέρειας Ευρώπης «CENTROPE». Αν η «μητερούλα» χιλιάδων νεαρών προσφύγων που κάνουν χαλάλι τις ημέρες ποδαρόδρομου φιλώντας ταυτόχρονα και μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες τις ειδικά μεγενθυμένες φωτογραφίες της Άνγκελα Μέρκελ λέγοντας πως την αγαπούν γιατί κι εκείνη τους αγαπά, έστησε ήδη Ειδικές Οικονομικές Ζώνες Απελευθερωτικής Εργασίας στη Γερμανία, στην αδερφή της Αυστρία, η οποία αποδέχτηκε χαρούμενα τις ποσοστώσεις προσφύγων και λίγο, αν τάξει κάτι παραπάνω, στην Κεντρική Περιφέρεια Ευρώπης, μένει να το παρακολουθήσουμε.

Ο εκμαυλισμός και η διαφθορά μέσω των ποσοστώσεων καλύπτει και την μοίρα των πάνω από είκοσι εκατομμύρια εκτοπισμένων από τις πατρίδες τους ανθρώπων που ούτε λιάζονται στον ήλιο ούτε από την ηλιθιότητά τους συνωστίζονται στα σύνορα Ελλάδας – Σκοπίων και σε σταθμούς τραίνων σε Σερβία, Ουγγαρία, Αυστρία με τελικό προορισμό την Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο – Μεγάλη Βρετανία.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ τρεις χιλιάδες πρόσφυγες περνούν τα Βαλκάνια καθημερινά. Την ίδια ώρα ο Βρετανός πρωθυπουργός αρνείται πεισματικά να χρησιμοποιήσει τον όρο πρόσφυγες και δηλώνει ότι η Μεγάλη Βρετανία δέχτηκε χιλιάδες μετανάστες και θα δεχτεί χιλιάδες μετανάστες παρόλο που δεν δεσμεύεται από την Συνθήκη Σέγκεν.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Βερολίνο

Την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2015 ο Ούγγρος πρωθυπουργός Victor Orban πήγε στις Βρυξέλλες στο Βέλγιο και δήλωσε στα έκπληκτα μούτρα του προέδρου του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου Martin Schulz, ο οποίος κατακεραύνωνε τον Ούγγρο πρωθυπουργό με δολοφονικές ματιές, τα εξής:
«Οι Ούγγροι φοβούνται, οι λαοί της Ευρώπης φοβούνται, επειδή καταλαβαίνουν ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες και οι πρωθυπουργοί των κρατών είμαστε ανίκανοι να ελέγξουμε την κατάσταση. Ήρθα εδώ να ενημερώσω τον πρόεδρο ότι η Ουγγαρία κάνει τα πάντα για να επιβάλλει την τάξη και το νόμο.
Το ουγγρικό κοινοβούλιο προπαρασκευάζει νέο πακέτο διατάξεων, κατασκευάζουμε φράχτη και όλα αυτά μαζί θα διαμορφώσουν μια νέα κατάσταση στην Ουγγαρία και στην Ευρώπη από τις 15 Σεπτεμβρίου και μετά. Τώρα μας απομένει μια εβδομάδα για να ολοκληρώσουμε τις προετοιμασίες. Το πρόβλημα των προσφύγων δεν είναι ευρωπαϊκό, το πρόβλημα είναι της Γερμανίας. Κανείς δεν θέλει να μείνει στην Ουγγαρία, και δεν έχουμε καμιά αντίρρηση για όσους θα ήθελαν να μείνουν στην Ουγγαρία, αλλά κανείς δεν θέλει να μείνει στην Ουγγαρία, στην Σλοβακία, στην Πολωνία ή στην Εσθονία, όλοι αυτοί οι πρόσφυγες θέλουν να πάνε στη Γερμανία».

Ναζιστικός ανθρωπισμός

Η Ουγγαρία πρόσφατα ξεκίνησε να χτίζει φράχτη ύψους 3,5 μέτρων στα σύνορά της με την Σερβία, ενώ ήδη είχαν καταμετρηθεί 140.000 πρόσφυγες οι οποίοι πέρασαν από το ουγγρικό έδαφος.

Την ίδια ημέρα ο υπουργός εξωτερικών της Σλοβακίας Miroslav Lajcak δήλωσε, εκτός ότι η χώρα του δεν διαθέτει ούτε ένα τζαμί και ότι θα δεχόντουσαν μόνο χριστιανούς, και ότι ιστορικά η σλοβακική κοινωνία δεν είναι πολυπολιτισμική, ότι εμφανίζονται ακροδεξιές ομάδες που οργανώνονται και διαδηλώνουν κατά των μεταναστών, ότι οι Σλοβάκοι φοβούνται και αποπροσανατολίζονται, ότι αυτό είναι ένα πολιτικό ζήτημα, ότι «είμαστε χώρες, είμαστε κοινωνίες, έχουμε πολιτικά δικαιώματα».

Την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2015 η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Πολωνία, εκπρόσωποι των οποίων συναντήθηκαν εκτάκτως στην Πράγα, απέρριψαν το σύστημα των ποσοστώσεων στο μοίρασμα των προσφύγων. Ο Τσέχος πρωθυπουργός Bohuslav Sobotka δήλωσε ότι δεν δέχεται την επιβολή κανενός συστήματος ποσοστώσεων και η μαζική αποδοχή προσφύγων από κάθε χώρα πρέπει να γίνει σε εθελοντική βάση και απαίτησε σφιχτότερα ευρωπαϊκά σύνορα.

Την ίδια μέρα μαυροφορεμένοι και με ξυρισμένα κεφάλια Ούγγροι οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων επιτέθηκαν στους πρόσφυγες που κατασκήνωσαν στο σιδηροδρομικό σταθμό της Βουδαπέστης. Ξημερώματα Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου 2015 η Ουγγαρία με δεκάδες λεωφορεία ξεφορτώθηκε χιλιάδες πρόσφυγες, αφού πριν η Αυστρία σε συνεννόηση με την Γερμανία συμφώνησε για την διέλευσή τους μέσω αυστριακού εδάφους με τελικό προορισμό την Γερμανία, καθιστώντας την ηγέτιδα και «όαση» εν μέσω της γενοκτονίας βιβλικής κλίμακας. Από τον γερμανικό παράδεισο το 2015 πήραν πόδι δέκα χιλιάδες Σέρβοι και Σκοπιανοί και πρόκειται να απορριφθούν οι αιτήσεις ασύλου σε ακόμη εβδομήντα πέντε χιλιάδες ανθρώπους από την νοτιοανατολική Ευρώπη – Βαλκάνιους. Δέκα τρεις χιλιάδες άνθρωποι από τα Βαλκάνια οικειοθελώς εγκατέλειψαν τον γερμανικό παράδεισο.

Για να χτιστεί το Ράιχ θέλει φράχτη... πολύ

Όσο οι διάφοροι ευρωπαίοι ανευθυνοϋπεύθυνοι δείχνουν με το δάχτυλο ο ένας τον άλλον, την ίδια ώρα που ο Γερμανός υπουργός εσωτερικών Thomas De Maiziere δηλώνει ότι η Γερμανία θα υποδεχτεί 800.000 πρόσφυγες από τη Συρία, και ενώ κάνουν τον γύρο του πλανήτη εικόνες σαν της χαμογελαστής και καλοκάγαθης Γερμανίδας αστυνομικού η οποία υποδέχεται και κρατά προστατευτικά από το χεράκι του το προσφυγόπουλο στο σιδηροδρομικό σταθμό του Μονάχου, καλό θα ήταν να ρίξουμε μια ματιά στις χρυσές δουλειές και στη φούρια των εργολάβων που κατασκευάζουν πυρετωδώς τα νέα ευρωπαϊκά Τείχη του 4ου Ράιχ.

Από τον Ιούνιο του 2015 ο υπουργός εξωτερικών της Ουγγαρίας Peter Szijjarto δήλωσε ότι επειδή οι ευρωπαϊκές χώρες απαιτούν να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της μετανάστευσης και επειδή η Ουγγαρία δεν μπορεί να περιμένει την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποφάσισε να χτίσει τείχη 175 χιλιομέτρων και ύψους 4 μέτρων στα σύνορα με την Σερβία ενώ ο πρωθυπουργός της Σερβίας Aleksandar Vucic δήλωσε ότι δεν θα ακολουθήσει το παράδειγμα της Ουγγαρίας καταλήγοντας ότι «δεν θα ζούμε στο Άουσβιτς», ενώ ταυτόχρονα διαπραγματευόταν με τον μακελάρη της Γιουγκοσλαβίας Τόνυ Μπλερ για το ύψος της αμοιβής του ως σύμβουλος της σερβικής κυβέρνησης.

Ο «συνωστισμός» στο λιμάνι του Καλαί δημιουργήθηκε από τον Οκτώβριο του 1998 όταν Γιουγκοσλάβοι από την περιοχή του Κοσόβου έτρεχαν να σωθούν από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ. Από τότε στήθηκε, ξεστήθηκε και ξαναστήθηκε ο καταυλισμός των προσφύγων στο Σανγκέτ, δίπλα στο λιμάνι του Καλαί μαζί και η μεταλλική περίφραξη μήκους 12 χιλιομέτρων στον τερματικό σταθμό του Κοκέλ, κοντά στο Καλαί, που οι βρετανικές αρχές χρησιμοποίησαν ως ασφάλεια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και στη διάρκεια των εκδηλώσεων της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στο Κάρντιφ της Ουαλίας για την προστασία του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και 60 ηγετών του κόσμου από ενδεχόμενη τρομοκρατική επίθεση.

Ο Γάλλος υπουργός εξωτερικών Laurent Fabius επέκρινε την Ουγγαρία λέγοντας ότι «η Ουγγαρία ανήκει στην Ευρώπη, η Ευρώπη έχει αξίες και δεν σεβόμαστε αυτές τις αξίες χτίζοντας φράχτες με συρματοπλέγματα» και πήρε την εξής απάντηση από τον Ούγγρο υφυπουργό του υπουργείου εξωτερικού εμπορίου και εξωτερικών υποθέσεων, υπεύθυνο για την οικονομική διπλωματία Levente Magyar:
«Οι επικρίσεις του Γάλλου υπουργού εξωτερικών υποδηλώνουν κάποια αδιαφορία και αναισθησία και έλλειψη πληροφόρησης, δεδομένου ότι πρόσφατα χτίστηκε φράχτης ψηλότερος από αυτόν της Ουγγαρίας, αυτός που χτίστηκε στο Καλαί».

Από τον Έβρο μέχρι την Κριμαία

Τείχος για την αποτροπή εισόδου προσφύγων χτίζει και η Βουλγαρία στα σύνορά της με την Τουρκία Όσον αφορά τα τείχη στον Έβρο του πρώην πρωθυπουργού της Ελλάδας Αντώνη Σαμαρά, δεν τα γκρέμισε η απερχόμενη επταμηνίτικη κυβέρνηση της υποτιθέμενης αριστεράς, αφού ο τότε αναπληρωτής υπουργός Δημόσιας Τάξης, Γιάννης Πανούσης, δήλωσε ότι «ο φράχτης στον Έβρο δούλεψε αλλά δεν έλυσε το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης», αλλά τα ορμητικά νερά του ποταμού Έβρου που εισχωρούν στην ελληνική πλευρά από τη Βουλγαρία.

Μετά την απόφαση των βουλγαρικών αρχών να ανοίξουν το φράγμα του Ιβαήλογκρατς τον Φεβρουάριο του 2015, προκειμένου να εκτονωθούν αντιπλημμυρικά φαινόμενα στη γειτονική χώρα, η αυξανόμενη ροή των υδάτων προκάλεσε την καταστροφή περίπου 100 μέτρων από τον ασαμάρωτο φράχτη. Αν συμπεριλάβουμε στο έκτρωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ουκρανία η οποία αν και πτωχευμένη χτίζει τείχος 200 εκατομμυρίων δολαρίων για να μην κινδυνεύει να μολυνθεί από την βρωμιάρα την Ρωσία, αναγκαστικά θα μπούμε στο κορυφαίο ζήτημα το οποίο ανέδειξε την ευρωπαϊκή υποκρισία και τα δύο μέτρα και τα όσα σταθμά κάθε φορά την εξυπηρετούν.

Από το 1948 είναι έτοιμη η νέα Συνθήκη έκτακτης ανάγκης

Ο Τζουλιάνο Αμάτο, τότε αντιπρόεδρος της «Ευρωπαϊκής Σύμβασης», η οποία επεξεργαζόταν το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα «La Stampa» στις 13 Ιουλίου 2000 δήλωσε:
«Γι' αυτό προτιμώ να προχωρούμε αργά και να καταλύουμε βήμα-βήμα την κυριαρχία, εμποδίζοντας έτσι την απότομη μετάβαση από την εξουσία των εθνικά κυρίαρχων κρατών στην εξουσία της ομοσπονδίας. Και γιατί δεν θα πρέπει να επιστρέψουμε στην προ του Hobbes εποχή; Ο Μεσαίωνας είχε μια πλουσιότερη ανθρωπότητα και μια ποικιλία ταυτοτήτων που μπορεί να γίνει πρότυπο. Ο Μεσαίωνας είναι πολύ ωραίος. Σήμερα, όπως και τότε, μπαίνουν στην κοινωνία μας νομάδες. Σήμερα, όπως και τότε, υπάρχουν δυνάμεις που δεν εδράζονται σε συγκεκριμένο τόπο. Χωρίς εδαφική κυριαρχία δεν θα έχουμε ολοκληρωτισμό. Η δημοκρατία δεν έχει ανάγκη από κυρίαρχους».
Τα κύματα των προσφύγων που θα συρρέουν από τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, χωρίς οι ίδιοι οι πρόσφυγες να το συνειδητοποιούν θα γίνει το εργαλείο κατάλυσης κάθε ανθρώπινου, κοινωνικού και εργατικού δικαιώματος.
Όλοι αυτοί οι ανήκοντες εις την Δύσιν, οι απόγονοι των Ναζί και οι συνεργάτες τους, οι αποικιοκράτες και χειροκροτητές του Τσώρτσιλ, σαν νεόκοποι «Sinews of peace» θα επικαλεστούν συνθήκες έκτακτης ανάγκης και θα επιβάλλουν την Ευρωπαϊκή Συνταγματική – Κοινοβουλευτική Δικτατορία, επιβάλλοντας τον νέο ευρωπαϊκό Μεσαίωνα στο όνομα των εξαρχής ξεσκισμένων ευρωπαϊκών αξιών. Το ανάλογο πόνημα είναι έτοιμο και στη διάθεσή τους από το 1948 που το έγραψε κάποιος παιδεραστής ονόματι CLINTON L. ROSSITER και το εξέδωσε το PRINCETON UNIVERSITY PRESS.

Ακριβώς όπως συνέβη με την υποδούλωση της Ελλάδας και την παράδοση των Ελλήνων χωρίς πόλεμο τα τελευταία 5 χρόνια, που τα δεδομένα άλλαζαν από το πρωί μέχρι το βράδυ και ο χρόνος συμπυκνώθηκε, με τον ίδιο τρόπο οι προσωπικές ιστορίες των Σύριων προσφύγων, η μεταχείριση που τους επιφυλάσσουν οι ευρωπαίοι παιδεραστές, το κρυφτούλι των κατά τόπους αστυνομικών αρχών με τα γνωστά άγνωστα κυκλώματα δουλεμπορίας, τα ίδια και καλύτερα εξοπλισμένα από την εποχή που προμήθευαν κοριτσάκια για να γλεντάνε οι επικεφαλής των «ειρηνευτικών» αποστολών του ΝΑΤΟ και οι μπανιστιρτζήδες του ΟΗΕ, μέχρι ο Παπάς να κάνει έκκληση κάθε ενορία να φιλοξενεί μία οικογένεια προσφύγων από την Συρία, διαβάζεις ότι «χρησιμοποίησαν τους πρόσφυγες για να βομβαρδίσουν την Συρία με τις ευλογίες και της Αγγλικανικής Εκκλησίας».

Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε για τους Πρόσφυγες - UNHCR, τα τέσσερα εκατομμύρια Σύριων προσφύγων βρήκαν προσωρινό καταφύγιο στις εξής χώρες:


Οι εμίρηδες του αίματος

Όσον αφορά τον ρόλο των πλούσιων σε πετρελαϊκά αποθέματα χωρών του Κόλπου, του Κατάρ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας, του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν και την κριτική για την μηδενική υποστήριξη προς τους Σύριους πρόσφυγες, η παρακάτω εικόνα καταγράφει όσα δεν μπορούν να καταγράψουν χίλιες λέξεις:


Ειδικότερα οι κηφήνες της Σαουδικής Αραβίας, αφού μόνο το 2014 δαπάνησαν 64 δισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικό εξοπλισμό – 55 δισεκατομμύρια δολάρια ήταν ο προϋπολογισμός της Ρωσίας για στρατιωτικές δαπάνες- ανέλαβαν εργολαβικά τον βομβαρδισμό της Υεμένης και μέχρι να ολοκληρωθούν οι συνομιλίες των ΗΠΑ με τον Ιράν. Από τα είκοσι τέσσερα εκατομμύρια τετρακόσιες δέκα χιλιάδες κατοίκους της Υεμένης, οκτώ παιδιά πεθαίνουν ή τραυματίζονται καθημερινά, ένα εκατομμύριο οκτακόσιες χιλιάδες παιδιά υποσιτίζονται, δέκα εκατομμύρια παιδιά χρειάζονται επείγουσα ανθρωπιστική βοήθεια – φαγητό και νερό, τετρακόσια παιδιά σκοτώθηκαν από την έναρξη των βομβαρδισμών στις 26 Μαρτίου 2015, βομβαρδισμοί που γίνονται με τις ευλογίες και την οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Ισραήλ, του Καναδά και της Αυστραλίας.

Τέλος ας δούμε και τις δηλώσεις του εκπροσώπου του γενικού γραμματέα Μπαν Κι Μουν των μπανιστιρτζήδων του ΟΗΕ, Stephane Dujarric. Παραδέχτηκε ότι απλά παρακολουθούν το κυνηγητό των προσφύγων από το Ιράκ, την Λιβύη και την Συρία, συμβουλεύουν και επικρίνουν, ότι η Ιταλία, η Ελλάδα και τα Σκόπια ανέλαβαν το μεγαλύτερο βάρος στην υποδοχή προσφύγων, ότι αυτό το βάρος πρέπει να επιμεριστεί ισόποσα, ότι οι πρόσφυγες δεν είναι μετανάστες, ότι πρέπει να χρησιμοποιείται η κατάλληλη λέξη, η οποία περιγράφει επακριβώς την κατάσταση των ανθρώπων που κινδυνεύουν αν μείνουν στην πατρίδα τους, με διώξεις και θάνατο, γιατί οι λέξεις έχουν την δική τους αξία και οι πρόσφυγες έχουν δικαιώματα, «χρειάζεται πολύ κουράγιο να εγκαταλείψεις το σπίτι σου».

Αλήθεια, χρειάζεται πολύ κουράγιο να εγκαταλείψεις το σπίτι σου και την πατρίδα σου.

[1] Η Ευρωπαϊκή Εδαφική Συνεργασία, περισσότερο γνωστή ως Interreg, είναι ένα χρηματοδοτικό μέσο της ευρωπαϊκής περιφερειακής ανάπτυξης. Σχεδιάστηκε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Συνοχής για την εντατικοποίηση της θεσμικής συνεργασίας πέρα ​​από τα σύνορα μεταξύ των περιοχών που βρίσκονται στα εσωτερικά και εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των περιφερειών των διακρατικών περιοχών. Στις περιφέρειες των κρατών μελών της ΕΕ που αντιμετωπίζουν παρόμοια ζητήματα και δεν περιλαμβάνονται από τα σύνορα, η εδαφική συνεργασία ξεχωρίζει ως ένα βασικό εργαλείο για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των κοινωνικοοικονομικών και περιβαλλοντικών προκλήσεων. Ο πρωταρχικός στόχος της Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας είναι να μειώσει την επιρροή των εθνικών συνόρων προκειμένου να προωθήσει μια αρμονική οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της Ένωσης στο σύνολό της. Η τρέχουσα προγραμματική περίοδος 2014-2020, ονομάζεται INTERREG V, καλύπτει όλα τα 28 κράτη μέλη της ΕΕ, 3 συμμετέχουσες χώρες της ΕΖΕΣ - Νορβηγία, Ελβετία, Λιχτενστάιν, 6 προς ένταξη χώρες και των 18 γειτονικών τους χωρών. Η συνολική κατανομή του Interreg V που προέρχονται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης είναι 10,1 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιπροσωπεύει το 2,8% του συνολικού του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Συνοχής.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Κυριολεκτικά εκτός ελέγχου η κατάσταση στη Μυτιλήνη 
  • Τα επεισόδια με τους πρόσφυγες - μετανάστες τείνουν να γίνουν καθημερινό φαινόμενο 
  • Σε απόγνωση ο Δήμαρχος Λέσβου, οι κάτοικοι και οι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες
  • Κάτοικοι καταγγέλουν την ύπαρξη τζιχαντιστών στον "βουβό" Μουζάλα...
  • Λαθρομετανάστες έκλεψαν μαχαίρια και τσεκούρια από χασάπικο που διέρρηξαν 
  • Συγκλονιστική μαρτυρία κατοίκων για την... ποιότητα των "προσφύγων"...
Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Επεισόδια σημειώθηκαν στο λιμάνι της Μυτιλήνης το βράδυ του Σαββάτου. Περίπου 500 πρόσφυγες Αφγανοί αφού πραγματοποίησαν διαδήλωση στο λιμάνι, κατευθύνθηκαν προς το πλοίο "Tera Jet" και κατέλαβαν τον καταπέλτη, απαιτώντας να επιβιβαστούν και να ταξιδέψουν για τον Πειραιά ενώ ακόμη δεν έχει γίνει η ταυτοποίησή τους και δεν έχουν εφοδιαστεί με τα απαραίτητα έγγραφα. Η κίνησή τους προκάλεσε την επέμβαση των ειδικών δυνάμεων της Αστυνομίας που τους απομάκρυναν. Κατά την διάρκεια των συμπλοκών τραυματίστηκαν τέσσερα άτομα που μεταφέρθηκαν για να τους παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες.

Άγνωστος είναι πια ο αριθμός των μεταναστών και των προσφύγων που κατακλύζουν το κέντρο της πόλης της Μυτιλήνης, τον καταυλισμό του Καρά Τεπέ, το Κέντρο πρώτης υποδοχής στη Μόρια αλλά και περιοχές εισόδου στο νησί όπως η Συκαμνιά και ο Μόλυβος.

Αργά το μεσημέρι του Σαββάτου το λιμάνι της πόλης «άνοιξε» για χιλιάδες μετανάστες που το πολιορκούσαν μετά το χθεσινό άδειασμά του. Είχαν προηγηθεί δεκάδες συγκρούσεις κατά τις οποίες Αφγανοί κυρίως επιτίθενταν στις αστυνομικές και Λιμενικές δυνάμεις που φύλαγαν τις εισόδους του λιμανιού διεκδικώντας την καταγραφή τους και την άμεση αναχώρηση τους. Αναχώρηση που όμως δεν είναι δυνατή αφού οι θέσεις για τα πλοία που αναχώρησαν ή και θα αναχωρήσουν αργά το βράδυ σήμερα για τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη είχαν κλείσει. Συγκεκριμένα νωρίς το πρωί αναχώρησαν για Πειραιά 2.500 άτομα με το πλοίο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Άλλα 540 αναχώρησαν με το πλοίο «Blue Star 1» και 400 αναχωρούν τα μεσάνυχτα με το «Αριάδνη» για Καβάλα. Τη ίδια ώρα το «Τέρα Τζετ» που έχει προγραμματισθεί να αναχωρήσει τα μεσάνυχτα για Πειραιά με 1800, έχει 400 κενές θέσεις αφού δεν έχουν εκδοθεί δικαιολογητικά που θα επιτρέψουν σε όλο τον κόσμο να φύγει από το νησί. Κι αυτό τη στιγμή που για τις 5.30 αύριο το πρωί, έχει προγραμματισθεί νέο δρομολόγιο για Πειραιά με το «Ελευθέριος Βενιζέλος» για το οποίο όμως ως τις 8.00 σήμερα το βράδυ δεν έχουν εκδοθεί εισιτήρια λόγω της μη έκδοσης δικαιολογητικών από τις αρμόδιες αρχές, που φαίνεται πως αδυνατούν να προχωρήσουν γρήγορα τη απαραίτητη διαδικασία λόγω έλλειψης υποδομών και προσωπικού.

Την ίδια ώρα το σύνολο των δημοσίων χώρων της πόλης έχουν μετατραπεί σε έναν τεράστιο καταυλισμό. Σκηνές έχουν στηθεί σε όλο το λιμάνι, στα πεζοδρόμια της προκυμαίας, στα Τσαμάκια, στην πλατεία στο Κιόσκι, στο δημοτικό κήπο, στο πάρκο της Αγίας Ειρήνης ακόμα και στο απομακρυσμένο πάρκο Καραπαναγιώτη.

Σήμα κινδύνου από τον δήμαρχο Λέσβου

SOS εκπέμπει ο Δήμαρχος Λέσβου Σπύρος Γαληνός, λέγοντας ότι η κατάσταση στο νησί είναι εκρηκτική και ότι με τον τρόπο που λειτουργεί αυτή τη στιγμή ο δήμος για να καλύψει τις ανάγκες που έχουν προκύψει, κινδυνεύει να πάει φυλακή.

Μιλώντας στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα και της Αγγελικής Λάζου τόνισε: "Λέω εδώ και πολύ καιρό ότι κρατώ στα χέρια μου μια βόμβα, καίγεται το φιτίλι και πρέπει να το σβήσουν πριν φτάσει στο να γίνει η έκρηξη. Τώρα είμαστε στο σημείο μηδέν της έκρηξης. Έχω ζητήσει απεγνωσμένα να κηρυχθεί ο τόπος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, δεν έχει γίνει. Έχω στείλει επιστολή στην πρωθυπουργό για το θέμα αυτό, σήμερα έκανα ένα κάλεσμα ως ύστατη προσπάθεια πίεσης να μην συμμετάσχουμε καν στις εκλογές".

Ο κ. Γαληνός είπε ότι στη Λέσβο βρίσκονται περίπου 20.000 πρόσφυγες οι οποίο "περιφέρονται στη Μυτιλήνη και σε άλλες περιοχές που τελούν υπό κατάληψη, ενώ κάθε λίγο και λιγάκι γίνεται φασαρία μεταξύ τους". "Λίγο απέχει από το να γίνει και φασαρία μεταξύ δικών μας και ξένων. Αν συμβεί αυτό τότε θα μιλάμε για ολοκαύτωμα, τότε δεν θα μπορούμε να συγκρατήσουμε τα πράγματα". Η πραγματικότητα, επανέλαβε, είναι ότι βρισκόμαστε σε έκτακτη ανάγκη.

Ο δήμαρχος Λέσβου ζητά να του στείλουν επιπρόσθετο μηχανολογικό εξοπλισμό για "να πλένουμε και να απολυμαίνουμε τους δρόμους. Πρέπει να δουλεύουμε όλο το 24ωρο".

"Να μου δοθεί επίσης η δυνατότητα να πάρω και κάποια άλλα άτομα, που παίρνω μεν άλλα έξω από διαδικασίες. Κινδυνεύω αυτή τη στιγμή με τον τρόπο που λειτουργώ να μου χρεώσουν τα ποσά τα οποία διαθέτω, κινδυνεύω να χάσω το σπίτι μου, να μπω φυλακή. Αλλά είναι η κατάσταση τέτοια που θα θρηνήσουμε θύματα. Εγώ είμαι υποχρεωμένος να κινηθώ έτσι γιατί ξέρω ότι έτσι κάνω το καθήκον μου και αναλαμβάνω όλες τις ευθύνες. Επιτέλους ας τις αναλάβουν κι άλλοι" κατέληξε ο κ. Γαληνός.

Επεισόδια στον Καρά Τεπέ

Σταμάτησε και από τον Καρά Τεπέ η καταγραφή των προσφύγων. Μετά τα επεισόδια και την ένταση η αστυνομία σταμάτησε την απογραφή που δεν γίνεται πουθενά αυτή τη στιγμή και ενώ η σύσκεψη υπό την προεδρεία του Υπουργού συνεχίζεται και το πλοίο περιμένει να γεμίσει για να αναχωρήσει για το λιμάνι του Πειραιά.

Επεισόδια το μεσημέρι της Κυριακής (6/9/2015) στον Καρά Τεπέ όπου ξεκίνησε και πάλι η ταυτοποίηση των προσφύγων που κατά χιλιάδες βρίσκονται στην περιοχή. Με το που ξεκίνησε η καταγραφή ένας τεράστιος όγκος ανθρώπων διεκδικούσε τα πολυπόθητα έγγραφα και απωθήθηκε από την αστυνομία. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων τραυματίστηκε ένας Σύρος Πρόσφυγας. Νωρίτερα συνεχίστηκε και σήμερα η ένταση στο λιμάνι της Μυτιλήνης με τους χιλιάδες πρόσφυγες να ζητούν να επιβιβαστούν στο πλοίο Ελ. Βενιζέλος που βρίσκεται από τα ξημερώματα στο νησί.

Ωστόσο λόγω της έλλειψης προσωπικού η διαδικασία ταυτοποίησης καθυστερεί και με αργούς ρυθμούς προχωρά η έκδοση των 2.500 εισιτηρίων για να γεμίσει το πλοίο. Όλη αυτή την κατάσταση είδε ο ίδιος ο Αναπληρωτής Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας που βρίσκεται σήμερα στη Μυτιλήνη και αναγνώρισε ότι η Λέσβος και ιδιαίτερα η Μυτιλήνη βιώνει το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Πέταξαν μολότοφ

Εν τω μεταξύ δύο άγνωστοι πέταξαν μια βόμβα μολότοφ στο πάρκο Χατζηδήμου στην οδό Κομνηνάκη όπου και έχει βρίσκονται σκηνές προσφύγων χωρίς ωστόσο να έχει διευκρινιστεί αν στόχος ήταν οι άνθρωποι αυτοί.
Ομολόγησε σύμφωνα με πληροφορίες ο ένας εκ των δύο νεαρών που προσήχθησαν για την επίθεση με μολότοφ εναντίον προσφύγων. Οι δύο νεαροί σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, επιβαίνοντας σε μηχανάκι στις 2:00 τα ξημερώματα επιτέθηκαν με μολότοφ σε σκηνές Σύριων στο πάρκο του Δημοτικού Κήπου με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ένας Σύρος ελαφρά στην πλάτη και να μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Λίγο αργότερα επιχείρησαν το ίδιο και στο πάρκο Χατζηδήμου στην οδό Κομνηνάκη όπου ευτυχώς η μολότοφ δεν προκάλεσε ζημιές. Σχηματίζεται δικογραφία όπου σύμφωνα με πληροφορίες στοιχειοθετούνται κακουργηματικού χαρακτήρα κατηγορίες περί ρατσιστικής βίας.

Κάτοικοι την "έπεσαν" στον Μουζάλα: "Θα μας πεθάνετε"

Στη Λέσβο βρίσκεται από σήμερα το πρωί, ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας, για να έχει μία πλήρη εικόνα της κατάσταση, που υπάρχει στο νησί με τους μετανάστες.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο λιμάνι της Μυτιλήνης, οι κάτοικοι της πόλης του διατύπωσαν τα παράπονά τους, παρά το γεγονός ότι αυτός μόλις τώρα ανέλαβε καθήκοντα και φυσικά δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη, για την κατάσταση που έχει μέχρι τώρα διαμορφωθεί.



Λίγο αργότερα ο κ. Μουζάλας έκανε την ακόλουθη δήλωση.
«Κάνουμε σήμερα μια αυτοψία στη Μυτιλήνη να δούμε μόνοι μας την κατάσταση. Θα μιλήσουμε με τους φορείς και ελπίζουμε να μπορέσουμε κάτι να κάνουμε», δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας.
«Η προσπάθειά μας είναι να ελαφρύνουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από τους πρόσφυγες, ώστε να επανέλθει η ροή σε ένα επίπεδο που μπορεί να γίνει ανεκτό από τον πληθυσμό και που μπορεί να εξυπηρετήσει και τους πρόσφυγες».



Διέρρηξαν χασάπικο και πήραν όλα τα μαχαίρια και τα τσεκούρια

Σε μία πολύ σοβαρή καταγγελία προχώρησαν κάτοικοι της Μυτιλήνης, σήμερα (6/9/2015) στο κυβερνητικό κλιμάκιο που επισκέφθηκε το νησί. Μία καταγγελία που μέχρι αυτή τη στιγμή θάφτηκε από τα ΜΜΕ της Ελλάδας, αλλά κρίνεται ιδιαίτερης σοβαρότητας και ενέχει πλήθος κινδύνων σχετικά με την ασφάλεια της ζωής των κατοίκων της Μυτιλήνης.
Συγκεκριμένα, καταγγέλθηκε πως λαθρομετανάστες διέρρηξαν χασάπικο ενός χωριού και πήραν από μέσα όλα τα μαχαίρια και τα τσεκούρια (για κοπή κρέατος) του καταστήματος...!
  • Αλήθεια, ποιός και πως μπορεί πλέον να εγγυηθεί την ασφάλεια των κατοίκων της Μυτιλήνης;
  • Ποιοί λαθρομετανάστες και γιατί προχώρησαν σε αυτή την ιδιότυπη κλοπή;
  • Όσοι βιάζονται να δημοσιοποιήσουν φωτογραφίες των "ταλαιπωρημένων προσφύγων", γιατί αποκρύπτουν το συγκεκριμένο γεγονός, και ποιούς τελικά εξυπηρετούν με την λογοκριμένη τους στάση;


Πληροφορίες από Lesvosnews.net


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι δραματικές εικόνες με τους ταλαιπωρημένους γέροντες, τα παιδιά και τις ανήμπορες γυναίκες που προσπαθούν να φτάσουν στη Δύση επηρεάζουν κάθε πολιτισμένο άνθρωπο. Οι ειδήσεις για όσους έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να τη σώσουν από το μένος του πολέμου στη Συρία δεν αφήνουν κανέναν να ησυχάσει. Οι εικόνες και τα νέα, όμως, δεν αρκούν για να αναγκάσουν τις κυβερνήσεις των χωρών της Ε.Ε. να πράξουν το σωστό και να περιορίσουν άμεσα το μέγεθος της καταστροφής.

Στην πολιτική δεν έχουν σημασία οι προθέσεις. Μόνο οι ιστορικοί ασχολούνται με τα κίνητρα των πολιτικών και η μελέτη τους αξίζει να γίνεται για να βοηθηθούν οι επόμενοι ηγέτες να αποφύγουν τα λάθη των προηγουμένων. Κοντολογίς, τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το αποτέλεσμα και όχι τον κόσμο των θεωριών.

Η ηγεσία της Ε.Ε. αποδείχθηκε ικανότατη στο να τραμπουκίζει, να εκβιάζει, να απειλεί και να δείχνει τα δόντια της στην ιστορικότερη χώρα της Δύσης και να ταλαιπωρεί τον αδίκως δοκιμαζόμενο λαό της. Μόνο με την Ελλάδα είχαν αποφασιστικότητα οι μικρόψυχοι γερμανόφρονες της Ε.Ε. Στο ζήτημα της Συρίας τρέμουν να πράξουν οτιδήποτε θα αποκλιμακώσει την ένταση στη χώρα και θα ανακόψει την προέλαση των ισλαμιστών αποκεφαλιστών.

Η Ευρώπη, από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου έως σήμερα, δεν έχει υψώσει το ανάστημά της απέναντι στις ΗΠΑ, αν και υπήρξαν πολλές περιπτώσεις που όφειλε να το κάνει. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η Αμερική, στοχεύοντας στην αποδυνάμωση της Ρωσίας στον αραβικό κόσμο, ενθάρρυνε, σχεδίασε, χρηματοδότησε και πυροδότησε τις εξελίξεις για την Αραβική Ανοιξη και τον «Ισλαμικό Χειμώνα» που την ακολούθησε. Το υπουργείο Εξωτερικών, το Πεντάγωνο και οι μυστικές υπηρεσίες της υπερδύναμης φέρουν βαρύτατη ευθύνη για τις μυριάδες των θυμάτων και το πολιτισμικό ολοκαύτωμα (με τις καταστροφές των αρχαιοτήτων) που γίνεται στην περιοχή.

Η Ε.Ε., παρόλο που ξέρει τα πάντα, ουδέν καταγγέλλει και δεν έχει αποτρέψει οτιδήποτε. Επίσης, δεν έχει στριμώξει στα σχοινιά την Τουρκία που έχει πιαστεί πολλάκις στα πράσα να ενισχύει τους τζιχαντιστές. Ούτε λέξη από τους «γενναίους» τύπου Σόιμπλε, που υποδύονται τους «δίκαιους» όποτε είναι να αφαιρέσουν χρήματα από την Ελλάδα.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν έχει εκδώσει ούτε μια ρητή καταδίκη για την πολιτική των πλούσιων αραβικών χωρών, οι οποίες έχουν ενισχύσει παντί τρόπω τους τζιχαντιστές, αλλά αρνούνται να δεχτούν έστω έναν Σύρο ομόδοξό τους! Το μόνο που κατορθώνουν με την αμήχανη, δειλή και ουτιδανή στάση τους είναι να δυναμιτίζουν το παρόν και το μέλλον ολόκληρου του δυτικού κόσμου. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ευρώπη είναι το έλλειμμα ηγεσίας.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Σ​​το πεδίο του θεωρητικού πολιτικού προβληματισμού (αν υπάρχει, σήμερα πια, τέτοιο πεδίο), όσοι πολίτες ελλαδικοί επιμένουν να δηλώνουν προσανατολισμό με ετικέτες του τύπου: Αριστερά, Δεξιά, Κέντρο, Κεντροαριστερά, Κεντροδεξιά, θα διακινδύνευα να τους συστήσω, όσο μπορώ διακριτικότερα, να ελέγξουν, ιατρικά, τους δείχτες νοημοσύνης τους. Αν απαιτήσουν να εξηγήσω το γιατί, θα απαντήσω ότι ο χώρος της επιφυλλίδας δεν επαρκεί ή είναι κρίμα να χαραμιστεί για να εξηγηθούν τα αυτονόητα.

Στα αυτονόητα συμπεριλαμβάνεται και η πείρα όλων μας στην Ελλάδα, τα τελευταία έξι τουλάχιστον χρόνια: Μας κυβέρνησαν όλες οι ιδεολογικές ετικέτες και ήταν όλες διαχειριστικές της μιας και μόνης κοινωνικής επιδίωξης: να συντηρηθεί ή να μεγιστοποιηθεί κατά το δυνατό (ή ακόμα και με παρανοϊκό υπερδανεισμό) η καταναλωτική ευχέρεια των ψηφοφόρων. Απέδειξαν όλα τα κόμματα ότι λογαριάζουν ιδιοτελώς τους πολίτες μόνο σαν ψηφοφόρους, απέδειξαν όλοι οι πολιτευόμενοι, μα απολύτως όλοι, ότι το πρώτο (ή το μόνο) που τους ενδιαφέρει είναι η επανεκλογή τους. Να επανεκλεγούν κερδίζοντας τις εντυπώσεις και οι εντυπώσεις κερδίζονται όταν υπόσχεσαι αύξηση εισοδημάτων, όχι θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θα αποκαθιστούσαν κράτος λειτουργικό, κράτος δικαίου, κράτος πρόνοιας.

Ολα τα κόμματα, με όποια ιδεολογία κι αν προσπαθούν να ξεγελάσουν τους μειωμένης νοημοσύνης πολίτες, μόλις έγιναν κυβέρνηση μοίρασαν με τους συγκυβερνώντες τα ρουσφέτια (4-3-1), διόρισαν σε όλους τους διοικητικούς κόμβους των κρατικών θεσμών και των δημόσιων οργανισμών κομματικούς κλακαδόρους, ανέβασαν σε υπουργικούς θώκους μικρονοϊκά ή και γελοία άτομα ευρείας τηλεοπτικής «αναγνωρισιμότητας». Και ταυτόχρονα συνεχίζουν να ρητορεύουν τυποποιημένα ιδεολογήματα «σοσιαλιστικά», «φιλελεύθερα», «ριζοσπαστικώς αριστερά», «κεντρώα». Ξέρουν ότι μεγάλη μερίδα τάχα και πολιτών προσδένονται τυφλά και άλογα σε ένα κόμμα όπως και σε μια ποδοσφαιρική ομάδα – η ιδεολογική ετικέτα είναι το ακριβές ανάλογο της τυχαίας ονομασίας των κερδοσκοπικών αθλητικών εταιρειών.

Από τα κόμματα που συγκροτούν το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένα ανυπότακτο στη διαφημιστική λογική της οδοντόπαστας ή των απορρυπαντικών, λογική του κυνηγητού των εντυπώσεων. Σκεφθείτε τις ονομασίες των κομμάτων που διεκδικούν ή διεκδίκησαν την ψήφο μας: Τι ακριβώς, εκτός από παιχνίδι εντυπώσεων, δηλώνει η ονομασία «Νέα Δημοκρατία» ή «Λαϊκή Ενότητα» ή «Πολιτική Ανοιξη» ή «Ποτάμι» (το ζενίθ της ασυναρτησίας) ή «Χρυσή Αυγή» ή «Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός»; Ποιες κοινωνικές στοχεύσεις εξαγγέλλουν τέτοιοι τίτλοι, ποια ταυτότητα πεποιθήσεων και επιδιώξεων καταθέτουν;

Το κορυφαίο ρεζιλίκι είναι οι ονομασίες της επαρχιώτικης ξιπασιάς, «το κάλπικον δάνειον» που έλεγε ο Μακρυγιάννης: Λέξεις που μας γυάλισαν, επειδή είναι σε χρήση στη «λελαμπρυσμένην και πεφωτισμένην Εσπερίαν» και τις φορέσαμε σε δικούς μας κακέκτυπους κομματικούς σχηματισμούς, σαν να ντύναμε γιδοβοσκό με φράκο. Τις λέξεις «σοσιαλισμός», «φιλελευθερισμός», «Δεξιά», «Αριστερά», «Ριζοσπαστική Αριστερά», «Κέντρο» τις γέννησαν οι κοινωνίες της Δύσης μέσα σε τελείως διαφορετικές ιστορικές συνθήκες, για να υπηρετήσουν τις δικές τους εκεί ξεχωριστές ανάγκες, ανάγκες διαμορφωμένες από ριζικά διαφορετικούς από τους δικούς μας ιστορικούς εθισμούς, άλλες νοο-τροπίες, άλλες προσλαμβάνουσες. Μας γυάλισαν αυτές οι λέξεις, γιατί, πολύ έγκαιρα (με τη Βαυαροκρατία στην αρχή και τον Κοραϊσμό ώς σήμερα), παγιώσαμε συμπεριφορές μετα-αποικιακού κράτους: τα πάντα στο κράτος μας (θεσμοί, οργάνωση, λειτουργίες, μόδες – όλα) ήταν και είναι μεταπρατικά, ξιπασμένες απομιμήσεις, όπως σε λαούς χωρίς παρελθόν, χωρίς Ιστορία, χωρίς συνέχεια της πείρας γενεών και αιώνων για την αντιμετώπιση των αναγκών τους.

Θα τολμήσω μια παραδειγματική εικόνα (προς Θεού, όχι συνταγή ούτε εξαγγελία): Νομίζω ότι τόσο η ιδιαιτερότητα των αναγκών της ελλαδικής κοινωνίας σήμερα (και ιδιαιτερότητα έχει κάθε κοινωνία) όσο και η πείρα των εφιαλτικών συνεπειών του μεταπρατισμού θα μπορούσαν (λογικά και ενεργά) να αντιμετωπιστούν με έναν δικομματισμό που θα απηχούσε και τη μόνη ρεαλιστική διαφοροποίησή μας των Νεοελλήνων. Η λογική συνέπεια και ο πολιτικός ρεαλισμός θα απαιτούσαν, το ένα κόμμα να ονομάζεται «Ελληνοκεντρικοί Εκσυγχρονιστές» και το άλλο «Διεθνιστές Εκσυγχρονιστές».

Το κοινό αιτούμενο, απαίτηση που μοιάζει πανελλήνια, είναι ο εκσυγχρονισμός της χώρας. Τον καταλαβαίνουν όμως οι περισσότεροι μόνο σε μία ερμηνευτική προοπτική: σαν μίμηση. Εκσυγχρονισμός θα πει, να γίνουμε σαν τις χώρες που τις θεωρούμε «προηγμένες»: έχουν υψηλούς δείκτες καταναλωτικής ευχέρειας, κρατικές υπηρεσίες που υπηρετούν τον πολίτη και όχι τη συνδικαλισμένη δημοσιοϋπαλληλία, έχουν ορθολογική συνέπεια στη θέσπιση και εφαρμογή των νόμων. Διακόσια περίπου χρόνια, όλα τα κόμματα προσπαθούν (άλλα με ειλικρίνεια και άλλα υποκριτικά και με ιδιοτέλεια) να μας οδηγήσουν σε αυτή τη μίμηση και η αποτυχία είναι ολόφανερη, σωρευτικά καταστροφική.

Καταλήγουμε στην πιο ταπεινωτική αυτομεμψία: «Δεν μπορούμε, δύο αιώνες τώρα, να εκσυγχρονιστούμε, επειδή φταίει ο χαρακτήρας μας ή τα τετρακόσια χρόνια Τουρκοκρατίας ή η θρησκοληψία μας. Είμαστε ανίατα τεμπέληδες, ψυχοπαθολογικά ή πρωτόγονα ιδιοτελείς, κλέβουμε το κοινωνικό χρήμα σαν σιχαμεροί λωποδύτες, πρωταθλητές στον βανδαλισμό της δημόσιας περιουσίας» και όσα μύρια ανάλογα. Ολες αυτές οι αιτιολογήσεις και αναλύσεις της αποτυχίας εκσυγχρονισμού μας συνοδεύουν τον μονόδρομο: να καταλαβαίνουμε τον εκσυγχρονισμό σαν μίμηση, σαν πιθηκισμό. Να ψηφίζουμε το με χίλιες ονοματικές παραλλαγές κόμμα των «Διεθνιστών Εκσυγχρονιστών».

Η λογική συνέπεια και ο πολιτικός ρεαλισμός απαιτούν, να εμφανιστεί επιτέλους κάποτε και η εναλλακτική πρόταση: η προγραμματική στόχευση και προσπάθεια για έναν «ελληνοκεντρικό εκσυγχρονισμό». Οχι η ίδια αδιέξοδη μίμηση διανθισμένη με ρητορικά - συναισθηματικά ή πονηρά πλουμίδια ιδεολογικής πατριδοκαπηλίας, αλλά μια ριζικά διαφορετική πολιτική οπτική:

Ενας ελληνοκεντρικός εκσυγχρονισμός δεν ταυτίζει τον εκσυγχρονισμό με τα επιτεύγματα άλλων, επιτεύγματα που τα εκδέχεται σαν υποχρεωτικές για όλους αυταξίες. Ξεκινάει από τις δικές μας ανάγκες και αναζητάει: ποια από τα επιτεύγματα της οποιασδήποτε κοινωνίας (όχι μόνο των «δοκούντων άρχειν» ή της εφήμερης μόδας) θα εξυπηρετούσαν πληρέστερα τις δικές μας ανάγκες και με ποιες κριτικές προσαρμογές στις ανάγκες μας;

Και αυτή η κριτική λειτουργία της πολιτικής προϋποθέτει, βεβαίως, μιαν εμπειρικά αλλά και ορθολογικά καταξιωμένη εκτίμηση της ιδιαιτερότητας των δικών μας αναγκών: Καλύπτει ζωτικότερες ανάγκες του Ελληνα ένα δεύτερο στην οικογένεια αυτοκίνητο ή η άνετη γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, που εξασφαλίζει πρόσβαση σε έναν πλούτο αιώνων εκφραστικής της σοφίας και του κάλλους; Πολλές τέτοιες ουσιωδέστατες για την ποιότητα της ζωής μας αποτιμήσεις, είναι πολιτικές επιλογές.

Ο γιδοβοσκός μπορεί να είναι άρχοντας όχι υποχρεωτικά με φράκο.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δυστυχώς, πρέπει να το εμπεδώσουμε: Δεν υπάρχει κανένα φαινόμενο επαναπατρισμού ψηφόφορων στη Ν.Δ.

Γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς

Tελικά, οι δημοσκοπήσεις έχουν και θεραπευτικό αποτέλεσμα. Ενας Φαναράς τη μέρα τους γιατρούς τους κάνει πέρα... Ποιους γιατρούς όμως; Αυτούς, προφανώς, στους οποίους προστρέχουν οι πολιτικοί.
Για εμάς τους υπόλοιπους, που δεν θέλουμε να γίνουμε βουλευτές, υπουργοί, γενικοί γραμματείς ούτε καν πολιτευτές β΄ νομαρχιακής, η δημοσκοπική... ψυχοθεραπεία μάς αφήνει αδιάφορους.
Αλλωστε, σε οποιαδήποτε σοβαρή χώρα εταιρίες μετρήσεων που βρέθηκαν με αποκλίσεις 20 μονάδων λίγα 24ωρα πριν από την προσφυγή του εκλογικού σώματος σε κάλπες θα είχαν κλείσει. Είτε γιατί τα αφεντικά τους είναι κοινοί αλμπάνηδες και μετράνε απ' την κοιλιά τους είτε -ακόμη χειρότερα- γιατί κόβουν το ζαμπόν στα μέτρα του πελάτη...

Ετσι, λοιπόν, καθόλου δεν συμμερίζομαι τις χαρές και τα πανηγύρια στο στρατόπεδο της Ν.Δ., που βλέπει νίκη πάνω στο νήμα, επειδή τα «δελτία των 8» έβγαλαν την αναμέτρηση ντέρμπι.
Δυστυχώς, θα πρέπει να το καταλάβουμε. Δεν υπάρχει κανένα φαινόμενο επαναπατρισμού ψηφοφόρων στη Ν.Δ. Οι δεξιοί ψηφοφόροι πέταξαν ανεπιστρεπτί, γιατί η ίδια η ηγεσία της παράταξης φρόντισε να τους διώξει. Και δεν θα τους φέρει πίσω η «γαλάζια» γενιά της Μυκόνου, της απεχθούς πολιτικής φαμίλιας, των τηλεοπτικών γυρολόγων και διάφορων υπόδικων ή... μισο-υπόδικων, που τάχα μου συμβουλεύουν ή κατευθύνουν την επικοινωνιακή γραμμή του κόμματος. Μπορεί ο Μεϊμαράκης να αποδείχτηκε «ευχάριστη έκπληξη», αλλά αυτό φτάνει μόνο για να συγκρατήσει την οροφή του περασμένου Ιανουαρίου, και πάλι υπό προϋποθέσεις. Ενα λάθος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας ή μία γκάφα στο ντιμπέιτ και πάμε πάλι απ' την αρχή...

Επομένως, ας μη γελιόμαστε. Το «ντέρμπι» που καταγράφεται σήμερα είναι αποτέλεσμα της πρωτοφανούς αποσυσπείρωσης που βιώνει ο... κολοβός ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα και όχι της μαζικής μεταστροφής των ψηφοφόρων υπέρ της Ν.Δ.

Αντιθέτως, αυτό που εντοπίζουν σταθερά και με τάση δυναμικής άπαντες οι δημοσκόποι (αφού έπεσαν σε τρεις αναμετρήσεις έξω και δεν τους παίρνει για άλλη γκέλα) είναι η εκ νέου ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας, με αυξημένα ποσοστά. Πρωτίστως η ευθύνη για το φαινόμενο αυτό ανήκει στη Νέα Δημοκρατία. Δεν υπάρχει Ελληνας που να πιστεύει ότι η φυλάκιση της ηγεσίας του συγκεκριμένου κόμματος ήταν άσχετη από πολιτικές σκοπιμότητες.

Η ηγεσία της Χρυσής Αυγής εύκολα θα μπορούσε να κατηγορηθεί για ηθική αυτουργία στον φόνο του Φύσσα. Και κάποια στελέχη της τοπικής οργάνωσης για συναυτουργία στο ειδεχθές έγκλημα του Ρουπακιά. Εως εκεί όμως. Τα περί εγκληματικής οργάνωσης αποδείχτηκαν βλακώδη, κυρίως όμως προσχηματικά, για να ανακοπεί η εκλογική δυναμική της. Ακόμη και αριστεροί δικαστικοί με ηθική συνείδηση δεν δέχτηκαν να συνηγορήσουν σε τόσο εξόφθαλμη επιχείρηση χειραγώγησης της Δικαιοσύνης.

Αν, λοιπόν, η «εγκληματική οργάνωση» αναδειχτεί τρίτη πολιτική δύναμη, να δω πού θα κρυφτούν όλοι αυτοί που επιχείρησαν να τη δαιμονοποιήσουν αλλά και όλο το πολιτικό σύστημα, που αρνείται την ύπαρξή της, αφήνοντάς την πλέον μαζί με το «απολιθωμένο» ΚΚΕ και τον Λαφαζάνη να μονοπωλούν τον αντιμνημονιακό αγώνα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, αν η Χρυσή Αυγή είχε εγκαίρως καθαρίσει τα του οίκου της, εμφανιζόμενη ως ένα σύγχρονο εθνικιστικό κόμμα, μακριά από ναζιστικά σύμβολα, ρατσιστικά παραληρήματα, υμνολόγια στον Παπαδόπουλο και αντιεβραϊκές κορόνες, σήμερα θα είχε «πάρει όλο το χαρτί» στον δεξιό χώρο και όχι μόνο.

Δεν το έπραξε και δεν είναι έτοιμη να το πράξει, με συνέπεια να φαίνεται μια περιθωριακή κλειστού τύπου παραστρατιωτική οργάνωση, με έντονα νεοναζιστικά χαρακτηριστικά, που απωθούν τους δημοκρατικούς πολίτες. Παρ' όλα αυτά, εξακολουθεί να προσελκύει αντισυστημική ψήφο από μεγάλο ποσοστό ανθρώπων που δεν αυτοπροσδιορίζονται ούτε ως ναζιστές ούτε ως φασίστες ούτε απαραίτητα ως ακροδεξιοί.

Η συγκυρία την ευνοεί δραματικά. Τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου έχουν βουλιάξει από πρόσφυγες. Ο κόσμος είναι στα «κάγκελα». Και καλά θα έκαναν τα κανάλια, αντί να μας λένε αν ο Βαγγέλης... προσπέρασε τον Αλέξη, να παραγγείλουν και μια μέτρηση κατά Μυτιλήνη μεριά. Γιατί αν επιβεβαιωθεί αυτό που υποψιάζομαι και ελάχιστοι Αθηναίοι μπορούν να αντιληφθούν από τον καναπέ τους, το μεταναστευτικό και όχι το Μνημόνιο θα καθορίσει τις εκπλήξεις σε αυτές τις εκλογές...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αλλαγή στρατηγικής της Τουρκίας στη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών διαπιστώνουν αρμόδιοι Ελληνες αξιωματούχοι. Συνδέουν, μάλιστα, την πρωτοφανή, τις τελευταίες εβδομάδες, κλιμάκωση της προσφυγικής κρίσης στο Ανατολικό Αιγαίο με τις πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της γειτονικής χώρας και την απόφασή της να μετάσχει από κοινού με τις ΗΠΑ σε αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά θέσεων του «Ισλαμικού Κράτους».

Την αλλαγή τακτικής της Τουρκίας, η οποία αντανακλάται στην ανεμπόδιστη «εκροή» μεταναστών και προσφύγων προς την Ελλάδα και την Ε.Ε., καταγράφουν τις τελευταίες εβδομάδες Ελληνες διπλωμάτες και αξιωματούχοι ελληνικών και ξένων μυστικών υπηρεσιών. Οι αναλύσεις τους συμφωνούν στο ότι η αθρόα φυγή προσφύγων και μεταναστών από τα παράλια της Τουρκίας με την ανοχή, αν όχι τη συνδρομή, της τουρκικής αστυνομίας και ακτοφυλακής συνδέεται, μεταξύ άλλων, με την παραχώρηση της βάσης του Ιντσιρλίκ για τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς των ΗΠΑ κατά του «Ισλαμικού Κράτους» και βέβαια με την πάγια στρατηγική της γείτονος να ασκεί πίεση στην Ελλάδα και την Ε.Ε. προσδοκώντας διπλωματικά και οικονομικά ανταλλάγματα. Για την Τουρκία, εξάλλου, το δημοσιονομικό κόστος διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών υπολογίζεται στα 7,5 δισ. δολάρια, ενώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ΕΥΠ και συναρμόδιων υπηρεσιών, στα τουρκικά παράλια βρίσκονται συγκεντρωμένοι 2-2,2 εκατ. Σύροι πρόσφυγες που περιμένουν να ταξιδέψουν στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη. Ελληνες αναλυτές επισημαίνουν στην «Κ» ότι, την ίδια στιγμή που εξελίσσεται ανθρωπιστική κρίση στο Αιγαίο, ο Τούρκος εκπρόσωπος του υπηρεσιακού υπουργού Εξωτερικών αμφισβήτησε τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα δηλώνοντας, την Τρίτη, πως «το γεγονός ότι μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα που να έχουν οριοθετηθεί με την ισχύουσα διεθνή συμφωνία συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των αλληλένδετων προβλημάτων στο Αιγαίο».
Από τους 230.000 πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν μπει παράτυπα στη χώρα από την αρχή του χρόνου, οι 157.000 εντοπίστηκαν το δίμηνο Ιουλίου-Αυγούστου. Αξιωματούχος των υπηρεσιών πληροφοριών της χώρας παρατήρησε, μιλώντας στην «Κ», ότι το τελευταίο διάστημα οι τουρκικές αρχές κατευθύνουν προς την Ελλάδα τις ροές προσφύγων και μεταναστών και συνέδεσε την τακτική της Τουρκίας με την αλλαγή στάσης της στο θέμα του «Ισλαμικού Κράτους». Δήλωσε συγκεκριμένα ότι «το άνοιγμα των συνόρων ενδεχομένως να αποτελεί τουρκική παραχώρηση προς τους φονταμενταλιστές ισλαμιστές ως αντιστάθμισμα στην εμπλοκή της Τουρκίας στον πόλεμο κατά του "Ισλαμικού Κράτους". Η πλειονότητα των προσφύγων προέρχονται από τη μεσαία τάξη της Συρίας και άρα ενδέχεται να είναι φιλικά διακείμενοι στο καθεστώς Ασαντ». Επιπλέον, Ελληνες αναλυτές συνδέουν την απόφαση για ανεμπόδιστη «εκροή» μεταναστών και προσφύγων προς την Ελλάδα και με θέματα εσωτερικής ασφάλειας της γειτονικής χώρας, καθώς, όπως τονίζουν, «η Τουρκία διευκολύνει ή τουλάχιστον δεν παρεμποδίζει τη μετακίνηση παράνομων μεταναστών προς την Ελλάδα, θεωρώντας ότι με τον τρόπο αυτό περιορίζει το ρίσκο ενός νέου τρομοκρατικού πλήγματος στο έδαφός της ως αντίποινα για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που διεξάγει στο έδαφος της Συρίας».

Ταυτόχρονα, διπλωματικοί κύκλοι εκτίμησαν ότι «η Τουρκία θέλει να δημιουργήσει μια νεκρή ζώνη στα σύνορά της με τη Συρία, προκειμένου να πραγματοποιεί ανεμπόδιστα στρατιωτικές επιχειρήσεις όχι μόνο κατά των τζιχαντιστών, αλλά και κατά των Κούρδων της Συρίας. Γι’ αυτό ενθαρρύνει ή τουλάχιστον δεν εμποδίζει τη μετακίνηση των προσφύγων από τους καταυλισμούς κοντά στα σύνορα με τη Συρία προς το Αιγαίο και την Ελλάδα». Αστυνομική πηγή σχολίασε ότι η μόνη στιγμή στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων που η Τουρκία ανέκοψε την ανεξέλεγκτη ροή μεταναστών και προσφύγων προς την Ελλάδα ήταν προ δύο εβδομάδων, όταν κλιμάκιο εκπροσώπων της γερμανικής Βουλής πραγματοποίησε επίσκεψη-περιοδεία στα τουρκικά παράλια.

Χθες, ο επίτροπος Μεταναστευτικής Πολιτικής, Δημήτρης Αβραμόπουλος, επισκέφθηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, ο οποίος του απένειμε τα εύσημα για την προσπάθεια αντιμετώπισης του μεταναστευτικού. Ο Ελληνας επίτροπος ανακοίνωσε την άμεση αποδέσμευση κονδυλίων προς τη χώρα μας.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Οι σκηνές είναι από τουρκικό κανάλι στους δρόμους της Σμύρνης όπου συγκεντρώνονται δεκάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες περιμένοντας τους Τούρκους να τους περάσουν, αφού βγάλουν πρώτα το απαραίτητο «εισιτήριο», στα ελληνικά νησιά.

Εντυπωσιακό είναι πως την επιχείρηση «περίθαλψης» βοηθά ο ίδιος ο νομάρχης Σμύρνης, Mustaf Toprak, ο οποίος ομολογεί ότι πάνω από 60.000 αυτή την στιγμή περιμένουν να περάσουν απέναντι αφού σε πρώτη φάση συγκεντρωθούν σε ειδικούς χώρους στην Σμύρνη. Όπως φαίνεται η επιχείρηση «πέρασμα» πάει μια χαρά και αποδίδει εκατομμύρια στους Τούρκους δουλεμπόρους.

Εμείς, ας συνεχίσουμε να τρώμε… «κουτόχορτο» απo τις προεκλογικές φιέστες και ας τρέχουμε για να χειροκροτήσουμε αυτούς που μας έφεραν τα καταστροφικά μνημόνια για να ξημερώσουμε αύριο και αντί στην μητρική μας γλώσσα να μας χαιρετούν με… το κλασικό, «Σαλάμ αλέικουμ», Selam Aleyküm ή «السلام عليكم»!

Αλλοίμονο μας!



Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το παράδειγμα της Ιρλανδίας και τα ψέματα ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ

Από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, αυτό που ακούμε μονότονα τον Αλέξη Τσίπρα να επαναλαμβάνει είναι πως θα επαναδιαπραγματευτεί το 3ο μνημόνιο και ταυτόχρονα θα οδηγήσει τη χώρα έξω από αυτό.

Το ίδιο μονότονη είναι και η ρητορική της ΝΔ, η οποία αφού κατήγγειλε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι ανέκοψε την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια «προκαλώντας» τις εκλογές του Ιανουαρίου, τώρα είναι αυτή η εγγυήτρια δύναμη η οποία μέσα από έναν μεγάλο κυβερνητικό συνασπισμό θα οδηγήσει τη χώρα στη μεταμνημονιακή εποχή.

Αυτό είναι ένα επιχείρημα το οποίο αξίζει να δει κανείς, καθώς και οι δύο «πρωταγωνιστές» της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης ζητούν την ψήφο για τον ίδιο λόγο: για να βγάλουν τη χώρα από τα μνημόνια.

Αυτό όμως είναι ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο ψέμα της προεκλογικής περιόδου. 

Θα «τελειώσουν» τα μνημόνια, αλλά θα παραμείνουν οι νόμοι 

Τα μνημόνια, ως συμφωνίες με τους δανειστές, είναι αλήθεια ότι μπορεί να τελειώσουν, με την έννοια ότι μπορεί να υπογραφεί νέο «Memorandum of Understanding».
Όσο όμως κι αν δεν υπογραφεί νέο Μνημόνιο, και τα τρία μνημόνια θα είναι εδώ και θα βασιλεύουν, καθώς οι νόμοι τους θα παραμένουν εν ισχύ.

Συγκεκριμένα:

Από το 2010 μέχρι τις εκλογές του Ιανουαρίου, οι κυβερνήσεις του Παπανδρέου, του Παπαδήμου και του Σαμαρά ψήφισαν 400 μνημονιακούς νόμους, 525 Προεδρικά Διατάγματα και 2.820 ερμηνευτικές εγκυκλίους. Παράκαμψαν την ίδια τη Βουλή 44 φορές, καταλύοντας τη Δημοκρατία και περνώντας τα μνημονιακά μέτρα ισοπέδωσης της πατρίδας μας με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.

Σε αυτούς προστέθηκε και τα νέο μνημόνιο του Τσίπρα και της κυβέρνησής του, μαζί με τις δικές του αντιδημοκρατικές μεθόδους, αλλά και τους εφαρμοστικούς νόμους που ήρθαν και έρχονται.

Άρα:
— οι νόμοι για τις συντάξεις,
— οι νόμοι για τα εργασιακά,
— οι νόμοι για τις απολύσεις,
— οι νόμοι για τη συνεχιζόμενη φοροληστεία,
— οι νόμοι για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και οι ιδιωτικοποιήσεις,
θα συνεχίσουν να «κυβερνούν» τη χώρα, ασχέτως κυβέρνησης.

Το αποκαλυπτικό παράδειγμα της Ιρλανδίας 

Η καλύτερη απάντηση στο ψέμα ολκής των ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και λοιπών ευρωενωσιακών δυνάμεων είναι η ίδια η πραγματικότητα, όπως τη βιώνει μια χώρα που πέρασε κι αυτή από μνημόνια και (υποτίθεται) ότι «έφυγε» από αυτά.

Πρόκειται για την Ιρλανδία, τον «Κέλτικο Τίγρη», τον «Ιρλανδικό Φοίνικα», που αναγεννήθηκε από τις στάχτες του και άλλα… ηρωϊκά. Είναι η χώρα που εσχάτως θυμήθηκε η Ντόρα Μπακογιάννη και οι άλλοι πολιτικοί εκπρόσωποι της ολιγαρχίας ως παράδειγμα προς μίμηση.

Μάλιστα, «Το Βήμα» σε πρόσφατο ρεπορτάζ επιβεβαίωνε τα εν λόγω διθυραμβικά, τονίζοντας: «Με ρυθμό ανάπτυξης που ξεπέρασε το 5% την περασμένη χρονιά, η Ιρλανδία μοιάζει πια να έχει αφήσει πίσω της τον εφιάλτη της κρίσης».

Στο ίδιο ρεπορτάζ τόνιζε πως στοχεύει να επαναπατρίσει τους 500.000 κατοίκους του νησιού, νέους κατά κανόνα, που έχοντας χάσει τη δουλειά τους ή αδυνατώντας να βρουν δουλειά στη χώρα τους αναζήτησαν μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. «Το τελευταίο – και ίσως σπουδαιότερο – μέτρο που ανακοίνωσε η κυβέρνηση του Έντα Κένι είναι η δημιουργία ενός υπουργείου της Διασποράς, με αποστολή να οργανώσει τη μεγάλη επιστροφή των Ιρλανδών εμιγκρέδων. Ο ιρλανδός πρωθυπουργός ανέθεσε επίσης στα καθ” ύλην αρμόδια υπουργεία τη δημιουργία κινήτρων για τον επαναπατρισμό πολλών επιχειρήσεων, που επίσης μετεγκαταστάθηκαν στο εξωτερικό μετά το 2008», ανακοινώνει με ευτυχία «Το Βήμα».

Εξώσεις, ιδιωτικοποίηση του νερού και άλλα… έξι κακά της μοίρας τους 

Το ατυχές για αυτούς είναι ότι πρόσφατα η Deuthce Welle, ασχολήθηκε εκτενώς με το παράδειγμα της Ιρλανδίας.

Από το ρεπορτάζ της προκύπτει ότι για την κυβέρνηση Κένι μπορεί οι αριθμοί να ευημερούν, αλλά οι άνθρωποι κάθε άλλο.

Συγκεκριμένα:

Πρώτον: Οι υποθέσεις εξώσεων στα δικαστήρια σχηματίζουν «βουνά». Σύμφωνα με αναφορές ιρλανδικών μέσων ενημέρωσης, σε ορισμένες πόλεις εκκενώνονται έως και 50 κατοικίες την ημέρα. Μια πραγματικότητα που αγνοείται συχνά όταν γίνεται λόγος για την οικονομική ανάκαμψη στη χώρα. Ας μην κάνουμε τον πολλαπλασιασμό τι σημαίνει το 50 κατοικίες την ημέρα μέσα στο μήνα ή (ακόμη χειρότερα) μέσα στο χρόνο. 

Δεύτερον: Και ενώ η χώρα υποτίθεται ότι είχε βγει από τα μνημόνια ήδη από το Δεκέμβρη του 2013 δε σταμάτησαν ούτε οι νέοι φόροι, ούτε τα νέα δυσβάσταχτα μέτρα, με πρώτο και «καλύτερο» την επιβολή τιμολογίων ύδρευσης, που μπήκε μπρος τον περασμένο Οκτώβρη και τέθηκε σε εφαρμογή από την 1η του Γενάρη 2015. Και σήμερα, το αγαθό του νερού, με πρόσχημα τις παρελθούσες «μνημονιακές υποχρεώσεις» στην τρόικα, δόθηκε σε ιδιώτες και συγκεκριμένα στην ημικρατική εταιρεία «Irish Water», θυγατρική της «Ervia», η οποία δεν είναι τίποτα άλλο από ένας «Δούρειος Ιππος» για τη βρετανική πολυεθνική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου «Centrica».

Ταυτόχρονα, στην ίδια χώρα παρατηρείται:

1. Αύξηση της ημιαπασχόλησης και εντατικοποίηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Πάνω από το 30% προσπαθούν να επιβιώσουν, στην καλύτερη περίπτωση, με τετράωρη απασχόληση ή δουλεύουν «εθελοντικά». Η «ημι-απασχόληση» ανθεί ιδιαίτερα στο εμπόριο λιανικής, καθώς οι 92.800 θέσεις εργασίας που είχε ο κλάδος το 2008 αυξήθηκαν σε 147.000 το 2014 (ρεπορτάζ στην εφημερίδα «IrishExaminer» στις 5/1/15).
2. Μείωση του εισοδήματος των λαϊκών νοικοκυριών κατά τουλάχιστον 20% κατά μέσο όρο μεταξύ 2008 – 2014 (Nevin Economic Research Institute).
3. Το ένα τέταρτο του πληθυσμού των περίπου 4.600.000 Ιρλανδών στερείται, πριν και μετά το μνημόνιο, σημαντικές βασικές υπηρεσίες και αγαθά λόγω φτώχειας.
4. Το 58% των φτωχών δεν έχει σχέση με την αγορά εργασίας, καθώς είναι συνταξιούχοι, φοιτητές, παιδιά ή ανάπηροι.
5. Το 16% των ενηλίκων που έχει δουλειά είναι χαμηλόμισθοι που αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα βασικά για την επιβίωση.
6. Διευρύνθηκαν ακόμη περισσότερο οι ταξικές ανισότητες αλλά και οι εισοδηματικές. Το 10% των πλουσιότερων νοικοκυριών στην Ιρλανδία απολαμβάνει το 24% του ΑΕΠ και το 10% των φτωχότερων κάτι λιγότερο από το 3%.

Πηγές: Deutche Welle, ertopen.gr, Το Βήμα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καταρρέουν βασικές υποδομές, αλλά οι υπουργοί ενδιαφέρονται για τους λαθρομετανάστες

Χωρίς ιατρική περίθαλψη έχουν μείνει εδώ και 40 ημέρες οι περίπου 150 κάτοικοι του Αγαθονησίου, καθώς η αγροτική γιατρός που υπηρετούσε τα τελευταία χρόνια στο νησί αποχώρησε στις 22 Ιουλίου και η θέση της παραμένει κενή. «Δεν μας καλύπτει κανείς. Τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας της Σάμου και της Λέρου είναι υποστελεχωμένα. Δεν έχουν τη δυνατότητα να μας στείλουν γιατρούς με απόσπαση, όπως γινόταν στο παρελθόν.

Ακόμα και για εξετάσεις ρουτίνας ή για να γράψουμε φάρμακα πρέπει να πάμε στη Σάμο. Στο νησί ζουν ηλικιωμένοι που δεν μπορούν να μετακινηθούν, οικογένειες με μικρά παιδιά, έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Δυστυχώς, παρά τις εκκλήσεις μας προς το υπουργείο Υγείας και τις αρμόδιες υπηρεσίες, δεν βρέθηκε λύση» λέει ο δήμαρχος Αγαθονησίου Ευάγγελος Κόττορος.

Την ίδια ώρα, οι κάτοικοι του νησιού δεν κρύβουν την ανησυχία τους για την καθυστέρηση που παρατηρείται -για ακόμα μία χρονιά- στη στελέχωση του σχολείου, που θα υποδεχτεί σε λίγες ημέρες 15 μαθητές.

Φιλόλογος και γυμναστής
«Στο Αγαθονήσι λειτουργούν τμήματα νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου. Πέρυσι, ήρθαν οκτώ εκπαιδευτικοί. Φέτος, έχουμε μέχρι τώρα μόνο δύο καθηγητές, φιλόλογο και γυμναστή.
Είμαστε σε επικοινωνία με την αρμόδια διεύθυνση, στη Ρόδο, που μας διαβεβαίωσε ότι θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο, ώστε να καλυφθούν οι θέσεις το συντομότερο δυνατό. Καταλαβαίνουμε ότι, λόγω της οικονομικής κατάστασης της χώρας, δεν υπάρχει ενδιαφέρον από εκπαιδευτικούς να εργαστούν σε ακριτικά νησιά.

Θα είναι, όμως, κρίμα να μαραζώσει το σχολείο μας και να εγκαταλείψουν οι νέοι άνθρωποι το Αγαθονήσι, επειδή τα παιδιά τους δεν θα μπορούν να μάθουν γράμματα» αναφέρει ο κ. Κόττορος.

Κι ενώ Παιδεία και Υγεία δείχνουν να έχουν τεράστια προβλήματα στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ο υπουργός μεταναστευτικής πολιτικής (στη θέση της γνωστής Τασίας Χριστοδουλοπούλου) της υπηρεσιακής κυβέρνησης, γνωστός επαγγελματίας ακτιβιστής, κ. Γιάννης Μουζάλας, δηλώνει ότι μπήκε στην κυβέρνηση για να παλέψει από μέσα το... προσφυγικό!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η μη συμβατική πολιτική πλησιάζει στο τέλος της, χωρίς να έχει βρεθεί ο τρόπος της ομαλής αντικατάστασης της – οπότε θα οδηγηθούμε σε αχαρτογράφητα νερά με κίνδυνο να καταρρεύσει το σημερινό χρηματοπιστωτικό σύστημα

«Όπως θα συμπεράνει κανείς από την ανάλυση που ακολουθεί, το να κατηγορεί κανείς τους Έλληνες, ισχυριζόμενος πως η χρεοκοπία της χώρας τους ήταν το αποτέλεσμα του καταναλωτικού δανεισμού τους, καθώς επίσης της αποβιομηχανοποίησης της Ελλάδας από τους ίδιους, είναι εντελώς παράλογο από οικονομικής πλευράς – αφού όλες αυτές οι «διαστρεβλώσεις» ήταν το αποτέλεσμα της νομισματικής πολιτικής, η οποία ασκείτο από την ΕΚΤ, της ευρωπαϊκής (ΕΕ) πολιτικής ανάπτυξης, καθώς επίσης της δημοσιονομικής πολιτικής, η οποία όφειλε να ελέγχεται από την Κομισιόν.
Επίσης της συμπαιγνίας της ΕΚΤ με τη Γερμανία (ανάλυση), συμπεριλαμβανομένων των εγγενών ελαττωμάτων του ευρώ (άρθρο) – ενώ οι αποτυχίες μετά το 2010 οφείλονται τεκμηριωμένα στις λανθασμένες συνταγές των μνημονίων (ανάλυση), στην πολιτική λιτότητας, καθώς επίσης στην εσφαλμένη διάγνωση του ΔΝΤ (άρθρο).
Φυσικά ευθύνονται για πολλά άλλα και οι ίδιοι οι Έλληνες, ειδικά όσον αφορά την επιλογή των εκάστοτε κυβερνήσεων τους – αν και δεν είχαν/έχουν σχεδόν ποτέ σοβαρές εναλλακτικές λύσεις. Οι ευθύνες τους όμως αυτές είναι οι μικρότερες.
Τέλος, μπορεί η Ελλάδα να συνεχίζει να βρίσκεται στη δίνη του κυκλώναμε τη δαμόκλειο σπάθη της χρεοκοπίας, καθώς επίσης της εξόδου της από το ευρώ ακόμη επίκαιρη, κανένας όμως δεν μπορεί να την κατηγορήσει ότι θέτει σε κίνδυνο την παγκόσμια οικονομία – αφού το χρέος της αντιπροσωπεύει ένα ελάχιστο ποσοστό του συνολικού, το οποίο είναι ασφαλώς αμελητέο, απέναντι στα συνεχώς αυξανόμενα βουνά χρεών στον πλανήτη».
Η αμερικανική κεντρική τράπεζα, ουσιαστικά μετά το τέλος του τρίτου προγράμματος ποσοτικής διευκόλυνσης (QE) πριν από έναν περίπου χρόνο, προετοιμάζει σταδιακά τις αγορές για την «εξομάλυνση» των βασικών επιτοκίων – τα οποία διατηρεί επί έξι περίπου έτη σε μηδενικά επίπεδα, έχοντας προκαλέσει τη δημιουργία υπερβολών στα πάγια περιουσιακά στοιχεία (μετοχές, ακριβά ακίνητα κλπ.).

Αυτή η απαλή, προσεκτική μεν αλλά σταθερή «καμπάνια», έχει συμβάλλει τα μέγιστα στην άνοδο της ισοτιμίας του δολαρίου – επειδή όλοι όσοι δανείζονταν σε δολάρια (carry traders), επενδύοντας κυρίως στις αναπτυσσόμενες οικονομίες λόγω των υψηλότερων επιτοκίων τους, καθώς επίσης των διαφόρων ευκαιριών που προσφέρουν, αποσύρουν τα χρήματα τους σταδιακά, με αποτέλεσμα την υποτίμηση των εκάστοτε νομισμάτων και το ξέσπασμα τοπικών κρίσεων (οι πιο επικίνδυνες χώρες σήμερα είναι η Τουρκία και η Ν. Αφρική, λόγω των ελλειμμάτων στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών τους, ως αποτέλεσμα των ιδιωτικοποιήσεων που τους επιβλήθηκαν από το ΔΝΤ).

Η επίσημη «διάγνωση» της Fed είναι απλή και συμβατική, ενώ παρουσιάζεται πολύ καλά στις ομιλίες της διοικητού της. Ειδικότερα, ο στόχος της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής είναι η μεγαλύτερη δυνατή ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας, μέσω της οποίας καταπολεμάται η ανεργία, ενώ παραμένουν σταθερές οι τιμές. Ο στόχος αυτός δεν έχει επιτευχθεί ακόμη, αλλά ευρίσκεται πολύ κοντά – αφού οι θέσεις εργασίας έχουν αυξηθεί μετά το ζενίθ της κρίσης του 2008 κατά 12 εκατομμύρια, το ποσοστό ανεργίας έχει μειωθεί σημαντικά, ενώ διατηρείται η σταθερότητα των τιμών, σε ένα επίπεδο της τάξης του 2% (ελεγχόμενος πληθωρισμός), το οποίο στοχεύει από το 2012.

Με βάση την παραπάνω ανάλυση όμως, δεν κατανοεί κανείς γιατί η Fed θέλει να αυξήσει τώρα (17 Σεπτεμβρίου) τα βασικά επιτόκια της – αφού η αμερικανική αγορά εργασίας δεν είναι καθόλου «εύρωστη», οπότε δεν μπορεί να προκληθεί μία επιταχυνόμενη αύξηση των μισθών, η οποία θα αύξανε τις τιμές (κίνδυνοι μεγάλου πληθωρισμού). Με δεδομένη δε την αποπληθωριστική μείωση των τιμών της ενέργειας, καθώς επίσης τον περιορισμό του παγκόσμιου ρυθμού ανάπτυξης λόγω της Κίνας και της Ευρώπης, οι τιμές πολύ δύσκολα θα αυξηθούν – οπότε ούτε από τη συγκεκριμένη πλευρά υπάρχει λόγος ανόδου των βασικών επιτοκίων.

Στα πλαίσια αυτά, η αλλαγή της νομισματικής πολιτικής αιτιολογείται μόνο εάν ληφθούν υπ’ όψιν οι τιμές των παγίων περιουσιακών στοιχείων – των ακινήτων, τα οποία έχουν γίνει υπερβολικά ακριβά στα ανώτατα τιμολογιακά επίπεδα (στις καλύτερες περιοχές και στις πολυτελείς κατασκευές), καθώς επίσης των μετοχών που θεωρούνται σημαντικά υπερτιμημένες. Ουσιαστικά έχει διευκολυνθεί η μεταφορά πλούτου από τα κάτω προς τα επάνω – ενώ η κατανάλωση επιτυγχάνεται ξανά μέσω του δανεισμού των χαμηλών εισοδηματικών τάξεων, με τη βοήθεια των μηδαμινών επιτοκίων (συνθήκες όπως αυτές που προκάλεσαν την κρίση του 2008).

Περαιτέρω, τα μηδενικά βασικά επιτόκια οφείλουν να αποτελούν την εξαίρεση και όχι τον κανόνα – ενώ δικαιολογούνται μόνο όταν η οικονομία ευρίσκεται σε μία πολύ δύσκολη θέση, με την έννοια πως υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης του συστήματος ή η απειλή μίας βαθιάς ύφεσης. Όταν τώρα διατηρούνται μηδενικά για μία μεγάλη χρονική περίοδο, τότε γίνονται επικίνδυνα σε απελευθερωμένα χρηματοπιστωτικά συστήματα – επειδή προκαλούν «ανορθολογικές κατανομές» των επενδύσεων/τοποθετήσεων, αυξάνουν την επί πιστώσει κατανάλωση, ενώ χαρακτηρίζονται από παρενέργειες που δεν διαπιστώνονται αμέσως, αλλά εμφανίζονται ξαφνικά, μαζικά και σωρευτικά.

Για παράδειγμα, η μακρά περίοδος των χαμηλών αμερικανικών επιτοκίων από το 2009 έως σήμερα, έχει προκαλέσει την πρωτοφανή πιστωτική επέκταση της Κίνας – η οποία είναι κυριολεκτικά τρομακτική. Επίσης τη γιγαντιαία αύξηση της ρευστότητας που οδηγήθηκε στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, στις πρώτες ύλες, στις μετοχές και στις πιστώσεις – η οποία συνδέεται με την διατήρηση του ρυθμού ανάπτυξης της Κίνας σε υψηλά επίπεδα, παρά την παγκόσμια ύφεση και τη μείωση των εξαγωγών της (άρθρο).

Η παραπάνω διαδικασία, τα «αιώνια» χαμηλά επιτόκια δηλαδή, έχουν προκαλέσει μία μαζική υπερχρέωση κρατών, επιχειρήσεων και ιδιωτών σε δολάρια, ενώ έχουν οδηγήσει σε «μεταφορές συναλλαγών» (carry trades) κάθε είδους. Ειδικότερα, μία «μεταφορά συναλλαγών» χαρακτηρίζεται από δύο λειτουργίες:
(α) με την πρώτη δανείζεται κάποιος, συνήθως βραχυπρόθεσμα, σε ένα νόμισμα μηδενικού επιτοκίου – εν προκειμένω σε δολάρια.
(β)  με τη δεύτερη επενδύει σε διάφορα στοιχεία του ενεργητικού (μετοχές, εμπορεύματα, ομόλογα, δάνεια υψηλού επιτοκίου, Junk Bonds, δομημένα προϊόντα), κυρίως σε άλλα νομίσματα και σε άλλες χώρες.

Σε τελική ανάλυση λοιπόν χρεώνονται οι επιχειρήσεις σε μεγάλο βαθμό, για να αυξήσουν την παραγωγική τους ικανότητα στην Κίνα ή στις χώρες παραγωγής ενέργειας, καθώς επίσης για να κερδοσκοπήσουν στις διάφορες αγορές παγίων – ενώ οι τράπεζες προσφέρουν περισσότερα δάνεια, επειδή οι παραδοσιακές τοποθετήσεις τους, όπως σε ομόλογα του δημοσίου, δεν αποδίδουν αρκετά για να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους.

Για παράδειγμα, οι παγκόσμιες πολυεθνικές επεκτάθηκαν ανεξέλεγκτα στην αγορά του μέλλοντος, στην Κίνα, στις υπόλοιπες BRICS (Ρωσία, Βραζιλία, Ινδία, Ν. Αφρική), καθώς επίσης στις άλλες αναπτυσσόμενες χώρες, κλιμακώνοντας σε πολύ μεγάλο βαθμό τις επενδύσεις τους – με αποτέλεσμα να έχει αυξηθεί σε γιγαντιαίο βαθμό η παραγωγική τους δυναμικότητα, παρά το ότι οι οικονομικές δομές σε αυτά τα κράτη δεν επιτρέπουν μία συνεχή ανάπτυξη, οπότε παραμένει ανεκμετάλλευτη (ζημιογόνα).

Το ίδιο συνέβη και στον νέο ενεργειακό κλάδο εντός των Η.Π.Α., στη βιομηχανία του σχιστόλιθου, παρά το ότι δεν απέδιδε κέρδη ακόμη και όταν οι τιμές του πετρελαίου ήταν της τάξης των 100 $ το βαρέλι – με αποτέλεσμα οι περισσότερες επιχειρήσεις να είναι υπερχρεωμένες, απειλώντας πλέον πολύ σοβαρά τις τράπεζες που τις δάνειζαν αφειδώς.

Παράλληλα, οι κρατικές υποδομές των Η.Π.Α. έχουν σχεδόν καταρρεύσει, πλησιάζοντας τα επίπεδα των αναδυομένων χωρών – κυρίως λόγω των χαμηλών φόρων που έχουν υιοθετηθεί, με αποτέλεσμα να μην έχει το δημόσιο τους απαραίτητους πόρους για να τις επισκευάσει.

Συμπεραίνεται λοιπόν πως η μη στήριξη της νομισματικής πολιτικής από τη δημοσιονομική, την έχει οδηγήσει σε λάθος κατεύθυνση – έχοντας προκαλέσει μία επικίνδυνη υπερχρέωση των επιχειρήσεων στις αναπτυσσόμενες οικονομίες σε δολάρια (άρθρο), η οποία απειλεί ολόκληρο τον πλανήτη.

Βέβαια, δεν είναι υπεύθυνη μόνο η κλασσική νομισματική πολιτική για την υπερβολική αύξηση των πιστώσεων παγκοσμίως, καθώς επίσης για τις φούσκες που έχουν δημιουργηθεί – αλλά, επίσης, η αδυναμία ρύθμισης της τραπεζικής, γενικότερα της χρηματοπιστωτικής αγοράς, με κύριους ενόχους τις κεντρικές τράπεζες.

Πόσο μάλλον όταν στις Η.Π.Α., κυρίως στην Ευρωζώνη, δόθηκε στους κεντρικούς τραπεζίτες ένας κυρίαρχος ρόλος, με τον οποίο δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν μακροπρόθεσμα – ενώ είναι παράλογο να αποφασίζουν για τη μοίρα των ανθρώπων σε τόσο μεγάλες περιοχές άτομα, τα οποία καν δεν εκλέγονται.

Σε κάθε περίπτωση όμως, τυχόν αύξηση των επιτοκίων από τη Fed στα μέσα του Σεπτέμβρη, δεν είναι απίθανο να προκαλέσει μία παγκόσμια καταιγίδα τεραστίων διαστάσεων – σπάζοντας όλες μαζί τις φούσκες που έχουν δημιουργηθεί.

Εύλογα λοιπόν η διοικητής της είναι πανικοβλημένη, ευρισκόμενη απέναντι στο γνωστό «Εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα» – ενώ το να αυξάνει μία χώρα με «δίδυμα ελλείμματα» την ισοτιμία του νομίσματος της, όταν όλες οι άλλες τη μειώνουν, εν μέσω δηλαδή ενός παγκόσμιου συναλλαγματικού πολέμου (ανάλυση), δεν είναι ότι καλύτερο.

Η ΕΚΤ

Στη Ευρώπη, ο συνδυασμός της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής είναι πολύ πιο δυσμενής, σε σχέση με τις Η.Π.Α. – ενώ ο εξαιρετικά χαμηλός ρυθμός ανάπτυξης δεν επιτρέπει μεγάλα περιθώρια πρωτοβουλιών στην ΕΚΤ, πιέζοντας την σημαντικά.

Παρά το ότι δε ο διοικητής της ανακοίνωσε την επέκταση του προγράμματος ποσοτικής διευκόλυνσης μετά το 2016, εάν κριθεί απαραίτητο, η προοπτική να πλημμυρίσουν οι αγορές με νέα χρήματα πίεσε μεν την ισοτιμία του ευρώ απέναντι στο δολάριο (στο 1,1108 από 1,1230), αυξάνοντας τους δείκτες των χρηματιστηρίων, αλλά μόλις για μία ημέρα – ενώ η κεντρική τράπεζα της Σουηδίας απείλησε πως θα ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, εάν η ΕΚΤ αυξήσει ξανά την ποσότητα χρήματος.

Περαιτέρω, η ΕΚΤ μείωσε τις προβλέψεις της όσον αφορά το ρυθμό ανάπτυξης για μία ακόμη φορά – ενώ, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί, δεν έχει ποτέ μέχρι σήμερα επαληθευθεί. Για παράδειγμα, το Μάρτιο του 2014 η ΕΚΤ προέβλεπε 1,3% ρυθμό ανάπτυξης για το 2015 (μπλε στήλη) και 1,5% για το 2016 (καφέ στήλη) – ενώ σήμερα (Σεπτέμβριος 2015, τελευταίες τρεις στήλες), η πρόβλεψη κατέρρευσε στο 0,1% για το 2015 (1,1% για το 2016 και 1,7% για το 2007).

Παράλληλα, ανέφερε την πιθανότητα να σημειωθεί αρνητικός ρυθμός ανάπτυξης στους επόμενους μήνες – χωρίς όμως να αποσαφηνίσει εάν θα βυθιστεί η Ευρωζώνη στον αποπληθωρισμό (ευρύτερη μείωση των τιμών), αφού θεώρησε πως πρόκειται για μία παροδική επίδραση των χαμηλών τιμών του πετρελαίου.

Εάν όμως πράγματι επικρατήσει το σενάριο της μείωσης των τιμών, όπου ο τζίρος των επιχειρήσεων περιορίζεται, τα κέρδη τους επίσης, οι επενδύσεις σταματούν, ενώ η ανεργία αυξάνεται όπως και τα χρέη, τότε η νομισματική ένωση θα βιώσει πολύ δύσκολες συνθήκες – οπότε θα αναγκασθεί η ΕΚΤ να αποφασίσει ένα νέο πακέτο ποσοτικής διευκόλυνσης (QE), ελπίζοντας πως οι τράπεζες θα υποχρεωθούν να δώσουν περισσότερα δάνεια στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά για να αυξηθούν οι επενδύσεις και η κατανάλωση, αντί να τα επενδύσουν σε κρατικά ομόλογα και στα χρηματιστήρια.
Φυσικά δεν αυξήθηκαν τα βασικά επιτόκια, παραμένοντας στο 0,05% όπως πριν από ένα ακριβώς έτος, ενώ παρέμεινε το αρνητικό επιτόκιο στο -0,2% για τις καταθέσεις των τραπεζών στην ΕΚΤ – έτσι ώστε να έχουν κίνητρο να μην τοποθετούν εκεί τα χρήματα τους. Το γεγονός αυτό δεν διευκολύνει προφανώς την απόφαση αύξησης των επιτοκίων εκ μέρους της Fed, ενώ τεκμηριώνει τον πανικό της ΕΚΤ – οι προβλέψεις της οποίας χαρακτηρίζονται πλέον ως ευχολόγια, αφού έχουν τεράστιες αποκλίσεις από την πραγματικότητα..

Η Τράπεζα της Ιαπωνίας

Εδώ η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη, αφού σε λίγα χρόνια η χώρα δεν θα μπορεί πλέον να υιοθετεί προγράμματα ρευστότητας – έχοντας σχεδόν υπερβεί τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί (πηγή).

Όπως διαπιστώνεται από την πρώτη εικόνα αριστερά, το πρόγραμμα (QE) της Ιαπωνίας (κόκκινη καμπύλη), έχει εισέλθει σε μία καινούργια φάση – ενώ είναι πολύ υψηλότερο, συγκριτικά με όλες τις υπόλοιπες χώρες (Βρετανία, ΕΚΤ, Fed). Στη δεύτερη εικόνα, επάνω δεξιά, φαίνεται το ποσοστό των ομολόγων του δημοσίου που έχει στον ισολογισμό της η κεντρική τράπεζα της Ιαπωνίας – όπου υπολογίζεται πως θα φτάσει στα ανώτατα όρια του έως το τέλος του 2019 (60%).

Εν τούτοις στην τρίτη εικόνα κάτω αριστερά, όπου οι στήλες αναφέρονται στα ομόλογα που κατέχουν οι εμπορικές τράπεζες, ως ποσοστό επί των συνολικών ισολογισμών τους σε διάφορες χώρες (Καναδάς, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Η.Π.Α.), θεωρείται πως κάποια στιγμή οι τράπεζες δεν θα θέλουν να πουλήσουν παραπάνω ομόλογα στην κεντρική – αφού θα τα χρειάζονται ως εγγύηση για δικούς τους σκοπούς.

Όσον αφορά δε (τετάρτη εικόνα, κάτω δεξιά) τα συνταξιοδοτικά ταμεία, καθώς επίσης τις ασφαλιστικές εταιρείες, κάποια στιγμή θα έχουν ολοκληρώσει την αναδιάρθρωση των χαρτοφυλακίων τους – οπότε θα πάψουν επίσης να πουλούν ομόλογα, επενδύοντας τα χρήματα σε μετοχές (αυτή ήταν κυρίως η αιτία της ανόδου του ιαπωνικού χρηματιστηρίου, μαζί με την πτώση της ισοτιμίας του γεν).

Επομένως, το μεγάλο πρόβλημα της κεντρικής τράπεζας της Ιαπωνίας δεν είναι οι αποφάσεις αύξησης των πακέτων ποσοτικής διευκόλυνσης, οι οποίες πραγματοποιούνται μέσω της αγοράς ομολόγων (επανεξισορρόπηση χαρτοφυλακίων), αλλά η αδυναμία της να βρει πωλητές – οπότε κάποια στιγμή, το 2017 ή το 2018, θα αναγκασθεί να τα σταματήσει, με ανυπολόγιστα αποτελέσματα για την οικονομία της χώρας.

Υπενθυμίζουμε εδώ πως με το πρώτο πρόγραμμα μόλις το 5% των αγορών της κεντρικής τράπεζας προήλθε από θεσμικούς επενδυτές – ενώ το ποσοστό αυτό ανήλθε στο 40% από τον Οκτώβριο του 2014 έως το Μάρτιο του 2015. Αφού λοιπόν θα έχει αγοράσει όλα όσα πουλιούνται, δεν θα βρίσκει τίποτα στο μέλλον – γεγονός που σημαίνει πως, ακόμη και αν το θέλει, δεν θα έχει τη δυνατότητα να το κάνει, παρά μόνο μέσω της αύξησης των αγορών ιδιωτικών περιουσιακών στοιχείων.

Εύλογα λοιπόν είναι και αυτή με τη σειρά της πανικοβλημένη, ενώ λογικά προβλέπεται πως η λήξη ενός μεγάλου μέρος των ομολόγων που κατέχει θα επιμηκυνθεί στο διηνεκές – γεγονός που σημαίνει πως θα μετατραπούν αυτόματα σε χρήματα, πιέζοντας ασφυκτικά την ισοτιμία του γεν.

Επίλογος

Η μη συμβατική νομισματική πολιτική των μεγάλων κεντρικών τραπεζών, η οποία δεν συνοδεύεται από μία ορθολογική δημοσιονομική πολιτική, καθώς επίσης από τη ρύθμιση των τραπεζών, έχει διαστρεβλώσει εντελώς το χρηματοπιστωτικό σύστημα – χωρίς θετικά αποτελέσματα, εκτός από την μέχρι στιγμής αποφυγή ενός παγκόσμιου κραχ, έναντι πολύ ακριβών ανταλλαγμάτων (υπερδιογκωμένες φούσκες στις αγορές παγίων, μεγάλη αύξηση του παγκοσμίου χρέους, υπερδιπλασιασμός των δανείων σε δολάρια κλπ.).

Η πολιτική όμως αυτή πλησιάζει στο τέλος της, για διάφορους λόγους στις τρεις μεγάλες βιομηχανικές περιοχές του πλανήτη, χωρίς να έχει βρεθεί ο τρόπος της ομαλής αντικατάστασης της – γεγονός που σημαίνει πως θα οδηγηθούμε πολύ σύντομα σε αχαρτογράφητα νερά, με τους κινδύνους κατάρρευσης του σημερινού χρηματοπιστωτικού συστήματος να έχουν αυξηθεί κατακόρυφα.

Το τι θα προκύψει τελικά δεν μπορεί να το γνωρίζει κανείς – όπως επίσης τις συνέπειες για τις μικρότερες χώρες, εντός και εκτός μεγάλων νομισματικών ζωνών, άμεσα ή έμμεσα συνδεδεμένων μεταξύ τους. Πιθανότερη πάντως είναι μία παγκόσμια πυρκαγιά, η οποία όσο πιο πολύ αργεί, τόσο πιο καταστροφική θα είναι – ενώ η σπίθα που θα την προκαλούσε δεν είναι δυνατόν να εντοπισθεί.

Πηγή Analyst Team


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι παλινωδίες της Χριστοδουλοπούλου στοίχισαν την έκτακτη βοήθεια της Ε.Ε. για τους μετανάστες

Γράφει ο Παναγιώτης Σπυρόπουλος

Σε απώλεια ή τουλάχιστον καθυστέρηση της έκτακτης χρηματοδότησης της ΕΛΑΣ. με 6.000.000 ευρώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχουν οδηγήσει οι παλινωδίες, η έλλειψη συντονισμού και οι καθυστερήσεις της πρώην Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Τασίας Χριστοδουλοπούλου, όπως καταγγέλλουν στελέχη του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και του Αρχηγείου της ΕΛΑΣ. Για την έκτακτη οικονομική βοήθεια, που αφορούσε τις δράσεις διαχείρισης των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών στο Ανατολικό Αιγαίο, το αρμόδιο υπουργείο και η αστυνομία είχαν υποβάλει εμπρόθεσμα και αναλυτικά το αίτημα για εκταμίευση μέρους των χρημάτων στις αρχές του περασμένου Ιουλίου, όπως υποστηρίζουν υψηλόβαθμα στελέχη τους.

Το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής τους «φρέναρε», αποφασίζοντας την ενιαία υποβολή αιτήματος σχετικά με την έκτακτη χρηματοδότηση προς την Κομισιόν. Πριν από μερικές ημέρες, στελέχη του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της ΕΛΑΣ ενημερώθηκαν από το συγκεκριμένο υπουργείο ότι θα έπρεπε να καταθέσουν ξεχωριστή πρόταση-αίτημα προς τις Βρυξέλλες. Αυτή η «αναθεώρηση τακτικής» σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα από το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής έκανε τους αρμόδιους αξιωματούχους της Κατεχάκη να... τρέξουν προκειμένου να υποβάλουν απευθείας το αίτημά τους στην Επιτροπή, κάτι που έγινε πριν από μερικές ώρες.

Ερωτώμενοι αξιωματούχοι του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, επιρρίπτουν τις ευθύνες στην ΕΛΑΣ, η οποία, όπως ισχυρίζονται, καθυστέρησε να υποβάλει αίτημα, προσδοκώντας σε βοήθεια από τον Frontex, ενώ το προηγούμενο αίτημά της αφορούσε χρηματοδότηση δράσεων στα χερσαία σύνορα στον Εβρο, το οποίο δεν έτυχε θετικής ανταπόκρισης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ανεξάρτητα για το ποιος ευθύνεται για την καθυστέρηση του αιτήματος σχετικά με την έκτακτη οικονομική βοήθεια, δείγμα αυτή της κωλυσιεργίας είναι πως η Κομισιόν έχει κάνει δεκτό αντίστοιχο αίτημα, που ήδη υπέβαλε το Λιμενικό Σώμα για έκτακτη χρηματοδότησή του με 2.800.000 εκατ. ευρώ, ενώ προέγκριση έχει αποσπάσει και αίτημα χρηματοδότησης της Υπατης Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, με 2.700.000 εκατ. ευρώ. Σημειώνεται ότι χθες μετά από διμερείς επαφές του Υπηρεσιακού Υπουργού Ναυτιλίας κ. Χρήστου Ζώη και στελεχών του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος με το Διευθυντή του FRONTEX, κ. Fabrice Leggeri, ανακοινώθηκε ότι εξασφαλίστηκαν επιπλέον χρηματοδοτήσεις από τον οργανισμό, ύψους 32 εκατ. ευρώ. Αξιωματικός της ΕΛΑΣ που ασχολείται με το θέμα, υποστήριξε ότι αν η Κομισιόν κάνει αποδεκτό το ελληνικό αίτημα, τα χρήματα που θα δοθούν, θα καλύψουν το κόστος για τη μετακίνηση στα σημεία εισόδου σημαντικού αριθμού αστυνομικών που θα αναλάβουν τη διαδικασία ταυτοποίησης και καταγραφής των μεταναστών και προσφύγων καθώς και την προμήθεια συσκευών λήψης δακτυλικών αποτυπωμάτων. Οι αρμόδιοι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ δίνουν έμφαση στη γρήγορη καταγραφή και ταυτοποίηση των προσφύγων, προκειμένου να αποκλιμακωθούν οι εντάσεις από την πολυήμερη παραμονή και να αποσυμφορηθούν τα νησιά με συχνότερα δρομολόγια πλοίων.

Γι’ αυτή την επιτάχυνση των διαδικασιών, ταυτόχρονα με την ποινική δικογραφία που σχηματίζεται σε βάρος του παράτυπου μετανάστη, θα γίνεται, παράλληλα, ταυτοποίησή του έτσι, ώστε όταν ο εισαγγελέας παραιτείται της ποινικής διώξεως να είναι έτοιμο το υπηρεσιακό έγγραφο αναστολής απέλασης.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Και, ξαφνικά, ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ. Πάνος Καμμένος, σε πρωινή Κυριακάτικη εκπομπή (6/9/2015) του Skai, δήλωσε πως ενώ διαφωνεί σε πολλά με την κυρία Χριστοδουλούλου,  κανείς δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό για την λαθρομετανάστευση, δίνοντας με αυτό τον τρόπο ένα στίγμα της δικής του πολιτικής τοποθέτησης απέναντι στην λαθρομετανάστευση και ό,τι αυτή σημαίνει για την Ελλάδα. Προφανώς, οι θέσεις του προέδρου των ΑΝ.ΕΛ. απέχουν παρασάγγας από τις παλαιότερες θέσεις του ή... κλείνει το μάτι στον Αλέξη Τσίπρα για μία μετεκλογική (ενδεχομένως εξωκοινοβουλευτική) συνεργασία, με υπουργοποίησή του, αφού τώρα πια συμφωνεί με το (ιδεοληπτικό) ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και στις "απαράβατες κόκκινες γραμμές" των ΑΝ.ΕΛ. που δείχνουν πια να είναι ανύπαρκτες... Ίσωςστις επερχόμενες εκλογές θα πρέπει οι πρώην ψηφοφόροι των ΑΝ.ΕΛ. να στείλουν ένα σαφές μήνυμα στον Πάνο Καμμένο και την παρέα του, τονίζοντας πως "το μπάτε σκύλοι αλέστε" μπορεί να ισχύει για το κόμμα του, αλλά είναι απαγορευτικό για την Ελλάδα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου