Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Δεκ 2013

Στο λιμάνι της Λεμεσού έδεσε το «Pyotr Veliky» («Μέγας Πέτρος»), το βαρύ πυρηνοκίνητο πυραυλοφόρο καταδρομικό, το οποίο εκτελεί τα καθήκοντά του μαζί με άλλα ρωσικά πλοία στη Μεσόγειο. Σύμφωνα δηλώσεις του εκπροσώπου της Δυτικής Στρατιωτικής Περιφέρειας Βαντίμ Σέργκα στο ITAR-TASS, το καταδρομικό θα επισκεφτεί ο Ρώσος πρέσβης στην Κύπρο Στανισλάβ Οσάντσκι
 
«Πρόκειται για την πρώτη επίσκεψη του Pyotr Velikyστο λιμάνι της Λεμεσού στην ιστορία της διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της Ρωσίας και της Δημοκρατίας της Κύπρου», ανέφερε ο Σέργκα. Το πλήρωμα του ρωσικού καταδρομικού να ανεφοδιαστεί με τρόφιμα, ενώ οι Ρώσοι πεζοναύτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν τα αξιοθέατα της Μεγαλονήσου και να ξεκουραστούν.



Θα έχει κακό τέλος ο Ερντογάν, αν και… στήριγμά μας

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου 

Οι χώρες, λοιπόν, που αποτελούν τη γειτονιά της Ανατολικής Μεσογείου είναι λογικό να προβληματίζονται. Ιδιαίτερα η Κύπρος, όπου η Τουρκία διατηρεί παράνομα δυνάμεις κατοχής καταστρατηγώντας κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου, και η Ελλάδα, που απειλείται ακόμα και σήμερα, εν μέσω αυτής της άνευ προηγουμένου κρίσης που μαστίζει τη γειτονική χώρα.

Όταν μετά τη συνάντηση του Ταγίπ Ερντογάν με τον Πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα, στις 16 του περασμένου Μαΐου, είχα προβλέψει ότι η στενή σχέση των δύο ηγετών έχει πλέον ημερομηνία λήξης, μερικοί ξερόλες αναλυτές (στην Ελλάδα και την Κύπρο) αντιμετώπισαν την τοποθέτησή μου με σκεπτικισμό και ειρωνεία. Αποδεχόμενοι τις δημόσιες τοποθετήσεις του κ. Ερντογάν, υποστήριξαν ότι ως απόρροια εκείνης της συνάντησης, η Αθήνα και η Λευκωσία ήταν οι χαμένες του διπλωματικού παιγνιδιού. Ακολούθησε και το «φιάσκο» της μη επίσκεψης του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στο Λευκό Οίκο τον περασμένο Ιούνιο, και το γλυκό έδεσε γι’ αυτούς τους αναλυτές.

Σε μία συζήτηση που είχα με ανθρώπους του στενού περιβάλλοντος του Έλληνα Πρωθυπουργού αμφισβήτησαν με τη σειρά τους τις πληροφορίες μου, λέγοντας πως ο Πρόεδρος Ομπάμα πίστευε ότι ο Ερντογάν ήταν ένας ισχυρός και αξιόπιστος εταίρος του στον μουσουλμανικό κόσμο.

Και όμως. Όποιος έβλεπε τον Τούρκο πρωθυπουργό και τον Αμερικανό Πρόεδρο κάτω από τις ομπρέλες, εκείνο το πολύ ζεστό βροχερό μεσημέρι στους κήπους του Λευκού Οίκου, δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία ότι η Άγκυρα και η Ουάσιγκτον επέλεγαν διαφορετικούς δρόμους.

Ο Ερντογάν, που ήδη έβλεπε φαντάσματα να τον …καταδιώκουν, και ο Μπάρακ Ομπάμα που ήταν αποφασισμένος να κλείσει το κεφάλαιο των πολέμων για την Αμερική, ξανασυναντήθηκαν στην Αγία Πετρούπολη και συζήτησαν όρθιοι για 2-3 λεπτά, όσο για να βγει μία φωτογραφία που θα χρησιμοποιούσαν οι προσωπικοί προπαγανδιστές του ισλαμιστή ηγέτη στην Τουρκία.

Στο μεταξύ, και χωρίς να έχουν σχέση τα τρία περιστατικά, ο κ. Ομπάμα κάλεσε τον Αύγουστο τον κ. Σαμαρά και ο αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπάιντεν τον Σεπτέμβρη τον πρόεδρο της Κύπρου, στο Λευκό Οίκο. Είχαν προηγηθεί τα γεγονότα στην Πλατεία Ταξίμ και η σκληρή στάση του υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι, σε συνεννόηση με τον κ. Ομπάμα, που υποστήριξε ανοικτά το δικαίωμα των Τούρκων πολιτών να διαδηλώνουν ελεύθερα.

Οι Αμερικανοί γνώριζαν από πολύ παλιά ότι ο κ. Ερντογάν ήταν ένας «απρόβλεπτος και αναξιόπιστος» ηγέτης και δεν περίμεναν την απαράδεκτη στάση του έναντι του Ισραήλ για να το διαπιστώσουν. Τους πρόδωσε στον πόλεμο του Ιράκ το 2003, αν και του είχαν ετοιμάσει ειδικό πακέτο με δισεκατομμύρια δολάρια στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και η Κύπρος με τη μορφή του φιλοτουρκικού σχεδίου Ανάν.

Ένα χρόνο μετά, είχαν λάβει και τα μηνύματα από τον πρέσβη τους στην Άγκυρα Έρικ Έντελμαν, ο οποίος είχε «αδιάψευστη πληροφόρηση» ότι η οικογένεια του πρωθυπουργού της Τουρκίας βρισκόταν στο επίκεντρο της διαφθοράς. Στα τηλεγραφήματά του, που έχω διαβάσει ο ίδιος, ενημέρωσε τον τότε υπουργό των Εξωτερικών των ΗΠΑ και για τους παχυλούς λογαριασμούς της οικογένειας στην Ελβετία, όπως και για τις ύποπτες σχέσεις του με συγκεκριμένους Τούρκους επιχειρηματίες, οι οποίοι πλήρωναν τα δίδακτρα και τα υπόλοιπα έξοδα των παιδιών του Ερντογάν στην Αμερική.

Τα τηλεγραφήματα βρίθουν με τις λεπτομέρειες των παρανομιών του πρωθυπουργού της Τουρκίας και του στενού πυρήνα των συνεργατών του. Παρά το γεγονός ότι η διαφθορά στην Ελλάδα άγγιζε όλους τους παράγοντες του πολιτικού κόσμου και του κράτους, μπροστά στον Ερντογάν οι δικοί μας είναι …μαθητούδια.
Γιατί, λοιπόν, ενώ γνώριζαν οι Αμερικανοί, ανέχθηκαν τόσα χρόνια τον Ερντογάν και την ψυχοπαθητική συμπεριφορά του, που ένοιωθε στο πετσί του και ο ίδιος ο Αμερικανός Πρόεδρος, όποτε έρχονταν προς συζήτηση τα θέματα της Χαμάς και του Ισραήλ; Όσοι παρακολουθούμε τον κ. Ομπάμα από κοντά, γνωρίζουμε πως «σπεύδει βραδέως»… Είναι δυστυχώς ένας αναποφάσιστος άνθρωπος, που λαμβάνει αποφάσεις όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Τώρα αντιλαμβάνεται όσα του κατήγγειλαν κατά καιρούς όχι μόνο οι Ισραηλινοί, αλλά και άλλοι γνήσιοι σύμμαχοί του, όπως οι στρατιωτικοί της Αιγύπτου.
 
Η ανοχή που επέδειξε έναντι του προκλητικού και ασεβούς Ερντογάν έφτασε στα όρια του απαράδεκτου. Και αυτό εννοούσε ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου στον «εξάψαλμο» που επεφύλαξε στον κ. Ομπάμα, όταν ο τελευταίος του τηλεφώνησε για να τον ενημερώσει για τη συμφωνία με το Ιράν. Ήταν ένα μαρτυρικό μισάωρο για τον Αμερικανό ηγέτη και η λέξη Ερντογάν ακούστηκε αρκετές φορές.

Στα αμερικανικά τηλεγραφήματα περιλαμβάνεται και το ψυχογράφημα του κ. Ερντογάν, που ετοίμασαν από κοινού Αμερικανοί διπλωμάτες με αναλυτές των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ. Μέσα σ’ αυτό –και δεν επιδέχεται καμίας διάψευσης η πληροφορία- γίνεται ακριβής αναφορά για τα ψυχολογικά (και όχι μόνο) προβλήματα του Τούρκου πρωθυπουργού. Δεν είναι ότι δεν συγκρατεί τα νεύρα του. Είναι ότι τα νεύρα του καθοδηγούν τη γλώσσα του, γι’ αυτό και οι συχνές εκρήξεις εναντίον πραγματικών και φανταστικών αντιπάλων

Επιστρέφοντας από το Πακιστάν, ο Ερντογάν δήλωσε ότι «όσοι εμπλέκονται σε δωροδοκίες θα λογοδοτήσουν στους πολίτες και στον νόμο». Οποία ειρωνεία… Ολοι αυτοί στους οποίους αναφέρεται είναι η ίδια του η οικογένεια, οι στενοί του συνεργάτες και οι φίλοι του. Ο κόσμος της διαφθοράς κινείται αποκλειστικά γύρω από τον ισλαμιστή ηγέτη, και ο αρχηγός του κυκλώματος είναι ο ίδιος.

Πρόκειται για καταστάσεις που συναντά κανείς στις δικτατορίες και στα απολυταρχικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής, της Βορείου Αφρικής και της Ασίας. Ο τρόπος με τον οποίο κυβερνά, ο τρόπος με τον οποίο διάβρωσε με φανατικούς ισλαμιστές τον κρατικό μηχανισμό, θυμίζει τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Αυτός είναι ο πραγματικός Ερντογάν, και όχι αυτός που μας παρουσίασαν οι εγχώριοι αναλυτές, οι οποίοι για χρόνια τον αντιμετώπιζαν με δέος, ενώ τώρα σπεύδουν πρώτοι να προλάβουν να τον αποδομήσουν.

Παρά το γεγονός ότι τάισε μέχρι σκασμού τον σκληρό πυρήνα του κόμματός του και το φανατικό Ισλάμ, το τέλος του Ερντογάν θα είναι άσχημο. Ο κυριότερος αντίπαλος του δεν είναι η κεμαλική αντιπολίτευση, που ήταν βουτηγμένη και αυτή στη διαφθορά όταν κυβερνούσε, αλλά ο ευεργέτης του κ. Ερντογάν, ο σκληροτράχηλος ιμάμης Γκιουλέν, ο άνθρωπος που τον ανέβασε και τον διατήρησε στην εξουσία.

Η πτώση του Ερντογάν, όποτε και αν γίνει, θα κάνει πάταγο και οι αντίπαλοί του θα τον στείλουν ξανά στη φυλακή, αν δεν εγκαταλείψει έγκαιρα την Τουρκία. Θα σημάνει, όμως, και την έναρξη μεγάλων αλλαγών που θα αφορούν και εμάς, καθώς ο Γκιουλέν –εάν είναι ο νικητής της σύγκρουσης- θα προχωρήσει στην άμεση αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ, και θα παρουσιάσει εντελώς αδιάλλακτες θέσεις στο Κυπριακό, στο Αιγαίο και στο Κουρδικό.

Βεβαίως, ο κ. Ερντογάν δεν είχε διαφορετικές θέσεις στα θέματα που ενδιαφέρουν την Αθήνα και τη Λευκωσία. Όμως, αποδείχθηκε ο μεγαλύτερος σύμμαχος της Ελλάδας και της Κύπρου με την απόφασή του να αναδείξει το Ισραήλ στον ύψιστο εχθρό του. Το μίσος του για το Εβραϊκό Κράτος γέννησε μία μεγάλη συμμαχία στην Ουάσιγκτον, και κάθε μέρα που περνά αλλάζουν δραματικά τα πράγματα για τα συμφέροντα του Ελληνισμού… Γι’ αυτό πρέπει να προσευχόμαστε να παραμείνει στην εξουσία…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μεγάλο… ανακάτεμα προβλέπεται στη βορειοανατολική Μεσόγειο, αφού η Μόσχα, υπογράφοντας άλλη μια συμφωνία – κλειδί, πλασάρεται εντυπωσιακά εν όψει της έναρξης των διαπραγματεύσεων στο Μοντρέ της Ελβετίας για την εξεύρεση πολιτικής λύσης που θα τερματίσει τον συριακό εμφύλιο, με στόχους όμως πολύ ευρύτερους…
 
Ταυτόχρονα, η Ρωσία αποκτά ακόμα μονιμότερη πρόσβαση σε μια περιοχή όπου έχει αρχίσει ήδη η αξιοποίηση των πλούσιων κοιτασμάτων, με αποτέλεσμα να έχει καθιερώσει και νομιμοποιήσει την παρουσία της, αναδεικνυόμενη σε καθοριστικό παράγοντα, ενώ παράλληλα εγγράφει υποθήκες για το είδος της λύσης που είναι διατεθειμένη η Μόσχα να αποδεχθεί στη Συρία.

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, η συμφωνία συνομολογήθηκε μεταξύ της Συρίας και της ρωσικής ενεργειακής εταιρίας Soyuzneftegaz. Η συμφωνία δίνει στη Ρωσία δικαίωμα διενέργειας ερευνών για την ανεύρεση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου σε μια θαλάσσια περιοχή μεγαλύτερη των 2.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων στη Μεσόγειο, στις συριακές ακτές.

Υπενθυμίζεται, ότι αυτές οι περιοχές κατοικούνται ως επί το πλείστον από Αλαουίτες, από την κοινότητα των οποίων προέρχεται και ο ηγέτης της Συρίας, Μπασάρ Αλ Άσαντ. Κατά συνέπεια, εάν δεν καταστεί εφικτό να εξευρεθεί λύση που θα διατηρήσει τα σύνορα της Συρίας όπως είναι σήμερα γνωστά, αλαουιτικό κράτος, με ρωσική υποστήριξη, θα ελέγχει την έξοδο στη θάλασσα και το όποιο σουνιτικό θα είναι περίκλειστο κράτος.

Φυσικά, η Ρωσία θα τεθεί αντιμέτωπη με την Τουρκία, αφού επικαλούμενη τα κατεχόμενα της Κύπρου, θα επιχειρήσει να κατοχυρώσει την παρουσία της και τα δικαιώματά της, ενώ η Μόσχα θα οφείλει να διαπραγματευτεί με τη νόμιμη κυβέρνηση της νήσου. Δεν είναι τυχαίες οι συχνές επισκέψεις πολεμικών πλοίων του ρωσικού στόλου στην περιοχή…

Δεν χρειάζεται καν να αναφερθούμε και στο ότι σε μια τέτοια περίπτωση οι Κούρδοι θα αποκτήσουν το δικό τους εθνικό κράτος, με πιθανότατο αποτέλεσμα την εκ νέου χάραξη των συνόρων της περιοχής, με το Ιράκ και την Τουρκία να κινδυνεύουν άμεσα με απώλειες

Πηγή Defence-Point

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Κατά γενική ομολογία της κοινωνίας μας, το σημερινό Μνημονιακό πολιτικό μας σύστημα, το οποίο είναι συνέχεια του πολιτικού συστήματος της μεταπολιτεύσεως, εκτός του ότι είναι αναποτελεσματικό, παραμένει σαθρό και διαβρωμένο. Με τον τρόπο δε, που λειτουργεί αυτό το πολιτικό μας σύστημα δεν υπάρχει καμιά ελπίδα οικονομικής ανάπτυξης από τη στιγμή που όλα τα λεφτά των δανείων δεσμεύονται προκειμένου να εξυπηρετούν το χρέος μας απέναντι στους τοκογλύφους-δανειστές μας ή το όποιο περίσσευμα οδηγείται στην κάλυψη μη παραγωγικών αναγκών του Ελληνικού δημοσίου. Από την άλλη μεριά επακόλουθο αυτής της δουλικής πολιτικής είναι ο δραστικός περιορισμός του ιδιωτικού τομέα, της αναπτυξιακής ραχοκοκαλιάς της κοινωνίας μας, ο οποίος μέσω του εισοδήματός του δεν μπορεί να αναθερμάνει την αγορά και να βοηθήσει στη σταδιακή αποπληρωμή των οφειλών μας.

Ταυτόχρονα αυτό το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να πατάξει ή δεν θέλει να πατάξει τις διαχρονικές παθογένειες που ταλανίζουν το Ελληνικό κράτος, όπως η φοροδιαφυγή, η φοροκλοπή, και το παραεμπόριο. Αυτές οι παθογένειες, εάν είχαν τιθασευτεί από αυτό το σαθρό και διαβρωμένο κράτος των πολιτικών εγκληματιών, δεν θα υπήρχε ανάγκη καμιάς μεταβολής των φορολογικών δεδομένων. Αλλά δυστυχώς, αυτό το κράτος της καρπαζιάς και της προχειρότητας δεν έδωσε καμιά σημασία, όπως σε τόσες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, στις δημόσιες καταγγελίες του πρώην γενικού γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (είχε την απόλυτη ευθύνη για τη μηχανογράφηση των εφοριών και του Υπουργείου Οικονομικών), Διομήδη Σπινέλλη ως προς τη διαφθορά στις εφορίες, την 15η Δεκεμβρίου 2011 στον Ant1 και στον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαδάκη. Εάν έστω από τότε είχαν προσεκτικά ασχοληθεί, ίσως σήμερα τα πράγματα να ήσαν διαφορετικά.
Πιο αναλυτικά: O κ. Σπινέλλης, είχε καταγγείλει την αναποτελεσματικότητα, την κακοδιοίκηση και τη διαφθορά του δημοσίου. Είχε μιλήσει για το σύστημα «40-40-20» που κατά την άποψή του, από κάθε φορολογικό έλεγχο, το 40% του προστίμου μένει στον επιχειρηματία με τον διακανονισμό, το άλλο 40% πηγαίνει στον εφοριακό που διενεργεί τον έλεγχο και μόνο το 20% οδεύει στο ταμείο της εφορίας και του Ελληνικού δημοσίου.
Θα θυμίσω, πως παρών στη ζωντανή αυτή τηλεοπτική εκπομπή ήταν και ο κ. Νικολακόπουλος, πρόεδρος Ομοσπονδίας Εφοριακών Υπαλλήλων, που προς κατάπληξη όλων των παρισταμένων, αλλά και των πολιτών που παρακολουθούσαν την συζήτηση, κατήγγειλε ότι:

α) για την πάταξη της φοροδιαφυγής δεν υπάρχει πολιτική βούληση,
β) δεν υπάρχει νομοθετικό και θεσμικό πλαίσιο και γ) γίνονται στο έργο τους παρεμβάσεις από την πολιτεία. Επίσης, είπε αυτό που όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουμε, εκτός βεβαίως των πολιτικών ταγών της χώρας που όπως φαίνεται είναι κουφοί και τυφλοί, πως:«Στην Ελλάδα ζούμε και ξέρουμε πως είναι δομημένο το σύστημα…».
Επιπλέον, στην συζήτηση αυτή συμμετείχε και ο κ. Ρουμελιώτης, πρόεδρος των εργαζομένων ΚΕΠΥΟ, ο οποίος, επίσης, είχε καταγγείλει: «η φοροδιαφυγή, είναι θέμα πολιτικής ηγεσίας, είναι θέμα ενός ολόκληρου συστήματος….υπάρχει η τεχνολογία και μπορούν να βρουν τους φοροδιαφεύγοντες, αλλά δεν θέλει κανένας από αυτούς που κυβερνούν 40 χρόνια να τους πιάσει…».

Οι παραπάνω καταγγελίες είχαν γίνει από τους πλέον αρμόδιους φορείς και δυστυχώς, δεν άνοιξε καμιά μύτη. Καταγγέλλονται, οι κυβερνώντες σαν τυχάρπαστοι, απατεώνες, κλέφτες, λωποδύτες, που συνειδητά ρουφούν το αίμα των πολιτών οι οποίοι έχουν σωστή φορολογική συνείδηση, προς όφελος των ομοίων τους. Που βρίσκονται τελικά, οι ανακριτικές και εισαγγελικές αρχές;

Ωστόσο, ο κ. Σαμαράς είχε εξαγγείλει πως όταν γίνει Πρωθυπουργός, θα πάτασσε την διαφθορά του δημόσιου τομέα και την φοροκλοπή-φοροδιαφυγή. Παρ΄ότι όμως, σήμερα ο κ. Σαμαράς είναι Πρωθυπουργός της χώρας, εν τούτοις δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε. Κλείνει διαρκώς τα μάτια και τα αυτιά σ΄αυτό το πολιτικό σύστημα της αρπαχτής. Ο κ. Σαμαράς, μας έχει αποδείξει πως δεν έχει την πολιτική βούληση, όπως δεν είχαν όλοι οι προκάτοχοί του, για να χτυπήσει αυτά τα καρκινώματα που κατασπάραξαν και εξακολουθούν να κατασπαράσσουν τα σωθικά της Ελληνικής κοινωνίας. Δεν μας έχει αποδείξει με έργα και όχι με λόγια πως θα πατάξει τη φοροκλοπή, τη φοροδιαφυγή, το παραεμπόριο και την αθρόα λαθρομετανάστευση που αιμορραγεί την πατρίδα μας. Δεν μας έχει αποδείξει πως θα ασχοληθεί κάποτε με τα καρκινώματα που νόσησαν την Ελληνική κοινωνία. Μας έχει πείσει όμως, πως εξυπηρετεί πειθήνια τα συμφέροντα των δανειστών-τοκογλύφων μας:

Φρόντισε μαζί με άλλους 151 άθλιους πολιτικάντηδες να νομοθετήσει υπέρ των πλειστηριασμών αρπαγής της α΄ κατοικίας για όσους εκ των Ελλήνων σύναψαν στεγαστικό δάνειο, ως συμπλήρωμα του αποταμιευτικού τους υστερήματος, με όρους που εξυπηρετούντο από τους μισθούς ή τις συντάξεις που ελάμβαναν κατά την ημέρα της σύναψης της συμφωνίας. Ποιος εξ όλων αυτών θεωρούσε τότε, πως θα γίνει αυτή η απόλυτη αφαίμαξη των μισθών και των συντάξεων και δεν θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στην οφειλή τους; Δηλαδή, ο κ. Σαμαράς τιμωρεί τους νοικοκυραίους Έλληνες γιατί είχαν φρόνηση και σύνεση, προκειμένου να στεγάσουν την οικογένειά τους και έτσι να εκπληρώσουν το όνειρό τους;
Φρόντισε να δέχεται τους παραλογισμούς του κ. Στουρνάρα, ο οποίος πεισματικά εξακολουθεί να επιμένει στην εξίσωση του πετρελαίου θέρμανσης και του πετρελαίου κίνησης, παγώνοντας όλο τον Ελληνικό λαό και αιμορραγώντας την οικονομία από την υστέρηση εσόδων. Δεν αντιδρά ο κ. Σαμαράς ούτε όταν αυτό το ηλίθιο και αναποτελεσματικό μέτρο δημιούργησε το φαινόμενο της αιθαλομίχλης που έπνιξε όλες τις μεγαλουπόλεις της πατρίδος μας και όλοι οι πνευμονολόγοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την υγεία μας, κυρίως των παιδιών και των ευπαθών κατηγοριών συμπολιτών μας.
Φρόντισε να μετατρέψει σε μόνιμο το χαράτσι που εισπράττεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ και για το οποίο ο εμπνευστής του, αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως Ευάγγελος Βενιζέλος είχε χαρακτηρίσει ως προσωρινό! Στο σημείο αυτό, αξίζει να δούμε τι δήλωνε ο ευτραφής Βενιζέλος την 23η Ιουνίου 2011: «Δεν πρέπει να γίνει άλλη παρέμβαση μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Δεν είναι ο λογαριασμός της ΔΕΗ, ο μοχλός για να εισπράττεις τέλη και φόρους, διότι το ηλεκτρικό ρεύμα είναι ένα κοινωνικό αγαθό, θεμελιώδες και δεν μπορείς να το συνδέεις με την εκπλήρωση άλλων υποχρεώσεων…».

Συνεπώς, ο Πρωθυπουργός της χώρας μας μπορεί να ποδοπατεί το Ελληνικό Σύνταγμα, όπως επί παραδείγματι το άρθρο 2, παράγραφος 1, το οποίο ορίζει:
«Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας». 
Μπορεί η Δικαιοσύνη να ανέχεται την συστηματική παραβίαση του Συντάγματος, όπως επί παραδείγματι το άρθρο 1, παράγραφος 2 και 3, το οποίο ορίζει:
«Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα»! 
Και το ακροτελεύτιο άρθρο 120, παράγραφος 4 του Συντάγματος, κύριε Πρωθυπουργέ και κοι Δικαστές, ορίζει:
«Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».
Και το άρθρο 120, το καταργεί ή το ενεργοποιεί μόνο ο Ελληνικός λαός. Και οσονούπω, φτάνει η ώρα της ενεργοποιήσεώς του!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr
twitter: @egerssi


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τα αδιέξοδα της τουρκικής πολιτικής 

Tου Γιάννη Κωνσταντόπουλου*

Ο Νεο-οθωμανισμός στην Τουρκία, είναι φανερό πως μετατρέπεται σε ένα είδος ισλαμοεθνικισμού, που μπορεί να λάβει εκρηκτικό χαρακτήρα καθώς η χώρα ακολουθεί πια έναν δρόμο ανεξαρτησίας από την Δύση, που είναι απαραίτητος ώστε να στεφτεί από επιτυχία η δική της πολιτική. Επόμενο είναι όμως έτσι να δημιουργείται αντιαμερικανικό και αντιδυτικό κλίμα γενικότερα, που επηρεάζει τους πολιτικούς και την επίσημη γραμμή της χώρας. Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα αντιφατικά χαρακτηριστικά της πολίτικης του Νεο-οθωμανισμού, γίνεται κατανοητό γιατί για την Τουρκία είναι αναγκαίο να αποκτήσει ερείσματα στον περίγυρο της. Η πολιτική της επικεντρώνεται ιδίως στο Ιράν και στο Παλαιστινιακό ζήτημα, με απώτερο σκοπό τον περιορισμό του Κουρδικού παράγοντα σε συνεργασία με το Ιράν.

Ειδικά το Ιράν, μπορεί από παραδοσιακός αντίπαλος της Τουρκίας ενδεχομένως να μετατραπεί σε φίλο και εταίρο της, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που η Τουρκική ηγεσία έχει αναφερθεί στην άδικη στοχοποίηση του Ιράν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η Άγκυρα είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας Ιρανικού φυσικού αερίου, πληρώνοντας την Τεχεράνη με Τουρκικές λίρες για την εισαγωγή φυσικού αερίου αλλά και πετρελαίου, καθώς οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στην χώρα για το πυρηνικό της πρόγραμμα, απαγορεύουν την πληρωμή σε δολάρια ή ευρώ.

Οι Ιρανοί από την πλευρά τους, αγοράζουν χρυσό στην Τουρκία και το μεταφέρουν σε ράβδους αξίας εκατομμυρίων δολαρίων στο Ντουμπάι, όπου και τα πωλούν ώστε να αγοράσουν ξένο συνάλλαγμα, εξοργίζοντας τους Αμερικανούς. Πάντως το Ιράν είναι ακόμα εχθρός της Δύσης εξαιτίας του πυρηνικού προγράμματός του, της ενίσχυσης της Λιβανέζικης Χεσμπολάχ και άλλων εξτρεμιστικών κινημάτων της περιοχής κάνοντας την χώρα δημοφιλή στους μουσουλμάνους ανά την υφήλιο, ενώ το Παλαιστινιακό είναι ένα ζήτημα που εκθέτει τους Δυτικούς λόγω της μονομέρειας τους προς το Ισραήλ στα μάτια όλου του κόσμου.

Σε μια περίοδο που τα συμφέροντα της Τουρκίας δεν ταυτίζονται με αυτά των Αμερικανών και το Ισλαμικό στοιχείο επιβάλει έστω και για τα προσχήματα εχθρική ρητορική απέναντι στην Δύση, η τωρινή ρήξη με το Ισραήλ και η δυσφορία των ΗΠΑ δεν εκπλήσσει, και εδώ λοιπόν παρουσιάζεται, εξαιτίας της Τουρκικής αφερεγγυότητας, μια ευκαιρία που πρέπει να εκμεταλλευτεί η Ελλάδα ώστε να προωθήσει τα δικά της συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Νεο-οθωμανισμός μέσα από τις αντιφάσεις του φανερώνει το πρακτικά ανεφάρμοστο της πολίτικης αυτής, αφού παρόλα τα πρόσκαιρα κέρδη της η Τουρκία απέχει παρασάγγας από τους επιδιωκόμενους στόχους της γιατί είναι υπερφιλόδοξο εγχείρημα για μια μη Αραβική χωρά, να καταφέρει να ηγηθεί των Αράβων και κατ' επέκταση να κυριαρχήσει σε όλη την Μέση Ανατολή χωρίς να υπάρξει αντίδραση.

Ο Ισλαμικός κόσμος δεν είναι ενιαίος, διότι πέρα από τον κλασσικό διαχωρισμό μεταξύ Σουνίτων και Σιιτών υπάρχουν άλλες θρησκευτικές ομάδες (πχ. Χαριζίτες, Ισμαηλίτες) και αιρέσεις (πχ. Αχμαντίγια). Ενώ οι λαοί του Ισλάμ έχουν έριδες ανάμεσα τους, όχι μόνο λόγω των δογματικών διαφορών αλλά και των πολιτισμικών αντιθέσεων. Επιπλέον το ακραίο Ισλάμ είναι αντίθετο με τον εθνισμό των μουσουλμανικών λαών, καθώς πιστεύει στην ένωση τους κάτω από τη θρησκεία, συγκροτώντας το έθνος του Ισλάμ, δηλαδή ένα υπερεθνικό χαλιφάτο.

Ο Νεο-οθωμανικός Ισλαμισμός δεν μπορεί, ούτε να ενώσει τους μουσουλμανικούς λαούς υπό την Τουρκία, ούτε καν να της επιτρέψει να ασκήσει σημαντική επιρροή σε αυτούς. Άλλωστε μπορούμε να πούμε με σχετική ασφάλεια πως ειδικά οι πληθυσμοί της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων δεν είναι δεκτικοί σε τέτοιου είδους προπαγάνδα αφού δεν έχουν ξεχάσει το καταπιεστικό παρελθόν της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ούτε το γεγονός ότι η Τουρκία ήταν ταυτισμένη με τις ΗΠΑ και εξακολουθεί να είναι σε μεγάλο βαθμό παρόλη την πολιτική του Νεο-οθωμανισμού. Συν τοις άλλοις η Νεο-οθωμανική Τουρκία φάσκει και αντιφάσκει στην προώθηση της Νεο-οθωμανικής πολιτικής της αφού η ''Αραβική Άνοιξη'' φέρνει την Τουρκία αντιμέτωπη με τις χώρες που προσπαθεί να πλευρίσει. Επί πρωθυπουργίας Ερντογάν, η Τουρκία ενίσχυε τους οικονομικούς και στρατιωτικούς δεσμούς της με την Συρία, πλέον όμως είναι η βάση των αντικαθεστωτικών που πολεμούν το πάλαι ποτέ φιλικό προς αυτήν καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ. Με αυτόν τον τρόπο παραλίγο να έρθει σε σύρραξη με την Συρία, αφού δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν γίνει ανταλλαγές πυρών από τους στρατούς των δυο κρατών στην μεταξύ τους μεθόριο.

Ακόμα, επιδεινώθηκαν και οι σχέσεις της με το Ιράν, όχι μόνο γιατί είναι στενός σύμμαχος του Μπααθικού καθεστώτος της Αραβικής χώρας, αλλά και γιατί ο Ερντογάν αποδέχτηκε την εγκατάσταση ραντάρ μακράς εμβέλειας, μέρος της Αμερικανονατοϊκής αντιβαλλιστικής ασπίδας, στην Μαλάτια στα Νοτιοανατολικά της χώρας (επισήμως η αντιβαλλιστική ασπίδα είναι ένα προληπτικό μετρό κατά των πυρηνικών φιλοδοξιών του Ιράν, αλλά ουσιαστικά στρέφεται κατά της Ρωσίας, λειτουργώντας σαν μέσο ανάσχεσης της πυρηνικής ισχύος της). Ερχόμενη αντιμέτωπη άμεσα με την Συρία και έμμεσα με το Ιράν, η Άγκυρα χάνει τα στηρίγματα που τόσο χρειάζεται στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, αλλά χάνει και δυναμική στην Νεο-οθωμανικής διάστασης εξωτερική της πολιτική...

* Πολιτικός επιστήμων, διεθνολόγος, συνεργάτης ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Αυτό που γίνεται το φετινό χειμώνα με τη θέρμανση είναι έγκλημα εκ προμελέτης. Η αιθαλομίχλη από τα τζάκια και τις σόμπες, που ανάβουν οι πολίτες για να ζεσταθούν τις κρύες νύχτες, γεμίζει ασφυκτικά την ατμόσφαιρα των μεγάλων πόλεων με επικίνδυνα για την υγεία αιωρούμενα σωματίδια.
Και η κυβέρνηση ακούει αμήχανη και ανίκανη να αντιδράσει τις προειδοποιήσεις των ειδικών. Για να δείξει μάλιστα πως κάτι κάνει, εκδίδει ανακοινώσεις με τις οποίες συνιστά στους πολίτες να μην κάνουν χρήση των συγκεκριμένων θερμαντικών μέσων γιατί οι ρύποι έχουν υπερβεί τα όρια!
Αυτή που έχει υπερβεί πραγματικά όμως κάθε όριο ανοχής και σοβαρότητας είναι η κυβέρνηση. Η οποία επιχειρεί να απαντήσει σ' ένα υπαρκτό πρόβλημα, την ανάγκη των ανθρώπων να μην ξεπαγιάσουν από το κρύο, με φανταστικό τρόπο. Γιατί είναι απολύτως εκτός πραγματικότητας η απάντηση «πάρτε επίδομα πετρελαίου», που δίνουν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, σε ανθρώπους που προφανώς δεν έχουν τα χρήματα να αγοράσουν πετρέλαιο θέρμανσης. Γιατί, προφανώς, εάν μπορούσαν να το κάνουν, έστω και κατ' ελάχιστον θα το έκαναν και δεν θα έκαιγαν ό,τι ξύλο βρουν μπροστά τους.
Η κυβέρνηση, δέσμια της πολιτικής που έχει συμφωνήσει με την τρόικα, δεν κάνει ούτε βήμα πίσω στη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης, που εκτίναξε την τιμή του πετρελαίου. Οι δικαιολογίες που ψελλίζει ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, για δήθεν πάταξη του λαθρεμπορίου, ακούγονται αστείες. Γιατί η αμφιλεγόμενη πάταξη του λαθρεμπορίου δεν αξίζει περισσότερο από τις ζωές των ανθρώπων.
Η χρήση καυσόξυλων αμφίβολης ποιότητας έχει προκαλέσει μέχρι τώρα το θάνατο αρκετών πολιτών. Ομως αυτό δεν συγκινεί τους αρχιερείς της πολιτικής εξουσίας. Το κυρίαρχο γι' αυτούς είναι οι δημοσιονομικοί στόχοι.
Χρειάστηκε να ξεψυχήσει η μικρή Σάρα για να ευαισθητοποιηθούν η κυβέρνηση και η ΔΕΗ. Τώρα υπόσχονται ρεύμα σε 10.000-15.000 νοικοκυριά, όταν χωρίς ρεύμα είναι εκατοντάδες χιλιάδες!
Οι ίδιοι αυτοί «υπεύθυνοι» πολιτικοί άνδρες στην αρχή κατηγορούσαν τους αντιπάλους τους για λαϊκισμό. Ως γνωστόν, δεν έβλεπαν καμία σύνδεση ανάμεσα στους θανάτους από μαγκάλια και καυσόξυλα και την πραγματική φτώχεια.
Δίπλα τους στέκεται συνένοχη η δημοσιογραφία της συγκάλυψης και της σιωπής. Ολοι εκείνοι που δεν βλέπουν τραγωδίες, αλλά επαγγελματική υπερβολή. Που γίνονται τιμητές των άλλων, όταν χρειάζεται, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν πολιτικές πελατείες και συμφέροντα. Στις μέρες μας, και οι δύο πρακτικές της παλιάς εξουσίας ανήκουν οριστικά στο παρελθόν.
Από enet, μοντάζ Γρέκι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης 

Λίγες ώρες μετά τον σαρωτικό ανασχηματισμό που έκανε ο Ερντογάν στην κυβέρνησή του, αλλάζοντας τους 10 από τους 21 υπουργούς που έχει το υπουργικό συμβούλιο, η κατάσταση στην Τουρκία είναι εξαιρετικά ρευστή, δεδομένης της σύγκρουσης Ερντογάν - Γκιουλέν.

Πριν, όμως, προχωρήσουμε στις βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης και στις πιθανές εξελίξεις, καλό είναι να δούμε πολύ σύντομα πώς ακριβώς ξεκίνησε η ιστορία του σκανδάλου του Αζέρου επιχειρηματία, που φέρεται ότι διέφθειρε όχι μόνο κάτι παραπάνω από το μισό υπουργικό συμβούλιο αλλά και το στενό πρωθυπουργικό περιβάλλον.

Τον Δεκέμβριο του 2011 η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Τελωνείων της Ρωσίας συνέλαβε στο αεροδρόμιο Βνούκοβο της Μόσχας έναν Ρώσο υπήκοο που επέστρεφε από την Τουρκία να μεταφέρει στις αποσκευές του 18.500.000 δολάρια. Οι ρωσικές Αρχές ερεύνησαν το θέμα σε βάθος και στη συνέχεια, στο πλαίσιο των συμφωνιών που υπάρχουν για την καταπολέμηση της διακίνησης μαύρου χρήματος, ενημέρωσαν τις αντίστοιχες τουρκικές, δίνοντάς τους έκθεση με συγκεκριμένα στοιχεία για την υπόθεση. Ετσι άρχισε η έρευνα για τη διερεύνηση αυτού του πολύκροτου σκανδάλου.

Η Αρχή παρακολούθησης διακίνησης και ξεπλύματος μαύρου χρήματος της Τουρκίας (MASAK), αξιολογώντας τις πληροφορίες και τα στοιχεία των ρωσικών Αρχών, διεύρυναν την έρευνα και, όταν την ολοκλήρωσαν, συνέταξαν έκθεση την οποία παρέδωσαν στον εισαγγελέα της Κωνσταντινούπολης τον Οκτώβριο του 2012.

Ομως την πορεία των ερευνών άλλαξε μια επιστολή-καταγγελία που έφτασε στην Προεδρία της Δημοκρατίας, στο υπουργείο Οικονομικών, στη MASAK και τη Γενική Διεύθυνση Εσόδων του κράτους στις 11 Δεκεμβρίου 2012. Την επιστολή έστειλε ένας Τούρκος πολίτης με τα αρχικά Ş.D. (το πιο πιθανό είναι να αποτελεί παρένθετο πρόσωπο στελεχών της MASAK), για να επωφεληθεί από τις ευεργετικές διατάξεις του νόμου 1905, που προβλέπει την απόδοση ποσοστών σε όσους δίνουν στοιχεία για ανάλογες υποθέσεις. Με βάση τον ως άνω νόμο, εξασφάλιζε ένα αστρονομικό ποσό. H καταγγελία συνοδευόταν από συγκεκριμένα στοιχεία και ντοκουμέντα (τραπεζικές συναλλαγές, αριθμοί λογαριασμών, αποδείξεις εντολών μεταφοράς χρημάτων κ.λπ.) για τις εταιρίες-βιτρίνα του Σαράφ και τις τράπεζες που εμπλέκονταν στην υπόθεση. Και οι προσδοκίες του καταγγέλλοντος ήταν μεγάλες, γιατί με ατράνταχτα στοιχεία αποδεικνυόταν ότι το ποσό που διακινήθηκε ανερχόταν στα 87 δισ. δολάρια!!!

Μετά την ως άνω απολύτως τεκμηριωμένη καταγγελία (την έχουμε στα χέρια μας, αλλά δεν μπορούμε να την παραθέσουμε λόγω... έλλειψης χώρου), ακριβώς επειδή είχε τους συγκεκριμένους αποδέκτες, η MASAK και η Εισαγγελία Κωνσταντινούπολης υποχρεώθηκαν να επεκτείνουν τις έρευνες για την υπόθεση, γεγονός που οδήγησε στις απολήξεις του μεγαλύτερου σκανδάλου στην ιστορία της Τουρκίας. Και όταν μιλάμε για απολήξεις, εννοούμε ότι, όπως προκύπτει με ντοκουμέντα από τις παρακολουθήσεις των τηλεφώνων και των κινήσεων των εμπλεκομένων που έκανε η Ασφάλεια, με εντολή της Εισαγγελίας Κωνσταντινούπολης, ο Αζέρος επιχειρηματίας Ριζά Σαράφ είχε δωροδοκήσει το μισό υπουργικό συμβούλιο αλλά και το στενό περιβάλλον του πρωθυπουργού Ερντογάν.

Ούτως έχει σε γενικές γραμμές η υπόθεση της δωροδοκίας των υπουργών, που οδήγησε στον ευρύ ανασχηματισμό που ανακοίνωσε τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 26 Δεκεμβρίου ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Στις 17 Δεκεμβρίου του 2013 η Εισαγγελία Κωνσταντινούπολης έδωσε το πράσινο φως στις διωκτικές Αρχές για την έναρξη της επιχείρησης εξάρθρωσης αυτής της εγκληματικής ομάδας με μαζικές συλλήψεις. Μεταξύ των συλληφθέντων, ο αρχηγός της συμμορίας Ριζά Σαράφ, ο οποίος σε ηλικία 29 ετών βρέθηκε με περιουσία πολλών δισεκατομμυρίων, και γιοι τριών υπουργών, στενών συνεργατών του Ερντογάν, που συμμετείχαν στο πάρτι των εκατομμυρίων.

Αυτή είναι η αντικειμενική εξιστόρηση των γεγονότων, το σκάνδαλο είναι απολύτως υπαρκτό, αυτά είναι τα στοιχεία και τα ντοκουμέντα της υπόθεσης, αυτή είναι η εγκληματική ομάδα που διακίνησε και βοήθησε στην κυκλοφορία του απίστευτου ποσού των 87 δισ. δολαρίων σε μια τριετία, κάτι που είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να γίνει χωρίς την ενεργό συμμετοχή και υποστήριξη του κράτους και της κυβέρνησης.

Αυτή την υπαρκτή κατάσταση, αυτά τα ντοκουμέντα και στοιχεία αξιοποίησε η πλευρά του Γκιουλέν στο πλαίσιο των προσπαθειών της να αντιμετωπίσει τον πόλεμο που ξεκίνησε ο Ερντογάν σε αυτήν τη φάση, για να αποδυναμώσει το κίνημά του μέσω της απαγόρευσης της λειτουργίας των φροντιστηρίων του.

Τις βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης και την πιθανή πορεία των εξελίξεων θα εξετάσουμε πολύ σύντομα...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Είναι γνωστό, ήδη από τον Οκτώβριο του 2012, ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τόσο δια της επικεφαλής του όσο και δια κορυφαίου στελέχους του, ρητά παραδέχτηκε ότι το ελληνικό πρόγραμμα «διάσωσης», στηρίχτηκε σε λανθασμένες παραδοχές.

Από τότε μέχρι σήμερα, είναι συχνές οι επαναλήψεις της παραδοχής αυτής της αποτυχίας∙ δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ομολόγησε ότι, ήδη από την περασμένη άνοιξη, έχει ανατεθεί σε επιτροπή ειδικών η μελέτη των αιτιών της αποτυχίας του ελληνικού προγράμματος.
Ως επιστέγασμα αυτής της ομολογίας αποτυχίας, ήρθε το προσχέδιο πορίσματος της Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ένα πόρισμα που, υπογραμμίζοντας τις αστοχίες που οδήγησαν στη βαθιά ύφεση που βιώνουμε όλοι στο πετσί μας και –το κυριότερο- τονίζοντας ότι οι δρομολογημένες περικοπές και οι ισοπεδωτικές μεταρρυθμίσεις δεν συνάδουν με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελεί έναν κόλαφο για τους εμπνευστές του προγράμματος και ένα ακόμα όνειδος για τους ντόπιους υποτακτικούς των δανειστών, που το εφαρμόζουν.
Πολλοί αναρωτιούνται τι είναι αυτό που περιμένει, μετά από όλα αυτά, η κουστωδία των Ολετήρων που μας κυβερνά, προκειμένου να θέσει επί τάπητος το θέμα της αναθεώρησης του εξοντωτικού τούτου προγράμματος.

Περισσότεροι προβληματίζονται από το γεγονός ότι αντί να επιζητεί σε όλους τους τόνους την αναδιαπραγμάτευση, αυτός ο θλιβερός θίασος που ορίζει τις ζωές μας, αντιθέτως προτιμά να περιφέρεται και να παίζει στα παλκοσένικα της Τηλεδημοκρατίας μας αυτήν την θλιβερή παράσταση, την τιτλοφορούμενη "Success Story".

Μια κωμικοτραγική παράσταση που με τις μικρές της παραλλαγές, παίζεται κάθε βράδυ στους δέκτες των τηλεοράσεων μας, αφήνοντας πίσω της, κάθε νύχτα που περνάει, περισσότερους νεκρούς.

Αλλά δεν είναι ούτε να αναρωτιέσαι ούτε να προβληματίζεσαι!

Η απάντηση όμως, είναι απλή και ξεκάθαρη για όποιον δεν θέλει να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Πρόκειται για αυτό το εκρηκτικό μείγμα αλαζονείας, ανικανότητας, αβελτηρίας και ανηθικότητας που χαρακτηρίζει όλους αυτούς τους ανεπάγγελτους κι ανάλγητους αριβιστές που χρόνια τώρα, έμαθαν να μας κυβερνούν με δανεικά, σωρεύοντας ένα παράνομο και ειδεχθές χρέος, για να μοιράζουν αναιδώς και με το αζημίωτο υπερκοστολογημένα έργα στους αλλοεθνείς πάτρονές τους, ταΐζοντας μαζί και τα εγχώρια παράσιτα της συνομοταξίας τους.

Απόγονοι και επίγονοι ανάλγητων δοσίλογων, ευτελών μαυραγοριτών και θλιβερών οσφυοκαμπτών που με την ανοχή όλων μας, εξελίχθηκαν και ανδρώθηκαν σε μια ιδιότυπη παρασιτική τάξη λερών τρωκτικών και χρυσοκάνθαρων ζωυφίων, αδικαιολόγητα πλουτησάντων με πόρους καταληστευμένους από τα δημόσια ταμεία.

Έτσι κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια οι Ολετήρες, μοιράζοντας οφίκια στα αποβράσματα του σιναφιού τους και ψίχουλα στους περιφερόμενους οπαδούς τους και για τίποτα περισσότερο από αυτό δεν είναι χρήσιμοι!

Έτσι πορεύονται κι έτσι συνεχίζουν να κυβερνούν γιατί δεν ξέρουν άλλον τρόπο∙ δειλοί, άβουλοι, μοιραίοι και κυρίως ύποπτοι!

Τα απανωτά επεισόδια παραβατικότητας και διαφθοράς από παροπλισμένους βουλευτές, από αποστρατευμένους φαρισαίους εξοπλιστικών προγραμμάτων κι από ανεπάγγελτους εκβιαστές του κοινού ποινικού δικαίου, διορισμένους σε δημόσιες θέσεις ευθύνης, που είδαν τις τελευταίες ημέρες το φως της δημοσιότητας, δεν υποδηλώνουν απλώς πόσο βαθιά σάπιο είναι το πολιτικό μας σύστημα. Πρωτίστως υπογραμμίζουν ότι η κύρια πρόνοια όσων κυβέρνησαν και συνεχίζουν να κυβερνούν, είναι η αναιδής λαφυραγώγηση, η ανενδοίαστη αρπαγή και η αναίσχυντη λεηλασία του δημόσιου πλούτου.

Οι πιεστικές επιταγές του διαπιστωμένα παράλογου και πανθομολογουμένως αποτυχημένου προγράμματος «διάσωσης», έτσι όπως εκτελείται, δεν αφήνουν πίσω τους μόνο νεκρούς. Ταυτόχρονα δημιουργούν χρυσές ευκαιρίες για το σινάφι που μας κυβερνά∙ υπό το πρόσχημα της εφαρμογής  του προγράμματος «διάσωσης», δίνεται στους Ολετήρες, η τελευταία τους ίσως ευκαιρία για άλλη μια μεγάλη αρπαχτή.

Χρέος μας είναι να βάλουμε, το συντομότερο δυνατό, ένα τέλος στην καταστροφική δράση όλων αυτών των εκμαυλιστών, γιατί κάθε μέρα που περνάει με τέτοιας υποστάθμης υποκείμενα στο πηδάλιο του μισοβουλιαγμένου σκάφους, κάθε τέτοια μέρα θα είναι άλλη μια μέρα εθνικής οδύνης και ευτελισμού.

Alexandros Raskolnick από my-pillow-book


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Συρρικνώθηκε από τις 32 εκατοστιαίες μονάδες στις 11 η διαφορά μεταξύ των υποστηρικτών και των εχθρών του ενιαίου νομίσματος από το 2007 στο 2013

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Το ευρώ, το ενιαίο νόμισμα που ο τρόπος με τον οποίον το υπερασπίζεται η ΕΕ προκαλεί βαθύτατη αποξένωση των πολιτών της Ευρώπης από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αποδεικνύεται τελικά -σε δημοσκοπικό τουλάχιστον επίπεδο- ότι είναι το ανθεκτικότερο όπλο που έχει στα χέρια της η ΕΕ, στα μάτια των πολιτών της. Αυτό τουλάχιστον συνάγεται από τα ευρήματα του Ευρωβαρόμετρου - αυτής της δημοσκόπησης που διεξάγεται κάθε χρόνο τον Μάιο και τον Νοέμβριο ταυτόχρονα σε όλες τις χώρες της ΕΕ κατ' εντολήν της Κομισιόν και συντονίζεται από την Κομισιόν.

Το Ευρωβαρόμετρο δεν είναι παρά μια μεγάλη δημοσκόπηση, με όλα τα μειονεκτήματα που εμπεριέχει κάθε διερεύνηση των διαθέσεων των πολιτών: έκφραση γνώμης χωρίς καμία συνέπεια, στιγμιαία αποτύπωση του τι πιστεύει τη δεδομένη στιγμή ο κόσμος, θεαματική αλλαγή άποψης όταν αλλάζουν οι συνθήκες ή το οικονομικοπολιτικό κλίμα κ.λπ. Εχοντας όλα αυτά κατά νου και πρωτίστως ότι πρόκειται για απόψεις και όχι για αποφάσεις, το γεγονός ότι η δημοσκόπηση του Ευρωβαρόμετρου γίνεται σταθερά κάθε χρόνο σε όλη την ΕΕ, επιτρέπει την εξαγωγή ορισμένων συμπερασμάτων ως προς τις επικρατούσες τάσεις στη διάθεση των Ευρωπαίων πολιτών.

Τίποτα περισσότερο ή βαθύτερο. Τα ευρήματα λοιπόν του Ευρωβαρόμετρου του περασμένου μήνα δείχνουν ότι σε πανευρωπαϊκό επίπεδο της ΕΕ των 28 υπέρ του ευρώ τάσσεται το 52% των πολιτών που ερωτήθηκαν και κατά του ευρώ το 41% των ερωτηθέντων. Μια διαφορά μεταξύ του «ναι» και του «όχι» στο ευρώ μόλις 11 εκατοστιαίων μονάδων. Πολύ συρρικνωμένη δηλαδή συγκριτικά με τις 32 εκατοστιαίες μονάδες διαφορά υπέρ του «ναι» που είχε διαπιστώσει το Ευρωβαρόμετρο την άνοιξη του 2007, την τελευταία δηλαδή χρονιά πριν ξεσπάσει η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Συγκρίνοντας χάριν απλότητας μόνο τα ευρήματα των φθινοπωρινών δημοσκοπήσεων του Ευρωβαρόμετρου, διαπιστώνουμε μια αργή αλλά σταθερή μείωση του «ναι» στο ευρώ: 61% το 2007 και 61% το 2008, με μείωση του ποσοστού αυτού στο 60% το 2009. Το 2010 το «ναι» στο ευρώ πέφτει κάτω από το 60%, στο 58%. Η πτώση στην υποστήριξη του ευρώ επιταχύνεται: μόλις 53% το 2011 και το 2012.

Οριακή μείωση στο 52% τον Νοέμβριο του 2013. Καθόλου οριακή όμως η πτώση της υποστήριξης προς το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα από το 61% του 2007 στο 52% του 2013.Αντίστροφα κινείται το «όχι» στο ευρώ: το 31% του 2007 έγινε 32% το 2008 και 33% το 2009, ακολουθούμενο από ένα 35% το 2010. Το 2011 είναι η χρονιά ενός θεαματικού άλματος του «όχι» στο ευρώ, που εκτινάσσεται στο 40%, ποσοστό που διατηρεί και το 2012 και αυξάνει στο 41% το 2013. Αύξηση δηλαδή του «όχι» κατά 10 εκατοστιαίες μονάδες από το 2007 στο 2013, οι οποίες, προστιθέμενες στις 9 μονάδες μείωσης του «ναι» στο ευρώ, οδηγούν στη θεαματική συρρίκνωση των 30 μονάδων διαφοράς υπέρ του «ναι» στις μόλις 11 εκατοστιαίες μονάδες.

Τα πράγματα αρχίζουν να σοβαρεύουν, όπως είναι προφανές. Αυτό όμως δεν σημαίνει -τουλάχιστον ακόμη- ότι έχουν ανατραπεί τα αισθήματα των Ευρωπαίων απέναντι στο ευρώ. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 17 χώρες της Ευρωζώνης, μόνο στην Κύπρο το 52% των ερωτηθέντων τάχθηκε εναντίον του ευρώ, με το 44% να λέει «ναι» στο ευρώ παρά την αρπαγή των καταθέσεων από τους κλέφτες της ΕΕ. Στις υπόλοιπες 16 χώρες της Ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών που έχουν τεθεί υπό καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας, υπάρχει σαφής πλειοψηφία υπέρ του ευρώ: 62% υπέρ και 35% κατά στην Ελλάδα, 70% υπέρ και 20% κατά στην Ιρλανδία, 56% υπέρ και 37% κατά στην Ισπανία, 53% υπέρ και 36% κατά στην Ιταλία, 50% υπέρ και 42% κατά στην Πορτογαλία. Συνολικά, από τις 28 χώρες της ΕΕ στις 7 μόνο υπάρχει λαϊκή πλειοψηφία κατά του ευρώ. Πέραν της Κύπρου, οι υπόλοιπες 6 δεν ανήκουν στην Ευρωζώνη. Πρόκειται για τις τρεις δυτικοευρωπαϊκές χώρες της ΕΕ των «15» πουαρνήθηκαν να μπουν στο ευρώ (Βρετανία, Σουηδία, Δανία) και τρεις ανατολικοευρωπαϊκές (Πολωνία, Τσεχία, Λιθουανία).

Στις τρεις δυτικοευρωπαϊκές χώρες η αντίθεση στο ευρώ έχει εκτιναχθεί πλέον σε ύψη που αποκλείουν την ένταξή τους στο ευρώ στο ορατό μέλλον: 74% κατά έναντι μόνο 19% υπέρ στη Βρετανία, 74% κατά έναντι 23% υπέρ στη Σουηδία και 65% κατά έναντι 33% υπέρ στη Δανία. Επίσης 70% κατά έναντι 26% στην Τσεχία, 55% κατά έναντι 35% υπέρ στην Πολωνία, 49% κατά έναντι 40% υπέρ στη Λιθουανία. Οσο και αν αυξάνονται οι εχθροί του ευρώ, είναι προφανές ότι το ενιαίο νόμισμα παραμένει το ισχυρότερο όπλο των Γερμανών και της ΕΕ για την ώρα, όσες εντάσεις και αν προκαλεί, όσες ζωές Ευρωπαίων και αν καταστρέφει. Οι Ευρωπαίοι εξακολουθούν κατά πλειοψηφία να το υποστηρίζουν.

Δημοσιεύθηκε στο "EΘΝΟΣ" την Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ειδικού συνεργάτη 
Ενώ οι εξελίξεις είναι ραγδαίες στο εσωτερικό της Τουρκίας, ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται έπειτα από τον κυβερνητικό ανασχηματισμό να εμμένει στην παραμονή του στην εξουσία και επιπλέον δηλώνει πως όλα όσα συμβαίνουν είναι αποτέλεσμα "ξένων δράσεων"...

Βέβαια, μετά τις νέες παραιτήσεις βουλευτών του κυβερνητικού κόμματος, το μήνυμα προς τον Ερντογάν είναι σαφές και δείχνει την πόρτα της εξόδου προς τον μέχρι πριν λίγες ημέρες πανίσχυρο άνδρα της Τουρκίας. Λαμβάνοντας υπόψιν την "off the record" δήλωση του αμερικανού πρέσβη σε ευρωπαίους ομολόγους του "βλέπουμε την διάλυση μίας αυτοκρατορίας", γίνεται απολύτως σαφές πως ο Ερντογάν έχει δίκιο στα όσα καταγγέλει, αλλά... επί της ουσίας έχει βρεθεί να είναι υπόλογος των επιλογών του και της ματαιοδοξίας του, αφού επιμένει να παραμένει σε μία θέση που του "δόθηκε" προκειμένου να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους σκοπούς. 
Την βραδιά, όμως, που ζήτησε από τον Λευκό Οίκο να του παραθέσει "μουσουλμανικό γεύμα", κατά τη διάρκεια της τελευταίας του επίσημης επίσκεψης στις ΗΠΑ, είχε θέσει τον εαυτό του υπό αμφισβήτηση, αφού θέλησε να είναι εκείνος που αποφασίζει... έστω και για το είδος του γεύματος!

Από εκείνη τη βραδιά (που δεν του έγινε "μουσουλμανικό δείπνο") μέχρι σήμερα, έχει περάσει αρκετός χρόνος, η δυσαρέσκεια των ΗΠΑ απέναντι στον Ερντογάν έχει εκφρασθεί ποικιλοτρόπως και δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναφέρονται σε "θυμό" της αμερικανικής πλευράς, που λίγο απέχει από το να "ζητήσει" την παραδειγματική τιμωρία του τούρκου πρωθυπουργού, έστω και μέσω μίας ολιγόμηνης φυλάκισής του.

Μέσα στο κλίμα των "αποκαλύψεων" που γίνονται στην Τουρκία, ήρθε και η καταγγελία εκ μέρους τούρκου εισαγγελέα, ο οποίος δήλωσε πως ενώ είχε καλέσει τον γιό του Ερντογάν να καταθέσει ως ύποπτος για το σκάνδαλο της διαφθοράς, περιέργως δόθηκε εντολή άνωθεν και του πήραν την υπόθεση από τα χέρια.
Μάλιστα, το τηλεοπτικό κανάλι Ulusal Kanal δημοσίευσε έγγραφο που φέρεται να είναι η κλήση για κατάθεση πού είχε ετοιμάσει ο εισαγγελέας Μουαμέρ Ακκάς,  για τον Μπιλάλ Ερντογάν, γιό του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Εγκαταλείπουν την Τουρκία οι διεθνείς αγορές
Ισχυρή τάση μαζικής αποδέσμευσης από τουρκικά ομόλογα καταγράφεται στις διεθνείς αγορές καθώς η πολιτική κρίση που κλυδωνίζει τη χώρα απειλεί τώρα με αποσταθεροποίηση – σοκ και την οικονομία της.
Διεθνή επενδυτικά σχήματα «ξεφορτώθηκαν» τουρκικό χρέος ύψους 532 εκατομμυρίων δολαρίων ως τιος 20 Δεκεμβρίου, περιορίζοντας τον όγκο έκθεσής τους στην τουρκική οικονομία στα 53,8 δισ.
Αλλο ένα 1.38 δισ. είχε κάνει φτερά την εβδομάδα που προηγήθηκε της 20ης Δεκεμβρίου.
Η δραματική αναστροφή της εμπιστοσύνης των αγορών -οι διεθνείς τοποθετήσεις σε τουρκικά ομόλογα είχαν φθάσει σε ύψος ρεκόρ (72 δισ) τον περασμένο Μάιο- απειλεί την τουρκική οικονομία με ραγδαία συρρίκνωση.
Αλλωστε κατά τη δεκαετή περίοδο της διακυβέρνησης Ερνογάν, ο τριπλασιασμός του εθνικού προϊόντος της γείτονος οφείλεται και στην αφειδή εισροή ξένων ομολογιακών κεφαλαίων, ενώ οι δολαριακές τοποθετήσεις απέδιδαν κέρδη 9,7% σε ετήσια βάση.
«(Η όλη κατάσταση) καταστρέφει τη βιτρίνα του οικονομικού δυναμισμού της χώρας που τα τελευταία χρόνια είχε οικοδομηθεί με πολύ προσοχή», εκτιμά ο Μάικλ Σάουλ, της Marketfield Asset Management, εταιρίας που «ελέγχει» τοποθετήσεις περίπου 17 δισ.
Ανάλογη είναι η εικόνα και στο νομισματικό πεδίο: Η λίρα έχει διολισθήσει κατά 1,8%, υποτιμώμενη σε τιμή - ρεκόρ έναντι του δολαρίου (1 προς 2,16).
Από τις αρχές του 2013, η λίρα έχει χάσει έναντι του δολαρίου το 18% της αξίας της, επίδοση που συνιστά την χειρότερη μεταξύ των αναδυόμενων οικονομιών σε ανατολική Ευρώπη και Μέση Ανατολή.
Ο επί μακρόν, σχετικά άκοπος δανεισμός της χώρας γίνεται έτσι, αίφνης, ακριβότερος. Οι αποδόσεις των διετών ομολόγων αυξήθηκαν κατά 36 μονάδες βάσης φθάνοντας στις 394. Η επίδοση είναι λίγο καλύτερη από το κόστος δανεισμού της Βραζιλίας και είναι η χειρότερη ανάμεσα σε 20 αναπτυσσόμενες οικονομίες (σύμφωνα με σχετικό δείκτη του Bloomberg).
Το χρηματιοστήριο της Κωνσταντινούοπολης βρέθηκε στο χαμηλότερο σημείο από τον Ιούλιο του 2012.
Και ό,τι έρχεται μοιάζει πλέον δυσοίωνο: «Τα πράγματα από εδώ και πέρα θα πάρουν την κατηφόρα», εκτιμά ο Αλεξέι Μπέλκιν της Kapital Asset Management, στη Μόσχα:
«Διότι η τουρκική αγορά συγκεντρώνει τώρα τα στοιχεία που φοβίζουν περισσότερο τους επενδυτές: Πολιτική αβεβαιότητα και ελλειμματικό ισοζύγιο συναλλαγών».

Νέες παραιτήσεις βουλευτών
Μετά τις απομακρύνσεις δικαστών και αστυνομικών, στην πειθαρχική επιτροπή του με αίτημα την αποπομπή τους παραπέμπονται και τρεις βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του πρωθυπουργου Ερντογάν για το σκάνδαλο διαφθοράς που έχει προκαλέσει θύελλα και κλυδωνισμούς στην τουρκική κυβέρνηση. Δεν θα αναμειχθούμε σε πολιτικές διαμάχες, λέει ο στρατός. Ηχηρά ονόματα στις προσαγωγές που δεν έγιναν.
Οπως αναφέρει η Hurriyet, στη χθεσινή συνεδρίαση του κεντρικού συμβουλίου του ΑΚΡ αποφασίστηκε να παρουσιαστούν ενώπιον της Πειθαρχικής Επιτροπής του κόμματος ο βουελυτής και πρώην υπουργός Πολιτισμού, Ερτουγρούλ Γκιουνάι, ο βουλευτής Ερντάλ Καλκάν και ο Χαλούκ Οζνταλγκά με την κατηγορία ότι «με τις προφορικές και τις γραπτές δηλώσεις τους στιγματίζουν το κόμμα και την κυβέρνηση».
Σήμερα το πρωί ο Ερντάλ Καλκάν ανακοίνωσε την παραίτησή του από το κυβερνών κόμμα πριν από την τελική απόφαση της Επιτροπής. Με μήνυμά του στο Twitter στοχεύει το κόμμα του λέγοντας ότι δείχνει ανοχή απέναντι στις κατηγορίες για διαφθορά. «Παραιτούμαι από το ΑΚΡ γνωστοποιώντας σας ότι η γη γυρίζει και ο λαός μας δεν είναι ηλίθιος. Δεν θα παραμείνω εκεί που είμαι ανεπιθύμητος επειδή αντιτίθεμαι στη διαφθορά», πρόσθεσε», είπε ο Καλκάν, κατηγορώντας τον Ερντογάν ότι δεν αποδέχεται την οποιαδήποτε κριτική εντός του ΑΚΡ.
«Τα πολιτικά κόμματα δεν είναι οντότητες που μπορεί κανείς να διαχειρίζεται κανείς σαν να είναι ο προσωπικός χώρος του. Ειδικά ο κ.Ταγίπ Ερντογάν. Είναι κοινωνικές οντότητες που αποτελούνται από εκατομμύρια πολιτών», είπε ο Καλκάν.
Ο Καλκάν είναι ο πέμπτος βουλευτής που παραιτείται από το κυβερνών κόμμα από τη στιγμή που άρχισε να εξελίσσεται η αντιπαράθεση μεταξύ της κυβέρνησης και του ηγέτη του θρησκευτικού τάγματος Φετουλάχ Γκιουλέν.
Στις 16 Νοεμβρίου είχε παραιτηθεί ο Ιντρίς Μπαλ, στις 16 Δεκεμβρίου, μια μέρα πριν από τις προσαγωγές στο πλαίσιο της υπόθεσης διαφθοράς, ο Χακάν Σουκούρ, πρώην αστέρας του τουρκικού ποδοσφαίρου, στις 25 Δεκεμβρίου ο Ερντογάν Μπαϊρακτάρ που παραιτήθηκε από το βουλευτικό και ο υπουργικό αξίωμα και επίσης στις 25 Δεκεμβρίου ο Ιντρίς Ναΐμ Σαχίν, πρώην υπουργός Εσωτερικών.
Παραίτηση υπέβαλε στη 1 το μεσημέρι και ο Γκιουνάι, ανώτατος αξιωματούχος τράβηξε τη δημόσια προσοχή για την κριτική που άσκησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά την βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων στο Γκεζί, αναμένεται και αυτός να παραιτηθεί εντός της ημέρας.
Από το κόμμα αποχώρησε και ο τρίτος παραπεμφθείς στην Επιτροπή, ο Οζνταλγκά, πρώην επικεφαλής της Επιτροπής Περιβάλλοντος της τουρκικής βουλής είχε κάνει εκστρατεία για την Τουρκία ώστε να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος του Πρωτοκόλλου του Κιότο το 2009 και θεωρείτο ένας από τα πιο φιλελεύθερα στελέχη του κόμματος του Ερντογάν.
Χθες ο Χασάν Χαμί Γιλντιρίμ, επίσης βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος δήλωσε πως συνιστά παρέμβαση στη δικαιοσύνη η απομάκρυνση ενός εισαγγελέα από την υπόθεση διαφθοράς.
Εικοσιτέσσερα άτομα έχουν επισήμως συλληφθεί για το σκάνδαλο διαφθοράς που έχει προκαλέσει αναταραχή στη γειτονική χώρα. Στους συλληφθέντες συγκαταλέγονται οι γιοι των πρώην υπουργών Εσωτερικών, Οικονομίας και Περιβάλλοντος, οι οποίοι παρέδωσαν τα χαρτοφυλάκιά τους χθες, αφότου παραιτήθηκαν.
Ο Εγκεμέν Μπαγίς παύθηκε επίσης από υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων καθώς το όνομά του συνδέθηκε με τον ιρανικής καταγωγής επιχειρηματία Ρεζά Ζαράμπ, που θεωρείται ύποπτος κλειδί για τις έρευνες, κυρίως για τη συμβολή του στη μεταφορά χρυσού και χρημάτων στο Ιράν μέσω της κρατικής τουρκικής τράπεζας Halkbank.

Ενοπλες Δυνάμεις: Δεν θα εμπλακούμε σε πολιτικές διαμάχες
Την πρόθεσή τους να μην εμπλακεί σε καμία πολιτική διαμάχη εξέφρασαν σε ανακοίνωσή τους οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.
«Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Τουρκίας δεν επιθυμούν να εμπλακούν σε πολιτικές διαμάχες. Από την άλλη θα συνεχίσουν να παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις που αφορούν την ταυτότητα και τις νομικές θέσεις των μελών τους», αναφέρει η ανακοίνωση.
«Ο τουρκικός στρατός θα συνεχίσει να εκτελεί τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με το σύνταγμα και το νόμο μένοντας εκτός από οποιαδήποτε πολιτική γνώνμη η κίνηση. Από αυτή τη σκοπιά οι Ενοπλες Δυνάμεις δρουν προσεκτικά σύμφωνα με το νόμο και με σεβασμό στην ανεξαρτησία του νόμου κατά τη διάρκεια των ερευνών και τις εισαγγελικής διαδικασίας στα αποστρατευμένα και τα ενεργά μέλη του», προσθέτει η ανακοίνωση.

Η λίστα με τις προσαγωγές που δεν έγιναν
Γνωστά ονόματα μεταξύ των οποίων ο σαουδάραβας επιχειρηματίας Γιασίν Αλ Καντί ο οποίος είχε κατηγορηθεί στις ΗΠΑ ως χρηματοδότης της Αλ Κάιντα και τούρκοι επιχειρηματίες περιλαμβάνει ο κατάλογος των 41 ατόμων που επρόκειτο να προσαχθούν στις 25 Δεκεμβρίου στο πλαίσιο της υπόθεσης διαφθοράς.
Οι προσαγωγές δεν έγιναν επειδή απομακρύνθηκε από τα καθήκοντά του ο εισαγγελέας.
Τον κατάλογο αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ» στην ιστοσελίδα της. Ο εισαγγελέας Μουαμάρ Ακάς χτες είχε καταγγείλει ότι οι αστυνομικές αρχές αρνήθηκαν να προβούν στις προσαγωγές, παρά τη σχετική δικαστική απόφαση, ενώ είχε τονίσει ότι ο αρχιεισαγγελέας Κωνσταντινούπολης τον απομάκρυνε από την υπόθεση.
Σημειώνεται ότι χτες το βράδυ το τηλεοπτικό κανάλι «ulusalkanal» στην ιστοσελίδα του αποκάλυψε την κλήση του εισαγγελέα Μουαμέρ Ακάς προς τον Μπιλάλ Ερντογάν, γιο του πρωθυπουργού, να καταθέσει στις 2 Ιανουαρίου 2014 ως ύποπτος για σύσταση συμμορίας και συμμετοχή σε αυτήν. Η κλήση έχει ημερομηνία 25 Δεκεμβρίου.
Στον κατάλογο που αποκαλύπτει η «Χουριέτ» εκτός από τον Γιασίν Αλ Καντί περιλαμβάνεται ο συνέταιρος του τελευταίου Οσάμα Κουτούμπ και ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου «Τζινέρ» Μεχμέτ Φατίχ Σαράτς.
Ο Τουργκάϊ Τζινέρ, ιδρυτής του ομίλου, είναι γνωστός για τις στενές του σχέσεις με τον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο όμιλος δραστηριοποιείται σε τομείς όπως η βιομηχανία, το εμπόριο και η ενέργεια, ενώ διαθέτει μέσα ενημέρωσης και έχει τη διοίκηση της ποδοσφαιρικής ομάδας «Κασίμπασα».
Οι προσαγωγές των 41 ατόμων επρόκειτο να γίνουν με τις κατηγορίες της σύστασης συμμορίας, της δωροδοκίας, του ξεπλύματος μαύρου χρήματος και των παρατυπιών σε δημόσιους διαγωνισμούς.

Ασφαλιστικά μέτρα για τον κανονισμό περί δικαστικής αστυνομίας
Ασφαλιστικά μέτρα εναντίον της ρύθμισης στην οποία προχώρησε πριν από μερικές μέρες η τουρκική κυβέρνηση στον κανονισμό περί δικαστικής αστυνομίας επέβαλε με απόφασή του το τουρκικό Συμβούλιο της Επικρατείας.
Με τη ρύθμιση είχε επιβληθεί στους αστυνομικούς οι οποίοι εκτελούν καθήκοντα δικαστικής αστυνομίας να ενημερώνουν τους προϊσταμένους τους στην ασφάλεια. Στην προηγούμενή του μορφή ο κανονισμός ανέφερε ότι οι εν λόγω αστυνομικοί, σε περιπτώσεις μυστικών εισαγγελικών ερευνών, τελούν αποκλειστικά υπό τις εντολές του εισαγγελέα ο οποίος διενεργεί την έρευνα. Το Συμβούλιο επέβαλε ασφαλιστικά μέτρα με το επιχείρημα ότι «μπορεί να ανακύψει ανεπανόρθωτη ζημιά».
Η απόφαση του Συμβουλίου σημαίνει ότι δεν θα εφαρμόζεται στο εξής η νέα ρύθμιση, μέχρι το ίδιο το Συμβούλιο να λάβει την τελική του απόφαση.
Στο Συμβούλιο είχε προσφύγει η Ένωση Δικηγορικών Συλλόγων Τουρκίας με το επιχείρημα ότι ο νέος κανονισμός είναι αντίθετος προς το Σύνταγμα και το νόμο περί ποινικής δικονομίας.
Η άρνηση των αστυνομικών να προχωρήσουν σε προσαγωγές όπως τις είχε ζητήσει ο εισαγγελέας στις 25 Δεκεμβρίου, είχε στηριχθεί στο νέο αυτό κανονισμό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ως μία ενέργεια η οποία ελέγχεται δεόντως για την σκοπιμότητα που βρίσκεται πίσω από αυτήν, μπορεί να χαρακτηριστεί η «επίθεση» και η θραύση υαλοπίνακα (με ρίψη πέτρας) στην είσοδο των εγκαταστάσεων της «τουρκικής νεολαίας Κομοτηνής».

Η πράξη θεωρείται ως μία ξεκάθαρη προβοκάτσια των τουρκοπρακτόρων της Κομοτηνής, αφού το τελευταίο διάστημα το «κλίμα» επί των ελληνοτουρκικών στην περιοχή είναι ιδιαίτερα θετικό, δεδομένης της υποχώρησης των προκλητικών ενεργειών των πρακτοριδίων της Άγκυρας, αλλά και επειδή η κατάσταση στην Τουρκία έχει καθηλώσει τα ελάχιστα ακραία εκατέρωθεν στοιχεία.

Έτσι, αυτή η «επίθεση» ελέγχεται ως μία προβοκάτσια, με στόχευση την εκκίνηση «καταστάσεων» που θα συμβάλουν στην δημιουργία κλίματος έντασης στην περιοχή της Θράκης (ένταση που ενδεχομένως –και με την κατάλληλη υποβοήθηση- μπορεί να μεταφερθεί και στην περιοχή του νοτιο-ανατολικού Αιγαίου και ιδιαίτερα των Δωδεκανήσων, όπου η Άγκυρα τα τελευταία 3 χρόνια έχει επενδύσει στην δημιουργία «τουρκικού πυρήνα»).
Η συγκεκριμένη προβοκάτσια αποδεικνύει την ύπαρξη και λειτουργία οργανωμένης παρακρατικής ομάδας, η οποία ενεργεί με βάση τα συμφέροντα της Τουρκίας (εξαγωγή εσωτερικής πολιτικής πίεσης, με δημιουργία εθνικών θεμάτων και δη καταπίεσης «τούρκων» της αλλοδαπής). Το ερώτημα είναι στο κατά πόσον είναι διατεθειμένη αυτή η ομάδα να αυξήσει τις παρακρατικές της δράσεις (προβοκάτσιες) και κατά πόσο –επίσης- είναι διατεθειμένα τα ηγετικά της στελέχη να ενεργοποιήσουν τους μηχανισμούς – εργαλεία έντασης που έχουν ήδη εγκαταστήσει στην Θράκη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το υλικό που έχουν συλλέξει (από κάμερες καταστημάτων) οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, μέχρι στιγμής αποδεικνύει την συμμετοχή συγκεκριμένου αριθμού ατόμων που συμμετείχαν στην προβοκάτσια και τα οποία έχουν καταγραφεί στο παρελθόν για παραπλήσιου τύπου περιστατικά.

Ταυτόχρονα υποψίες συγκεντρώνονται και γήυρω από μέλος της "τουρκικής νεολαίας Κομοτηνής" το οποίο κινήθηκε στην περιοχή της προβοκάτσιας. Ο συγκεκριμένος μάλιστα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού σε περίπτωση που θα γινόταν αντιληπτός για το σπάσιμο του τζαμιού, θα μπορούσε να επικαλεσθεί πως έχασε τα κλειδιά του και έπρεπε να μπει στις εγκαταστάσεις της "τουρκικής νεολαίας Κομοτηνής", για να πάρει έγγραφο και να το στείλει επειγόντως στην αντιπροσωπεία της οργάνωσης που βρίσκεται στην Τουρκία και επισκέπτεται την Άγκυρα τις ημέρες αυτές...

Τι ακριβώς, όμως, θα σήμαινε η έναρξη μίας περιόδου έντασης των ελληνοτουρκικών σχέσεων στην Θράκη;
Σαφέστατα μία απόπειρα αποπροσανατολισμού της τουρκικής κοινής γνώμης και εκτόνωσης της αφόρητης πίεσης που αυτή τη στιγμή υφίσταται ο καταρρέων «σουλτάνος» Ερντογάν, ο οποίος είναι μάρτυρας στην διάλυση της «αυτοκρατορίας» του, όπως δήλωσε ο αμερικανός πρέσβης σε ευρωπαίους ομολόγους του. Έτσι, τη στιγμή που ο Ερντογάν δείχνει σαν «αλεπού πιασμένη στην παγίδα», θεωρείται πως είναι ικανός για όλα, ακόμη και για την δημιουργία της μέγιστης δυνατής έντασης με κάποια ξένη χώρα, αφού εδώ και μερικούς μήνες οι αμερικανοί διπλωμάτες διαπίστωσαν πως η ματαιοδοξία του τούρκου πρωθυπουργού δεν του επιτρέπει να αποχωρήσει και να παραδώσει την θέση του χωρίς να προβάλει αντιστάσεις.

Η προσωπικότητα του Ερντογάν, ο διαπιστωμένος πλήρης έλεγχος που ασκεί στις μυστικές υπηρεσίες, με δεδομένη την ύπαρξη ενός πολύ καλού κυκλώματος που έχει δημιουργηθεί από την ΜΙΤ (Τουρκική Υπηρεσία Πληροφοριών) στην Ελληνική Θράκη, είναι το σημείο το οποίο προβληματίζει ιδιαίτερα και έχει επιβάλει κατάσταση «συναγερμού» τόσο στον Ελληνικό Στρατό, όσο και σε άλλες Ελληνικές κρατικές υπηρεσίες.
Ακολουθώντας το δόγμα της «σιωπής» (το οποίο επιβάλλεται αυτή τη στιγμή) απέναντι στην τουρκική προβοκάτσια στην Θράκη, η Άγκυρα πιθανότατα θα εξαναγκαστεί σε άλλη προβοκάτσια (σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, δεδομένης της πολιτικής πίεσης που δέχεται ο Ερντογάν), ενδεχομένως πολλαπλάσια από το σπάσιμο τζαμιών με πέτρες, όπως συνέβη στην περίπτωση της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής». Αναμένεται, δηλαδή, κλιμάκωση (είτε στη Ρόδο, είτε στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, ενώ δεν αποκλείεται και το εν Θεσσαλονίκη οίκημα που έχει χαρακτηρισθεί ως «πατρικό του Κεμάλ»), της οποίας τα αποτελέσματα θέλει να εκμεταλλευθεί ο καταρρέων τούρκος πρωθυπουργός. Οι αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες φοβούνται την περίπτωση «ακραίας και θανατηφόρου προβοκάτσιας» και αυτή η πιθανότητα έχει δημιουργήσει πλείστους προβληματισμούς, ενώ ιδιαίτερα έντονοι φόβοι υπάρχουν και για την τήρηση εθίμου (σε μικτά χωριά, όπου κατοικούν χριστιανοί και μουσουλμάνοι) για την αλλαγή του χρόνου (πυροβολισμοί με κυνηγετικά όπλα), που μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους τουρκοπράκτορες που δρουν στην περιοχή της Θράκης.

Παρά τον "συναγερμό" που έχει σημάνει στην περιοχή της Θράκης, θεωρείται αδύνατο να υπάρξει επαρκής προστασία - φύλαξη των εν δυνάμει στόχων μίας άλλης προβοκάτσιας, αφού ακόμη και εάν "επιστρατευθεί" το σύνολο των αστυνομικών δυνάμεων της περιοχής, δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν επαρκώς οι "πιθανοί στόχοι". Έτσι, οι ελληνικές αρχές ελπίζουν περισσότερο στον παράγοντα "τύχη" ή σε κάποιο λάθος εκείνων που θα θελήσουν να επαναλάβουν τις επόμενες ημέρες μία προβοκάτσια, ικανή να εκκινήσει ένα κλίμα έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Μέσα από όλα αυτά συμπαιρένουμε πως ήδη έγινε το πρώτο βήμα από την πλευρά του τουρκικού παρακράτους των πρακτόρων. Στο κατά πόσο «πρόθυμος» θα φανεί ο Ερντογάν για συνέχιση σε δημιουργία κλίματος απόλυτης έντασης, θα φανεί το επόμενο διάστημα και συγκεκριμένα στις επόμενες 10 ημέρες. Εμείς σημειώνουμε πως μετά το σπάσιμο του τζαμιού της «τουρκικής νεολαίας Κομοτηνής» υπήρξε «έντονη δραστηριότητα» με αναπάντητες κλήσεις μεταξύ συγκεκριμένων τουρκοφρόνων της περιοχής…

Κωνσταντίνος Τερζής

Οφείλουμε να ασχοληθούμε, έστω και μία φορά, μ' έναν Πήλιο Γούση ''υπεράνω υποψίας''...

Τον άνθρωπο που τα τελευταία εννέα χρόνια προσωποποιεί τον θεσμό (σιγά τον θεσμό, όπως τον κατάντησε ο ιδρυτής του ΠαΣοΚ) του Προέδρου της (κάποιας) Δημοκρατίας!

Είναι ο άνθρωπος-συνοδοιπόρος του Μεγάλου Τυχοδιώκτη, αυτός που πάντα στήριξε και υπηρέτησε πιστά τον πασοκισμό, τα "σα εκ των σων" του βαθέως ΠαΣοΚ...

Ο άνθρωπος φαινόμενο, αφού στην ηλικία των 11 ετών εμφανίζεται, κατά τα λεγόμενά του, σαν αντάρτης στην Αντίσταση κατά των γερμανών...

Ο άνθρωπος που διετέλεσε επί σειρά πολλών ετών υφυπουργός και υπουργός Εξωτερικών, χωρίς να γνωρίζει γρί αγγλικά(!)...

Ο άνθρωπος που πρόθυμα και απρόκλητα εμφανίστηκε σαν"δανειστής" του αφεντικού του, προσπαθώντας να τον διασώσει από άλλο ένα μεγάλο του σκάνδαλο, αυτό της ροζ βίλλας της Εκάλης...

Ο άνθρωπος που από την αρχή μέχρι το τέλος της πολιτικής του καριέρας υπήρξε μία πειθήνια μαριονέτα της εξουσίας γενικότερα, και του ''συστήματος ΠαΣοΚ'' ειδικότερα.

Ο απολύτως συνυπεύθυνος για την πορεία και την κατάντια της χώρας τα τελευταία τριάντα χρόνια!

Τα χρόνια των μνημονίων και της οικονομικής και πολιτικής κατοχής,  ακριβοπληρωμένος, δυσθεώρητος και μεγαλοπρεπής, παρακολουθεί  απ' τον θρόνο της Προεδρίας άβουλος και αμέτοχος την καταστροφή της χώρας, τον βιασμό του λαού του, την παρέλαση πιθηκοειδών στα κυβερνητικά έδρανα, και κυρίως...

ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΑΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΤΑ, κάθε πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που του παρουσιάζουν οι νενέκοι της κυβέρνησης, καταδικάζοντας με την υπογραφή του σαν άλλος Χίντενμπουργκ της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, την πράξη θανάτου της δημοκρατίας που ορκίστηκε να φυλάσσει!

Αυτός ο άνθρωπος σε λίγες μέρες θα ευχηθεί και πάλι στον ελληνικό λαό, με διάγγελμά του για το νέο έτος, ειρήνη, υπομονή και ευτυχία!

Είναι ντροπή για την 'Ηπειρο του Ζάππα, του Αρσάκη του Αβέρωφ, των Ζωσιμάδων, του Σίνα, του Ριζάρη, του ΣΚΟΥΦΑ και του  ΤΣΑΚΑΛΩΦ, των Σουλιωτών ηρώων και των νεκρών του Κομμένου...

Και είναι κρίμα για την Ελλάδα, ένα τόσο μικρό ανθρωπάκι να βρίσκεται στην θέση του ανώτατου αξιώματος...

Κρίμα...

Πηγή Ουδέν Σχόλιον


Πως κατέληξε στους τούρκους ο Αστέρας
Οι «βρώμικες» μπίζνες Μπαγίς στην Ελλάδα
Το «βαποράκι» του ομίλου Dogus



Ο παραιτηθείς λόγω του σκανδάλου διαφθοράς που συγκλονίζει την Τουρκία τις δύο τελευταίες ημέρες υπουργός επί ευρωπαϊκών υποθέσεων Egemen Bagis είναι ο άνθρωπος ο οποίος είχε αναλάβει τα τέσσερα τουλάχιστον τελευταία χρόνια να ανοίξει τα ελληνικά «κανάλια» στον όμιλο Dogus (ο οποίος ελέγχεται από τον Τούρκο μεγιστάνα FeritSahenk) κατ΄ εντολή του ίδιου του Τούρκου πρωθυπουργού R.T. Erdogan.

Αυτό ουσιαστικά συνάγεται από τα «έργα και τις ημέρες» του E. Bagis στην Ελλάδα και τις πολλές επισκέψεις του (Νοέμβριος 2009, Οκτώβριος 2010, Μάιος 2011, Ιανουάριος 2012, Οκτώβριος 2013) ιδιωτικές οι περισσότερες) όπου εκτός του γεγονότος ότι αλώνιζε κυριολεκτικά τη δυτική Θράκη -εξυπηρετώντας τα σχέδια του τουρκικού προξενείου, στο περιθώριο αυτό των επισκέψεών του είχε και συναντήσεις με διάφορους κύκλους οικονομικούς και πολιτικούς εντός της χώρας.

Λόγω της ιδιότητάς του ο Ε. Bagis αλλά και λόγω της υποτελούς πολιτικής των κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήμου και Σ. Σαμαρά είχε μετατρέψει την Αθήνα σε «δεύτερο σπίτι» του κατά κανόνα με ιδιωτικές επισκέψεις και συναντήσεις με Έλληνες υπουργούς και υφυπουργούς του κύκλου των οικονομικών υπουργείων.

Σε αυτούς ο E.; Bagis προωθούσε βάσει εντολών βέβαια τον όμιλο Dogus ως τον πλέον αξιόπιστο εταίρο για επενδύσεις στην Ελλάδα!

Να σημειωθεί βέβαια πως ο τουρκικός όμιλος DOGUS Holding A.S, είναι το ίδιο το τουρκικό κράτος ένας από τους μεγαλύτερους στον τραπεζικό, βιομηχανικό, κατασκευαστικό και τουριστικό τομέα στην Τουρκία με απολήξεις σε όλα τα κλιμάκια του τουρκικού κρατικοούμηχανισμού και του τουρκικού “βαθέως” κράτους, μέρος του οποίου βέβαια αποτελεί και οE. Bagis.

Το ερώτημα βέβαια είναι πως απλά τους συναντούσε ή ακολουθούσαν και τα «βαλιτσάκια» κάτι που θεωρούμε απόλυτα βέβαιο από την στιγμή, και όπως αποκαλύπτεται στην Τουρκία, αυτή ήταν η δουλειά του Τούρκου υπουργού ευρωπαϊκών υποθέσεων: Δηλαδή να συλλέγει και να μοιράζει «βαλιτσάκια» με δολάρια και ευρώ κάνοντας ουσιαστικά τον ενδιάμεσο σε διάφορες «μπίζνες».

Κατά αυτόν ακριβώς τον τρόπο κατέληξαν στον όμιλο Dogus Holding A.S τέσσερις μαρίνες σε Κέρκυρα, Λευκάδα και Πελοπόννησο όπως βέβαια και ο Αστέρας.

Σημείωση: Δεν θέλουμε φυσικά να προσάψουμε καμία κατηγορία αλλά πριν κλείσει η αγοραπωλησία του Αστέρα, ο Bagis είχε κατ’ ιδίαν συνάντηση με την υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη ενώ τον Οκτώβριο του 2013 συναντήθηκε με στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ και ένα στέλεχος του υπουργειου Ανάπτυξης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου