Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Ιουν 2015

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Το μόνο σίγουρο είναι πως έχουμε κρίση, αλλά αυτή δεν είναι απαραίτητα οικονομική. Η κρίση που ζούμε είναι πρώτιστα είναι πολιτική, κοινωνική και ηθική. Γιατί, ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, εμείς παραμένουμε απαθείς και δεν έχουμε βγει στους δρόμους για να διαδηλώσουμε και να υπερασπιστούμε ως πολίτες και ως άνθρωποι το δίκαιό μας, την ίδια μας τη ζωή. Και αφήνουμε στα χέρια ανίκανων πολιτικών να μιλάνε για εμάς, χωρίς εμάς… να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς… και λειτουργούν υπέρ εκείνων των συμφερόντων που έχουν κηρύξει έναν σιωπηλό πόλεμο κατά της Ελλάδας, τον οποίο διάφορα πρόθυμα παπαγαλοειδή του Τύπου φροντίζουν να εξαπλώνουν σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, με ισχυρές δόσεις τρομοκρατίας και σε κάποιες περιπτώσεις με αυθαίρετες ερμηνείες ή ανυπόστατα γεγονότα.

Την ίδια στιγμή, υπουργοί της κυβέρνησης διαρρέουν διάφορες πληροφορίες για τις αποφάσεις της κυβέρνησης. Μία από αυτές τις «διαρροές» ήταν εγκληματική και φέρει την σφραγίδα του κ. Βαρουφάκη, αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού (που υποτίθεται ενδιαφέρεται για το καλό της χώρας). Έτσι, σύμφωνα με αυτή τη διαρροή, οι τράπεζες θα κλείσουν την Δευτέρα, θα παραμείνουν κλειστές μέχρι τις 6 Ιουλίου και θα έχουν όριο ανάληψης τα 60 έως 150 ευρώ, "πρώτη φορά αριστερά"! Φυσικά, και αυτά τα 60 ή 50 ευρώ θα μπορούν να τα παίρνουν μόνο όσοι έχουν τραπεζικές κάρτες! Δηλαδή ένα μέρος του λαού (καθόλου μικρό σε αριθμό), δεν θα μπορεί να έχει πρόσβαση στο χρήμα.Να υποθέσουμε πως δεν θα μπορεί να αγοράσει και τρόφιμα;
Βέβαια, οι τράπεζες κλείνουν για να μην ξεμείνουν από ρευστό. Όμως, αφού οι καταθέσεις των Ελλήνων είναι 160 δισ., τότε πως θα ξεμείνουν οι τράπεζες από ρευστό; Μήπως συγκαλύπτεται με το κλείσιμό τους η έλλειψη του ρευστού (των καταθέσεων) το οποίο έχει μετακινηθεί με διάφορους τρόπους εκτός Ελλάδος και εκτός της τσέπης των πραγματικών καταθετών;

Δεν γνωρίζουμε εάν η επιθυμία της κυβέρνησης είναι η σύγκρουση για μία καλύτερη Ελλάδα ή η απομόνωση της Ελλάδας και ο μετέπειτα διασυρμός της και εξαναγκασμός της σε χείριστες συμφωνίες. Ειλικρινά, δεν γνωρίζουμε εάν μεγαλύτερη τρομοκρατία ασκούν αυτή τη στιγμή τα διάφορα παπαγαλοειδή του Τύπου, υποτακτικών του Βερολίνου και των Βρυξελλών ή η ίδια η ελληνική κυβέρνηση. Για ποιόν λόγο, άραγε, δεν πάρθηκε η απόφαση να παραμείνουν ανοιχτές οι τράπεζες; Τέτοιου είδους αποφάσεις από την πλευρά των κυβερνώντων, βοηθούν στην δημιουργία κλίματος ηρεμίας στο εσωτερικό της χώρας;

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ούτε ένα στέλεχος της κυβέρνησης δεν απαντά στο αυτονόητο ερώτημα: Τι θα κάνει η κυβέρνηση εάν το δημοψήφισμα βγάλει "όχι στην συμφωνία;" Υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο για την πορεία της χώρας ή μήπως η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου ζητάει από τους πολίτες λευκή επιταγή για να διαχειρισθούν οι ίδιοι, αυθαίρετα, την ψήφο του λαού;

Ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ, είναι υποχρεωμένοι τις ημέρες που θα μεσολαβήσουν μέχρι την Κυριακή του δημοψηφίσματος, να ξεκαθαρίσουν στον απόλυτο βαθμό τι πρόκειται να κάνουν. Όχι θεωρητικά, αλλά πρακτικά, με αποδείξεις, να καταθέσουν προς τους πολίτες το σχέδιο διαχείρισης – διακυβέρνησης της χώρας. Την προηγούμενη φορά που δόθηκε λευκή επιταγή στον Αλέξη Τσίπρα, το αποτέλεσμα ήταν να γεμίσει η χώρα από λαθρομετανάστες, να μας χλευάζουν τα Σκόπια, να μας προκαλεί η Αλβανία, να γινόμαστε περίγελος της Τουρκίας που έσπασε κάθε ρεκόρ παραβιάσεων. Είδαμε επίσης το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφίλων και πολλά άλλα θλιβερά, με τα οποία διαφωνεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και ελπίζαμε πως η κυβέρνηση δεν θα επιχειρούσε να τα εφαρμόσει.
Κάναμε λάθος μία φορά. Αν κάνουμε λάθος και δεύτερη φορά, πόσο θα μας κοστίσει σαν χώρα;

Στο σημείο που βρισκόμαστε, ειλικρινά, αδυνατούμε να διαχωρίσουμε ποιος είναι εκείνος που ασκεί βιαιότερη τρομοκρατία στους πολίτες. Τα παπαγαλάκια των Βρυξελλών ή το τσίρκο του Μαξίμου;
Είμαστε βέβαιοι πως τις επόμενες ημέρες θα «γευτούμε» υψηλές δόσεις τρομοκρατίας, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Δυστυχώς, όλα επιβεβαιώνουν πως τελικά «η κρίση γεννάει ευκαιρίες» τόσο για τους αδίστακτους όσο και για τους πονηρούς…
Εμείς, ως Έλληνες θέλουμε να είμαστε υπερήφανοι και αξιοπρεπείς. Εάν ο Αλέξης Τσίπρας με το δημοψήφισμα στηρίζει την ελληνική υπερηφάνεια, είμαστε μαζί του. Αναρωτιόμαστε όμως: Ο Αλέξης Τσίπρας είναι μαζί μας;

ΥΓ: Κύριοι της κυβέρνησης, τι μέτρα έχετε πάρει αυτή την κρίσιμη στιγμή για να εξασφαλίσετε την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια των πολιτών της χώρας αλλά και τα σύνορά της τόσο από την εισρροή των λαθρομεταναστών αλλά και από τυχόν πρόθυμους που θα θελήσουν να εκμεταλλευτούν τόσο τις ιδεοληψίες σας, όσο και την ανικανότητα και τον πανικό σας;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Σε μια εκτεταμένη συνέντευξη του στο αμερικανικό ηλεκτρονικό δίκτυο, King World News, ο γνωστός Αμερικανός οικονομολόγος και πρώην γραμματέας του αμερικανικού θησαυροφυλακίου, Paul Craig Roberts, προειδοποιεί ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο δολοφονίας του Έλληνα πρωθυπουργού : «We’ve had several cases in Latin and South America of leaders who wouldn’t follow Washington’s line having mysterious deaths. There have been a number of them who have been overthrown in CIA organized coups.», δηλαδή : «Έχουμε αρκετές περιπτώσεις στην Λατινική και Νότιο Αμερική από ηγέτες που δεν ακολούθησαν την γραμμή της Ουάσιγκτον και είχαν μυστήριο θάνατο. Υπάρχει μεγάλος αριθμός από αυτούς που ανατραπήκαν από οργανωμένα πραξικοπήματα από την CIA».

Σύμφωνα με τον Αμερικανό οικονομολόγο, όλη αυτή η πεντάμηνη διαδικασία διαπραγμάτευσης απολύτου αδιεξόδου μεταξύ των δανειστών της Ελλάδας και της ελληνικής κυβέρνησης, ήταν προσχεδιασμένη ακριβώς για να φτάσει εδώ που έφτασε. Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ, επιδιώκουν εδώ και καιρό να ταπεινώνουν και να εξουθενώνουν τους λαούς για να κάμψουν κάθε αντίσταση στα σχέδια τους και να μπορέσουν στην συνέχεια έχοντας τους πειθήνια όργανα να στραφούν στην τελική σύγκρουση με την Ρωσία.

Εκείνο που θα πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, σύμφωνα με τον Paul Craig Roberts, είναι να καταγγείλει την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι συμπεριφέρθηκε βάσει οργανωμένου σχεδίου εναντίον της Ελλάδας και ότι όλα ήταν προαποφασισμένα για να φτάσουν στο σημερινό αδιέξοδο. Το σχέδιο περιλαμβάνει για την Ελλάδα την δημιουργία χάους για να ακολουθούσουν οι λαοί της Ισπανίας, Πορτογαλίας, Ιταλίας ακόμα και Γαλλίας, έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία αντίσταση στα σχέδια της Νέας Τάξης.

Το εντυπωσιακό είναι πως ο Αμερικανός οικονομολόγος πιστεύει πως δεν θα αφήσουν να βγει η Ελλάδα από το ευρώ, για να την ελέγχουν καλύτερα και πώς αν τελικά η Ελλάδα φύγει από το ευρώ που θα είναι και η σωστή της κίνηση, θα αντιμετωπίσει το μένος όλων αυτών που θα θεωρήσουν ότι ξεφεύγει από τα σχέδια τους και θα την «κεραυνοβολήσουν» με όλα τα μέσα γιατί θα ακυρώσει το «φωτεινό» τους παράδειγμα υποταγής στην Νέα Τάξη.

Η μονή ελπίδα για την Ελλάδα και τον Έλληνα πρωθυπουργό, σύμφωνα με τον Αμερικανό οικονομολόγο, είναι να συνδεθεί πιο στενά με την ομάδα των BRICKS και με το Ρώσο πρόεδρο, με τον οποίο είχε ήδη μια πρώτη σημαντική επαφή προφανώς, όπως υποστηρίζει ο Paul Craig Roberts, διαισθανόμενος τον θανάσιμο κίνδυνο στον οποίο έμπαινε ερχόμενος σε απ’ ευθείας σύγκρουση με τα κοράκια της Ευρώπης.

Όλα αυτά μας θυμίζουν με εντυπωσιακό τρόπο την περίπτωση του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή και το σχέδιο δολοφονίας του από ξένες μυστικές υπηρεσίες που κατά διαβολική συγκύρια τώρα αποκαλύπτεται σε όλη του την έκταση από τον αρμόδιο ανακριτή.

Και τέλος ο Paul Craig Roberts καταλήγει στην συνέντευξη του με το ερώτημα:
«Will The Greeks Stand Strong And Save The Planet From World War III?»
Δηλαδή, θα μείνουν οι Έλληνες δυνατοί και θα σώσουν τον πλανήτη από τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;

Είθε να μείνουμε!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο πρόεδρος του ευρωπαϊκού κόμματος των Φιλελευθέρων Γκι Φερχόφσταντ ζητά να δοθεί λύση στο αδιέξοδο με τρίμηνη παράταση, πρόγραμμα που δεν θα αυξάνει τη φορολογία και συμφωνία για αναδιάρθρωση του χρέους.
«Καλώ τους αρχηγούς της ευρωζώνης να δώσουν στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα τρεις μήνες ακόμη, ώστε να δουλέουν ένα πρόγραμμα που θα αλλάξει συθέμελα το πολιτικό και οικονομικό σύστημα σε συνδυασμό με μια δομική λύση για το χρέος με τη χρήση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας»
αναφέρει ο Γκι Φερχόφσταντ με παρέμβασή του από το προφίλ του στο facebook.

Ο πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου, που έχει κατακρίνει έντονα την Ελλάδα το τελευταίο διάστημα δείχνει συγκαταβατικός και ζητά να επιδειχθεί λογική και ψυχραιμία. Όχι γιατί το αξίζει η ελληνική κυβέρνηση, αλλά επειδή το δικαιούται ο ελληνικός λαός που δεν ευθύνεται για αυτό το χάος.

Διαβάστε παρακάτω όλη την υπόλοιπη ανακοίνωση:

«Ο Βαρουφάκης και οι ηγέτες της Ευρωζώνης πρέπει να έρθουν στα συγκαλά τους. Όλοι ξέρουμε πως το Grexit θα είναι απώλεια για όλους: οι πιστωτές θα χάσουν τα λεφτά τους και η ελληνική οικονομία θα καταρρεύσει ακόμη περισσότερο. Επιπλέον, θα φανεί ξεκάθαρα ως τεράστια αποτυχία ενός νομίσματος.

Πρέπει να αλλάξουμε δραστικά την προσέγγισή μας, συμφωνώντας σε τρεις μήνες συσκέψεων για να δουλέψουμε σε πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, που θα μεταρρυθμίσει δραστικά το ελληνικό πολιτικό και οικονομικό σύστημα.

Οι διαπραγματεύσεις μέχρι τώρα επικέντρωναν σε γρήγορες λύσεις, όπως αυξήσεις φόρων και περικοπές συντάξεων. Ήταν ένα πρόγραμμα που έριχνε το βάρος στον ελληνικό λαό, αλλά άφηνε την κρατική γραφειοκρατία απείραχτη.

Στο τέλος, τέλος, οι Έλληνες δεν ευθύνονται για αυτό το χάλι, οι ηγέτες ευθύνονται. Η οικονομική ανάπτυξη μπορεί να επιστρέψει στην Ελλάδα μόνο μετά από ριζικές μεταρρυθμίσεις, ώστε να λάβει χώρα πολιτικός και οικονομικός πολιτισμός.

Ας χρησιμοποιήσουμε την κρίση για να δώσουμε μια ευκαιρία στην αλλαγή.

Τρεις ακόμη μήνες για να σφυρηλατήσουμε ένα πρόγραμμα που παίρνει τα χρήματα από την κυβέρνηση και τη διοίκηση αντί για τους πολίτες.
Ένα πρόγραμμα που στοχεύσει στη διαφθορά και το πελατειακό κράτος, μειώνει δραστικά το κόστος της ελληνικής διοίκησης και ανοίγει την αγορά για τους επιχειρηματίες, βάζει τέλος στα κλειστά επαγγέλματα και επιτρέπει την πρόσβαση σε επαγγέλματα και άλλες μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν την ελληνική οικονομία ανταγωνιστική ξανά.

Αν η ελληνική κυβέρνηση δεχθεί ένα τέτοιο πρόγραμμα, θα πρέπει να προχωρήσουμε χέρι, χέρι σε μια λύση αναδιάρθρωσης του χρέους. Με το Grexit οι πιστωτές χάνουν τα χρήματά τους έτσι κι αλλιώς, οπότε είναι προς το συμφέρον όλων να δουλέψουμε για μια βιώσιμη λύση στο θέμα του χρέους.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ακυρώσει το βεβιασμένο δημοψήφισμα και να το αντικαταστήσει με ένα νέο, πιο ουσιαστικό για ένα δομικό πρόγραμμα. Αυτό θα δώσει στους Έλληνες πολίτες την ευκαιρία να διατάξουν το πολιτικό προσωπικό να προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις και θα δώσει στους πιστωτές την εγγύηση πως η ελληνική κυβέρνηση θα εκτελέσει όντως τις υποσχέσεις της.

Γι΄αυτό, ας δώσουμε τρεις μήνες ακόμη.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν το αξίζει, όμως ο λαός της Ελλάδας το αξίζει».

Πηγή News247


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Έχουμε εναντίον μας 18 κράτη της ζώνης του ευρώ (μαζί τους και η Κύπρος). Είναι ολοφάνερο ότι, με πρωτοβουλία των Γερμανών, έχουν πλέον αποφασίσει να δοκιμάσουν την αντοχή της Ευρωζώνης, εξ αιτίας της εξόδου από το ευρώ ενός «απείθαρχου» κράτους.

Αφού, η ευρωπαϊκή ελίτ κέρδισε χρόνο, με τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά και θωρακίστηκαν τα συμφέροντά της, τώρα έχει αποφασίσει για την Ελλάδα: Είτε μετατροπή μας σε πλήρη υποτελή αποικία χρέους είτε έξοδό μας από το ευρώ και απομόνωση.

Ενώ οι ευρωπαίοι ολιγάρχες, είχαν μακρόπνοο σχέδιο, το οποίο είχαν θέσει σε πλήρη εφαρμογή από το 2010, οι δικές μας κυβερνήσεις, νόμιζαν ότι κοροϊδεύουν τους κουτόφραγκους, παίρνοντας μόνο εισπρακτικά μέτρα και προσπαθώντας ταυτόχρονα να διατηρήσουν το κομματικό τους κράτος.

Εκεί που έχουν πλέον οδηγηθεί τα πράγματα, σε μας δεν απομένει άλλος δρόμος, από την έξοδο από το ευρώ και τη δύσκολη προσπάθεια ανόρθωσης της εθνικής οικονομίας, ανατρέποντας φυσικά πρώτα το εσωτερικό ολιγαρχικό καθεστώς που μας οδήγησε στη σημερινή κατάντια.

Η παραμονή σε μια ένωση κρατών με παρακάλια, υποτέλειες και ανούσιες θυσίες, δεν οδηγεί ένα έθνος πουθενά.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Τ​​α πέντε χρόνια της «κρίσης», όπου κρίση ονοματίσαμε την οικονομική μας (και όχι μόνο) χρεοκοπία, πρέπει να έδειξαν τις αργόσυρτες στον χρόνο αιτίες της ιστορικής παρακμής μας των Ελλήνων.

Αλλά να τις δείξουν σε ποιους; Ενα από τα πιο αρνητικά συμπτώματα της παρακμής είναι και το γεγονός ότι στην ελλαδική κοινωνία δεν υπάρχουν ανοιχτά θέματα για διερεύνηση, απορίες, ζητούμενα. Ολοι τα ξέρουμε όλα – έχει ο καθένας μας την αράγιστη βεβαιότητα ότι διαθέτει την εγκυρότερη δυνατή πληροφόρηση, τη συνεπέστερη λογική ανάλυση της πληροφορίας, το «δικαίωμα» να εκφράζει γνώμη για οποιοδήποτε, έστω και άκρως εξειδικευμένο θέμα. Δεν πρέπει να υπάρχει άλλος λαός σήμερα στην υφήλιο με τόσο δραματικά μειωμένη τη μετριοπάθεια, τη σεμνότητα, τόσο υψηλούς τους δείχτες απαιτήσεων παντογνωσίας, ορθοκρισίας, διορατικότητας.

Γι’ αυτό και είναι δύσκολο να υπολογίσει κανείς, πόσοι από εμάς τους Ελληνώνυμους σήμερα είναι σε θέση να διακρίνουν και να συνειδητοποιήσουν αν η διάλυση, η σήψη, ο εξευτελισμός που ζούμε, πέντε χρόνια τώρα, είναι μια συγκυριακή, περιπτωτική κρίση ή προχωρημένο στάδιο αδυσώπητης παρακμής.

Το ξεχώρισμα της κρίσης από την παρακμή δεν είναι πρόβλημα για θεωρητικούς της ιστοριογραφίας ή της κοινωνιολογίας. Είναι προϋπόθεση για την ορθή διάγνωση, που θα οδηγήσει και στο σωστό φάρμακο.

Βέβαια, εδώ που πια βρισκόμαστε, μοιάζει να είναι αργά και για ορθές διαγνώσεις και για φάρμακο αποτελεσματικό. Η κρίσιμη κοινωνική μάζα που θα μπορούσε να καθορίσει τον προσανατολισμό των σημερινών Ελλήνων, δεν έχει τον μπούσουλα, δηλαδή τα κριτήρια, για να το κάνει.

Κάτι που δύσκολα θα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει είναι ότι: παλεύουμε δυο αιώνες τώρα να γίνουμε «Ευρωπαίοι» και δεν τα καταφέρνουμε. Ο καθένας μας έχει την εξήγησή του γι’ αυτή την ανημπόρια: Ο οξυνούστατος Παναγιώτης Κονδύλης την ερμήνευε καταφεύγοντας στην «καχεξία του αστικού στοιχείου στη νεοελληνική κοινωνία» – αλλά αστική τάξη θα αναπτυσσόταν, μόνο αν είχαμε καταφέρει να γίνουμε «Ευρωπαίοι», επομένως η ερμηνεία του αυτοακυρώνεται συνιστώντας «λήψιν του ζητουμένου». Κυνηγός λεκτικών πυροτεχνημάτων, ο Κώστας Αξελός εντόπιζε την αποτυχία εξευρωπαϊσμού ως συνέπεια του επαρχιώτικου «ελληνοκεντρισμού» που περιθωριοποίησε τους Ελλαδίτες, τους καθήλωσε σε μια ψευδαισθητική αυτάρκεια. Την ίδια ουσιαστικώς ερμηνεία υιοθέτησε (ex conversio) και ο Στέλιος Ράμφος, αποδίδοντας όλα τα δεινά του μη εξευρωπαϊσμού μας στον «ψυχικό μηδενισμό της βυζαντινής (ασκητικής) απορρίψεως του κόσμου».

Παραλλαγές αυτών των ερμηνευτικών εκδοχών κυκλοφορούν πολλές: «Φταίει η Τουρκοκρατία», «ο κοτζαμπασισμός», «ο χαρακτήρας» των Ελλήνων: ο εγωισμός τους, η ροπή τους προς τη διχοστασία, η αδυναμία τους να μονοιάσουν, να συνεργαστούν. Ολες αυτές οι ερμηνείες προϋποθέτουν δύο a priori παραδοχές, δύο αυτονόητα, μη επιδεχόμενα συζήτηση «αξιώματα»: Πρώτον, ότι ο εξευρωπαϊσμός των Ελλήνων ήταν και είναι αυτό ακριβώς που χρειάζονται οι Ελληνες για να επιβιώσουν ιστορικά, να στήσουν κράτος, να γνωρίσουν «πρόοδο» και «ανάπτυξη», να ευτυχήσουν. Και δεύτερον, ότι κριτήριο για την επιλογή και πρόσληψη του μοντέλου της Δύσης δεν είναι οι ανάγκες μας των Ελλήνων, οι πιθανές ιδιαιτερότητες των αναγκών μας, οι μακραίωνοι ιστορικοί μας εθισμοί, οι διαφορές στον χαρακτήρα, στη νοο-τροπία. Το μοντέλο της Δύσης είναι αυταξία, πρέπει να πειθαρχήσουμε τις ανάγκες μας στις προδιαγραφές του μοντέλου, όχι να επιλέξουμε από το μοντέλο ό,τι θα μπορούσε να υπηρετήσει καλύτερα τις ανάγκες μας.

Μια κριτική, επιλεκτική πρόσληψη του μοντέλου θα έσωζε την ελευθερία αυτοπροσδιορισμού των Ελλήνων, την ενεργό διάσωση ιδιαιτεροτήτων, που θα συνιστούσαν γόνιμη ετερότητα μετοχής στο ιστορικό γίγνεσθαι. Αντίθετα, η άνευ όρων υποταγή στο πρόσλημμα συνιστά εθελούσια αλλοτρίωση, μίμηση και πιθηκισμό, επαρχιώτικη ξιπασιά – παραίτηση από κάθε ετερότητα προσφοράς στις επικαιρικές και τρέχουσες διεθνείς ζυμώσεις.

Στοιχείο ταυτότητας του δυτικού μοντέλου είναι η απόλυτη προτεραιότητα του κριτηρίου της χρησιμότητας. Η γλώσσα είναι χρηστικό εργαλείο συν-εννόησης και κατα-νόησης, η Ιστορία πεδίο άντλησης χρηστικών «διδαγμάτων» και τίτλων ισχύος ηγεμονικής, η θρησκεία εχέγγυο τυφλών, δογματικών «βεβαιοτήτων» που θωρακίζουν το εγώ και του τρέφουν την προσδοκία για μια «αιώνια», ατέρμονη σε γραμμικό χρόνο επιβίωση της ναρκισσιστικής αυτασφάλισης.

Στοιχείο ταυτότητας του ελληνικού «τρόπου» ή πολιτισμού ήταν η απόλυτη προτεραιότητα της αναζήτησης του αληθούς: να κατορθώσουμε το αληθές ως «τρόπο» της ύπαρξής μας. Τότε η γλώσσα είναι γεγονός κοινωνίας της εμπειρίας του αληθούς, η Ιστορία πεδίο πολιτικής πραγμάτωσης του αληθούς (πραγμάτωσης του κοινού αθλήματος της «πόλεως»), η μεταφυσική επίσης άθλημα έμπρακτης μετοχής σε εκείνο τον κοινωνούμενο «τρόπο» που οδηγεί στο να υπάρχεις επειδή ελεύθερα θέλεις να υπάρχεις, και θέλεις να υπάρχεις επειδή αγαπάς.

Εμείς, οι κάφροι του σημερινού Ελλαδιστάν, θυσιάσαμε τη γλώσσα των Ελλήνων στον βωμό της χρησιμότητας, κάναμε «μονοτονική» τη γραφή της για να στοιχίζουν λιγότερα οι γραφομηχανές και τα τυπογραφικά, αλλά και για να «ευκολύνονται» τα παιδιά, να γρυλίζουν ανετότερα με τα greeklish. Κάναμε την Ιστορία ιδεολόγημα, που ο καθένας το προσαρμόζει στην εγωκεντρική του ξιπασμένη επιλογή: «προοδευτικού», εθνικιστικού ή μηδενιστικού στραβού καπέλου. Ατιμάσαμε (επισήμως) τη ραχοκοκαλιά του «τρόπου», ή πολιτισμού μας, το εκκλησιαστικό γεγονός, το μεταλλάξαμε σε «επικρατούσα εν Ελλάδι θρησκεία»!, ναι, σε πρωτογονισμό ατομοκεντρικής θρησκείας.

Δεν είχαμε ποτέ στον τόπο μας τη συσσώρευση κεφαλαίου σαν αυτοσκοπό, γι’ αυτό ούτε και απρόσωπη βιομηχανική εργατιά, δηλαδή ποτέ προλεταριάτο. Αλλά για να φαινόμαστε «Ευρωπαίοι» ονοματίσαμε τα κόμματά μας σαν τάχα «Δεξιά» και σαν δήθεν «Αριστερά» ή σαν κωμικό μεσοβέζικο «Κέντρο» για να μπορούμε να αερολογούμε στο βουλευτήριο παριστάνοντας τους εκσυγχρονισμένους, εξευρωπαϊσμένους. Δεν έχει απομείνει τίποτε πια που να σώζει ελληνική ιδιαιτερότητα στα χώματά μας και στις ακτές μας, στα όσα λέμε και στα όσα πράττουμε. Είμαστε ολοκληρωτικά τελειωμένοι. Ψωμοζητάμε, και δεχόμαστε να μας λοιδορεί άνετα ο κάθε δανειστής μας ή συμπαίζουμε αδιάντροπα.

Ξέρω ότι υπάρχουν κάποιοι πιστοί αναγνώστες της επιφυλλίδας που, χρόνια τώρα, συζητάνε κάθε Κυριακή μαζί μου, χωρίς (ευτυχώς) να συμφωνούν με όλα όσα διαβάζουν. Θέλω να τους εμπιστευτώ το βιβλίο μου που μόλις κυκλοφόρησε από τον «Ικαρο»: «Η Ευρώπη γεννήθηκε από το Σχίσμα». Είναι μία συγκεφαλαίωση (νομίζω και διασάφηση) του καίριου, ζωτικού προβλήματος της διαφοράς του Ελληνισμού από τη Δύση. Με τη διαφορά να μη σημαίνει οπωσδήποτε αντιπαλότητα.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Και ξαφνικά, ο κ. Γιούνκερ αποφάσισε να δώσει από τα πρακτικά του Eurogroup την πρόταση που ήταν έτοιμοι να καταθέσουν οι δανειστές προς την ελληνική αντιπροσωπεία διαπραγμάτευσης, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό, επειδή το βράδυ της 26ης Ιουνίου η ελληνική αντιπροσωπεία αποχώρησε από τις διαπραγματεύσεις.

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Είναι σαφές πως είτε οι ευρωπαίοι εταίροι αντιμετωπίζουν τους Έλληνες πολίτες ως ηλίθιους, είτε προσπαθούν να αποποιηθούν των ευθυνών τους, αφού είναι γνωστό πως ήταν οι δανειστές που έλεγαν «game is over» (ή εκείνο το "take it or leave it") επισημαίνοντας πως όλα έχουν τελειώσει και δεν υπάρχει άλλη πρόταση, ενώ ήταν οι ίδιοι που επέμεναν στην εφαρμογή ενός καταστροφικού (στον απόλυτο βαθμό) προγράμματος «διάσωσης» της Ελλάδας από το 2010 έως και σήμερα. Πιθανότατα, βέβαια, οι «εταίροι» μας στην Ευρώπη να στηρίζονται περισσότερο στα «εργαλεία του Τύπου» (δεν τα έκανε άδικα τα σεμινάρια το ΔΝΤ) που έχουν την δυναμική να παρουσιάζουν το άσπρο ως μαύρο και το αντίστροφο.

Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν επιθυμούν να «συλληφθούν επ’ αυτοφώρο» στη σκηνή του εγκλήματος και με το φονικό όπλο στο χέρι. Κι αυτό επειδή οι ίδιοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι σε θέση να χειριστούν επικοινωνιακά οποιαδήποτε κατάσταση συμβαίνει στην Ελλάδα, αλλά δεν θα μπορούν να αντιμετωπίσουν τους πολίτες των χωρών τους εάν δεν κατορθώσουν να κρατήσουν τα προσχήματα και να προβάλουν κάποιο ανθρωπιστικό πρόσωπο. Γι αυτό εξάλλου υπάρχουν και οι δηλώσεις για οργάνωση αντιμετώπισης της επερχόμενης ανθρωπιστικής κρίσης που θα ξεσπάσει στην Ελλάδα, σε περίπτωση που η χώρα μας παραμείνει αμετακίνητη στην διενέργεια του δημοψηφίσματος.

Και αν κάποιος αναρωτηθεί πως μπορεί η κορύφωση της εφαρμοζόμενης δημοκρατίας να πανικοβάλει τους αυτοπροβαλλόμενους ως δημοκράτες, τότε αντιλαμβάνεται τον παραλογισμό της βάσης του ερωτήματος αυτού καθεαυτού και αυτομάτως καταλήγει στο λογικό συμπέρασμα: δεν έχουν καμία σχέση ούτε με την δημοκρατία, ούτε με τον ανθρωπισμό. Με ένα αισχρό προσωπείο αποπειρώνται να διαστρέψουν την ίδια την πραγματικότητα και να χρησιμοποιήσουν – εμφανίσουν θρασύτατα την ίδια την δημοκρατία ως απειλή για τις ευρωπαϊκές οικονομίες, ενδεχομένως και τις κοινωνίες.

Δυστυχώς, για την Ελλάδα, τα ερείσματα των οικονομικών της δολοφόνων, μίας διεθνούς ληστοσυμμορίας τραπεζιτών και μίας ανίκανης ομάδας ευρωπαίων ηγετών, απειλούν ευθέως πλέον όλα όσα με πολύ αίμα πλήρωσε η Ευρώπη. Και αυτή τους η απειλή βρίσκει πολλούς πρόθυμους στην Ελλάδα (η περίφημη διαδήλωση στο Σύνταγμα «Μένουμε Ευρώπη» αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου των πρόθυμων εθελόδουλων), τόσο στην πολιτική σκηνή όσο και στον χώρο της δημοσιογραφίας που ήδη ξεκίνησε τον αγώνα της τρομοκράτησης των ελλήνων πολιτών αλλά και της προπαγάνδας υπέρ της παράδοσης της χώρας στους «θεσμούς»!!!
Πολιτικές «προσωπικότητες» (που σε άλλες χώρες θα βρισκόντουσαν ήδη στην φυλακή για σειρά εγκληματικών πράξεών τους εις βάρος της χώρας) επιχειρούν να διαταράξουν την εσωτερική οικονομία της χώρας, απειλούν χωρίς περισπασμούς πως «δεν θα επιτρέψουν» να συμβεί κάτι που δεν εγκρίνουν (οι χορηγοί τους), ενώ κάποιοι ξεπερνώντας κάθε όριο απειλούν το πολίτευμα και θέτουν θέμα κατάργησης της κυβέρνησης και απομάκρυνσης του πρωθυπουργού και δημιουργίας ενός σχήματος που θα αναλάβει να επαναδιαπραγματευθεί με την Ευρώπη!!! Και κανένας Εισαγγελέας δεν κινήθηκε. Καμία δικαστική αρχή δεν προχώρησε στην έκδοση ενταλμάτων συλλήψεων για παρότρυνση των πολιτών και απόπειρα πραξικοπήματος!

Κάποιοι δεν έχουν καταλάβει, ακόμη, πως «μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου» δεν μπορεί να γίνει τίποτε. Ούτε, φυσικά να γίνουν αποδεκτές (και πιστευτές) οι αίφνης εμφανισθείσες καλύτερες προτάσεις των δανειστών, αλλά ούτε και το ενδιαφέρον για την χώρα και δημοκρατία όλων εκείνων που είτε δεν διάβαζαν τι υπέγραφαν, είτε αποδέχονταν την βουλγαροποίηση της ελληνικής οικονομίας, είτε είχαν επιλέξει να πέσουν στα τέσσερα απέναντι στους θεσμούς παραδίδοντας την ελληνική οικονομία, την ελληνική κοινωνία και την ελληνική εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία στους επικυρίαρχους δανειστές...
Δυστυχώς, εκτέθηκαν πολλαπλώς και ποικιλοτρόπως, με αποτέλεσμα σήμερα όχι μόνο να μην γίνονται πιστευτοί, αλλά και να αντιμετωπίζονται ως λίαν επικίνδυνοι για την χώρα και το σύνολο των συμφερόντων της.

Οι εξελίξεις είναι τόσο ραγδαίες, που ενδεχομένως όταν δημοσιευθεί αυτή η άποψη, να είναι ανεπίκαιρη. Το μόνο βέβαιο, πάντως, είναι πως εμείς σαν πολίτες καλά θα κάνουμε να αρχίσουμε να μαζεύουμε πέτρες… Όσο για το περίφημο δημοψήφισμα, οι επόμενες ημέρες θα είναι ιδιαζόντως ενδιαφέρουσες και ενδεχομένως αποκαλυπτικές έως... ανατρεπτικές πολλών ισχυρισμών, προσωπείων και προσωπικοτήτων...

ΥΓ: Σχετικά με τους δημοσιογράφους (των δεκάδων ή εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ ετησίως) που συνωστίζονται από χθες στα τηλεοπτικά παράθυρα, συζητώντας με διάφορους (αλλά σχεδόν πάντα τους ίδιους) ειδικούς επιστήμονες και καθηγητές οικονομικών, η άποψή μας είναι πως "έβγαλε η μύγ κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο"...

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Η 25η Ιουνίου 2015 θα καταγραφεί από τους ιστορικούς του μέλλοντος, ως η ημέρα που στο ελληνικό κοινοβούλιο διαπράχθηκε ένα στυγερό έγκλημα κατά του Έθνους των Ελλήνων. 172 δούλοι Βουλευτές της Νέας Τάξεως Πραγμάτων – μεταξύ αυτών και ο Βουλευτής των ΑΝΕΛ Κώστας Ζουράρις - ψήφισαν στην Ολομέλεια της Βουλής τον κώδικα παραχώρησης της ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες, αφού πρώτα το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είχε πάρει την κατά πλειοψηφία έγκριση από την αρμόδια διακομματική Επιτροπή της Βουλής.

Αμέσως μετά την έγκριση του σχετικού νομοσχεδίου από την Επιτροπή της Βουλής, με την πολιτική ιδιότητα του επικεφαλής Στρατηγικού Σχεδιασμού στο κόμμα “Ελλήνων Πολιτεία”, ο υπογράφων εξέδωσε (12 Ιουνίου 2015) το παρακάτω Δελτίο Τύπου:

«Ο θυμόσοφος λαός μας, αναφέρει: “ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται”.

Η οικονομική κρίση που μαστίζει την Πατρίδα μας, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής των Μνημονίων, έχει δημιουργήσει στην πενταετή διάρκειά της εκατόμβες νεκρών συνελλήνων, οι οποίοι δεν άντεξαν τον εξευτελισμό της προσωπικότητάς τους και έθεσαν τέλος στη ζωή τους.

Έχει οδηγήσει χιλιάδες οικογένειες στην ανέχεια και τον αποκλεισμό τους από τη ζωή. Την ελληνική επιχειρηματικότητα στον πλήρη αφανισμό. Τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας μας, τους νέους ανθρώπους σε αναζήτηση ελπίδας στο εξωτερικό.

Ωστόσο, ετούτη την ίδια ώρα, κάποια σταλινικά κυβερνητικά απολιθώματα, υπηρέτες της ΝΤΠ βρήκαν την ευκαιρία να μεταλλάξουν το Έθνος των Ελλήνων.

Έτσι, έφεραν προς συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής νομοσχέδιο για την απόδοση ιθαγένειας σε αλλοδαπούς.

Και βεβαίως, δεν μας δημιουργεί εντύπωση το γεγονός της υπερψήφισης του νομοσχεδίου από το ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ. Ούτε πως το ΚΚΕ δήλωσε “παρών”. Ούτε πως επιφυλάχθηκαν για να τοποθετηθούν στην Ολομέλεια, η ΝΔ και το “Ποτάμι”. Μας δημιουργεί όμως, αλγεινή εντύπωση η στάση του κυβερνητικού εταίρου, του κόμματος των “Ανεξάρτητων Ελλήνων”.

Τα ήξεις-αφήξεις δεν ταιριάζουν σε ένα πατριωτικό κόμμα όπως θέλουν να λέγονται οι ΑΝ.ΕΛ.

Πριν λοιπόν, από την οριστική μετάλλαξή τους σε ένα ακόμη δεκανίκι του Συστήματος, έχουν την υποχρέωση να καταψηφίσουν στο σύνολό τους στην Ολομέλεια, αυτό το Εθνοκτόνο νομοσχέδιο που αποτελεί τη νέα κερκόπορτα του Γένους μας, δείχνοντας κατ΄ αυτόν τον τρόπο ψήγματα πατριωτικής συνείδησης.
Το κόμμα της “Ελλήνων Πολιτεία” είναι αναφανδόν κατά της χορήγησης ιθαγένειας στους αλλοδαπούς.
Γιατί, άλλο η υπηκοότητα και άλλο η ιθαγένεια.
Η ιθαγένεια δεν παραχωρείται!


Έτσι, προφανώς εισακουστήκαμε και στην Ολομέλεια της Βουλής την Πέμπτη 25 Ιουνίου 2015 το κόμμα των “Ανεξαρτήτων Ελλήνων”, τελικά καταψήφισε επί της αρχής το Εθνοκτόνο νομοσχέδιο, το οποίο υπερψήφισε και το “Ποτάμι” – το κόμμα των Μερκελιστών – συντασσόμενο με το ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ.

Όμως, στην προκειμένη περίπτωση έχουμε “κυβερνητική ασάφεια”, από τη στιγμή που το ένα από τα δυο κόμματα που είναι στην κυβέρνηση και δημιουργεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία (ΑΝΕΛ) καταψηφίζει, όχι το οποιοδήποτε νομοσχέδιο, αλλά ένα σημαντικό νομοσχέδιο για την Πατρίδα που ήταν “κόκκινη γραμμή” για τον Πάνο Καμμένο και τους ΑΝΕΛ. Και γι΄ αυτόν ακριβώς το λόγο, το κόμμα της Αξιωματικής αντιπολίτευσης (ΝΔ) έθεσε θέμα δεδηλωμένης στην κυβέρνηση!! Επιπρόσθετα, εγείρονται πολλά ερωτήματα από όσα είπε ο Υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην αγόρευσή του την προηγουμένη στη Βουλή, όταν δεν έθεσε θέμα εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, ξεκαθαρίζοντας πως η προσπάθεια γίνεται με βάση την αρχή της ευρύτερης σύμπλευσης, ενώ η κυβερνητική συνεργασία δεν βασίζεται σε “ντοκουμέντο προγραμματικής πλατφόρμας”!

Δηλαδή, αν καταλάβαμε καλά ο “μαρτυριάρης” Νίκος Βούτσης, τι μας αποκάλυψε!! Πως ο Πάνος Καμμένος δέχθηκε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση με το ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να του έχει επιβάλλει τις “κόκκινες πατριωτικές γραμμές” που αποτελούσαν προεκλογική του δέσμευση προκειμένου να ψηφισθεί και να συμμετάσχει στη νέα Βουλή που θα προέκυπτε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015. Όταν και έλαβε το 4,75% του ελληνικού λαού!! Δεν έθεσε λοιπόν, ως προαπαιτούμενα συμμετοχής του κόμματός του στην κυβέρνηση, αυτές τις “κόκκινες πατριωτικές γραμμές”; Kι αν τις έθεσε, εκ του αποτελέσματος της ψηφοφορίας προκύπτει πως προδόθηκε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ!! Άρα, υπάρχει και παρα-υπάρχει τεράστιο ζήτημα δεδηλωμένης της κυβέρνησης!! Έτσι, θα περιμένουμε να δούμε τι θα πράξει ο Πάνος Καμμένος!! Θα συνεχίσει να στηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ, από τη στιγμή που πέρασε αυτό το Εθνοκτόνο νομοσχέδιο με τις Μνημονιακές ψήφους του ΠΑΣΟΚ και του “Ποταμιού”; Θα εξακολουθήσει να μετέχει της δικομματικής κυβέρνησης, που από εδώ και στο εξής θα υφίσταται λόγω της στήριξής της από τα δυο παραπάνω Μνημονιακά κόμματα; Τα οποία, εάν το παιχνίδι δεν είναι σικέ, θα μπορούσαν να ρίξουν την κυβέρνηση, καταψηφίζοντας το παρόν νομοσχέδιο. Αντιθέτως, ΠΑΣΟΚ και “Ποτάμι” έδωσαν διάρκεια ζωής σ΄αυτήν την κυβέρνηση!!

Ωστόσο, σήμερα μετά από αυτή την πολιτική εξέλιξη, θα πρέπει άμεσα το κόμμα των “Ανεξαρτήτων Ελλήνων” να άρει τη στήριξη της κυβέρνησης!! Θα πρέπει να δείξει πως πράγματι ήταν και εξακολουθεί να είναι ο θεματοφύλακας των Εθνικών θεμάτων για την Πατρίδα. Πως είναι το μόνο κόμμα που κάνει μετεκλογικά, όσα υποσχέθηκε προεκλογικά. Πως η συμμετοχή των ΑΝΕΛ στην κυβέρνηση δεν ήταν η υλοποίηση ενός καπρίτσιου – υπουργός Αμύνης - που επί πολλά χρόνια διακατείχε τον αρχηγό του κόμματος, όπως ισχυρίζονται οι πολιτικοί του αντίπαλοι.

Από πλευράς μου να θυμίσω στον Πάνο Καμμένο, όταν συζητούσα με τον ίδιο στα κεντρικά γραφεία στη Συγγρού, για την συνεργασία του κόμματος “Ελλήνων Πολιτεία” αλλά και τη δική μου με τους ΑΝΕΛ, αμέσως μετά τις διπλές εκλογές του 2012 (Ιούνιο-Ιούλιο), εκτιμούσα πως σύντομα ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν πρώτο κόμμα στις προτιμήσεις των Ελλήνων ψηφοφόρων. Και ίσως, ήμουν από τους πρώτους που τον προέτρεψε σε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν θα έρχονταν νέες εκλογές. Προκειμένου να αποτρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ από την υλοποίηση εκείνων των πολιτικών θέσεών του, που για τους ΑΝΕΛ ήταν “κόκκινες αδιαπραγμάτευτες γραμμές”. Αυτό θα το επιτύγχανε ως ισότιμος εταίρος σε μια κυβέρνηση συνεργασίας. Και ισότιμος εταίρος γίνεσαι όταν καταλαμβάνεις στις εκλογές περί το 15% των ψήφων του εκλογικού Σώματος. Και αυτή η προοπτική ήταν εφικτή!! Δυστυχώς όμως, λάθη, παραλήψεις, οράματα μικρού βεληνεκούς, ανοργανωσιά και θεσμική παραβατικότητα των Βουλευτών, έφεραν τον Ιανουάριο του 2015, ποσοστό μόνο 4,7%. Γι΄ αυτό άλλωστε δεν υπήρξε συνεργασία μας, παρ΄ ότι οι επαφές επαναλήφθηκαν και στα τέλη του 2012!!

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έχει ήδη εξαγγείλει καμιά δεκαριά δισ. ευρώ εξοπλιστικά;

Έχει πατήσει το γκάζι ο υπερδραστήριος τελευταία υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος, με αποτέλεσμα οι ανακοινώσεις του υπουργείου για τις δραστηριότητές του να εκδίδονται σωρηδόν.

Ιδιαίτερα δραστήριος όμως εμφανίζεται και στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, σε συνδυασμό με τη σχεδίαση για την επαύξηση της ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων, μετά από μια σχεδόν δεκαετία ανυπαρξίας προγραμμάτων ανανέωσης ή απλά εκσυγχρονισμού οπλικών συστημάτων, τα οποία πλησιάζουν στο όριο της επιχειρησιακής τους ζωής και δυστυχώς, οι ανάγκες θα ανακύψουν όλες μαζεμένες, με αποτέλεσμα, ακόμα και να έχει συνέλθει οικονομικά η χώρα, το κόστος να είναι δυσβάστακτο.

Παράλληλα όμως, η στοιχειώδης σύνεση υπαγορεύει το να εξετάσει κανείς τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας σε αυτή τη συγκυρία. Η αναφορά μας αυτή οφείλεται σε καταγγελίες που έχουν περιέλθει σε γνώση μας και θέλουν τον Πάνο Καμμένο, μετά την υπόθεση των Αεροσκαφών Ναυτικής Συνεργασίας P-3B Orion που δημιουργούν ακόμα τεράστια ερωτήματα να φαίνεται πως σχεδιάζει κι άλλα μεγαλεπήβολα εξοπλιστικά.

Όπως προκύπτει από παριστάμενους κατά το πρόσφατο ταξίδι του υπουργού στη Γαλλία και το φημισμένο αεροπορικό σόου στο Μπουρζέ, έξω από το Παρίσι, το φλερτ του Καμμένου με τον Γάλλο ομόλογό του περιέλαβε τόσο μαχητικά αεροσκάφη Rafale, όσο και τις φρεγάτες τύπου FREMM. Πληροφορίες που αναφέρουν ότι το ενδιαφέρον του αφορά και τον τομέα των πυροσβεστικών αεροσκαφών, βρίσκονται υπό διασταύρωση.

Για τα πρώτα είπε πως θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με την ΕΑΒ, χωρίς να τα κατονομάσει, αφού ανέφερε γενικώς "αεροσκάφη" και για τις φρεγάτες το επιβεβαιώνουν στελέχη του Ναυτικού που βρίσκονταν στην πρόσφατη επίσκεψή του στον Ναύσταθμο.

Εκεί βέβαια οι συζητήσεις μεταξύ των παρισταμένων αφορούσαν πολύ πιο καθημερινά ζητήματα, δηλαδή για το πως θα εξασφαλιστούν τα στοιχειώδη, όπως λιπαντικά και χρώματα, για τη συντήρηση των πλοίων, αφού μόνο μειωμένου καταλογισμού άτομο μπορεί σε αυτή τη φάση να πιστέψει ότι η χρεοκοπημένη Ελλάδα μπορεί να χρηματοδοτήσει τέτοια εξοπλιστικά.

Το να ρωτήσουμε πως θα προχωρήσει σε απευθείας αναθέσεις ενώ μέχρι πρόσφατα κοπτόταν για διαφανείς διαγωνισμούς, προφανώς είναι κάτι που θα πρέπει ο ίδιος να εξηγήσει, αν προλάβει βέβαια, διότι οι εξελίξεις μπορούν να του πάρουν "το παιχνίδι από τα χέρια".

Το χειρότερο όμως είναι, ότι οι Γάλλοι που δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία των προσώπων μειωμένου καταλογισμού, όχι μόνο άκουσαν φαινομενικά μόνο με ενδιαφέρον τις εξαγγελίες προθέσεων, αφού το ελληνικό ταμείο είναι άδειο, αλλά ακούστηκαν να συσχετίζουν την ανάδειξη της υπόθεσης κακοδιαχείρισης του προγράμματος των ελικοπτέρων NH-90, με το ενδιαφέρον για την αντιπροσώπευση του συστήματος δικού τους ανθρώπου στην Ελλάδα.

Γνωστός και μη εξαιρετέος, η σχετική φημολογία τον θέλει να έχει επιδείξει ζωηρό ενδιαφέρον για την εκπροσώπηση και κινεζικών συμφερόντων. Follow the money δεν το λένε οι Αγγλοσάξονες; Αυτό που δεν καταφέραμε να πληροφορηθούμε, είναι εάν στη δραστηριοποίηση αυτή λαμβάνει βοήθεια από πρόσωπο του στενού πρωθυπουργικού περιβάλλοντος με προνομιακές σχέσεις (νομικής εκπροσώπησης) με την κινεζική πλευρά.

Εξάλλου, στους διαδρόμους εξουσίας είναι μαθημένος. Φαίνεται πως δεν τον "εχθρεύονται" οι Γάλλοι σοσιαλιστές, αν και κάποτε σουλατσάριζε με πανίσχυρο πολιτικό της άλλης πλευράς του γαλλικού πολιτικού φάσματος που τον παρουσίαζε σε πολιτικούς κύκλους στην Αθήνα. Κατά τα φαινόμενα, ο υπουργός γνωρίζει καλά την εξίσωση, ίσως από την εποχή που ήταν επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας, όταν και είχε και τότε δείξει έντονο ενδιαφέρον για τη διατήρηση του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων.

Προς στιγμήν θα αφήσουμε στην άκρη το θέμα που έθιξε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Καμμένος και το οποίο αφορούσε την απόλυση του 20% μονίμων στελεχών του στρατεύματος, αν και γνωρίζουμε πως έχουν ήδη υπάρξει απολύσεις ΕΠΟΠ σε πολύ μεγάλο αριθμό (που αγγίζει το αναφερόμενο 20%), επειδή η βάση παραμονής τους μετατέθηκε από το 5 στο... 8.
Θα αφήσουμε επίσης στην άκρη πληροφορίες που θέλουν να έχει "εξαφανισθεί" τέκνο της οικογένειας Μητσοτάκη που κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία στην Σαμοθράκη, όπως και τις χωρίς καμία λογική αιτιολόγηση (χρονική) μετακίνησης άριστων αξιωματικών που υπηρετούν σε μάχιμες θέσεις εξειδικευμένων οπλικών συστημάτων.

Θα επανέλθουμε όμως στο συγκεκριμένο θέμα (και στα υπόλοιπα που αναφέραμε) προκειμένου να ξεκαθαρίσουμε το τι ακριβώς και με ποιους συμβαίνει... Κι αυτό, σε μία δική μας προσπάθεια να διαλύσουμε την ομίχλη και τις οποιεσδήποτε σκιές γύρω από το φθέγμα «κάνουμε την κρίση ευκαιρία»…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Erst Grexit Dann Ιxit Spexit Poxit und Frexit

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Μια από τις μεγαλύτερες γερμανικες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, η «Analyse + Aktion», ομολογεί ότι αυτή την στιγμή με την στάση της η γερμανικη κυβέρνηση γκρεμίζει όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση γραφοντα χαρακτηριστικά : «Erst der Grexit dann Ixit, Spexit, Poxit und Frexit», δηλαδή, «Πρώτα Γκρέξιτ, μετά Ίξιτ, (Ιταλία), Σπέξιτ, (Ισπανία), Πόξιτ, (Πορτογαλία) και Φρέξιτ, (Γαλλία)!

Η ίδια γερμανική ιστοσελίδα κατηγορεί με έντονο τρόπο την ίδια την Μέρκελ την οποία παρουσιάζει σε ένα χαρακτηριστικό βίντεο να επαναλαμβάνει με αγωνία τις λέξεις, «Scheitert der Euro dann scheitert Europa», δηλαδή «Αποτυγχάνει το Ευρώ αποτυγχάνει και η Ευρώπη»!

Δυστυχώς τα εδώ ελληνόφωνα τρομολαγνικά κανάλια δεν θα μεταδώσουν καμία τέτοιου είδους πληροφορία, αλλά όλη την εβδομάδα θα προσπαθήσουν να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό ότι ήρθε η ώρα να… αυτοκτονήσει, αν ψηφήσει υπέρ του ΟΧΙ στα εκβιαστικά τελεσίγραφα των δανειστών του.

Η χώρα μας αυτή την στιγμή είναι προπέτασμα καπνού για τα τεράστια οικονομικά προβλήματα και τα υπέρογκα χρέη που έχουν άλλες χώρες, ιδίως η Γάλλια και η Ιταλία, που ετοιμάζονται να σκάσουν σαν ατομική βόμβα. Και αυτό μάλλον το γνωρίζουν οι «κύριοι» εκεί στο Βερολίνο, γι’ αυτό και δεν «απαλλάχτηκαν» από την «ενοχλητική» μας παρουσία από την πρώτη στιγμή. Αντίθετα στην πραγματικότητα αυτοί είναι που φοβούνται έντονα τις συνέπειες των αυτοκαταστροφικών εμμονών τους.

Το παιχνίδι έχει και τεράστια γεωπολιτική διάσταση, ένα θέμα για το οποίο δεν έχει γίνει η ανάλογη συζήτηση και κυρίως ενημέρωση. Εδώ καραδοκούν και άλλες «δυνάμεις» να μπουν στο «παιχνίδι» και αυτό το ενδεχόμενο το τρέμουν στην Ουάσιγκτον αλλά και στην απομονωμένη Άγκυρα.

Πηγή NikosXeiladakis




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αυτό που δεν έχουν συνειδητοποιήσει στην Αθήνα είναι ότι ο Τσίπρας θα ανατραπεί αν υποταχθεί στους γερμανικούς όρους, όχι αν αντισταθεί σε αυτούς!

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Οι Γερμανοί λυσσομανούν εναντίον των Ελλήνων. Δεν τους αρκούν η επιδιωκόμενη από το Βερολίνο καθυπόταξη του ελληνικού πληθυσμού, η φτωχοποίηση και ο εξανδραποδισμός του. Θέλουν να κατασπαράξουν και τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και να ανατρέψουν την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αφού προηγουμένως τους κατεξευτελίσουν ώστε η πραξικοπηματική απομάκρυνσή τους από την εξουσία να μην τους ηρωοποιήσει. Να φύγουν όπως ο Γιώργος Παπανδρέου, εν μέσω περιφρόνησης και αδιαφορίας για την αντιδημοκρατική ανατροπή τους.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ το έχει συνειδητοποιήσει αυτό, αν κρίνει κανείς από το κύριο άρθρο της «Αυγής» την Πέμπτη. Οι δανειστές θέλουν «να ρίξουν την κυβέρνηση Τσίπρα και να εγκαταστήσουν δική τους» ανέφερε το κύριο αυτό άρθρο της εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ. «Ακόμη και συμφωνία στα μέτρα τους να επιτύγχαναν, χρειάζεται και η κυβέρνηση προθύμων να την εφαρμόσει κατά πως θέλουν» πρόσθετε.

Κτηνωδώς αντιλαϊκά είναι τα μέτρα που άρχισαν να απαιτούν οι Γερμανοί, μόλις διαπίστωσαν ότι η κυβέρνηση Τσίπρα άρχισε να υποχωρεί. Αυτό που δεν έχουν συνειδητοποιήσει στην Αθήνα είναι ότι ο Τσίπρας θα ανατραπεί αν υποταχθεί στους γερμανικούς όρους, όχι αν αντισταθεί σε αυτούς!

ΦΠΑ 23% ζητούν οι Γερμανοί να επιβληθεί στην εστίαση στην Ελλάδα. Οταν στη Γαλλία ο ΦΠΑ στα ξενοδοχεία είναι 10%, στην Ιταλία 10%, στην Ισπανία 10%, στην Πορτογαλία 6%, στην Κύπρο 9%, στη Μάλτα 7%, στην Τουρκία 8%, δεν είναι παρανοϊκή η απαίτηση να πάει στο 23% στη δεινά χειμαζόμενη Ελλάδα; Οι Γερμανοί απαιτούν να πάει ο ΦΠΑ στο 23% και στην εστίαση. Μα στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία ο ΦΠΑ στην εστίαση είναι μόνο 10%!

Χώρες με πολύ ισχυρότερες οικονομίες από την ελληνική έχουν ΦΠΑ στην εστίαση 10% και από την ευρισκόμενη στο χείλος της χρεοκοπίας Ελλάδα απαιτούν ο ΦΠΑ να πάει στο... 23% υπονομεύοντας τον τουρισμό!

Λύσσαξαν οι Γερμανοί και εναντίον των 2.656.007 Ελλήνων συνταξιούχων - τόσοι ήταν τον περασμένο μήνα βάσει των επίσημων στοιχείων. Προφανώς η γερμανική ψυχή λαχταρά να πετούν οι Ελληνες τους γέροντες στον Καιάδα αντί να τους δίνουμε συντάξεις. Πόσα παίρνουν αυτοί οι συνταξιούχοι και τους έχουν βάλει στό­χο οι Γερμανοί; Η μέση κύρια σύνταξη γήρατος στη χώρα μας ανέρχεται σε 665,36 ευρώ και η μέση επικουρική σύνταξη ήταν τον Μάιο 168,47 ευρώ! Το 30% των Ελλήνων συνταξιούχων μάλιστα παίρνει κύρια σύνταξη γήρατος 367 ευρώ κατά μέσον όρο! Τι ακριβώς ζήλεψαν από αυτά τα γλίσχρα εισοδήματα οι Γερμαναράδες;

Παρασκευή βράδυ ήταν το αργότερο που έπρεπε να παραδοθεί το άρθρο αυτό. Αγνοούμε έτσι τι έγινε χθες στην Ευρωομάδα. Δεν γνωρίζουμε έτσι αν η ελληνική κυβέρνηση υπέκυψε στους απαράδεκτους γερμανικούς όρους ή αν αντιστάθηκε. Αν δηλαδή όντως απέβη καθοριστική και αποφασιστική η συνεδρίαση αυτή, όπως ήθελε η Μέρκελ «πριν ανοίξουν οι αγορές της Δευτέρας».

Περιθώρια αντίστασης είχε ευρύτατα η ελληνική κυβέρνηση. Η μη εξόφληση των δόσεων του 1,6 δισεκατομμυρίου ευρώ στο ΔΝΤ την Τρίτη 30 Ιουνίου, των 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ στην ΕΚΤ στις 20 Ιουλίου και των 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ στην ΕΚΤ στις 20 Αυγούστου κατά κανέναν τρόπο δεν σηματοδοτούν χρεοκοπία της Ελλάδας, ούτε «πιστωτικό γεγονός»! Το παραδέχτηκε δημόσια ακόμα και ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Τζέρι Ράις την Πέμπτη!

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Προς κοινοβουλευτικά κατακάθια, μπλέ, πράσινα και βοθρολύματα:
Όταν υπογράφατε μόνοι σας ερήμην του ελληνικού λαού, και ψηφίζατε μόνοι σας τα μνημόνια στην Βουλή, χειροκροτώντας μετά επιδεικτικά και προκλητικά, ήταν καλά;
Όταν επιβάλλατε τους εφαρμοστικούς των μνημονίων νόμους με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, ήταν ωραία;

Και τώρα που βρέθηκε ένας κυβερνήτης που προσφεύγει στην γνώμη και την ετυμηγορία του λαού, είναι αντισυνταγματικό; 
ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ; 
ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ;

Για εσάς, ναι! Είναι.
Γιατί είσαστε οπαδοί του ευρωγερμανικού νεο-ναζισμού και προδότες!

Το δημοψήφισμα αυτό δεν είναι απλώς μία απάντηση ένα ''ΟΧΙ'' στο χειρότερο μνημόνιο που οι ''εταίροι'' μας εκβιάζουν για να δεχτούμε.

Είναι ΟΧΙ στον καλπάζοντα νεο-ναζισμό της ''Ενωμένης Ευρώπης''
Είναι ΟΧΙ στην υποτέλεια της χώρας για δεκάδες χρόνια
Είναι ΟΧΙ στον εξανδραποδισμό των Ελλήνω
Είναι ΟΧΙ στην παγκόσμια διακυβέρνηση του χρήματος εναντίον των ανθρώπινων δικαιωμάτων 
Είναι ΟΧΙ στην κοροϊδία και τον διασυρμό του λαού μας
Είναι ΟΧΙ στα ειρωνικά χαμόγελα των κατακτητών
Είναι ΟΧΙ στην εμετική προπαγάνδα της δημοσιογραφικής αλητείας
Είναι ΟΧΙ στην ληστεία της χώρας από τους διαπλεκόμενους ιδιοκτήτες ΜΜΕ
Είναι ΟΧΙ στην παραγραφή των πολιτικών εγκλημάτων της τελευταίας πενταετίας...

Αλλά κυρίως είναι ΟΧΙ στον δωσιλογισμό που από την Κατοχή και μετά κυριαρχεί ατιμώρητος στην πολιτική ζωή του τόπου, σπρώχνοντας την κοινωνία στην ηθική εξουθένωση και στην  ραγιάδικου τύπου πεποίθηση πως δεν υπάρχει δικαιοσύνη και πως δεν μπορεί να αλλάξει ποτέ, τίποτα!

Όλα αυτά, και άλλα χίλια ακόμα, καλείται ο ελληνικός λαός να ξορκίσει και ν' αλλάξει την επόμενη Κυριακή, με ένα απλό αλλά συντριπτικό ΟΧΙ!

Αυτή θα είναι και η τελευταία μας ειρηνική ευκαιρία!
Δεν θα βρεθεί άλλη!... 

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Σαν σήμερα, ένα χρόνο πριν, μετά από σκληρή μάχη με την επάρατο νόσο, «έφυγε» μία γυναίκα, ένας υπέροχος άνθρωπος, αλλά κυρίως, μία αγωνίστρια πατριώτισσα, μία σπάνια Ελληνίδα, η Ευγενία (Τζένη) Λεβογιάννη.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Έχοντας εργαστεί για τρεις δεκαετίες στους πλέον ευαίσθητους τομείς της ασφάλειας της χώρας μας, έχοντας υπηρετήσει και διαφυλάξει με άριστο τρόπο την πατρίδα της και έχοντας δώσει αγώνες κατά ανθρώπων και συμφερόντων (που μέχρι και την τελευταία της πνοή την πολέμησαν με κάθε ανήθικο τρόπο και κάθε μέσο στρατευμένοι συκοφάντες), στην κορύφωση της αγωνιώδους προσπάθειάς της να σταθεί όρθια υπηρετώντας την πατρίδα, άφησε μία ομολογία - παρακαταθήκη μέρος της οποίας απέδωσε τους πρώτους καρπούς της δύο ημέρες πριν, όταν δημοσιεύθηκε το πόρισμα του Επίκουρου Ανακριτή Διαφθοράς κ. Δημήτρη Φούκα. Ενώ αξίζει να τονίσουμε πως δικαιώνεται και ο σημερινός διοικητής της ΕΥΠ κ. Ρουμπάτης για σχετικές δηλώσεις που έκανε στο παρελθόν.

Στο πόρισμα αυτό καταδεικνύονται γεγονότα, άνθρωποι και ξένες υπηρεσίες που συνήργησαν υπέρ της δημιουργίας κλίματος ανωμαλίας εντός της Ελλάδας, που συντονισμένα αλλά και ανεξάρτητα εργάστηκαν προς την κατεύθυνση υλοποίησης του σχεδίου «Πυθία» το οποίο αφορούσε δολοφονία του τότε πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, ενώ καταδεικνύουν την ύπαρξη και λειτουργία ομάδας πολιτικών και κρατικών υπαλλήλων (της ΕΥΠ και όχι μόνο) που συνεργάστηκαν προς την κατεύθυνση της απόλυτης αποδόμησης της χώρας.

Επειδή οι νεκροί πεθαίνουν πραγματικά μόνο όταν τους ξεχνάμε, σήμερα, σε μία ελάχιστη προσπάθειά μας να τιμήσουμε μία αφανή και σεμνή ηρωίδα, την Ευγενία (Τζένη) Λεβογιάννη, την «Μπουμπουλίνα» όπως την αποκαλούσαν οι φίλοι της, αναδημοσιεύουμε την αποκαλυπτική κατάθεσή της στην Δικαιοσύνη, η οποία υπήρξε θρυαλλίδα αποκαλυπτικών εξελίξεων.

Αιωνία της η μνήμη...

 
 
 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Δημήτρης Γληνός

Και τώρα, εβάλθηκαν όλοι τούτοι οι «αρχοντολαοί» να δημιουργήσουν τη «νέα τάξη πραγμάτων» και στην Ελλάδα. Και ο Ελληνικός λαός τη γνώρισε, ή καλλίτερα, την ξαναγνώρισε τη νέα τάξη των πραγμάτων, που είναι τόσο παλιά όσο και ο κόσμος και λέγεται με την αληθινή της λέξη «σκλαβιά».

Μαύρη σκλαβιά και αρπαγή και βαρβαρότητα και μπασιμπουζουκισμός και λεηλασία και ερήμωση της χώρας. Είναι η τάξη που ήθελαν να φέρουν σε τούτη τη χώρα οι βάρβαροι της Ασίας, οι Πέρσες, οι Ούννοι, οι Μογγόλοι του Ταμερλάνου και του Τσιγγισχάν, οι Τούρκοι του Μουχαμέτη, με μόνη τη διαφορά πως ετούτη τη φορά συνδέεται η τάξη αυτή και με την επιστημονικά οργανωμένη ληστεία.

Κι αφού μας αφαιρέσανε όλα τα μέσα της δουλειάς και μας λιμοκτονούνε, μας κατηγοράνε γιατί είμαστε, λέει, τεμπέληδες, καφενόβιοι κι αεριτζήδες και θα μας βάλουνε, λέει, αυτοί να δουλεύουμε όπως ξέρουν αυτοί να βάζουνε τους σκλάβους να δουλεύουνε.

Η πιο άναντρη, η πιο σιχαμερή τυραννία που παρουσιάστηκε ποτέ απάνω στη γη. Αληθινά «νέα τάξη» στον κόσμο. Ξαναγύρισμα στην πρωτόγονη βαρβαρότητα, κατάργηση κάθε νόμου, κάθε ηθικής, κάθε δίκιου. Ο νόμος της ζούγκλας απάνω στην Ευρώπη! Αυτή είναι η νέα Ευρωπαϊκή τάξη.

Από τη μία στιγμή στην άλλη, όλα τα στρώματα του λαού μας είδανε να αναποδογυρίζεται και να γκρεμίζεται γύρω τους το οικοδόμημα της ζωής τους. Ο εργάτης έχασε τη δουλειά του, βρέθηκε στο δρόμο απένταρος. Μα και όποιος έχει δουλειά, το μεροκάματό του έγινε μηδενικό των μηδενικών.

Περισσότερο ακόμα και βαθύτερα και σκληρότερα χτυπάει το λαό η ηθική εξαθλίωση, που παρουσιάζουν ορισμένα κοινωνικά στρώματα και ορισμένα άτομα.

Όταν ο Χίτλερ προετοίμαζε στα κρυφά τα εγκληματικά του σχέδια για την υποδούλωση των Ευρωπαϊκών λαών, συζητώντας κάποια ημέρα μ’ ένα φίλο του που τον ερωτούσε με ποιόν τρόπο θα νικήσει την εσωτερική αντίσταση των λαών και θα την παραλύσει, είπε με τη συνηθισμένη του ξετσιπωσιά: «Σε κάθε τόπο θα βρεθούνε κάμποσα φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα, που θα εξυπηρετήσουν πρόθυμα τους σκοπούς μου, γιατί αυτό θα είναι ο μόνος τρόπος για να αναδειχθούν και να πλουτίσουνε στη χώρα τους».

Έτσι και στη δική μας χώρα έτρεξαν κοντά στους κατακτητές τα φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα. Με την πρόφαση να περισώσουνε τάχα κάτι από την καταστροφή, μα στην πραγματικότητα για να εξασφαλίσουν αξιώματα, πρωτοκαθεδρίες, φαγοπότια, ρεμούλες για τον εαυτό του, τους συγγενείς τους και τους φίλους τους, εδέχθηκαν να κυλιούνται καθημερινά στη λάσπη της προδοσίας να κοψομεσιάζονται, να υποβοηθούνε τη λεηλασία και την ερήμωση της χώρας τους και να δίνουνε πρόσχημα νομιμότητας σ’ όλα τα άτιμα κακουργήματα των καταχτητών, να τα κρύβουν από το λαό και να παρουσιάζουν και τον ίδιο το λαό πως αποδέχεται, πως εγκρίνει, πως είναι τάχα ενθουσιασμένος από την εκμηδένισή του και από τη σκλαβιά του.

Αυτά λοιπόν τα φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα κρύβουν από το λαό όλα τα εγκλήματα των καταχτητών, τους παρουσιάζουν για ευεργέτες του λαού.

Γύρω από τους αρχιπροδότες έχουνε συγκροτήσει τις συμμορίες τους τα «τσακάλια», όλοι οι ασυνείδητοι μεγαλοκαρχαρίες των θολών νερών, οι σπεκουλάντηδες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι εργολάβοι, οι μεσάζοντες, οι «οικονομικώς συνεργαζόμενοι».

Οι ξένοι κατακτητές και οι ντόπιοι αιματορουφηχτάδες ένα σκοπό έχουνε: Να μας λυγίσουνε τις ψυχές, να τσακίσουνε την ψυχική μας αντίσταση, να μας κάνουνε να δεχτούμε τη μαύρη μοίρα που μας ετοιμάζουνε, να μας ρίξουνε στην απελπισία και στη μοιρολατρία.

Μα ο λαός αυτός με τη τρισχιλιόχρονη ιστορία, που πέρασε μέσα σε τόσες συμφορές χωρίς να χάσει ποτέ την ελπίδα και τη δύναμή της άρνησης απέναντι σε κάθε κατακτητή, δε θα λυγίσει και τώρα και δε θα απελπιστεί.

Δεν τον ελύγησεν η συμφορά και η παραζάλη, και τώρα συγκεντρώνει τις δυνάμεις του για να το πει το «ΟΧΙ» αυτό το μεγαλόφωνο και να το στηρίξει με όλα τα κορμιά και όλες τις αδάμαστες ψυχές. Αληθινά ο φρικτότερος εχθρός μας τούτη τη στιγμή θα ήταν η παθητική αποδοχή της μοίρας μας, θα ήταν η αποκάρδιωση, η απελπισία και η μοιρολατρία.

Στη μορφή του, ο σημερινός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι παλλαϊκός, ν’ αγκαλιάσει όλα τα στρώματα του λαού, και τον εργάτη και τον αστό και τον αγρότη και τον διανοούμενο. Και μ’ αυτή την έννοια της παλλαϊκότητας, ο αγώνας αυτός χαρακτηρίζεται σαν αγώνας εθνικός. Ο σημερινός, λοιπόν, αγώνας που βγαίνει από τα πράγματα και την ψυχική διάθεση όλου του λαού, είναι αγώνας εθνικοαπελευθερωτικός, και μόνο αν έτσι κατανοηθεί και οργανωθεί μπορεί να φέρει το ποθητό αποτέλεσμα.

Αποσπάσματα από: το βιβλίο: «ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΕΑΜ» (Σεπτέμβρης 1942)

* Το πολύπλευρο έργο του Δημήτρη Γληνού είναι εξαιρετικής σπουδαιότητας όχι μόνο αν κριθεί με τα μέτρα της Ελληνικής κοινωνίας: το International Bureau of Education της UNESCO συμπεριέλαβε τον Γληνό μεταξύ των 100 πιο σημαντικών διανοουμένων, πολιτικών, δημοσιολόγων κ.λπ. όλου του κόσμου, που με το στοχασμό και τη δράση τους είχαν σημαντική συμβολή στην υπόθεση της εκπαίδευσης από την εποχή της αυγής του ανθρώπινου πολιτισμού έως τις μέρες μας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το βιβλίο της με τίτλο “Το Δόγμα του Σοκ” έχει γίνει κάτι παραπάνω από μπεστ σέλερ. Είναι το “ευαγγέλιο” για όσους δηλώνουν αντίθετοι στους μονόδρομους των “χρηματοπιστωτικών συνταγών εξυγίανσης”.
Η συγγραφέας Ναόμι Κλάϊν μ΄ ένα άρθρο της παίρνει θέση για την απόφαση του Έλληνα πρωθυπουργού να ανακοινώσει δημοψήφισμα.

Το άρθρο της:

Το γνωστό chicken game που παίζεται τα τελευταία πέντε χρόνια στην Ελλάδα, έφτασε στην κορύφωσή του. Και ο Αλέξης Τσίπρας έπαιξε πολύ καλά με τα πολύ άσχημα «χαρτιά» που είχε στα χέρια του, παρά τα όσα λένε οι καταστροφολόγοι.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός μοιάζει να κατέλαβε εξ απήνης τον πλανήτη, χθες βράδυ, όταν ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα με τον ελληνικό λαό να απαντά αν συμφωνεί με την πρόταση των ΕΕ/ΔΝΤ. Ξεξαθάρισε ότι εκείνος είναι δυστυχής με την πρόταση προσφοράς την οποία χαρακτήρισε ως αφόρητη και ταπεινωτική και ότι την απορρίπτει.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης γρήγορα καταδίκασαν την κίνηση. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που, για εβδομάδες, κριτικάρουν τον Τσίπρα ότι κάνει πολλές υποχωρήσεις κατά τις διαπραγματεύσεις και κινείται προς μία συμφωνία την οποία χαρακτήριζαν ως απαράδεκτη.
Διεθνείς σχολιαστές αντέτειναν ότι η διαπραγμάτευση συνεχίζεται σήμερα, με το Eurogroup, και η «ελληνική ομάδα» βρέθηκε ξαφνικά σε μια θέση όπου έχει τραβήξει έναν άσσο από το μανίκι της όταν κανείς δεν φανταζόταν ότι είχε.

Ποια είναι η αλήθεια;
Όπως πάντοτε, βρίσκεται κάπου στη μέση. Νωρίτερα μέσα στο τρέχον έτος, έγραψα ότι η ΕΕ και ειδικά το ΔΝΤ το παράκαναν. Διότι για να δουλέψει η θεραπεία του Σοκ πρέπει να υφίσταται μια πλειοψηφία με κάτι να χάσει. Υπάρχει ένα σημείο το οποίο ξεπεράστηκε και όπου η πλειοψηφία των Ελλήνων χαμογελά με απειλές τύπου capital control και χάσιμο των διαθεσίμων κεφαλαίων. Απλά διότι δεν έχουν κάτι από αυτά. Και όταν συμβεί αυτό, η αντίδραση ενός έθνους στην ταπείνωση μπορεί να είναι απρόβλεπτη. 

Είναι αλήθεια ότι το δημοψήφισμα θα οδηγήσει τους Έλληνες σε δυστυχείς επιλογές. Θα είναι δυστυχία που οι ίδιοι θα έχουν αποφασίσει για τον τύπο της; Πάντως είναι ιδιαίτερα άδικο να προτείνει κανείς ότι για τούτο ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια θέση όπου σαράντα χρόνια διαφθοράς και κυβερνητικής ανικανότητας κια πέντε χρόνια απαράδεκτης ηγεμονίας του ΔΝΤ έφεραν. Αντιμέτωπη με την συνεχώς αυξανόμενη άβυσσο της λιτότητας ή ενός θανάτου γραφειοκρατικών περικοπών ο Τσίπρας επέλεξε να φδράσει καταλυτικά και να φέρει τα πράγματα σε ένα αποφασιστικό τέλος.

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι σε 20 χρόνια η Ελλάδα θα συνεχίσει να υπάρχει και το πιο πιθανό να θάλλει. Δεν το λέω αυτό βασιζόμενη στη λάμψη του ένδοξου παρελθόντος και τα επιχειρήματα περί λίκνου της δημοκρατίας. Με απωθεί ο εθνικιστικός ρομαντισμός. Και όλα αυτά είναι στο μακρινό παρελθόν. Βλέπω το παρόν. Βλέπω τα κινήματα αλληλεγγύης που ξεπήδησαν και παρέχουν ιατρική φροντίδα σε αυτούς που δεν διαθέτουν ή καταφύγιο για τους άστεγους Σύριους μετανάστες που περνούν τα σύνορα. Βλέπω τις συνεργατικές φάμπρικες και τα εστιατόρια που παρέχουν δυνατότητες εργασίας. Βλέπω το πόσο κοντά έχουν έρθει οι οικογένειες που συνθέτουν το υφαντό της κοινωνίας μας και άντεξαν τα πέντε χρόνια της συνεχιζόμενης σφαγής. Με αυτά τα επιτεύγματα είμαι γεμάτη ελπίδα για το μέλλον – όχι για την αρχαία ιστορία.

Η σωστή ερώτηση είναι: Θα επιβιώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Αυτό εξαρτάται από τον χειρισμό της κατάστασης, τις επόμενες ημέρες. Δεν είναι μόνο οι Έλληνες που αισθάνονται άβολα με την μικροδιαχείριση των πραγμάτων από διεθνή όργανα χωρίς νομιμοποίηση οποιασδήποτε δημοκρατικής εκλογής. Και ήρθε η ώρα, η ΕΕ να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό της είτε ως εκείνη που παλεύει να ισορροπήσει την ομογενοποίηση με την κυριαρχία είτε ως ο φεντεραλιστής τραμπούκος, με τον κίνδυνο της εξαφάνισης να παραμονεύει.

Υπάρχει και η συζήτηση για την αποφυγή της ευθύνης από την ελληνική κυβέρνηση. Εγώ το βλέπω διαφορετικά. Η κατάσταση, όπως την παρέλαβε ο Τσίπρας τον Ιανουάριο ήταν δύσκολη από την αρχή. Η εντολή που είχε λάβει ήταν σαφής: οι Έλληνες επιθυμούσαν
Α) να τελειώσει η λιτότητα και
Β) να μείνουν στο ευρώ.
Υπήρχε πάντοτε η πιθανότητα αυτοί οι δύο στόχοι να ήταν ασύμβατοι. Ο Τσίπρας είναι ο ηγέτης που με ειλικρίνεια δηλώνει: «Όπως προκύπτει, παρά τις εργώδεις προσπάθειές μας, δεν καταφέρνουμε να πετύχουμε και το Α και το Β. Έτσι, προσφεύγουμε και πάλι σε εσάς (τον ελληνικό λαό) για οδηγίες.

Μοιάζει ιδιαίτερα περίεργο πόσο ενάντιοι στην δημοκρατία έχουμε γίνει. Πόσο εξωπραγματικός φαίνεται ένας ειλικρινής ηγέτης που δεν είναι διαθετειμένος να ξεπουλήσει την χώρα σε ανταλλαγή της συνέχισης της προσωπικής ισχύος. Πάρτε μιαν ανάσα. Αφήστε στα μάτια να προσαρμοστούν. Ο Τσίπρας είναι αυτός που όλοι οι ηγέτες θα έπρεπε να είναι. Απλά θα πρέπει να προσαρμοστούμε και να δούμε τα πράγματα μέσα από το πρίσμα του πολιτικού υπολογισμού ότι η δημοκρατία, όπως θα έπρεπε να είναι μοιάζει παραμορφωμένη.

Δεν γνωρίζω την απάντηση των πολιτών στο δημοψήφισμα, αν τελικά συμβεί. Παρατηρώ την υστερία των φωνών που αντιτίθενται ακόμη και να υπάρξει το δημοψήφισμα. Αλλά αν νιώθετε έτσι, τότε ψηφίστε «ναι» και πείσετε και άλλους να ψηφίσουν παρομοίως. Ο Τσίπρας σας έδωσε αυτή τη δυνατότητα. Πάντως δεν γνωρίζω πώς διεκδικούμε να αποφασίζουμε για τους εαυτούς μας και πόσο ευτυχείς μπορεί να είμαστε όταν στην πραγματικότητα εξωτερικές, μη εκλεγμένες δυνάμεις νιώθουν ότι πρέπει να υπαγορεύουν ποιος θα είναι ο φόρος στο γάλα και το ψωμί. Και αυτή η ερώτηση μας αφορά όλους.

Όλο το άρθρο στα αγγλικά μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Μάριου Ευρυβιάδη

Από την αμερικανική επιθεώρηση Salon (23/6/2015, www.salon.com) “Η Ευρώπη θέλει την Ελλάδα να υποφέρει” (“Europe wants Greece to Suffer”), διαβάζουμε:
“Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μια επί μακρόν άσκηση σαδισμού από τις ευρωπαϊκές ελίτ των οποίων η μόνη τους έγνοια είναι πώς θα διατηρήσουν στη ζωή το πολιτικό τους πρότζεκτ (το Ευρώ) ανεξάρτητα των συνεπειών σε αυτούς που επηρεάζονται. Τρείς διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις δημιούργησαν ένα μεγάλο χρέος το οποίο είναι πρακτικά αδύνατο να αποπληρωθεί. Η δομή της Ευρωζώνης των 19 κρατών μελών, ενεθάρρυνε την δημιουργία αυτού του χρέους που πήρε την μορφή ροών κεφαλαίων από τον πλουσιότερο βορρά στην νότια περιφέρεια. Μέσω ενός κοινού νομίσματος, οι επενδυτές κυνηγούσαν υψηλές αποδόσεις σε χώρες όπου υπήρχε σπάνη κεφαλαίων. Αυτό υπήρξε το δομικό χαρακτηριστικό του ευρώ. Όταν οι επενδυτές απεσύρθησαν και τα δάνεια έγιναν ληξιπρόθεσμα, τα βόρεια κράτη προσποιήθηκαν πως ο ανεξέλεγκτος δανεισμός δεν έλαβε χώρα και, υπό την ηγεσία της Γερμανίας, απαίτησαν τα λεφτά τους πίσω”.
Να το πούμε και λαϊκά. Όσο καιρό κέρδιζαν …έπαιζαν.
Όταν άρχισαν να χάνουν τους κακοφάνηκε και …ξέπαιξαν.

Για το ίδιο ζήτημα ο τίτλος άρθρου της “The Washington Post” (23/6/15) μιλά μόνος του:
“Η Ευρώπη καταστρέφει την οικονομία της Ελλάδας χωρίς κανένα λόγο”, (“Europe is destroying Greece’s economy for no reason at all”). 
 O δε νομπελίστας οικονομολόγος και αρθρογράφος στην “The New York Times”, και ένας από μια σειρά επιφανών επιστημόνων που προβληματίζονται για τις ανερμάτιστες πολιτικές της ΕΕ και του ΔΝΤ διερωτάται, μεταξύ άλλων, στο πιο πρόσφατο κείμενο του (25/6/15) που τιτλοφορείται “Διαλύοντας την Ελλάδα” (“Breaking Greece”)
“…Λοιπόν τί συμβαίνει; Στόχος είναι να διαλυθεί ο Σύριζα; Είναι να εξαναγκαστεί η Ελλάδα σε καταστροφική χρεοκοπία ως παραδειγματισμό ; ….εαν υπάρξει δυστύχημα ή έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, θα είναι διότι οι πιστωτές ή τουλάχιστον το ΔΝΤ, το επεδίωξαν”.
Επειδή οι πιο πάνω απόψεις ίσως θεωρηθούν “αριστερών” αποκλίσεων, ας δούμε τι γράφει, για παράδειγμα, ο συντηρητικός συνεργάτης της “The Telegraph” του Λονδίνου (19/6/15), Ambrose Evans-Pritchard (“Greek debt crisis is the Iraq war of finance”) για το πως λειτουργεί το Ευρω-ιερατείο με αναφορά στο ελληνικό ζήτημα. 
“Σπάνια στους σύγχρονους καιρούς γινόμαστε μάρτυρες τέτοιας επίδειξης οξυθυμίας (petulance) και κακών εκτιμήσεων από εκείνους που είναι, τάχατες, υπεύθυνοι για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική σταθερότητα και από εκείνους που καθοδηγούν τον Δυτικό κόσμο. Το θέαμα είναι εκπληκτικό. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ο μηχανισμός διάσωσης της Οικονομικής Νομισματικής ´Ενωσης και το ΔΝΤ, μεταξύ άλλων, κτυπάνε αλύπητα μια εκλελεγμένη κυβέρνηση που αρνείται να κάνει αυτό που την διατάσσουν. Και αποφεύγουν εντελώς να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες και σφάλματα (blunders) τα τελευταία πέντε χρόνια, που προκάλεσαν το αδιέξοδο. Αυτό που θέλουν είναι να δουν τους επαναστατημένους αυτούς “Κλέφτες” (Klepts) κρεμασμένους από τις κολώνες του Παρθενώνα-ή παλουκωμένους (impaled) όπως αρέσκονταν να κάνουν οι Οθωμανικές δυνάμεις που τους θεωρούσαν ληστές- ακόμη και εαν, ως συνέπεια της πολιτικής τους αυτής εξευτελίζουν τους δικους τους θεσμούς”.
Ο εξαιρετικός αυτός δημοσιογράφος, που πρώτος αποκάλυψε χρησιμοποιώντας εσωτερικά έγγραφα του ΔΝΤ πως η Ελλάδα θυσιάστηκε το 2010 για να σωθεί η Ευρωζώνη και οι μεγάλες της τράπεζες, και που παραδέχεται πως κάθε άλλο παρά φίλος της κυβέρνησης Τσίπρα είναι, προχωρεί θαρραλέα και πιο πέρα. Γράφει πως “αν θελουμε να προσδιορίσουμε την ιστορική στιγμή που η φιλελεύθερη Ατλαντική τάξη έχασε την νομιμοποιήσή της και που το Ευρωπαϊκό πρότζεκτ (της ΕΕ και του Ευρώ) έπαυσε να παρέχει κίνητρα και να λειτουργεί ως ιστορική δύναμη”, είναι η στιγμή που οι θεσμοί της Ευρώπης μαζί με το ΔΝΤ, άρχισαν να εκβιάζουν με σκιώδεις μεθοδεύσεις την Ελλάδα. Ως παράδειγμα της πολιτικής κατάντιας και τον κυνισμό των ηγετών και των θεσμών, ο έγκριτος δημοσιογράφος αναφέρει την “συνεργασία” της ΕΚΤ και της “θυγατρικής” στην Ελλάδα, της Ελληνικής Κεντρικής Τράπεζας, υπό την διεύθυνση του γραφικού της Διοικητή, του Γιάννη Στουρνάρα. Μετά απο τις πρόσφατες δηλώσεις του τελευταίου πως πιθανόν να υπάρξει έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ και την ΕΕ, οι ελληνικές τράπεζες έχασαν δισεκατομμύρια καταθέσεων από τον πανικό που προκλήθηκε. Και η κυβέρνηση Τσίπρα συνειδητά και οργανωμένα εκβιάστηκε με ντε φάκτο χρεοκοπία στην μέση διαπραγματεύσεων με τους λεγόμενους Θεσμούς.

Το μαρτύριο της σταγόνας που εφαρμόζεται κυνικά και χωρίς προφάσεις πλέον κατά της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, πρέπει να τερματιστεί είτε έτσι, είτε αλλιώς. Και ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας πρέπει να αποφασίσει, όπως εξάλλου δήλωσε πηγαίνοντας στις Βρυξέλλες, αν θα πει το “Μεγάλο Ναί” ή το “Μεγάλο Όχι”.

Πέραν της ό,ποιας απόφασης, αυτό που είναι πλέον κοινός τόπος, και σε αντίθεση με την πρόστυχη προπαγάνδα των Βρυξέλλων, των ενεργούμενων της και των λογής-λογής πεμτοφαλαγγιτών της στην Ελλάδα, είναι πως η κρίση χρέους της Ελλάδας είναι κρίση του Ευρώ και της ανάπηρης κατασκευής του. Απεδείχθη, δηλαδή, αυτό το οποίο εξαρχής υποστήριζε ο αεί λοιδορούμενος Υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας Γ. Βαρουφάκης. Στην Ελλάδα είχαμε απλά την τεκμηρίωση του γεγονότος αυτού το οποίο έγινε και με χυδαίες μεθοδεύσεις αφού, λόγο των πραγμάτων, αναγκαστικά έπεσαν και οι μάσκες του ευρωπαϊκού καθωσπρεπισμού.

Κατά ακρίβεια ο Βαρουφάκης δεν έλεγε τίποτα περισσότερο απο εκείνο που ο σημερινός Δοιηκητής της ΕΚΤ, Μάριο Τράγκι, διατύπωσε σε δημόσια δήλωσή του τον Νεόμβριο του 2014:
“…Γι αυτό πρέπει να είναι ξεκάθαρο πως η επιτυχία της Οικονομικής ´Ενωσης σε ένα συγκεκριμένο χώρο εξαρτάται από την επιτυχία της παντού (μέσα στην ευρωζώνη). Το Ευρώ είναι -και πρέπει να είναι- μη αναστρέψιμο (irrevocable) σε όλα τα μέρη της ΕΕ, όχι επειδή το λένε οι Συνθήκες (Treaties), αλλά διότι χωρίς κάτι τέτοιο δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικό ενιαίο νόμισμα”.
Όποιες και να είναι οι εξελίξεις στην Ευρωζώνη, η περιδίνηση του Ευρώ στην Ελλάδα αποδεικνύει
α) πως η ΕΕ λειτουγεί ανερμάτιστα, χωρίς στρατηγική αλλά και με μνησικακία απέναντι σε αυτούς που την αμφισβητούν,
β) πως το κατεξοχήν εργαλείο της, το Ευρώ, αδυνατεί να θεαραπεύσει τις εγγενείς αδυναμίες της Ευρωζώνης, και
γ) πως το Ευρώ παύει να είναι ένα αξιόπιστο νόμισμα στην Ευρώπη και στον κόσμο αφού δεν μπορεί να θεραπεύσει εσωτερικές κρίσεις χρέους. Το πρόβλημα είναι μόνο “περιστασιακά” ελληνικό. Είναι δομικό και συστημικό.

Τίποτα από όσα γράφτηκαν εδώ δεν δικαιολογούν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις που εγκληματικά και ανεύθυνα οδήγησαν την Ελλάδα σε σύγχρονη ειλωτεία. Και αυτό είναι και το τραγικό συμπέρασμα του εμβληματικού βιβλίου του Μιχάλη Ιγνατίου “Τρόϊκα: Ο Δρόμος προς την Καταστροφή: η ‘διάσωση’ της Ελλάδας μέσα από τα έγγραφα του ΔΝΤ, Αμερικανών και της Κομισιόν και οι τραγικές ευθύνες των Ελλήνων πολιτικών (Εκδόσεις Λιβάνη, 2015) που παρουσίασα στον “Φιλελεύθερο” την περασμένη βδομάδα.
Όμως εγκληματικές και ανεύθυνες υπήρξαν, παράλληλα, και οι πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως, όπως αποδεικνύουν τα πράγματα. Και που όλα έρχονται να επιβεβαιώσουν για μια ακόμη φορά την διαπίστωση του Γάλλου διανοητή και μελετητή των διακρατικών σχέσεων Raymond Aron (1905-1983) πως αλλιώς θα ήταν η ιστορία της Ευρώπης τον 20ο αιώνα αν οι ηγέτες της λάμβαναν αποφάσεις για να εξυπητετήσουν το συμφέρον τους και όχι για να ικανοποιήσουν τα πάθη τους.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Μεγάλη έκταση έχουν πάρει στον τουρκικό τύπο οι τελευταίες ελληνικές εξελίξεις, καθώς στην Άγκυρα παρακολουθούν με πολύ προσοχή τα τεκταινόμενα, ενώ δίνουν μεγάλη σημασία στο τι θα γίνει όσον αφορά την επιβολή ή όχι καινούργιων μνημονίων στην ήδη καταπονημένη Ελλάδα.

Εκείνο όμως που δίνουν μεγάλη έμφαση στην γειτονική χώρα, είναι οι πληροφορίες που φτάνουν στην τουρκική πρωτεύουσα για τις απαιτήσεις των δανειστών της Ελλάδας για μεγάλη περικοπή των αμυντικών δαπανών και για τον δραστικό περιορισμό του αριθμού των στελεχών των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. «Βούτυρο» δηλαδή στην τουρκική επεκτατική πολιτική εναντίον της χώρας μας.

Μάλιστα ιδιαίτερη δημοσιότητα πήρε η ομιλία του υπουργού Άμυνας της Ελλάδας, κ. Καμένου, το Σαββάτο το βραδύ στην ελληνική βουλή, όπου περιέγραψε με πραγματάκια αδρά χρώματα την κατάσταση που τείνει να δημιουργηθεί στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις αν η Ελλάδα υποχωρήσει στις απαιτήσεις των δανειστών και περικοπούν δραστικά οι αμυντικές δαπάνες, την ίδια ώρα που στην Τουρκία απογειώνονται με μεγάλη ταχύτητα.

Ήδη υπάρχει μεγάλο πρόβλημα ανατροπής των μέχρι σήμερα ισορροπιών στον εναέριο χώρο του Αιγαίου και στην θαλάσσια περιοχή, καθώς η Τουρκία ξοδεύει κάθε χρόνο τεράστια ποσά για την ενίσχυση αυτών των δυο όπλων που θα της επιτρέψουν να αποκτήσει ντεφάκτο κυριαρχία τουλάχιστον στο μισό Αιγαίο.
  • Αλήθεια τι έχουν να πουν για όλα αυτά όλοι αυτοί οι φανατικοί υπερασπιστές των μνημονιακών πολιτικών που εκτός όλων των άλλων καταστροφών, επιφέρουν και την σταδιακή ανατροπή των λεπτών αμυντικών ισορροπιών; 
  • Και όλα αυτά ενώ η ευρύτερη περιοχή μας φλέγεται και ο οι εξελίξεις τρέχουν με μεγάλη ταχύτητα;
  • Ποια ελληνική κυβέρνηση θα συμφωνήσει στην καταστολή των αμυντικών ικανοτήτων της χώρας, βάζοντας σε θανάσιμο κίνδυνο την εθνική κυριαρχία μας με τις δεδομένες σύγχρονες συγκυρίες; 
  • Ποια ελληνική κυβέρνηση θα αναλάβει την ευθύνη μιας ακόμα εθνικής μειοδοσίας;
Η έλλειψη επαρκούς πληροφόρησης για το τι γίνεται στην ευρύτερη περιοχή είναι σκόπιμη και αποτέλεσμα της μνημονιακής μιζέριας στην οποία μας έχουν καταδικάσει όλοι αυτοί οι εταίροι της εξόντωσης μας.

Φτάνει πια!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικοοικονομικό ολιγαρχικό σύστημα και τα καρακόλια του έχουν εκνευριστεί με το δημοψήφισμα και βρίζουν συνέχεια.

Δεν το χωράει ο νους τους, πως είναι δυνατόν, έπειτα από 200 χρόνια, να μπει ο λαός στο παιχνίδι τους και να αποφασίσει ο ίδιος!!!

Αν είναι δυνατόν!!!

Το κρατικοδίαιτο ελιτίστικο πολιτικοοικονομικό σύστημα φοβάται κυρίως αυτό που λέει ο λαός: «Δώσε θάρρος στο χωριάτη….»
Φοβούνται πως το δημοψήφισμα θα γίνει στη συνέχεια λαϊκή απαίτηση και συνήθεια και τότε χάθηκε για την ολιγαρχία το παιχνίδι.
Τότε θα μπει η κοινωνία στην πολιτική.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Όθωνας Ιακωβίδης

Ήδη άρχισαν οι πρώτες εχθροπραξίες, με την Ελλάδα να δέχεται “πυρ ομαδόν” από τους “δανειστές”, που ετοιμάζονται να “κλείσουν τη στρόφιγγα” της ρευστότητας στις Ελληνικές τράπεζες, ώστε η Ελληνική κοινωνία να πάει στο Δημοψήφισμα, με τη γεύση χρεωκοπίας.

Το ότι η “Κοινοβουλευτική Δημοκρατία”, για εμάς τους “Αμεσο/Δημοκράτες” είναι μία Δημοκρατία ημιτελής και ανάπηρη (που χρησιμοποιείται από την Ολιγαρχία, για να κρύβεται κάτω από τον μανδύα της Δημοκρατίας προκειμένου να ξεγελά την κοινωνία ώστε να τη λεηλατεί) δεν πρέπει να μας εμποδίζει να βλέπουμε καθαρά τα τεκταινόμενα στην τρέχουσα πραγματικότητα.

Αυτά, με τη δική μου οπτική, έχουν ως εξής:

ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ (σε πολύ γενικές γραμμές)

Όλοι παρακολουθούμε ότι, η Οικονομική Ολιγαρχία, μετά την πρώτη φάση κατά την οποία άνοιξε τον δρόμο στην “Παγκοσμιοποίηση της Οικονομίας”, περνά σε μία ολομέτωπη επίθεση με σκοπό να περάσει στην επόμενη φάση της παγκόσμιας κυριαρχίας της, κατά την οποία επιδιώκει να κάνει ξεκάθαρη την αλλαγή της ιεραρχίας των Αξιών, στην κορυφή του διεθνούς συστήματος “Εξουσίας”.

Επιχειρεί να βγάλει από την κορυφή αυτή την (έστω και ανάπηρη) Δημοκρατία και να εγκαταστήσει εκεί, αναφανδόν, την Οικονομία/Χρήμα.

Με άλλα λόγια, η Οικονομία/Χρήμα (που ως τώρα υπάγονταν στις αποφάσεις της Δημοκρατίας) επιχειρεί να ανατρέψει αυτό το status και, από τούδε, να υπαγορεύει αυτή, τις αποφάσεις τής Δημοκρατίας, σύμφωνα με τη δική της βούληση.

Η επιδίωξη της αυτή, επιχειρείται και πραγματοποιείται με την πρακτική τής προσχώρησης στις επιδιώξεις της, κορυφαίων ηγετικών πολιτικών στελεχών των κρατών, στα οποία επιδιώκει να εφαρμόσει το νέο δόγμα της (ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ,ΤΟ ΧΡΗΜΑ).

Επειδή το δόγμα αυτό δεν μπορεί να εμφανίζεται έτσι (καθώς θα απορρίπτονταν αυτομάτως από τις κοινωνίες, ως χυδαίο πρόταγμα) κρύβεται κάτω από ενδιάμεσες μορφές, με κυρίαρχη μορφή του την “κατανάλωση” άχρηστων, ψυχοφθόρων και σωματοφθόρων “καταναλωτικών” αγαθών και υπηρεσιών που το σύστημα αυτό δημιουργεί καθημερινά και προωθεί μέσω μίας τερατωδών διαστάσεων διαφήμισης, το κόστος της οποίας πληρώνει ο “καταναλωτής/πιστός” του δόγματος αυτού, που βαθμηδόν, γίνεται η νέα παγκόσμια θρησκεία....

Η ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Μέσα σε αυτό το (έτσι διαμορφούμενο) διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα είναι η Χώρα που σήμερα προσφέρεται από τη συγκυρία (αν αυτή δεν έχει δημιουργηθεί επί τούτοις) για ένα μεγάλο πείραμα εφαρμογής αυτής της “επιχείρησης ανατροπής” και επιβολής της Οικονομίας/Χρήμα επί της Δημοκρατίας.

Η (κατά την “διαπραγμάτευση” με τους “δανειστές” της) χθεσινή άρνηση της Ελλάδας να αποδεχθεί αυτή την ανατροπή και να στρέξει στην εκπαραθύρωση της Δημοκρατίας και την μονιμοποίηση τής ενθρόνισης τής Οικονομικής Ολιγαρχίας (εκπροσωπούμενης από τους “θεσμούς”) αποτελεί σημαντική πράξη με μεγάλη ιστορική σημασία.

Αποτελεί το πρώτο ΟΧΙ στις επελαύνουσες αυτές δυνάμεις που απειλούν την Ευρώπη με ένα νέο Μεσαίωνα.

Το πρώτο ΟΧΙ που, ήδη, αφυπνίζει και τις άλλες Ευρωπαϊκές κοινωνίες, προετοιμάζοντας το μεγάλο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Μέτωπο που θα αναμετρηθεί με τη “Διεθνή του Χρήματος” στο Ευρωπαϊκό πεδίο, αυτού του “μεγάλου πολέμου”.

Ενός πολέμου που θα καταλήξει, είτε μέ μία “Ευρώπη των Λαών”, είτε με μία “Ευρώπη των Μονοπωλίων” και της “Διεθνούς του Χρήματος”.

Η κομματοκρατία της Ελλάδας, ένοχη της καταστροφής και τυφλή, ανίκανη να δεί πέραν της ανούσιας και ρηχής κομματικής αντιπαράθεσης, είναι αδύνατον να δεί και να αντιληφθεί αυτή την πραγματικότητα, όπως ήταν ανίκανη να αντιληφθεί , όλα τα χρόνια της “μεταπολίτευσης”, το ότι οδηγούσε το καράβι στα βράχια και στον πάτο.

Η Ελληνική κοινωνία, και ειδικά οι “ψαγμένοι” πολίτες, πρέπει να αντιληφθούμε εγκαίρως αυτή την πραγματικότητα και να στρατευθούμε σ' αυτό τον μεγάλο αγώνα, καθώς είναι ο μόνος δρόμος που, όταν ανοίξει, μπορεί να οδηγήσει στην ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου