Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Απρ 2012


Το δημοσίευμα της εφημερίδας "Δημοκρατία", γνωστής εφημερίδας για τις σχέσεις της με τη Νέα Δημοκρατία, αν μη τι άλλο, σοκάρει. Και το σοκ που δημιουργεί είναι πολλαπλό, αφού με το συγκεκριμένο δημοσίευμα "βγάζει πρωθυπουργό" τον Πάνο Καμμένο, αφού τον παρουσιάζει ως αγνό πατριώτη που δεν ενδιαφέρεται για τον εαυτό του, αλλά μόνο για την Ελλάδα. Επίσης, με το συγκεκριμένο δημοσίευμα φαίνεται πως η Νέα Δημοκρατία αποτραβιέται (δια της πλαγίας οδού) από την διεκδίκηση της κυβέρνησης, την οποία αφήνει στα χέρια του Πάνου Καμμένου.

Αν μη τι άλλο, το δημοσίευμα της "Δημοκρατίας" αποτελεί κόλαφο για όλους όσους ήρθαν σε επαφή με την αμερικανική πρεσβεία ή αμερικανούς (πολιτικούς ή πράκτορες), οι οποίοι έδειξαν παντελή αδιαφορία για την Ελλάδα, ενώ φρόντισαν να "γλύψουν" αρκετά προκειμένου να έχουν την "επαρκή φροντίδα" από τις ΗΠΑ. Εάν το δημοσίευμα δεν αποτελεί μέρος τακτικής και δεν υπάρξει μελλοντική δημοσίευση που θα αντιστρέψει όλα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, ο Πάνος Καμμένος αναδεικνύεται ως ο καταλληλότερος για να αναλάβει την πρωθυπουργία της χώρας, στην πλέον δύσκολη στιγμή για την Ελλάδα, αφού μόνο κάποιος πατριώτης μπορεί να ανταπεξέλθει στις πιέσεις και το βάρος των ευθυνών.

Τα απίστευτα στοιχεία που ήλθαν στο φως μέσω της εφημερίδας “Δημοκρατία” και αναφέρονται σε τηλεγραφήματα των Wikileaks που περιγράφουν επαφές του Πάνου Καμμένου με Αμερικανούς αξιωματούχους, σόκαραν ακόμα και εμάς. Παρά το ότι παρακολουθούμε στενά τις κινήσεις Καμμένου από την εποχή της εξεταστικής για τη Siemens και έχουμε εκτιμήσει αρκετές πτυχές του αγώνα του, δεν τον είχαμε εξιδανικεύσει αφού και αυτός ήταν μέλος του πολιτικού συστήματος όλα αυτά τα χρόνια.

Μετά όμως από αυτές τις αποκαλύψεις, οφείλουμε να πούμε ότι ακόμα και οι Αμερικανοί θα πρέπει να έμειναν έκπληκτοι. Έκπληκτοι, διότι μέχρι σήμερα, όπως φαινόταν από τα προηγούμενα τηλεγραφήματα που έχουν έλθει στο φως της δημοσιότητας, κάθε Έλληνας πολιτικός που προσέγγιζε τον Αμερικανικό παράγοντα, είχε ως σκοπό την …επίδειξη υποτέλειας και Εθνικής μειοδοσίας! Θυμηθείτε τις αποκαλύψεις για τον ΓΑΠ και την προθυμία του να κάνει φύλλο και φτερό τα συμφέροντα της Ελλάδας…

Ειδικά όμως για τους γαλάζιους που έχουν αναφερθεί εως σήμερα στα Wikileaks, υπήρχαν τρία κοινά στοιχεία (και μιλάμε για εν ενεργεία βουλευτές της ΝΔ έτσι;)

1. Πλειοδοτούσαν στην συκοφαντία κατά του Καραμανλή, την ίδια στιγμή που ήταν
κυβέρνηση!!

2. Συκοφαντούσαν συναδέλφους τους, υπουργούς! (π.χ. Παυλόπουλος)

3. Αδιαφορούσαν παντελώς για την πατρίδα τους! Δεν ζήτησαν απολύτως τίποτα για την χώρα, αντίθετα κοίταζαν να πλασάρουν το τομάρι τους ως πιστό γυμνοσάλιαγκα, έτοιμο για κάθε “παραχώρηση”!

Φανταστείτε λοιπόν την περίπτωση του Καμμένου και πόσο μεγάλη έκπληξη θα ένιωσαν, που για πρώτη φορά, Έλληνας πολιτικός και δη “Δεξιός”, μέλος της κυβέρνησης Καραμανλή, αντί να τους δηλώνει υποτέλεια και να θάβει τον “κακό Καραμανλή” και όποιον υπουργό του κάπνιζε, πήγαινε και ζητούσε χάρες για την πατρίδα του!!

Δηλαδή έχουμε την άκρως αντίθετη συμπεριφορά από όλους τους κρετίνους, τους γυμνοσάλιαγκες και εμετικούς ελληνόφωνους πολιτικάντηδες που παρήλασαν από την πρεσβεία…

Σύμφωνα λοιπόν πάντα με το δημοσίευμα της εφημερίδας “Δημοκρατία”, ο Πάνος Καμμένος στις τρεις συναντήσεις του με τους Αμερικανούς, δύο ως υπουργός και μία ως βουλευτής έκανε τα ακόλουθα:

1. Ως υπουργός: Ζήτησε να πιέσουν την Τουρκία, ώστε να ανακοπεί το ρεύμα των λαθρομεταναστών που έπνιγε την Ελλάδα! Δηλαδή το πρόβλημα που σήμερα όλοι, μα όλοι ανακαλύπτουν ασθμαίνοντες με κωμικές επιχειρήσεις σκούπα και δηλώσεις, ο Καμμένος το είχε θέσει ως υπουργός ακόμα και στους μόνους που ήταν σε θέση να πιέσουν ουσιαστικά την Τουρκία!

2. Ως υπουργός: Ζήτησε την συμβολή των Αμερικανών στην αναδιάρθρωση του Λιμενικού. Προφανώς κατά τα πρότυπα της πανίσχυρης Αμερικανικής Coast Guard που θεωρείται η πλέον αποτελεσματική στον πλανήτη. Κατά διαβολική σύμπτωση τώρα, πριν από 3 σχεδόν χρόνια, είχαμε δημοσιεύσει αποκλειστικά βίντεο για την αναβαθμισμένη δράση του Λιμενικού Σώματος που πραγματικά είχαν θωρακίσει το Αιγαίο! Είχαμε εκφράσει μάλιστα τον θαυμασμό και την έκπληξη μας για αυτή την (πρωτοφανή κατά τη γνώμη μας) νέα δομή λειτουργίας!
Δείτε τι γράφαμε στις 10/8/2009, όπου δίναμε ειδικά συγχαρητήρια στον Καμμένο, καθώς και τα εκπληκτικά βίντεο.
Οι επαφές του λοιπόν, δεν ξέρουμε εάν ευόδωσαν, το αποτέλεσμα πάντως εξηγείται από το πάθος που είχε ο άνθρωπος για να κάνει την δουλειά του. Ενδεικτικά, σύμφωνα και με τα στοιχεία που μετέδωσε προχθές ο Κ. Χαρδαβέλας στο Newsbomb.gr εκείνη την εποχή ο αριθμός αυτών που έμπαιναν λαθραία δια θαλάσσης, αναχαιτίσθηκαν κατά 80%!!!

3. Στην τρίτη συνάντηση ως βουλευτής, ο Καμμένος έκανε την …γαλάζια έκπληξη! Ενώ είναι γνωστό ότι επί κυβέρνησης Καραμανλή, ο κάθε πικραμένος βουλευτής ή υφυπουργός έβριζε και κάποιον υπουργό (ενώ κάποιοι υπουργοί έθαβαν τον κακό Καραμανλή), ο Καμμένος φέρεται (πάντα σύμφωνα με το δημοσίευμα) να πλέκει το εγκώμιο του τότε υπουργού…Μεϊμαράκη! Σε τέτοιο βαθμο μάλιστα που οι Αμερικανοί να λένε ότι θα ήθελε να γίνει υφυπουργός του!

Θυμηθείτε μόνο τι ειχε βγει στα Wikilieaks π.χ. για Σταϊκούρα και Τζιτζικώστα. Τι έλεγαν για τον Καραμανλή και Παυλόπουλο (ως κυβερνητικοί βουλευτές!) και κάντε τις συγκρίσεις σας.

Εν κατακλείδι, δεν ξέρουμε εάν το δημοσίευμα το επεδίωξε ο Καμμένος να βγει την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αλλά πραγματικά κάθε Έλληνας πρέπει να νιώσει μία νότα αισιοδοξίας που υπάρχει τουλάχιστον ΕΝΑΣ πολιτικός, που σύμφωνα πάντα με τους ίδιους τους Αμερικανούς αντί να δίνει όρκους υποτέλειας, προσπαθούσε να προασπίσει έμπρακτα τα συμφέροντα της Ελλάδας.

Άσε που… ανακαλύψαμε και έναν γαλάζιο μή Καραμανλοφάγο!

Εύγε Πάνο. Τίποτα εντέλει δεν είναι τυχαίο ή ουρανοκατέβατο.


ID : 90465
RefID : 06ATHENS3232
Date : 21/12/2006 9:25:00 πμ
Origin : Embassy Athens
Classification : SECRET
Header :
VZCZCXYZ0000
OO RUEHWEB
DE RUEHTH #3232/01 3550925
ZNY SSSSS ZZH
O 210925Z DEC 06
FM AMEMBASSY ATHENS
TO RUEHC/SECSTATE WASHDC IMMEDIATE 7709
INFO RUCNCFE/CONVENTIONAL ARMED FORCES IN EUROPE PRIORITY
RUEHZG/NATO EU COLLECTIVE PRIORITY
RUEHAK/AMEMBASSY ANKARA PRIORITY 4514
RUEHNC/AMEMBASSY NICOSIA PRIORITY 2731
RUDKSR/EUCOM PLANS AND ANALYSIS STAFF STUTTGART GE PRIORITY
RUEKJCS/SECDEF WASHDC PRIORITY

S E C R E T ATHENS 003232
SIPDIS
SIPDIS
E.O. 12958: DECL: 12/21/2016
TAGS: PGOV, PREL, MARR, MOPS, GR
SUBJECT: MOD´S MEIMARAKIS: INTERNATIONAL MAN OF MYSTERY
REF: A. ATHENS 2975
B. ATHENS 2868
C. ATHENS 2687
Classified By: DCM Thomas Countryman. REASONS 1.4 (B) AND (D).
1. (C) SUMMARY: Despite the importance of his position, Greek
Minister of Defense Vangelis Meimarakis remains largely an
unknown quantity for the international community. Greeks,
however, nearly universally regard him as a fish out of
water. A New Democracy party politician and electoral
strategist with little apparent understanding of military
issues, Meimarakis reportedly was sent by PM Karamanlis last
February to the MOD to overcome traditional MOD/MFA
rivalries. Overshadowed on military issues by Greek CHOD
Chinofotis -- the closest thing modern Greece has seen to a
soldier/diplomat )- Meimarakis spent much of the fall
orchestrating ND,s victory in October local elections. But
his surprise December 12 lightning visit to Greek troops in
Afghanistan may indicate a new awareness of the political
potential of the MOD portfolio. Unfortunately for
Meimarakis, wanna-be replacements have already begun circling
in anticipation of early Parliamentary elections in late
spring or fall 2007. END SUMMARY.
INTERNATIONAL MAN OF MYSTERY...
-------------------------------
2. (C) Minister of Defense Vangelis Meimarakis (age 53)
occupies one of the most important positions in the Greek
government. Yet with a seat at the NATO table, command of
military assets in a strategic region, and control over a
military budget that is the envy of many European defense
ministers, Meimarakis has done little since taking office in
February 2006 either to advance the interests of Greece in
the international community or to advance the MOD,s
interests in domestic bureaucratic infighting. It is not
that he has tried and failed or made a mess of things.
Rather, he has been largely absent, focusing his energies on
his forte, New Democracy (ND) party politics and elections.
Thus, he has avoided contact with diplomats and rarely
intervenes (as he could) on NATO issues -- leaving others at
the MOD and in the GOG to fill the void.
...BUT CANNY ELECTORAL STRATEGIST
---------------------------------
3. (SBU) Key to understanding Meimarakis, approach to the
MOD portfolio lies in his long party biography. A founding
member of ND,s youth league ONNED in 1974, Meimarakis has
spent all his adult life promoting the party. A lawyer by
training, he was involved in student politics at Athens
University. He practiced briefly at a private firm but was
soon caught up entirely in party activities and was elected
to the ONNED executive board in 1984. He led the
organization three years later to sweeping victories in
university student association elections at the height of
Andreas Papandreou,s second PASOK government.
4. (SBU) Meimarakis, performance attracted the attention of
then-ND party leader Kostas Mitsotakis. An early friendship
with Mitsotakis, daughter (now Foreign Minister) Dora
Bakoyannis helped pull Meimarakis into the inner ND circle;
in the 1989 elections, Mitsotakis endorsed Meimarakis for the
Athens B district Parliamentary seat, which he has held ever
since. Meimarakis served as ND party whip and Deputy
Minister of Sports during the short-lived Mitsotakis
government (1990-93).
5. (C) Meimarakis soon emerged as a key ND political
strategist. Beginning in 1996, he held various election
planning posts and was eventually appointed Secretary for
Electoral Planning, a post he held until 2001, when he became
party Central Committee Secretary. Though widely viewed as
one of &Dora,s boys,8 Meimarakis also cultivated good
relations with the Karamanlis bloc, winning ND leader Kostas
Karamanlis, confidence. In the months preceding ND,s March
2004 general election victory, Meimarakis ran a tireless
campaign mobilizing local party organizations, cementing his
reputation.
AT THE MOD, A FISH OUT OF WATER
-------------------------------
6. (C) Meimarakis, appointment as Defense Minister in
February 2006 came as a surprise. Chairman of the
Parliamentary Committee for Defense and Foreign Policy Panos
Kammenos told us that the MOD portfolio &was not
Meimarakis, first choice.8 Worse, Meimarakis had a tough
act to follow, replacing Spilios Spiliotopoulos, a former Air
Force pilot. Observers believe PM Karamanlis placed
Meimarakis in the position to work with his old friend and
newly appointed Foreign Minister Bakoyannis to overcome the
intense, if muffled, rivalry between the MOD and MFA.
7. (C) As defense minister, Meimarakis could hardly be more
different from his predecessor. Where Spiliotopoulos was
warmly accepted by the military and closely managed key
programs (particularly arms procurement), Meimarakis has been
distant. He reportedly spends little time in the office,
appears to have out-sourced procurement decisions to a
meticulous (and very slow) lawyer, and has rarely traveled
abroad to meet foreign counterparts (his lack of foreign
language ability may contribute to this). At the same time,
he has continued to focus his energies on ND politics and
worked hard for the party in the campaign for the October
local and regional elections (in which ND did well against
opposition PASOK).
SO WHO,S IN CHARGE OF THE MILITARY?
-----------------------------------
8. (C) The MOD,s leadership vacuum has increasingly been
filled by Chief of Defense (CHOD) Admiral Panagiotis
Chinofotis, who has devoted considerable energy to building
confidence with the Turkish military (ref a). The Embassy
regularly approaches Chinofotis on substantive matters and
has found him to be an effective and straightforward
interlocutor. His influence was critical in the decision to
grant the U.S. CFE entitlements for armored personnel
carriers for training in Romania and Bulgaria (ref b). He
has also taken a pro-active approach to resolving the problem
of U.S.-origin equipment transferred from Greece to Cyprus
without authorization (ref c).
NOW WARMING TO THE JOB?
-----------------------
9. (C) More recently, however, Meimarakis has shown
indications of greater engagement. On December 12 he made a
surprise visit to Greek medical and engineering personnel in
Afghanistan. The precise reasons behind the visit remain
unclear. While MFA NATO office director Ambassador Zografos
told us the purpose of the visit was to highlight Greece´s
Afghanistan contribution for the Greek public, it is more
likely that, in the wake of the Riga summit, the GOG felt a
need to underscore its contribution since it had indicated
publicly it would not send additional forces or lift caveats.
On December 20, Meimarakis )- accompanied by Chinofotis --
also made a much-publicized visit to the Greek frigate
Kountouriotis, which was traveling to the Lebanese coast to
replace the Kanaris in the UNIFIL operation.
10. (C) Some see Meimarakis, increased activity as directly
related to his true obsession: electoral politics. MP
Kammenos believes Meimarakis, heightened interest in the MOD
was because &he sees that military issues can be used in
politics.8 According to Kammenos, Meimarakis could do well
in the position if he received good support. As for
management at the MOD, Kammenos believed Meimarakis should
focus on the big picture and leave operations to strong
deputies. (COMMENT: Neither of Meimarakis, two deputies
have shown a taste or talent for making hard decisions, and
Kammenos is obviously positioning himself for such a job.
END COMMENT.) Kammenos also told us that Meimarakis had
asked him personally to oversee military procurement issues,
which have been a notorious source of corruption in Greece,
but are now targeted for clean-up by the Karamanlis
government.
WHAT NEXT?
----------
11. (S) While the next regular elections are not scheduled
until 2008, it is more likely that Karamanlis will call early
elections in the late spring or early fall of 2007. Given
Meimarakis, performance at the MOD, it would be logical for
him to step down as minister at that time, and replacement
candidates have already begun to appear. Sources have told
us that the PM is considering Justice Minister Anastasios
Papaligouras, who reportedly would welcome the appointment.
From our perspective, we would welcome a defense minister
with greater engagement in issues key to both the U.S. and
NATO.
RIES
;2006-12-21 09:25





Ιωάννης Θ. Μάζης

Από την εικόνα της παγκόσμιας καταναλώσεως ενεργειακών πόρων προκύπτει ότι το 2005 «το φυσικό αέριο κάλυπτε το 23% της συνολικής διεθνούς ενεργειακής καταναλώσεως και κατετάγη αμέσως μετά το πετρέλαιο (37% της συνολικής καταναλωθείσης διεθνώς ενέργειας) και τον άνθρακα (24%)» [1].

Ειδικότερα στα 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως η κατανάλωση φυσικού αερίου το 2007 «έφθασε τα 471Gm3, ποσότητα πού αντιστοιχεί στο 17 % της παγκόσμιας αγοράς» [2]. Κύριοι προμηθευτές της τον ίδιο χρόνο και μάλιστα με ρυθμούς αυξητικούς 3% ετησίως ποσότητες πού καλύπτουν άνω του ημίσεως της καταναλώσεως παγκοσμίως είναι η Ρωσική ομοσπονδία που την προμηθεύει με το 1/4 των συνολικών αναγκών της μέσω της ρωσικής Gazprom, και ακόμη η Νορβηγία, και η Αλγερία. Υπενθυμίζουμε ότι η Ρωσία (23%), ο Καναδάς (11%), η Νορβηγία (9%) και η Αλγερία (7%) εξάγουν το 50% του φυσικού αερίου τους στις διεθνείς αγορές. Κατόπιν έρχονται ως προμηθευτές της ΕΕ η Νιγηρία, το Κατάρ και η Αίγυπτος. Επίσης πρέπει να σημειώσουμε ότι η Γερμανία (9%), η Ιταλία (9%), και η Γαλλία (6%) καταναλώνουν το 24% των ευρωπαϊκών εισαγωγών φυσικού αερίου. Αυτό το γεγονός εξηγεί και την… ακατανόητη για πολλούς επίσημη επίσκεψη της Γερμανίδας Καγκελαρίου στην Κύπρο (11/01/2011) όπου και προέβη σε οξύτατες δηλώσεις εναντίον της Τουρκίας για την αδιαλλαξία της στην επίλυση του Κυπριακού.

Υπό ανάλογο πνεύμα εκείνου του μερκελιανού ενδιαφέροντος, δύναται να εξηγηθεί και η ενεργός ανάμειξη σε «θερμό επίπεδο» των στρατιωτικών δυνάμεων της Γαλλίας και της Ιταλίας στην Λιβύη για την ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι.

Είναι, όμως, σημαντικό και εντείνει την ισχύ αυτής της αναγνώσεως των «δυτικών αναμείξεων» στα αραβικά εξεγερσιακά τεκταινόμενα, το γεγονός ότι κατά το έτος 2020 η ΕΕ δεν θα παράγει ενεργειακούς πόρους περισσότερο από το 1/3 των αναγκών της ενώ από το έτος 2030 και μετά θα εξαρτάται από τις εισαγωγές κατά 80% περίπου. Στο σημείο αυτό πρέπει να παρατηρήσουμε τα εξής σημαντικά ζητήματα: Η Ολλανδία θα διατηρήσει την ενεργειακή της αυτονομία για αρκετά χρόνια ακόμη ενώ η Μεγάλη Βρετανία, η οποία υπήρξε ο μεγαλύτερος παραγωγός υδρογονανθράκων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχει μετατραπεί σε εισαγωγέα. Αλλά και άλλες μεγάλες καταναλώτριες σε φυσικό αέριο ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία αρχίζουν πλέον να επιδεικνύουν υψηλούς ρυθμούς αυξήσεως ενεργειακής εξαρτήσεως [3].

Επίσης, λαμβάνοντας υπόψη ότι η διεθνής κατανάλωση φυσικού αερίου κατά το έτος 2009 ανήρχετο στο ύψος των 2,94 τρισ. κυβικών μέτρων (Τm3) [4] αλλά και ότι τα πιθανά και τεχνικώς απολήψιμα με τις σημερινές τεχνολογίες αποθέματα φυσικού αερίου που υπάρχουν στην Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), ανέρχονται σύμφωνα με την BEICIP/FRANLAB και το IFP (Institut Francais du Petrole) σε περίπου 3 τρισ. κυβικά μέτρα, όπως επίσης ότι μία ισοδύναμη ποσότητα της τάξης των 2-3 τρισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου είναι πολύ πιθανή στην ελληνική δικαιοδοσία της Λεκάνης του Ηροδότου, (χωρίς τα 800 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου των ισραηλινών κοιτασμάτων), εγγίζουμε σε διαθέσιμα αποθέματα σχεδόν το διπλάσιο, της ετήσιας διεθνούς καταναλώσεως φυσικού αερίου μόνο και αποκλειστικά με τα ελληνοκυπριακά αποθέματα. Μαζί με τα ισραηλινά αποθέματα, ένας ενεργειακός στρατηγικός άξονας Ισραήλ-Ελλάδος-Κύπρου υπερβαίνει το διπλάσιο της διεθνούς ενεργειακής καταναλώσεως σε φυσικό αέριο, μετρούμενο σε τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Ας μη λησμονούμε ότι η ΕΕ εισάγει σήμερα το 83% περίπου των αναγκών της σε πετρέλαιο και το 57% του αερίου της, θεωρουμένη ως ο παγκοσμίως σημαντικότερος εισαγωγέας υδρογονανθράκων.

Συνεπώς, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενώσεως προκύπτει ότι τα τρία αυτά αποθέματα, αρκούν για την-κατ' αποκλειστικότητα-τροφοδοσία της Ε.Ε. των 27 για 20 περίπου χρόνια, και για 200 περίπου χρόνια αν συμμετέχουν σε αυτήν μέρος μόνον των κοιτασμάτων φυσικού αερίου της Λιβύης.

Η κατάσταση αυτή, της ενεργειακής εξαρτήσεως της ΕΕ από κράτη του αραβομουσουλμανικού κόσμου, τα οποία ευρίσκονται σε άκρως ευαίσθητη πολιτική αλλά και γεωστρατηγική μετάβαση (Αίγυπτος, Αλγερία, Λιβύη, Τυνησία) αλλά και κράτη όπως η Ρωσία, με υψηλό επίπεδο γεωστρατηγικού ανταγωνισμού με το δίπολο Λονδίνο-Ουάσιγκτον, αναγκάζει τον δυτικό κόσμο και τις αγγλοσαξωνικές χώρες να στρέψουν το βλέμμα προς τα πολλά υποσχόμενα κοιτάσματα της Κύπρου, της Ελλάδος και του Ισραήλ.

ΗΠΑ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΣΥΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ Ν/Α ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

Η Ζώνη του Αρκτικού κύκλου, λόγω της γεωκλιματικής αλλαγής και της ολοένα και περισσότερο επιταχυνόμενης τήξεως των πάγων, αρχίζει πλέον να δημιουργεί έναν νέο δίαυλο διεξόδου για την εμπορευματική κυκλοφορία των ρωσικών αγαθών και μάλιστα δια των συντομοτέρων, γεωγραφικώς και χρονικώς, δρομολογίων.

Το γεγονός αυτό απελευθερώνει την Ρωσία από την «δουλείαν του Rimland», δηλαδή του Αναχωματικού Δακτυλίου του Ν. J. Spykman [5], ο οποίος την εμπόδιζε να εξέλθει δια την διεξαγωγή του εμπορίου της, στα «θερμά ύδατα» της Μεσογείου. Τώρα η Ρωσία είναι ελευθέρα από πλευράς εμπορευματικών διαύλων και θα είναι όλο και περισσότερο προϊόντος του χρόνου.

Με αυτό ως δεδομένο, αντιλαμβανόμεθα ότι η Τουρκία δεν διαθέτει πλέον την ιδίαν στρατηγική σημασία δια την «Ειδικήν Σχέσιν/special relationship» Λονδίνου-Ουάσιγκτον και φυσικά, δια το ΝΑΤΟ, ως αποτελούσα μέρος του αναχωματικού αυτού δακτυλίου εναντίον των καθοδικών τάσεων και επιδιώξεων της Ρωσίας.

Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία οφείλει να εφεύρει, να δημιουργήσει και να διεκδικήσει μία νέα «γεωπολιτική μοναδικότητα» η οποία να της προσφέρει και την αντίστοιχη «γεωστρατηγική μοναδικότητα». Και προς τούτο η Τουρκία ανακάλυψε τον Νεο-οθωμανισμό προσπαθώντας να ποδηγετήσει τον αραβομουσουλμανικό κόσμο αλλά και τον περσομουσουλμανικό σιϊτικό κόσμο. Είναι , όπως πιστεύει, ο μόνος τρόπος να αναδειχθεί ως η απολύτως «απαραίτητος» σύμμαχος της Ειδικής Σχέσεως εις το μέλλον, ελπίζοντας ότι θα καταστεί η νέα ηγεμονική δύναμις της περιοχής των πετρελαίων και του φυσικού αερίου της Μέσης Ανατολής. Συνεπώς, αν αυτό μπορούσε να πραγματοποιηθεί, η Τουρκία θα ήτο η ηγεμών του ελέγχου των υδρογονανθράκων, στην ευρύτερη περιοχή και άρα διεθνής ηγεμονική δύναμη.

Η Ρωσία, όμως, δεν φαίνεται διατεθειμένη να επιτρέψει να εξαφανιστούν κάποια αντίβαρα, όπως είναι η κατάρρευση του καθεστώτος του Μπάαθ από το πολιτικό σκηνικό της Νέας Συρίας, έστω και εάν συναινέσει τελικώς στην απομάκρυνση του Μπασίρ αλ Άσαντ και αυτό δεν μπορεί παρά να θεωρείται θετικό ενδεχόμενο από ισραηλινής πλευράς. Διότι ένα πλουραλιστικό πολιτικό φάσμα στη Συρία είναι επ' ωφελεία των δημοκρατικών διαδικασιών αλλά και εμποδίζει την μονοκρατορία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Δαμασκό.

Αυτή η κατάσταση επιτρέπει στην Ιερουσαλήμ να έχει κοσμικούς συνομιλητές στη Συρία, έστω και αν αυτοί δεν συμφωνούν κατ' αρχήν με την ισραηλινή εξωτερική πολιτική. Διότι, ένα πλουραλιστικό πολιτικό σκηνικό στην Συρία, ως αντίβαρο της ισχύος της ανερχομένης Μουσουλμανικής Αδελφότητας δεν είναι αρνητικό ούτε για την ισορροπία στην περιοχή.

Με δεδομένες, επομένως, τις διαρραγείσες σχέσεις Δαμασκού-Αγκύρας και τον ρόλο, ανοικτά πλέον, της τουρκικής ΜΙΤ υπέρ της ανατροπής του προέδρου Άσαντ, η Κύπρος οφείλει να τηρήσει τις ισορροπίες και να διατηρήσει καλές σχέσεις με την κοσμική πολιτική σε αυτή την πτέρυγα του συριακού πολιτικού φάσματος. Διότι το συριακό έδαφος μετατρέπεται με την σύμπραξη της Τουρκίας και την εκπεφρασμένη δυσφορία του Άσαντ, σε πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ των Ιρανικών και Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών και υπό το βλοσυρό βλέμμα της Μόσχας η οποία δεν είναι διατεθειμένη να δει τις ισορροπίες στην περιοχή να ανατρέπονται εις βάρος της με την επακόλουθη ενίσχυση του ισλαμιστικού κινήματος στο υπογάστριό της.

Συνεπώς η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να αποδειχθεί ιδιαιτέρως προσεκτική ως προς τον χειρισμό των υπαρξιακών συμφερόντων της Ρωσικής πλευράς, μιας δυνάμεως με ολοένα και αυξανόμενη προβολή ισχύος στην περιοχή της Ν/Α Μεσογείου.
map01-06042012.jpg

Διότι με τις ρωσικές ανησυχίες, ευθυγραμμίζεται και ο εντεινόμενος φόβος των συριακών κουρδικών πληθυσμών έναντι του ενδεχομένου επικρατήσεως της Μουσουλμανικής Αδελφότητος στην Νέα Συρία. Φόβος έκδηλος τον οποίον συμμερίζεται απολύτως η Μόσχα, και ακόμη η Κίνα αλλά και η Ουάσιγκτον και η Ιερουσαλήμ. Σημειωτέον (βλ. Χάρτη 1) ότι οι πληθυσμοί αυτοί (περίπου 2, 5 εκατομμύρια) ζουν σε περιοχές πού εφάπτονται γεωγραφικώς με το ιρακινό Κουρδιστάν, το οποίο είναι de facto ολοκληρωμένο κράτος, με Βουλή 111 βουλευτών, σημαία, εθνικό στρατό, αστυνομία και εθνικό δικαστικό σύστημα, υπό αμερικανική προστασία.

Το ρητορικό, επομένως, ερώτημα που τίθεται είναι ο τρόπος με τον οποίο θα αντιδράσει η κυβέρνηση του Ιρακινού Κουρδιστάν, μετά το κύμα μεταναστών που θα προκύψει προς τα εδάφη του από την συριακή πλευρά, στο ενδεχόμενο επικρατήσεως ισλαμιστικής κυβερνήσεως των Αδελφών Μουσουλμάνων, στη Δαμασκό:

Μήπως με ανακοίνωση ενσωμάτωσης των εδαφών τους (συριακά) στα εδάφη του ιρακινού Κουρδιστάν; Μήπως με πολιτική ανοικτών συνόρων προς τη συριακή κουρδική περιοχή; Αυτό, όμως, δεν θα καταλήξει, μοιραίως σε συνένωση των δύο κουρδικών περιοχών σε ένα κράτος: Kαι βεβαίως εάν αυτό συμβεί υπό αμερικανικό έλεγχο και εγγυήσεις ασφαλείας, δεν είναι δυνατόν να εκφραστούν άλλου είδους αντιρρήσεις και αντιστάσεις από την ισλαμιστική κυβέρνηση της Αγκύρας η οποία, σε καμία περίπτωση δεν είναι σε θέση να ισχυρισθεί ότι θα αποτελέσει αυτή τον εγγυητή των δικαιωμάτων και πολιτικών ελευθεριών των κουρδικών αυτών πληθυσμών. Διότι, έχει άκρως βεβαρυμμένο «ποινικό μητρώο» επί του θέματος αυτού. Και επίσης, δεν νοείται από πλευράς Ουάσιγκτον να θυσιάσει ένα πιστό σύμμαχο και την μοναδική νησίδα σταθερότητος την οποία θα διαθέτει στην εύφλεκτη αυτή περιοχή, για να ικανοποιήσει τους ιρανόφιλους ισλαμιστές της Αγκύρας. Η επανάληψη επομένως του ιδίου λάθους από πλευράς ΗΠΑ, θα αποτελεί για την πολιτική της, έγκλημα καθοσιώσεως.

Επίσης, η πρόσφατη αναίμακτη αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, υποδηλώνει συνδιαλλαγή μεταξύ Ουάσιγκτον και σιϊτών του ιρακινού νότου, ώστε να μην ενοχληθούν οι αμερικανικές δυνάμεις κατά την αποχώρησή τους από τα ιρακινά εδάφη έναντι «παραχωρήσεως επιρροής» στο αραβοσιϊτικό στοιχείο του Νοτίου Ιράκ όπου ηγείται ο Αγιατολλάχ Σιστάνι, Ιρανός υπήκοος, και δραστηριοποιείται ο «Στρατός του Μάχντι» (Jaish al Mahdi), δηλαδή η ισχυρή ένοπλη σιϊτική πολιτοφυλακή. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι το 62% του ιρακινού πληθυσμού είναι σιϊτες, αντιλαμβανόμεθα ότι οι ιρανικές επιρροές στο νέο Ιράκ θα δύναντο να είναι σημαντικές έως απόλυτες, πλην του ήδη συγκροτηθέντος ιρακινού Κουρδιστάν.

Αυτό το “οιονεί κράτος”, δύναται να αποτελέσει το μελλοντικό τείχος προστασίας μεταξύ της προσπάθειας προβολής ισχύος του Ιράν επί των αράβων σιϊτών του Ιράκ. Άρα, θα διαδραματίζει πολύτιμο ρόλο ασφαλείας και σταθερότητας στην περιοχή για τον στρατηγικό σχεδιασμό της Ουάσιγκτον. Διαδοχικώς, αυτό σημαίνει ότι αφενός μεν οι τουρκικές βλέψεις για προβολή ισχύος στα ιρακινά εδάφη περιορίζονται σημαντικά ισχυροποιουμένης της θέσεως των κουρδικών πληθυσμιακών συγκεντρώσεων στην περιοχή. Η Άγκυρα, επομένως ευρίσκεται και πάλι εγκλωβισμένη σε στρατηγικό δίλημμα, εφόσον συνεχίζει να πραγματοποιεί διπλωματικές «πιρουέτες» στις σχέσεις της μεταξύ Δαμασκού και Τεχεράνης. Η δυναμική της στρατηγικής απολήξεως προβολής ισχύος των ΗΠΑ στην περιοχή, υπό αυτά τα δεδομένα, κρυσταλλούται στον άξονα Ισραήλ-Κύπρος-Κρήτη-Μάλτα-Γιβραλτάρ.

ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Η Τουρκία, όμως, δυσφορεί και με την επικείμενη ανάληψη της ευρωπαϊκής προεδρίας από την Κύπρο γι αυτό και προσπαθεί να εμπλέξει στην υπόθεση αυτή και την προεδρία των Η.Ε. μέσω του, άκρως αμφιλεγομένου ως προς την ευθυκρισία του, αυστραλού μεσολαβητή κ. Αλεξάντερ Ντάουνερ.

Ο γράφων δεν ανήκει εις την χορεία των «οψίμων» και πολλών, εσχάτως, υποστηρικτών της ελληνο-κυπρο-ισραηλινής συνεργασίας, και συνεχίζει να γράφει , εδώ και είκοσι περίπου χρόνια, ότι η στρατηγική συνεργασία Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ πρέπει να ολοκληρωθεί στο ενεργειακό και αμυντικό επίπεδο, όπως και σε αυτό της διασφάλισης της σταθερότητας και ασφαλείας στην ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου. Διότι η Ευρωπαϊκή και Νατοϊκή συνάμα διάσταση της Ελλάδος, η Ευρωπαϊκή διάσταση της Κύπρου και η διεθνούς διπλωματικής επιρροής διάσταση του Ισραήλ, αποτελούν τις καλύτερες εγγυήσεις ασφαλείας και αξιοπιστίας σε μια περιοχή που συγκλονίζεται από την αστάθεια της πρόσφατα εκραγείσης «Αραβικής Ανοίξεως» η οποία μετεξελίσσεται σε «Ισλαμικό Φθινόπωρο» και φοβούμαι ότι βαίνει ολοταχώς για ένα «Ισλαμιστικό Χειμώνα».

Ο «ισλαμιστικός χειμώνας» αυτός μπορεί να αποβεί άκρως αρνητικός στην πρόοδο του Κυπριακού όπως φαίνεται από τις δηλώσεις του Τούρκου αναλυτή Erol Kaymak, στον οποίον παραπέμπει η αγγλόφωνη κυπριακή εφημερίδα «Cyprus mail». Ο τούρκος αναλυτής ισχυρίζεται ότι οι τουκοκύπριοι ηγέτες, φοβούμενοι (δήθεν) «ναυάγιο των διαπραγματεύσεων» ελπίζουν και προωθούν την εξής συμφωνία: την αναγνώριση της αυτοδιακηρυχθείσας και μη αναγνωρισμένης ανυπάρκτου «Δημοκρατίας της Βορείου Κύπρου» από τις αραβικές χώρες της περιοχής έναντι της τουρκικής υποστηρίξεως στην Παλαιστιακή υπόθεση» [6]. Οι χώρες αυτές, ως γνωστόν, αποτελούν μέλη και του Οργανισμού Ισλαμικής Διασκέψεως (Ο.Ι.Δ.)και του Αραβικού Συνδέσμου και το έχουν ήδη πράξει στο εσωτερικό του Οργανισμού τους, υπό την επωνυμία «Τurkish Cypriot State». Μια «αναγνώριση» η οποία ελήφθη και με την θετική ψήφο των Παλαιστινίων των οποίων η Παλαιστινιακή Ανεξάρτητη Αρχή έχει ήδη αναγνωρισθεί στο πλαίσιο του Ο.Ι.Δ. ως κράτος υπό την επωνυμία «Palaistinian State» [7].

Την εκμετάλλευση των παλαιστινιακών ελπίδων και πόθων για την απόκτηση κράτους, για ιδιοτελείς και επιθετικούς προς την Ελλάδα και την Κύπρο λόγους, είχαμε εντοπίσει και αναδείξει από την επιχείρηση της ισλαμιστικής Ι.Η.Η. στην πρώτη «Flottila» με επικεφαλής το «Μαβί Μαρμαρά» προς τη Γάζα. Τις θέσεις μας του Μαϊου του 2011, ήρθε να δικαιώσει, ένα περίπου έτος μετά, η συντριπτική για την Τουρκία έκθεση Palmer [8] η οποία προκάλεσε έκρηξη αγανακτήσεως της Αγκύρας, όπως κάθε φορά που το Ισραήλ αποδεικνύει τις, άνευ περιεχομένου, απειλές ή τους ισχυρισμούς της. Η έκθεση αυτή, ακυρώνει εμφατικώς τις επιδιώξεις της ισλαμιστικής Τουρκίας να δράσει υπό «καθεστώς υπερασπιστή της διεθνούς νομιμότητας και του ανθρωπισμού» στη Μέση Ανατολή -και στα πλήρη κοιτασμάτων φυσικού αερίου και υδριτών μεθανίου ύδατα της Ν/Α Μεσογείου- ώστε να καρπωθεί ανέξοδα -υπό τον μανδύα της δικαιοσύνης, της ηθικής και της νομιμότητας, την επιδοκιμασία του αραβοισλαμικού κόσμου αλλά και της Δύσεως- την μερίδα του λέοντος εξ αυτών.

Η νεο-χαλιφατική Άγκυρα αντιλαμβάνεται, ότι εάν λειτουργήσει ο άξονας μεταφοράς υδρογονανθράκων Ισραήλ-Κύπρου-Κρήτης-Ιονίου-Ευρώπης [9], (Βλ. Χάρτες 2 και 3 και τον συνδυασμό των δρομολογίων τους τα οποία προβλέπουν τον άξονα: Ισραήλ, Κύπρος, Κρήτη, Ιόνιο, ΕΕ) ακυρώνεται κάθε φιλοδοξία της:

- Να εκβιάζει την δυτική Οικονομία και Πολιτική μέσω του αγωγού φυσικού αερίου Ι.T.G.I αλλά και μέσω του πιθανού να κατασκευασθεί, σε διαφορετική περίπτωση, σωληναγωγού Νabucco και
- Να συνεργασθεί με τη Ρωσία στον τομέα της μεταφοράς φυσικού αερίου από την Σαμψούντα στον Κόλπο της Κιλικίας ώστε να επηρεάζει με ανάλογο τρόπο τον Λίβανο και την Συρία, αλλά κυρίως το Ισραήλ.

Ο άξονας, όμως, Ισραήλ-Κύπρου-Κρήτης-Ιονίου-ΕΕ, εντός του 2014, θα έχει δυναμικότητα μεταφοράς περί το ένα τρισεκατομμύριο κυβικά μέτρα φυσικού αερίου στην ενεργοβόρο ευρωπαϊκή οικονομία και, μάλιστα, εν καιρώ οικονομικής κρίσεως. Εντός δε της προσεχούς οκταετίας η δυναμικότητά του θα εξαπλασιαστεί. Αυτό σημαίνει πλήρη απεξάρτηση της Δύσεως από τους αραβομουσουλμανικούς, αλλά και από τους ρωσικούς, υδρογονάνθρακες δηλαδή πλήρη αχρήστευση των δρομολογίων τα οποία φιλοδοξεί να ελέγξει η Τουρκία. Ο έλεγχος, όμως, από την ισλαμιστική πλέον Τουρκία, αυτών των δρομολογίων, είναι κάτι που δεν εξυπηρετεί τις ΗΠΑ και το Ισραήλ διότι τις εκθέτει στους εκβιασμούς μιας νεο-οθωμανικής Άγκυρας με εξαιρετικά επικίνδυνες «φιλίες και συνεργασίες» στην περιοχή.
map02-06042012.jpg
map03-06042012.jpg

Επίσης, η Άγκυρα θεωρεί ότι μόνον με αυξημένο κύρος στον ισλαμικό κόσμο, θα μπορεί πειστικά να διεκδικήσει τη λεία της από τα πετρέλαια και τα φυσικά αέρια της Νέας Λιβύης αλλά και στη σύναψη συμφωνιών με την Αίγυπτο για κοινά όρια των ΑΟΖ των δύο χωρών, χωρίς την αναφορά στην ΑΟΖ του Καστελλόριζου. Εδώ, βεβαίως, η ολιγωρία της ελληνικής πλευράς, την διευκολύνει.

H Τουρκία, όπως, είναι γνωστό, δεν αναγνωρίζει δικαίωμα ΑΟΖ ούτε υφαλοκρηπίδας στο Καστελόριζο γι’ αυτό και προβαίνει σε παραχωρήσεις προς την Τ.P.A.O. (Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων) κατά το προσφιλές της σύστημα του «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει».

Επίσης, είναι προφανές ότι είναι γνωστά στην ΄Αγκυρα τα αποθέματα υδριτών μεθανίου στην περιοχή των υποθαλασσίων οροσειρών του Αναξιμάνδρου, Αναξιμένους και Αναξαγόρα. Είναι δε εμφανές ότι με την παράνομη κατά το Δίκαιο της Θαλάσσης (του 1982) «διαγραφή» από τον χάρτη της ΑΟΖ των Νήσων Μεγίστης (Καστελόριζο), Στρογγύλης και Ρω, η τουρκική ΑΟΖ φθάνει μέχρι την Αιγυπτιακή ΑΟΖ και εφάπτεται αυτής σε ένα εύρος περίπου 140 χιλιομέτρων (βλ. Χάρτη 4).

Η πρώτη γεωπολιτική παρατήρηση που γίνεται στον Χάρτη 4, είναι το ότι τα υποθαλάσσια όρη Αναξιμάνδρου, Αναξιμένους και Αναξαγόρα, τα οποία διαθέτουν και πλούσια κοιτάσματα Υδριτών Μεθανίου [10] υπάγονται , κατά την τουρκική άποψη, καθ' ολοκληρίαν υπό «τουρκική δικαιοδοσία».

Η γεωμετρική αυτή χάραξη βάσει των τουρκικών αυθαιρέτων σχεδιασμών, λαμβανομένων υπόψη και των σχετικών δηλώσεων της τουρκικής πλευράς ότι δεν θα επιτρέψει στο Ισραήλ να χρησιμοποιήσει την τουρκική ΑΟΖ για να μεταφέρει τους υδρογονάνθρακές του (είτε με αγωγό είτε υπό μορφήν LNG) οδηγεί το Ισραήλ σε μεταφορική ασφυξία και το εκβιάζει αφόρητα, εφόσον νοτιότερα ευρίσκεται η αιγυπτιακή ΑΟΖ και οι σχέσεις με την Αίγυπτο έχουν άδηλο μέλλον για την Ιερουσαλήμ. Είναι λοιπόν σαφές ότι ο μόνος γεωπολιτικός δρών στην περιοχή ο οποίος δύναται να αναιρέσει τον μεταφορικό στραγγαλισμό του ισραηλινού κράτους είναι το δίπολο Ελλάδος-Κύπρου με κοινό όριο στις Αποκλειστικές Οικονομικές τους Ζώνες.

Η περίπτωση αυτή είναι και η μόνη υπαγορευόμενη από τη Νέα Συμβάση για το Δίκαιο της Θάλασσας του Montego Bay του 1982 [11], όπως ορίζουν και τα σχετικά του άρθρα: 55 και 56.

map04-06042012.jpg
Αναφορικά , πάντως, με την υφαλοκρηπίδα οι διατυπώσεις είναι απολύτως σαφείς και ενισχύονται μάλιστα από τη Συνθήκη του Montego Bay του 1982.

Όλα αυτά η Τουρκία επιμένει να τα αγνοεί ώστε να επιτύχει το σκοπό της: εκβιάζοντας μέχρις στραγγαλισμού το Ισραήλ, να κερδίσει την εμπιστοσύνη του αραβο- και περσο- μουσουλμανικού κόσμου, να επιτύχει την αναγνώριση του ψευδοκράτους στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο, να προχωρήσει στην τουρκοποίηση του ελεύθερου νότιου τμήματος και κατέχοντας την Κύπρο να κυριαρχήσει επί του μεγαλύτερου μέρους των κοιτασμάτων της Λεκάνης της Λεβαντίνης και του Ηροδότου. Αυτό σημαίνει να κυριαρχήσει σε 5 Τm3 φυσικού αερίου. Κατόπιν τούτου, το «ζήτημα Ελλάς» αποτελεί εξαιρετικά απλή υπόθεση για την Τουρκία.

Υπολογίζει, όμως, «χωρίς τον ξενοδόχο» η Τουρκία... Και αυτός έχει πολλά πρόσωπα και πολλά ονοματεπώνυμα: αμερικανικά, κουρδικά, ιρανικά, συριακά αλλά και ισραηλινά...

ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ

Επίσης, η επιδίωξη των Τούρκων εμπεριέχει σημαντικά θεωρητικά και πρακτικά σφάλματα στη σύλληψη της: Συγκεκριμένα,

- Γιατί άραγε, η Σαουδική Αραβία, η κάτοχος των Ιερών Τόπων του Ισλάμ, της Μέκκας και της Μεδίνας, αλλά και που στο υπέδαφός της βρίσκονται τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα διεθνώς πετρελαϊκά αποθέματα, δηλαδή περί το 40% του αργού πετρελαίου παγκοσμίως [12], να παραχωρήσει την ηγεμονία του αραβομουσουλμανικού κόσμου σε ένα κράτος μη αραβικό, το οποίο δεν έχει μάλιστα και κανένα θεολογικό ή οικονομικό προβάδισμα;

- Γιατί άραγε, ο Αραβομουσουλμανικός σουνιτικός κόσμος να δεχθεί να γίνει υποχείριο των «Τούρκων καταστροφέων του ιστορικού Χαλιφάτου»;

- Γιατί άραγε το Ιράν, το σιιτικό, θρησκευτικο και πολιτικό κέντρο της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής, να παραχωρήσει μια τέτοιου είδους ηγεμονία στους «σουνίτες της Άγκυρας»; Και μάλιστα όταν τα αποθέματά του σε υδρογονάνθρακες ανέρχονται στο ύψος των 137.6 Gbbl, δηλαδή στη παγκόσμια κατάταξη τέταρτο σε αποδεδειγμένα αποθέματα αργού πετρελαίου. Και επίσης όταν διαθέτει αποθέματα φυσικού αερίου της τάξεως των 1,045.7 τρισ. κυβικών ποδών ή 29.61 τρισ. κυβικών μέτρων (δηλ. περίπου το 15.8% των διεθνών αποθεμάτων φυσικού αερίου). Συνεπώς, είναι ο δεύτερος διεθνώς μεγαλύτερος κάτοχος αποθεμάτων φυσικού αερίου μετά την Ρωσία.

- Γιατί άραγε να δεχθεί να «καπελωθεί» το Κάιρο από την Τουρκία, η λαμπρή αυτή έδρα του Αραβικού Χαλιφάτου με τους Άραβες Φατιμίδες Χαλίφες από το 909 έως το 1171 και τους Αβασίδες Χαλίφες από το 1261 έως το 1517, δηλαδή εν συνόλω πεντακόσια δέκα οκτώ έτη, όταν η Οθωμανική δυναστεία κράτησε τη έδρα αυτή εκατό χρόνια λιγότερα και όλοι οι Άραβες ιστορικοί θρηνούν μέχρι σήμερα για το έτος 1517 οπότε θεωρούν ότι κατελύθη το Χαλιφάτο, όταν ο τελευταίος Αβασίδης Χαλίφης εν Καΐρω, αναγκαστικά παρέδωσε την εξουσία του στον Οθωμανό Τούρκο Σελήμ τον Α';

- Και εάν η Άγκυρα θυμήθηκε όψιμα την Ισλαμική διακυβέρνηση και το Χαλιφάτο [13], τι να πουν δηλαδή τότε, οι Αιγύπτιοι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, κατεξοχήν υποστηρικτές και πρώτοι θεωρητικοί στην νεότερη ιστορία του θεσμού αυτού όπως και γεννήτορες του διεθνούς ισλαμιστικού κινήματος από το 1928, στην Ισμαηλία της Αιγύπτου, υπό τον Χάσαν αλ-Μπάνα; Και μάλιστα σήμερα, όπου η δύναμη της Αδελφότητός των εκφράζεται ιδιαιτέρως αυξημένη στην, μετά Μουμπάρακ, Αίγυπτο;

Βεβαίως, οι σχέσεις Ισραήλ - Κυπριακής Δημοκρατίας ενισχύθηκαν και από την επίσκεψη του ισραηλινού πρωθυπουργού κ. Βενιαμίν Νετανιάχου στις 16 Φεβρουαρίου 2011 που ήταν η πρώτη επίσκεψη ισραηλινού πρωθυπουργού στην Κύπρο και μάλιστα στέφτηκε με απόλυτη επιτυχία [14].

Τούτων δεδομένων, όμως, σημειώνουμε ότι ο δυτικός κόσμος αλλά και οι ΗΠΑ ειδικότερα, θα έβλεπαν πολύ θετικά την απεξάρτηση της ενεργειοβόρου ευρωπαϊκής βιομηχανίας από τους αραβομουσουλμανικούς και ιρανικούς υδρογονάνθρακες. Λαμπρό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη απόφαση (4 Ιανουαρίου 2012) ΕΕ και ΗΠΑ για εμπάργκο στις εισαγωγές της δύσης προϊόντων ιρανικών υδρογονανθράκων. Η στρατηγική σημασία ενός λειτουργούντος ήδη διαδρόμου μεταφοράς φυσικού αερίου προς την Ευρώπη υπ' αυτήν την συγκυρία, είναι περισσότερο από προφανής.

Και ακριβώς επ' αυτού έρχεται να συμβάλει η δημιουργία ενός μεταφορικού άξονα φυσικού αερίου προς την Ευρώπη πού ξεκινά από το Ισραήλ και μεσολαβούσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Κρήτης και του Ιονίου Πελάγους θα έχει κατάληξη τους ιταλικούς λιμένες. Ο άξονας αυτός αποφεύγει κάθε ανάμειξη αραβομουσουλμανικού στοιχείου, όπως επίσης και κάθε ανάμειξη της Τουρκίας η οποία θα ενοχλούσε τα μέγιστα το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, ιδιαιτέρως την περίοδο αυτήν, λόγω και των άκρως τεταμένων Τουρκοισραηλινών σχέσεων και της αμφιλεγόμενης στάσης της Άγκυρας ως προς τις σχέσεις της με την Τεχεράνη μετά το εμπάργκο της Δύσης για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Copyright © 2002-2012 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
[1] Βλέπε: http://www.selectra.info/index.php/Consommation-mondiale-de-gaz-naturel....[απόληψη: 9 Φεβρ. 2012].
[2] BP Statistical Review of World Energy, June 2010, [Source: Includes data from Cedigaz].
[3] Βλέπε http://www.science.gouv.fr/fr/dossiers/bdd/res/2619/quel-avenir-pour-le-... [απόληψη: 9 Φεβρ. 2012].
[4] BP Statistical Review of World Energy, June 2010 , [Source: Includes data from Cedigaz].
[5] Ι. Θ. Μάζης, (Επιστημονική Επιμ.-Πρόλογος), Nicholas J. Spykman, Η Γεωγραφία της Ειρήνης (The Geography of the Peace, 1943), GEOLAB - Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2004
[6] Βλέπε: http://actualite.portail.free.fr/france/06-02-2012/chypre-turquie-gare-a... [απόληψη: 9 Φεβ. 2012]
[7] Ι. Θ. Μάζης, «Ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης, η Τουρκία και τα “απαράγραπτα δίκαια” του Ελληνισμού», ΕΠΙΚΑΙΡΑ - Λιβάνης, Αθήνα, τεύχος 35, 16/06/2010, σσ. 80-83.
[8] Βλ. «Report of the Secretary-General’s Panel of Inquiry on the 31 May 2010 Flotilla Incident, July 2011, [Strictly Confidential ], (Sir Geoffrey Palmer, Chair : President Alvaro Uribe, Vice-Chair :Mr. Joseph Ciechanover Itzhar , Mr. Süleyman Özdem Sanberk).
[9] Όπως είχε ήδη υποδείξει ο γράφων στο έργο του: Ι. Θ. Μάζης, Γεωπολιτική προσέγγιση για ένα Νέο Εθνικό Αμυντικό Δόγμα, Παπαζήσης, 2006, σ. 47.
[10] Mazis, Ioannis Th., -Sgouros, George., “Geographical Distribution of Methane Hydrates and International Geopolitics of Energy: The Ressources in Eatern Mediterranean”, Civitas Gentium 1:1 (2011) p. 33-40
[11] Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλάσσης (UNLOSC) του 1982, μεταξύ άλλων, δίνει σαφείς ορισμούς για την Αιγιαλίτιδα Ζώνη (ΑΖ) ή τα Χωρικά Ύδατα, τη Συνορεύουσα ή Παρακείμενη Ζώνη, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θαλάσσης, η οποία συμφωνήθηκε το 1982 στο Montego Bay της Τζαμάικας και τέθηκε σε εφαρμογή στις 16 Νοεμβρίου 1994, αντικατέστησε τέσσερις παλαιότερες διεθνείς συνθήκες. Σε ψηφοφορία που έγινε στις 30 Απριλίου 1982 στη Νέα Υόρκη για τη νέα Σύμβαση 130 κράτη ψήφισαν υπέρ, 4 κατά και 17 τήρησαν αποχή. Μεταξύ των κρατών που ψήφισαν κατά της Σύμβασης ήταν και η Τουρκία. Μέχρι το τέλος του 2008 επικύρωσαν τη Σύμβαση 157 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Κύπρος (12 Δεκεμβρίου 1988) και η Ελλάδα (21 Ιουλίου 1995).
[12] Σ.Σ.: Δηλαδή της τάξεως των 267 Gbbl [:δισ βαρελιών], συμπεριλαμβανομένων και των 2.5 Gbbl στο υπέδαφος της Σαουδο-κουβεϊτιανής Ουδετέρας Ζώνης.
[13] Βλ. Κυριακός Νικολάου-Πατραγάς, Χαλιφεία και Ισλαμική Διακυβέρνησις, Ηρόδοτος, Αθήνα 2011
[14] http://actualite.portail.free.fr/france/06-02-2012/chypre-turquie-gare-a... [απόληψη: 9 Φεβ. 2012].


Μήπως είναι αργά να θεωρήσουμε ότι όλα θα πάνε καλά;

Ποια σημάδια αποδεικνύουν ότι η οικονομική κατάρρευση του πλανήτη είναι προ των πυλών;

Μήπως είναι πλέον αργά για να εφησυχαζόμαστε πως όλα θα πάνε καλά;

Δυστυχώς όταν νομίζουμε ότι το σπιράλ χρέους φτάνει στο τέλος του, είθισται η κατάσταση να καταρρέει. Πάρτε για παράδειγμα την Ελλάδα... Παρά τα βουνά λιτότητας τα οποία έχει εφαρμόσει η χώρα, η ύφεση συνεχίζει να βαθαίνει και το χρέος να ανεβαίνει...

Ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες, που συνήθως δανείζονται με μικρά επιτόκια, ή και αρνητικές αποδόσεις, είναι "γαντζωμένες" στη Federal Reserve.

Μήπως λοιπόν ήρθε η στιγμή να αρχίσουμε να διακρίνουμε τα σημάδια γύρω μας;

Ακολουθούν τα 19 σημάδια που προμηνύουν την οικονομική κατάρρευση του πλανήτη...

- Οι οικονομολόγοι του ΜΙΤ μιλούν για οικονομική κατάρρευση ως το 2030 αν η κατάσταση συνεχίσει έτσι
- Το 1/3 των Αμερικανών δεν πληρώνει κανένα από τους λογαριασμούς του
- Η αγορά κατοικίας των ΗΠΑ βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο κύμα κατασχέσεων
- Ο Citigroup Economic Surprise Index, δείκτης-κλειδί που παρακολουθούν οι οικονομολόγοι βρίσκεται στα πρόθυρα του "κόκκινου"
- Η Yahoo απολύει χιλιάδες υπαλλήλους και η Best Buy κλείνει ντουζίνες καταστημάτων
- Ο διεθνούς φήμης Richard Russell τονίζει ότι τα πολλά χρήματα απομακρύνονται από τις αγορές
- Η Goldman Sachs εκτιμά ότι ο S&P 500 μέχρι το τέλος του 2012 θα υποχωρήσει 11%
- Οι περιφερειακές κυβερνήσεις και αυτοδιοικήσεις στις ΗΠΑ χρεοκοπούν
- Το 2012 το αμερικανικό χρέος αναμένεται να αυξηθεί σε πολυετή υψηλά
- Η Fed προσπαθεί απεγνωσμένα να κοντρολάρει τα επιτόκια, ενώ το 2011 αγόρασε το 61% του αμερικανικού χρέους
- Η γερμανική βιομηχανική παραγωγή επιβραδύνει τους ρυθμούς της ταχύτερα του αναμενομένου
- Ο λόγος του ιταλικού χρέους προς ΑΕΠ προσεγγίζει το 120%
- Το ίδιο μέγεθος στην Ισπανία αναμένεται μέσα στο 2012 να αυξηθεί κατά 11%
- Οι αποδόσεις των ισπανικών ομολόγων αγγίζουν επικίνδυνα υψηλά
- Το ποσοστό ανεργίας στην Ισπανία αναμένεται να ξεπεράσει το 24%
- Η ανεργία στην ευρωζώνη συνολικά βρίσκεται, έπειτα από 10μηνη άνοδο, σε υψηλό 15 ετών
- Η αυτοκτονία του 77χρονου μπροστά στην ελληνική Βουλή, αποδεικνύει την κατηφόρα της χώρας
- Η πύφεση στην Ελλάδα είναι δραματική. Η ανεργία τοπικά ξεπερνά το 60%
- Το ΔΝΤ ζητά από τις ΗΠΑ να συμβάλουν στις ευρωπαϊκές διασώσεις

Μήπως, όμως, η αλήθεια βρίσκεται πολύ πιο κοντά από το 2030;

Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα...

Βεβαίως και έχω δικαίωμα να σχολιάζω. Μου το είπε ο άνθρωπος που χθες το πρωί αποφάσισε να δώσει τέλος στην ζωή του, εκεί μπροστά στο ελληνικό Κοινοβούλιο, στην πλατεία Συντάγματος! Τράβηξε τη σκανδάλη ενώπιον συμπολιτών, σε χώρο δημόσιο, αφήνοντας πίσω του ένα γραπτό μήνυμα αγανάκτησης κι απελπισίας. Μια παρακαταθήκη!

Βεβαίως και έχω δικαίωμα να σχολιάζω. Θα μπορούσε να ήταν πατέρας μου. Πατέρας τού καθενός μας. Θα μπορούσε να ήμουν εγώ ο ίδιος, αρκετά νεότερος από τον αυτόχειρα μα το ίδιο αγανακτισμένος κι απελπισμένος. Και τις δημοσιογραφικές βλακείες για σιωπητήριο όταν κάποιος αυτοκτονεί τις έχω γραμμένες στα παλιά μου παπούτσια. Που, παρεμπιπτόντως, έτσι είναι όλα τα παπούτσια πλέον που φορώ: παλιά!

Βεβαίως και έχω δικαίωμα να σχολιάζω. Αυτό σημαίνει σεβασμός στο κίνητρο του αυτόχειρα: Να πολεμήσω τη λήθη. Ν' αντιδράσω. Αντιδράστε! Πετάξτε το τηλεκοντρόλ στην τουαλέτα και τραβήξτε και το καζανάκι. Έτσι κι αλλιώς, αυτό το κράτος δεν το ξεπλένει πια τίποτα. Ούτε και το κλοτσοσκούφι, χθες αργά, όπου θριάμβευσε πάλι η στρογγυλή "θεά". Μην επαναπαύεστε. Θυμηθείτε: Τσιγαράκι δεν κάνει κάποιος μόνο μετά τον έρωτα, το ζητά κι όταν τον οδηγούν στο ικρίωμα -μια τελευταία επιθυμία πριν την παντοτινή αποχώρηση...

Βεβαίως κι έχω δικαίωμα να σχολιάζω. Και όχι μόνο δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση ΟΧΙ ΜΟΝΟ να σχολιάζω!

Μια γερμανική παροιμία λέει πως ένα δικαίωμα γεννά δυο υποχρεώσεις. Αυτή λοιπόν είναι η πρώτη υποχρέωση: Να σχολιάζουμε. Να θυμόμαστε. Να πούμε όχι στην αμνησία. Και δεύτερη υποχρέωση, το ν' αντιδρούμε. Να μην δίδουμε αμνηστία.

(Κύριε Μπεγλίτη, μια που κόπτεστε να μάθετε αν ο αυτόχειρας τα έφαγε μόνος του ή με τα παιδιά του, χωριστά ή μαζί, γιατί δεν κάνετε τον κόπο να ρωτήσετε τον Πάγκαλο; Τι διάβολο, αμνησία έπαθε και δεν θυμάται με ποιον συνέτρωγε τόσα χρόνια;)

Πάνος Γιαννάκαινας
Δεν μπορούν οι δανειστές μας να αγγίξουν τον Ελληνικό δορυφόρο τηλεπικοινωνιών

Στις αρχές του χρόνου, είχε κάνει το κύκλο του διαδικτύου η είδηση (κυρίως από ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία) ότι πωλείται ο ελληνικός δορυφόρος! Στα σενάρια αυτά μπήκε τέλος από την Παρασκευή που μας πέρασε καθώς στο νομοσχέδιο που πέρασε το υπουργείο Υποδομών με προσωπική παρέμβαση Βορίδη δεν μπορεί να γίνει καμία απολύτως ενέργεια που να αφορά τον δορυφόρο, εάν δεν έχει την έγκριση και υπογραφή του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων!

Στο σημείο αυτό να θυμίσουμε πως πρόκειται για τον δορυφόρο που ανήκει στην HELLAS SAT, θυγατρική του ΟΤΕ. Αυτό σημαίνει πως οι ιδιοκτήτες του πλειοψηφικού πακέτου του ΟΤΕ θα είχαν δικαιώματα και όσο αφορά το δορυφόρο, καταλήγοντας μέχρι και στην πώλησή του, με ότι αυτό συνεπάγεται και για την εθνική μας ασφάλεια.

Η σημασία του προγράμματος Hellas Sat είναι εθνική, στρατηγική, πολιτική, τεχνολογική και οικονομική. Μέσω του Ηellas Sat 2 το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών μπορεί να έχει άμεση επαφή (με κρυπτοεπικοινωνιακό σύστημα) με όλες τις Ελληνικές πρεσβείες, ενώ το υπουργείο Εθνικής άμυνας μπορεί να διαβιβάζει απόρρητες εντολές σε Ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις, που ενδεχομένως βρίσκονται στο εξωτερικό μετέχοντας σε ειρηνευτικά σώματα.

Και αυτές είναι δύο από τις πολλές χρησιμότητες του εν λόγω δορυφόρου που έπρεπε και ευτυχώς έμεινε εντός ελέγχου του Ελληνικού κράτους.

Η υπαγωγή της χώρας στο μηχανισμό στήριξης και οι όροι που συνόδευσαν τη δανειακή βοήθεια έχουν δημιουργήσει μια πραγματικότητα, η οποία πλέον, έπειτα από δύο χρόνια Μνημονίου, επιτρέπει την εξαγωγή ορισμένων συμπερασμάτων. Στο παρόν άρθρο επικεντρωνόμαστε στην άνευ προηγουμένου επίθεση που έχει εξαπολύσει η τρόικα, σε συνεργασία με τις πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν το Μνημόνιο, στην ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων.

Μια ψυχρή ματιά στην κλιμάκωση των μέτρων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στόχος αυτής της πολιτικής είναι η δήμευση της ελληνικής ιδιοκτησίας. Κι αν υποθέσει κάποιος ότι κάτι τέτοιο δεν είναι απόρροια συνειδητού σχεδιασμού, το αποτέλεσμα θα είναι ακριβώς αυτό. Διότι με τις επιβαρύνσεις που επιβάλλονται στην ιδιωτική περιουσία είναι πολύ δύσκολο πλέον για τους Έλληνες να κρατήσουν ακόμα και την πρώτη κατοικία τους. Έστω κι αν αυτή είναι ένα μέσο διαμέρισμα σε μια μέση περιοχή.

Οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται. Και θα μειωθούν κι άλλο. Η ανεργία αυξάνεται. Και θα αυξηθεί κι άλλο. Το ίδιο και τα τεκμήρια. Οι αντικειμενικές αξίες, επίσης. Οι φοροελαφρύνσεις για τα στεγαστικά θα καταργηθούν. Ένας εργαζόμενος, το εισόδημα του οποίου έχει συρρικνωθεί δραματικά, αλλά μένει σ' ένα σπίτι το οποίο αγόρασε όταν η οικονομική του κατάσταση ήταν διαφορετική, θα φορολογηθεί με βάση το ύψος των τεκμηρίων, το οποίο ενδεχομένως να υπερβαίνει το εισόδημά του, ενώ ταυτόχρονα θα κληθεί να πληρώσει όλα τα υπόλοιπα: έκτακτα χαράτσια που γίνονται μόνιμα, ΦΑΠ, ΕΤΑΚ και άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός.

Όταν σε ένα τέτοιο τοπίο κατακρήμνισης εισοδημάτων, εφιαλτικής ανεργίας και της μεγαλύτερης μεταπολεμικής ύφεσης συνεχίζουν να επιβάλλονται όλο και περισσότεροι...
φόροι στην ιδιωτική ακίνητη περιουσία, με την πλειοψηφία των πολιτών να αδυνατεί να ανταποκριθεί, διότι το εισόδημα της πλέον δεν της το επιτρέπει, η κατάληξη θα είναι η κατάσχεση του ακινήτου από την εφορία ή την τράπεζα ή η «εγκατάλειψή» του από τον ιδιοκτήτη του. Τέτοιας έκτασης μαζική δήμευση ιδιωτικής περιουσίας δεν έχει προηγούμενο και, πάντως, όχι σε δημοκρατίες δυτικού τύπου. Ίσως στη σκληρή εκδοχή του αλήστου μνήμης υπαρκτού σοσιαλισμού.
Αυτό που θα ακολουθήσει τους επόμενους μήνες θα είναι τρομακτικό. Η δε απλοποίηση των διαδικασιών κατάσχεσης, στην οποία επέμεινε η τρόικα, θα επιταχύνει την αρπαγή της ιδιοκτησίας. Η θεωρία περί εσωτερικής υποτίμησης μέσω της πτώσης της τιμής των ακινήτων, λόγω των εκατοντάδων χιλιάδων πλειστηριασμών που θα ακολουθήσουν, εκτός από γελοία είναι και ομολογία εγκλήματος. Καταστρέφουν τις περιουσίες και τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, ενός ολόκληρου λαού, για να «πετύχει» το πρόγραμμά τους. Αφήνουν άστεγες χιλιάδες οικογένειες, επικαλούμενοι την «προσαρμογή».
Η ανατριχιαστική έξωθεν παρότρυνση προ καιρού, «ας πουλήσουν οι Έλληνες τα σπίτια τους για να πληρωθεί το χρέος», μαρτυρεί πολλά για τις σκέψεις των δανειστών. Οι Ευρωπαίοι ποτέ δεν μπόρεσαν να χωνέψουν το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα. Ούτε το γεγονός ότι πάρα πολλοί Έλληνες έχουν δεύτερο σπίτι ή εξοχικό. Ούτε το «κακό συνήθειο» οι ελληνικές οικογένειες να πασχίζουν ν' αφήσουν «ένα κεραμίδι» στα παιδιά τους.
Τώρα είναι η ευκαιρία να διορθώσουν αυτή την «ιδιαιτερότητα». Στο όνομα του Μνημονίου. Με αυτό τον τρόπο θα επιτύχουν και κάτι άλλο: Θα πλήξουν όχι μόνο το οικονομικό, αλλά και το πολιτικό απόθεμα του Έλληνα. Η ακίνητη ιδιοκτησία, εκτός από οικονομικό μαξιλάρι, αποτελούσε και πολιτικό εργαλείο, τρόπον τινά, στο βαθμό που του επέτρεπε σε μια δύσκολη στιγμή να τη χρησιμοποιήσει είτε πωλώντας τη είτε ενοικιάζοντάς τη είτε αξιοποιώντας τη με οποιονδήποτε τρόπο, διεκδικώντας ένα βαθμό αυτονομίας, που συνδιαμόρφωνε μια στάση ζωής και μια θεώρηση των πραγμάτων.

Τώρα η ζωή των Ελλήνων και η θεώρηση των πραγμάτων αλλάζουν. Είναι πλέον στο χέρι του ελληνικού λαού να αντισταθεί στην πολιτική που έχει ως στόχο να τον εκμηδενίσει. Εναπόκειται στους Έλληνες να αποτρέψουν τον ξεριζωμό τους από τα ίδια τους τα σπίτια και τη μετατροπή τους σε ανέστιο πληθυσμό. Οι ξένοι και οι ντόπιοι συνεργάτες τους μετρούν αντιδράσεις. Κι όσο δεν συναντούν αντίσταση, θα συνεχίζουν. Μέχρι τέλους.

Το Ιανουάριο του 2010 το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στα πάνω του. Είμαστε λίγο μετά τις εκλογές και παρά της παγκόσμιες αντιδράσεις για το έλλειμμα και την οικονομία και τις διεθνείς εκκλήσεις για λήψη μέτρων, ο Παπανδρέου εφαρμόζει το πρόγραμμα του και ανταμείβεται από έναν λαό βαθιά νυχτωμένο. Το Ιανουάριο του 2010 οι αγορές είναι έτοιμες να κλείσουν για την χώρα και στο Νταβός ο Δημοσιογράφος των FT θα κυνηγά τον ΓΑΠ στα υπόγεια του Νταβός όπου θα ανακαλύψει έκπληκτος ότι ο ΓΑΠ δεν ανησυχεί. Ο Σαμάρας βρίσκεται ακόμη στο κόσμο του και η ΝΔ λίγο κάτω από το εκλογικό της ποσοστό.



Τον Απρίλιο του 2010 η χώρα κρατάει την ανάσα της για να μην ανεβεί το spread. Οι αγορές έχουν κλείσει από τον Γενάρη και η χώρα έχει χρεοκοπήσει. Το ΠΑΣΟΚ έχει πάρει να πέφτει στις δημοσκοπήσεις καθώς έχουν προηγηθεί 4 σειρές μέτρων επί δικαίων και αδίκων. Όλα τα μέτρα είναι αποτυχημένα αλλά στο κόσμο περνά ότι για όλα φταίει ο Καραμανλής που την κοπάνησε. Ο Σαμάρας δεν πείθει και η ΝΔ παραμένει σχεδόν σταθερή Λίγες μέρες μετά ο ΓΑΠ θα μεταβεί στο Καστελόριζο για να μιλήσει για την Ιθάκη που είναι στην άλλη άκρη της χώρας, (κλασικός ΓΑΠ;). Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων τον αποθεώνει που σώζει την χώρα και οι άλλοι μισοί ασχολείται με τα καθημερινά της. Η δεύτερη τσόντα της Τζούλιας έχει μόλις κυκλοφορήσει.

Το Ιούνιο του 2010 έχει ψηφιστεί το Μνημόνιο και έχουν καεί τρεις άνθρωποι στην Μαρφίν. Ο Σαμαράς έχει καταψηφίσει το μνημόνιο. Η στάση του περνά στο κόσμο ως ανεύθυνη. Τα ΜΜΕ στοχοποιούν κάθε κοινωνική ομάδα που χτυπιέται από το Μνημόνιο. Η ελληνική κοινή γνώμη κοιμάται ακόμη.

Το Οκτώβριο του 2010 η λέξη χρεοκοπία είναι ακόμη στο επίπεδο το συνομωσιολογικό. Κάτι ακούμε για σκοτεινούς οικονομικούς δολοφόνους και άλλες παρόμοιες ανοησίες. Η λέξη “κούρεμα χρέους” είναι απαγορευμένη και αν ειπωθεί από κάποιον αρμόδιο, τότε ο ίδιος παύει να είναι αρμόδιος. Στο επίπεδο των ψιθύρων θα κυκλοφορήσουν πολλά άλλα η κοινωνία κατά βάση κοιμάται. Ο κοινωνικός αυτοματισμός λειτουργεί άψογα και ο γείτονας ευχαριστιέται που το καθίκι ο διπλανός του πλήττετε. Η τρόικα πλασάρεται σαν να φέρνει την δικαιοσύνη. Ο Σαμαράς δίνει όλο τον χώρο στο συμμαθητή του για να κάνει παιχνίδι και περιμένει να καταστραφούμε ολοσχερώς για να αναλάβει ή απλώς κοιμάται.

Τον Ιανουάριο του 2011 οι συνομωσιολογία οργιάζει πλέον στο Ιντερνετ. ο Λάκης θα αποκαλύψει ότι οι ΓΑΠ και Ντομινικ τα είχαν μιλημένα. Ο ΓΑΠ θα υποσχεθεί στους Γερμανούς ότι θα πληρώσει όλο το χρέος μεχρι σεντς. Έχει προηγηθεί η συμφωνία της Ντοβιλ που άνοιξε τον δρόμο για το κούρεμα του χρέους. Μια συμφωνία που οι Έλληνες νταβατζήδες δέχονται ως απειλή για πιθανή απώλεια των τραπεζών τους. Στα ξαφνικά ο κάθε Ελληνας αποκτά μια γνώμη για το τι έχει συμβεί και τι πρέπει να γίνει. Έντεκα εκατομμύρια γνώμες πνίγουν τον διάλογο. Η Τζουλια δεν βγάζει νέα παραγωγή και σιγά σιγά ξυπνάμε. Ο Σαμαράς αλλάζει πλευρό.


Τέσσερις μήνες μετά – στα πρώτα γενέθλια του μνημονίου- τον Απρίλιο του 2011 η χρεοκοπία της χώρα έχει γίνει κατανοητή και πάμε από δόση σε δόση σαν τα πρεζάκια και έχουμε νέα μέτρα ανά τρίμηνο. Η πτώση του ΠΑΣΟΚ είναι ραγδαία και αρχίζει και η πτώση της ΝΔ. Ο Σαμαράς θα προετοιμάσει το Ζάππειο ΙΙ.

Τον Ιούλιο του 2011 έχουν γεννηθεί οι αγανακτισμένοι και ο ΓΑΠ έχει κατοχυρωθεί ως προδότης. Όλο το επικοινωνιακό στήσιμο έχει καταρρεύσει και ο ίδιος θα παραιτηθεί στο Σαμαρά ο οποίος θα χάσει την ευκαιρία. Η δεύτερη επιλογή θα είναι ο Βενιζέλος ο οποίος θα πάρει την χώρα με όρους “πάρτο σώστο”. Με την φράση “Μποτομ ιν του δε μπαρελ” θα πάει και θα φέρει ένα κούρεμα του χρέους σε ποσοστό 21%. Όλοι όσοι ήταν κατά του κουρέματος δεξιά και αριστερά πανηγυρίζουν αλλά η κοινωνία έχει ξυπνήσει για τα καλά. Ο Ελληνας Θα μείνει στο στοιχείο της προδοσίας. Σε αυτό το σημείο είναι ακόμη και σήμερα. Κανένα καλό νέο από το ΠΑΣΟΚ δεν θα τον ξεκολλήσει πλέον από εκεί. Ο Σαμαράς τσιμπάει κάποιους πόντους αλλά είναι η τελευταία αναλαμπή.

Τον Οκτώβριο του 2011 θα μπει το Χαράτσι στα ακίνητα των κάτω, και στα ψηλά η χώρα θα κρατά την ανάσα της για την 6 δόση η οποία δεν θα έρθει ποτέ. Το ρήγμα των μνημονιακών με τους κάτω βαθαίνει και το ΠΑΣΟΚ καταποντίζεται. Ο Σαμαράς δεν κάνει σωστή ανάλυση και με την στάση του δεν πείθει ούτε αυτούς που θεωρούν τον ΓΑΠ προδότη, ούτε τους μνημονιάκους και πέφτει στο χάσμα.


Τον Νοέμβριο ο Παπανδρέου θα σκηνοθετήσει μια ηρωική έξοδο με το δημοψήφισμα και το ΠΑΣΟΚ θα περάσει στον Βενιζέλο. θα απομένουν μόνο τα τυπικά. Ο Σαμαράς θα ταχθεί με τους “πάνω” όπως και ο Καρατζαφέρης και θα προκύψει Παπαδήμος. Και οι δυο τους θα καταταγούν στους προδότες τους έθνους, και θα αρχίσει η ελεύθερη πτώση. Ο Σαμαράς απολογούμενος θα μιλήσει για εκλογές 19 Φεβρουαρίου μήπως και κρατήσει κάποιον νεοδημοκράτη. Ο Καρατζαφέρης το παίζει μεγαλοπαράγοντας και πετάει στα σύννεφα.


Στις αρχές Μαρτίου του 2012 η ευκαιρία του Σαμαρά να γίνει πρωθυπουργός απομακρύνεται. Η 19η Φεβρουαρίου θα έχει ξεχαστεί και ένα νέο κόμμα θα καταγγέλλει ανοιχτά τους μνημονιακούς για προδοσία και αλώνει την δεξιά ψήφο. Ο ΓΑΠ θα είναι απών και το ΠΑΣΟΚ θα είναι στο 11%


Το δεύτερο μισό του Μάρτη του 2012 το ΠΑΣΟΚ λόγω αλλαγής ηγεσίας θα τσιμπήσει κάποια ποντάκια άλλα η ΝΔ θα συνεχίζει να βυθίζεται στιγματισμένη με την ρετσινιά της προδοσίας.


Σήμερα η μνημονιακοί είναι μειοψηφία και όποιος δείχνει ότι συνεργάζεται με την τρόικα η μαζί τους χαντακώνεται.Αντί ο Σαμαράς να πλασάρεται ως λύση δεν μπορεί να κυκλοφορήσει στις γειτονιές κάτι που για να το πετύχεις ως αντιπολίτευση χρειάζεται πολύ ταλέντο.

Πηγή

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ισχυρότατο ήταν το σοκ που υπέστη η ελληνική κοινωνία από την πολιτική αυτοκτονία στην πλατεία Συντάγματος, απέναντι από τη Βουλή, του συνταξιούχου φαρμακοποιού Δημήτρη Χριστούλα. Ο θάνατος ενώπιον του δήμου, του λαού, συνιστά απολύτως συνειδητή πολιτική πράξη. «Για κάποιους, για τα ''πεισματάρικα παιδιά της χίμαιρας'', σε μια τέτοια κατάσταση η αυτοκτονία μοιάζει αυτονόητη. Οχι σαν φυγή, αλλά σαν κραυγή αφύπνισης» αναφέρει σε συγκλονιστική επιστολή της η κόρη του, Εμμυ. «Κοιμήσου πατέρα κι εγώ τραβάω στα αδέρφια μου και παίρνω τη φωνή σου. Μόνο αυτό ονειρευόσουν για τους νέους και νομίζω τα κατάφερες» προσθέτει. Στάση ζωής υπογεγραμμένη με το κόκκινο μελάνι του θανάτου ενός από τους ήρωες της εν εξελίξει εθνικής μας τραγωδίας...

Τα ΜΑΤ «τίμησαν» με τον γνωστό, δικό τους τρόπο τον νεκρό. Προσπάθησαν με δολοφονικό χτύπημα με κλομπ στο κεφάλι να συνθλίψουν το κρανίο του προέδρου της Ενωσης Φωτορεπόρτερ Μάριου Λώλου για να τον στείλουν να συνοδεύσει στο ταξίδι χωρίς επιστροφή προς τις όχθες του Αχέροντα τον εκλιπόντα. Ευτυχώς, απέτυχαν.

Ο τραυματισμός δημοσιογράφου του ΑΝΤ1 -και μάλιστα γυναίκας- από τα ΜΑΤ, η απώθηση εκ μέρους τους με ασπίδες τηλεοπτικού συνεργείου της ΕΡΤ και δημοσιογράφου του «Βήματος» την ίδια την ημέρα της πολιτικής αυτοκτονίας συνιστούν πρόσθετες πράξεις που προκαλούν ανησυχία. Αποκαλύπτει η βίαιη συμπεριφορά των δυνάμεων ασφαλείας ότι η κυβέρνηση συνειδητοποιεί πως έχει περιέλθει σε κατάσταση αποξένωσης από την κοινωνία. Εγκαταλείπει έτσι την πολιτική ενσωμάτωσης τμημάτων του πληθυσμού και αποπειράται να εξανδραποδίσει τους πολίτες.

Ο εκνευρισμός της κυβέρνησης -δηλαδή του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που συγκυβερνούν- δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί. Φοβούνται πλέον υπέρμετρα την έκβαση των πρόωρων βουλευτικών εκλογών που συναποφάσισαν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για τη συγκρότηση της κυβέρνησης αυτής. Τα δημοσκοπικά ποσοστά των δύο κομμάτων-πυλώνων του πολιτικού συστήματος της χώρας υστερούν κατά πολύ ακόμη και από τις χειρότερες αρχικές εκτιμήσεις τους. Αισθάνονται ότι αυτοπαγιδεύτηκαν σε μια πολύ επικίνδυνη περιπέτεια.

Η αναβολή των εκλογών δεν είναι όμως εφικτή τώρα πια. Πρέπει να προκληθεί κάποιο πολύ δραματικό γεγονός για να μπορέσει η κυβέρνηση να αναβάλει τις εκλογές - και πάλι με αμφίβολα αποτελέσματα. Η Γερμανία, η ΕΕ και το ΔΝΤ, οι Ελληνες επιχειρηματίες και το ΠΑΣΟΚ ευθύς εξαρχής δεν ήθελαν αυτές τις εκλογές. Οι ξένοι και η οικονομική ελίτ για λόγους σταθερότητας, αφού ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μαζί είχαν από 200 ως 250 βουλευτές, τους οποίους μετά τις εκλογές δεν θα μπορούν ούτε να τους ονειρευτούν. Το ΠΑΣΟΚ γιατί από πολιτικός πρωταγωνιστής απειλείται να γίνει «τσόντα» της ΝΔ μετά τις εκλογές, αν η Δεξιά βγει πρώτη, όπως όλα δείχνουν.

Σε... σχιζοφρενική κατάσταση από πολιτική σκοπιά έχει περιέλθει η ΝΔ. Οι εκτιμήσεις του Αντώνη Σαμαρά για τις εκλογικές επιπτώσεις της εγκατάλειψης της αντιμνημονιακής γραμμής και της μεταπήδησής του στο μνημονιακό στρατόπεδο με στόχο να αναδειχθεί αδιαφιλονίκητος ηγέτης των μνημονιακών δυνάμεων αποδείχθηκαν πλήρως λανθασμένες. Οι αντιμνημονιακοί ψηφοφόροι της ΝΔ συσπειρώθηκαν στους Ανεξάρτητους Ελληνες του Πάνου Καμμένου και όχι μόνο μπαίνουν σίγουρα στη Βουλή, αλλά διεκδικούν και ποσοστά της τάξης του 7% ή 8% ή και περισσότερο.

Αδύνατη η αυτοδυναμία της ΝΔ πλέον. Ο Α. Σαμαράς δεν έχει άλλη ελπίδα από τη συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, καθιστάμενος βεβαίως όμηρος του Ευάγγελου Βενιζέλου. Το δέλεαρ είναι πως ακόμη κι έτσι ο πρόεδρος της ΝΔ θα είναι το «πρώτο πολιτικό βιολί» αν γίνουν εκλογές, έστω και αν το κόμμα του δεν πάρει ούτε 25%! Μεγάλος ο πειρασμός!

Κι η Λαγκάρντ απειλεί από πάνω. «Δεν είναι βέβαιο ακόμη ότι η Ελλάδα έχει αποφύγει τη χρεοκοπία και μια υποχρεωτική έξοδο από την Ευρωζώνη και την ΕΕ!» δήλωσε η διευθύντρια του ΔΝΤ. Μεγάλη... βοήθεια σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ!


  • Έχουν συμφωνήσει -εις βάρος των Ελληνικών κεκτημένων και συμφέροντων- για το Αιγαίο και το Καστελλόριζο οι πωλητικοί μας;
  • Αν όχι, γιατί δεν βιάζονται πριν η Τουρκία προβεί σε μονομερείς ενέργειες, οι οποίες θα ανακληθούν μόνο με απειλή πολέμου;
  • Γιατί ζωτικά ενεργειακά σημεία που ανήκουν στην Ελλάδα, έχουν εξαφανιστεί από τους χάρτες;
Γράφει ο Αδαμάντινος

Στο διαδίκτυο κυκλοφορουν αυτή τη στιγμή 4-5 χάρτες που δείχνουν την Ελληνική ΑΟΖ στο Καστελλόριζο και την Ανατολική Μεσόγειο γενικότερα.

Αυτoί είναι:

1. Toυ Γ.Ζ. Καθηγητή Πανεπιστημίου

2. Του Μάζη καθ. Παν/μίου

3. Του Δρ. Λυγερού

4. Του Δρ. Υayci, πλοιάρχου του Πολεμικού Ναυτικού της Τουρκίας αποφοιτήσαντος το 2000.

Οι χάρτες έχουν διαφορά στο περίφημο «δόντι του βρυκόλακα» που ειναι στα δυτικά του Καστελλόριζου.

Ειναι ενδιαφερον ότι οι χάρτες των Γ.Ζ. και Yayci συμπίπτουν στην κατεύθυνση ότι το «δόντι του βρυκόλακα» είναι πολύ μικρό ή δεν υπάρχει ενώ οι χάρτες των άλλων δύο ταυτίζονται με την άποψη ότι αυτό υπάρχει.

Ο λόγος για τον οποίο ο Ελληνας Καθηγητής και ο Τουρκος επιστήμονας φαίνεται να δέχονται το δόντι περιγράφεται παρακάτω.

Από το ιστολόγιο του ΓΖ

Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 αι νήσοι, που ειναι σε μικρότερη απόσταση από τρία (3) ν.μ. της Ασιατικής ακτής και μόνον αυτοί, παραμένουν υπό Τουρκική κυριαρχία σε όλα τα νησιά της Ανατ. Μεσογείου που κατείχε μέχρι τότε η Τουρκία πλήν Ιμβρου, Τενέδου, Λαγουσών Νήσων και εκείνων των νήσων που παραχωρήθηκαν στην Ιταλία (Αστυπαλαίας, Ρόδου, Χάλκης, Καρπάθου, Κάσσου, Τήλου, Νισύρου, Καλύμνου, Λέρου, Πάτμου, Λειψούς, Σύμης και Κω, και των νησίδων των εξ αυτών εξαρτωμένων όπως το Καστελόριζο).

Με την Ιταλο-Τουρκική Συνθήκη του 1932 σε εκτέλεση της οποίας συνήφθη και σχετικό πρωτόκολλο μεταξύ Ιταλίας-Τουρκίας χαράχθηκε συνοριακή γραμμή από το νότιο ακρωτήριο της Σάμου μέχρι και το Καστελλόριζο (συμπίπτει προσεγγιστικά με τη κίτρινη γραμμή Δ, στη φωτογραφία στη κορυφή του άρθρου αριστερά) λαμβάνοντας υπόψη τον κανόνα των τριών (3) ν.μ στην χάραξη των συνόρων της Δωδεκανήσου (τότε Ιταλικής κτήσεως). Το 1947 με την Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων (άρθρο 14), η Ιταλία παραιτήθηκε όλων των δικαιωμάτων της υπέρ της Ελλάδος επί της Δωδεκανήσου και των παρακειμένων νησίδων.

Σχετικά με το πώς προέκυψε ο χάρτης του Yayci

Σύμφωνα με τον Υayci, µια ενδεχόµενη συµφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ µεταξύ Ελλάδας και Κύπρου θα αποτελέσει το πιο δυσµενές σενάριο για την Τουρκία, δεδοµένου ότι η κατάσταση που θα διαµορφωθεί θα είναι εκείνη στο χάρτη του. Για αποφυγή της κατάστασης αυτής προτείνει την µονοµερή ανακήρυξη της ΑΟΖ από την Τουρκία όπως έγινε και στη Μαύρη Θάλασσα το 1986.

Το πρώτο ερώτημα είναι, οι Μάζης και Λυγερός παραβλέπουν την συνθηκη του 1932, για την οποία έχει χαραχθεί θαλάσσιο σύνορο;

Eiθισται πριν την εφαρμογή της μεθόδου διαχωρισμού της Μέσης γραμμής να λαμβάνεται υπόψη το Διεθνές Δίκαιο.

Το δεύτερο ερωτημα είναι, γιατι σε μια διαπραγματευση δεν προωθείται/ προβάλλεται το μεγιστο εστω της διεκδίκησης και ακόμη δεν λαμβάνονται υπόψη διεθνείς συνθήκες.

Κατι δεν παει καλά εδω.

Το τρίτο ερώτημα είναι, γιατι δεν υπάρχει ευαισθησία για το Καστελόριζο, όση απαιτείται…

Δείτε τον επόμενο χάρτη

Η Ζουράφα ειναι νησί. Πού ειναι τα χωρικά της ύδατα;

To Καστελλόριζο πού είναι; 900 ν.μ. χωρικά ύδατα Ελληνικής κυριαρχίας δεν φαίνονται σε αυτό το χάρτη!!!

Θυμαμαι και μια «Ελληνίδα» υπουργό εξωτερικών που ελεγε «να δοθεί στον κακό γείτονα κάτι για να μη μας ενοχλεί.»


Η βραχονησίδα Ζουράφα δεν αποτελεί πλέον Ελληνικό έδαφος!!!
Κάνουν ότι θέλουν οι Τούρκοι που κινούνται σαν ιδιοκτήτες!!!
Νέα Ναυμαχία (χθες Σάββατο 7/4/2012) στην περιοχή!


Ζουράφα ή Λαδόξερα, η βραχονησίδα πάνω από την οποία πρόσφατα "εξαφανίστηκε" ο φάρος που φιλοξενούσε. Φαίνεται πως την "πήρε το κύμα"...! (φωτό δεξιά) Λεπτομέρεια, σημαντική, είναι πως το όνομά της "Λαδόξερα" το πήρε από το αναβλύζων πετρέλαιο πολύ κοντά της... Στην περίπτωση που συνεχίσει να υπάρχει, ως βραχονησίδα, η Ελλάδα έχει δικαιώματα (των 6 ναυτικών μιλίων προς τα ανατολικά) έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων... Με τους χειρισμούς της κυβέρνησης (Παπανδρέου και Παπαδήμου) φαίνεται πως η Ζουράφα ή Λαδόξερα, αποτελεί παρελθόν για την Ελλάδα. Να σημειωθεί πως πέρυσι, αλλά και φέτος, τουρκικά ερευνητικά σκάφη έκανες "βόλτες" - έρευνες στην περιοχή, αλλά και σε ολόκληρο το Θρακικό πέλαγος -έως τα ανατολικά της Θάσου- που φέρεται να έχει σημαντικές "υποψίες" για ύπαρξη υδρογονανθράκων...

Η βραχονησίδα καθημερινά γίνεται χώρος, όπου οι Τούρκοι κάνουν επίδειξη δύναμης, για το ποιοι είναι αφεντικά στην περιοχή. Κάτι αντίστοιχο έκαναν και σήμερα Σάββατο, αφού κυκλοφορούσαν λες και ήταν στα δικά τους χωρικά ύδατα.

Μάλιστα έφθασαν στο σημείο να φέρουν στην περιοχή 20 τράτες για ψάρεμα (δεν υπάρχει ούτε λέπι αυτήν την περίοδο) και να μην δίνουν σημασία ότι υπάρχει μία βραχονησίδα Ελληνική με 6 μίλια χωρικά ύδατα.

Δύο από τα αλιευτικά πέρασαν στα 0,8 του μιλίου δίπλα από την Ζουράφα, λές και δεν συμβαίνει τίποτα!!!

Τα 20 Τουρκικά αλιευτικά συνοδευόταν από Τουρκική Ακταιωρό σε μία επίδειξη δύναμης που έκαναν στην περιοχή. Για ακόμη μία φορά δεν έγινε επεισόδιο, καθαρά από λόγους τύχης, αφού στην περιοχή πήγε το 040 του Λιμενικού Σώματος που βρίσκεται στην περιοχή τις τελευταίες βδομάδες από τον Πειραιά.

Για πολύ ώρα γινόταν ένα κυνηγητό μεταξύ των δύο ακταιωρών και το μόνο που κατάφερναν ήταν να καίνε καύσιμα, αφού οι Τούρκοι αλιείς συνέχιζαν να ψαρεύουν στα Ελληνικά χωρικά ύδατα. Κάποια στιγμή ανέβηκε και 2η Τουρκική Ακταιωρός στην περιοχή και από την Σαμοθράκη, συνέδραμε το περιπολικό του Λιμενικού σώματος.

Γέμισε η θάλασσα από τέσσερα περιπολικά σκάφη, 20 Τουρκικές μηχανότρατες και 5 Ελληνικές , σαν να γινόταν ναυμαχία. Γύρω στις 5 το απόγευμα λες και δώθηκε εντολή και ταυτόχρονα το 040 και η μεγάλη Τουρκική Ακταιωρός πήραν διαφορετική πορεία προς Λήμνο και Αίνο αντίστοιχα και το κυνηγητό σταμάτησε και μαζί σταμάτησε το ανακάτεμα των νερών.

Στο παρά πέντε δεν έγινε επεισόδιο, αν και η Τουρκική ακταιωρός είχε την κάνη του πυροβόλου όπλου της προς τα πάνω σηκωμένη, σε αντίθεση με άλλες φορές που την είχε κάτω. Το γεγονός είναι, ότι τα Τουρκικά αλιευτικά, ψάρευαν ανενόχλητα στα χωρικά μας ύδατα και έχουν καταφέρει μέρα με τη μέρα να αγνοούν την Ζουράφα δημιουργώντας καθεστώς στην περιοχή.

Είναι η πολλοστή φορά το τελευταίο διάστημα που αναφερόμαστε στο θέμα και δυστυχώς παρατηρούμε ότι οι αιρετοί του τόπου μας, που ο ρόλος τους είναι να προστατεύουν τους πολίτες και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, σκόπιμα απέχουν από το πολύ σοβαρό θέμα, αφού δεν ανοίγουν ούτε το στόμα τους, ενώ για άλλα η γλώσσα τους δεν μαζεύεται μέσα.

Την επόμενη φορά που ίσως το επεισόδιο να είναι σοβαρό-εκεί οδηγούν τα πράγματα-δεν θα μπορούν να πουν ότι δεν γνώριζαν κάτι.

Εκατόν εξήντα τέσσερα (164) πρασινογάλαζα Γουρούνια ψήφισαν στη Βουλή τον εξωδικαστικό συμβιβασμό με τη Siemens, στον οποίο είχε προχωρήσει η Συγκυβέρνηση.
Έκλεισε και τυπικά μιά αμαρτωλή ιστορία.
Μιά ιστορία δεκαετιών.

Καθαρή και άσπιλη,λοιπόν, η γερμανική εταιρεία.
Καθαρή και άσπιλη η γερμανική κυβέρνηση, που γνώριζε, ενέκρινε και κάλυπτε τις "επιχειρηματικές" κινήσεις της.
Καθαρές και άσπιλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, που γνώριζαν τη δράση της, σιωπούσαν και αποδέχονταν τα "δώρα" της.
Πεντακάθαροι και οι... υπουργοί, τα κυβερνητικά στελέχη, και τα...κομματικά ταμεία, που "συνεργάστηκαν" μαζί της.

Οι τύποι που έδωσαν το συγχωροχάρτι είναι οι ίδιοι που οδήγησαν τη Χώρα στο σημερινό χάλι.
Είναι τα ίδια κόμματα.

Καμιά σημασία δεν έχει πια η ζημιά που υπέστη το ελληνικό δημόσιο από τη δράση της Siemens και που εκτιμήθηκε σε 2 δισ. ευρώ, από την εξεταστική επιτροπή.

Καμιά σημασία δεν έχει που η Siemens ανέλαβε να χρηματοδοτήσει - άκουσον/άκουσον-σεμινάρια κατά της διαφθοράς και διαπλοκής!!

Για το Πασοκ και τη ΝΔ σημασία έχει πως... δεν υπάρχει σκάνδαλο. Πως δεν υπήρξε ποτέ!!
Όπως... δεν υπήρξαν μίζες στα ταμεία τους, στα στελέχη τους, στις διορισμένες διοικήσεις δημόσιων επιχειρήσεων.


Για αυτά τα κόμματα του σκατοπατριωτισμού, της Ολιγαρχίας, της Εξάρτησης και Υποταγής... υπάρχουν μόνο... μισθοί, συντάξεις, δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα... που πρέπει να εξαφανιστούν.
Υπάρχουν μόνο ψηφοφόροι μαριονέτες και όχι Πολίτες.
Υπάρχουν ευκολόπιστα Κορόϊδα με ελάχιστη Μνήμη και ατέλειωτη Ανοχή.

Μπαίνοντας στο παραβάν-αύριο/μεθαύριο- να ψηφίσετε, προσέξτε πως τα ψηφοδέλτια του Πασοκ και της ΝΔ θα αναγράφουν τα ονοματεπώνυμα των υποψηφίων τους... στο μπροστινό μέρος.
Γυρίζοντας το ψηφοδέλτιο στο πίσω μέρος του... θα βρείτε κι άλλα ονοματεπώνυμα!!!
Θα γράφουν... Siemens!!!
Και Κόκκαλης και Μπόμπολας!!!
Και Ψυχάρης και Δασκαλόπουλος!!!
Και... Μέρκελ!! Και... ΔΝΤ!!!
Και Εξαθλίωση!! Και Υποταγή!!!

Ένα όνομα δεν θα βρείτε: ΠΡΟΔΟΤΕΣ!!!

Στην χώρα της απόλυτης παράνοιας, στην χώρα που πλέον δεν υπάρχει, στην χώρα που οι πολίτες αντιμετωπίζονται σαν εχθροί από τους συστημικούς και απολύτως υπεύθυνους πωλητικούς, έχουμε φτάσει στο σημείο να συζητάμε για εκλογές προκειμένου να εκτονωθεί η πίεση (στο όνομα της αναμενόμενης λαϊκής εντολής μέσα από την κάλπη) και να βρει η χώρα τον δρόμο της, με φρέσκες λαϊκές εντολές.
Προφάσεις και μόνο προφάσεις... Συζητάμε για εκλογές ενώ αυτές δεν έχουν ανακοινωθεί!!! Συζητάμε για θέματα τα οποία δεν έχουν τεθεί καν προς συζήτηση. Το χειρότερο όμως είναι πως έγινε κατορθωτό να υπάρξει μία -έστω και ελάχιστη- εκτόνωση και ανάμεσα σε φανταστικά θέματα που προβάλλουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ, χάνουμε το ζητούμενο, δηλαδή την απόφαση των πολιτών, η οποία είναι επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε.

Ο σκοπός της κυβέρνησης Παπαδήμου έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, αλλά οι κάλπες εμφανίζονται μόνο σε... φωτογραφίες. Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει αποδράσει και με την ψήφο των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ (φυσικά με την απόλυτη συναίνεση του Ε. Βενιζέλου) είναι αθώος για όλα όσα καταστροφικά υλοποίησε σε βάρος της χώρας.
Η ερώτηση, όλων, είναι: πού πάμε; πού μας πάνε; Πότε θα τελειώσει αυτό το μαρτύριο; Δυστυχώς, οι ερωτήσεις έχουν ήδη απαντηθεί, για την ακρίβεια έχουν ήδη υπογραφεί. Και τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμη. Μας ετοιμάζουν πολύ πιό σκληρές και απάνθρωπες ημέρες. Έχουν συμφωνήσει, έχουν υπογράψει και εκτελούν έναν λαό, επειδή γνωρίζουν πως εάν δεν το κάνουν, τότε θα καθήσουν στο σκαμνί. Και όλοι τους, χωρίς καμία εξαίρεση θα αντιμετωπίσουν τις ευθύνες από τις οποίες θέλουν να διαφύγουν...


Άραγε έχει παρέλθει ή ζούμε ήδη την αναφορά του Κοσμά του Αιτωλού, του Πατροκοσμά όπως τον αποκαλούσαν και τον αποκαλούν στην βόρεια Ήπειρο αλλά και στην Ελλάδα. Και αν δεν έχει έρθει αυτό το ψευτορωμέικο, μήπως σήμερα μας χτυπάει την πόρτα για να μας σώσει προφασιζόμενο την πατρίδα που σήμερα συνταράσσεται μέσα από τις αφόρητες πιέσεις των "φίλων", των "συμμάχων" και των "ετέρων";

Η κρίση που ξέσπασε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα δεν είναι μόνο, ούτε καν κυρίως οικονομική. Είναι πρωτίστως κρίση αξιών, ηθικής και προτεραιοτήτων. Πάνω απ’ όλα όμως είναι κρίση πολιτικής, στο σκέλος μιας ελλειμματικής ηγετικής απεικόνισης, για το παρόν και το μέλλον.

Για την επιδείνωση της πολιτικής κρίσης, οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο. Και δείχνουν στην κατεύθυνση όσων άσκησαν εξουσία στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, προερχόμενοι και εκπροσωπώντας κυρίως την χιλιοτραγουδισμένη Γενιά του Πολυτεχνείου. Τη γενιά που σταμάτησε την πρόοδο στην Ελλάδα, αναιρώντας τη φυσική και ιστορική εξέλιξη της ανθρωπότητας, ένας εκ των θεμελιακών νόμων της οποίας υποδηλώνει ότι κάθε γενιά διαμορφώνει θύλακες προόδου, που μπορούν να αξιοποιήσουν ως εφαλτήριο μεγαλύτερης προόδου, οι γενιές που ακολουθούν.

Στην Ελλάδα της μεγάλης κρίσης, βλέπουμε αντιθέτως να υπάρχουν ακόμη θύλακες αντίστασης από τη Γενιά του Πολυτεχνείου, και το σύστημα που δημιούργησε, ώστε να συνδιοικήσουν την Ελλάδα, στα χρόνια της μακάριας ευδαιμονίας, που τόσο περιγραφικά προσδιόρισαν ο Κώστας Σημίτης ως «ισχυρή Ελλάδα», και ο Γιώργος Παπανδρέου ως «λεφτά υπάρχουν».

Οι θύλακες αφορούν κυρίως δυο παραμέτρους: Πρώτον, τη διαιώνιση της παραμονής του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, μέσω σεναρίων συγκυβέρνησης, που στοχεύουν στο ψαλίδισμα των προοπτικών της Νέας Δημοκρατίας για αυτοδυναμία. Μιλούν για συγκυβέρνηση, σε μια χώρα με παντελή απουσία αντίστοιχης κουλτούρας, τη στιγμή που η ιστορική εμπειρία από όλες τις προηγμένες χώρες του κόσμου μας δείχνει ότι οι μεγάλες ανατροπές, οι ρήξεις και ο εναγκαλισμός της προόδου, συντελέστηκαν αποκλειστικά και μόνο από «καθαρές λύσεις» στη διακυβέρνηση ενός τόπου. Γιατί η συναίνεση αφορά μονάχα την κοινωνία. Εκεί θα πρέπει να αναζητείται και να επιδιώκεται.

Δεύτερον, τη συνέχιση της προσέγγισης της πολιτικής ως προνόμιο των ελίτ. Που για κάποιους, μπορεί κατά… παραχώρηση να ασκηθεί από έναν τεχνοκράτη, όπως στη σημερινή συγκυρία τον Λουκά Παπαδήμο, ή, ακόμη χειρότερα από… περισσότερους τεχνοκράτες, όπως συμβαίνει στην Ιταλία με την κυβέρνηση του Μάριο Μόντι. Στο πλαίσιο αυτής της δεύτερης παραμέτρου, εξόχως χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστούν οι σημερινές δηλώσεις του Τάσου Γιαννίτση, υπουργού Εσωτερικών της μεταβατικής κυβέρνησης Παπαδήμου, στη «Real News», περί… χρωστούμενων της χώρας στον άλλοτε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας.

«Ο Λουκάς Παπαδήμος δεν μας χρωστάει. Του χρωστάμε για όσα έκανε μέχρι τώρα», ήταν η φράση που χρησιμοποίησε ο Τάσος Γιαννίτσης, και μαρτυρά ότι το πολιτικό και… τεχνοκρατικό δυναμικό του τόπου, δεν κατάλαβε τίποτα από τα βαθύτερα αίτια της κρίσης που βιώνει η χώρα.

Ο διαχρονικά στενός συνεργάτης του Κώστα Σημίτη, που μετά τις περίεργες εκλογές του 2000 συνέδεσε το όνομά του με την απόπειρα αλλαγών στο Ασφαλιστικό, τις οποίες ο ίδιος περιγράφει ως γενναία μεταρρύθμιση, η ιστορική μνήμη ωστόσο κατέγραψε ως βίαιη απόπειρα ξεριζώματος του κοινωνικού κράτους, χωρίς κανέναν διάλογο, όχι φυσικά με τις συνδικαλιστικές συντεχνίες, αλλά με την κοινωνία των εργαζομένων, απαντά στη βάση μιας ελιτίστικης προσέγγισης της πολιτικής.

Η Ελλάδα δεν χρωστά σε κανέναν. Ούτε στο πολιτικό σύστημα, ούτε στη Γενιά του Πολυτεχνείου, ούτε στον σημερινό μεταβατικό πρωθυπουργό. Καθένας ο οποίος ασχολείται με την πολιτική, οφείλει να την προσεγγίζει ως ανιδιοτελή προσφορά. Επειδή οφείλει ο ίδιος στη χώρα. Οφείλει ο ίδιος στην Ελλάδα. Όπως οφείλουμε όλοι μας. Κανείς δεν υποχρέωσε κανέναν να ασχοληθεί με την πολιτική. Ούτε να καταλάβει δημόσια αξιώματα.

Σχεδόν όλοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις που για τον λόγο αυτά καταγράφηκαν από την Ιστορία ως πραγματικά μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες, ευεργετήθηκαν και δεν ευεργέτησαν την Ελλάδα. Για να εξασφαλίσουμε λοιπόν ότι η Ελλάδα θα έχει μέλλον, θα πρέπει να φροντίσουμε να την απαλλάξουμε από τις ελίτ. Και από τις στρεβλωτικές νοοτροπίες που τις συνοδεύουν.

Μεγάλα ερωτήματα προκύπτουν για την πολιτική ηγεσία και ιδιαίτερα για τον Χρυσοχοΐδη

Aπό το Αρχηγείο της ΕΛΑΣ βγήκε μια πρωτοφανής ανακοίνωση σχετικά με όσα ακούστηκαν για την ματαίωση της επίσκεψης του προέδρου Πούτιν στο Άγιο Όρος. Σαν να φαίνεται ότι η συγκυβέρνηση δεν κάνει κέφι να έχει την Ρωσική "Αρκούδα" στα πόδια της, ειδικά εν όψει εκλογών(εαν γίνουν).

Εαν ρε παλληκαράκια, η υπόθεση σχετιζόταν με τον δολοφόνο Κλίντον ή τον Μπούς θα βγάζατε τέτοια ανακοίνωση ή θα σας έπαιρναν με τις πέτρες και θα σας στρίμωχναν στη γωνία τίποτα τύποι με μαύρα γυαλιά από το FBI ή τη CIA;

Όπως και να χει υπάρχει θέμα. Θα ρωτάγαμε τον Πούτιν ή την FSB αλλά μας πέφτει λίγο μακριά.

08-04-2012:Ανακοίνωση του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας σχετικά με σημερινά δημοσιεύματα που παρουσιάσθηκαν σε έντυπα και τηλεοπτικά ΜΜΕ για τη ματαίωση ιδιωτικής επίσκεψης του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα στο Άγιο Όρος

ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Αθήνα, 8 Απριλίου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Με αφορμή σημερινά δημοσιεύματα που παρουσιάσθηκαν σε έντυπα και τηλεοπτικά ΜΜΕ σχετικά με τη ματαίωση ιδιωτικής επίσκεψης του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας στο Άγιο Όρος, λόγω αδυναμίας λήψης μέτρων ασφαλείας ανακοινώνεται ότι το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ουδέποτε ενημερώθηκε για πιθανή επίσκεψη του Ρώσου Προέδρου, ούτε ζητήθηκε η συνδρομή του για την παροχή τέτοιων υπηρεσιών ασφαλείας.