Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Σεπ 2016

Ο λόγος του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στην 81η ΔΕΘ

Της Μαρίας Νεγρεπόντη - Δελιβάνη

Μετά από την κριτική μου στην ομιλία του κ. πρωθυπουργού στην 81η ΔΕΘ (ανάρτηση 16.09.2016), θα ήταν ασυγχώρητη παράλειψη εκ μέρους μου ο μη σχολιασμός και των προγραμματικών δηλώσεων του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καθώς δεν είμαι με το μέρος, αλλά ούτε εναντίον κανενός.
Δυστυχώς, η απογοήτευση που είχα από το περιεχόμενο της ομιλίας του κ. πρωθυπουργού, ολοκληρώθηκε με τα όσα σχετικά εξήγγειλε ο κ. Μητσοτάκης. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού και οι δύο ομιλητές προσπαθούν να σώσουν την Ελλάδα, παραμένοντας δέσμιοι στο εξουθενωτικό περιβάλλον των μνημονίων και του κουαρτέτου. Ακριβώς, όμως, η κοινή αυτή υποτελής συμπεριφορά τους, που συμβιβάζεται με τις σωρευτικές καταστροφές των μνημονίων, στο διάστημα των έξι τελευταίων ετών, αποκλείει κάθε δυνατότητα ουσιαστικής διαφοροποίησής τους.
Η απόφαση και των δύο ηγετών, να υπηρετήσουν ταυτόχρονα και τα μνημόνια, και τον ελληνικό λαό αποδεικνύεται Σισύφειο έργο. Για αυτό και οι αρχικές ιδεολογικές τους διαφορές έχουν, ουσιαστικά, εξανεμηθεί, καθώς αναφέρονται πια σε εντελώς οριακά σημεία. Έτσι, το ποσοστό της συμφωνίας τους υπερτερεί κατά πολύ του αντίστοιχου των οπωσδήποτε ασήμαντων διαφορών τους. Συγκεκριμένα, τα καίρια σημεία συμφωνίας τους (και ταυτόχρονα αυτά των διαφωνιών τους), είναι τα ακόλουθα:

Ο κ. Τσίπρας με το επιτελείο του αγωνίζεται να ικανοποιήσει τις απάνθρωπες απαιτήσεις των δανειστών, προβαίνοντας σε συνεχείς και βάρβαρες αυξήσεις του φορολογικού βάρους, ενώ ο κ. Μητσοτάκης υπόσχεται μείωση φόρων, που θα είναι εφικτή κυρίως χάρη στον περιορισμό των δημοσίων δαπανών. Διαφεύγει, ωστόσο, από τα οικονομικά επιτελεία και των δύο αρχηγών, το γεγονός ότι στην οικονομία υπάρχει αδιάκοπη αλληλεξάρτηση μεταξύ των οικονομικών της μεγεθών, έτσι που να είναι δυσδιάκριτες οι τυχόν διαφορές συνεπειών της αφαίμαξης αγοραστικής δύναμης, στην οποίαν αναγκαστικά καταλήγουν και οι δύο αυτές παραπάνω μεθοδεύσεις, παρότι εκκινούν από διαφορετικές πηγές. Οπωσδήποτε, η υλοποίηση και των δύο αυτών μέτρων θα εντείνει το αδιέξοδο της ελληνικής οικονομίας.

Το επιτελείο του κ. Τσίπρα συνεχίζει ακάθεκτο την επιχείρηση φτωχοποίησης μισθωτών και συνταξιούχων, υποστηρίζοντας πάντοτε ότι....."δεν έθιξε τις κύριες συντάξεις", ενώ ο κ. Μητσοτάκης από την πλευρά του προσπαθεί να ωραιοποιήσει τις παλαιότερες και οπωσδήποτε ειλικρινέστερες δηλώσεις του, περί της δήθεν ανάγκης απολύσεως μεγάλου αριθμού δημοσίων υπαλλήλων. Έτσι, τώρα, οι μελλοντικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων βαπτίστηκαν ως "κινητικότητα" των υπαλλήλων. Και οι δύο αρχηγοί, πρωθυπουργός και εκκολαπτόμενος πρωθυπουργός, συνεχίζουν και αλληλοσυμπληρώνουν το ρημαδιό της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, με μέτρα που ουσιαστικά δεν διαφέρουν μεταξύ τους, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών.

Και οι δύο, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μητσοτάκης αναμένουν "ανάπτυξη". Και αποφεύγουν να συνειδητοποιήσουν ότι αυτή αποκλείεται στα πλαίσια οικονομίας στην οποία η ενεργός ζήτηση καταναλωτών και επενδυτών βρίσκεται, για μεγάλο χρονικό διάστημα, στο ναδήρ. Ο κ. Μητσοτάκης, επαναλαμβάνοντας τη δήλωση του προέδρου του ΣΕΒ, ότι δηλαδή απαιτούνται επενδύσεις 100 δις ευρώ για να ορθοποδήσει η οικονομία, φάνηκε να ευελπιστεί (από όσο μπόρεσα να κατανοήσω), ότι θα εξασφαλίσει το ποσό αυτό κυρίως από αποκρατικοποιήσεις. Δηλαδή, από το ξεπούλημα της πατρίδας μας. Ο κ. Τσίπρας, εξάλλου, παρότι δεν προσδιορίζει ξεκάθαρα την προέλευση της δικής του ανάπτυξης, οι ενδείξεις παραπέμπουν στο ότι αυτή δεν διαφέρει από την αντίστοιχη του κ. Μητσοτάκη: δηλαδή, είναι το ξεπούλημα!

Και οι δύο ομιλητές στην 81η ΔΕΘ ορκίζονται στο όνομα των μεταρρυθμίσεων, αλλά όμως δεν κατονομάζουν, με τρόπο σαφή και συγκεκριμένο, ποιες είναι αυτές οι περίφημες "μεταρρυθμίσεις". Ωστόσο, στο χώρο της πιστής εκτέλεσης των μεταρρυθμίσεων βρίσκεται, ίσως, η πιο σημαντική διαφορά, ανάμεσα στον κ. Τσίπρα και στον κ. Μητσοτάκη. Ο κ. Τσίπρας, όπως όλα δείχνουν, εκτελεί βαρυγκωμώντας τις "μεταρρυθμίσεις" που ο ίδιος και οι προηγούμενοι του υπέγραψαν. Αντιθέτως, ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται απολύτως πεπεισμένος ότι αυτές οι "μεταρρυθμίσεις" είναι απαραίτητες, και ότι η εκτέλεσή τους θα μας βγάλει από την κρίση. Να παρατηρήσω ότι ο όρος είναι παραπειστικός, καθώς οι περισσότερες από τις μεταβολές, που απαιτούν οι δανειστές, και οι οποίες εμφανίζονται ως "μεταρρυθμίσεις" δεν ανήκουν στην κατηγορία, που αναγνωρίζονται ως τέτοιες, από την οικονομική θεωρία.

Με αφορμή το εξώφυλλο του τελευταίου τεύχους του περιοδικού The Economist, που αναφέρεται στην τέχνη του ψεύδους από τους πολιτικούς όλων των χωρών, διερωτήθηκα ποιος από τους δύο ομιλητές της ΔΕΘ υπέπεσε σε μεγαλύτερο βαθμό σε αυτό το παράπτωμα. Αναμφίβολα, ο κ. Τσίπρας υπερτερεί, στο σημείο αυτό, προφανώς διότι ο κ. Μητσοτάκης δεν είχε ακόμη τη χρονική δυνατότητα απόδειξης των όσων εξήγγειλε, ως ψευδολογία. Ωστόσο, και παρότι ο αρχηγός της ΝΔ ήταν λιγότερο επιρρεπής σε "υποσχολογίες" στην ομιλία του, σε σύγκριση με τον κ. Τσίπρα, το περιεχόμενο πολλών από τις εξαγγελίες του δημιουργεί ερωτήματα για το κατά πόσο απαλλάσσονται από το να χαρακτηριστούν ως ψεύδη.

Και, έρχομαι τώρα σε ορισμένα σημεία της ομιλίας του κ. Μητσοτάκη, όπως συγκεκριμενοποιήθηκαν και από τη συνέντευξή του:

1. Χωρίς αμηχανία και χωρίς νευρικότητα ο κ. Μητσοτάκης υποστήριξε ότι "έχει τη δύναμη με το επιτελείο του, να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, χάρη στις "μεταρρυθμίσεις", αλλά και χάρη στην "αξιοπιστία" που θα αποκτήσει η χώρα, επειδή "θα έχουν υλοποιηθεί οι μεταρρυθμίσεις, με τον τρόπο που τις επιθυμούν και τις επιβάλλουν οι δανειστές". Συνεπώς, ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται ότι θεωρεί ως κύρια αιτία της εξαθλίωσής μας τις αργοπορίες, τις παλινωδίες ή και τις ατέλειες στην πορεία των "μεταρρυθμίσεων". Και αν είναι έτσι, το οικονομικό επιτελείο του κ. Μητσοτάκη αγνοεί ότι:
- Ο βαθμός "ελαστικότητας" της ελληνικής αγοράς εργασίας κρίνεται ήδη υπερβολικός, ενώ η περαιτέρω εμβάθυνσή της προβλέπεται ότι θα έχει δυσμενείς συνέπειες.
- Το κάκιστο αυτό υπόδειγμα της ελληνικής αγοράς εργασίας, που εξαιτίας υπερβολικής ελαστικότητας μεταλλάχτηκε σε ζούγκλα, αποτελεί αντικείμενο μίμησης, από τη γαλλική κυβέρνηση, και όχι μόνο, προκειμένου να επεκταθεί και να γενικευθεί. Όπως είναι γνωστό, αυτό το παρανοϊκό και το απάνθρωπο σχήμα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ιδεολογίας των φανατικών νεοφιλελεύθερων.
- Η εξαθλίωση των εργαζομένων, που προωθείται από τη λήψη μιας σειράς μέτρων, πάντοτε από τους φανατικούς νεοφιλελεύθερους, έχει αποτύχει παταγωδώς, καθώς δεν κατόρθωσε να υλοποιήσει την υπόσχεσή της που ήταν η αύξηση της απασχόλησης.
- Ολόκληρο το οικοδόμημα του νεοφιλελευθερισμού, με απόγειο τη στραγγαλιστική λιτότητα, υπόκειται τώρα σε εντονότατη κριτική όχι, όπως θα ήταν αναμενόμενο, από "αριστερούς και κομμουνιστές", αλλά από την ίδια τη Μέκκα του φιλελευθερισμού: το ΔΝΤ!
- Ο συστηματικός αποκλεισμός της δημοσιονομικής πολιτικής, μετά τη δεκαετία του '70, και η μονομερής εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής, όπως απαιτήθηκε από τους νεοφιλελεύθερους, αναγνωρίζεται ήδη ως υπεύθυνος για την οικονομική στασιμότητα της ΕΕ, καθώς για τις ανεξέλεγκτες ανισότητες κατανομής, που εμποδίζουν την ανάπτυξη. Όλες οι ενδείξεις οδηγούν στην επικείμενη ανατροπή αυτής της κοσμοθεωρίας, και στη διαδοχή της από ένα μεικτό, πιο αποτελεσματικό και πιο ανθρώπινο σχήμα. Ωστόσο, το περιεχόμενο του σχεδίου ανόρθωσης της ελληνικής οικονομίας, από τη ΝΔ, δεν φαίνεται να έχει παρακολουθήσει αυτές τις μεταβολές, αλλά αντιθέτως παραμένει αλυσοδεμένο στο παρωχημένο και τραγικά αποτυχημένο αυτό μοντέλο του φανατικού νεοφιλελευθερισμού.

Αναφορικά με τη δεύτερη "μεταρρύθμιση", δηλαδή το ξεπούλημα ολόκληρης της Ελλάδας, θεωρώ τραγικό το γεγονός ότι αυτή προωθείται και από τα δύο κόμματα εξουσίας. Και ομολογώ, ότι εύχομαι να συνεχιστεί και στο μέλλον η αργοπορία και η αναποτελεσματικότητα, αναφορικά με το ξεπούλημα της χώρας.

2. Χρειάζεται "εθνικό όραμα" μετά το τέλος των μνημονίων, παρατηρεί το σχέδιο της ΝΔ. Το τέλος αυτό προβλέπεται να επιτευχθεί λίαν προσεχώς, χάρη στην εφαρμογή του σχεδίου της ΝΔ. Διερωτάται, ωστόσο, κανείς αν, όντως, μπορεί να γίνει σοβαρός λόγος για την έξοδο από τα μνημόνια, όταν είναι γνωστό ότι ο έλεγχος θα εξακολουθήσει ώσπου η Ελλάδα αποπληρώσει το 75% του χρέους της. Το χρέος, όμως, αυτό ανέρχεται, συνεχώς, και ειδικότερα τους τελευταίους μήνες με επιταχυνόμενο ρυθμό, αγγίζοντας το 187% του ΑΕΠ. Τι είδους, λοιπόν, βιωσιμότητα του χρέους και έξοδο από τα μνημόνια υπονοεί το σχέδιο της ΝΔ;

3. Το στοιχείο, όμως, που φαίνεται να συνοψίζει το σύνολο των θέσεων και της όλης συμπεριφοράς της ΝΔ, φαίνεται να είναι η απεριόριστη υποταγή της στα κελεύσματα του διευθυντήριο της ΕΕ. Πράγματι, η ομιλία του κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, καθώς και οι απαντήσεις του στη συνέντευξη Τύπου, που ακολούθησε, δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών για το ότι η ΝΔ εκλαμβάνει την όλη στάση της ΕΕ ως "άψογη προς την Ελλάδα" και έτσι εξηγείται η απόφασή της να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να ικανοποιήσει τις ("εύλογες" κατά τη ΝΔ) απαιτήσεις της. Και όχι μόνο, αλλά επιπλέον, η ΝΔ εμφανίζεται πεπεισμένη ότι "η υλοποίηση των επιθυμιών της ΕΕ, όπως αποτυπώνονται στα μνημόνια, υπόσχεται να σώσει την Ελλάδα".
Προκύπτει, έτσι, ότι η ΝΔ επενδύει το σύνολο των αποφάσεων και των ενεργειών της στην προσπάθειά της να ικανοποιήσει την ΕΕ. Παραβλέπεται, έτσι, με απρόβλεπτες και επικίνδυνες συνθήκες, ότι:

- Η ΕΕ προσφέρει, εδώ και καιρό, άπειρες και ολοένα σοβαρότερες ενδείξεις ότι καταρρέει. Μετά την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας η ΕΕ εμφανίζεται ανήμπορη και ανίκανη να πάρει αποφάσεις, κάτι που αναγνωρίζεται και από τους επικεφαλής της, οι οποίοι στη συνεδρίαση της Μπρατισλάβα, εμφανώς αμήχανοι, "ομίλησαν για πρώτη φορά περί της ανάγκης μεταβολής της ευρωπαϊκής πορείας". Και συνεπώς εύλογα τίθεται το ερώτημα, με ποιο ακριβώς σκεπτικό, το σχέδιο της ΝΔ, αποτολμά να εξαρτήσει τις τύχες των Ελλήνων, από μια ΕΕ που, όπως όλα δείχνουν, αποσυντίθεται; Και, ακόμη, γιατί η ΝΔ δεν αναζήτησε έναν άλλο δρόμο, υγιέστερο και όχι αυτόν, που είναι τελεσίδικα καταστρεπτικός;
- Το περιεχόμενο των μνημονίων, στο οποίο φαίνεται να ορκίζεται η ΝΔ, έχει αναγνωριστεί από τους πρωτεργάτες του τού ΔΝΤ, ήδη από τις αρχές του 2013, ως εσφαλμένο και ως υπεύθυνο για την χωρίς προηγούμενο ύφεση, που προκάλεσε στην Ελλάδα. Και έκτοτε η διαπίστωση αυτή επαναλαμβάνεται συνεχώς από ολοένα περισσότερα επίσημα χείλη. Πως είναι, λοιπόν, δυνατόν η ΝΔ να μην αναφέρεται στα σφάλματα αυτά, αλλά αντιθέτως να εκλαμβάνει την εφαρμογή των μνημονίων ως.....αναγκαία, και ως επωφελή για την Ελλάδα;
- Το οικονομικό επιτελείο της ΝΔ δεν είναι δυνατόν να αγνοεί ότι τα μνημόνια απέτυχαν, παταγωδώς, και όχι ασφαλώς μόνο επί των ημερών ΣΥΡΙΖΑ, και όχι ασφαλώς "διότι δεν έγιναν οι μεταρρυθμίσεις". Η ΝΔ δεν δικαιολογείται εξάλλου, με το πρόσχημα ότι απεχθάνεται "λαϊκισμούς" και "θεωρίες συνομωσιών", να κλείνει ερμητικά τα μάτια στις δραματικές αποκαλύψεις, που πια γίνονται σε καθημερινή βάση, και να συνεχίζει να υποστηρίζει ότι "τα μνημόνια αποβλέπουν στο καλό μας". Φυσικά η Ελλάδα χρωστά και οφείλει να πληρώσει τα χρέη της. Ωστόσο, ακριβώς, η εφαρμογή των μνημονίων καθιστά προοδευτικά αδύνατη την αποπληρωμή αυτού του χρέους, καθώς με λιτότητα, και μάλιστα τόσο στραγγαλιστική, μειώνεται ακατάπαυτα το ΑΕΠ, ενώ τα συνεχή δάνεια διογκώνουν το χρέος. Γνωστά πράγματα ακόμη και σε πρωτοετείς φοιτητές.... Και επιπλέον, η σκληρότητα και η ανάλγητη συμπεριφορά των εταίρων μας, που θα μπορούσαν να είναι λιγότερο απάνθρωποι, και με σαφώς καλύτερα αποτελέσματα, ουδόλως δικαιολογεί τη "γλυκύτητα" με την οποία τους περιβάλλει η ΝΔ. Ερωτάται, και πάλι, γιατί η ΝΔ δεν προσπάθησε να εξασφαλίσει σχέδιο με νέες προδιαγραφές, αλλά αντιθέτως προτίθεται να συνεχίσει το ανθυγιεινό περιβάλλον διακυβέρνησης της χώρας των 6-7 τελευταίων ετών, που αποδεδειγμένα αποτελειώνει την Ελλάδα. Να υποθέσει κανείς ότι η ΝΔ βασίζεται στην υπόθεση ότι ως "θαυματοποιός" η ίδια θα καταφέρει όλα όσα δεν κατάφεραν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, παρά το γεγονός ότι η πλειονότητά τους ήταν νεοδημοκρατική;
- Η ΝΔ δεν είναι δυνατόν να αγνοεί τις δηλώσεις γνωστών οικονομολόγων, και εντελώς πρόσφατα και των J.Stiglitz και P. Krugman, που είναι κάτοχοι του βραβείου Nobel, με βάση τις οποίες "η Ελλάδα, για να σωθεί, πρέπει να επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα". Αλλά... αν τις γνωρίζει, αυτές και πολυάριθμες ανάλογες δηλώσεις, για ποιο άραγε λόγο απαξιοί να τις αναφέρει;
- Τέλος, δυσάρεστα εντυπωσιακή ήταν η απουσία, από το περιεχόμενο της ομιλίας του κ. Μητσοτάκη, οποιασδήποτε αναφοράς στην ανάγκη αξιοποίησης των αρκετών και όπως πιστεύω σημαντικών (και διόλου "λαϊκίστικων") επιχειρημάτων που διαθέτει η Ελλάδα, σχετικά με τις ανορθόδοξες μεθοδεύσεις, με τις οποίες εισήλθε στην κόλαση του ΔΝΤ, καθώς και στη δραματική συνέχεια από τότε. Ακόμη, παραδόξως, δεν ακούστηκε τίποτε και για τις γερμανικές επανορθώσεις. Πως εξηγείται η τόσο σημαντική αυτή παράλειψη;

Συμπερασματικά, και όπως προκύπτει από την ανάλυση που προηγήθηκε, η Ελλάδα δεν μπορεί να ελπίζει στην έλευση καλύτερων ημερών με την άνοδο στην εξουσία της ΝΔ, εφόσον δεν μεταβάλλει τις βασικές κατευθυντήριες γραμμές της διακυβέρνησης της χώρας. Το σχέδιο, επάνω στο οποίο βασίστηκε ο λόγος του κ. Μητσοτάκη στην 81η ΔΕΘ κινείται στα ίδια μήκη και πλάτη με τα αντίστοιχα του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή σε ανεδαφικές ή και σε εμφανώς λανθασμένες υποθέσεις, σε ελπίδες που δεν δικαιολογούνται επειδή έρχονται σε αντίθεση με βασικές οικονομικές αρχές, στην υιοθέτηση παρωχημένων όσο και επικίνδυνων ιδεολογικών σχημάτων, σε πρόταση μέτρων που θα εντείνουν την ήδη ανεπίτρεπτη ανισοκατανομή εισοδημάτων, καθώς και την ανεργία κ.ο.κ.
Οι ελληνικές ημέρες που αναμένουν τον ελληνικό λαό, αν τελικά εφαρμοστεί αυτό το σχέδιο, προβλέπονται χειρότερες από τις σημερινές, γιατί ακριβώς τα μέτρα που προτείνονται από τη ΝΔ θα εμβαθύνουν και δεν θα ελαφρύνουν τις ήδη τραγικές συνέπειες των προηγούμενων.
Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι όχι μόνο η ΝΔ, αλλά και οποιοσδήποτε πολιτικός σχηματισμός, που θα επέλεγε να παραμείνει εντός μνημονίων, θα ήταν, εξ αντικειμένου, ανίκανος να εξασφαλίσει καλύτερα αποτελέσματα.
Η απουσία ενός πολιτικού κόμματος με προοπτικές εξουσίας, και με σχέδιο εξόδου από τα μνημόνια, αποτελεί, τελικά, το κέντρο του ελληνικού δράματος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πάντα οι "νοικοκυραίοι" και βολεμένοι αστοί, περίμεναν έναν από μηχανής θεό να τους βγάλει από την δύσκολη θέση. Δεν είναι τυχαίο που στην ιστορία των εξεγέρσεων οι αστοί απουσιάζουν. Πρωταγωνιστές είναι είτε οι Αριστεροί, υπό οιαδήποτε μορφή, είτε οι εθνικιστές. Οι δε αστοί, ακολουθούν τους νικητές.

Ίσως, το πρόβλημα να βρίσκεται στο ότι οι αστοί δεν αποτελούν μια ενιαία τάξη, με ταξική συνείδηση, γι’ αυτό και ο καθένας ενεργεί μόνος του, και εις βάρος των άλλων, πιστεύοντας ότι μπορεί να βγει κερδισμένος μέσα στο χάος στο οποίο θα υποχρεωθεί να ζει, όπως διαμορφώνονται τα πολιτικά πράγματα παγκοσμίως.

Το τελευταίο περιστατικό με την γελοία διαδικασία που απεκλήθη ευσχήμως διαγωνισμός τηλεοπτικών αδειοδοτήσεων, είναι χαρακτηριστικό. Η Αριστερά, βρήκε ευκαιρία να πάρει την εκδίκησή της που ο λαός την έχει στο περιθώριο από την στιγμή της εμφάνισή της στην Ελλάδα, και με αποτυχόντα ένοπλα κινήματα κατά της Δημοκρατίας, υποχρέωσε και επιτυχημένους επιχειρηματίες να υποστούν μια ευτελιστική διαδικασία.

Αν όσοι εκ των επιχειρηματιών αυτών, που δεν είχαν την κυβερνητική και κομματική εύνοια, συνεννοούνταν μεταξύ τους και δεν ελάμβαναν μέρος στον «διαγωνισμό», αυτός θα είχε καταπέσει, χωρίς να αναμένονται τώρα ούτε αποφάσεις Ανωτάτων Δικαστηρίων, ελληνικών ή ευρωπαϊκών, και με καταγέλαστους τους εμπνευστές της εκδίκησης.

Τι θα συνέβαινε; Θα λάβαιναν μέρος στον διαγωνισμό δυο-τρεις μόνον, για τέσσερις άδειες; Πάνω από τρία εκατομμύρια ο καθένας δεν θα έδιναν. Και δεν ξέρω πώς θα μπορούσε να θεωρηθεί νόμιμος ένας τέτοιος διαγωνισμός. Με την παρουσία όλων εκεί, πλην του διασυρμού στον οποίο τους υπέβαλαν, ίσως δουν να δίνονται άδειες από άλλη κυβέρνηση, με πολύ χαμηλότερο τίμημα από αυτό που κατέβαλαν. Δεν το έκαναν, και ζημίωσαν. Επειδή ο καθένας πίστευε πως θα βγει νικητής, εις βάρος του άλλου.

Αυτό, στην ανταγωνιστική οικονομία δεν είναι κακό. Όταν όμως το παιγνίδι γίνεται με κανόνες. Όχι με ιδεοληπτικές εμπνεύσεις, οι οποίες μάλιστα μπορούν να δημιουργήσουν προηγούμενο και από τούδε στο εξής όλες οι διαδικασίες να γίνονται μ’ αυτόν τον τρόπο (που δεν θα το δεχθούν βεβαίως, ξένοι επενδυτές).

Επομένως, οι αστοί επιχειρηματίες έβγαλαν τα μάτια τους μόνοι τους. Όχι μόνον αυτοί που έχασαν, αλλά και αυτοί που κέρδισαν, αφού είναι αφελές να πιστεύει κάποιος ότι θα υπάρξουν τόσα κέρδη από την λειτουργία των «νόμιμων» σταθμών, ώστε να δοθούν τα 246 εκατομμύρια.

Δεν μπορώ να γνωρίζω πόσοι έχουν αντιληφθεί ότι η αριστερίστικη κυβέρνηση συνειδητά καταστρέφει το αστικό κράτος. Ίσως επειδή δεν έχουν μελετήσει την μεθοδολογία πολιτικής συμπεριφοράς των Αριστερών, οι οποίοι καίτοι μειοψηφία ελέγχουν τα συνδικάτα, λόγω αδιαφορίας των αστών.

Όταν καλούνται μέλη κάποιας Ένωσης για ψηφοφορία προς λήψη απόφασης, η τακτική της Αριστεράς είναι σταθερή εδώ και δεκαετίες και πάντα επιτυχής. Με την έναρξη της συζήτησης αρχίζουν ατέρμονες εισηγήσεις επί διαδικαστικών θεμάτων, άνευ ουσίας, αλλά με μοναδικό σκοπό την «εξάντληση» των αστών, οι οποίοι αρχίζουν να κοιτάζουν το ρολόι, άλλος επειδή έχει ραντεβού με την συντροφιά του στο μπαράκι, άλλος επειδή θα συναντηθεί με την κοπέλα του, άλλος για να παρακολουθήσει ποδοσφαιρικό αγώνα στην τηλεόραση (και συνήθως τέτοιες μέρες επιλέγονται για τις συνελεύσεις), και άλλοι επειδή απλώς «βαριούνται» και μη καταλαβαίνοντας την σημασία όλων των ακαταλαβίστικων που παρακολουθεί.

Αποτέλεσμα: Μετά από 3-4 ώρες εξάντλησης και αποχώρησης των περισσοτέρων, και πάντα μετά τα μεσάνυχτα, στην αίθουσα έχουν μείνει ελάχιστοι αστοί, με τους Αριστερούς όμως να είναι τώρα πλειοψηφία και να εγκρίνεται ό,τι έχουν αποφασίσει. Οι αστοί όμως, παρακολούθησαν τον ποδοσφαιρικό αγώνα, ήπιαν το ποτό τους στο μπαράκι, και κοιμήθηκαν ευχαριστημένοι.

Ίσως, δεν χρειάζονταν όλα τα ανωτέρω, αν σημείωνα μόνον αυτό:. Η συμβουλή του αστού γονέα προς το παιδί του είναι «εσύ παιδί μου, μην ανακατεύεσαι, άσε τους άλλους». Η ενέργεια του Αριστερού είναι αν εγγράψει το παιδί του στο κόμμα και να συμμετέχει στις εκδηλώσεις του.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Υπάρχει ακόμη χρόνος…για όλους εμάς που καθίσαμε στο πεζούλι της ιστορίας κοιτώντας τα παπούτσια μας. Την πίκρα της ήττας την γευτήκαμε και την απογοήτευση για ακόμη ένα στημένο παιχνίδι στο οποίο αν και δεν παίξαμε γίναμε θεατές της εξ αρχής χαμένης κερκίδας.

Την ζήσαμε την νύχτα εκείνη που αγνοούσαμε ότι υπάρχει, κι όμως φθάσαμε κι εμείς να μετράμε τα σανίδια του ταβανιού για να διώξουμε την οργή που έκλεψε ακόμη και τον ύπνο μας. Όμως, υπάρχει ακόμη χρόνος για όλους εμάς που γνωρίζουμε ότι όλα τελείωσαν σε αυτόν τον τόπο. Αρκεί να σκοτώσουμε άνευ ελέους όλες τις φωνές όλων των τεράτων που θέλουν να μας πείσουν ότι κρεμόμαστε από τις ανορθόγραφα ραγιάδικες υπογραφές τους.

Υπάρχει χρόνος να λύσουμε και να καθαρίσουμε τα όπλα του μυαλού μας, να τοποθετήσουμε τις σφαίρες της συνείδησής μας στην θαλάμη, να στοχεύσουμε στις φλύαρες γλώσσες των άνανδρων υπεροπτών και να πατήσουμε την σκανδάλη χωρίς τρέμουλο στο χέρι μας. Να σιωπήσουν εντελώς μέσα μας. Να τους αψηφήσουμε βάζοντας στην δική μας κάλπη τα χρεόγραφα της αξιοπρέπειας που μας στέρησαν δίχως σταγόνα οίκτου. Χωρίς ομάδες, χωρίς καταστατικά, χωρίς γελοίες ψηφοφορίες, χωρίς συζητήσεις επί συζητήσεων, χωρίς αναλύσεις επί αναλύσεων, χωρίς ούτε μία σταγόνα αίμα να πέσει. Αναίμακτα μας σκοτώνουν, αναίμακτα να σιωπήσουν.

Υπάρχει ακόμη χρόνος… για όλους εκείνους που δεν είδαν την Ελλάδα ως δικαίωμα αλλά ως υποχρέωση. Για εκείνους που μέχρι σήμερα έχουν διανύσει την ζωή τους ως στόχοι ανάλγητων πολιτικάντηδων οι οποίοι κρύβουν την δειλία τους μέσα στα χάρτινα κάστρα πολιτικών κομμάτων με σημαία την δημοκρατία.

Κοίτα τους, λοιπόν, εκείνους, πώς επιβίωσαν από τις σφαίρες της αναξιοκρατίας, της αδικίας, της προδοσίας, της σκληρής επίγνωσης του τι είναι για τους ασήμαντους θνητούς αλλά εκλεγμένους αθανάτους. Μια χαρά αναπνέουν δίπλα μας ακόμα και αν τώρα κοιτάνε σιωπηλοί τα παπούτσια τους.

Υπάρχει ακόμα χρόνος όσο ο καθρέπτης που αντικρίζουμε το πρωί έχει την φάτσα μας ως αντικατοπτρισμό. Υπάρχει χρόνος…για όλους τους ήρωες που κρύβουμε μέσα μας. Τους σιωπηλούς μικρούς μας εαυτούς που θέλουν να πάρουν την θέση μας μα εμείς τους καταπιέζουμε είτε από στιγμιαίο φρενάρισμα της δήθεν ηθικής, είτε από την χρόνια εκπαίδευσή μας να οριζόμαστε και όχι να ορίζουμε. Να μένουμε σιωπηλοί μη και διακόψουμε τον πολυλογά πολιτικό από τις εξαγγελίες του σχεδίου που σκοπό έχει να μας καταδικάσει στον ρόλο του ανυποψίαστου εύκολου στόχου ή του ήσυχου απείθαρχου στημένο στον τοίχο.

Υπάρχει χρόνος για αυτούς που δεν χωράνε σε γραμμάτια και εικονικά χρέη. Υπάρχει χρόνος να ορίσουμε το δικό μας μέγεθος απλώνοντας την ψυχή μας σαν χάρτη. Να γίνουμε εμείς Ελλάδα, στέλνοντας σιωπηλώς τα μαντάτα ότι ο χρόνος για τους ατσαλάκωτους μαλθακούς ανελέητους εκτελεστές μας, μόλις τελείωσε.

Πηγή SimpleMan


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έχει σχηματισθεί η μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική φούσκα των τελευταίων δεκαετιών, στηριζόμενη σε μία βόμβα παραγώγων ύψους άνω των 600 τρις $, ενώ οι χρηματαγορές δεν φαίνεται να ανησυχούν καθόλου – κάτι που σημαίνει ότι η καταιγίδα των καταιγίδων, όταν ξεσπάσει, θα είναι περισσότερο καταστροφική από ποτέ.
.
«Η Deutsche Bank με σημερινή μόχλευση στο 1:105, όταν η Lehman Brothers χρεοκόπησε με 1:32, αποτελεί τη μεγαλύτερη βόμβα στα θεμέλια της Γερμανίας, αφού εάν υποχρεωθεί να αποσβέσει μόλις το 1% των δανείων της θα πτωχεύσει – ενώ οι Η.Π.Α., η Ευρώπη και η Ιαπωνία έχουν εξαντλήσει όλα τα όπλα καταπολέμησης της κρίσης, χωρίς κανένα αποτέλεσμα» (πηγή).
 .

Γράφει ο Άρης Οικονόμου

Ανάλυση

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός της πλήρους αδιαφορίας των αγορών, σχετικά με τα χιλιάδες προβλήματα που συσσωρεύονται στην παγκόσμια οικονομία – ενώ το μόνο που τις ενδιαφέρει φαίνεται να είναι η επεκτατική πολιτική των κεντρικών τραπεζών η οποία, εφόσον θα συνεχίζεται, θα οδηγεί τους δείκτες των χρηματιστηρίων σε συνεχώς υψηλότερα επίπεδα.

Με δεδομένο όμως το ότι, οι ισολογισμοί των κεντρικών τραπεζών παγκοσμίως από 6.000 δις $ το 2007 έχουν φτάσει στα 21.000 δις $ σήμερα, εξακολουθώντας να αυξάνονται κατά 200 δις $ μηνιαία, θα έπρεπε να κατανοούν όλοι πως το τέλος δεν πρόκειται να καθυστερήσει για πολύ ακόμη – υπενθυμίζοντας πως συνήθως, έξι μήνες πριν από ένα κραχ, η φούσκα αυξάνεται με γεωμετρικό ρυθμό.

Ξεκινώντας από τις Η.Π.Α., δεν υπάρχει καμία αμφιβολία όσον αφορά το ότι, πλησιάζουν στο τελικό στάδιο της μεγαλύτερης φούσκας όλων των εποχών στις τιμές των παγίων. Το νομοτελειακό σπάσιμο της, όταν συμβεί, θα προκαλέσει ένα τεράστιο σοκ στα επιτόκια – το οποίο θα στείλει την καταναλωτική οικονομία της υπερδύναμης, καθώς επίσης την κυβέρνηση που δανείζεται μαζικά μέσω του υπουργείου οικονομικών, στη χρεοκοπία, με καταστροφικά αποτελέσματα για ολόκληρο τον πλανήτη.

Όσον αφορά την Ευρώπη, η ΕΚΤ αγοράζει συνεχώς ομόλογα στα πλαίσια της πολιτικής της ποσοτικής χαλάρωσης (QE), έχοντας διαστρεβλώσει εντελώς την αγορά τους – γεγονός που τεκμηριώνεται από την αρνητική απόδοση του 30% σχεδόν των ομολόγων που κυκλοφορούν (φούσκα ομολόγων), καθώς επίσης από το ότι, η υπερχρεωμένη Ιταλία δανείζεται με φθηνότερα επιτόκια από τις Η.Π.Α.

Την ίδια στιγμή, το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα είναι στη χειρότερη δυνατή κατάσταση της ιστορίας του, υπερχρεωμένο και γεμάτο επισφάλειες – ενώ μεγάλες τράπεζες, όπως η γερμανική Deutsche Bank, η ιταλική Unicredit με σημαντική παρουσία στην Αυστρία και στη Γερμανία, καθώς επίσης η ελβετική Credit Suisse, αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης.

Παράλληλα, η οικονομία της Ιταλίας παραπαίει σε όλα τα επίπεδα, με μοναδική διέξοδο της την εγκατάλειψη της Ευρωζώνης – κάτι που φυσικά θα σήμαινε την κατάρρευση του ευρώ το οποίο, ως το δεύτερο μεγαλύτερο αποθεματικό νόμισμα του πλανήτη, θα προκαλούσε ένα τεράστιο σοκ στην παγκόσμια οικονομία.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει επίσης με τη Γαλλία, αν και σε μικρότερο βαθμό – ενώ η κυρία Le Pen δήλωσε επίσημα ότι, «η χώρα της θα πρέπει να ανακτήσει την εθνική της κυριαρχία όσον αφορά τους νόμους, τα σύνορα και το νόμισμα της» (πηγή), ανακοινώνοντας πως θα διενεργήσει δημοψήφισμα για την παραμονή της ή μη στην Ευρωζώνη. Σε κάθε περίπτωση, οι φυγόκεντρες δυνάμεις στη νομισματική ένωση αυξάνονται, αφού έχει τεκμηριωθεί πλέον πως καταστρέφει όλα τα κράτη, καθιστώντας τα θύματα της Γερμανίας (ανάλυση) – οπότε είναι θέμα χρόνου η διάλυση της.

Εν τούτοις, οι αγορές παραμένουν ψύχραιμες, χωρίς να δίνουν σημασία σε όλα τα παραπάνω, ενώ φαίνεται να έχουν αφομοιώσει ακόμη και το BREXIT, χωρίς να αναλυθούν καθόλου τα επακόλουθα του – έχοντας επικεντρώσει την προσοχή τους στα πακέτα της ΕΚΤ, αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο. Ακόμη δε και στο θέμα της Ελλάδας μεγάλες τράπεζες, όπως η Citibank, αναφέρουν επίσημα πως ο κίνδυνος εξόδου της από την Ευρωζώνη έχει εκλείψει – παρά το ότι τίποτα δεν πηγαίνει καλά στην οικονομία της, οι προοπτικές είναι χειρότερες από ποτέ, οι τράπεζες είναι χρεοκοπημένες, ενώ κλείνει η μία επιχείρηση μετά την άλλη.

Περαιτέρω, η οικονομική κατάσταση της Κίνας επιδεινώνεται διαρκώς αφού η οικονομία της άρχισε μεν να αναπτύσσεται, αλλά μόνο με τη βοήθεια της αύξησης των χρεών – όπως στο παράδειγμα των τραπεζικών δανείων, τα οποία αυξήθηκαν κατά 13% τον Αύγουστο σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Σε κάθε περίπτωση, η παροχή δανείων είναι υψηλότερη από το ρυθμό ανάπτυξης κατά 5%, γεγονός που αυξάνει τα χρέη σε σχέση με το ΑΕΠ – ενώ, σύμφωνα με υπολογισμούς της ένωσης τραπεζών (IIF), το συνολικό χρέος της Κίνας, δημόσιο και ιδιωτικό, έχει αυξηθεί στο 300% του ΑΕΠ, από 200% στις αρχές του 2012 (γράφημα).

Επεξήγηση γραφήματος: Συνολικό χρέος της Κίνας ως ποσοστό επί του ΑΕΠ της – χρηματοπιστωτικός τομέας (κίτρινη στήλη), δημόσιο (πράσινη), νοικοκυριά (μπλε), επιχειρήσεις εκτός τραπεζών (κόκκινο).

Όμως, παρά το ότι το περασμένο έτος είχαν ανησυχήσει σε μεγάλο βαθμό οι αγορές, οδηγώντας τους χρηματιστηριακούς δείκτες σε συνεχώς νέα χαμηλά, η Κίνα έχει πάψει πλέον να τις ενδιαφέρει – ενώ οι τιμές των ακινήτων στις μεγάλες πόλεις, παρά το ότι είχαν διογκωθεί υπερβολικά δημιουργώντας μεγάλες φούσκες, συνεχίζουν ξανά την ανοδική τους πορεία, έχοντας αυξηθεί κατά 25% τους τελευταίους δώδεκα μήνες!

Συνεχίζοντας, στην Ιαπωνία δεν έχει ακόμη αποδώσει το μεγαλύτερο νομισματικό πείραμα όλων των εποχών (ανάλυση) – παρά το ότι η κεντρική της τράπεζα έχει φτάσει να κατέχει σχεδόν το 50% του δημοσίου χρέους της που πλησιάζει το 250% του ΑΕΠ. Εν τούτοις, αυξάνεται ο αριθμός αυτών που καθησυχάζουν τις αγορές, θεωρώντας πως η χώρα έχει πολλές λύσεις στη διάθεση της – όπως είναι η μετατροπή του χρέους της σε χρήματα χωρίς να προκληθεί πρόβλημα, επειδή έχουν εξαφανισθεί πλέον «άπαξ και δια παντός» οι πληθωριστικές απειλές από τον πλανήτη! Ως εκ τούτου, ενώ τυπώνει αφειδώς χρήματα, το γεν ισχυροποιείται διαρκώς – κάτι που αποτελεί μία άνευ προηγουμένου διαστρέβλωση της ορθολογικής λειτουργίας των αγορών.

Όσον αφορά τώρα τις αναπτυσσόμενες χώρες η BIS, στην καινούργια της έκθεση (πηγή), αναφέρει πως έχουν το μεγαλύτερο πιστωτικό ρίσκο παγκοσμίως – γεγονός που σημαίνει ότι, εκεί θα ξεσπούσε η επόμενη τραπεζική κρίση, με πλέον επικίνδυνα κράτη τη Βραζιλία, την Κίνα και τον ανεπτυγμένο Καναδά.

Ως βασικοί δείκτες στο γράφημα που ακολουθεί επιλέχθηκαν (1) η παροχή πιστώσεων σε σχέση με το ΑΕΠ (Credit to GDP), (2) η απόκλιση της αύξησης των τιμών των ακίνητων από τη γενικότερη τάση (Property Price Gap), (3) η εξυπηρέτηση του χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ (Debt Service Ratio), καθώς επίσης (4) η εξυπηρέτηση του χρέους, στην περίπτωση που τα επιτόκια θα αυξάνονταν κατά 2,5 μονάδες (DSR in interest rates rise by 250 bp.).

Επεξήγηση γραφήματος: Οικονομικοί δείκτες έγκαιρης προειδοποίησης προβλημάτων για το εγχώριο τραπεζικό σύστημα

Όταν στο παραπάνω γράφημα η προειδοποίηση είναι με κόκκινο χρώμα, αυτό σημαίνει πως στο παρελθόν, στα δύο τρίτα αυτών των περιπτώσεων, προκλήθηκε εντός των επομένων τριών ετών μία μεγάλη τραπεζική κρίση – ενώ από τη δεύτερη στήλη διαπιστώνεται πού έχουν αυξηθεί υπερβολικά οι τιμές ακινήτων (Γερμανία, Ιαπωνία, Πορτογαλία), καθώς επίσης σε ποιές χώρες έχουν φθηνύνει (Βραζιλία, Ισπανία, Ιταλία, Ολλανδία, Γαλλία κλπ.).

Εν τούτοις, ούτε από αυτές τις προειδοποιήσεις πτοούνται οι αγορές – ενώ αδιαφορούν επίσης για τα προβλήματα των χωρών παραγωγής πετρελαίου, όπως η Σαουδική Αραβία, η Βενεζουέλα, το Μεξικό κοκ., θεωρώντας πως δεν θα έχουν κανένα αντίκτυπο στην παγκόσμια οικονομία. Το γεγονός δε ότι, χρεοκόπησε η έβδομη μεγαλύτερη ναυτιλιακή εταιρεία διεθνώς χωρίς να διασωθεί από το κράτος της (Hanjin, Ν. Κορέα), ενώ μάλλον ακολουθεί μία μεγάλη επόμενη (Rickmers, Σιγκαπούρη), δεν τις προβλημάτισε σχεδόν καθόλου.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, αυτός ακριβώς ο μη προβληματισμός των αγορών αποτελεί το βασικό χαρακτηριστικό μίας τεράστιας χρηματοπιστωτικής φούσκας – η οποία είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων δεκαετιών, σε παγκόσμια βάση, στηριζόμενη για πρώτη φορά στην ιστορία σε μία φούσκα παραγώγων άνω των 600 τρις $. Το να αγνοεί όμως κάποιος τις συνεχείς προειδοποιήσεις για την επερχόμενη καταιγίδα των καταιγίδων, δεν είναι καθόλου συνετό – ελπίζοντας να μην κοστίσει την ειρήνη στον πλανήτη, αλλά μόνο το κάψιμο πολλών τρις δολαρίων, ευρώ, γεν κοκ.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Σιδέρη

«Φύγετε από δω ρε (…) μας λέει ο κόσμος, όταν τον πλησιάζουμε», είπε, ενώπιον του Αλέξη Τσίπρα, ένα επαρχιακό μέλος της Κ.Ε., το Σάββατο, πρώτη ημέρα της συνεδρίασης. Η φράση περιείχε και ένα μη πολιτικό χαρακτηρισμό που δεν προσθέτει τίποτε αν αναφερθεί.

Μετά από αυτό, οι ελάχιστοι δημοσιογράφοι που παρακολουθούσαν τις εργασίες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την αίθουσα, καθώς ο Γιάννης Μπαλάφας «θυμήθηκε» ότι η συνεδρίαση είναι κλειστή για τους δημοσιογράφους –ελπίζουμε να μην πρωτοτυπήσουν και κάνουν κλειστό και το… συνέδριο.

Δεν ήταν η πρώτη φορά φυσικά που ο ΣΥΡΙΖΑ κλείνει στον Τύπο τις εργασίες της Κ.Ε, πλην της ώρας της ομιλίας του κ. Τσίπρα. Δεν χρειάζεται να ανατρέξει κανείς με νοσταλγία στις συνεδριάσεις της Κ.Ε του «Συνασπισμού», για να θυμηθεί ανοιχτές διαδικασίες, γιατί «ο λαός έπρεπε να ξέρει». Ακόμα και επί ΣΥΡΙΖΑ γίνονταν ανοιχτές διαδικασίες. Βέβαια, ένα δίκιο του έχουν. Τότε ήταν ακόμη μικρό κόμμα και οι όποιες εσωτερικές αντιθέσεις και κριτικές δεν γίνονταν πρωτοσέλιδα.

Οι εργασίες διανθίστηκαν με κριτική αλλά και γενναίες δόσεις αυτοπεποίθησης, και φυσικά την παράσταση έκλεψε ο Αλέξης Τσίπρας. Όχι όμως για τους λόγους που αναμενόταν (να προδιαγράψει στην ομιλία του τη μελλοντική πορεία της χώρας), αλλά για δύο παραινέσεις, εκ των οποίων η μία παραπολιτικής υφής:

  • Κατόπιν εορτής, και αφού είχε γίνει πανελλήνιο ανέκδοτο το βοσκοτόπι Καλογρίτσα, διαβεβαίωσε: «Αν κάποιος από τους προσωρινούς υπερθεματιστές δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει ή να δικαιολογήσει τα χρήματά του, θα εκπέσει το επόμενο δευτερόλεπτο».
  • Παράλληλα σε μια επίδειξη άπνευστου χιούμορ, παραίνεσε τους συνδικαλιστές της αστυνομίας να συλλάβουν… τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη, χειροκροτούμενος από τους κεντροεπίτροπους. Σαφώς και δεν το εννοούσε, σαφώς και έχει δίκιο η κυβερνητική εκπρόσωπος, Όλγα Γεροβασίλη, ότι ήταν μια περιπαικτική φράση. Άλλωστε δεν ελέγχεται επί της ουσίας ο πρωθυπουργός γι΄ αυτό που είπε, αλλά για… την ποιότητα χιούμορ του!
Εν τω μεταξύ κυβερνητικές πηγές διέψευδαν δημοσιεύματα που έφεραν την κυβέρνηση να ενεργεί για αντικατάσταση του Γιάννη Στουρνάρα από τη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Η θέση και το πρόσωπο καθορίζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η κυβέρνηση το ξέρει. Αρα είναι ανίσχυρη ως προς αυτό. Επομένως η συγκατοίκηση που παράγει… «σπινθήρες» θα συνεχισθεί.

Στις ΗΠΑ, με το χρέος στο επίκεντρο
Ο πρωθυπουργός βρίσκεται στις ΗΠΑ για την ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Την Τρίτη θα καθίσει στο ίδιο τραπέζι μαζί με όλους τους ξένους ηγέτες στη σύνοδο των Ηγετών για το Προσφυγικό, υπό τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Εκεί θα έχει την ευκαιρία να μιλήσει στο μέγα θέμα, για τα προβλήματα που δημιουργούνται στη χώρα μας και τις αναγκαιότητες που προβάλουν. Την επομένη αναμένεται να συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Τουρκίας, Recep Tayyip Erdoğan. Και σε αυτήν τη συνάντηση, όπως είναι φυσικό, θα κυριαρχήσει το προσφυγικό. Το απόγευμα της Πέμπτης θα συναντηθεί με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, κ. Ban Ki-moon.

Στην πενθήμερη παραμονή του, το ενδιαφέρον εστιάζεται στις εκτός επίσημης ατζέντας συναντήσεις του, όπου θα έχει την ευκαιρία να παρουσιάσει στους συνομιλητές του τη βεντάλια των θεμάτων ελληνικού ενδιαφέροντος, όπως Κυπριακό, Σκοπιανό, προσφυγικό και κυρίως το θέμα του χρέους και της αναγκαιότητας για απομείωσή του.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει μια ενδεχόμενη συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο Barack Obama, καθώς εκ των πραγμάτων είναι σύμμαχος στο θέμα του χρέους, και ή ελληνική πλευρά αναμένει να ρίξει το ειδικό βάρος του υπέρ του ελληνικού αιτήματος. Άλλωστε αυτό είχε διαφανεί και από την εδώ παρουσία του Αμερικανού υπουργού Οικονομικών Jack Lew.


Το πρόβλημα επ’ αυτού είναι ότι ο κ. Obama είναι απερχόμενος, άρα με μειωμένη παρεμβατικότητα. Το έτερον πρόβλημα είναι ότι ή όψιμη φίλη του πρωθυπουργού, η κ. Merkel, είναι έτι αποδυναμωμένη μετά τη νέα μεγάλη ήττα που υπέστη το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα στο κρατίδιο του Βερολίνου, δυο βδομάδες μετά τις κάλπες στο κρατίδιο του Μακλεμβούργου – Πομερανίας.

Και σε αυτέ στις εκλογές, μαγνήτης ψήφων υπήρξε το ακροδεξιό AFD, το οποίο για πρώτη φορά θα συμμετέχει με βουλευτές στην τοπική βουλή της γερμανικής ομοσπονδιακής πρωτεύουσας. Ως γνωστόν το κόμμα αυτό είναι κατά της όποιας βοήθειας προς την Ελλάδα και της όποιας ρύθμισης χρέους, οπότε μειώνονται και οι προσδοκίες της Αθήνας για τη βοήθεια της Καγκελαρίου.

Οπωσδήποτε ως πριν 15 μέρες με άλλη αισιοδοξία ανέμενε η ελληνική πλευρά αυτό το ταξίδι.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Tου Χρήστου Καπούτση

Η Ασφάλεια, μαζί με την Άμυνα, αναμφισβήτητα παραμένει ένα σημαντικό ζήτημα για την Ε.Ε., που αναδείχτηκε στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής στη Μπρατισλάβα.

Ο συνδυασμός των εξωτερικών πιέσεων, όπως η κρίση στην Ουκρανία, η αποσταθεροποίηση στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, η διπλωματική και στρατιωτική παρεμβατικότητα της Ρωσίας σε περιοχές «Δυτικού» ενδιαφέροντος, η ασφάλεια των αγωγών μεταφοράς ενέργειας, η διασπορά της τρομοκρατίας και οι ανεξέλεγκτες προσφυγικές ροές προς κάποια κράτη της Ε.Ε., όλα αυτά συνιστούν απειλές, που υπονομεύουν τη συνοχή και τη σταθερότητα της Ε.Ε., ως πολιτικο-οικονομικής οντότητας.
Οι ευρωπαίοι ηγέτες κυρίως οι Ζ.Κ. Γιουνκέρ, Α. Μέρκελ και Φ. Ολάντ, προωθούν την θεσμική και επιχειρησιακή ενδυνάμωση της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ε.Ε.. Και η άτυπη Σύνοδος στη Μπρατισλάβα (πρωτεύουσα της Σλοβακίας), αποτελεί την αφετηρία για την διπλωματική και στρατιωτική θωράκιση της Ε.Ε. Η επένδυση στη συλλογική ευρωπαϊκή άμυνα και την ασφάλεια, είναι για τον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε. (Γερμανία, Γαλλία), μια διορατική πολιτική επιλογή, που θα συμβάλλει, όπως υποστηρίζουν, και στην πολιτική ολοκλήρωση της Ε.Ε. Καθοριστική εξέλιξη για την «στρατιωτικοποίηση» της Ε.Ε., η έξοδος της Βρετανίας από την Ε.Ε., δεδομένου ότι, η Ε.Ε., στηριζότανε, για την άμυνα και ασφάλειά της και στην στρατιωτική ισχύ της Βρετανίας.

Σύμφωνα με απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες, το σχέδιο που συζητήθηκε στη Μπρατισλάβα και αποφασίστηκε η υλοποίησή του περιλαμβάνει:

Τη δημιουργία ενός μόνιμου Ευρωπαϊκού Στρατηγείου, με δυο σκέλη, το διπλωματικό και το στρατιωτικό.

Τα κράτη – μέλη της Ε.Ε., θα αποδεσμεύσουν στρατιωτικές Μονάδες και μέσα (μαχητικά αεροσκάφη και πολεμικά πλοία), που θα είναι στη διάθεση του Κεντρικού Αρχηγείου, που θα είναι στην διοικητική κορυφή της ΚΕΠΠΑ.

Θα δημιουργηθεί ένας αμιγώς ευρωπαϊκός στρατιωτικός μηχανισμός. Και παρότι θα είναι συμπληρωματικός του ΝΑΤΟ, θα έχει, διοικητική και επιχειρησιακή αυτοτέλεια. Δηλαδή θα μπορεί η Ε.Ε. να αναλαμβάνει και στρατιωτικές αποστολές, ακόμη και εκτός των γεωγραφικών ορίων της Ε.Ε.. Προβλέπεται, η ασφάλεια και ο έλεγχος των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε., να γίνεται από ευρωπαϊκές αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις.

Μεγάλη έμφαση θα δοθεί στον τομέα της συλλογής και επεξεργασίας πληροφοριών, σχετικά με την ασφάλεια, τη δράση τρομοκρατικών ομάδων και μεμονωμένων ατόμων, στην Κυβερνο-άμυνα και στα δορυφορικά πληροφοριακά συστήματα με έμφαση στον τομέα των στρατιωτικών πληροφοριών. Φυσικά, η συνεργασία με το ΝΑΤΟ, στον τομέα, των επεξεργασμένων πληροφοριών, είναι … μονόδρομος.

Επιπλέον θα ιδρυθεί μια Στρατιωτική Ακαδημία, που θα εμπνεύσει στους στρατιωτικούς των κρατών – μελών της Ε.Ε., τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πνεύματος! Και ακόμη θα δημιουργηθεί ένα ξεχωριστό ταμείο, που θα καλύπτει τις αμυντικές δαπάνες για την οργάνωση και τις αποστολές του Ευρωστρατού, αλλά και για την στρατιωτική έρευνα και την κατασκευή εξελιγμένων οπλικών συστήματα με ευρωπαϊκή ταυτότητα. Στο ταμείο για την ευρωπαϊκή άμυνα θα συνεισφέρουν όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε.

Φυσικά σε αυτά τα σχέδια της απόκτησης αμυντικής και στρατιωτικής οργάνωσης της Ε.Ε., υπάρχουν έντονες αντιδράσεις, από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως Πολωνία και Ουγγαρία, αλλά και από τις τρεις χώρες της Βαλτικής, που πιστεύουν ότι, μόνο το ΝΑΤΟ είναι ικανό να διαφυλάξει την ευρωπαϊκή ασφάλεια και η μόνη υποχώρηση που κάνουν, είναι η όποια στρατιωτική δύναμη της Ε.Ε., να τεθεί υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο του ΝΑΤΟ. Δηλαδή οι χώρες που κάποτε ανήκαν στο πανίσχυρο στρατιωτικό συνασπισμό στο «Σύμφωνο της Βαρσοβίας» που κατέρρευσε από την περεστρόικα, ζητούν περισσότερο ΝΑΤΟ και λιγότερο Ε.Ε. για την ασφάλεια τους και επικαλούνται την Ρωσική στρατιωτική απειλή!

Το ερώτημα είναι, ποια θα είναι η στάση της Γερμανίας στα σχέδια «στρατιωτικοποίησης» στης Ε.Ε.; Επισημαίνομε ότι, το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο (ΜΠΟΥΤΕΣΤΑΝΓΚ) αποφάσισε, να επαναφέρει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, τον διπλασιασμό της αμυντικών δαπανών και τη δυνατότητα οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις να συμμετέχουν σε στρατιώτες αποστολές και εκτός Γερμανίας!

Έτσι λοιπόν, η Γερμανία, που τώρα κυριαρχεί απόλυτα στην Ε.Ε. στον οικονομικό-τραπεζικό τομέα, πιθανότατα θα κυριαρχήσει και στρατιωτικά και διπλωματικά. Όμως, ποιες θα είναι οι συνέπειες από την ολοκληρωτική επικράτηση της Γερμανίας, για τις σχετικά αδύναμες και «καταχρεωμένες» χώρες, που μετέχουν στην Ε.Ε. και που θα υποχρεωθούν χρηματοδοτούν από τους ελλειμματικούς προϋπολογισμούς τους, τη δημιουργία του Ευρωστρατού; Μάλλον ολέθριες…

Όλα αυτά βέβαια, υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι οι ΗΠΑ, θα επιτρέψουν στην Ε.Ε. να αποκτήσει ανεξάρτητη ευρωπαϊκή εξωτερική και αμυντική πολιτική και κυρίως στρατιωτική υποδομή, δηλαδή να επιτρέψουν την πλήρη κυριαρχία της Γερμανίας (πολιτική, οικονομική και στρατιωτική) στην Ευρώπη. Το πιθανότερο είναι, ο ευρωστρατός να παραμείνει μέρος του στρατιωτικού μηχανισμού του ΝΑΤΟ και οι ευρωπαίοι πολίτες να χρηματοδοτούν τις Πολεμικές Βιομηχανίες σε Ευρώπη και ΗΠΑ, φυσικά για όσο διάστημα η Ε.Ε. θα παραμένει ενωμένη.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Το σημερινό σχόλιο θέλει να εστιάσει σε ένα από τα "μικρότερα" αποτελέσματα των μνημονίων και των κατοχικών κυβερνήσεων, που όμως είναι τεράστια και εξ ίσου σοβαρά με το κόψιμο μισθών, την ανεργία, και όλα τα άλλα που γονατίζουν έως θανάτου την ελληνική κοινωνία.

Φέτος σε όλη σχεδόν την χώρα παρουσιάστηκε το φαινόμενο της εκρηκτικής αύξησης του πληθυσμού των κουνουπιών.
Κουνούπια-σινούκ, και αγέλες κουνουπιών έκαναν δύσκολη την ζωή παραθεριστών και ιθαγενών, σε σημείο μάλιστα σε ορισμένες περιοχές αυτό να έχει αντίκτυπο και στην τουριστική περίοδο.
Σιγά το πρόβλημα, θα πείτε, μπροστά στα άλλα.
Δεν είναι όμως έτσι.
Η αύξηση του πληθυσμού των κουνουπιών δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο, μιά απρόσμενη ιδιοτροπία της φύσης.
Είναι αποτέλεσμα. 
Αποτέλεσμα του ανύπαρκτου προληπτικού ψεκασμού σε έλη, λίμνες, ποτάμια, ειδικές καλλιέργειες, και όπου αλλού γινόταν μέχρι πριν τέσσερα-πέντε χρόνια τουλάχιστον.
Κι αυτό πάλι είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ρευστότητας του κράτους, διότι οι δωσιλογικές κυβερνήσης διοχετεύουν όλο το χρήμα στις τσέπες των τοκογλύφων "εταίρων", καταργώντας την Πρόνοια του κράτους καθώς και το Κοινωνικό Κράτος όπως αυτό ορίζεται απ' το Συνταγμα και έχει σχέση με την υγεία, την παιδεία, και την ασφάλεια των πολιτών.
Οι δομές της κοινωνικής Πρόνοιας, καθώς και οποιαδήποτε άλλη κρατική μέριμνα υπέρ του πολίτη, έχουν καταρρεύσει. 

Ελονοσία! Εδώ ξανά!
Μάλιστα. Στον 21ο αιώνα και σε χώρα της Ευρώπης ξαναπαρουσιάστηκαν κρούσματα ελονοσίας.
Τα προηγούμενα χρόνια έχει ξαναεμφανιστεί κι η φυματίωση.
Ασθένειες που με αυτές είχε "καθαρίσει" τις παρτίδες του ο πολιτισμένος κόσμος λίγο μετά το τέλος του Β΄ Παγκ. Πόλεμου, επανέρχονται εδώ, στην χώρα της Δεύτερης Γερμανικής Κατοχής και αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα της πολιτισμικής υποχώρησης που υφίσταται η χώρα, καθώς και του ανθρωπιστικού εγκλήματος που συντελείται εναντίον τούτου του λαού.
Δεν φτάνει που όλες ανεξαίρετα οι μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις κατάντησαν τον έλληνα παρία και δουλοπάροικο, του στερούν ακόμη και την βασική κρατική πρόνοια που κάνει ένα κράτος να ξεχωρίζει από έναν όχλο που συμβιώνει μέσα σε προκαθορισμένα σύνορα.

Αυτό δεν εμποδίζει βέβαια τον κατοχικό πρωθυπουργό να βλέπει την ανάπτυξη να στρίβει στην γωνία, ούτε τον άλλο πόλο της προδοσίας, την αξιωματική αντιπολίτευση, να υπόσχεται πως θα κάνει τα αντίθετα από αυτά που έκανε όταν ήταν κυβέρνηση και που ακόμα ισχυρίζεται πως ήταν σωστά. 

Το ανθρωπιστικό έγκλημα που συντελείται είναι τεράστιο.
Οι κρεμάλες -πραγματικές ή μεταφορικές- πρέπει κάποια στιγμή να στηθούν. 
Αν δεν στηθούν δεν θα υπάρξει ποτέ επιστροφή στην ομαλότητα,  ούτε ελπίδα αποκατάστασης της αποικίας σε ανεξάρτητο κράτος.

Τούτος ο λαός πρέπει επιτέλους να συνέλθει απ' την βαρειά του αδράνεια.
Τα κουνούπια που μας τσίμπησαν αυτό το καλοκαίρι, τουλάχιστον, ας μας ξυπνήσουν!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Ε​​ξήγγειλε και η κυβέρνηση ΣYPIZA-ANEΛ νομιμοποίηση των αυθαιρέτων. Για να μην υπάρχει αμφιβολία, έστω και στους αφελέστατους, για την ορθότητα της παλλαϊκής πιστοποίησης: στο πολιτικό μας σύστημα «όλοι ίδιοι είναι».

Δεν υπήρξε κυβέρνηση τα τελευταία πενήντα χρόνια στην Eλλάδα που να μην παραχώρησε τη νομιμοποίηση αυθαίρετων κτισμάτων. Για να τσιμπολογήσει κάποια κωμικά πρόστιμα το δημόσιο ταμείο ή, κυρίως, για να εξαγοραστούν ψήφοι με το ρουσφέτι.

H αυτονόητη κάθε τόσο νομιμοποίηση έχει αμβλύνει στις συνειδήσεις την ίδια τη σημασία της λέξης: ο προσδιορισμός αυθαίρετο κτίσμα ηχεί τόσο αθώος όσο και οι προσδιορισμοί διώροφο, εξοχικό, παραθαλάσσιο κτίσμα. Nα θυμίσουμε λοιπόν ότι αυθαίρετο είναι το κτίσμα που κτίζεται σε έδαφος κρατικής ιδιοκτησίας, έδαφος που αποτελεί κοινωνική (όλων μας) περιουσία. Eπομένως η καταπάτηση της δημόσιας γης συνιστά σαφέστατη κλοπή, λωποδυσία, γκανγκστερική καταλήστευση κοινωνικού αγαθού. H ποινή για τόσο ειδεχθές κοινωνικό έγκλημα δεν μπορεί να είναι χρηματική, θα έπρεπε να ήταν πολυετής φυλάκιση. Aλλά τότε, ίσως, ο μισός ελλαδικός πληθυσμός να βρισκόταν πίσω από τα σίδερα.

Mια συλλογικότητα που νομοθετεί (σχεδόν τακτά και πάντως αυτονόητα) τη νομιμοποίηση της αυθαιρεσίας λωποδυτών και απατεώνων, είναι περισσότερο από σαφές ότι αποκλείει από μόνη της τις προοπτικές για την επιβίωσή της. Kαι όταν αυτή η προφανέστατη αυτοχειρία δεν ενδιαφέρει κανέναν, το φαινόμενο δεν είναι πια δυνατό ούτε και να χαρακτηριστεί (δεν υπάρχουν λέξεις). H έννοια της αυθαιρεσίας είναι ακριβώς η αντιστροφή του νοήματος της κοινωνίας, ονομάζουμε «αυθαιρεσία» την ενεργό, έμπρακτη άρνηση των σχέσεων κοινωνίας των αναγκών, κοινωνίας της ζωής, και ονομάζουμε «κοινωνία» την εκούσια παραίτηση από την αυθαιρεσία.

Oταν το θεμελιακό αυτό ασυμβίβαστο δεν λειτουργεί, όταν το κράτος (που εκφράζει, υποτίθεται, και υπηρετεί την κοινωνία) δικαιώνει - νομιμοποιεί την αυθαιρεσία, είναι μάταιο και κωμικό να παριστάνουμε διεθνώς ότι είμαστε και μεις οργανωμένη πολιτεία, με θεσμούς και λειτουργίες, αξιοπιστία και αυτοσεβασμό. O κ. Kυριάκος και η κ. Φώφη, τώρα και ο κ. Aλέξης με τον κ. Πάνο, ανήκουν σε κόμματα και μετείχαν ή μετέχουν σε κυβερνήσεις που νομιμοποίησαν αυθαίρετα καταδικάζοντας τη χώρα τους και τον λαό της σε διεθνή ανυποληψία, έσχατο εξευτελισμό και επικείμενη ιστορική εξαφάνιση. Δεν μπορούμε να μιλάμε σοβαρά γι’ αυτούς, για κάθε αξιοπρεπή Eλληνα είναι ανύπαρκτοι ηθικά και πολιτικά.

Tα αυθαίρετα κτίσματα, η καταπάτηση - κλοπή δημόσιας γης, είναι μια εξοργιστική αλλά ελάχιστη πτυχή της ενδημικής στη χώρα μας λοιμικής της αυθαιρεσίας. Nα θυμηθούμε ενδεικτικά:

Aπό άκρη σε άκρη, ολόκληρη η Eλλάδα είναι μια πολεοδομική αυθαιρεσία. Tο εύρος των δρόμων, το ύψος των οικοδομών (αριθμός ορόφων), η ύπαρξη πεζοδρομίων και το φάρδος τους, η κατάληψή τους από «εκθέσεις αυτοκινήτων», καφετέριες, μικροπωλητές – και πάμπολλα ανάλογα, είναι όλα προϊόντα χυδαίας αντικοινωνικής αυθαιρεσίας, συνάρτηση κομματικών ρουσφετιών, προεκλογικών παραχωρήσεων, χρηματισμού υπαλλήλων της πολεοδομίας, ανύπαρκτου κοινωνικού ελέγχου.

Bασική «λογική» οργάνωσης και άσκησης συνδικαλισμού στη χώρα μας είναι επίσης η ιταμή αυθαιρεσία: Aπεργίες «κοινωνικού κόστους», ωμή βία και γκανγκστερικός εκβιασμός μέσω «καταλήψεων», «πορείες» που σκοπός τους είναι να νεκρώνουν τη ζωή των πόλεων, αποκλεισμός του οδικού δικτύου της χώρας, με τα τρακτέρ σε ρόλο εχθρικών μηχανοκίνητων μεραρχιών. Zούμε κατάσαρκα οι Eλληνώνυμοι τον βασανισμό που μας επιβάλλει σαδιστικά ο ετσιθελισμός των μισθοδοτούμενων για τον σαδισμό τους συνδικαλιστικών «ηγετών» – των κυρίως ενόχων για την εξαφάνιση από το ελληνικό έδαφος επιχειρησιακών επενδύσεων.

Tι άλλο από καφρική αυθαιρεσία είναι και η συνεχιζόμενη στο Eλλαδέξ, πενήντα χρόνια τώρα, «διακίνηση ιδεών» (!) με την αναγραφή στους τοίχους της οποιασδήποτε παρανοϊκής (όχι μόνο κομματικής) συνθηματολογίας; Tα συνθήματα γράφονται με «σπρέι», που σημαίνει ότι η απάλειψή τους απαιτεί κόστος υπολογίσιμο, για τον ιδιώτη-θύμα της κρίσης δυσβάσταχτο. H μονιμοποιημένη πια αυτή δημόσια επίδειξη κρετινισμού, «σήμα κατατεθέν» του ελλαδικού οικιστικού τοπίου, συνοδεύεται και από την εξίσου αυθαίρετη και ασύδοτη αφισοκόλληση (βρωμιά και βάναυση ακαλαισθησία) ή τα ποικίλης σκοπιμότητας «πανό» που σε ελάχιστο χρόνο μεταβάλλονται σε αιωρούμενη κουρελαρία.

Πρωτογονισμό βασανιστικής του ελλαδικού πληθυσμού αυθαιρεσίας δεν συνιστούν και τα λεγόμενα «ιδιαίτερα», με «μαύρο χρήμα» μαθήματα δασκάλων του σχολείου στους μαθητές τους; O δεινά καταληστευμένος από το φαύλο κομματικό κράτος βιοπαλαιστής οφείλει να πληρώσει από πάνω και την ανεπάρκεια του δημόσιου σχολείου ή του (ουδέποτε ελεγχόμενου - αξιολογούμενου για τη δουλειά του) δασκάλου. Tο ζενίθ της αυθαιρεσίας είναι η «δημοκρατική κατάκτηση» να αποκλείεται κάθε αξιολογική κρίση – έλεγχος της δημοσιοϋπαλληλίας στη χώρα μας: Eχουν την ίδια βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη ο ικανός και ο ανίκανος, ο εργατικός και ο φυγόπονος, ο ακέραιος και ο εκβιαστής.

H αυθαιρεσία έχει διαβρώσει και τους βασικούς άξονες λειτουργίας της (αντιπροσωπευτικής έστω) δημοκρατίας μας: H δημοκρατία της ευρωπαϊκής νεωτερικότητας προϋποθέτει (θεμελιακά) διάκριση εξουσιών. Στο ελλαδικό (προκλητικά φαιδρό) πολιτικό σύστημα, ολοκληρωτικά πρωθυπουργοκεντρικό, την ηγεσία της Δικαστικής Eξουσίας και των Eνόπλων Δυνάμεων τη διορίζει η Eκτελεστική Eξουσία (δηλαδή ο πρωθυπουργός). O πρωθυπουργός διορίζει και την κεφαλή της Nομοθετικής Eξουσίας (τον πρόεδρο της Bουλής). Διορίζει ipso facto και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπως και τους συνταγματολόγους που θα αναθεωρήσουν (κάθε τρεις και λίγο) το Σύνταγμα σύμφωνα με τις υποδείξεις του, αποφασίζει και τη σύνθεση των ψηφοδελτίων του κόμματός του. Aν η εκχώρηση τόσων δυνατοτήτων αυθαιρεσίας στη βούληση ενός και μόνου ανθρώπου μπορεί να έχει την παραμικρή σχέση με ό,τι ορίζουμε ως δημοκρατία, το αντιλαμβάνεται και ο πλέον καθυστερημένος διανοητικά.

Nα μην παραλείψουμε τη σοκαριστική αυθαιρεσία που είναι στη χώρα μας ο εκλογικός νόμος: Kάθε κυβέρνηση ετοιμάζει τη δική της επινόηση, απροκάλυπτα εξυπηρετική των συγκυριακών συμφερόντων της. Mέχρι και μπόνους 50 εδρών φτάσαμε να προσφέρει ο «νόμος»!

Συμπέρασμα: Oσοι πολίτες «της χώρας όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα» έχουν τη δυνατότητα να προγραμματίσουν σε ποια γωνιά της γης θα αποδημήσουν και πώς εκεί θα κερδίζουν το ψωμί τους, είναι λογικό και επείγον να το κάνουν. Όσοι δεν έχουμε αυτή τη δυνατότητα, ας διερωτηθούμε μπροστά στην κάλπη, μόνο αυτό: Aκούσαμε ποτέ τον Aλέξη Tσίπρα, τον Kυριάκο Mητσοτάκη, την κυρία Φώφη, τον Δημήτρη Kουτσούμπα να προφέρουν τη λέξη αυθαιρεσία; Aγνοούν τη λέξη ή την πραγματικότητα; Mήπως η δική τους πολιτική επιβίωση και της δικής μας ζωής η καταστροφή είναι συναρτήσεις της ίδιας πραγματικότητας;

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το 2050 ο πληθυσμός της Ελλάδας υπολογίζεται πως θα είναι από 8,3 έως 10 εκατομμύρια, δηλαδή μειωμένος κατά 800.000 έως 2,5 εκατομμύρια σε σχέση με σήμερα! Η Ελλάδα το 2050 απειλείται να είναι μια χώρα μεσηλίκων και γερόντων, καθώς το 2050 οι άνω των 65 ετών κάτοικοί της θα είναι σχεδόν ο ένας στους τρεις (30-33% από 21% που είναι σήμερα και 7% το 1951!). Οι κάτω των 14 ετών θα είναι μόλις 12-14,8%, από 15% που είναι φέτος και 28% το 1951.

Ενα δυστοπικό πολύ κοντινό μέλλον, μια Ερημη Χώρα με άδεια σχολεία και χώρους εργασίας, προβλέπει η νέα έρευνα-σοκ για τις δημογραφικές προοπτικές της χώρας, που διεξήγαγε ο ερευνητικός οργανισμός διαΝΕΟσις και παρουσιάζει σήμερα η «Κ».

Η έρευνα επεξεργάστηκε οκτώ διαφορετικά σενάρια, τα οποία όλα υπολογίζουν μεγάλη μείωση του πληθυσμού. Το πιο αισιόδοξο μιλά για συρρίκνωση κατά 800.000 άτομα, με αυξανόμενη γήρανση της ελληνικής κοινωνίας. Η διάμεσος ηλικία (δηλαδή η ηλικία όπου οι μεγαλύτεροι αυτής είναι ίσοι σε αριθμό με τους μικρότερους), θα φτάσει το 2050 τα 49-52 έτη, από 44 που είναι σήμερα και 26 το 1951. «Ο πενηντάρης θα είναι ο νέος της εποχής», που έλεγε και το τραγούδι, αλλά το χαμόγελο είναι πλέον πικρό... Τα παιδιά σχολικής ηλικίας (από 3 μέχρι 17 ετών) θα μειωθούν από 1,6 εκατ. σήμερα σε 1,4 εκατ. (αισιόδοξο σενάριο) έως 1 εκατ. (απαισιόδοξο σενάριο) το 2050. Ο πραγματικός οικονομικά ενεργός πληθυσμός θα σημειώσει καθίζηση και θα μειωθεί κατά 1-1,7 εκατ. άτομα, από 4,7 εκατ. σήμερα στα 3-3,7 εκατ. το 2050! Πάρα πολύ λίγοι άνθρωποι θα μπορούν να εργαστούν για να καλύψουν τις ανάγκες μιας ολόκληρης χώρας.

Η συγκλονιστική έρευνα της διαΝΕΟσις προβάλλει στο μέλλον τάσεις που ήδη εκφράζονται. Την 1η Ιανουαρίου του 2015 ο πληθυσμός της Ελλάδας ήταν 10,8 εκατομμύρια, λιγότερος κατά 300.000 από τα 11,1 εκατ. το 2011. Για πρώτη φορά μετά το 1951 οι κάτοικοι της χώρας μειώνονται. Η κρίση πλήττει τη χώρα ως μια βόμβα νετρονίων, που εξαϋλώνει τους κατοίκους, ακόμα κι αν οι κατοικίες παραμένουν στη θέση τους (για να πληρώνουν ΕΝΦΙΑ).

Τρεις είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν τη μεταβολή του πληθυσμού: Οι γεννήσεις, οι θάνατοι και η μετανάστευση. Υπάρχουν δύο ισοζύγια: Το φυσικό (γεννήσεις-θάνατοι) και το μεταναστευτικό (είσοδοι-έξοδοι).

Σήμερα και τα δύο αυτά ισοζύγια έχουν αρνητικό πρόσημο. Οι γεννήσεις μειώνονται, ενώ η υποβάθμιση του επιπέδου ζωής και της δημόσιας Υγείας αυξάνει τους πρόωρους θανάτους. Ταυτόχρονα, υπάρχει μεγάλη μετανάστευση νέων κυρίως Ελλήνων καθώς και αλλοδαπών που βρίσκονταν στη χώρα μας, ενώ λόγω της οικονομικής κρίσης –και παρά τις προσφυγικές ροές– η προσέλκυση νέων μεταναστών εκτιμάται πως θα είναι χαμηλή.

Η έρευνα της διαΝΕΟσις, η οποία διεξήχθη από το Εργαστήριο Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Βύρωνα Κοτζαμάνη, θέτει στη συζήτηση νέα κρίσιμα δεδομένα και εγείρει πιεστικά ερωτήματα...

Από το 2011, οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις

Από το 1951 μέχρι το 2011 ο πληθυσμός της Ελλάδας αυξήθηκε από τα 7,6 στα 11,1 εκατομμύρια κατοίκους. Πρόκειται για μια αύξηση θεαματική, η οποία πραγματοποιήθηκε παρότι από τη γενιά του 1956 και μετά ξεκίνησε μια προοδευτική μα απρόσκοπτη μείωση της γονιμότητας, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με την έρευνα της διαΝΕΟσις, μεταπολεμικά δεν υπήρξε στην Ελλάδα το φαινόμενο της έκρηξης γεννήσεων που παρουσιάστηκε σε άλλες χώρες της Ευρώπης («baby boom»). Η αύξηση του πληθυσμού στις τελευταίες δεκαετίες οφειλόταν αποκλειστικά στις κατά περιόδους μεταναστευτικές ροές και στη ραγδαία αύξηση του προσδόκιμου ζωής, το οποίο μέσα σ’ αυτό το διάστημα αυξήθηκε κατά 8 χρόνια για τους άντρες και κατά 10 για τις γυναίκες.

Από το 1951, αρχή της περιόδου που εξετάζει η έρευνα της διαΝΕΟσις (απ’ όπου υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία), και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70, η αύξηση του πληθυσμού της χώρας οφειλόταν σχεδόν αποκλειστικά στο θετικό φυσικό ισοζύγιο, δηλαδή στο ότι υπήρχαν περισσότερες γεννήσεις απ’ ό,τι θάνατοι. Το 1951, για παράδειγμα, στην Ελλάδα είχαμε 155.422 γεννήσεις και μόνο 57.508 θανάτους. Η μεγάλη διαφορά υπερκάλυπτε το αρνητικό μεταναστευτικό ισοζύγιο εκείνης της περιόδου, όταν περί τους 27.000 Ελληνες μετανάστευαν κάθε χρόνο σε άλλες χώρες. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, όμως, και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80, ενώ διατηρήθηκε ο υψηλός αριθμός των γεννήσεων, αναστράφηκε και το μεταναστευτικό ισοζύγιο, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες μετανάστες επέστρεψαν στη χώρα. Τη δεκαετία του ’90 και ώς το τέλος της επόμενης δεκαετίας, η αύξηση του πληθυσμού άλλαξε και πάλι χαρακτήρα. Το φυσικό ισοζύγιο σχεδόν εκμηδενίστηκε, καθώς οι γεννήσεις μειώθηκαν πολύ, ενώ η Ελλάδα έγινε χώρα υποδοχής μεταναστών, κυρίως από τους βόρειους γείτονές της. Τη δεκαετία 1991-2001 το φυσικό ισοζύγιο ήταν θετικό κατά μόλις 20.536 άτομα, αλλά η συνολική αύξηση του μόνιμου πληθυσμού έφτασε τα 563.298.

Από το 2011 η Ελλάδα έχει μπει σε μια νέα φάση, πρωτοφανή μεταπολεμικά. Το φυσικό ισοζύγιο πλέον γίνεται αρνητικό (οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις), αλλά και το μεταναστευτικό ισοζύγιο, παρά την προσφυγική κρίση, είναι κι αυτό αρνητικό, καθώς πολλοί Ελληνες, κυρίως νέοι επιστήμονες, μεταναστεύουν σε αναζήτηση εργασίας, λόγω της υψηλότατης ανεργίας. Την 1η Ιανουαρίου 2015 ο πληθυσμός της Ελλάδας ήταν 10,8 εκατομμύρια, δηλαδή ήδη μικρότερος κατά 300.000 από το 2011.

Η έρευνα της διαΝΕΟσις έχει ως σημείο αφετηρίας ακριβώς την 1/1/2015. Οπως σημειώνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Βύρωνας Κοτζαμάνης, στην παρουσίαση της έρευνας «η οικονομική κρίση καταρχάς αναμένεται να επιταχύνει (και ενδεχομένως και σε ορισμένες περιπτώσεις να ανατρέψει) τις μακρόχρονες τάσεις εξέλιξης των βασικών δημογραφικών συνιστωσών». Η γονιμότητα στην Ελλάδα είχε ήδη φθίνουσα πορεία: οι γυναίκες που γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1950 και στο 1954 έφεραν στον κόσμο 2 παιδιά/γυναίκα κατά μέσον όρο, αυτές που γεννήθηκαν μεταξύ 1960-64 1,86 και αυτές από 1970-74 (εκτίμηση) 1,60 παιδιά. Την περίοδο 2010-2015, όπως υπολογίζεται από τον ΟΗΕ, η γονιμότητα στην Ελλάδα έχει πέσει στο 1,34 παιδιά ανά γυναίκα. «Η αναβολή των πρώτων γεννήσεων (εξαιτίας, εκτός των άλλων, και των υφιστάμενων δυσμενών κοινωνικοοικονομικών συνθηκών) από τις γενεές, οι οποίες στα χρόνια της κρίσης θα βρεθούν στις ηλικίες 25-35 ετών πιθανότατα θα οδηγήσει στην επιτάχυνση της τάσης μείωσης του αριθμού των παιδιών τους, εξαιτίας της συρρίκνωσης τόσο του διατιθέμενου αναπαραγωγικού “χρόνου” όσο και της βιολογικής τους ικανότητας σύλληψης», σημειώνει ο κ. Κοτζαμάνης.

Η μετανάστευση

Ταυτόχρονα, η κρίση του δημόσιου συστήματος υγείας και η μείωση των εισοδημάτων ευρύτατου τμήματος του ελληνικού πληθυσμού είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχουν επιπτώσεις στην υγεία του και στη μακροζωία του, σημειώνουν οι αναλυτές της διαΝΕΟσις. Οσον αφορά τις μεταναστευτικές ροές, είναι προφανές ότι σε συνθήκες κρίσης η Ελλάδα δεν αποτελεί «ελκυστικό» προορισμό για οικονομικούς μετανάστες, και πιθανότατα, αν η οικονομική κατάσταση δεν σταθεροποιηθεί, ένα επιπλέον τμήμα των εγκατεστημένων ακόμη και σήμερα οικονομικών μεταναστών στην Ελλάδα θα επιστρέψει στη χώρα του (αν και η πλειονότητα το έχει ήδη κάνει την τελευταία πενταετία). Ταυτόχρονα, θα συνεχισθεί πιθανότατα, εξαιτίας κυρίως της αυξημένης ανεργίας των νέων και στην περίπτωση που αυτή δεν περιοριστεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια, η έξοδος κυρίως νέων αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (και δευτερευόντως μόνον ημιειδικευμένων ατόμων).

Τα δημογραφικά δεδομένα καθιστούν βέβαιη την περαιτέρω μείωση του πληθυσμού μέχρι τα μέσα της επόμενης δεκαετίας, καθώς τα φυσικά ισοζύγια θα συνεχίσουν να είναι αρνητικά και η δημογραφική γήρανση δεν πρόκειται να ανακοπεί, υπογραμμίζουν οι ερευνητές της διαΝΕΟσις. Η έρευνά τους διατυπώνει υποθέσεις για το μέλλον, με βάση στατιστική ανάλυση. Και στα οκτώ σενάρια που διαμόρφωσαν προκύπτει μεγάλη μείωση του πληθυσμού το 2050, από 8,3 εκατ. στο πιο αρνητικό σενάριο έως 10 εκατ. στο πιο ευνοϊκό.

Κάτω από το 40% το ποσοστό των οικονομικά ενεργών πολιτών

Η Ελλάδα γερνάει. Στα τελευταία 65 χρόνια ο πληθυσμός της αυξήθηκε κατά 46%, αλλά στο ίδιο διάστημα ο πληθυσμός των κατοίκων ηλικίας άνω των 65 ετών τετραπλασιάστηκε. Ο πληθυσμός των κατοίκων με ηλικία άνω των 85 ετών δεκαπλασιάστηκε. Το 1961 μόλις το 8,3% του πληθυσμού ήταν ηλικίας άνω των 65, ενώ το 26,2% ήταν ηλικίας κάτω των 14. Το 2014 η σύνθεση του πληθυσμού είναι εντελώς διαφορετική:

Το 20,5% είναι άνω των 65 και μόλις το 14,7% είναι κάτω των 14 ετών. Η διάμεσος ηλικία (δηλαδή η ηλικία του ατόμου οι γηραιότεροι του οποίου είναι ίσοι σε αριθμό με τους νεότερους) ήταν το 1951 τα 26 έτη, σήμερα είναι τα 44 έτη.

Η τάση δημογραφικής συρρίκνωσης είναι αδιαμφισβήτητη. Καταγράφεται σε μελέτες διεθνών οργανισμών αλλά και της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, που έχουν δημιουργήσει προβολές για τη μελλοντική εξέλιξη του πληθυσμού στην Ελλάδα. Το Δημογραφικό Ινστιτούτο της Βιέννης προχώρησε το 2010 στην εκτίμηση πως ο πληθυσμός της Ελλάδας θα είναι το 2050 11,7 εκατομμύρια άτομα. Η ΕΛΣΤΑΤ το 2007 εκτίμησε πληθυσμό 11,5 εκατ. Ο ΟΟΣΑ το 2005 είχε μιλήσει για 10,6 εκατ., ενώ το Τμήμα Πληθυσμών του ΟΗΕ το 2015 για 9,5 εκατ. Η Eurostat το 2013 είχε εκτιμήσει πως ο πληθυσμός της Ελλάδας το 2050 θα είναι 9,1 εκατ. άτομα. Η έρευνα της διαΝΕΟσις περιέχει και μια ενδελεχή ανάλυση όλων των προβολών που έχουν γίνει ώς τώρα από αυτούς τους οργανισμούς. Η διαφορά των προβολών της διαΝΕΟσις, σύμφωνα με τους ερευνητές της, έγκειται αφενός στο ότι χρησιμοποιούν τα πιο πρόσφατα στοιχεία (με έτος βάσης το 2015) και αφετέρου στη διαφορετική μεθοδολογία.

Οι ερευνητές της διαΝΕΟσις διαμόρφωσαν οκτώ διαφορετικά σενάρια της πορείας του πληθυσμού ανά πενταετία, μέχρι το 2050. Τα σενάρια προέκυψαν έπειτα από ανάλυση της εξέλιξης της γονιμότητας, της θνησιμότητας και των μεταναστευτικών ροών των προηγούμενων δεκαετιών στην Ελλάδα και με υποθέσεις για τις συνέπειες της κρίσης και τις γενικότερες κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις και τις δημογραφικές τους επιπτώσεις, κάτι που δεν συμβαίνει στις έρευνες των άλλων οργανισμών. Στα οκτώ σενάρια της διαΝΕΟσις γίνονται συνδυασμοί διαφορετικών τάσεων για τις μεταναστευτικές ροές, τη θνησιμότητα και τη γονιμότητα.

Και τα οκτώ σενάρια προβλέπουν ότι ο πληθυσμός της χώρας μας θα μειωθεί σημαντικά, σαφώς περισσότερο από όσο δίνουν οι άλλοι οργανισμοί στις συγκρίσιμες προβολές τους.

Οι δημογραφικές τάσεις που καταγράφονται έχουν σοβαρές συνέπειες σε μία σειρά από τομείς. Καταρχάς, σύμφωνα με όλα τα σενάρια, το μέγεθος του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας αναμένεται να μειωθεί σημαντικά ανάμεσα στο 2015 και στο 2050. Η μείωση είναι συνεχής στη διάρκεια της 35ετίας, αλλά επιταχύνεται μετά το 2030, λόγω της ένταξης στην ηλικία εργασίας των πιο ολιγάριθμων γενιών. Ο πληθυσμός της παραγωγικής - εργάσιμης ηλικίας από 65% του συνόλου σήμερα, θα πέσει σε 55% του συνόλου το 2050, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της διαΝΕΟσις. Αυτή η μείωση θα αποτυπωθεί και στον οικονομικά ενεργό πληθυσμό, που θα μειωθεί από 1-1,5 εκατ. μέχρι το 2050!

Σήμερα, ο πληθυσμός της χώρας που είναι μεταξύ 20-69 ετών είναι 7,1 εκατ. και ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός είναι 4,7 εκατ. Το ποσοστό είναι μικρό, καθώς πολλοί έχουν αποθαρρυνθεί από τη μεγάλη ανεργία και δεν αναζητούν καν εργασία. Το 2050 εκτιμάται πως στις ηλικίες 20-69 θα βρίσκονται 4,8-5,5 εκατ. άτομα, με αποτέλεσμα οι οικονομικά ενεργοί να είναι μόλις 3-3,7 εκατ. Δηλαδή, το ποσοστό τους θα πέσει κάτω από το 40% στο σύνολο του πληθυσμού! Κι αυτό γιατί πέρα από τη γενική μείωση του πληθυσμού, θα έχει αυξηθεί το ποσοστό των άνω των 69 ετών.

Εάν επιβεβαιωθούν οι τάσεις που καταγράφει η διαΝΕΟσις, οι σχολικές τάξεις θα αδειάσουν, αφού ο αριθμός των μαθητών σε όλες τις βαθμίδες μειώνεται δραματικά. Τα προνήπια (3-4 ετών) είναι σήμερα 214.480 παιδιά, το 2050 εκτιμούνται σε 127.730-174.110. Τα νήπια (5 ετών) είναι σήμερα 113.890 και θα είναι 66.110-89.780. Το Δημοτικό σήμερα παρακολουθούν 644.860 μαθητές, ενώ το 2050 υπολογίζονται από 413.350-565.150. Στο Γυμνάσιο βρίσκονται 319.730 μαθητές σήμερα, το 2050 θα κινούνται μεταξύ 210.150-304.450. Τέλος, το Λύκειο σήμερα έχει 321.360 μαθητές, ενώ το 2050 μόνο 212.230-292.140.

Μάλιστα, όπως σημειώνουν οι ερευνητές της διαΝΕΟσις οι διακυμάνσεις του πληθυσμού των ατόμων σχολικής ηλικίας θα είναι ιδιαίτερα έντονες. Περίοδοι πτώσης θα ακολουθηθούν από περιόδους αναστροφής των πρότερων τάσεων και εκ νέου από μια περίοδο συρρίκνωσης, χωρίς οι χρόνοι να ταυτίζονται σε όλες τις ηλικίες. Ως εκ τούτου, ο ασφαλής σχεδιασμός οποιασδήποτε εκπαιδευτικής πολιτικής θα παρουσιάζει εξαιρετικές δυσκολίες τις επόμενες δεκαετίες.

Οπως είναι φανερό, η σημασία των ευρημάτων μιας τέτοιας έρευνας είναι πολυδιάστατη. Κανένας μακροπρόθεσμος πολιτικός σχεδιασμός δεν μπορεί να γίνει χωρίς να ληφθούν υπ’ όψιν το μέγεθος και η σύσταση του πληθυσμού. Ασφαλιστικό σύστημα, πολιτική για την εργασία, την εκπαίδευση, την κοινωνική πρόνοια, τη μετανάστευση, ακόμα και για την άμυνα και τις διεθνείς σχέσεις, όλα επηρεάζονται (και ώς ένα βαθμό αλληλεπιδρούν) από τις δημογραφικές τάσεις.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου