Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Ιουλ 2014

Επιτέλους!

Γράφει ο Δημήτρης Ιατρόπουλος

Επιτέλους! Ας ανοίξει ο μυστικός δρόμος…
Ας περάσουν μπροστά τα αλλιώτικα μηνύματα
Έστω κι αν λυγίσει, όμως δεν θα σπάσει η ατσάλινη ίνα της διαδρομής μας…

Θα μας πουν ιδιαίτερους οι φίλοι…
Ξεχωριστούς οι αγαπημένοι μας…
Παράδοξους οι επιφυλακτικοί…
Επικίνδυνους οι κακόβουλοι…
Ανατρεπτικούς οι εχθροί μας…
Εξεγερμένους οι ιστορικοί…

Επιτέλους λοιπόν! Βγάλε Ελλάδα τα Κλειδιά, κι άνοιξε τη μεγάλη πόρτα.
Να ξεχυθούν τα απροκάλυπτα όνειρα…
Να θριαμβεύσουν τα απόκρυφα περάσματα…
Να θεραπεύσουν τις ανωμαλίες τα Ιερά Προστάγματα…
Να ξαναγεννήσουν την ένδοξη χαρά οι φοβεροί Παιάνες...

Επιτέλους ανδρωθείτε!
Μεσήλικες λυγμοί. κουρασμένα παράπονα, θλιβερά τοπία, διαγραφείτε, απ’ τον χάρτη της ανάσας μας

Ζητάω μια Νεολαία να φορέσει την ώρα της Ιστορίας…
Να δικάσει τους κήνσορες της παρακμής…
Να χαράξει την καινούργια ανάγκη…
Να οδηγήσει τον λαό μου στο δρόμο του…

Επιτέλους Ελλάδα μου! Βγάλε απ’ το μυστικό ερμάρι, τα δοξασμένα σπαθιά, τους χάρτες με των άστρων τα περάσματα, τους Ιερούς Στοχαστές και τους Άγιους Στρατηλάτες σου, τους Ποιητές σου και τους Γεωμέτρες…

Μια φούχτα κρυμμένος ήλιος…
Ένα δακρυσμένο πεύκο κι ένα παμπάλαιο τραγούδι, είναι όλο κι όλο το προσφάι μου…
Πατρίδα μου, χιλιοπροδομένη Κυρά της Ανθρωπότητας…

Δεν έχω τίποτε άλλο να σου δώσω.
Λίγα γραμμένα λόγια…
Κι ακόμη πιο λίγα άγραφτα, είναι η ζωή μου όλη…

Όμως αν μου βγάλεις μπροστά Ένα πανάξιο τέκνο σου, να πάρει τον καιρό στα χέρια του, να ξέρεις, εγώ θα έρθω δίπλα του, να προστατέψω τη γλώσσα του, να ξεσκονίσω το χρέος του, να τραγουδήσω τη μοίρα του…

Επιτέλους Ελλάδα μου!
Φέρε μου εδώ, τώρα, αμέσως, έναν Αληθινό Μπροστάρη…

Γιατί, δεν δέχομαι να έρθω στην κηδεία σου…
Δεν καταδέχομαι να ζήσω σκλάβος…
Δεν παραδέχομαι πως όλα τέλειωσαν…
Μπότζι είναι, θα περάσει…
Θα ξανανθίσουν οι πασχαλιές…
Θα ξαναπαίξουν τα παιδιά στις γειτονιές…
Θα ξανατραγουδήσουν τα πουλιά…

Μόνο ν’ ανέβει τα σκαλιά της Ιστορίας, ένα ένδοξο πρωί, Αυτός, Ο Ένας!

Θα τον περιμένω, όσο η ανάσα μου.
Θα λάμπει στα σπλάχνα μου.
Όσο η ψυχή μου θα φωτίζει τους δρόμους μου…
Όσο το μυαλό μου Θα κεντάει μεθοδικά την αλήθεια…

Κι όσο οι Αγέννητοι Έλληνες θα μου στέλνουν μηνύματα, όπως ετούτο που μόλις τώρα σου χάραξα, με τη ματωμένη πένα μου…

Πατρίδα μου…
Μεγάλη Κυρά της Ανθρωπότητας…

Σχόλιο ιστολογίου: Κι ήρθε ο ποιητής, τις λέξεις να αφήσει μπροστά μας, να μας θυμίσει τ' απαραίτητα και τα ένστικτα, της καρδιάς τα ψιθυρίσματα. Μας έβαλε στον κύκλο της ζωής, μαζί του να χορέψουμε, μυσταγωγικά να νιώσουμε και ενωθούμε. Με ετούτα τα λόγια να ανοίξουμε τον δρόμο, για εκείνον, που πανάξιος θα βγει ανάμεσα και μπροστά απ' όλους θα σταθεί, για να σηκώσει στις πλάτες του τις ευθύνες όλων. Μα ετούτος θα είναι που πιότερο, το χρέος της φυλής θα αναδείξει και δίχως κανένα δισταγμό και με περίσσιο θάρρος θα σταθεί εμπρός στα μάτια εκείνων που τώρα μας λιανίζουν. Ανοίξτε τον δρόμο όλοι εσείς και βάζοντας ομόνοια μεταξύ σας, εκείνος θα έρθει... Για να σταθεί μαζί με άξιους και μαζί τους να αναδείξει τις ξεχασμένες αξίες της φυλής μας... Τίποτε δεν χάνεται, εκτός κι αν μέσα από τα χέρια μας το αφήσουμε και το εγκαταλείψουμε για να χαθεί μέσα στην ομίχλη του μυαλού μας...

Πως οι Φασίστες έκαναν Βουλευτή τον Πλεύρη χωρίς Ψήφους !

Αν περιμένετε οι Φασίστες να σεβαστούν την Δημοκρατία είστε βαθιά νυχτωμένοι.

Η δήθεν Δημοκρατικές διαδικασίες είναι απλά το πρόσχημα μέχρι να καταλάβουν την εξουσία!

Στις εκλογές με τους Φασίστες του Καρατζαφέρη και τους εκλεκτούς των Γερμανών της Δημοκρατικής Συμμαχίας  εκτός Βουλής, βρήκαν άλλα παραθυράκια να βάλουν μέσα τα "δικά τους παιδιά".

Έτσι ενώ  ο λαός έστειλε στα απορρίμματα της κάλπης το ΛΑΟΣ - Βελόπουλο, Ροντούλη, Αιβαλιώτη - και τους βουλευτές της Δημοκρατικής Συμμαχίας - Μαρκογιαννάκη, Κόντογιάννης, Αυγενάκης - βρήκαν οι κολλητοί τους ανούσιους τρόπους να τους περάσουν στα έδρανα με την μορφή της λίστας.

Για όσους θυμούνται παρ' ολίγον να πετάξουν και εκτός βουλής και την πρωτη σε σταυρούς Διονυσία Αυγερινοπούλου.

Έτσι, σήμερα, ενώ το εκλογικό σώμα ψήφισε με σταυρούς, κάτω από τον Αβραμόπουλο τον κ.Αλέξανδρο Μωραιτάκη, να ο υιός του Φασίστα Θάνος Πλεύρης να ορκίζεται βουλευτής...!

Για την ιστορία στο διαφημιστικό του έγραφε ο Μωραϊτάκης:
”Δεν εισέρχομαι στην πολιτική για να κάνω καριέρα ή να βγάλω χρήματα, έχω ήδη επαγγελματική και κοινωνική καταξίωση. Εργάζομαι για περισσότερα από 45 χρόνια, γνωρίζω πως δουλεύει η αγορά, τι σημαίνει εργασία, πως κερδίζεται η συνέπεια απέναντι σε πελάτες, υπαλλήλους, αγορά κλπ. και ποιες είναι οι πραγματικές και ουσιαστικές δυσκολίες της ζωής. Δεν γεννήθηκα ούτε πλούσιος ούτε πετυχημένος.”
Για ξαναπείτε μου αυτό για το Συνταγματικό Τόξο πάλι...
Για να σας πω κι εγώ ένα καινούργιο με τον... Τοτό...


Ολόγιομες οι παραλίες της φτώχειας το σαββατοκύριακο (2,5 ευρώ καφές και ξαπλώστρα για μιά θέση στον ίσκιο)... Μισογεμάτα και τα ταβερνάκια των 8 ευρώ λογαριασμό, το άτομο... 

Πλήθος λαού και στην βόλτα, στην γύρα.
Όμως πόσο διαφορετικά από άλλες χρονιές!


Χαμηλόφωνες οι παρέες, λίγα και σκόρπια τα γέλια, μιά διάχυτη κατήφεια στην ατμόσφαιρα.
Ο κόσμος λες και απλώς διεκπεραιώνει την διαδικασία του σαββατοκύριακου από υποχρέωση και αλλοτινή συνήθεια.
Κάνει διακοπές χωρίς να είναι εκεί...

"Ωσεί παρών".
Τα σώματα μόνο βρίσκονται εκεί.
 
Το μυαλό τρέχει. Τρέχει στο μέλλον το ζοφερό και άδηλο που οι προδότες ετοίμασαν κι εξακολουθούν να ''διαπραγματεύονται'' για μας!
 
Τρέχει στις υποχρεώσεις που άφησαν απλήρωτες για να απολαύσουν αυτά τα 2,5 ευρώ πληρωμένου ίσκιου και τα 8 ευρώ της βραδινής εξόδου!
 
Τρέχει στα πληρωμένα με 20 ευρώ δεκάωρα μεροκάματα (κι αυτά εποχιακά) των παιδιών μας. 

Πώς να ζήσεις, να βιώσεις διακοπές έτσι; 
 Πώς να ηρεμήσεις , να χαλαρώσεις, να ''γεμίσεις τις μπαταρίες''; 
Πώς μας κατάντησαν οι παλιάνθρωποι έτσι; 

Το πιό θλιβερό, το πιό υποτονικό καλοκαίρι της ζωής μας είναι εδώ!

Η ζωή, όπως μας την ετοίμασαν, είναι ήδη εδώ!
Και οι προδότες, οι δωσίλογοι της εξουσίας είναι εδώ!
 

Αν θέλουμε να ξαναδούμε και να ξαναζήσουμε κανονικό καλοκαίρι, πρέπει να μην ξαναδούμε αυτούς. 

Αλλιώς, του χρόνου, το επόμενο καλακαίρι, θα αναπολούμε το φετινό, σαν ''παράδεισο''!...




Συνενοχή, ντροπή και όνειδος

Γράφει ο Φαήλος Κρανιδιώτης

Αν ξέρεις λίγο Ιστορία, έχεις μισό δράμι κοινό νου και παρακολουθείς την επικαιρότητα, ξέρεις ότι η Δύση βγάζει τα μάτια της, απεργάζεται τεράστια προβλήματα ασφάλειας για τον εαυτό της. Χρόνια τώρα. Από την εποχή που οι Αμερικανοί εκπαίδευαν τον Μπιν Λάντεν και τα συντρόφια του, όταν ισοπέδωναν μια χριστιανική χώρα, τη Σερβία, σύμμαχο και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, για να φτιάξουν ένα ευρωπαϊκό Αφγανιστάν στη Βοσνία του ισλαμιστή προστάτη τρομοκρατών Αλίγια Ιζετμπέκοβιτς και το πρώτο κράτος διοικούμενο απευθείας από ναρκεμπόρους και μαφιόζους, το Κόσοβο του Χασίμ Θάτσι. Στη Βόρεια και Υποσαχάρια Αφρική και στη Μέση Ανατολή η Δύση έκανε άλλους αυτοκτονικούς άθλους. Ξεχαρβάλωσε όλο το σύστημα ασφάλειας στην περιοχή, συμμαχώντας και βγάζοντας στον αφρό όλους τους ψυχάκηδες τζιχαντιστές. Ανέτρεψε τον Καντάφι, αποσταθεροποίησε την Αίγυπτο, αιματοκύλησε τη Συρία, εδώ χέρι χέρι με τον επίδοξο χαλίφη, τον Ερντογάν, έκανε μπάχαλο το Ιράκ. Στη Συρία και στο Ιράκ κόβουν κεφάλια, σταυρώνουν χριστιανούς, όταν δεν τους πολυβολούν και δεν διατάσσουν μαζικές κλειτοριδεκτομές. Η απόλυτη βαρβαρότητα κυριαρχεί δίπλα στη γειτονιά μας από τους ισλαμιστές και ενόσω πετσοκόβουν on camera χιλιάδες σιίτες, αλεβίτες και χριστιανούς ή εγκληματούν μαζικά κατά των αδύναμων όλων των πολέμων κι όλων των αυταρχικών συστημάτων, των γυναικών και των παιδιών, απειλούν ευθέως όλη τη Δύση, ονειρεύονται δυναμική επάνοδο στην Ιβηρική και τα Βαλκάνια.

Η πολιτική ορθότητα οδηγεί σταδιακά στην τύφλωση, στην παρακμή και τον αυτοχειριασμό. Η αλήθεια είναι απλή: δεν υπάρχει μετριοπαθές Ισλάμ. Είναι απλά ζήτημα χρόνου και συγκυρίας η έκρηξη. Οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί είναι μια ζώσα εκρηκτική ύλη που περιμένει τον πυροκροτητή της, αν αφεθούν χωρίς αυστηρή επιτήρηση στα χέρια των φανατικών. Μόλις νιώσουν πολλοί και δυνατοί, απαιτούν να προσαρμοστούν οι άλλοι στον δικό τους φανατικό και ολοκληρωτικό τρόπο ζωής. Κι όπου κυριαρχεί η «πρωτοπορία» των φανατικών, περνούν λεπίδι ακόμη και τους δικούς τους, αυτούς που θεωρούν αιρετικούς. Στη Συρία η ταξιαρχία Αλ Νούσρα αλληλοσφάζεται με τους άλλους αντάρτες. Η Αλ Νούσρα, θυμίζω, βρίσκεται υπό την άμεση επιμελητειακή υποστήριξη των τουρκικών υπηρεσιών. Αγκαλιά ο «κουμπάρος» με την Αλ Κάιντα έχει βάψει ως και τα μουστάκια του με αίμα.

 Αυτοί που πυροβολούν αμάχους στον σβέρκο, αποκεφαλίζουν, σταυρώνουν, ανατινάσσουν πολιτιστικά μνημεία, κάνουν επιθέσεις αυτοκτονίας, κόβουν κλειτορίδες με ξυράφια δεν είναι απλά μια όψη του πολυπολιτισμού, ένα χρώμα στον πολύχρωμο κόσμο, που προσδοκούν η βλαμμένη Αριστερά και οι αφασιακοί αντιεξουσιαστές. Είναι αυτό που βλέπουμε: φανατικά καθάρματα, εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας, βασανιστές, βιαστές και φονιάδες γυναικόπαιδων κι αιχμαλώτων, γενοκτόνοι κάθε διαφορετικότητας στους τόπους που ελέγχουν.

Δεν οφείλουμε κανέναν σεβασμό σε μια τέτοια «διαφορετικότητα», εχθρό του ανθρώπινου γένους και κάθε έννοιας πολιτισμού.

Δεν πρόκειται απλά για άλλη μια θρησκεία. Είναι ένα ολοκληρωτικό σύστημα κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης, επεκτατικό, χωρίς ανοχές και πολύ πιο βάρβαρο από τον ναζισμό ή τις κομμουνιστικές δικτατορίες.

Η μαχητική πρωτοπορία του Ισλάμ αναδεικνύεται σε εχθρό του ανθρώπου, σε μια παγκόσμια θανάσιμη κοινωνική αρρώστια. Ειδικά «το μισό του ουρανού», η γυναίκα, υποφέρει τα πάνδεινα στις περιοχές όπου οι τζιχαντιστές σαλαφιστές έχουν την εξουσία.

Ντροπή και όνειδος για τη Δύση η ανοχή της στον απόλυτο εξευτελισμό, στη βία που υφίσταται η γυναικεία υπόσταση στα χέρια των ημίτρελων φονιάδων της ISIS, της Αλ Νούσρα κι όλων των εγκληματικών παραφυάδων του «ιερού πολέμου».

Ντροπή, όνειδος και αιώνιο στίγμα η πλήρης εγκατάλειψη πανάρχαιων χριστιανικών κοινοτήτων στη Μέση Ανατολή, ενώ υφίστανται γενοκτονία από τους χασάπηδες των ποικιλώνυμων ισλαμιστικών οργανώσεων. Στη δε Αφρική η βία κατά των χριστιανών έχει πλέον γίνει καθημερινή είδηση.

Γιατί άραγε τόσοι Αμερικανοί στρατιώτες έχυσαν το αίμα τους στο Ιράκ; Για να προελαύνουν σήμερα σταυρωτές κι αποκεφαλιστές; Ευφυέστατη στρατηγική!

Χειρότερα από τη συνενοχή της Δύσης σε όσα συμβαίνουν γύρω της είναι όσα συμβαίνουν μέσα της. Η αθρόα μουσουλμανική λαθρομετανάστευση, η ανοικοδόμηση τζαμιών, που δεν είναι μόνο λατρευτικοί χώροι αλλά σύμβολα κυριαρχίας, δημιουργούν εστίες αυριανής ανάφλεξης, προγεφυρώματα τζιχαντιστών, από τα οποία φεύγουν εθελοντές συχνά Ευρωπαίοι χριστιανοί εξωμότες, για να πετσοκόψουν κορμιά στο Ιράκ ή τη Συρία, που θα γυρίσουν αύριο στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις ακόμη πιο φανατικοί και πιο έμπειροι στην τέχνη της τρομοκρατίας.

Ο πολυπολιτισμός απέτυχε. Η δημοκρατία που ήθελαν να εξαγάγουν στους μουσουλμάνους οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους είναι για τους λαούς αυτούς ένα απεχθές αμαρτωλό μίασμα. Την ανοχή μας τη βλέπουν ως αδυναμία, θεωρούν, κι έχουν δίκιο, τις κοινωνίες μας παρακμιακές, προνομιακό πεδίο επέκτασης του φονικού μανιχαϊσμού τους.

Αν η Δύση δεν τους αντιμετωπίσει, γρήγορα θα πρέπει να πολεμήσει στους δρόμους των μητροπόλεών της σε έκταση που δεν φαντάζεται.

Η λύση υπάρχει στην Ιστορία. Η Δύση να γίνει πάλι χριστιανικό οχυρό, να επιστρέψει στους τρεις πυλώνες της: την Ελλάδα, τη Ρώμη και τον χριστιανισμό.

Είμαστε καταδικασμένοι ή να αλωθούμε, έπειτα από μια μακρά περίοδο παρακμής, τρομοκρατίας και αίματος, υπονομευόμενοι από τις αυτοκτονικές ιδεοληψίες ηλίθιων «προοδευτικών» και λαθρολάγνων, ή να αντιμετωπίσουμε την παγκόσμια αρρώστια του ισλαμικού επεκτατισμού κάνοντας την Ευρώπη πάλι χριστιανικό οχυρό και με μια τελευταία αλλά οριστικά νικηφόρα σταυροφορία με όσους έχουν κοινά συμφέροντα απέναντι στην απύθμενη βαρβαρότητα των τζιχαντιστών...

Πηγή "Κυριακάτικη Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Με κλειστά γραφεία μοιάζουν πλέον αυτά του ΣΥΡΙΖΑ, αφού τα περισσότερα στελέχη βρίσκονται ήδη σε καλοκαιρινούς προορισμούς, μολονότι ο Αλέξης Τσίπρας αυτήν την εβδομάδα βρισκόταν στην Κουμουνδούρου. Μάλιστα, τα όργανα του κόμματος το τελευταίο διάστημα είναι (σχεδόν) ανενεργά, καθώς τα περισσότερα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας έχουν φύγει από το κλεινόν άστυ. Μονάχα κάποιες σποραδικές συσκέψεις υπό την παρουσία του επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης έλαβαν χώρα και αυτές περισσότερο για ενημέρωση των θεμάτων επικαιρότητας που τρέχουν. Εξάλλου, αρκετοί εκ των εργαζομένων στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν πάρει τις καλοκαιρινές άδειές τους, δημιουργώντας έτσι την αίσθηση ότι το κόμμα έχει πάει διακοπές. Χαρακτηριστικό είναι το ότι από την πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας τα εκλεγμένα στελέχη της «Ανοιχτής Πόλης» απουσίαζαν, με αποτέλεσμα να μην εκδοθεί ψήφισμα για την αιματοχυσία στη Γάζα, θέση την οποία υποστήριξε ο Γιώργος Καμίνης. Μάλιστα, μόνο ο επικεφαλής της παράταξης του ΚΚΕ Νίκος Σοφιανός επιχείρησε να πείσει τους υπολοίπους, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς βρισκόταν στις παραλίες.

Τούτων δοθέντων γίνεται πλέον σαφές ότι τη ρήση του Αλέξη Τσίπρας «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πάει φέτος για μπάνια» ουδείς ακολούθησε πιστά. Μάλιστα, η εντολή που δόθηκε στα στελέχη της ηγετικής ομάδας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι να φεύγουν σταδιακά και το αργότερο στις 15 Αυγούστου να βρίσκονται στην Αθήνα, αλλά προφανώς δεν εισακούστηκε. Εξάλλου, ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν έδωσε το καλό παράδειγμα, καθώς η παρουσία του στη Νάξο έδωσε άλλοθι στους υπολοίπους, προκειμένου να φύγουν για κάποιον κοντινό ή και μακρινό προορισμό με τις οικογένειές τους. Ο Δημήτρης Παπαδημούλης, για παράδειγμα, επέλεξε πριν από λίγες ημέρες να βρεθεί στην αγαπημένη του Σητεία στην Κρήτη όπου διατηρεί σπίτι, ενώ και ο εκπρόσωπος Τύπου Πάνος Σκουρλέτης έχει αφήσει για 10 ημέρες το γραφείο του στην Κουμουνδούρου. Αλλοι, πάλι, έχουν βρεθεί στις ιδιαίτερες πατρίδες τους συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Δηλαδή, διακοπές και παράλληλα συναντήσεις με τοπικούς άρχοντες και φορείς στο πλαίσιο της προσέλκυσης ψηφοφόρων. Να σημειωθεί ότι από το γραφείο του κ. Τσίπρα δόθηκε η εισήγηση όσοι βρεθούν στην περιφέρεια να επισκεφτούν τις οργανώσεις μελών, ώστε να «κουκουλωθούν» όσα λάθη έγιναν με τις υποψηφιότητες στις πρόσφατες εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Σε εκλογική ετοιμότητα

Σε κάθε περίπτωση, τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης ετοιμάζονται για εκλογές το φθινόπωρο ή το αργότερο στις αρχές του επόμενου χρόνου. «Εκλογές, κατά την εκτίμησή μου, θα γίνουν το αργότερο στις αρχές του 2015, αλλά δεν τις αποκλείω ακόμη και το φθινόπωρο, είτε γιατί θα αναγκαστεί να τις κάνει η κυβέρνηση υπό την πίεση των αδιεξόδων της είτε γιατί θα επιλέξει να τις κάνει, φοβούμενη ότι όσο περνά ο χρόνος η ήττα θα γίνει συντριβή» έλεγε προ λίγων ημερών ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παπαδημούλης. Γι' αυτό κιόλας ορισμένοι από το τμήμα Οικονομικής Πολιτικής έχουν ήδη λάβει την εντολή να επικαιροποιήσουν το πρόγραμμα του κόμματος, εν όψει Σεπτεμβρίου και Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης, προκειμένου να είναι έτοιμοι για το ενδεχόμενο εκλογών. Εξάλλου, στην Κουμουνδούρου εκτιμούν ότι θα μπουν στην τελική μάχη της άτυπης προεκλογικής περιόδου αμέσως μετά τις καλοκαιρινές διακοπές.

Πηγή "Κυριακάτικη Δημοκρατία" 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ο μικρός πρίγκιπας, περνώντας την έρημο, δε συνάντησε παρά μονάχα ένα λουλούδι. Ένα λουλούδι με τρία πέταλα, ένα λουλούδι ασήμαντο...

«Καλημέρα», είπε ο μικρός πρίγκιπας.

«Καλημέρα», είπε το λουλούδι.

«Πού είναι οι άνθρωποι;» ρώτησε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας.

Το λουλούδι είχε δει μια μέρα να περνάει ένα καραβάνι.

«Οι άνθρωποι; Νομίζω πως υπάρχουν έξι εφτά. Τους είχα δει πριν από χρόνια.

Μα δεν ξέρεις ποτέ πού να τους βρεις. Τους πηγαινοφέρνει ο άνεμος. Δεν έχουν ρίζες κι αυτό τους δυσκολεύει πολύ».

«Γεια σου», είπε ο μικρός πρίγκιπας.

«Γεια σου», είπε το λουλούδι. 

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ

Ο Μικρός Πρίγκιπας


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Το είπανε: «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς» –το περιβόητο ΕΣΠΑ– γιατί; Η απουσία λογικού ειρμού στον κομματοκρατούμενο δημόσιο βίο γεννάει όλο και ευτελέστερη εκφραστική, πραγματική αγλωσσία. Τι σημαίνει «πλαίσιο αναφοράς», τι πλαισιώνει αυτό το «πλαίσιο» και σε τι αναφέρεται η «αναφορά»; Γιατί είναι «εθνικό» το πλαίσιο – αφορά μήπως στο πανελλήνιο, προσφέρεται να στηρίξει αναπτυξιακές πρωτοβουλίες οποιουδήποτε πολίτη; Και κατά τι «στρατηγικό», αφού δεν απηχεί κανέναν επιτελικό σχεδιασμό – όποιος προλάβει βολεύεται, και φυσικά προλαβαίνει ο εγγύτερος στην κομματική πλαισίωση του Πλαισίου Αναφοράς.

Πάντως, το γλωσσικά εξαμβλωματικό ΕΣΠΑ θα καλύψει και την εξαετία 2014 - 2020 κάνοντας ακόμα πιο δυσερμήνευτη την απορία: Πώς είναι δυνατό τα Ταμεία της Ε.Ε. να συνεχίζουν να επιδοτούν στη χώρα μας ένα πολιτικό σύστημα κραυγαλέα και προκλητικά ανήθικο, ανίκανο, ανυπόληπτο; Αραγε αφήνει αδιάφορους τους Ευρωπαίους εταίρους μας η ελλαδική πολιτική πραγματικότητα ή μήπως και κάπου τους βολεύει; Αποκλείεται να αγνοούν το πώς διαχειρίστηκαν οι πολιτικοί μας τα ιλιγγιώδη ποσά («πακέτα» και προγράμματα οικονομικής βοήθειας) που μας προσφέρθηκαν, για να μετάσχουμε κι εμείς στη σύγκλιση των οικονομιών των χωρών-μελών της Ε.Ε.

Πακτωλοί χρημάτων πρωτοφανείς στην ιστορία του λυμφατικού κρατιδίου μας, πλούτος ονειρώδης με σκοπό να επενδυθεί σε υποδομές ανάπτυξης και παραγωγικότητας: Να γίνουν λιμάνια, αεροδρόμια, οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο, πρωτοποριακές βιομηχανικές μονάδες, ηλεκτροδότηση δημόσια και δημόσια ναυπηγεία (όχι τσιφλίκια της συνδικαλιστικής κακουργίας), σύγχρονα μέσα μεταφοράς, λειτουργικό σύστημα υγείας, μηχανοργάνωση των δημόσιων υπηρεσιών. Και κατά μέγιστο μέρος αυτός ο χαρισμένος, αμύθητος πλούτος πέρασε στα θυλάκια κομματανθρώπων, λωποδυτών με ονοματεπώνυμο. Η ευκαιρία που δόθηκε στον Ελληνισμό να συγκροτήσει κράτος εκσυγχρονισμένο, σεβαστό στον διεθνή στίβο, να βγει από την καθυστέρηση, την κακομοιριά, το ιστορικό περιθώριο, αυτή η ευκαιρία μεταποιήθηκε σε ιδιωτικές βίλες χολιγουντιανές, σκάφη υπερπολυτελή, καταθέσεις στο εξωτερικό των λωποδυτών κομματανθρώπων. Το κοινωνικό χρήμα λαφυραγωγήθηκε, τα κρατικά ταμεία άδειασαν και η χώρα γέμισε Κροίσους απροσμέτρητης επαρχιωτίλας, απληστίας, πρωτογονισμού.

Αποκλείεται να αγνοούν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας αυτό το δραματικό Βατερλώ μας, την καταστροφή την ασύγκριτα οικτρότερη της Μικρασιατικής. Στη Μικρασία χάθηκαν κοιτίδες του Ελληνισμού πανάρχαιες, χάθηκε η προϋπόθεση γεωστρατηγικής επιβίωσης του Ελληνισμού, που ήταν πάντοτε η πληθυσμική παρουσία του στις δύο όχθες του Αιγαίου και στο ενδιάμεσο αρχιπέλαγος. Με την πρόσφατη δήωση της χώρας και την καταστροφή της από το πράσινο και το γαλάζιο Πασόκ, χάθηκαν οι κυρίως προϋποθέσεις ιστορικής επιβίωσης του Ελληνισμού: Η συνέχεια της γλώσσας, η βιωματική - εμπειρική (και όχι ιδεολογική) ιστορική συνείδηση, ο πολιτισμός ως συνέχεια της ιδιαιτερότητας του «τρόπου» (και όχι σαν φολκ-λόρ και ψυχαγωγία).

Αραγε το ανήθικο, ανίκανο, ανυπόληπτο πολιτικό σύστημα οδήγησε την Ελλάδα σε τέτοιον παρακμιακό πρωτογονισμό ή η κοινωνική παρακμή προηγήθηκε και καρπός της είναι η σημερινή ντροπή του πολιτικού μας συστήματος; Λογική της κότας και του αβγού, άγονη, ανίκανη να οδηγήσει σε ρεαλιστική αυτογνωσία. Οποιος μπορεί να αξιολογήσει το μέγεθος της συντελεσμένης καταστροφής, απορεί για τη σιωπή, την παρακμιακή παθητικότητα, τουλάχιστον των θεσμικών φορέων που δεν ελέγχονται από την κομματοκρατία. Το «σώμα» (υποτίθεται) των Ελλήνων Επισκόπων, η Ακαδημία Αθηνών, κάποιες επιστημονικές εταιρείες με κύρος και αξιοπιστία, προσωπικότητες του απόδημου Ελληνισμού με κύρος διεθνές. Και το ζητούμενο βέβαια δεν είναι να βγουν κάποιοι τέτοιοι φορείς και να κάνουν δηλώσεις, καταγγελίες, να ηθικολογήσουν, να φλυαρούν γενικόλογα ευχολόγια. Το ζητούμενο είναι να μιλήσουν άλλη γλώσσα, με λογική άλλη από αυτήν των «βελτιώσεων» του αδιεξόδου, να παίξουν σε γήπεδο άλλο από αυτό του πρασινογάλαζου αμοραλισμού και του «αριστερού» μηδενιστικού ατομοκεντρισμού.

Τα χρονικά περιθώρια μοιάζουν στενά ασφυκτικά, το διαπυημένο πολιτικό σύστημα εκκρίνει θανατηφόρα τοξικά στο κοινωνικό σώμα, καθημερινά. Θάνατο, αλογία, βασανισμό. Αυτόν τον καιρό κρίνεται το ζωτικότερο, ίσως, μέτρο για την ύπαρξη λειτουργικού κράτους: το σύστημα αξιολόγησης των υπαλλήλων του Δημοσίου – το απαιτούν οι δανειστές μας, γιατί με το σημερινό μπάχαλο ούτε η τοκογλυφία και η ληστρική φορολόγηση είναι δυνατό να τελεσφορήσουν. Το πελατειακό κράτος της πρασινογάλαζης ατιμίας βασίστηκε στην άρνηση να πιστοποιηθεί η διαφορά του ικανού από τον ανίκανο, του εργατικού από τον τεμπέλη φυγόπονο, του τίμιου από τον χρηματιζόμενο, του ευγενικού από τον βάναυσο στην υπαλλική του συμπεριφορά.

Και τώρα, οι ίδιοι αυτοί που για σαράντα χρόνια ισοπέδωσαν και απαξίωσαν τους δημόσιους λειτουργούς, οι ίδιοι αυτοί θέλουν να επιβάλουν «αξιοκρατία», πειθαρχικό και ποιοτικό έλεγχο της δημοσιοϋπαλληλίας. Ποιος στοιχειώδους νοημοσύνης πολίτης μπορεί να τους εμπιστευτεί, να δεχθεί τον κατ’ επάγγελμα παραχαράκτη ως εγγυητή της γνησιότητας; Οταν βλέπει ο πολίτης με ποια ποιοτική αξιολόγηση επιλέγονται οι υπουργοί της κυβέρνησης –ονόματα που και μόνο το άκουσμά τους προκαλεί θυμηδία ή οίκτο– πώς να εμπιστευθεί, ότι αυτό το τραγελαφικό συνονθύλευμα υστερόβουλων σπιθαμιαίων που δεν πιστεύουν σε καμιά ποιότητα ή αριστεία, θα επιβάλει ποιοτικές διαβαθμίσεις και αξιολογήσεις των λειτουργών του κράτους;

Εχει τεράστια σημασία και δυναμική να αυξάνεται ο αριθμός των πολιτών που συνειδητοποιούν ότι από τον εφιάλτη της καταστροφής και του χάους είναι λογικά και πρακτικά αδύνατο να μας βγάλει το ίδιο πολιτικό προσωπικό, τα ίδια κόμματα που μας βύθισαν στην καταστροφή και στο χάος. Ούτε μπορεί να γεννηθεί κάτι καινούργιο (κόμμα, σχήμα, πρόγραμμα) μέσα στο θεσμικό πλαίσιο, που για τη δική του διαιώνιση έχει δημιουργήσει το σημερινό πολιτικό σύστημα. Το καινούργιο θα γεννηθεί από τη συνειδητοποίηση της ανάγκης, τον πνιγμό της ανάγκης για το καινούργιο. Από συνταγές, ιδεοληψίες και ηθικές προστακτικές δεν γεννιέται το καινούργιο, προκύπτουν μόνο καλές προθέσεις ανέφικτων «βελτιώσεων».

Να πληθύνουν οι συνειδητοποιημένοι πολίτες, με κίνητρο την ανάγκη να κοινωνούνται τα καίρια και ουσιώδη.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Τη δυνατότητα στρατηγικής και γεωπολιτικής αναβάθμισης της Ελλάδας και της Κύπρου δημιουργεί η γενική αποσταθεροποίηση ενός μεγάλου «τόξου» που ξεκινά από την Ουκρανία και τα σύνορα με τη Ρωσία, συνεχίζει στον Καύκασο, στη Συρία, στο Ιράκ, στη Γάζα, στην Αίγυπτο και επεκτείνεται μέχρι τη Λιβύη.

Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Τα πρώτα σημάδια του νέου Ψυχρού Πολέμου, οι θερμές εξάρσεις σε τοπικές συγκρούσεις, η πρόκληση «παράπλευρων απωλειών» όπως οι 298 αθώοι επιβάτες των Μαλαισιανών Αερογραμμών, η επέκταση σταδιακά της απειλής της τζιχάντ από τα βουνά του Αφγανιστάν στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, η διεθνής αταξία και η απροθυμία τόσο της ΕΕ όσο και κυρίως των ΗΠΑ να έχουν πιο παρεμβατικό και πυροσβεστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις, διαμορφώνουν νέο διεθνές περιβάλλον και μεταφέρουν το επίκεντρο της διεθνούς δράσης στη «γειτονιά» μας.

Σε αυτό το περιβάλλον, είναι η Ελλάδα και η Κύπρος που αποτελούν το προκεχωρημένο φυλάκιο σταθερότητας στην πιο κρίσιμη για την παγκόσμια ασφάλεια και την εξασφάλιση της ενεργειακής επάρκειας της Ευρώπης περιοχή. Η πρόσφατη επίσκεψη του αμερικανού αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν στην Κύπρο, αλλά και οι επανειλημμένες παρεμβάσεις, μετά την επιστροφή του στην Ουάσινγκτον, στήριξης της Αθήνας και της Λευκωσίας, δεν είναι απλή έκφραση της παραδοσιακής συμπάθειας προς την ελληνο-αμερικανική και κυπρο-αμερικανική κοινότητα.

Διαστάσεις αυτής της νέας πραγματικότητας και του πως μπορούν να κινηθούν Αθήνα και Λευκωσία θα έχουν εξάλλου την ευκαιρία να συζητήσουν ο πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης με τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά και τον υπ. Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλο στην επίσκεψη που θα πραγματοποιήσει αύριο στην Αθήνα.

Η Ουάσινγκτον θεωρεί ότι η προσάρτηση της Κριμαίας και η κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία δεν είναι ένα απλό και περιορισμένο επεισόδιο, αλλά είναι τα πρώτα σημάδια μίας νέας στρατηγικής του προέδρου Πούτιν, η οποία θα εξελιχθεί σε βάθος χρόνου. Η περίπτωση της Κριμαίας, όσο κι αν επιχειρήθηκε να υποβαθμιστεί, συνιστά την πρώτη προσάρτηση εδάφους από τη Ρωσία και την ανατροπή της αρχής που κυριάρχησε ακόμη και στον Ψυχρό Πόλεμο για σεβασμό των συνόρων. Η αντιπαράθεση με την Ρωσία δημιουργεί την ανάγκη για αναζήτηση και διασφάλιση νέων πηγών και οδών μεταφοράς ενέργειας προς την Ευρώπη, ώστε να μειωθεί η εξάρτησή της από την Ρωσία.

Αξιόπιστη λύση
Και σε αυτό το μεγάλο παιχνίδι οι υδρογονάνθρακες της Κύπρου και του Ισραήλ και μελλοντικά της Ελλάδας, μπορεί να αποτελέσουν μέρος μίας αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης για την διαφοροποίηση των πηγών και των οδών μεταφοράς ενέργειας.

Με την Τουρκία να αποτελεί πλέον μέρος όλων των προβλημάτων και των τοπικών συγκρούσεων στην περιοχή, και με ηγέτη της τον όλο και λιγότερο αξιόπιστο και εντελώς απρόβλεπτο Ταγίπ Ερντογάν να αδυνατεί πια να διαδραματίσει πλήρως τον ρόλο που κράτησε στην διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, αναζητούνται νέες ισορροπίες.
Η Τουρκία εξάλλου έχει να αντιμετωπίσει μία εσωτερική κρίσιμη πρόκληση, το Κουρδικό ζήτημα, το οποίο είναι «εν υπνώσει» εν όψει των προεδρικών εκλογών και των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν για ικανοποίηση προωθημένων αιτημάτων των 18 εκατομμυρίων Κούρδων και του ΡΚΚ.

Η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ και η λανθασμένη επιλογή ενίσχυσης ανεξέλεγκτων ομάδων με στόχο την ανατροπή του Σύρου Προέδρου Άσαντ, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό σκηνικό, το οποίο έχει οδηγήσει στην αυτό-ανακήρυξη του Ισλαμικού Κράτους από τους πιο ακραίους τζιχαντιστές (ISIS). Οι τελευταίοι έχουν ήδη καταλάβει το 35% του εδάφους της Συρίας και όλα τα κοιτάσματα της χώρας, καθώς και ένα μεγάλο μέρος του βορειοδυτικού και κεντρικού Ιράκ.
Το αυτο-αποκαλούμενο χαλιφάτο έχει εξασφαλίσει πρόσβαση σε ισχυρό οπλισμό αναλαμβάνοντας στρατόπεδα και αποθήκες οπλισμού του Ιρακινού στρατού, και διαθέτοντας σημαντικούς πόρους (σχεδόν 1 εκατ. ευρώ την ημέρα υπολογίζονται τα «έσοδα» από την παράνομη εξαγωγή πετρελαίου) αποτελεί απειλεί για ολόκληρη την περιοχή.
Ο Λίβανος ήδη αισθάνεται την πίεση των τζιχαντιστών, η απειλή για την Ιορδανία είναι διαρκής, ενώ ο κίνδυνος διαμελισμού του Ιράκ είναι απολύτως υπαρκτός, με δεδομένες τις εξελίξεις και στο Ιρακινό Κουρδιστάν.

Ο Κούρδος ηγέτης Μπαρζανί επανέλαβε ότι κανείς δεν θα στερήσει από τον Κουρδικό λαό το δικαίωμα να αποφασίσει για το μέλλον του και είναι σαφές ότι το όραμα ενός ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους έρχεται όλο και πιο κοντά.
Εξάλλου, οι Κούρδοι έχοντας μία σχετικά αξιόπιστη στρατιωτική δύναμη, τους Πεσμπεργκά, έχουν κατορθώσει να κρατήσουν έξω από τις περιοχές τους τζιχαντιστές του ISIS, και μάλιστα με πρόσχημα την προστασία των πετρελαιοπηγών έχουν καταλάβει και το Κιρκούκ.

Η κατάσταση αυτή προκαλεί τρομακτική πίεση στο Ισραήλ, το οποίο δείχνει να ασφυκτιά στην περιοχή, αναζητώντας διέξοδο στη μεσόγειο και την Ευρώπη. Διάδρομος, ο οποίος περνά υποχρεωτικά από την Κύπρο και την Ελλάδα. Μετά τη συνεχιζόμενη μάλιστα αιματηρή προσπάθεια του Ισραήλ να συντρίψει τη Χαμάς στη Γάζα, η προοπτική επίλυσης του Παλαιστινιακού απομακρύνεται, μονιμοποιώντας την εστία έντασης και αποσταθεροποίησης στην περιοχή.

Κρίσιμη καμπή
Η Αίγυπτος προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της με το νέο καθεστώς του στρατηγού Σίσι και να εκμεταλλευτεί το πεδίο που της προσφέρουν οι Αμερικανοί, ώστε να εμπεδώσει και πάλι τη θέση της ως έντιμος μεσολαβητής μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων.
Δεν είναι μυστικό ότι το νέο καθεστώς στο Κάιρο αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα νομιμοποίησης και στο εσωτερικό και διεθνώς. Οι ισλαμιστές στην Αίγυπτο είναι όλο και πιο ισχυροί παρά το κύμα καταστολής.

Σε αυτή την κρίσιμη καμπή για την Αίγυπτο, η Ελλάδα και η Κύπρος είναι δύο γειτονικές ευρωπαϊκές χώρες που τείνουν χέρι φιλίας και στήριξης στο Κάιρο. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, η Κύπρος να διευκολύνει και την ενεργειακή ασφάλεια της Αιγύπτου με εξαγωγές είτε του Ισραηλινού φυσικού αερίου είτε και του Κυπριακού αερίου μέσω πλωτού σταθμού Floating LNG.

Το εφιαλτικό αυτό τόξο αστάθειας και ασύμμετρων απειλών ολοκληρώνεται σχεδόν με τη Λιβύη, η οποία μετατρέπεται σταδιακά σε «no man’s land», όπου η κάθε ένοπλη ομάδα μπορεί να επιβάλλει την κυριαρχία της έστω και για λίγο, ακόμη και στο κέντρο της Τρίπολης.
Την προηγούμενη εβδομάδα οι άτακτοι ισλαμιστές έπληξαν το αεροδρόμιο της Τρίπολης, καίγοντας περισσότερα από δέκα πολιτικά αεροσκάφη που βρίσκονταν εκεί, ενώ ακόμη είναι υπό το έλεος των ισλαμιστών ανταρτών τα τερματικά εξαγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου…

Η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν σημαντικό ρόλο να διαδραματίσουν ως ασφαλές καταφύγιο ξένων υπηκόων από το μεγάλο αυτό «τόξο» αστάθειας και συγκρούσεων. Οι δύο χώρες προσφέρουν την ασφάλεια εγκατάστασης και δραστηριοποίησης των εκατοντάδων επιχειρήσεων που διατηρούν συμφέροντα στην περιοχή, κάτι που έχει ήδη αρχίσει να γίνεται στην Κύπρο με εταιρείες του μεγέθους της Halliburton, της Petroleum Helicopter International, αλλά και με το ενδιαφέρον που έχουν δείξει εταιρείες όπως η Schulberge και η Tenaris…
Αποτελούν τον ασφαλή προορισμό για αναψυχή και τουρισμό για την οικονομική ελίτ των χωρών του Κόλπου της Μέσης Ανατολής, αλλά και αυτού ακόμη του Ισραήλ. Με τα θέρετρα της Τουρκίας να εγκαταλείπονται από τους Ισραηλινούς και τους Ευρωπαίους τουρίστες και τον πολύ σημαντικό προορισμό της Αιγύπτου να υπονομεύεται από την αστάθεια και τις τρομοκρατικές επιθέσεις, η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν ασφαλείς ανταγωνιστικές επιλογές.

Το περιβάλλον που διαμορφώνεται από την Ουκρανία μέχρι τη Λιβύη δεν είναι χωρίς κινδύνους και σοβαρές απειλές, αλλά εναπόκειται στην Αθήνα και στην Λευκωσία να καταστρώσουν κοινή στρατηγική για να διεκδικήσουν αυτόν τον νέο γεωστρατηγικό ρόλο, που θα ενισχύσει τη διεθνή θέση των δύο χωρών και θα συμβάλει στις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Περικλής Νεάρχου
Πρέσβυς ε.τ.

Η 40η επέτειος της τουρκικής κατοχής βρίσκει την Κύπρο κυριολεκτικά επί ξυρού ακμής. Ο τούρκος πρόεδρος Γκιουλ, που μετέβη στην κατεχόμενη Λευκωσία για προκλητικούς εορτασμούς και πανηγυρισμούς, δεν άφησε κανένα περιθώριο για το τι ακριβώς επιδιώκει η τουρκική πλευρά στην Κύπρο.

Επιδιώκει «συνεταιρισμό δύο ίσων κρατών», που μεταφράζεται σε αναγνώριση και εξίσωση του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους με την Κυπριακή Δημοκρατία. Η τελευταία θα υποβιβαζόταν σε μία τέτοια περίπτωση σε ισότιμη του ψευδοκράτους.

Ο τούρκος πρόεδρος δεν άφησε επίσης καμία αμφιβολία σχετικά με το θέμα των εγγυήσεων. Διεκδικεί τις ίδιες ακριβώς εγγυήσεις που επικαλέσθηκε ως πρόσχημα για να εισβάλει στην Κύπρο.
Οι τουρκικές αξιώσεις για την ΑΟΖ της Κύπρου και το φυσικό αέριο είναι επίσης γνωστές και κατατέθηκαν επισήμως στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τον τούρκο υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, στο περίφημο έγγραφο των 105 σελίδων, στο οποίο αναφέρεται η Κυπριακή Δημοκρατία ως δήθεν «εκλιπούσα» και για το οποίο δεν αντέδρασε ως όφειλε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Έρογλου, δεν υστέρησε σε δηλώσεις, που αποσαφηνίζουν πλήρως τις τουρκικές επιδιώξεις. Αρνείται ότι υπάρχει θέμα εποίκων, αρνείται να υποβάλει προτάσεις για το εδαφικό και το θέμα των περιουσιών και ζητά ανυποχώρητα τουρκικές εγγυήσεις. Θεωρεί, βεβαίως, ως δεδομένη την εξίσωση της μειοψηφίας με την πλειοψηφία και την κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατικής αρχής και την «ισότιμη» συμμετοχή στο φυσικό αέριο της Κύπρου, όπως και την εξαγωγή του με αγωγό μέσω Τουρκίας.

Δεν είναι απορίας άξιον ότι, παρά το ολέθριο κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη – Έρογλου, οι διεξαγόμενες διακοινοτικές συνομιλίες βρίσκονται σε πλήρες αδιέξοδο. Οι επισπεύδοντες όμως για «λύση» με κάθε τρόπο του Κυπριακού ανησυχούν μήπως καταρρεύσουν εκ των πραγμάτων οι συνομιλίες. Ο βρετανός ύπατος αρμοστής στην Κύπρο Μάθιου Κιντ παρενέβη με συνέντευξή του την περασμένη εβδομάδα, για να δηλώσει, ως δήθεν κάτι αυτονόητο, ότι ασφαλώς θα υπάρξουν αποκλίσεις από το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, εάν το επιβάλλει η «λύση»!

Αυτό ακριβώς ζητά ανυποχώρητα και η τουρκική πλευρά, γιατί γνωρίζει ότι η συζητούμενη δήθεν «λύση» ασφαλώς είναι ασυμβίβαστη με το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο και με οποιαδήποτε α[ό τις αρχές πάνω στις οποίες είναι θεμελιωμένη η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι φανερό ότι η Κύπρος διατρέχει τον κίνδυνο να αυτοϋπονομευθεί με μία δήθεν «λύση», αποδεχόμενη την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που είναι το βάθρο της διεθνούς αναγνωρίσεως και του αγώνα της για να βρεθεί ολόκληρο όμηρος της Άγκυρας, γιατί δεν πρέπει να υπάρχουν σε αυτό αυταπάτες και ψευδαισθήσεις. Οι τουρκοκύπριοι δεν είναι και δεν μπορούν να γίνουν αυτόνομος παράγοντας, γιατί ελέγχονται πολιτικά, στρατιωτικά και δημογραφικά από την Άγκυρα. Οι τουρκοκύπριοι σήμερα είναι μειοψηφία στα κατεχόμενα έναντι των εποίκων από την Τουρκία.

Καμία απόφαση δεν θα μπορούσε να λαμβάνεται χωρίς την έγκριση της Άγκυρας, που θα εξακολουθούσε να ελέγχει τους τουρκοκύπριους. Η πλειοψηφία των Ελλήνων της Κύπρου θα υποδουλωνόταν στη μειοψηφία και μέσω αυτής στην Άγκυρα. Ο έλεγχος του φυσικού αερίου της Κύπρου, που αποτελεί το νέο στρατηγικό της όπλο, θα περιερχόταν κατά κύριο λόγο στην Άγκυρα, κατά πρώτο λόγο, μέσω του ελέγχου των πολιτικών αποφάσεων των δύο ισότιμων «συνιστώντων κρατών», κατά δεύτερο λόγο μέσω των διεκδικήσεών της στην Κυπριακή ΑΟΖ και κατά τρίτο λόγο μέσω της αξιώσεώς της η εξαγωγή του φυσικού αερίου της Κύπρου προς την Ευρώπη να γίνει με αγωγό μέσω Τουρκίας.
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι με τα δεδομένα αυτά, η δήθεν «λύση» τύπου σχεδίου Ανάν ΙΙ θα άνοιγε τον δρόμο για να περιέλθει σταδιακά ο γεωπολιτικός έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου στην Άγκυρα, σε συνεργασία με τον Βρετανικό –κυρίως- παράγοντα, που θέλει να διαφυλάξει τα στρατηγικά του συμφέροντα στην Κύπρο και να μπει στο παιχνίδι του φυσικού αερίου της Κύπρου μέσω της «λύσεως» με μία Κύπρο που δεν θα μπορούσε να έχει ούτε πραγματική κυριαρχία.

Ενώ όμως η κατάσταση είναι αυτή και ο ελληνικός λαός παρακολουθεί με οργή τον ενδοτισμό, με τον οποίο τόσο ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης όσο και η κυβέρνηση στην Αθήνα, με προεξάρχοντα τον υπουργό Εξωτερικών Ευάγγελο Βενιζέλο, διαχειρίζονται το μέγα εθνικό θέμα της Κύπρου, εμφανίζεται ξαφνικά στο προσκήνιο και η αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ για να δώσει κάλυψη από αριστερά στην πολιτική αυτή και να δημιουργήσει σύγχυση για το τι ακριβώς συμβαίνει στην Κύπρο.

Η παρέμβαση αυτή έχει τη μορφή πρωτοβουλίας προσωπικοτήτων για «αλληλεγγύη» με την Κύπρο. Δεν έχει επίσημο κομματικό χαρακτήρα. Η συμμετοχή όμως στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, όπως της περιφερειάρχη Ρένας Δούρου, του ευρωβουλευτή Δ. Παπαδημούλη, του μέλους της Κ. Γραμματείας Θοδωρή Δρίτσα, του βουλευτή Κουράκη, του Π. Τρυγάζη και άλλων, είναι αδιάψευστο τεκμήριο ότι εκφράζεται μέσα από αυτούς η κυρίαρχη πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ.

Συνεργάζονται στην πρωτοβουλία αυτή και πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που αναζητούν νέα πολιτική στέγη και, βεβαίως, της ΔΗΜΑΡ, που αναζητούν κοινό πολιτικό παρονομαστή συνεργασίας σε ένα δήθεν «αριστερό» ενδοτισμό στα εθνικά θέματα.
Προφανώς η πολιτική αυτή δεν αφορά μόνο το Κυπριακό…

Ακολουθούν την ίδια πολιτική του ΑΚΕΛ στην Κύπρο. Το τελευταίο, αφού άσκησε μία ολέθρια Προεδρία με τον Δημήτρη Χριστόφια, υπερακοντίζει σήμερα ακόμη και τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη, που είχε υποστηρίξει απροκάλυπτα το Σχέδιο Ανάν.

Η πρωτοβουλία αυτή για την Κύπρο, με την πολιτική κάλυψη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ, περιλαμβάνει και προσωπικότητες που αξίζουν κάθε σεβασμού και στάθηκαν πάντα στο πλευρό της Κύπρου. Δεν πρέπει όμως να κάνουν λάθος και να πιστέψουν ότι μπορεί δήθεν να είναι «λύση» για το Κυπριακό ένα σχέδιο Ανάν ΙΙ και να συμπράττουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Πηγή εφημ. «Το Παρόν»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Οι σχέσεις Οθωμανών - Εβραίων καθώς και οι σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ είναι ένα ιστορικό και γεωπολιτικό θέμα που δεν έχει αναλυθεί επαρκώς στην Ελλάδα, παρότι αυτό το τεράστιο ζήτημα καθόρισε την τύχη του Ελληνισμού της Ανατολής αλλά και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις από το 1923 ως σήμερα.

Κατά την άποψή μας, ο λόγος που δεν έχει γίνει επιστημονική και πολιτική ανάλυση των σχέσεων αυτών σχετίζεται με τις «παγίδες» στις οποίες είναι δυνατό να πέσει ένας ερευνητής ή αναλυτής, αφού από τη μια πλευρά υπάρχουν στερεότυπα και προκαταλήψεις σε ό,τι αφορά τις σχέσεις Ελλήνων - Εβραίων στη διάρκεια της Ιστορίας και από την άλλη υπάρχει η δαμόκλειος σπάθη ενός πανίσχυρου δικτύου στρατευμένων κονδυλοφόρων και οικονομικών, πολιτικών και άλλων παραγόντων, που είναι έτοιμη να επιπέσει επί της κεφαλής οποιουδήποτε αγγίξει θέματα που ενοχλούν τον παγκόσμιο εβραϊσμό και ό,τι αυτός εκφράζει.
Με την ελπίδα ότι θα ξεφύγουμε από αυτές τις συμπληγάδες πέτρες χωρίς καν να αφήσουμε πίσω την… ουρά μας, θα επιχειρήσουμε μια μακροσκοπική προσέγγιση των σχέσεων Οθωμανίας - Τουρκίας από τη μια πλευρά και εβραϊσμού - Ισραήλ από την άλλη, για να καταλήξουμε στον σημερινό δυσεπίλυτο γρίφο.

Από τη μελέτη κατά το δυνατόν αντικειμενικών πηγών φαίνεται ότι οι Εβραίοι της Ανατολής, η παρουσία των οποίων ανάγεται στον 4ο αι. π.Χ., είδαν την παρουσία των Οθωμανών στη Μικρά Ασία ως έναν παράγοντα που θα τους βοηθούσε να αντιμετωπίσουν από καλύτερη θέση τους Βυζαντινούς και γενικά τον χριστιανικό παράγοντα. Γι’ αυτό καταγράφεται υποστήριξη των Εβραίων στις επιχειρήσεις των Οθωμανών εναντίον της Προύσας και της Κωνσταντινούπολης.

Από την πλευρά τους οι Οθωμανοί, βλέποντας στο πρόσωπο των Εβραίων έναν σύμμαχο, ο οποίος τους καλύπτει και το τεράστιο οικονομικό και πνευματικό έλλειμμα που είχαν έναντι των χριστιανών, είδαν με καλό μάτι την εγκατάσταση των διωκόμενων Εβραίων από διάφορες χώρες της Ευρώπης. Αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής στάσης της Υψηλής Πύλης ήταν η βοήθεια που παρείχε ο σουλτάνος Μπαγιαζίντ στους Εβραίους της Ισπανίας για να μεταφερθούν διά θαλάσσης και να εγκατασταθούν στις πόλεις Κωνσταντινούπολη, Αδριανούπολη, Θεσσαλονίκη, Σμύρνη, Μαγνησία, Προύσα, Καλλίπολη, Αμάσεια, Πάτρα, Λάρισα, Μοναστήρι και αλλού.

Μάλιστα, είναι χαρακτηριστική η φράση του Μπαγιαζίντ, ο οποίος, αναφερόμενος στο διάταγμα του βασιλιά της Ισπανίας με το οποίο οι Εβραίοι ήταν υποχρεωμένοι ή να ασπαστούν τον ρωμαιοκαθολικισμό ή να φύγουν από την Ισπανία, φέρεται ότι είπε: «Αυτόν τον βασιλιά πώς μπορείτε να τον αποκαλείτε έξυπνο και λογικό Φερδινάρδο, όταν κάνει φτωχή τη δική του χώρα και τη δική μας πλούσια;»

Εκτοτε ο εβραϊκός παράγοντας αποτελεί συστατικό στοιχείο της οικονομικής αλλά και της πνευματικής ανάπτυξης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ είναι καθοριστικός και ο ρόλος του -κυρίως των σαμπαταϊστών της Θεσσαλονίκης (ντονμέ)- στην εκδήλωση του κινήματος των Νεοτούρκων, αλλά και στο κεμαλικό κατεστημένο που διοίκησε την Τουρκία από το 1923 ως την εμφάνιση του Ερντογάν. Να σημειώσουμε ότι καθοριστικό ρόλο στη διοίκηση της κεμαλικής Τουρκίας έπαιξαν και οι λεγόμενοι «λευκοί Τούρκοι», όρος ο οποίος καλύπτει κυρίως εκείνους που -ανεξαρτήτως καταγωγής- απέκτησαν τεράστια περιουσία, ιδιοποιούμενοι τις περιουσίες των χριστιανών που είτε έπεσαν θύματα της Γενοκτονίας, από το 1914 ως το 1923, είτε έχασαν τις περιουσίες τους εξαιτίας της πολιτικής της εθνοκάθαρσης που εφαρμόζεται από το 1923 ως σήμερα.

Ολα τα παραπάνω έπαιξαν τεράστιο ρόλο στην ίδρυση του κράτους του Ισραήλ αλλά και στην ανάπτυξη των σχέσεων Τουρκίας - Ισραήλ, οι οποίες έχουν βαθιές ρίζες και μπορεί να χαρακτηριστούν στρατηγικές, τουλάχιστον ως την αλλαγή πολιτικής που άρχισε να εφαρμόζει ο Ερντογάν τα τελευταία χρόνια.

Να υπογραμμίσουμε ότι η αλλαγή αυτή, κομβικά σημεία της οποίας ήταν το «one minute» του Νταβός και το όλο ζήτημα του πλοίου «Μαβί Μαρμαρά», παρά την αποδοχή από την κυβέρνηση Ερντογάν του ραντάρ της αντιπυραυλικής ασπίδας στο Κιουρετζίκ της Μαλάτειας, το οποίο ενισχύει την προστασία του Ισραήλ απέναντι σε μουσουλμανικούς πυραύλους, έχει επηρεάσει και τις σχέσεις Τουρκίας - ΗΠΑ.

Ενώ το όλο θέμα και ιδιαίτερα η στάση του Τούρκου πρωθυπουργού απασχολούσαν ήδη τους αναλυτές σε διεθνές επίπεδο, έρχονται τώρα οι δηλώσεις Ερντογάν για γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα, οι οποίες προβληματίζουν τον εβραϊκό παράγοντα σε τέτοιο βαθμό, που έφθασε η Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή (American Jewish Committee, AJC), με επιστολή του προέδρου της Jack Rosen της 23ης Ιουλίου, να ζητά την επιστροφή του Μεταλλείου Θάρρους και Ανδρείας με το οποίο είχε τιμήσει τον Ερντογάν το 2004!

Επαναλαμβάνουμε ότι το θέμα των σχέσεων της Τουρκίας με τον εβραϊκό παράγοντα και ειδικά με το κράτος του Ισραήλ έχει τεράστιο βάθος και δεν επιτρέπει την εξαγωγή εύκολων συμπερασμάτων. Και ακριβώς γι’ αυτό αξίζει την προσοχή όλων μας!!!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Ιωάννης Μ. Ασλανίδης
Αντ/γος ε.α.

Την περίοδο αυτή πάλι το ίδιο έργο παίζεται στην κομματική κονίστρα της χώρας μας. Ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι, εάν τα πολιτικά κόμματα συνεργάζονταν με την εκάστοτε κυβέρνηση για το καλό της πατρίδας μας, και είναι τόσο απαραίτητη στην παρούσα διεθνή κατάσταση η συνεργασία τους, θέτοντας ως κύριο σκοπό τους την επίλυση των προβλημάτων του τόπου –εθνικών, Παιδείας, οικονομικών, οργάνωσης του Δημοσίου, κοινωνικών κ.α.-, θα είχαμε ως Ελλάδα και ως έθνος τεράστιες επιτυχίες.

Παρ’ όλα αυτά, τα κόμματα κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Διότι από τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν υπάρχουν προτάσεις, κάτι που είναι το μεγαλείο της Δημοκρατίας, αλλά μόνο καταστροφολογία και παρεμπόδιση κάθε προσπάθειας της κυβέρνησης, με μοναδικό σκοπό την πτώση αυτής, όποια κι αν είναι στην εξουσία.

Έναντι λοιπόν αυτής της επιβαλλόμενης απλής λογικής, αναγκαίας, βασικής και απαραίτητης πολιτικής συμπεριφοράς, κάθε τόσο εμφανίζεται και ένα θέμα απάτης, κομπίνας, ελλείψεως ηθικών αρχών, που ταλανίζει τον πολιτικό –και όχι μόνο- χώρο, συμπαρομαρτούντων και των σκεπτόμενων αποκλειστικά εμπορικών ΜΜΕ.
Και το ανεπίτρεπτο του όλου θέματος είναι ότι υπάρχουν κόμματα στο Κοινοβούλιο που πολλές φορές καλούν τον κόσμο σε ΑΝΥΠΑΚΟΗ στους νόμους του κράτους. Έλεος! Ο Πυθαγόρας έφυγε από τη Σάμο διότι δεν μπορούσε να υπομείνει την τυραννία του Πολυκράτη, αλλά έφυγε και από τον Κρότωνα της Ιταλίας διότι δεν άντεχε την οχλοκρατία της Δημοκρατίας.

Το ρεπερτόριο της ενημέρωσης των ΜΜΕ, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, είναι γύρω από τα θέματα που πουλάνε, κατά τη συμπαθή ορολογία αρχιεκδοτών και υπευθύνων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών. Έχει ενημερώσει κανείς τον Ελληνικό λαό για τα παρακάτω εθνικά θέματα; Έχει επαναστατήσει κανείς για τα ραπίσματα που δέχεται συνεχώς η χώρα μας;
Λόγου χάρη:
Πρώτον: Η Τουρκία κατάφερε στο Συμβούλιο της Ευρώπης να ονομάζεται τουρκική η μουσουλμανική μειονότητα και στον όρο αυτό περιλαμβάνονται οι Πομάκοι και οι Ρομά.
Δεύτερον: Οι Σκοπιανοί, στην προσπάθειά τους να προπαγανδίσουν ότι είναι Μακεδόνες και ότι το όνομα Μακεδονία τους ανήκει, δεν διστάζουν να οργανώνονται συνεχώς και να μιλάνε για μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα, αλλά και για την ύπαρξη άλλων μειονοτήτων, όπως τουρκική, αλβανική, κ.λ.π. Αλλά δεν ίδρωσε κανενός το αφτί, όπως τουλάχιστον προσωπικά διαπίστωσα…

Θα ήθελα να κλείσω υπενθυμίζοντας τη ρήση του Ισοκράτη, που διδάσκει την ανθρωπότητα ανά τους αιώνες:
«Το της πόλεως όλης ήθος ομοιούται τοις άρχουσιν».
Δηλαδή, η ηθική όλης της Πολιτείας είναι όμοια με την ηθική των αρχόντων της…

Πηγή εφημ. «Το Παρόν»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Έρευνα κάνει το ΓΕΕΘΑ για τα «μη επανδρωμένα αεροσκάφη» που πετούν στον ελληνικό εναέριο χώρο
Τι θα γίνει εάν αποδειχτεί ότι η «ταυτότητα» των UAV’s είναι τουρκική; «Ή θα τα μαζέψουν ή κάποιο θα πέσει», λέει κορυφαία πηγή του Πενταγώνου

Γράφει ο Πάρις Καρβουνόπουλος

Πτήσεις – μυστήριο στη μεθόριο του Έβρου και σε ακριτικά νησιά έχουν προκαλέσει ανησυχία στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Την περασμένη εβδομάδα αναφέρθηκαν από τα φυλάκια της ελληνοτουρκικής μεθορίου «μη επανδρωμένα αεροσκάφη» (UAV’s). Ανάλογες αναφορές υπήρξαν και για το Αιγαίο. Η δε συχνότητα των πτήσεων προβληματίζει, ειδικά αν αποδειχτεί ότι τα UAV’s είναι τουρκικά.

Υπάρχει αμφιβολία για την «εθνικότητά» τους, καθώς μη επανδρωμένα «αεροχήματα» χρησιμοποιούν πλέον και αρκετοί ιδιώτες, μηχανικοί και τοπογράφοι, οι οποίοι αξιοποιούν την από αέρος τεχνολογία για τις επαγγελματικές δραστηριότητές τους. Ωστόσο, στο Πεντάγωνο θεωρούν ότι το θέμα των πτήσεων – μυστήριο πρέπει να διαλευκανθεί άμεσα.

Δεν θα είναι η πρώτη φορά που τουρκικά UAV’s έχουν εντοπιστεί πάνω από ελληνικό έδαφος. Ωστόσο, οι εμφανίσεις τους μέχρι τώρα ήταν σπάνιο φαινόμενο. Οι «μαζικές αναφορές» πτήσεων που αποδίδονται σε τουρκικά UAV’s είναι στοιχείο που προβληματίζει.

Ενδεικτικό της βαρύτητας που δίνει το ΓΕΕΘΑ στις αναφορές από τον Έβρο και τα ακριτικά νησιά είναι το γεγονός ότι ενημερώθηκε άμεσα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος, που ζήτησε να του αναφέρουν τα αποτελέσματα των ερευνών ακόμη και αν πρόκειται για «ιδιωτικά UAV’s». Σε αυτή την περίπτωση, θα έχει προφανώς ενδιαφέρον να μάθουμε από ποιες περιοχές της Θράκης απογειώνονται τα μη επανδρωμένα «αεροπλανάκια».

Ακόμη μία απειλή
Η τεχνολογία των UAV’s έχει αλλάξει τα πάντα στον αέρα, ειδικά στις πτήσεις επιτήρησης ή κατασκοπείας. Αποτελούν μία αξιόπιστη και πολύ φθηνή λύση τόσο στην κατασκευή τους όσο και σε ό,τι έχει να κάνει με το κόστος χρήσης τους. Δυστυχώς, και σε αυτό τον τομέα, έχουμε μείνει πίσω σε σχέση με την Τουρκία, η οποία χρησιμοποιεί εδώ και χρόνια μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Και αν επαληθευτούν οι ανησυχίες επιτελών του ΓΕΕΘΑ, φαίνεται ότι στον κατάλογο των καθημερινών απειλών από την Τουρκία θα πρέπει να προσθέσουμε και τις πτήσεις των κατασκοπευτικών UAV’s.

Τι θα γίνει αν αποδειχτεί ότι η «ταυτότητα» των UAV’s είναι τουρκική;
«Ή θα τα μαζέψουν ή κάποιο θα πέσει», λέει κορυφαία πηγή του Πενταγώνου. Τα πλεονεκτήματα που παρέχει η χρήση τους είναι πάρα πολλά, με κυριότερο ότι είναι δύσκολος ο εντοπισμός τους. Το ίχνος τους στα ραντάρ είναι ανεπαίσθητο και στις περισσότερες περιπτώσεις εντοπίζονται μόνο με «γυμνό μάτι» από το προσωπικό των στρατιωτικών παρατηρητηρίων. Το ύψος πτήσης είναι χαμηλό, όπως χαμηλή είναι και η ταχύτητά τους. Και αυτά τα κάνει ευάλωτα ακόμη και στα πυρά ενός απλού πολυβόλου.

Η Τουρκία έχει επενδύσει πολλά στην ανάπτυξη των UAV’s. Το βασικό επίτευγμά της σε αυτό τον τομέα είναι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη ΑΝΚΑ, το οποίο μπορεί να πετά εξοπλισμένο για να πλήττει στόχους στο έδαφος. Τα ΑΝΚΑ σχεδιάστηκαν για πτήσεις κατασκοπείας. Η άρνηση των ΗΠΑ να πουλήσουν στην Τουρκία τα «επιθετικά» UAV’s Predator υποχρέωσε τον Ερντογάν να δώσει από το 2012 εντολή στην τουρκική αμυντική βιομηχανία να προχωρήσει στην «αναβάθμιση» των ΑΝΚΑ, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να φέρουν οπλισμό.

Ήδη η αμυντική βιομηχανία της Τουρκία έχει κατορθώσει να αυξήσει το ωφέλιμο βάρος που μπορούν να μεταφέρουν τα ΑΝΚΑ από 1,5 σε 3 τόνους, ενώ έχει σχεδιαστεί και νέος κινητήρας προκειμένου να είναι εφικτή η μεταφορά πυραύλων τουρκικής κατασκευής αέρος – εδάφους Cirit. Τα νέα ενισχυμένα ΑΝΚΑ θα μπορούν να επιχειρούν μέσα στην επόμενη διετία.

Πηγή εφημ. “Real News”


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου