Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Οκτ 2013

«Η κυβέρνηση Σαμαρά επιμένει να χαρίσει το όνομα της Μακεδονίας μας στον εξτρεμιστή πρωθυπουργό της Βαρντάρσκα;»

Ο Βουλευτής Επικρατείας και Τομεάρχης Εξωτερικών των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ, επιστρέφοντας από την Κέρκυρα όπου βρισκόταν για περιοδεία, έκανε την εξής δήλωση:

«Συνεχίζει να προκαλεί ο ανεκδιήγητος και ανιστόρητος Γκρουέφσκι, με τα όσα δήλωσε στο Λονδίνο, αποκαλώντας την πατρίδα μας «πρώην οθωμανική επαρχία».

Η Ελληνική συγκυβέρνηση σιωπά, το Υπουργείο Εξωτερικών και προσωπικά ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος δεν αντιδρούν.

Ως Τομεάρχης Εξωτερικών των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ δεν έχω πρόβλημα να αποκαλέσω τον Γκρούεφσκι, επιπλέον όλων των άλλων που ήδη προανέφερα, ως τον επικίνδυνο γελωτοποιό των Βαλκανίων.

Και απευθυνόμενος προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τον Αντιπρόεδρό του Ευάγγελο Βενιζέλο, τους ερωτώ εάν θα επιμείνουν στην εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας ΜΑΣ στον εξτρεμιστή πρωθυπουργό της Βαρντάσκα και τους άλλους έξαλλους ομοίους του».


Αν και είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη η στωικότητα με την οποία αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός την κρίση, θέλουμε να σταθούμε στην αλλαγή που έχει υποστεί η ελληνική κοινωνία τον τελευταίο αιώνα, με αποτέλεσμα οι Ελληνες, αντί να αγωνίζονται με σθένος, πολλές φορές να προτιμούν την αυτοκτονία, όπως ο 26χρονος που πήδηξε προχθές στο κενό από τη γέφυρα του Ρίου. Και αυτό θα το πράξουμε κάνοντας μια σύντομη αναφορά στον Μακεδονικό Αγώνα, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης ενός αιώνα από την απελευθέρωση της Μακεδονίας, που τίμησε δεόντως η εφημερίδα μας, ίσως η μόνη που το έκανε στη σύγχρονη Ελλάδα της πολλαπλής και πολυσχιδούς κρίσης!

Η αναφορά μας θα περιοριστεί στη συμβολή των Κρητών στον Μακεδονικό Αγώνα, μια που η περίπτωσή τους είναι ίσως η μοναδική στην παγκόσμια Ιστορία, αφού, αν και η Κρήτη δεν ήταν απολύτως ελεύθερη, έσπευσαν να αγωνιστούν για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.

Από τα στοιχεία που υπάρχουν γύρω από τη δράση των Κρητών στον Μακεδονικό Αγώνα προκύπτει ότι συνολικά περίπου τρεις χιλιάδες άνδρες εγκατέλειψαν τις οικογένειες και τα σπίτια τους και έσπευσαν σε μια εντελώς άγνωστη γι’ αυτούς και μακρινή γη, σκλαβωμένη υπό τον οθωμανικό ζυγό, για να την υπερασπιστούν κόντρα στη βουλγαρική επιβουλή. Ο λόγος ήταν ένας και μοναδικός. Η Μακεδονία ήταν ελληνική γη και έπρεπε να προστατευθεί από τη δράση των ανδρών του Βουλγαρικού Κομιτάτου, για να ακολουθήσει στη συνέχεια η απελευθέρωσή της.

Για να κινητοποιηθούν χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς να έχουν καμία νομική υποχρέωση, όπως είναι για παράδειγμα η επιστράτευση, να εξοπλιστούν κατάλληλα με δικά τους χρήματα και να κινηθούν με δικά τους πλοία εκατοντάδες μίλια μακριά, για να αποβιβαστούν στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία και να θυσιάσουν τα πάντα για την προστασία της από τους Βουλγάρους και την απελευθέρωσή της από τον οθωμανικό ζυγό, έπρεπε να υπάρχουν κίνητρα ισοδύναμα με τη φωτιά.

Από τους έξι χιλιάδες εθελοντές που πολέμησαν στο Μακεδονικό Αγώνα οι μισοί ήταν Κρήτες, όπως οι δύο από τους τρεις γενικούς αρχηγούς, οι 19 από τους 82 αρχηγούς σωμάτων και οι 14 από τους 19 ιδιώτες αρχηγούς.

Από αυτούς, εκείνοι που έπεσαν στα πεδία των μαχών και έμειναν για πάντα στα χώματα για την απελευθέρωση των οποίων έχυσαν το αίμα τους, στην ιερή γη της Μακεδονίας, ήταν συνολικά 769 μάρτυρες, από τους οποίους οι 13 αρχηγοί- οπλαρχηγοί, οι 12 ομαδάρχες και οι 747 απλοί οπλίτες.

Εκτός από τους οπλαρχηγούς, για τους οποίους έχουν γραφτεί πολλά, υπήρχαν και οι απλοί άνθρωποι των χωριών της Κρήτης, που πούλησαν περιουσίες για να αγοράσουν όπλα και εγκατέλειψαν οικογένειες για να πολεμήσουν για τη Μακεδονία.

Ενας απ’ αυτούς ο Γεώργιος Γαγάνης από το Ατσιπόπουλο Ρεθύμνου, ο οποίος, βλέποντας τους συγχωριανούς του να παίρνουν τον ιερό δρόμο του εθνικού αγώνα, πούλησε το μοναδικό χωράφι που είχε, αγόρασε ένα όπλο και πήγε να πολεμήσει στη Μακεδονία! Στο τέλος του Μακεδονικού Αγώνα επέστρεψε στο χωριό του δοξασμένος αλλά πάμφτωχος, για να βγάζει τα προς το ζην στο υπόλοιπο του βίου του ως διαλαλητής-τελάλης.

Φυσικά, ποτέ δεν διανοήθηκε να κεφαλαιοποιήσει τον αγώνα του, ζητώντας σύνταξη από το ελληνικό κράτος, όπως έπραξαν διάφορα καιροσκοπικά στοιχεία στη νεότερη Ιστορία της Ελλάδος, που έχουν μέρος της ευθύνης για την κατάντια της χώρας μας.

Η περίπτωση του 26χρονου και όλων εκείνων που επιλέγουν την οδό της αυτοχειρίας ως «διέξοδο» στην κρίση και η περίπτωση του νεαρού Γεώργιου Γαγάνη, που τα έδωσε όλα για την πατρίδα, θα πρέπει να προβληματίσουν κάθε Νεοέλληνα, που αναζητεί τα αίτια της πολλαπλής και πολυσχιδούς κρίσης που ταλανίζει την ιερή χώρα μας.

Εμείς απλά να σημειώσουμε ότι εάν ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας, που απογυμνώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες από τις παραδοσιακές αρχές και αξίες της στο όνομα του «προοδευτισμού», αναλογιστεί το μέγεθος της ευθύνης τού να είναι κανείς Ελληνας, μπορεί να αποτελέσει τη βάση του αγώνα που απαιτείται, για να βρεθεί η διέξοδος από την κρίση για την κοινωνία και τη χώρα.

Κλείνοντας, παραθέτουμε μια κρητική μαντινάδα που ιχνηλατεί και σκιαγραφεί το μεγαλείο της ψυχής και του πατριωτισμού των Κρητών του Μακεδονικού Αγώνα:

Τους Κρητικούς τους θέριευε
η δόξα του θανάτου
με τ’ αγιασμένα χώματα
τα δαφνοστέφανά του

Σάββας Καλεντερίδης



Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Είναι γεγονός ότι η οικονομική κρίση και τα προβλήματα που ανέκυψαν για τον καθέ­να μας εξαιτίας της μας αναγκάζουν να είμαστε αφοσιωμένοι αποκλειστικά στο μεγάλο αυτό ζήτημα. Όμως η ευρύτερη γειτονιά μας βράζει κυριολεκτικά και θα μας επηρεάσει εάν συνεχιστεί αυτή η άνευ προηγουμένου υπόγεια σύγκρουση μεταξύ των υπερδυ­νάμεων, της Τουρκίας και του Ισραήλ.

Θα προκαλέσει έκπληξη, βεβαίως η διαπίστωση ότι για όλη αυτή την κατάσταση ευθύνεται η Άγκυρα… Κι όμως έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα, και το συμπέρασμα δεν αντέχει σε περαιτέρω συζήτηση και διάλογο, διότι και τα γεγονότα ομιλούν από μόνα τους και οι ενημερώσεις επίσημων φορέων επιρρίπτουν την ευθύνη για τον «πολεμικό πυ­ρετό» στον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, και στον επικεφαλής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, της διαβόητης ΜΙΤ, Δρ. Χακάν Φιντάν. 
Τον περασμένο Μάιο ο κ. Ερντογάν επέμενε ότι ο Δρ. Φιντάν έπρεπε να συμμετέχει στη συνάντηση του με τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και έφτασε, μάλιστα στο σημείο να απειλεί ακόμη και με ακύρωση της επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον.

Όλα όσα συμβαίνουν τα τελευταία δύο χρόνια στην περιοχή με επίκεντρο τη Συ­ρία είναι το αποτέλεσμα των σχεδιασμών αυτού του κυρίου. Είναι ο άνθρωπος που διοικεί τη γειτονική χώρα σε απόλυτη συνεργασία με τον κ. Ερντογάν, ο οποίος τον εμπιστεύεται τυφλά.

Μετά τη συνάντηση του κ Ομπάμα με τον κ. Ερντογάν, στις 16 του περασμένου Μαΐου, η αμερικανική κυβέρνηση διέρρευσε την απογοήτευσή της για τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύεται ο πρωθυπουργός της Τουρκίας. 
Στη διάρκεια της επίσκεψης έδειξε απίστευτο «τσαρλατανισμό», επέ­μενε ότι θα επισκεφθεί τους ηγέτες της Χαμάς, απαίτησε στρατιωτική επίθεση με συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στη Συρία και συνέχισε να εξυβρίζει τους ηγέ­τες του Ισραήλ. 
Ήταν φανερό πως έσπασε το ποτήρι, αν και μερικοί Αμερικανοί διπλωμάτες επέμεναν ότι είναι ο ηγέτης μιας κοσμικής μουσουλμανικής χώρας, την οποία έχει ανάγκη η Αμερική, αποσιωπώντας την αλήθεια ότι δηλαδή πρόκειται για ένα νέο μοντέλο ισλαμικής «Δημοκρα­τίας», ένα μείγμα απολυταρχισμού – ισλα­μισμού που φαίνεται να σέβεται τις δημοκρατικές διαδικασίες ενώ στην πραγματι­κότητα τις καταπατά.

Τα γεγονότα του Ιουνίου στην Πλατεία Ταξίμ μόλυναν περισσότερο την ατμόσφαιρα μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας. Κι αυτό επειδή ο κ. Ερντογάν, ο οποίος κυριαρχείται από εμμονές επηρεασμένος από την οξύτατη κλειστοφοβία που τον ταλαιπωρεί, πιστεύει πως πίσω από τους διαδηλωτές κρύβονταν οι Ισραηλινοί και οι Αμερικανοί. Πρόκειται για τη θεωρία του κ. Φιντάν, ότι οι σιωνιστές και οι σύμμαχοί τους στις ΗΠΑ θέλησαν να τιμωρή­σουν τον Ταγίπ Ερντογάν για την «υπε­ρήφανη στάση» της Τουρκίας απέναντι στους «δολοφόνους» του Ισραήλ.

Η Αθήνα και η Λευκωσία έχουν σχηματίσει λανθασμένη εντύπωση για τις σχέσεις του κ. Ομπάμα με τον κ. Ερντογάν. Το να λένε ο Πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της Αμερικής ότι «θα μπορούσαμε να συνεν­νοηθούμε με τον κ. Ερντογάν για τα θέμα­τα της περιοχής περισσότερο από κάθε άλλο ηγέτη» δεν σημαίνει αναγκαστικό ότι οι σχέσεις είναι καλές. Δεν είναι…

Το δημοσίευμα της εφημερίδας Wall Street Journal ήταν καταλυτικό και θα αποδειχθεί πηγή εξελίξεων για τις αμερι­κανο-τουρκικές σχέσεις. Αναφέρθηκε με σαφήνεια και χωρίς υπεκφυγές στο ρόλο του επικεφαλής της ΜΙΤ στη δημιουργία της κρίσης στη Συρία, στην ενίσχυση των τρομοκρατών της περιοχής, καθώς και στο διπλό παιχνίδι με το Ιράν. 
Οι Τούρ­κοι θεωρούν αφελείς τους Αμερικάνους, πιστεύουν ότι είναι «του χεριού τους». 
Όμως η δημοσιοποίηση του σχεδίου του αρχηγού της ΜΙΤ -ειδικά ο ρόλος του στην ενίσχυση της Aλ Κάιντα- απο­δεικνύει πως η πραγματική σύγκρουση τώρα αρχίζει…

Πηγή "Επίκαιρα"


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Πολιτικός… «καρπαζοεισπράκτορας» έχει καταντήσει πλέον η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Όποιο στοιχείο κι αν δημοσιευτεί για την Ελλάδα, κάθε έκθεση διεθνούς οργανισμού αναφερόμενη στην οικονομική κατάσταση της χώρας μας σήμερα συνιστά πλήγμα κατά της πολιτικής που ασκούν Σαμαράς και Βενιζέλος, καθώς αποκαλύπτει πόσο ολέθρια αποτελέσματα έχει. Ακόμη χειρότερα, διαγράφουν ένα εξαιρετικά ζοφερό μέλλον για την Ελλάδα και τους Έλληνες, παρά τα κυβερνητικά φληναφήματα περί δήθεν «ανάπτυξης».

Παρόλο που οι βουλευτικές εκλογές απέχουν δυόμισι ολόκληρα χρόνια, τα νεότερα ιδίως σε ηλικία στελέχη της ΝΔ που θέλουν να συνεχίσουν την πολιτική τους καριέρα αντιλαμβάνονται ότι δεν έχουν καμιά ελπίδα επανεκλογής όσο η κυβέρνηση εξακολουθεί να εφαρμόζει την ίδια μνημονιακή πολιτική που διαλύει τη χώρα. Αρχίζουν έτσι να αντιδρούν υποτονικά προκειμένου να έχουν ίσως κάποια ελπίδα προσωπικής πολιτικής διάσωσης, μη εμφανιζόμενοι απολύτως ταυτισμένοι με την πιο ανάλγητη και αντιλαϊκή πολιτική που έχει υλοποιήσει ποτέ κυβέρνηση σε αυτή τη χώρα.

Στο πλαίσιο αυτό, οι δεξιοί βουλευτές αφενός σε μεγάλο ποσοστό ζητούν το κεφάλι του πασοκικής προέλευσης αδίστακτου υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, επιδιώκοντας την καθαίρεση του, και αφετέρου τόσο οι καραμανλικοί όσο και οι μητσοτακικοί διαφοροποιούνται εμφανώς από την ακροδεξιά γραμμή του Αντώνη Σαμαρά.

Τρικυμία σε… ποτήρι
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Γιάννης Στουρνάρας χαράζει μόνος του την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, υλοποιώντας όλες τις εντολές των Γερμανών, ε νημερώνοντας απλώς τον Αντώνη Σαμαρά για τις αποφάσεις του. Είναι επίσης πολύ πιο σημαντικός από τον Βαγγέλη Βενιζέλο.

Οι αντιδράσεις κατά του Στουρνάρα δεκάδων βουλευτών της ΝΔ και κάποιων από το ΠΑΣΟΚ λαμβάνουν υπόψη τους και το γεγονός ότι με μεγάλη χαρά τόσο ο Βενιζέλος όσο και πρωτίστως ο Σαμαράς θα ήθελαν να ξεφορτωθούν τον Στουρνάρα. Ο άνθρωπος αυτός όμως δεν είναι μόνο των Γερμανών. Είναι και ο άνθρωπος των Ελλήνων τραπεζιτών, του μοναδικού, δηλαδή, τμήματος της οικονομικής ελίτ της χώρας που στηρίζει αμετακίνητα την κυβέρνηση Σαμαρά – για όσο τουλάχιστον χρονικό διάστημα διατηρεί τις βάσιμες ελπίδες του ότι κάτι θα μπορέσουν να διασώσουν προσωπικά και οι Έλληνες τραπεζίτες στη διαδικασία σταδιακής υπαγωγής του ελληνικού τραπεζικού συστήματος στο αντίστοιχο γερμανικό.

Υπό το πρίσμα αυτό, όσο κι αν επιθυμεί ο Σαμαράς να διώξει τον Στουρνάρα και όσο κι αν είναι βέβαιος ότι καθόλου δεν θα διαμαρτυρηθεί γι’αυτό ο Βενιζέλος, αποκλείεται να το κάνει υπό τις παρούσες συνθήκες, αν δεν θέλει να αυτοκτονήσει πολιτικά. Γι’αυτό, άλλωστε, έσπευσε να τον καλύψει πλήρως την περασμένη εβδομάδα, όταν φούντωσαν οι σχετικές φήμες περί δήθεν πιέσεων των δεξιών βουλευτών να απομακρυνθεί ο Γ. Στουρνάρας.

Τι θα γίνει αργότερα, βέβαια, όταν θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές και η κυβέρνηση Σαμαρά θα καταρρέει, είναι αδύνατον να προβλεφθεί από τώρα. Δεδομένου ότι ο Α. Σαμαράς θα καθαιρεθεί από αρχηγός μόλις η ΝΔ χάσει τις βουλευτικές εκλογές οι διακριτικές αντιδράσεις καραμανλικών και μητσοτακικών στη θεωρία «των δύο άκρων» πρέπει να ιδωθούν υπό το πρίσμα του πλασαρίσματος όσων καταγγέλλουν την ανοησία αυτή στη «μετασαμαρική» ΝΔ. Προετοιμάζονται για τη φάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ στην αντιπολίτευση, οπότε, φυσικά, θα ήταν ακόμη πιο γελοία μια ΝΔ που θα ισχυριζόταν ότι… η κυβέρνηση της χώρας «παραμένει εκτός συνταγματικού τόξου»!

Παραμύθι η «ανάπτυξη»
Χαστούκι για την κυβέρνηση από πολιτική σκοπιά ήταν η έκθεση του ΔΝΤ που αποκάλυψε ότι για το 2014 χρειάζονται μέτρα που να φέρουν στα κρατικά ταμεία τουλάχιστον 2,6 δις ευρώ, άρα η κυβέρνηση Σαμαρά έλεγε ψέματα όταν διαβεβαίωνε ότι δεν θα πάρει νέα μέτρα τον επόμενο χρόνο. Το ΔΝΤ διακήρυξε επίσης για μια ακόμη φορά ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο χωρίς νέο «κούρεμα», χωρίς, δηλαδή, αυτή τη φορά να υποστούν ζημιές τα κράτη της Ευρωζώνης και η ΕΚΤ – πράγμα που, φυσικά, αρνούνται κατηγορηματικά οι Γερμανοί.

Οι πάντες ομολογούν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Οι αριθμοί είναι συγκλονιστικοί και αποδεικνύουν την αλήθεια αυτής της διαπίστωσης. Για την τετραετία 2013-2016, π.χ., η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει για ομόλογα που έχει εκδώσει και τα οποία λήγουν σε αυτό το χρονικό διάστημα το κολοσσιαίο ποσό των 74,7 δκ ευρώ και, μάλιστα, στην ίδια τετραετία η χώρα μας πρέπει να πληρώσει επιπλέον 36,5 δις ευρώ για τόκους – συνολικά δηλαδή… 111,2 δις ευρώ από το 2013 ως το 2016!

Υπάρχει, άραγε, Έλληνας -εκτός αν είναι πολιτικός απατεώνας- που να νομίζει ότι η Ελλάδα έχει να πληρώσει 110 δις την επόμενη τετραετία; Πού να τα βρει, αν δεν γίνει κούρεμα» ή μετάθεση για αργότερα αυτών των υποχρεώσεων;

Πρωτογενές… αίσχος!
Λογιστικές απάτες δεν αρκούν για να πληρωθούν τα χρέη σε ξένους δανειστές. Αυτές είναι κατάλληλες μόνο για να εξαπατούν τον κοσμάκη, όπως αποδείχτηκε για πολλοστή φορά και με τον προϋπολογισμό (το προσχέδιο προϋπολογισμού ουσιαστικά, αφού είναι βέβαιο ότι θα αλλάξει επί τα χείρω πριν ψηφιστεί) του 2014.

Διατυμπανίζει η κυβέρνηση ότι θα πετύχει το 2014 πρωτογενές πλεόνασμα 2,7 δις ευρώ. Μάλιστα. Μόνο που, όπως είδαμε στο προσχέδιο του προϋπολογισμού της για το 2014, περικόπτει δαπάνες για συντάξεις, μισθούς, κοινωνική ασφάλιση και περίθαλψη ύψους… 2,7 δις! Τρώει, δηλαδή, η κυβέρνηση τις συντάξεις των γέρων και περιορίζει τα φάρμακα και τους γιατρούς για την υγεία του ελληνικού λαού κι αυτό το ονομάζει… «πρωτογενές πλεόνασμα»!

Τόσο αποκρουστικό είναι, λοιπόν, το αληθινό πρόσωπο του κυβερνητικού πρωτογενούς πλεονάσματος. Πρωτογενές… αίσχος έπρεπε να το λένε!

Χειρότερη η ΕΕ
Η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου είναι σίγουρα η πιο αντιλαϊκή κυβέρνηση που πέρασε ποτέ από την εξουσία στη χώρα μας. Ακόμη χειρότεροι όμως και από την κυβέρνηση αυτή είναι οι τεχνοκράτες της ΕΕ στις Βρυξέλλες, αυτά τα παχυλά αμειβόμενα παράσιτα, που αλίμονο στο κράτος που θα πέσει στα νύχια τους.

Σε έκθεση τους προς την Κομισιόν, λοιπόν, αυτοί οι χρυσοκάνθαροι πρότειναν να καταργηθούν όλοι οι χαμηλότεροι συντελεστές του ΦΠΑ. Στην Ελλάδα της κρίσης, δηλαδή, αυτοί προτείνουν ο συντελεστής 6,5% του ΦΠΑ για τα φάρμακα, τον τουρισμό, τις εφημερίδες και τα βιβλία να αυξηθεί κατά… 16,5 εκατοστιαίες μονάδες και να γίνει 23%! Να ακριβύνουν, δηλαδή, πάνω από 15% τα φάρμακα – προφανώς για να πεθαίνουν γρηγορότερα οι γέροι δίχως φάρμακα και να λύσουν έτσι και το συνταξιοδοτικό και να σακατεύεται η υγεία περισσότερων Ελλήνων! Να ακριβύνουν 15% οι εφημερίδες και τα βιβλία για να μην διαβάζουμε κι άλλο τόσο οι τουριστικές υπηρεσίες ώστε να περιοριστούν οι τουρίστες που έρχονται!

Επίσης, να αυξηθεί από 13% σε 23% ο ΦΠΑ για τα τρόφιμα ώστε να τρώμε λιγότερο. Το ίδιο και το ηλεκτρικό ρεύμα (συν τοις άλλοις για να πλενόμαστε λιγότερο και να βρωμάμε απλυσιά ώστε δικαίως να μας αποκαλούν «γύφτους των Βαλκανίων»), τα εισιτήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς (για να μην ξεπορτίζουμε από τα σπίτια μας), τα εισιτήρια των θεαμάτων (ώστε να είναι σίγουρη η αποβλάκωση μας) κ.λπ.

Είδατε η Ευρώπη, η πολιτισμένη ΕΕ, οι εταίροι και αφέντες του Σαμαρά και του Βενιζέλου; Δεν ανέχεται τα «δουλικά» της να βελτιώνουν το βιοτικό τους επίπεδο και φροντίζουν να τα βάζουν στη θέση τους!

Απειλή ανωμαλίας
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, αν οι εκλογές γίνουν σε συνθήκες ομαλότητας, όπως τα σαράντα μεταπολιτευτικά χρόνια, είναι μηδαμινές οι πιθανότητες να τις κερδίσει η ΝΔ. Μόνο αν επικρατήσουν συνθήκες κρατικής δεξιάς τρομοκρατίας -τηρουμένων, φυσικά, των αναλογιών, γιατί βρισκόμαστε μισόν αιώνα αργότερα-, σαν τις εκλογές «βίας και νοθείας» του 1961, μπορεί η ΝΔ να έχει ελπίδες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάθε λόγο να φοβάται προβοκάτσιες εκ μέρους της σημερινής κυβέρνησης, αφού η πολιτική διάσωση της μπορεί να επιτευχθεί μόνο σε κλίμα πολιτικής ανωμαλίας βάσει των σημερινών δεδομένων.

Πολύ θα ήθελαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος να χώσουν στη φυλακή με οποιαδήποτε κατηγορία, ψεύτικη ή αληθινή, κάποιους αριστερούς για να διευκολύνουν την επίθεση τους εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ με μοναδικό στόχο την παραμονή τους στην εξουσία. Δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να κινηθούν στα όρια της εκτροπής για να το πετύχουν.

Το θέμα είναι πόσο ισχυρά θα αντιδράσει ο λαός μας για να ακυρώσει τα υπό εξέλιξη ή κατά φαντασία σχέδια τους.

Πηγή "Επίκαιρα"


Άστραψε και βρόντηξε πάλι χθες από το βήμα της Βουλής.
Ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτήρισε χυδαίους όσους τολμούν να ζητούν εξέταση των πεπραγμένων του απ' όσα υπουργεία πέρασε, όπως για παράδειγμα την "αμαρτωλή" σύμβαση του 2010 με τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά για την επιδιόρθωση των περίφημων εκείνων υποβρυχίων!

"...Η χυδαιότητα, η συκοφαντία η εκπροσώπηση ύποπτων συμφερόντων, υπονομεύει το ενιαίο δημοκρατικό εθνικό μέτωπο..."(!!!), είπε.
Ταυτίζοντας όπως πάντα τον εαυτό του με το έθνος, με την δημοκρατία, με την διαφάνεια!

ΠΟΙΟΣ;
Μα, η Αυτού Χυδαιότης!
Η προσωποποίηση της χυδαιότητας στην πολιτική!
Η επιτομή του αμοραλισμού!
Η απογείωση του εγωπαθούς εγωκεντρισμού!
Το υπόδειγμα της διαστρεβλωτικής ερμηνείας του Συντάγματος κατά τα συμφέροντα του ίδιου και των εκάστοτε επίορκων υπουργών.

Αυτός ο οποίος, στην πρώτη Εξεταστική Επιτροπή που είχε βγάλει "λάδι" τον Άκη, όταν κάποιοι μάρτυρες είχαν προσκομίσει αριθμούς λογαριασμών των off-shore εταιρειών του σημερινού κατάδικου πιά, ανερυθρίαστα, ειρωνικά, ξετσίπωτα είχε δηλώσει: "αυτοί είναι αριθμοί τηλεφώνων"!

Είναι ο ίδιος που τρέμει την διάλυση της σημερινής κυβέρνησης που έχει εναποθέσει τις ελπίδες της πολιτικής του επιβίωσης στον πολιτικό εχθρό του!
Που ζητάει απεγνωσμένα από τον "πρωθυπουργό" εχέγγυα για την πλήρη θητεία του σημερινού κυβερνητικού σχήματος!
Που, όπως είπε κάποιος χαριτολογώντας:
Η κυβέρνηση θα' χει πέσει, κι αυτός ακόμα θα στηρίζει τον "πρωθυπουργό"!

Ως πότε ο ελληνικός λαός με την ψήφο του θα επιτρέπει στο πολιτικό αυτό είδος, να μολύνει με την παρουσία του το κοινοβούλιο...
Να προστατεύει με νόμους και συνταγματικές ερμηνείες επίορκους, απατεώνες πολιτικούς...
Να κουνάει το δάχτυλο και να ωρύεται ως παράφρων σε κάθε έναν που αμφισβητεί την τελειότητά του, το αλάθητό του και την μεγαλοσύνη του!!!

Για να δούμε..
Ως πότε;


Σαμαράς, Στουρνάρας, Παπανδρέου και άλλοι “αντεξουσιαστές” των ημερών μας
Αναρχοκαπιταλισμός: Η νέα φεουδαρχία των αγορών 

Του Πέτρου Αργυρίου

Και αν σας έλεγα ότι ο Αντώνης Σαμαράς, ο ακροδεξιός διώκτης των άκρων, είναι καιαναρχικός;
Ότι ο αυτοανακηρυσσόμενος «Κεϋνσιανός» Γιάννης Στουρνάρας υπηρετεί ένα ασύμβατο μίγμα οικονομικού αναρχισμού και δημοσιονομικής πειθαρχίας;

Και όμως.
Οι πολιτικές που εφαρμόζονται στην Ελλάδα που ξεκίνησαν να εφαρμόζονται στις χώρες της Λατινικής Αμερικής μέσω πραξικοπημάτων έναντι δημοκρατικά εκλεγμένων αριστερών κυβερνήσεων μετά τη δεκαετία τη 1950 έχουν στο θεωρητικό τους πυρήνα την αναρχία.
Όχι την αναρχία που μπορείτε να φανταστείτε βασισμένη στον κοινωνικό αναρχισμό. Την αναρχία των αγορών, την ασυδοσία δηλαδή του μεγάλου κεφαλαίου.

Ο μεγάλος θεωρητικός του αναρχοκαπιταλισμού, γιατί περί αυτού ακριβώς πρόκειται, ο Milton Friedman, ο ιδρυτής της σχολής του Chicago, ξεκίνησε αυτή τη μεγάλη θεωρητική του σταυροφορία με οικονομική στήριξη από τον πιο ισχυρό λομπίστα της αγοράς ακινήτων της εποχής, τον Herbert Nelson (εδώ), ο οποίος έπρεπε σε ένα πολιτικό περιβάλλον που κάποιοι παρουσίαζαν ως Κεϋνσιανικό Λεβιάθαν με κεντρικό παρεμβατισμό και ελέγχους να απελευθερώσει την τιμή των ενοικίων για τους πελάτες του.

H αφετηρία των Friedman και Stigler ήταν ιδανική καθώς το Πανεπιστήμιο του Σικάγο είχε ιδρυθεί από τον απόλυτο μεγιστάνα της εποχής, τον John D. Rockefeller, με τη δυναστεία του οποίου ο Friedman, όπως ήταν φυσικό ανέπτυξε σχέσεις.

Ήδη από το 1946 ο Friedman λειτούργησε ως προπαγανδιστής των λόμπυ, κάτι που αποκάλυψε η ξεχασμένη πλέον ακροαματική διαδικασία που έγινε το 1950 από την επιτροπή Buchanan που πήρε το όνομα της από το Δημοκρατικό μέλος της Βουλής των αντιπροσώπων, Frank Buchanan για τη διερεύνηση παράνομων δραστηριοτήτων των λόμπι.

Το 1947, οι Friedman και Stigler θα συμμετέχουν στη δημιουργία της φιλελεύθερης δεξαμενής σκέψης που ονομάστηκε «Λέσχη του Mont Pelerin» (εδώ), με σημαντικότερες προσωπικότητες της να είναι οι Friedrich Von Hayek, Ludwig vonMisses, και Karl Popper(«μέντορα» του διεθνή κερδοσκόπου George Soros), μιας λέσχης που υποτιθέμενα δεν είχε καμία προπαγανδιστική φιλοδοξία.

Ο Friedman συνέχισε ακάθεκτος την προπαγανδιστική του δράση και αποτέλεσε πρόσωπο τεράστιας επιρροής για την αμερικανική εξωτερική πολιτική και τις ατζέντες της.
Από τη δεκαετία του 1950 και έπειτα, ένα μείγμα επισήμων και ανεπισήμων παραγόντων της Αμερικής θα κάνουν μπουρδέλο τη Λατινική Αμερική προκειμένω να διατηρηθούν και να ενισχυθούν τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή που ένιωθαν να απειλούνται από δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις που προέβαιναν σε κρατικοποιήσεις και απαλλοτριώσεις. Ο ίδιος ο Friedman θα σπεύσει ως οικονομικός σύμβουλος του αιμοσταγούς δικτάτορα Pinochet για να εφαρμόσει τις θεωρίες του πάνω στα πτώματα Χιλιανών, μια θεωρία που δεν ήταν τίποτα άλλο από το ακαδημαϊκό άλλοθι των μεγάλων αμερικανικών οικονομικών συμφερόντων (το απόλυτο βιβλίο αναφοράς για αυτήν την περίοδο είναι το Δόγμα του Σοκ της ΚαναδήςNaomi Klein).

Για να καταλάβουμε αυτό το πλέγμα επίσημης και ανεπίσημης Αμερικής θα πρέπει να καταλάβουμε το μηχανισμό της περιστρεφόμενης πόρτας ανάμεσα στην πολιτική , την εταιρική, την ακαδημαϊκή Αμερική και την Αμερική των μυστικών υπηρεσιών.

Ήδη αναφέραμε τη σχέση Friedman, Rockfeller και άλλων μεγάλων εταιρικών λόμπυ.
To 1954 ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της Γουατεμάλα Jacobo Arbenz Guzmán θα ανατραπεί μέσω πραξικοπήματος με τη συνδρομή της CIA και με τις ευλογίες του τότε προέδρου των ΗΠΑ Eisenhower για την «αποτροπή του κουμουνιστικού κινδύνου».

Στην πραγματικότητα, ο πραγματικός κίνδυνος ήταν να χάσει η εταιρεία United FruitCompany (αργότερα Chiquita) μέρος του πολύ μεγάλου ποσοστού καλλιεργήσιμης Γαίας στη Γουετεμάλα που είχε αγοράσει έναντι πινακίου φακής από προηγούμενα δουλικά καθεστώτα της Γουατεμάλας για να καλλιεργεί μπανάνες.

Γενικός γραμματέας των ΗΠΑ τότε ήταν ο John Foster Dulles ενώ διευθυντής τηςCIA ήταν ο αδερφός του Allan Dulles, συνεταίροι και οι δυό τους στην νομική εταιρίαSullivan & Cromwell, σημαντικότατος πελάτης της οποίας ήταν η United FruitsCompany, ενώ ο λομπίστας της United Fruits ήταν και σύζυγος της προσωπικής γραμματέα του προέδρου Eisenhower.

Στην περίπτωση της Χιλής και την πραξικοπηματική δολοφονία του δημοκρατικού εκλεγμένου προέδρου Allende, με άλλοθι πάλι την αποτροπή του κουμουνιστικού κινδύνου ήταν τα συμφέροντα του τηλεπικοινωνιακού κολοσσού ΙΤΤ. Πάλι με τη συνδρομή της CIA. Πρόεδρος της ITT εκείνη την περίοδο είναι ο John McCone, πρώην διευθυντής της CIA ο οποίος συνέχιζε και μετά την ανάληψη της προεδρίας της ITT σύμβουλος και της CIA ενώ σύμβουλος εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ είναι οHenry Kissinger, «άνθρωπος των Rockefeller» και κομβικό πρόσωπο για τις εξελίξεις που ζήσαμε στην Ελλάδα με τη χούντα των συνταγματαρχών και τη διχοτόμηση της Κύπρου.

Αφού λοιπόν εγκαθίσταται ο αιμοσταγής Pinochet και η βασιλεία του τρόμου του, είναι ιδανική ευκαιρία για το Friedman, επίσης άνθρωπο του ευρύτερου περιβάλλονRockefeller και προπαγανδιστή και άλλων μεγάλων συμφερόντων, να κάνει την Χιλή δοκιμαστικό σωλήνα.

Η οικονομική θεωρία του Friedman την οποία και ονομάζουμε ειρωνικά ως αναρχοκαπιταλισμό είναι απλή: Καμία κρατική παρέμβαση. Οι αγορές κινούνται από «ουράνιους νόμους» και αργά ή γρήγορα θα καταλήξουν όχι μόνο σε ισορροπία αλλά και σε αρμονία! Μοιάζει δηλαδή με κάποιον που προσποιείται ότι είναι πασιφιστής όταν για να επιβάλει τον πασιφισμό του κουβαλά ένα ολόκληρο οπλοστάσιο το οποίο και χρησιμοποιεί σε κάθε ευκαιρία και με κάθε πρόφαση.

Φυσικά οι αγορές είναι κυρίως ένα πλέγμα μεγάλων συμφερόντων μερικών χιλιάδων ανθρώπων ανά τον κόσμο. Δεν είναι κάτι το απρόσωπο όπως παρουσιάζεται ή κάποιος θεϊκός μηχανισμός που η ανθρωπότητα είχε την τύχη να ανακαλύψει.
Αυτό που φαίνεται να είναι αναρχοκαπιταλισμός δεν είναι παρά μια νέα «άυλη» νεοφεουδαρχία που καταλύει κεκτημένα δικαιώματα για να επιτρέψει κάθε είδους ασυδοσία των «αγορών» των λίγων έναντι των κοινωνιών των πολλών.

Και σαν να μη φτάνει μόνο αυτό: χρησιμοποιεί τις σκληρότερες παρεμβάσεις για να υποστηρίξει το ιδανικό των μη παρεμβάσεων: Πότε τους μηχανισμούς του κράτους (ενίοτε και τους στρατούς του), πότε την πίεση των αγορών, πότε τους οίκους αξιολόγησης, πότε την μέγγενη των ιερεξεταστών του ΔΝΤ και τώρα τους μηχανισμούς και της ΕΕ για να καταλύσουν τα κράτη και τα ενθυλακωμένα σε αυτά ατομικά και εργασιακά δικαιώματα που αποτελούν το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ασυδοσία των διεθνών ολιγαρχών.
Καθώς «οι αγορές», «οι τράπεζες», «οι επενδυτές», «οι οίκοι αξιολόγησης» αποτελούν συνήθως διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας οντότητας, η επιβολή τους στις κοινωνίες μέσω νεοφιλελεύθερων δογμάτων και οικονομικών αδιεξόδων και εκβιασμών καταλύει την πολιτική. Την καταπίνει ή την αφομοιώνει.

Να σημειωθεί ότι ο αναρχοκαπιταλισμός μοιάζει με τον αναρχοκουμουνισμό μόνο στην όποια εξωτερική ομοιότητα των περιγραφών τους. Γιατί το περιεχόμενο τους είναι όχι μόνο διαφορετικό αλλά συγκρουσιακά αντίθετο: Όπως περιέγραφε ο ίδιος οFriedman «η (μοναδική) κοινωνική ευθύνη των εταιριών είναι αυξάνουν τα κέρδη τους».

Τελεία και παύλα. Παρότι χώροι του αντικουμουνισμού είχαν πολύ αργά αντανακλαστικά απέναντι στην επέλαση του αναρχοκαπιταλισμού καθώς αυτός απειλούσε τον προνομιακό αντίπαλό τους, την κρατική εξουσία, ο αναρχοκαπιταλισμός αποτελεί απειλή για όλους.
Γιατί ενώ ο αναρχοκουμουνισμός έχει κοινωνικό περιεχόμενο, ο αναρχοκαπιταλισμός έχει ξεκάθαρα αντικοινωνικό περιεχόμενο και η ευθύνη του είναι μόνο προς το μεγάλο κεφάλαιο.

Όπως δήλωνε ο Friedman: «Δεν έχει καμιά θέση η κυβέρνηση να απαγορεύει καταναλωτές από το να αγοράζουν προϊόντα τα αποτελέσματα των οποίων θα είναι επιζήμια στους ίδιους».

Κατά συνέπεια φανταζόμαστε ότι αυτή η δήλωση είναι το επόμενο βήμα της δήλωσης «Δεν έχει καμιά θέση η κυβέρνηση να απαγορεύει στις εταιρίες να παράγουν προϊόντα τα αποτελέσματα των οποίων θα είναι επιζήμια στους καταναλωτές»
Ο αναρχοκαπιταλισμός αυτός λοιπόν πρεσβεύει μια τέλεια κοινωνική ζούγκλα χωρίς νόμους, κανόνες, ελέγχους, δικαιώματα όπου νόμος είναι το δίκιο του ισχυρού. Πλήρης απορρύθμιση της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής ζωής.

Αφού ο αναρχοκαπιταλισμός ρίζωσε στην Αγγλία ελέω Thatcher και στις ΗΠΑ ελέωReagan, κέρδισε έδαφος παντού τόσο γρήγορα όπου σύντομα το σύνολο των δυτικών πολιτικών ελίτ άρχισε να τον προβάλει σαν τη μόνη λύση, την τελική λύση, το τέλος της ιστορίας όπως το περιέγραφε και o Francis Fukuyama όταν στην ουσία είναι το μοναδικό αδιέξοδο και ένας αταβισμός που δεν μας γυρνάει δεκάδες αλλά εκατοντάδες χρόνια πίσω.
Ειδικά στην Ελλάδα, ο νεοφιλελευθερισμός συνδυάστηκε με μια άλλη αρχή, αυτή της δρακόντειας δημοσιονομικής πειθαρχίας (λιτότητα τη λέγαν όταν ακόμη λέγαν κάποια πράγματα με το όνομα τους). Αυτός ο συνδυασμός της ασυδοσίας για τους λίγους και της μέχρι θανάτου λιτότητας για τους πολλούς, της αλητείας με την μπότα, όπως ήδη το βιώσαμε, επιφέρει πολύ ταχύτερη μαζική εξαθλίωση και παραγωγική εξασθένιση από ότι θα μπορούσε να επιβάλει η εφαρμογή του ενός από τα δύο μόνο δόγματα. Είναι ένας διπλός θάνατος.

Φυσικά, οι ελληνικές ελίτ , όχι μόνο συνθηκολόγησαν αλλά παρέδωσαν και όλα τα όπλα που είχε η Ελλάδα απέναντι σε αυτή τη διπλή εισβολή. Αφού ήδη είχαν επί δεκαετίες καταστρέψει κάθε υγιές κύτταρό της, πνευματικά και επιχειρηματικά.
Και τώρα που είναι προφανές ακόμη στους αμετανόητα ηλιθίους ότι αυτή η πολιτική δεν βγαίνει, αποφάσισε η Ελληνική πολιτική ελίτ μονομερώς ότι το μνημόνιο τελειώνει και ότι πρέπει να σχεδιάσουμε τι θα κάνουμε στην μετά μνημονίου εποχή. Αν δεν υπάρξει συναίνεση από τις διεθνείς ελίτ για γεωπολιτικούς κυρίως λόγους για διάσωση της Ελλάδας και υπό την παρούσα άρχουσα «ελληνική» τάξη, τα μνημόνια θα είναι εδώ τουλάχιστον μέχρι το 2020. Μέχρι τελικής εξουθένωσης μας.
Τα πικρά αστεία συνεχίζονται εις βάρος των Ελλήνων και άλλων λαών του δυτικού κόσμου.

Το τελευταίο όπλο που είχε η Ελλάδα, αυτό της λαϊκής αντίδρασης, η ελληνική ελίτ έσπευσε να αχρηστεύσει έγκαιρα. Τις λαϊκές κινητοποιήσεις τις εξουδετέρωσε με τηνMarfin (διαβάστε το σχετικό άρθρο από τη μοναδική πένα του Ν.Μπογιόπουλου εδώ) και τις πολιτικές επιλογές τις αποδυνάμωσε με τον αντιπερισπασμό της Χρυσής Αυγής. Και τώρα στρέφει και τα όπλα της Marfin αλλά και της Χρυσή Αυγής εναντίων του Σύριζα, του ΚΚΕ, των ΑΝΕΛ, του αναρχισμού, της Ιερισσού, έναντι σε όλους και στον καθένα από εμάς που διαφωνεί με τις πολιτικές της καταστροφής.

Κύριοι: Είχαμε έναν πρωθυπουργό που δήλωνε «σοσιαλιστής» όταν άνοιγε διάπλατα την κερκόπορτα στη νεοφιλελεύθερη συμμορία.
Τώρα έχουμε για πρωθυπουργό, τον συμμαθητή και συγκάτοικο του πρώτου, έναν αποστάτη της κεντροδεξιάς με πρώην αριστερούς και νυν ακροδεξιούς συμβούλους που εφαρμόζει τον αναρχοκαπιταλισμό μαζί με την πιο σκληρή λιτότητα και χρησιμοποιεί το κράτος για να τσακίσει το κράτος και τους πολίτες του.
Έναν υπουργό οικονομίας που δηλώνει «Κεϋνσιανός» όταν ο ίδιος εφαρμόζει τις σκληρές πρακτικές του Friedman.
Φριντμανάκια δημοσιογράφους.

Στην Ελλάδα είσαι ότι σκατά δηλώσεις. Για αυτό κολυμπάμε μέσα στα σκατά. Μονάχα που αυτά επιπλέουν. Ακόμη και όταν εμείς βουλιάζουμε.


Απλούστατα γιατί είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει στο πολιτικό σκηνικό της χώρας!
Και δεν εννοούμε μόνον τους εικονιζόμενους...
Αυτοί είναι ειδικές περιπτώσεις!

Ο μεν "πρωθυπουργεύων" προκειμένου να εκδικηθεί την ελληνική κοινωνία, που πριν 15-20 χρόνια τον κατέταξε στα "πολιτικά σκουπίδια" και τον έστειλε σπίτι του να κοιτάζει το ταβάνι για τα επόμενα δέκα χρόνια, προκειμένου να πάρει την ρεβάνς ήταν διατεθειμένος για τα πάντα!

Του τάξανε λοιπόν την εξουσία, και νάτος!
Απεμπόλησε την (πολύ σωστή μέχρι τότε) αντιμνημονιακή του ρητορική, ξεπούλησε παράταξη και κόσμο που τον εμπιστεύθηκε και όρμηξε "να κάνει γιούργια στον νταβά με τα κουλούρια"!...

Οι άλλοι δύο (πανομοιότυποι οι δυό τους, ο ένας απλώς με κάποια επίφαση σοβαροφάνειας) επιλέχτηκαν γιατί ήταν οι καταλληλότεροι να κάνουν την "βρώμικη δουλειά" του γλειψίματος, της υπεράσπισης του καθεστώτος στα κανάλια, ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΗΣ ΚΑΘΕ "ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΟΣ", και τέλος της πρόθυμης δουλικής υπακοής σε κάθε απαίτηση της τρόϊκας!

Γιατί ήταν οι καταλληλότεροι;
Μα, γιατί είχαν τόσο λερωμένη την φωλιά τους (ο λαός την λέει χεσμένη), από τις αλλεπάλληλες πολιτικές κωλοτούμπες, από την κατ' εξακολούθηση συμμετοχή τους σε ακροδεξιούς πολιτικούς χώρους, αλλά κυρίως από το ακατάσχετο υβρεολόγιο τους εναντίον του ίδιου αυτού "πρωθυπουργού" (τότε δεν ήταν), που προκειμένου να σβηστούν, να ξεχαστούν όλα αυτά θα μπορούσαν να πουλήσουν και την μάνα τους ακόμα!
Για την αξιοπρέπειά τους δεν μιλάμε, γιατί έτσι κι αλλοιώς δεν υπάρχει!

Κάπως παρόμοιοι, ή με παρόμοια κίνητρα και "θέλω" είναι και όλοι οι υπόλοιποι συμμετέχοντες της (κρυφο)φασιστικής αυτής κυβέρνησης, αρχίζοντας από τον αντιπρόεδρο και καταλήγοντας στον τελευταίο υφυπουργό.

Ισοπεδωτικό; Καθόλου αν σκεφτούμε ότι κανείς δεν τους υποχρεώνει να παίρνουν μέρος και να στηρίζουν μιά τέτοια κυβέρνηση..

Κυβέρνηση που:
προδίδει τα συμφέροντα του λαού,
διαλύει την κοινωνία,
ξεπουλάει τον πλούτο του κράτους με αντάλλαγμα την εξουσία,
και εν τέλει καταντάει επικίνδυνη για την ίδια την ασφάλεια της χώρας!
ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ, ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ..

Σκουπίδια είναι, και εκεί πρέπει να επιστρέψουν..


Το σκηνικό έντασης που δημιουργείται ανάμεσα σε κυβέρνηση και Τρόικα είναι μια θεατρική παράσταση που σηματοδοτεί μια «ηρωική» έξοδο της κυβέρνησης με πρόωρες εκλογές.
Ήδη άρχισαν οι θεατρινισμοί των «σκληρών διαπραγματευτών». Ο «λαγός»- Άδωνις πέταξε τη ζαριά: «εάν η Τρόϊκα επιμένει σε καινούργια μέτρα, εμείς θα προχωρήσουμε σε εκλογές».

Στο ίδιο μήκος κύματος λεοντάριζε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο Mega…
Για ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που θέτουν επί τάπητος τις άμεσες εκλογές μιλούν και πολλά ρεπορτάζ. Σύμφωνα με αυτά οι πρόωρες εκλογές «έχουν κλειδώσει».
Εμείς διατηρούμε τις επιφυλάξεις μας…

Εκτός αν οι εκλογές πραγματοποιηθούν πάνω στην «τροχαλία» των αλυσιδωτών πραξικοπημάτων κορύφωσης της πολιτικής έντασης, τρομοκρατίας, βίας και νοθείας. Στην περαιτέρω, δηλαδή, ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ της κυβερνητικής, πραξικοπηματικής στρατηγικής: Των πολιτικών εντάσεων, των τρομοκρατικών παιχνιδιών και προβοκατσιών, της «ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ»…

Αν γίνουν εκλογές με σχετικά ομαλές συνθήκες δεν έχει καμία τύχη η κυβέρνηση Σαμαρά. Και προφανώς δεν καταφεύγει κάποιος σε πρόωρες εκλογές για να συντριβεί.

Επίσης εκλογές με ήττα της ΝΔ σημαίνουν και την εκπαραθύρωση του Σαμαρά από την ηγεσία της ΝΔ, ουσιαστικά σημαίνουν και τον πολιτικό του θάνατο…
Το ίδιο ισχύει και για τον Βενιζέλο, αν και αυτός έχει ήδη πολιτικά πεθάνει…

Συνεπώς, αν η κυβέρνηση καταφύγει σε πρόωρες εκλογές θα είναι σίγουρη ότι θα τις κερδίσει. Που σημαίνει: Κλιμάκωση και κορύφωση της τρομοκρατίας, της εμφυλιοπολεμικής έντασης, κλιμάκωση της πραξικοπηματικής κτηνώδους βίας, νέες προβοκάτσιες και «δίκτυα» νοθείας.

Η θεατρική «εξάρθρωση» της Χρυσής Αυγής (του παρακρατικού γραναζιού της) δεν αρκεί…
Χρειάζονται και νέες τρομοκρατικές σκηνοθεσίες: Προβοκάτσιες εναντίον και της Αριστεράς ΓΕΝΙΚΑ…

Προβοκάτσιες που να εγκλωβίζουν το εκλογικό σώμα στο φόβο και στον τρόμο, έτσι ώστε η κυβέρνηση της τρομοκρατίας και της ΒΙΑΣ, μέσω των φασιστικών προπαγανδιστικών της ιερατείων (ΜΜΕ), να προβάλλεται σαν ο εγγυητής της «νομιμότητας» και της «ομαλότητας»…

Πιθανότατα, λοιπόν, η μακάβρια θεωρία των «δύο άκρων» να εντάσσεται και στην στρατηγική των πρόωρων εκλογών.

Αν πράγματι είναι έτσι, ΤΟΤΕ θα εντατικοποιηθεί άμεσα και ο κύκλος της τρομοκρατικής προβοκάτσιας εναντίον και του άλλου «άκρου»: Της «αριστερής τρομοκρατίας» που θα ενοχοποιεί το ΣΥΝΟΛΟ των δυνάμεων που μιλούν στο όνομα της Αριστεράς.

Εκλογές η κυβέρνηση αυτή, μόνο σε συνθήκες ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ μπορεί να πραγματοποιήσει. Σε συνθήκες χειρότερες και από αυτές της «βίας και νοθείας» του 1961…
Και μην ξεχνάμε ότι αυτή η κυβέρνηση των δωσίλογων ανδρεικέλων είναι ΑΔΙΣΤΑΚΤΗ. Προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσον…

Η απάντηση είναι μία: Να τσακιστεί η βία και τρομοκρατία της κυβέρνησης στην ΠΡΑΞΗ, στο δρόμο, με αγωνιστικές κινητοποιήσεις και ΟΡΓΑΝΩΣΗ (αυτό-οργάνωση) της λαϊκής ΟΡΓΗΣ…
Με την ΑΡΝΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ σ’ αυτήν την κατοχική Βουλή…

Με τακτικές καταναλωτικών καταγγελιών και εκλογικής εμπορίας (σαν και αυτές της «αριστεράς»), που σέβονται τη «νομιμότητα» της κατοχικής κυβέρνησης, τη «νομιμότητα» της κυβερνητικής ΒΙΑΣ και ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, με τέτοιες τακτικές διευκολύνονται οι δωσίλογοι πραξικοπηματίες στα σχέδιά τους…

Όταν η κυβέρνηση έχει κηρύξει ένα ανηλεή, θηριώδη και πολυμέτωπο ΠΟΛΕΜΟ εναντίον του ΣΥΝΟΛΟΥ του ελληνικού λαού, δεν μπορεί οι δυνάμεις που μιλούν στο όνομα του λαού να κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια και να αντιμετωπίζουν τα «πυροβόλα» της κυβέρνησης με ειρηνόφιλες και ντεφαιτιστικές εκλογικές διακηρύξεις.

Μπροστά στα τανκς δεν κάθεσαι με σκυμμένο κεφάλι, ούτε με λουλούδια στο χέρι…

Πηγή Ρεσάλτο


Το φιλοσοφικού περιεχομένου ερώτημα “γιατί υπάρχουν οι υπουργοί” ήταν εκείνο που ουσιαστικά κυριάρχησε στη χθεσινή ομιλία του προέδρου του ΠαΣοΚ Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή. Το έθεσε απαντώντας το ταυτόχρονα: είπε γιατί υπάρχουν, αλλά είπε και γιατί δεν υπάρχουν. Και ήταν πολύ ενδιαφέρον.

“Οι υπουργοί υπάρχουν για να δίνουν λύσεις” είπε λοιπόν χθες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών. Και έχει απόλυτο δίκιο. Ομως, πριν το πει, θα έπρεπε ίσως να τον προβληματίσει το γεγονός ότι η δική του “λύση” ως υπουργού Αμυνας στο υπό συζήτηση πρόβλημα των υποβρυχίων κάθε άλλο παρά λύση τελικά αποδείχθηκε: τα υποβρύχια εξακολουθούν να σαπίζουν εκτός θαλάσσης τρία χρόνα μετά την ανεφάρμοστη δική του συμφωνία του 2010. Συμφωνία που πολυδιαφημίστηκε, για όποιον θυμάται, δήθεν ως μεγάλο επίτευγμα όταν ο νυν αντιπρόεδρος ήταν αρμόδιος υπουργός Αμύνης της κυβέρνησης Παπανδρέου. Δικαιολογίες μπορεί να ειπωθούν πολλές. Λύση, πάντως, δεν υπήρξε.

Πέρα όμως από το γεγονός ότι η συμφωνία εκείνη δεν απέδωσε αν και με τον επνευστή της διαρκώς παρόντα όλο και ψηλότερα στην κυβέρνηση, υπάρχει κι ένα άλλο θέμα στο οποίο δοκιμάζεται σκληρά αυτή την εποχή η ορθότατη χθεσινή ρήση Βενιζέλου ότι“οι υπουργοί είναι για να δίνουν λύσεις”. Γιατί λύση δεν διαφαίνεται ούτε σε ένα άλλο ζήτημα που, όπως και τα υποβρύχια, είναι κι αυτό άμεσου “γερμανικού ενδιαφέροντος”, αλλά που εμπίπτει στις τρέχουσες αρμοδιότητες του υπουργού Εξωτερικών: στο ζήτημα του κατοχικού δανείου.

Η επίσημη επίσκεψη Βεστερβέλε στην Αθήνα αμέσως μετά το σχηματισμό της τελευταίας κυβέρνησης, έδειξε ξεκάθαρα ότι έχει εγκαταληφθεί πλήρως από αυτήν η γραμμή που είχε παρουσιαστεί στη Βουλή από τον προκάτοχο του κ. Βενιζέλου, τον κ. Αβραμόπουλο, σχετικά με τη διεκδίκηση της χώρας. Τώρα πια όλα αυτά έχουν ξεχαστεί και ουδείς τα συζητά. Στο ζήτημα αυτό η κυβέρνηση απλώς εγκατέλειψε, προδήλως γιατί δεν αντέχει να “στενοχωρήσει” το Βερολίνο: είναι προφανές δε ότι (και) επί του προκειμένου υπήρξε πλήρης ταύτιση απόψεων πρωθυπουργού και αντιπροέδρου. Υπάρχει ένας οφθαλμοφανής κοινός πολιτικός παρανομαστής απόψεων...

Ομως, για να επιστρέψουμε στο θέμα της ημέρας, το πιο ενδιαφέρον από τη χθεσινή συζήτηση βρίσκεται τελικά σε άλλο σημείο των όσων είπε ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ στη Βουλή: στο ότι “οι υπουργοί δεν υπάρχουν για να κάνουν τον καλό στην αντιπολίτευση”.

Εδώ, δεν μπορεί να μην φέρει κανείς στο μυαλό του την εποχή που ο νυν υπουργός Εξωτερικών ήταν στη Μεσογείων και τηρούσε κάτι παραπάνω από σαφείς αποστάσεις από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου - κάποιοι τον κατηγορούσαν ότι με τις ενίοτε οριακά εντός γραμμής διατυπούμενες (τότε) απόψεις του για την κοινωνική καταστροφή που έφερνε το μνημόνιο, κάθε άλλο παρά βοηθούσε την κυβέρνησή του. Ηταν ο καιρός που, ως συνταγματολόγος, θεωρούσε ακόμα αδιανόητη μία “λύση” την οποία ο ίδιος έδωσε, λίγο καιρό αργότερα, ως υπουργός Οικονομικών: το χαράτσι μέσω του εκβιασμού της ΔΕΗ...

Ας μην το κουράζουμε άλλο, αν και υπάρχουν πολλά ακόμα. Η ουσία είναι ότι όλα αυτά μας οδηγούν σε μία πικρή, τελική διαπίστωση: οι υπουργοί, ιδίως αυτής της κυβέρνησης της οποίας ο κ. Βενιζέλος είναι αντιπρόεδρος, δυστυχώς, βασικά υπάρχουν για να κάνουν ότι τους λέει το Βερολίνο. Γι αυτό και για τίποτε άλλο. Λειτουργούν δηλαδή σαν ένα είδος διαμεσολαβητών μεταξύ της γερμανικής πρωτεύουσας και της Ελλάδας. Δεν είναι υπουργοί σε τίποτα άλλο εκτός του τίτλου και το γνωρίζουν πολύ καλά κι εκείνοι και εμείς. Οσοι δε εξ αυτών δεν βρίσκονται σε αυτήν τη γραμμή δήθεν “σωτηρίας”, προδήλως προκαλούν τον βαθύ εκνευρισμό των υπολοίπων...

Αν λοιπόν είναι να βγει κάτι χρήσιμο για τον τόπο, είναι ένα: το πώς θα αλλάξει, όσο είναι ακόμα καιρός, αυτή η καταστρεπτική υπαρξιακή ροπή της κυβέρνησής μας. Ολα τα άλλα, είναι απλώς εκ του περισσού...

Φόβους εκφράζουν Αμερικανοί αξιωματούχοι του Πενταγώνου αναφορικά με την πρόθεση του Ισραήλ να βομβαρδίσει τελικά το Ιράν μόνο του, από τη στιγμή που βλέπει πως δεν μπορεί να ελπίζει σε βοήθεια από τις ΗΠΑ. Αυτό αναφέρουν αμερικανικά ΜΜΕ, την ώρα που οι συνομιλίες στη Γενεύη γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν βρίσκονται σε κρίσιμη φάση. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες έχουν στοιχεί ότι το Ισραήλ θα προχωρήσει μόνο του στην επίθεση, καθώς βλέπει τις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται το παρόν διάστημα ως ακόμη μια προσπάθεια της Τεχεράνης να κερδίσει χρόνο προκειμένου να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα.

Όπως αναφέρεται, από τις ενδείξεις που υπάρχουν, το Ισραήλ προετοιμάζεται για επίθεση. Για αυτό, σε μεγάλης κλίμακας άσκηση προχώρησε η ισραηλινή αεροπορία την περασμένη Τρίτη στα βόρεια της χώρας, αλλά έγινε και η άσκηση που πραγματοποίησε στη Μεσόγειο με την Ελλάδα την προηγούμενη εβδομάδα. Ασκήσεις τις οποίες οι Αμερικανοί επίσημοι θεωρούν ιδιαίτερα «ασυνήθιστης κλίμακας», λόγω των δυνάμεων που ενεπλάκησαν από πλευράς Ισραήλ.

Παράλληλα Ισραηλινός αξιωματούχος του υπουργείου άμυνας της χώρας δήλωσε ότι «στη Μέση Ανατολή έχουν συντελεστεί πρόσφατα σημαντικές αλλαγές. Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις παρατηρούν τις αλλαγές αυτές τόσο από κοντά όσο και σε γενικότερη οπτική και προετοιμάζονται γι αυτές. Οι χθεσινές ασκήσεις ήταν για να δώσουν το σήμα της σοβαρής πρόθεσης του Ισραήλ να αντιμετωπίσει αυτά τα προβλήματα που προκύπτουν από τις αλλαγές αυτές και να τα αποκρούσει».

Πηγή ΕΛΚΕΔΑ


Είναι οι ίδιοι που επιτέθηκαν και διαμέλισαν την Γιουγκοσλαβία και που σήμερα επιτίθενται στην Αίγυπτο και τη Συρία
Ετοιμάζουν εμφύλιο ή "εξέγερση" λαθρομεταναστών

Του Παναγιώτη Τραιανού

Η Ελλάδα είναι θύμα "δολοφονικής" επιχείρησης και αυτό είναι που ανησυχεί τους "δολοφόνους". Φοβούνται μήπως κάποιος ξετυλίξει το "μίτο" της ιστορίας και τους αποκαλύψει. Τίποτε από αυτά, τα οποία έχουν εγκλωβίσει την Ελλάδα στη φτώχεια και στην απελπισία, δεν έγινε τυχαία. Τα προκάλεσε η πιο αδίστακτη και φονική συμμορία στην ιστορία του κόσμου. 
Θυμάται κάποιος τα περίφημα "στρες-τεστ" των τραπεζών; Μέχρι να βάλουν την Ελλάδα και την Κύπρο στην "αγχόνη" του τεράστιου χρέους, το ένα τεστ διαδεχόταν το άλλο. Από ολόκληρη την Ευρώπη μόνον οι ελληνικές τράπεζες της Ελλάδας και της Κύπρου είχαν πρόβλημα. Όλοι οι άλλοι —μεταξύ των οποίων και η DEXIA— προφανώς ήταν "τέλειοι", και έτσι τα στρες-τεστ δεν ξανάγιναν.

Όταν "διαπιστώθηκε" το πρόβλημα αυτό, έβαλαν τους Έλληνες να πληρώσουν τα χρέη των ιδιωτικών τους τραπεζών. Το αποτέλεσμα ήταν ολέθριο. Τα κρατικά χρέη Ελλάδας και Κύπρου έγιναν μη διαχειρίσιμα και τα κράτη στην ουσία έχασαν την εθνική τους κυριαρχία και περιήλθαν στην εξουσία των δανειστών. Πάνω από διακόσια δισεκατομμύρια ευρώ "χρεώθηκε" ο ελληνικός λαός για τις τράπεζες του Λάτση, του Βαρδινογιάννη και των άλλων διαπλεκομένων, οι οποίοι επί χρόνια και με τις "ευλογίες" της συμμορίας έπαιρναν χρήματα από τη διεθνή αγορά, για να τα μοιράζονται μεταξύ τους.

Τότε, που η Ελλάδα του Σημίτη είχε "συμβούλους" σαν τον Στρος Καν και οι οποίοι τώρα "φορτώνουν" τους Σέρβους με χρέη. Τότε, που δεν τους ένοιαζε πού πηγαίνουν τα λεφτά των μεγάλων έργων, γιατί αυτοί κοιτούσαν μόνον το πότε θα γεμίσει ο "κουβάς" με τα χρέη, τα οποία θα έφερναν τους τοκογλύφους έξω από την πόρτα μας. Τώρα, που αυτά τα ιδιωτικά χρέη —με εντελώς παράνομο και εγκληματικό τρόπο— έγιναν κρατικά, ο ελληνικός λαός έπεσε θύμα εκβιασμού. 
Τώρα, που "γονάτισε" ο ελληνικός λαός και η περιουσία του μέσω ΤΑΙΠΕΔ πέρασε στην αρμοδιότητα και τον έλεγχο των δανειστών, αλλάζει η τακτική των Ευρωπαίων σε θέματα που αφορούν τα ιδιωτικά χρέη των λαών. Μόνον τον Ελλήνων τα ιδιωτικά χρέη γίνονται κρατικά. Τώρα μας διαβεβαιώνει ο προτεστάντης Ρεν ότι από εδώ και στο εξής τα χρέη των ιδιωτικών τραπεζών δεν θα επιβαρύνουν τα χρέη των κρατών.

Τώρα, δηλαδή, που έφτασε το πρόβλημα στα δικά τους τα κράτη, θα αλλάξουν τακτική.
Τώρα, που οι τραπεζικές αθλιότητες απειλούν να "βυθίσουν" τα δικά τους "ηθικά" κράτη στην κρίση, δεν δέχονται τους όρους που επέβαλαν στην "βρόμικη", "φασιστική" και "ανήθικη" Ελλάδα. 
Μιλάμε για προμελετημένο έγκλημα. Σε έναν κόσμο, ο οποίος λειτουργεί στο σύνολό του με δανεικά, μόνον την Ελλάδα "βοηθούν". Ό,τι είναι για όλους τους υπολοίπους "δάνειο", για την Ελλάδα ονομάζεται "βοήθεια με τόκο". Τα ακούνε αυτά και οι αγράμματοι αναγνώστες της Bild και νομίζουν ότι "βοηθάνε" από τις "τσέπες" τους, ενώ στην πραγματικότητα το κράτος τους "κονομάει" από τη δυστυχία των Ελλήνων. Πραγματική "κονόμα", εφόσον εισπράττουν στο ακέραιο τις αποδόσεις παλαιότερων ομολόγων, δίνοντας ενυπόθηκα δάνεια.

Αυτήν την Ελλάδα, την οποία στην κυριολεξία την "έπνιξαν" με τα χέρια τους, τώρα την φοβούνται μήπως και αντιδράσει. "Βοηθώντας" την καθημερινά με τοκογλυφικά δάνεια, φοβούνται μήπως και αντιδράσει. Επειδή ακριβώς έχουν αυτό τον φόβο, ως γνήσιοι δολοφόνοι, έχουν προετοιμάσει την τακτική τους. Αυτό είναι φυσικό, εφόσον, ακόμα και γουρούνι να πας να σφάξεις, θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για την αντίδρασή του.

Αυτήν την αντίδραση της Ελλάδας προετοιμάζονται να την αντιμετωπίσουν, εκβιάζοντάς την με εμφύλιο. Στήνουν "σκηνικό" εμφυλίου, για να μπορούν ανά πάσα στιγμή να εκβιάζουν και να απειλούν. Όπως συνέβη με την περίπτωση των Γιουγκοσλάβων ή των Σύριων ή των Αιγυπτίων, έτσι και με την περίπτωση της Ελλάδας υπάρχει έτοιμο το σενάριο άμυνάς τους. Υπάρχει έτοιμη η μεθόδευση, η οποία θα ακολουθηθεί σε περίπτωση αντίδρασης. Υπάρχει αυτό, το οποίο είπαμε ως Μodus Οperandi: Το γνωστό και πολυπαιγμένο μοτίβο του εμφυλίου πολέμου. Το μοτίβο, το οποίο μας επιτρέπει να "αναγνωρίσουμε" τους εμπνευστές τέτοιων επικίνδυνων παιχνιδιών.

Αυτό, όσο κι αν φαίνεται δύσκολο ή περίπλοκο στη δρομολόγησή του, δεν είναι τέτοιο. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον ένα μικρό και εθνικά ομοιογενές κράτος, ώστε να μην βρίσκουν εύκολα "μοχλούς", για να μεθοδεύσουν κοινωνικές συγκρούσεις και άρα τον διχασμό της. Υπάρχουν ξένοι μέσα στην Ελλάδα σε αριθμό ικανό να συνθέσουν αντίπαλο "πόλο" σε μια μελλοντική κοινωνική σύγκρουση. Από αυτούς θα ξεκινήσουν. Από τους "δικούς" τους ανθρώπους, τους οποίους μετέφεραν στην Ελλάδα, πληρώνοντας οι ίδιοι τα "ναύλα" τους στους δουλεμπόρους. Είδαμε άλλωστε τις αντίστοιχες "πρόβες" με τα γεγονότα που ακολούθησαν του θανάτου του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Αυτό είναι το "σενάριο".

Στην αρχή θα ξεκινήσουν με το εύκολο "μέτωπο" μεταξύ γηγενών και λαθρομεταναστών και μετά θα το πάνε προς τον "εμφύλιο". Θα το πάνε στο "ποιος υποστηρίζει ποιον". Θα το κάνουν "ντέρμπι" και θα προσπαθήσουν να παρασύρουν στα πάθη τον λαό. Θα "θυμίσουν" σε κάποιους πως είναι "αριστεροί" και δήθεν διεθνιστές και σε κάποιους άλλους πως είναι "δεξιοί" και τοπικιστές. Θα θυμίσουν σε όλους τις ιδεολογικές ή εθνικές "υποχρεώσεις" τους. Οι "αριστεροί" θα είναι υποχρεωμένοι να ταυτιστούν με τους μετανάστες, γιατί οι "δεξιοί" —ως γνωστόν— είναι "φασίστες". Δουλεμένα "παραμύθια" εδώ και δεκαετίες. Αυτό μπορεί να φαίνεται δύσκολο, αλλά αυτοί διαθέτουν ανθρώπους μέσα στην Ελλάδα, για να το "παλέψουν".

Μια σύγκρουση με τους μετανάστες μπορεί να διχάσει ιδεολογικά τους Έλληνες και ο διχασμός αυτός σε καιρούς οικονομικής κρίσης —με την "εύφλεκτη" Αθήνα γεμάτη ξένους πράκτορες και πληρωμένους προβοκάτορες— είναι εύκολο να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Έχουν και υπό τις εντολές τους τα παιδιά των παλιών δοσίλογων, που μας οδήγησαν και παλιότερα στον εμφύλιο, και μπορούν να τους εκμεταλλευτούν, βάζοντάς τους επικεφαλής καί των δύο πλευρών. Οι Μητσοτάκηδες, οι Παπανδρέου και οι Σαμαράδες, είναι πάντα στη διάθεσή τους...