Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Απρ 2015

Οι συνέπειες της ελληνικής κρίσης φαίνεται να απασχολούν περισσότερο τους Αμερικανούς ηγέτες παρά τους Ευρωπαίους. Αλλωστε, από το 2012 που γεννήθηκε ο όρος Grexit, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης η συζήτηση περιορίζεται σε οικονομικές προβλέψεις, αναλύσεις και αριθμούς για το τι θα σήμαινε μία έξοδος από το ευρώ για την Ελλάδα, αλλά και για τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, ενώ σπάνια η συζήτηση εξελίσσεται για το τι θα συνεπάγονταν οικονομικογεωπολιτικά στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Ο Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι κριτικάρει τη στάση που κρατάει η ελληνική κυβέρνηση προς τη Μόσχα, παρομοιάζοντας τη Ρωσία ως το «φλερτ εκτός γάμου», και τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους εταίρους ως τα «θιγόμενα μέλη».

Μέσα από συζητήσεις με ανώτερους αξιωματούχους στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες προσπαθεί να παρουσιάσει ποια είναι η θέση της Ελλάδας, σε μία εποχή που η ελληνική κυβέρνηση κάνει ανοίγματα στη Ρωσία, όταν η Μόσχα, μετά την Ουκρανία, θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τις Βαλτικές χώρες, αλλά και την Πολωνία.

Οι συνεντεύξεις που ακολουθούν, ενός γκουρού της αμερικανικής διπλωματίας, του Μπρζεζίνσκι από τη μία, και του εκτελεστικού διευθυντή του ιδρύματος German Marshall Fund στην Ευρώπη, Ιαν Λέσερ, από την άλλη, ρίχνουν ιδιαίτερο φως στα παραπάνω θέματα. Ο Λέσερ τονίζει ότι οι οικονομικογεωπολιτικές συνέπειες της ελληνικής κρίσης δεν έχουν συζητηθεί σε βάθος και ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα πρέπει να ποντάρει σε ρωσική στήριξη, ενώ από τη μεριά του ο Μπρζεζίνσκι φοβάται ότι η μόνη χώρα που θα μπορούσε να θέσει βέτο σε εμπλοκή Ρωσίας - ΝΑΤΟ είναι η Ελλάδα.

Ανώτατος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ περιγράφει ότι τα ερωτήματα για τη στροφή της Ελλάδας προς τη Ρωσία, αλλά και προς τον εθνικισμό, που εκφράζεται στη συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, και είναι θέματα που συζητιούνται στους διαδρόμους του αρχηγείου. Η Ελλάδα μέχρι τώρα ήταν το σημείο σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου λέει ο ίδιος αξιωματούχος. Η Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια έχει διασυνδέσεις με βαλκανικές χώρες, έχει επενδύσει στις χώρες αυτές και έχει βγει από μία εποχή που τα εσωτερικά θέματα της χώρας επηρέαζαν την εξωτερική πολιτική. Είναι μία κατάσταση που οι Αμερικανοί θέλουν ιδιαίτερα να διατηρήσουν.

Ο Μπρζεζίνσκι από την πλευρά του δεν κρύβει την αγωνία του για τη ρωσική επεκτατική πολιτική και εξηγεί πως το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να προετοιμαστεί για να προστατέψει τις Βαλτικές χώρες που θα μπορούσαν να είναι ο επόμενος στόχος του Κρεμλίνου.

Η συζήτηση με τον εκτελεστικό διευθυντή του ιδρύματος German Marshall Fund στην Ευρώπη, Ιαν Λέσερ, έχει πάντα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα όταν περιστρέφεται γύρω από ζητήματα γεωστρατηγικού χαρακτήρα, που για κάποιον λόγο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα, δεν βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, όπως θα έπρεπε. Σύμφωνα με τον Λέσερ μάλιστα, το θέμα δεν έχει συζητηθεί αρκούντως ούτε καν στην Ουάσιγκτον, την ώρα που η χώρα, όπως λέει παίζει έναν ειδικό ρόλο τόσο στον χώρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης όσο και της Μέσης Ανατολής. «Μία πτωχευμένη και χαοτική Ελλάδα απλά θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο τη δύσκολη κατάσταση στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο» τονίζει.

– Οι γεωπολιτικές επιπτώσεις μιας εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ συζητιούνται στις Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον;

– Νομίζω δεν έχει συζητηθεί αρκετά αυτή η πτυχή ούτε στην Ουάσιγκτον ούτε στις Βρυξέλλες. Εμείς οι Αμερικανοί μπορούμε να μιλήσουμε στους Ευρωπαίους για την Ελλάδα μέσα από τη γεωπολιτική πτυχή. Εννοείται πως μας ενδιαφέρει η παγκόσμια χρηματοπιστωτική σταθερότητα και ιδιαίτερα της Ευρωζώνης αλλά μας ενδιαφέρει και το μέλλον του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Από την αμερικανική οπτική γωνία, η άνοδος όλο και περισσότερων λαϊκίστικων κομμάτων, εκ των οποίων πολλά είναι ξενοφοβικά θα έβλαπτε τα συμφέροντά μας. Η οικονομική πίεση της Ευρωζώνης ενθαρρύνει τέτοια κόμματα ειδικά στην άκρα δεξιά αλλά και αριστερά. Τρίτον, ο γεωστρατηγικός παράγοντας. Συμβαίνουν τόσα πολλά στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και η κατάσταση είναι τόσο ασταθής και χαοτική που είναι διπλά σημαντικό να συνεχίσει η Ελλάδα να έχει τον θετικό διεθνή ρόλο που παίζει στην περιοχή τα τελευταία 20 χρόνια. Η συμφωνία με την Τουρκία έχει διατηρηθεί, η Ελλάδα παίζει τον ρόλο του μεσολαβητή στη Μέση Ανατολή, έχει θετικό ρόλο στα Βαλκάνια, και όλα αυτά είναι δύσκολο να συνεχιστούν αν η Ελλάδα βρίσκεται σε κοινωνική και οικονομική κρίση.

– Η σημασία του γεωστρατηγικού ρόλου της Ελλάδας για τις ΗΠΑ έχει εκφραστεί αρκετά πιστεύετε στους Ευρωπαίους εταίρους;

– Σίγουρα έχει συζητηθεί στα υψηλότερα επίπεδα μεταξύ Βερολίνου και Ουάσιγκτον, αλλά η εντύπωσή μου είναι ότι η συζήτηση είναι χαμηλών τόνων και όχι εις βάθος. Οι ΗΠΑ έχουν ωφεληθεί ιδιαιτέρως από τον εξευρωπαϊσμό όλης της Νότιας Ευρώπης και όχι μόνο της Ελλάδας. Αυτή τη στιγμή ο εξευρωπαϊσμός βρίσκεται κάτω από πίεση και απειλείται με επιστροφή στον εθνικισμό. Δεν είναι η πρόβλεψή μου αλλά αυτές οι συνθήκες σίγουρα δεν είναι υπέρ των αμερικανικών διατλαντικών συμφερόντων. Νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πιο σαφείς με αυτή την πτυχή. Οι αριθμοί έχουν σημασία και δεν πρέπει να παραγκωνιστεί η οικονομική διάσταση του θέματος, αλλά δεν είναι η μόνη διάσταση που κινδυνεύει. Μία πτωχευμένη και χαοτική Ελλάδα απλά θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την κατάσταση στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο όπως και την κατάσταση στα Βαλκάνια που η δημοκρατική τους σταθεροποίηση δεν έχει ολοκληρωθεί. Η Ελλάδα χρειάζεται να είναι ενεργητικός εταίρος, κάτι που δεν θα είναι δυνατόν αν είναι απασχολημένη με τα δικά της προβλήματα.

– Πώς βλέπετε το «φλερτ» της ελληνικής κυβέρνησης με τη Ρωσία; Θα μπορούσαν ο Ρώσοι να επέμβουν για να βοηθήσουν την Ελλάδα;

– Δεν είμαι σίγουρος ότι οι Ρώσοι έχουν τους πόρους ή είναι προετοιμασμένοι να παίξουν σημαντικό ρόλο από πλευράς επενδύσεων και παροχής βοήθειας στην Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν είναι Κύπρος, η κλίμακα είναι πολύ μεγαλύτερη. Νομίζω ότι κανένα από τα μέλη του ΝΑΤΟ δεν περιμένει από την Ελλάδα να κρατήσει την πιο σκληρή στάση εναντίον της Ρωσίας. Από την άλλη νομίζω ότι κανένας δεν θα ήθελε να ανοίξει άλλο ένα πολιτικό μέτωπο στην κρίση με την Ουκρανία. Νομίζω ότι αυτός είναι άλλος ένας παράγοντας μαζί με την αποσταθεροποίηση της περιοχής που θα πρέπει κανείς να προσθέσει στην πολιτική εξίσωση. Δεν νομίζω ότι η πίεση μέσω Ρωσίας λειτουργεί. Δεν είναι ρεαλιστική, καθώς υπάρχουν πιο σημαντικά επιχειρήματα που μπορεί να θέσει η Ελλάδα. Το θέμα της Ρωσίας θα τροφοδοτήσει περισσότερη δυσαρέσκεια σε μία σειρά από χώρες.

– Πιστεύετε ότι ένας από τους λόγους που οι Ευρωπαίοι εταίροι κρατάνε σκληρή στάση στην Ελλάδα, είναι για να περιορίσουν την άνοδο κομμάτων που τρέφουν τον λαϊκισμό;

– Δεν συμφωνώ ότι κρατώντας σκληρή στάση στην Ελλάδα και στον ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή θα εμποδίσει κανείς την άνοδο αυτών των κομμάτων. Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει το αντίθετο, ότι η άνοδός τους μπορεί να σταματήσει με μία συμφωνία με την Ελλάδα που θα σταθεροποιούσε την κατάσταση. Οσο χειρότερη γίνεται η κατάσταση, τόσο ενισχύεται ο ακραίος λαϊκισμός. Αν η άνοδος αυτού του λαϊκισμού ανησυχεί αυτούς που παίρνουν αποφάσεις στην υπόλοιπη Ευρώπη, τότε θα επιζητήσουν συμβιβασμό. Η οικονομική κατάρρευση είναι σίγουρο, πάντως, πως αποτελεί τροφή στον λαϊκισμό.

– Η ελληνική πλευρά χρησιμοποιεί στις διαπραγματεύσεις της και το επιχείρημα ότι η έξοδός της από την Ευρωζώνη θα ήταν καταστροφική και για την υπόλοιπη Ευρώπη. Θεωρείτε ότι είναι σωστό επιχείρημα;

– Νομίζω ότι θα είχε αποτέλεσμα αν η ελληνική πλευρά μιλούσε για τα μεγαλύτερα γεωπολιτικά θέματα και όχι υπό μορφή απειλής αλλά περισσότερο σαν ευκαιρία για την Ευρώπη αλλά και για την Ελλάδα να δείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει μέσα στην Ε.Ε. πάρα τις διαφορές που υπάρχουν στα οικονομικά θέματα. Ο θετικός τρόπος είναι να δείξει ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο σημαντική στην Ευρώπη ως προς το οικονομικό της μέλλον αλλά και για την εξωτερική της πολιτική.

Ο 87χρονος Μπρζεζίνσκι θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς στον τομέα των διεθνών σχέσεων και ένας από τους ανθρώπους που συνεχίζουν να επηρεάζουν σοβαρά τη διαμόρφωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Γι’ αυτό και έχει ιδιαίτερη σημασία η άποψή του πως η μόνη χώρα εμπόδιο που θα μπορούσε να θέσει βέτο στην ανάμειξη του ΝΑΤΟ σε περίπτωση που η Πολωνία δεχθεί επίθεση από τη Ρωσία θα είναι η Ελλάδα. Με ό,τι αυτό, βεβαίως, συνεπάγεται. Ανέλαβε το 1977 την κρίσιμη θέση του συμβούλου εθνικής ασφαλείας του Αμερικανού προέδρου Τζίμι Κάρτερ και έγινε γνωστός λόγω των σκληρών θέσεών του έναντι της Σοβιετικής Ενωσης. Ηταν εξάλλου ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες της επιθετικής πολιτικής για την πρόκληση ρηγμάτων στο ανατολικό μπλοκ και την οικονομική εξόντωση της Μόσχας. Σήμερα συνεχίζει να διδάσκει αμερικανική εξωτερική πολιτική στο πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς και παρακολουθεί από κοντά κάθε βήμα της Ρωσίας. Εμείς τον πετυχαίνουμε στις Βρυξέλλες σε συνέδριο του German Marshall Fund που είναι προσκεκλημένος να μιλήσει. Ξεκλέβουμε λίγη από την ώρα του και μαζί με μία μικρή ομάδα δημοσιογράφων του θέτουμε τις παρακάτω ερωτήσεις.

– Πώς βλέπετε τη θέση της Ελλάδας στον γεωπολιτικό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου, σε αυτή τη χρονική στιγμή, που η περιοχή είναι ιδιαίτερα ευάλωτη;

– Ελπίζω ο ρόλος της Ελλάδας να παραμείνει συνεπής, με την ιδιότητά της ως μέλους στο ΝΑΤΟ, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αν η Ελλάδα απειλήσει τη μία ή την άλλη ιδιότητα, τότε προφανώς επηρεάζει αρνητικά τους Ευρωπαίους ή τους διατλαντικούς της εταίρους, λέει χαρακτηριστικά.

Σε ερώτηση πως βλέπει το «φλερτ» της νέας κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα με τη Μόσχα, ο Μπρεζίνσκι απαντάει με χιούμορ ότι «στους περισσότερους γάμους το φλερτ με κάποιον εκτός γάμου, δεν εκλαμβάνεται θετικά από τα θιγόμενα μέλη...». Και μετά μια παύση προσθέτει «θα ήθελα να μην επεκταθώ άλλο...». Ο Μπρζεζίνσκι δεν κρύβει την αγωνία του για τη ρωσική επεκτατική πολιτική και τονίζει ότι το ΝΑΤΟ θα πρέπει να προετοιμαστεί για να προστατέψει τις Βαλτικές χώρες που θα μπορούσαν να είναι ο επόμενος στόχος του Κρεμλίνου.

– Είναι δικαιολογημένος ο φόβος των Βαλτικών χωρών για ενδεχόμενη επίθεση από τη Ρωσία;

– Ο φόβος των Βαλτικών χωρών είναι κατανοητός, οι χώρες αυτές θα μπορούσαν να είναι ευάλωτες, λέει προβληματισμένος. «Η όρεξη ανοίγει τρώγοντας» αναφέρει χαρακτηριστικά, θέλοντας να εξηγήσει ότι αν η πτώση της Ουκρανίας είναι πετυχημένη, τότε η «όρεξη» της Ρωσίας θα ανοίξει και για τις Βαλτικές χώρες, επηρεάζοντας στη συνέχεια και τη Μολδαβία, τη Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν.

Για τον βετεράνο διπλωμάτη η ρωσική επεκτατική πολιτική πρέπει να αντιμετωπιστεί πριν ακόμα γίνει υπαρκτός ο κίνδυνός της. Ο δρ. Μπρζεζίνσκι είναι υπέρ μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων που θα μπορέσουν να αποτρέψουν ένα κακό γεγονός, παρά υπέρ μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων που θα προσπαθήσουν μετά να το αναιρέσουν. Γι’ αυτό δεν φοβάται να υπερασπιστεί την παρουσία μιας σημαντικής νατοϊκής δύναμης («όχι ικανής να επιτεθεί στη Ρωσία» ξεκαθαρίζει) που θα δείξει στους Ρώσους ότι μία επέμβαση στις Βαλτικές χώρες θα ήταν μία πράξη πολέμου εναντίον της Δύσης.

Από μια αμερικανική οπτική γωνία είναι πολύ σημαντικό λέει ο Μπρζεζίνσκι, να προστατεύσουμε αυτές τις χώρες με έναν τρόπο πειστικό καιόχι προκλητικό. Ο ίδιος πιστεύει ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι να τοποθετηθούν ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις σε αυτές τις χώρες όχι μόνο με δυνάμεις της ίδιας εθνικότητας, δηλαδή Λιθουανούς στη Λιθουανία και Λεττονούς στη Λεττονία, αλλά και άλλες εθνικότητες. «Με αυτό τον τρόπο θα δείχναμε εκ των προτέρων στους Ρώσους ότι μια επίθεση σε αυτές τις χώρες θα σήμαινε την άμεση σύγκρουση με το ΝΑΤΟ και τις αμερικανικές δυνάμεις. Αυτό θα ενισχύσει σαφώς την ασφάλειά τους και θα αποθαρρύνει τους Ρώσους ακόμα και να σκεφτούν το ενδεχόμενο επίθεσης», λέει χαρακτηριστικά.

Σε ερώτηση συναδέλφου για το κατά πόσο η Πολωνία θα μπορούσε να είναι και αυτή στόχος των Ρώσων, ο Αμερικανός διπλωμάτης δίνει μία απάντηση που είναι ενδεικτική για το πώς βλέπουν οι Ηνωμένες Πολιτείες σε αυτή τη χρονική στιγμή την ελληνική εξωτερική πολιτική. Ο Μπρζεζίνσκι αναφέρει την Ελλάδα ως τη μόνη χώρα εμπόδιο που θα μπορούσε να θέσει βέτο στην ανάμειξη του ΝΑΤΟ, σε περίπτωση που η Πολωνία δεχτεί επίθεση από τη Ρωσία.
Πιο αναλυτικά, λέει ότι οι Πολωνοί θα έπρεπε να αρχίζουν να προετοιμάζονται να πολεμήσουν για λίγο μόνοι τους σε περίπτωση που δεχτούν ρωσική επίθεση. Και αυτό γιατί; Ο Μπρζεζίνσκι λέει ότι αν υπάρξει επίθεση σε μέλος του βορειοατλαντικής συμμαχίας, μόνο ένα άλλο μέλος θα μπορούσε να καθυστερήσει ή ακόμα και να «παραλύσει» μέσω του βέτο την παρέμβαση του ΝΑΤΟ σε μια πιθανή παραβίαση της κοινής του άμυνας από τη Ρωσία. «Ο πιο πιθανός υποψήφιος θα ήταν βεβαίως η Ελλάδα» λέει χαρακτηριστικά, «καθώς θα υποστήριζε ότι δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα και πιθανόν να ήθελε να ασκήσει το δικαίωμα του βέτο».

Γι’ αυτό και οι Πολωνοί εξηγεί θα πρέπει να πολεμήσουν για λίγο μόνοι τους. Αν και εξέφρασε την πεποίθησή του ότι αν κάτι τέτοιο συμβεί οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βρουν τον τρόπο να αντιμετωπίσουν το θέμα μονομερώς, ενώ γρήγορα θα τους ακολουθούσαν οι Βρετανοί, οι Γερμανοί και οι Γάλλοι.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Hurriyet: «Η Τουρκία προειδοποιεί την Ελλάδα να μην δημιουργεί αρνητικό κλίμα»

Η εφημερίδα Hurriyet σε δημοσίευμά της στην αγγλική έκδοση αναφέρεται και πάλι στις εντάσεις που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή το Αιγαίο.

Με τίτλο «Turkey warns Greece not to spoil «positive atmosphere» over Aegean» το άρθρο αναφέρεται σε πρόσφατες δηλώσεις του εκπροσώπου του Τουρκικού ΥΠΕΞ κ. Tanju Bilgic.

"Έχουμε την πολιτική βούληση και την αποφασιστικότητα που χρειάζεται για μια συνολική και μόνιμη λύση όλων των προβλημάτων στο Αιγαίο, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών για την ειρηνική επίλυση των διαφορών, με βάση τα κοινά συμφέροντα",
δήλωσε ο κ. Bilgic σε ανακοίνωση του ΥΠΕΞ με ημερομηνία 1 Απριλίου 2015″ όπως γράφει η εφημερίδα και συνεχίζει:

"Μέχρι να λυθούν τα προβλήματα, όπως λέει ο Bilgic, σημαντικό και για τις δύο πλευρές, είναι να αποφύγουν τις μονομερείς ενέργειες, που θα δημιουργήσουν αρνητικό αντίκτυπο στην ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή"...

Ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ της Τουρκίας, όπως διαβάζουμε στη Hurriyet, επανέλαβε την δυσαρέσκεια του για την πρόσφατη δήλωση του Έλληνα ΥΠΕΘΑ Πάνου Καμμένου περί «ελληνικού Αυγαίου» τονίζοντας πως αυτή η «αντίληψη βλάπτει τις προσπάθειες για την επίλυση των διαφορών στο Αιγαίο και την προώθηση των διμερών σχέσεων».

Το άρθρο αναφέρεται στην επίσκεψη του κ. Καμμένου στα Ιμια, αλλά και στις δηλώσεις του κ. Κ. Κούτρα και του ελληνικού ΥΠΕΞ στις 29/3/2015.

Τώρα, γιατί επανέρχονται, μέσα σε λίγες ημέρες, πάλι στο ίδιο θέμα, δεν ξέρουμε. Ουσιαστικά, η εφημερίδα, δημοσιεύει μία νέα ανακοίνωση του ΥΠΕΞ της Τουρκίας με χθεσινή ημερομηνία (1/4/2015) που το περιεχόμενό της, δεν διαφέρει από την προηγούμενη που δημοσιεύτηκε περίπου έναν μήνα πριν.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Διεκδικεί απροκάλυπτα δεκαέξι ελληνικά νησιά από το Αιγαίο

Γράφει ο Περικλής Νεάρχου
Πρέσβυς ε.τ.

Η προσοχή της Ελλάδας είναι δικαιολογημένα στραμμένη στην αντιμετώπιση του μεγάλου οικονομικού προβλήματος που καταπνίγει και καθηλώνει τη χώρα. Η Άγκυρα όμως έρχεται να υπενθυμίσει ότι τα προβλήματα της εθνικής ασφάλειας και άμυνας δεν είναι λιγότερο επείγοντα και άμεσα, καθώς και ότι η οικονομική κρίση στην Ελλάδα μπορεί να αιφνιδίως να μετατραπεί και σε εθνική ελληνοτουρκική κρίση.
Αφορμή για την εκτίμηση αυτή στάθηκαν οι πρόσφατες δηλώσεις στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση του τούρκου υπουργού Άμυνας, Ισμέτ Γιλμάζ. Ο τελευταίος, απαντώντας σε σχετική ερώτηση τούρκου βουλευτή για τα «κατεχόμενα» από την Ελλάδα «τουρκικά» δήθεν νησιά στο Αιγαίο και το Κρητικό Πέλαγος, δήλωσε ότι τα δεκαέξι νησιά στα οποία αναφέρθηκε ο επερωτών βουλευτής «έμειναν εκτός του πεδίου εφαρμογής των Συνθηκών της Λωζάννης του 1923 και των Παρισίων του 1947»!

Με απλά λόγια, ο τούρκος υπουργός επανέφερε τη γνωστή θεωρία των «γκρίζων ζωνών», που βασίζεται στον ισχυρισμό ότι δήθεν οι Συνθήκες της Λωζάννης και των Παρισίων δεν ρυθμίζουν το καθεστώς των πολύ μικρών νησιών, επομένως τα νησιά αυτά είναι αμφισβητούμενης κυριαρχίας και η Τουρκία έχει δικαιώματα σε αυτά ως διάδοχο κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο ισχυρισμός αυτός, είναι, βεβαίως, προσχηματικός και παντελώς αβάσιμος σε ό,τι αφορά τόσο στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων όσο και σε άλλα νησιά του νοτιο-ανατολικού Αιγαίου που διεκδικεί η Άγκυρα. Με την εξαίρεση της Ίμβρου και της Τενέδου, όλα τα άλλα νησιά περιήλθαν στην ελληνική κυριαρχία με τη Συνθήκη της Λωζάννης. Κατά τον ίδιο τρόπο, κατ’ εφαρμογήν της Συνθήκης των Παρισίων, μεταβιβάσθηκαν στην Ελλάδα όλα τα νησιά και οι νησίδες των Δωδεκανήσων που ήταν προηγουμένως υπό ιταλική κυριαρχία.

Απειλές για «ανακατάληψη» νήσων με στρατιωτικά μέσα

Το νέο στοιχείο στις τουρκικές αμφισβητήσεις είναι, πρώτον, η ονομαστική εξειδίκευση των δεκαέξι διεκδικούμενων νησιών και, δεύτερον, η δήλωση ότι δεν αποκλείονται τα στρατιωτικά μέτρα για την «απελευθέρωση» των «κατεχομένων» από την Ελλάδα νησιών.
Η εξειδίκευση των δεκαέξι νησιών στο νοτιο-ανατολικό Αιγαίο και το Κρητικό Πέλαγος, που περιλαμβάνουν νησιά όπως οι Οινούσες, το Αγαθονήσι, οι Καλόγεροι, η Γαύδος και οι Διονυσάδες έξω από τη Σητεία, δεν σημαίνει ότι εξαντλούν τον μακρύ κατάλογο των τουρκικών διεκδικήσεων, που περιλαμβάνει πολύ περισσότερα νησιά. Επιλέγεται, για λόγους τακτικής, η σαλαμοποίηση του θέματος και η προβολή μίας ομάδας νησιών που έχουν άμεση σχέση με την ελληνική ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες, στο τόξο από το νοτιο-ανατολικό Αιγαίο μέχρι την κρίσιμη περιοχή νότια της Κρήτης. Η τελευταία είναι σήμερα, μαζί με το Ιόνιο, στο επίκεντρο των ερευνών για ενεύρεση και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.

Η Άγκυρα προσαρμόζει τη γενικότερη πολιτική των διεκδικήσεών της στο Αιγαίο στην ειδικότερη στρατηγική της για «συμμετοχή» στα ενεργειακά αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου, που αφορά ουσιαστικά στην ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου. Από την άποψη αυτή, η περιοχή από το νοτιο-ανατολικό Αιγαίο μέχρι νότια της Κρήτης είναι η περισσότερα υποσχόμενη. Έχει όμως, ταυτόχρονα, μεγάλη στρατηγική σημασία για τις φιλοδοξίες και διεκδικήσεις της Άγκυρας, που θέλει να προεκτείνει τη δική της ΑΟΖ μέχρι εκείνη της Αιγύπτου και να καταστήσει την περιοχή αυτή γέφυρα για την επικοινωνία της με τη Βόρεια Αφρική και πεδίο ασκήσεως των ηγεμονικών της βλέψεων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η απροκάλυπτη απειλή για χρήση στρατιωτικών μέσων αντιπροσωπεύει μία πρωτοφανή κλιμάκωση από την πλευρά της Άγκυρας, που πιστεύει ότι στη συγκεκριμένη συγκυρία έχει διπλό πλεονέκτημα έναντι της Ελλάδας:
• Το χάσμα που έχει δημιουργηθεί στους εξοπλισμούς, με τα γιγάντια δικά της εξοπλιστικά προγράμματα και την αλματώδη ανάπτυξη της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας και αντιστοίχως τη δεκαετή περίπου εξοπλιστική απραξία της Ελλάδας και την καθήλωση και παρακμή της ελληνικής πολεμικής βιομηχανίας.
• Την οικονομική κρίση και στασιμότητα επίσης στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα από το 2009 τουλάχιστον, σε αντίθεση με μία ικανοποιητικά αναπτυσσόμενη τουρκική οικονομία.
Σενάριο «Barbaros» στην ελληνική ΑΟΖ

Είναι προφανές ότι η Άγκυρα προετοιμάζεται και αναπτύσσει για τον σκοπό αυτό την απαραίτητη προπαγάνδα για να επαναλάβει στην ΑΟΖ της Ελλάδας το προηγούμενο του «Barbaros» στην ΑΟΖ της Κύπρου. Εφαρμόζει έτσι ένα συνεκτικό πρόγραμμα, που αποβλέπει στην κατά το δυνατόν ανεξαρτητοποίηση της Τουρκίας στον τομέα των ερευνών και., σε δεύτερο στάδιο, στον τομέα των εξεδρών γεωτρήσεως. Μέρος του προγράμματος αυτού είναι και το νέο σύγχρονο σκάφος θαλασσίων ερευνών, το «Τυρκουάζ», που καθελκύσθηκε προσφάτως από τουρκικό ναυπηγείο. Με την καθέλκυσή του η Άγκυρα έχει την τεχνική δυνατότητα παρεμβάσεως και σε δεύτερο μέτωπο, παραλλήλως προς εκείνο της Κύπρου.

Εάν αναλύσει κανείς τη λογική της παρεμβάσεως στην Κυπριακή ΑΟΖ με το «Barbaros», δεν μπορεί να αποκλείσει παρόμοιες ενέργειες και προκλήσεις στην ελληνική ΑΟΖ με «έρεισμα» τις δήθεν αμφισβητούμενες νησίδες. Προφανώς, η κατάσταση δεν είναι η ίδια και οποιαδήποτε προσπάθεια της τουρκικής πλευράς να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα θα πυροδοτήσει οξύτατη ελληνοτουρκική κρίση, που μπορεί να εξελιχθεί σε στρατιωτική αντιπαράθεση.

Η τουρκική πλευρά έχει την υπεροψία ότι βρίσκεται σε θέση ισχύος. Η αντίληψη όμως αυτή είναι σχετική και συνδέεται όχι μόνο με το ισοζύγιο των όπλων και το ηθικό αγωνιστικό σθένος, αλλά επίσης με την ανεξάρτητη και αποφασιστική πολιτική που θ’ ακολουθήσει η ελληνική πλευρά. Εάν, αυτή δεχθεί, π.χ. να αντιμετωπίσει την κρίση μέσα στο περιχαρακωμένο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, με αμερικανική επιδιαιτησία, μπορεί να συρθεί σε διαπραγματεύσεις πάνω σε θέματα κυριαρχίας που είναι και πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτα.

Άμεση ενίσχυση του αμυντικού δυναμικού

Υπό τις συνθήκες αυτές, και παρά την εκκρεμότητα που υπάρχει ακόμα στη διαχείριση της οξύτατης οικονομικής κρίσεως και στην εξεύρεση μίας ικανοποιητικής λύσεως στα μεγάλα προβλήματα της ρευστότητας, της αναπτύξεως και της μειώσεως του χρέους, χρειάζεται παραλλήλως η μέγιστη δυνατή προσοχή και επαγρύπνηση στα θέματα άμυνας και ασφάλειας.

Η απροκάλυπτο προβολή από την Άγκυρα εδαφικών διεκδικήσεων σε βάρος της Ελλάδας, δια στόματος του ίδιου του υπουργού Άμυνας, ο οποίος, σύμφωνα με όσα είπε, δεν αποκλείει τα στρατιωτικά μέτρα για την «ανάκτηση» των διεκδικούμενων νησιών, δεν πρέπει να υποτιμάται. Πρέπει να γίνει σήμα συναγερμού για την όσο το δυνατόν ταχύτερη κάλυψη των κενών που υπάρχουν στο αμυντικό δόγμα της χώρας, τα οποία μπορούν να καλυφθούν είτε με τα υπάρχοντα οικονομικά μέσα είτε με συμφωνίες μακροπρόθεσμης αποπληρωμής στο μέλλον, όταν θα έχει βελτιωθεί η οικονομική κατάσταση της χώρας. Στην προοπτική αυτή έχει πολλά να προσφέρει η αναδιοργάνωση και αναζωογόνηση των κρατικών αμυντικών βιομηχανιών και γενικότερα της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η χώρα όμως πρέπει παραλλήλως να ενισχύσει τα εξωτερικά της ερείσματα, στο πλαίσιο μίας πολυδιάστατης και εξισορροπημένης εξωτερικής πολιτικής. Είναι γνωστή η αντίφαση που χαρακτηρίζει τη θέση της Ελλάδας μέσα στη Συμμαχία του ΝΑΤΟ, αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που ταυτίζει ουσιαστικά την ασφάλειά της με εκείνη του ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα καλείται, στο όνομα της δυτικής αλληλεγγύης να αντιμετωπίζει ως κοινό εχθρό τη Ρωσία, μία μεγάλη φιλική χώρα, και ως φίλο και σύμμαχο την Τουρκία, από την οποία εκπορεύεται η μόνη σημαντική απειλή στην εθνική ασφάλεια…!

Η Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή την αντίφαση με μία εξισορροπημένη πολυδιάστατη πολιτική, που περιλαμβάνει σχέσεις στρατηγικής συνεργασίας και με τη Ρωσία. Είναι προφανές ότι η θέση αυτή δεν είναι της αρεσκείας των ΗΠΑ, που πρωτοστατούν σήμερα, και σέρνουν στο άρμα τους και την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μία πολιτική γεωπολιτικού ανταγωνισμού και απομονώσεως της Ρωσίας.

Ποιος είναι όμως ο λόγος της συμμετοχής μίας χώρας σε μία στρατιωτική συμμαχία;
Δεν είναι η προάσπιση της εθνικής της ακεραιότητας και ασφάλειας;
Εάν το ΝΑΤΟ θεωρεί αδιανόητη της απειλή από μία άλλη χώρα – μέλος, δεν σημαίνει ότι η απειλή αυτή δεν υπάρχει. Οι δηλώσεις του τούρκου υπουργού Άμυνας βεβαιώνουν του λόγου το ασφαλές.
Τι πρέπει, στην περίπτωση αυτή, να κάνει η Ελλάδα;
Δεν έχει το δικαίωμα να αναζητήσει ερείσματα και προμήθειες οπλικών συστημάτων που θα την βοηθήσουν να διατηρήσει μία σχετική ισορροπία δυνάμεων, η οποία θα λειτουργήσει ως δύναμη αποτροπής και κατοχυρώσεως της σταθερότητας και της ειρήνης;

Η Ελλάδα έχει ανάγκη σήμερα να προωθήσει την ανάπτυξη στρατηγικών σχέσεων με τη Ρωσία, όπως και άλλες περιφερειακές στρατηγικές συμμαχίες στην Ανατολική Μεσόγειο (Αίγυπτος, Ισραήλ), για να αντισταθμίσει τον όγκο και την πίεση εκ μέρους της Τουρκίας. Σε διαφορετική περίπτωση, εάν δεν διαθέτει την απαραίτητη ισχύ, διατρέχει τον κίνδυνο να πέσει θύμα στρατηγικού εκβιασμού ή άνισης και ετεροβαρούς επιδιαιτησίας.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 283


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Τούτα τα θρασύδειλα ανθρωπάκια, οι ''εργολάβοι'' της πλαστής ενημέρωσης, όταν πανικοβάλονται αντιδρούν σπασμωδικά και γίνονται γελοιοδέστατοι.

Όπως χθες που καλά και ντε να δημιουργήσουν μείζον θέμα από το τίποτα:
Καμιά εικοσαριά αντιεξουσιαστές, χωρίς ούτε μία κουκούλα, έφθασαν ξαφνικά τρέχοντας στο Περιστύλιο της Βουλής, άνοιξαν πανό, έριξαν προκηρύξεις, φώναξαν τα συνθήματά τους, και σε λίγη ώρα χωρίς καμία πρόθεση βίας υπακούοντας στους άντρες της φρουράς αποχώρησαν ειρηνικά, έχοντας κάνει την διαμαρτυρία τους, κι έχοντας πιάσει βέβαια στον ύπνο την φρουρά της Βουλής!

Αυτό ήταν!
Γκρεμίστηκε ο κόσμος, για τα κανάλια!
Καταλύθηκε το κράτος!
Καταλήφθηκε το Κοινοβούλιο!
Να παραιτηθεί η κυβέρνηση!

Άνοιγες ξαφνικά την τηλεόραση στις ειδήσεις και νόμιζες ότι είχαμε καμιά εικοσαριά νεκρούς, και τριακόσιους τραυματίες.
Μιλάμε για πολλά γέλια. 

Έτσι πέφτει ρε μιά κυβέρνηση που την ακολουθεί πλέον και μετεκλογικά το 65% του λαού;

Επειδή εσείς μάθατε να αγοράζετε τα πάντα;
Σας άρεσε ένα αυτοκίνητο; Το αγοράζατε.
Σας άρεσε ένα σπίτι; Το αγοράζατε.
Σας άρεσε μιά πιτσιρίκα; Την αγοράζατε. 
Σας άρεσε το κράτος; Το αγοράσατε κι αυτό, αφού εξαγοράζατε πρώτα όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις εδώ και τριάντα χρόνια.
Θέλετε τώρα να γίνει το ίδιο. Πρίτς!

Από κοντά κι οι καμαριέρες των καναλαρχών:
Τανιόταν ο άλλος ο βουλευτάκος, χθες, της πρώην συγκυβέρνησης του αίσχους: ''Είμαστε όμηροι''!

Σιγά χρυσέ μας!
Ποιός θα σε πάρει εσένα όμηρο;
Να σε κάνει τί;
Να σε ανταλλάξει με καρπό για τίς κότες; Διότι μέχρι εκεί φτάνει η εμβέλεια της αξίας σου!

Κλείδωσε ο Φρούραρχος την κεντρική πόρτα του Περιστυλίου;
Δεκαπέντε εισόδους και εξόδους έχει η Βουλή.
Βγες εσύ απ' την πόρτα υπηρεσίας!
Έτσι κι αλλιώς δουλάκι είσαι!
Τώρα θα σου πέσει η μούρη;

Νομίζετε ότι έτσι υποβάλετε τα σέβη σας και δηλώνετε υποταγή στους καναλάρχες;
Τί να την κάνουν ρε την υποταγή και τον σεβασμό σας;
Αυτοί λεφτά θέλουν!
Αν θέλετε να τους συμπαρασταθείτε τώρα που θα τους κοπούν τα θαλασσοδάνεια και θα πέσουν πείνα και λουκέτα, πάρτε ένα κουτί γλυκά, πάρτε μαζί και την κόρη σας μήπως έχουν ξεμείνει από ''πιπίνια'' (διότι οι πιτσιρίκες του είδους δεν τους κάθονται για τα νιάτα και την λεβεντιά τους) και αντέστε να τους κάνετε βίζιτα να τους παρηγορήσετε!

Όπως κάνουν όλες οι καλές π@@@@νες όταν υποφέρει ο νταβατζής τους!

Το blog αναγκάζεται να γίνει αισχρό σήμερα γιατί η αισχρότητα είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνετε!
Η γλώσσα της αισχρότητας και των χρημάτων!
Η μητρική σας γλώσσα!...

Αυτοί θα έπρεπε να είναι οι τρείς κύριοι τίτλοι της σημερινής ειδησεογραφίας:

1. Τέλος στο εισιτήριο των 5 ευρώ στα νοσοκομεία
Τέλος και επίσημα το εισιτήριο των 5 ευρώ στα νοσοκομεία, μια προεκλογική εξαγγελία που υλοποιεί η κυβέρνηση.
Η απόφαση δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ με την υπογραφή των αναπληρωτών υπουργών Οικονομικών Δ. Μάρδα, Υγείας Α. Ξανθού και του υπουργού Εργασίας, Π. Σκουρλέτη.
Όπως αναφέρεται, ''καταργούμε την αριθμ. Υ3Α/ΓΠ/οικ. 7829/Φ.15/1991 (ΦΕΚ 514/Β΄) κοινή υπουργική απόφαση ''Καθορισμός αμοιβής εξέταστρων εξωτερικών ιατρείων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων'' στο σύνολό της, όπως ισχύει και την παράγραφο 1 της αριθμ. Υ3α/ΓΠ.οικ. 88618/11.09.2002 (ΦΕΚ 1223/Β') κοινής υπουργικής απόφασης Καθορισμός αμοιβής στα Κέντρα Υγείας για τις παρεχόμενες από αυτά υπηρεσίες, όπως αυτή ισχύει. Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως''.

2. Η κυβέρνηση ζητά τα οφειλόμενα για τις συχνότητες από τα κανάλια-Πόσα χρωστά το καθένα
Με απόφαση του Υπουργού Επικρατείας που αναμένεται να δημοσιευθεί ίσως και σήμερα, τα τηλεοπτικά κανάλια καλούνται να πληρώσουν σημαντικό ποσό για τις συχνότητες.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Σωτήρη Μανιάτη, από την Εφημερίδα των Συντακτών, η κυβέρνηση αναμένεται να ζητήσει από τα κανάλια εθνικής εμβέλειας, να προβούν άμεσα στην καταβολή των ποσών που οφείλουν στο κράτος για την χρήση των συχνοτήτων (2% επί του τζίρου) για τα έτη που δεν το έχουν πράξει, δηλαδή για τα 2011, 2012, 2013 και 2014.
Το συνολικό ποσό φέρεται να φτάνει τα 24 εκατομμύρια ευρώ και κατανέμεται ως εξής:
MEGA: 7 εκατομμύρια
ANT1: 7 εκατομμύρια
ALPHA: 4 εκατομμύρια
STAR: 4 εκατομμύρια
ΣΚΑΙ: 2 εκατομμύρια

3. Εισαγγελική έρευνα για τον Παπασταύρου και τη λίστα Λαγκάρντ
Προκαταρκτική εξέταση για τον Σταύρο Παπασταύρο και τη λίστα Λαγκάρντ διέταξε ο οικονομικός εισαγγελέας.
Συγκεκριμένα, η εισαγγελική έρευνα, η οποία θα διεξαχθεί από την Εισαγγελία Πρωτοδικών, καλείται να απαντήσει στο αν ο πρώην σύμβουλος του προέδρου της ΝΔ έχει διαπράξει το αδίκημα της ψευδορκίας στην διάρκεια της κατάθεσής του στην Προκαταρκτική Επιτροπή της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ.
Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η La Stampa, ο κ. Παπασταύρου είχε δύο λογαριασμούς στην Ελβετία και το όνομά του βρισκόταν στη λίστα Λαγκάρντ.

Ας συγκρίνουμε τώρα αυτά που θα έπρεπε να ακούμε, με αυτά που αυτήν την ώρα ακούμε και βλέπουμε απ' τα ''πρωϊνάδικα'' και την πρωϊνή ''ενημέρωση'' των καναλιών της διαπλοκής.

Γι αυτό φτάσαμε ως εδώ!..

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Κανείς δεν ξεχνά τα γεγονότα του 2008 ένα χρόνο πριν η χώρα οδηγηθεί στην εθνική καταστροφή των μνημονίων από αυτούς που προβλήθηκαν σαν οι σωτήρες της, ενώ ήταν αυτοί που παρέδωσαν την εθνική κυριαρχία σε ξένους ανθέλληνες τοκογλύφους.

Τότε η ελληνική πρωτεύουσα αλλά και άλλες μεγάλες πόλεις ζούσαν μια κατάσταση γενικής αναρχίας, καταστροφών και διαδηλώσεων που είχαν οργανωθεί με τέλειο τρόπο από μυστικές υπηρεσίες ξένων χωρών. Δημόσια κτίρια καίγονταν και πυρπολούνταν, καταστήματα λεηλατούνταν και περιούσιες παραδίδονταν στο πυρ το εξώτερον.

Η πολιτική κατάσταση της περιόδου εκείνης έχει κάποια πολύ χαρακτηριστικά κοινά στοιχειό με την σημερινή. Και τότε η πολιτική ηγεσία είχε επιχειρήσει μια γεωπολιτική στροφή με την προσέγγιση της με την Ρωσία. Η εξέλιξη αυτή είχε εξοργίσει τους «συμμάχους» μας που θέλουν την Ελλάδα να είναι μια μόνιμη αποικία τους προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους φτάνοντας στο σημείο να απειλήσουν ακόμα και την ζωή του τότε πρωθυπουργού.

Σήμερα έχουμε μια παρόμοια με κάποιες βέβαια διαφορές κατάσταση. Το αδιέξοδο που έχει οδηγήσει την χώρα η μνημονιακή προδοσία είχε σαν αποτέλεσμα να αλλάξει ριζικά το πολιτικό σκηνικό.
Η νέα πολιτική ηγεσία επιχειρεί να αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα επιχειρώντας ξανά και αυτή την φορά πιο συγκεκριμένα μια γεωπολιτική στροφή προς την Ρωσία ενώ εκτυλίσσεται ένας αδίστακτος εκβιασμός από τους ευρωπαίους ετέρους της χώρας.

Κατά περίεργη συγκύρια άρχισαν ξανά να εμφανίζονται κάποια φαινόμενα που θυμίζουν τον Δεκέμβριο του 2008. Καταλήψεις κτιρίων, διαδηλώσεις με εμπρησμούς και προβοκατόρικες ενέργειες που προσδοκούν να ανάψουν το φυτίλι της ταραχής και της αποσταθεροποίησης.
Μια αποσταθεροποίηση θα βοηθούσε με προφανή τρόπο τους εκβιαστές της χώρας, τους εχθρούς της όποιας προσέγγισης με άλλα γεωπολιτικά κέντρα που θα μπορούν να βγάλουν την χώρα από το σημερινό αδιέξοδο και φυσικά εκείνους τους πολιτικούς που προξένησαν την μεγαλύτερη εθνική καταστροφή των τελευταίων ετών στον ελληνικό λαό.
Να μην ξεχνάμε και τα μεγάλα κανάλια και τους καναλάρχες τους που συνέβαλαν αποφασιστικά στην εθνική καταστροφή της Ελλάδας.

Προσοχή, αν και πιστεύουμε πως αυτή την φορά παραμονές της πολύ σημαντικής επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού στην Μόσχα, η εσωτερική υπονόμευση δεν θα περάσει γιατί τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Τ
ότε ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε υπονομευτεί από το ίδιο το εσωτερικό του περιβάλλον.
Σήμερα συμβαίνει το περιβάλλον του πρωθυπουργού να είναι πιο αποφασιστικό προς την κατεύθυνση της γενικής αλλαγής των γεωπολιτικών ισορροπιών προς όφελος της χώρας.
Εκτός αν επιδειχτεί μια επιπόλαιη λόγω κάποιων ιδεολογικών προσχημάτων αντιμετώπιση της κατάστασης.

Οψόμεθα, αλλά και παρακολουθούμε με αγωνία.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την καθεστώς κυριαρχίας των 16 ελληνικών νησιών και νησίδων του ανατολικού Αιγαίου και αυτών που βρίσκονται νότια της Κρήτης διαπραγματεύεται η τουρκική πλευρά με την ελληνική, αποκάλυψε ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, İsmet Yılmaz, σε ομιλία του μέσα στην τουρκική βουλή.

Την πρωτοφανή αυτή δήλωση που ουσιαστικά αμφισβητεί και επίσημα την ελληνική επικράτεια, έκανε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας απαντώντας σε επερώτηση βουλευτών της τουρκικής εθνικιστικής αντιπολίτευσης σχετικά με το τι ενέργειες πρόκειται να κάνει η Τουρκία για να σταματήσει η… «παράνομη» όπως ισχυριστήκαν, κατοχή των νησιών αυτών από την Ελλάδα.

Ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας İsmet Yılmaz, μιλώντας στο τουρκικό κοινοβούλιο ανέφερε ότι η Τουρκία διαπραγματεύεται και συζητά με την Ελλάδα το καθεστώς των 16 νησιών την ελληνική κυριαρχία των οποίων αμφισβητεί η Τουρκία, καθώς και όλο το φάσμα των ελληνοτουρκικών προβλημάτων στο Αιγαίο, δηλαδή υφαλοκρηπίδα, χωρικά ύδατα και γκρίζες ζώνες.
Δηλαδή με λίγα λόγια έβαλε στο τραπέζι όλο το Αιγαίο με τις πρωτοφανείς τουρκικές αξιώσεις αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας που είναι κατοχυρωμένη βάσει διεθνών συνθηκών.
Μάλιστα δεν παρέλειψε να προσθέσει ότι στις συνομιλίες με την ελληνική πλευρά γίνονται διαπραγματεύσεις και για το θέμα της «τουρκικής», όπως υποστήριξε μειονότητας της δυτικής Θράκης, καθώς και το πρόβλημα της εκλογής των μουφτήδων της μειονότητας τους οποίους η Τουρκία θέλει και επιδιώκει να εκλέγονται απ’ ευθείας ουσιαστικά από την Άγκυρα.

Τα ευλόγα ερωτήματα εδώ που μπαίνουν αυτόματα είναι ποιος διαπραγματεύεται με ποιον τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και ποιος δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία να αμφισβητεί και επίσημα την ελληνική κυριαρχία σε χερσαίο ελληνικό έδαφος στο ανατολικό Αιγαίο ;

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Ιεροδιάκονος

Ιδιαίτερα αρνητικό αντίκτυπο προκάλεσε η τοποθέτηση του Γ.Γ. του ΚΚΕ, κ. Κουτσούμπα στα κόμματα και τους φορείς που πρεσβεύουν την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος. Τοποθέτηση η οποία διέφυγε της προσοχής μου όταν έλαβε χώρα, αφού προσωπικά απαξιώ να παρακολουθώ τον ξύλινο και παλαιοντολογικό λόγο του ΚΚΕ, που τίποτα καινούργιο δεν μπορεί να προσθέσει στις εκνευριστικές επαναλήψεις του.

Εν τούτοις, έστω και ετεροχρονισμένα, αφού εντελώς συμπτωματικά παρακολούθησα στο διαδίκτυο την προχθεσινή ομιλία του κ. Κουτσούμπα στη συζήτηση στην Βουλή «για τα ζητήματα διαπραγμάτευσης», διαπίστωσα έναν αξιοσημείωτα αποδομητικό λόγο, όχι μόνο κατά της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά πρωτίστως εναντίον όσων μιλάνε για εθνικό νόμισμα, υιοθετώντας μάλιστα και ανοικείους χαρακτηρισμούς σε βάρος τους, χαρακτηρίζοντάς τους «ανεγκέφαλους».

Στην ομιλία ο κ. Κουτσούμπας τόνισε τα εξής: «Άλλα κόμματα, όπως ορισμένες, όπως λέγονται, δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, άλλοι, ακόμα και ανεγκέφαλοι, η Χρυσή Αυγή επίσης, μιλάνε για επιστροφή στη δραχμή, σε άλλο νόμισμα, στα πλαίσια φυσικά αυτού του συστήματος της καπιταλιστικής του ένωσης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της επιλογής τέτοιων συμμαχιών».

Δήλωση τουλάχιστον πρόστυχη και, αν μη τι άλλο, πολιτικά ανέντιμη. Άλλο πράγμα, κ. Κουτσούμπα, να επιχειρεί κάποιος να αποδομήσει με επιχειρήματα θέσεις και αντιλήψεις και άλλο να αποδίδεις στον αντίπαλό σου φανταστικές και ανύπαρκτες θέσεις, μόνο και μόνο για να έρθεις μετά να τις «αντικρούσεις». Και λέω «τους αντιπάλους σου», διότι μάλλον βασικοί αντίπαλοι του συνόλου των κομμάτων του κοινοβουλευτικού τόξου (συμπεριλαμβανομένου και του ΚΚΕ) είναι οι φορείς του εθνικού νομίσματος. Μη ξεχνάμε και μια παλαιότερη δήλωση της κ. Παπαρήγα, η οποία, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1, τόνισε ότι «η λύση έξω από το ευρώ και δραχμή στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική».

Κατ’ αρχήν, σε ποια «άλλα κόμματα» και «δυνάμεις» αναφέρεστε κ. Κουτσούμπα; Και από πού ως πού συγκαταλέγετε σ’ αυτά και την Χρυσή Αυγή; Πότε, αλήθεια, μίλησε η Χ.Α. για εθνικό νόμισμα; Με πόσο περίσσιο θράσος ταυτίζετε την Χ.Α. με κόμματα της αντικαπιταλιστικής, εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς;

Προσωπικά δεν υπήρξα ποτέ και ούτε πρόκειται να υπάρξω στο μέλλον μέλος ή υποστηρικτής κόμματος της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Παρά ταύτα όμως, είμαι σε θέση να γνωρίζω, όπως και όλοι οι ενημερωμένοι Έλληνες πολίτες (με εξαίρεση τον κ. Κουτσούμπα βεβαίως) ότι τα κόμματα αυτά σαφέστατα θέτουν ως στόχο την έξοδο, τόσο από την ευρωζώνη, όσο και από την Ε.Ε. Μόνο ένας ηθελημένα μύωψ, όπως ο κ. Κουτσούμπας, δεν το βλέπει αυτό.

Δεν υπήρξα ποτέ κι ούτε πρόκειται να υπάρξω στο μέλλον μέλος ή υποστηρικτής της φασιστικής Χ.Α., όμως γνωρίζω πολύ καλά πως ουδέποτε αυτό το κόμμα έθεσε θέμα επιστροφής σε εθνικό νόμισμα. Πόσο μάλλον και έξοδο από την Ε.Ε. Αν είναι δυνατόν! Μόνο ένας Κουτσούμπας θα μπορούσε να ταυτίσει τόσο εκ διαμέτρου αντίθετα πράγματα.

Προσωπικά δεν μου προκαλεί καθόλου εντύπωση που ο κ. Κουτσούμπας αποσιωπά τον βασικό εκφραστή της θέσης για αποχώρηση της Ελλάδας από Ε.Ε. και ευρωζώνη, που είναι φυσικά ο Δημ. Καζάκης και το ΕΠΑΜ. Ίσως ο χαρακτηρισμός «ανεγκέφαλοι» εκεί να απευθύνεται. Σε κάθε περίπτωση πάντως, είναι τουλάχιστον φαιδρός ένα τέτοιος χαρακτηρισμός, ειδικά όταν εκστομίζεται από αναθρεμμένους μέσα στην κομματική φορμόλη, ως παιδιά του κομματικού σωλήνα, ουσιαστικά άεργους και ανεπάγγελτους κατά έθος, πλήρως αποκομμένους από την εργατική τάξη, την οποία υποτίθεται ότι εκπροσωπούν, ως «πατερούληδες» βεβαίως, απολαμβάνοντας μάλιστα και την κομματική αντιμισθία βεβαίως-βεβαίως.

Και συνεχίζει ο κ. Κουτσούμπας: «στον αντίποδα των δύο αυτών εκδοχών (εννοεί το ευρώ ή την δραχμή) βρίσκεται η πρόταση του ΚΚΕ... Γι’ αυτό και η διαφορά μας είναι η μέρα με την νύχτα με όσους προβάλλουν τη γραμμή εξόδου από το ευρώ, ξεκομμένα, αποσπασμένα, χωρίς να λένε τι θα γίνει, χωρίς να δίνουν απάντηση και λύση στο πρόβλημα της εξουσίας, του ποιος δηλαδή θα κατέχει τα συγκεκριμένα μέσα παραγωγής, αποδεσμεύοντας τη χώρα από την Ε.Ε.»

Εδώ η πολιτική ανεντιμότητα δεν έχει όρια. Δεν είναι μόνο ότι εφευρίσκει διαφορές που δεν υπάρχουν (τουλάχιστον αναφορικά με τα υπόλοιπα κόμματα της αριστεράς, τα οποία επίσης θέτουν την γραμμή εξόδου από το ευρώ συνυφασμένα με την εργατική εξουσία επί των μέσων παραγωγής και την αποδέσμευση της χώρας από την Ε.Ε.), αλλά και με το ΕΠΑΜ, με το οποίο πράγματι υπάρχουν διαφορές (και μάλιστα θεμελιώδεις), όχι όμως σε σχέση με το ευρώ και την Ε.Ε., όπως ψευδώς διατείνεται, αλλά σε κάτι πολύ βαθύτερο.

Για εμάς η απελευθέρωση της χώρας από την Ε.Ε. και η υιοθέτηση εθνικού νομίσματος είναι βασικό πρόταγμα. Με άλλα λόγια, προτάσσεται αυτή η αναγκαιότητα ως προϋπόθεση για την θέσπιση παράλληλων ή μεθύστερων επιμέρους επαναστατικών μεταβολών.

Ισχύει όμως το ίδιο και για το ΚΚΕ; Όχι βεβαίως! Το ΚΚΕ απλά κουβαλάει αυτή την θέση από την τότε διάσταση μεταξύ ΕΟΚ και Συμφώνου της Βαρσοβίας, οπόταν, ως δορυφόρος τότε της Σοβιετικής Ένωσης, τάχθηκε βεβαίως κατά της καπιταλιστικής ΕΟΚ, αγωνιζόμενο για την υπαγωγή της χώρας μας στην αντίπερα αυτοκρατορία. Απλά, μετά την κατάρρευση του «σιδηρού παραπετάσματος», απέμεινε σύξυλο να κουβαλάει στους ώμους την πρότερή του θέση, πλην όμως, ως «αδειανό πουκάμισο» πλέον.

Το ΚΚΕ δεν θέτει θέμα αυτοκυριαρχίας, ούτε βέβαια κόπτεται για την ύπαρξη ελληνικού εθνικού κράτους. Τουναντίον, θεωρεί ιστορικά παρωχημένη την έννοια του εθνικού κράτους. Το πρόβλημα του ΚΚΕ δεν είναι με τον φεντεραλισμό στην όποια μορφή του, ούτε με τον ιμπεριαλισμό γενικά, αλλά με τον δυτικό ιμπεριαλισμό. Εξ ου και η θέση του τότε για υπαγωγή της χώρας μας στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας.

Αντιθέτως, για εμάς η δημοκρατία (η λαοκρατία, όπως έλεγαν οι παλαιοί στο ΕΑΜ) είναι απόλυτα συνυφασμένη με το εθνικό κράτος. Ο αγώνας μας για απελευθέρωση από την Ε.Ε. και τα δεσμά της, συμπεριλαμβανομένου βέβαια και του βασικού μοχλού δουλοποίησής μας, του κατοχικού νομίσματος δηλαδή (του ευρώ), δεν έγκειται στο ότι η Ε.Ε. είναι απλά καπιταλιστική, αλλά κυρίως και εξ ορισμού ιμπεριαλιστική. Δεν υπάρχει καλός και κακός φεντεραλισμός, κύριε Κουτσούμπα. Ο φεντεραλισμός, στην όποια μορφή του, κείται στην αντίπερα της δημοκρατίας όχθη, ως ο απόλυτος εχθρός της λαϊκής χειραφέτησης. Γι’ αυτό και η πλήρης αντίθεσή μας με την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι ακραιφνείς φεντεραλιστές του κερατά.

Όμως ο κ. Κουτσούμπας συνεχίζει το τροπάριό του: «Αλλιώς, και με άλλο νόμισμα, το Σύστημα θα εξακολουθεί να παραδέρνει στις κρίσεις του, το αστικό κράτος, αυτό που γνωρίζουμε, θα εξακολουθεί να παράγει την σαπίλα, την διαφθορά, τα σκάνδαλα, κι εσείς θα τρέχετε να τα μαζεύετε, υποτίθεται, για να ξεχνιούνται μετά από λίγο καιρό, η χώρα θα εξακολουθεί να παραμένει αλυσοδεμένη σε συμμαχίες ιμπεριαλιστικές, σε αδιέξοδα, και μια από τα ίδια για τον λαό και τη νεολαία».

Κι εδώ ερχόμαστε στην βασική μας ένσταση στην ηθελημένη μυωπία του ΚΚΕ. Δεν υπάρχει λοιπόν καμία διαφορά στο να τυπώνεις εσύ το νόμισμά σου από το να το αγοράζεις (και μάλιστα με τόκο) από μια υπερεθνική εκδοτική Αρχή. Όχι, επιμένει το ΚΚΕ, καμία διαφορά στο να ελέγχεις εσύ την οικονομία σου από το να ακολουθείς εκβιαζόμενος εξωχώριες «υποδείξεις» εκείνων που ελέγχουν την χρηματοδότηση και την ρευστότητα της οικονομίας σου. Για το ΚΚΕ το πρόβλημα ελέγχου της οικονομίας μας από ξένα κέντρα δεν μας αφορά. Δεν είναι πρόβλημα δικό μας. Απλά υφιστάμεθα τα αίτια των ενδοκαπιταλιστικών ανισοτήτων. Ωραία! Καμία αντίρρηση. Κι εσείς τι κάνετε πάνω σ’ αυτό; Περιμένετε με μοναχικούς περιπάτους, Ομόνοια-Σύνταγμα, την «βασιλεία των ουρανών επί της γης»;

Όμως η πολιτική ανεντιμότητα του Περισσού έγκειται και σε κάτι άλλο. Γιατί άραγε επέλεξε σ’ αυτή τη φάση ο κ. Κουτσούμπας την ευθεία και ανοίκεια επίθεση εναντίον των λοιπών αντιιμπεριαλιστικών δυνάμεων; Απλούστατα! Διότι το κακόγουστο θέατρο της δήθεν διαπραγμάτευσης της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους «εταίρους» μας, ανέδειξε με τον πλέον καταφανή τρόπο το πραγματικό πρόσωπο της Ε.Ε. Γεγονός που απελευθερώνει προοπτικά όλο και περισσότερες μάζες, που αντιλαμβάνονται πλέον ότι χωρίς ρήξη και ανατροπή με την ευρωκρατία και το κατοχικό της νόμισμα, λύση δεν υπάρχει. Και τι κάνει το ΚΚΕ; Αυτό που έκανε πάντα μετά την συνθηκολόγησή του με το καραμανλικό αστικό κατεστημένο. Επιχειρεί να συγκρατήσει φυγόκεντρες λαϊκές δυνάμεις από το να εκφραστούν μέσω υγειών δημοκρατικών-επαναστατικών δυνάμεων. Και το κάνει με τον πιο χυδαίο τρόπο. Αντί να αντιπαραθέσει τα επιχειρήματά του επί υπαρκτών προταγμάτων και θέσεων, πλαστογραφεί ασύστολα εκείνες τις θέσεις, όπως οι σατανικοί καλόγεροι του μεσαίωνα, που έβαζαν στο μάτι το βιος των χωρικών και για να το υφαρπάξουν τους κατηγορούσαν ως ειδωλολάτρες.

Νέο κυνήγι μαγισσών λοιπόν. Κι αυτή τη φορά από την «επίσημη» αριστερά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

«Τα ξύλινα τείχη θα σώσουν την πόλη»: έτσι, με την ασπίδα των πλοίων, ήταν που επιβίωσαν η αρχαία Αθήνα, η αρχαία Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη του μέλλοντος, από την βαρβαρική από ανατολάς επέλαση εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Όμως, ότι κι αν έγινε τότε, τώρα, δυστυχώς, τα ξύλινα τείχη αποδείχθηκαν σάπια.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Lloyd’s ο στόλος ελληνικών συμφερόντων στα τέλη Μαρτίου 2015 έφτασε στα 4.057 πλοία.

Αυξήθηκαν τα πλοία, αυξήθηκαν περισσότερο οι χωρητικότητες, αυξήθηκαν οι ελληνικές σημαίες ανάμεσα σε αυτά.

Όλα αυτά δεν είναι απλώς θετικά, αλλά εξαιρετικά καλά νέα και είναι πολύ καλό να συμβαίνουν.

Όμως, ένα ερώτημα πλανάται σκληρό στον ορίζοντα: όλη αυτή η δύναμη που αντιπροσωπεύουν για τον ελληνισμό αυτά τα πλοία, είτε αυξήθηκε είτε κι αν δεν είχε αυξηθεί, που είναι στα χρόνια της φοβερής κρίσης;

Που, πώς και πότε έδωσε το στίγμα της;

Πότε παρουσιάστηκε αρωγός στα τρομακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν η κοινωνία και η χώρα;

Δυστυχώς, η απάντηση είναι πουθενά – ή, έστω, περίπου πουθενά.

Ολη αυτή η δύναμη δεν εκφράστηκε, δεν βοήθησε, δεν έβαλε πλάτη ως θα μπορούσε και θα όφειλε – όχι νομικά, ηθικά, πατριωτικά, εθνικά.

Οι άνθρωποι με τα 4.000 και πλέον πλοία δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων.

Δυστυχώς, τα σύγχρονα ξύλινα τείχη, αποδείχθηκαν σάπια, την ώρα που τα είχε ανάγκη η Πόλις…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Άρθρο γνώμης του Richard Barwell, ανώτερου Ευρωπαίου οικονομολόγου στην Royal Bank of Scotland, στην εφημερίδα Wall Street Journal με τίτλο «A Eurozone Without Greece», επικεντρώνεται στο τι πρόκειται να συμβεί εάν η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή.

To Grexit θα έχει ευρύτατες συνέπειες για την ευρωζώνη, αποδυναμώνοντας ορισμένες πτυχές από τους δεσμούς που συνδέουν το ενιαίο νόμισμα, ενώ θα ενισχύσουν άλλες. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο η τελευταία εκδοχή θα κυριαρχήσει, μειώνοντας την πιθανότητα ότι και άλλες χώρες θα αποχωρήσουν από το ευρώ. Εάν η Ελλάδα αποχωρήσει από την ευρωζώνη, αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει μια σειρά από προηγούμενα που ενδέχεται να επηρεάσουν το πώς οι πολίτες ψηφίζουν και οι πολιτικοί συμπεριφέρονται στην Ευρώπη.

Αν οι Έλληνες επιλέξουν την έξοδο από το ευρώ με δημοψήφισμα, θα στείλουν ένα ισχυρό μήνυμα ότι οι πολίτες και όχι οι κεντρικοί τραπεζίτες και οι πολιτικοί στη Φρανκφούρτη, στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο κρατούν το πεπρωμένο του ευρώ στα χέρια τους. Αλλά αν είναι οι Έλληνες πολιτικοί που θα πάρουν την απόφαση περί εξόδου, βάσει της εκλογικής εντολής που έλαβαν και όχι δημοψηφίσματος, αυτό θα μπορούσε να κάνει τους ψηφοφόρους σε άλλες χώρες να σκεφτούν σοβαρά πριν ψηφίσουν πολιτικούς που είναι κατά της λιτότητας.

Θα είναι ένα μάθημα για τους πολιτικούς σχετικά με τους κινδύνους της παρακινδυνευμένης πολιτικής, ειδικά αν ένα Grexit συμβεί σχεδόν από ατύχημα. Αν τα προβλήματα χρηματοδότησης που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση και οι τράπεζες κλιμακωθούν εκτός ελέγχου, θα ενεργοποιηθούν έλεγχοι κεφαλαίων, καθιστώντας την προσφυγή στις κάλπες, είτε με κοινοβουλευτικές εκλογές ή δημοψήφισμα, πολύ πιθανή. Οι πολιτικοί σε χώρες με μικρότερες οικονομίες θα είναι στο μέλλον πιο θετικοί στο να καταλήξουν σε συμφωνία με τους πιστωτές και οι πολιτικοί στις πιστώτριες χώρες θα είναι πιο δεκτικοί στο να παρέχουν καλύτερους όρους, συμπεριλαμβανομένου της ελάφρυνσης του χρέους. Ούτως ή άλλως, η Ελλάδα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα κηρύξει πτώχευση μόλις αποχωρήσει από το ευρώ.

Όπως τονίζεται, το Grexit θα λύσει την αβεβαιότητα για το πώς μπορεί μια χώρα να αποχωρήσει από το ευρώ, δημιουργώντας ένα προηγούμενο που κανείς δεν θα θέλει να επαναλάβει, από τη στιγμή που θα συνεπάγεται και την έξοδο από την ΕΕ. Εάν, όμως η Ελλάδα ανακάμψει οικονομικά μετά από το Grexit, θα έχει δημιουργήσει ένα οικονομικό προηγούμενο, κάνοντας πολύ πιο δύσκολο το να πείσουν άλλες χώρες να παραμείνουν στο ευρώ.

Πάντως, για τον Barwell, οι βραχυπρόθεσμες προοπτικές της ελληνικής οικονομίας μετά το Grexit είναι οδυνηρές. Θα υπάρξουν, όμως και δύο σημαντικές μεσοπρόθεσμες συνέπειες.

Η ευρωζώνη μετά το Grexit θα ήταν πιο ευάλωτη σε κερδοσκοπικές επιθέσεις στο ευρώ, όπως συνέβησαν το 2012. Αυτό θα αποθαρρύνει τους επενδυτές και θα υπάρξει φυγή κεφαλαίων.

Το πιο ισχυρό εργαλείο πολιτικής της ΕΚΤ, το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της, δεν έχει σχεδιαστεί για να ασχοληθεί με αυτό το πρόβλημα, και δεν μπορεί να σταθεροποιεί τις αγορές σε μια μελλοντική κρίση. Το πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων (Outright Monetary Transactions-ΟΜΤ), μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για να σώσει τις χώρες που δεσμεύονται να ασκήσουν πολιτική λιτότητας και μεταρρυθμίσεων.

Σύμφωνα με τον Barwell, θα πρέπει να περιμένουμε μια πολιτική απάντηση για την καταπολέμηση των δυνάμεων εκείνων που απειλούν να διαλύσουν την ευρωζώνη. Το Grexit θα μπορούσε τελικά να φέρει την Ένωση πιο κοντά, σε μια δημοσιονομική ένωση και κοινή έκδοση ομολόγων, που θα πηγαίνουν χέρι-χέρι με δεσμευτικές και αξιόπιστες δεσμεύσεις σχετικά με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα βοηθήσουν στο να μετατρέψουν την Ευρωζώνη σε μία βέλτιστη και πολύ πιο σταθερή νομισματική ένωση.

Καταλήγοντας, ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι όλα τα ανωτέρω θα παραμείνουν μια υποθετική συζήτηση αν η Ελλάδα καταλήξει σε συμφωνία με τους πιστωτές της και αποτραπεί η έξοδος από την ευρωζώνη. Αλλά, οι συνετοί πολιτικοί και επενδυτές θα πρέπει διαθέσουν λίγο χρόνο εξετάζοντας το πώς θα απαντούσαν σε ορισμένα από τα ερωτήματα που ένα Grexit θα μπορούσε να εγείρει.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Ο Προκόπης Παυλόπουλος έχει την τάση να καθιστά τη Γερμανία υπεύθυνη για όλα τα κακά της Ελλάδας και της Ευρώπης»

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Δεν πάει να είναι δεξιός ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος - δηλαδή ομοϊδεάτης της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ και του υπουργού της επί των Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε; Και μόνο το γεγονός ότι εξελέγη αρχηγός του ελληνικού κράτους με πρόταση του αριστερού πρωθυπουργού της χώρας, αρκεί για να τον κατηγορήσουν ανοιχτά οι Γερμανοί για αντιγερμανισμό. «Πολλές φορές μπορεί να απορεί κάποιος γιατί ο αρχηγός της ελληνικής κυβέρνησης Αλέξης Τσίπρας έβαλε τον ΣΥΡΙΖΑ του να εκλέξει Πρόεδρο του κράτους ακριβώς έναν συντηρητικό» αρχίζει ένα άρθρο της η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η γνωστή πλέον σε όλους τους Ελληνες εφημερίδα της γερμανικής ελίτ. «Η αιτία είναι απλή» συνεχίζει ο αρθρογράφος και εξηγεί: «Ο Προκόπης Παυλόπουλος έχει την τάση να καθιστά τη Γερμανία υπεύθυνη για όλα τα κακά της Ελλάδας και της Ευρώπης. Δεν τον ξεπερνά κανείς από όσους ανήκουν στο πολιτικό προσωπικό της Αθήνας»! Ο Μίκαελ Μάρτενς, ανταποκριτής της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» στη χώρα μας και πραγματικά ο Γερμανός δημοσιογράφος με την κατά πολύ υπέρτερη γνώση της ελληνικής πολιτικής κατάστασης από όλους τους ομοεθνείς συναδέλφους του, συνεχίζει ακάθεκτος: «Αυτό τον καθιστά, συντηρητικό-ξεσυντηρητικό, αποδεκτό ακόμη και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι τώρα η στάση του Παυλόπουλου ελάχιστη εντύπωση προκαλούσε, επειδή πρώτον, τελευταία, δεν ανήκει πλέον στην πρώτη γαρνιτούρα της αθηναϊκής πολιτικής και δεύτερον αυτός ο πολιτικός ντύνει ακόμη και τους πιο κακόβουλους ισχυρισμούς με το ένδυμα ψυχρής διανοητικότητας, γι' αυτό και δεν προσφέρονται για κουρελότιτλους». Ο Μάρτενς εννοεί εδώ ότι έτσι που τα λέει ο Παυλόπουλος δεν μπορεί η «Μπιλντ», αυτό το... αγλάισμα της γερμανικής δημοσιογραφίας, να βγάλει ανθελληνικούς τίτλους!

Ο Μάρτενς είχε δυστυχώς την ατυχία το άρθρο του να δημοσιευθεί ακριβώς την ημέρα που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος βρισκόταν στην Κύπρο και έκανε μια διά της δήθεν αρνήσεως περιγραφή της εξωτερικής πολιτικής της Γερμανίας στην Ευρώπη. Δεν θα ήθελα να σκεφθώ, είπε ο Ελληνας Πρόεδρος, ότι «μπορεί η πλειοψηφία τουλάχιστον του γερμανικού πολιτικού συστήματος να θεωρεί ότι είναι δυνατόν να υπάρξει η Ευρωπαϊκή Ενωση ως μια γερμανική Ευρώπη». Δεν τολμώ να σκεφθώ καν, συνέχισε ο Ελληνας Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ότι «οποιοσδήποτε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης -αυτής της ΕΕ που δημιουργήθηκε με όλα εκείνα τα οράματα, τα οποία ξέρουμε τι ήθελαν να αποφύγουν αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο- σκέπτεται, όση ισχύ μπορεί και να έχει, με όρους εκβιασμών».

Σιγά μην υπάρχει άλλη γερμανική πολιτική, διαφορετική από εκείνη των ανελέητων εκβιασμών και της ισχύος! Αποκλειστικά και μόνο αυτή μπορούν να καταλάβουν και να ασκήσουν οι Γερμανοί! Φυσικά είναι αδύνατον να υπάρχει στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης άρθρο ή εκπομπή εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης το οποίο να μην αφιερώνει μερικές γραμμές εναντίον των ΑΝΕΛ. Η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» δεν ξεφεύγει από αυτό τον κανόνα, αποδεικνύοντας εμπράκτως πόσο πολύ ενοχλεί τη γερμανική ελίτ το γεγονός της συμμετοχής τους στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι εξόφθαλμο ότι δεν αριστερή. Είναι στο αστικό πλαίσιο, αλλά είναι αντιμνημονιακή - δηλαδή κατ' ουσία αντιγερμανική και ως εκ τούτου συνιστά παράδειγμα για όλα τα αντιγερμανικά κόμματα της Ευρώπης, ανεξαρτήτως αν αυτά είναι δεξιά, αριστερά ή κεντρώα. «Ενώ ο δεξιός λαϊκιστής υπουργός Αμυνας Πάνος Καμμένος εκπροσωπεί τον φτηνό τύπο του ''ξυλοδαρμού'' των Γερμανών, ο Παυλόπουλος καλλιεργεί έναν αντιγερμανισμό των σαλονιών δοκιμιακού επιπέδου σε ακαδημαϊκά περιοδικά.

Ως παράδειγμα επίδειξης μπορεί να θεωρηθεί άρθρο (σ.σ. του Προκόπη Παυλόπουλου) στο εβδομαδιαίο περιοδικό ''Επίκαιρα'', που ασχολείται με την κρίση του ευρώ. Το άρθρο αυτό φαινομενικά βαδίζει πιο κομψά από τις χοντροκομμένες γελοιογραφίες του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ή της Ανγκελα Μέρκελ με στολές των Ες-Ες, χρησιμοποιούν όμως το ίδιο συρτάρι» ισχυρίζεται ο Γερμανός αρθρογράφος. Με εντυπωσιακό μίσος καταφέρεται εναντίον του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας: «Είναι ένας αντιπρόσωπος εκείνης της ελίτ, η οποία πρώτα οδήγησαν τη χώρα τους στον τοίχο και στη συνέχεια κατηγορούν άλλους ότι είναι υπεύθυνοι γι' αυτό» υπογραμμίζει η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Δεν συγχωρούν οι Γερμανοί στον Προκόπη Παυλόπουλο τη θέση ότι εν μέσω κρίσης έλαβαν χώρα στα κράτη του Νότου της Ευρωζώνης βίαιες δομικές και οικονομικές στρεβλώσεις, όλες τους αποκλειστικά γερμανικής προέλευσης. Εχει απόλυτο δίκιο και στο θέμα αυτό όμως ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ξέρει τι λέει.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου