Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Ιουλ 2013

Του Φάνη Μακρίδη 
 
Για τους συνωμοσιολόγους, τα όσα βιώνει η Κύπρος και η Ελλάδα αυτή τη στιγμή, δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της κακοδιαχείρισης του δημοσίου χρήματος. Η οικονομική κρίση του Ελληνισμού της Μεσογείου έχει δρομολογηθεί από τα «μεγάλα κεφάλια». Από τις μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη… 


Οι συνωμοσιολόγοι που εκφέρουν αυτή τη θέση στηρίζονται σε ένα ισχυρό -και ταυτόχρονα δημοφιλές αυτή την περίοδο- επιχείρημα. Επικαλούνται μια απόρρητη έκθεση της Μοσάντ από ιδιωτική συνομιλία του επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ (από το 1969 μέχρι και το 1977) Χένρι Κίσινγκερ. Σύμφωνα μ’ αυτή την έκθεση, ο τελευταίος μιλώντας σε εκπροσώπους Εβραϊκών συναγωγών στη Γερμανία το 1983 είχε πει ότι όλες οι εξελίξεις στη Μεσόγειο, θα αποσκοπούν στο να αποκτήσει το Ισραήλ τον απόλυτο έλεγχο στον ενεργειακό χάρτη. Μάλιστα, σύμφωνα με τα όσα φέρεται να έχει πει ο Κίσινγκερ στην περιβόητη συνάντηση, η Ελλάδα και η Κύπρος θα μαστίζονται από δρομολογημένη οικονομική κρίση!

Ας δούμε την επίμαχη τοποθέτηση του Κίσινγκερ στα Ελληνικά, αλλά και στα αγγλικά:

*«Στις αρχές του 21ου αιώνα το Ισραήλ πρέπει να ελέγχει όλα τα ενεργειακά κοιτάσματα της Αν. Μεσογείου. Από τους συνδικαιούχους μόνο με την Τουρκία πρέπει να διαπραγματευτεί και στην ανάγκη να παραχωρήσει ένα μέρος. Οι Αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής θα είναι απασχολημένες σε εμφύλιες συρράξεις. Η Ελλάδα και η Κύπρος θα μαστίζονται από δρομολογημένη οικονομική κρίση. Η μόνη παρηγοριά για τους Έλληνες ίσως να είναι η δικαίωση τους για την αποπληρωμή των Γερμανικών αποζημιώσεων από το β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Σε αυτή τη δικαστική διεκδίκηση τους πρέπει να τους στηρίξουμε, για να τρωθεί η οικονομική επανάκαμψη και το γόητρο της, πάντοτε επικίνδυνης για μας, Γερμανίας».
*“At the beginning of the 21st century, Israel must succeed in the integral control of the energy deposits, which exist in the maritime area of the East Mediterranean. Concerning the future exploiters, Israel should negotiate only with Turkey and, if circumstances make it necessary, yield to Turkey parts of the deposits. Arab nations in the Middle East will be locked on the vicious circle of civil wars. Greece and Cyprus, will be confronted with directed economic crisis. The only consolation for the Greek people might be receiving the long over due WWII German compensations. In this demanding judiciary struggle, Greece deserve our full support, in order to make vulnerable the ever dangerous for us German prestige, and its economic, future reconstruction”.
Ενδιαφέρον, ε; Για να είμαστε σωστοί απ΄ όλες τις πλευρές όμως θα πρέπει να αναλογιστούμε τα ακόλουθα:
*Ψάχνοντας στο διαδίκτυο την πιο πάνω φράση για να εντοπίσεις την πρωτογενή πηγή, δεν βρίσκεις τίποτα. Από πού ξεπετάχτηκε το περιεχόμενο της συζήτησης του Κίσινγκερ με εκπροσώπους Εβραϊκών συναγωγών; Πότε πρωτοβγήκε; Λες και αυτό το κείμενο ήρθε από το πουθενά!

*Το κείμενο κυκλοφόρησε ευρέως τον περασμένο Απρίλιο, αμέσως μετά το πρώτο 10ήμερο του συγκεκριμένου μήνα. Είχαν προηγηθεί τα καταστροφικά για την Κύπρο Γιούρογκρουπ. Πού ήταν κρυμμένο τόσο καιρό; Το θυμήθηκαν μετά τα Γιούρογκρουπ; Αν και βέβαια, βρήκαμε και μια αναφορά ιστοσελίδας την 1η Ιουνίου του τρέχοντος έτους…

Κι όμως υπάρχουν πολλά άλλα στοιχεία που μπορούν να κάνουν τους συνωμοσιολόγους να αισθάνονται δικαιωμένοι όταν λένε πως όλα αυτά που ζει ο Ελληνισμός ήταν αποτέλεσμα προμελετημένου πλάνου…

Και εξηγούμαι: Ξέρουμε πλέον όλοι ότι οι «μεγάλοι» αυτού του πλανήτη έκαναν παιχνίδι στο θέμα της Κύπρου τότε και όχι εμείς. Ο Κίσινγκερ, που από το 1969 μέχρι και το 1977 ήταν κυρίαρχος στον σχεδιασμό και την εκτέλεση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, τα είχε ρεγουλάρει όλα ώστε η Αμερική να είναι το μεγάλο αφεντικό και στον χώρο της ανατολικής Μεσογείου.

Δεν τα λέω εγώ. Όλα τα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, όλα τα σχετικά αποκαλυφθέντα αρχεία της CIA, οδηγούν σ΄ αυτό το συμπέρασμα.

Είναι χαρακτηριστικό το δημοσίευμα της Guardian τον Φεβρουάριο του 2001 με αφορμή το βιβλίο του Κρίστοφερ Χίτσενς, The Trial of Henry Kissinger. Ο Mr Secretary, όπως αποκαλούσαν τότε τον Κίσινγκερ στις διπλωματικές αίθουσες, φερόταν ως ο αποκλειστικός υπαίτιος για την προδοσία του Έθνους... «Ο Κίσινγκερ πούλησε την Κύπρο για 30 αργύρια» αναφέρεται στον τίτλο ενός άλλου χαρακτηριστικού δημοσιεύματος. 



Στον γράφοντα, πάντως, θα μείνει αξέχαστο το περιεχόμενο κάποιων απόρρητων εγγράφων της CIA που είδαν το φως της δημοσιότητας και στα οποία καταγράφεται τα όσα διαμείφθηκαν σε μια συνάντηση μεταξύ του Κίσινγκερ και του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Μελίχ Εσενμπέλ.

Η συνάντηση είχε πραγματοποιηθεί μετά την απόφαση της γερουσίας των ΗΠΑ για το εμπάργκο οπλισμού που είχε επιβληθεί στην Τουρκία (10/03/1975). Σ΄ αυτή τη συνάντηση ο Κίσινγκερ φανερώνει με τον τρόπο του πόσο σημαντικός ήταν ο ρόλος της Τουρκίας στην εξωτερική πολιτική ων ΗΠΑ. Πόσο μεγάλη ανάγκη είχε η Αμερική ένα κακό σκυλί στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου ώστε να προκαλεί αστάθεια στην περιοχή και να στρώνει το έδαφος για να πετυχαίνει τους στόχους της η Αμερική. 


Στη συγκεκριμένη συνάντηση ο Κίσινγκερ «καρφώνει» την ελληνική πλευρά, δείχνει πόσο «εκτιμά» τους Τούρκους, τους προτείνει λύσεις για να βρουν διέξοδο στο «εμπάργκο», δεσμεύεται πως θα αναλάβει ενεργό ρόλο, δίνει εντολές στους υφιστάμενούς του διπλωμάτες για να ενεργήσουν υπέρ της Τουρκίας, ενώ δεν διστάζει να πει πως μέσω αντισυνταγματικών και παράνομων ενεργειών θα «βολέψει» τους εκλεκτούς αυτούς συμμάχους της Αμερικής.

Παρένθεση: Διαβάζοντας τα έγγραφα αυτά από το wikileaks αντιλαμβάνεσαι ότι πολλά απ΄ όσα βίωσε ο Ελληνισμός του σήμερα, πολλές πολιτικές αποφάσεις και πολλές ενέργειες των «μεγάλων δυνάμεων», ήταν αποτέλεσμα καλά σχεδιασμένων ενεργειών, ενός πλάνου. Διόλου συνωμοσιολογικά είναι αυτά που καταγράφουμε τώρα. Η διζωνική Ομοσπονδία που μας σερβίρουν ως λύση, ήταν μια καλά χωνευμένη και σερβιρισμένη ιδέα από τον καιρό της εισβολής. Τούρκοι στην Κύπρο χρησιμοποιούσαν αμερικανικά όπλα (υπάρχουν σχετικές αναφορές σε έγγραφα).

Κι ασφαλώς παραδείγματα που βοούν υπάρχουν πολλά.

Όσοι ευθύνονται για τα δεινά αυτού του τόπου, βρήκαν πρόσφορο έδαφος. Το 1974 είχαμε τον πολιτικό διχασμό. Ελληνοκύπριοι σκότωναν ελληνοκύπριους. Κι ασφαλώς οι σχετικές εξελίξεις έφταναν αμέσως στα μεγάλα κεφάλια από τις υπηρεσίες πληροφοριών (τα έγγραφα στο wikileaks είναι αρκούντως κατατοπιστικά) . Προσφέραμε μια μοναδική ευκαιρία σε όσους ήθελαν να αποκτήσουν έλεγχο σε βάρος μας. 


Ποια ήταν τότε τα δεδομένα; Η μικρή Κύπρος αναπτυσσόταν οικονομικά. Ο τουρισμός ήταν σε πολύ καλά επίπεδα, το ίδιο και οι εξαγωγές γεωργικών προϊόντων, ενώ και τότε γίνονταν έρευνες στα χωρικά ύδατα της Κύπρου για εξεύρεση πηγών ενέργειας.

Ο τόπος αποκτούσε προοπτικές. Η πολιτική αστάθεια, όμως, οι δικοινοτικές ταραχές και ο διχασμός των Ελληνοκύπριων, μας κατέστρεψε. Κυρίως όμως το τελευταίο. Τα θολωμένα από τον φανατισμό μυαλά μας οδήγησαν ως εδώ. Γιατί η στοιχειώδης νηφαλιότητα θα μας επέτρεπε να είμαστε πιο έξυπνοι. Πιο λογικοί. Πιο δυνατοί.

Φυσικά η Αμερική μπορεί να είχε ύποπτο ρόλο, αλλά φρόντισε να μας αποκαταστήσει. Η αμερικανική αναφορά του 1975 που εντόπισα (πάλι σε εκείνο το άτιμο το wikileaks) είναι χαρακτηριστική. Το σχετικό έγγραφο αποτελεί μια απίστευτα αναλυτική κατάσταση για την οικονομία του τόπου πριν και μετά την εισβολή. Η ομάδα εμπειρογνωμόνων που το συνέταξε, διατυπώνει τις θέσεις της για το πώς η Κύπρος θα αναπτυχθεί πάλι και ποιο είναι το ύψος της οικονομικής βοήθειας που πρέπει να δεχθεί.

Λίγο καιρό μετά, όπως όλοι οι Κύπριοι γνωρίζουν, άρχισε να ρέει το χρήμα. Το εθνικό πρόβλημα δεν… έκαιε τους Κύπριους τόσο, ώστε να επιζητούν άμεσα μια λύση. Επικεντρώθηκαν στο πως θα ξαναχτίσουν ότι γκρέμισαν οι Τούρκοι με την εισβολή και οι κάτοικοι του νησιού γλυκάθηκαν σε ένα βαθμό από τις ανέσεις , το χρήμα και την καλοπέραση. Κάποιες αρχές ξεχάστηκαν εύκολα. Ο πόθος για επιστροφή δεν ήταν τόσο μεγάλος.

Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά; Η σύγχρονη ιστορία του Ελληνισμού της Κύπρου δεν διαφέρει και πολύ απ΄ αυτή του 1974. Ο τουρισμός σε καλά επίπεδα τη στιγμή που η Κύπρος κατάφερε να αναπτυχθεί απίστευτα στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Ο χαμηλός εταιρικός φόρος επέτρεπε την εγγραφή ξένων εταιρειών στην Κύπρο, οι οποίες έφερναν μαζί τους μεγάλα κεφάλαια. Ταυτόχρονα, Ρώσοι μεγιστάνες κατέθεταν τα υπέρογκα ποσά τους στις κυπριακές τράπεζες. Και κάπου εκεί βρέθηκε και το Φυσικό Αέριο. Με λίγα λόγια, η Μεγαλόνησος θα καθίστατο πολύ ισχυρή οικονομικά. Ποια; Η μικρή Κύπρος που δεν εξυπηρετεί ιδιαίτερα τα συμφέροντα κανενός μεγάλου...

Και κάπου εκεί ήρθε η Τρόικα και το μνημόνιο... Οι Ολλανδοί και οι Γερμανοί (αυτοί που επρόκειτο να βοηθήσουν το 1975 την Τουρκία με το θέμα του εμπάργκο) βάσει στοιχείων είχαν σοβαρό πρόβλημα με ξέπλυμα βρόμικου χρήματος. Πολύ σοβαρότερο από την Κύπρο, σύμφωνα με αριθμούς.Κατάφεραν όμως να τους πείσουν όλους ότι το νησί μας είναι το καλύτερο πλυντήριο της πιάτσας. Έτσι, καταστράφηκε ο χρηματοπιστωτικός μας τομέας. Οι ξένες εταιρείες έφυγαν και πήγαν στην Μάλτα, τα κεφάλαια εξαφανίστηκαν. Μας έμεινε το Φυσικό Αέριο που θα αρχίσει να απαλύνει τον οικονομικό μας πόνο σε μια πενταετία και βάλε.

Οι Κύπριοι πλέον δεν έχουν δουλειές.
Οι νέοι ούτε στις καφετέριες δεν πάνε. Άνδρες που κάποτε είχαν δουλειά και οικογένεια, ζουν στα αυτοκίνητά τους, άνεργοι και διαζευγμένοι. Το παζάρι δεν μπορεί να κινηθεί, αφού τα λεφτά μας είναι δεσμευμένα. Μιλάμε για τα λεφτά που απέμειναν από το κούρεμα. Ένα κούρεμα που έκλεψε τα όνειρα ανθρώπων οι οποίοι φύλαγαν λεφτά για να υλοποιήσουν τα όνειρά τους με τη συνταξιοδότησή τους και να βοηθήσουν τα παιδιά τους. Η απελπισία σε όλο της το μεγαλείο.
Οι αυτοκτονίες έφτασαν τις 29 το τελευταίο τρίμηνο, όμως, δεν ανακοινώνονται για να μην οξυνθεί το πρόβλημα.

Κι όπως τότε μετά την εισβολή, έτσι και τώρα οι ξένοι μπαίνουν στον τόπο μας, κάνουν οικονομικές αναλύσεις για μας χωρίς εμάς, κι αρχίζουν να μας δίνουν ρευστό με δόσεις. Πάλι είμαστε αδύνατοι. Πάλι εξαρτημένοι. Πάλι το μυαλό μας στο πως θα επιβιώσουμε...

   


Του συγγραφέα κ. Ιωάννη Κορνιλάκη

Ώ άνθρωποι της Εσπερίας. Ναι σεις που κάθεστε με αλαζονική αυταρέσκεια στα προιόντα του τεχνολογικού σας πολιτισμού. Σεις που αλαζονικά απολαμβάνετε τον πλούτο τον προερχόμενο απ’ τις εξαγωγές σας. Σεις που ευλογείτε το πλεόνασμα στο ισοζύγιο των τρεχουσών σας συναλλαγών. Σεις που κομπάζετε για τα επιτεύγματα της πειθαρχίας σας. Σεις που ανυμνείτε την οργανωσιακή σας κολτούρα. Σεις που δεν μάθατε ποτέ την λέξη συναγωνιστικότητα και κάνατε λάβαρο στην καθημερινή σας διάλεκτο την λέξη ανταγωνιστικότητα. Σεις που κουνάτε επιδεικτικά το δάκτυλο στους λαούς.

Σεις που αιματοκυλήσατε δυο φορές τον κόσμο. Σεις που μαυροφορέσατε χήρες και ορφανά. Σεις που κατακάψατε το φτωχικό κεραμμύδι που σκέπαζε τη λευτεριά μας. Σεις που κάνατε παρανάλωμα του πυρός τα σπαρτά που ήταν απαραίτητα για τη ζωή μας. Σεις που βιάσατε τις γιαγιάδες, μανάδες και αδελφές μας. Σεις που παραμείνατε ασυγκίνητοι στο κλάμα των παιδιών μας. Σεις που συνθλίψατε τις ψυχές μας. Σεις που αντιλαμβάνεστε στην βάση των προτεσταντικών-θρησκευτικών σας αντιλήψεων τον Θεό τιμωρό, ενω είναι μόνον Αγάπη. Σεις που ακόμη θεωρείτε τον Χριστιανισμό θρησκεία ενώ είναι Αποκάλυψις.

Σεις όμως που υμνήσατε το Αρχαιοελληνικό μας πνεύμα. Οι λόγιοι και φιλόσοφοι  σας έκλαψαν απαρηγόρητοι καθώς μετέφραζαν στην γλώσσα σας Ηράκλειτο, Πλάτωνα, Αριστοτέλη. Έκλαψαν απαρηγόρητοι γιατί διαπίστωσαν ότι τίποτα δεν είχαν να προσφέρουν στην ανθρωπότητα, αφού τα είχαν προσφέρει οι Αρχαίοι Έλληνες. Σεις που υμνήσατε και υμνείτε τον Αρχαιοελληνικό πολιτισμό, είτε είναι φιλοσοφία, είτε είναι θέατρο, είτε είναι γλυπτική, είτε είναι αρχιτεκτονική, είτε είναι πολιτειακό σύστημα, είτε είναι γενικότερης μορφή τέχνης. Σεις που πλέκετε το εγκώμιο των Ελλήνων για τον Μαραθώνα, τις Θερμοπύλες, την Σαλαμίνα. Σεις που απολαμβάνετε σε ταινίες του Hollywood τους 300 του Λεωνίδα, τον Αχιλλέα στην Τροία, αλλά κλείνετε τα μάτια σας στο ολοκαύτωμα των Εβραίων και όχι μόνο.

Σεις που γεμίσατε τα μουσεία σας με έργα πολιτισμού άλλων λαών, τα οποία κατακλέψατε με τις επεκτατικές σας πολεμικές επιχειρήσεις. Σεις που τα τελευταία χρόνια πληροφορηθήκατε για τον πλούτο που κρύβουν στα βάθη τους οι Ελληνικές θάλασσες, και επιχειρείτε με "νόμιμο" τρίτο οικονομικό πόλεμο τη φορά αυτή, να τον οικειοποιθείτε. Αλήθεια ποιός άραγε σας έκανε να πιστέψετε ότι σας ανήκει; Είναι δυνατόν να σας ανήκει κάτι που χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να δημιουργηθεί, (και μιλώ για τους Ελληνικούς υδρογονάνθρακες), και κανένα ανθρώπινο χέρι δεν μεσολάβησε;

Σεις βέβαια στην βάση των προτεσταντικών-θρησκευτικών σας αντιλήψεων, στην βάση της πολλής επιστημοσύνης σας, μπορείτε να ομιλείτε περί φύσεως, γιατί σας πιάνει κρύος ιδρώτας αν κάποιος ομιλεί περί Θεού, (όταν δεν τον θεωρείτε γραφικό), και μάλιστα ενός     Θεού που ξεπερνά και τις αντιλήψεις σας αλλά και τα μικρά σας αναστήματα.

Σας πληροφορώ λοιπόν ότι αυτός ο πλούτος των θαλασσών μας έχει Δημιουργό, έχει ιδιοκτήτη, έχει και σκοπό. Δημιουργό με Γεννήτορα Πατέρα, Γεγεννημένο Υιό, Πνεύμα Ζωοποιό. Θεό Τριαδικό. Μόνο που για να Τον καταννοήσετε θα πρέπει να μάθετε την γλώσσα Του. Η δική σας η γλώσσα είναι πολλή καλή αλλά για να επικοινωνείτε μεταξύ σας. Άν επιθυμείτε να κοινωνήσετε μαζί Του, θα πρέπει να υποβληθείτε στον κόπο να μάθετε την Ελληνική. Πιστέψτε με θα πληροφορηθείτε και μια διαφορετική μαθηματική-αλγεβρική ισότητα απ’ αυτήν της Δύσεως που δηλώνει την αυθεντία ότι 2+2=4. Η δική μας μιλά για 1=3 και 3=1. Πιστέψτε με θα αντιληφθείτε τι σημαίνουνΥποστάσεις του Θεού, Φύσεις του Θεού, Ουσία του Θεού, Ομοούσιον της Τριάδος, ενέργειες Άκτιστες του Θεού, Ενότητα, Αγάπη.

Είναι προφανές ότι οι λέξεις αυτές σας είναι τελείως άγνωστες. Και αφού σας είναι άγνωστες, η εντελέχεια σας είναι ο θάνατος, αφού είναι αδύνατη η κοινωνία μαζί Του, αφού είναι αδύνατη η ένωση με την αγάπη Του, αφου νομοτελειακά αγνοείτε την μέθεξη μαζί Του, που είναι ζωή στην αιωνιότητα.

Αγαπητέ κ. Σόιμπλε, τόση ώρα σας μιλούσα για Τον Δημιουργό του ορυκτού μας πλούτου. Τώρα θα σας μιλήσω για τον ιδιοκτήτη του, που δεν είναι άλλος απ’ τον Ελληνικό λαό. Ο πλούτος αυτός δημιουργήθηκε απ’ Τον Δημιουργό στα βάθη του απέραντου Ελληνικού γαλάζιου και όχι στα περίχωρα του Βερολίνου. Τον δεύτερο λόγο επομένως, αφου τον πρώτο τον έχει είπαμε Ποιός, τον έχει ο λαός που ακόμη στέκεται στα πόδια του, και δυστυχώς για εσας, θα συνεχίσει να στέκεται, αφου οι ρίζες του πάνε τουλάχιστον 5.000 χρόνια πίσω στα βάθη της ιστορίας. Ο πλούτος αυτός του ανήκει, έστω κι’αν τον διαπραγματεύεστε με αυτους που με νόμιμο τρόπο υποκλέπτουν την ψήφο του, στηριγμένοι σε ψεύτικες υποσχέσεις, σε εκβιαστικά-φοβικά διλήμματα και σε χιλιοειπομένους όρκους σωτηρίας.

Είναι βέβαια γεγονός ότι μέχρι και σήμερα επιτυγχάνετε τους στόχους σας, αλλά όχι με την συνδρομή των Ελλήνων, αλλά κάποιων που ανοίγουν τις κερκόπορτες του Έθνους από μέσα. Αυτό όμως δεν θα συνεχιστεί.  

ΠΡΩΤΟΝ γιατί διαπράξατε το μοιραίο λάθος. Ξυπνήσατε και συνεχίζετε να ξυπνάτε τον Έλληνα. Έπρεπε να τον αφήσετε στο σκοτάδι του. Έπρεπε να τον αφήσετε στο σπήλαιο του Πλάτωνος, να νομίζει αλήθειες τις ψεύτικες σκιές. Έπρεπε να τον αφήσετε στην νομιζόμενη ευδαιμονία του πολυτελούς αυτοκινήτου, του σκάφους να νομίζει ότι αποτελεί νέα εκδοχή Ωνάση, στις εξωτικές διακοπές του στις Μαλδίβες, στις σπουδές των παιδιών του στα κολλέγια που παρέχουν γνώσεις, παρέχουν εκπαίδευση, αλλά όχι παιδεία.  

ΔΕΥΤΕΡΟΝ αποτολμήσατε το χείριστο. Δεν λάβατε υπ’ όψιν σας τον Θεό των Ελλήνων. Ναι Εκείνον που έβαλε την υπογραφή Του για την λευτεριά μας, κι’ ας γνώριζε ότι αυτό που θάρθει θάναι ψευτορωμέηκο (με η), γιατί επίσης γνώριζε και μάλιστα μας πληροφόρησε, ότι μετά θα σιμώσει το αληθινό. Και είμαστε πλέον τόσο κοντά...

Ξυπνήσαμε και πληροφορούμαστε καθημερινά, ότι ο τελευταίος Ρωμηός Κυβερνήτης του Έθνους μας υπήρξε ο Ιωάννης Καποδίστριας. Ναι αυτός που ως Υπουργός των εξωτερικών της Ρωσίας συνέβαλλε καταλυτικά στην ομοσπονδιοποίηση της Γερμανίας. Ναι αυτός που ώθησε τον δικό σας Γκαίτε να εκφωνήσει μετά την δολοφονία του, ότι παύει να είναι πλέον φιλέλλην. Ίσως τελικά να μην έχετε άδικο που είστε ανθέλλην, μιας και ο τόπος αυτός φέρει ακόμη το άγος της δολοφονίας του.

Και κάτι τελευταίο κ. Σόιμπλε, γιατί επιστολή γράφουμε, αν και ποτέ δεν θα την διαβάσετε, αν και εμείς ουσιαστικά σε άλλους την στέλνουμε...
Το μηχάνημα που δημιουργήσατε έχει βλάβη και θα πρέπει να ανακληθεί, όπως άλλωστε κάνετε με τα επώνυμα αυτοκίνητα που παράγετε. Το μηχάνημα που ονομάσατε Ενωμένη Ευρώπη (τι άστοχο, αφού τα σύνορα τα έβαλαν άνθρωποι), το υπομηχάνημα που ονομάσατε Ευροζώνη (άλλος εκπληκτικός ονοματισμός), και το ανταλλακτικό που λέγεται Ευρώ, (εδώ κι’αν μεγαλούργησαν), θα πρέπει να ανακληθούν προς επισκευή.

Δεν ανήκει η Ελλάς στην Ευρώπη. Η Ευρώπη οφείλει την ύπαρξη της στην Ελλάδα. Η Ελλάδα πάντα θα προσβλέπει στην Ευρώπη ως Μάνα προς τα παιδιά της, ανεξάρτητα αν αυτά δεν της αναγνωρίζουν την Μητρότητα. Φτιάξτε το μηχάνημα και εμείς θα το επαναεισάγουμε, αρκεί να διαθέτει αξίες και όχι αξία... Αρκεί να διαθέτει αρετή, ενότητα, αδελφωσύνη, αλληλεγγύη, σεβασμό στην διαφορετικότητα, ΑΓΑΠΗ-ΘΕΟ. Ίσως είναι δύσκολη η επισκευή αλλά αναγκαία γιατί τα ατυχήματα θα είναι πολλά και επώδυνα. 
Ευτυχώς δεν το λέγω μόνον εγώ. Το λέγει απ’ τις αρχές του 20ου αι. ένας κατάδικός σας φιλόσοφος ο Oswald Spengler, στο μνημειώδες έργο του, που δεν θα θέλατε ούτε να ακούσετε, "Η παρακμή της Δύσης".  Φτιάξτε το μηχάνημα στις προδιαγραφές που σας ανέπτυξα μήπως και προλάβετε όχι βέβαια την παρακμή, αφου αυτή έχει ήδη συντελεστεί, αλλά την κατάρρευσή της όπως προφητικά προλέγει ο δικός σας φιλόσοφος.

ΥΓ. Σεις αν σκάψετε την γη σας θα βρείτε μόνον πλούτο ορυκτό. Εμείς θα βρούμε κυρίως νεκρούς. Οι νεκροί μας μάς κρατούν ζωντανούς.   


Nέα τακτική killing a la cart, εφαρμόζει η Κυβέρνηση κάτω από τις οδηγίες των εισαγόμενων συμβούλων επικοινωνίας, οι οποίοι, μάλιστα, χαρακτηρίστηκαν από ανώτατο κυβερνητικό στελέχος ως αμερόληπτοι γιατί «οι αποφάσεις τους δεν διακατέχονται από «συναισθηματικές ή εθνικές στρεβλώσεις» (!)

Αλλά και η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και των συνδικαλιστών, στην πράξη υποστηρίζουν την άμβλυνση των αντιδράσεων.

Ο ποσοτικός και ποιοτικός κατακερματισμός των δράσεων αντίθεσης είτε με τις κατά τόπους μικρές πορείες και συγκεντρώσεις, είτε με μεμονωμένες κλαδικές ή κομματικές αντιδράσεις, χωρίς γενικό συντονισμό ή ομονόηση , στηρίζουν τις κυβερνητικές αποφάσεις.

Λεονταρισμοί χωρίς αποτέλεσμα και αντιδράσεις μετά το «μοιραίο» συνιστούν απάτη εναντίων των Ελλήνων Πολιτών. Για παράδειγμα οι εξαγγελίες συνδικαλιστών των εκπαιδευτικών ότι θα συνεχίσουν τις αντιδράσεις κατά την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς είναι «απάτη» γιατί γνωρίζουν εκ προοιμίου ότι θα επιστρατευτούν!

Άρα η μόνη λύση για την πραγματική σωτηρία της Πατρίδας και των πολιτών είναι οι κεντρικές συγκεντρώσεις χωρίς κομματική ή συνδικαλιστική χροιά, με τους πολίτες απ’ όλη την Ελλάδα να συγκεντρώνονται και να παραμένουν έξω από την Βουλή.

Να στείλουν ηχηρό μήνυμα στους Βουλευτές ότι πλέον όσοι συμπράττουν προς όφελος των δανειστών με αντάλλαγμα την «καρέκλα» θα είναι στο εξής ανεπιθύμητοι στον τόπο που εκλέγονται και ότι ο εναπομένων τόπος διαμονής τους μπορεί να είναι μόνον το κτήριο της Βουλής.

Σήμερα κατατίθεται στην Βουλή ακόμη ένα ακόμη «πονηρό» νομοσχέδιο μέσω του οποίου η εφορία και οι λοιποί «εξωχώριοι και εγχώριοι συγγενείς» θα μπορούν να παρακάμπτουν το επαγγελματικό απόρρητο και να έχουν πρόσβαση σε ευαίσθητα δεδομένα κάθε Ελληνίδας και Έλληνα πολίτη.

Βεβαίως η «αριστοκρατική τάξη» των Βουλευτών εξακολουθεί να απολαμβάνει των προκλητικών προνομίων και αποδοχών που συνολικά υπερβαίνουν μηνιαίως τις 20.000 ευρώ!!!

Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες οφείλουν να αντιδράσουν. Με συλλογική συνείδηση, νηφαλιότητα και αποτελεσματικότητα.

Διαφορετικά το επόμενο νομοσχέδιο θα χτυπήσει την δική τους πόρτα, το δικό τους εισόδημα τα δικά τους παιδιά.

Οφείλουν να αντιληφθούν ότι οι «Σωτήρες» έχουν ως μοναδικό στόχο την διάλυση της χώρας και του Έθνους των Ελλήνων, για να καταληστεύσουν οι «εντολείς» τους τον Εθνικό Πλούτο. Εξ’ ου και οι αφίξεις των Σόϊμπλε και Λιού.

Ι. Δέμος



Στη στάση όσων υπερασπίζονται την ευρωπαϊκή ιδέα και μέμφονται τη Γερμανία για την πολιτική της και στη στάση όσων τάσσονται εναντίον της ενωμένης Ευρώπης, αναφέρεται δημοσίευμα της WALL STREET JOURNAL (“Muddling Through May Work for Europe”) που καταλήγει ότι η Ευρώπη θα τα καταφέρει παρά τις αντιξοότητες.

Ασκείται κριτική για την πολιτική αστάθεια της περιφέρειας της Ευρώπης, όχι όμως εναντίον των εγχώριων πολιτικών ελίτ, η τακτική των οποίων, η διαφθορά και η ανικανότητα, οδήγησε στο παρόν αποτυχημένο οικονομικό μοντέλο. Ούτε στο γεγονός ότι αντιμετωπίζουν την κρίση φορτώνοντας με επιπλέον φόρους τους πολίτες τους, από φόβο αντιμετώπισης των συμφερόντων.

Παρά τις προκλήσεις και τα υψηλά επίπεδα χρέους στη Νότια Ευρώπη, η σταθερότητα είναι εφικτή, αφενός γιατί τα ελλείμματα και το χρέος αρχίζουν να γίνονται ελεγχόμενα (η Ιταλία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα αναμένεται να έχουν πλεονασματικούς προϋπολογισμούς ενώ πιθανολογείται αναδιάρθρωση χρέους για την Πορτογαλία και την Ελλάδα), τα χειροτέρα φαίνεται να έχουν περάσει (η Ισπανία και η Ελλάδα αναμένεται να έχουν ανάπτυξη το επόμενο έτος) , ενώ οι ελλειμματικοί ισολογισμοί εξισορροπούνται εξαιτίας της αύξησης των εξαγωγών, κυρίως στην Ισπανία και την Πορτογαλία.

Αφετέρου η τραπεζική ένωση θα σταθεί καταλυτική και θα εκτιμηθεί από τις αγορές. Θα υπάρξουν σκληρές διαπραγματεύσεις για τα προγράμματα της Πορτογαλίας και της Ελλάδας, τους στόχους για το ιταλικό έλλειμμα και τη συμφωνία για την τραπεζική ένωση.

Η ανάπτυξη θα παραμείνει αργή για χρόνια ακόμη και σε χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία. Η ευρωζώνη μπορεί ωστόσο να συνεχίσει με την παρούσα μορφή της, χωρίς ολοκληρωτική πολιτική και δημοσιονομική ένωση.


Τον λαό μας μπορεί να τον κρατούν σε παιδικό πολιτικό επίπεδο, με σχολεία, ΜΜΕ και πλήρη εξατομίκευση, αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι μπορούν να τον ξεγελάνε σε όλα και για πάντα. Το μέγεθος της καταστροφής το ζει ο καθένας μας “στο πετσί του” και δεν είναι δυνατόν να ξεγελαστεί από τεχνάσματα και success stories “για αγρίους”.
Ο λαός λοιπόν θέλει να τους τιμωρήσει. Ο λαός θέλει να τιμωρήσει το πολιτικό σύστημα. Τους επαγγελματίες πολιτικούς των ολιγαρχικών κομματικών ηγεσιών. Εκείνους που τον κυβέρνησαν, τον νομοθέτησαν και διόριζαν και τους δικαστές του (οι οποίοι νομίζουν οτι εξαιρούνται από όλα μονίμως, ακόμα και από την οργή του λαού).
Ο λαός ζητάει τιμωρία. Πέρασε ο καιρός που η υπόσχεση της δικαιοσύνης θα καταλάγιαζε την οργή του. Ενα μεγάλο ποσοστό, το οποίο μάλιστα θα μπορούσε να μετρηθεί κιόλας, δεν ζητάει πια τιμωρία και δικαιοσύνη.
Ζητάει εκδίκηση.

Οι ολιγαρχικές ηγεσίες των κομμάτων της αριστεράς, στην κοσμάρα τους όπως και των άλλων κομμάτων βέβαια, είτε δεν ξέρουν τι να κάνουν για να αντιμετωπίσουν την άνοδο της ακροδεξιάς, είτε πιστεύουν πως αυτή η άνοδος προσφέρεται για δικά τους εκλογικά κέρδη και άρα τους συμφέρει να υπάρχει ως αντίπαλο δέος η ακροδεξιά και οτι αντιπροσωπεύει. Ωστε αυτοί οι ολιγαρχικοί αριστεροί ηγέτες να μπορούν άνετα να περνάνε για φουλ δημοκράτες και προοδευτικοί, πάντα μαχητές των δικαίων του λαού, της “δημοκρατίας” κλπ κλπ ξύλινα λόγια.
Μεγάλο τμήμα του λαού ζητάει δικαιοσύνη και τιμωρία. 
Μεγάλο τμήμα του επίσης ζητάει, τώρα πια, εκδίκηση.
Οσο ο λαός καταλαβαίνει πως το πολίτευμα δεν του επιτρέπει να επιβάλλει την σκληρή τιμωρία και την δικαιοσύνη που θα άρμοζε, οδηγούμενος από την συσσωρευμένη οργή θα στηρίζει πολιτικά και εκλογικά την ακροδεξιά, διότι η ακροδεξιά
  • εμφανίζεται ως “τιμωρός” του πολιτικού συστήματος,
  • ως ο αντιπρόσωπος της πολιτικής αγνότητας και
  • ως δύναμη καθαρμού. Με σιδερένιο χέρι.
Ετσι αν η ολιγαρχική ηγεσία της αριστεράς θέλει ΠΡΑΓΜΑΤΙ την μείωση της πολιτικής δύναμης της ακροδεξιάς, έχει να κάνει τα εξής:
  • Να πει ξεκάθαρα πως το πολίτευμα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ δημοκρατία και να αποχωρήσει από το κοινοβούλιο.
  • Να πει ξεκάθαρα πως εκείνοι που κυβέρνησαν, νομοθέτησαν, γνωμοδότησαν κλπ κλπ, είναι ΕΘΝΙΚΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ οι οποίοι πρέπει να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει.
  • Να πει ξεκάθαρα πως η ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ είναι απολύτως απαιτούμενο και μάλιστα μπορεί να δώσει κάποια διέξοδο στην λαϊκή οργή ώστε να αποφευχθεί μια κοινωνική έκρηξη τυφλής εκδίκησης.
  • Να πει ξεκάθαρα και να το ΕΝΝΟΕΙ πως απαιτούνται ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ στο πολίτευμα τέτοιες οι οποίες θα δώσουν την ΘΕΣΜΙΚΗ δυνατότητα στον λαό ΝΑ ΔΙΚΑΣΕΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ με λαϊκούς ΚΛΗΡΩΤΟΥΣ δικαστές τους δημίους του.
Με λίγα λόγια όσο οι ολιγαρχικές ηγεσίες των κομμάτων της αριστεράς και οι ακόλουθοί τους, ο εξωκοινοβουλευτικός αριστερός χώρος, τα “προοδευτικά” ΜΜΕ και οι Ελευθεροτυπίες που αγάλλονται με τις γεννήσεις των #royalbabies, κλπ κλπ
  • επιμένουν πως το πολίτευμά μας είναι δημοκρατία,
  • επιμένουν πως “είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε” και δεν υπάρχει ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ,
  • συνεχίζουν να συκοφαντούν την ελληνική εθνική ταυτότητα και την ελληνικότητα γενικά
  • προσπαθούν να μας κατσικωθούν ως οι επόμενοι κυβερνήτες, νομοθέτες κλπ κλπ, χωρίς ΚΑΜΜΙΑ αλλαγή στο πολίτευμα, ενώ ο λαός θεωρεί τον ευρύτερο χώρο της αριστεράς και των κομμάτων της ως το εκτροφείο στελεχών του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος και των ΜΜΕ
η συσσωρευμένη λαϊκή οργή θα οδηγεί σε σκέψεις αυτοδικίας και εκδίκησης, προσπερνώντας την τιμωρία και την δικαιοσύνη. Και τα αποτελέσματα της οργής αυτής θα τα καρπώνεται η ακροδεξιά, και ότι αντιπροσωπεύει.
Με λίγα λόγια η συνέχιση αυτής της πολιτικής των αριστερών ολιγαρχικών ηγεσιών δυναμώνει την ακροδεξιά και δεν την αποδυναμώνει.
Η αλήθεια είναι βέβαια πως λίγες ελπίδες έχουμε να αλλάξουν πολιτική στάση οι ολιγαρχικοί της αριστεράς. Και έτσι δυστυχώς, πολύ δυστυχώς, φαίνεται να μας πλησιάζει το τρομακτικό grand finale.
Πάμε δηλαδή, εκτός απροόπτου, προς ένα grand finale με φωτορυθμικά, ξηρό πάγο και φούλ ορχήστρα. Ισως έχουμε και μπαλέτο.
Υπερπαραγωγή σκέτη.



«οι φόροι είναι τα τέλη συνδρομής που πληρώνουμε
για τα προνόμια που απολαμβάνουμε
ως μέλη μιας οργανωμένης κοινωνίας»
F.D. Roosevelt

Κάποιοι νεοφιλελεύθεροι με κατακρίνουν γιατί λέει ονομάζω ως νεοφιλελεύθερη την υπερφορολόγηση. Τους εξηγώ ότι ένας από τους σκοπούς του νεοφιλελευθερισμού είναι η αναδιανομή του υπάρχοντος κεφαλαίου μέσω της φορολόγησης.

Πως γίνεται αυτό;

Μα φυσικά μέσω της κατάργησης του προοδευτικού φόρου, ο οποίος φόρος είναι εκείνος του οποίου ο φορολογικός συντελεστής αυξάνεται, καθώς αυξάνεται η φορολογική βάση.

Στην θέση του, το νεοφιλελεύθερο δόγμα προωθεί τον αναλογικό φόρο ή τον αντιστρεφόμενο προοδευτικό φόρο.

Αναλογικός φόρος είναι ο φόρος όπου ο φορολογικός συντελεστής είναι ο ίδιος, ανεξάρτητα από το μέγεθος της φορολογικής βάσης. Γνωστός αναλογικός φόρος ήταν αυτός της Θάτσερ, ο οποίος κυριολεκτικά διέλυσε την εργατική-βιομηχανική τάξη.
Αντιστρεφόμενος προοδευτικός φόρος είναι εκείνος του οποίου ο φορολογικός συντελεστής μειώνεται, όταν η φορολογική βάση αυξάνεται και, κατά συνέπεια, ο συνολικός φόρος είναι φθίνουσα αναλογία του εισοδήματος.

Και ποιον φόρο προωθεί η διεφθαρμένη πολιτική ελίτ;
Ποιος έχει πληγεί με την κατάργηση της προοδευτικότητας των φορολογικών συντελεστών;
Ποια είναι η φορολογική βάση η οποία έχει αυξηθεί με την κατάργηση των φοροαπαλλαγών και την μείωση των συντελεστών;

Υπενθυμίζω ότι μόνο για το 2012 με….[1]


·         …την μείωση του αφορολογήτου ορίου, που ίσχυε για φορολογούμενους από τις 12.000 στις 5.000 ευρώ και επιβολή φόρου 10% στο τμήμα του ετησίου εισοδήματος πάνω από το νέο μειωμένο αφορολόγητο όριο των 5.000 ευρώ και μέχρι το όριο του παλαιού αφορολογήτου των 12.000 ευρώ.


·         ….τις μειώσεις στα αφορολόγητα όρια για τα παιδιά.


·         ….τις αυξήσεις στους φορολογικούς συντελεστές για τα χαμηλά και τα μεσαία εισοδήματα.


·         …..την αύξηση των τεκμηρίων διαβίωσης για κατοικίες και αυτοκίνητα.


·         ….τις περικοπές στις εκπτώσεις δαπανών από τον φόρο εισοδήματος.


·         ……την αλλαγή επί το δυσμενέστερο στον τρόπο υπολογισμού της αξίας των αποδείξεων που κατοχυρώνουν το αφορολόγητο όριο


 Είχαμε…..[1]

·         μισθωτούς και  συνταξιούχους -παρά την 18% μείωση των εισοδημάτων- να πληρώσουν 52% περισσότερους φόρους. Από 1.091 ευρώ που ήταν το 2011 έφθασε σε 1.654 ευρώ το 2012.

·         οι ελεύθεροι επαγγελματίες να πληρώσουν  17,7% λιγότερους φόρους. Κάθε φορά που έπεφτε το αφορολόγητο, έπεφτε και ο αριθμός των ελεύθερων επαγγελματιών που το δήλωνε.

·         οι βουλευτές να διατηρούν αποδοχές και αφορολόγητο όπως πριν την κρίση

·         είσπραξη επιβεβαιωμένου ΦΠΑ μόλις 15%.(0,5 δις από 3,5 δις)

·         το 25% των ελεύθερων επαγγελματιών να μην δηλώνει καν ΦΠΑ

·         ούτε ένα σεντ είσπραξη από τις διάφορες λίστες Λαγκάρντ

·         διατήρηση του 25% της παραοικονομίας σε σχέση με το ΑΕΠ(το οποίο πέφτει λόγω της ύφεσης, η οποία ύφεση τροφοδοτείται από την υφεσιακή λιτότητα)

Αυτή είναι τα αποτελέσματα  της φορολογική πολιτικής του Μνημονιακού νεοφιλελευθερισμού που εφαρμόζει η διεφθαρμένη πολιτική ελίτ και η Τρόικα. Οι αρνητικές παρενέργειες της φοροδιαφυγής στερεί πολύτιμα έσοδα από το κράτος, διατηρεί τεχνητά στη ζωή επιχειρήσεις που εάν δεν φοροδιέφευγαν (και εάν δεν παραβίαζαν άλλα σημεία της νομοθεσίας) θα ήταν μη βιώσιμες, στρεβλώνει την αγορά εργασίας ωθώντας τα άτομα να επιλέξουν δραστηριότητες με μεγαλύτερες δυνατότητες απόκρυψης εισοδημάτων, ενώ επίσης εισάγει οριζόντιες ανισότητες, διαφοροποιώντας το καθαρό εισόδημα δύο φορολογουμένων με το ίδιο ακαθάριστο εισόδημα.[2]

Η ανάλυση δύο βασικών δημοσιονομικών μεγεθών, των δημόσιων δαπανών και των δημόσιων εσόδων, ως ποσοστών επί του ΑΕΠ σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο, αναδεικνύει χωρίς καμία αμφιβολία την κύρια αιτία της δημοσιονομικής αποτυχίας και κατάρρευσης της Ελλάδας. Αν περάσουμε στο εσωτερικό του δημοσιονομικού συστήματος, θα παρατηρήσουμε με χαρακτηριστική ευκολία ότι η χρόνια ελλειμματικότητα του κρατικού τομέα οφείλεται πρωτίστως στη συστηματική υστέρηση των εσόδων και όχι στις μεγάλες πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες. Και κύριες αιτίες είναι η φοροδιαφυγή και η διαφθορά. Το μνημόνιο όξυνε το πρόβλημα.[3]



ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

[1]-Ημερήσια(23-7-2013, Φόροι: Τα υποζύγια πληρώνουν και οι φοροφυγάδες...γλεντάνε. Ντροπή!  )
[2]-Ματσαγγάνης/Λεβέντη(Διανεμητικές επιδράσεις της φοροδιαφυγής)
[3]-Γιώργος Αγείρτης(Χρεοκοπία και οικονομική κρίση) και Πελαγίδης/Μητσόπουλος(Κατανοώντας την κρίση στην Ελλάδα)

Ακρίτας
 
 
Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Η επίσκεψη στην Άγκυρα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού των Εξωτερικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, μπορεί να στόχευε στην επίδεξη «καλής θέλησης» από την Αθήνα, στέλλοντας μηνύματα στην Ουάσιγκτον, αλλά τα αποτελέσματά της είναι απογοητευτικά. Οι πληροφορίες που φτάνουν από παντού αναφέρουν ότι ο Αχμέτ Νταβούτογλου, αυτός ο «γίγαντας» της τουρκικής διπλωματίας, επέδειξε σκληρή στάση και στα ελληνοτουρκικά προβλήματα -που μονίμως δημιουργεί η Άγκυρα- και στο Κυπριακό, όπου στην ουσία απέρριψε την πρόταση-αίτημα της Λευκωσίας για παράδοση της πόλης της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών.

Ο κ. Βενιζέλος αποδέχθηκε τις εισηγήσεις ανοήτων διπλωματών και πραγματοποίησε την επίσκεψη χωρίς κάποιος να σκεφθεί ότι η Τουρκία πρότεινε τη συνάντηση την παραμονή της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Ο Έλληνας υπουργός των Εξωτερικών, δυστυχώς έχασε μία μεγάλη και μοναδική ευκαιρία, να μιλήσει για την παράνομη κατοχή του 40% του νησιού ενώπιον του Τούρκου ομολόγου του, που επέβαλε «σιγή ιχθύος» για το πρόβλημα της Κύπρου. Εάν δεν υπέβαλλε ερώτηση ο ανταποκριτής του πρακτορείου Reuters, η λέξη Κύπρος δεν θα ακουγόταν στη συνέντευξη Τύπου. Ήταν σφάλμα και δεν είναι δεκτή καμία δικαιολογία, ούτε καν αυτή η «διπλωματική αβρότητα» που επιβάλλεται δήθεν μεταξύ των χωρών και των εκπροσώπων τους.

Την 20η Ιουλίου συμπληρώθηκαν 39 χρόνια από την τουρκική εισβολή. Ο Αττίλας νίκησε τους Ελληνοκύπριους και τους ηρωικούς στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ διότι είχε τη βοήθεια της τότε αμερικανικής κυβέρνησης, που συμμετείχε στο σχεδιασμό του διπλού εγκλήματος -του πραξικοπήματος εναντίον του ξεροκέφαλου Μακάριου και της εισβολής. Πέτυχε η εισβολή και για ένα άλλο λόγο. Η ελληνική χούντα κυριαρχείτο από αμερικανόφιλους δουλοπρεπείς στρατιωτικούς, οι οποίοι δυστυχώς άνοιξαν τις κερκόπορτες, προσφέροντας στο πιάτο τη δικααιολογία που αναζητούσαν ο Χένρι Κίσιγκερ και ο «ποιητής» Μπουλέντ Ετσεβίτ.

Αναγνωρίζω και δέχομαι πως 39 χρόνια κατοχής είναι πάρα πολλά. Οι Έλληνες που γεννήθηκαν το θλιβερό 1974 δεν έχουν ζήσει τα τραγικά γεγονότα, τα οποία έμαθαν από τα σχολικά βιβλία. Δυστυχώς την πλειοψηφία δεν την αγγίζει η κατοχή, αντίθετα έχει επιβληθεί η απαράδεκτη θέση ότι «κουραστήκαμε με το Κυπριακό, ας κλείσει όπως-όπως για να ησυχάσουμε».

Με θλίβει να συμμετέχω ή να παρακολουθώ συζητήσεις, στις οποίες ακούγονται κουβέντες -ακόμα και από αρμόδιους υπουργούς- που πληγώνουν και πονάνε πολύ καθένα από εμάς που γεννηθήκαμε στην Κύπρο. Στο κάτω-κάτω της γραφής η ιστορική αλήθεια είναι εκεί και ΔΕΝ μπορεί να αμφισβητηθεί: Η Κύπρος θυσιάστηκε για να επιστρέψει η Δημοκρατία στην Ελλάδα.

Το 1974, η χούντα του Ιωαννίδη διένυε μία περίοδο πρωτόγνωρης ισχύος, ο ίδιος ο δικτάτορας είχε απόλυτη κυριαρχία και προκαλούσε φόβο και τρόμο, η αντίσταση του δημοκρατικού κόσμου έπνεε τα λοίσθια και δεν υπήρχε η παραμικρή ελπίδα στον ορίζοντα για ανατροπή της δικτατορίας. Τολμώ να υποστηρίξω πως εάν ο Ιωαννίδης δεν έπαιρνε την εντολή από τον Γκας Λάσκαρη Αβρακώτο της CIA για «να τελειώνει με τον Μακάριο», η χούντα θα άντεχε και η Ελλάδα θα παρέμενε εγκλωβισμένη στο «γύψο» των δικτατόρων.

Με βάση τα παραπάνω δεδομένα και τις αποδεδειγμένες ιστορικές αλήθειες, η Κύπρος και οι πολίτες της πρέπει να αντιμετωπίζονται με σεβασμό. Η κατάρρευση της προδοτικής χούντας, που πήγε την Ελλάδα χρόνια πίσω, οφείλεται αποκλειστικά στην τραγωδία εκείνου του «μαύρου» Ιούλη. Οσοι διάβασαν ιστορία γνωρίζουν πως ούτε το έπος του Πολυτεχνείου -η πλέον ηρωική πράξη του ελληνικού λαού- ούτε ο μεγάλος Αλέκος Παναγούλης λάβωσαν τους δικτάτορες σε σημείο που να οδηγηθούν σε κατέρρευση. Επικράτησαν σκοτώνοντας τους νέους και από τις 17 Νοεμβρίου του 1973 έγιναν πιό αδίστακτοι και πιό ισχυροί. Ο ελληνικός λαός απλά είχε την ατυχία να μη διαθέτει ηγέτες. Αν είχε, η χούντα δεν θα άντεχε επτά χρόνια.

Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα μηνύματα για τη δήθεν «κούραση» των Ελλήνων διπλωματών με την Κύπρο και το πρόβλημά της. Στο κυπριακό υπουργείο των Εξωτερικών δικαιολογημένα ανησυχούν και νοιώθουν απελπιστικά μόνοι. Η δικαιολογία για την οικονομική κρίση είναι «καλή» αλλά όχι πιστευτή. Άλλωστε, η προπαγάνδα για το «κλείσιμο» του Κυπριακού πήρε σάρκα και οστά το Νοέμβριο του 1999, όταν ξεκίνησε η «κατασκευή» του σχεδίου που έλαβε το όνομα του Κόφι Ανάν. Τότε δεν υπήρχε κρίση, αντίθετα όλοι απολάμβαναν το εκσυγχρονιστικό «θαύμα» του κ. Κώστα Σημίτη…

Η Κύπρος και το πρόβλημά της δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως «ενόχληση» για τους Έλληνες πολιτικούς και τους επικυρίαρχους των Μέσων Ενημέρωσης. Η τακτική αυτή είναι εθνικό λάθος και αποτελεί προσβολή στους νεκρούς της εισβολής και στις χιλιάδες των προσφύγων, που πλήρωσαν τα εγκλήματα της δικτατορίας και την επιστροφή της Δημοκρατίας στη χώρα που γεννήθηκε…

Πηγή Αιχμή


-->