Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Ιαν 2011


Η κυβέρνηση και γενικά το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα έχει δρομολογήσει τις εξελίξεις της επίσημης πτώχευσης, με ό,τι αυτό σημαίνει για τον λαό και τη χώρα. Υπάρχει κανείς που να ενδιαφέρεται να αποτραπεί εδώ και τώρα η πτώχευση;
  • Του Δημήτρη Καζάκη
Ανήγγειλαν..πτώχευση!
«Η Ελλάδα έγινε και πάλι αξιόπιστος συνομιλητής, κάτι που κατορθώσαμε με σκληρή και συστηματική δουλειά. Ξέραμε ότι η κρίση στη χώρα μας είχε βασικά αίτια και ρίζες σε αντιλήψεις και πρακτικές που χρειάζονταν να αλλάξουν. Και αυτό κάνουμε. Αλλάζουμε την Ελλάδα». Τα παραπάνω δήλωσε πρόσφατα,για μια ακόμη φορά ο πρωθυπουργός
Λίγες ημέρες μετά, η Fitch Ratings ανακοίνωσε ότι η πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας υποβαθμίστηκε ακόμη περισσότερο, ουσιαστικά μηδενίστηκε.
Οι ειδικοί της εξέτασαν την «πολιτική θέληση και την ικανότητα του ελληνικού κράτους» να προωθήσει τα μέτρα λιτότητας. Η Fitch είναι η μόνη που διατηρούσε την Ελλάδα σε ΒΒΒ- βαθμό πιστοληπτικής ικανότητας, ο οποίος είναι ο χαμηλότερος στην κλίμακα της εταιρείας. Οι άλλες δύο εταιρείες που βαθμολογούν την πιστοληπτική ικανότητα των κρατών, η Moody’s Investors Service και η Standard & Poor’s, έχουν ήδη ουσιαστικά μηδενίσει την Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι οι πόρτες των διεθνών αγορών κεφαλαίου είναι και θα παραμείνουν κλειστές για την κυβέρνηση.
Με άλλα λόγια, η χώρα τελεί υπό απόλυτη διεθνή απομόνωση. Αυτό εννοεί ο κ. πρωθυπουργός όταν λέει ότι η Ελλάδα έγινε και πάλι «αξιόπιστος συνομιλητής»; Η απομόνωση της χώρας θα ενταθεί το επόμενο διάστημα, μια και οι αγορές θα πιέζουν όλο και περισσότερο για την ένταξη στον «μηχανισμό στήριξης» της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, του Βελγίου και των άλλων θυμάτων του κερδοσκοπικού παροξυσμού με τον διεθνή δανεισμό.
Την ίδια ώρα, οι δανειακές ανάγκες της ελληνικής κυβέρνησης για το 2011 ανέρχονται σε πάνω από 92 δισ. ευρώ, με τις δόσεις από την τρόικα να ανέρχονται σε 44 δισ., σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό της δανειακής σύμβασης. Αν και η τελευταία έκθεση του ΔΝΤ ανεβάζει το σύνολο των δόσεων σε 46,5 δισ. για το 2011, χωρίς να εξηγεί κανείς πόθεν η συγκεκριμένη αύξηση. Όπως και να έχει, υπολείπονται τουλάχιστον 45 – 46 δισ. για τη χρηματοδότηση της ελληνικής κυβέρνησης, τα οποία πρέπει να βρεθούν από νέο δανεισμό μέσα στο 2011. Η κυβέρνηση στον προϋπολογισμό που έχει καταθέσει θεωρεί ότι τα 22 δισ. από αυτά θα βρεθούν από βραχυπρόθεσμο δανεισμό, δηλαδή eurocommercial paper, τρίμηνα και εξάμηνα έντοκα γραμμάτια. Τα υπόλοιπα 23 με 24 δισ. πόθεν;

Προϋπολογισμός φαλιμέντου
Μήπως μ’ αυτά και μ’ αυτά στήνεται το σκηνικό της επίσημης πτώχευσης της Ελλάδας περίπου στις αρχές της άνοιξης, όταν θα είναι πλέον αδύνατο να χρηματοδοτηθούν οι δημοσιονομικές ανάγκες της χώρας; Επίσημα ο κρατικός προϋπολογισμός εκτιμά τακτικά έσοδα της τάξης των 55,6 δισ. ευρώ, όταν τα φετινά υπολογίζεται ότι μόλις θα ξεπεράσουν τα 51 (από 55,2 που προϋπολογίζονταν αρχικά). Η αλήθεια είναι ότι με βάση την κάθετη πτώση της εγχώριας κατανάλωσης, αλλά και του βαθμού απόδοσης των εισπρακτικών μέτρων μέσα στο 2010, τα τακτικά έσοδα του προϋπολογισμού για το 2011 είναι πολύ συζητήσιμο αν θα μπορέσουν να ξεπεράσουν τα 50 δισ. ευρώ.
Από την άλλη μεριά, οι βασικές τακτικές δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού μέσα στο 2011 προβλέπεται να είναι 21,6 δισ. ευρώ σε μισθούς και συντάξεις του Δημοσίου. Επίσης άλλα 16 δισ. προβλέπονται για δαπάνες σε ασφάλιση και Υγεία, από τις οποίες τα 10,7 είναι η κρατική επιδότηση των ασφαλιστικών ταμείων και 1,65 η επιδότηση του ελλείμματος των κρατικών νοσοκομείων. Έτσι, οι καθαρές κρατικές δαπάνες για την Υγεία προβλέπεται για το 2011 να φτάσουν γύρω στα 3,65 δισ., όταν μέχρι και το 2009 ανέρχονταν τουλάχιστον στο διπλάσιο. Επομένως, η χρηματοδότηση του συστήματος Υγείας φτάνει – δεν φτάνει μέχρι και τα μέσα του 2011.
Το ίδιο μπορεί να παρατηρήσει κανείς και για τις δαπάνες για Παιδεία, οι οποίες υπέστησαν μείωση πάνω από 9,2% το 2010 συγκριτικά με το 2009 και θα υποστούν περαιτέρω μείωση 3% το 2011. Οι δαπάνες αυτές προβλέπεται να φτάσουν τα 6,2 δισ. ευρώ το 2011, από 7,1 το 2009.Τέλος, στον προϋπολογισμό εξακολουθεί να υπάρχει ένα εντελώς αδιευκρίνιστο κονδύλι που αποκαλείται «γενικές κρατικές δαπάνες», το μόνο που γνωρίζει σημαντική αύξηση μέσα στο 2011 κατά 7,4%. Οι «γενικές κρατικές δαπάνες» θα ανέλθουν στα 11,2 δισ. ευρώ και αποτελούν κονδύλια που διαχειρίζεται η κυβέρνηση χωρίς επίσημη αιτιολογία, χωρίς δηλαδή να προϋπολογίζονται για συγκεκριμένο σκοπό.
Το ότι το 22% των τακτικών εσόδων του προϋπολογισμού ξοδεύεται μέσα από αδιευκρίνιστες «γενικές κρατικές δαπάνες» σηματοδοτεί τον παρασιτικό και εντελώς αδιαφανή χαρακτήρα της δημοσιονομικής διαχείρισης.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι οι προβλεπόμενες δαπάνες για τόκους και λοιπές δαπάνες του δημόσιου χρέους το 2011 θα ανέλθουν στα 15,9 δισ. ευρώ ή στο 7% του προβλεπόμενου ΑΕΠ. Αν σ’ αυτό προσθέσουμε 3 δισ. προβλεπόμενες δαπάνες εξυπηρέτησης της δημόσιας πίστης πλην τόκων, χρεολυσίων και λοιπών δαπανών δημόσιου χρέους για το 2011, τότε οι συνολικές δαπάνες για τον ετήσιο δημόσιο δανεισμό προβλέπεται να ανέλθουν στα 18,9 δισ. Δηλαδή περίπου όσα προβλέπεται να πληρώσει το ελληνικό Δημόσιο για τακτικές αμοιβές και συντάξεις το 2011, οι οποίες θα ανέλθουν στα 19,8 δισ. Κι όλα αυτά χωρίς να συνυπολογίζουμε τα χρεολύσια του δημόσιου χρέους που θα κληθούμε να πληρώσουμε το 2011 και θα ανέλθουν -σύμφωνα με τον προϋπολογισμό -στα 28,1 δισ. ευρώ.

Υπέρ τοκογλύφων
Τι είναι αυτά τα 3 δισ. ευρώ δαπάνες δημόσιας πίστης; Πρόκειται για τα «μεσιτικά» των τραπεζών που μεσολαβούν για την έκδοση και πώληση στις αγορές των ελληνικών ομολόγων και εντόκων γραμματίων. Οι δαπάνες αυτές είναι πραγματικά υπέρογκες, μια και ανέρχονται στο 1,3% του ΑΕΠ της χώρας, όταν στις υπόλοιπες χώρες κινούνται γύρω στο 0,2% έως 0,5% του ΑΕΠ τους. Είναι μια ακόμη εκδήλωση της κερδοσκοπικής -τοκογλυφικής σχέσης που συντηρεί το ελληνικό κράτος με τις μεγάλες ευρωπαϊκές και αμερικανικές τράπεζες που ελέγχουν το δημόσιο χρέος της χώρας.
Το μέγεθος της επίσημης τοκογλυφίας εναντίον της χώρας, με την ενεργό συμμετοχή των εκάστοτε κυβερνήσεων, φαίνεται και από την υπόθεση των swap χρέους, με βάση τα οποία αναθεωρήθηκαν πρόσφατα και τα στοιχεία του δημόσιου χρέους της χώρας από την Eurostat. Τι περιλαμβάνουν αυτές οι συμβάσεις swap; Πόσες είναι και τι ακριβώς προβλέπουν; Εμπεριέχουν εμπράγματες εγγυήσεις σε περίπτωση αθέτησης πληρωμής ή μήπως συμπεριλαμβάνουν δεσμεύσεις τακτικών εσόδων του κράτους; Με ποιους έγιναν και τι στοίχισαν στο ελληνικό Δημόσιο; Κανένα από αυτά τα ερωτήματα δεν έχει απαντηθεί επίσημα. Η κυβέρνηση ποιείται την νήσσα, ενώ τα όργανα της Ε.Ε. και η ΕΚΤ ακολουθούν τη γνωστή τακτική τής ομερτά, για να μην ξεσκεπαστεί η άμεση συμμετοχή τους στην όλη ιστορία. Οι συμβάσεις αυτές συνήφθησαν μεταξύ 2001 και 2007 με σκοπό να μετατεθεί μέρος του δημόσιου χρέους για κάποια στιγμή στο μέλλον.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ελληνικές κυβερνήσεις μεταχειρίστηκαν τα swap χρέους για να μεταθέσουν στο μέλλον τις υποχρεώσεις τους. Η κυβέρνηση Σημίτη υπήρξε πρωταθλήτρια αυτού του είδους και πριν από την είσοδο της χώρας στο ευρώ. Ούτε βέβαια είναι μόνο οι ελληνικές κυβερνήσεις που αξιοποίησαν αυτού του είδους την τακτική για να «μειώσουν» προσωρινά το ύψος του δημόσιου χρέους.
Απλώς οι ελληνικές κυβερνήσεις, με την προτροπή και την υποστήριξη της Κομισιόν, αλλά πρωτίστως της ΕΚΤ, έκαναν ευρύτατη χρήση αυτής της τακτικής προκειμένου να εμφανιστεί τα προηγούμενα χρόνια η ευρωζώνη ως προνομιακός χώρος νηνεμίας και ομαλότητας, παρά την έξαρση των δημόσιων και ιδιωτικών χρεών. Το ευρώ υπηρετεί εκ φύσεως τις πλασματικές αγορές κεφαλαίων και επομένως το «φαίνεσθαι» παίζει πολύ πιο σημαντικό ρόλο από κάθε έννοια της πραγματικότητας.
Όμως, με δεδομένη την εγγενή κρίση του ευρώ και την κατάσταση χρεοκοπίας που βιώνει η ευρωζώνη, στις αγορές εκτυλίσσεται μια άγρια πάλη για το ποιος θα επιβάλει τους όρους του στις υπό πτώχευση χώρες. Έτσι έχουν αυξηθεί δραματικά οι πιέσεις προς τους επικεφαλής της ΕΚΤ να αποκαλύψουν τις λεπτομέρειες των swap της Ελλάδας. Πριν από ενάμιση μήνα, το Bloomberg απαίτησε από τον Ζαν Κλοντ Τρισέ να δημοσιοποιήσει αυτές τις συμβάσεις swap. O Τρισέ απάντησε ότι αδυνατεί να το κάνει, για να μην προκληθεί αναταραχή στις αγορές. Σε επιστολή που απέστειλε ως απάντηση στην αίτηση του Bloomberg την 21η Οκτωβρίου έγραφε: «Οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στα δυο έγγραφα (σ.σ.: που αρνείται να αποκαλύψει) θα υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη του κοινού όσον αφορά την αποτελεσματική εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής.. [Η δημοσιοποίηση] θα επιφέρει, στο παρόν ιδιαίτερα ασταθές περιβάλλον των αγορών, ουσιαστικούς και οξείς κινδύνους προσθέτοντας στην αστάθεια και την αβεβαιότητα».

Κρύβουν οι ένοχοι τα στοιχεία του εγκλήματος
Γιατί όμως να προκληθεί αναταραχή στις αγορές; Γιατί να «υπονομευθεί η εμπιστοσύνη του κοινού»; Μήπως διότι θα αποκαλυφθεί με τι κριτήρια παρέχεται ο δανεισμός και τι σόι λαμόγια και κερδοσκόποι διευθύνουν τράπεζες και κυβερνήσεις; Μήπως διότι θα φανεί ότι πρόκειται για προκλητικά προνομιακές συμβάσεις υπέρ συγκεκριμένων τραπεζών, που κερδοσκόπησαν όχι μόνο σε βάρος του ελληνικού κράτους, αλλά και σε βάρος άλλων επενδυτών της αγοράς; Μήπως διότι θα φανεί ότι ο ίδιος ο κ. Τρισέ και άλλοι προύχοντες της ΕΚΤ και της Ε.Ε. ενέχονται χοντρά στις συμβάσεις αυτές με σκοπό τη χειραγώγηση της αγοράς και την παράνομη κερδοσκοπία; Μήπως διότι θα φανεί η εμπλοκή πρωθυπουργών και υπουργών των δυο μεγάλων κομμάτων σε ένα χρηματοπιστωτικό σκάνδαλο που ίσως αποδειχτεί τεράστιο; Μήπως διότι δεν πρέπει να φανεί η εμπλοκή κορυφαίων πολιτικών άλλων χωρών και από τις δυο όχθες του Ατλαντικού που λειτούργησαν ως μεσίτες και με το αζημίωτο υπέρ συγκεκριμένων μεγάλων ευρωπαϊκών και αμερικανικών τραπεζών;
Μήπως, εν τέλει, διότι οι συμβάσεις αυτές, όπως και όλες οι συμβάσεις χρέους φυλάσσονται σαν επτασφράγιστο μυστικό, μην τυχόν και διαρρεύσει ποιος έστησε και ποιος επωφελήθηκε από τον χορό των εκατοντάδων δισ. ευρώ που συνιστά ο δημόσιος δανεισμός όλα αυτά τα χρόνια;

Συγκλονιστικό σκάνδαλο
Φαίνεται όμως ότι οι συμβάσεις swap της Ελλάδας θα αποτελέσουν το αμέσως επόμενο διάστημα ίσως ένα από τα πιο συγκλονιστικά χρηματοπιστωτικά σκάνδαλα διεθνώς, με άγνωστες προς το παρόν προεκτάσεις και απόνερα. Η Bloomberg Finance LP ανακοίνωσε στις 22.12 ότι μηνύει την ΕΚΤ με σκοπό να εξαναγκάσει τη διοίκησή της να δημοσιοποιήσει όλα τα στοιχεία που αποκαλύπτουν τον τρόπο που οι ελληνικές κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν την αγορά παραγώγων για να κρύψουν τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το δημόσιο χρέος. Η μήνυση που κατατέθηκε στο Γενικό Δικαστήριο της Ε.Ε. στο Λουξεμβούργο ζητά να ανατραπεί η απόφαση της ΕΚΤ να μη δημοσιοποιηθούν δυο εσωτερικές εκθέσεις που συντάχθηκαν για την εξαμελή εκτελεστική επιτροπή αυτόν τον χρόνο. Οι εκθέσεις παρουσιάζουν με ποιον τρόπο οι ελληνικές κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν τα swap για να κρύψουν τον δανεισμό τους.
Φυσικά, αν εξελιχθεί αυτή η μήνυση σε σκάνδαλο ολκής, θα ακούσουμε από την ντόπια κυβέρνηση τις γνωστές εθνοκορόνες για μισητούς εχθρούς της Ελλάδας, που απειλούν την εθνοσωτήρια προσπάθεια του κ. Παπανδρέου και της τρόικας και όλα τα συναφή. Βέβαια, όλα αυτά είναι στάχτη στα μάτια του κόσμου. Διότι δεν πρέπει να γνωρίζει τίποτε ο Έλληνας πολίτης. Του αρκεί να πληρώνει τη λυπητερή, όλα τα άλλα πρέπει να τα εναποθέσει στην κακή του τη μοίρα και στους σωτήρες του από την ημεδαπή και την αλλοδαπή που δουλεύουν άγρυπνα για το δικό του καλό κι ας μην το καταλαβαίνει.
Το απλό όμως ερώτημα γιατί δεν δημοσιοποιούνται οι συμβάσεις και οι αναλυτικοί λογαριασμοί του δημόσιου χρέους, γιατί δεν ανοίγουν όλοι οι δημόσιοι λογαριασμοί για να δούμε πού πήγαν τα χρήματα και ποιος επωφελήθηκε, δεν πρόκειται να απαντηθεί ποτέ. Διότι οι κυβερνώντες τρέμουν τον δημόσιο έλεγχο και την αληθινή διαφάνεια μέσα από την κατάργηση κάθε είδους στεγανών και απορρήτων.

Η ομολογία του Τόμσεν
Ειδικά τώρα που οδηγούν τη χώρα στην επίσημη πτώχευση υπό καθεστώς ΔΝΤ και ευρωπαϊκού μηχανισμού. Αυτό ομολόγησε σε συνέντευξή του ο επικεφαλής των ελεγκτών του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν στο «IMF Survey Magazine» (17.12), λέγοντας τα εξής: «Ο διευθύνων σύμβουλος του ΔΝΤ έχει πει ότι είναι πρόθυμος να προτείνει τη μετατροπή του υπάρχοντος Stand-By Arrangement (SBA) σε Extended Fund Facility (EFF) προς την εκτελεστική επιτροπή του ΔΝΤ. Αυτό θα επιμηκύνει την περίοδο αποπληρωμής του δανείου από 5 σε 10 χρόνια. Για να είναι κάτι τέτοιο αποτελεσματικό, οι εταίροι από τις χώρες της ευρωζώνης θα πρέπει να συμφωνήσουν σε μια παρόμοια επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής και για το δικό τους μερίδιο των δανείων προς την Ελλάδα».

Εκκαθαριστικές
Το ενδιαφέρον με αυτήν τη δήλωση δεν είναι η επιμήκυνση αυτή καθαυτή, για την οποία έχουμε μιλήσει, αλλά ο μηχανισμός που προτείνεται. Μέχρι σήμερα ο μηχανισμός με βάση τον οποίο κατέβαλλε τις δόσεις του δικού του δανείου το ΔΝΤ ήταν ο SBA, που στην πράξη χρησιμοποιείται όταν πρόκειται να αντιμετωπιστεί κατάσταση αφερεγγυότητας μιας χώρας. Με άλλα λόγια, όταν μια χώρα αντιμετωπίζει προσωρινές δυσκολίες στην εξυπηρέτηση των δανείων της, το ΔΝΤ προσέρχεται ως «σύμβουλος» για να διευκολύνει προσωρινά τη φερεγγυότητα της χώρας με ένα τμηματικό δάνειο διαμέσου του SBA.
Η προσφυγή στον μηχανισμό EFF του ΔΝΤ όμως γίνεται όταν η προσωρινή δυσκολία εξυπηρέτησης των δανείων έχει μετατραπεί σε πλήρη αδυναμία πληρωμής. Κι αυτό σημαίνει πτώχευση, είτε το δηλώνει ανοιχτά η χώρα είτε όχι. Προκειμένου η αδυναμία πληρωμής να μη μετεξελιχθεί σε επίσημη αθέτηση πληρωμών και οι δανειστές χάσουν τα λεφτά τους, το ΔΝΤ επεμβαίνει με τον μηχανισμό EFF, με βάση τον οποίο παρέχει μακροπρόθεσμο δάνειο τμηματικά ή άπαξ και αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας. Το ΔΝΤ με τον μηχανισμό αυτόν δεν είναι πλέον τυπικά «σύμβουλος» της χώρας, αλλά επίσημα κηδεμόνας της. Σαν τον εκκαθαριστή μιας πτωχευμένης επιχείρησης.

Δεν θα περιμένουν
Τον μηχανισμό αυτόν χρησιμοποίησε το ΔΝΤ και την περίοδο 1998-2000 στην Αργεντινή για να οδηγηθεί η χώρα στην καταστροφική πτώχευση του 2001. Επομένως, το ΔΝΤ δεν συζητά απλώς την επιμήκυνση του δανείου. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει και χωρίς αλλαγή μηχανισμού. Συζητά αλλαγή μηχανισμού για ακόμη αυστηρότερη και μακροβιότερη επιτήρηση της χώρας. Ο EFF είναι ο μηχανισμός που διαθέτει το ΔΝΤ για ελεγχόμενες πτωχεύσεις των υπό χρεοκοπία χωρών. Κι αυτόν τον μηχανισμό επιθυμεί να επιβάλει και στην Ελλάδα μέσα στο 2011.
Το αν αυτός ο μηχανισμός θα συνοδευτεί από αντίστοιχο μηχανισμό της ευρωζώνης είναι ακόμη ανοιχτό. Σίγουρο είναι ότι το ΔΝΤ δεν είναι διατεθειμένο να περιμένει μέχρι το 2013, όταν επισήμως οι Γερμανοί και τα όργανα της Ε.Ε. θεωρούν ότι θα έχουν ετοιμάσει τον ευρωπαϊκό μηχανισμό ελεγχόμενης πτώχευσης που αποφάσισαν την περασμένη εβδομάδα.
Το ερώτημα φυσικά είναι το εξής: Πώς μπορεί να αποφύγει την επίσημη πτώχευση η χώρα; Υπάρχει κάποιο πολιτικό σχέδιο ικανό -σήμερα και όχι αύριο -να αποτρέψει μια ολοκληρωτική καταστροφή τύπου Αργεντινής; Έχει κάποιος να προτείνει κάτι για το σήμερα, που να μην παραπέμπει σε σοσιαλιστικές χίμαιρες και όνειρα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, που αποδείχτηκαν οι πιο φρικτοί εφιάλτες;
Η κυβέρνηση και γενικά το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα έχει δρομολογήσει τις εξελίξεις της επίσημης πτώχευσης, με ό,τι αυτό σημαίνει για τον λαό και τη χώρα. Υπάρχει κανείς που να ενδιαφέρεται να αποτραπεί εδώ και τώρα η πτώχευση; Ή δεν πειράζει να πάνε ο λαός και η χώρα σαν το σκυλί στο αμπέλι προκειμένου κάποιοι να κρατήσουν την καθαρότητα των συνθημάτων και της ιδεολογίας τους;
Η διεθνής οικονομική κρίση έβγαλε στην επιφάνεια την «υποκείμενη ασθένεια» της ελληνικής οικονομίας, οδηγώντας σε κατάρρευση το μέχρι τώρα μοντέλο ανάπτυξης. Ηταν αναπόφευκτο. Η κλεπτοκρατία, ο ανορθολογισμός, η σπατάλη, ο παρασιτισμός και οι ποικίλες μορφές αυθαιρεσίας ήταν συστημικά φαινόμενα και όχι εξαιρέσεις. Το γεγονός ότι αυτή η κουλτούρα έχει διαποτίσει όλο σχεδόν τον κοινωνικό ιστό την κατέστησε ανθεκτική, αλλά όχι λιγότερο αντικοινωνική.
Με το δημόσιο χρέος να διογκώνεται συνεχώς, όμως, η κρίση δανεισμού ήταν ζήτημα χρόνου.Στην πραγματικότητα βιώνουμε το τέλος μιας εποχής. Αυτό αφορά συνολικά την Ευρώπη, λόγω των ριζικών αλλαγών στον διεθνή καταμερισμό εργασίας. Ισχύει, όμως, πολύ περισσότερο για την Ελλάδα. Οσοι αντιλαμβάνονται την κρίση σαν μία δυσάρεστη παρένθεση, αυταπατώνται.

Οι μικρομεσαίοι έμποροι, βιοτέχνες και ελεύθεροι επαγγελματίες, που επιβίωναν λόγω συστηματικής φοροδιαφυγής, ή θα αναβαθμισθούν επιχειρηματικά ή θα σαρωθούν. Οσοι είχαν μάθει με μία μικρομεσαία και συνήθως όχι πολύ ανταγωνιστική επιχείρηση να εξασφαλίζουν ένα σχετικά υψηλό βιοτικό επίπεδο, ή θα μετεξελιχθούν ή θα περιορισθούν σε πολύ λιγότερα. Οι αγρότες, που είχαν βολευθεί με περισσότερες από όσες δικαιούνταν και σχετικά υψηλές επιδοτήσεις, με κρατικές παροχές και φθηνή εργασία λαθρομεταναστών, θα περιθωριοποιηθούν εάν δεν αυξήσουν τον κλήρο τους και κυρίως εάν δεν προσανατολιστούν σε καλλιέργειες αυξημένης ζήτησης και κατ' επέκταση μεγαλύτερης απόδοσης. Οι δημόσιοι υπάλληλοι, που λόγω των αρμοδιοτήτων τους μπορούσαν να «λαδώνονται», θα πρέπει να καταλάβουν ότι το πάρτι τελείωσε. Και όσοι δεν το καταλάβουν θα πρέπει να πληρώσουν αυστηρό τίμημα.

Εάν το άρθρο σταματούσε εδώ, θα εισέπραττε επαίνους από όσους έχουν την τάση να εστιάζουν μόνο στις παθογένειες των μικρομεσαίων στρωμάτων. Είναι οι ίδιοι που στιγματίζουν σαν λαϊκιστή όποιον ασκεί κριτική στη διαπλοκή και στις ποικίλες κομπίνες των μεγαλοεπιχειρηματιών και των κάθε είδους ελίτ. Το ίδιο και όποιον υπερασπίζεται τα θεμιτά συμφέροντα των αδυνάτων της κοινωνίας και την ανάγκη για κοινωνική συνοχή. Ο λαϊκισμός, βεβαίως, δεν είναι ένα εύρημα. Υφίσταται ως ιδεολογικοπολιτική στάση και έχει συσσωρεύσει πολλά δεινά στη χώρα. Από την άλλη πλευρά, όμως, οι νεοφιλελεύθεροι -και όχι μόνο- εκμεταλλεύονται την απαξίωση του λαϊκισμού για να μετατρέψουν τη δημόσια καταγγελία του σε όχημα επιβολής των δικών τους ιδεολογικοπολιτικών επιλογών. Επιλογών, που κατά κανόνα όζουν ταξική ιδιοτέλεια.

Η οικοδόμηση ενός υγιούς και παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης είναι ζωτική ανάγκη. Για να οδηγηθεί συντεταγμένα η κοινωνία προς αυτήν την κατεύθυνση, προϋπόθεση είναι η κάθε κοινωνική ομάδα να πάψει να οχυρώνεται πίσω από τη δική της μισή αλήθεια. Για να γίνει η υπέρβαση το κόστος πρέπει να κατανεμηθεί στοιχειωδώς δίκαια. Ο όρος αυτός, όμως, δεν ισχύει. Οχι μόνο επειδή τα μεγάλα «ψάρια» έχουν διεξόδους, αλλά και επειδή η πολιτική εξουσία έχει την τάση να τα προστατεύει.

Η Ελλάδα θα πρέπει να ασφαλίσει το χρέος της με τα αγαθά που διαθέτει, όπως τα νησιά, έτσι ώστε να πείσει τις αγορές ότι τα χρήματα που δανείζεται δεν θα χαθούν, αναφέρει ο επικεφαλής του γερμανικού Ινστιτούτου IWH, Ulrich Blum στο Reuters, γράφει η Ελευθεροτυπία (enet.gr)

Αυτό ακριβώς κάναμε και στη Γερμανία το 1923” προσθέτει για να πείσει ότι πρόκειται για δοκιμασμένη μέθοδο.

Σύμφωνα με τον ίδιο για να μειωθούν τα επιτόκια, τα δάνεια της Ελλάδας πρέπει να “ασφαλιστούν” με πειστικό τρόπο. “Τα δημόσια αγαθά αποτελούν σταθερή ασφάλεια. Πρέπει να δημιουργήσουμε μια κατάσταση που θα νικήσει τον ψυχολογικό πόλεμο” αναφέρει. “Τα νησιά πάντα θα αξίζουν περισσότερα από τα χρέη της χώρας, έτσι δεν χρειάζεται να πουληθούν” προσθέτει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, με αυτόν τον τρόπο τα δάνεια θα γίνουν φθηνότερα καθώς δεν θα βασίζονται στην εικασία ότι τα χρήματα θα μαζευτούν από φόρους, αλλά θα είναι ήδη υποθηκευμένα.

Όσον αφορά στα σενάρια περί αναδιάρθρωσης χρέους, τα απορρίπτει καθώς υποστηρίζει ότι οι αγορές γνωρίζουν πως η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να μειώσει το χρέος της πριν το 2014.

Σημειώνεται πως το IWH αποτελεί ένα από τα έξι ινστιτούτα, σύμβουλους της Άνγκελα Μέρκελ.

Πηγή




Επιφανείς Ιστορικοί και Πανεπιστημιακοί, μέλη της Ελληνικής Ιστορικής Εταιρείας, εξέφρασαν ανοιχτά την αντίθεσή τους προς την πρόταση να “εξοστρακιστεί” από το Λύκειο το μάθημα της Ιστορίας και να μετατραπεί σε μάθημα επιλογής στο Λύκειο θεωρητικής κατεύθυνσης, με επιστολή που απέστειλαν στο υπουργείο Παιδείας την Παρασκευή (21/01).

Στην ανοιχτή επιστολή τους, τα μέλη της Εταιρείας υπογραμμίζουν, πως “το εύρος της ελληνικής ιστορίας δεν καλύπτεται από τρεις ώρες διδασκαλίας, που προβλέπονται για την Α' Λυκείου”, ώστε στη Β' και Γ' Λυκείου, να ενταχθεί μόνο ως μάθημα επιλογής.

“Η Ιστορία ταλανίζεται όχι μόνο από ανεπαρκείς μεθόδους διδασκαλίας, αλλά και από τον μηχανικό τρόπο της εξέτασης για τις εισαγωγικές εξετάσεις του πανεπιστημίου, και αυτό σε μία χώρα, όπου γεννήθηκε η ιστορική επιστήμη”, επισημαίνεται στην επιστολή.

Σύμφωνα με την Ελληνική Ιστορική Εταιρεία, η ιστορική μνήμη συντελεί στην συνειδητοποίηση της εθνικής ταυτότητας. “Θα επρόκειτο για μία καταδίκη του ελληνικού λαού, που έχει διασώσει την ιστορική του μνήμη από την αρχαιότητα ως σήμερα, να υποστεί μέσα από μία ελλειπτική και πτωχή Παιδεία τη μείωση της ιστορικής του γνώσης, με αποτέλεσμα την εξασθένιση της ιστορικής του συνείδησης”.

Οι πανεπιστημιακοί ιστορικοί υπογραμμίζουν ότι η ελληνική ιστορία δεν μπορεί να είναι ζήτημα επιλογής, καθώς "η επαρκής διδασκαλία της είναι απαραίτητη προϋπόθεση μίας Παιδείας ουσιαστικής, μίας ουμανιστικής Παιδείας και γιατί όχι μίας εθνικής - έναν όρο που διέγραψε το υπουργείο Παιδείας από την ονομασία του - εκτός εάν η Πολιτεία μας θέλει να δωρίσει ένα συλλογικό αλτσχάιμερ στον ελληνικό λαό".

Υπενθυμίζεται, πως το τελευταίο διάστημα, δημοσιεύματα που επικαλούνται πηγές από το υπουργείο Παιδείας, αναφέρουν πως, στο πλαίσιο των αλλαγών για το Νέο Λύκειο, το μάθημα της Ιστορίας εντάσσεται σε μία ομάδα μαθημάτων κάτω από την ονομασία “Αρχαιογνωσία”, ενώ η διδασκαλία της περιορίζεται στην “Αρχαία Ιστορία” και την “Ιστορία των ιδεών”, ενώ η “Ιστορία της Ευρώπης” εντάσσεται στην ομάδα των “Κοινωνικών Επιστημών”.

Η "Νεότερη Ιστορία” δεν υπάρχει στο πρόγραμμα, ενώ στην Α' Λυκείου, η Ιστορία παραμένει υποχρεωτικό μάθημα με 3 ώρες διδασκαλίας την εβδομάδα.

Στα δημοσιεύματα αυτά είχε απαντήσει με ανακοίνωση η ίδια η κα Διαμαντοπούλου: “Το τελευταίο διάστημα 'ρεπορτάζ' και πρωτοσέλιδα του Τύπου, που δεν απηχούν την πραγματικότητα, πουλάνε φύλλα σε βάρος της αγωνίας των μαθητών, της εκπαιδευτικής κοινότητας και των γονέων, αναφορικά με τις αλλαγές στο Λύκειο.

Η πρόταση για το Νέο Λύκειο, για την οποία εργάζονται πολλοί και εντατικά, λαμβάνοντας υπ’ όψιν επιστημονικά και κοινωνικά κριτήρια, θα τεθεί με τον πλέον επίσημο τρόπο σε δημόσια διαβούλευση, όπως έχει επανειλημμένως ανακοινωθεί από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου στη Βουλή”, τόνιζε κατηγορηματικά.

Διαφωνία ιστορικών για την κατάργηση της Ιστορίας στο Λυκείου
Τη διαφωνία τους με τη πρόθεση του υπουργείου Παιδείας να καταργήσει το μάθημα της Ιστορίας από τη Β’ και Γ’ Λυκείου και να το εντάξει μόνο ως μάθημα επιλογής στο Λύκειο θεωρητικής κατεύθυνσης, εκφράζουν μέλη της Ελληνικής Ιστορικής Εταιρείας.

Σε ανοιχτή επιστολή τους προς το υπουργείο υποστηρίζουν ότι το εύρος της ελληνικής ιστορίας δεν καλύπτεται από τις τρεις ώρες διδασκαλίας που προβλέπονται για την πρώτη Λυκείου. Επισημαίνουν μάλιστα ότι η Ιστορία ταλανίζεται όχι μόνο από ανεπαρκείς μεθόδους διδασκαλίας, αλλά και από τον μηχανικό τρόπο της εξέτασης για τις εισαγωγικές εξετάσεις του πανεπιστημίου.

Σύμφωνα με την Ελληνική Ιστορική Εταιρεία, η ιστορική μνήμη συντελεί στην συνειδητοποίηση της εθνικής ταυτότητας. «Θα επρόκειτο για μία καταδίκη του ελληνικού λαού, που έχει διασώσει την ιστορική του μνήμη από την αρχαιότητα ως σήμερα, να υποστεί μέσα από μία ελλειπτική και πτωχή Παιδεία τη μείωση της ιστορικής του γνώσης, με αποτέλεσμα την εξασθένιση της ιστορικής του συνείδησης» αναφέρεται στην επιστολή.

Οι πανεπιστημιακοί ιστορικοί υπογραμμίζουν ότι η ελληνική ιστορία δεν μπορεί να είναι ζήτημα επιλογής, καθώς «η επαρκής διδασκαλία της είναι απαραίτητη προϋπόθεση μίας Παιδείας ουσιαστικής, μίας ουμανιστικής Παιδείας και γιατί όχι μίας εθνικής - έναν όρο που διέγραψε το υπουργείο Παιδείας από την ονομασία του - εκτός εάν η Πολιτεία μας θέλει να δωρίσει ένα συλλογικό αλτσχάιμερ στον ελληνικό λαό».
Ο γνωστός αμερικανός φυσικός και συγγραφέας του βιβλίου «Η φυσική του μέλλοντος» Michio Kaku προειδοποίησε σε συνέντευξή του στην πρωινή εκπομπή της αμερικανικής τηλεόρασης Good Morning America για το ενδεχόμενο να σημειωθούν μεγάλοι καταστροφικοί σεισμοί στον κόσμο.

«Στη διάρκεια της ζωής μας μπορεί να σταθούμε μάρτυρες καταστροφών σε πόλεις όπως το Λος Άντζελες, το Σαν Φρανσισκο, την Πόλη του Μεξικού, την Τεχεράνη ή το Τόκιο» είπε ο Kaku. Ο ίδιος τόνισε τις αλλαγές που έχουν προκληθεί από τον ανθρώπινο πολιτισμό ιδιαίτερα στις πόλεις:

«Έχουμε δημιουργήσει τεράστιες πόλεις εκεί που κάποτε υπήρχαν μόνο ψαροχώρια», είπε ο αμερικανός φυσικός. Σε ερώτηση για τις πολλές φυσικές καταστροφές αυτό το χρόνο ο Michio Kaku σχολίασε συγκεκριμένα το σεισμό της Χιλής: «Κοιτάξτε το σεισμό στη Χιλή. Καταλαβαίνετε πως ήταν τόσο ισχυρός που πρακτικά κούνησε όλο τον πλανήτη.

Ο άξονας του πλανήτη μετακινήθηκε κατά 3 μοίρες ως αποτέλεσμα αυτού του σεισμού των 8,8 Ρίχτερ. Η ημέρα πια δεν διαρκεί 24 ώρες αλλά είναι μικρότερη κατά 1 μικρο-δευτερόλεπτο. Τόσο ισχυρός ήταν αυτός ο σεισμός».

  • Αμφίβολο το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων σε Ελλάδα-Ιρλανδία μετά τις απεργίες των Ελλήνων

Αμφιβολίες έχουν προκύψει σχετικά με το αν το ΔΝΤ θα είναι σε θέση να εφαρμόσει το σχέδιό του για άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων στην Ιρλανδία και σε άλλες χώρες οι οποίες έχουν μπει σε μηχανισμό στήριξης, μετά από τις συνεχιζόμενες απεργίες των Ελλήνων ιδιοκτητών φαρμακείων, δικηγόρων και μηχανικών.
Στην Ιρλανδία θεσπίστηκε σχετική νομοθεσία τον περασμένο Δεκέμβριο, για αλλαγές που αφορούν το επάγγελμα των γιατρών, φαρμακοποιών και δικηγόρων, αλλά ήδη και το ΔΝΤ και η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζουν αντίσταση στην επιβολή παρόμοιων μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα.
Η Ελλάδα έχει υπογράψει μνημόνιο για δάνειο 110 δισ. ευρώ και το οικονομικό της πρόγραμμα είναι παρόμοιο με της Ιρλανδίας: προβλέπει μεταρρυθμίσεις σε διάφορους καίριους τομείς, ένας από τους οποίους είναι η "απελευθέρωση" προηγουμένως "προστατευόμενων" επαγγελμάτων. Το ΔΝΤ θεωρεί ότι, αν επιτευχθεί το άνοιγμα σε αυτούς τους επαγγελματικούς τομείς, θα είναι πιθανή η μείωση των τιμών και η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.
Ωστόσο, καθώς ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου ετοιμαζόταν να παρουσιάσει σχετικό νομοσχέδιο για την απελευθέρωση των "κλειστών" επιχειρήσεων, ξεκίνησαν οι απεργίες ιδιοκτητών φαρμακείων, δικηγόρων και μηχανικών.

Άρση επιδοτήσεων και ορίων
Η Ελλάδα έχει δεσμευτεί για τη θέσπιση της νέας νομοθεσίας μέχρι το τέλος του Φεβρουαρίου. Διαφορετικά, κινδυνεύει να μην εξασφαλίσει την έγκαιρη εκταμίευση της επόμενης δόσης του δανείου της από την ΕΕ και το ΔΝΤ, που ανέρχεται σε 15 δισ. ευρώ.
Όσο για την Ιρλανδία, έχει δεσμευτεί για τη δημιουργία μιας νέας ρυθμιστικής αρχής για τα νομικά επαγγέλματα, που θα προβλέπει την κατάργηση ορίων στον αριθμό των παθολόγων γιατρών και την διακοπή γενναιόδωρων επιδοτήσεων για τα φάρμακα που αγοράζονται στο πλαίσιο της κρατικής πρόνοιας για την αγορά φαρμάκων για τις οικονομικά ασθενέστερες τάξεις.
Σύμφωνα με έκθεση του ΙΟΒΕ (Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών), ενός think-tank που εδρεύει στην Αθήνα, ανάλογες μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα θα συμβάλουν στην αύξηση του ελληνικού ΑΕΠ έως και κατά 13 ποσοστιαίες μονάδες.
Ωστόσο, οι φαρμακοποιοί έχουν ήδη ξεκινήσει τριήμερη απεργία, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι η "απελευθέρωση" του επαγγέλματός τους θα οδηγούσε πολλές οικογενειακές επιχειρήσεις στην πτώχευση.
Οι μεταρρυθμίσεις περιλαμβάνουν την κατάργηση του εγγυημένου περιθώριου κέρδους 35% από τις πωλήσεις φαρμάκων με ιατρική συνταγή, την άρση του ορίου στον αριθμό και τη θέση των φαρμακείων, καθώς και την επέκταση των ωρών λειτουργίας τους.
Σύμφωνα με φαρμακοποιό στο κέντρο της Αθήνας, ο τζίρος έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 20% σε σύγκριση με πέρυσι.


Αιματηρά επεισόδια σημειώθηκαν σε συμπλοκές υποστηρικτών του αντιπολιτευόμενου Σοσιαλιστικού Κόμματος με την αστυνομία, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης με αίτημα την παραίτηση της κυβέρνησης, την οποία οι διαδηλώτες κατηγορούν για διαφθορά.

Νοσοκομειακή πηγή από το Στρατιωτικό Νοσοκομείο των Τιράνων έκανε λόγο για τρεις νεκρούς, διευκρίζοντας πως τα τραύματα στις σορούς δείχνουν πως δέχθηκαν πυρά όπλου από κοντινή απόσταση.

Τόσο ο Πρόεδρος της χώρας όσο και ο πρόεδρος του Σοσιαλιστικού κόμματος απηύθυναν έκκληση για ηρεμία.

Τα επεισόδια σημειώθηκαν μπροστά από το κυβερνητικό μέγαρο στα Τίρανα.

Σύμφωνα με την εικόνα που μεταδίδουν τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, χιλιάδες άτομα έδωσαν το παρών στη διαδήλωση αψηφώντας τη βροχή.

Μικρή ομάδα διαδηλωτών άρχισε να πετά πέτρες κι άλλα αντικείμενα κατά των αστυνομικών, που είχαν δημιουργήσει κλοιό γύρω από το κυβερνητικό μέγαρο.

Η αστυνομία απάντησε με δακρυγόνα και χρήση αντλιών νερού για να διασπάσει το μέτωπο των διαδηλωτών.

Τις τελευταίες ημέρες, η αντιπολίτευση έχει εντείνει τις εκκλήσεις για προκήρυξη πρόωρων εκλογών, κατηγορώντας την κυβέρνηση Μπερίσα για εκτεταμένη διαφθορά.

Αφορμή υπήρξε η δημοσιοποίηση βίντεο, στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ιλίρ Μέτα, που ζητούσε από τον τότε υπουργό Οικονομίας, Ντρίταν Πρίφτι, να ακυρώσει δύο διαγωνισμούς για συμβόλαια εκμετάλλευσης ενός υδροηλεκτρικού σταθμού, ώστε να ευνοηθεί μια άλλη εταιρεία. Ο κ. Μέτα παραιτήθηκε έπειτα από τη δημοσιοποίηση του βίντεο.

Η πρεσβεία των ΗΠΑ, η αντιπροσωπεία της ΕΕ και η αποστολή του ΟΑΣΕ στα Τίρανα σε κοινή ανακοίνωση τους εξέφρασαν τη λύπη τους για τα επεισόδια στην αλβανική πρωτεύουσα.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται «απευθύνουμε έκκληση προς όλες τις πλευρές για αυτοσυγκράτηση και ηρεμία επαναλαμβάνουμε την έκκληση για έναρξη εποικοδομητικού διαλόγου και συμβιβασμού για εξεύρεση λύσης στην παρούσα πολιτική κατάσταση».
  • Γράφει ο Στέλιος Αρσενίου
Ο αείμνηστος Ευγένιος Σπαθάρης, ο κατ εξοχήν, ίσως, Έλληνας καραγκιοζοπαίχτης, ήταν αυτός που απογείωσε το θέατρο σκιών στην χώρα μας.
Άφησε τα εγκόσμια πριν από δυο χρόνια. Απ ότι θυμάμαι, γιατί ευτύχησα να τον παρακολουθήσω και στο παρασκήνιο, ακόμα κι αυτόν τον Καραγκιόζη, τον πάμφτωχο πλην φιλότιμο Έλληνα που από την παράγκα του τα έβαζε με το σεράϊ του πάμπλουτου πασά, τον έντυνε φτωχικά και με πολλά μπαλώματα στο παντελόνι, αλλά τον έντυνε.
Σήμερα ο Καραγκιόζης και στο παρασκήνιο και στη σκηνή και στο γήπεδο και στο σινεμά και στα αλώνια και στα σαλόνια και στις Βρυξέλλες ακόμα και όταν συναντά τον καρδιακό του φίλο Νίκο Αλέφαντο είναι ΞΕΒΡΑΚΩΤΟΣ. Με Αδαμιαία περιβολή κυριολεκτικά.
Κι άντε ο Νίκος θα του δώσει ένα παντελονάκι, ένα σώβρακο έστω, από αυτά που φοράνε στα γήπεδα οι ποδοσφαιριστές.
Ο πολυχρονεμένος πασάς, που με την πάροδο του χρόνου έγινε και κουμπάρος του, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τί μπορεί να του δώσει; Τη στιγμή που θα τον ήθελε χωρίς καν και το φανελάκι;
Η συμπεθέρα του από το Βερολίνο, η Αγκέλα Μέρκελ, του διαμήνυσε ότι και χωρίς γαλότσες (τσόκαρα) να τον συναντήσει, πάνω στον πάγο, θα είναι παγερά αδιάφορη.
Η κουνιάδα του στο Παρίσι, η Κριστίν Λαγκάρντ, προσποιήθηκε την καλή, όταν συναντήθηκαν. Καραγκιόζη του είπε, ευκαιρία να γίνεις ΑΝΑΣΤΕΝΑΡΗΣ. Να περπατάς ξυπόλυτος πάνω στα κάρβουνα. Θα κερδίζεις πολλά χρήματα. Δεν θα λείπει τίποτα, ούτε από την Αγλαΐα, ούτε από τα κολλητήρια.
Ο Καραγκιόζης δεν το έβαλε κάτω.
Δε βαριέσαι, έλεγε στον εαυτό του. Και με βρακί και χωρίς βρακί, εγώ ψηφίζω κρητικιά ρακή. Μιά ρακή όλο και κάποιος θα βρεθεί να κεράσει.
Τον άκουσε, εντελώς τυχαία το Δ.Ν.Τ.
Έλα βρε Καραγκιόζη να κεράσω μιά ρακή, να συνέλθεις. Να στανιάρεις παιδάκι μου. Είσαι εξαντλημένος. Και πω - πω τί βλέπω; Είσαι ολόγυμνος. Πού είναι τα ρούχα σου; Σε έκλεψαν οι Αλβανοί; Σε λήστεψαν οι Τσιγγάνοι;
Η αφεντομουτσουνάρα σου με έκανε έτσι, αποκρίθηκε ο Καραγκιόζης. Εμένα. Την πρώτη μούρη στο Καβούρι. Πανάθεμάσε Δ.Ν.Τ. Κι εσύ κι αυτός που σ΄ έφερε στην παράγκα μου.
Αλλά εγώ κακία δεν κρατάω. Μιάς και είσαι εδώ, δεν το παζαρεύουμε το πράγμα;
Να χορέψω ένα τσιφτετέλι, να μου δώσεις το παντελόνι μου;
Αααα, Καραγκιόζη όλα κι όλα. Η Φιλία, φιλία και το αλισβερίσι, αλισβερίσι. Το παντελόνι θα το πάρεις, όταν φέρεις πίσω τα λεφτά που σου δάνεισα.
Να χορέψω ένα καρσιλαμά; Μιά μπαϊντούσκα; Τί να το κάνεις εσύ ένα παντελόνι με δεκαεφτά μπαλώματα; Κοτζάμ Δ.Ν.Τ. Σα δε ντρέπεσαι!
Συνέχισε το δρόμο του ο Καραγκιόζης. Τώρα τί να φοβηθεί; Τί έχει να χάσει; Ένας Καραγκιόζης παντός καιρού, πάσης φτώχειας, άνευ ένδυσης και υπόδησης.
Κάποια στιγμή άκουσε μιά μελωδική φωνή να τραγουδάει. Γνωστή φωνή. Την κατάλαβε με το πρώτο. Ήταν η φωνή της Αγλαΐας.
Τα πήρες όοοοολαααααα, κι έεεεεεεφυγεεεεες....
Το τραγούδι που έλεγε παλιά ο Στράτος Διονυσίου. Τώρα το έλεγε η Αγλαΐα. Κι ήταν κι αυτή ολόγυμνη. Ασορτί με τον Καραγκιόζη τον άντρα της.
Κατάλαβε ο Καραγκιόζης κουνώντας με μεγάλη θλίψη το κεφάλι.
Συναντήθηκε και η Αγλαΐα με το Δ.Ν.Τ.
Ανεργία και απελπισία, χτυπάνε... κόκκινο!

Πως μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς το γεγονός ότι από τις περίπου 650.000 εγγεγραμμένους ανέργους στην Ελλάδα, οι 400.000 δεν παίρνουν έστω επίδομα ανεργίας είτε γιατί οι συντριπτικά περισσότεροι, είναι μακροχρόνια άνεργοι είτε γιατί κάποιοι συμμετέχουν σε ειδικά προγράμματα με ημερομηνία λήξης; Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου 150.000 πολίτες δηλώνουν στον Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ) ότι δεν ψάχνουν καν για δουλειά!
Τα επίσημα στοιχεία του ΟΑΕΔ δείχνουν ότι στα 653.552 άτομα ανήλθαν οι εγγεγραμμένοι άνεργοι τον Δεκέμβριο του 2010 αριθμός, ο οποίος είναι αυξημένος κατά 4,18% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα.
Ο αριθμός των επιδοτούμενων ανέργων ανέρχεται σε 277.904 άτομα και εμφανίζεται αυξημένος κατά 71.125 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο. Η αύξηση των επιδοτούμενων ανέργων προέρχεται στο μεγαλύτερο μέρος της από τον κλάδο των εποχικών τουριστικών επαγγελμάτων (+51.236 άτομα).

Σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα καταγράφηκαν:
  • Αύξηση των εγγεγραμμένων ανέργων από τον προηγούμενο μήνα κατά 26.251 άτομα, με ποσοστιαία μεταβολή 4,18%.
  • Αύξηση των μακροχρόνια ανέργων σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα κατά 10.091 άτομα, με ποσοστιαία μεταβολή 4,48%.
  • Το σύνολο των εγγεγραμμένων ατόμων που δήλωσαν ότι δεν αναζητούν εργασία για τον μήνα Δεκέμβριο 2010 ανήλθε σε 151.045 άτομα, από τα οποία 36.388 είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών, και 114.657 εγγεγραμμένα για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών.

Και όμως, τα παρακάτω λόγια κρίνονται αρνητικά από τα Ελληνικά μέσα ενημέρωσης!!

Τι είναι αυτό που δεν κατανοούν δεν μπορώ ακόμα να καταλάβω!!

http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=243455

Ως «δυσβάσταχτο» χαρακτηρίζει το ελληνικό χρέος ο πρόεδρος του Συνδέσμου Γερμανιών Βιομηχανιών (ΒDI) Χανς-Πέτερ Κάιτελ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Handelsblatt και προτείνει αναδιάρθρωση του χρέους για να «απελευθερωθεί» η χώρα από το χρέος και να υπάρξει ομαλότητα στην αγορά.

image


«Μόνο μέσω μιας αναδιάρθρωσης μπορεί η Ελλάδα να απελευθερωθεί από την κρίση χρέους», υπογραμμίζει ο Κάιτελ στη συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα και εκτιμά ότι αυτό θα συνεχίσει να αυξάνεται.

«Πρέπει να διατυπώσουμε μία λύση για τη χώρα. Αυτή μπορεί να είναι μόνον η αναδιάρθρωση με μέτρο. Οι πιστωτές, κάτοχοι ομολόγων της Ελλάδας το γνωρίζουν αυτό και έχουν ενσωματώσει από καιρό τις απώλειες», επισημαίνει ο ίδιος.

Τέλος, καλεί τις χώρες της ευρωζώνης να αποσαφηνίσουν άμεσα το τοπίο, λέγοντας πως είναι αντιπαραγωγικό, να οξύνεται τεχνητά η κατάσταση μέχρι 2013 για να γίνεται στη συνέχεια τομή στα χρέη και παράλληλα παραπέμπει στον μόνιμο μηχανισμό που θα τεθεί σε λειτουργία στα μέσα του 2013, υποστηρίζοντας ότι “το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης χρεών είναι προτιμότερο να ξεκινήσει σήμερα παρά αύριο».

Να είναι καλά οι άνθρωποι, διότι αν θα σωθούμε θα σωθούμε λόγου εξωτερικών παραγόντων και όχι από τις φιλοσοφίες περί αποπληρωμής που έχει στο νου της η ντόπια αριστοκρατία, για να γλιτώσουν οι μέτοχοι των τραπεζών.

Όσο για το άγαλμα της Μέρκελ στο σύνταγμα που είπα προ καιρού (δείτε το πιο κάτω video), το επαναλαμβάνω και επαυξάνω!!

Σχετικό θέμα






  • Διαρροές από την ΕΥΠ προς φιλοκυβερνητική εφημερίδα!!!
  • Τι συμβαίνει στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών;
  • Πώς μπορεί να διαρρέουν στη δημοσιότητα επιχειρησιακές και αρχειακές έρευνες;

Και ξαφνικά, η εφημερίδα «Το Βήμα» εμφανίζει ένα άρθρο με βάση το οποίο η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών έχει μεταβληθεί, σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε έναν χώρο πλουτισμού των υπαλλήλων της, οι οποίοι μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων τους έχουν δημιουργήσει διάφορα μαγαζιά και παραμάγαζα, καθώς και συνεταιριλίκια, εξασφαλίζοντας έτσι επιπλέον έσοδα!!!
Μάλιστα, διευθύντρια της υπηρεσίας διεξάγει εσωτερικό έλεγχο, ο οποίος επιβεβαιώνει τα γραφόμενα της (φιλοκυβερνητικής) εφημερίδας!!!
Και σε αυτό το σημείο δημιουργούνται πλείστα όσα ερωτήματα σε όλους εμάς που δεν έχουμε ιδέα για το πώς μπορεί να διαρρέονται από την ΕΥΠ πληροφορίες σε εφημερίδα ή στον οποιονδήποτε, που σκοπό έχουν να προσβάλουν, να μειώσουν και να επιφέρουν καίριο πλήγμα στην αξιοπιστία της ευαίσθητης εθνικά υπηρεσίας πληροφοριών της χώρας.

  • Πώς, ποιος και γιατί διέρρευσε τις πληροφορίες αυτές;
  • Μήπως οι πληροφορίες είναι γέννημα της φαντασίας του δημοσιογράφου;
  • Πώς κατηγορείται η ΕΥΠ για επιχειρήσεις της (που βρίσκονται πιθανότατα σε εξέλιξη) και πως είναι δυνατόν να διακυβεύεται πιθανή επιχειρησιακή αποτυχία ή ακόμη να κινδυνεύουν και ζωές εντός και εκτός Ελλάδος, επειδή υπάρχει μία τέτοια διαρροή;

Ψάχνοντας στον δικτυακό τόπο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών διαπιστώνουμε πως μέσα στα πλαίσια των επιχειρησιακών της δραστηριοτήτων, η συγκεκριμένη υπηρεσία δύναται να αναπτύξει δράσεις κατά παντός εγκλήματος (στο εσωτερικό της χώρας), δημιουργώντας την σχετική υποδομή για να υποστηρίξει το εκάστοτε επιχειρησιακό δίκτυο. Έτσι, δεν γίνεται κατανοητό το ξεσκέπασμα μίας εν εξελίξει επιχείρησης της ΕΥΠ, η οποία κατηγορείται επειδή επιχειρεί κατά του εγκλήματος!!!
Διαβάζοντας περαιτέρω το δημοσίευμα της εν λόγω εφημερίδας, εύκολα ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται πως η σημερινή ΕΥΠ προσπαθεί να επιτεθεί σε παλαιότερα στελέχη της υπηρεσίας (άγνωστο εάν βρίσκονται ή όχι εν ενεργεία), εξυπηρετώντας ταυτόχρονα την αγωνιώδη προσπάθεια του πρώην υπουργού (και πολιτικού προϊσταμένου της συγκεκριμένης υπηρεσίας), να εμφανιστεί ως ο εκκαθαριστής των κακώς γενομένων. Μάλιστα, ο εκκαθαριστής, μέσω των δικών του ανθρώπων, που προφανώς αδιαφορούν για το κύρος της υπηρεσίας που υπηρετούν, διαρρέουν στη δημοσιότητα μία εικόνα του εύρους και της επιχειρησιακής «ποικιλίας» που αναπτύσσει η ΕΥΠ!!!

  • Πρόκειται άραγε αυτή η διαρροή να σηματοδοτεί κάποιο «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» που γίνεται από τα «κραταιά» σημερινά στελέχη;
  • Μήπως είναι μία απλή ενέργεια αποπροσανατολισμού και αντιπερισπασμού μετά και από την καίρια ερώτηση που υπέβαλε ο κύριος Ι. Κοραντής (βουλευτής ΛΑ.Ο.Σ.) στον κύριο Παπουτσή (σημερινός υπουργός Προστασίας του Πολίτη) για την κατάσταση της υπηρεσίας σήμερα;
  • Ή μήπως αποτελεί αποκύημα της φαντασίας του δημοσιογράφου, ο οποίος αδιαφορώντας για το τυχόν αποτέλεσμα επιτίθεται κατά της ΕΥΠ (όπως συνήθως κάνουν συγκεκριμένα έντυπα) προκειμένου να εξυπηρετήσει δικούς του ή άλλους σκοπούς;

Όπως και να έχουν τα πράγματα:

  • Δεν θα έπρεπε να οριστεί άμεση ενέργεια διοικητικής εξέτασης περί διαρροής πληροφοριών από την ίδια την ΕΥΠ (αν αληθεύουν βέβαια όλα όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα);
  • Τι έχει άραγε να πει ο κύριος Παπουτσής για το συγκεκριμένο δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα» και πως είναι δυνατόν να επιτρέπεται η -με τόση άνεση- δημιουργία αρνητικών εντυπώσεων για μία υπηρεσία που μεριμνά για την συλλογή πληροφοριών ύψιστης εθνικής σπουδαιότητας και δρα προς την κατεύθυνση εξάλειψης ή αποφυγής ενεργειών που σκοπό έχουν να βλάψουν τη χώρα;
  • Πώς είναι δυνατόν ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος να αναφέρεται σε επιχειρήσεις της ΕΥΠ που έγιναν εντός ή εκτός της Ελλάδας;
  • Ποιος, πότε, πως και γιατί του μετέφερε τις συγκεκριμένες (προφανώς απόρρητες) πληροφορίες;
  • Γιατί δεν έχει επέμβει κανένας εισαγγελέας κατά του δημοσιογράφου, ο οποίος δημοσιεύει υλικό άκρως εθνικά ευαίσθητο;


Το δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα»

Νέες έρευνες στην ΕΥΠ για παράνομες δραστηριότητες πρακτόρων της υπηρεσίας! Για καταθέσεις καλούνται τις τελευταίες ημέρες στο κτίριο της λεωφόρου Κατεχάκη επιχειρηματίες που εμφανίζονται να έχουν συνεργαστεί με στελέχη των μυστικών υπηρεσιών στη σύσταση εταιρειών με αμφιλεγόμενη δραστηριότητα.
Η δημιουργία αυτών των εταιρειών φέρεται να έγινε την περίοδο 2006-2009 εν ονόματι «της προώθησης των εθνικών συμφερόντων της χώρας και προκειμένου να αναπτυχθεί ένα κατασκοπευτικό δίκτυο υπεράνω υποψίας». Ωστόσο η συγκεκριμένη επιχειρηματική δραστηριότητα βρίσκεται στο μικροσκόπιο της νέας διοίκησης της ΕΥΠ, η οποία πραγματοποιεί εσωτερική έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί τι ακριβώς συνέβαινε και πώς πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών εμπλέκονταν στη δημιουργία εταιρειών, κάτι που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με τα καθήκοντά τους.
Την εσωτερική έρευνα πραγματοποιεί διευθύντρια της Υπηρεσίας. Από τα στοιχεία και τις μαρτυρίες που έχουν συγκεντρωθεί «στόχος» αυτού του δικτύου των νομιμοφανών εταιρειών στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό φαίνεται να ήταν «η προσέγγιση κυβερνητικών στελεχών άλλων χωρών και η άντληση κρίσιμων πληροφοριών για τις επιλογές τους σε σχέση με ελληνικά ζητήματα, και όχι μόνο. Παράλληλα το ίδιο σύστημα επιχειρηματιών θα αντλούσε πληροφορίες για παράνομες δραστηριότητες ελλήνων πολιτικών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό».
Ανάμεσα στα άλλα, οι επιχειρηματίες αυτοί φαίνεται τα τελευταία χρόνια να παρουσίασαν μάλλον αμφιλεγόμενες πληροφορίες, όπως:

  • για offshore εταιρεία στην Κύπρο, ιδιοκτησίας πρώην κυβερνητικού στελέχους,
  • για εμπλοκή άλλου πρώην βουλευτή σε υπόθεση αρχαιοκαπηλίας στην Ελβετία,
  • για παράτυπη ανάμειξη πρώην υψηλόβαθμου τραπεζικού σε προώθηση αλιευτικών συστημάτων στο εξωτερικό,
  • για τη διαμάχη εταιρειών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε βαλκανικές χώρες,
  • για βαλκανικά κυκλώματα προώθησης οπλικών συστημάτων μέσω Μέσης Ανατολής.

Τα στοιχεία αυτά φέρεται να είχαν τεθεί υπ' όψιν διοικητικών στελεχών της ΕΥΠ, όμως παραμένει άγνωστο αν υπήρξε ενημέρωση της εκάστοτε κυβέρνησης ή άλλη εκμετάλλευση αυτών των πληροφοριών. Μία από τις ερευνώμενες δραστηριότητες είναι η δημιουργία το 2006 ενός ιδιωτικού κολεγίου στην οδό Ακαδημίας! Το κολέγιο φαίνεται να συνεργαζόταν με βρετανικό πανεπιστήμιο και να έδινε με συνοπτικές διαδικασίες πτυχία _ κυρίως στη Διοίκηση Επιχειρήσεων _ σε υπαλλήλους της ΕΥΠ. Στόχος των σπουδαστών των μυστικών υπηρεσιών στο «κολέγιο» φέρεται ότι ήταν να παίρνουν παράτυπες προαγωγές και να αυξάνουν τον μισθό τους.
Στο πλαίσιο της εσωτερικής έρευνας που διεξάγεται τις τελευταίες εβδομάδες στην ΕΥΠ κατέθεσε και υπάλληλος των μυστικών υπηρεσιών από τη Θεσσαλονίκη, η οποία κατέβαλε περίπου 10.000 ευρώ για να λάβει το περιζήτητο πτυχίο των πρακτόρων. Η υπάλληλος κατήγγειλε ότι παραπλανήθηκε από τους υπευθύνους του κολεγίου και ζήτησε τα χρήματά της πίσω. Τις τελευταίες εβδομάδες επίσης έδωσε αλλεπάλληλες καταθέσεις στην έρευνα της λεωφόρου Κατεχάκη ο επιχειρηματίας που εμφανίζεται σαν ιδρυτής του εκπαιδευτικού ιδρύματος, ο οποίος ανέφερε ότι είχε «στενή συνεργασία με στελέχη της ΕΥΠ» και ότι «η λειτουργία του κολεγίου ήταν απολύτως νόμιμη». Σημειώνεται ότι μάλλον όχι συμπτωματικά στο ίδιο κτίριο της οδού Ακαδημίας βρισκόταν και μυστική βάση της ΕΥΠ που διέθετε και συστήματα παρακολουθήσεων, κάθε μορφής.
Η ίδια ομάδα επιχειρηματιών με την αρωγή υπαλλήλων της ΕΥΠ... ιερέων αλλά και αστυνομικών επιχείρησε να αγοράσει το φθινόπωρο του 2008 εταιρεία πληροφορικής στην οδό Αχαρνών. Στόχος της εξαγοράς φέρεται ότι ήταν τα συστήματα της εταιρείας πληροφορικής να χρησιμοποιηθούν για την ανάλυση πληροφοριών που αφορούσαν εθνικά ζητήματα. Σύμφωνα με τον ίδιο σχεδιασμό στο κτίριο της εταιρείας στην οδό Αχαρνών θα απασχολούνταν παρατύπως υπάλληλοι της ΕΥΠ. Υπενθυμίζεται ότι, όπως αποκάλυψε και «Το Βήμα της Κυριακής» στις 16 Ιανουαρίου, ήδη στο κτίριο της λεωφόρου Κατεχάκη πραγματοποιεί έρευνα το ΣΔΟΕ σχετικά με υπερκοστολόγηση του συστήματος υποκλοπών αλλά και για την απόπειρα απόκτησης με αδιαφανείς διαδικασίες λογισμικού συστήματος δορυφορικής επιτήρησης των συνόρων της χώρας.


Σκληρή τοποθέτηση Νάκου κατά Χρυσοχοΐδη
Τοποθέτηση του Υπεύθυνου του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Προστασίας του Πολίτη της Ν.Δ. κ. Θανάση Νάκου, κατά τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησης προς τον σημερινό υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστο Παπουτσή, σχετικά με την απαξίωση της ΕΥΠ από τον πρώην Υπουργό Προστασίας του Πολίτη.
Σκληρή κριτική στον πρώην υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, αλλά και γενικότερα στην κυβέρνηση, άσκησε ο υπεύθυνος του τομέα Προστασίας του Πολίτη της Ν.Δ., βουλευτής Μαγνησίας Θανάσης Νάκος, κατά τη συζήτηση στη Βουλή της επίκαιρης ερώτησης που ο ίδιος κατέθεσε προς τον σημερινό υπουργό Χρήστο Παπουτσή, με αφορμή τις αποκαλύψεις του ιστοτόπου WikiLeaks περί απαξιωτικών αναφορών του κ. Χρυσοχοϊδη για την ΕΥΠ σε συζήτηση που είχε το Δεκέμβριο του 2009, με τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα.
Με την ερώτηση, ο κ. Νάκος ζήτησε να μάθει από τον υπουργό αν συμμερίζεται όσα εμφανίσθηκαν στο διαδίκτυο ως καταγγελθέντα από τον προκάτοχό του και αν υπήρχε πράγματι σχέδιο νόμου για την αναδιάταξη της ΕΥΠ.
Ο κ. Νάκος κατηγόρησε τον κ. Χρυσοχοϊδη για «απαράδεκτη, επικίνδυνη επιπολαιότητα, για κομματισμό, αλλά και για προσπάθεια προσωπικής προβολής του». Θύμισε, μάλιστα, ότι «ο κ. Χρυσοχοϊδης, μια μόλις εβδομάδα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, στις 13 Οκτωβρίου του 2009, αντικατέστησε όχι μόνο τον Διοικητή της ΕΥΠ κ. Παπαγγελόπουλο αλλά και τους υπηρεσιακούς, άριστους κατά γενική ομολογία, υποδιοικητές, επαναφέροντας από οικιοθελή αποστρατεία στην οποία ευρίσκετο στενό του φίλο στη μία θέση υποδιοικητή και απόστρατο αξιωματικό της Χωροφυλακής στην άλλη, ορκισμένους κομματικούς του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι μάλιστα δεν διαθέτουν τα τυπικά προσόντα γι’ αυτές τις θέσεις».
«Αλήθεια, πότε πρόλαβε να ενημερωθεί για την ακαταλληλότητά τους; Εξασφάλισε μήπως με τις επιλογές του τη συνέχεια στην υπηρεσία, όπως έπραξε η Ν.Δ., που διατήρησε τους Διευθυντή και Υποδιευθυντή που βρήκε για περισσότερο από 8 μήνες; Επέλεξε τους άριστους ή τους αρεστούς;», διερωτήθηκε ο κ. Νάκος και συμπλήρωσε: «Αντίθετα, διέκοψε τη συνέχεια και επιδόθηκε αυτός και οι εκλεκτοί του σε πογκρόμ διώξεων κατά εκείνων που πρόσκειντο ιδεολογικά στη Ν.Δ., αλλά και εναντίον εκείνων που φιλικά διάκειντο προς το ΠΑΣΟΚ αλλά είχαν υπηρετήσει με επιτυχία σε σημαντικές θέσεις επί κυβερνήσεως της Ν.Δ.».
Όπως τόνισε ο κ. Νάκος, όλα αυτά συνέβησαν ενώ μόλις ένα μήνα νωρίτερα «η υπηρεσία, μετά από πολύμηνες προσπάθειες, κατάφερε το πρώτο χτύπημα κατά της τρομοκρατικής οργάνωσης “Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς”, με την αποκάλυψη της γιάφκας στο Χαλάνδρι και του παρέδωσε λίστα περίπου 60 υπόπτων και πληθώρα ενταλμάτων σύλληψης, τα οποία χρησιμοποίησε μετέπειτα. Λίστα για την κατοχή της οποίας επαίρετο στον Αμερικανό πρέσβη». Και συνέχισε: «Να σας θυμίσω τότε, μετά την αποκάλυψη της γιάφκας στο Χαλάνδρι, ως αρμόδιος του ΠΑΣΟΚ γι’ αυτά τα θέματα τι δήλωνε; Ότι οι συλληφθέντες είναι πιτσιρικάδες, τα μωρά της τρομοκρατίας κι ότι μια έκκληση προς τους γονείς τους ήταν αρκετή».
Ο τομεάρχης της Ν.Δ. επισήμανε ότι για υποθέσεις, όπως η αποκάλυψη των κυκλωμάτων των απαγωγών Μυλωνά και Παναγόπουλου, ο εντοπισμός του πρώτου εργαστηρίου παρασκευής κοκαΐνης στην Ελλάδα και πολλές άλλες επίσης σημαντικές, η τότε ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη «στηρίχτηκε στα ευρήματα της ΕΥΠ που αποκάλεσε “τίποτα”». Όπως είπε, μάλιστα, ο κ. Νάκος, «κι αν ακόμη η υπηρεσία έπρεπε να ανασυνταχθεί και να γίνει πιο αποτελεσματική και σύγχρονη, απαλλαγμένη από τον κομματισμό και τον καταστροφικό συνδικαλισμό που το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε, δεν θα ‘πρεπε να κάνει κάτι; Μήπως έπρεπε να προχωρήσει τη νομοθετική πρωτοβουλία που υποτίθεται ότι είχε έτοιμη, αντί να απαξιώνει την υπηρεσία του Ελληνικού κράτους στα μάτια του Αμερικανού πρέσβη;». Και κατέληξε: «Δυστυχώς, όλα αυτά τα τόσο σημαντικά για τη ζωή μας, ο τέως Υπουργός τα αντιμετώπισε με απαράδεκτη, επικίνδυνη επιπολαιότητα, ενδιαφερόμενος μόνο για την κομματική, αλλά κυρίως για την προσωπική του επιβίωση και προβολή».


Απάντηση στη Βουλή για τις δηλώσεις Χρυσοχοΐδη
Σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ, Αθανάσιου Νάκου για τις δηλώσεις του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη σχετικά με την ΕΥΠ απάντησε ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μανώλης Όθωνας.
Από το βήμα της Βουλής ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη απάντησε σχετικά με τηλεγραφήματα που διέρρευσε η ιστοσελίδα Wikileaks και φέρουν τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη να χαρακτηρίζει «τίποτα» την ΕΥΠ στον Αμερικανό πρέσβη. O κ. Όθωνας υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση «δεν προτίθεται να σχολιάζει και να τροφοδοτεί ένα δημόσιο πολιτικό διάλογο για κάθε τηλεγράφημα, για κάθε διαρροή, για κάθε δημοσίευμα, ειδικά όταν άπτονται τόσο ευαίσθητων ζητημάτων».
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η κυβέρνηση δεν θεωρεί τα δημοσιεύματα αυτά θέσφατα για την αξιοπιστία τους και την εγκυρότητα τους. «Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να σας υπενθυμίσω εξάλλου ότι αποτυπώνουν, τέτοιου είδους τηλεγραφήματα που δημοσιοποιούνται, μονομερώς την άποψη εκείνου που αποτυπώνει τι άκουσε με τον τρόπο που το κατάλαβε, με τον τρόπο που το ερμήνευσε» είπε ο Μανώλης Όθωνας και συνέχισε «ελπίζω να μην χρειάζεται να σας υπενθυμίσω ότι αν την είχε υιοθετήσει το πολιτικό σύστημα μερικά χρόνια πριν, θα συζητούσαμε μέσα σε αυτήν την Αίθουσα αν εν ενεργεία Πρωθυπουργοί και αρχηγοί κοινοβουλευτικών κομμάτων ήταν επικεφαλής τρομοκρατικών οργανώσεων».
Επιπλέον ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, επανέλαβε ότι τα όσα φέρεται να είπε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης «είχαν καταγγελθεί την περίοδο που είμαστε αντιπολίτευση και δυστυχώς επαληθεύτηκαν και διαπιστώθηκαν την περίοδο που γίναμε Κυβέρνηση και μάλιστα το πρώτο διάστημα. Γιατί αυτό είναι το χρονικό σημείο αναφοράς στο οποίο φέρεται ο κ. Χρυσοχοΐδης να έκανε αυτές τις διαπιστώσεις τις οποίες, όπως ο ίδιος είπε, είχε επαναλάβει κατ’ επανάληψη και δημόσια».

Απορίες ενός απλού πολίτη

  • Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη αλλά και ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, θα σχολιάσουν, άραγε, το δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα» ή θεωρούν πως πρόκειται για μηδενικής αξίας δημοσίευμα;
  • Σε αυτή, δε, την περίπτωση μήπως, ο κ. Υπουργός θα έπρεπε να κινήσει τις σχετικές διαδικασίες, που ο νόμος ορίζει κατά του συντάκτη και του εκδότη του συγκεκριμένου εντύπου;
  • Μπορεί, λοιπόν, ο οιοσδήποτε, να γράφει οτιδήποτε επιθυμεί κατά της ΕΥΠ;

Την ίδια στιγμή, αναρωτιόμαστε:

  • Αλήθεια, ποτέ και τι ακριβώς κατήγγειλαν ως αντιπολίτευση οι σημερινοί κυβερνώντες;
  • Είναι άραγε ψέμα το ότι μεγαλοστελέχη (μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. καθώς και Βουλευτές) πήγαιναν στα συνέδρια, στις συνεστιάσεις και στις ημερίδες που οργάνωνε η πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ως εκπρόσωποι του προέδρου του Κινήματος) και μίλαγαν με τα θερμότερα λόγια για την ΕΥΠ και το συνδικαλιστικό της κίνημα;

Αυτά υπάρχουν, είναι καταγεγραμμένα σε Ανακοινώσεις/Δελτία Τύπου της Π.Ο.Σ.Ε.Υ.Π. ακόμη και σε βιβλία (εκδόσεις Σάκκουλα)...

Κωνσταντίνος


Για να σωθεί η χώρα από την κριση πρέπει: Τα φαρμακεία να ανοίγουν το Σάββατο, οι δικηγόροι να μην έχουν ελάχιστη αμοιβή, οι μηχανικοί και οι αρχιτέκτονες να είναι τίποτε φτηνοί βαλκάνιοι, πρέπει το σπίτι σας να έχει ενεργειακό πιστοποιητικό,πρέπει να έχεις δέκα στρέμματα για να χτίσεις σε περιοχές Νατουρα, (Για τις περιοχές μαστούρα δεν αναφέρεται τίποτε..) πρέπει οι Κινέζοι να έχουν τα λιμάνια, πρέπει να κλείσουν όλα τα καταστήματα και να υπάρχουν μόνο δέκα πολυκαταστήματα Ευρωπαϊκά σε κάθε πόλη, πρέπει η βενζίνη να πάει πέντε ευρώ και τα διόδια ένα μισθό Έλληνα εργάτη!

Επίσης πρέπει να κόψετε το τσιγάρο, τα λιπαρά, τα ποτά,το σεξ, το χαμόγελο, τις περιττές ομιλίες, και τις συγκεντρώσεις άνω των τριών ατόμων! Αν τυχόν είσαι στενοχωρημένος και πας να αγοράσεις καμιά σοκολάτα, ή πας να πιεις κανένα καφέ, θα το μαθαίνει το κράτος και θα σου μπουκάρει το ΣΔΟΕ! Σοκολάτα θες πουλάκι μου; Τρώμε και σοκολάτα; Πόθεν έσχες; 200 Ευρώ πρόστιμο και 100 για τον καφέ! Βέβαια ένας βέρος Έλληνας πατριώτης ξέρετε τι θα απαντούσε σε ..
όλα αυτά; Με την Ελληνική παροιμία: "Σας φταίνε οι τρίχες που είναι στραβιά η .. λιλη"! Ε, μα, τέλος πάντων! Λες και δεν βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας; Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο! Προστασία των περιοχών Νατούρα θέλουν; Βρε ξεκινήστε από τα σκουπίδια πρώτα, που εκτός από τις πόλεις, έχουν γεμίσει κάθε ποταμάκι και κάθε ρεματιά και κάθε θάλασσα, είτε λέγεται Νατουρα είτε λέγεται Κακοσαλεσι!

Μαζέψατε τα εργοστάσια να μην ρυπαίνουν τα ποτάμια και τις λίμνες. Όταν καθαρίσετε τη χώρα από τα σκουπίδια και τα απόβλητα και τις ανεξέλεγκτες χωματερές , που είναι και οι ίδιοι οι εθνικοί δρόμοι, μπορούμε να συζητήσουμε για περιοχές Νατουρα! Αφού έχετε ελέγξει πρώτα πόσοι δικοί σας της Βουλής έχουν βίλλες και πισίνες και τα … τα κέρατα του Πατριάρχη πάνω στα κύματα και μέσα στα πευκοδάση! Ξεκινήστε από τις μούρες σας κοιτώντας στον καθρέφτη πρώτα, αν είναι τόσο καθαρές, για να βγουν να μας επιβάλλουν καθαρότητα του περιβάλλοντος σε όλους εμάς τους Απάτσι… Ενεργειακό πιστοποιητικό για τα κτίρια θέλετε; Όμως πχ από την άλλη έχετε καταργήσει τη βάση του10 στις ανώτερες σχολές, για να γεμίζουν κάθε χρόνο τα παιδιά μας ανά την Ελλάδα όλες τις παράγκες πανάκριβα, για να μην στενοχωρηθούν οι ψηφοφόροι σας!

Και να σας το πω και με άλλο τρόπο; Συνειδητοποιημένος πολίτης, οικολόγος και προστάτης του περιβάλλοντος δεν γίνεσαι με 700 ευρώ το μήνα! Πολύ θα θέλαμε να έχουμε όλοι ένα σπίτι μονωμένο, με διπλά τζάμια, και θέρμανση από γεωθερμία, βιοκληματικό σχεδιασμό, και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και ανακύκλωση νερού, και ένα σωρό αλλα τέτοια έξυπνα τεχνολογικά καλούδια!

Όπως θα θέλαμε πολύ να τρώμε και βιολογικές ντομάτες με 7 ευρώ το κιλό! Αλλά δυστυχώς στην παράγκα που ζούμε πρέπει να πάμε να κόψουμε ξύλα για να ανάψουμε τη σόμπα! Και για προσάναμμα να βάλουμε κάτι πλαστικά χαρτιά από τις φτηνές σαβούρες που φάγαμε από το σουπερμάρκετ! Καταλάβατε βολεμένοι καρεκλοκένταυροι οικολόγοι μου;

Όταν κάτι διαψεύδεται με έντονο τρόπο και συντεταγμένα τότε πράγματι κάτι συμβαίνει. Αυτό είναι δόγμα στην πολιτική και την οικονομία κι όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά.

Το ίδιο συμβαίνει και με την αναδιάρθρωση χρέους, με όποιο τρόπο κι αν αυτή γίνει. Το σενάριο που σας παρουσιάσαμε από το Antinews, που προβλέπει ελεγχόμενη αναδιάρθρωση με αγορά παλαιών ομολόγων σε χαμηλή τιμή και με νέα δάνεια που θα πάρουμε από τον μηχανισμό στήριξης, διαψεύστηκε κατηγορηματικά από παντού.

Ωστόσο, η αγορά είναι αυτή που βλέπει μακρύτερα και που φαίνεται να προεξοφλεί τις εξελίξεις που περιγράφαμε. Και πρέπει να θυμίσουμε ένα θέμα που είναι βασικό και δεν πρέπει να το ξεχάσουμε όταν θα έρθει η ώρα: Οτι ελεγχόμενη αναδιάρθρωση χρέους είναι ουσιαστικά ελεγχόμενη χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας, έστω κι αν παρουσιαστεί με όμορφους τίτλους και φιοριτούρες.

Εχουμε και λέμε λοιπόν: Το Χρηματιστήριο, εκεί που παράπαιε, μέσα σε λίγες ημέρες ανέβηκε περί τις 200 μονάδες. Για να γίνει ατμομηχανή μια αγορά που συνήθως είναι πεθαμένη, κάτι τρέχει.

Μετά το δημοσίευμα της Die Zeit την Τετάρτη ήρθαν χθες και οι γερμανικοί Financial Times να μιλήσουν για ένα σχέδιο που επεξεργάζονται οι χώρες της Ευρωζώνης ώστε να δοθεί η δυνατότητα στις Ελλάδα και Ιρλανδία να διαγράψουν μέρος των χρεών τους μέσω του μηχανισμού στήριξης (EFSF).

Σύμφωνα με το σχέδιο, το EFSF θα μπορούσε να αγοράσει ομόλογα από τις χώρες ή να τις χορηγήσει δάνεια με ευνοϊκούς όρους που θα χρησιμοποιηθούν για την επαναγορά χρέους, προκειμένου να μειώσουν τις υποχρεώσεις τους.
Βγαίνει με τη σειρά της εκπρόσωπος της Goldman Sachs και λέει ότι οι κάτοχοι των ελληνικών ομολόγων δεν πρόκειται να πάρουν όλα τα λεφτά τους πίσω εάν δεν υποχωρήσει το κόστος δανεισμού. Εκτός κι αν υπάρξει μια δραματική αλλαγή στη δομή των επιτοκίων, ιδιαίτερα για μια χώρα όπως η Ελλάδα, νομίζω ότι κάποια μορφή αναδιάρθρωσης θα πρέπει να θεωρείται ως ιδιαίτερα πιθανό γεγονός μετά από το 2011, τονίζουν. Με λίγα λόγια “κούρεμα”.
Παράλληλα, η Goldman Sachs αναφέρει «Η μείωση του κόστους χρηματοδότησης θα συμβεί είτε με το χρόνο και με τη δημοσιονομική λιτότητα (αν και οι αγορές δεν φαίνεται να έχουν πολύ υπομονή γι αυτό) είτε μέσω κάποιας άμεσης παρέμβασης. Αυτό περιμένουμε: πρόκειται να κάνει κάτι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα;», τονίζεται χαρακτηριστικά.

Ερχεται επίσης κι ένα τηλεγράφημα του Reuters το οποίο αναφέρει ότι οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης φέρεται να εξετάζουν την εμπλοκή του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στις αγορές ομολόγων προβληματικών κρατών της ζώνης του ευρώ.

Στο πλαίσιο της πρότασης, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) θα είναι σε θέση να προβαίνει σε επαναγορές ομολόγων από χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, αναφέρει το δημοσίευμα επικαλούμενο πηγές που δεν κατονομάζει. Οι αλλαγές θα εφαρμοστούν στο πλαίσιο ενός ευρύτερου πακέτου νέων μέτρων που αναμένεται να ανακοινώσει η ζώνη του ευρώ έως τα μέσα του Μαρτίου. Αυτά λέει το πρακτορείο και συνήθως δεν κάνει γκάφες.
Από την άλλη, βγαίνει η Κομισιόν και διαψεύδει χαρακτηρίζοντας τα δημοσιεύματα περί αναδιάρθρωσης ανοησίες.

Επίσης, ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού ταμείου διάσωσης, Klaus Regling, εκτιμά ότι Ελλάδα δεν χρειάζεται αναδιάρθρωση του χρέους.

Τέλος, και το ΔΝΤ κάνει λόγο για θετικό βήμα μια επιμήκυνση του δανείου, αλλά λέει όχι σε μια αναδιάρθρωση. “Δεν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση των χρεών της” σημειώνει το ΔΝΤ.

Επειδή οι αναδιαρθρώσεις, χρεοκοπίες, επιμηκύνσεις δεν προαναγγέλλονται (το ίδιο και οι υποτιμήσεις φυσικά), είναι αναμενόμενο να υπάρχουν διαψεύσεις.

Ομως, όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι έχει κλειδώσει το σχέδιο της ελεγχόμενης χρεοκοπίας μέσω της αγοράς.

Κι επειδή στην κυβέρνηση έχουν αρχίσει και κρυφογελάνε και αρχίζουν να μιλάνε στο παρασκήνιο για λύση που έρχεται, τότε σίγουρα κάποιο λάκκο έχει η φάβα.

Ορισμένοι μάλιστα ονειρεύονται μια παράταση για την αποπληρωμή του χρέους γύρω στην 25ετια και μια μείωση του εποτοκίου γυρω στο 2, 5% για να χαλαρώσουν οι αγορές και να έρθει μετά το «κούρεμα».

Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να φέρει πιο κοντά το σενάριο των εκλογών καθώς στον κόσμο θα μπει ένα δίλημμα: «Θέλετε ελεγχόμενη αναδιάρθρωση ή χρεοκοπία άνευ όρων»; Δεν αποκλείεται να αποτελέσει και ένα νέο εκλογικό δίλημμα προς τους πολίτες. Με τον τρόπο αυτό θα επιχειρήσει το ΠΑΣΟΚ να εκμαιεύσει την ψήφο των πολιτών, να κερδίσει τις εκλογές και να έχει μια καθαρή τετραετία μπροστά του, χωρίς προσκόμματα και γκρίνιες. Κι επειδή οποιαδήποτε λύση θα έχει μεγάλο κόστος -διότι δεν είναι κορόϊδα αυτοί που θα μας ξαναδανείσουν και ο “τζάμπας” τέλειωσε- θα πρέπει να υπάρχει ισχυρή κυβέρνηση για να λάβει τα πολύ σκληρά μέτρα που θα διατάξουν οι δανειστές μας.

Πηγή



Είναι γνωστή η αντίσταση που πρόβαλε ο Μακάριος στις παραλλαγές προτάσεων της Αμερικανικής Κυβέρνησης (Σχέδια ‘Ατσεσον) για εκχώρηση από την Ελλάδα της νήσου Καστελόριζο προκειμένου να υπάρξει η πολυπόθητη τότε «Ένωση» της Κύπρου με την Ελλάδα.
Οι ΗΠΑ είχαν αναλάβει στις αρχές της δεκαετίας του ’60 αυτή την πρωτοβουλία, φοβούμενες τόσο τυχόν στενή σύνδεση της Κύπρου με την τότε Σοβιετική Ένωση, όσο και την πρόκληση πολέμου ανάμεσα σε δύο κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, την Ελλάδα και την Τουρκία.
Ανεξάρτητα το πώς αξιολογεί κανείς τις τότε προτάσεις, αυτό που θέλω να υπογραμμίσω εδώ, είναι ότι για την ένωση ολόκληρης της Κύπρου με την Ελλάδα ζητιόταν η παραχώρηση του Καστελόριζου.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1974, προδομένη η Κύπρος από την Χούντα των Αθηνών, έγινε το μεγάλο θύμα της τουρκικής επιθετικότητας και κατοχής. Όμως, το μικρό Καστελόριζο παρέμεινε ελληνικό και μάλιστα με αυξανόμενη ρόλο. Σειρά σχετικά πρόσφατων συμφωνιών για το διεθνές δίκαιο της Θαλάσσης αναγνωρίζουν, πλέον, στο Καστελόριζο την ύπαρξη υφαλοκρηπίδας, καθώς και δικαιώματα Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).
Ο μικρός ελληνικός βράχος απέκτησε μέγιστη γεω-οικονομική στρατηγική σημασία. Αποτελεί φυσικό εμπόδιο για την Τουρκία που επιθυμεί να κυριαρχήσει στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου έχουν εντοπιστεί τεράστια αποθέματα σε πετρέλαιο και αέρια. Με άλλα λόγια έχουν γίνει ανακαλύψεις που προσθέτουν στην γεω-στρατηγική σημασία της περιοχής εν γένει, λόγο γειτνίασης με τα Πετρέλαια της Μέσης Ανατολής, μια αυτοτελή γεω-οικονομική και κατά προέκταση αυτόνομη γεωστρατηγική σημασία.
Η Τουρκική διπλωματία εντόπισε σύντομα τα πλεονεκτήματα που αποκτά η θαλάσσια περιοχή στην Ανατολική Μεσόγειο. Προσπαθεί δε, να προωθήσει τρεις στρατηγικές επιλογές: πρώτον να υποβαθμίσει τη σημασία και τη δυνατότητα δράσης του Ισραήλ. Για αυτό εξάλλου και η στάση της στα πρόσφατα επεισόδια κατά την αποστολή βοήθειας προς την Γάζα. Να εμφανίσει εαυτό, αυτή η δύναμη κατοχής (αλλά για αυτό κουβέντα ορισμένοι Έλληνες ακτιβιστές…), ως εκπρόσωπο των συμφερόντων της Βόρειας Κύπρου και ότι διαχειρίζεται τα δήθεν αυτόνομα συμφέροντα των κατεχομένων εδαφών. Ενώ εμφανίζει τα νόμιμα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως υπό επιτήρηση, εμφανίζοντας την τελευταία ως κράτος περιορισμένης κυριαρχίας. Και τρίτον, να αποκλείσει την διασύνδεση ανάμεσα σε Ηπειρωτική Ελλάδα – Ρόδο με Καστελόριζο και του τελευταίου με την Κύπρο. Δηλαδή, η Τουρκία υποστηρίζει ότι έχει δικαιώματα δια της κατοχής. Ενώ η Ελλάδα και η Κύπρος δεν έχουν καθότι καλούνται να παραιτηθούν από τα νόμιμα δικαιώματά τους.
Πώς μπορεί να γίνει παραίτηση από δικαιώματα; Με μιας; Ανοικτά;
Καμιά κυβέρνηση δεν θα το έκανε, διότι αυτό θα συνιστούσε εθνική προδοσία. Αυτή γίνεται από αδυναμία και δια της διολίσθησης. Επί παραδείγματι δια της αποδοχής, όπως έχει ήδη γίνει, της Τουρκικής θέσης σύμφωνα ότι στην διαπραγμάτευση ως προς το Αιγαίο δεν θα συμπεριλαμβάνεται το Καστελόριζο. Όμως, ένα πλαίσιο συμφωνίας χωρίς το Καστελόριζο σημαίνει ότι η συνολική συμφωνία δεν θα λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητές και τα δικαιώματά του.
Αντίθετα με όσα πράττει η ελληνική πολιτεία, πρέπει να καταστήσει σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία για το Αιγαίο χωρίς αναγνώριση των δικαιωμάτων ΑΟΖ που απορρέουν από τη θέση που κατέχει το Καστελόριζο και η υφαλοκρηπίδα του.
Σε αυτή τη βάση θα πρέπει να υπάρξει αρχική συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο. Αμέσως δε μετά με την Αίγυπτο.
Συμφωνίες που θα αναγνωρίζουν την ΑΟΖ του Καστελόριζο. Εάν η Τουρκία έχει άλλη γνώμη, ας πάει εκείνη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Αλλά το να παραιτείται η Ελλάδα εκ των προτέρων από την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου σε αναμφισβήτητη περιοχή της, διότι έτσι το επιθυμούν οι Τούρκοι προκειμένου να διαπραγματευτούν άλλα ζητήματα στο Αιγαίο πρόκειται το λιγότερο για εθνική ηλιθιότητα!

Σύντροφε: Πριν λίγα χρόνια η Ρωσία έκανε αναδιάρθρωση του χρέους αφού είχε δώσει πρώτα τα πετράδια της βιομηχανίας της, ότι άξιζε να σωθεί και τις πρώτες ύλες και τα ορυκτά της της σε σίγουρα ρωσικά χέρια. Οι ξένοι δεν βρήκαν τίποτα να πάρουν έχασαν τα λεφτά τους και σήμερα η Ρωσία είναι και πάλι υπερδύναμη. Προ έτους τα ίδια έκαναν εκεί στην Ισλανδία αναγκάζοντας με δημοψήφισμα τις βρετανικές τράπεζες να γράψουν στο χιόνι τα δανεικά των Ισλανδών μέχρι που ο πρώτος νοτιάς τα έσβησε. Σήμερα η Ισλανδία έχει θετική ανάπτυξη και είναι ασφαλής.

Πόσες φόρες θα πρέπει να ζητήσω σύντροφε να πάψουμε να τρομοκρατούμε το κόσμο προτάσσοντας την θεωρία του μοναδικού δρόμου πέραν το οποίου ελλοχεύει η καταστροφή. Αυτός ο δρόμος που βαδίζουμε με το μνημόνιο, είναι ο δρόμος που εξυπηρετεί κάθε λαμόγιο στην χώρα μας και για αυτό παίζει τόσο πολύ στα ΜΜΕ. Είναι ο δρόμος που θέλουν οι νταβατζήδες και οι τραπεζίτες οι οποίοι μέσω αυτού δεν πληρώνουν καθόλου μερτικό στην κρίση άλλα την μετακυλούν ολάκερη στον εργαζόμενο, στο (ακόμη πιο) χαμηλά αμειβόμενο και στις επόμενες γενιές. Αυτή την στιγμή σύντροφε μαζεύουμε σε σάκους το μέλλον των παιδιών μας και το δίνουμε στους ξένους γιατί έτσι αποφάσισε η οικογένεια Παπανδρέου που ελέγχει την βουλή και υποστηρίζεται από τα ΜΜΕ. Τι δεν καταλαβαίνουμε;

Γιατί δεν το αντιλαμβάνεσαι ότι η διέξοδος, ο δρόμος είναι ήδη εδώ ανοιχτός και δεν είμαστε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι που θα τον πάρουμε. Για δεν το αντιλαμβάνεσαι ότι δεν τον βαδίζουμε μόνο από επιλογή των παλιών χρεοκοπημένων κόμματων ή για την ακρίβεια των δυο-τριών οικογενειών που χρεοκόπησαν τα πάντα.

Είμαστε χρεοκοπημένοι σύντροφε και κανείς τους δεν έχει πληρώσει τα πολιτικά λάθη του. Κανείς δεν έχει αναλάβει μια ευθύνη. Κανείς σύντροφε παρά μόνο ο λαός ο άνεργος και το χρεοκοπημένο υπερχρεωμένο νοικοκυριό, και κανείς άλλος δεν θα πληρώσει ποτέ. Όλη την ευθύνη την έριξαν σε εσένα και εμένα.

Γιατί δεν αντιλαμβάνεσαι πιο είναι τελικά το εθνικό συμφέρον και την ανταγωνιστική σχέση του με το ευρωπαϊκό συμφέρον σε αυτή την φάση;

Πως μπορείς να εμπιστεύεσαι ακόμη έναν άνθρωπο του οποίου ο αντρίκιος λόγος τιμής, η δέσμευση μεταξύ κυρίων και αντρών, η σφιχτή σωστή και τίμια χειραψία που σφραγίζει τα λόγια μας απουσιάζει, και την θέση τους έχει πάρει το ψέμα ή επικοινωνία και η αποφυγή ακόμη και της απλής οπτικής επαφής. Ποιος από την κυβέρνηση μπορεί σήμερα να σε κοιτάξει στα μάτια σύντροφε ή σύνεδρε του συνεδρίου του 2008, εθελοντή και μαχητή του προεκλογικού αγώνα; Μόνο εσύ μπορείς να του κοιτάξεις μα θα δεις ότι αυτοί το αποφεύγουν.

Πόσες φορές πρέπει να το γράψουμε εδώ μέσα ότι ο Παπανδρέου εξασφαλίζει πρωτίστως τα συμφέροντα των ξένων που τον παραμυθιάζουν με ασφαλή διέξοδο- διαφυγή και με αξιώματα του τύπου ΓΓ του ΟΗΕ;

Πόσες φόρες αλήθεια;

Ξέρω σύντροφε πιο είναι το πρόβλημα σου. Συμπάθα με μα θα στο πω με το θάρρος που σου έχω. Η γενιά σου μπορεί να καυχιέται ότι έδιωξε τον βασιλιά άλλα δεν απαλλάχτηκε ποτέ από την μοναρχική λογική του αυθέντη. Το μοναδικού, του προορισμένου, του ενός, του κληρονόμου του νομιμοποιηθέντα εκ του πατρός ηγέτη. Ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να απαλλαγεί από αυτό το κουσούρι και αποδέχεται -ως εξ ορισμού αληθές- ότι της πει ο Αυθέντης. Στωικά και καρτερικά άλλα δυστυχώς καταστροφικά για την χώρα. Η γενιά σου λοιπόν μπορεί να καυχιέται ότι έδιωξε τον βασιλιά σύντροφε άλλα η πραγματικότητα είναι ότι απλώς αλλάξατε δυναστείες. Απόδειξη γι αυτό είναι ότι τίποτε δημοκρατικό ή αξιοκρατικό δεν λειτούργησε.

ΥΓ: Το ποστ απευθύνεται κατά βάση σε ένα παλιό σύντροφο αλλά και σε όποιον αισθάνεται κάπως.




  • Ου μαρτυρήσεις μαρτυρία αληθή. Οι μάρτυρες ανήκουν στην Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη, οι ψευδομάρτυρες είναι πολυπολιτισμικοί! Μην αυτοπεριορίζεσαι…
  • Ου τολμήσεις να αποθνήσκεις αν χρωστάς στην εφορία. Ξόφλησέ μας πρώτα και μετά ψόφα!
  • Ου ζητήσεις να είσαι ασφαλής. Ζήσε στον κίνδυνο, για να είσαι πάντα σε εγρήγορση σαν νέος, και αν πεθάνεις νέος θα είσαι τυχερός, επειδή δεν θα δεις την ασχήμια των γερατειών.
  • Ου ζητήσεις τα δικαιώματα σου. Θα τα “φας” γρήγορα και θα βαρεθείς.
  • Ου απεργήσεις. Η απεργία είναι λίγες μέρες ξεκούραση από τη δουλειά. Εμείς σου την προσφέρουμε άπλετη. Είσαι άνεργος από τώρα και για πάντα.
  • Ου συνομολογήσεις με άλλους, εθνική ταυτότητα. Εμείς σε κάνουμε ΚΟΣΜΟ-πολίτη. Θα σε εκτοξεύσουμε στο σύμπαν και όπου κάτσεις!
  • Ου υπερασπισθείς χώματα και πατρίδα. Θα σε στείλουμε να αράξεις την αρίδα σου στα καλύτερα spa του πλανήτη: Άουσβιτς, Γουαντάναμο κ.α.. ανάλογα με τις ανάγκες σου
  • Ου ζητωκραυγάσεις υπέρ άλλων ανομίμων. Είμαστε οι ΤΟΡ των ΤΟΡ!!
  • Ου επιθυμήσεις πρωθυπουργία αλλουνού. Όμορφος πρωθυπουργός, όμορφα καίγεται (προσεχώς στο Σύνταγμα). Μην χάσεις το θέαμα
  • Ου παρεκκλίνεις των 10 εντολών μου. Έρχονται και άλλες, μην τις χάσεις

Η κρίση χρέους που γονατίζει την Ευρώπη, είναι πολύ πιο σημαντική για την Αμερική από ότι πιστεύει η κυβέρνηση του Ομπάμα. Για αυτό, και σε αυτή τη κρίσιμη καμπή της Ευρώπης, οι ΗΠΑ μάλλον απέχουν. Ή αγνοούν το πρόβλημα, ή δεν θέλουν να επηρεάσουν.

Πέρα όμως από τις οικονομικές διασώσεις και τα δημοσιονομικά πισωγυρίσματα, η κρίση προκαλεί έντονες διαδηλώσεις στους δρόμους της Ευρώπης, υψηλή ανεργία, υφέρπουσα απολυταρχικότητα, πολιτική αστάθεια, εθνικισμό, εξτρεμισμό, μετανάστευση, κτλ.

Οι αμερικανικές τράπεζες κρατάνε στα χέρια τους $1.4 τρισ. ευρωπαϊκού χρέους. Οι οικονομικές σχέσεις των ΗΠΑ με την Ευρώπη είναι θεόρατες. Στα τέλη του 2008, οι αμερικανικές επιχειρηματικές επενδύσεις στην Ευρώπη ήταν τέσσερις φορές μεγαλύτερες από αυτές στην Ασία. Η Ευρώπη είναι ο σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της Αμερικής, και εισάγει το 21%4 των συνολικών αμερικανικών εξαγωγών.

Οι συμβατικά σκεπτόμενοι θεωρούν τη Ευρώπή «πασέ», και επιμένουν πως το αμερικανικό οικονομικό μέλλον έγκειται στη Κίνα και στις λοιπές αναδυόμενες οικονομίες. Ενώ όμως το αμερικανικό ενδιαφέρον για την Ευρώπη μειώνεται, αυξάνεται αυτό της Κίνας. Και περιέργως, αυτός που δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αλληλεγγύη για το ευρωπαϊκό οικονομικό πρόβλημα δεν είναι η παραδοσιακή σύμμαχος και φίλη Αμερική, αλλά οι Κινέζοι.

Το Πεκίνο αγοράζει σημαντικές ποσότητες του ευρωπαϊκού χρέους (πρόσφατα ανακοινώθηκε αγορά ισπανικού χρέους αξίας $7.8 δισ.) και συνάπτει εξίσου σημαντικές επενδυτικές συμφωνίες. Ίσως η Αμερική ξυπνήσει μόλις η επιρροή της Κίνας στα ευρωπαϊκά ζητήματα γίνει ακόμη μεγαλύτερη.

Τι θα γίνει όμως αν η ευρωπαϊκή κρίση δεν μπορέσει να συγκρατηθεί και αρχίσει να βαθαίνει και να μεταδίδεται; Τα σπρέντς των ελληνικών ομολόγων ήδη ξεπέρασαν τα επίπεδα του Μάιου του 2009. Τα αντίστοιχα ισπανικά έχουν πιάσει ύψος ρεκόρ για τα τελευταία 11 χρόνια. Αν η Ευρώπη περιέλθει σε βαθιά ύφεση, αυτό θα επηρεάσει αρνητικά την αμερικανική ανάπτυξη, θα υπονομεύσει τον καταναλωτισμό της, και θα επιτείνει την ήδη αυξημένη ανεργία. Αν μία ή δυο χώρες της Ευρώπης οδηγηθούν σε χρεοκοπία, θα κινδυνεύσει η παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη, και πολύ πιθανό να ξαναδούμε μια παγκόσμια τραπεζική κρίση. Εξάλλου, κάτι επικίνδυνο ήδη συμβαίνει στην Ευρώπη, όπου διαφαίνεται πλέον ένας διαχωρισμός μεταξύ των πλουσίων Βορείων και των φτωχών του Νότου.

Στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, το χάσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης ήταν το σύμβολο της στρατιωτικής και ιδεολογικής διαίρεσης της Ευρώπης. Κάτι τέτοιο φαίνεται να αναδύεται και σήμερα, αυτή τη φορά μεταξύ Βορρά και Νότου. Και σήμερα, όπως και επί ψυχρού πολέμου, ο ρόλος της Γερμανίας στη διαίρεση αυτή είναι κρίσιμος.

Η ώρα έφτασε για την Αμερική να επιλέξει. Ή θα παραμείνει αδιάφορος θεατής και θα παρεμβαίνει μόνο όταν είναι απολύτως αναγκαίο, ή θα εμπλακεί ενεργά στη διαμόρφωση μιας νέας πολιτικής σε σχέση με το πώς η ΕΕ και το ΔΝΤ σχεδιάζουν τη σταθεροποίηση, τη δημιουργικότητα, και τη καινοτομία. Η αμερικανική κεντρική τράπεζα (Federal Reserve) θα πρέπει να επεκτείνει τη συνεργασία της με την ΕΚΤ, όχι μόνο σε θέματα ρευστότητας, αλλά και σε πολιτική και ιδεολογική στήριξη. Η Ουάσιγκτον, οι Βρυξέλλες, και το Βερολίνο θα πρέπει να ξεκινήσουν άμεσο διάλογο όσον αφορά στο πως θα πρέπει να κατευθυνθεί και να συντονιστή η προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης. Από τις κρίσεις πηγάζουν ευκαιρίες, όμως η Αμερική θα πρέπει πρώτα να τις αδράξει.

S.A.- Christian Science Monitor



Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, σύμφωνα με όσα αποκαλύπτονται στην Ιταλία για τα – σεξουαλικά κυρίως – σκάνδαλά του, είναι, ανάμεσα σε όλα τα άλλα, ιδιόκτητης μιας πολυκατοικίας στο Μιλάνο, όπου φιλοξενούνται 24 από τις νεαρές ιερόδουλες με τις οποίες ο πρωθυπουργός της γείτονος περνάει τον ελεύθερο χρόνο του. Στα χείλη των Ιταλών η λέξη puttanaio* έχει την τιμητική της.

Η αλήθεια είναι ότι ο μεγιστάνας, μεγαλοϊδιοκτήτης ΜΜΕ και... πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι έχει καταφέρει, αν μη τι άλλο, το ακατόρθωτο: ολόκληρη η Ιταλία – και η αντιπολίτευση – να ασχολείται νυχθημερόν με τα ποικίλα και πολυπληθή σκάνδαλά του, τα οποία μέχρι τώρα βρίσκονταν στο απυρόβλητο, αφού οι νόμοι που ο ίδιος περνούσε δεν επέτρεπαν στη Δικαιοσύνη να τον στριμώξει.

Από την άλλη πλευρά έχει μια θλιβερή αντιπολίτευση, η οποία εδώ και χρόνια επιχειρεί να τον χτυπήσει εστιάζοντας στα ουκ ολίγα σκάνδαλά του, αλλά χωρίς πολιτικά επιχειρήματα ικανά να προσελκύσουν τον ιταλικό λαό. Και βεβαίως όλα αυτά σε μια περίοδο κατά την οποία η Ιταλία βρίσκεται αντιμέτωπη με τον θανάσιμο κίνδυνο μιας δικής της κρίσης δανεισμού, καθώς από καιρό οι αναλύσεις των διεθνών ΜΜΕ την εμφανίζουν ως ένα από τα επόμενα θύματα της συντονισμένης κερδοσκοπίας.

Ακόμη χειρότερα, το puttanaio του γερο-Σίλβιο, του πρωθυπουργού με τη φαουστική και διονυσιακή ιδιοσυγκρασία, φαίνεται να αποτελεί την καλύτερη συγκάλυψη για ένα άλλο puttanaio, εργασιακό αυτή τη φορά. Όπως μας πληροφορεί ένα αναλυτικό άρθρο του Στάθη Λουκά στην Αυγή:

«Παραμονές των Χριστουγέννων (23.12.10) «υπογράφτηκε στο Τορίνο μεταξύ της FIAT και των ιταλικών συνδικάτων της μεταλλομηχανουργίας (CISL, UIL και δύο άλλα μικρά), πλην της FIOM-CGIL, για μια επένδυση ύψους ενός δισ. ευρώ στο παλιό εργοστάσιο "Μιραφιόρι" του Τορίνο. Η συμφωνία στηρίζεται στην αποδοχή από τη μεριά των συνδικάτων όλων των όρων της FIAT:

α. Δημιουργία νέας επιχείρησης, που θα είναι έξω από την Ένωση Ιταλικών Βιομηχανιών και δεν θα δεσμεύεται από τη Συλλογική Σύμβαση που είχε υπογραφεί το 2008.

β. Κάθε εργαζόμενος – που ήδη δουλεύει – για να "επαναπροσληφθεί" στη νέα εταιρεία πρέπει να υπογράψει ατομικά ότι αποδέχεται τους όρους.

γ. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις όπως η FIOM-CGIL – που είναι το μεγαλύτερο συνδικάτο του κλάδου – δεν μπορεί να υπάρχει στη νέα επιχείρηση που θα διαχειρίζεται το εργοστάσιο, παρ' όλο που υπάρχει στο μέχρι σήμερα εργοστάσιο».

Τι επέρχεται με τη συμφωνία αυτή:

«Καταργείται ουσιαστικά το δικαίωμα της απεργίας, μια και πρέπει να υπάρξει – με την υπογραφή – ατομική δέσμευση του κάθε εργαζόμενου. Έτσι ανοίγει η κερκόπορτα για την πλήρη κατάργηση των εθνικών συλλογικών συμβάσεων, που είναι αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης και του συμβιβασμού μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας στον χώρο της παραγωγής, πράγμα που οδηγεί στην ατομική σχέση μεταξύ εργαζόμενου και κεφαλαίου.

Και σύμφωνα με τη FIOM-CGIL οδηγούμαστε στην κατάργηση ενός από τους πυλώνες του δημοκρατικού ευρωπαϊκού κεκτημένου, μια και αποκλείει από την παρουσία στο εργοστάσιο τις συνδικαλιστικές οργανώσεις που διαφωνούν, ακόμη και αν η παρουσία τους είναι σημαντική».

Ενώ λοιπόν η Ιταλία ασχολείται, πλήρως απορροφημένη, με το puttanaio του γερο-Σίλβιο, συντελείται μια πλήρης κατάργηση κάθε έννοιας συλλογικής σύμβασης και η χώρα αυτή, μια από τις οικονομικά σημαντικότερες της Ευρώπης, υλοποιεί βήμα προς βήμα μια ταχύτατη επιστροφή στον εργασιακό Μεσαίωνα.

Υποθέτω ότι δεν διαφεύγει της προσοχής μας η νέα νομοθεσία της Λούκας Κατσέλη, η οποία αποτελεί το προοίμιο της επικράτησης στην Ελλάδα των ατομικών συμβάσεων κατά το πρότυπο της FIAT.

Κοινωνικός αυτοματισμός

Σ’ αυτή την ιταλική υπόθεση όμως υπάρχει άλλη μια κρίσιμη λεπτομέρεια που μας αφορά και σχετίζεται με τον περίφημο «κοινωνικό αυτοματισμό». Δηλαδή με την τακτική που προωθεί συντεταγμένα το ελληνικό puttanaio – απαρτιζόμενο από:

δημοσιογράφους με πύρινους λόγους και μανιφέστα «κατά της διαφθοράς»,

● εντεταλμένους σκανδαλοθήρες με «αποκαλύψεις» διοχετευμένες από κυβερνητικούς παράγοντες,

οικονομολόγους «ιεροκήρυκες» της «καταπολέμησης των ελλειμμάτων»,

επικοινωνιακά κομάντο κάθε ειδικότητας, τα οποία «ανακαλύπτουν» εκτεταμένες εστίες «διαφθοράς» σε κάθε κοινωνική ομάδα η οποία μπαίνει στο στόχαστρο των κυβερνητικών μέτρων,

επαγγελματίες ψευδολόγους και «λαθολόγους» (μια νέα, πολύ ιδιαίτερη κατηγορία, για την οποία θα χρειαστεί συντόμως μια ξεχωριστή αναφορά), οι οποίοι συστηματικά υπερασπίζονται, με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσον, τις κυβερνητικές επιλογές σε όλα τα επίπεδα.

Ο στόχος ένας και μόνος: Πάση θυσία να συγκαλυφθεί η πραγματική κατάσταση της χώρας και οπωσδήποτε να στραφεί κάθε κοινωνική ομάδα εναντίον όλων των άλλων. Πρόκειται για την παμπάλαιη στρατηγική του «κοινωνικού αυτοματισμού», η οποία, σε περιόδους συντονισμένης κοινωνικής διάλυσης, αποτελεί το βαρύ πυροβολικό κάθε συστήματος εξουσίας που σέβεται τον εαυτό του.

Αυτή ακριβώς η στρατηγική πέτυχε στην περίπτωση της «Μιραφιόρι» (FIAT), όπου, στο σχετικό «δημοψήφισμα» που διεξήχθη μεταξύ των εργαζομένων, νίκησε με ποσοστό 54% το σχέδιο της εταιρείας.

Το αποτέλεσμα δεν ήταν όμως... ομοιόμορφο, αφού το σημαντικό ποσοστό απόρριψης που σημειώθηκε στις «μπλε φόρμες» (εργάτες) αντισταθμίστηκε με το παραπάνω από τα συμπαγή «λευκά κολάρα» (διοικητικοί υπάλληλοι), που θεώρησαν ότι η πλήρης διάλυση του εργασιακού στάτους θα πλήξει μόνο το εργατικό δυναμικό και όχι τους ίδιους.

Κι όμως, στην Ελλάδα, σε συνθήκες Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, αυτού του είδους το προσωπικό φεύγει... πρώτο από την εργασία του – κορυφαίο το παράδειγμα των ΜΜΕ, όπου η σφαγή αρχίζει από τους διοικητικούς με την προοπτική να επεκταθεί αργότερα και στους δημοσιογράφους...

Προφανώς το γενικευμένο χάος και η λογική «όλοι εναντίον όλων... των άλλων», το οποίο σε έναν σημαντικό βαθμό ήδη επιτυγχάνεται και στην Ελλάδα, αποτελεί την κρισιμότερη παράμετρο για την ευόδωση της πλήρους αποδιοργάνωσης και αποσάθρωσης κάθε συγκροτημένης αντίρρησης στην επιχειρούμενη διάλυση και – κυριολεκτικά – δήμευση της χώρας από τους δανειστές της. Ιδιαιτέρως όταν η ελαφρότητα και η συνταχνιακή άμυνα συνδυάζεται πλήρως με την εγκατάλειψη της πολιτικής.

Η «Τσινετσιτά» και το «Κάποιος στη φυλακή»

Χαρακτηριστικά του ελληνικού χάους είναι δύο κείμενα αυτών των ημερών. Το πρώτο είναι του Γιάννη Πρετεντέρη στα χθεσινά Νέα, όπου ο αρθρογράφος, αναφερόμενος στην Ιταλία, σημειώνει ότι πρόκειται για «μια χώρα που έχει εγκαταλείψει προ πολλού τη σφαίρα της πολιτικής και του πολιτισμού (και μιλάμε για τη χώρα που σχεδόν ανακάλυψε και τα δύο!) για να ζήσει τη ζωή με διαδικασίες τηλεοπτικού ριάλιτι. Σαν κακόγουστη σαπουνόπερα της “Τσινετσιτά”».

Το ενδιαφέρον όμως δεν βρίσκεται στον σχολιασμό της Ιταλίας, αλλά η αναφορά, με αυτή την αφορμή, στην Ελλάδα:

«Γελάτε, ε; Μη γελάτε καθόλου! Όλα αυτά δεν είναι ούτε τόσο ξένα ούτε τόσο μακριά όσο νομίζουμε. Όταν η ιταλική κοινωνία καταδέχεται να κυλιέται σε αυτήν την αποχαύνωση, δεν βλέπω γιατί η δική μας κοινωνία να διαθέτει περισσότερες αντιστάσεις. Εντάξει, στην Ελλάδα δεν έχουμε Μπερλουσκόνι... ακόμα! Εντάξει, στην Ελλάδα έχουμε μια σκληρή οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, η οποία (θέλω να ελπίζω...) επισκιάζει στα μάτια των πολιτών όλα τα γκομενιλίκια όλων των πολιτικών της οικουμένης. Αλλά από σαχλαμάρα και σκουπίδι, σκίζουμε.

Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αυτή η ξεφτίλα στην Ιταλία δεν φύτρωσε ξαφνικά. Προέκυψε έπειτα από μια μακρά περίοδο όπου η ιταλική κοινωνία εθίστηκε στη σαχλαμάρα και στο σκουπίδι – ακριβώς, δηλαδή, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Κι όταν συνηθίσεις να ζεις μέσα στη σαχλαμάρα και το σκουπίδι, όταν αρχίσεις να μπερδεύεις τον Ρουμπίνι με τη "Ρούμπι", τότε το αποτέλεσμα είναι δεδομένο: η κοινωνία σου θα οδηγηθεί στην ξεφτίλα. Διότι κανείς δεν θα διανοείται πια ότι μπορεί να ζήσει και διαφορετικά».

Το δεύτερο ενδιαφέρον κείμενο είναι αυτό του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, το οποίο φιλοξενείται στη διαδικτυακή στήλη Επωνύμως του «Π», με τίτλο Της φυλακής τα σίδερα. Σημειώνει ο συνεργάτης μας:

«Αλλά εκεί, επιμένει ο λαός: "Χώστε κάποιον στη φυλακή". Λες κι αυτό είναι το γιατρικό, λες κι άμα μπούνε δέκα στο μπαλαούρο θα ξοφλήσουμε το μνημόνιο και θα γίνουμε όλοι συνεπείς πολίτες, έντιμοι και ακέραιοι. Παναγίες. Ακόμα, δηλαδή, συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε αφαιρετικά, συμβολικά, κουτοπόνηρα. Να μπει ένας μέσα για να σωθούμε όλοι οι υπόλοιποι, να συνεχίσουμε κανονικά, αφού ο αποδιοπομπαίος, που θα 'ναι στα σίδερα, θα είναι κάτι σαν αντίδωρο και πρόσχημα της γενικευμένης λαμογιάς.

Οι κλεφτοκοτάδες κρύβονται πίσω από τους μικρομεσαίους απατεώνες, εκείνοι πίσω από τους ληστές κι εκείνοι με τη σειρά τους πίσω από μερικούς μεγαλογιατρούς του Κολωνακίου – όλοι οι προηγούμενοι το βλέπουν ταξικά: να μπει μέσα ο μεγαλογιατρός, ως λογική απώλεια και επίφαση δικαιοσύνης, ώστε εμείς να συνεχίσουμε τα ίδια, αμέριμνοι, με βάση και το σύνθημα σε τοίχο: "Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους μαλάκες"».

Προς τι τα δύο παραπάνω αποσπάσματα; Απλώς διότι, πέρα από τις όποιες επιμέρους ενστάσεις, μας δείχνουν τον βαθμό επιτυχίας της στρατηγικής του «κοινωνικού αυτοματισμού» και της κοινωνικής σάχλας που την καθιστά κυρίαρχη.

Πρώτος στόχος το Δημόσιο

Στη γενικευμένη επίθεση κατά του Δημοσίου, η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, το βαρύ πυροβολικό είναι τα «λευκά κολάρα» της δημοσιογραφίας, τα οποία πρωτοστατούν στην «αποκάλυψη» της διαφθοράς του ακριβώς τις στιγμές που το έχει ανάγκη η κυβέρνηση – και με τη σειρά που αυτή προτιμά: σχολεία που κλείνουν, νοσοκομεία που πουλιούνται, ασφάλιση που ιδιωτικοποιείται, εφορίες που καταργούνται προς όφελος ιδιωτών, «κοπρίτες» που κακώς εργάζονται είναι το μοτίβο που κυριαρχεί.

Όλοι βεβαίως έχουμε κάκιστες εμπειρίες από τις συναλλαγές μας με το Δημόσιο και πολύ θα θέλαμε όχι μόνο βελτίωση των υπηρεσιών, αλλά και λειτουργούς του στη... φυλακή – και όχι άδικα. Είναι όμως αυτός ο στόχος της κυβέρνησης και της περιώνυμης τρόικας; Με βάση τα πεπραγμένα τους, όχι. Αντιθέτως φαίνεται να υλοποιούν μια αντίληψη ου θέλει απλώς οτιδήποτε δημόσιο στα χέρια των idiots (ιδιωτών με την αρχαιοελληνική έννοια).

Ας δούμε λοιπόν μια ακόμη ενδιαφέρουσα ανάγνωση, αυτή του Γιώργου Δελαστίκ από το Έθνος, εστιασμένη στο οικονομικοπολιτικό περιοδικό Economist, το οποίο κυκλοφόρησε με εξώφυλλο: «Η μάχη που βρίσκεται μπροστά μας - Αντιμετωπίζοντας τα συνδικάτα του δημόσιου τομέα». Σημειώνει ο αρθρογράφος:

«Στον ιδιωτικό τομέα "οι απολύσεις εργαζομένων είναι συνηθισμένο γεγονός", αλλά "ο δημόσιος τομέας, αντιθέτως, αποτελεί λιμάνι ασφάλειας και σταθερότητας, πολύς κόσμος έχει δουλειά για ολόκληρη τη ζωή του" σημειώνει με φρίκη το βρετανικό περιοδικό. Είναι άκρως αποκαλυπτικός ο προσανατολισμός του Economist στις προτάσεις που κάνει προκειμένου να εξαλειφθεί αυτή η ενοχλητική για την ασυδοσία του κεφαλαίου "ανορθογραφία" των δημοσίων υπαλλήλων.

"Θα ήταν διεστραμμένο να απαγορευθούν ευθέως τα συνδικάτα του δημόσιου τομέα" γράφει υποκριτικά θέτοντας ουσιαστικά επί τάπητος ακόμη και το θέμα να τεθεί... εκτός νόμου (!!!) ο συνδικαλισμός των δημοσίων υπαλλήλων. "Το δικαίωμά τους όμως στην απεργία πρέπει να περιοριστεί πιο σφιχτά" τονίζει, εμφανίζοντάς το ως δήθεν παραχώρηση. Με κομψό τρόπο προτείνεται η αντικατάσταση της γενιάς των δημοσίων υπαλλήλων που έχουν συναίσθηση των δικαιωμάτων τους με νέους, που δεν έχουν την πολιτική κουλτούρα των εργασιακών δικαιωμάτων».

Δεν είναι εκπληκτική η ομοιότητα της συμφωνίας στη FIAT με την αντίληψη του Economist για το Δημόσιο; Ποιος λοιπόν πιστεύει ότι η στρατηγική του ιταλικού... puttanaio είναι διαφορετική από αυτήν του ελληνικού; Απ' αυτή τη λαίλαπα δεν γλιτώνει κανείς. Κι αν υποτεθεί ότι κάποιοι φιλοδοξούν να σωθούν αν την πληρώσουν οι «άλλοι», είναι πολύ μακριά νυχτωμένοι. Πολύ περισσότερο σε συνθήκες πτώχευσης...

* Η λέξη «puttanaio» μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά και ως... «πουταναριό» – για να μείνουμε στην αργκό, η οποία φαίνεται να ταιριάζει καλύτερα στη συγκεκριμένη χρήση της λέξης από τους Ιταλούς αυτή την εποχή...