Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Οκτ 2011


Σύμφωνα με πληροφορίες, πριν από λίγο, έπειτα από σθεναρή απαίτηση της κ. Μέρκελ, πέρασε στο προσχέδιο απόφασης της Συνόδου Κορυφής, πρόβλεψη για ενίσχυση των μηχανισμ ών επιτόπιας επιτήρησης.

Αυτό με απλά λόγια, σημαίνει κατάλυση της Εθνικής μας Κυριαρχίας. Η συζήτηση συνεχίζεται σε ότι αφορά την επίτευξη συμφωνίας με τους τραπεζίτες για το ύψος του κουρέματος του χρέους.

Να δούμε λοιπόν τώρα, με ποιο τρόπο θα διαχειριστεί επικοινωνιακά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αυτή τη δυσμενή εξέλιξη για την πατρίδα μας και πως θα μας την πασάρει.

Θα έχει άραγε το θράσος να φέρει τη συμφωνία στη Βουλή με την πλειοψηφία των 151 βουλευτών;

Του Jean Pisani-Ferry, Δ/ντου του διεθνούς οικονομικού think tank Bruegel.

Project Syndicate

Από το καλοκαίρι ακόμη, οι συνεχείς δόσεις βοήθειας προς την Ελλάδα, κρύβουν επιμελώς μια αυξανόμενη ανησυχία για την διάλυση της Ευρωζώνης. Και δυστυχώς, υπάρχουν αρκετές ενδείξεις που επιβεβαιώνουν μια τέτοια άσχημη εξέλιξη.

Πρώτον, από τον περασμένο Ιούλιο συνεχώς σκαρφαλώνουν τα σπρεντς δανεισμού των τραπεζών. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα με ρευστότητα προτιμούν να καταθέτουν τα μετρητά τους στην ΕΚΤ, που ξανάρχισε τον δανεισμό της προς τις τράπεζες. Το ίδιο πράγμα συνέβη και στη κρίση του 2007-08, αν και αυτή τη φορά η διαδικασία περιορίζεται στην ευρωζώνη. Στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη, η διατραπεζική αγορά συνεχίζει να λειτουργεί, παρόλο που και εκεί υπάρχουν ανησυχίες.

Δεύτερον, οι διεθνείς τράπεζες χρεώνουν μεγαλύτερα επιτόκια σε επιχειρήσεις της Νότιας Ευρώπης, απ ότι σε ανάλογες της Βόρειας, μια πρακτική που επιδεινώνει την κατάσταση στις ήδη ταλαιπωρημένες οικονομίες. Έτσι διασπάται περαιτέρω η υποτιθέμενη ευρωπαϊκή ενότητα της αγοράς. Και μάλιστα, αντί να καταπολεμήσουν αυτή τη τάση, οι βορειοευρωπαϊκές αρχές την εντείνουν, περιορίζοντας τα ανοίγματα των χρηματοπιστωτικών τους ιδρυμάτων απέναντι στις τράπεζες του Νότου.

Τρίτον, οι διεθνείς επενδυτές δεν θεωρούν πλέον τα ομόλογα των νότιων κρατών της ΕΕ ως ισότιμα με αυτά του Βορρά. Και δεν πρόκειται απλά για το κόστος του ρίσκου, το οποίο είναι εύκολα αναστρέψιμο. Πρόκειται για μια βαθιά μεταστροφή της συμπεριφοράς τους. Αν συνεχιστεί αυτή η αρνητική προσέγγιση όσον αφορά στον δανεισμό του Νότου, τότε η οικονομική ανάκαμψη και η φερεγγυότητα των νότιων χωρών θα τεθεί σε περαιτέρω κίνδυνο.

Η απόφαση των αξιωματούχων της ευρωζώνης να μεταρρυθμίσουν την επιτήρηση των κυβερνήσεων και των τραπεζών, και να ενισχύσουν τον μηχανισμό EFSF, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δυστυχώς είναι ελλιπής. Πέρα από την «πυρόσβεση», αυτό που χρειάζεται είναι μια νέα και πιο ισχυρή νομισματική ένωση.

Η αυξανόμενη διαίρεση της ευρωζώνης αποτελεί κυρίως συνέπεια της αμοιβαίας εξάρτησης μεταξύ κρατών και τραπεζών. Οι τράπεζες της ευρωζώνης είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στα κρατικά χρέη επειδή έχουν στα χαρτοφυλάκια τους πολλά κρατικά ομόλογα, που συνήθως εκδίδονται από τα κράτη στα οποία και εδρεύουν.

Από τη πλευρά τους, οι κυβερνήσεις είναι εξίσου ευάλωτες σε τραπεζικές κρίσεις επειδή οι ίδιες είναι υπεύθυνες για τη διάσωση των δικών τους (εθνικών) τραπεζών. Έτσι, η σημερινή κρίση αποδεικνύει την δυσκολία που προκύπτει από αυτήν αλληλεξάρτηση.

Υπάρχουν τρεις πιθανές απαντήσεις σε αυτή τη κατάσταση των πραγμάτων. Η πρώτη αφορά σε παρέμβαση της κεντρικής τράπεζας σε περίπτωση που απειληθεί η αγορά ομολόγων. Ο προϋπολογισμός της Βρετανίας είναι σε πολύ χειρότερη μοίρα από αυτόν της Ισπανίας, αλλά το γεγονός ότι η Τράπεζα της Αγγλίας μπορεί να αποτρέψει την όποια κερδοσκοπία εις βάρος του βρετανικού χρέους, αρκεί για να ησυχάσουν οι επενδυτές.

Η ΕΚΤ όμως, δεν διαθέτει αυτή την αρμοδιότητα. Έπαιξε ένα παρόμοιο ρόλο με την Ιταλία και την Ισπανία, αλλά συνάντησε έντονη εσωτερική αντίδραση, και πολύ σύντομα θα τα παρατήσει.

Ο νέος μηχανισμός στήριξης EFSF μπορεί να παίξει έναν τέτοιο ρόλο, αλλά τα «σεντούκια» του είναι περιορισμένα.

Όσον αφορά στην ενίσχυση της ΕΚΤ με τέτοιου είδους αρμοδιότητες, μέσω της αλλαγής του καταστατικού της, η Γερμανία σίγουρα θα αντιδρούσε, κυρίως για λόγους συνταγματικότητας.

Μια δεύτερη απάντηση έχει να κάνει με την ενίσχυση των τραπεζών μέσω της επανακεφαλαιοποίησης, και της απομάκρυνσης των ρυθμιστικών εμποδίων που διαχωρίζουν τα εθνικά τραπεζικά συστήματα με σκοπό την αποφυγή της υπερέκθεσης απέναντι σε κρατική χρεοκοπία. Η ευρωζώνη θα ήταν πιο υγιής αν διέθετε ένα σωστά κεφαλαιοποιημένο τραπεζικό σύστημα, που θα είχε στα χέρια του διάφορα περιουσιακά στοιχεία και κεφάλαια, και θα υπάγονταν σε ένα κοινό πλαίσιο επίβλεψης, και ασφάλισης των καταθέσεων. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες όμως δεν είναι τόσο θαρραλέοι ώστε να προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο.

Μια τρίτη μορφή αντίδρασης θα ήταν η μείωση του ρίσκου, μέσω της εγκαθίδρυσης ενός συστήματος επιτήρησης και αμοιβαίων εγγυήσεων μεταξύ των χωρών μελών της ευρωζώνης. Αυτό θα ισοδυναμούσε με μια δημοσιονομική ένωση, που θα μπορούσε να εκδίδει ευρωομόλογα, και θα διέθετε μια ex ante δυνατότητα ελέγχου της έκδοσης κρατικού χρέους.

Πολιτικά, αυτό αποτελεί μια πολύ δύσκολη επιλογή, τόσο για τις εγγυήτριες χώρες, όσο και για τις «εγγυημένες», αλλά δεν παύει να αποτελεί την πιο πρακτική λύση από όλες τις υπόλοιπες.

Οποιαδήποτε από τις παραπάνω προτάσεις αν επιλεγεί, θα ήταν κάτι το θετικό. Σε τελευταία όμως ανάλυση, η πρόκληση για την Ευρώπη είναι να αποφασίσει το τι θα πει στις αγορές, έτσι ώστε να τις πείσει να ξαναπιστέψουν στην φερεγγυότητα της ευρωζώνης.


Απόδοση: S.A.


Άμεση και συνολική λύση του προβλήματος χρέους της ευρωζώνης και ειδικότερα της Ελλάδας, ζητά η Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με αναλύσεις και πληροφορίες σε αμερικανικά ΜΜΕ, η πορεία της οικονομίας των Ηνωμένων Πολιτειών κρέμεται σε μία κλωστή. Συνέχιση του κλίματος αβεβαιότητας αναμένεται, όπως σημειώνεται, να οδηγήσει ακόμη και σε δραματική ύφεση.

"Οι Ευρωπαίοι ηγέτες οφείλουν να πάρουν γρήγορα την κατάσταση στα χέρια τους, καθώς διαφορετικά οι επενδυτές θα δώσουν το δικό τους τέλος στην ευρωπαϊκή κρίση, παρασύροντας μαζί τους και τις μεγαλύτερες τράπεζες της ηπείρου", τονίζει σε κύριο άρθρο της η εφημερίδα "Ουάσιγκτον Ποστ", υποστηρίζοντας ότι "μια τέτοια εξέλιξη θα επηρέαζε και τις ΗΠΑ, τα αμοιβαία κεφάλαια τής οποίας διασυνδέονται με τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Γι' αυτό το λόγο, ο πρόεδρος Ομπάμα ζήτησε από τους Ευρωπαίους να δημιουργήσουν ένα ισχυρό ταμείο διάσωσης, ικανό να πείσει τις αγορές για την επάρκειά του. Η προσπάθεια ωστόσο αυτή προσκρούει στην αντίθεση της Γερμανίας".

Επίσης, διατυπώνεται η άποψη ότι "αυτό που χρειάζεται επειγόντως η Ευρώπη είναι ένα σχέδιο ανάπτυξης, καθώς η λιτότητα που επιβάλλει η Γερμανία στην Ελλάδα και στις άλλες υπερχρεωμένες χώρες μεγεθύνει απλά το χρέος τους έναντι του ΑΕΠ. Θα πρέπει λοιπόν να διευρυνθεί ο κοινός παρονομαστής, καθώς διαφορετικά οι χώρες αυτές θα καταδικασθούν σε μια συνεχή ύφεση και σε πολιτικές αναταράξεις. Η παραγωγικότητα θα πρέπει επίσης να αυξηθεί μέσω διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, με την άρση των ξεπερασμένων κανονιστικών ρυθμίσεων, προστατευτικών πολιτικών και σκληρύνσεων στην αγορά εργασίας που επικρατούν στη νότια Ευρώπη".

Στο μεταξύ, σε αρκετά δημοσιεύματα και ραδιοτηλεοπτικές αναφορές σημειώνονται οι διαφωνίες μεταξύ τραπεζιτών και ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αναφορικά με το ποσοστό κουρέματος του ελληνικού χρέους, προβάλλοντας τις δηλώσεις του εκτελεστικού διευθυντή του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου (IIF), Τσαρλς Νταλάρα, ο οποίος είναι εναντίον ενός μεγάλου ποσοστού κουρέματος.

"Υπάρχουν όρια στο τι μπορεί να θεωρηθεί εθελοντικό από τους επενδυτές και τις αγορές", όπως επισήμανε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι "μονομερής δράση ισοδυναμεί με χρεοκοπία, που θα απομόνωνε την Ελλάδα από τις διεθνείς αγορές για χρόνια και θα επέβαλλε σκληρό φορτίο στον ελληνικό λαό και στους Ευρωπαίους φορολογούμενους, που ήδη έκαναν πολλά ώστε να υποστηρίξουν την Ελλάδα".

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι τραπεζίτες πρότειναν ένα 40% ως το ανώτατο ύψος κουρέματος, ενώ οι πολιτικοί επιθυμούν να συμφωνήσουν οι ιδιώτες σε ποσοστό τουλάχιστον 50%. Όπως υπογραμμίζεται, οι τράπεζες φοβούνται ότι ένα εξαιρετικά μεγάλο κούρεμα θα δημιουργούσε κακό προηγούμενο για τα ιταλικά ομόλογα.

Σε δημοσίευμα στη "Γουόλ Στριτ Τζέρναλ" φιλοξενούνται απόψεις του Ντέιβιντ Μάλπας, υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Ρίγκαν, ο οποίος αναφέρει ότι οι εναλλακτικές λύσεις που προβάλλονται αυτή τη στιγμή για υπέρβαση της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη, και περιλαμβάνουν την "παρελκυστική προοπτική" ενός νέου δανείου προς την Ελλάδα ή το γρηγορότερο δρόμο προς τη χρεοκοπία και τη διάσπαση της Ευρωζώνης, θα είναι καταστρεπτικές για όλους. Όπως τονίζει, ο δρόμος για την Ευρωζώνη είναι σαφής, αλλά πολιτικά δύσκολος και προϋποθέτει ότι τα κράτη θα πρέπει να προβούν σε κυβερνητικές περικοπές, ιδιωτικοποιήσεις κρατικής περιουσίας και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας.

Η ίδια εφημερίδα προβάλλει και την άποψη του Έλληνα ειδικού σε θέματα επενδύσεων χαρτοφυλακίου, Αθανάσιου Λαδόπουλου, ότι μια μεγάλη παραγραφή του ελληνικού χρέους ενδέχεται να έχει καταστρεπτικά αποτελέσματα για τις ελληνικές τράπεζες, εκτός εάν αυτές αναχρηματοδοτηθούν άμεσα από την ΕΚΤ ή το EFSF. Επίσης, ο κ. Λαδόπουλος υποστηρίζει ότι μια κατάρρευση κρατών μελών της ΕΕ μπορεί να έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις παγκοσμίως απ' ότι η αντίστοιχη της Λίμαν Μπράδερς.

Τέλος, σημειώνονται σε αρκετά ΜΜΕ οι χθεσινές δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, Τίμοθι Γκάιτνερ, ο οποίος είπε ότι μόνο εάν υπάρξουν σαφή και λεπτομερή βήματα θα πεισθούν οι διεθνείς επενδυτές ότι η Ευρώπη μπορεί να επιλύσει τα προβλήματά της, τα οποία έχουν τις ρίζες τους στα υψηλά επίπεδα κρατικού δανεισμού και στην απειλή που συνθέτουν για το τραπεζικό σύστημα. "Θέλουμε να δούμε, εμείς και όλος ο πλανήτης, τις λεπτομέρειες, και όχι απλά τους στόχους", δήλωσε ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών.


ΒΕΡΟΛΙΝΟ - (Dow Jones) - Η Γερμανία δεν μπορεί να ευημερήσει χωρίς την Ευρώπη, η ευρωζώνη βρίσκεται αντιμέτωπη με την πιο σκληρή δοκιμασία από την ίδρυσή της, και οι κυβερνήσεις πρέπει να διασφαλίσουν ότι η κρίση του χρέους δεν θα εξαπλωθεί από την Ελλάδα προς άλλες χώρες, δήλωσε την Τετάρτη η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ.

"Πρέπει να επιλύσουμε την παρούσα κρίση και να διορθώσουμε τα λάθη του παρελθόντος», δήλωσε η Μέρκελ, προσθέτοντας ότι θέλει να πιέσει για να ληφθούν βιώσιμες αποφάσεις σε μια κρίσιμη συνάντηση των ηγετών των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης το αργότερο την Τετάρτη στις Βρυξέλλες.

Η Μέρκελ, πριν την συνάντηση των Ευρωπαίων ηγετών, μιλούσε στη βουλή της Γερμανίας, το Bundestag, πριν από μια κρίσιμη κοινοβουλευτική ψηφοφορία για τα προτεινόμενα σχέδια για το πώς να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας,.

Η Μέρκελ αναγνώρισε ότι για χρόνια τα μέλη του ευρώ ήταν σε θέση να αυξήσουν το δημόσιο χρέος χωρίς να τιμωρούνται από τις αγορές μέσω υψηλότερων επιτοκίων ή από το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Αναφέρθηκε επίσης στην παράταση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις χώρες της ευρωζώνης.

Δήλωσε επίσης ότι η Ιρλανδία είναι πίσω σε μια θετική τροχιά, και ότι η Ελλάδα έχει αρχίσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που επιβάλλουν ένα βαρύ φορτίο στον ελληνικό πληθυσμό, ο οποίος "αξίζει το σεβασμό μας και μια βιώσιμη προοπτική" στην Ευρώπη.

Τα σωστά συμπεράσματα πρέπει να συναχθούν από την έκθεση των διεθνών πιστωτών της Ελλάδας, η οποία δείχνει ότι η χώρα της Μεσογείου βρίσκεται στην αρχή μιας μακράς πορείας, δήλωσε η Μέρκελ, προσθέτοντας ότι ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να συμβάλει και ότι οι αποφάσεις που λήφθηκαν στην Σύνοδο Κορυφής της 21ης Ιουλίου δεν μπορούν πλέον να εφαρμοσθούν.

Η Μέρκελ και ο Σαρκοζύ δήλωσαν ότι αν οι τράπεζες δεν δεχτούν το προτεινόμενο κούρεμα θα προχωρήσουν σε μονομερές κούρεμα, δηλαδή θα δημιουργηθεί πιστωτικό γεγονός, με απλά λόγια η Ελλάδα θα περάσει σε χρεοκοπία.

Όλοι γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει μία τέτοια εξέλιξη...

Αν συμβεί το πρόβλημα περνάει στον Γιώργο Παπανδρέου (από την πλευρά της Ελλάδας), αλλά το κυρίως οικονομικό και πολιτικό πρόβλημα θα το έχει η Γερμανία, η Γαλλία και εν γένει η Ευρωζώνη που επέτρεψε να εξελιχθεί σε τέτοιο σημείο το πρόβλημα της Ελλάδας. Αν δεν υπάρξει άμεση αντίδραση πλήρους οικονομικής στήριξης, τότε την Δευτέρα θα πληρώνουν τα CDS και πολλές αμερικανικές τράπεζες θα βρεθούν σε πολύ δύσκολη θέση... το πρόβλημα με ταχύτητα θα περάσει τον Ατλαντικό...

Οι «εθνικισμοί» της κυβέρνησης και οι «παλικαρισμοί» του κ. Ευ. Βενιζέλου και του «υφισταμένου» του πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου όπως και τα «κακοστημένα» πανυγηράκια αισιοδοξίας δεν δείχνουν να αποτρέπουν τόσο την (δεδομένη) απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας όσο και την ευρωπαϊκή πολιτική βούληση εγκλωβισμού της Ελλάδας στα όρια ενός Βαλκανικού περιβάλλοντος με αντίστοιχο οικονομικό επίπεδο και ποιότητα ζωής.

Πρόκειται για την νέα «ταυτότητα» που ετοιμάζουν για την Ελλάδα οι δανειστές μιας και δεν τους συμφέρει (ακόμη ίσως) να την αποπέμψουν από την Ευρωζώνη και...
συνεπώς υποχρεούνται να την ανεχθούν και να την «σώσουν».

Αυτά όμως θα γίνουν με τον δικό τους τρόπο και τα δικά τους μέτρα και θα επιβληθούν στην Ελλάδα με την «απειλή» ότι αν δεν τα τηρήσετε δεν θα έχετε να πληρώσετε μισθούς και συντάξεις.

Πρόκειται για την μοίρα στην οποία θα υποταχθούμε, θέλουμε δεν θέλουμε, από το 2012 και άγνωστο μέχρι πότε γιατί, εδώ που φθάσαμε, η λύση αυτή προσφέρεται ως η «ιδανικότερη» καθώς το επόμενο σκαλοπάτι είναι η έξοδος μας από το ευρώ και η επιστροφή στην δραχμή.
Λύση όμως που θα μας οδηγήσει τόσο και εκτός Βαλκανίων που μπροστά μας οι Βαλκανικοί λαοί θα φαντάζουν ως προχωρημένοι Ευρωπαίοι.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξεχάσουμε με τα δεδομένα αυτά (που ασφαλώς και δεν μπορεί να είναι αποτυπωμένα σε κάποια πρακτικά αλλά διακρίνονται με γυμνό οφθαλμό σε όποιον πράγματι θέλει να τα δει) είναι ότι η νέα Βαλκανική μας ταυτότητα (εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εντός της Ευρωζώνης) δεν θα επιτρέπει τους μέχρι χθες (ασφαλώς εκτός πραγματικότητας) οραματισμούς ότι η Ελλάδα θα αποτελέσει ενεργειακό κόμβο στα Βαλκάνια... Η Ελλάδα θα έχει ρυθμιστικό ρόλο στις ενεργειακές εξελίξεις... Και άλλες παρόμοιες ιστορίες για αγρίους.

Θυμάστε ασφαλώς τα βλακώδη πανηγύρια των κυβερνήσεων Κ. Σημίτη και Κ. Καραμανλή για τα ελληνικά ενεργειακά οράματα και τον ρόλο της Ελλάδας όταν υπογράφαμε την, χωρίς αντίκρισμα, συμφωνία για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη και τις άλλες συμφωνίες (ουσιαστικής) εξυπηρέτησης Ευρωπαϊκών και ειδικότερα Ιταλικών και Τούρκικων συμφερόντων.

Τότε που οι «κουτόφραγκοι» γέλαγαν κάτω από τα μουστάκια τους για τους πανηγυρισμούς μας και οι αμερικανοί μας τράβαγαν τα αυτιά ενώ ανέθεταν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στους ενεργειακούς αγωγούς στην Τουρκία.

Το δεύτερο που πρέπει να ξεχάσουμε μαζί με την φτωχή Ελλάδα των πλουσίων Ελλήνων είναι η βιομηχανία, η βιοτεχνία, οι Τράπεζες και το εμπόριο που γνωρίζαμε μέχρι το 2009.

Υπό τις σημερινές συνθήκες μέσα στην διετία 2012-2014 η εικόνα στην μεταποίηση, στο εμπόριο, στην διακίνηση και στις σχέσεις με το Τραπεζικό σύστημα θα είναι «μαγική». Ενώ στα χαρτιά και στους κυβερνητικούς απολογισμούς θα μιλάμε για εθνική παραγωγή και σχέδια ανάπτυξης στους δρόμους και στα Ταμεία, θα τριγυρνούν πάνω από 1.000.000 άνεργοι (ίσως και 1.500.000) ενώ η ενοικίαση καταστήματος και η πώληση κεντρικού διαμερίσματος θα είναι είδηση για τα μέσα ενημέρωσης...

Η επόμενη εικόνα που θα πρέπει να συνηθίσουμε θα είναι ο ανταγωνισμός των Ελλήνων εργατών και υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα με τους μετανάστες και τους λαθρομετανάστες στο 90% των προσφερομένων θέσεων εργασίας των 300-400 ευρώ τον μήνα. Γιατί ο αριθμός των μεταναστών και λαθρομεταναστών παρά την κρίση θα αυξηθεί στην Ελλάδα, πρώτον επειδή δεν τους θέλει η υπόλοιπη Ευρώπη και δεύτερον διότι δεν έχουν πρόβλημα να «χτυπήσουν» τις ίδιες δουλειές και με 200 ευρώ.

Άλλωστε στην επαρχία (με βασικό κέντρο την Πελοπόννησο και ειδικότερα την Αργολίδα, την Τροιζηνία και την Μεσσηνία) παίρνει ήδη μεγάλες διαστάσεις το φαινόμενο εξασφάλισης ύπνου και φαγητού σε Πακιστανούς και Ινδούς λαθρομετανάστες έναντι 2-3 ευρώ την ημέρα, αλλά σε ομάδες 50-100 ατόμων (οπότε το κέρδος για τον «λοκαντιέρη» είναι 150-200 ευρώ και άνω την ημέρα). Οι ομάδες αυτές που κοιμούνται και τρώνε σε πρώην στάβλους που μετατρέπονται σε «στρατώνες» διπλών κρεβατιών μαζεύουν αγροτικά προϊόντα και πληρώνονται με το κιλό της σοδειάς που μάζεψαν...

Εικόνα ντροπής όμως που θα φανεί μέσα στην επόμενη διετία θα είναι στην παιδεία όπου η έλλειψη πόρων για την χρηματοδότηση και την συντήρηση της (αναγκαστικής για τα ελληνικά δεδομένα) παραπαιδείας και του ιδιωτικού τομέα θα οδηγήσει τα μικρά σημερινά παιδιά στην εξαιρετικά ελλιπή εκπαίδευση μιας και το σύστημα μας θα συνεχίσει να ζει και να υποφέρει υπό την κατοχή ομάδων που θα αντιδρούν για να αντιδρούν και θα κάνουν καταλήψεις για χαβαλέ.

Η πορεία προς την αθλιότητα είναι , κατά την γνώμη μου, βεβαία και μη ανατρέψιμη.
Γιατί το ΠΑΣΟΚ με τις ιδεολογικές τριτοκοσμικές του ρίζες θα παρουσιάζεται ότι έχει επιτύχει επιτέλους τον σοσιαλισμό που (δήθεν) πίστευε. Και άρα θα βρει τρόπο να δικαιολογήσει την κατάσταση.

Η Νέα Δημοκρατία θα δικαιολογήσει επίσης την κατάσταση αφού έχει αποδείξει μέχρι τώρα ότι δεν έχει σαφή ιδεολογική ταυτότητα και ιδίως ικανότητα να φέρει στον τόπο πραγματικά ριζοσπαστικές λύσεις.

Και τα υπόλοιπα μικρά κόμμα είναι απλώς στον κόσμο τους...


Θα χρειασθούν πολύ λίγοι νέοι νόμοι

1ος νόμος. Δεν αναγνωρίζεται από τις επόμενες κυβερνήσεις τίποτα από αυτά που αναφέρονται στα διάφορα μνημόνια.

2ος νόμος. Δεν αναγνωρίζουμε το χρέος και επομένως σταματάμε άμεσα τις πληρωμές. Πάμε στα δικαστήρια και όσο χρέος δεν θεωρηθεί απεχθές το πληρώνουμε με το 15% του ΑΠΕ για όσα χρόνια κρατήσει αυτή διαδικασία.

3ος νόμος. Η ελληνική γη και τα υπερκείμενα σε αυτήν δεν θα πωλούνται αλλά μόνο θα ενοικιάζονται για εκατό χρόνια σε αυτόν που τα πρώτο-”αγοράζει” ενώ για όλους τους επόμενους ιδιοκτήτες αφαιρούνται τα χρόνια που έμειναν στην κατοχή του προκατόχου. Π.χ. εάν κάποιος πωλήσει το κτίριο ή τη γη που έχει αγοράσει πριν από δεκαπέντε χρόνια, ο νέος ιδιοκτήτης θα το κατέχει για τα υπόλοιπα 85 χρόνια και ούτω καθ’ εξής. Ένας τέτοιος νόμος ισχύει ήδη στην Αγγλία. Έτσι όλη η γη και όλα τα υπερκείμενα κτίσματα ξαναγυρίζουν πάντα στο κράτος.

Μετά τον τρίτο νόμο θα μας στείλουν από κει που ήρθαμε, δηλαδή στην δραχμή και βεβαίως δεν θα μας δώσουν ούτε φράγκο πια. Ωστόσο εάν ξυπνήσουμε και κινητοποιηθούμε ίσως τελικά όχι μόνο σωθούμε αλλά ίσως τους φανούμε χρήσιμοι και ζητήσουν την επαναφορά μας. Βεβαίως θα πρέπει να πάρουμε μέτρα που θα είναι λίγο άβολα για αρκετούς :

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ…

Να φορολογούνται οι καταθέσεις αυτών που δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα ποσά. Να ανοίξουν όλοι οι λογαριασμοί που έχουν πάνω από 200.000 ευρώ. Να δείτε πόσοι “υπηρέτες του Δημοσίου συμφέροντος” θα εμφανιστούν σε αυτές τις λίστες.

Να φορολογηθούν τα εμβάσματα που ήδη έφυγαν στο εξωτερικό τα τελευταία 5 χρόνια είτε από Έλληνες είτε από μετανάστες με 20%.

Ακόμα και αυτοί οι μετανάστες που γύρισαν οριστικά στις πατρίδες τους χωρίς να πληρώσουν φόρους στην Ελλάδα θα χρεωθούν, ώστε σε επανείσοδο τους να απαιτούνται τα χρήματα.

Για αυτούς που έχουν χρήματα στο εξωτερικό από παλιά και θέλουν να τα νομιμοποιήσουν θα μπορούν να τα φέρουν ελεύθερα και να τα χρησιμοποιήσουν εφόσον θα πληρώσουν το 20% σε φόρο.

Οι αγορές ακινήτων θα γίνονται μόνο από φορολογημένα χρήματα

Το ΦΠΑ να μειωθεί σε όλα τα είδη και υπηρεσίες στο 10% χωρίς να υπάρχει επιστροφή χρημάτων. Παραμένουν όλα στο κράτος.

Τα παντός είδους κέρδη των ατόμων από τις επιχειρήσεις να φορολογούνται με 15% αφού όμως έχουν αναγνωρισθεί τα έξοδα διαβίωσης τους με αποδείξεις για τις οποίες θα έχουν ήδη πληρώσει το 10% υπέρ του κράτους.

Το φορολογικό σύστημα θα απλοποιηθεί έτσι τόσο πολύ ώστε δεν θα χρειάζονται τόσοι εφοριακοί που θα σταλούν στα διάφορα σημεία της Ελλάδας να ελέγχουν συνεχώς το ΦΠΑ και εάν κόβονται αποδείξεις. Η μη βεβαίωση ΦΠΑ να επισύρει βαρύτατες οικονομικές ποινές.

Η φοροδιαφυγή δεν μπορεί να πιαστεί στην Ελλάδα με κανένα τρόπο. Ωστόσο εάν φορολογούνται οι υπερβολικές καταθέσεις και τα εμβάσματα που φεύγουν στο εξωτερικό δεν θα χρειάζεται να πληρώνουν μεγαλύτερο φόρο οι Έλληνες. Οι τράπεζες γνωρίζουν πολύ καλά ποια εμβάσματα πάνε για πληρωμές και ποια για κατάθεση σε οικονομικούς παράδεισους.

Όλοι οι ξένοι που διατηρούν επαύλεις κτλ. στην Ελλάδα να μπαίνουν αυτόματα στην κατηγορία των φορολογουμένων για Μεγάλη Ακίνητη Περιουσία, εφόσον είναι προφανές ότι έχουν μεγάλη περιουσία και στην χώρα τους εφόσον μπορούν να διατηρούν εξοχικά και στην Ελλάδα. Να φορολογούνται π.χ. με 4 εύρω το τετραγωνικό. Από ένα εκατομμύριο σπίτια ξένων με μέσω όρο 100τμΧ4=400Χ1.000.000 σπίτια = 400 εκατ. ευρώ κάθε χρόνο μόνο από τους ξένους με τους μετριότερους υπολογισμούς.

Να μην απολυθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι αλλά να μεταταχθούν ή να σταλούν σε νέες υπηρεσίες που θα γίνουν παραγωγικοί.

ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

1.Να γυρίσουμε στη δραχμή μόνο για εσωτερική κατανάλωση. Το Ελληνικό νομισματοκοπείο θα μπορεί να κόβει χρήματα και να τροφοδοτεί τους δήμους τις κοινότητες και τα δημόσια έργα πληρώνοντας τους εργαζόμενους με ελληνικό χρήμα. Έτσι παραμένουμε στην ΕΕ και συγχρόνως τροφοδοτούμε την ανάπτυξη.

Οι δήμοι της περιφέρειας θα μπορούν να προγραμματίσουν μεγάλα έργα με χρηματοδότηση από το ελληνικό χρήμα που θα ρέει άφθονο και όσο χρειάζεται και έτσι θα δοθεί εργασία σε χιλιάδες σημερινούς ανέργους.

Έργα υποδομής όπως υδροηλεκτρικά έργα, δημιουργία λιμνών με φράγματα σε πλάγιες βουνών που σήμερα είναι άγονα. Φωτοβολταϊκά σε όλες τις πρόσφορες πλάγιες των άγονων βουνών και ανεμογεννήτριες στις κορυφές. Η Ελλάδα θα μπορεί να προμηθεύει όλη την Ευρώπη με καθαρή ενέργεια που θα την πουλάμε ακριβά εισπράττοντας συνάλλαγμα. Το σύνθημα θα είναι κανένα άγονο βουνό ακάλυπτο. Να δημιουργηθούν βιομηχανίες για φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες στην Ελλάδα.

Κινητοποίηση όλων των αγροτών και στήριξη τους οικονομικά με ελληνικό χρήμα για να παράγουν ότι χρειάζεται από τρόφιμα η Ελλάδα. Καμιά εισαγωγή μετά από δύο χρόνια.

Για να υπάρξει πραγματική ανάκαμψη θα πρέπει όλοι οι Έλληνες να συνειδητοποιήσουν ότι θα πρέπει να εργασθούν πραγματικά και να γίνουν παραγωγικοί. Πολλοί θα χρειασθεί να αλλάξουν επάγγελμα.

Πολλοί θα πρέπει να αφήσουν το βόλεμα τους και να γυρίσουν στα χωριά τους και να τα δραστηριοποιηθούν με μικρές βιοτεχνίες, με αγροτικά προϊόντα, με οικολογικές καλλιέργειες, με μικρά καταστήματα, με μικρές φάρμες ζώο-παραγωγής, με βιομηχανίες εμφιαλώσεως ελαιόλαδου και όχι να φεύγει σε τόνους από την Ελλάδα το λάδι και να εμφιαλώνεται στο εξωτερικό κτλ.

Είναι ανάγκη να παράγουμε εμείς όλα τα προϊόντα διατροφής που καταναλώνουμε και να μην εισάγουμε τίποτα απολύτως, υπάρχει αυτή η δυνατότητα με το καλό κλίμα που έχουμε και την δραστηριοποίηση των αγροτών που έχουν τα τρακτέρ σήμερα μόνο για τις απεργίες.

Για όλα τα εισαγόμενα η φορολογία να είναι τόσο μεγάλη που θα ελαχιστοποιηθούν οι εισαγωγές. Ιδιαίτερα σε είδη πολυτέλειας.

Οποιοσδήποτε οργανώνει εξαγωγικές μονάδες θα πρέπει να επιδοτείται με προσωπικό και τεχνογνωσία από την δεξαμενή των περισσευούμενων δημοσίων υπάλληλων.

Οι διαδικασίες για τέτοιες νέες επιχειρήσεις από Έλληνες να είναι σύντομες και να δίνονται οι σχετικές άδειες αμέσως μετά την αίτηση. Να μην μεσολαβεί δημόσιο πρόσωπο αλλά να στέλνονται τα χαρτιά (στατική μελέτη, περιβαντολογική και άλλες μελέτες ) με την ευθύνη των σχετικών επιστημόνων και η άδεια να έρχεται μέσω διαδικτύου. Να υπάρχει έλεγχος μετά την εγκατάσταση και αφού έχει ορθοποδήσει η επιχείρηση.

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας που θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε:

1. Το κλίμα (καλλιέργειες: πορτοκαλιές-λεμονιές-ελιές- σταφύλια κτλ. όλα αυτά μπορούν και πρέπει να εξάγονται.

2. Tα νησιά, αυτά που ήδη λειτουργούν να υποστηριχθούν καλύτερα με μέτρα ελάφρυνσης. Τα άγονα νησιά πρέπει να αξιοποιηθούν: Για τα άγονα χρειάζεται οργάνωση με τεχνικά λιμάνια και επιδότηση αυτών που θα μείνουν στα άγονα νησιά. Ενοικίαση των νησιών αυτών σε μεγάλα κράτη όπως Κίνα, Ιαπωνία, Αυστραλία, Ινδία για να τα αναπτύξουν και να τα χρησιμοποιούν για τα εξέχοντα μέλη του κράτους τους με υποχρεωτικά ένα ποσοστό εργατών από Έλληνες.

3. Τον τουρισμό ο οποίος με τη δραχμή θα γίνει φτηνός και θα υπάρξει ανάκαμψη. Άλλα και αυστηρότερα μετρά φορολογίας σε μικρές μονάδες και ενοικιαζόμενα δωμάτια που φοροδιαφεύγουν σήμερα. Σε μερικά νησιά οι νησιώτες που έχουν δωμάτια προς ενοικίαση έχουν γίνει πάμπλουτοι.

4. Ναυτιλία. Να δοθούν τα ίδια κίνητρα που έχουν οι εφοπλιστές στα ξένα κράτη ώστε να επανέλθει ο στόλος στην Ελλάδα με μόνη δέσμευση να έχουν ελληνικά πληρώματα. Να ξαναλειτουργήσουν τα ναυπηγεία μας.

5. Η δυνατότητα ανάπτυξης πράσινης ενέργειας. Τα άγονα βουνά να καλυφθούν με φωτοβολταϊκά, τα άγονα νησιά από ανεμογεννήτριες. Στις επενδύσεις αυτές να δίνεται προτεραιότητα σε ελληνικές εταιρίες και συνεταιριστικές μονάδες.

6. Να υποχρεωθούν όλα τα νέα κτίρια να εγκαθιστούν φωτοβολταϊκά στις ταράτσες και η αξία του ρεύματος που θα παράγουν να μοιράζεται στους ιδιοκτήτες ανάλογα με το ποσόν που συνέβαλαν στην αρχική επένδυση.

7. Ηλεκτροκίνηση, να δοθούν άμεσα άδειες ώστε να μετατρέπονται τα συμβατικά αυτοκίνητα σε ηλεκτρικά. Υπάρχουν έτοιμες μονάδες μηχανολόγων που δεν μπορούν να προχωρήσουν εξαίτιας της υπάρχουσας νομοθεσίας . Μια τέτοια κίνηση θα ήταν εξαιρετική για την μετακίνηση μέσα στην πόλη και θα άνοιγε πολλές θέσεις εργασίας. Συγχρόνως θα καθάριζε την ατμόσφαιρα της Ελλάδας.

8. Να δημιουργηθούν νέες μονάδες παραγωγής μπαταριών έτσι ώστε η κίνηση να περάσει σιγά σιγά στην ηλεκτροκίνηση που θα ενισχύεται από την παράγωγη καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας από τα φωτοβολταϊκά.

9. Ιχθυοκαλλιέργειες. Το κλίμα και οι θαλάσσιες προσβάσεις είναι τέτοιες ώστε θα μπορούσαμε να προμηθεύουμε με ψάρια όλη την Ευρώπη. Πόντιση τεχνητών υφάλων γύρω από τα νησιά μας ώστε να δημιουργηθούν φωλιές για την αναπαραγωγή των ψαριών και συνδυασμός αυτών των περιοχών με τον αλιευτικό τουρισμό όπου ο τουρίστας θα ψαρεύει, θα τρώει το ψάρι που έπιασε και τελικά θα έχει πληρώσει πολύ καλά και ευχαρίστως όλη αυτή την διαδικασία της απόλαυσής του.

10. Αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου με ενοικίαση όχι πώληση.

Δεν αγγίζω το θέμα της εκμετάλλευσης του ορυκτού και υποθαλάσσιου πλούτου της χώρας γιατί χρειάζονται ειδικές διατάξεις. Ένα μπορεί και πρέπει να ειπωθεί τούτη την ώρα ότι πάνω σε αυτή την αναμπουμπούλα δεν πρέπει να πουληθεί τίποτα από το δημόσιο πλούτο και όποιοι το τολμήσουν να θεωρηθούν προδότες.

11. Όλα αυτά τα έργα θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν από την κοπή ελληνικού χρήματος που θα κινήσει την αγορά.

12. Για να γίνουν όμως όλα αυτά θα πρέπει να συμφωνήσουν τα κόμματα να απαγορευθεί ο “κομματικός συνδικαλισμός”. Με λαϊκές συνάξεις των σωματείων τους οι εργαζόμενοι θα παίρνουν τις αποφάσεις με άμεση δημοκρατία.

13. Μπορούν όλα αυτά να υλοποιηθούν από την υπάρχουσα κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση; Σίγουρα ΟΧΙ . Και οι δύο έχουν φθαρεί και διαφθαρεί τόσο ώστε να μην είναι ικανοί να δουν την πραγματικότητα και το βάραθρο μέσα στον οποίο έσυραν την Ελλάδα.

Μια Νέα Ελλάδα αναγκαστικά ανατέλει και σύντομα μάλιστα...

Πηγή


- Για να σώσουν τη δική τους Ευρώπη, σκοτώνουν τη δική μας Ελλάδα και τους ανθρώπους… Για το χρήμα… Την «ύψιστη αξία»…

- Ανοίξαμε την πόρτα της χώρας και δώσαμε τις θέσεις μας σε ασήμαντους, μικρόνοες της Ευρώπης…

Που βάλθηκαν, αυτοί και οι υπάλληλοί τους, να μας «σώσουν»… Ειδικά στη γερμανική μπότα, εκείνη που άλλοτε πατούσε στις χώρες με τα όπλα και τις χιτλερικές ορδές, τώρα ξεσκίζει με την οικονομική επιβολή και τον έλεγχο της κοινής γνώμης…

- Μας έκαναν να πιστέψουμε ότι στην Ελλάδα κατοικούν όλοι οι απατεώνες του κόσμου. Μας εξύβρισαν μέσω των εφημερίδων και των πολιτικών τους, έθιξαν το φιλότιμο του κάθε Έλληνα, τον έκαναν να νιώσει μικρός, ασήμαντος, ανάξιος να κάθεται στο «οικογενειακό τους τραπέζι»… Μέχρι που όλοι πλέον συνειδητοποιούμε ότι η κρίση αυτή δεν είναι ελληνική – άσχετα με τις ελληνικές λαμογιές, τους χειρισμούς και τα παρεπόμενά τους- αλλά σχετίζεται με τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος, τις στρεβλώσεις του συστήματος αξιών, του ίδιου του μοντέλου του περίφημου «δυτικού πολιτισμού».

- Κύριοι της τρόικα, θέλω να παραμείνω πολίτης μιας ελεύθερης κι όχι υπό κατοχή χώρας.

Δεν αποδέχομαι την πολιτική εξουσία που αναλάβατε στο όνομα των χρεών.

Γιατί πάνω από τα χρέη (ποτέ δεν έμαθα πόσα είναι, ούτε κάποιοι από εσάς παραδέχτηκαν ότι χρωστάνε σ’ εμάς) υπάρχουν οι άνθρωποι, που δεν αξίζουν για εσάς…

Δεν διαφωνώ μόνο γιατί απαιτείτε απίστευτα χαράτσια.

Αλλά επειδή καταλύετε την πολιτική αυτονομία και την αξιοπρέπειά μας. Την κοινωνική δικαιοσύνη.

Τις ανθρώπινες αξίες.


Συχνά φέρνω στο μυαλό μου μια εικόνα: αν σηκώνονταν από τους τάφους τους οι άνθρωποι που έχυσαν το αίμα τους για να απελευθερώσουν την πατρίδα τους, για να ζουν ελεύθερες οι επόμενες γενιές, τι θα σκέφτονταν γι αυτό που θα συναντούσαν; Θα αναγνώριζαν την Ελλάδα που δημιούργησαν και τους Έλληνες που υπερασπίστηκαν, ακόμη και με τη ζωή τους;

Τι θα σκέφτονταν για τις πολιτικές ηγεσίες, που παρέδωσαν τον οικονομικό και, μοιραία, τον πολιτικό έλεγχο της χώρας τους στους «προστάτες», εκείνους που διαχρονικά ρούφηξαν το αίμα και τις ψυχές αυτής της χώρας; Τι θα σκέφτονταν για τους κατοίκους (όχι τους πολίτες…) που αφού έσκυβαν για χρόνια τη μέση προκειμένου να συναλλαχθούν και να κάνουν τις δουλειές τους, σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, τώρα παρακολουθούν όσα γίνονται και δεν εξεγείρονται να πετάξουν στη θάλασσα όλους τους νέους κατακτητές, που έρχονται με τη μορφή κομψευόμενων Ευρωπαίων… Εκείνων που ζητούν τις ανθρώπινες ψυχές, το μέλλον και την επιβίωση των νέων ανθρώπων, για να εξοφλούμε τις δόσεις για τα χρωστούμενα (όσα τέλος πάντων χρωστάμε…)

Φαντάζομαι ότι αν κάτι τέτοιο μπορούσε ποτέ να συμβεί, θα προκαλούσε το ξυλοφόρτωμά μας με μια βρεγμένη σανίδα. Ξύλο από τα χέρια ενδόξων προγόνων στις πλάτες αναξίων απογόνων… Κάναμε ό,τι (και όσα) κάναμε, αλλά δεν τ’ αντιμετωπίζουμε καν μόνοι μας… Βάλαμε στο σπίτι μας νταβατζήδες, Ευρωπαίους «επιτηρητές», που μας ζητούν να υποθηκεύσουμε όχι μόνο νησιά και δάση, αλλά ακόμη και τα παιδιά μας, τις επόμενες γενιές. Κι εμείς παραδοθήκαμε άνευ όρων, αφού τους καλέσαμε… Και συμφωνήσαμε να εξοντωθούν οι πιο αδύναμοι από εμάς για να πληρωθούν τα χρέη και να «σωθεί» η πατρίδα… Λες κι έτσι θα σωθεί…Λες και πατρίδα δεν είναι οι άνθρωποι, ειδικά οι νέοι, το μέλλον, η ψυχή τους, αλλά η οικονομική ελίτ, οι βίλες τους, οι δρόμοι και τα βουνά… Οι ηγεσίες μας, δηλαδή, συμφώνησαν, αλλά ουσιαστικά με τη δική μας ανοχή, αφού έτσι μάθαμε να κάνουμε, έχουμε μάθει να μην αντιδρούμε, καθώς είμαστε το άλλο μέρος του συστήματος της συναλλαγής…

Αφού μας εξευτέλισαν, μας «αγοράζουν» φτηνά…

Τι ακριβώς κάναμε όμως;

Ανοίξαμε την πόρτα της χώρας και δώσαμε τις θέσεις μας σε ασήμαντους, μικρόνοες της Ευρώπης… Που βάλθηκαν, αυτοί και οι υπάλληλοί τους, να μας «σώσουν»… Ειδικά στη γερμανική μπότα, εκείνη που άλλοτε πατούσε στις χώρες με τα όπλα και τις χιτλερικές ορδές, τώρα ξεσκίζει με την οικονομική επιβολή και τον έλεγχο της κοινής γνώμης…

Μας έκαναν στην αρχή να πιστέψουμε ότι στην Ελλάδα κατοικούν όλοι οι απατεώνες του κόσμου. Μας εξύβρισαν μέσω των εφημερίδων και των πολιτικών τους, έθιξαν το φιλότιμο του κάθε Έλληνα, τον έκαναν να νιώσει μικρός, ασήμαντος, ανάξιος να κάθεται στο «οικογενειακό τους τραπέζι»… Μέχρι που όλοι πλέον συνειδητοποιούμε ότι η κρίση αυτή δεν είναι ελληνική – άσχετα με τις ελληνικές λαμογιές, τους χειρισμούς και τα παρεπόμενά τους- αλλά σχετίζεται με τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος, τις στρεβλώσεις του συστήματος αξιών, του ίδιου του μοντέλου του περίφημου «δυτικού πολιτισμού».

Αυτοί οι «κηδεμόνες» δεν είναι που μας χρωστούν ακόμη από την κατοχή, που έκλεψαν τις ζωές των ανθρώπων της χώρας; Που μας χρωστούν ακόμη και χρήματα και δεν τ’ αναγνωρίζουν, ως κοινοί λωποδύτες; Που μας πωλούν, σ’ αυτή τη σφοδρή κρίση την οποία αξιώνουν να πληρώνουν οι φτωχοί Έλληνες, οπλικά συστήματα άγνωστης χρησιμότητας, για να πλουτίζουν οι κρατικές και ιδιωτικές τους εταιρείες; Που επιτρέπουν σε κάθε κερδοσκόπο, μπαταξή που συγκροτεί εταιρεία που θα κρίνει το ελληνικό ή άλλο χρέος, να δρα ανεξέλεγκτα και να κερδίζει απίστευτα με την ελληνική πτώχευση;

Οι Γερμανοί της Μέρκελ ζητούν να αποκτήσουν τον πολιτικό έλεγχο και άρα την κυριαρχία στη χώρα. Για να αλλάξουν και το σύστημα, πολιτικό και διοικητικό… Γιατί το κατηγόρησαν ως διεφθαρμένο κι αντιπαραγωγικό.

Και φυσικά ήταν και είναι και διεφθαρμένο και αντιπαραγωγικό. Όμως εκείνοι δεν ήταν που με τις εταιρείες τους, τη Siemens και την κάθε Siemens, συναλλάχθηκαν, λάδωσαν, παρανόμησαν, για να κάνουν τις δουλειές τους; Ή θέλουν να μας πουν ότι μόνο όποιος λαδώνεται είναι διεφθαρμένος;

Κι εμείς τι κάναμε, λοιπόν; Αποδεχτήκαμε ότι η καπιταλιστική κρίση – με όλες τις ελληνικές λαμογιές που την επέτειναν- είναι μόνο δικό μας πρόβλημα, αποδεχτήκαμε τις κατηγορίες του απατεώνα, του τεμπέλη και του διεφθαρμένου, και τους ανοίξαμε την πόρτα, τους καλέσαμε να έλθουν να μας «τακτοποιήσουν»…

Ε, ναι λοιπόν, χρωστάμε. Και οφείλουμε να πληρώσουμε. Αλλά δεν χρωστάμε μόνο εμείς. Είδαμε ήδη ότι σειρά παίρνουν κι άλλες χώρες. Φτάνει μέχρι τη Γαλλία το πρόβλημα, ακόμη και στον ίδιο τον «επιτηρητή» μας, τη Γερμανία…

Κι όμως, μας έκαναν να πιστέψουμε ότι εμείς είμαστε το ευρωπαϊκό πρόβλημα, εμείς προκαλούμε τον κίνδυνο στους γραβατάκηδες των ευρωπαϊκών σαλονιών, κλονίζουμε την υπόσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που όμως έτσι κι αλλιώς – δε μας το είπαν αυτό- στέκεται σε καλάμια…

Και για να σώσουν τη δική τους Ευρώπη, σκοτώνουν τη δική μας Ελλάδα και τους ανθρώπους… Για το χρήμα… Την «ύψιστη αξία»…

Ντρέπομαι και θυμώνω…

Ντρέπομαι και θυμώνω για όλους αυτούς που κάνουν ότι είναι στον κόσμο τους, που δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συμβαίνει… «Σώζουν» την Ελλάδα και σκοτώνουν τους ανθρώπους…

Ντρέπομαι και θυμώνω και μαζί σας, κύριοι της τρόικα. Είμαι πολίτης μιας ελεύθερης κι όχι υπό κατοχή χώρας. Δεν αποδέχομαι την πολιτική εξουσία που αναλάβατε στο όνομα των χρεών. Γιατί πάνω από τα χρέη (ποτέ δεν έμαθα πόσα είναι, ούτε κάποιοι από εσάς παραδέχτηκαν ότι χρωστάνε σ’ εμάς) υπάρχουν οι άνθρωποι, που δεν αξίζουν για εσάς… Δεν διαφωνώ μόνο γιατί απαιτείτε απίστευτα χαράτσια. Αλλά επειδή καταλύετε την πολιτική αυτονομία και την αξιοπρέπειά μας. Την κοινωνική δικαιοσύνη. Τις ανθρώπινες αξίες.

Θυμώνω με τους κατακτητές του ΔΝΤ, αλλά περισσότερο με εκείνους που άνοιξαν την πόρτα… Και μ’ εκείνους που βολεύονται με τη σημερινή κατάσταση, είτε επειδή είναι κερδισμένοι, είτε απλώς βολεμένοι…

Αυτός ο τόπος, όπως είναι σήμερα, δεν είναι όμως η Ελλάδα μας…

Έχουμε μια διαφορά. Και με το πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε με την κυρίαρχη ευθύνη του στα σημερινά και με τους νέους κατακτητές της χώρας. Όλοι τούτοι τα μετρούν όλα σε χρήμα. Εγώ τα μετρώ αλλιώς. Υπολογίζω τη γνώση, δε σκέφτηκα ποτέ να πλουτίσω, γιατί θεωρώ ότι πλούτος είναι τα βιβλία μου, όσα μαθαίνω καθημερινά, η καρδιά, η ψυχή των Ελλήνων, οι ευαισθησίες. Όταν δω δίπλα μου τον πόνο, θα συγκινηθώ κι αν μπορώ θα βοηθήσω. Εσείς οι πολιτικοί και οι τροϊκανοί τι κάνετε; «Συμπονάτε» τον πονεμένο, αλλά τον βαράτε κι άλλο…

Γι αυτό λέω, καλύτερα που ένας Κολοκοτρώνης ή Κόρακας δεν σηκώνεται τώρα από τον τάφο του… Να μην μετανιώσει για τα όσα έκανε…

Αλλά αν σηκωθεί και μας πάρει όλους, κατακτητές και κατακτημένους, στο κυνήγι;

Ας σκεφτούμε, όσο είναι καιρός: Κάποια στιγμή στη ζωή έρχεται η ώρα να πεις το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι. Κι αυτή η ευθύνη είναι ο δύσκολος δρόμος. Η συνείδηση σε οδηγεί στα δύσκολα και μεγάλα. Στα εύκολα «ναι», το ιδιοτελές συμφέρον και οι δουλείες σου…

Ας σκεφτούμε όσο είναι καιρός…


Βρισκόμαστε λίγες ώρες πριν από την τυπική χρεοκοπία, συντεταγμένη μεν χρεοκοπία δε και όλα γίνονται ερήμην της χώρας που οδηγείται εκεί που πριν από 1,5 χρόνο ήταν καταστροφικό.

Ο Γιωργάκης ο αντιεξουσιαστής ο οποίος παριστάνει τον πρωθυπουργό και ο έτερος υπάλληλος της τρόικας που ήθελε να γίνει χαλίφης στην θέση του χαλίφη περιμένουν να τους ανακοινώσουν οι υπόλοιποι τις αποφάσεις τους.

Πόσο θα είναι το κούρεμα; 35% λέει ο ένας. Όχι 50% λέει ο άλλος. Γιατί 50% και όχι 65% λέει ο τρίτος. Πετάγεται και το ΔΝΤ και λέει 80%.

Παίζουν την κολοκυθιά με το μέλλον μας και εμείς κάνουμε τουρισμό παριστάνοντας τους διαπραγματευτές.

Επί της ουσίας. Όπως τότε που μπαίναμε στο μνημόνιο έγραφα ότι οδηγεί σε ένα αδιέξοδο καθώς τα νούμερα δεν έβγαιναν και με μαθηματική ακρίβεια θα πηγαίναμε σε χρεοκοπία έτσι και τώρα θα γράψω ότι όσο και αν είναι το κούρεμα το πρόβλημα χρέους της Ελλάδας δεν θα λυθεί και η μία καταστροφή θα διαδέχεται την άλλη.

Εξάλλου το λένε και οι ίδιοι καθαρά. Με το 50% η Ελλάδα από το χρέος θα γλιτώσει περίπου 25-30 δις. Από τα 380 που χρωστάει. Τρίχες δηλαδή. Ακόμα και το 100% να κουρέψουν θα μας μένει ένα χρέος (από αυτό που δεν κουρεύεται) κοντά στα 205 δις και επιπλέον τα νέα δάνεια για να καλύψουμε τις αγαπημένες τράπεζες και ίσως και τα ασφαλιστικά ταμεία.
Άρα, μηδέν εις το πηλίκο.

Ακόμα και το πιο αισιόδοξο σενάριο να πάρουμε η Ελλάδα, λένε, θα κάνει βιώσιμο το χρέος της το 2030. Με τόσα «αν» βέβαια που είναι πιο εύκολο να κερδίσω το tzoker ενώ δεν παίζω παρά να γίνουν πραγματικότητα όλα τα «αν».

Σώσε Έλληνα την Ευρώπη. Ή μάλλον, Σώσε Έλληνα τις τράπεζες.

Η Ελλάδα με τους εγκληματίες πολιτικούς που έχει μπλέξει (με την έγκριση της πλειοψηφίας των πολιτών) αντί να καθορίζει την πορεία της ακολουθεί τις επιταγές των συμφερόντων των ευρωπαϊκών τραπεζών και των υπάλληλων - κυβερνήσεων τους.

Αφού δεν πιέσαμε για οριστική λύση πριν από 1,5 χρόνο, πριν τις τρόικες, τα ενυπόθηκα δάνεια και τα ρέστα έστω και τώρα ας δούμε ότι μόνο μια ελπίδα υπάρχει.

Άρνηση πληρωμών για το σύνολο, πρωτογενές πλεόνασμα, ώθηση στην παραγωγή της χώρας, αλλαγή του μεταπολιτευτικού σκηνικού κλπ (μεγάλη κουβέντα όλα αυτά…)
Ο Γιωργάκης είπε ότι το μοναδικό του διαπραγματευτικό του όπλο είναι οι θυσίες του λαού. Έτσι μετά το νεροπίστολο που είχε ακουμπήσει στο τραπέζι τώρα ακουμπάει τα κλεμμένα από τον Μπένι και τον Παπακωνσταντίνου πορτοφόλια των πολιτών.

Θα συγκινηθούν τώρα οι ευρωπαίοι και οι τραπεζίτες επειδή οι Έλληνες λένε το ψωμί ψωμάκι…

Να τους πάμε και κανένα μαντήλι να σκουπίσουν τα δάκρια τους. Πόσο δούλεμα αντέχει πια αυτός ο λαός;

Πριν λίγες μέρες είχε δημοσιευθεί στο Βήμα ένα κείμενο όπου ανώνυμο στέλεχος της κυβέρνησης εξιστορούσε κάποιες λεπτομέρειες για την στάση της κυβέρνησης προ μνημονίου και μετά.

Σε αυτό το κείμενο αναφέρεται ότι την ημέρα που δολοφονήθηκαν οι τρεις άνθρωποι στην Marfin ο Πάγκαλος φοβόταν μην γίνει ντου στην Βουλή και τους πάρει και τους σηκώσει. Αλλά όμως η περιφρούρηση του ΠΑΜΕ απέτρεψε την πιθανότητα μιας τέτοιας κίνησης.
ΠΑΜΕ να φύγουμε από την υποκρισία της επαναστατικότητας του γλυκού νερού.

Οι Ευρωπαίοι έχουν ήδη ετοιμάσει την μοιρασιά στην χώρα. Άλλη χώρα θα αναλάβει τα ταμεία, άλλη τις ιδιωτικοποιήσεις, άλλη την ενέργεια και πάει λέγοντας.

Επίσης θα υπάρχει μόνιμη επιτροπία που θα υπογράφει την όποια απόφαση της κυβέρνησης η οποία πρώτα θα ρωτά την επιτροπία για το ποια απόφαση να πάρει.

Όμως, φαντάζομαι γιατί δεν έχει διευκρινιστεί, ο λαός κάθε 4 χρόνια θα γιορτάζει την δημοκρατία, την ελεύθερη χώρα του, την ανεξαρτησία και την εθνική υπερηφάνεια ψηφίζοντας τους υπάλληλους που θα εκτελούν τις εντολές της τρόικας.

Αφού έτσι κι αλλιώς άλλοι αποφασίζουν και κυβερνάν (και τους χρυσοπληρώνουμε κιόλας) γιατί να πληρώνουμε και 300 χειροκροτητές στην βουλή; Βάλε και τους κολλητούς που σέρνουν μαζί τους οι 300, ένα σκασμό λεφτά θέλουμε μόνο και μόνο για να λένε «yes sir»…
Διαιτητής διέκοψε τον αγώνα του Παναθηναϊκού λόγω ενός πανό που έγραφε για λαμόγια πολιτικούς.

Πρέπει να έχει μεγάλο πρόβλημα ο άνθρωπος. Κρίμα. Πάσχει από πασοκισμό κνίτικου τύπου με οξεία μεγκάλη προπαγάνδα συνεπικουρούμενο από iq ραδικιού και εξωπραγματικής μπενικής φορολόγησης (αποδεδειγμένα προξενεί ανεπανόρθωτες βλάβες).

Φτάνει η αυτομαστίγωση. Δεν είναι όλοι οι Έλληνες ούτε λαμόγια ούτε όλοι φοροφυγάδες, όσο και αν πολλοί θα ήθελαν να το πιστέψουμε αυτό.

Υπάρχουν πολλά εκατομμύρια Έλληνες αξιοπρεπείς, συνεπείς, που μέσα στο τοξικό και αντιφατικό κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον που έχει διαμορφώσει η διαφθορά των κομμάτων και των στρατών τους τα τελευταία 30 έτη, ασφυκτιούν.

Ας μιλήσουμε για αυτούς σήμερα παρακαλώ, και όχι μόνο για τους αριβίστες που βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον για το ατομιστικό τους όφελος, και που σε αντάλλαγμα τις ψήφους του στενού τους κύκλου προς κάποιο βουλευτή ή δήμαρχο και με την πελατειακή λογική της προσοδοθηρίας (rent-seeking) εξασφάλισαν μια θέση αργομισθίας στο δημόσιο, μια προμήθεια υπερτιμολογημένων υλικών ή υπηρεσιών σε κάποιο Δήμο ή κρατικό Νοσοκομείο, ή μια ψευδο-αναπηρική σύνταξη.

Δεν είμαστε όλοι οι Έλληνες έτσι. Η τάξη των ωφελημένων από την σάπια λειτουργία του “συστήματος” αριθμεί μέρος και όχι όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, τη συνδικαληστική τάξη, τους κρατικοδίαιτους υπερτιμολογητές και φοροφυγάδες, και φυσικά μια πολιτικο-οικονομική ελίτ η οποία οποιοσδήποτε και αν είναι στην εξουσία, εκείνοι θα μπορούν να κάνουν τις δουλειές τους διότι είναι απλά πολύ ισχυροί για να τους αντισταθεί κανείς. Αν όλοι οι παραπάνω αριθμούν παραπάνω από ένα εκατομμύριο Ελλήνων θα ήμουν έκπληκτος. Ακόμα και ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας έχει απηυδήσει από αυτή την κατάσταση. Για αυτούς τους φαύλους συρόμεθα και αγόμαστε ένα ολόκληρο Έθνος, και κατηγορούμαστε από την πολιτική μας ηγεσία ως διεφθαρμένος Λαός! Αυτούς πληρώνουμε με την κατασπατάληση των φόρων μας και αυτών την παρελθούσα ασυδοσία περιέχει τη σημερινό μας κρατικό χρέος.

Όμως η δεξαμενή υγειών δυνάμεων, η σιωπηλή πλειοψηφία αυτού του τόπου είναι ανεξάντλητη. Αριθμεί εκατομμύρια Έλληνες εντός και εκτός των συνόρων που έχουν αηδιάσει με το θέατρο σκιωδών συμφερόντων που απαρτίζουν τη σημερινή πολιτική σκηνή και την οικονομική διακυβέρνηση της Χώρας.

Ο χρόνος είναι ώριμος και στιγμή καλή, εν όψει των επικείμενων εκλογών που όλοι αναγνωρίζουμε ότι σύντομα θα προκηρυχθούν αν μη τι άλλο για να ξεπλύνει τις ανομίες των τελευταίων πολιτικών της Μεταπολίτευσης, αυτά τα εκατομμύρια έντιμων και νοικοκυραίων που δεν συναλλάσσονται με το “σύστημα” αλλά απομυζώνται από αυτό, να αποκτήσουν φωνή και να διεκδικήσουν το κράτος δικαίου που όλοι οι εκτός σάπιου “συστήματος” αξιώνουν για τα παιδιά μας.

Προς αυτούς εκτοξεύονται με επιφανειακότητα και γενίκευση από τους φαύλους οι αφορισμοί περί φοροδιαφυγής και αντιστάσεως στην νομιμότητα. Οι “μαζί τα φάγανε” θα ήθελαν να παρασύρουν σε ενοχικό σκεπτικό ολόκληρη την Ελληνική κοινωνία. Φυσικά αυτό πρέπει να μείνει μια επιθυμία τους και μόνον. Η αγελάδα που αρμέγεται αγόγγυστα τα τελευταία 30 χρόνια δεν μπορεί να εμφανιστεί ότι φταίει διότι δεν παράγει αρκετό γάλα για να χορτάσει τους αχόρταγους, φαύλους και ανάξιους που άφησε να την αρμέγουν δεκαετίες τώρα.

Η απατεωνία που μαστίζει την Ελλάδα δεν είναι ίδιον των Ελλήνων, αλλά συστημική ροπή που πηγάζει από την Σοβιετοποιημένη οικονομία που δόμησαν με την ανοχή μας οι λαϊκοί εκπρόσωποι της Μεταπολίτευσης, και ίσως και νωρίτερα από αυτούς, από την απαρχή του εκπροσωπευτικού πολιτικού μας συστήματος με την ίδρυση του νέου Ελληνικού Κράτους σε σαθρές πολιτειακές βάσεις. Εννοώ φυσικά ως επιθυμητή την Προεδρική Δημοκρατία που διασφαλίζει τον διαχωρισμό των εξουσιών, αντί την Κοινοβουλευτική που έχει κυριολεκτικά διαλύσει το Λαό μας με 4 χρεοκοπίες και 5 δικτατορίες και ισάριθμες εθνικές καταστροφές στα χρόνια από σύστασής του.

Αντίστοιχα φαινόμενα με εμάς δημιουργήθηκαν και στην Ανατολική Γερμανία στην διάρκεια της "Λαϊκής Δημοκρατίας" των εκεί Σοσιαληστών. Όπως σε κάθε φαυλοκρατία, με την πολυνομία και την αντινομία γίνονται όλοι παράνομοι. Αν είστε νόμιμος με έναν νόμο, είστε παράνομος με τον αντίθετό του. Αυτό συμβαίνει ώστε να υποχρεούνται να συναλλάσσονται με το "σύστημα" όλοι, ενώ η διασπάθιση των φορολογικών εσόδων σε πελατειακές εξυπηρετήσεις καθιστά την συλλογή τους στην καλύτερη περίπτωση ημι-παράνομη και ελλειμματική.

Αντί των αφορισμών των κυβερνώντων περί μεγάλης ακίνητης περιουσίας (όπου θεωρεί ο ανόητος νομοθέτης “μεγάλη περιουσία” οτιδήποτε μεγαλύτερο του τριαριού σε αστικό κέντρο) ας αναρωτηθούμε για την ηθική της φορολόγησης περιουσίας και όχι εισοδήματος, που κατά την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, αντιτάσσεται στις αρχές της Ελευθερίας του ανθρώπου.

Δυστυχώς η αριθμολαγνεία που μας έχουν παρασύρει οι θιασώτες της φαυλοκρατίας, μας εμποδίζει συχνά να κοιτάξουμε στα βαθύτερα αίτια της παρακμής μας, και μας αποτρέπει να αναζητήσουμε τις πραγματικές λύσεις που δεν είναι άλλες από την εξυγίανση του αρρωστημένου "συστήματος διακυβέρνησης" που θεσμοθέτησε η παρασιτοκρατία τα τελευταία 167 χρόνια, και που έβγαλε πάνω από 200 κυβερνήσεις, εκ των οποίων λιγότερες από δέκα (10) είχαν θητεία μεγαλύτερη από 3-4 χρόνια.

Αν υπολογίσουμε την διαφυγή φορολογήσιμης ύλης που πραγματοποιούν οι πολυεθνικοί κολοσσοί που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας μέσω transfer pricing, και οι εισαγωγείς τους μέσω transfer trading, επί συνολικών εισαγωγών €80 δις ετησίως, πιθανόν να μείνουμε άναυδοι με τον συσχετισμό της απώλειας εσόδων μεταξύ €5-€10 δις από αυτή την πηγή, συγκριτικά με τα €200-€250 εκατ. φόρων ακίνητης περιουσίας που πιθανόν αδυνατεί πλέον να πληρώσει η μεσαία τάξη στους φαύλους. Αυτά το κράτος της παρασιτοκρατίας προσπαθεί με μένος και απειλή διακοπής της ηλεκτροδότησης να αποσπάσει από την μεσαία τάξη, όταν μόνο από την διαφορά κόστους συλλογής και ταφής σκουπιδιών στο Δήμο της Θεσσαλονίκης, κατά τον προφανώς (κατ εμέ και όχι όλους) ευπατρίδη και αξιόλογο Δήμαρχο Μπουτάρη, σπαταλώνται ετησίως €750 εκατ. στην διαφορά κόστους ανάμεσα στη συλλογή τους από δημόσιους φορείς (€280/τόνο) και ιδιωτικούς φορείς (€80/τόνο). Ποιόν συμφέρει να παραμείνουν τα σκουπίδια στα χέρια του κρατικού μηχανισμού; Τη σιωπηλή, ως τώρα, πλειοψηφία ή τους φαύλους;

Ειδικά η επιλογή των πολιτικών και των κυβερνώντων να επικεντρώσουν στην άρνηση ή αδυναμία πληρωμής φόρων από την μεσαία τάξη, και όχι στην θεσμοθετημένη υπερεικοσαπλάσια φοροδιαφυγή από τους εισαγωγείς προϊόντων της αλλοδαπής ή την σπατάλη φορολογικών πόρων από την φαυλοκρατία εδώ και χρόνια, τους προδίδει.

Αναρωτιέμαι όμως, γιατί η Γερμανική δικαιοσύνη που διατείνεται πως διαθέτει στοιχεία από Γερμανικούς κολοσσούς για τους χρηματισμούς κομμάτων και πολιτικών προσώπων και δημοσίων λειτουργών ΔΕΝ τους αποκαλύπτει;

Αναρωτιέμαι αν οι έξωθεν φίλοι και εταίροι μας (που καλύπτουν και προφανώς κρατούν ομήρους κάποιους εκ των πολιτικών μας με στοιχεία χρηματισμού) πιστεύουν ότι τα δέκα εκατομμύρια Ελλήνων που δεν είναι φαύλοι, δεν παρασιτοβιούν εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας, και δεν προσοδοθηρούν, θα ανεχθούν τη συνέχιση της διακυβέρνησης των φαύλων;

Κοινωνικό έγκλημα λέγεται όταν αφήνεις μια γριούλα με ζάχαρο να της κόψουν το πόδι αντί να της παρέχεις μέσω του ΙΚΑ ορθοπεδικά παπούτσια των €100 ώστε να αποτρέψεις τον ακρωτηριασμό της, ενώ ταυτόχρονα ξοδεύεις κάθε χρόνο €750.000.000 παραπάνω από όσο θα έπρεπε, απλά για να μαζέψεις τα σκουπίδια σε μια πόλη.

Τα εκατομμύρια Ελλήνων που υπόκεινται τα κοινωνικά εγκλήματα των φαύλων βράζουν και απαιτούν δικαίωση.

* Ο Άγης Βερούτης είναι επιχειρηματίας, Σπούδασε Μηχανολόγος Μηχανικός στις ΗΠΑ όπου και εργάστηκε σχεδόν είκοσι χρόνια


«Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει αγοραστεί. Eίναι νοικιασμένος. Πουλάει επιχειρήσεις του ελληνικού δημοσίου στις πολυεθνικές. Μειώνει μισθούς, συντάξεις και θέσεις εργασίας, κατ’ εντολή του ΔΝΤ. Παραδίδει τα δημόσια ταμεία στις ευρωπαϊκές τράπεζες. Στηρίζει τον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Λιβύης. Δίνει εντολές στο Ελληνικό Λιμενικό Σώμα να συνεργήσει στον αποκλεισμό της Γάζας από τον Νετανιάχου».

Δήλωση διαδηλωτή στην πλατεία Συντάγματος, Αθήνα, 3 Ιουλίου 2011.

Του James Petras

Μια αυτοαποκαλούμενη «σοσιαλιστική» κυβέρνηση στην Ελλάδα επιβάλλει, πότε με κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες και πότε με αστυνομική βία, τις πιο βαθιές ανατροπές στο καθεστώς των μισθών, των συντάξεων, του αριθμού θέσεων εργασίας, καθώς και στους τομείς της παιδείας, της υγείας και της φορολογίας που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη.

Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) έχει εγκαταλείψει πλήρως κάθε πρόσχημα ύπαρξης του ως κυρίαρχης κυβέρνησης, παραδίδοντας τις προοπτικές της παρούσας και μελλοντικής χάραξης μακρο- και μικροπολιτικής στην Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ΔΝΤ και τους ισχυρούς ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Γερμανούς και Γάλλους. Το λεγόμενο πρόγραμμα «λιτότητας» προβλέπει τη λεηλασία και τη δημοπράτηση αφενός όλων των στρατηγικης σημασίας προσοδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων και αφετέρου των μεγάλων εκτάσεων δημόσιων γαιών, που περιλαμβάνουν όλους τους αρχαιολογικούς χώρους και τα θέρετρα της Ελλάδας. Ποτέ πριν δεν έχει κάποιο καθεστώς, σοσιαλιστικό ή μη, αναγκάσει τόσο απροκάλυπτα και βάναυσα μια ανεξάρτητη χώρα να επιστρέψει στην πιο στυγνή μορφή αποικιοκρατίας που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη.

Η κοινοβουλευτική οδός προς την αποικιακή λεηλασία

Το μεγάλο άλμα της Ελλάδας προς τα πίσω έχει συντελεστεί υπό την ηγεσία ενός «σοσιαλιστή» πρωθυπουργού, του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος υποστηρίζεται από τη συντριπτική πλειοψηφία (97%) των «σοσιαλιστών» βουλευτών και το σύνολο του «σοσιαλιστικού» Υπουργικού Συμβουλίου, με ποσοστό αποστασίας μικρότερο του 4%.

Ενώ η Βουλή συζητάει και υπερψηφίζει την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας και την υπονόμευση των δικαιωμάτων των πολιτών, εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλώνουν στους δρόμους και τις πλατείες. Ωστόσο, οι εκλεγμένοι ηγέτες και νομοθέτες του ΠΑΣΟΚ αγνοούν παντελώς τις διαμαρτυρίες αυτές, υπακούοντας μόνο στις επιταγές του πρωθυπουργού και των κομματικών αφεντικών που διόρισε. Η κοινοβουλευτική πολιτική, όπως αυτή ασκείται σήμερα, είναι σαφώς εντελώς απομονωμένη από τον λαό που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί.

Τι είδους κυβέρνηση είναι αυτή που περιφρονεί τόσο κατάφωρα τη λαϊκή βούληση; Ποιο είναι αυτό το νομοθετικό σώμα που αξιώνει τη συστηματική μείωση του βιοτικού επιπέδου ενός λαού τα τελευταία τρία χρόνια και συγχρόνως δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε η μείωση αυτή να συνεχιστεί τα επόμενα δέκα χρόνια;

Αν ανατρέξει κανείς στην ιστορία του κόμματος, εύκολα θα διαπιστώσει ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν ανέκαθεν κόμμα ψηφοθηρικής χορηγίας και όχι κόμμα προγραμματικής αλλαγής. Το ΠΑΣΟΚ, από την πρώτη εκλογική νίκη του το 1981, προσφέρει ανελλειπώς θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα, παροχές, δάνεια και ρουσφέτια στις εκλογικές περιφέρειές του. Αρχικά, δηλαδή τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980, η προσθήκη νέων δημόσιων φορέων έγινε, υποτίθεται, με σκοπό την εφαρμογή κοινωνικοοικονομικών μεταρρυθμίσεων, τις οποίες οι γραφειοκράτες της δεξιάς παράταξης επιχειρούσαν να σαμποτάρουν. Παρ’ όλα αυτά, καθώς η δυναμική των «μεταρρυθμίσεων» εξασθενούσε, οι διορισμοί στο δημόσιο δεν έπαψαν να πολλαπλασιάζονται, ως μέρος της διαδικασίας οικοδόμησης μιας ευρείας κλίμακας εκλογικής κομματικής μηχανής.

Χιλιάδες υποαπασχολούμενοι πτυχιούχοι ΑΕΙ, που διέθεταν οργανωτικά προσόντα, συνωστίζονταν στα κομματικά γραφεία και με την πάροδο του χρόνου εξασφάλιζαν μια μόνιμη θέση στο ήδη διογκωμένο γραφειοκρατικό δημόσιο. Οι προσληφθέντες συνέβαλαν στην εξασφάλιση ψήφων για τους υποψήφιους του ΠΑΣΟΚ, εφαρμόζοντας τις ίδιες πρακτικές με αυτές του δεξιού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. Ο δημόσιος τομέας έγινε το μεγαλύτερο γραφείο εύρεσης εργασίας για διάφορους λόγους. Πρώτον, ένας μη ευκαταφρόνητος αριθμός «δημοσίων υπαλλήλων» βρέθηκε να κατέχει περισσότερες από μια θέσεις εργασίας, μερικοί έως τέσσερις και πέντε, σε τομείς όπως τα ελεύθερα επαγγέλματα και η «μαύρη» οικονομία. Δεύτερον, ο λεγόμενος «ιδιωτικός τομέας» στην Ελλάδα ποτέ δεν είχε τη δυνατότητα να αναπτυχθεί, να επενδύσει, να καινοτομήσει, να εφαρμόσει νέες τεχνολογίες, να αναπτύξει ανταγωνιστικότητα και να δημιουργήσει νέες αγορές. Οι περισσότεροι από τους κορυφαίους Έλληνες επιχειρηματίες ήταν εξαρτημένοι λόγω πολιτικών δεσμών από το κυβερνών κόμμα για την εξασφάλιση δανείων για έργα που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, δάνεια που χρησιμοποιήθηκαν για την εισαγωγή κεφαλαιουχικών αγαθών από την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και δάνεια για την εισαγωγή καταναλωτικών προϊόντων.

Η είσοδος της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) προσέφερε στο ΠΑΣΟΚ και τη δεξιά παράταξη ευκαιρίες για τεράστιες μεταβιβάσεις κεφαλαίων και την εξασφάλιση δανείων που θα χρησιμοποιούσαν δήθεν για να «εκσυγχρονίσουν» την οικονομία και να την καταστήσουν πιο ανταγωνιστική. Σε αντάλλαγμα, η Ελλάδα μείωσε τα προϋπάρχοντα δασμολογικά εμπόδια, με αποτέλεσμα μια τεράστια ποσότητα αγαθών από κάθε γωνιά της ΕΕ να πλημμυρίσει την τοπική αγορά.

Τα κονδύλια της ΕΕ χρηματοδοτούσαν την πελατειακή κρατική μηχανή του ΠΑΣΟΚ. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις δανείζονταν κεφάλαια της ΕΕ και στη συνέχεια έστελλαν το λογαριασμό στο κράτος, με την συνενοχή των πολιτικών. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες και η μεσαία τάξη εξασφάλιζαν εύκολα δάνεια για να αγοράζουν ακριβά προϊόντα εισαγωγής. Παράλληλα, οι οικονομολόγοι και οι πολιτικοί του καθεστώτος έκαναν λογιστικές αλχημείες ώστε να φαίνονται θετικοί οι δείκτες ανάπτυξης και να αποκρύπτεται το παθητικό. Όλα ήταν υποθηκευμένα. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες συνέλεγαν τους τόκους, ενώ οι Δυτικοευρωπαίοι παραγωγοί βρήκαν μια δραστήρια αγορά για τα καταναλωτικά τους αγαθά. Σύμφωνα με ειδικούς, η Ελλάδα «ενσωματώθηκε» στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δυστυχώς, με μόνο κριτήριο το γεγονός ότι έγινε η πιο ανόμοια χώρα ανάμεσα στους ισχυρούς εταίρους της.

Το ΠΑΣΟΚ χτίστηκε πάνω σε και γύρω από ένα εκλογικό σώμα της ελίτ και των μεσαίων μαζών, που ποτέ δεν κατέβαλλε φόρους, αλλά συνεχώς αντλούσε ποσά και ήταν πάντα εξαρτημένο από τον δημόσιο κορβανά. Δισεκατομμυριούχοι εφοπλιστές είχαν όλη την ευχέρεια να φοροδιαφεύγουν αφού λειτουργούσαν υπό ξένη σημαία (Παναμά), αλλά είχαν δεσμευτεί εκ των προτέρων στην πρόσληψη Ελλήνων πλοιάρχων και σε τακτικές εισφορές στα ταμεία του κόμματος. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όπως δικηγόροι, γιατροί και αρχιτέκτονες, δεν δήλωναν σχεδόν καθόλου εισοδήματα, εισπράττοντας παράλληλα κάτω από το τραπέζι πληρωμές σε μετρητά, δηλαδή μη δηλωμένα εισοδήματα που υπερέβαιναν κατά πολύ τις κανονικές αμοιβές τους. Οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, οι κερδοσκόποι του real estate, οι τραπεζίτες και οι εταιρείες εισαγωγών, όλοι τους κατέβαλλαν ποσά στην κομματική ηγεσία, προκειμένου να εξασφαλίζουν φοροεκπτώσεις και φοροαπαλλαγές, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα δάνεια της ΕΕ, τα οποία ανακυκλώνονταν σε τουριστικά ακίνητα και σε τραπεζικές καταθέσεις στο εξωτερικό. Το περιτύλιγμα που απ’ έξω έδειχνε να είναι το κόμμα και οι επιχειρηματικές ελίτ ήταν στην πραγματικότητα ένα οργανωμένο δίκτυο λωποδυτών. Πρώτα λεηλατούσαν τα δημόσια ταμεία και μετά έστελλαν τον λογαριασμό στους μισθωτούς και τους εργάτες του μεροκάματου, μιας και σε αυτές τις δύο εργασιακές ομάδες γίνεται υποχρεωτικά παρακράτηση φόρου μισθωτών υπηρεσιών. Η Ελλάδα είναι η χειρότερη χώρα στον κόσμο να εργάζεται κανείς ως μισθωτός, αφού η μισθωτή εργασία είναι η μόνη που φορολογείται και αποτελεί αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα αυτοαπασχολούμενων, μικρομεσαίων επιχειρηματιών και μικρών ανεξάρτητων αγροτών (ορισμένοι από τους οποίους ενοικιάζουν γη από αστούς επαγγελματίες), ιδιοκτητών μικρών ξενοδοχειακών μονάδων και εστιατόρων. Η συντριπτική πλειονότητά τους καταβάλλει μόνο ένα μικρό μέρος τους φόρου που οφείλει, αλλά δεν παύει να κάνει χρήση όλων των προνομίων των δικαιούχων του κράτους πρόνοιας. Είναι μέρος του πελατειακού κομματικού μηχανισμού του ΠΑΣΟΚ και οι κύριοι δικαιούχοι της ανεξέλεγκτης ροής πιστώσεων και δανείων, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την αύξηση των προσωπικών εισοδημάτων τους αντί της παραγωγικότητας.

Τα δάνεια της ΕΕ χρηματοδοτούσαν τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού βιοτικού επιπέδου, αυξάνοντας τις εισαγωγές γερμανικών συσκευών και αυτοκινήτων, αλλά παράλληλα και εισαγωγές προϊόντων όπως η δανική και γαλλική φέτα, δηλαδή φθηνών εισαγόμενων προϊόντων που υποκαθιστούσαν και ανταγωνίζονταν τα τοπικά. Με άλλα λόγια, οι Ευρωπαίοι κατέλαβαν και εξουδετέρωσαν τις ελληνικές αγορές, αυξάνοντας το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, ενώ η γραφειοκρατία έγινε ο εργοδότης της έσχατης ανάγκης. Αυτές οι πρακτικές της ΕΕ και οι πελατειακές σχέσεις του κράτους του ΠΑΣΟΚ επέτρεψαν στο κόμμα να διατηρήσει μια σταθερή βάση ψηφοφόρων, που απαρτίζονταν κυρίως από μεγάλες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, μικρομεσαίους φοροφυγάδες και συνεχώς διογκούμενα στρώματα κρατικών υπαλλήλων.

Η ΕΕ εξαγόρασε επίσης την ολοένα αυξανόμενη πολιτικοστρατιωτική υποτέλεια της χώρας. Η Ελλάδα στήριξε το ΝΑΤΟ στους πολέμους του Αφγανιστάν, του Ιράκ, της Λιβύης και του Πακιστάν. Ιδιαίτερα υπό τον Γιώργο Παπανδρέου, η δουλοπρέπεια του ΠΑΣΟΚ προς το κράτος του Ισραήλ και τους υποστηρικτές του Αμερικανούς Σιωνιστές ξεπέρασε εκείνη που επέδειξαν όλα τα προηγούμενα καθεστώτα στην Ελλάδα.

…Ώσπου μια μέρα ήλθε ο λογαριασμός

Οι κλεπτοκράτες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα παραποίησαν τους ισολογισμούς του κράτους, διαμορφώνοντας με λογιστικές αλχημείες τα συνεχώς αυξανόμενα ελλείμματα ώστε να φαίνονται σαν θετικά πλεονάσματα, ώσπου το σύστημα κατέρρευσε. Οι τράπεζες της ΕΕ ακούμπησαν τον λογαριασμό στο τραπέζι και απαίτησαν να πληρωθούν. Το ελληνικό κράτος και η καπιταλιστική τάξη, υπό την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, διακήρυξε αμέσως ένα πρόγραμμα «λιτότητας» και «φορολογικών μεταρρυθμίσεων». Στην πραγματικότητα, μόνο το πρώτο από τα δύο σκόπευε να εφαρμόσει, αφού δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τους πελάτες – φοροφυγάδες της ελίτ και της λαϊκής βάσης.

Σημαντικές περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και περιορισμός των θέσεων εργασίας έχουν θεσμοθετηθεί και επιβάλλονται στους Έλληνες πολίτες. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ συμμορφώθηκαν με τις επιταγές του κόμματος, αφού οι φουσκωμένοι μισθοί τους, οι συντάξεις, τα προνόμια και οι απολαβές τους εξαρτώνται από την έγκριση του πρωθυπουργού, ο οποίος, με τη σειρά του, εξαρτάται από τους αυτοκράτορες τραπεζίτες και τους κάθε λογής αστούς κλεπτοκράτες. Η ίδια η ύπαρξη του ΠΑΣΟΚ ως κόμματος εξαρτάται από τη ροή των δανείων της ΕΕ, τους μηχανισμούς στήριξης και τις αποκρατικοποιήσεις προκειμένου να διατηρήσει τους πελάτες του. Το καθεστώς του ΠΑΣΟΚ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυταρχικού κόμματος. Σέρνεται δουλοπρεπώς στα πόδια των τραπεζιτών και των ισχυρών ηγετών της ΕΕ, ενώ ταυτόχρονα μπήγει το μαχαίρι στο λαιμό εκατομμυρίων φτωχών Ελλήνων συνταξιούχων, μισθωτών και εργατών. Η βάση του ΠΑΣΟΚ, που απαρτίζεται από αστούς φοροφυγάδες, είναι η κομματική του πελατεία που ελάχιστα επηρεάζεται από τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις. Απόδειξη: τα φορολογικά έσοδα έχουν μειωθεί λόγω της βαθιάς ύφεσης και της φοροδιαφυγής.

Όσο το καθεστώς του ΠΑΣΟΚ εντείνει και επεκτείνει την επίθεσή του εναντίον των εισοδημάτων των εργαζομένων και όσο η μαζική αντίσταση πολλαπλασιάζεται, ο δείκτης ανεργίας των νέων (55%) αυξάνει την απελπισία και τη διάθεση αντιπαράθεσης με μια κυβέρνηση, η οποία γίνεται όλο και πιο καταπιεστική και επιρρεπής στη βία.

Έχοντας απόλυτα επικεντρωθεί στο στόχο του να ρουφήξει το μεδούλι από τα ισχνά οστά των εισοδημάτων των εργαζομένων, το ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά συμφώνησε να παραχωρήσει στην ΕΕ και το ΔΝΤ την εποπτεία, την κοστολόγηση και την πώληση του συνόλου της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου. Με άλλα λόγια, η αποπληρωμή του χρέους έχει γίνει ο μοχλός για τη μεταφορά επικυριαρχίας στις ισχυρές χώρες και για τη μεγιστοποίηση της εξόρυξης του πλούτου από τους εργαζόμενους. Αυτό που θα απομείνει από το «Ελληνικό Δημόσιο» είναι οι δυνάμεις της αστυνομίας και του στρατού, στις οποίες θα ανατεθεί η επιβολή διά της βίας της νέας ηγεμονικής τάξης πάνω στην εκμεταλλευόμενη και εξαθλιωμένη πλειοψηφία.

Εν μέσω αυτής της ολέθριας τροπής των γεγονότων, της λεηλασίας και της φτώχειας, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ παραμένουν πιστοί στην κομματική γραμμή. Εξακολουθούν να στηρίζονται στην βάση του 25%, την μάζα των αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών, των τραπεζιτών, των τεχνοκρατών συμβούλων και φοροφυγάδων, στη βάση που θα εξακολουθήσει να στηρίζει το καθεστώς, αφού καθόλου δεν επηρεάζεται από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Ο μηχανισμός στήριξης θα επιτρέψει στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να παραλάβουν τις παχιές συντάξεις τους, αφού θα τους έχει καταψηφίσει ο λαός. Οι αυτοαπασχολούμενοι και ελεύθεροι επαγγελματίες θα εξακολουθήσουν να αισχροκερδούν από μη δηλωμένες στην εφορία τουριστικές επιχειρήσεις και έσοδα από ακίνητα, ενώ οι υπόλοιποι συντοπίτες τους θα φτωχαίνουν. Το ΠΑΣΟΚ, ο Παπανδρέου και η παρέα του έχουν αποδείξει ότι η εκλογική πολιτική μπορεί να είναι συμβατή με την πιο άθλια παράδοση της εθνικής κυριαρχίας μιας χώρας, με μια εντεινόμενη σκληρή καταστολή εναντίον της πλειοψηφίας του εργαζόμενου πληθυσμού και με μια βαθιά, μακροπρόθεσμη μακροχρόνια μείωση του βιοτικού του επιπέδου. Η ελληνική εμπειρία, για μια ακόμη φορά, αποδεικνύει ότι, όταν βρίσκονται αντιμέτωπες με την κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος, οι διαφορές μεταξύ συντηρητικών και σοσιαλιστών εξαφανίζονται. Οι δημοκρατικές ελευθερίες υπάρχουν μόνο για όσο διάστημα η πλειοψηφία υποτάσσεται στην υπεροχή των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των ντόπιων κλεπτοκρατών – ολιγαρχών συνεργατών τους.

Αναμφίβολα θα γίνουν εκλογές, ακόμη και ενώ το βιοτικό επίπεδο θα έχει πέσει δραματικά, ενώ οι πληρωμές στους δανειστές θα έχουν αυξηθεί και ενώ θα έχει αφαιρεθεί από τη χώρα το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων. Ίσως το ΠΑΣΟΚ να μην επανεκλεγεί. Οι συντηρητικοί αντίπαλοί του απλά θα ακολουθήσουν το παράδειγμά του ως συλλέκτες χρεών, αλλά και ως εκτελεστές μιας πολιτικής που θα επιβάλλεται με την βοήθεια ενός αστυνομικού κράτους.

Για τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων δεν διαφαίνεται πλέον καμμία λύση μέσα από την τακτική των διαμαρτυριών των πολιτών σε δρόμους και πλατείες και μέσα από τις πολιτικές που επιβάλλουν οι κοινοβουλευτικοί. Ας μην ξεχνάμε ότι οι τελευταίοι αγνοούν τους πρώτους. Και λόγω αυτού ακριβώς του αδιεξόδου τίθεται το ερώτημα: «Ποιές εναλλακτικές, εξωκοινοβουλευτικές δράσεις είναι αναγκαίες και δυνατές, προκειμένου να πάρει τέλος η κυριαρχία αυτής της defacto κυβερνητικής ολιγαρχίας και των κλεπτοκρατών συνεργατών της;»

Πηγή


Χιόνι

Εσύ είσαι έτοιμος;
Θα αποδείξει το μικρό ποσοστό του λαού που δεν βρίσκει αποκούμπι σε κόμματα και ιδεολογίες ότι μπορεί να ορθωθεί στις διαφορετικές ημέρες που θα έρθουν;
Είναι έτοιμες οι ψυχές μας για το γδάρσιμο των ευαισθησιών από πάνω τους τούτες εδώ τις μέρες που διανύουμε και να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει απέναντι στην ολική καταστροφή που έρχεται;
Διότι ακόμη το τέλος δεν έχει έρθει. Άλλο ο ήχος από τα ποδοβολητά στον δρόμο κι άλλο το σπάσιμο της πόρτας του σπιτιού σου που το θεωρείς ακόμη κάστρο απροσπέλαστο.
Τον εχθρό δεν μπορείς να τον αποφύγεις όταν έχει χαράξει επί χάρτου την τέλεια επίθεση εναντίον σου. Όταν έχει όλα τα όπλα να σε πολεμήσει.

Είναι ηλίθιος και συνάμα επικίνδυνος για το σύνολο όποιος αυτές τις πρωτόγνωρες ιστορικά ημέρες ακόμη θέλει να πιστεύει ότι μπορεί το οποιοδήποτε κόμμα, το οποιοδήποτε πολιτικό ανδρείκελο- από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά το οποίο έχει το θράσσος ακόμη να ζει- ότι μπορεί με την ψήφο του να πάρει ανάσα, ότι μπορεί ψευτοδημοκρατικά να ξαναβρεί αυτά που έχασε.
Η Δημοκρατία της Ελευθεριότητας τους τα κατέστρεψε όλα και αυτή η ψήφος που θεωρούσες ως άνοος ότι μπορούσες να την δώσεις με ελαφρά την καρδία στο κάθε λαμόγιο που ασχολείται με την πουλημένη από το 1944 πολιτική.

Είναι τραγικό να ανέχεσαι να σου μιλούν ακόμη μέσω των Μέσων τους αυτοί που σε ξεπούλησαν.
Είναι τραγικό να σε βλέπω να κατεβαίνεις σε πορείες σαν πρόβατο φωνάζοντας και ζητώντας καταβάθος έναν άλλο ποιμένα να σε βάλει σε μαντρί για να νιώσεις ασφαλής.
Το σφαγείο πάντα δίπλα στο μαντρί ήταν.
Εσύ όμως δεν ήθελες να το δεις και οι πράξεις σου μαρτυρούν ότι ούτε τώρα δεν θέλεις να δεις. Αλήθεια τι άλλο έχεις να πεις; Σταμάτα να λες και πράξε. Κι αν δεν μπορείς να πράξεις, σκάσε!

Καταντήσαμε την πατρίδα μας έκθεση ιδεών.
Όλοι μας είχαμε κάτι να γράψουμε αλλά κανένας μας δεν πήρε το φτιάρι να ανοίξει τον δρόμο όταν το χιόνι έπεφτε πρώτα ελαφρά και μετά με τους κουβάδες .
Χωμένοι κάτω από το χιόνι είμαστε τώρα όλοι μας.
Ρομαντικοί και πραγματιστές.
Λαμόγια και τίμιοι.
Ένοχοι και αθώοι.
Τώρα όμως που το χάος θα επακολουθήσει, οι ευαισθησίες πρέπει να μπουν στην ντουλάπα.
Να κλειδωθούν εκεί διότι έχουμε μεγάλο ανήφορο.

Η καρδιά αυτή την φορά πρέπει να χτυπάει για τις αντοχές μας και όχι για τα συναισθήματά μας.
Αυτή τη φορά ο πόλεμος δεν θα γίνει με τα όπλα ως είναι σωστό.
Τώρα πρέπει να κάνουμε τις ιδέες μας και τις πράξεις μας μαχαίρια.
Τόσο καλά ακονισμένα που να ματώνουν ακόμα και τον θεό.
Είναι νομοτελειακό οι περισσότεροι να μην τα καταφέρουμε.
Δεν είμαστε όλοι γεννημένοι για τα δύσκολα. Όμως κάποιοι είναι.
Και τελικά αυτοί ήταν πάντα που έκαναν τον πλανήτη Ελλάδα να γυρίζει.
Ανάμεσά μας είναι.
Δίπλα μας είναι.

Μέσα μας είναι.

Μονάδες χαμένες στο πλήθος που αυτή την στιγμή πονάει η καρδιά τους γιατί έχουν την κατάρα και ευλογία να νιώθουν πολύ πιο γρήγορα τον κίνδυνο από την πλειοψηφία.
Μονάδες έτοιμες που για πρώτη φορά πρέπει να μην δράσουν με παντιέρα το δίκαιο, αλλά ούτε να γίνουν θύματα υπερβάλλοντος συναισθηματισμού.

Ο εχθρός μάς ξέρει καλά. Μάς έχει μελετήσει 200 χρόνια τώρα.
Ξέρει να μάς φοβίζει, ξέρει να μάς εξεφτελίζει, ξέρει να μάς βασανίζει.
Αυτό που δεν ξέρει όμως είναι ότι αυτή την φορά το ΟΧΙ δεν θα το ακούσει ως ιαχή αλλά ως ψίθυρο στο αυτί του νιώθοντάς το βαθιά.

Πολύ βαθιά.
Όχι από λάμα που καίει αλλά από καρδιά που πάγωσε για να ανοίξει τον κλεισμένο από χιόνι δρόμο.
Αυτή την φορά η πατρίδα δεν είναι κάτι για το οποίο θα πολεμήσεις.
Αυτή την φορά η πατρίδα είσαι Εσύ.



Με το δάχτυλο προτεταμένο η Γερμανίδα Καγκελάριος απευθύνεται στον Γιώργο Παπανδρέου - Εάν υπήρχε τόλμη, θα της το είχε επιστρέψει προς... "θέρμανση"
Η πρόκληση της σημερινής Συνόδου είναι να σωθεί το ευρώ και να διασφαλιστούν τα κοινά ιδεώδη στην Ευρώπη, δήλωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, προσερχόμενος στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Ο κ. Παπανδρέου τόνισε ότι ο ελληνικός λαός καταβάλλει «υπεράνθρωπη προσπάθεια» για να μπει τάξη στο σπίτι μας και να καταστεί η οικονομία βιώσιμη και ισχυρή και να δημιουργηθεί ένα καλύτερο μέλλον για το λαό και τη χώρα.

Αυτά είπε ο επίσημος εκπρόσωπος της χώρας μας στις Βρυξέλλες. Ο άνθρωπος νοιάζεται για το ευρώ!!! Την Ελλάδα την έχει γραμμένη, μην πω που… Δεκάρα τσακιστή δεν δίνει ο Γιωργάκης μας για την Ελλάδα.

Περηφάνια και άλλες αηδίες, αποτελούν λέξεις κενές (και καινές) στο λεξιλόγιο του ανθρώπου που έχει αποδειχτεί πως είτε είναι ανίκανος είτε είναι πολύ ικανός και οδήγησε μία χώρα στην καταστροφή σε δύο μόλις χρόνια διακυβέρνησής του (λέμε τώρα…)

Αναφέρεται η μαριονέτα (με συγχωρείτε ο Γιώργος Παπανδρέου) για Ευρωπαϊκά ιδεώδη, τη στιγμή που έχει καταστεί απολύτως σαφές πως η Ευρώπη έχει βρει τον μ@λ@κ@ και βγάζει χρήμα!!! Γιατί περί αυτού πρόκειται. Κάποιοι βγάζουν χρήμα από τους τόκους δανεισμού στην Ελλάδα και κάποιοι άλλοι βγάζουν χρήμα από τις επικείμενες «επιχειρηματικές παρεμβάσεις» της Ευρώπης σε περιοχές «γκουλάκ» που λίαν συντόμως θα αρχίσουν να λειτουργούν (χωρίς εργασιακά δικαιώματα, με μισθούς κατώτερους από την Βουλγαρία –ειδάλλως θα πήγαιναν στην Βουλγαρία-) και με χρήματα των ΕΣΠΑ που δόθηκαν αλλά δεν τα εκμεταλλεύθηκε η Ελληνική κυβέρνηση (γιατί άραγε;) για ανάπτυξη Ελληνικών επιχειρήσεων. Δηλαδή, θα έρθουν με δικά μας λεφτά να μας αγοράσουν και επιπλέον να τους… χρωστάμε κιόλας!!!

Πού τα είδες εσύ Γιώργο Παπανδρέου τα ιδεώδη; Και δη τα Ευρωπαϊκά; Εκτός και εάν έχετε τα ίδια ιδεώδη (εσύ και οι άλλοι που αποφασίζουν χωρίς εσένα για εμάς) και το πέταξες το «ρητό»!!!

Τολμάς και αναφέρεσαι, Γιώργο Παπανδρέου, στον Ελληνικό λαό και «στον αγώνα που δίνει για να μπει τάξη στο σπίτι του»… Και δεν ντρέπεσαι καθόλου καθώς λες αυτά τα αίσχη!!! Και ποιος χάλασε την τάξη, ρε άθλιε; Μήπως εσύ (επί δεκαετίες βουλευτής και υπουργός) και οι υπόλοιπη άθλιοι της πολιτικής συμμορίας που έχετε ρημάξει μία χώρα και σήμερα με περίσσιο θράσος λέτε πως θα την «ξεβρωμίσετε»; Από ποιους θα την καθαρίσετε ρε άθλιοι; Από τον εαυτό σας;

Αν κύριε Παπανδρέου θέλετε να σωθεί το ευρώ, τότε να τσοντάρετε από την τσέπη σας. Από την τσέπη των Ελλήνων δεν έχετε δικαίωμα να υπόσχεστε τίποτε. Κι αυτό, γιατί μόνοι σας τα ψήσατε, μόνοι σας τα φάγατε…

Έτσι, για να ξηγιόμαστε...

Και όσο για τα δικαστήρια, αυτά λίαν συντόμως θα έχουν πάρα πολύ δουλειά να κάνουν… Και να παρακαλάτε τα δικαστήρια να μην γίνουν λαϊκά και γνωρίστε τις δόξες του Καντάφι… Το πιάνετε το υπονοούμενο ή θέλετε και σχετικό βίντεο;


Και ξαφνικά, μια ανάσα πριν ξεψυχήσει ο… «μακαρίτης» (βλέπε Ελλάδα), ο πολιτικός κόσμος της χώρας «βλέπει» απώλεια εθνικής κυριαρχίας εάν… τα μέτρα που θα συνοδεύουν το «κούρεμα του χρέους» δεν είναι όπως τα περίμενα, αλλά, συμπεριλαμβάνεται και εποπτεία της Γερμανίας, της Ε.Ε. και ό,ποιου άλλου τέλος πάντων έρθει στην Ελλάδα για να την καταλάβει ως χώρα, χωρίς να χρησιμοποιήσει ούτε μία σφαίρα!

Τώρα είδαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ απώλεια εθνικής κυριαρχίας!!! Τώρα την είδαν και οι υπουργοί της κυβέρνησης, τώρα την είδε και ο Αντώνης Σαμαράς…! Πριν από αυτό, όλα ήταν μέλι – γάλα. Μια χαρά…

Και καλά οι βουλευτές και οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ. Αυτοί ήταν απασχολημένοι με πράσινες αναπτύξεις, προσλήψεις χωρίς ΑΣΕΠ και άλλα πολλά γνωστά φαιδρά και… καταπράσινα!!!

Ο Αντωνάκης, τώρα την είδε την απώλεια της Εθνικής κυριαρχίας;

Δεν την είδε όταν υπογράφτηκε η Δανειακή Σύμβαση;
Δεν την είδε όταν υπογράφτηκε το Μνημόνιο 1, το μεσοπρόθεσμο ή το Μνημόνιο 2;
Δεν είδε την απώλεια Εθνικής κυριαρχίας όταν άλλοι αποφάσιζαν για την Υγεία, για την Παιδεία, για την Κοινωνική πολιτική, για την άμυνα και την Ασφάλεια;
Δεν είδε την απώλεια της Εθνικής Κυριαρχίας στον Εφαρμοστικό ή στο Μεσοπρόθεσμο;
Δεν είδε την απώλεια της Εθνικής Κυριαρχίας όταν η κυβέρνηση επέδειξε μία ιδιόμορφη εμμονή στην μη κήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ;

Τώρα είδε την απώλεια και ο Αντωνάκης;
Μήπως επειδή θα χαθούν απολύτως τα προνόμια των πολιτικών που μέχρι τώρα ξέσκιζαν τις σάρκες της χώρας;

Ο κύριος Σαμαράς ψήφισε (και το τονίζει όπου δη) τους μισούς νόμους του μεσοπρόθεσμου, ενώ ως κόμμα εξουσίας –και όχι του πεζοδρομίου- δεν συμμετείχε στις πάνδημες διαδηλώσεις των Ελλήνων πολιτών κατά της χούντας του ΠΑΣΟΚ που όχι μόνο κατήργησε τα κεκτημένα, αλλά αφαίρεσε ξεδιάντροπα και τα δικαιώματα των πολιτών που προκύπτουν από το Ελληνικό Σύνταγμα και το Διεθνές Δίκαιο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων!!!

Κι επειδή οι Έλληνες έχουν βγει στο πεζοδρόμιο μόνοι τους, χωρίς τον κύριο Σαμαρά που παρίσταται στα αίσχη της Βουλής και συμπαρίσταται ψηφίζοντας νόμους της κατοχικής κυβέρνησης Παπανδρέου, μήπως κάποιος πρέπει να πει στον Αντωνάκη πως πέρασε ο καιρός που… «μασούσε η κατσίκα ταραμά»; Μήπως κάποιος πρέπει να πει στον Αντωνάκη πως… «ξύπνησαν οι σκλάβοι» και μπορούν πια να δούνε τις συμπαιγνίες και τις πίσω από την κουρτίνα συμφωνίες που γίνονται στην πολιτική ζωή της χώρας;

Κύριε Σαμαρά, ότι και αν κάνετε, ότι και αν πείτε, πλέον, πρέπει να γνωρίζετε πως η σύμπλευσή σας με μία χούντα, σας καθιστά συνυπεύθυνο. Η δε πολιτική του πέσε πίτα να σε φάω, δεν περνάει πλέον. Το σκεπτικό «άσε να βάζουν φόρους και όταν έρθουμε εμείς στην εξουσία θα αφαιρέσουμε 2-3 χαράτσια για να φανούμε συνεπείς με τα όσα ως αντιπολίτευση λέμε, ενώ θα «αναγκαστούμε» να κάνουμε τα υπόλοιπα επειδή το κράτος πρέπει να είναι συνεπές στις διεθνείς του συμφωνίες»… δεν μπορεί να ισχύει πια…

Σας πήραμε χαμπάρι Αντωνάκη μου. Οι διάδοχες καταστάσεις τελείωσαν. Από δω και πέρα θα γευτείτε όλοι εσείς οι… μη μου άπτου και υπεράνω (των νόμων) όσα με τόση μέριμνα σπείρατε… Αγωνία, φόβος και τρόμος… θα είναι οι σύντροφοι και η επωδός σας. Αυτά επιβάλλατε στον λαό, αυτά θα γευτείτε όλοι σας.

Ανίκανα πολυδιαφημισμένα όντα που τολμάτε να επικαλείστε πως θα μας σώσετε, ενώ μας έχετε σπρώξει στον λάκκο των λεόντων. Μοιράζουν τα κομμάτια της Ελλάδας από την πρώτη ημέρα. Και το κάνουν με σχέδιο… Κι εσείς τώρα είδατε πως απειλείται η Εθνική κυριαρχία; Πολύ αργά Αντώνη μου… πολύ αργά για δάκρυα…


  • Αγανακτισμένη επιστολή από μια Ακρίτισσα του Νομού Έβρου, προς όποιον μπορεί να απαντήσει. - “Έστι Δίκης οφθαλμός” - Από κάποιον θα το βρουν...

Θα βρεθεί ένας άνδρας, όχι επειδή θα φοράει παντελόνια επώνυμα ή μη, ανεξαρτήτως φύλου, σωματικής διάπλασης, διότι αυτοί που κατά καιρούς στην ιστορία της Ελλάδος είπαν το “Μολών Λαβέ”, το “Ταν επι τας”, το “Ελευθερία ή θάνατος” και πιο πρόσφατα οι μητέρες στέλνοντας τα παιδιά τους στους παγκόσμιους βαλκανικούς πολέμους (οι γιαγιάδες μας) μην γνωρίζοντας αν πως και πότε θα γύριζαν αποχαιρετώντας τα έλεγαν με την “Ευχή μου και με την νίκη” χωρίς να παθαίνουν υστερία όπως κάποιες σημερινές μητέρες στέλνοντας τα παιδιά τους, όχι σε πόλεμο, αλλά για στρατιωτική θητεία λίγων μηνών βγάζοντας τα και “τρελά” για να αποφύγουν και αυτό.

Σε ποιων τα μυαλά αλήθεια ήταν η τρέλα; Όλοι αυτοί δεν φορούσαν παντελόνια. Όμως φορούσαν χιτώνες, στολές, φουστανέλες, φορέματα και είχαν κάτι κοινό.

Είχαν Αρετή, συνείδηση, Αγάπη για την Πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια, είχαν μπέσα. Ψυχή και καρδιά Ελληνική. Πίστευαν στο “πατρός τε και μητρός και των άλλων προγόνων άπαντων τιμιοτέρον και ενδοξότερον εστίν η πατρίς” χάθηκαν και αυτά νομίζω από τα σχολικά βιβλία.

Έναν τέτοιο άνδρα ζητώ με τις αρετές των προγόνων, με ψυχή και καρδιά ελληνική να μου απαντήσει.

Όταν εμείς οι ασφαλισμένοι ΤΕΒΕ, ΟΑΕΕ σήμερα, δουλεύαμε με τους άνδρες μας στα καταστήματά μας, κάνοντας συγχρόνως τα αφεντικά, τους πωλητές, τους καθαριστές, τους διακοσμητές βιτρινών και τους λογιστές, κάνοντας καλή διαχείριση των εισοδημάτων μας, γεμίζοντας τα ασφαλιστικά μας ταμεία με δικά μας λεφτά, δικά μας δεδουλευμένα, χωρίς κανείς εργοδότης ή κράτος ή κυβέρνηση, ΤΕΒΕ, Υπουργείο ή όποιος άλλος να μας δώσει ποτέ ούτε μια δραχμή.

Και επειδή ούτε μαζί τα γεμίσαμε, ούτε πολύ περισσότερο μαζί τα κλέψαμε και μαζί τα φάγαμε, κανείς μας δεν τους δίνει το δικαίωμα να αποφασίζουν (όσο θράσος και αν έχουν) να ξαναπληρώσουμε τα δικά τους σπασμένα πάλι εμείς στα γεράματά μας.

Γνωρίζουν αυτούς που μαζί τα τρώγανε. Να τους καταγγείλουν μαζί και τους εαυτούς τους, όσοι εμπλέκονται, πουλώντας τα όποια ακίνητα έκαναν όλα αυτά τα χρόνια τα 100 ή 200, αλήθεια πόσα έχουν; Και τι φόρους πληρώνουν, ξαναβάζοντας τα χρήματα στα ταμεία μας.

Και είναι ντροπή τους όλων όσων κάνουν συνενόχους τους διοικητές, διευθυντές, συνδικαλιστές. Για τους σημερινούς άκουσα ότι είναι και γιατροί. Έχοντας δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη, προστατεύοντας ασθενείς και αναπήρους.

Τεράστιες οι ευθύνες των εκάστοτε διοικητών, προέδρων, συνδικαλιστών, γιατί δεν ενημέρωναν τους ασφαλισμένους για την τύχη των χρημάτων τους. Πηγαίνοντάς τους και στα δικαστήρια και φυλακή όσους δεν μπορούσαν να πληρώσουν.

Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να βάζουν χρήματα ασφαλισμένων στις τράπεζες άτοκα; Σε εποχές που οι τράπεζες έδιναν τόκο 15-10%; Δίχως ενημέρωσή τους; Το 'παιζαν σατράπες έχοντας δύναμη εξουσίας; Έβαλαν ποτέ δικά τους χρήματα άτοκα;

Τώρα βγαίνουν στο φως οι αντιπαροχές των πράξεών τους.

Οι υπέρογκοι μισθοί έως και σήμερα, βουλευτιλίκια, υπουργιλίκια, σε περίοδο λιτότητας. Με πόσο δυνατή κόλλα είναι κολλημένοι στις πολυθρόνες τους, οι έχοντες εξουσία απολαμβάνοντας χλιδή, κόβοντας του φτωχού το ψωμάκι;

Ότι χρειαζόταν νοικοκύρεμα η Ελλάδα και οι Έλληνες, στους οποίους οι ίδιοι δίδαξαν με το παράδειγμά τους την σπατάλη. ΝΑΙ.

Όμως οι “έξυπνοι” τροϊκανοί να κουρέψουν πρώτα τους “έξυπνους” της κυβέρνησης που τους έφεραν, ίσως και εν αγνοία των βουλευτών τους (μεγάλη και η δική τους ευθύνη. Ας διάβαζαν τι υπέγραφαν) λέγοντας yes σε όλα, αφού πρώτα οδήγησαν την χώρα στο σημερινό χάλι, και μετά να ζητούν θυσίες ή την εξόντωση των Ελλήνων αν οι ίδιοι τους το επιτρέψουν.

Μας λένε ότι αυτοί πρέπει να ζούνε αξιοπρεπώς. Πολύ σωστά. Εμείς οι μικρο-συνταξιούχοι, στα γεράματα, πολλοί ανάπηροι, ζήσαμε όλη μας την ζωή με αξιοπρέπεια. Δουλεύοντας, δουλεύοντας, δουλεύοντας.

Πληρώνοντας τους φόρους μας, όλες μας τις υποχρεώσεις, γεμίζοντας τα ασφαλιστικά μας ταμεία (για να ζούμε και σήμερα με αξιοπρέπεια. Και όχι όπως μας θέλουν εμάς με κέρματα, αυτοί με βαλίτσες).

Κερδίσαμε έτσι εκτίμηση και σεβασμό, συνεργατών, πελατών των καταστημάτων μας, γενικά του περίγυρού μας (αυτά κερδίζονται δεν χαρίζονται).

Να ξαναγυρίσουν λοιπόν και αυτοί στις όποιες δουλειές είχαν πριν πολιτευτούν, με τον ιδρώτα τους να ζήσουν αξιοπρεπώς. Έως τα 75 τους έχουν καιρό πληρώνοντας τις αντίστοιχες εισφορές της ασφάλειάς τους, ξανακερδίζοντας την χαμένη αξιοπρέπεια και εκτίμηση ακόμη και από τους ψηφοφόρους τους.

Αλλιώς για να κατανοήσουν και συμπονέσουν τον λαό που κορόιδευαν τόσα χρόνια να πάρουν και οι ίδιοι μισθό 1000 ή 7000 ή 5000 ευρώ και την μικρότερη σύνταξη που υπάρχει.

Η κοροϊδία του όλοι μας θα δώσετε, τα δικά τους που από εμάς τα παίρνουν δικά τους, και τα δικά μας ψίχουλα και αυτά δικά τους, δεν περνάει πια.

Ή μήπως κατά το λεχθέν του Στ. Στρατηγού στον Ηλιόπουλο σε παλιά ελληνική ταινία “Στρίβειν δια του αρραβώνος”. Μήπως θέλουν να το στρίψουν αλλά δεν τους αφήνει ο αρρωστημένος εγωισμός τους; Δεν έχουν το σθένος να παραιτηθούν, φεύγοντας και από την πολιτική;

Βλέπουν πόσο κακό κάνουν σε Έλληνες και Ελλάδα; Τόσο τους τύφλωσε ο δαίμονας που δεν βλέπουν τι γίνεται έξω από την Βουλή και τα γραφεία τους;

Βάζουν τα παιδιά των 700 ευρώ να συγκρούονται με τον λαό οδηγούμενοι στα νοσοκομεία αμφότεροι. Αυτοί δε με γέλια και χειροκροτήματα να ψηφίζουν καταδίκες του λαού. Θα έχουν άδικο αν αύριο αυτά τα παιδιά πετάξουν τα χημικά μέσα στα έδρανα;

Ένας τυφλός βουλευτής τους έβαλε τα γυαλιά. Εύγε του. Όσο για τους θεατρινισμούς των 154 είναι για το θεαθείναι. Στο τέλος το ψηφίζουν. Ίδωμεν.

Μήπως περιμένουν από τον λαό το ΟΧΙ που δεν τολμούν να πούνε αυτοί; Οδηγώντας τον ακριβώς σ' αυτό; Κρύβεται κάτι άλλο; Ερωτήσεις κάνω.

Αν δεν παραφρόνησε ομαδικά η κυβέρνηση Παπανδρέου, τι συμβαίνει; Οι γνωρίζοντες Έλληνες ανάγνωση και γραφή και κατανοώντας την, κάτι περισσότερο γνωρίζουν.

Αυτοί ζώντας στον μικρόκοσμο τους δεν ακούν, από τον δικό τους χώρο άνοιξαν πολλά στόματα επωνύμων με πολλή καθυστέρηση, πράγματα τρομερά που χρόνια γνώριζαν μα δεν μιλούσαν γιατί άραγε; (κάλλιο αργά παρά ποτέ) τα λένε στην tv γράφοντάς τα στα βιβλία τους. Κανείς δεν κοκκινίζει.

Και πάλι θα ρωτήσω. Στα σχολεία, πανεπιστήμια θα διάβασαν κάπου το “ει κατ' αλλήλων μισούμεθα, ουδενός εστί χρεία προς την ημετέρα απώλεια”. Αν κατάλαβαν το νόημα, και αν ναι τι είναι αυτό που κάνουν στην Βουλή ο ένας εναντίον του άλλου; Δημιουργώντας προβλήματα; Αυτά ενδιαφέρουν; Ποιος είναι καλύτερος; Ο λαός ήδη τους κρίνει. Δεν είναι δα και μαθητούδια. Αυτά έχουν ελαφρυντικά. Δεν τους το δίδαξε αυτό κανείς.

Δίνουν λέει, ποιοι δίνουν; Ποιων χρήματα σε ποιους; Τα δικά μας δεδουλευμένα και αυτά λειψά.

Οι ανάπηροι δεν επαιτούν, ΑΠΑΙΤΟΥΝ εδώ και τώρα να κοινοποιήσουν τις αποφάσεις των γιατρών των επιτροπών, τις οποίες κρατούν δεσμευμένες, ενώ μας φορτώνουν με έξοδα (πως να κατανοήσουν; Μόνο αν βρεθούν στην ίδια θέση ίσως) να επανέλθουν οι συντάξεις στην προηγούμενη κατάσταση συν τα αναδρομικά που κρατάνε κοντά 1 χρόνο, έστω και αν ήταν πολύ μικρότερες ανάλογα με τις εισφορές μας, όταν μάλιστα οι εισφορές των δύο συζύγων φθάνουν τα 50 ή 60 χρόνια συνολικά. Και όχι να τις μειώνουν.

“Αιδώς ω άνδρες Αθηναίοι”.

Ή φαντάζονται ότι οι γιατροί των επιτροπών είναι οι έχοντες λογαριασμούς στην Ελβετία; Με τόσα χρόνια σπουδών και τόσο υπεύθυνη δουλειά, τους έχουν τόσο κακοπληρωμένους.

Αυτοί δεν βγάζουν αποφάσεις γιατί έτσι θέλουν, βασίζονται στις διαγνώσεις γιατρών διαφόρων ειδικοτήτων που μας παρακολουθούν κάθε μήνα, γράφοντας μας φάρμακα, θεραπείες που χρειαζόμαστε, με διάφορες εξετάσεις, υπερήχων, μαγνητικών, αξονικών, ακτινογραφίες, αιματολογικές, στέλνοντας τους τις γνωματεύσεις τους. Εκτός αυτών εμείς περνώντας από τις επιτροπές προσκομίζουμε όλες αυτές τις εξετάσεις.

Για να φθάσει κάποιος να έχει αναπηρίες, σημαίνει ότι η όποια πάθησή του, έχει κάνει ανεπανόρθωτες βλάβες σε ζωτικά όργανα.

Ε! συγνώμη που δεν είμαστε όλοι ετοιμοθάνατοι άνω του 80%. Αυτό θέλουν;

Πως είναι δυνατόν να δίνουν εντολές οι άσχετοι στο θέμα πολιτικοί, στους διοικητές και στις επιτροπές γιατρών; Για ποσοστά; Τραγελαφικός παραλογισμός,

Αν υπήρξαν αναπηρικές συντάξεις μαϊμού, χρέος των όποιων υπευθύνων ήταν και είναι να τιμωρήσουν γιατρούς και αναπήρους μαϊμού. Όχι να φορτώσουν την δική τους ανικανότητα, αδιαφορία, σε όλους τους άλλους κρατώντας συντάξεις, κόβοντας, κόβοντας διαρκώς δώρα, επιδόματα, φάρμακα, δίχως τελειωμό. Προσθέτοντας και φόρους. Ενώ τα δικά τους παπαγαλάκια των ΜΜΕ, όσα είναι τα καλοταΐζουν.

Που θέλουν να τους οδηγήσουν; Έξω από το Μέγαρο Μαξίμου για να τους ξανασπάσουν τα κεφάλια;

Παλιά τους τέχνη. Το έχουν ξανακάνει. Χωρίς να απολογηθεί κανείς, χωρίς μια συγνώμη, (άγνωστη λέξη) σ' αυτούς που πολεμώντας κράτησαν την Ελλάδα ελεύθερη, για να μπορούν να ζούνε οι άκαπνοι στην χλιδή.

Μήπως στα δικαστήρια; Με ό,τι αυτό συνεπάγεται;

Πολιτικοί και ΜΜΕ της Αθήνας ασχολούνται με τα δικά τους. Από σοβαρά έως φαιδρά.

Στα τεκταινόμενα στην Θράκη, έστω και εθνικά, το παίζουν τυφλοί και κωφάλαλοι. Είναι πολύ μακριά τους η Θράκη.

Αν όμως διάβαζαν τον βίο και πολιτεία των ανδρών της τρόικας, Ευρωπαίων θα καταλάβαιναν ίσως, αν δεν γνώριζαν (αφού αρκετοί σπούδασαν μαζί τους στα διάφορα κολέγια, συμμετείχαν σε ομάδες, συλλόγους, άρα γνώριζαν) ποιους κάλεσαν παρακαλώντας τους μάλιστα να μας σώσουν.

Άκουσα στην TV ότι η κ. Μέρκελ γεννήθηκε στην Γερμανία του Χίτλερ, μεγάλωσε στην Γερμανία του Στάλιν. Που λοιπόν έμαθε Δημοκρατία, δικαιοσύνη, Θεό αγάπη για τον άνθρωπο;

Και να τελειώσω με κάτι αισιόδοξο.

“Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει” είναι η μόνη μας ελπίδα.

Και ότι “εστι δίκης οφθαλμός ος τα πανθ' ορά” και ας μην Τον πιστεύουν.

Από κάπου θα το βρουν.