Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Σεπ 2011


Πώς θα αντιδρούσαν όλοι αυτοί οι yalanci σοσιαλιστές;
Με όλους αυτούς τους θεατρινισμούς, τις ψευτιές και τους εκβιασμούς των τελευταίων δύο χρόνων, ειλικρινά, μου δημιουργήθηκαν μερικές απορίες.

Πώς θα αντιδρούσε ο σοσιαλιστής κύριος Γ.Α Παπανδρέου, αν ο πρωθυπουργός της χώρας του:

- τον είχε κοροϊδέψει κατάμουτρα, πράττοντας μετεκλογικά, ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που του υποσχέθηκε προεκλογικά;

- του είχε υποσχεθεί προεκλογικά κάθαρση, διαφάνεια και απονομή δικαιοσύνης αλλά το μόνο που έκανε ήταν να κουκουλώσει , μετεκλογικά, όλες τις μεγάλες παρανομίες που πραγματοποιήθηκαν;

- του υποσχέθηκε ειλικρίνεια εκ μέρους του και εκ των υστέρων αποκαλύπτεται ότι επίτηδες «πειράχτηκαν» τα στατιστικά στοιχεία τα σχετικά με το έλλειμμα της χώρας, με σκοπό να φυλακιστούμε στους όρους του μνημονίου;

- για να σώσει τη χώρα, διάλεγε το ξεπούλημά της ώστε να μην χρειαστεί να πασχίσει για τη σωτηρία της αφού δεν θα έχει απομείνει τίποτα για να σώσει;
- τον εκβίαζε συνεχώς με χρεοκοπία και στάση πληρωμών;

Πώς θα αντιδρούσε η σοσιαλίστρια κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, αν:

- το παιδί της δεν είχε βιβλία στο σχολείο;

- το παιδί της ήταν σε τμήμα τριάντα μαθητών;

- στο σχολείο του παιδιού της υπήρχαν ελλείψεις εκπαιδευτικών;

- στερούσαν από το παιδί της τη δυνατότητα να σπουδάσει, καταργώντας τις μετεγγραφές;

- το σχολείο του παιδιού της δεν είχε θέρμανση για το χειμώνα;

- είχε διαλύσει την οικογένειά της είτε λόγω της υποχρεωτικής τριετίας-τιμωρίας, είτε μη παίρνοντας μετάθεση και απόσπαση, είτε επειδή παρέμεινε αδιόριστη παρόλο που το δικαιούταν;

- ιδιωτικοποιούνταν, ουσιαστικά, η ανώτατη, αλλά και η μέση εκπαίδευση ως αποτέλεσμα της μείωσης των δαπανών για την παιδεία η οποία θα ωθεί σχολεία και πανεπιστήμια να ψάχνουν για χορηγούς;

Πώς θα αντιδρούσε ο σοσιαλιστής κύριος Ανδρέας Λοβέρδος, αν:

- το παιδί του δεν έβρισκε παιδίατρο στο νοσοκομείο του μικρού νησιού στο οποίο έτυχε να βρεθεί;

- είχε κλείσει η μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου της πόλης του βάζοντας σε κίνδυνο έναν δικό του άνθρωπο που έτυχε να τη χρειαστεί;

- διαπίστωνε ότι σε νοσοκομείο παίδων της Αττικής δεν υπάρχει χαρτί ούτε για δείγμα σε τουαλέτες και νιπτήρες;

- διαπίστωνε σε νοσοκομείο παίδων της Αττικής δεν υπάρχει παιδοκαρδιολόγος για τους απαραίτητους ελέγχους, όπως για παράδειγμα πριν από κάποια επέμβαση;

- τον αποκαλούσαν οι διάφοροι υπουργοί και υπουργίσκοι άλλοτε τεμπέλη, άλλοτε κοπρίτη και άλλοτε χαραμοφάη κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια;

Πώς θα αντιδρούσε ο σοσιαλιστής κύριος Χρήστος Παπουτσής αν:

- το παιδί του νοσηλευόταν στην εντατική από χτύπημα αστυνομικού των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια πορείας μπροστά από τη Βουλή;
- ο ηλικιωμένος πατέρας του είχε μεταφερθεί για νοσηλεία στο νοσοκομείο επειδή τον «ψέκασαν» τα ΜΑΤ με δηλητηριώδη ασφυξιογόνα;
- το παιδί του έπεφτε θύμα της επιδρομής αστυνομικών-καμικάζι, την ώρα που έτρωγε σουβλάκια σε ψητοπωλείο στο Μοναστηράκι;

Πώς θα αντιδρούσε ο σοσιαλιστής κύριος Γιώργος Κουτρουμάνης αν:

- ο ίδιος έμενε ξαφνικά άνεργος;
- τα παιδιά του έμεναν άνεργα;
- αν του μείωναν τη σύνταξη και το εφάπαξ;
- το επίδομα ανεργίας δεν έφτανε ούτε για «ζήτω»;
- αν ο μισθός του ίδιου ή των παιδιών του, εξανεμιζόταν;
- αν τον έβγαζαν σε εργασιακή εφεδρεία;
- αν τον απειλούσαν συνεχώς με απόλυση;
- αν τον μετέτρεπαν σε ενοικιαζόμενο εργαζόμενο μέσω ΜΚΟ, χωρίς δικαιώματα

Πώς θα αντιδρούσε ο σοσιαλιστής και ταυτόχρονα «πολύς» κύριος Ευάγγελος Βενιζέλος αν:

- του έκλεβαν τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα;
- του μείωναν συνεχώς το μισθό σε σημείο που να μην μπορεί να ζήσει την οικογένειά του;
- τον έβαζαν να πληρώνει συνεχώς έμμεσους και άμεσους φόρους;
- οι φοροφυγάδες κυκλοφορούσαν ανενόχλητοι και με δημοσιοποιημένη «βούλα»;
- ο υπουργός οικονομικών της χώρας του είχε φτιάξει με τα χρήματα του ελληνικού λαού γήπεδο σε ανώνυμη εταιρεία-αθλητικό σωματείο;
- προειδοποιούσε με έπαρση και σαρδόνιο χαμόγελο τους δημοσίους υπαλλήλους πως δεν πρέπει να αισθάνονται ασφαλείς;
- τον έβαζαν να πληρώνει εισφορές αλληλεγγύης προς τους αναξιοπαθούντες τραπεζίτες φίλους του;
- ο υπουργός οικονομικών της χώρας του έβαζε την υπογραφή του στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας;

Τι θα κάνατε όλοι εσείς οι παραπάνω yalanci σοσιαλιστές;

Θα κατεβαίνατε σε πορείες και συλλαλητήρια;

Θα κάνατε απεργίες;

Θα αρχίζατε το γιαουρτοπόλεμο;

Θα κάνατε καταλήψεις;

Θα βάζατε τους υπουργούς σας σε λίστες πολιτικής εφεδρείας και απολύσεων;

Θα δηλώνατε άρνηση και ανυπακοή στην πληρωμή των διαφόρων χαρατσιών;

Θα ζητούσατε τη διαγραφή του χρέους;

Τελικά, θα επαναστατούσατε;

Τίποτα από τα παραπάνω δεν θα κάνατε γιατί είστε όλοι yalanci σοσιαλιστές.

Άλλωστε όλοι εσείς δεν είχατε καμία επίπτωση από τα μέτρα των μνημονίων και αν κάποια στιγμή αποχωρήσετε ή σας «αποχωρήσουν», κάποια «γωνίτσα» σε μια «ψωροκαλύβα» θα σας περιμένει. Αν λέω ψέματα, ρωτήστε την παλιά μου συμφοιτήτρια την Τίνα.

A tout aller!




Οι παππούδες μας την μαγκιά την είχαν για κακό πράμα: ψευτοπαλληκαριά, νταηλίκι. Μετά, η πλαδαρή νεοελληνική κουλτούρα της έδωσε καλή έννοια: ικανότητα να πετυχαίνει κανείς αυτό που θέλει, καπατσοσύνη!

Το πως θα την πάρει κανείς εξαρτάται από το ειδικό βάρος αυτού που την εκφράζει. Έτσι, ενώ ο χαρισματικός Ανδρέας κερδίζει τις εκλογές του 1981 με σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», την ανακολουθία του, όταν είναι μέσα στην ΕΟΚ, να απαιτεί και να πετυχαίνει την εισροή κοινοτικών πόρων στην χώρα με τα ΜΟΠ το 1984 και στην συνέχεια με το πρώτο πακέτο Delors (Α’ ΚΠΣ), την θεωρήσαμε μαγκιά, με την καλή έννοια.

Όμως μια σύντομη αναδρομή στην τύχη αυτών των κοινοτικών πόρων και της κατάληξης των σκοπών για τους οποίους είχαν δοθεί θα δείξει, πως η μαγκιά του αείμνηστου μας τελείωσε ακριβώς εκεί: στην έγκρισή τους.

Και το χειρότερο: ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερθήκαμε έκτοτε στους κοινοτικούς εταίρους μας, μας κληροδότησε μια ηγεσία που επανέφερε στην πολιτική την μαγκιά με την κακή της έννοια. Τα τελευταία χαράτσια είναι, αλίμονο, αποτέλεσμα της ψευτοπαλληκαριάς της, απέναντι στην τρόικα!

Τα Μ.Ο.Π. έθεσαν για πρώτη φορά το στόχο υλοποίησης μίας ολοκληρωμένης μεσοπρόθεσμης προσπάθειας για την ανάπτυξη των λιγότερο ανεπτυγμένων περιφερειών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας μέσω πολυετών επιχειρησιακών προγραμμάτων. Δυστυχώς, εδώ, ξοδεύτηκαν σε πελατειακές σχέσεις, αφήνοντας πίσω το πρώτο κενό στην αναπτυξιακή πορεία της χώρας.

Ακολούθησαν τα πακέτα Delors, το πρώτο των οποίων, παρόλο τον Ν1622/86 που καθόριζε με σαφήνεια τον τρόπο του επιχειρησιακού σχεδιασμού της χώρας, είχε λίγο πολύ την ίδια τύχη αφήνοντας πίσω του διάσπαρτες, ασύνδετες μεταξύ τους και κακότεχνες υποδομές, που ανάγκασαν τους Ευρωπαίους εταίρους μας να απαιτήσουν ύπαρξη ελεγκτικών μηχανισμών προκειμένου να προχωρήσουν στην εκταμίευση του δεύτερου πακέτου Delors (Β’ΚΠΣ).

Συστάθηκε λοιπόν η ΜΕΚ, που είχε στόχο την παρακολούθηση των εκτελούμενων δημόσιων έργων με βάση την σχετική Νομοθεσία, την τεχνική δεοντολογία, την δημιουργία εθνικών τεχνικών προδιαγραφών, τη πρόσληψη, κατόπιν διαγωνισμού, Ελλήνων Τεχνικών Συμβούλων (Τ.Σ.) και υποστήριξη του έργου τους.

Τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα τα οποία καλούνταν να ελέγξουν αυτοί οι Τ.Σ. είχαν στόχους που αν πετύχαιναν θα μπορούσαν να κάνουν από τότε την Ελλάδα, Δανία του Νότου: Δημιουργία αναπτυξιακών υποδομών για αειφόρο ανάπτυξη, διορθωτικές κινήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας με ενθάρρυνση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας, ψηφιακή σύγκλιση κ.λπ.

Αντί η τότε ηγεσία των εκσυγχρονιστών του ΠΑΣΟΚ να αδράξει την ευκαιρία για να ανακτήσει το χρόνο και τους πόρους, που χάθηκαν από τις πρακτικές του Ανδρέα για την εμπέδωση της εξουσίας του με εκμαυλισμό του λαού, εξακολούθησε την ίδια πελατειακή σχέση:

Τουλάχιστον οι μισοί Τ.Σ. που προσλήφθηκαν ήταν άσχετοι με το άθλημα. Απλώς ήταν κομματικοί φίλοι. Σε όλους όμως η Διοίκηση Σημίτη επιφύλασσε την ίδια μεταχείριση. Έλλειψη μέσων, για να κάνουν την δουλειά τους όσοι από αυτούς ήταν κατάλληλοι: γραφείο να καθίσουν, τηλέφωνο, Η/Υ και προγράμματα, γραμματειακή υποστήριξη, θέρμανση το χειμώνα κ.λπ. Τα ίδια που επιφύλαξε ο γιος του, στις ημέρες μας, για την Αρχή Αποκρατικοποιήσεων με επικεφαλής τον καθηγητή κ.Κουκιάδη…

Το χειρότερο όμως από όλα ήταν η υποδοχή την οποία επιφύλασσαν οι επικεφαλής των φορέων που είχαν χρηματοδοτηθεί με κοινοτικούς πόρους για την εκτέλεση κάποιου έργου. Κατ’ αρχήν αμφισβητούσαν την ιδιότητα του Τ.Σ. ως ελεγκτή και κατόπιν έκαναν ότι οι τωρινοί επικεφαλής οργανισμών που τους ζητούνται στοιχεία και κωλυσιεργούν μέχρι να σπάσουν τα νεύρα των ελεγκτών της τρόικας!

Ένα ενδεικτικό παράδειγμα για την «μαγκιά» με την οποία αντιμετώπιζε η τότε πολιτική ηγεσία τους τότε Έλληνες Τ.Σ. - ελεγκτές όταν επιχειρούσαν να κάνουν την δουλειά τους: Ο Περιφερειάρχης Αττικής καλεί στο γραφείο του έναν Τ.Σ. και του ζητάει, παρουσία του Προέδρου μεγάλου Γενικού Νοσοκομείου της Αττικής να εγκρίνει επειγόντως την διάθεση τριών επιπλέον δις δραχμών προκειμένου να εξοπλισθούν τα υπό μελέτη εξωτερικά ιατρεία του εν λόγω Νοσοκομείου. Ο Τ.Σ. ζητά να ολοκληρωθούν πρώτα οι μελέτες έτσι που, αν το ποσό προέκυπτε στο ύψος αυτό, να μπορέσει να το εγκρίνει. Όμως Περιφερειάρχης και Πρόεδρος του Νοσοκομείου απαιτούν από τον Τ.Σ. να εγκρίνει, για κοινωνικούς λόγους, το ποσό πριν ολοκληρωθούν οι μελέτες..Την άρνηση του Τ.Σ. να παρακάμψει την νομική και τεχνική δεοντολογία ακολουθούν ύβρεις από τον Περιφερειάρχη για την Κυβέρνηση (που σημειωτέον τον έχει διορίσει στη θέση του) «που κατέβασε τα βρακιά στην Ε.Ε!» και σε έβαλε να μας ελέγχεις!

Την άλλη μέρα καλεί στο γραφείο του τον «ανυπάκουο» Τ.Σ. ο Υπουργος Υγείας, ο οποίος περιστοιχισμένος από τον Περιφερειάρχη, τον Πρόεδρο του Νοσοκομείου, τους μελετητές του έργου και καμιά δεκαριά υπηρεσιακούς παράγοντες, τον καλεί να κάνει το πατριωτικό (!) του καθήκον και να εγκρίνει για κοινωνικούς λόγους τα τρία αίολα δις. Όταν ό Τ.Σ. αρνείται ο Υπουργός σηκώνεται όρθιος και με το χέρι να δείχνει το ταβάνι του λέει με στεντόρεια φωνή: «Θα σε καταγγείλω στα αφεντικά σου στις Βρυξέλλες!»

Μετά από λίγο καιρό αηδιασμένος από διάφορα, καθημερινά, τέτοια περιστατικά ο εν λόγω Τ.Σ. υπέβαλε την παραίτησή του, επιστρέφοντας στο κερδοφόρο ιδιωτικό του γραφείο…

Οι τότε μαγκιές, με την κακή έννοια ήταν μιά από τις αιτίες που προκάλεσαν την Νέμεση της τρόικας τώρα. Απτόητοι, αμετανόητοι οι επαγγελματίες υπουργοί αυτής της εξαιρετικά επικίνδυνης για το λαό και τον τόπο Κυβέρνησης νομίζουν ότι μπορούν να παίζουν με σοβαρούς επαγγελματίες όπως τα στελέχη της τρόικας. Ο ευένδοτος ΓΑΠ με τον πρώην υπάλληλο της Goldman Sacks, δοτό υπουργό Παπακωνσταντίνου, παίρνοντας την σκυτάλη από τον αραχτό της Ραφήνας έφεραν την χώρα στα χάλια που βρίσκεται τώρα.

Μαγκιά του Βενιζέλου θα ήταν να προσπαθήσει να απαλλάξει τον τόπο από την καταστροφική ηγετική ομάδα του ΓΑΠ με τους Ραγκούση, Παπακωνσταντίνου, Γερουλάνο, Πεταλωτή και Μόσιαλο. Προτίμησε να ταυτιστεί μαζί τους στην αδιέξοδη υφεσιακή πολιτική της τρόικας. Όμως ανάμεσα σε αυτά που υπέγραψε κι αυτός στα Μνημόνια υπάρχουν και θετικά πράγματα, που άλλωστε υπήρχαν και στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ.

Αν προχωρούσε μερικά από αυτά τότε, αν απορροφούσε κανένα ευρώ από το ΕΣΠΑ, θα είχε διαπραγματευτικό χαρτί για πολιτική διαπραγμάτευση. Οι εκπρόσωποι της τρόικας βλέποντας την μηδενική προσπάθεια να βγάζει αναιδείς δεκάρικους λόγους του αέρα για πολιτική διαπραγμάτευση, τα μάζεψαν και την "έκαναν" κανονικά. Από εκεί και πέρα ότι κάνει ο Βενιζέλος εκθέτει το ίδιο και όλους μας. Λέει και ξαναλέει, παρά τις διαψεύσεις του Σόιμπλε και της Μέρκελ, ότι προγραμματισμένα έφυγε η τρόικα. Η οργή που ξεσηκώνει η απύθμενη αναίδειά του τον αναγκάζει, για να την εξευμενίσει να πάρει, στο γόνατο κυριολεκτικά, βάναυσα μέτρα εναντίον μισθωτών και συνταξιούχων καθώς και να προχωρήσει στην έμμεση δήμευση της ακίνητης περιουσίας μας. Και έπεται συνέχεια…

Ως πότε, αδέλφια, θα πληρώνουμε την ανικανότητα, την έλλειψη επαγγελματισμού και πολιτικού ήθους αυτών των άθλιων πολιτικών που κυβερνούν τον τόπο χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση; Ως πότε θα ανεχόμαστε να το παίζουν τζάμπα μάγκες κι εμείς πληρώνουμε τις «μαγκιές» τους;

Δημήτρης Ματσικούδης



Φτάσαμε λοιπόν, με εκείνα και τα άλλα στο "δια ταύτα". Το μοίρασμα της λείας. Και η λεία δεν είναι καμιά άλλη από την κρατική περιουσία των Ελλήνων. Προσοχή όμως, όταν λέω κρατική περιουσία δεν εννοώ κάποιες μετοχές ή χρυσάφι στην Τράπεζα της Ελλάδας, αλλά την ιδιοκτησία των δρόμων που κυκλοφορούμε, των λιμανιών από όπου παίρνουμε το καράβι για να πάνε στα χωριά μας, των αεροδρομίων που φεύγουμε για να πάμε σε μακρινότερους προορισμούς, και κάθε είδους ακίνητη ή μη περιουσία των Ελλήνων.

Ο σχεδιασμός των εταίρων μας, μέσω της λύσης που συνέταξε ο συμβουλευτικός οίκος Roland Berger Strategy Consultants προτείνει ως λύση του προβλήματος του κρατικού χρέους της Ελλάδας (http://www.rolandberger.com/media/news/Recovery_plan_for_the_Greek_economy.html) τη μετακύλιση της ιδιοκτησίας των Ελληνικών κρατικών υποδομών προς EURO 125 δις για αποπληρωμή του αερο-χρήματος που μας δάνεισαν ως κράτος στα προηγούμενα χρόνια οι τράπεζες (δείτε σχετικό μου κείμενο "Κρατικό χρέος, κουρέματα και άλλα παραμύθια της Χαλιμάς" http://www.capital.gr/Articles.asp?id=1140240 ).

Με τον τρόπο αυτόν (που προτείνει η Roland Berger) θα μας μειώσουν την οφειλή μας από 150% του ΑΕΠ μας, στο 88% του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν όσο ήταν όταν ανέλαβε η σημερινή κυβέρνηση. Πραγματικός σκοπός αυτής της πρότασης είναι να σώσει τα κουφάρια που σήμερα είναι οι ευρωπαϊκές τράπεζες, από επισφαλή δάνεια που έδωσαν σε αναξιόχρεα κράτη όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, και σύντομα η Ισπανία, η Ιταλία, και πιθανόν και η Γαλλία.

Για να το δούμε λίγο αυτό: οι περισσότερες Ευρωπαϊκές τράπεζες δάνεισαν πολύ περισσότερα χρήματα από όσα θα έπρεπε να είχαν δανείσει στα περισσότερα Ευρωπαϊκά κράτη, βάσει των πιστοληπτικών δεδομένων τους. Όπως οι τράπεζες που έδωσαν αφειδώς χρήμα σε αναξιόχρεους ιδιώτες καταναλωτές, πληρώνουν αυτή την υπέρμετρη ευκολία που δάνεισαν τα χρήματα αυτά, έτσι και εκείνες που δάνεισαν σε αναξιόχρεα κράτη θα πληρώσουν την αβλεψία των manager τους. Λάθος! Αυτή την αβλεψία θα την πληρώσουν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι.

Άλλη μία: Οι Ευρωπαϊκές τράπεζες έδωσαν πολύ περισσότερα χρήματα από όσα θα έπρεπε να δώσουν, σε Ευρωπαϊκά κράτη που τώρα δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τον όγκο των χρημάτων αυτών που δανείστηκαν. Τα κράτη αυτά δεν έπρεπε να είχαν μπορέσει να δανειστούν με τόσο χαμηλά επιτόκια όσο δανείστηκαν , απλά διότι οι κυβερνήσεις τους δεν υπολόγιζαν ότι ποτέ θα έπρεπε να γίνει αποπληρωμή των χρεών αυτών, αλλά απλά ανακύκλωση των κεφαλαίων, και αέναη πληρωμή μόνο των τόκων. Με τα χρήματα αυτά οι κυβερνήσεις χρηματοδότησαν στην περίπτωση της Ελλάδας, την αύξηση του δημοσίου τομέως σε ποσόστωση Σοβιετικής Δημοκρατίας.

Η Διόγκωση αυτή του Δημοσίου που πνίγει την Ελληνική οικονομία, και για την διατήρησή του πλέον αποστραγγίζει με υπερφορολόγηση την παραγωγική οικονομία (περιλαμβάνω σε αυτήν τις κερδοφόρες ΔΕΚΟ που επίκειται το ξεπούλημα τους έναντι πινακίου φακής) οφείλεται στην χρηματοδότηση που παρείχαν αφειδώς στους εκάστοτε κυβερνώντες του κράτους οι τράπεζες αυτές. Για αυτό τους το λάθος, θα πληρώσει ο Ελληνικός Λαός με την ιδιωτική και δημόσια περιουσία του, υποτιμημένη μάλιστα σε τιμές κοψοχρονιάς!

Με το νέο σχέδιο που προτείνεται στους εταίρους μας, η Ελληνική κρατική περιουσία των υποδομών που έχει το Ελληνικό κράτος για την χρήση των πολιτών του, θα περιέλθει στην ιδιοκτησία των τραπεζών που αλόγιστα δάνεισαν στις προηγούμενες κυβερνήσεις μας, για να τα σπαταλήσουν στους σκοτεινούς ψηφοθηρικούς σκοπούς της διόγκωσης του κομματικού παρακράτους και των μιζών!

Δηλαδή οι Έλληνες θα πρέπει να πληρώνουμε διόδια στις Γερμανο-Γαλλικές τράπεζες στο εξής, για να πάμε εκδρομή στο χωριό μας. Θα πληρώνουμε διόδια για τα λάθος δάνεια που έδωσαν στις προηγούμενες και νυν κυβερνήσεις μας. Δηλαδή ο Πολίτης θα επωμιστεί το κόστος των λαθών των τραπεζιτών.

Οι Αμερικανοί αντίθετα προτείνουν στους Ευρωπαίους να σταματήσουν τις κωλυσιεργίες, και να κάνουν ένα γενναίο κούρεμα στο Ελληνικό χρέος, της τάξεως του 50%. Όσες από τις ευρωπαϊκές τράπεζες χρειαστούν ανακεφαλαιοποίηση, να την πάρουν από τα ευρωπαϊκά κράτη και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και να επιτρέψουν στην οικονομία μας να ξεκινήσει πάλι να αναπτύσσεται υγιώς.

Και ο μαυρομάτης (=καραγκιόζης) κ. Μπαρόζο κατηγορεί τους Αμερικανούς για πατερναλισμό! Αντί αυτού που προτείνουν οι ρεαλιστές Αμερικανοί για να λυθεί ο γόρδιος δεσμός της Ευρωπαϊκής Κρίσης κρατικού χρέους, προκρίνει το σχέδιο μεταφοράς του δημοσίου και ιδιωτικού πλούτου των Ελλήνων στις τράπεζες αυτές, όχι μόνο με εξοντωτικούς φόρους, αλλά και με παραχώρηση τίτλων ιδιοκτησίας των υποδομών που οι Έλληνες χρηματοδότησαν με τους φόρους τους τα προηγούμενα 50-100 χρόνια. Έξτρα μπόνους θα είναι βέβαια το πρόσθετο μελλοντικό εισόδημα που θα δημιουργούν αυτές υποδομές από τώρα ως την αιωνιότητα.

Οι τράπεζες που δάνεισαν επίορκους πολιτικούς αλόγιστα, θα προικοδοτηθούν με την περιουσία των Ελλήνων. Αυτοί που έδωσαν τεράστια ποσά σε ανίκανους πολιτικούς, που εκείνοι μετά λεηλάτησαν με προμήθειες και μίζες δισεκατομμυρίων, σε υποβρύχια που μπατάρουν, και ψηφιακά δίκτυα στην δεκαπλάσια τιμή από την κανονική τους, και υπερτιμολογημένες προμήθειες νοσοκομείων, αλλά κυριότερα στην εξαγορά ψηφοφόρων με μισθοδότηση από τον Ελληνικό Λαό, θα δικαιωθούν με απόφαση των εταίρων μας!

Την υλοποίηση εναποθέτουν στην κυβέρνηση των γερμανοτσολιάδων που μας εξώθησαν στο ΔΝΤ. Εκείνοι που ενώ ήξεραν ότι η Ελλάδα έχει υπέρογκο χρέος EURO 270 δις φώναζαν "Λεφτά Υπάρχουν!" Εκείνοι που μοίρασαν ακόμα EURO 1,5 δις με το που βγήκαν στην εξουσία, και μετά αμέσως βγήκαν στο διεθνή τύπο και τηλεόραση και έλεγαν ότι "παρέλαβαν τον Τιτανικό" και μαγείρεψαν τα στατιστικά μας επί το χείρον, προκειμένου να μας υποχρεώσουν να μπούμε στην επιστασία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και να εξαιρεθούμε από τις αγορές. Και με αυτό έφτασαν το χρέος μας στα EURO 360 δις σε δύο χρόνια μόνον!

Οι γερμανοτσολιάδες που δύο χρόνια τώρα αντί να μας φέρουν σε πρωτογενές πλεόνασμα κόβοντας τις ρεμούλες των νοσοκομείων και των λαθροσυντάξεων ρεμβάζουν ανέμελα. Αντί να πατάξουν τη φοροδιαφυγή απλά κοιτώντας στους τραπεζικούς λογαριασμούς των Ελλήνων και συγκρίνοντάς τους με τα δηλωμένα εισοδήματα να φέρουν μέχρι και δευτερογενές πλεόνασμα, περίμεναν να φτάσουμε να μην έχουμε σαν κράτος να δώσουμε συντάξεις, για να περάσει το ξεπούλημα σαν "απαραίτητο μέτρο έκτακτης ανάγκης".

Και όλα αυτά θα γίνουν αντί να τυπώσει η ΕΚΤ επαρκή ευρώ για να βγει η Ευρώπη από την κρίση, όπως προτείνουν οι Αμερικανοί...

Ετοιμαστείτε για την μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών, που θα κάνει το "Χρηματιστήριο" να ομοιάζει με κλοπή καραμέλας από περίπτερο: την Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας.

* Ο Άγης Βερούτης αρθρογραφεί από υποχρέωση στα παιδιά του

Τρεις εικονικές αερομαχίες ανάμεσα σε ελληνικά και τουρκικά μαχητικά σημειώθηκαν την Τετάρτη στο Αιγαίο, για πρώτη φορά τους τελευταίους δώδεκα μήνες!

Τα επίσημα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: εμπλοκές ανάμεσα σε ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη επιφυλακής και τουρκικά μαχητικά που παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο είχαν να καταγραφούν από τον Σεπτέμβριο του 2010.
Σήμερα, τρεις φορές συνολικά οι Τούρκοι χειριστές δεν άλλαξαν πορεία μετά την αναγνώρισή τους από τους Έλληνες πιλότους και προκάλεσαν dogfights. Η μία αερομαχία σημειώθηκε δυτικά της Λέσβου, ενώ οι άλλες δύο εμπλοκές των τουρκικών με τα ελληνικά μαχητικά έγιναν στην περιοχή μεταξύ της Λέσβου και της Χίου.

Δεδομένου ότι πρόκειται για τις πρώτες αερομαχίες εδώ και ένα χρόνο, οι αξιωματικοί που υπηρετούν στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας παρακολουθούν την κατάσταση με προσοχή για να διαπιστώσουν αν πρόκειται για αλλαγή της συμπεριφοράς της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας.

Συνολικά 12 τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη μπήκαν την Τετάρτη στο FIR Αθηνών στο Αιγαίο χωρίς να έχουν καταθέσει προηγουμένως σχέδια πτήσης. Οκτώ από τα τουρκικά μαχητικά ήταν οπλισμένα, ενώ εκτός από τις τρεις εικονικές αερομαχίες καταγράφηκαν και τρεις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από ισάριθμους σχηματισμούς τουρκικών αεροσκαφών.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Είναι σαφές πως η Άγκυρα προσπαθεί να απαγκιστρωθεί από το "οικόπεδο 12" με μία μετάβαση του "κέντρου ενδιαφέροντος στο Αιγαίο και στην Ελληνική ΑΟΖ νότια του Καστελόριζου. Και όσο περνούν οι ημέρες, αυτή η "στροφή" της Τουρκίας θα γίνεται σαφέστερη και προφανώς επικινδυνότερη για ένα θερμό επεισόδιο μικρής έκτασης, αλλά ικανής να προσδώσει χαρακτηριστικά νίκης τόσο στον Ερντογάν όσο και στον Παπανδρέου.


Η λύση στο αδιέξοδο είναι ένα εναλλακτικό πολιτικό όραμα για μια καλύτερη δημοκρατία!
Το πολιτικό σύστημα μας είναι αναμφίβολα τόσο περίπλοκο που δεν διακρίνεται πουθενά ούτε η αρχή του, ούτε το τέλος του, θυμίζοντας κάπως την περίπτωση του γόρδιου δεσμού. Βέβαια στην προκειμένη περίπτωση δεν πρέπει να αναζητάμε ποιός απο μηχανής θεός θα λύσει τον δεσμό αυτόν, αλλά με ποιόν τρόπο θα λυθεί ωστε να βγούμε άμεσα απο αυτή την στημένη και με μαθηματική ακρίβεια, αδιέξοδη κρίση.

Πρωτίστως λοιπόν πρέπει να κατανοήσουμε και να αντιληφθούμε ότι το παρόν πολιτικό μας σύστημα δημιουργήθηκε απο την ίδια την κοινωνία μας για να την εξυπηρετεί σε πολιτειακό και οργανωτικό επίπεδο, επομένως μέρος του πολύπλοκου αυτού συστήματος είναι σε πρώτο επίπεδο ο καθένας απο εμάς ως μέλη αυτής της κοινωνίας και μετέπειτα η εξουσία η οποία πηγάζει από την κοινωνία για να υπηρετεί τα συμφέροντα της.

Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το σύστημα αποτελεσματικά, δημιουργώντας παράλληλα μια εφικτή και κοινά αποδεκτή λύση απο το σύνολο της κοινωνίας, πρέπει να ξεπεράσουμε τα υπερυψωμένα τείχη της κοινωνικής κατάθλιψης που βιώνουμε και που μας αποτρέπουν απο την κοινωνική μας εξέλιξη και εξιδανίκευση, μέσω της αλλαγής.

Οφείλουμε ατομικά να αφιερώσουμε ενέργεια και χρόνο ως μέλη αυτής της αρχέγονης ελληνικής κοινωνίας, προς έναν κοινό σκοπό. Την βελτίωση του υπάρχοντος συστήματος μας μέσω μιας αλλαγής καθαρά αποκομματικοποιημένης και πραγματικά πολιτικοποιημένης ανατρέποντας την σημερινή κατάσταση στα πλαίσια της παρούσας δημοκρατίας επιζητώντας την καλύτερη.

Η καλύτερη δημοκρατία είναι εκείνη, όπου στους κακούς δεν επιτρέπεται να παίρνουν την εξουσία και στους καλούς δεν επιτρέπεται ν’ αρνούνται τη διακυβέρνηση του τόπου τους.
Πιττακός ο Μυτιληναίος, 650-570 π.Χ., εκ των 7 σοφών της Αρχ .Ελλάδας

Η πραγματικά καλύτερη Δημοκρατία είναι μόνο η Άμεση, ενώ η έμμεση αντιπροσωπευτική εκδοχή της, που σήμερα έχει τη μορφή του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος και στο οποίο στηρίζεται το σύστημα μας δεν λειτουργεί ουσιαστικά δημοκρατικά, αλλά αναδεικνύει ολιγαρχίες της πολιτικής που διαπλέκονται συστηματικά και καθ’ έξη με τις ολιγαρχίες του πλούτου και κάθε μορφής φανερούς ή αφανείς εξουσιαστές. Χαρακτηριστικό είναι το απόφθεγμα του Αριστοτέλη ότι : «Δημοκρατικόν εστί κληρωτόν είναι τας Αρχάς, το διαιρετόν ολιγαρχικόν», δηλαδή θεωρούσε δημοκρατικό θεσμό τη κλήρωση πολιτών στα αξιώματα, ενώ τις εκλογές προσώπων, που σήμερα παίρνει τη μορφή εκλογής αντιπροσώπων μας στη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία ως δείγμα ολιγαρχικού Πολιτεύματος.

Άλλωστε και η καθημερινή μας εμπειρία αποδεικνύει ότι δεν επικρατεί η ισονομία , η ισηγορία και η ισοπολιτεία, αλλά η διαφθορά στο δημόσιο βίο και οι διαπλεκόμενες σχέσεις των κομμάτων εξουσίας, που επιβάλλουν με τις αρχές του δήθεν «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού» και την κομματική πειθαρχία στους ολίγους εκλεγμένους, να αποδέχονται τις βουλήσεις των ολίγων πλουτοκρατών και των κάθε μορφής «βαρώνων», συχνά εις βάρος των πολλών, του περιβάλλοντος και των δημόσιων αγαθών, ώστε να καθιστούν στην πραγματικότητα το πολίτευμά μας «Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Ολιγαρχία»!

Οι πολιτικοί έχοντας εγκαταλείψει καριέρες (λάβετε υπ'όψη και το ασυμβίβαστο των βουλευτών) έχουν την ανάγκη να αναπαραχθούν ως πολιτικοί και ως εξουσιαστές, με αποτέλεσμα, αντί να πρυτανεύει στους περισσότερους από αυτούς το συμφέρον των πολλών, να πρυτανεύει η συνέχιση του ρόλου τους, του επαγγέλματός τους. Και αυτό γιατί, δυστυχώς, με τον κοινοβουλευτισμό η πολιτική κατάντησε επάγγελμα, ενώ στην πραγματικότητα θα όφειλε να είναι έκφραση ζωής.

Στην παρούσα κοινωνική φάση η εξουσία του πολύπλοκου αυτού πολιτικού συστήματος, μας έχει απομονώσει σκοπίμως σε πολύ μεγάλο βαθμό, ελέγχει πλήρως τις πληροφορίες γύρω μας, επιβάλλει αποφάσεις εξαλείφοντας κάθε παράγραφο του Συντάγματος των Ελλήνων, περιορίζει επικίνδυνα τα θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα μας, σχεδιάζει και συντελλεί το ξεπούλημα της εθνικής μας περιουσίας, θέτει απρόκλητα σε αμφισβήτηση τα κυριαρχικά μας δικαιώματα με απώτερο σκοπό τον περιορισμό της άσκηση της δημοκρατίας, μας δολοφονεί καθημερινά μέσα απο την εξαθλίωση και την περιφρόνηση οδηγώντας μας στον σταδιακό μας αφανισμό.

Αυτό το πολιτικό σύστημα λοιπόν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε γράφοντας ιστορία.

Εξάλλου η κρίση που βιώνουμε είναι μια αλλαγή που προσπαθεί να συμβεί αλλά δεν βρίσκει το απαιτούμενο έδαφος για να καρποφορήσει. Αυτό το έδαφος πρέπει να το προετοιμάσουμε όλοι μαζί, με θεμέλια στέρεα και βαθιά στη γη μας αλλά και ανοιχτούς ορίζοντες στην οικουμένη, ξεκινώντας απο την βάση του συστήματος και τον πλήρη διαχωρισμό και την αναδιανομή της εξουσίας.

Ένας τρόπος για να επιτευχθεί αυτή η αλλαγή είναι μέσα απο την διενέργεια δημοψηφίσματος, όχι όμως για οποιοδήποτε δημοψήφισμα αλλά για αυτό που αφορά το πραγματικό μας πρόβλημα, που είναι η αλλαγή του συστήματος.

Πρέπει να γράψουμε ιστορία, διαμορφώνοντας τον καταστατικό χάρτη της χώρας μας συμμετέχοντας όλοι ενεργά στη διαμόρφωση ενός νέου Συντάγματος της χώρας.

Πρέπει ο λαός μας να αφυπνιστεί και να επαναστατήσει, όχι όμως βγαίνοντας στους δρόμους, αλλά παίρνοντας το μέλλον ρεαλιστικά στα χέρια του.

Να απαιτήσουμε δημοκρατικά την έναρξη της διαδικασίας για την διενέργεια δημοψηφίσματος με στόχο την αναθεώρησή του Συντάγματος, ξεκινώντας παράλληλα δημόσια διαβούλευση.

Σε περίπτωση δε θετικής ψήφου από τον ελληνικό λαό ο πρόεδρος της Δημοκρατίας να κυρήξει έκτακτες εκλογές για την δημιουργία ενός Συνταγματικού Συμβουλίου.

Το Συνταγματικό Συμβούλιο, μπορεί να αποτελλείτε απο μια 50μελής ομάδα ακέραιων και ικανών πολιτών που θα εκλεγούν από τον λαό και θα διοριστούν από τη Βουλή για να μελετήσουν και να παρουσιάσουν το νέο νομοθέτημα.

Η ομάδα αυτή θα δέχεται καθημερινά για ένα εύλογο χρονικό διάστημα τα σχόλια και τις προτάσεις των συμπατριωτών τους τηλεφωνικώς μέσω ταχυδρομείου και ίντερνετ. Το τελικό κείμενο θα παραδόθεί στο κοινοβούλιο και θα υποβληθεί σε δημοψήφισμα πριν επικυρωθεί.

Ο "χρυσός αιώνας" του Περικλή μπορεί να αναβιώσει σε ένα πολίτευμα άμεσης Δημοκρατίας, προσαρμοσμένο στα δεδομένα του 21ου αιώνα.

Τα κεφάλαια και τα άρθρα που θα απαρτίζουν το νέο Σύνταγμα θα πρέπει να διέπονται από μια έντονη διάθεση για μια καλύτερη και αμεσότερη δημοκρατία μέσω της άσκησης εξουσίας. Η αναθεώρηση του επομένως πρέπει να είναι στην κατεύθυνση της μεγαλύτερης λαϊκής συμμετοχής, της διαφάνειας και της ανάληψης ευθύνης από τους πολιτικούς και τους πολίτες.

Προτάσεις θα υπάρξουν πολλές σε αυτή τη νέα Συντακτική διαδικασία, ας ξεκινήσουμε από εδώ με μερικές με κύριο στόχο την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας και τον πλήρη διαχωρισμό των τριών βασικών εξουσιών: της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής.

Δημιουργία Βουλής των πολιτών, από 100 κληρωτούς πολίτες, με διετή θητεία, που θα έχει σκοπό τον έλεγχο των πολιτικών και τις εφαρμογές των νόμων και των άρθρων του Συντάγματος με απώτερο σκοπό πάντα την προάσπιση και προώθηση του εθνικού συμφέροντος την μεγαλύτερη διαφάνεια και την ανάληψη ευθύνης όχι μόνο από τους πολιτικούς αλλά και τους πολίτες.

Ασυμβίβαστο η ιδιότητα του βουλευτού με τη θέση του Υπουργού μέσω ειδικής ρύθμισης του Συντάγματος. Να θεωρείται ασυμβίβαστο δηλαδή η ιδιότητα του βουλευτού με αυτή του Υπουργού, διαχωρίζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο πλήρως την νομοθετική απο την εκτελεστική εξουσία του κράτους.

Ο Πρωθυπουργός θα αποτελεί την κεφαλή της κυβέρνησης και θα εκλέγεται απο την απόλυτη πλειοψηφία της Βουλής. Ο Πρωθυπουργός θα εξασφαλίζει την ενότητα της Κυβέρνησης και θα κατευθύνει τις ενέργειές της, καθώς και των δημοσίων γενικά υπηρεσιών για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στο πλαίσιο των νόμων. Οι βασικότερες εξουσίες του θα είναι να προεδρεύει του Υπουργικού Συμβουλίου, στο οποίο θα μετέχει μαζί με τους Υπουργούς καταρτίζοντας το τετραετές πρόγραμμα που θα ακολουθηθεί ενώ παράλληλα θα καθορίζει με τον οικείο Υπουργό τις αρμοδιότητες των Υφυπουργών. Θα έχει την δυνατότητα επίσης να καταθέτει πρότασή ωστε να παύονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας οι Υπουργοί και οι Υφυπουργοί της Κυβέρνησης ενώ θα πρέπει απαραιτήτως να συνοδεύεται από εισήγηση του για το πρόσωπο που θα το αντικαταστήσει και το οποίο θα εγκρίνεται απο την βουλή των πολιτών.

Η νομοθετική εξουσία θα ασκείται από την νομοθετική βουλή (Βουλή των Ελλήνων) τα μέλη της οποίας θα εκλέγονται με καθολική μυστική ψηφοφορία απο τον λαό για τετραετή θητεία και θα εγκρίνει ή απορρίπτει μέσω των νομοθετικών πράξεων τη γενική πολιτική της Χώρας. Οι βουλευτές θα μετέχουν στη νομοπαρασκευαστική διαδικασία, μέσω της μελέτης και της αποδοχής ή απόρριψης των προς ψήφιση νομοσχεδίων που θα καταθέτει προς έγκριση η κυβέρνηση δια των Υπουργών της. Η Νομοθετική Βουλή οφείλει να απολαύει της εμπιστοσύνης της Βουλής των πολιτών, να έχει λάβει δηλαδή ψήφο εμπιστοσύνης από την πλειοψηφία των κληρωτών πολιτών

Η εκτελεστική εξουσία θα ασκείται από την κυβέρνηση (Υπουργικό συμβούλιο) και της οποίας κεφαλή θα είναι ο Πρωθυπουργός . Τα μέλη της κυβέρνησης θα καθορίζονται με κλήρωση απο το σώμα της Βουλής των Ελλήνων (απο οποιοδήποτε κόμμα) για τετραετή θητεία. Με την διαδικασία της κλήρωσης διασφαλίζεται το άμεσο τέλος της οικογενειοκρατίας και της πελατειακής σχέσης που επικρατεί σήμερα εξασφαλίζοντας παράλληλα την μελλοντική αποτροπή παρόμοιων περιπτώσεων που θα οδηγούσαν σε δυσλειτουργία του κράτους λόγο προσωπικών συμφερόντων συγκεντρώνοντας παράλληλα όλα τα στοιχεία μια σύγχρονης και προ παντώς εθνικής και όχι κομματικής κυβέρνησης. Κύριος σκοπός της κυβέρνησης θα είναι η εκτελεστική λειτουργία του κράτους. Θα καθορίζει δηλαδή την γενική πολιτική της Χώρας, μετέχοντας στη νομοπαρασκευαστική διαδικασία, μέσω της σύνταξης και της προώθησης προς ψήφιση νομοσχεδίων, αλλά ταυτόχρονα εφαρμόζοντας την πολιτική που εγκρίνει μέσω των νομοθετικών πράξεων η Νομοθετική Βουλή. Το υπουργικό συμβούλιο οφείλει να απολαύει της εμπιστοσύνης της Βουλής των πολιτών, να έχει λάβει δηλαδή ψήφο εμπιστοσύνης από την πλειοψηφία των κληρωτών πολιτών.

Η πολιτειακή εξουσία θα ασκείται από την Βουλή των πολιτών και θα έχει κυρίως ελεγκτικό χαρακτήρα. Στις κύριες αρμοδιότητες της βουλής των πολιτών θα είναι η πιστή εφαρμογή του τετραετούς προγράμματος που θα καταθέτει η εκάστοτε κυβέρνηση, όπως και η επίβλεψη των προς ψήφιση νομοσχεδίων με πρωτεύον κριτήριο την προάσπιση και προώθηση του εθνικού συμφέροντος. Σε περίπτωση που διαπιστώσει οποιαδήποτε παράβαση θα μπορεί να καταθέτει στοιχειοθετημένες προτάσεις μομφής εναντίον οποιουδήποτε πολιτικού που κατέχει οποιαδήποτε θέση στη Δημόσια Διοίκηση (Υπουργό, βουλευτή, δήμαρχο) με το αιτιολογικό της εξαπάτησης του Ελληνικού Λαού και να την κοινοποιεί στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Σε περίπτωση που η μομφή κατατίθενται εναντίον του Πρωθυπουργού η Βουλή των Πολιτών θα έχει την ευχέρεια να διαλύσει την Βουλή και να προκηρύξει νέες εκλογές.

Προυποθέσεις για τα υποψήφια στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης, είτε Βουλευτής είτε Υπουργός, είτε μέλος της Βουλής των Πολιτών, είτε Τοπικός Άρχοντας (όπως Δήμαρχοι, Νομάρχες, Περιφερειάρχες) είτε Διευθυντής οργανισμού, είτε απλός δημόσιος υπάλληλος που διορίζεται ή εκλέγεται απο διάφορους φορείς ή όποιοι διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα καθ' οιονδήποτε τρόπο είτε μέσω οργανισμών, είτε Υπουργείων, είτε ΔΕΚΟ, είτε οργανισμών τοπικου φορέα κλπ, να είναι 'Ελληνας πολίτης, να έχει τη νόμιμη ικανότητα να εκλέγει, να έχει συμπληρώσει το εικοστό πέμπτο έτος (25) της ηλικίας του κατά την ημέρα της εκλογής, να καταγράφετε όλη η περιουσία αυτού καθώς και της οικογένειας του. Υποψήφιος που στερήθηκε κάποιο από τα παραπάνω προσόντα εκπίπτει αυτοδικαίως από το δημόσιο αξίωμα. Μετά το τέλος της θητείας του κάθε πρόσωπο είναι υποχρεωμένο να λογοδοτήσει για τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων του, σε ειδικά ανεξάρτητα πολιτειακά δικαστήρια. Σε περίπτωση που αποδειχτεί ότι κατα την διαρκεια της θητεία του ήταν οικονομικά ζημιογόνος για την Χώρα, τότε θα πρέπει να κατασχεθεί από την καταγεγραμμένη περιουσία του, όλο το ποσόν κατά το οποίο ζημιώθηκε οικονομικά η Χώρα. Αν για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορεί να καλυφθεί το ποσόν τότε θα κατασχεθεί όλη η περιουσία του και το υπόλοιπο που αδυνατεί να καλύψει θα το εξοφλεί δουλεύοντας σε δημόσια έργα. Παράλληλα θα ελέγχονται άμεσα τα περιουσιακά στοιχεία των συγγενών του και θα δημέυονται τα ποσά εκείνα που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν από τις νόμιμες απολαβές τους.

Kατάργηση της ασυλίας των βουλευτών και του επαίσχυντου Νόμου περί Ευθύνης Υπουργών αλλά και κάθε είδους παραγραφής για αδικήματα σε όλους τους συμμετέχοντες στην δημόσια διοίκηση του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος.

Περιορισμός της θητείας στην Noμοθετική και Εκτελεστική Εξουσία πέραν των 8 ετών δια ειδικής ρύθμισης του Συντάγματος. Για κάθε δηλαδή Υπουργό, βουλευτή, δήμαρχο θα υπάρχουν μόνον 2 θητείες. Έτσι, θα αποφεύγεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η διαπλοκή με ξένα προς το συμφέρον του δημοσίου συμφέροντα και θα υπάρχει ελευθερία της βούλησης του εκάστοτε αρμόδιου, του οποίου μοναδικός σκοπός θα είναι η απόλυτη εκπροσώπηση της βούλησης του ελληνικού λαού, μέσω του οποίου αυτός εξελέγη.

Δημοψήφισμα για κάθε νόμο εφόσον το ζητήσουν 10 στους 100 ψηφοφόρους διασφαλίζοντας το δικαίωμα του κοινού να λαμβάνει μέρος στις αποφάσεις και να διαδραματίζει ρόλο στο νομοθετικό έργο αρκεί να το επιθυμεί το 10% του εκλογικού σώματος.

Θεσμοθέτηση Ανεξάρτητου Ειδικού Πολιτειακού Δικαστηρίου Tο οποίο θα ασχολείται με λάθη, παραλείψεις και παραπτώματα στην Δημόσια Διοίκηση. Στο Ανεξάρτητο Ειδικό Πολιτειακό Δικαστήριο θα παραπέμπονται άμεσα όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα μετά τη γνωστοποίηση του παραπτώματος που θα προκύπτει είτε από εισήγηση της Βουλής των Πολιτών, είτε από μηνυτήρια αναφορά απλού πολίτη, είτε οποιουδήποτε δημοσίου λειτουργού που εργάζεται σε κάποιο Υπουργείο και αφορά προϊσταμένους του Υπουργούς, Υφυπουργούς και Γενικούς Διευθυντές είτε ακόμη από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης.

Αλλαγή στις απολαβές των βουλευτών ή οποία θα επιβάλλεται μέσω των ασφαλιστικων δικλίδων που θα δημιουργηθούν, είτε με τους πολίτες (βουλή των πολιτών) είτε με τα θεσμικά όργανα (Πολιτειακό δικαστήριο, κατάργηση ασυλίας κλπ). Εφ' όσον υπάρξει σαφής παράβαση καθηκόντων απο οποιονδήποτε και καταγγελθεί μέσω οποιουδήποτε φορέα ή απλού πολίτη ακόμη, θα επεμβαίνει άμεσα η δικαιοσύνη μέσω των αρμόδιων Εισαγγελέων. Οποιοσδήποτε μπορεί να είναι αυτός, απο τον Πρωθυπουργό μέχρι τον τελευταίο δημόσιο υπάλληλο. Για τους μεν κυβερνούντες υπάρχει το πολιτειακό δικαστήριο, για τους δέ υπάρχουν τα ποινικά δικαστήρια. Οι μισθοί των βουλευτών θα πρέπει να ορίζονται απο την Πολιτεία, με βάση 1) την εντοπιότητα του βουλευτή ή του Πολίτη (της Βουλής των Πολιτών δηλ) και 2) έξοδα που θα δικαιολογούν την ύπαρξη πολιτικού γραφείου που δεν θα υπερβαίνουν κάποιο συγκεκριμένο ποσό το οποίο θα είναι ίσο με τους κανόνες της Αγοράς (δηλ. κόστος γραφείου στην τάδε περιοχή και κόστος γραμματειακής υποστήριξης με τους κανόνες της εργασιακής σύμβασης που εκάστοτε θα ισχύει. Σε καμμιά περίπτωση δεν θα υπερβαίνουν όλα αυτά ένα ποσόν μηνιαίως με τη εκάστοτε αξία τιμών. Οι πολίτες δεν χρειάζονται γραφεία και γραμματειακές υποστηρίξεις και η μηνιαία αποζημίωσή τους θα καλύπτει μισθό και έξοδα παραμονής (λόγω εντοπιότητας). Ο μισθός θα καθορίζεται με βάση τις αποδοχές που είχε στην κανονική εργασία του πριν γίνει μέλος της Βουλής και σε καμμία περίπτωση δεν θα μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 3.000 ευρώ, κυμαινόμενο απο την εντοπιότητα. Σε όλες τις περιπτώσεις, θα πρέπει να αντιληφθεί ο λαός οτι η βουλευτική θέση είναι θέση τιμής για τον καθένα που εκλέγεται και οτι εφ' όσον είναι έτσι και πρέπει να είναι έτσι, ο Βουλευτής πρέπει να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του μέχρις αποδείξεως του εναντίου. Και να του παρέχονται όλα τα μέσα για να είναι απερίσπαστος στο έργο του κι τα καθήκοντά του. (Αντιθέτως, εαν δυσχεραίνει το έργο του η ίδια η Πολιτεία, ο Βουλευτής θα παρανομήσει ή θα χρηματιστεί ή στη καλύτερη περίπτωση απλά θα παραιτηθεί γιατί δεν τα βγάζει πέρα!) Οι βουλευτές θα συνταξιοδοτούνται από τα ταμεία στα οποία ήταν ασφαλισμένοι πριν εκλεγούν και με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται για όλους τους ασφαλισμένους στα ταμεία αυτά. Δηλαδή, εάν κάποιος υποψήφιος βουλευτής ασκούσε το επάγγελμα του εμπόρου π.χ., και εκλέγεται βουλευτής, τα χρόνια της βουλευτικής του θητείας θα προσμετρούνται ως συντάξιμα στο ταμείο το οποίο άνηκε όταν εξασκούσε το επάγγελμα του εμπόρου. Οι βουλευτές επειδή θα έχουν περιορισμένη βουλευτική θητεία (από 4 έως 8 χρόνια), όσα χρόνια διατελέσουν βουλευτές, τόσα χρόνια θα προσμετρηθούν στα συνταξιοδοτικά τους ταμεία.

Κατάργηση κάθε είδους επιχορηγήσεων. Να κοπούν τελείως κάθε είδους επιχορηγήσεις σε κόμματα και πολιτικούς γενικά από τον κρατικό προϋπολογισμό. Οποιοσδήποτε Ελληνας πολίτης έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, αλλά αυτό δε σημαίνει οτι η κίνησή του αυτή θα πρέπει και να επιβαρύνει το υστέρημα του Ελληνικού Λαού. Αν λοιπόν αποφασίσει να ιδρύσει οποιοδήποτε κόμμα η κίνηση που σκοπό έχει την ανάμειξή του στα κοινά, θα είναι και υποχρεωμένος να βρεί και τους οικονομικούς πόρους που απαιτούνται για κάτι τέτοιο.

Θέσπιση κάνονων για τις προεκλογικές εμφανίσεις και εκστρατείες. Οι προεκλογικές εμφανίσεις και εκστρατείες κομμάτων και υποψηφίων βουλευτών να γίνονται ανέξοδα μέσω της Εθνικής Τηλεόρασης και Ραδιοφώνου (ΕΡΤ) δωρεάν, καθώς επίσης από χώρους που θα διαθέτουν οι δήμοι στους υποψήφιους της περιοχής τους, π.χ. γήπεδα, αίθουσες πνευματικών κέντρων κλπ. Αυτό να γίνεται για να αποφεύγεται το δυνατόν περισσότερο η "κατ' ανάγκην" χρηματοδότηση απο "σκοτεινούς" παράγοντες που σκοπό έχουν να ελέγχουν τον κάθε υποψήφιο για την δημόσια διοίκηση και τη βούλησή του. Επίσης να απαγορευτούν οι γιγαντοαφίσες και οι μεγαφωνικές εγκαταστάσεις σε υπαίθριους χώρους για λόγους των υποψηφίων. Έτσι θα αποτραπούν οι ογκώδεις συγκεντρώσεις για λόγους εντυπώσεων, στις οποίες μεταφέρονται άνθρωποι από διάφορα σημεία.

Δημιουργία νομικού πλαισίου για την διαφάνεια στα έσοδα των κομμάτων. Τα κόμματα θα είναι πλέον υποχρεωμένα απο το νόμο να ενημερώνουν κάθε μήνα τα μέλη τους, αλλά και σε τρίτους που θα δηλώνουν ενδιαφέρον για τα οικονομικά τους και την προέλευση των εσόδων τους, τις εισφορές των μελών, τους σπόνσορες και τους υποστηρικτές (φορείς, επιχειρηματίες κλπ) αλλά και τα έξοδα και τις δαπάνες. Οι τρίτοι που θα εκδηλώσουν τέτοιο ενδιαφέρον, εκτός από οποιαδήποτε ελεγκτική δημόσια αρχή ή φορέα, θα χρειαστεί απλά να σημπληρώσουν μια ενυπόγραφη δήλωση καθορίζοντας τον λόγο του ενδιαφέροντος τους.
Τα κύρια χαρακτηριστικά γνώρισματα της επιδιωκόμενης αλλαγής του συστήματος θα πρέπει να είναι η καλύτερη δημοκρατία, χωρίς την αναγκαστική παρεμβολή ενδιάμεσων επαγγελματιών της πολιτικής και όπου οι πολίτες μπορούν να λαμβάνουν τις βασικές πολιτικές αποφάσεις για τα θέματα που τους αφορούν.

Με την ανάπτυξη των σύγχρονων τεχνολογιών και την απίστευτη άνοδο της πληροφόρησης και του μορφωτικού επιπέδου όλων ανεξαίρετα των πολιτών και ειδικότερα της νέας γενιάς το αίτημα για Καλύτερη Δημοκρατία μπορεί και οφείλεται να υποστηρίζεται πλέον καθολικά και είναι θέμα χρόνου κατά την πολιτική μου εκτίμηση το να αναδειχθεί, μετά την ολοφάνερη απαξίωση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος και των πολιτικών που το υπηρετούν, σε πρυτανεύον πολιτικό πρόσταγμα για όλους τους πολίτες και σαν αντίβαρο στην παγκοσμιοποίηση.

Είναι προφανές ότι το πλαίσιο των προαναφερόμενων συνοπτικά εκτεθεισών απόψεων και προοπτικών συνιστά ένα εναλλακτικό πολιτικό όραμα που επιβάλλεται να εμπλουτίζεται καθημερινά από νέα ζητούμενα, εμπνέοντας σύντομα περισσότερους ενεργούς πολίτες.

Η λύση στο αδιέξοδο υπάρχει και είναι ένα εναλλακτικό πολιτικό όραμα για μια καλύτερη δημοκρατία!



Στην υλοποίηση ενός νέου γεωτρητικού επενδυτικού προγράμματος στην περιοχή του Πρίνου, επιδιώκει να προχωρήσει η «Energean Oil & Gas» (πρώην Ενεργειακή Αιγαίου), ενώ η ημερήσια παραγωγή της κυμαίνεται στα επίπεδα περίπου των 2.000 βαρελιών ημερησίως.

Την ίδια στιγμή η εταιρεία ολοκληρώνει τη... μελέτη βιωσιμότητας που εκτελεί μαζί με την ιταλική Edison και αφορά στο project δημιουργίας υποθαλάσσιας αποθήκης φυσικού αερίου στον κόλπο της Καβάλας, κόστους 400 εκατ. ευρώ.

Ειδικότερα, η «Energean Oil & Gas» αναμένει από το ΥΠΕΚΑ τη χορήγηση των πρωτογενών σεισμικών δεδομένων της περιοχής εκμετάλλευσης του Πρίνου, για να καθορίσει τους νέους γεωτρητικούς στόχους της. Ανάλογα με τα αποτελέσματα εκτιμάται ότι θα αποφασίσει νέα επένδυση στην περιοχή, όπου ήδη έχει επενδύσει 120 εκατ. ευρώ.

Όσον αφορά στην υπόγεια αποθήκη, η ΡΑΕ, στην οποία η «Energean» κατέθεσε αίτηση χορήγησης άδειας ανεξάρτητου συστήματος φυσικού αερίου (ΑΣΦΑ) για τη μετατροπή του υποθαλασσίου κοιτάσματος της νότιας Καβάλας σε υπόγεια αποθήκη φυσικού αερίου, αναμένει ουσιαστικά σχετική απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής ΥΠΕΚΑ - Υπουργείου Οικονομικών.

Η «Energean» διαθέτει αποκλειστικά συμβατικά δικαιώματα εκμετάλλευσης του κοιτάσματος φυσικού αερίου της νότιας Καβάλας μέχρι το 2014 και μπορεί να ανανεώσει για άλλα 5 χρόνια τις άδειες εκμετάλλευσης, εφόσον υφίσταται παραγωγή. Σε κάθε περίπτωση μπορεί αντλήσει τα εναπομείναντα 150 εκατ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου της νότιας Καβάλας, αξιοποιώντας τα για ίδιες ανάγκες και αντικαθιστώντας τις αντίστοιχες ποσότητες που προμηθεύεται από τη ΔΕΠΑ.

Η εταιρεία για τη χρηματοδότηση της επένδυσης των 400 εκατ. ευρώ έχει έλθει σε επαφή με ξένες τράπεζες, αλλά και με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

  • Οικονομολόγοι εξηγούν γιατί δεν συμφέρει κανέναν αυτό το σενάριο
Τα ταμπού ως γνωστόν έχουν πέσει προ πολλού. Πλήθος οικονομικών αναλυτών στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ εκτιμούν ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας δεν θα ήταν το... τέλος του κόσμου. Ακόμα περισσότερο η έξοδος όχι μόνο της χώρας μας αλλά και άλλων «μη ανταγωνιστικών» οικονομιών θεωρείται από πολλούς ως η πλέον ενδεδειγμένη λύση για όλους.

Οσοι θα έμεναν εκτός ευρωζώνης θα μπορούσαν είτε να σχηματίσουν ένα «ευρώ των Νοτίων» είτε να επιστρέψουν στα εθνικά τους νομίσματα με ό,τι θετικό και αρνητικό συνεπάγεται αυτή η λύση.

Την περασμένη εβδομάδα η γαλλική εφημερίδα Le Monde εξηγούσε στους αναγνώστες της «γιατί το ευρώ δεν συμφέρει την Ελλάδα» επισημαίνοντας ότι μεταξύ άλλων η είσοδος στο ευρώ συνέβαλε στην αποβιομηχάνιση της χώρας και στην απώλεια εσόδων (τουρισμός, εξαγωγές) λόγω της ένταξης σε ένα πολύ ισχυρότερο νόμισμα σε σχέση με τη δραχμή.

Σε δισέλιδο αφιέρωμα η γαλλική εφημερίδα σπάει ένα ακόμα «ταμπού» θέτοντας επί τάπητος το ζήτημα μιας πιθανής διάλυσης του ευρώ. Στο ερώτημα «ποιον συμφέρει η εξοδος της Ελλάδας από το ευρώ» οι απαντήσεις διίστανται. Ο αναλυτής της Citigroup Βίλεμ Μπούιτερ εκτιμά ότι «πιθανόν να είχε θετικές συνέπειες για την ευρωζώνη» καθώς οι υπόλοιπες οικονομίες θα γλίτωναν τον επιμερισμό του χρέους και των συνεπειών της χρεοκοπίας. Από την άλλη πλευρά ο Σιλβάν Μπρουαγέ της Natixis εκτιμά ότι και σε αυτή την περίπτωση οι μεγάλοι χαμένοι θα ήταν η Γαλλία και η Γερμανία λόγω της έκθεσής τους στο ελληνικό χρέος. Πάντως αμφότεροι αξιολογούν ως «περιορισμένα και μόνο μακροπρόθεσμα» τα οφέλη της Ελλάδας από την επιστροφή στη δραχμή, προτάσσοντας το αυξημένο κόστος των εισαγωγών καθώς και την παράταση της ύφεσης λόγω του υποτιμημένου εθνικού νομίσματος.

Αναφορικά με το κόστος διάσωσης των ευρωπαϊκών οικονομιών από την ΕΚΤ η «Le Monde» σημειώνει ότι η κεντρική τράπεζα της Φρανκφούρτης διαθέτει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες παρέμβασης χωρίς να διατρέχει τον κίνδυνο ώθησης του πληθωρισμού. Αυτό που χρειάζεται, λέει η εφημερίδα, είναι ο συνδυασμός πολιτικής βούλησης και μέτρων όπως η έκδοση ευρωομολόγων αλλά και η φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.

Στη συνέχεια η Le Monde αποδομεί το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο «η ευρωζώνη δεν μπορεί να αντέξει το βάρος των κερδοσκοπικών πιέσεων» καθώς έχει πράγματι «πήλινα πόδια». Η εφημερίδα θυμίζει τη γνωστή ρήση του Κέινς ότι οι αγορές διακατέχονται από «ζωώδη ένστικτα» και λειτουργούν παρορμητικά και όχι με βάση τη λογική. Από την άλλη πλευρά η κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών θα προσέφερε μια απάντηση στις επιθέσεις των αγορών και πολύ περισσότερο η θέσπιση κανόνων στις διεθνείς χρηματαγορές θα περιόριζε δραστικά τις κερδοσκοπικές κινήσεις.

Η εφημερίδα απαντά και στο δίλημμα «ενιαία οικονομική διακυβέρνηση ή διάλυση του ευρώ για την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας;». Οι ευρωπαϊκές οικονομίες, ακόμα και οι μεγαλύτερες όπως η Γαλλία, θα ήταν ακόμα πιο αδύναμες σε ένα παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον και συνεπώς έχουν όφελος από την παραμονή στην ευρωζώνη και την ενίσχυσή του. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα πρέπει να κατευθυνθεί με άξονα το δημοκρατικό έλεγχο της οικονομίας αλλά και τη σύγκλίση των εταίρων σε φορολογικό και δημοσιονομικό επίπεδο.

Για το τέλος η ανάλυση της Monde επιφυλάσσει και μια απάντηση στους «σκληρούς μονεταριστές» που εισηγούνται την «εδώ και τώρα» δημοσιονομική προσαρμογή στους κανόνες του Μάαστριχτ. «Θα ήταν καλύτερα να σταματήσουμε να υιοθετούμε αυτές τις λανθασμένες θεωρίες σαν τους ταλιμπάν» εκτιμά διότι «όπως εξηγεί ο οικονομολόγος (που συμμετείχε στη δημιουργία του ευρώ) Μισέλ Αλιετά το νόμισμα εκτός από τον οικονομικό του ρόλο αποτελεί ένα δημόσιο αγαθό που προάγει τους πολιτικούς και κοινωνικούς δεσμούς». Το ζήτημα λοιπόν είναι, καταλήγει η εφημερίδα, να υιοθετηθούν πολιτικές που καλύπτουν τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των οικονομιών προς όφελος όλων «για να κερδηθεί το στοίχημα όσων συνέλαβαν την ιδέα του κοινού νομίσματος».

Δεν ξέρω αν τη νύχτα ανακοινώθηκαν κι άλλα μέτρα. Δεν ξέρω αν είμαι σε θέση πλέον να αναγνωρίσω πια από αυτά είναι «νέα», πια έχουν φρεσκοανακοινωθεί. Εγώ το έχω τσεκάρει άλλωστε, όσο εμείς νομίζουμε ότι δεν έχουμε άλλα να δώσουμε, η κυβέρνηση βρίσκει. Μας έχει ξετινάξει όχι το «λίπος» μόνο, δηλαδή τις καταθέσεις, το κομπόδεμα, αλλά και τη σάρκα. Μας αφήνει χωρίς εισόδημα. Στο εξής όλες μας οι δυνάμεις θα αναλώνονται στην προσπάθεια να αγοράσουμε μια μέρα ησυχίας, να παρατείνουμε τον βίο μας μια μέρα ακόμη. Η κατάσταση γίνεται αβίωτη ακόμη ενδεχομένως και για πολλούς από εκείνους που είναι διατεθειμένοι να πληρώνουν σωρηδόν τους φόρους προκειμένου να αφεθούν ήσυχοι. Το κυνηγητό γίνεται διαρκές και ανελέητο, οι εκφοβισμοί και η φυσική βία ημερήσια διάταξη.

Το ερώτημα είναι υπάρχει φρένο σ’ αυτή την κατάσταση ή το χάσαμε το τρένο; Στην υποψία και μόνο γκριμάτσας άμα το άκουσμα των μέτρων εκστομίζονται πρωτοφανείς απειλές, επισήμως μας λένε ότι η Δημοκρατία δεν φτουράει πια, δημοκρατία και «υποχρεώσεις» απέναντι στο διεθνές κατεστημένο δεν πάνε μαζί…

Ποια λοιπόν στο εξής μπορεί να είναι η αντίδραση απέναντι σε αυτούς που δεν διστάζουν να χτυπήσουν και μικρά παιδιά;

Οι διαδηλώσεις στο εξής σε τίποτα δεν θα θυμίζουν τις διαδηλώσεις του παρελθόντος. Μετά τις 28 – 29 Ιουνίου το μήνυμα έχει δοθεί. Θα είναι όλο και πιο επικίνδυνες, όλο και πιο δολοφονικές. Καλώς ή κακώς οι μέρες της ευδαιμονίας έχουν τελειώσει πρώτα απ’ όλους για μας που καλούμαστε πλέον να αντισταθούμε με δεδομένη τη μέγιστη διακινδύνευση της σωματικής μας ακεραιότητας.

Αυτό που μας έχουν περιγράψει στις δηλώσεις τους οι τσαροπαπαγάλοι εκφωνητές των μέτρων και αυτό που προκύπτει από τα ίδια τα μέτρα είναι μια διαρκής απειλή κατά τη ζωής. Η βία είναι αναπόφευκτη και πιθανότατα αυτό που μας περιμένει δεν θα το έχουμε ξαναδεί…


Η πολιτική του Μνημονίου οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη χρεωκοπία. Αυτή η θέση, που αρκετοί υποστήριζαν τα δύο τελευταία χρόνια, ξετυλίγεται πλέον μπροστά στα μάτια μας. Από τώρα μέχρι τον Ιούνιο η συντεταγμένη χρεωκοπία της Ελλάδας θα έχει ολοκληρωθεί.

Ο συλλογισμός ήταν απλός. Η πολιτική της βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής και του αποπληθωρισμού οδηγεί σε ύφεση, αυτό οδηγεί σε νέα δημοσιονομικά μέτρα και βαθύτερη ύφεση. Η μείωση του ΑΕΠ απομακρύνει κάθε ενδεχόμενο εξυπηρέτησης του χρέους. Τότε εγκαινιάζεται ένας κύκλος διαδοχικών αναδιαρθρώσεων του χρέους. Η πραγματική οικονομία παγιδεύεται σε μια μόνιμη "παγίδα ρευστότητας", όπου οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις, ακόμα και αν έχουν χρήματα, τα αποθεματοποιούν. Κάθε μείωση των δημοσίων δαπανών οδηγεί σε σχεδόν ισοδύναμη μείωση της ιδιωτικής οικονομίας. Από κοινού συρρικνώνουν την κατανάλωση, την παραγωγή, την απασχόληση και τις επενδύσεις. Το χρέος αυτονομείται από την πραγματική οικονομία και αυτοσυσσωρεύεται, αναχρηματοδοτούμενο χωρίς λογική.

Τότε η χρεωκοπία είναι αναπόφευκτη και σημαίνει δύο πράγματα. Πρώτον, την αναδιάρθρωση του χρέους, το "κούρεμα" πλέον, που σήμερα, λίγες εβδομάδες μετά τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου ("κούρεμα" 20%), προσδιορίζεται στο 50%. Δεύτερον, την προσαρμογή προς τα κάτω των μισθών, των συντάξεων και των τιμών των κεφαλαίων, των τίτλων και των ακινήτων σε ποσοστό περίπου 40%. Τρίτον, την αναχρηματοδότηση των τραπεζών και των ασφαλιστικών ταμείων με ένα ποσό που εκτιμάται γύρω στα 80 δισ.

Η πολιτική της "επιστροφής στη δραχμή" και της ανεξέλεγκτης χρεωκοπίας που αυτή συνεπάγεται, η πολιτική των πιο εθνικιστικών κύκλων στην Ευρώπη και των πιο φανατικών χρηματοπιστωτικών ομάδων θάφτηκε οριστικά στις γερμανικές εκλογές. Η Μέρκελ σάρωσε τους φιλελεύθερους συμμάχους της επιμένοντας στην ενότητα του ευρώ και μαζί με τους σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους αποτελούν πλέον ένα αδιαπραγμάτευτο μπλοκ που θα ακολουθήσει κοινή στάση στο ευρωπαϊκό και το ελληνικό πρόβλημα.

Η επιβεβελημένη φυσικά στρατηγική της κοινής ευρωπαϊκής διαχείρισης του χρέους απομακρύνεται. Ενώ οι αμερικανικές πιέσεις φαίνεται να είναι προς τη "σωστή" κατεύθυνση, προσκρούουν στην ευρωπαϊκή "αδιαλλαξία". Μέχρι τον Ιούνιο θα υπάρξουν, φυσικά, εξελίξεις. Ο μηχανισμός στήριξης θα αλλάξει, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επίσης, καθώς η κρίση του χρέους θα μετατρέπεται σε κρίση των τραπεζών και, σε συνδυασμό με τη δημοσιονομική πειθαρχία, θα οδηγεί σε μηδενική ανάπτυξη την ευρωπαϊκή οικονομία, μαζί και τη γερμανική.

Στο θέμα της εσωτερικής διαχείρισης της ελληνικής κρίσης, κάθε σκέψη για πιο συντεταγμένο, δίκαιο και αποτελεσματικό τρόπο έχει οριστικά χαθεί. Η τραγελαφική κυβέρνηση που κυβερνάει εξάντλησε και τα τελευταία στενά περιθώρια επιλογών που υπήρχαν, ακόμα και εντός του Μνημονίου. Το παράδειγμα του 1 δισ. από φόρους στον πλούτο που είχε ζητήσει αρχικά η τρόικα έχει γίνει διεθνές ανέκδοτο. Η κυβέρνηση ψήφισε δύο-τρία φορολογικά και προσκόμισε μηδενικούς φόρους από τις ευκατάστατες τάξεις. Μετά υποσχέθηκε δικαιότερο ΕΤΑΚ. Και κατέληξε στη "φαιδρή" λύση των λογαριασμών της ΔΕΗ. Η ιδέα διακωμωδήθηκε αρκετά στην Πολωνία, δυστυχώς με σκληρές συνέπειες, καθώς αποφασίστηκε η σταθεροποίηση να εδράζεται σχεδόν αποκλειστικά σε περικοπές δαπανών. Η κυβέρνηση φαντάζει και είναι πλέον θίασος παροιμοιώδους ανικανότητας, κουτοπονηριάς και μακαρθικών εκλάμψεων. Καλείται ως "υπηρεσιακή κυβέρνηση" να εκτελέσει τη συντεταγμένη πτώχευση μέχρι τον Ιούνιο.

Η μείωση μισθών, συντάξεων και δαπανών κατά 40% θα γίνει με συνδυασμό μέτρων. Το πιο απλό είναι η στάση πληρωμών για 2 ή 3 μήνες προς το εσωτερικό και στη συνέχεια η μονιμοποίηση των περικοπών. Αν ένα μήνα η κυβέρνηση δηλώσει ότι αδυνατεί να πληρώσει, λόγω έλλειψης ρευστότητας, και καταβάλλει το 70% των μισθών και συντάξεων, τότε θα εγκαινιάζει τη μέθοδο αυτή. Η δεύτερη μέθοδος είναι το ενιαίο μισθολόγιο, η εφεδρεία και τα επιδόματα αλληλεγγύης. Η τρίτη μέθοδος είναι η εξουθενωτική φορολογία, αν και το μέτρο της ΔΕΗ μάλλον θα αποσυρθεί. Η τέταρτη μέθοδος είναι η πλήρης εκμηδένιση της χρηματοδότησης των δημόσιων φορέων, που θα οδηγήσει αναγκαστικά στη δημιουργία νέων πηγών εσόδων από τους δήμους, τα πανεπιστήμια και τους οργανισμούς. Η τελευταία πράξη είναι η κατάργηση ή μείωση του ελάχιστου μισθού κάπου ανάμεσα στο σημερινό επίπεδο και τα πορτογαλλικά επίπεδα (380 ευρώ). Αυτό θα εγκαινιάσει την ελεύθερη πτώση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα.

Η διαδικασία της συντεταγμένης χρεωκοπίας θα ολοκληρωθεί με το "κούρεμα" του χρέους. Η Ελλάδα θα βρεθεί με χρέος κοντά στα 250 δισ., περίπου 105% του ΑΕΠ της, που θα πρέπει να εξυπηρετεί αρχικά με ένα ετήσιο πλεόνασμα της τάξης των 6-7 δισ. Οι τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία, και όχι η κυβέρνηση πλέον, θα λάβουν έκτακτη ενίσχυση από τον μηχανισμό στήριξης της τάξης των 80 δισ.

Περιχαρείς οι λάτρες του Μνημονίου θα πουν εν χορώ ότι τουλάχιστον φτάσαμε στον πάτο και όλα θα ξεκινήσουν από την αρχή. Πάλι θα επικαλεστούν το "τι άλλη επιλογή είχαμε;". Στην πραγματικότητα αυτό που θα παραμείνει μετέωρο είναι ο προσδιορισμός μιας ευρωπαϊκής διεξόδου, που θα χρειαστεί όχι ακόμα μία "λύση" στο "ελληνικό πρόβλημα", αλλά μια πραγματική λύση στο ευρωπαϊκό πρόβλημα. Τότε το θέμα θα τεθεί ξανά, καθώς η συντεταγμένη χρεωκοπία μιας χώρας δεν επιλύει το ευρωπαϊκό πρόβλημα.

Ήταν όλοι εκεί. Καλά παιδιά και ψήφισαν ήσυχα ήσυχα το νέο χαράτσι για τα ακίνητα …Οι φωνές που αντιτίθονταν με στην Κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ τελικά πνίγηκαν… Άλλωστε η Μέρκελ το είχε πει ορθά κοφτά χτυπώντας μας με νόημα τη πλάτη τους σας στηρίζουμε αν τηρήσετε τα συμφωνηθέντα.

Έτσι αποφάσισαν να συνεχίζουν το έργο προς τη σαλαμοποιήση της χώρας και των πολιτών της με πρόσχημα το κίνδυνο της χρεοκοπίας …

-Ελεγαν και ξαναέλεγαν. Πρέπει να πληρώσεις ειδικό τέλος. Φόρο. Αλλιώς δεν έρχεται η Τρόικα.

-Δε θάρθει η Τρόικα αν δεν πληρώσω για τα 75 τετραγωνικά μου, απορούσαν οι Ελληνες;

-Ναι. Είναι περίπλοκο, δεν το καταλαβαίνεις.

Και τελικά είχαν δίκιο (!), αφού ψηφίστηκε η νέα φοροεπιρδομή ω του θαύματος η Τρόικα σήμερα είναι και πάλι στην Αθήνα για να συνεχίσει την αξιολόγηση, χωρίς όμως να δίνει απάντηση για το πότε θα γίνει η εκταμίευση της 6ης δόσης. Παρακαλάμε δηλαδή τους τροϊκανούς να έρθουν να μας ελέγξουν και να μας δώσουν τα πιστοποιητικά της υποταγής.

Με τούτα και με τα άλλα η κυβέρνηση , η οποία στηρίζεται πλέον στην ανοχή του 15,4%, συνεχίζει ανενόχλητη την καταδυνάστευση του τόπου με τους 154 πράσινους βουλευτές και προχωράει γοργά στην πλήρη αποδυνάμωση της χωράς, έχοντας παροπλισμένη μια ολόκληρη κοινωνία.

Το άσπιλο και αμόλυντο ΠΑΣΟΚ, αποφάσισε να αποκαθάρει τον διεφθαρμένο λαό, έχοντας καταλύσει το Σύνταγμα και κάθε έννοια νομιμότητας σ αυτόν τον τόπο.

Ωστόσο η Δημοκρατία (ή το Delphi approach) λέει ότι η πλειοψηφία των ενστίκτων είναι συνήθως σωστή… Οι εκλεγμένοι πολιτικοί μας άραγε νιώθουν τίποτα .

  • Η περίπτωσή τους θα ήταν για γέλια, αν δεν ήταν πολύ επικίνδυνη για την πατρίδα μας…
  • Το σίγουρο είναι ότι χρειάζονται ψυχίατρο πριν αρχίσουν να ψάχνουν για πρωκτολόγο...

Έρχεται κάποια στιγμή που σηκώνεις ψηλά τα χέρια!

Λές, την ατυχία μου, δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό.

Είναι αδύνατον!

Και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι όντως συμβαίνει!

Και δεν ξέρεις, αν πρέπει να γελάσεις ή να θυμώσεις.

Η κατάσταση θα ήταν όντως για γέλια, αν δεν ήταν πολύ επικίνδυνη.

Έβλεπα για παράδειγμα χθές στην τηλεόραση τον πολύ κ. Αντιπρόεδρο επί των Οικονομικών να κάνει δηλώσεις.

Η γλώσσα του σώματος, τα λόγια του, το βλέμμα του, οι κινήσεις του, όλα πρόδιδαν έναν άνθρωπο υπό το κράτος πανικού.

Που μιλάει, για να μιλάει και λέει πράγματα επειδή κάτι πρέπει να ανακοινώσει.

Ο ορισμός του «απόψε αυτοσχεδιάζουμε»!

Όλα στο πόδι…

Δεν υπάρχει λόγος να αναλύσουμε εκτενώς τις δηλώσεις του.

Αμφιβάλλω πλέον, αν τις παίρνει κάποιος στα σοβαρά.

Αφού θα έρθει, όπως το συνηθίζει, την άλλη εβδομάδα και θα εξαγγείλει άλλα.

Στέκομαι, μόνο σε ένα τμήμα τους.

Εκεί που ανακοίνωσε ότι …ποινικοποιεί την αποταμίευση!

Εντάξει, το έχουμε ξαναγράψει, ο κ. Βενιζέλος είναι άσχετος περί τα οικονομικά.

Αλλά, είναι δυνατόν να υιοθετεί ως πολιτική κάθε απύθμενη βλακεία που του σερβίρουν, ποιος ξέρει ποιοι μαθητευόμενοι μάγοι;

Να με συμπαθάτε κ. Υπουργέ, αλλά σας εκθέτουν ανεπανόρθωτα!

Αυτό που προτείνατε είναι μια απίστευτη φαιδρότητα!

Δεν πρόκειται να σταθεί και θα αναγκαστείτε να το πάρετε πίσω.

Έχετε υποπέσει σε πολλές γκάφες, αλλά αυτό είναι άνευ προηγουμένου.

Δεν μπορείτε να υποχρεώνετε τους πολίτες να …καταναλώνουν το 50% τους εισοδήματός τους και να τους επιβάλετε …πρόστιμο, αν δεν το κάνουν!

Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά στον κόσμο!

Να κατοχυρώσετε την ….ευρεσιτεχνία!

Όμως, για να μην κουράζεστε και να διασφαλίσετε την απόλυτη επιτυχία του μέτρου, έχω να συνεισφέρω και εγώ με μια ιδέα στην τιτάνια προσπάθεια που καταβάλετε για τη σωτηρία της πατρίδος:

Να φέρετε προς ψήφιση στη Βουλή μια τροπολογία η οποία θα λέει το εξής:

«Από 1ης Οκτωβρίου του 2911 το δημόσιο θα καταβάλλει το 50% των μισθών και συντάξεων σε χρήμα, Το άλλο 50% θα χορηγείται σε …κουπόνια

Έτσι λύνετε το πρόβλημα. Αφ’ ενός εξοικονομείτε το 50% των δαπανών για μισθούς και συντάξεις.

Βεβαιώνεστε ότι όλοι οι πολίτες θα καταναλώνουν το 50% του εισοδήματος τους.

Δεν θα χρειαστεί να προσφεύγετε σε πρόστιμα (αν και υποψιάζομαι ότι το επιθυμείτε εκείνο το 10% του προστίμου).

Τέλος, επειδή το κράτος είναι, ως γνωστόν, συνεπέστατο στις υποχρεώσεις του, δεν θα πληρώσετε ποτέ τους αποδέκτες των κουπονιών, άρα θα κερδίσετε και το άλλο 50%!!!

Τελικά ο Γιώργος είχε δίκιο! Θα τους πάρουν με τις πέτρες!

Καλά, δεν υπάρχει ένας σοβαρός άνθρωπος εκεί στο ΠΑΣΟΚ να τους φωνάξει: «Ε, που πας ρε Καραμήτρο

Aδέξιος (Παραληρών) Δεξιός


  • Το μυστικό σχέδιο της Γερμανίας με τον κωδικό «Εύρηκα»! Παρουσιάζουν το ξεπούλημα της χώρας ως σανίδα σωτηρίας!
Με την κωδική ονομασία «Εύρηκα» η γαλλική εφημερίδα La Tribune αποκαλύπτει τo μυστικό σχέδιο της Γερμανίας για το ελληνικό χρέος, σύμφωνα με το οποίο η χώρα μας θα πρέπει να εκχωρήσει τα περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου σε εταιρεία με έδρα το Λουξεμβούργο, προκειμένου να μειωθεί το ελληνικό χρέος.

Την ίδια πρόταση, όλως τυχαίως, την είχαμε ξανασυναντήσει λίγες εβδομάδες πιο πριν, όταν η Φινλανδία πρότεινε την σύσταση μιας εταιρείας με έδρα το Λουξεμβούργο για να μπουν εκεί τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας, κάνοντας στην ουσία λόγο για εμπράγματες εγγυήσεις, αφού υπήρχαν αντιδράσεις για τις χρηματικές εγγυήσεις που είχε συμφωνήσει με τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Έτσι, μετά από λίγες εβδομάδες που το πράγμα «ωρίμασε» το φέρνουν σιγά σιγά ως «σχέδιο σωτηρίας» για την Ελλάδα, αφού έτσι θα μπορέσει να βγει στις αγορές και να μειώσει το χρέος, χωρίς να λένε ότι πρόκειται για το υπέρτατο ξεπούλημα της χώρας με προδοτικούς όρους και διαδικασίες.

Μάλιστα, όλα αυτά σε μια εταιρεία με έδρα το Λουξεμβούργο, όπου «συχνάζουν» hedge funds και τράπεζες που δεν γνωρίζουμε ακόμα το ρόλο τους στην κρίση χρέους και στα κερδοσκοπικά παιχνίδια.

Διαβάστε τι αναφέρει το σχέδιο “Εύρηκα” της Γερμανίας από το euro2day.gr:

Τώρα, την ίδια πρόταση (πιο ολοκληρωμένη και λεπτομερή) φέρεται να προωθεί και η Γερμανία. Το άρθρο έρχεται λίγες μόνο ημέρες μετά την συνάντηση Παπανδρέου – Μέρκελ στο Βερολίνο.

Την εκχώρηση των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου σε μία εταιρία, με έδρα το Λουξεμβούργο, και τη σταδιακή πώλησή τους με στόχο τη μείωση του χρέους στο 88% του ΑΕΠ περιλαμβάνει μυστικό “plan B” της Γερμανίας για τη διάσωση της Ελλάδας με την κωδική ονομασία – δανεισμένη από την χώρα μας – “Εureca”.

Με βάση το σχέδιο, το οποίο επεξεργάζονται -σύμφωνα με τη γαλλική “La Tribune”- οι στενοί σύμβουλοι της Γερμανίδας καγκελαρίου κ. Ά. Μέρκελ με επικεφαλής τον κ. Martin Wittig, διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρίας Roland Berger, η Ελλάδα θα πρέπει να εκχωρήσει περιουσιακά στοιχεία αξίας 125 δισ. ευρώ σε μία εταιρία holding με έδρα το Λουξεμβούργο.

Στα περιουσιακά στοιχεία περιλαμβάνονται τράπεζες, ακίνητα, λιμάνια, τηλεπικοινωνίες, ενώ η διαδικασία ιδιωτικοποίησης εκτιμάται ότι θα έχει ολοκληρωθεί έως το 2025.

Το σχέδιο κάνει λόγο για εξαγορά της εταιρίας holding από την Ευρωπαϊκή Ένωση, έναντι 125 δισ. ευρώ.

Η Ελλάδα θα χρησιμοποιήσει τα 125 δισ. ευρώ για να αποπληρώσει μέρος των υποχρεώσεων προς την ΕΚΤ και το EFSF, μειώνοντας έτσι το χρέος της στο 88% του ΑΕΠ από σημερινά επίπεδα στο 145%, χωρίς να απαιτηθεί “κούρεμα”.

Με τη μείωση του χρέους η Ελλάδα θα μπορέσει να επιστρέψει στις αγορές, ενώ αναμένεται να επανακτήσει επενδυτική αξιολόγηση (“Α” ή “Α+”) βραχυπρόθεσμα, σημειώνεται σχετικά.

Η εταιρία με έδρα το Λουξεμβούργο θα έχει τη δυνατότητα να επενδύσει 20 δισ. ευρώ στην αναδιάρθρωση των ελληνικών στοιχείων ενεργητικού, ώστε να μεγιστοποιηθούν τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις. Η Roland Berger εκτιμα ότι αυτό θα αποφέρει αμέσως περί τα 40 – 60 δισ. ευρώ.

Τα προγράμματα αναδιάρθρωσης θα έχουν θετική επίδραση 8% του ΑΕΠ στην ελληνική οικονομία, κάτι που θα επαναφέρει την Ελλάδα σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης της τάξεως του 5%, ενώ ταυτόχρονα θα οδηγήσει σε αύξηση των φορολογικών εσόδων ύψους 4% του ΑΕΠ.

Παράλληλα, θα μειωθεί περισσότερο από 50% το βάρος των επιτοκίων δανεισμού της Ελλάδας, χάρη στη μείωση του χρέους και στη βελτίωση της πιστοληπτικής αξιολόγησης.

Όλα τα ανωτέρω θα δώσουν στη χώρα τη δυνατότητα να επαναγοράζει χρέος ύψους 1% του ΑΕΠ ετησίως, κάτι που θα οδηγήσει το δημόσιο χρέος σε επίπεδα κάτω του 60% έως το 2018, εκπληρώνοντας έτσι τα κριτήρια της Συνθήκης του Μάαστριχτ.

Οι ιδιωτικοποιήσεις θα έχουν ολοκληρωθεί έως το 2025 και, σε περίπτωση όπου υπάρξει υπεραξία, θα αποδοθεί στην Ελλάδα αφαιρουμένων των τόκων. Αν τα έσοδα είναι χαμηλότερα των 125 δισ. ευρώ, η Ελλάδα θα αναλάβει το κόστος, υπό την προϋπόθεση ότι το συνολικό ποσό δεν υπερβαίνει το 30% του ΑΕΠ ή τα 150 δισ. ευρώ έως το 2025. Οι αναλυτές της Roland Berger εκτιμούν ότι και σε αυτήν την περίπτωση το χρέος θα υποχωρήσει κάτω από το 70% του ΑΕΠ.

Ο σχεδιασμός αυτός θα αποθαρρύνει τους κερδοσκόπους που ποντάρουν σε χρεοκοπίες των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας μέσω των CDSs, οδηγώντας σε κατάρρευση των spreads των αδύναμων κρίκων της Ε.Ε.

Ταυτόχρονα, η ιδιωτικοποίηση κατά 100% του δημόσιου τομέα στην Ελλάδα θα οδηγήσει και σε εξάλειψη της διαφθοράς, ενθαρρύνοντας έτσι τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη και τις επενδύσεις.

Μία ακόμη θετική συνέπεια του σχεδίου είναι ότι η αξία των ελληνικών ομολόγων που έχουν στα χέρια τους οι ελληνικές τράπεζες θα αυξηθεί κατά 30 δισ. ευρώ, αποκαθιστώντας τη φερεγγυότητα του τραπεζικού συστήματος και μειώνοντας το ρίσκο ενεχύρων της ΕΚΤ κατά 95%, και θα τεθεί τέρμα στην κρίση ρευστότητας της Ελλάδας.

Κωδικός Εύρηκα

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Επειδή ερωτηθήκαμε από φίλους, σχετικά με το σχέδιο ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας, με το ευφάνταστο Ελληνικό όνομα «Εύρηκα», το οποίο «εκπόνησε» η Γερμανία (έχει περιγραφεί αναλυτικά από όλες σχεδόν τις εφημερίδες-ιστοσελίδες), θα λέγαμε απλά τα εξής:

(α) Τεκμηριώνει το ότι, η σωστή πώληση απαιτεί τουλάχιστον 15 έτη – ενώ εμείς πιεζόμαστε σε άμεσες «εκποιήσεις», σε εξευτελιστικές τιμές λεηλασίας.

(β) Είμαστε εντελώς αντίθετοι με την πώληση των κοινωφελών (νερό, ενέργεια κλπ.), των στρατηγικών (λιμάνια), καθώς επίσης των κερδοφόρων επιχειρήσεων. Οι τελευταίες μειώνουν βραχυπρόθεσμα το χρέος, αλλά αυξάνουν τα ελλείμματα – τα οποία στη συνέχεια εκβάλλουν ξανά στο χρέος (αναλυτικό κείμενο μας «Η παγίδα των ιδιωτικοποιήσεων). Για τις ζημιογόνες, μη κοινωφελείς και μη στρατηγικές επιχειρήσεις, δεν νομίζουμε ότι θα είχε κανένας αντίρρηση.

(γ) Δεν εμπιστευόμαστε τη Γερμανία στο συγκεκριμένο θέμα, αφού είναι πιθανόν να εντάσσεται στα σχέδια μετατροπής της Ελλάδας σε προτεκτοράτο της – γεγονός που θα διευκόλυνε τις ηγετικές της βλέψεις στην Ευρώπη.

(δ) Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι τόσο το χρέος, όσο τα επιτόκια δανεισμού της, τα οποία δεν της επιτρέπουν να περιορίσει τα ελλείμματα (οι τόκοι υπολογίζονται στα 28 δις € το 2015, στο μεσοπρόθεσμο έγκλημα της κυβέρνησης, έναντι περίπου 54 δις € εσόδων του κράτους – υπερβαίνουν δηλαδή το 50% των συνολικών εσόδων της Ελλάδας). Επίσης βέβαια η σπατάλη του δημοσίου (περιττές δαπάνες), η οποία φαίνεται ότι δεν έχει μειωθεί καθόλου (επιλέχθηκε δυστυχώς η κατάλυση της ιδιοκτησίας, αφού οι υπερβολικοί φόροι στα ακίνητα αποτελούν «καταναγκαστικά» μέτρα).

(ε) Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να διαπραγματευθεί λογικές λύσεις, αφού αποτελεί αναμφίβολα μία βόμβα μεγατόνων στο παγκόσμιο σύστημα, υπολογιζόμενη σε επίπεδα των 5 τρις € (προφανώς από κάποια ικανή ηγεσία, όπως της Γερμανίας το 1953, η οποία διέγραψε μεγάλο μέρος του χρέους και αναδιάρθρωσε το υπόλοιπο για 40 έτη - με χαμηλά επιτόκια και χωρίς να εκποιήσει καθόλου τη δημόσια περιουσία της, παρά τα προηγούμενα «εγκλήματα πολέμου»).

Το μεγαλύτερο μέρος των χρεών της Ελλάδας (80%) προέρχεται από τους τόκους - με το υπόλοιπο 20% να είναι «προϊόν» διαφθοράς κάποιων πολιτικών και λοιπών «εκλεκτών» του μάλλον φεουδαρχικού μας συστήματος. Οι σημαντικότεροι δε διαφθορείς των Ελληνικών «συνειδήσεων» ήταν δυστυχώς Γερμανοί – γεγονός που μεταξύ άλλων κλονίζει ξανά την εμπιστοσύνη μας στο «Εύρηκα».

H ελληνική κρίση τείνει να εξελιχθεί σε τραγωδία. Η τρόικα επέβαλε στην Ελλάδα μία συνταγή, η οποία αποδεικνύεται όχι μόνο κοινωνικά επώδυνη, αλλά και οικονομικά καταστροφική. Η μέθοδος της εσωτερικής υποτίμησης έχει εγκλωβίσει την ελληνική οικονομία στο φαύλο κύκλο της ύφεσης, η οποία με τη σειρά της δημιουργεί αποκλίσεις από τους δημοσιονομικούς στόχους. Παραλλήλως, δημιουργεί ολοένα και περισσότερα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια.

Η ύφεση δεν επηρεάζει το έλλειμμα και το χρέος μόνο επειδή με τη μείωση του ΑΕΠ μειώνεται ο παρονομαστής του κλάσματος και ως εκ τούτου το ποσοστό αυξάνει. Λόγω της συρρίκνωσης των εμπορικών συναλλαγών μειώνονται και τα έσοδα από τον ΦΠΑ. Επίσης, η ύφεση προκαλεί και αύξηση των δαπανών. Λόγω της διόγκωσης και της ανεργίας και της «μαύρης» εργασίας, τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν λιγότερα έσοδα από εισφορές. Ταυτοχρόνως, αυξάνονται οι δαπάνες τους για επιδόματα ανεργίας. Επειδή, όμως, τα αποθεματικά τους είναι προβληματικά, το έλλειμμα καλύπτεται από τον κρατικό προϋπολογισμό, που σημαίνει πρόσθετη δημόσια δαπάνη. Επιπλέον, η ύφεση οξύνει την οικονομική ανασφάλεια, η οποία προκαλεί περαιτέρω εσωστρέφεια, με αποτέλεσμα η οικονομία να εγκλωβίζεται σε καθοδικό φαύλο κύκλο. Με άλλα λόγια, η κατάσταση θυμίζει σκύλο που κυνηγάει την ουρά του.

Η ύφεση δεν είναι μια μη προβλέψιμη φυσική καταστροφή. Είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής των δανειστών. Δεδηλωμένος στόχος της δεν είναι μόνο η δραστική μείωση του ελλείμματος. Είναι και η ύφεση, επειδή μέσω αυτής θα επιτευχθεί η εσωτερική υποτίμηση, η οποία υποτίθεται ότι θα αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Με άλλα λόγια, η ύφεση ήταν σκοπός και όχι απροσδόκητη παρενέργεια της θεραπείας-σοκ. Απλώς, η ύφεση προσέλαβε πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις απ’ ό,τι είχε υπολογίσει η τρόικα.

Ευρισκόμενη στην πλεονεκτική θέση του δανειστή και εντολοδότη, η τρόικα αποδίδει τον εκτροχιασμό στην ολιγωρία και ασυνέπεια της κυβέρνησης Παπανδρέου. Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση έχει επιδείξει και ολιγωρία και ασυνέπεια. Δεν ήταν, όμως, αυτές οι κύριες αιτίες που προκάλεσαν την ύφεση. Το εθνικό έγκλημα της κυβέρνησης Παπανδρέου είναι ότι δεν διαπραγματεύτηκε ένα βιώσιμο Μνημόνιο. Επίσης, ότι μετά την υπογραφή του Μνημονίου δεν εφάρμοσε παραλλήλως ένα εθνικό σχέδιο και δημοσιονομικής εξυγίανσης και αξιοποίησης των λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων. Σαν να μην έφταναν αυτά, με τα φθηνά κόλπα της έχει προκαλέσει κρίση εμπιστοσύνης στις σχέσεις της με τους δανειστές.

Η τρόικα δεν προβληματίζεται για τις αιτίες του εκτροχιασμού, δηλαδή για την ορθότητα της συνταγής της. Επικαλούμενη πάντα τους δημοσιονομικούς στόχους που προσυπέγραψαν οι κυβερνώντες, απαιτεί τη λήψη πρόσθετων μέτρων. Τα –συνήθως οριζόντια– μέτρα που και οι δανειστές συστήνουν και η κυβέρνηση λαμβάνει, όμως, ανακυκλώνουν το αδιέξοδο. Η τρόικα θυμίζει γιατρό, ο οποίος όταν βλέπει ότι η φαρμακευτική αγωγή που έχει δώσει επιδεινώνει την κατάσταση του ασθενούς, αντί να τον επανεξετάσει αυξάνει συνεχώς τη δόση. Είναι αξιοσημείωτο ότι την εκδοχή των δανειστών για τους λόγους εκτροχιασμού του προγράμματος όχι μόνο αποδέχεται, αλλά και αναπαράγει με φανατισμό εξαρτημένου μεταπράτη το «κόμμα του Μνημονίου».

Οι δανειστές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μόνο εάν βάλεις το μαχαίρι στο λαιμό της Ελλάδας θα την υποχρεώσεις να κάνει αυτά που έχει προσυπογράψει. Το κοινωνικό τοπίο, όμως, γίνεται ολοένα και πιο εύφλεκτο. Ο φόβος για τις συνέπειες της χρεοκοπίας υποχωρεί όσο διαψεύδεται η ελπίδα ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική αναπαράγει το αδιέξοδο. Όσο συσσωρεύεται κοινωνική απόγνωση τόσο μεταλλάσσεται σε οργή. Το γεγονός ότι για πρώτη φορά μεταπολεμικά γίνεται αδύνατη η αναπαραγωγή της υφιστάμενης κοινωνικής δομής καθιστά το κλίμα εκρηκτικό. Το γεγονός, μάλιστα, ότι εξουδετερώθηκε το κίνημα των «Αγανακτισμένων», που έδινε τη δυνατότητα μίας ειρηνικής εκδήλωσης της κοινωνικής οργής, φέρνει πιο κοντά το ενδεχόμενο κοινωνικής ανάφλεξης.

Στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα, η μόνη ρεαλιστική λύση είναι η δημοσιονομική εξυγίανση να συνδυαστεί με ένα γενναίο «κούρεμα» του χρέους, δηλαδή με μία συντεταγμένη χρεοκοπία, που θα βοηθήσει την Ελλάδα να αναπνεύσει, κρατώντας τη στην Ευρωζώνη. Οι δανειστές, όμως, απορρίπτουν αυτή τη λύση και σφίγγουν τη θηλιά στο λαιμό της Ελλάδας, ενώ η κυβέρνηση Παπανδρέου, απονομιμοποιημένη, παραπαίει. Σε αυτές τις συνθήκες, οι εκλογές καθίστανται πιο πιθανές, όπως πιο πιθανή καθίσταται και η ανεξέλεγκτη κατάρρευση. Ούτε η Αθήνα ούτε η τρόικα την επιθυμεί, αλλά η καθεμία από την πλευρά της ωθεί τα πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση. 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 22/9/11

Και θέλουν να εμπλέξουν τον στρατό!
Όλοι πλέον έχουν κατανοήσει ότι επέρχεται επίσημη χρεοκοπία της Ελλάδας (με τη μία ή την άλλη μορφή) κι ότι η σημερινή κατάσταση στη χώρα μας όχι μόνο «δεν πάει άλλο», αλλά δεν έχει καμία απολύτως προοπτική! Αυτό ισχύει διότι - αφενός οι Ευρωπαίοι έχουν πια καταλάβει ότι η ελληνική οικονομία (καθώς και οι δομές της δημόσιας διοίκησής της, της αγοράς της κτλ.) αποτελούν μία απίστευτη «μαύρη τρύπα» που δεν θα κλείσει ποτέ με μέσα συμβατά και - αφετέρου όλα αυτά τα προγράμματα οικονομικής εξυγίανσης (Μνημόνιο, Μεσοπρόθεσμο κτλ.) δεν θα οδηγήσουν εν τέλει πουθενά, διότι πολύ απλά δεν εφαρμόζονται καν (!), ενώ – ακόμη και αν υπήρχε η κυβερνητική βούληση – είναι πια πολύ αργά για να «πιάσουν τόπο»...

Με δυο λόγια, οι πολιτικοί-οικονομικοί αναλυτές ανά την υφήλιο διαπιστώνουν έντρομοι ότι η ελληνική οικονομία πολύ απλά ΔΕΝ ΣΩΖΕΤΑΙ, αφού – συν τοις άλλοις – ολόκληρη η Δύση (ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση) βρίσκονται σε βαθύτατη και παρατεταμένη ύφεση, με αμφίβολο εντελώς το μέλλον τους και το αν ποτέ θα μπορέσουν να ανακάμψουν...

Εμείς λέμε ότι όχι μόνο δεν θα υπάρξει καμία απολύτως ανάκαμψη των Δυτικών, αλλά πολύ σύντομα (συντομότερα απ’ ό,τι πολλοί νομίζουν!) οι μεν ΗΠΑ θα καταρρεύσουν παταγωδώς υπό το βάρος του απίστευτου δημόσιου χρέους τους και θα πάψουν να υπάρχουν, η δε Ευρώπη θα απορροφηθεί από τον ευρασιατικό άξονα, που σύντομα θα κυβερνάει και επίσημα τον πλανήτη, και θα αποτελέσει τη δυτική επαρχία-«προτεκτοράτο» του!

Ναι, αυτό είναι το ζοφερό μέλλον, ένα μέλλον οργουελικού τύπου, με την Ελλάδα να αποτελεί δυστυχώς αυτή την ώρα τον «δούρειο ίππο» της Ανατολής στην επεκτατική της πορεία προς δυσμάς, τόσο λόγω των άθλιων δημοσιονομικών της όσο και λόγω της απίστευτης διαφθοράς που έχει σαπίσει κάθε ιστό της πατρίδας μας...

Να μην αναμένουν λοιπόν απολύτως τίποτα οι Έλληνες ούτε από το «Μνημόνιο 2» ούτε από τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου (που απλά δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστεί!) ούτε από αλλαγή κυβέρνησης – αφού το ίδιο σάπια με το ΠΑΣΟΚ είναι και η ΝΔ – ούτε τίποτε άλλο μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, που δεν σηματοδοτεί παρά μία πορεία φθοράς και παρακμής, μέχρι να φτάσει το αναπόφευκτο τέλος και ο «θάνατος» του ελληνικού έθνους...

Αντίθετα οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες και θα μας προλάβουν όλους, αφού είναι πια κοινό μυστικό ότι (λόγω της επιτάχυνσης της τροχιάς του πλανήτη κατά μερικά λεπτά) ο χρόνος «τρέχει» πια πολύ γρηγορότερα σήμερα σε σχέση με το κοντινό παρελθόν!...

Οι πάντα άριστες πληροφορίες μας, που μας έρχονται από διεθνείς αναλυτές των πραγμάτων, θέλουν τα γεγονότα στη χώρα να γίνονται όντως δραματικά από τον Οκτώβριο και μετά. Ήδη από την κυβέρνηση κατέστη σαφής η πρόθεση να καθυστερήσει κατά ένα 15ήμερο την πληρωμή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων (κι έτσι να εξομοιωθεί ο δημόσιος με τον ιδιωτικό τομέα, του οποίου οι υπάλληλοι έτσι κι αλλιώς πληρώνονται στο τέλος του εργάσιμου μήνα και όχι «προκαταβολικά»).

Με τον τρόπο αυτό θα κερδίσει λίγο ακόμη χρόνο κι έτσι θα αποφευχθεί προς στιγμή η τόσο καταστροφική για την πατρίδα μας κήρυξη της πτώχευσης... Δυστυχώς όμως, αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει επ’ άπειρον! Και τούτο, διότι πολύ απλά θα κερδίσει μεν η κυβέρνηση 15 μέρες (ή το πολύ έναν μήνα), αλλά και πάλι θα βρεθεί, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, στην ίδια ακριβώς κατάσταση: σε πλήρη έλλειψη «ρευστού», μπροστά σε τελείως άδεια ταμεία, χωρίς καθόλου χρηματικά αποθέματα!...

Άρα, και με δεδομένη την υποχρέωση καταβολής του λεγόμενου «δώρου των Χριστουγέννων», η κήρυξη και επίσημα της χρεοκοπίας της Ελλάδας είναι απλά θέμα χρόνου... Και η προοπτική αυτή θα συνδυαστεί με την εκδήλωση αδυναμίας από πλευράς των Ευρωπαίων να δώσουν σε μια χώρα που «καρκινοβατεί» την περίφημη «7η δόση».

Κατά συνέπεια, είναι πια δεδομένο (και αυτό ακριβώς προσπαθούν να χειριστούν πανικόβλητοι σήμερα οι Ευρωπαίοι...) ότι τον Δεκέμβριο, εκεί λίγο πριν τις θείες εορτές, έρχεται το τέλος!

Η ελληνική οικονομία θανατώνεται πια και επίσημα, ως νομοτελειακό επακόλουθο της άφρονος πολιτικής της Μεταπολίτευσης, που διαρκώς συσσώρευε χρέη δανειζόμενη, δεν παρήγαγε απολύτως τίποτα και εξήγαγε όλο το ελληνικό συνάλλαγμα στο εξωτερικό... Και φυσικά οι προβοκάτορες των σκοτεινών εκείνων δυνάμεων που επιθυμούσαν αυτήν ακριβώς την κατάληξη «τρίβουν τα χέρια τους» από ικανοποίηση.

Γι’ αυτό και αδιάντροπα σήμερα ομιλούν για... έξοδο της Ελλάδας απ’ το ευρώ (!), για επιστροφή στη δραχμή και άλλα ανεφάρμοστα και καταστρεπτικά, που αν ποτέ συμβούν θα διαλύσουν την Ελλάδα στα «εξ ων συνετέθη»! Κι αυτό, διότι πολύ απλά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο καμία απολύτως διαδικασία εξόδου μιας χώρας-μέλους από την Ευρωζώνη κι αν ποτέ αυτό συμβεί, τότε θα επανέλθει μεν το παλιό της νόμισμα, αλλά υποτιμημένο κατά τουλάχιστον... 50%!!!

Άρα, και με διπλάσιο ΑΥΤΟΜΑΤΑ (χωρίς δηλ. να έχει μεσολαβήσει τίποτ’ άλλο) το δημόσιο χρέος της... Πώς λοιπόν θα μπορέσει να πληρώσει η Ελλάδα δύο ή και τρεις φορές το σημερινό της χρέος; Πολύ απλά, δεν θα το πληρώσει ποτέ, διότι τότε η «κόκκινη» Γενιά του Πολυτεχνείου θα καλέσει την Κίνα, για να αγοράσει ΟΛΟΚΛΗΡΗ την Ελλάδα έναντι του ελληνικού χρέους, που η ίδια αυτή η Γενιά δημιούργησε!... Και το τραγικό ποιο είναι; Ότι πριν από 10-15 χρόνια οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι (της Γενιάς...) ήταν που μας έριξαν στην παγίδα του ευρώ, προπαγανδίζοντας ασύστολα υπέρ του, ενώ τώρα μας καλούν να το... εγκαταλείψουμε!

Επομένως, η πτώχευση της Ελλάδας και επίσημα είναι πια δεδομένη... Και βέβαια θα ακολουθήσει το πλήρες χάος, η απόλυτη αναρχία, αφού οι Έλληνες δεν είναι ούτε Κινέζοι ούτε... «Μάο-Μάο» για να ανεχτούν το βιοτικό τους επίπεδο να φτάσει σε επίπεδα χαμηλότερα κι από αυτά της Μολδαβίας!
Έρχεται λοιπόν η «νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου», όπου θα τελειώσει πια και επίσημα η μισητή Μεταπολίτευση, που – υπό τον μανδύα μιας κατ’ επίφαση μόνο ψευτο«δημοκρατίας» – επέβαλλε στον ελληνικό λαό την αθλιότερη δυστυχώς διακυβέρνηση όλων των εποχών!...

Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι ΠΟΤΕ άλλοτε στο παρελθόν δεν κινδύνεψε το ελληνικό έθνος με βιολογική εξαφάνιση (υπό οποιοδήποτε καθεστώς!), παρά μόνο τώρα, με την κυριαρχία της σάπιας και διεφθαρμένης Μεταπολίτευσης, στη διάρκεια της οποίας η Ελλάδα κατέρρευσε ΚΑΙ δημογραφικά!

Τι θα επακολουθήσει όμως μετά τα τραγικά αυτά συμβάντα; Εφόσον υπάρξει «στάση πληρωμών» (λογικό, αφού τα χρήματα που προορίζονταν για την ελληνική ανάπτυξη τα έφαγαν τα λαμόγια των δήθεν «δημοσίων» έργων και το αίσχος των “Olympic Games”!), τότε παλιρροϊκό κύμα θα σαρώσει την ελληνική κοινωνία...

Για να κατανοήσουμε όμως τα μέλλοντα να συμβούν, θα πρέπει οπωσδήποτε να τα δούμε σε συνδυασμό με τις ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας. Έτσι, σήμερα και με δεδομένη την τουρκική κινητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο (με την έξοδο του τουρκικού στόλου έναντι του Ισραήλ κτλ.), ρόλο στα επερχόμενα δραματικά γεγονότα αναμένεται να παίξει ο... ελληνικός στρατός!

Κι αυτό, διότι θα είναι όντως αδύνατο να μπορέσουν οι ένοπλές μας δυνάμεις να υπερασπιστούν τα σύνορά μας σε περίπτωση πολύ πιθανής (ή και σχεδόν βέβαιης!) «αναμπουμπούλας» στη «γειτονιά» μας, χωρίς τα στελέχη τους να πληρώνονται και χωρίς όπλα, πολεμοφόδια, φαγητό κτλ.

Συνεπώς, εάν και ο στρατός υποπέσει σε καθεστώς πτώχευσης, τότε η Ελλάδα... παραμένει ανυπεράσπιστη!!! Θα μείνει λοιπόν ο ελληνικός στρατός αδιάφορος μπροστά στην ελληνική τραγωδία, που δημιούργησαν οι πολιτικάντηδες; ΟΧΙ, λένε οι ξένοι αναλυτές, σοκάροντας τα κέντρα λήψης αποφάσεων διεθνώς!...

Τι θα γίνει όμως τότε; Θα «επέμβει» κατά κάποιον τρόπο η Ε.Ε., για να αποκαταστήσει τη... «δημοκρατική νομιμότητα» (!) στη χώρα μας; ΟΧΙ, λένε και πάλι όσοι γνωρίζουν, εφόσον ούτε και σ’ αυτό το σημείο υπάρχει έννομη διαδικασία επιβολής πολιτικού συστήματος σε κράτος-μέλος, αν αυτό τύχει και αλλάξει το καθεστώς διακυβέρνησής του!

Αλλά ούτε και να διώξουν την Ελλάδα από την Ε.Ε. οι Ευρωπαίοι μπορούν, αφού δεν υφίσταται ΚΑΝΕΝΑ απολύτως άρθρο στον σχετικό κανονισμό της, που να κάνει λόγο για τέτοιο πράγμα!... Και, βέβαια, δεν υπάρχει περίπτωση ΟΥΤΕ ΜΙΑ στο δισεκατομμύριο να κάνουν στρατιωτική επέμβαση οι ίδιοι στην Ελλάδα υπέρ του παλιού καθεστώτος, αφού ούτε τα μέσα διαθέτουν ούτε τη βούληση, αλλά ούτε (πάλι) και το απαραίτητο νομικό πλαίσιο!

Άλλωστε, κοινό μυστικό είναι ότι μια τέτοια προοπτική – επέμβασης δηλ. των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων για τη διάσωση της χώρας – υποστηρίζει η υπερατλαντική δύναμη, που φυσικά δεν θέλει να καταστραφεί η γεωστρατηγική ισορροπία της περιοχής λόγω των ανοησιών των Ευρωπαίων!...

Αδύναμη λοιπόν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπροστά σ’ Εκείνον που Πρέπει, την πανελληνική δηλ. δύναμη της ιστορικής νομοτέλειας που θα επέμβει για να σώσει τη χώρα και να την οδηγήσει σε λαμπρές προοπτικές!

Ποιο θα είναι όμως το επερχόμενο περιεχόμενο της αναπόφευκτης πλέον αλλαγής καθεστώτος στην Ελλάδα; [βλ. και σχετικό άρθρο μας στην «Ε.Ω.» της 6ης Μαΐου 2011] Δεν θα είναι ακριβώς «δικτατορία», αλλά μία μάλλον «συγκεντρωτική κυβέρνηση», που θα αντικαταστήσει την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, που – δυστυχώς – θα έχει αποτύχει για διάφορους λόγους στο έργο της.

Αυτή η κυβέρνηση θα έχει τη νομική ισχύ (εφόσον θα δημιουργήσει αμέσως δίκαιο και θα είναι νομικά αποδεκτή διεθνώς, όπως δηλ. συνέβη και επί 21ης Απριλίου) να σταματήσει δια του νόμου τις απεργίες και όλη την αναστάτωση που θα έχει εν τω μεταξύ επικρατήσει, επιβάλλοντας τελικά μία «επανάσταση» που σε βάθος χρόνου θα αποκαταστήσει την «εν Ελλάδι» τάξη.

Πράγματι, ενώπιον του «εθνικού κινδύνου», που θα προκύπτει από την επιδείνωση των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων και την τουρκική επιθετικότητα σε Αιγαίο και Κύπρο, δεν χωράει παρά μόνο η «τάξη», που βέβαια υπονομεύεται από τις διάφορες κινητοποιήσεις κτλ. Ειδάλλως, λένε οι γνωρίζοντες, η άλλη εναλλακτική εκδοχή είναι η... «ταξική επανάσταση» της Αριστεράς, με πρωτοπόρο το ΚΚΕ, που όμως θα ανατρέψει εντελώς τις διεθνείς ισορροπίες, βγάζοντας την Ελλάδα από το γεωπολιτικό άρμα της Δύσης...

Νέο «Γουδί» λοιπόν εν όψει; Φυσικά αυτό δεν είναι κάτι που υποστηρίζει η πλειονότητα του ελληνικού λαού σε φυσιολογικές πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες. Είναι όμως οι σημερινές περιστάσεις «ομαλές»; Συντείνουν άραγε σε επίλυση ή μήπως οδηγούν απευθείας σε επιδείνωση των σημερινών δυσβάστακτων προβλημάτων της χώρας; Πολλά τα ερωτήματα.

Ένα όμως μοιάζει να είναι βέβαιο σε όσους κινούνται στα παρασκήνια των πολιτικών μας πραγμάτων: ότι εκλογές σίγουρα δεν θα έχουμε έως το τέλος της τετραετίας, δεν θα γίνει δηλ. πρόωρη προσφυγή στην κάλπη πριν το φθινόπωρο του 2013. Εκτός κι αν τον Γ.Α.Π. τον ρίξει μία ομάδα βουλευτών του (ήδη έχει μόλις 154 βουλευτές), που κι αυτό όμως μάλλον πρέπει ν’ αποκλειστεί.

Αλλά και μια άλλη, πιο προωθημένη, άποψη – που ανήκει σε κάποιον που δεν είναι καθόλου «ακραίος» ή «υπερβολικός»! – κάνει λόγο για εκλογές ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΑΝ του φθινοπώρου του 2013! Δηλ. για αναβολή των εκλογών, λόγω «κατάστασης εκτάκτου ανάγκης»...