Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Ιουλ 2011

Οι πιο αγανακτισμένοι των αγανακτισμένων ήταν ΠΑΣΟΚ. Το ψήφισαν. Και λέω ήταν, γιατί πια δεν είναι. Το χαιρέτισαν και κάθε μέρα που περνά το χαιρετούν χιλιάδες.

Γιατί οι εξαπατηθέντες, τα θύματα της κολοσσιαίας πολιτικής απάτης του Οκτωβρίου του 2009 είναι κατεξοχήν οι τότε ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ.

Δεν είναι απλά αυτοί που κατάπιαν αμάσητη την παραμύθα του «λεφτά υπάρχουν». Είναι κι οι εργαζόμενοι που κατέβαινε μαζί τους στο πεζοδρόμιο το ψηλό παιδί από τη Μινεσότα και σήκωνε κι εκείνος την γροθιά του κατά των απείρως ηπιότερων μέτρων διάσωσης, που με ειλικρίνεια πρότεινε ο Κώστας Καραμανλής.

Είναι αυτοί που βλέπανε στο πεζοδρόμιο δίπλα τους τις σοσιαλιστικές στελεχάρες, που σήμερα καταβροχθίζουν μισθούς, συντάξεις, την ίδια τη χώρα, και τους στέλνουν κι από πάνω τα ΜΑΤ να τους ψεκάσουν με σοσιαλιστικό μπαϊγκόν και να τους αργάσουν την πλάτη με προοδευτικές ράβδους.

Οι πιο τσαντισμένοι απ’ όλους στην Πλατεία, σε όλες τις πλατείες και τους δρόμους της Ελλάδας είναι όσοι εμπιστεύθηκαν τον άνθρωπο που απειλούσε να σουτάρει την COSCO και μετά σερβίριζε γονυπετής τσάϊ στον φωνακλά πρόεδρο της.

Το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά χάνει τον σκληρό πυρήνα της παραδοσιακής πολιτικής του βάσης. Δεν αναφέρομαι στους κομματικούς πελάτες, στον έτσι κι αλλιώς παράλυτο μηχανισμό και στα αμέσως εξαρτώμενα ρουσφέτια. Αναφέρομαι στην βάση του κοινωνικού ΠΑΣΟΚ, στο ΠΑΣΟΚ που προσδοκούσε από την ηγεσία του ένα μίνιμουμ εθνικής αξιοπρέπειας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Οι πολίτες, όταν ο ένας τους υπόσχεται να τους δώσει κινίνο κι ο άλλος διατείνεται ότι θα θεραπεύσει το πρόβλημα με μέλι, διαλέγουν το μέλι. Πάντα το ανώδυνο είναι πιο θελκτικό. Όταν ο ένας σου υποσχόταν λελογισμένη λιτότητα κι ο άλλος χτυπιόταν ότι θα δώσει ακόμη κι αυξήσεις γιατί «λεφτά υπάρχουν», λογικό είναι να διαλέξεις το δεύτερο. Γιατί κανείς δεν ήθελε να πιστέψει που είχαμε φτάσει. Τώρα όμως, όσοι φάγανε το δούλεμα είναι διπλά οργισμένοι απ’ όσους επέλεξαν την λογική φωνή των μετριοπαθών θυσιών και των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, που πρότεινε ο Κ. Καραμανλής. Ο Γιώργος τους πούλαγε φούμαρα ακόμη και για αυξήσεις και τελικά τον τσακώσανε στο κρεβάτι με ολόκληρη Τρόϊκα. Κι όχι μόνο αυτό αλλά αποκαλύφθηκε ότι με το ΔΝΤ τα ΄χανε από πριν. Το «Λαέ μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις», εδώ δεν παίζει. Λαέ, είναι αυτό που νομίζεις, γιατί είναι αυτό που βλέπεις και νοιώθεις στο πετσί σου. Αυτοί λοιπόν που θα περιλάβουν με μένος το ΠΑΣΟΚ θα είναι κυρίως πρώην πράσινοι ψηφοφόροι. Οι απατημένοι. Η ψήφος τους θα είναι έγκλημα τιμής, για την προδομένη πολιτική πίστη τους.

Ως πριν λίγες μέρες οι σκιντζήδες του Μνημονίου κι οι επικοινωνιακές παραδουλεύτρες τους φούσκωναν σαν παγώνια και με κακεντρέχεια επικαλούνταν τις εναντίον του Αρχηγού της ΝΔ δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων, ως «αποδείξεις» δικαίωσης της καταστροφικής πολιτικής τους. Το φάρμακο «αλλεπάλληλες αυξήσεις φόρων επί φόρων, περικοπές δαπανών», θωρήθηκε πανάκεια δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν από την μεταπολιτευτική παράγκα.

Ανακυκλωμένοι πρώην ρηγάδες, κνίτες που στα γεροντάματα ανακαλύψανε τις χαρές των Γκραν Πρι, όλη η δουλόφρονη «αριστερά του φουά γκρα» (Αλέκα πόσο δίκιο είχες!) και νυν τσανάκια του παραιτηθέντος, βγήκαν στο μεϊντάνι για να λοιδορήσουν τον Αντώνη Σαμαρά και να κάνουν φουλ σέρβις στο ημιδιαλυμένο ΠΑΣΟΚ.

Τώρα όμως ένα – ένα βγαίνουν διεθνή ΜΜΕ, κολοσσοί των ΗΠΑ και του πλανήτη, και πολιτικοί, όπως ο Υπουργός Οικονομικών της προεδρεύουσας της ΕΕ Πολωνίας και τρίβουν στα μούτρα των σαστισμένων ευρωπαίων ηγετών, του υπό προθεσμία ΓΑΠ και των εξαπτέρυγων του, την άθλια πολιτική τους. Και σημειώνουν όλοι την σθεναρή στάση του Αντώνη, κόντρα στο βρώμικο ρεύμα, κόντρα σε όλες τις πιέσεις. Στάθηκε μόνος. Όταν πιστεύεις με δύναμη σε κάτι, όταν έχεις φλόγα μέσα σου για τον τόπο σου και τον Λαό σου, τότε το κάνεις αυτό.

Με λίγα λόγια, το μοναδικό δήθεν «φάρμακο» τους αποδείχθηκε «νερό του Καματερού». Όχι απλά επειδή το λένε οι New York Times και η Wall Street Journal αλλά γιατί η ίδια η πραγματικότητα τους τρίβει στα μούτρα την παταγώδη αποτυχία αυτής της πολιτικής. Σκοτώνει την αγορά, μεγαλώνει τα ελλείμματα, το χρέος, την ανεργία. Έφερε βαθιά ύφεση κι αν συνεχίσουμε έτσι, θα οδηγηθούμε σίγουρα σε πτώχευση. Κι εμείς θα βουλιάξουμε αλυτανδροι κι αυτοί, οι έξω, όχι μόνο θα χάσουν τα λεφτά τους αλλά θα τιναχτεί στον αέρα η ευρωζώνη και θα υπάρξουν απρόβλεπτες συνέπειες και για την ίδια την Αμερική. Τελικά Γιώργο, άμα καταφέρεις να ξεπατώσεις και την Ελλάδα και την πατρίδα της μαμάς, σε ποιο σπίτι θα γυρίσεις; Που θα πάει το έρμο το ελικόπτερο;

Εν τω μεταξύ, κάτι πανεπιστημιακές νούλες, μαζί με «φιλιππινέζες» των ΜΜΕ, όλοι χρυσοκάνθαροι, παχιοί – παχιοί σαν αρνιά το Πάσχα, περιφέρονται μαζί με περιδεείς υπό προθεσμία κυβερνητικούς και μοιράζουν με το βυτιοφόρο «μεσοπρόθεσμο» και «μνημόνιο».

Κάποιοι είναι απλώς ευηθείς. Πολλοί όμως είναι απλώς αδίστακτοι τσαρλατάνοι, καλοταϊσμένοι στο Πρυτανείο, χωμένοι σε ιδρύματα, επιτροπές, ΜΚΟ, πανεπιστήμια. Έχουν δε το θράσσος να κουνάνε το δάχτυλο στο Λαό και στην Αξιωματική Αντιπολίτευση υπερασπιζόμενοι αυτό το πολιτικό «νερό του Καματερού», το οποίο και τότε είχε την υποστήριξη μεγάλης εφημερίδας του μεταπολιτευτικού τύπου, που σήμερα το παίζει Μνημόνιο και ξερό ψωμί.


Λοιπόν, εγώ, αδέρφια, απλώς θα θυμίσω το τραγικό τέλος που είχε ο Γιώργος Καματερός…


«Βία(σε) με και άλλο, μπορείς…»

«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»

«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»

«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»

«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»

«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»

«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»

«Βία είναι να στέκεσαι 5 ώρες στην ουρά στην εφορεία για να πληρώσεις, να έχεις ανεβοκατέβει σε 3 ορόφους και τέλος ο υπάλληλος να δηλώνει αναρμόδιος»

«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα»

«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»

«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»

«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»

«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου»

«Βία είναι ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης να διαβάζεις ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995»

«Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις και να πληρώνεις μια ζωή και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών»

«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις»

«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει μην ελπίζεται πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα πάλι καλά να λέτε»

«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες , πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται»

«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 χιλ και ταυτόχρονα να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός»

«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή»

«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανησυχούν για την βία μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνει επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση»

«Βία είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία. Όχι για να την ζήσεις στο έπακρο αλλά επειδή απλά δεν ξέρεις τι θα υπάρχει αύριο και δεν έχεις λεφτά για μεθαύριο»



Σε «ενεργειακό πυρετό» βρίσκεται η ευρύτερη γειτονιά της Ελλάδας, αλλά και η ίδια η χώρα μας. Ιδιαίτερα μετά το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα στην Ιαπωνία, την ακύρωση του πυρηνικού προγράμματος της Γερμανίας, αλλά και τον πόλεμο στη Λιβύη, οι ανάγκες της Ευρώπης, ειδικά σε φυσικό αέριο, εκτιμάται ότι θα αυξηθούν κάθετα. Ετσι, άπαντες έχουν αποδυθεί σε αγώνα δρόμου για την εκμετάλλευση των σημαντικών κοιτασμάτων στην ευρύτερη περιοχή, καθώς και την κατασκευή αγωγών μεταφοράς των ενεργειακών πόρων προς τη Δύση.

Σε αυτές τις συνθήκες -οπότε η Ελλάδα βιώνει βαθιά οικονομική κρίση- η χώρα μας βρίσκεται σε πλεονεκτική γεωπολιτική θέση, και, εφόσον κινηθεί δυναμικά στο χώρο του «ενεργειακού Ελ Ντοράντο», τα πολιτικά, διπλωματικά και οικονομικά οφέλη θα είναι πολλά. Στη Βόρειο Ελλάδα, στις γειτονικές βαλκανικές χώρες, καθώς και στη γειτονική Τουρκία μαίνεται ο αμερικανορωσικός «πόλεμος» για το ποιος θα έχει το προβάδισμα στους αγωγούς φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Σε αυτή την αναμέτρηση, η οποία τους τελευταίους μήνες βρίσκεται σε έξαρση, μετέχουν πολλές από τις μεγαλύτερες «πετρελαϊκές αδελφές» του κόσμου. Νότια και Νοτιοανατολικά της Ελλάδας, στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Κρήτη, την Κύπρο, την Αίγυπτο, το Ισραήλ, το Λίβανο, τη Συρία και εν μέρει την Τουρκία, έχουν ανακαλυφθεί πολύ σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου, τα οποία εκτιμάται ότι μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής της Νοτιοανατολικής Μεσογείου για πολλές δεκαετίες, αλλά και για να εξαχθούν στην Ευρώπη. Και εδώ, «θέσεις μάχης» έχουν ήδη λάβει πολλές από τις μεγαλύτερες πετρελαϊκές πολυεθνικές του κόσμου.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, προ ημερών, το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) έκανε το πρώτο σημαντικό βήμα. Κατέθεσε πολυνομοσχέδιο, με το οποίο ανοίγει ο δρόμος για να δοθούν σε εταιρίες περιοχές για έρευνα κοιτασμάτων, ενώ, ύστερα από πολλά χρόνια παραλυσίας δημιουργείται Εθνικός Φορέας Ερευνας Υδρογονανθράκων. Επίσης, καθορίζονται ως νευραλγικής, εθνικής σημασίας, τα σχέδια για την κατασκευή αγωγών που θα μεταφέρουν φυσικό αέριο και πετρέλαιο στη Δύση, μέσω της Βόρειας Ελλάδας. Ωστόσο, αν και κοινή πεποίθηση είναι ότι το νομοσχέδιο κινείται σε θετική κατεύθυνση, δεν είναι λίγοι οι ειδικοί στα ενεργειακά που το χαρακτηρίζουν «λίγο και καθυστερημένο», επιμένουν ότι η Ελλάδα δείχνει άκρως διστακτική απέναντι στην Τουρκία και γι’ αυτό δεν ορίζει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της (ΑΟΖ), ενώ δεν λείπουν και οι απόψεις σύμφωνα με τις οποίες το περιβάλλον που διαμορφώνεται δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστικό για τα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Από την πλευρά του, πάντως, ο αρμόδιος υφυπουργός Ενέργειας, κ. Γιάννης Μανιάτης, δήλωσε στον Τύπο της Κυριακής ότι ήδη για τις περιοχές της Δυτικής, Νοτιοδυτικής Ελλάδας και Νοτίως της Κρήτης «έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από ορισμένες από τις μεγαλύτερες εταιρίες σεισμικών ερευνών του κόσμου». Επίσης, ότι «σε μερικές εβδομάδες θα ανακοινώσουμε το τελικό κείμενο της διεθνούς πρόσκλησης και στη συνέχεια, έπειτα από 90 μέρες, όπως προβλέπεται από την αντίστοιχη Κοινοτική Οδηγία, αισιοδοξούμε βάσιμα πως θα έχουμε την εκδήλωση σοβαρού επενδυτικού ενδιαφέροντος». Ως γνωστόν, προ μηνός το ΥΠΕΚΑ, θεωρώντας ότι η περιοχή θα προσελκύσει μεγάλο επενδυτικό ενδιαφέρον, δημοσιοποίησε διεθνή δημόσια πρόσκληση και χάρτη με υπεράκτιες περιοχές για σεισμικές έρευνες.

Παρότι το ΥΠΕΚΑ διαβεβαιώνει ότι οι επαφές της Ελλάδας με Κύπρο, Ισραήλ και άλλες χώρες της περιοχής είναι σε καλό δρόμο, η Αθήνα έως τώρα αποφεύγει αφενός να οροθετήσει την ελληνική ΑΟΖ αφετέρου δεν έχει δημοσιοποιήσει κάποια διεθνή πρόσκληση για έρευνες στις περιοχές ανατολικά-βορειοανατολικά της Κρήτης προς την Κύπρο. Να σημειωθεί ότι η Τουρκία, αρνούμενη να αποδεχθεί υφαλοκρηπίδα στο Καστελλόριζο, εγείρει αξιώσεις στις συγκεκριμένες περιοχές και συχνά, είτε με ερευνητικές αποστολές για υδρογονάνθρακες είτε με αεροπορικές παραβιάσεις, προκαλεί. Την ίδια πρακτική ακολούθησε και στην Κύπρο, όπου η Αγκυρα «οικειοποιήθηκε» την υφαλοκρηπίδα των κατεχόμενων εδαφών, προκειμένου να εμποδίσει την Κυπριακή Δημοκρατία να ορίσει την ΑΟΖ της και να προβεί σε έρευνες. Η Λευκωσία, ωστόσο, υπέγραψε συμφωνία καθορισμού ΑΟΖ με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, ενώ σε εντατικές διαβουλεύσεις βρίσκεται με τον Λίβανο και τη Συρία.

Πάντως, η πρόσφατη στάση της Ελλάδας να απαγορεύσει τον απόπλου πλοίων του Στολίσκου της Ελευθερίας για να σπάσει ο θαλάσσιος αποκλεισμός της Γάζας από το Ισραήλ, ερμηνεύεται ως σαφές δείγμα ενεργειακής προσέγγισης Αθήνας-Τελ Αβίβ. Με τον ίδιο τρόπο είχε λειτουργήσει πέρυσι και η Λευκωσία. Να σημειωθεί ότι σημαντικά κοιτάσματα υπάρχουν και στη θαλάσσια περιοχή της Γάζας, την οποία εδώ και χρόνια έχει αποκλείσει το Πολεμικό Ναυτικό του Ισραήλ. Τελευταία, λόγω ειδικά των κοιτασμάτων που βρίσκονται στα όρια των -μη προσδιορισθέντων ακόμη- χωρικών υδάτων Ισραήλ και Λιβάνου, η κατάσταση εκεί είναι έκρυθμη. Το συνολικό κοίτασμα φυσικού αερίου στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου υπολογίζεται από την αμερικανική πετρελαϊκή εταιρεία, Noble, σε 3,5 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Κάτι που το κατατάσσει στα μεγαλύτερα παγκοσμίως. Επίσης, η ισραηλινή εταιρία, Delek, θέλει να κατασκευάσει στην Κύπρο σταθμό επεξεργασίας φυσικού αερίου. Εκτός αυτών, ενδιαφέρον έχουν επιδείξει για την ευρύτερη περιοχή η νορβηγική Statoil, οι BP και Shell, η ρωσική Gazprom, ιταλικές και γαλλικές εταιρίες κ.ο.κ.

Την ίδια στιγμή, η Τουρκία μετατρέπεται σε ενεργειακό σταυροδρόμι Ανατολής-Δύσης και Βορρά-Νότου. Μέσω αυτής περνούν -και σχεδιάζονται νέοι- αγωγοί που θα μεταφέρουν φυσικό αέριο και μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου από την Κασπία (Αζερμπαϊτζάν-Τουρκμενιστάν), τη Ρωσία, το Ιράκ και το Ιράν. Η θέση της Ελλάδας είναι σημαντική, δεδομένου ότι μέσω των εδαφών της θα διέλθουν κάποιοι αγωγοί προς την Ευρώπη. Ο ελληνικός, τουρκικός και ιταλικός αγωγός (ελληνοϊταλικός υποθαλάσσιος), που θα μεταφέρει φυσικό αέριο στη Δ. Ευρώπη (ITGI) αποτελεί ένα σημαντικό βήμα και ήδη προχωρεί. Σε αυτόν μετέχει η ελληνική ΔΕΠΑ, η ιταλική Edison και η τουρκική Botas. Η ΔΕΠΑ εκτιμάται ότι θα αποτελέσει «μήλον της Εριδος» για τις μεγάλες ενεργειακές εταιρίες. Εν όψει της πώλησής της, όπως και όλες οι ΔΕΚΟ, ήδη πολλοί ετοιμάζονται να την «κτυπήσουν», προκειμένου, εκτός των άλλων, να αποκτήσουν πρόσβαση στον αγωγό ITGI, καθώς και σε άλλες μεγάλες «δουλειές».

Τους επόμενους μήνες αναμένεται να ανακοινώσει το Αζερμπαϊτζάν (Κασπία, Καύκασος) εάν θα δώσει το φυσικό αέριό του από κοιτάσματα που ελέγχουν οι BP και η Statoil, στον ITGI ή στο αμερικανικό σχέδιο, Nabucco, που είναι ακόμα στα χαρτιά (μέσω Τουρκίας-Βουλγαρίας στην Κεντρική Ευρώπη). Αν και ο δεύτερος αγωγός θεωρείτο ότι θα μπει στις καλένδες, πρόσφατα αναζωογονήθηκαν οι ελπίδες, με την ανακοίνωση μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στο Τουρκμενιστάν (Κασπία, Κεντρική Ασία). Εάν βέβαια, καταφέρουν τελικώς να βάλουν οι Αμερικανοί στο χέρι τα κοιτάσματα των Αζερμπαϊτζάν και Τουρκμενιστάν και να τα μεταφέρουν από «δρόμους» εκτός Ρωσίας, είναι ένα ερώτημα. Πόσο μάλλον όταν η Μόσχα ασκεί ακόμα μεγάλη επιρροή σε αυτές τις πρώην σοβιετικές περιοχές. Η Ρωσία, πάντως, ήδη προωθεί τον υποθαλάσσιο αγωγό αερίου της Μαύρης Θάλασσας, «Νότιο Ρεύμα» (South Stream, Βουλγαρία, Ελλάδα) και εφόσον προλάβει τις ΗΠΑ, θα έχει επιφέρει ένα καίριο πλήγμα στον Nabucco. Σε αυτή την περίπτωση κερδισμένη θα είναι η Ελλάδα και ο ελληνοϊταλικός αγωγός. Οπως και να ’χει, όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει ένας από τους βασικούς δρόμους μεταφοράς ενεργειακών πόρων από τον Καύκασο, την Κ. Ασία, αλλά και τη Μ. Ανατολή.

Πέρσι το καλοκαίρι ο Γ. Παπανδρέου είχε πάρει τα κανό του, τα κουβαδάκια του και έκανε διακοπές στις παραλίες της Πάρου. Κάπως έτσι θα κάνει και φέτος διότι ο πρωθυπουργός δε χάνει ορισμένες απολαύσεις της ζωής. Πέρυσι, λοιπόν, στο όμορφο νησί των Κυκλάδων, είχαν μετακομίσει και σειρά άλλων υπουργών με προεξάρχοντα τον πανίσχυρο τότε, υπερυπουργό, Γιάννη Ραγκούση.

Πήγαιναν υπουργοί και βουλευτές, έπαιρναν γραμμή για το τι θα κάνουν και ο πρωθυπουργός διοικούσε από εκεί την «κυβέρνηση της Πάρου» όπως είχε ονομαστεί.

Τότε είχαμε το Μνημόνιο 1, είχαν πάρει σκληρά μέτρα, η κατάσταση ήταν δύσκολη αλλά όλοι ήλπιζαν ότι έκαναν το σωστό για να σωθεί η πατρίδα και σύντομα θα φαινόταν το φως στο τούνελ.

Ένα χρόνο μετά και η Ελλάδα είναι σε χειρότερη κατάσταση από πέρυσι. Τα μνημόνια διαδέχονται το ένα το άλλο, έρχεται και νέα δανειακή σύμβαση, ο κόσμος έχει βγει στους δρόμους και γιαουρτώνει όποιον Πασόκο βουλευτή δει. Οι ξένοι μας πιέζουν ασφυκτικά για να πάρουμε ακόμη πιο σκληρά μέτρα σε αντάλλαγμα λεφτά που θα υποθηκεύσουν το μέλλον των παιδιών μας.

Και φυσικά, κατακαλόκαιρα, θα γίνουν τα πάντα, αφού σε διάστημα 100 ημερών θα πρέπει να έχουν προχωρήσει ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα κρατικής περιουσίας.

Η κυβέρνηση της Πάρου κατά ένα μεγάλο ποσοστό θα συνεχίσει να είναι η περσινή μόνο που σήμερα θα πρέπει να έχει… παραρτήματα στην Αθήνα. Η Βουλή θα μείνει ανοιχτή όλη την περίοδο καθώς στην Ολομέλεια θα πρέπει να πάνε σημαντικά νομοσχέδια και μέτρα που απαιτούν οι δανειστές μας. Αρχή με το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων και στη συνέχεια οι πωλήσεις εταιρειών και, το άνοιγμα επαγγελμάτων, ο νόμος για την παιδεία, προετοιμασία για τα φορολογικά μέτρα του Σεπτεμβρίου και προσπάθεια να βρεθεί κάτι να πουν στη Διεθνή Έκθεση. Ίσως η μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις και στον ΦΠΑ.

Όπως και να έχει η τρόικα θα έχει στην τσίτα της κυβέρνηση της Πάρου γιατί πρέπει να γίνουν όλα μέσα στο φθινόπωρο ώστε τον Σεπτέμβριο να πειστούν για τη δεύτερη δανειακή σύμβαση και να δώσουν την πρέπουσα λύση στην κρίση χρέους.

Κι ενώ ο κόσμος θα μαζεύει μπιλιετάκια από εφορίες, κι όχι μόνο, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα βάζουν απανωτές ταφόπλακες στο μέλλον των Ελλήνων.

Αν πέρυσι στην Πάρο, κάποιοι πλησίαζαν και συνομιλούσαν με τον Γ. Παπανδρέου, φέτος μάλλον… ασφαλιστικά μέτρα κατά του κόσμου να μην τον πλησιάζει στα 500 μέτρα, θα εκδώσει ο πρωθυπουργός.

Όσο για τους υπόλοιπους υπουργούς, δύσκολα θα κάνουν διακοπές ήσυχες. Εκτός αν φορέσουν μπούρκες και μετατραπούν σε Άραβες για να γλιτώσουν τη χλεύη, κι όχι μόνο του ελληνικού λαού.

Πηγή

  • ΓΑΠ:«Είμαι περήφανος γι αυτήν την Ελλάδα»
Eγώ δεν είμαι καθόλου υπερήφανος μίστερ, για το «μόρφωμα» που, με κάθε πολιτικά εκτρωματικό τρόπο, επιδιώκεις να μετατρέψεις τη χώρα μου!

Και δεν είμαι καθόλου περήφανος, γιατί δεν πιστεύω στην κρίση σου, στις πολιτικές σου ικανότητες και στις προθέσεις σου…

Γιατί αμφισβητώ κυρίως τον πατριωτισμό σου…

Γιατί διαβλέπω τη σκοπιμότητα πίσω από κάθε απόφαση που σου υπαγορεύουν…

Γιατί σε θεωρώ αθεράπευτα ψεύτη, επικίνδυνο προπαγανδιστή της παγκόσμιας διακυβέρνησης, εχθρό του λαού, της ακεραιότητας και της λαϊκής κυριαρχίας της Πατρίδας μου…

Κάποια πράγματα, βεβαίως, οφείλω να σου τα αναγνωρίσω, όπως την αξιοθαύμαστη πολιτική σου ωμότητα, την προσήλωσή σου σε οτιδήποτε «ανθελληνικό» και το «κουράγιο» να παίζεις το κεφάλι σου κορώνα γράμματα, παρ’ ότι η ελληνική ιστορία σου δίδαξε, αν σου δίδαξε, την ατιμωτική μοίρα των εφιαλτών και των νενέκων…

…Που και στη δική σου θλιβερή πορεία προς την πλήρη πολιτική απαξίωση, να είσαι βέβαιος, ότι δεν υπάρχει περίπτωση καμιά να παρεκκλίνει…

  • Απαράβατος όρος για νέα χρηματοδότηση διάσωσης η έγκριση του νόμου για μαζικές απολύσεις στο Δημόσιο μέσα στον Αύγουστο -Το θρίλερ των διαπραγματεύσεων με τους τραπεζίτες για συμμετοχή στο «πακέτο» και οι φόβοι για πέρασμα από την «επιλεκτική» στην πραγματική χρεοκοπία
Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία είναι παγκοσμίως γνωστή για τα αυστηρά κρας τεστ στα οχήματά της. Ένα εξίσου σκληρό κρας τεστ θα περάσει και το νέο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, για να καταφέρει να φθάσει μέχρι την έγκριση του δανείου-μαμούθ τον Σεπτέμβριο, με την οποία η χώρα θα αποφύγει τη χρεοκοπία ως τα μέσα του 2014, αν όλα πάνε κατ’ ευχή στην εφαρμογή του νέου μνημονίου.

Οι προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί για έγκριση του δανείου στις δύο διαδοχικές συνεδριάσεις του Eurogroup μέσα στον Ιούλιο (η δεύτερη συγκαλείται την Δευτέρα) διαψεύσθηκαν και είναι πλέον σαφές ότι η συμφωνία έχει ελάχιστες πιθανότητες να εγκριθεί μέσα στο καλοκαίρι, παρότι η κυβέρνηση εξάντλησε τεράστια αποθέματα πολιτικού κεφαλαίου τον Ιούνιο, για να καταφέρει να περάσει από τη Βουλή και..το μπλόκο των αγανακτισμένων το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.

Η καθυστέρηση στην έγκριση του δανείου επιχειρείται να εμφανισθεί σαν «τεχνικό πρόβλημα», καθώς οι διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες για τη δική τους συμμετοχή έχουν γυρίσει στο σημείο μηδέν, μετά τις παρεμβάσεις των οίκων αξιολόγησης και τη σταθερή αντίθεση της ΕΚΤ σε οποιοδήποτε σενάριο μπορεί να οδηγήσει σε «επιλεκτική χρεοκοπία». Στην πραγματικότητα, όμως, η Γερμανία, υποστηριζόμενη από τις άλλες δύο «σκληρές» κυβερνήσεις του Βορρά (την ολλανδική και την φινλανδική), είχαν εξαρχής αποφασίσει να αφήσουν το τελικό στάδιο της διαπραγμάτευσης για τον Σεπτέμβριο, για δύο λόγους:

1. Ο πρώτος είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Η τοποθέτηση του κ. Βενιζέλου, ενός ισχυρού κομματικού παράγοντα, στο υπουργείο Οικονομικών και την αντιπροεδρία με αρμοδιότητα τον οικονομικό κύκλο υπουργείων, μπορεί να ανακούφισε σε πρώτη φάση τους Ευρωπαίους, αφού διευκόλυνε την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου από τη Βουλή, αλλά σε δεύτερο χρόνο έφερε έντονο σκεπτικισμό. Ο κ. Βενιζέλος δημιούργησε εξαρχής την εντύπωση ότι η πρώτη του προτεραιότητα θα είναι η διαπραγμάτευση «χαλαρότερων» όρων για τις επόμενες αναθεωρήσεις του μνημονίου. Επιπλέον, το στάτους του νέου υπουργού ως κατεξοχήν πολιτικού στελέχους, χωρίς τεχνοκρατικές περγαμηνές, αλλά με μεγάλες φιλοδοξίες για το μέλλον, δημιούργησε αμφιβολίες για το αν είναι αποφασισμένος να συγκρουσθεί με τη βασική «πελατεία» των δύο μεγάλων κομμάτων, δηλαδή τους υπαλλήλους του δημόσιου τομέα. Έτσι, οι Γερμανοί εξαρχής είχαν αποφασίσει, παρότι άφηναν να διατηρείται η ελπίδα για συμφωνία τον Ιούλιο, ότι η έγκριση του νέου «πακέτου» θα δοθεί τον Σεπτέμβριο και μόνο αν η κυβέρνηση έχει παρουσιάσει στο μεταξύ τα δείγματα γραφής που περιμένουν οι Ευρωπαίοι, κυρίως σε ό,τι αφορά την «εκκαθάριση» του δημόσιου τομέα.

2. Ο δεύτερος λόγος συνδέεται με την προσπάθεια των κυβερνήσεων του Βορρά να ασκήσουν πίεση στους τραπεζίτες για να εξασφαλισθεί όσο δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή τους στο νέο «πακέτο». Ιδιαίτερα το Βερολίνο, γνωρίζοντας τις δυσκολίες της επίτευξης συμφωνίας με τις τράπεζες για το roll-over, θέλει να έχει την ευκαιρία να πιέσει για μακρά περίοδο τους ιδιώτες τραπεζίτες, με την απειλή αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους να αιωρείται, εάν τελικά δεν συναινέσουν. Για να έχει αξιοπιστία, όμως, αυτή η απειλή, θα πρέπει να συντηρηθεί και η εκκρεμότητα με την έγκριση του νέου δανείου ως τον Σεπτέμβριο, που θα κριθεί η εκταμίευση της έκτης δόσης του πρώτου δανείου. Επιπλέον, πολλοί στις αγορές υποψιάζονται ότι η τακτική του Βερολίνου έχει και μια άλλη, μικροπολιτική ανάγνωση: κρατώντας για πολλή καιρό ανοικτή τη διαπραγμάτευση με τις τράπεζες, οι πολιτικοί του συνασπισμού της Άνγκελα Μέρκελ θα μπορούν να δώσουν την εντύπωση στους ψηφοφόρους ότι προσπάθησαν μέχρι την ύστατη ώρα να μεταφέρουν και στις τράπεζες ένα μέρος του «λογαριασμού» στήριξης της Ελλάδας. Ακόμη και αν αυτή η προσπάθεια αποτύχει τελικά, ή έχει περιορισμένα αποτελέσματα, θα μπορούν να ισχυρισθούν ότι εξάντλησαν όλα τα περιθώρια διαπραγμάτευσης.

Η κρίσιμη δοκιμασία

Η κρισιμότερη δοκιμασία την οποία θα πρέπει να περάσει επιτυχώς τώρα η κυβέρνηση είναι η εφαρμογή των πολύ σκληρών μέτρων για τους δημοσίους υπαλλήλους που περιλαμβάνονται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα και θα πρέπει να ολοκληρωθούν, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, σε δύο φάσεις, μέσα στον Αύγουστο και πριν την κατάθεση του νέου προϋπολογισμού, τον Οκτώβριο.

Εκτός των γνωστών από καιρό παρεμβάσεων στα μισθολογικά του Δημοσίου, με το νέο μισθολόγιο που φέρνει δραματικές περικοπές και πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή μέσα στο καλοκαίρι, το σχέδιο περιλαμβάνει και εκτεταμένες απολύσεις υπαλλήλων, γι’ αυτό και έχει προκαλέσει αναβρασμό στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Πολλοί βουλευτές τονίζουν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις ότι άλλα είχαν πληροφορηθεί όταν ψήφιζαν το Μεσοπρόθεσμο και τον εφαρμοστικό νόμο και άλλα, πολύ σκληρότερα μέτρα, αναφέρονται στο κείμενο του αναθεωρημένου μνημονίου, που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν από μια εβδομάδα από την Κομισιόν και δημοσιεύθηκε σε ελληνική μετάφραση μόλις την Πέμπτη από το υπουργείο Οικονομικών.

Η κυβέρνηση γνωρίζει καλά ότι όσο πλησιάζει η κρίσιμη ψηφοφορία, για την έγκριση του νόμου που θα ανοίξει το δρόμο για τις απολύσεις, η δυσφορία των βουλευτών θα κορυφώνεται, παρότι έχει προγραμματισθεί να διεξαχθεί η κρίσιμη ψηφοφορία μέσα στις «ήσυχες ημέρες» του Αυγούστου, ακόμη και κοντά στον Δεκαπενταύγουστο (!).

Και αυτό γιατί τα μέτρα που αναφέρονται είναι πολύ σκληρά και θίγουν βασικούς κανόνες λειτουργίας του (πελατειακού) ελληνικού πολιτικού συστήματος, που ίσχυσαν χωρίς παρεκκλίσεις σε όλη τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου. Στο πρώτο κεφάλαιο του αναθεωρημένου μνημονίου, με το γενικό τίτλο «Προσαρμογές Δαπανών», αναφέρονται τα εξής:

- Από τη μείωση της απασχόλησης στο Δημόσιο θα υπάρξουν εξοικονομήσεις ίσες με 0,3% του ΑΕΠ, δηλαδή σχεδόν 700 εκατ. ευρώ. Η κυβέρνηση σκοπεύει να μειώσει την απασχόληση κατά 150.000 άτομα, ή περίπου 20%, μέχρι το 2015. Αυτό θα επιτευχθεί όχι μόνο με την εφαρμογή αυστηρής σχέσης αποχωρήσεων και προσλήψεων (1/10 το 2011 και 1/5 τα επόμενα χρόνια). Αλλά και με μειώσεις των συμβασιούχων, καθώς και με «ακούσιες απομακρύνσεις» υπαλλήλων («involuntary redundancies» στο αγγλικό κείμενο), δηλαδή με απολύσεις.

- Ακολούθως εξηγείται πώς θα απολυθεί πλεονάζον προσωπικό: θα καταγράφονται οι πλεονάζοντες υπάλληλοι στους φορείς που θα κλείνουν ή θα συγχωνεύονται και θα τίθενται σε εφεδρεία για διάστημα όχι μεγαλύτερο των 12 μηνών, λαμβάνοντας μόνο το 60% των αποδοχών τους, χωρίς να υπολογίζονται υπερωρίες και άλλες πρόσθετες αμοιβές, δηλαδή ένα ποσό που μετά βίας θα φθάνει τα 1.000 ευρώ. Οι «εφεδρικοί» θα μπορούν να μετατίθενται σε άλλες θέσεις στο Δημόσιο, αλλά είναι σαφές ότι ελάχιστοι θα έχουν αυτή την τύχη, αφού θα εμπίπτουν στον κανόνα για τη σχέση αποχωρήσεων/προσλήψεων (1/5 από το 2012) και, επιπλέον, θα κρίνονται από το ΑΣΕΠ. Οι υπόλοιποι θα απολύονται μετά τη λήξη της περιόδου «εφεδρείας».

- Πέραν του «στενού» δημόσιου τομέα, στις ΔΕΚΟ, το νέο μνημόνιο προβλέπει ένα ενδιαφέροντα τρόπο για να εκκινήσει η διαδικασία των απολύσεων: οι πλεονάζοντες υπάλληλοι θα προσδιορίζονται με βάση τις πραγματικές ανάγκες του φορέα. Για να βρεθεί ένας αντικειμενικός τρόπος προσδιορισμού των πραγματικών αναγκών, θα μπορεί να γίνεται σύγκριση με παρόμοιες εταιρείες και οργανισμούς άλλων ευρωπαϊκών χωρών, διαδικασία που θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του 2011.

- Σε ότι αφορά το κλείσιμο μη απαραίτητων, όπως αναφέρεται στο μνημόνιο, φορέων και οργανισμών του Δημοσίου, οι εξοικονομήσεις από αυτή την πλευρά θα φθάσουν το 0,5% του ΑΕΠ, δηλαδή σε ποσό σχεδόν 1,2 δισ. ευρώ ετησίως. Μετά το κλείσιμο ή τη συγχώνευση 4.500 φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης με τον «Καλλικράτη», η προσπάθεια θα εστιαστεί, όπως αναφέρει το μνημόνιο, σε περισσότερους από 1.500 φορείς που υπάγονται στα υπουργεία και στους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης.

- Ήδη έκλεισαν 77 από αυτούς, ενώ μέχρι τα μέσα του Αυγούστου (σ.σ.: όταν ο λαός θα απολαμβάνει τα μπάνια...) η κυβέρνηση θα προωθήσει νομοθεσία για να κλείσουν 40 μικροί φορείς, να συγχωνευθούν άλλοι 25 και να κλείσουν ή να συγχωνευθούν άλλοι 11 μεγάλοι οργανισμοί, που σήμερα απασχολούν 7.000 υπαλλήλους. Σε αυτούς περιλαμβάνονται εταιρείες διαχείρισης ακινήτων (όπως η ΕΤΑ), κατασκευαστικές εταιρείες (Θέμις Κατασκευαστική) και κρατικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Αυτές οι διαδικασίες περικοπών θα επεκταθούν, όπως δεσμεύεται η κυβέρνηση έναντι της τρόικας, σε όλους τους φορείς που κρίνονται μη απαραίτητοι για τη λειτουργία του κράτους. Όσοι έχουν αντικείμενα που επικαλύπτονται θα συγχωνεύουν και για όσους απομείνουν θα τεθούν αυστηρά όρια λειτουργικού κόστους. Αυτή η διαδικασία θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Οκτώβριο και τα αποτελέσματά της θα ενσωματωθούν στον προϋπολογισμό του 2012.
Πραγματική χρεοκοπία;

Στο μεταξύ, τα σενάρια εκτύπωσης «ζεστών» ευρώ από την ελληνική κυβέρνηση και την Τράπεζα της Ελλάδος σε περίπτωση «επιλεκτικής χρεοκοπίας» της χώρας δημιουργούν στις αγορές την εντύπωση ότι δεν είναι καθόλου απίθανο να ξεσπάσει μια πολύ σοβαρή τραπεζική κρίση στην Ελλάδα, αν σταματήσει να χρηματοδοτεί, έστω και για μικρή περίοδο, η ΕΚΤ τις ελληνικές τράπεζες.

Οι συζητήσεις των τελευταίων ημερών για τη μέθοδο εμπλοκής των ιδιωτών πιστωτών στο νέο «πακέτο» έδειξαν ότι ο δρόμος για την κατάληξη σε μια συμφωνία είναι ακόμη μακρύς και μπορεί να κρύβει αναπάντεχες εκπλήξεις. «Η κατάσταση που διαμορφώνεται μοιάζει όλο και περισσότερο με πραγματική χρεοκοπία», σχολίασε ο οικονομολόγος της Bank of Tokyo Mitsubishi, Κρις Ράπκι, μιλώντας στο
Bloomberg.

Το πιο επικίνδυνο για την Ελλάδα στοιχείο των συζητήσεων είναι ότι για πρώτη φορά οι τραπεζίτες εμφανίζονται έτοιμοι να συζητήσουν σενάρια, αδιαφορώντας αν θα καταλήξουν σε βαθμολογία «επιλεκτικής χρεοκοπίας» για τα ελληνικά ομόλογα από όλους τους οίκους αξιολόγησης. Ο Τσαρλς Νταλάρα, επικεφαλής της..Τραπεζικής Διεθνούς (IIF) δήλωσε ανοικτά ότι η «επιλεκτική χρεοκοπία» δεν είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί στην εξέλιξη της διαχείρισης του ελληνικού προβλήματος.

Η ευκολία με την οποία οι ισχυροί τραπεζίτες εμφανίζονται έτοιμοι να αποδεχθούν αυτό το γεγονός δεν είναι ανεξήγητη, τονίζουν τραπεζικά στελέχη στην Αθήνα. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, που είναι εκτεθειμένες σε βαθμό... κακουργήματος σε CDS του ελληνικού χρέους έχουν ήδη εξασφαλίσει ότι, ανεξάρτητα από τις κινήσεις των οίκων αξιολόγησης, τα συμβόλαια CDS δεν θα ενεργοποιηθούν από τα σενάρια που συζητούνται για την Ελλάδα.

Προς το παρόν, όλοι οι εμπλεκόμενοι παράγοντες, που μέχρι πριν λίγες ημέρες εμφανίζονταν να κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, εμφανίζονται να κινούνται σε χωριστούς δρόμους:

- Η ΕΚΤ προειδοποιεί με τη μεγαλύτερη δυνατή έμφαση τις κυβερνήσεις ότι είναι απολύτως αντίθετη σε οποιοδήποτε σενάριο καταλήγει σε «επιλεκτική χρεοκοπία», αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι δεν μπλοφάρει, σε ό,τι αφορά την απειλή της να σταματήσει να χρηματοδοτεί τις ελληνικές τράπεζες με ενέχυρο ομόλογα, αν και οι τρεις οίκοι αξιολόγησης τα κατατάξουν στη βαθμίδα της «επιλεκτικής χρεοκοπίας». Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους οι κυβερνήσεις, προειδοποίησε χθες ο Ζαν Κλωντ Τρισέ.

- Οι κυβερνήσεις του Βορρά, αντίθετα, επανέρχονται σε τροχιά ρήξης με την ΕΚΤ. Τόσο το γερμανικό, όσο και το ολλανδικό υπουργείο Οικονομικών, επανέφεραν ήδη στο τραπέζι την αρχική τους πρόταση να ασκηθεί πίεση στους ιδιώτες πιστωτές για γενικευμένη ανταλλαγή παλαιών ομολόγων με νέα, μεγαλύτερης διάρκειας. Πρόταση, που οδηγεί με βεβαιότητα στο selective default, παρά τις αντιδράσεις της ΕΚΤ.

- Οι ιδιώτες τραπεζίτες, από την πλευρά τους, συνεχίζουν να συζητούν κυρίως στη βάση του γαλλικού σεναρίου αναχρηματοδότησης του ελληνικού χρέους, που οδηγεί σε μεγάλη επιβάρυνση της Ελλάδας και σε «επιλεκτική χρεοκοπία». Ακόμη και οι αναθεωρημένες, καλύτερες για την Ελλάδα προτάσεις, έχουν έντονη οσμή τοκογλυφίας. Το τελευταίο σενάριο που άρχισε να διακινεί ο Νταλάρα, για επαναγορές ελληνικών ομολόγων σε χαμηλές τιμές με ακριβά δάνεια από ευρωπαϊκές τράπεζες, δεν είναι καθόλου σαφές τι ακριβώς θα σημαίνει για την Ελλάδα, ούτε αν γίνεται αποδεκτό από την πλειονότητα των πιστωτών, ή αν μπορεί στην πράξη να εφαρμοσθεί με επιτυχία.

Που αφήνουν όλες αυτές οι συζητήσεις την Ελλάδα; Καταρχάς, παραμένει αμφίβολο αν και πώς θα προχωρήσουν οι συζητήσεις, από τις οποίες εξαρτάται η έγκριση νέου «πακέτου» διάσωσης, που ήδη έχει μετατεθεί τον Σεπτέμβριο. Επίσης, είναι βέβαιο ότι όπου και αν καταλήξουν οι συζητήσεις, το κέρδος της χώρας από τη μείωση δαπανών εξυπηρέτησης του χρέους θα είναι ασήμαντο, ενώ θα έχει επιβαρυνθεί με την κατάταξη των ομολόγων στην κατηγορία της «επιλεκτικής χρεοκοπίας».

Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει και το συνδετικό κρίκο με την πραγματική χρεοκοπία: αν η ΕΚΤ αρνηθεί να χρηματοδοτήσει τις ελληνικές τράπεζες, την ώρα που θα διαμορφώνονται συνθήκες πανικού στους καταθέτες, λόγω και της νέας υποβάθμισης από τους οίκους αξιολόγησης, η κυβέρνηση θα βρεθεί μπροστά στην ανάγκη να αντιμετωπίσει μια σοβαρή τραπεζική κρίση με δικά της μέσα, δηλαδή με έκτακτες ενισχύσεις ρευστότητας από την Τράπεζα της Ελλάδος στις τράπεζες με εγγυήσεις του Δημοσίου. Και σε αυτή την περίπτωση κανείς δεν εγγυάται ότι ο χειρισμός μιας τόσο σοβαρής κρίσης με «εθνικά εργαλεία» θα έχει καλή κατάληξη...

  • Χτύπησε “διάνα” ο πολιτικός γίγαντας Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ!!!

Όπως και στις προηγούμενες δηλώσεις που κάνει κατά καιρούς , ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ κ. Καρχιμάκης πέτυχε και πάλι διάνα την επικαιρότητα!!!

Καί όχι μόνο αυτό αλλά εντόπισε το πρόβλημα και το λέει με το όνομά του στην Ισοτιμία!!!

Όλη η Ελλάδα το ξέρει.

Οι φιλοδοξίες του κ. Σαμαρά φταίνε που δεν προχωρά η συναίνεση…

Σιγά το νέο θα μου πείτε…

Και όμως.

Άλλο είναι να το λέμε μεταξύ μας και άλλο όταν προέρχεται από πολιτικούς του βεληνεκούς του κ. Καρχιμάκη…

Πιστεύω ότι σύντομα ο γραμματέας θα κάνει δηλώσεις (πάντα επίκαιρα…) και για το πρωτοσέλιδο της Κόσμου του Επενδυτή για την βουτιά στα έσοδα (ΞΑΝΑ…) και φυσικά για τις ευθύνες του κ. Σαμαρά για το γεγονός …

Αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να κάνει δηλώσεις και για το πρωτοσέλιδο της Αξίας και να αναφερθεί στις ΕΥΘΥΝΕΣ Σαμαρά που η ΔΙΑΦΩΝΙΑ κορυφής Βενιζέλου- Παπανδρέου μυρίζει κάλπες…

Εν αναμονή λοιπόν των επόμενων επίκαιρων σχολίων από τον Γραμματέα ,
Διατελούμε με τιμή.

Πηγή :Antilogos-gr

Σχόλιο ιστολογίου: Ο κ. Καρχμάκης τα ξέρει όλα!!! Μέχρι και τι σκέφτεται ο Σαμαράς...

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός Επιστήμων

Ψηφίσθηκε, λοιπόν, το Μεσοπρόθεσμο και ο Εφαρμοστικός Νόμος και αποκτήσαμε τον Οργανισμό για την Αξιοποίηση της Περιουσίας του Δημοσίου και το περιβόητο Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων. Το επταμελές αυτό όργανο, στο οποίο τα τρία μέλη θα διορίζονται από την τρόϊκα, θα μπορεί να εκποιεί όχι μόνο την περιουσία του στενού δημοσίου τομέως, αλλά και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, δηλαδή και των Δήμων και των Πανεπιστημίων! Χωρίς να ερωτούν κανέναν οι επτά αυτοί άνθρωποι, εκ των οποίων τουλάχιστον τρεις ξένοι, θα πουλούν όσο-όσο τη δημόσια περιουσία μας για να ξεπληρώσουν τους δανειστές μας. Ελπίζω να μην αρχίσουν να πουλούν και Ναούς και Μοναστήρια, με τη δικαιολογία ότι και τα θρησκευτικά καθιδρύματα είναι Ν.Π.Δ.Δ. Εύχομαι να θυμούνται την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά του Νόμου Τρίτση του 1987, με την οποία δικαιώθηκαν επτά μοναστήρια που είχαν προσφύγει. Το Δικαστήριο αποδέχθηκε ότι η ιδιοκτησία των Μονών δεν μπορεί αν περιέλθει στο Δημόσιο και επιδίκασε μία μεγάλη αποζημίωση εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, την ποία ακόμη το Κράτος χρωστά στις Μονές!

Το επταμελές αυτό Συμβούλιο θα μπορεί μεταξύ άλλων να ξεπουλά και τον αιγιαλό, ο οποίος από την εποχή του Ιουστινιανού θεωρείται δημόσιο αγαθό. Επιπλέον το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων θα μπορεί να ξεπουλά και ακίνητα που ανήκουν σε ΝΠΔΔ, εντός των οποίων διαμένει ενοικιαστής. Δηλαδή, αν ο τάδε Δήμος έχει βάλει μία φτωχή γριούλα σε ένα ακίνητό του με συμβολικό ενοίκιο για κοινωνικούς λόγους, το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων δικαιούται να αποφασίσει την άμεση έξωση της γιαγιάς και την πώληση του ακινήτου. Αυτά και πολλά άλλα ενδιαφέροντα αποφασίσθηκαν στη Βουλή τις τελευταίες ημέρες.

Όσοι πολιτικοί και πολίτες λένε ΟΧΙ στο Μεσοπρόθεσμο και στο επερχόμενο Μνημόνιο ΙΙ απειλούνται από τους ηττοπαθείς με το γνωστό επιχείρημα: Μα, το ζητούν οι δανειστές μας, το είπε η τρόϊκα. Πρέπει να υπακούσουμε, να ξεπουληθούμε μισοτιμής για αν μη μας μαλώσουν οι δανειστές μας! Η ιστορία του Νέου Ελληνισμού, όμως, αποδεικνύει, ότι μεγαλύτερο όφελος είχαμε από πολιτικούς, οι οποίοι είπαν ΟΧΙ στα εκβιαστικά διλήμματα, παρά από τους πρόθυμους οσφυοκάμπτες ενώπιον των εκάστοτε ισχυρών.

Κλασικό παράδειγμα οπαδού των εθνικών υποχωρήσεων και αρνητού της εθνικής μας αξιοπρέπειας είναι ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, Φαναριώτης πού έδρασε κατά την περίοδο της Ελληνικής Επαναστάσεως. Στο αποκορύφωμα του Αγώνος και συγκεκριμένα το 1823 εξέδωσε ένα πολιτικό μανιφέστο υποταγής και ξενοδουλείας, το οποίο έλεγε ότι δεν πρέπει να έχει η νέα Ελλάς ανεξαρτησία γνώμης και διπλωματικών χειρισμών, αλλά να παραχωρήσει όλες αυτές τις αποφάσεις στην Αγγλία. Ο Μαυροκορδάτος ανήκε στη χορεία εκείνη των ηττημένων μυαλών που ουδέποτε πίστεψαν στις δυνάμεις του Ελληνισμού και προτιμούσαν πάντα την υποτέλεια και τη μετατροπή μας σε προτεκτοράτο. Έβλαψε ποικιλοτρόπως με τη στάση του. Δίχασε τους αγωνιζομένους Έλληνες οδηγώντας τους σε εμφύλιες συρράξεις κατά τη διάρκεια των μαχών. Έπαιξε ρόλο στην πρώτη φυλάκιση του Θ. Κολοκοτρώνη. Ίδρυσε το αγγλικό κόμμα αναγκάζοντας τους αντιπάλους του να ιδρύσουν το ρωσικό και το γαλλικό αντιστοίχως καθιστώντας τη μικρή Ελλάδα πλήρες προτεκτοράτο. Όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση ο έμπειρος Ιωάννης Καποδίστριας ο Αλ. Μαυροκορδάτος για να εξυπηρετήσει τα αγγλικά συμφέροντα παρακίνησε τον Μιαούλη να κάψει τον ελληνικό στόλο! Η εθελοδουλεία του και η πρόταξη του αγγλικού συμφέροντος πάνω από το ελληνικό τον κατέστησαν ολέθριο παράγοντα της πολιτικής ζωής στα πρώτα βήματα του κρατιδίου.

Αυτόν έχουν ως πρότυπο οι οπαδοί του συνθήματος: «Θα ψηφίσουμε ό, τι μας ζητήσουν οι ξένοι. Θα τα πουλήσουμε όλα αφού το θέλει η τρόϊκα». Αυτή η φιλοσοφία δυστυχώς διέπει τους οπαδούς του Μεσοπροθέσμου Προγράμματος. Δεν είναι τυχαίο ότι η πρόσφατη τηλεοπτική σειρά, που διαστρέβλωνε την ιστορία του 1821, προέβαλε ως πρότυπο τον Μαυροκορδάτο. Ακριβώς για να μας προτρέψει σε εθνικές και οικονομικές υποχωρήσεις και παραχωρήσεις. Για να μας πείσει να δικαιολογήσουμε μέτρα επιβλαβή και αναξιοπρεπή.

Αντιθέτως ο Ελληνισμός βοηθήθηκε μακροπρόθεσμα και ουσιαστικά από πολιτικούς που αρνήθηκαν να ενδώσουν στους εκβιασμούς των ξένων και είπαν υπερήφανα ΟΧΙ. Το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης ζήτησε δάνειο από την Αγγλία και εκείνη τού απήντησε ότι θα το δώσει αρκεί αν παραχωρήσουμε την εξωτερική μας πολιτική στα βρετανικά συμφέροντα. Να γίνουμε ένα ετερόφωτο προτεκτοράτο για να βρούμε λεφτά. Ο Τρικούπης προτίμησε να φωνάξει μέσα στη Βουλή ότι δυστυχώς επτωχεύσαμεν , παρά να καταστήσει την Ελλάδα κολοβωμένη και αναξιοπρεπή. Η υπερήφανη στάση του ανέβασε το εθνικό φρόνημα. Παρά τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγοχο που μας επεβλήθη του 1898 η Ελλάς πέτυχε μετά από λίγα χρόνια ( 1912-13) να απελευθερώσει εκατομμύρια αλυτρώτων αδελφών. Εξίσου επιτυχής ήταν η στάση του Κυπρίου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου το 2004. Αρνήθηκε τους εκβιασμούς Ελλήνων και ξένων καλοθελητών και είπε ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν. Δικαιώθηκε πλήρως. Η Κύπρος είναι μέλος της Ε.Ε. και οι Κασσάνδρες που προέβλεπαν καταστροφές διαψεύσθηκαν.

Φτάνει πια με τους Μαυροκορδάτους που ηδονίζονται να υποκύπτουν στους έξωθεν εκβιασμούς και με τους Μαυρογιαλούρους, που μας θυμίζουν τον ρουσφετολόγο πολιτικό, τον οποίο ενσάρκωσε στον ελληνικό κινηματογράφο ο Λάμπρος Κωνσταντάρας. Να τους αποβάλουμε από την πολιτική μας ζωή για να δούμε ... άσπρη μέρα!

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένας κριτικός προβληματισμός ενός συμπολίτη μας, που αποσπασματικά θέλησε να προσεγγίσει τον εφαρμοστικό νόμο και κάποια άρθρα του. Εμείς, σαν εισαγωγικό σημείωμα θέλουμε να υπενθυμίσουμε κάτι που μοιάζει άσχετο, αλλά διόλου απίθανο να είναι απολύτως σχετικό με την ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, το Μεσοπρόθεσμο, τον Εφαρμοστικό, αλλά και την νομιμότητα του Μνημονίου, που αποφάσισε λίαν προσφάτως η Ελληνική Δικαιοσύνη.

Το σκάνδαλο του ποδοσφαίρου, με τα στημένα παιχνίδια και τα στοιχήματα (που "ξεπήδησε" πριν από τα παραπάνω κομβικά γεγονότα στην Βουλή των Ελλήνων και στην Ελληνική Δικαιοσύνη) έγινε γνωστό λόγω των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων που έκανε η ΕΥΠ. Όμως, επίσης γνωστό έγινε πως υπήρξαν και "κατά λάθος" παρακολουθήσεις πολιτικών και δικαστών... όπως αποκαλύφθηκε στον Ελληνικό Τύπο. Οι παρακολουθήσεις ή οι υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων στην χώρα μας είναι "παλιό φρούτο" και σχεδόν πάντα "ξεχνιέται" πολύ γρήγορα, μένοντας (ουσιαστικά) ατιμώρητο. Αρκεί να θυμηθούμε πως και ο πρώην πρωθυπουργός (κ. Κ. Καραμανλής) είχε πέσει θύμα υπόκλοπών(!) και ποτέ κανείς δεν τιμωρήθηκε, πλην ενός υπαλλήλου της υπεύθυνης εταιρείας, ο οποίος "αυτοκτόνησε"...!

Έχοντας, λοιπόν, στο μυαλό μας πως έγιναν υποκλοπές σε ανθρώπους πέραν του ενδιαφέροντος της έρευνας της ΕΥΠ, ας διαβάσουμε το κείμενο που ακολουθεί και ας προσπαθήσουμε να σκεφθούμε λογικά, όσοι, όσο και όποτε μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό. Οι φήμες που άρχισαν ήδη να κυκλοφορούν για ΤΑ βαλιτσάκια, είναι αρκετές (ελπίδα όλων μας είναι πως πρόκειται για συκοφαντίες). Αλλά εδώ είναι Ελλάδα και όχι Αγγλία, χώρα στην οποία λειτουργεί (έστω και ελάχιστα) η νομιμότητα. Εκεί (στην Αγγλία και σε άλλες χώρες) οι υποκλοπές τιμωρούνται ακόμη και όταν γίνονται από συνεργάτες - συμβούλους του πρωθυπουργού...

Για το ξεπούλημα της χώρας επεμβαίνει ο ελληνικός λαός!
Γιώργος Α. Παπανδρέου, πρωθυπουργός της Ελλάδας: «Το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας δεν ήταν ανεξάρτητο από συμφέροντα. Πρέπει να αλλάξει αυτό το πολιτικό σύστημα και περιμένω να συμβάλετε στα θέματα διαφάνειας. Πρέπει να υπάρξει ευνομία, αλλιώς θα μας πάρουν όλους με τις πέτρες, και δικαίως».
Πέρασε μια βδομάδα από τα γεγονότα στο Σύνταγμα όπου η χούντα προσπάθησε να δολοφονήσει τους πολίτες της Ελλάδας. Γεγονότα για τα οποία δεν ακούσαμε ονόματα. Τότε έφταιγε η ελληνική αστυνομία για την συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ. Έτσι αόριστα… Λες και η αστυνομία δεν έχει πολιτικό προϊστάμενο. Τότε κανείς εισαγγελέας δεν ασχολήθηκε…

Πριν δυο χρόνια, κατά την ημέρα απολογίας του, ο Χρήστος Καραβέλας (κατηγορούμενος για τα «μαύρα ταμεία» της Ζήμενς) έβρισκε άσυλο στο Μόναχο. Την ίδια περίοδο ο λαλίστατος σήμερα Θ. Πάγκαλος έλεγε ότι «ο Χριστοφοράκος δεν δραπέτευσε αλλά έφυγε επίσημα σαν κύριος». Τότε κανείς εισαγγελέας δεν ασχολήθηκε… Έξω είναι ακόμη και οι δύο.

Πριν τρία χρόνια ο Θ. Τσουκάτος δήλωνε ότι τα ευρώ παρελήφθησαν από τους αρμόδιους του Τομέα Οικονομικών και «εισήλθαν στο ακέραιο στο Ταμείο του Κινήματος». Πέρσι ο Τ. Μαντέλης παραδέχονταν ότι τα «πήρε» από τη γερμανική Ζήμενς και γι’ αυτό το δικαστήριο τον έστειλε φυλακή, αλλά …με αναστολή. Αν το ξανακάνει… Τότε κανείς εισαγγελέας εκ του αποτελέσματος δεν ασχολήθηκε σοβαρά…

Τα λεφτά απ’ τα ταμεία έκαναν φτερά με την υπόθεση των ομολόγων. «Φάγανε» τα λεφτά του κοσμάκη με το χρηματιστήριο. Χωρίς να έχουν αξιολογηθεί όλα τα περιουσιακά του στοιχεία, ο ΟΤΕ πέρασε στα χέρια της γερμανικής Deutsche Telekom. Μεγάλο ήταν το πάρτι των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, όπως μεγάλες και οι δουλειές με τη Μίζενς. Δωροδοκούσε σωρηδόν κρατικούς λειτουργούς για να επικρατήσει σε δημόσιους διαγωνισμούς. Και γι’ αυτά κανείς εισαγγελέας δεν ασχολήθηκε σοβαρά…

Υπέρβαρες αμαξοστοιχίες με παραποιημένα παραστατικά επέφεραν οικονομική ζημία ύψους 1.300.000 ευρώ στον OΣE. Ο εφοπλιστής Φώτης Μανούσης κατήγγειλε ότι χρημάτισε το περιβάλλον του υπουργού Αιγαίου Αριστοτέλη Παυλίδη (αυτουνού που κουνούσε το δάχτυλο) για δρομολόγια της άγονης γραμμής. Πολλές και οι εκτάσεις που παραχωρήθηκαν στη Χαλκιδική, στη Μονή Βατοπεδίου, όπως πολλές και οι οφ σορ εταιρείες. Κανείς εισαγγελέας δεν ασχολήθηκε σοβαρά…

Τα νοικοκυριά στενάζουν, οι επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, αλλά οι τράπεζες χρηματοδοτούνται αδρά τα τελευταία χρόνια για να μην φουντάρουν. Υπέρογκα εξοπλιστικά προγράμματα και συνιδιοκτησία Ιμίων με την Τουρκία. Παραχωρήσεις δημοσίων έργων σε εργολάβους – μιντιάρχες. Και το Εθνικό Κτηματολόγιο είχε δις, ενώ η βιομηχανία παρανόμων ελληνοποιήσεων είχε ψήφους. Κανείς εισαγγελέας δεν ασχολήθηκε…

Εικονικές τιμολογήσεις και υπερτιμολογήσεις φαρμάκων και ιατρικών υλικών στις προμήθειες στα νοσοκομεία. Χιλιάδες οι συμβασιούχοι κλαδικάρχες που κατήργησαν στην πράξη το ΑΣΕΠ. 83 έφυγαν στο Σάμινα. Ο δημόσιος πλούτος παρεδόθη στους βαρόνους. Ελληνικές συναινέσεις στον βομβαρδισμό Σερβίας - Κοσσυφοπεδίου. TOR-M1 και S-300. Κανείς εισαγγελέας δεν ασχολήθηκε…

Εγκληματική υποτίμηση της δραχμής πριν από την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ. Παράδοση του αρχηγού των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτσαλάν στους διώκτες του Τούρκους. Μηδενική αναδιανομή πλούτου, καταστροφή της βιομηχανίας και της αγροτιάς. Κανείς εισαγγελέας δεν ασχολήθηκε…

«Έμμισθο μπρόκερ των διεθνών τοκογλύφων» αποκαλεί βουλευτής τον πρωθυπουργό. Στο ΙΚΑ Δάφνης υπάρχει ένας υπάλληλος και εξυπηρετεί καθημερινά 50 άτομα. Οι ασθενείς πιάνουν σειρά από το προηγούμενο απόγευμα. Ο Αλέκος Αθανασιάδης κατήγγειλε ότι αν δεν ψήφιζε το μεσοπρόθεσμο, θα τον βρίσκαμε στο χαντάκι! Γι’ αυτά θα επέμβει κανείς εισαγγελέας αυτεπάγγελτα;

Είναι προφανής η προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας από την κυβέρνηση της τρόικας. Σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό της οικονομικής εξουσίας σπεύδει να καταδικάσει τα γεγονότα προπηλακισμών βουλευτών ή άλλων πολιτικών. Η θλίψη μου έγκειται στο γεγονός ότι μέχρι σήμερα όχι απλά συγγνώμη δεν ακούστηκε, όχι καταδίκη, ούτε καν μια δήλωση συμπάθειας προς τον ελληνικό λαό που έφαγε στα μούτρα γκλομπιές και πάνω από 2.500 χημικά.

Και ρωτάω τον υπουργό Προστασίας της Τρόικας: Στο δικό μου το παιδί και την οικογένεια γιατί βάλατε χέρι; Γιατί η κόρη μου, που ακόμη σχολείο δεν πήγε, χρωστάει πάνω από 30 χιλ. ευρώ; Από πού κι ως που χρωστάω εγώ όταν δάνεια δεν έφαγα και σε πάρτι με δημόσιο χρήμα δεν συμμετείχα; Τελικά δεν έκανα λάθος όταν μιλούσα περί αστειοτήτων ενός επικίνδυνου υπουργού, ο οποίος δεν θέλει και πολύ να βάλει -για χάρη των ξένων- σε εμφύλιο πόλεμο τους Έλληνες με τους ψηφοφόρους του. Το ‘χουμε ξαναδεί το έργο πριν 60 χρόνια. Αλήθεια με τόσους κοριούς αδυνατείτε κε υπουργέ να βρείτε ποιοι σας απειλούν, τη στιγμή μάλιστα που επικαλεστήκατε πληροφορίες περί κατάλυσης της βουλής;

Το ξέρετε ότι με βάση τις πληροφορίες αυτές που είχατε η αστυνομία σας αιματοκύλισε την Αθήνα ή τα γεγονότα έρχονται κι αυτά στ’ αυτιά σας με πληροφορίες; Οι 8.000 ακυρώσεις σε ξενοδοχεία χάθηκαν από τους διαδηλωτές; Αυτά είναι ή δεν είναι διαφυγόντα κέρδη; Την τουρίστρια γιαγιά την είδατε στο βίντεο που έλεγε ότι δεν φοβήθηκε στιγμή από τους διαδηλωτές, αλλά από την δράση της αστυνομίας της χούντας που έχει επιβληθεί στους Έλληνες; Μήπως και την γιαγιά την τρόμαξε ο ΣΥΡΙΖΑ;

Τι παραμύθι κι αυτό… Τι επικοινωνιακό παιχνίδι παίζει τώρα το συστηματάκι με τον ΣΥΡΙΖΑ. Λες και δεν ξέρετε ποιοι είναι στις πλατείες. Λες και δεν ξέρετε ότι στις λαϊκές συνελεύσεις συμμετέχουν άνεργοι, αγρότες, δάσκαλοι, συνταξιούχοι, φοιτητές αηδιασμένοι απ’ την παιδεία, την υγεία, νέοι γεμάτοι ανασφάλεια για το αύριο των οικογενειών τους, για το πώς θα κάνουν οικογένεια. Δεν αδυνατείτε να πιάσετε τον σφυγμό του κόσμου, τον γνωρίζετε, αλλά σκοπός είναι να περάσει η πολιτική των σκυφτών στους εκβιαστές τοκογλύφους. Πόσο γυμνοί μπορεί να νιώθετε άραγε πολιτικά με τον γραμματέα της νεολαίας ΠΑΣΟΚ Τρικάλων στα γεγονότα με την Μερεντίτη;

Κανείς δεν ρώτησε τους πολίτες γι’ αυτά που ψηφίζετε και εφαρμόζετε. Μέχρι πότε θα σας άφηνε ο κόσμος να το πράττετε; Είπατε ότι θα κάνετε επανίδρυση του κράτους και χρυσώσατε τα golden boys. Βγήκατε με το «λεφτά υπάρχουν» και θα φορολογήσετε και τους άνεργους. Πριν δυο χρόνια σε ένα νομαρχιακό συμβούλιο του νομού η Κατερίνα Μπατζελή έλεγε ότι «η ΛΑΡΚΟ έχει μεγαλύτερη ισχύ από την Ολυμπιακή σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Έχουμε μια ‘ναυαρχίδα’ και πρέπει να την προστατέψουμε». Τώρα η ΛΑΡΚΟ πωλείται. Με ποιο τρόπο στηρίχθηκε η γενιά των 400-500 ευρώ που επεσήμανε στη Στυλίδα προεκλογικά, με επιπλέον φόρους παντού;

Στον Δομοκό η Τόνια Αντωνίου κατήγγειλε την πολιτική της ΝΔ υπογραμμίζοντας πως «το κράτος έφτασε να δολοφονεί», αναφερόμενη στους νεκρούς των πυρκαγιών. Τώρα τι τους κάνει το κράτος τους πολίτες άραγε; Στην ίδια προεκλογική συγκέντρωση ο Νίκος Τσώνης μιλούσε για αγώνα «απαλλαγής από την επικινδυνότερη κυβέρνηση και τον πιο ανίκανο πρωθυπουργό, που του πήρε πεντέμιση χρόνια να καταλάβει ότι δε μπορεί να κυβερνήσει». Ο σημερινός μπορεί και με ποια εντολή; Αυτά που ψηφίσατε τα θέσατε προς γνώσιν των πολιτών, να ξέρουν τι θα συμβεί στο μέλλον τους; Ποιος τους ρώτησε πριν κάποια χρόνια για το ξεπούλημα των δρόμων; Και τι πάει να πει ότι σας έστειλε ο λαός εκεί τους βουλευτές, ο λαός επέλεξε τις λίστες ή οι κομματάρχες; Ανάμεσα σε ποιους είχε να επιλέξει ο λαός;

Πάμε να δούμε τώρα τι προβλέπει ο εφαρμοστικός νόμος, ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν θα εφαρμοστεί. Δεν μπορεί να αφήσει ο λαός μας να εφαρμοστεί αυτό το έκτρωμα με την σύσταση του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, το οποίο ψήφισαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (δείτε και τα άρθρα που… συναίνεσε ψηφίζοντας η «αθώα» ΝΔ).

Άρθρο 1 («Ναι» η ΝΔ).
Παρ. 2: Το προϊόν αξιοποίησης χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας, σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παράγραφο 17 του επόμενου άρθρου. Όλα λοιπόν θα πηγαίνουν στους δανειστές.

Άρθρο 2
Παρ. 4: Στο Ταμείο μεταβιβάζονται και περιέρχονται, χωρίς αντάλλαγμα κινητές αξίες εταιρειών, περιουσιακής φύσεως δικαιώματα, δικαιώματα διαχείρισης και εκμετάλλευσης, κεκτημένα οικονομικά συμφέροντα, άυλα δικαιώματα και δικαιώματα λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης υποδομών. Δηλ. πωλείται και η περιουσία των ΟΤΑ (Άρθρο 10, Παρ. 1), ακόμα και οι αιγιαλοί, τα αποθεματικά σε ρευστό που έχουν χρυσοφόρες εταιρίες. Εκποιείται και το δικαίωμα Δημοσίων Οργανισμών που έχουν δικαιώματα εκμετάλλευσης ορυκτού πλούτου.

Παρ. 5: Με απόφαση της ίδιας Επιτροπής, μπορεί να μεταβιβάζονται και να περιέρχονται στο Ταμείο χωρίς αντάλλαγμα, για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου, και άλλα περιουσιακά στοιχεία που υπάγονται σε μία από τις κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων των περιπτώσεων της προηγουμένης παραγράφου. Με μια απόφαση θα προστίθεται ό,τι παραλήφθηκε ή ξεχάστηκε...

Τα ανωτέρω περιουσιακά στοιχεία περιέρχονται στο Ταμείο, κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή και το Δημόσιο απεκδύεται κάθε δικαιώματός του επί αυτών από τη δημοσίευση της απόφασης της Δ.Ε.Α.Α. στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Δηλ. και τα έσοδα από ρευστό των περιουσιακών στοιχείων (ΔΕΗ, ΟΤΕ, νερό) θα πηγαίνουν απευθείας στους τοκογλύφους.

Παρ. 7: Το πράγμα ή το δικαίωμα που μεταβιβάστηκε ή παραχωρήθηκε στο Ταμείο, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου δεν μπορεί να αναμεταβιβαστεί στον προηγούμενο κύριο ή δικαιούχο, καθ’ οιονδήποτε τρόπο! Απίστευτο;;;

Παρ. 8: Εμπράγματα δικαιώματα τρίτων μπορεί να κηρύσσονται αναγκαστικώς απαλλοτριωτέα με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, για λόγους μείζονος σημασίας δημοσίου συμφέροντος. Η απαλλοτρίωση κηρύσσεται υπέρ του Ταμείου ή υπέρ της εταιρείας της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα, στο Ταμείο ή υπέρ του ειδικού διαδόχου αυτών, όπως ειδικότερα ορίζεται στην απόφαση με την οποία κηρύσσεται η απαλλοτρίωση. Αν η απαλλοτρίωση κηρύσσεται σε ακίνητο επί του οποίου αναγνωρίστηκαν δικαστικώς, μετά τη μεταβίβαση του ακινήτου στο Ταμείο ή μετά την περιέλευση στο Ταμείο εταιρείας της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου άμεσα ή έμμεσα στο Ταμείο, εμπράγματα δικαιώματα τρίτων, η δαπάνη της αποζημίωσης για την αναγκαστική απαλλοτρίωση βαρύνει το Δημόσιο. Απαλλοτρίωση με μια απόφαση, το αποτέλεσμα αυτής πηγαίνει απευθείας στο Ταμείο ή τον αγοραστή και η δαπάνη της στο λαό!

Παρ. 11: Η μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων στο Ταμείο, σύμφωνα με την παράγραφο 5, καθώς και η μεταγραφή της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου που προβλέπεται στην παράγραφο 6, απαλλάσσονται από κάθε φόρο, τέλος, εισφορά, αμοιβή ή δικαίωμα υπέρ του Δημοσίου ή οποιουδήποτε τρίτου, συμπεριλαμβανομένου του φόρου εισοδήματος για το κάθε μορφής εισόδημα που προκύπτει από τη δραστηριότητα του Ταμείου, του φόρου συγκέντρωσης κεφαλαίου, του φόρου έναρξης δραστηριότητας, τέλους, εισφοράς ή δικαιώματος υπέρ του Δημοσίου ή οποιουδήποτε Ν.Π.Δ.Δ., Ασφαλιστικών Οργανισμών ή τρίτων, δικαιωμάτων συμβολαιογράφων, δικηγόρων, δικαστικών επιμελητών και αμοιβών ή ανταποδοτικών τελών υποθηκοφυλάκων και πάσης φύσης ανταποδοτικών τελών. Ταμείο χωρίς φόρο και εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία.

Παρ. 12: Από τη δημοσίευση της απόφασης της Δ.Ε.Α.Α. που προβλέπεται στην παράγραφο 5, το περιουσιακό στοιχείο περιέρχεται στην κυριότητα, νομή και κατοχή του Ταμείου, ελεύθερο από κάθε δικαίωμα τρίτου. Για τυχόν δικαιώματά του επί του περιουσιακού στοιχείου που μεταβιβάζεται στο Ταμείο, ο τρίτος έχει αποκλειστικά δικαίωμα αποζημιώσεως, έναντι μόνον του Δημοσίου, με την επιφύλαξη όσων ορίζονται στις παραγράφους 8 και 9. Και τη λέζα της αποζημίωσης ο λαός θα την πληρώνει!

Παρ. 17: Έσοδα του Ταμείου είναι: α) Το τίμημα από την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων που μεταβιβάζονται και περιέρχονται σ’ αυτό. β) Οι τόκοι, τα μερίσματα και οι κάθε είδους αποδόσεις των παραπάνω περιουσιακών στοιχείων και των χρηματικών διαθεσίμων του. γ) Επιχορηγήσεις από το Δημόσιο, ανάλογα με το πρόγραμμα αξιοποίησης και τις ανάγκες του. δ) Έσοδα από κάθε άλλη νόμιμη αιτία. Στους δανειστές τόκοι, μερίσματα από μετοχές μέχρι και οι απευθείας εισπράξεις από επιχορηγήσεις. Για την… «βοήθειά» τους θα τους επιχορηγεί ο ελληνικός λαός!

Άρθρο 3 («Ναι» η ΝΔ).
Παρ. 11: Στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου παρίστανται ως παρατηρητές, χωρίς δικαίωμα ψήφου, δύο (2) εκπρόσωποι που προτείνονται από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Οι εκπρόσωποι ενημερώνονται πλήρως επί των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης και μπορούν να ζητούν εγγράφως, από το Διοικητικό Συμβούλιο, περαιτέρω πληροφορίες επί θεμάτων που αφορούν τη λειτουργία του Ταμείου, το οποίο υποχρεούται να τις παρέχει χωρίς υπαίτια καθυστέρηση. Οι εκπρόσωποι υπέχουν υποχρεώσεις εχεμύθειας, σύμφωνα με τους κανόνες περί εμπιστευτικότητας, απορρήτου και σύγκρουσης συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στο προηγούμενο εδάφιο δεν ισχύουν ως προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οι παρατηρητές των δανειστών θα ρουφιανεύουν στα αφεντικά τους εχέμυθα.

Παρ. 16: Οι υποχρεώσεις των μελών του Δ.Σ. του Ταμείου που προβλέπονται στην παρούσα παράγραφο (ρήτρα εμπιστευτικότητας) παραμένουν σε ισχύ για τρία (3) έτη μετά την αποχώρησή τους από το Ταμείο. Με την πάροδο τριών ετών θα μάθουμε λεπτομέρειες για το ξεπούλημα.

Άρθρο 4
Παρ. 1: Τρία (3) από τα επτά (7) μέλη του Σ.Ε. υποδεικνύονται στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου για τοποθέτηση, από τους εκπροσώπους που προβλέπονται στην παράγραφο 11 του άρθρου 3. Θα μας υποδεικνύον και σε ποιους θα πουλήσουμε. Ας ελπίσουμε να μην έχουν φίλους Τούρκους ή Σκοπιανούς γιατί έχουμε λιμάνια και αεροδρόμια!

Άρθρο 5 («Ναι» η ΝΔ).
Παρ. 3: Το Ταμείο μπορεί να εκδίδει ομολογιακά δάνεια, για τα οποία επιτρέπεται να παρέχεται η εγγύηση του Δημοσίου με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Οι ομολογίες εκδόσεως του Ταμείου εξομοιώνονται με ομόλογα του Δημοσίου, μπορούν να εκδίδονται σε άυλη μορφή και διέπονται από τις διατάξεις για τους άυλους τίτλους του Δημοσίου. Θα τους δανείζουμε με δική μας εγγύηση!!!

Άρθρο 7 («Ναι» η ΝΔ).
Παρ. 5: Στο Ταμείο μπορεί να αποσπώνται, ύστερα από αίτημά του, υπάλληλοι που υπηρετούν σε διεθνείς οργανισμούς, των οποίων η Ελλάδα είναι μέλος. Του Κουτρούλη ο γάμος! Ποιοι θα είναι αυτοί;

Άρθρο 9
Παρ. 1: Τα καταστατικά των εταιρειών των οποίων το σύνολο των μετοχών περιέρχεται άμεσα ή έμμεσα στο Ταμείο μπορούν να τροποποιούνται ύστερα από απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου, ως προς όλες τις διατάξεις τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του κ.ν. 2190/1920. Διατάξεις νόμων ή κανονιστικών αποφάσεων, με τις οποίες ρυθμίζονται θέματα, υπαγόμενα σύμφωνα με τον κ.ν. 2190/1920 στο κανονιστικό περιεχόμενο του καταστατικού, παύουν να ισχύουν από τη δημοσίευση του νέου καταστατικού της εταιρείας. Αν η τρόικα διατάξει την αλλαγή του καταστατικού λειτουργίας των οργανισμών, ποιος εγγυάται ότι δεν θα μπορούν να διατάξουν για αύξηση στα τιμολόγια του ρεύματος και του νερού, χωρίς την συναίνεση της κυβέρνησης, αν λάβουμε υπόψη μας ότι όλα τα έσοδα θα πηγαίνουν σ’ αυτούς;

Άρθρο 11
Παρ. 2: Δεν επιτρέπεται η αξιοποίηση δημοσίων ακινήτων, τα οποία εμπίπτουν στο σύνολό τους σε οικότοπους προτεραιότητας, σε περιοχές απόλυτης προστασίας της φύσης και προστασίας της φύσης που καθορίζονται κατά τις διατάξεις των άρθρων 19 παράγραφοι 1 και 2 και 21 του ν. 1650/1986 (Α’ 160), όπως ισχύει, σε πυρήνες εθνικών δρυμών και σε διατηρητέα μνημεία της φύσης. Τη γλύτωσαν οι εθνικοί δρυμοί αλλά…

Παρ. 3: H αξιοποίηση δημοσίων ακινήτων στα οποία περιλαμβάνονται χώροι που προστατεύονται από την κείμενη περιβαλλοντική και αρχαιολογική νομοθεσία λόγω του ειδικού χαρακτήρα τους, όπως είναι ιδίως ζώνες προστασίας αρχαιολογικών χώρων, ιστορικοί τόποι, φυσικά πάρκα και περιοχές οικοανάπτυξης, πραγματοποιείται σύμφωνα με τους ειδικότερους όρους και περιορισμούς που θέτουν οι σχετικές διατάξεις. Την τιμή των εισιτήριων εισόδου στην Ακρόπολη θα τα ορίζει η τρόικα γιατί τα έσοδα θα τα παίρνει αυτή.

Άρθρο 12
Παρ. 5: Με τα ίδια προεδρικά διατάγματα μπορεί να τροποποιούνται εγκεκριμένα ρυμοτομικά σχέδια και σχέδια πόλεως καθώς και πολεοδομικές μελέτες ή/και να καθορίζονται ειδικές χρήσεις γης και ειδικοί όροι και περιορισμοί δόμησης για τα εντός σχεδίου πόλεως δημόσια ακίνητα, ακόμη και κατά παρέκκλιση από τους ισχύοντες στην περιοχή όρους και περιορισμούς δόμησης καθώς και από τις διατάξεις του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού, προκειμένου να αποδοθεί ο βέλτιστος πολεοδομικός-επενδυτικός προορισμός στο προς αξιοποίηση ακίνητο. Στις περιπτώσεις αυτές, η δημοσίευση του σχετικού εγκριτικού διατάγματος έχει τις συνέπειες έγκρισης σχεδίου πόλεως, κατά τις διατάξεις του ν.δ. 17.7/16.8.1923. Ποιες πολεοδομικές διατάξεις και νόμοι; Αυτοί παραμερίζονται προς όφελος των φιλελλήνων. Η απόλυτη δικαίωση Γιούνκερ. Γιατί μας κάνει εντύπωση η έλλειψη κυριαρχίας στον τόπο μας;

Άρθρο 14
Παρ. 1: Για την αξιοποίηση των δημοσίων ακινήτων επιτρέπεται η απευθείας παραχώρηση στον κύριο της επένδυσης ή στον έλκοντα εξ αυτού δικαιώματα, της χρήσης αιγιαλού και παραλίας και του δικαιώματος εκτέλεσης, χρήσης και εκμετάλλευσης λιμενικών έργων ή επέκτασης, ήδη υφιστάμενων στην περιοχή, λιμενικών εγκαταστάσεων. Η παραχώρηση γίνεται για χρονικό διάστημα μέχρι πενήντα (50) χρόνια με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και με καταβολή ανταλλάγματος που προσδιορίζεται στην οικεία σύμβαση παραχώρησης. Για την εκτέλεση των έργων στον αιγιαλό ή στην παραλία τηρείται η διαδικασία που ορίζεται στις διατάξεις του ν. 2971/2001 (Α’ 285). Με απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας καθορίζονται η διαδικασία, ο τρόπος και τα όργανα προσδιορισμού του ανταλλάγματος και κάθε σχετικό θέμα. Δικές τους οι θάλασσες, δικοί τους και οι αιγιαλοί. Λεφτά για το μπανάκι του λαού.

Ακολουθεί στο μεσοπρόθεσμο το περαιτέρω φορομπηχτικό «γδύσιμο» του ελληνικού λαού το οποίο όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε, που είναι απορίας άξιο αν διαβάστηκε απ' τους βουλευτές.

Σίγουρα θα βρεθούν πρόθυμοι δικαστές να βγάλουν και το ξεπούλημα νόμιμο. Η σήψη των εξουσιών στην Ελλάδα άλλωστε είναι σε προχωρημένο στάδιο. Αυτά που προβλέπει ωστόσο ο εφαρμοστικός δεν πρέπει να αφεθούν απ’ το λαό βορά σε κανέναν να τα διαπραγματευτεί ερήμην του. Είναι δικά του και κανείς δεν τον ρώτησε για το μέλλον τους. Κύριοι δικαστές θα δικάσετε Έλληνες, εξυπηρετώντας το 20% της χούντας που κρύβεται πίσω από την αστυνομοκρατία, τη στιγμή που το 66% των πολιτών πιστεύει, κατά την Alco, πως το μεσοπρόθεσμο θα οδηγήσει τη χώρα σε βαθύτερη ύφεση;


«Δεδομένης της πλούσιας εμπορικής κληρονομιάς της στη Μεσόγειο, η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι το Χονγκ Κονγκ, η Σιγκαπούρη, η Ελβετία των Βαλκανίων. Οι Έλληνες μετανάστες και οι απόγονοί τους έχουν καταγράψει μεγάλες επιχειρηματικές επιτυχίες στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία, στον Καναδά και αλλού. Ωστόσο, η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη, οικονομικά και πολιτικά».

Με αυτήν την εισαγωγή ξεκινά το σχόλιό του στο Forbes.com ο αρχισυντάκτης του, γνωστός επιχειρηματίας Steve Forbes.

«Γιατί η Ελλάδα είναι τέτοιο τρελοκομείο; Και ποιες είναι οι επιπτώσεις για την Ευρώπη και τις ΗΠΑ;», διερωτάται.

Όπως αναφέρει ο κ. Forbes, «πρόσφατα συμμετείχα στο συνέδριο "Greek Power Summit 2011 - Helping Greece Rebuild", το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα. Σας παραθέτω ένα μικρό περιστατικό που τονίζει το πόσο ανίδεη και ανεύθυνη έχει γίνει η ελληνική κυβέρνηση. Το μεγαλύτερο μέρος των συμμετεχόντων στο συνέδριο ήταν επιχειρήσεις και στελέχη του χρηματοοικονομικού κλάδου που ήταν είτε Έλληνες μετανάστες είτε ελληνικής καταγωγής. Πήγαν στην Αθήνα για να μελετήσουν τις επενδυτικές ευκαιρίες και να προσφέρουν προτάσεις για το πώς να αναβιώσει η ελληνική οικονομία.

Αυτά τα στελέχη διαχειρίζονται επιχειρηματικά και οικονομικά assets ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο, η κυβέρνηση συμπεριφερόταν σαν να μην ήταν κάτι τέτοιο. Σίγουρα, η κατάσταση ήταν αμφιλεγόμενη, ωστόσο θα πίστευε κανείς ότι κάποιοι από τους κορυφαίους υπουργούς -ή τουλάχιστον υψηλόβαθμα στελέχη των υπουργείων- θα έβρισκαν λίγα λεπτά για να έρθουν σε επαφή με αυτά τα σημαντικά στελέχη και επιχειρηματίες. Ούτε κατά διάνοια. Κανένας από το γραφείο του Προέδρου της Δημοκρατίας ή του πρωθυπουργού δεν πέρασε ούτε για να μας πει ένα "γεια". Το ίδιο και από το υπουργείο Οικονομικών. Και οι ηγέτες της υποτιθέμενης συντηρητικής αντιπολίτευσης; Εξαφανισμένοι.

Η Αθήνα λέει στους πιστωτές της ότι θα μπορούσε να αντλήσει 50 δισ. ευρώ ή και περισσότερα μέσα σε λίγα χρόνια. Στο συνέδριο παρευρέθηκε ο Krzysztof "Chris" Walenczak, ο Πολωνός υφυπουργός Οικονομικών και ο άνθρωπος που υπήρξε επικεφαλής του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων της χώρας για τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτός και η ομάδα του έχουν εντυπωσιάσει παρατηρητές από όλον τον κόσμο. Ο Chris μοιράστηκε μαζί μας εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πτυχές για το πώς η Πολωνία κατάφερε να πουλήσει επιτυχώς 500 επιχειρήσεις, ενώ υπάρχουν σχέδια για πώληση άλλων 300 σχετικά σύντομα. Όμως, ούτε ένας άνθρωπος από την ελληνική κυβέρνηση δεν ήταν εκεί για να μάθει κάτι από τις εμπειρίες των Πολωνών σε ό,τι αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις τέτοιου μεγέθους. Μετά την παρουσίασή του ο Walenczak ρώτησε θυμωμένος: "Γιατί δεν υπάρχει κανείς εδώ από την κυβέρνηση;".

Και αυτό, εν ολίγοις, είναι γιατί η Ελλάδα διαλύεται.

Όμως, αυτή η "τι-πρόβλημα-έχετε-μαζί-μας" στάση της κυβέρνησης αντανακλά τον τρόπο σκέψης μεγάλου μέρους του πληθυσμού. Κάθε βράδυ η Πλατεία Συντάγματος, εκεί όπου βρίσκεται η Βουλή και το ξενοδοχείο που μείναμε, είναι γεμάτη διαδηλωτές. "Κλέφτες! Κλέφτες!", είναι ο ηπιότερος χαρακτηρισμός που φωνάζουν στους κυβερνήτες τους. Όμως, δεν είναι η εγκληματικά επικίνδυνη οικονομική πολιτική την οποία ακολουθούν οι Έλληνες πολιτικοί που εξοργίζει τους διαδηλωτές, αλλά το ότι οι δανειστές της Ελλάδας απαιτούν "να σφίξει κι άλλο το ζωνάρι".

Πέρυσι, η κυβέρνηση πράγματι ξεκίνησε να κάνει κάποιες περικοπές. Για παράδειγμα, τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα αδείας σε όλους τους γραφειοκράτες εξαλείφθηκαν. Όμως, ούτε ένας δημόσιος υπάλληλος δεν απολύθηκε. Χάρη στην άγρια αντίσταση των συνδικαλιστικών ενώσεων, οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν καθυστερήσει. Και η κυβέρνηση δεν έχει κάνει καμία θεμελιώδη δομική αλλαγή για να δημιουργήσει μια φιλική προς τις επιχειρήσεις οικονομία. Έτσι, δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να παραπαίει και ότι τα ελλείμματα παραμένουν γιγάντια», σχολιάζει ο κ. Forbes.

Στο σημείο αυτό ο κ. Forbes κάνει αναφορά στις διαδηλώσεις και στα εκτεταμένα επεισόδια -τα οποία έγιναν τη δεύτερη ημέρα του συνεδρίου- λέγοντας πως «η πολιτική ατμόσφαιρα είναι πλέον τόσο δηλητηριώδης, που σχεδόν όλοι οι επιφανείς πολιτικοί -εντός και εκτός κυβέρνησης- σπανίως κάνουν δημόσιες εμφανίσεις, για να αποφύγουν τη σωματική επίθεση από τους εξαγριωμένους πολίτες».

Συνεχίζοντας την άποψή του για την ελληνική οικονομία, αναφέρει ότι «πλέον γνωρίζουμε όλοι τις καταστροφές της ελληνικής οικονομίας. Μέχρι το 2009, όταν η παρούσα κυβέρνηση ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας και συνειδητοποίησε ότι "την έχουν πλέον καταλάβει", η Ελλάδα για χρόνια "μαγείρευε" τα βιβλία της - και μάλιστα με τρόπο που θα εξέπληττε ακόμα και τον Bernie Madoff. Επιπλέον, η ελληνική οικονομία κατακλύζεται από καρτέλ και σωματεία που έχουν ουσιαστικά αποκλείσει τον ανταγωνισμό. Η Ελλάδα πέρασε έναν φοβερό εμφύλιο πόλεμο από το 1944 μέχρι το 1949. Οι κομμουνιστές μπορεί να έχασαν, όμως οι Έλληνες πολύ κυνικά λένε ότι τα οικονομικά τους δόγματα κέρδισαν. Η Ελλάδα έχει μία από τις πιο δογματικές, κρατικοδίκαιες οικονομίες του κόσμου.

Έτσι, πώς είναι δυνατόν μία οικονομία που αντιπροσωπεύει μόλις το 2% της Ε.Ε. να είναι σε θέση να ανατρέψει το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα, ή τουλάχιστον το ευρωπαϊκό χρηματοοικονομικό σύστημα; Διότι πολλές τράπεζες κατέχουν πολλά ελληνικά κρατικά ομόλογα. Η ΕΚΤ έχει αγοράσει 70 δισ. ευρώ από αυτά τα "σκουπιδόχαρτα". Οι διαγραφές στην αξία τους θα επέφεραν σημαντικό πλήγμα στα όχι και τόσο ισχυρά κεφαλαιακά αποθέματα των τραπεζών. Γνωρίζουμε πως και άλλες χώρες, όπως η Πορτογαλία, έχουν σημαντικά οικονομικά προβλήματα. Ο φόβος είναι ότι αν η Ελλάδα πτωχεύσει, ένα ντόμινο αλά Lehman Brothers θα μπορούσε να επιστρέψει την παγκόσμια οικονομία εκεί που ήταν το φθινόπωρο του 2008.

Όμως η Ε.Ε., το ΔΝΤ και η ΕΚΤ αξίζουν επίσης… χειροκροτήματος. Χορήγησαν δάνεια διάσωσης χωρίς να τα συνδέουν με αλλαγές που θα αντέστρεφαν το κλίμα της ελληνικής οικονομίας, κάτι που θα μπορούσε να αποτελέσει θετικό μοντέλο για την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία. Τα μέτρα λιτότητας, και ειδικότερα οι υψηλότεροι φόροι, δεν θα κάνουν την Ελλάδα έναν άξιο δανειολήπτη. Οι φορολογικές και δομικές μεταρρυθμίσεις θα έπρεπε να είναι στον κατάλογο των απαιτήσεων πριν από τη χορήγηση επιπλέον δανείων.

Οι Έλληνες κατηγορούνται -και δικαίως- ότι δεν πληρώνουν φόρους. Άλλες χώρες της περιοχής πλήττονται από το ίδιο πρόβλημα. Η λύση τους; Αχρήστευσαν τους παλιούς φορολογικούς κώδικες και τους αντικατέστησαν με έναν απλό και εύκολο να επιβληθεί ενιαίο φορολογικό συντελεστή. Όμως, ενώ στην Ελλάδα ο υψηλότερος φορολογικός συντελεστής πλησιάζει το 50%, στη γειτονική Βουλγαρία είναι 10%, στην Αλβανία 10% και στη Ρουμανία 16%. Έτσι, αυτές οι χώρες αναπτύσσονται, ενώ η Ελλάδα συρρικώνεται.

Επίσης, θα πρέπει όλοι να πάψουν να υποκρίνονται ότι το χρέος της Ελλάδας δεν χρειάζεται να αναδιαρθρωθεί. Υπάρχει προηγούμενο, ιδιαίτερα σε χώρες της Λατινικής Αμερικής. Αν γίνει σωστά, δεν θα οδηγήσει σε κατάρρευση του εμπορικού τραπεζικού συστήματος.

Η Ελλάδα χρειάζεται εσωτερικές αλλαγές. Τα δικαιώματα ιδιοκτησίας, για παράδειγμα, είναι πρωτόγονα. Οι ειδικοί εκτιμούν πω η κυβέρνηση έχει στην κατοχή της ακίνητα αξίας περίπου 500 δισ. δολαρίων, ωστόσο δεν υπάρχουν αποτελεσματικές διαδικασίες για την καταγραφή αυτής της περιουσίας. Και το να βρει κανείς τι ανήκει σε ποιον μπορεί να αποδειχτεί δύσκολη διαδικασία. Δεν χρειάζεται όμως πολύ μυαλό: λύστε το θέμα με την ιδιοκτησία και η κυβέρνηση θα μπορούσε να φέρει αμέτρητα δισεκατομμύρια από ενοικιάσεις ή πωλήσεις σε developers.

Συμπέρασμα: Η λιτότητα από μόνη της δεν είναι αποτελεσματική, ούτε πολιτικά, ούτε οικονομικά. Οι περικοπές πρέπει να συνοδεύονται από φορολογική μεταρρύθμιση, θετικές δομικές αλλαγές που θα ενθαρρύνουν την ανάπτυξη και από αναδιάρθρωση των χρεών. Η ανεπαρκής ηγεσία της Ελλάδας μπορεί να αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση, όμως η ελληνική ασθένεια επηρεάζει ξεκάθαρα όλους τους ηγέτες των ανεπτυγμένων χωρών σήμερα».


Μία ξαφνική εξέλιξη σε πολιτικό - διπλωματικό επίπεδο έρχεται να προσταθεί στην έτσι κι αλλιώς τρικυμιώδη Ελληνική πολιτική σκηνή. Η κυρία Κλίντον, υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, επισκέπτεται την περιοχή μας και ιδιαίτερα την Άγκυρα και την Αθήνα, προκειμένου να έχει συνομιλίες με αξιωματούχους (προέδρους και πρωθυπουργούς) Ελλάδας και Τουρκίας...

Τί συμβαίνει; Προς τι η επίσκεψη αυτή; Ποιά η ατζέντα που θα φέρει μαζί της η αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών; Αφορά τα Ελληνοτουρκικά, την ΑΟΖ, τις έρευνες για πετρέλαιο (και φυσικά τις αμερικανικές εταιρείες εξόρυξης πετρελαίου) ή μήπως είνα σχετική με την προσπάθεια επιβολής ηρεμίας προκειμένου να μην κινδυνεύσουν οι αμερικανικές τράπεζες που κατέχουν Ελληνικά ομόλογα αξίας 41 δισ. ευρώ; Η λογική θέλει όλα αυτά να αποτελούν το σύνολο των θεμάτων που θα θίξει η κυρία Χίλαρι Κλίντον κατά την επίσκεψή της τόσο στην Άγκυρα, όσο και στην Αθήνα. Όμως, οι "κακές γλώσσες" μιλάνε και για άσκηση πίεσης (αλλά και έμπρακτης στήριξης) προς τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος δείχνει όχι μόνο να μην θέλει να κυβερνήσει πλέον την Ελλάδα, αλλά προτιμά να είναι εκτός της χώρας την οποία υποτίθεται προς πρέπει να οδηγήσει έξω από την κρίση.

Τι γυρεύει, λοιπόν, η αλεπού στο παζάρι ή ελληνιστί τι ζητά η Χίλαρι αυτή την εποχή στην Ελλάδα;

Στις 17 και 18 Ιουλίου θα μας κάνει την τιμή να μας επισκεφτεί η αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον αφού το προηγούμενο διήμερο περάσει και από την Τουρκία. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η κ. Κλίντον θα μεταβεί στην Τουρκία, όπου θα συμμετάσχει στις συναντήσεις της Ομάδας Επαφής για τη Λιβύη και θα διεξάγει διμερείς επαφές με Τούρκους αξιωματούχους.

Κατά την επίσκεψή της στην Τουρκία, η υπουργός θα συναντηθεί με τον πρόεδρο Γκιουλ, τον πρωθυπουργό Ερντογάν, τον υπουργό Εξωτερικών Νταβούτογλου και άλλους πολιτικούς ηγέτες για να συζητήσει τα ζητήματα της Λιβύης, της Συρίας, καθώς και ένα «πλήρες φάσμα» των κοινών διμερών και πολυμερών ζητημάτων.

Στη συνέχεια, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Χίλαρι Κλίντον θα βρίσκεται στις 17 και 18 Ιουλίου στην Ελλάδα, όπου θα έχει συναντήσεις με τον πρόεδρο Κ. Παπούλια, τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, τον υπουργό Εξωτερικών Στ, Λαμπρινίδη και πολιτικούς ηγέτες για να συζητήσει «θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος».

Αυτό το «αμοιβαίου ενδιαφέροντος» είναι που μας τρομάζει. Άραγε έρχεται για να δώσει εντολές στη φιλική προς τις ΗΠΑ κυβέρνηση, ή δε θέλει να φάνε ολάκερη την πίτα οι Γερμανοί και οι Γάλλοι. Διότι οι ευκαιρίες και τα φιλέτα της Ελλάδας θα είναι πολλά και θα ενδιέφεραν την αμερικανική κυβέρνηση να παίξει ενεργό ρόλο στα νέα δεδομένα.

Και φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε το ρόλο που παίζουν οι τρεις αμερικανικοί οίκοι στο παιχνίδι με τη χρεοκοπία της Ελλάδας. Ο Σεπτέμβριος κρίνεται ιδιαίτερα "επικίνδυνος" μήνας για την αμερικανική οικονομία. Δείγμα της επικινδυνότητας αυτής είχαμε με την υποτίμηση της πολιτείας της Μινεσότα από τους οίκους αξιολόγησης, οι οποίοι με την συγκεκριμένη υποτίμηση έδειξαν τα δόντια τους σε μία ξεκάθαρη επίδειξη δύναμης έναντι της αμερικανικής οικονομίας. Ίσως, ο Σεπτέμβριος να είναι -τελικά- ο ιδανικός μήνας για να μεγιστοποιηθεί το Ελληνικό - Ευρωπαϊκό πρόβλημα, προκειμένου να μην γιγαντωθεί επικοινωνιακά οποιαδήποτε αρνητική εξέλιξη στην αμερικανική οικονομία...


Μέσα στις επόμενες 60 μέρες θα κριθεί η βιω­σιμότητα της κυβέρνη­σης, καθώς μέχρι τα μέ­σα Σεπτεμβρίου θα πρέπει να περά­σουν από τη Βουλή όλα τα δύσκολα νομοσχέδια για τα επαχθή φορολογι­κά μέτρα, την τέταρτη επικαιροποίηση του μνημονίου, που θα περιλαμ­βάνει ρητώς την απόλυση δημοσίων υπαλλήλων, τις πρώτες αποκρατικο­ποιήσεις και τον δεύτερο εφαρμοστικό νόμο.
Παράλληλα, η Βουλή θα πρέπει να ετοιμάζεται για να ψηφίσει και το νέο πακέτο «διάσωσης» της Ελλά­δας, που θα περιλαμβάνει βεβαίως νέους σκληρούς όρους για λιτότητα, το δεύτερο μνημόνιο και την πιθα­νότητα εμπράγματων εγγυήσεων. Το ίδιο διάστημα το Μαξίμου θα δίνει τη νέα μάχη αξιολόγησης από την τρόι­κα, που θα βρίσκεται στην Αθήνα για να ελέγξει την πορεία της οικονομίας ώστε να δώσει το πράσινο φως στην έκτη δόση του δανείου, η οποία πρέ­πει να εκταμιευθεί στα μέσα Σεπτεμ­βρίου.
Ήδη, λόγω των καθυστερήσεων αλ­λά και λόγω πολιτικής αδυναμίας, οι τροϊκανοί θα έρθουν εκτάκτως στην Αθήνα από το τέλος Ιουλίου ώστε να διασφαλίσουν ότι η κυβέρνηση θα τηρήσει όσα υποσχέθηκε.
Όλα αυτά δημιουργούν μια ρευ­στή πολιτική κατάσταση σε ένα ήδη εκρηκτικό κοινωνικό κλίμα. Οι Ευρω­παίοι διαπιστώνουν και από τις δημο­σκοπήσεις ότι αυτό το κυβερνητικό σχήμα δεν αντέχει και έχουν δεδο­μένο ότι με τον έναν ή τον άλλο τρό­πο οι πρόωρες κάλπες είναι προ των πυλών. Έτσι ζητούν επιτακτικά το νέο δανειακό πρόγραμμα να έχει την έγκριση 180 βουλευτών, ώστε όποιο κυβερνητικό σχήμα και να ανέβει στην εξουσία - θεωρούν ότι θα αποτελείται από τουλάχιστον δύο κόμ­ματα – να είναι εξασφαλισμένη η υλοποίηση των δεσμεύσεων.
Τα μέτωπα του Βενιζέλου
Ο άνθρωπος που θα κληθεί να φέρει σε πέρας το δύσκολο εγ­χείρημα να πειστούν οι υπουρ­γοί αλλά και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για την πλημμύρα των αλλαγών, είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Ήδη η τρόικα αλλά κα ι το Γιούρογκρουπ έδειξαν τα δόντια τους στην τηλεδιάσκεψη της προηγούμενης εβδομάδας. Η γραμμή είναι σκληρή, σκληρότερη ίσως από αυτήν που ανέμενε ο υπουργός Οικονομικών. Μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουμε την επόμενη δόση, πρέπει:
1. Να σχηματιστεί αμέσως και να λειτουργήσει η εταιρεία δια­χείρισης της δημόσιας περιουσίας, η Γενική Γραμματεία Real Estate Development. Τον Αύγουστο να υι­οθετηθεί το πλάνο για τον τουριστι­κό τομέα (τουριστική κατοικία), με το νομοσχέδιο για τις χρήσεις γης των ακινήτων της εταιρείας Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα. Στο τρίτο τρίμη­νο πρέπει να είναι έτοιμο το νομικό πλαίσιο για τη γρήγορη παραχώρηση γης και την επιτάχυνση της καταγραφής της ακίνητης περιουσίας.
2. Να περάσει, μέχρι το τέλος Ιουλί­ου, το νομοσχέδιο για τις συγχω­νεύσεις και καταργήσεις των ΔΕΚΟ και άλλων φορέων και μέχρι τα μέσα Αυγούστου η κυβέρνηση να βρει τρό­πο να περάσει από τη Βουλή τη δυ­νατότητα απολύσεων. Μέσα στο νέο νομοσχέδιο θα περιλαμβάνονται και οι μειώσεις μισθών και άλλων δαπα­νών και το μαχαίρι σε όσα επιδόματα έχουν απομείνει.
3. Να καταργηθούν 200 εφορίες, να δημιουργηθούν ομάδες «ράμπο» που θα αναλάβουν τη συλλογή ληξιπρόθεσμων οφειλών με απώτερο στόχο να ιδιωτικοποιηθούν οι διαδι­κασίες συλλογής φόρων, οι οποίες θα ελέγχονται από ξένους εμπειρογνώ­μονες. Παράλληλα πρέπει να ετοιμα­στεί το νέο φορολογικό σύστημα.
4. Να βρεθεί φόρμουλα που θα προνοεί την εγκατάσταση των ελεγκτών, οι οποίοι μόνιμα πλέον θα διαχειρίζονται όλους τους τομείς της οικονομίας, τα υπουργεία, τους δη­μοσίους οργανισμούς. Επίσης μέσα στον Ιούλιο η κυβέρνηση πρέπει να ορίσει τα προσόντα και τις υποχρεώ­σεις των ελεγκτών που θα μπουν στα υπουργεία και να τους τοποθετήσει για να ελέγχουν τη ροή των πόρων. Έως το τέλος Σεπτεμβρίου να δημι­ουργηθούν γενικές διευθύνσεις για οικονομικές υποθέσεις σε όλα τα υπουργεία.
5. Να αποφασιστούν μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου όλες οι νέες περικο­πές στην υγεία και την ασφάλιση, που θα περιλαμβάνουν ίσως και νέες αυ­ξήσεις στις εισφορές, περικοπές στις αναπηρικές συντάξεις και νέες αλλα­γές στα βαρέα και ανθυγιεινά.
6. Μέχρι το τέλος του έτους να δη­μιουργηθούν νέες συμμαχίες στον τραπεζικό κλάδο, συγχωνεύσεις και εξαγορές, και όσες τράπεζες απο­τύχουν στα στρες τεστ να ενταχθούν αμέσως στο Ταμείο Χρηματοπιστωτι­κής Σταθερότητας, που ουσιαστικά ελέγχεται από την Τράπεζα της Ελλά­δος και την τρόικα.
7. Μέχρι το τέλος Ιουλίου η κυβέρ­νηση να αναθέσει τη διαχείριση των υδροηλεκτρικών αποθεμάτων σε ανεξάρτητη αρχή.
8. Τέλος, βάσει του επικαιροποιημένου μνημονίου, η κυβέρνηση θα καλείται να λάβει νέα μέτρα ανά τρίμηνο και κάθε φορά που διαπιστώ­νεται απόκλιση από τους δημοσιονο­μικούς στόχους.
Συνεχώς νέα μέτρα!
Ο όρος για συνεχή λήψη νέων μέ­τρων είναι ο δυσκολότερος που έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση. Και αυτό γιατί πλέον τα ψέματα τελείω­σαν, όπως και οι διορίες που έδινε μέ­χρι τώρα ατύπως η τρόικα. Εδώ κι έναν χρόνο όλοι έκαναν τα στρα­βά μάτια για το γεγονός ότι η Ελλάδα ουδέποτε κατάφερε να πιάσει τους βασικούς στόχους του μνημονίου. Όμως, όπως έχεουμε γράψει επανειλημ­μένως, οι δανειστές έχουν πλέον νομικό πρόβλημα και δεν είναι καλυμμένοι στην εκταμίευση των δόσεων.
Οι κυβερνητικές παλινωδίες και η «κοροϊδία», όπως την ερμηνεύ­ουν οι ελεγκτές, ότι κάπου πα­ρακάτω η κρατική μηχανή θα πάρει μπρος, μας έφεραν εδώ που βρισκόμαστε σήμερα: στον φαύλο κύκλο ύφεσης -νέων μέ­τρων- ύφεσης και στην ενεργο­ποίηση της ρήτρας που υπάρχει ήδη στη δανειακή σύμβαση για πλήρη επιτήρηση και απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Εάν κρίνουμε από τα τελευταία νέα, τα νέα μέτρα είναι προ των πυλών, πριν καν εφαρμοστούν αυτά που πέρασε δι’ εκβιασμών και πιέσεων η κυβέρνηση από τη Βουλή την περα­σμένη εβδομάδα.
Το πρώτο εξάμηνο του έτους τα έσοδα παρουσιάζουν υστέρηση κο­ντά στα 2,5 δισ. ευρώ, με τις πληρο­φορίες να κάνουν λόγο για στασι­μότητα στην είσπραξη εσόδων από φόρους. Την ίδια στιγμή, για τέταρ­το συνεχόμενο μήνα, οι δαπάνες του κράτους δείχνουν αύξηση, αλλά η κυβέρνηση επιμένει να εφαρμόζει την αποτυχημένη συνταγή για αύξηση εύκολων φόρων και οριζόντιες περι­κοπές σε όλα τα εισοδήματα.
Έτσι, αντί να γίνονται μελέτες για το πώς θα αντιστραφεί το κλίμα και πώς η κυβέρνηση θα καταφέρει να στοχεύσει στα μεγάλα εισοδήματα και κεφάλαια που συστηματικά φοροδιαφεύγουν, γίνονται μελέτες για το πώς οι νέες ελεγκτικές εταιρεί­ες θα γίνουν αφόρητα πιεστικές και απειλητικές προκειμένου να απο­σπούν τα ληξιπρόθεσμα χρέη μικροοφειλετών!
Μάλιστα, όπως διακινείται στους διαδρόμους του Μαξίμου, εάν πετύ­χει το εγχείρημα του εκφοβισμού, οι ελεγκτικές εταιρείες θα αναλάβουν όλο το σύστημα των εσόδων.
Όλα αυτά τη στιγμή που και ο Ευ­άγγελος Βενιζέλος δείχνει να αδυ­νατεί να πάρει αποφάσεις για τα δι­σεκατομμύρια ευρώ που βρίσκονται εκτός Ελλάδας και για τις off-shore εταιρείες Ελλήνων επιχειρηματιών που πληρώνουν ελάχιστους φόρους, κάνοντας χρήση νομικών παραθύρων που αφήνουν οι κυβερνήσεις ανοικτά εδώ και χρόνια.
Τα έσοδα που θα μπορούσε το κρά­τος να εισπράξει από τη φοροδιαφυγή των μεγάλων, ανέρχονται στο 30% των εσόδων που εισπράττει τώρα από τους άμεσους και έμμεσους φόρους, από τις περικοπές των μισθών, συντά­ξεων και επιδομάτων στα μεσαία και μικρά στρώματα.
Ο «χρησμός» Γιούνκερ...
Τη δημοσιονομική βόμβα που βρί­σκεται στα χέρια της καλείται να δια­χειριστεί η Ε.Ε. Ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ, που έχει υπογείως βοηθή­σει άπειρες φορές την κυβέρνηση και είναι η αιτία που έχουμε λάβει πολλές άτυπες παρατάσεις τον τελευταίο χρό­νο, είπε τελικά ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να διαχειριστεί αυτά που έχει αναλάβει και ζήτησε την παρέμβαση των δανειστών.
Έχουμε γράψει πολλές φορές ότι ουδέποτε η Ε.Ε. πήρε πρωτοβουλία να παρέμβει στα εσωτερικά της Ελλάδας με τόσο σαφή τρόπο. Η παρέμβαση όλων των αξιωματούχων που είδαμε τους τελευταίους μήνες έγινε ύστερα από συνεννόηση της κυβέρνησης, και προ πάντων του τέως υπουργού Οικο­νομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου.
Ο Παπακωνσταντίνου είδε το Γιούρογκρουπ ως μια χρυσή ευκαιρία για να καλύψει την απειρία και τη δική του αδυναμία να αποφασίσει και να εφαρ­μόσει μια βιώσιμη οικονομική πολι­τική, και όλο αυτό τον καιρό ζητούσε στήριξη από τους ομολόγους του στην ευρωζώνη.
Προφασιζόταν συνεχώς δικαιο­λογίες ότι τα πράγματα δεν προχω­ρούσαν επειδή υπήρχαν ανταρσίες στο Υπουργικό, το ΠΑΣΟΚ, τις «συντε­χνίες» και την αντιπολίτευση.
Ζητούσε συνεχώς πολιτική κάλυ­ψη με την αιτιολογία ότι «αυτός θέλει, αλλά δεν τον αφήνουν».
Έτσι άρχισε το γαϊτανάκι των παρεμ­βάσεων και των ανακοινώσεων, που έφτασαν να γίνονται απειλές.
Τώρα όμως το Γιούρογκρουπ είναι υποψιασμένο, με αποτέλεσμα να βλέ­πουν με μισό μάτι και τις προθέσεις του Βενιζέλου, και να μην του αφή­νουν κανένα περιθώριο ελιγμών και διαπραγματεύσεων.
Έτσι οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης ξεκαθάρισαν στον νέο υπουργό Οικονομικών ότι στη νέα δανειακή σύμβαση θα αναγράφεται ρητώς η ανάληψη της οικονομικής διαχείρισης της χώρας από τους δανει­στές.
Ο Γιούνκερ λοιπόν είπε το... αυτο­νόητο και αυτό που δεσμεύθηκε ήδη η κυβέρνηση ότι θα κάνει. Μόνο που αυτή τη φορά οι δανειστές δεν έχουν καμία διάθεση να υποστούν τη γνωστή καραμέλα της κυβέρνησης, η οποία άλλα διαπραγματεύεται πίσω από τις πόρτες και μετά αφήνει να εννοηθεί ότι οι δανειστές είναι αυτοί που επι­βάλλουν πράγματα και καταστάσεις.
Στις Βρυξέλλες υπάρχει ήδη δυσφο­ρία για τις επιθέσεις του πρωθυπουρ­γού στην Ε.Ε. το τελευταίο δεκαπενθή­μερο, γι’ αυτό έχουν αρχίσει την επι­χείρηση «όλα στο φως». Μια πρόγευση των μελλοντικών τοποθετήσεων έχει λάβει η κυβέρνηση από τον Γιούν­κερ. Έπεται συνέχεια...