Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Απρ 2014

Πόλεμος ή ειρήνη; Ποιο θα είναι το φινάλε στην Ουκρανία;
Εμφύλιος, ρωσική εισβολή ή εκλογές και ομαλοποίηση;
Πέντε είναι τα πιθανότερα σενάρια, σύμφωνα με τους αναλυτές.

1. Ο Πούτιν εισβάλλει με τα τανκς στην Ανατολική Ουκρανία
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει δηλώσει επανειλημμένως ότι δεν έχει σχέδια για να εισβάλει ή να προσαρτήσει με τη στρατιωτική βία την Ανατολική Ουκρανία, παρά την παρουσία περίπου 40.000 ρωσικών στρατευμάτων κοντά στα σύνορα. «Είναι η πιο απίθανη εξέλιξη, διότι θα σήμαινε πόλεμο, πραγματικό πόλεμο μεταξύ κρατών» λέει μιλώντας στο «Βήμα» ο Ματιέ Μπουλέγκ, ερευνητής στο Ινστιτούτο για την Ασφάλεια στην Ευρώπη (ΙΡSE), στο Παρίσι.
«Ο Πούτιν γνωρίζει ότι αυτή είναι μια κόκκινη γραμμή και δεν θα την ξεπεράσει. Ετσι προς το παρόν ασκεί πιέσεις για την ομοσπονδιοποίηση της χώρας ώστε να διατηρήσει μια ισχυρή επιρροή στο "χρήσιμο" μέρος της Ουκρανίας (στη βιομηχανική λεκάνη στο Ντονέτσκ, στα εδάφη με ρωσικούς πληθυσμούς κτλ.)» τονίζει ο Μπουλέγκ.
Μια στρατιωτική εισβολή θα οδηγούσε σε πολύ αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας από τη Δύση. Και η χρήση συμβατικών δυνάμεων για μια παρατεταμένη κατοχή θα ήταν μια επικίνδυνη και δαπανηρή κίνηση για τη ρωσική οικονομία.

2. Εμφύλιος πόλεμος
Θεωρείται επίσης μάλλον απίθανος, εκτός αν ξεσπάσει πραγματικά αιματηρή βία με πολύνεκρες συγκρούσεις μεταξύ κυβερνητικών και φιλορώσων αυτονομιστών. Ο Πούτιν δήλωσε ότι η Ουκρανία βρίσκεται στο χείλος του εμφυλίου, αλλά η κατάσταση στο έδαφος τον διαψεύδει. Οι φιλορώσοι διαδηλωτές μετρούνται σε δεκάδες αντί εκατοντάδων και δεν έχουν γίνει μεγάλες διαδηλώσεις και συγκρούσεις στους δρόμους.
Η μεγάλη πλειονότητα του κόσμου συνεχίζει να ζει κανονικά πασχίζοντας να τα βγάλει πέρα καθώς η οικονομία επιδεινώνεται, με τη φτώχεια να αυξάνεται. Το εθνικό νόμισμα, η γρίβνα, έχει χάσει περισσότερο από το 30% της αξίας της έναντι του δολαρίου εφέτος. Το τελευταίο πράγμα που θέλουν οι Ουκρανοί είναι η βία.

3. Ο κυβερνητικός στρατός ανακτά τον έλεγχο στα ανατολικά
Αν κρίνουμε από τα όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες εβδομάδες, και αυτό φαίνεται πολύ απίθανο. Φιλορωσικές ομάδες ενόπλων ελέγχουν κυβερνητικά κτίρια από το Σλαβιάνσκ στον Βορρά ως τη Μαριούπολη στην Αζοφική Θάλασσα. Συχνά καθοδηγούνται από τους «άνδρες με τα πράσινα», ενστόλους χωρίς διακριτικά που μάλλον προέρχονται από τη Ρωσία. Αυτοί ελέγχουν τώρα την κατάσταση σε περιοχές του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ. Η τοπική αστυνομία είτε έχει εξαφανιστεί είτε έχει κάνει συμφωνίες μαζί τους. Μέχρι στιγμής οι προσπάθειες του στρατού να επιβληθεί υπήρξαν καταστροφικές.

4. «Ξεσπάει» ειρήνη
Το έργο για την εφαρμογή της Συμφωνίας της Γενεύης, η οποία προβλέπει τον αφοπλισμό των ενόπλων, έχει ανατεθεί στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Ο ΟΑΣΕ έχει ήδη περίπου 100 παρατηρητές στην Ανατολική Ουκρανία, που είναι επιφορτισμένοι με τη διαπραγμάτευση για την παράδοση κτιρίων που έχουν καταληφθεί σε δέκα πόλεις.
Αλλά οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ δεν έχουν εξουσίες επιβολής - και το άσβεστο μίσος των φιλορώσων τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για την Ευρώπη καθιστά το έργο τους τρομερά δύσκολο. Πολλά θα εξαρτηθούν από το είδος της συνταγματικής μεταρρύθμισης που θα προωθηθεί για περισσότερη αυτονομία στα ανατολικά. Αλλά η Ρωσία θέλει περισσότερα: κυρίως μια εγγύηση ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και άμεσες εκλογές στις περιφέρειες για την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία. Οι διαδηλωτές λένε ότι δεν θα δεχθούν τίποτα λιγότερο από ένα περιφερειακό δημοψήφισμα που θα δίνει στο Ντονέτσκ και σε άλλες ανατολικές περιοχές τη δυνατότητα να αποσχιστούν από την Ουκρανία. Στο Ντονέτσκ και στο Λουχάνσκ έχουν συσταθεί επιτροπές για να διοργανώσουν τοπικά δημοψηφίσματα στις 11 Μαΐου.

5. Εδραιώνεται το τέλμα
Κατά πολλούς παρατηρητές, αυτό είναι το πιο πιθανό σενάριο - ένα τεταμένο αδιέξοδο στην αντιπαράθεση μεταξύ Κιέβου και φιλορωσικών ομάδων στα ανατολικά. «Τα πράγματα θα ξεδιαλύνουν μόνα τους "εκ φύσεως", αν και ο Πούτιν θα συνεχίσει να υποθάλπει τις ταραχές στην Ανατολή, οι οποίες θα υπονομεύσουν την αξιοπιστία των προεδρικών εκλογών στις 25 Μαΐου» καταλήγει ο Μπουλέγκ.

Η νέα και σε μεγάλο βαθμό άπειρη ουκρανική κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις φιλορωσικές ομάδες, οι οποίες με τη σειρά τους δεν έχουν ακόμη την ισχύ να μετατρέψουν τη διαμαρτυρία σε ολοκληρωτική απόσχιση.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος 

Ακόμα και Τούρκοι έχουν αρχίσει και ανησυχούν από την συνεχιζόμενη κακοποίηση και καταστροφή σημαντικών βυζαντινών μνημείων της Κωνσταντινούπολης που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει την μορφή επιδημίας, χωρίς φυσικά, (αυτό έλλειπε), καμία αντίδραση από ελληνικής πλευράς στα μεγάλα αυτά πολιτιστικά ατοπήματα της σύγχρονης Τουρκίας.

Έτσι σύμφωνα με ένα αποκαλυπτικό δημοσίευα της τουρκικής εφημερίδας, Taraf, τα ιστορικά ανάκτορα των Βλαχερνών, ή καλλίτερα ότι έχει απομείνει από το μεγαλοπρεπές αυτό βυζαντινό κτιριακό συγκρότημα, κατεδαφίζεται για να ανεγερθεί στη θέση του ένας μουσουλμανικός τεκές με την ονομασία, Emir Buhari Tekkesi. 
Τα υπολείμματα των σημαντικών αυτών ανακτόρων είχαν γίνει στόχος εδώ και δεκαετίες των διαφόρων αυθαίρετων κτισμάτων Τούρκων επυλίδων από την Ανατολία, τα γνωστά geçekoydu που ξεφυτρώνουν μέσα σε μια νύχτα και τώρα γκρεμίζονται για να καθαρίσει, όπως αναφέρεται ο χώρος, για να ανεγερθεί ο μουσουλμανικός τεκές. 
Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει την αντίδραση του γενικού γραμματέα του Αρχιτεκτονικού Επιμελητηρίου της Κωνσταντινούπολης, Mücella Yapıcı,ο όποιος αναφέρει ότι σύμφωνα με τα σχέδια θεμελίωσης του τεκέ τα εναπομείναντα ιστορικά τείχη των βυζαντινών ανακτόρων κατεδαφίζονται χωρίς να υπάρξει καμία πρόνοια για να διασωθεί ότι μπορεί ακόμα να διασωθεί από το ιστορικό αυτό κτιριακό συγκρότημα των ανακτόρων των Βλαχερνών. 
Ο ίδιος παραδέχτηκε στη τουρκική εφημερίδα ότι δεν βλέπει κάποια ελπίδα να δασωθεί έστω και κάποιο ίχνος από τα άλλοτε μεγαλοπρεπή βυζαντινό ανάκτορο, το οποίο, όπως διαπιστώνει, θυσιάζεται για τον δερβίσικο τεκέ.

Να σημειωθεί ότι οι Βλαχέρνεςήταν ένα σημαντικό και ονομαστό προάστιο της Κωνσταντινούπολης. Βυζαντινές πηγές αναφέρουν ότι στις Βλαχέρνες υπήρχε μία κρήνη και αρκετές εκκλησίες, ανάμεσα σε αυτές και της Αγίας Πουλχερίας του 5ου αιώνα, καθώς και της Θεοτόκου, (η γνωστή Παναγία των Βλαχερνών).

Αρχικά η περιοχή ήταν εκτός των πρώτων τειχών της πόλης, όμως το 627 τα Θεοδοσιανά τείχη ενσωμάτωσαν τις Βλαχέρνες στο κύριο σώμα της Κωνσταντινούπολης. Τον 11ο αιώνα ο Αυτοκράτορας Αλέξιος Α’ Κομνηνός δημιούργησε το ανάκτορο των Βλαχερνών, το οποίο υπήρξε η μόνιμη κατοικία των Αυτοκρατόρων από το 1081 ως το 1453. 
Το ανάκτορο των Βλαχερνών βρισκόταν μακριά από τον συνωστισμό των αγορών της Πόλης και κυρίως τον Ιππόδρομο προσφέροντας έτσι στον αυτοκράτορα  απομόνωση  και ασφάλεια  από πιθανούς λαϊκούς ξεσηκωμούς  και από τις θανατηφόρες επιδημίες  που συχνά τότε μάστιζαν τις πόλεις.

Το πολυτελέστατο κτίσμα των Βλαχερνών ήταν ένα μεγάλο συγκρότημα κτιρίων. Οι ξένοι επισκέπτες που έμπαιναν στο παλάτι έμεναν με ανοιχτό το στόμα βλέποντας τον πλούτο και την χλιδή του την ίδια περίοδο που στην Ευρώπη ζούσαν μέσα σε τρώγλες. 
Ο ιστορικός, A.P. KazhdanAnn Wharton Epstein, στο έργο του, «Αλλαγές στον βυζαντινό πολιτισμό κατά τον 11ο και 12ο αιώνα», περιγράφει το παλάτι των Βλαχερνών ως εξής:
«Αυτός ο βασιλιάς Εμμανουήλ,(δηλαδή ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός), έχτισε ένα μεγάλο παλάτι ως έδρα της κυβέρνησής του πάνω στην παραλία, εκτός από τα παλάτια που είχε χτίσει ο πατέρας του, και το ονόμασε Βλαχέρνες. Τις κολόνες και τους τοίχους του τα επένδυσε με χρυσάφι και ασήμι, και πάνω τους σκάλισε εικόνες με μάχες που έγιναν πριν από την εποχή του αλλά και με μάχες δικές του. Έστησε επίσης ένα θρόνο, ώστε αυτός να κάθεται αποκάτω. Ήταν γεμάτο πετράδια ανυπολόγιστης αξίας, και τη νύχτα δεν χρειάζονταν φώτα, γιατί όλοι μπορούσαν να δουν από το φως που έβγαζαν τα πετράδια».
Η περιοχή των Βλαχερνών ήταν ένα από τα αδύνατα σημεία της Κωνσταντινούπολης στον αμυντικό σχεδιασμό της. Η αδυναμία να οχυρωθεί η εν λόγω περιοχή διαφάνηκε ακόμα από την Δ’ Σταυροφορία (1204). Όπως αναφέρει η ιστορία, οι Σταυροφόροι διείσδυσαν στην πόλη από την περιοχή των Βλαχερνών και κατέλαβαν και λεηλάτησαν την Κωνσταντινούπολη. 
Κατά την Άλωση από τους Τούρκους, το 1453, τα τείχη στον τομέα των Βλαχερνών καταστράφηκαν ολοσχερώς από τους ανελέητους βομβαρδισμούς.

Μετά την οθωμανική κατάκτηση η περιοχή περιέπεσε σε αφάνεια και μόνο τα ερείπια των ανακτόρων θύμιζαν την ένδοξη βυζαντινή περίοδο.



Ποιός είναι ο πιό βλαξ λαός στον κόσμο;

Ποιός είναι ο λαός πού ενώ έχει εξαπατηθεί ξανά και ξανά και ξανά και ξανά, είναι έτοιμος να εξαπατηθεί και πάλι, αρκεί να του τάξουν φύκια για μεταξωτές κορδέλλες;

Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, ποιός είναι ο λαός που εξακολουθεί να "ενημερώνεται" από τα μεγκάλα-συστημικά-κυβερνητικά κανάλια;
Πού πιστεύει ακόμα στις προκατασκευασμένες ''δημοσκοπήσεις'';

Ποιός είναι ο λαός που ενώ έχαψε αμάσητα πρόπερσι τα παραμύθια της Αυτού Χυδαιότητας, όταν ήταν υπουργός οικονομικών, πως με το PSI πάει και τελείωσε  "σώσαμε την Ελλάδα για πάντα!", για να αποδειχτούν στην πορεία οικτρά ψέματα και σωτηρία μόνο για τους τοκογλύφους κι αεριτζήδες "επενδυτές" του εξωτερικού, είναι τώρα έτοιμος να ξαναχάψει το νέο παραμύθι που θα του σερβίρουν σήμερα ή αύριο(κυριολεκτικά), πως στις 5 Μαϊου θα αρχίσουν οι συζητήσεις στην Κομισιόν με τις ευλογίες Μέρκελ-Λαγκάρντ για την ΤΑΧΑ ΕΛΑΦΡΥΝΣΗ του ελληνικού χρέους;

Και βιάζονται τόσο πολύ ν' αρχίσουν τις "συζητήσεις" ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ, ασχέτως αν και πώς θα τελειώσουν ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΑ...
Μήπως και μπορέσουν να διασώσουν τον ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑ και καρπαζοεισπράκτορά τους, τον απίθανο αυτόν τύπο που νομίζει πως είναι πρωθυπουργός...
Μήπως και μπορέσουν να σώσουν αυτόν και το υπόλοιπο "συνεργείο" κατοχής που κρατά την χώρα δέσμια στις εντολές τους, από τον εκλογικό όλεθρο που ανοίγεται μπροστά τους, κουνώντας και τάζοντας καθρεφτάκια και χάντρες, τάχα ελαφρύνσεις,, πέτσινα πρωτογενή περισσεύματα, και ντεμέκ ανάπτυξη και άνοδο του ΑΕΠ!

Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, ποιός είναι ο λαός που θα ακούσει όλα αυτά κι άλλα τόσα ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΕΙΚΟΣΙ ΜΕΡΕΣ και θα πέσει ξανά-μανά και πάλι στην παγίδα;

Άσε! Μη μου πείς!
Δεν θέλω να ξέρω!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ο οικονομικός πόλεμος της Δύσης με τη Μόσχα και ο Παγκόσμιος απόλυτος έλεγχος στη Νέα Τάξη Πραγμάτων 

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Μόλις πριν από 15 χρόνια, υλοποιήθηκε η ιδέα που προσδιόριζε ότι το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών, θα είναι ένα από τα βασικότερα στοιχεία της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ. Ο κυβερνητικός αυτός οργανισμός, έχει αναπτύξει από τότε ένα εντελώς νέο και πανίσχυρο «οπλοστάσιο», που ευρίσκεται στην διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε αμερικανού Προέδρου, αναφέρει άρθρο του Newsweek, αφιερωμένο από τους δημοσιογράφους Leah McGrath Goodman και Linnli Browning.

«Σημείο Ελέγχου» σε αυτήν την νέα μορφή «οικονομικού πολέμου», που αποτελεί παράλληλα ένα από τα κύρια όπλα του οπλοστασίου αυτού, είναι το τμήμα «Χρηματοοικονομικών Πληροφοριών και Μελέτης της παγκόσμιας τρομοκρατίας» (Γραφείο Τρομοκρατίας και Οικονομικών Πληροφοριών, TFI).

«Μην αφήνετε τα ονόματα να σας μπερδεύουν» γράφουν οι δημοσιογράφοι του περιοδικού. Αυτό είναι ένα από τα ελάχιστα γνωστά τμήματα του Γενικού Λογιστηρίου των ΗΠΑ, που δημιουργήθηκε με την έγκριση του Κογκρέσου, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, έχοντας αναλάβει να αντιμετωπίσει όχι μόνο την παγκόσμια τρομοκρατία, αλλά και το «κυνήγι» των παράνομων υπεράκτιων «ταμειακών ροών» και εταιρειών «φαντασμάτων», που δρουν ανά τον πλανήτη. Χρησιμοποιεί από πλευράς οργάνωσης, τεχνολογίας, προσωπικού και μέσων, την «τελευταία λέξη» της τεχνολογίας, πραγματοποιώντας «επιθέσεις» σε προσεκτικά επιλεγμένους στόχους, με συνδέσεις προς «εχθρικές κυβερνήσεις», αναφέρει το Newsweek.

Στην μαύρη λίστα του αυτό το διάστημα, το τμήμα αυτό, εμπεριέχει οικονομικούς στόχους, με σκοπό την παράλυση των χρηματοοικονομικών πράξεων του «εσωτερικού κύκλου» του ρώσου προέδρου Β. Πούτιν, από την στιγμή που τα ρωσικά στρατεύματα μετακινήθηκαν στην χερσόνησο της Κριμαίας, η οποία αποτέλεσε στην ουσία, «το εργόχειρο» της TFI. Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, οδήγησε μέσω της TFI την Ρωσία, σε σοβαρές διαταραχές των οικονομικών συναλλαγών και θεμάτων. Όπως την τοποθέτηση στην μαύρη λίστα κατηγορούμενων, σαν τον Ρώσο πολυεκατομμυριούχο Timchenko και την τράπεζα «Russia».

«Από τη στιγμή που στη μαύρη λίστα του Υπουργείου Οικονομικών, βρεθεί ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο, δεν μπορεί πλέον να ασκεί τις δραστηριότητές του σε δολάρια ΗΠΑ, τα οποία, σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, εμπλέκονται στο 87% των παγκόσμιων συναλλαγών ξένου συναλλάγματος», αναφέρει η δημοσίευση.

Μήπως τελικά για αυτό θα πραγματοποιηθεί η «σύγκρουση» μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και Ρωσίας που ηγούνται σε δύο παγκόσμιους συνασπισμούς ( ευρασιατική ένωση, ΝΑΤΟ κά);

«Το αμερικανικό τμήμα του υπουργείου οικονομικών TFI απασχολεί εκατοντάδες δικηγόρους και οικονομικούς αναλυτές, οι οποίοι «ακονίζουν» τις δεξιότητές τους, ενεργώντας «οικονομικές επιθέσεις» ενάντια σε κράτη παρίες, όπως η Βόρεια Κορέα και το Ιράν, καθώς και σε τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως η «Αλ - Κάιντα», αλλά και σε βαρόνους των ναρκωτικών της Λατινικής Αμερικής.
Η Ρωσία αποτελεί ένα εντελώς νέο είδος οικονομικής αποστολής. Σε περίπτωση αυτή, το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών, για πρώτη φορά « μεταφέρει έμπειρα στελέχη και «όπλα» από την ομάδα των μεγαλύτερων παγκόσμιων βιομηχανικών δυνάμεων G-8, η οποία «απλώνεται» οικονομικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη έως και την Ασία», γράφει η εφημερίδα.

«Η βάση της δύναμης του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, το Γραφείο Ελέγχου Περιουσιακών Στοιχείων Αλλοδαπών (Office of Foreign Assets Control, OFAC), από κοινού με το τμήμα TFI, συντάσσει και διανέμει μαύρες λίστες.
«Το ειδικό τμήμα του Υπουργείου «παγώνει» τα περιουσιακά στοιχεία των «στόχων» σε εδάφη που υπάγονται στη δικαιοδοσία των Ηνωμένων Πολιτειών και επιβάλλει μεγάλα πρόστιμα στους παραβάτες, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν οποιαδήποτε φυσικό πρόσωπο, οργάνωση, ή επιχείρηση, αμερικανική ή ξένη που θα βρεθεί στην λίστα».


Σύμφωνα με τον σύμβουλο της OFAC Adam Shubin, η αποστολή του ονόματος στην «Μαύρη Λίστα» ενεργεί αυτόματα σαν την υπηρεσία ειδοποίησης της Google, το RSS.
«Έχουμε ένα άτυπο σύστημα «RSS», το οποίο υπέγραψαν όλα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας αλλά και εκατοντάδες τράπεζες, όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον κόσμο Εμείς απλά στέλνουμε το ενημερωτικό δελτίο, το οποίο τίθεται αμέσως σε ισχύ», αναφέρει ο Shubin.

Κορυφαίες τράπεζες στον κόσμο έχουν «τοποθετήσει» την μαύρη λίστα στα φίλτρα τω ηλεκτρονικών υπολογιστών τους. Έτσι, στις 26 Μαρτίου, η τράπεζα JPMorgan δέχθηκε την «οργή» της Ρωσικής Ομοσπονδίας, μπλοκάροντας μεταφορά ρουτίνας της Ρωσικής Πρεσβείας στο Καζακστάν, προς ασφαλιστική εταιρεία στην Μόσχα, επειδή σύμφωνα με την JPMorgan, η πλειοψηφία των μετοχών ανήκε στην τράπεζα «Ρωσία», αναφέρει το άρθρο.

«Μόλις εισέλθετε στον κατάλογο του OFAC, καμία τράπεζα στον κόσμο δεν θα σας εξυπηρετεί», λέει ο Judith Lee, ένας οικονομικός εμπειρογνώμονας ειδικός σε οικονομικές κυρώσεις που ανήκει στην εταιρεία Gibson, Dunn & Cruthcer. «Η διασύνδεση των παγκόσμιων συστημάτων επεξεργασίας όλων των χρηματοοικονομικών οργανισμών σημαίνει ότι τώρα πια δεν υπάρχει πλέον μέρος να κρυφτεί κανένας», αναφέρει ο ίδιος.

Επί του παρόντος, η μαύρη λίστα του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ εμπεριέχει 5843 ονόματα. Κατά ετήσιο μέσο όρο, την περίοδο 2009-2013 προστέθηκαν στην λίστα αυτή 558 άτομα και οργανισμοί.

«Τα top ονόματα της λίστας απαιτούν ωστόσο την έγκριση πολλαπλών φορέων όπως του αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, γεγονός που αποτελεί χρονοβόρα διαδικασία», γραφούν οι δύο δημοσιογράφοι.

«Έχουμε έναν πελάτη, ο οποίος πέθανε πριν από οκτώ μήνες και εξακολουθεί να βρίσκεται στην λίστα» δημοσίευσε ο Sam Cutler της επενδυτικής εταιρείας Ferrari & Associates. Ακόμα και ο Οσάμα Μπιν Λάντεν βρίσκεται ακόμη μέσα στην λίστα, ο οποίος μπορεί να είναι νεκρός εδώ και πολλά χρόνια, αλλά από νομική άποψη, είναι αναγνωρισμένος ως ξένη τρομοκρατική οργάνωση, στον κατάλογο του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Λευκός Οίκος έδωσε εντολή στο υπουργείο Οικονομικών να προετοιμάσει την μαύρη λίστα με ρώσους αξιωματούχους στα τέλη Φεβρουαρίου, όταν τα ρωσικά στρατεύματα εισήλθαν στην Κριμαία για «μόνιμη εγκατάσταση».

«Εμείς αρχικά αναπτύξαμε διαφανή επίπεδα κυρώσεων», δηλώνει ο Muzhtaba Rahman της Eurasia Group. Αλλά το σύνολο των κυρώσεων αυτού του τύπου «χρησιμοποιεί » τρία επίπεδα, το πρώτο είναι συμβολικό, το δεύτερο, κατευθύνεται εναντίον φυσικών προσώπων και ατόμων, και το τρίτο, επηρεάζει ολόκληρους τομείς της οικονομίας μιας χώρας.

Μέχρι πρόσφατα, οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίχθηκαν κυρίως σε παλαιές μεθόδους της διεθνούς πολιτικής, που βασίζονταν στην στρατιωτική αντιπαράθεση με την χρήση βομβών, την αποστολή στρατευμάτων, επιβάλλοντας παράλληλα κυρώσεις οικονομικού τύπου, εμπάργκο με σκοπό την «συντριβή» του αντιπάλου.

«Στη νέα παγκόσμια τάξη οι οικονομικές κυρώσεις του Υπουργείου Οικονομικών υπογραμμίζουν την παγκοσμιοποίηση και την οικονομική υπεροχή προς όφελός τους», κατέληξε ο δημοσιογράφος.

Σχόλιο: Ο οικονομικός πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ έχει ήδη ξεκινήσει. Το ρωσικό χρηματιστήριο από την αρχή του έτους έχει χάσει 9% και το ρούβλι δέχεται ισχυρές πιέσεις, ωστόσο αντέχει.
Το δολάριο αυξήθηκε σε σχέση με το ρούβλι με 50 καπίκια σε 36,35 ρούβλια και το ευρώ αναρριχήθηκε 55 καπίκια σε 51,2 ρούβλια, σύμφωνα με τα στοιχεία της Μόσχας Exchange.
Το ρούβλι, το οποίο έχει σταθερά μειωθεί φέτος, ως αποτέλεσμα των κινήσεων της Κεντρικής Τράπεζας της Μόσχας να μην αυξάνει τα επιτόκια που είναι τώρα σε χαμηλά επίπεδα ρεκόρ έναντι του δολαρίου.
Τα ρωσικά ομόλογα έχουν γίνει πιο ελκυστικά μετά την αιφνιδιαστική αύξηση 1,5%. Ένα είναι το σίγουρο, θα επιβιώσει όποιος διαθέτει μεγαλύτερη «παγκόσμια αξιοπιστία» και δύναμη, δίκιο είχε πριν από αιώνες ο Σουν Τζού: «Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δυο παγκόσμιοι πόλεμοι, εκατομμύρια ανθρώπινες απώλειες, τρομερές υλικές καταστροφές, τεράστια ποσά για δαπάνες πολεμικών αποζημιώσεων, επανορθώσεων και αποκαταστάσεων, διάλυση των υπαρχόντων υποδομών και απώλειες εδαφικής κυριαρχίας (για τους ηττημένους), τους δίδαξαν ότι «ποτέ ξανά δεν πρέπει να ξαναγίνει ένας στρατιωτικός πόλεμος σε παγκόσμια κλίμακα. Οι μόνοι πόλεμοι που θα επιτρέπονται από δω και μπρος θα είναι περιφερειακοί και τοπικοί, θα είναι απαραίτητοι για τη διατήρηση της ζώνης επιρροής και οικονομικών συμφερόντων της Μεγάλης Δυνάμεως (Κορέα, Βιετνάμ) ή θα στοχεύουν στην προσάρτηση των υλικών και ενεργειακών πηγών που είναι απαραίτητες για την ευημερία του προκαλούντος τον πόλεμο (Ιράκ, Λιβύη)».

Αυτή ήταν η απόφανση και η απόφαση των ισχυρών, και κατά πάσα πιθανότητα λήφθηκε στη Μάλτα, όταν οι «σιδερένιοι» αρχηγοί των Ηγετικών Δυνάμεων και Νικητών του Γερμανικού άξονα διαμοίρασαν τον κόσμο, ωσάν να μοίραζαν τα αμπελοχώραφα των παππούδων τους.

Αυτή ήταν, όμως, και η απόφανση και απόφαση και των Ηττημένων και Ντροπιασμένων, των Γερμανών. Το ναζιστικό καθεστώς, πλήρως νομιμοποιημένο από το σύνολο του γερμανικού λαού, που αλάλιαζε εκστασιασμένο στην παπαρολογία του μπογιατζή Χίτλερ περί «ζωτικού χώρου» και «αρίας φυλής», υπήρξε υπερβολικά σίγουρο για τη στρατιωτική του υπεροχή έναντι των αγγλογάλλων που αδιαφορούσαν επιμελώς μπροστά στη χυδαία ασυδοσία του Χιτλερισμού μέχρι το 1939, και ανεδαφικά αλαζονικό για τους Ρώσους και τους Αμερικάνους (για την Ελλαδίτσα που με το θάρρος και μόνο ελάχιστου στρατού καθυστέρησε την επέκταση του πολέμου στη Ρωσία ας μη μιλήσουμε καθόλου).

Την πάτησε, όμως, κατά την καθομιλουμένη, καθώς οι αντίπαλοι δεν άργησαν να περάσουν στην αντεπίθεση όταν διαπίστωσαν ότι τα ζωτικά τους συμφέροντα θα υφίσταντο ανεπανόρθωτη ζημιά, με τα γνωστά αποτελέσματα της καταστροφής της Γερμανίας και του διαμελισμού της σε δύο κομμάτια.

Στη συνέχεια, βέβαια, της δόθηκε μπόλικο χρήμα για την επανόρθωσή της, μέσω των άμεσων ξένων επενδύσεων, αμερικανικής κατά βάση προέλευσης, η οικονομία αποκαταστάθηκε, η κατανάλωση επανήλθε πιο δυνατή από ποτέ, χάρη στο χρήμα που μοιράστηκε στις μάζες τις δεκαετίες του εξήντα και του εβδομήντα, κυρίως, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, και η Γερμανία ξαναβρήκε σιγά σιγά τον παλιό καλό της εαυτό.

Η ένταξή της στην ΕΟΚ είχε ως στόχο να την καταστήσει και πάλι κυρίαρχο κράτος, όταν θα ερχόταν ο κατάλληλος και πρόσφορος χρόνος.

Και ήρθε: μετά την πτώση του «τοίχους της ντροπής», όπως το αποκαλούσε η politically correcteness της εποχής, η Γερμανία με την επανένωσή της και την ένταξή της στην ευρωζώνη, στην περίφημη ΟΝΕ, όπου με αξιοθαύμαστη αυταπάρνηση άφησε το μάρκο για το ευρώ (είναι πραγματικά συγκινητικό) κατέστη πάλι μέσα σε είκοσι χρόνια η Μεγάλη Δύναμη στην Ευρώπη.

Και τη συνέχεια οι λαοί του Νότου την ξέρουμε καλά: πολιτικές λιτότητας και δημοσιονομικής αυστηρότητας για την αντιμετώπιση της τεχνητής κρίσης που επήλθε, φυσικά, και χάρη στο ευρώ που οικονομίες σαν της Γερμανίας της έκανε ακόμη πιο δυνατές μέσω των εξαγωγών της ενώ οικονομίες σαν της Ελλάδας της έκανε «γιαλατζί» κοινώς, αφού οι υπέροχες διαθρωτικές πολιτικές της Ε.Ε. την έκαναν να χάσει την παραδοσιακή της παραγωγική βάση, να εγκαταλείψει την ύπαιθρο και την αγροτική παραγωγή (βοήθησαν και οι περίφημες επιδοτήσεις) και να γίνει μια ζητιάνα αέναων και με υπέρογκο τόκο δανείων, με όρους και συνθήκες που κανείς μας ακόμη δεν γνωρίζει, αφού οι εκπρόσωποι του λαού που υπέγραφαν δεν φρόντιζαν να ενημερώσουν κανένα.
Αλλά το κεφάλαιο Γερμανία και ο ρόλος της στην επερχόμενη καταστροφή της Ευρώπης είναι μια άλλη ιστορία, πολύ μεγάλη, που για λόγους οικονομίας δεν μπορεί να αναφερθεί εδώ.

Τόσο, λοιπόν, οι Νικητές όσο και οι Ηττημένοι αποφάσισαν «όχι ξανά παγκόσμιοι πόλεμοι, που έχουν τόσες απώλειες, πχ δεν αξίζει πια να ξοδεύουμε υπέρογκα ποσά για στρατιώτες, όπλα, άρματα, οβίδες αφού η στρατιωτική επέμβαση είναι πολύ ευθύς και εγείρει εκ του φυσικού αντιδράσεις. Από τώρα και στο εξής θα τους σκοτώνουμε με οικονομικές/ δημοσιονομικές κρίσεις που θα κατασκευάζουμε εμείς. 

Παμπόνηρο κόλπο, αφού χώρες σαν την Ελλάδα, με ανεκμετάλλευτους φυσικούς και ενεργειακούς πόρους αλλά ιδιόρρυθμο και κυκλοθυμικό λαό, θα τις βάζουμε στο χέρι χωρίς να το καταλαβαίνουν. 
Θα τους δανείζουμε, θα τους διαπλέκουμε, θα τους διαφθείρουμε, θα τους καταστρέφουμε την οικονομία τους μέσω υποτιθέμενων σοφών πολιτικών για το καλό τους, και μετά θα έρχεται η καταστροφή και θα τους στέλνουμε το λογαριασμό αναγκάζοντάς τους να ξαναδανειστούν με τρομερά επιτόκια, να εφαρμόσουν αυστηρές πολιτικές λιτότητας που θα κάνουν το λαό τους να πεινάει, να απελπίζεται και να αυτοκτονεί (παλιότερα όταν είχαμε τις στρατιωτικές εισβολές επιβάλλαμε αμέσως κατοχικά δάνεια και κάναμε επιτάξεις τροφίμων και μέσα σε ένα μήνα τα πτώματά τους τα μάζευαν από τους δρόμους), πάντα για το καλό τους όμως, και επειδή το χρέος τους συνέχεια θα αυξάνεται θα τους βάλουμε να ξεπουλάνε ο,τι έχουν και δεν έχουν για να ξεχρεώσουν. 
Στο τέλος, δε, για να μάθουν που μια δράκα ανθρώπων τόλμησαν κάποτε να τα βάλουν μαζί μας, με μας που καμωνόμαστε ότι είμαστε Θεοί, θα τους κάνουμε και πεντακόσια κομμάτια, θα τους διαμελίσουμε και θα κάνουμε και το λαό τους μια μικρή μειοψηφία μέσα στην ανθρωποθάλασσα ασιατικών, κυρίως, φυλών που θα τους ξαμολήσουμε!».

Είμαι σίγουρη ότι αυτά ακριβώς είπαν, ο καθένας στη γλώσσα του βέβαια.

Κάποιος από την εκλεκτή αυτή ομάδα που έπαιρνε τις αποφάσεις, ίσως αποτόλμησε μια ερώτηση:

«Και πώς θα είμαστε σίγουροι ότι θα πετύχουν όλα αυτά, που είναι απάνθρωπα και σκληρά και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές και άγριες κοινωνικές αντιδράσεις;».
Ο άσσος της παρέας, που ήταν άριστος ψυχολόγος και σαδιστής, θα απάντησε:
«Μα χάρη στη μάζα της καταστροφής, που ψηφίζει τους συνεργάτες μας, γιατί κυρίες και κύριοι, πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να καταστρέψουμε τα κράτη χωρίς ανθρώπους μας εκ των έσω, χωρίς τους ντόπιους πολιτικούς που θα εκτελούν πιστά τις οδηγίες μας έναντι βέβαια ανταλλαγμάτων αλλά στο λαό τους θα λένε άλλα βέβαια (πχ «λεφτά υπάρχουν»).
Η μάζα της καταστροφής, δηλ. ένας λαός με πολύ χαμηλό διανοητικό, ηθικό και πολιτιστικό επίπεδο, που το μόνο που το νοιάζει είναι το στομάχι του και η βολή του, καθοδηγούμενος από καλά ενορχηστρωμένη προπαγάνδα από την τηλεόραση και αριστερών τάσεων υποτιθέμενη διανόηση, θα τους νομιμοποιεί με την ψήφο του και θα δημιουργεί μια ψευδεπίγραφη δημοκρατία, που θα είναι, στην πράξη η χειρότερη τυραννία».

Μεγαλοφυές όντως!

Γι’ αυτό και συ, μάζα της καταστροφής, συνέχισε να ψηφίζεις τους σύγχρονους εφιάλτες, που λεηλατούν τον τόπο των προγόνων σου και μοιράζουν τα χωράφια σου στους ξένους σαν να είναι δικά τους! 

Συνέχισε να ενεργείς με το θυμικό (που στο χειρίζονται άριστα) και όχι με τη λογική σου! Γιατί ίσως δεν έχεις χορτάσει ακόμη από μιζέρια, εξαθλίωση, ταπείνωση, ντροπή, ίσως θέλεις να δεις κι άλλους νεκρούς, όχι από σφαίρες αλλά από φόρους, χαράτσια, φτώχεια.

Στο κάτω κάτω, χάρη σου κάνουν που δεν σε σκοτώνουν (για την ώρα τουλάχιστον) σε θαλάμους αερίων, δεν σου βομβαρδίζουν το σπίτι και σε αφήνουν να πίνεις τον καφέ σου, αντί να σε τραβολογάνε σε χαρακώματα και πεδία μάχης (έχει και ποντίκια και ξέρω ότι τα φοβάσαι)…


Εκάτη



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Ιωάννης Μιχαλέτος 

Ενδιαφέροντα στοιχεία παρουσιάστηκαν σε πρόσφατη έρευνα του διεθνούς οργανισμού μελέτης της ριζοσπαστικοποίησης, σχετικά με την προέλευση των "Τζιχαντιστών" που δρουν στη Συρία και προέρχονται από Ευρωπαικές χώρες και Δυτικές χώρες γενικότερα.

Καταρχάς υπολογίζεται ότι το 10% του συνολικού αριθμού "Δυτικών" αλλοδαπών που δρουν στη Συρία ως Τζιχαντιστές προέρχεται από τα Βαλκάνια και ειδικότερα από την Αλβανία, Βοσνία, Κόσοβο, Σκόπια, Σερβία και Βουλγαρία. Από τη Μεγάλη Βρετανία προέρχεται το 18% που είναι και το μεγαλύτερο ποσοστό, ενώ από τη Γαλλία το 12%, τη Γερμανία το 11%, τη Σουηδία το 10%, το Βέλγιο το 9% και την Ολλανδία το 6.5%. Από τις ΗΠΑ, Αυστραλία και Καναδά μαζί ένα έτερο 5.5%, ενώ ένα περίπου 20% δεν έχει καταστεί δυνατό να εξακριβωθεί η προέλευση του.

Περαιτέρω, νέα στοιχεία προερχόμενα από λίαν αξιόπιστες δημοσιογραφικές πηγές στη Βηρυτό, αποκαλύπτουν ότι η τρομοκρατική οργάνωση ISIS (Islamic State of Iraq and the Levant) που δρα ταυτοχρόνως στη Συρία και στο Ιράκ, έχει δημιουργήσει στρατόπεδο εκπαίδευσης παίδων ως τρομοκράτες στη Βόρεια Συρία , πλησίον των συνόρων με τη Τουρκία όπου την παρούσα περίοδο εκπαιδεύονται 50 αγόρια ηλικίας 7 έως 13 ετών στη χρήση όπλων και εκρηκτικών.

Η προπαίδευση διαρκεί 25 ημέρες και εάν έχει "επιτυχία" υπό την έννοια ότι αποδώσει η στρατιωτική εξάσκηση θα στρατολογηθούν μετέπειτα εκατοντάδες άλλα παιδιά. Ο κύριος λόγος αυτής της εξέλιξης είναι οι μεγάλες απώλειες των Τζιχαντιστών που τους στερεί τη δυνατότητα να πυκνώνουν τις τάξεις μαχητών τους, καταφεύγοντας σε αυτά τα μέτρα στρατολόγησης.

Επιπλέον η ISIS βρίσκεται το παρόν διάστημα σε συνεννόηση για την εισαγωγή νέων Υεμένων από την Αλ Κάιντα και ταυτόχρονα με συνεχείς αιματηρές επιθέσεις προσπαθεί να αποσταθεροποιήσει και το γειτονικό Ιράκ.

Η εξάπλωση της στη Τουρκία είναι ευρείας μορφής ενώ στις 20 Μαρτίου τρεις Αλβανοί υπήκοοι (Benjamin Xu, Çendrim Ramadani, Muhammed Zakiri) σκότωσαν Τούρκο αστυνομικό και έναν αξιωματικό της στρατοχωροφυλακής σε επίθεση τους στη πόλη Νίγδη της Τουρκίας και ταυτοχρόνως προετοιμάζουν τη συνένωση πυρήνων Ισλαμιστών στο Λίβανο για την προετοιμασία βομβιστικών επιθέσεων και εκεί. Η παρουσία τους στη Κωνσταντινούπολη επίσης είναι εκτεταμένη.

Τέλος αυτόκλητοι εξτρεμιστές ιμάμηδες στο χωριό Μεσέζ, πλησίον των Τιράνων στην Αλβανία, επιχειρούν την εκ νέου στρατολόγηση Τζιχαντιστών όχι μόνο από αυτή τη χώρα αλλά και Αλβανούς από τα γειτονικά Σκόπια. Οι ιμάμηδες και το τέμενος "νέο δαχτυλίδι" πρόσκεινται σε μια έτερη τρομοκρατική οργάνωση που δρα στη Συρία την Αλ Νούσρα και η οποία χρηματοδοτείται από το Κατάρ.

Επίμετρο για την Ελλάδα και προτάσεις

- Πρόσκληση διεθνών αξιωματούχων με ευθύνη το Συριακό σε άτυπη σύσκεψη-φόρουμ υπό την αιγίδα του ΥΠΕΞ και της Ελληνικής Προεδρίας της Ε.Ε.

- Διάσκεψη των Ορθοδόξων εκκλησιών (Στην Ελλάδα ή στη Κύπρο) δια των αντιπροσώπων τους με συμμετοχή και των Ρωμαιοκαθολικών για την αντιμετώπιση των διωγμών των Χριστιανικών πληθυσμών στη Συρία, αλλά και το Ιράκ, Λίβανο, Αίγυπτο, Νιγηρία, Σουδάν και Λιβύη

- Συντονισμός σε ανώτατο πολιτικό και επιχειρησιακό-κρατικό επίπεδο των ΥΠΕΞ-ΥΠΑΜ-ΠΡΟΠΟ με αντίστοιχες δομές στις Βαλκανικές χώρες για την αντιμετώπιση των θεμάτων στρατολόγησης Τζιχαντιστών και της (βέβαιης) επιστροφής τους και διαμονής τους στα Βαλκάνια

- Γενικότερη ενεργοποίηση της Ελληνικής διπλωματίας σε σχέση με τα Μεσανατολικά ζητήματα υπό το ρόλο του "Τίμιου διαμεσολαβητή"

- Αποστολή διακομματικής κοινοβουλευτικής αποστολής στο Λίβανο και την Ιορδανία για διαβουλεύσεις και ενημέρωση με τα εκεί κοινοβούλια σχετικά με την κατάσταση στην περιοχή και εν συνεχεία ενημέρωση του Ελληνικού κοινοβουλίου και των αρμόδιων επιτροπών τους επί των πορισμάτων της αποστολής

- Σύγκληση άτυπου φόρουμ των διπλωματικών αντιπροσωπειών κρατών της Μέσης Ανατολής στην Αθήνα υπό την αιγίδα του ΥΠΕΞ για ενημέρωση των Ελληνικών αρχών και την ανταλλαγή απόψεων

- Επανέναρξη διπλωματικών σχέσεων Ελλάδος-Συρίας - εναλλακτικώς μεγέθυνση του ρόλου της Ελληνικής Πρεσβείας στο Λίβανο και των σχέσεων Ελλάδος-Λιβάνου ώστε να προστατεύονται τα Ελληνικά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή, όπως επίσης και η δυνατότητα των Αθηνών να έχουν αυτόφωτη ενημέρωση επί των πεπραγμένων εκεί.

- 'Εμφαση στις ναυτικές περιπολίες Νοτίου και Δυτικά της Κρήτης ενάντια στο λαθρεμπόριο οπλισμού -αλλά και του λαθρομεταναστευτικού κύματος και της επακόλουθης πιθανής μεταφοράς Τζιχαντιστών (Η σύνδεση Λιβύης-Συρίας στα ανωτέρω είναι ιδιαίτερα ενεργή)

Πηγή RIMSE

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Κραυγαλέα κατώτερα της κρισιμότητας της μάχης των ευρωεκλογών είναι τα ψηφοδέλτια που κατάρτισαν τόσο τα δύο μεγάλα κόμματα, η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και το πλήθος των μικρότερων. Άκρως αποτελεσματικές αποδείχτηκαν οι έξυπνες πολιτικές κινήσεις του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, και του κυβερνητικού εταίρου του, Ευάγγελου Βενιζέλου, οι οποίες αποσκοπούσαν ακριβώς στο να μην επιτρέψουν στον ΣΥΡΙΖΑ και στα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης να συγκροτήσουν αξιόλογα ψηφοδέλτια. Αφενός η εκλογή των ευρωβουλευτών με σταυρό με τη χώρα μία και μοναδική εκλογική περιφέρεια και, αφετέρου, η υποχρέωση οποιουδήποτε εν ενεργεία βουλευτή να παραιτηθεί για να είναι απλός υποψήφιος για το Ευρωκοινοβούλιο, χάνοντας τα πάντα αν δεν εκλεγεί, οδήγησαν σε απερίγραπτης μετριότητας ευρωψηφοδέλτια.

Είναι χαρακτηριστικό της ποιότητας και των νυν βουλευτών ότι από τους σχεδόν διακόσιους βουλευτές της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ μόνο… τέσσερις (!) δέχτηκαν να παραιτηθούν από τις έδρες τους στη Βουλή για να είναι υποψήφιοι ευρωβουλευτές. Μάλιστα, οι τρεις από αυτούς τους τέσσερις είναι σχεδόν βέβαιοι ότι θα εκλεγούν, οπότε και καλύτερες αμοιβές θα έχουν και «δένουν το γάιδαρο τους» ως ευρωβουλευτές για πέντε ολόκληρα χρόνια, ανεξάρτητα από την τύχη των κομμάτων τους! Θα κάνουν, δηλαδή, γερό κομπόδεμα από οικονομική σκοπιά για τα γεράματά τους, ανεξάρτητα από τη μιζέρια της Ελλάδας!

Μαύρα χάλια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι το ψηφοδέλτιο και της ΝΔ έχει τα χάλια του, ενώ εκείνο του ΠΑΣΟΚ είναι για τα πανηγύρια. Αυτό όμως καθόλου δεν ενοχλεί τον Αντ. Σαμαρά και τον Ευ. Βενιζέλο. Οι ίδιοι κανένα συμφέρον δεν έχουν να αναβαθμιστεί η διαδικασία των ευρωεκλογών μέσω των υποψηφιοτήτων πρωτοκλασάτων στελεχών της Δεξιάς. Το κύριο γι΄ αυτούς είναι να περιοριστεί όσο το δυνατόν περισσότερο η έκταση της ήττας τους.

Επειδή, μάλιστα, έχουν πλήρη συνείδηση του γεγονότος ότι απειλούνται και οι δυο με πολιτική καρατόμηση αμέσως μετά τις ευρωεκλογές αν το αποτέλεσμα στις 25 Μαΐου είναι πολύ αρνητικό για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, συγκρότησαν και οι δυο το ευρωψηφοδέλτιο των κομμάτων τους με σαφή αμυντική νοοτροπία. Δεν έβαλαν, δηλαδή, κανέναν εσωκομματικό αντίπαλο ως υποψήφιο για το Ευρωκοινοβούλιο προκειμένου να μην αναβαθμιστεί μέσω ενδεχόμενης εκλογής του και διεκδικήσει και αυτός την ηγεσία του κόμματος!

Το πιο γνωστό θύμα αυτής της πολιτικής υπήρξε η βουλευτής Ντόρα Μπακογιάννη. Επί μήνες αυτοπροτεινόταν με δημόσιες. δηλώσεις της ως διαθέσιμη για υποψήφια ευρωβουλευτής, αν την επέλεγε ο Αντώνης Σαμαράς. Βέβαιη για την ήττα της Ν.Δ στις ευρωεκλογές και υπολογίζοντας σε πθανή καθαίρεσή του από την ηγεσία της Ν.Δ και την πρωθυπουργία, υπολόγιζε ότι η έδρα στο Ευρωκοινοβούλιο θα της παρείχε την ασφάλεια να επιλέξει η ίδια τη στιγμή την οποία θα διεκδικούσε την αρχηγία της δεξιάς παράταξης.

Οργή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη Χαζός δεν είναι, φυσικά, ο Σαμαράς. Σιγά μην έδινε τη δυνατότητα στην Ντόρα vα γίνει ευρωβουλευτής για να ξαναπροσπαθήσει να γίνει αρχηγός της ΝΔ. Προφανώς και δεν την όρισε υποψήφια στην Ευρωβουλή προτιμώντας να συμπεριλάβει στο ευρωψηφοδέλτιο δεκάδες άλλους υποψήφιους ασύγκριτα υποδεέστερους της Ντόρας αφού αυτή ήταν σίγουρο πως θα εκλεγόταν ευρωβουλευτής αν ήταν υποψήφια.

Αμέσως μετά την παρουσίαση του ευρωψηφοδελτίου της ΝΔ από τον πρωθυπουργό και τον αποκλεισμό της Ντόρας, ο πατέρας της, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επιτέθηκε εναντίον του Αντώνη Σαμαρά μιλώντας στο ΡΙΚ, το ραδιοτηλεοπτικό ίδρυμα της Κύπρου.

«Δεν συγχώρησα ποτέ τον Αντώνη Σαμαρά για το έγκλημα το οποίο έκανε να ανακόψει την πορεία της Ελλάδας, διότι η Ελλάς θα ήταν αλλιώτικα αν είχαμε μείνει να τερματίσουμε τη θητεία μας», δήλωσε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αναφερόμενος στην καθαίρεση του Αντώνη Σαμαρά από υπουργό Εξωτερικών τον Απρίλιο του 1992, την παραίτησή του από βουλευτή τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς και την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, λόγω της αποχώρησης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ του βουλευτή Κιλκίς Γιώργου Συμπιλίδη στις 9 Σεπτεμβρίου του 1993, ένα χρόνο αργότερα.

Ο πατέρας της Ντόρας πρόσθεσε ότι ψήφισε τον Αντώνη Σαμαρά και τη ΝΔ στις τελευταίες εκλογές «προκειμένου η χώρα να μην οδηγηθεί σε ακυβερνησία»! Το πλήγμα αυτό είναι ισχυρότατο. Αν ο επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ δηλώνει δημοσίως ότι ταλαντευόταν αν θα ψηφίσει το κόμμα του οποίου είναι ο ίδιος… επίτιμος πρόεδρος (!) και τελικά το ψήφισε μόνο και μόνο για να μην υπάρξει ακυβερνησία, τι πρέπει να κάνει ο νεοδημοκράτης ψηφοφόρος που καταστρέφεται από τη μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά;

«Στα κάγκελα» οι καραμανλικοί Πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα έχουν όμως οι αντιδράσεις των σαφώς πολλών καραμανλικών στους κόλπους της ΝΔ, καθώς απολύτως κανένας καραμανλικός δεν συμπεριελήφθη στο ευρωψηφοδέλτιο του Σαμαρά. Την έκφραση αυτού του κύκλου στελεχών, μελών και ψηφοφόρων της ΝΔ, που είναι εξαιρετικά πολυπληθέστερος των σαμαρικών, ανέλαβε ο επί Κώστα Καραμανλή κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος.

«Ανθ’ υμών οι Γουλιμήδες (με ελάχιστες εξαιρέσεις)» έγραψε σε μήνυμα που έστειλε προς όλους τους εν ενεργεία βουλευτές της ΝΔ. «Ευτυχώς που υπάρχουν λίγα φωτεινά ονόματα για να ψηφίσει κανείς και να «μαυρίσει» τηλεαστέρες, μαϊντανούς, αλεξιπτωτιστές και άλλα φρούτα» ήταν το δεύτερο σχόλιο του.

Φυσικά, αυτά τα σχόλια δεν θα εμποδίσουν την πιθανότατη εκλογή ως ευρωβουλευτών δύο τηλεαστέρων, ο ένας εκ των οποίων είναι ασύγκριτα ικανότερος όλων ανεξαιρέτως όσων συμπεριλαμβάνονται στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ.

Έχασε ευκαιρία ο ΣΥΡΙΖΑ Αν όμως το ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ είναι διασπαστικό, αυτό δεν σημαίνει ότι και το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ υποδηλώνει ευρύτερη πολιτική συσπείρωση. Κάθε άλλο. Η συγκρότησή του κατέστησε σαφές ότι τα στελέχη του δεν εμφορούνται από την πεποίθηση ότι στα τέλη Ιουνίου ο ΣΥΡΙΖΑ θα κληθεί μέσα από βουλευτικές εκλογές να σχηματίσει κυβέρνηση. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για τις πολιτικές προοπτικές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό το πώς αντιμετωπίστηκαν οι υποψηφιότητες των Γιάννη Βαρουφάκη και Κώστα Λαπαβίτσα, που αποκλείστηκαν αμφότεροι από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης υπήρξε προσωπικός σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου. Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι διαπρύσιος εχθρός του ευρώ και ανήκει πολιτικά στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά.

Για ένα κόμμα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, που διεκδικεί με αξιώσεις την εξουσία, τι πιο φυσιολογικό απ’ το να συμπεριλάβει και τους δύο στους ευρωυποψηφίους του προκειμένου να σηματοδοτήσει ότι η επιρροή του έχει πλέον γίνει τόσο μεγάλη, ώστε φτάνει από την καρδιά του προ διετίας πρωθυπουργικού περιβάλλοντος του ΠΑΣΟΚ ως τμήματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς! Κάτι τέτοιο υποδηλώνει αδιαφιλονίκητη κοινωνική πλειοψηφία! Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως κατόρθωσε να τους αποκλείσει και τους δυο!

Η μεν πλειοψηφία ήθελε τον Βαρουφάκη, θεωρώντας τον πιο κοντά στις δικές της απόψεις, δεν ήθελε όμως ούτε να ακούσει για υποψηφιότητα Λαπαβίτσα. Η μειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ ήθελε το αντίθετο. Ως «συμβιβασμό» τους απέκλεισαν και τους δυο, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να «βράζει στο ζουμί του», χωρίς διεύρυνση της επιρροής του.

«Με 5% πας σπίτι σου» Κρατάμε επίσης τη δήλωση του Σταύρου Θεοδωράκη, ο οποίος ισχυρίστηκε μιλώντας στην τηλεόραση του MEGA ότι το Ποτάμι του θα πάρει διψήφιο (!) ποσοστό και θα αναδειχτεί σε τρίτη πολιτική δύναμη, ότι «με 3% και 5% πας σπίτι σου».

Σε ένα μήνα θα δούμε αν θα φανεί συνεπής στην άποψη της ιδιώτευσης όσων παίρνουν 5% και κάτω στις εκλογές. Ο Στ. Θεοδωράκης πρόσθεσε ότι «αυτό που με ενδιαφέρει είναι να κάνουμε μια κυβέρνηση του 51%», επαναλαμβάνοντας ότι το Ποτάμι του μπορεί να κυβερνήσει. Παραδόξως, άφησε ανοιχτό το θέμα, παρά την «κυβέρνηση του 51%», τι θα κάνει ο ίδιος αν δεν κατορθώσει μεν να πιάσει διψήφιο ποσοστό σημειώνοντας αποτέλεσμα κάτω του 10%, αλλά ξεπερνώντας έστω και κατά μία ψήφο το 5%.

Εμείς, πάντως, θεωρούμε σοβαρή επιτυχία του να πιάσει ή να πλησιάσει από τα κάτω το 5% – και δεν το γράφουμε ειρωνικά. Θα έχει πολιτική σημασία ένα τέτοιο ποσοστό του Ποταμιού, ανεξαρτήτως αν ο Στ. Θεοδωράκης «πάει σπίτι του», συνεπής με τη διακήρυξή του.
 
Πηγή Επίκαιρα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Γράφει ο Χρήστος Καπούτσης

Η υπόθεση του «κοψίματος» από τον κατάλογο των υποψηφίων ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ της Σαμπιχά Σουλεϊμάν, ακτιβίστριας ρομά, η οποία αυτοαποκαλείται «Ελληνίδα Ρομά», θα πρέπει να αφυπνίσει το «μακάριο» ελληνικό κράτος.
Η υποψηφιότητα της Σαμπιχά Σουλεϊμάν, που δέχτηκε τα πυρά του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, ο οποίος δηλώνει δημοσίως «τούρκος» και τελικά κόπηκε, είναι η κορυφή του παγόβουνου των όσων απαράδεκτων συμβαίνουν στην Θράκη.
Η Σαμπιχά Σουλεϊμάν, που έχει καταγγείλει το τουρκικό προξενείου για εξαναγκασμό και εκτουρκισμό της μειονότητας (Πομάκων και Ρομά), κατηγορείται από την τουρκογενή μειονότητα ως εθνικίστρια, ενεργούμενο του «βαθέως ελληνικού κράτους».

Η ανθελληνική προπαγάνδα του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής έχει πάρει πλέον ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι η χρηματοδότηση των «αναγκών» και των δραστηριοτήτων του προξενείου Κομοτηνής από το τουρκικό κράτος είναι σχεδόν διπλάσια (σύμφωνα με τους ελαχιστότατους υπολογισμούς) από τη χρηματοδότηση της λειτουργίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης από το ελληνικό κράτος (βάσει επίσημων στοιχείων).
Το εξοργιστικό και συνάμα εξευτελιστικό είναι ότι Έλληνες υποψήφιοι (δήμαρχοι, βουλευτές, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι) αποκαλούν τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης Τούρκους και όχι μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες, που είναι το σωστό, προκειμένου να υφαρπάξουν, οι αχρείοι πολιτευτές, την ψήφο τους.

Στους τουρκικούς σχεδιασμούς για τη Θράκη είναι η κατάργηση της Συνθήκης της Λοζάνης, που προβλέπει την αναγνώριση μουσουλμανικής (δηλαδή θρησκευτικής) μειονότητας στη Θράκη. Η Τουρκία προωθεί την αναγνώριση της μουσουλμανικής σε εθνική (συγκεκριμένα τουρκική) μειονότητα. Για τον σκοπό αυτό δαπανά τεράστια ποσά, ενώ η προπαγάνδα των τουρκικών ΜΜΕ (και κάποιων χριστιανών επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στον τουρκόφωνο Τύπο, ηλεκτρονικό και έντυπο) είναι συνεχής.
Έμμεσα υπέρ των τουρκικών θέσεων τάχθηκαν και αρκετοί σύνεδροι στο πρόσφατο συνέδριο που οργάνωσε το ΕΛΙΑΜΕΠ στην Κομοτηνή.
Η μετεξέλιξη της μουσουλμανικής σε εθνική – τουρκική μειονότητα, όπως προωθεί η συστηματική ανθελληνική προπαγάνδα του τουρκικού προξενείου, είναι ένα βήμα προς την αυτονομία της Θράκης, δηλαδή προς τον εδαφικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας.

Ευθύνες υπάρχο0υν σε πολιτικούς και πολιτευτές «εξαρτώμενους από το τουρκικό προξενείο», που ανέχονται στην συνδιοίκηση της Θράκης με το τουρκικό προξενείο. Επίσης, είναι απαράδεκτο οι Θρακιώτες πολιτικοί να ανέχονται να υψώνεται η σημαία των Τούρκων της Δυτική Θράκης σε κάθε εκδήλωση που παρίσταται ο τούρκος πρόξενος ή σε κάθε επίσκεψη επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων» στη Θράκη. Και είναι κατάντημα υποψήφιοι ευρωβουλευτές ελληνικού πολιτικού κόμματος να απορρίπτονται από το τουρκικό προξενείο.

Ίσως να μην έχουν αντιληφθεί οι ηγέτες των πολιτικών κομμάτων στην Αθήνα ότι το «Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας» (DEB), με πρόεδρο τον σκληροπυρηνικό τούρκο (κατά δήλωσή του) Μουσταφά Αλή Τσαβούς, με ισχυρούς δεσμούς με το τουρκικό προξενείο και τους ψευτομουφτήδες, προβάλλεται ως ο μοναδικός και αυθεντικός εκφραστής της «τουρκικής ταυτότητας» της μουσουλμανικής μειονότητας.
Το DEB κατέρχεται στις ευρωεκλογές, επιχειρώντας καταγραφή των δυνάμεών του στην ελληνική επικράτεια και από το αποτέλεσμα θα εκτιμηθεί η συμμετοχή στις επόμενες εθνικές – βουλευτικές εκλογές.

Η σύνθεση του μουσουλμανικού πληθυσμού της Θράκης με βάση τη γλώσσα και την καταγωγή έχει ως εξής:
Μουσουλμάνοι τουρκόφωνοι και τουρκογενείς, μουσουλμάνοι ελληνόφωνοι, μουσουλμάνοι σλαβόφωνοι (Πομάκοι), μουσουλμάνοι βλαχόφωνοι, Αλβανοί μουσουλμάνοι και Ρομά μουσουλμάνοι.
Η βλακώδης πολιτική των μεταπολεμικών κυβερνήσεων επέτρεψε στην Τουρκία να «ομογενοποιήσει» τους μουσουλμάνους και να τους εμφανίζει ως τουρκικής καταγωγής με αξιώσεις αναγνώρισης της εθνοτικής (τουρκικής) ταυτότητάς τους.

Ειδικά για τους Πομάκους, που αποτελούν το 50% (και πλέον) της μουσουλμανικής μειονότητας, αυτοί υφίστανται απηνείς διώξεις και προπηλακισμούς από τα μίσθαρνα όργανα του προξενείου Κομοτηνής, εφόσον δηλώνουν πομακικής και όχι τουρκικής καταγωγής. «Με καταπιέζει αφόρητα ο τουρκικός εθνικισμός», έχει δηλώσει η Σαμπιχά Σουλεϊμάν…

Πρόσφατες επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν ότι οι Πομάκοι είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, αλλά Έλληνες στην καταγωγή, που ζουν εδώ και περίπου 4.000 χρόνια στον ορεινό όγκο της Ροδόπης, που διασχίζει τη Βουλγαρία και την Ελλάδα.

Πηγή «Το Παρασκήνιο»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

 
Επικίνδυνα πειράματα με τη μουσουλμανική μειονότητα
Ανησυχία στην Αθήνα για την αυτόνομη κάθοδο του «κόμματος» Σαδίκ στις ευρωεκλογές και όχι μόνο

Η επιπολαιότητα και τα αυτογκόλ του ΣΥΡΙΖΑ, με τα μπες-βγες μειονοτικών παραγόντων στα ψηφοδέλτιά του, ανέδειξαν, έστω και δια της τεθλασμένης, τα θέματα της μουσουλμανικής μειονότητας, της πολυμορφίας της και του «αυτοπροσδιορισμού» (ή ετεροπροσδιορισμού).
Ομοίως, η όψιμη ανησυχία των κομμάτων για τις επιδόσεις του μειονοτικού συνδυασμού DEB μοιάζει σαν να γύρισε το ημερολόγιο στις αρχές της δεκαετίας του ’90, οπότε η παρουσία ανεξάρτητων μουσουλμάνων βουλευτών στο Κοινοβούλιο λειτούργησε ως καταλύτης για την εκπόνηση, με ευρεία πολιτική συμφωνία, μίας μειονοτικής πολιτικής που βελτίωσε τους όρους διαβίωσης και μείωσε τις εντάσεις στη Θράκη.

Απομεινάρι μίας εμπειρίας συνύπαρξης που τερματίστηκε τραυματικά ε την ανάδυση των εθνικών κρατών στη θέση της πολυεθνικής οθωμανικής αυτοκρατορίας, η μειονότητα της Θράκης μπόρεσε να εξαιρεθεί από την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 απλώς και μόνο ως αντίβαρο στην ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, την οποία η ίδια η αναδυόμενη Τουρκική Δημοκρατία δεν ήταν ακόμα τότε διόλου πρόθυμη να ξεριζώσει, εφόσον κάτι τέτοιο θα είχε καταστροφικές οικονομικές επιπτώσεις.

Για διαφορετικούς λόγους, εξαιρέθηκε επίσης της ανταλλαγής η κοινότητα των Τσάμηδων της Θεσπρωτίας, που έμελλε να εκλείψει στον πυρετό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μωσαϊκό
Δεν είναι ευρύτερα γνωστό ότι, προκειμένου περί της ανταλλαγής πληθυσμών, η Συνθήκη της Λοζάνης κάνει λόγο για μουσουλμανικές ή χριστιανικές κοινότητες (στον πληθυντικό), αποτυπώνοντας την απλούστατη πραγματικότητα, ότι τα «μιλιέτ» (έθνη) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ορίζονταν βάσει της θρησκευτικής τους ταυτότητας, συγκεντρώνοντας στο εσωτερικό τους πληθυσμούς διαφορετικής γλώσσας και κουλτούρας, όπως μας θυμίζει λ.χ. το παράδειγμα των ελληνόφωνων τουρκοκρητικών ή των τουρκόφωνων χριστιανών Καραμανλήδων.

Στην περίπτωση της Θράκης, αυτό μεταφράζεται σε μία πολυμορφία στους κόλπους της μειονότητας, η οποία περιλαμβάνει από τον τουρκικό κορμό και τους Πομάκους μέχρι τος μουσουλμάνους Τσιγγάνους ή τους λιγότερο γνωστούς Κιρκάσιους (Τσερκέζους) και τους αφρικανικών χαρακτηριστικών απογόνων αλλοτινών Σουδανών δούλων των μπέηδων.
Σε θρησκευτικό επίπεδο, η «μειονότητα της μειονότητας» περιλαμβάνει όσους ακολουθούν, αντί για το σουνιτικό, το αλεβιτικό δόγμα.

Ωστόσο, το ενδιαφέρον για την ανάδειξη αυτής της πολυμορφίας είναι όψιμο. Για παράδειγμα, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους ευνοούσε για ένα διάστημα τον χαρακτηρισμό της μειονότητας ως «τουρκικής», προκειμένου να αντιμετωπιστεί η «σλαβική απειλή» που σε συνθήκες Ψυχρού Πολέμου θεωρούνταν ότι αντιπροσώπευαν οι Πομάκοι.

Άλλωστε, η σύγκρουση στους κόλπους της μειονότητας μεταξύ των «Παλαιο-οθωμανών» και των «Νεωτεριστών» επιλύθηκε και με τη συνδρομή του Ελληνικού κράτους, μεταξύ άλλων με την απέλαση των παραδοσιακρατών αντικεμαλιστών που είχαν καταφύγει στη Θράκη από την Τουρκία.

Όσο για τις μορφωτικές συμφωνίες Ελλάδας – Τουρκίας, είχαν ως παρεπόμενο την επιβολή τουρκόφωνης εκπαίδευσης ακόμα και σε παιδιά της μειονότητας με μητρική γλώσσα άλλη από την τουρκική.
Τούτο βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο σταδιακός εκτουρκισμός του συνόλου της μειονότητας αποτελεί αποτέλεσμα μόνο των πολιτικών του τουρκικού προξενείου (με την ανοχή ή ενίοτε και συνδρομή του ελληνικού κράτους). Αποτελεί και μία αυθόρμητη αντικειμενική διαδικασία, που σχεδόν παντού στα Βαλκάνια ανασηματοδότησε τα παλαιά θρησκευτικά «μιλέτ» σε εθνικές ταυτότητες, μετατρέποντας λ.χ. τους πιστούς Ρωμιούς παντοίας καταγωγής σε Έλληνες πατριώτες.

Το DEB και η αυτόνομη ευρω-κάθοδος για επίδειξη ισχύος
Σε κάθε περίπτωση, η κίνηση του εκκρεμούς από την «ομοιογένεια» στην «πολυμορφία» δεν υφίσταται ανεξάρτητα από τις σχέσεις εξουσίες είτε αυτές αφορούν τους διακρατικούς συσχετισμούς, είτε τις πολιτικές καταπίεσης που υιοθέτησε το ελληνικό κράτος μετά τις απελάσεις των Κωνσταντινουπολιτών το 1964 (αφαίρεση ιθαγένειας, με το διαβόητο άρθρο 19, εσωτερικό διαβατήριο για τη μετακίνηση στα πομακοχώρια, απαγόρευση αγοραπωλησιών γης κ.α.) είτε και τις τοπικές ελίτ, τόσο τις χριστιανικές, που επωφελήθηκαν από αλλεπάλληλους αναπτυξιακούς νόμους «για λόγους εθνικού συμφέροντος» (αφήνοντας συνήθως πίσω τους κουφάρια εργοστασίων που μετέφεραν τις δραστηριότητές τους στη φθηνότερη Βουλγαρία), όσο και τις μουσουλμανικές, που διαχειρίζονται από τα Βακούφια μέχρι την πολιτική εκπροσώπηση της μουσουλμανικής μειονότητας.

Αποτελεί ειρωνεία της ιστορίας το γεγονός ότι η μοναδική περίοδος που η μειονότητα εγκατέλειψε την παραδοσιακή πολιτική της πολιτικής προσκόλλησης στα κόμματα εξουσίας και στήριξε αυτοτελείς σχηματισμούς, ήταν όταν το ελληνικό κράτος έκανε τα τολμηρότερα βήματα.
Η εκλογή του Αχμέτ Σαδίκ στις εκλογές του 1989, με το συνδυασμό «Εμπιστοσύνη» στη Ροδόπη και κατόπιν του Αχμέτ Φαΐκογλου το 1990 στην Ξάνθη με τον συνδυασμό «Πεπρωμένο», οδήγησαν στη συμφωνία των πολιτικών αρχηγών για μέτρα ισοπολιτείας, τα οποία εφαρμόστηκαν επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη.

Κληροδότησε, επίσης, στο πολιτικό μας σύστημα το πλαφόν του 3% για είσοδο στη Βουλή, ακριβώς για να αποτρέψει την αυτόνομη εκπροσώπηση της μειονότητας. Έκτοτε, η ανάδειξη μειονοτικών βουλευτών γινόταν από τις λίστες των κομμάτων εξουσίας, τα οποία παρίσταναν πως δεν καταλάβαιναν ότι επρόκειτο για τους «εκλεκτούς του προξενείου».

Μετρούν δυνάμεις
Πλέον η Αθήνα δεν κρύβει την ανησυχία της για την απόφαση του μειονοτικού κόμματος «Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας» (που είχε συστήσει ο Αχμέτ Σαδίκ, ένας ακραίος τούρκος εθνικιστής, στέλεχος των Γκρίζων Λύκων) να «κατεβάσει» στις ευρωεκλογές αυτόνομο συνδυασμό, τον DEB, με στόχο να «μετρήσει τις δυνάμεις του» και να διεκδικήσει παρουσία στην Ελληνική Βουλή όποτε γίνουν οι εθνικές εκλογές, δηλαδή να επιχειρήσει να σπάσει το «φράγμα» του 3%.

Σε αυτή την κίνηση αποδίδεται και το σχεδόν ανύπαρκτο ενδιαφέρον παραγόντων της μειονότητας να ενταχθούν στα ευρωψηφοδέλτια των κομμάτων, σε αντίθεση με προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Ο φόβος του πολιτικού κόσμου, πέραν της στόχευσης και της δράσης του συνδυασμού, είναι τυχόν κομματικές διαρροές προς αυτόν, είτε με υποψηφιότητες είτε με δηλώσεις στήριξης και φωτογραφήσεις. Η προσοχή όλων έχει στραφεί στους τρεις μειονοτικούς βουλευτές που εξελέγησαν στις εκλογές του 2012 (δύο με τον ΣΥΡΙΖΑ κι ένας με το ΠΑΣΟΚ), καθώς μία ανάλογη «συμπεριφορά» θα προκαλέσει μείζον θέμα.

Σήμερα, οι ψυχραιμότεροι τονίζουν ότι όποιο κρατούν ψηλά το θέμα της Θράκης με τη μορφή που έχει πάρει στην εγχώρια κομματική αντιπαράθεση, δρουν επιζήμια για τα ελληνικά συμφέροντα στην πιο ευαίσθητη γωνιά της Ελλάδος.
Η επιρροή του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής στους εγχώριους μουσουλμανικούς πληθυσμούς και στη διαμόρφωση των πολιτικών ισορροπιών στις τοπικές κοινωνίες της Θράκης κάθε άλλο παρά «η ανακάλυψη της Αμερικής είναι». Τώρα που τα στόματα ανοίγουν πια, γιατί τα πράγματα έχουν φτάσει στο απροχώρητο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που κάνουν λόγο ανοιχτά για «πάρτι» πρακτόρων στην ευρύτερη περιοχή. Ένα «πάρτι» στο οποίο είναι «καλεσμένοι» όσοι είναι πρόθυμοι να παίξουν αυτόν τον ρόλο χωρίς κανόνες ή μάλλον χωρίς να επιβάλλει τους κανόνες η ελληνική πολιτεία.

Σήμερα το DEB ετοιμάζεται να μετρήσει την διείσδυση της Τουρκίας στην Ελλάδα (και όχι μόνο στη Θράκη). Στις μέρες μας, όμως, αυτό το κατασκεύασμα του τουρκικού «βαθέως» κράτους έχει συμμάχους την τελείως λανθασμένη μεταναστευτική πολιτική, που η ελληνική πολιτεία εδώ και χρόνια ακολουθεί συνεχίζοντας τον «μακάριο» ύπνο της, τα πρότυπα αποσχίσεων περιοχών (Κόσσοβο, Κριμαία), αλλά και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο που κατά βάση χαρακτηρίζει τους μουσουλμανικούς μειονοτικούς πληθυσμούς (ιδιαίτερα της Θράκης), αλλά και η άσκηση μίας παράξενης εσωτερικής πολιτικής (για την οποία ίσως κάποιοι στο μέλλον λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη) που είτε δεν έχει βασικό σχεδιασμό είτε γίνεται με προσωπικές αποφάσεις υπουργών (οι οποίες έχουν κοινό συντελεστή την φοβικότητα).
Σύμφωνα με πληροφορίες, το εθνικιστικό κόμμα «τούρκων» (DEB), παρέθεσε γεύμα προς τους υποψήφιους δημάρχους Αρριανών, Ιάσμου και Μύκης (δήμοι που «ανήκουν» στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής), στο οποίο προσήλθαν πολλοί από τους «εγκεφάλους» του βαθέως τουρκικού κράτους, που έχουν «ακροβολιστεί» στη Θράκη. Οι καλά γνωρίζοντες την πανάρχαια ελληνική επικράτεια της Θράκης, αποκαλύπτουν σήμερα, αφού η πραγματικότητα έχει φτάσει στο μη παρέκει, πως όσοι θέλουν να παίξουν κεντρικό πολιτικό ρόλο στην περιοχή πρέπει να έχουν τις ευλογίες του τουρκικού προξενείου.
«Πολλοί μισθοδοτούνται ως πράκτορες», μας λέει παλιός και έμπειρος κοινοβουλευτικός, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που οι στοχεύσεις του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής συναντιούνται με αυτές του αμερικανικού προξενείου της Θεσσαλονίκης και όλα γίνονται στο απυρόβλητο.

Οι πληροφορίες θέλουν το μειονοτικό κόμμα DEB να χρηματοδοτείται απευθείας από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, του οποίου ο προϋπολογισμός ανέρχεται –σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες- σε αρκετές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ το χρόνο (σημειώνεται πως την προηγούμενη χρονιά, σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, το γραφείο του τούρκου πρωθυπουργού διέθεσε ποσό ύψους 200 εκατ. Ευρώ για τις υποθέσεις στην Θράκη).

Δεν είμασταν λίγοι εκείνοι που εδώ και χρόνια κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου για την Θράκη. Την ώρα που ντόπιοι υποψήφιοι ή νυν δήμαρχοι, περιφερειάρχες και σχεδόν όλοι οι βουλευτές συναγελάζονται με ηγετικά στελέχη των «Γκρίζων Λύκων» και δεν διστάζουν να φωτογραφίζονται μπροστά από τη σημαία της δήθεν «ανεξάρτητης Θράκης», οι ιμάμηδες με εντολές των ψευτομουφτήδων φροντίζουν να κρατούν χαμηλό το μορφωτικό επίπεδο των μουσουλμανοπαίδων, φροντίζοντας να τους μάθουν αποκλειστικά ένα και μόνο πράγμα. Ότι είναι τούρκοι και η μητέρα Τουρκία φροντίζει γι αυτούς.

Όμως, ότι και αν λέμε ή γράφουμε σήμερα, την επομένη ημέρα των ευρω-εκλογών, το κόμμα των «Γκρίζων Λύκων» θα αρχίσει να δραστηριοποιείται… Και η δραστηριοποίησή του αυτή θα δημιουργήσει πολλά περισσότερα προβλήματα από όσα σήμερα τολμούν να φανταστούν κάποιοι…

Στο παιχνίδι και η ΜΙΤ
Από το «παιχνίδι» της Άγκυρας για την παρέμβαση όχι μόνο στα της Θράκης κα των μειονοτήτων, αλλά και γενικότερα στα ελληνικά πράγματα, δεν θα μπορούσε φυσικά να λείπει η ΜΙΤ. Η πανίσχυρη τουρκική μυστική υπηρεσία, η οποία πρόσφατα ενισχύθηκε από τον Ερντογάν, για ευνόητους λόγους.

Πέρα από τα… γνωστά, με τα οποία κανείς ποτέ δεν ασχολείται στην Ελλάδα και αφορούν την καταγγελλόμενη δραστηριότητα πρακτόρων της ΜΙΤ διαρκώς στις «ευαίσθητες» περιοχές ή καλύτερα σε αυτές που θέλει να μετατρέψει σε τέτοιες ο τουρκικός εθνικισμός (όπως η Ξάνθη και η Ρόδος) ή τα περί εμπρησμών σε ελληνικούς τουριστικούς προορισμούς για την πρόκληση εσωτερικής αναταραχής στη χώρα, υπάρχουν και άλλα.

Ούτε κι εμείς δεν το πιστεύαμε στα μάτια μας, όταν το τμήμα ΙΤ (Τεχνικών Η/Υ και δικτύων) διαπίστωσε προσπάθειες κακόβουλης εισβολής στο δίκτυό μας.
Η έκπληξή μας ήταν μεγαλύτερη, όταν διαπιστώσαμε πως οι επιθέσεις των χάκερς (οι οποίες αποκρούστηκαν και εντοπίστηκε το ηλεκτρονικό στίγμα τους) προέρχονταν από την Τουρκία!
Και για την ακρίβεια, από την Άγκυρα, από κτίριο που ανήκει στη Διοίκηση Ηλεκτρονικών Συστημάτων του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας, η οποία με τη σειρά της υπάγεται στη ΜΙΤ.
Αναφερόμαστε, δηλαδή, σε έναν ήδη υπάρχοντα ακήρυχτο και κρυφό πόλεμο υποκλοπής δεδομένων από την πλευρά των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, με σκοπό την εύρεση οποιουδήποτε στοιχείου (σχεδιασμού ή και εμπλεκόμενων φυσικών προσώπων) προκειμένου να παρεμποδιστούν ενέργειες που γίνονται από την Ελληνική πλευρά και βλάπτουν την ανάπτυξη των ενεργειών και των εν γένει σχεδιασμών της Τουρκίας μέσα στην Ελλάδα.

Μέσα σε όλα αυτά αξίζει να σημειώσουμε την ήδη υπάρχουσα κατακόρυφη αύξηση των αιτήσεων επαναπατρισμού μουσουλμάνων της Θράκης που απώλεσαν την Ελληνική ιθαγένειά τους και ζούσαν στην Τουρκία… Όπως αξίζει να σημειώσουμε την μαζική «εισαγωγή» ψηφοφόρων από την Τουρκία, όποτε γίνονται εκλογές στην Ελλάδα…

Πηγές Κεφάλαιο, Press Time, Το Ποντίκι, "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"