Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Σεπ 2013


«Τον πάπα να καταράσθε, διότι αυτός θα είναι η αιτία», είχε πει ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός, όταν θέλησε να αναφερθεί σε μία σκοτεινή περίοδο της ανθρωπότητας, στην οποία η Ελλάδα θα υπέφερε…
Και όπως φαίνεται, ο νέος Πάπας παρουσιάζει ιδιαίτερα «χαρακτηριστικά», αφού είναι –τουλάχιστον- διπρόσωπος και για πολλούς εκφραστής του σκοταδισμού, του νεοταξισμού και της παγκοσμιοποίησης.

Είναι απίστευτο το γεγονός ότι, παρ' όλο που έγινε λόγος για την επιστολή αυτή σε αρκετά δημοσιεύματα, δεν συζητήθηκε - αναλύθηκε ακόμη από κανένα δημοσιογράφο σε κανένα μέσο ενημέρωσης (και μάλλον δεν προβλέπεται να γίνει κάτι τέτοιο).

Μέσω της επιστολής αυτής, ο Πάπας αναλαμβάνει τον ρόλο φερέφωνου των παγκοσμιοποιητών και υπενθυμίζει στον Ορθόδοξο Πούτιν ότι θα πρέπει να αφήσει το πεδίο ελεύθερο στους «διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς», όπως τους αποκαλεί, να ολοκληρώσουν το έργο τους «στα πλαίσια των στόχων του Σχεδίου της Χιλιετίας» (του ΟΗΕ)! (να σημειώσουμε στο σημείο αυτό πως ο όρος «στόχοι του Σχεδίου της Χιλιετίας» δεν είναι άγνωστος στους Έλληνες, αφού ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Α. Παπανδρέου αναφέρθηκε συχνά σε αυτόν, με ενθουσιασμό, στις ομιλίες του ως πρωθυπουργός).

Ο Πάπας προειδοποιεί έμμεσα (αλλά με σαφήνεια και θράσος) τον Πούτιν να αφήσει τη Συρία ανυπεράσπιστη, για να αποφευχθεί μια παγκόσμια σύρραξη. Αν ο Πούτιν πάψει να αντιστέκεται στους «διεθνείς οργανισμούς» και μείνει αμέτοχος, θα μπορέσουν οι «παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις» να επιτελέσουν το έργο τους, το οποίο "θα φέρει ειρήνη στον πλανήτη, θα εξαφανίσει την πείνα και θα παράσχει δυνατότητες απασχόλησης και υπηρεσίες υγείας σε όλους". Ο απόλυτος εμπαιγμός, δηλαδή, από τον θρησκευτικό ηγέτη των Καθολικών, αφού το όργανο που χρησιμοποιούν οι δυνάμεις αυτές στις οποίες αναφέρεται ο Πάπας, το ΔΝΤ, εισβάλλει σε χώρες και τις καταστρέφει κυριολεκτικά, σε όλα τα παραπάνω επίπεδα.

Η επιστολή αυτή του ηγέτη των Καθολικών, προς τον ηγέτη της μεγαλύτερης δύναμης του Ορθόδοξου κόσμου σήμερα, δεν είναι παρά ένας ωμός εκβιασμός και δικαιώνει, από την αρχή μέχρι το τέλος του κειμένου, τους στοχασμούς του Γέροντα Παΐσιου για τον ρόλο του Πάπα στην διαδικασία που θα οδηγήσει την ανθρωπότητα αλυσοδεμένη προς τη σκλαβιά του Αντίχριστου.

Με άλλες δηλώσεις στον Πούτιν και άλλες προς τους πιστούς!
Πάπας Φραγκίσκος: Οι πόλεμοι χρησιμεύουν για να πωλούνται όπλα...

«Ο πόλεμος φέρνει μόνο θάνατο» είπε ο Πάπας κατά τη διάρκεια της πεντάωρης τελετής προσευχής στο Βατικανό για την αποφυγή του πολέμου στη Συρία, ενώ αποτελεί παράδοξο το ότι δεν απευθύνθηκε προς τον αμερικανό πρόεδρο ζητώντας του να μην επιτεθούν οι ΗΠΑ στη Συρία.
Κι ενώ προσευχήθηκε με χιλιάδες πιστούς κατά του πολέμου, πριν από λίγες ημέρες ο Πάπας Φραγκίσκος απέστειλε επιστολή στον ρώσο πρόεδρο Βλάντιμιρ Πούτιν, σχετικά με τις εξελίξεις στη Συρία.

Μετά την χθεσινή ημέρα προσευχής και νηστείας, υπέρ της ειρήνης στην Συρία, στην Μέση Ανατολή και σε ολόκληρο τον κόσμο, ο πάπας Φραγκίσκος θέλησε να επανέλθει σήμερα στον κίνδυνο επικείμενων πολεμικών επιχειρήσεων στην Μεσόγειο.

«Υπάρχει η υποψία ότι οι πόλεμοι χρησιμεύουν για να πωλούνται όπλα», τόνισε ο Ποντίφικας, κατά την ομιλία του στο συγκεντρωμένο πλήθος, στην πλατεία του Αγίου Πέτρου. 
Πιο αναλυτικά, ο Πάπας, αναφερόμενος στο ίδιο πάντα θέμα, υπογράμμισε: 
«σε τι χρησιμεύει να κάνεις πόλεμο αν δεν είσαι ικανός να ξεκινήσεις ένα βαθύ πόλεμο εναντίον του κακού; Ο βαθύς αυτός πόλεμος συνεπάγεται την απόρριψη του αδελφοκτόνου μίσους και των αναληθών μέσων που χρησιμοποιεί, την απόρριψη της βίας σε κάθε της μορφή, της διάδοσης των όπλων και του παράνομου εμπορίου τους. Υπάρχει, όμως, μια υποψία: ο πόλεμος αυτός συνδέεται πράγματι με προβλήματα ή πρόκειται για εμπορικό πόλεμο, ώστε να πωληθούν όπλα στο παράνομο εμπόριο;»Ο 'Αγιος Πατέρας των Ρωμαιοκαθολικών ευχαρίστησε όλους όσους συμμετείχαν ή στήριξαν την χθεσινή προσευχή και νηστεία, υπέρ της ειρήνης, και πρόσθεσε, τέλος, ότι «η ολονυκτία προσευχής μπορεί να τελείωσε, αλλά η όλη προσπάθεια συνεχίζεται».
Άσαντ: Περιμένουμε τον πραγματικό εχθρό
Παράξενη στάση όμως κρατά και η Συρία, ο πρόεδρος της οποίας φέρεται να δήλωσε πως «περιμένει τον πραγματικό εχθρό»… Τι εννοεί άραγε; Για ποιόν «πραγματικό εχθρό» μίλησε ο πρόεδρος της Συρίας;
"Από την έναρξη της κρίσης, εσείς το ξέρετε, περιμένουμε τη στιγμή που ο πραγματικός μας εχθρός θα αποκαλυφθεί", είπε ο Σύρος πρόεδρος. Και προσπάθησε να ανεβάσει το ηθικό τους. "Γνωρίζω ότι το ηθικό σας είναι υψηλό και ότι είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε οποιαδήποτε επίθεση και να προασπίσετε την πατρίδα. Είναι μια ιστορική αναμέτρηση από την οποία θα βγούμε νικητές".

Ενώ οι ΗΠΑ μαζί με τους πρόθυμους αιμοσταγείς συμμάχους έχουν πάρει θέσεις επίθεσης κατά της Συρίας, το διπλό πρόσωπο του Πάπα θα πρέπει να προβληματίσει, αφού δεν ζητά από τον Πούτιν να μην γίνει πόλεμος, αλλά του ζητά να μην σταθεί εμπόδιο στα σχέδια της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ, προκειμένου να υλοποιηθεί το σχέδιο της χιλιετίας (προφανώς εννοεί την παγκοσμιοποίηση).
Κι ενώ ήδη ξέρουμε τι θα συμβεί το επόμενο διάστημα και πως θα υπάρξουν εκατόμβες νεκρών Σύρων πολιτών, ενώ ήδη γνωρίζουμε για το κυνήγι του χριστιανισμού που έχουν εξαπολύσει οι τζιχαϊστές φονταμενταλιστές ισλαμιστές και οι εγκληματίες της Αλ Κάιντα, ίσως ο Πάπας θα πρέπει πια να προσευχηθεί κυρίως για τον εαυτό του και την σκοτεινή του συμμετοχή σε έναν πολύ μεγάλο πόλεμο που ξεκινά και σε μία πρωτοφανούς μεγέθους ανθρωποσφαγή.

Κωνσταντίνος 

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...  

------------------------

Η επιστολή του Πάπα, όπως δημοσιεύθηκε στο Voltaire Network
Letter of Pope Francis to Vladimir Putin dealing with Syria
Βy Pope Francis
Voltaire Network 

To His Excellency
Mr Vladimir Putin
President of the Russian Federation

In the course of this year, you have the honour and the responsibility of presiding over the Group of the twenty largest economies in the world. I am aware that the Russian Federation has participated in this group from the moment of its inception and has always had a positive role to play in the pr omotion of good governance of the world’s finances, which have been deeply affected by the crisis of 2008.

In today’s highly interdependent context, a global financial framework with its own just and clear rules is required in order to achieve a more equitable and fraternal world, in which it is possible to overcome hunger, ensure decent employment and housing for all, as well as essential healthcare. Your presidency of the G20 this year has committed itself to consolidating the reform of the international financial organizations and to achieving a consensus on financial standards suited to today’s circumstances. However, the world economy will only develop if it allows a dignified way of life for all human beings, from the eldest to the unborn child, not just for citizens of the G20 member states but for every inhabitant of the earth, even those in extreme social situations or in the remotest places.

From this standpoint, it is clear that, for the world’s peoples, armed conflicts are always a deliberate negation of international harmony, and create profound divisions and deep wounds which require many years to heal. Wars are a concrete refusal to pursue the great economic and social goals that the international community has set itself, as seen, for example, in the Millennium Development Goals. Unfortunately, the many armed conflicts which continue to afflict the world today present us daily with dramatic images of misery, hunger, illness and death. Without peace, there can be no form of economic development. Violence never begets peace, the necessary condition for development.

The meeting of the Heads of State and Government of the twenty most powerful economies, with two-thirds of the world’s population and ninety per cent of global GDP, does not have international security as its principal purpose. Nevertheless, the meeting will surely not forget the situation in the Middle East and particularly in Syria. It is regrettable that, from the very beginning of the conflict in Syria, one-sided interests have prevailed and in fact hindered the search for a solution that would have avoided the senseless massacre now unfolding. The leaders of the G20 cannot remain indifferent to the dramatic situation of the beloved Syrian people which has lasted far too long, and even risks bringing greater suffering to a region bitterly tested by strife and needful of peace. To the leaders present, to each and every one, I make a heartfelt appeal for them to help find ways to overcome the conflicting positions and to lay aside the futile pursuit of a military solution. Rather, let there be a renewed commitment to seek, with courage and determination, a peaceful solution through dialogue and negotiation of the parties, unanimously supported by the international community. Moreover, all governments have the moral duty to do everything possible to ensure humanitarian assistance to those suffering because of the conflict, both within and beyond the country’s borders.

Mr President, in the hope that these thoughts may be a valid spiritual contribution to your meeting, I pray for the successful outcome of the G20’s work on this occasion. I invoke an abundance of blessings upon the Summit in Saint Petersburg, upon the participants and the citizens of the member states, and upon the work and efforts of the 2013 Russian Presidency of the G20.

While requesting your prayers, I take this opportunity to assure you, Mr President, of my highest consideration.

Pope Francis




Ο Ιησούς Χριστός με δυο λέξεις, «αγαπάτε αλλήλους», κατέλυσε τα δεσμά της δουλείας - ένα ευγενές όραμα της ανθρωπότητας που δεν είχε γίνει εφικτό μέχρι την έλευσή Του. Με τις παραβολές, τα διδάγματα, τα θαύματα, τη σταυρική θυσία και την Ανάστασή Του θεμελίωσε τη χριστιανοσύνη, έναν τρόπο ζωής μυστηριακής λατρείας και αντιμετώπισης του θανάτου, που δεν θα εγκαταλείψει τον κόσμο μας μέχρι τα στερνά του. Είναι ο γιος του Θεού. Γι' αυτό ο λόγος Του αποτελεί ακατάλυτο συμβόλαιο, που δεν εκπνέει με το πέρασμα των καιρών.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πρόσωπα που προφασίζονται ότι υπερασπίζονται «ανθρωπιστικές» αξίες, μιλούν πολύ και ακατανόητα και το αποτέλεσμα των έργων τους πάντοτε είναι αρνητικό. Ουδέν καλό έχουν προσκομίσει ως πειστήριο της ορθοφροσύνης τους.

Υπόσχονται μια πρόοδο, την οποία αδυνατούν να περιγράψουν με σαφήνεια στον λαό. Προωθούνται από δυνάμεις που βρίσκονται πίσω από την εξαθλίωση πληθυσμών, τη φτωχοποίηση λαών, πολέμους και σκοτεινές οικονομικές δραστηριότητες. Ανεβαίνουν τα σκαλιά της εξουσίας και προβάλλονται από τα ΜΜΕ με σχεδόν ανεξήγητη ευκολία. Ανήκουν σε όλα τα κόμματα και τις παρατάξεις. Μπορεί σε κάποια ήσσονος σημασίας ζητήματα να έχουν επιμέρους διαφορές, αλλά σε ό,τι αφορά τον σκληρό πυρήνα της συγκρότησης του έθνους ταυτίζονται.

Η παράδοση, η Ιστορία, η γλώσσα, οι Ενοπλες Δυνάμεις, τα Σώματα Ασφαλείας και -πάνω απ' όλα- η Εκκλησία αποτελούν διαχρονικούς στόχους τους.

Προσπαθούν να δημιουργήσουν ρήγμα μεταξύ της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Αυτό το μοτίβο της συμπεριφοράς τους καθίσταται ευδιάκριτο ακόμη και στους μη παρατηρητικούς πολίτες. Οι «προοδευτικοί» παρουσιάζουν το φως της αγάπης του Κυρίου ως σκότος και αναχρονισμό. Επιτίθενται με σύστημα και επιμονή στη σχέση των Ελλήνων με την ορθόδοξη πίστη και στη σύνδεση της Εκκλησίας με τους κρατικούς θεσμούς. Από το σύνολο των σχέσεων της ιεραρχίας της Εκκλησίας και του απλού κλήρου με τους πολίτες επιλέγουν κάποια αρνητικά και υπερπροβάλλουν όσα εκείνοι υποθέτουν ότι θα εξυπηρετήσουν την κατασυκοφάντηση της πίστης μας.

Τώρα, το εγχείρημα που αποπειρώνται να φέρουν σε πέρας είναι η παύση της διδασκαλίας των Θρησκευτικών στα σχολεία. Αν και η επιχειρηματολογία τους είναι έωλη και άσχετη με τα ελληνικά θέσμια, οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της Νέας Τάξης τούς παρουσιάζουν σαν τη φωνή της λογικής, επιλέγοντας να λησμονήσουν ότι αυτές οι φωνές μάς οδήγησαν σιδηροδέσμιους στα θανάσιμα κάτεργα του Μνημονίου και της ξενοκρατίας.

Ωστόσο, καλό είναι να γνωρίζουν ότι πάλι θα αστοχήσουν. Η ενότητα Ορθοδοξίας - Ελλάδας είναι αδιάσπαστη. Οι δύο... συνιστώσες της ύπαρξής μας είναι πολύ ισχυρές για να αλωθούν από τέτοιου είδους ανθρώπους.




Οι ΗΠΑ ετοιμάζουν τριήμερο σοκ και δέος με στόχο την πλήρη διάλυση της Συρίας

Το Αμερικανικό Πεντάγωνο προετοιμάζει επιθέσεις στη Συρία μεγαλύτερης διάρκειας και έντασης απ' ό,τι προβλεπόταν αρχικά, αυξάνοντας παράλληλα την λίστα των στόχων, αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας Los Angeles Times.

Μπαράζ πυραυλικών επιθέσεων εναντίον της Συρίας, με «επαναληπτικά» χτυπήματα σε στόχους που δεν επλήγησαν κατά το πρώτο «κύμα», φέρεται να σχεδιάζουν οι ΗΠΑ σύμφωνα με τους LA Times που επικαλούνται πηγές του Πενταγώνου.

Μάλιστα, δυο αξιωματικοί του αμερικανικού στρατού αποκάλυψαν στην εφημερίδα ότι ο Λευκός Οίκος ζήτησε μια διευρυμένη λίστα, ώστε να συμπεριλάβει «πολύ περισσότερους» στόχους από τους αρχικούς 50.

Τα σχέδια για επιθέσεις μεγάλης έντασης που θα διαρκέσουν τρεις ημέρες, περισσότερο δηλαδή από όσο προβλεπόταν αρχικά, αντανακλούν σύμφωνα με το δημοσίευμα, την ολοένα αυξανόμενη αίσθηση του Λευκού Οίκου και του Πενταγώνου, ότι οι ΗΠΑ χρειάζονται μια «ενισχυμένη επίθεση» για να προκαλέσουν έστω ελάχιστη ζημιά στις δυνάμεις του προέδρου Άσαντ, οι οποίες έχουν διασκορπιστεί σε μεγάλη έκταση τις δυο τελευταίες εβδομάδες.

Αξιωματούχοι του Πενταγώνου σχεδιάζουν τη συμμετοχή βομβαρδιστικών αεροσκαφών και των πέντε αντιτορπιλικών που περιπολούν τώρα στην ανατολική Μεσόγειο και τα οποία μπορούν να εκτοξεύσουν πυραύλους Κρουζ και πυραύλους αέρος-εδάφους.

Το αεροπλανοφόρο Nimitz με τη συνοδεία του, ένα καταδρομικό και δυο αντιτορπιλικά, τα οποία βρίσκονται στη Μαύρη Θάλασσα, μπορεί επίσης να εκτοξεύσει πυραύλους Κρουζ κατά της Συρίας.

Την ίδια ώρα, με συνέντευξή του στο CBS, ο πρόεδρος της Συρίας, αρνείται ότι πραγματοποίησε επίθεση με χημικά εναντίον του λαού του και προειδοποιεί με αντίποινα σε περίπτωση πλήγματος κατά της χώρας του.

Σχόλιο ιστολογίου: Αφού οι άραβες πληρώνουν τα έξοδα του πολέμου, αλλά κι επειδή οι ΗΠΑ δεν θέλουν να εμπλακούν σε μία μακροχρόνια πολεμική περίοδο που είναι βέβαιο πως δεν θα φέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα (κυρίως για τις ΗΠΑ), το σενάριο του απόλυτα βίαιου χτυπήματος, με ισοπέδωση όλων των στρατιωτικών και μη υποδομών και με την λογική του hit and go (χτυπάω και φεύγω), φαίνεται πως αρχίζει να γίνεται ιδιαίτερα θελκτικό για τις ΗΠΑ. Βέβαια, εάν υπάρξει στη συνέχεια κάποια εμπλοκή κράτους μέλους του ΝΑΤΟ (βλ. Τουρκία), τότε σύσσωμη η συμμαχία θα επανέλθει για να ισοπεδώσει κυριολεκτικά τη Συρία...



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Όλες οι τελευταίες εξελίξεις, ενδείξεις και αναλύσεις που έρχονται από την ίδια την Τουρκία, δείχνουν πως ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταΐπ Ερντογάν, ο οποίος μάλιστα έχει και πολλούς θαυμαστές εδώ στο «τουρκολάγνο Γιουνανιστάν», (το πρωτοφανές είναι ότι έχει κυκλοφορήσει και βιβλίο στα ελληνικά που εξυμνεί τον Ερντογάν και παρουσιάστηκε με πολλές τιμές στην Τουρκιά), έχει καβαλήσει κυριολεκτικά το καλάμι και φαντάζεται ότι είναι ο νέος πορθητής, ο μεγαλόπρεπης σουλτάνος και χαλίφης όλου του ισλαμικού κόσμου. Γεγονός όμως είναι πως η Τουρκία με αυτή την φαντασμένη πολιτική που έχει ασκήσει το περίφημο δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου, έχει «καταφέρει» να φέρει τα πάνω κάτω στο εσωτερικό που βράζει σαν ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί με ανυπολόγιστες συνέπειες, ενώ έχει προκαλέσει εχθρότητες σε όλο της τον περίγυρο, (Βουλγαρία, Ρωσία, Αρμενία, Γεωργία μετά την κυβερνητική αλλαγή, Ιράν, Ιράκ, Συρία, Αιγύπτιος και Ισραήλ). Δεν θα είναι άστοχο να ισχυριστούμε πως αυτή την στιγμή η Τουρκία μοιάζει με ένα πληγωμένο θηρίο που μουγκρίζει απελπισμένα προσπαθώντας να δείξει απειλητικά τα δόντια του προς όλες τις κατευθύνσεις από όπου βλέπει παντού εχθρούς.

Για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι και επειδή ακούγονται και διάφορα άσχετα στην χώρα μας για τα εξελίξεις στην Τουρκία καθώς υπάρχει τεράστια και επικίνδυνη άγνοια, θα αναφέραμε δειγματικά τα εξής : Την αυστηρή προειδοποίηση προς την τουρκική κυβέρνηση ότι η ενδεχόμενη ανάμειξη της Τουρκίας σε μια στρατιωτική επέμβαση στην Συρία θα αποτελέσει την «θρυαλλίδα» για να ανάψει η φωτιά στο εσωτερικό της Τουρκίας με ανεξέλικτες συνέπειες για την ίδια την συνοχή της χώρας, απεύθυνε στις 29/8 ο παλαίμαχος Τούρκος διπλωμάτης, Nüzhet Kandemir, και πρώην σύμβουλος του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών. Ο Τούρκος διπλωμάτης επεσήμανε τον κίνδυνο να δημιουργηθεί άλλη μια μόνιμη πολεμική εστία στην Μέση Ανατολή που θα εμπλέξει αυτή την φορά άμεσα τη Τουρκία. Ήδη έχουν σημειωθεί τα πρώτα επεισόδια με εμπρησμούς οίκους προσευχής Τούρκων Αλεβητών και επιθέσεις Αλεβητών ενάντια σε Σουνίτες Σύριους πρόσφυγες, σε περιοχές όπου πλειοψηφεί το τουρκικό αλεβητικό στοιχείο. Οι Αλεβήτες μισούν τον Ερντογάν και μια σπίθα είναι ικανή να ανάψει μεγάλη φωτιά και να προκαλέσει αιματηρές συγκαύσεις. Άλλωστε αυτόν τον κίνδυνο επεσήμανε και ο ίδιος ο Ερντογάν στο αεροδρόμιο όταν ετοιμάζονταν να αναχωρήσει για την σύνοδο G-20 στην Πετρούπολη.

Πέραν όμως του Nüzhet Kandemir που χαίρει μεγάλης εκτίμησης στο τουρκικό διπλωματικό σώμα, έχουν αρχίσει να ακούγονται στο εσωτερικό πολλές φωνές που επισημαίνουν την απομόνωση της Τουρκίας και επικρίνουν έντονα την τουρκική εξωτερική πολιτική όπως του γνωστού ισλαμιστή, Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος σε άρθρο του στην ελεγχομένη από τον ίδιο τουρκική εφημερίδα, Zaman, με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Fethullah Gülen dış politika eleştirisi», δηλαδή «Κριτική του Φετουλάχ Γκιουλέν στην εξωτερική πολιτική», επιτίθεται άμεσα στον Ερντογάν τον παλιό του «πνευματικό παιδί» για σοβαρά λάθη στην εξωτερική πολιτική αλλά και για την τουρκική αλαζονεία που απομονώνει την Τουρκία. Η εξέλιξη αυτή είναι πολύ σημαντική γιατί μεγαλώνει ακόμα περισσότερο την αντίθεση των οπαδών του Γκιουλέν που είναι μια μεγάλη δύναμη στον ισλαμικό χώρο, με τον Ερντογάν, αποσταθεροποιώντας πιο πολύ την τουρκική κυβέρνηση. Παράλληλα σε δημοσίευα της τουρκικής εφημερίδας Milliyet, στις 23/8, προβάλλονται οι δηλώσεις τριών άλλων έμπειρων παλαίμαχων Τούρκων διπλωματών, του Onur Öymen, πρώην διπλωματικού πρέσβη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, του γνωστού πρώην υπουργού Εξωτερικών, İlter Türkmen και του πρώην πρέσβη της Τουρκίας στην Γαλλία, Akın Özçer. Και οι τρεις εξαπολύουν έντονη επίθεση κατά της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν τον οποίο κατηγορούν για επικίνδυνη πολιτική που έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση την Τουρκία.

Αλλά και οι εξελίξεις στο κουρδικό προκαλούν άλλο ένα μεγάλο πονοκέφαλο καθώς η πορεία του λεγόμενου «ειρηνικού ανοίγματος» προς τους Κούρδους έχει περιέλθει σε αδιέξοδο. Πέραν τούτου οι Κούρδοι φέρονται εξοργισμένοι με την Άγκυρα εξ αιτίας της συνεχιζόμενης τουρκικής βοήθειας στους ισλαμιστές που πολεμούν τους Κούρδους στην βορειοανατολική Συρία. Όπως αποκάλυψε και η ίδια η τουρκική εφημερίδα, Taraf, από τις 30/8, ένας από τους σημαντικότερους Κούρδους ηγέτες, ο Murat Karayılan, κατήγγελλε με έμφαση την τουρκική κυβέρνηση ότι βοηθά τους ισλαμιστές της Al Kaida και το παρακλάδι της, Al Nusra, που πολεμά ενάντια του PYD, κουρδικού σκέλους του ΡΚΚ στην Συρία. Η συνεχιζόμενη αυτή υποστήριξη της Τουρκίας προς τους ισλαμιστές, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Murat Karayılan, αποτελεί εχθρική πράξη εναντίον των Κούρδων του ΡΚΚ, οι οποίοι, σύμφωνα με τελευταία δημοσιεύματα έχουν σταματήσει την αποχώρηση τους από την Τουρκία και ξανά συσπειρώνονται σε τουρκικό έδαφος έτοιμοι για νέες πολεμικές επιχειρήσεις. Ο συμπρόεδρος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του KCK, Cemil Bayık, δήλωσε στις 7/9 ότι το ΡΚΚ σταμάτησε την αποχώρηση. «Θα σταματήσουμε τους αντάρτες. Αν δούμε ότι διεξάγονται επιχειρήσεις, θα καταφύγουμε σε νόμιμη άμυνα. Θα στείλουμε πίσω τις (ένοπλες) ομάδες που αποχώρησαν αν θελήσουν να κλιμακώσουν τον πόλεμο». Αλλά για την συνεχιζόμενη συνεργασία Τουρκίας και Al Kaida για την Συρία, υπάρχουν πολλές αναφορές στον τουρκικό τύπο όπως η πιο χαρακτηριστική στην τουρκική εφημερίδα Aydınlık, στις 25/8, όπου αποκαλύπτεται πως το κύριο αρχηγείο της Al Kaida που οργανώνει τις επιθέσεις κατά του καθεστώτος Άσαντ βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη και συγκεκριμένα στη περιοχή του Maltepe.

Αντιλαμβάνεται κανείς με όλα αυτά καθώς παρακολουθούμε καθημερινά την αλματώδη αύξηση των τουρκικών προκλήσεων προς την ελληνική πλευρά, το τι μπορεί να επακολουθήσει αν οι Ερντογάν-Νταβούτοβλου βλέποντας από τις εξελίξεις να καταρρέει με καταστροφικό τρόπο όλη η πολιτική τους πορεία, θελήσουν να εκτονώσουν όλη αυτή την κατάσταση προς τα δυτικά. Χαρακτηριστικό είναι το πως παρουσίασε ο τουρκικός τύπος την είδηση από την Ελλάδα για τα ληγμένα τρόφιμα σαν η χώρα μας να είναι μια «ληγμένη χώρα» και φυσικά ανίκανη για οποιαδήποτε αντίδραση. Το τουρκικό στρατοκρατικό μόρφωμα ανεξέλικτο είναι μεγάλη απειλή και δυστυχώς η μνημονιακή Αθήνα το μόνο που δείχνει ότι ξέρει να κάνει είναι να χαριεντίζεται με τον πιο ηλίθιο τρόπο απέναντι σε μια Τουρκία που παραπατά εν μέσω εκρηκτικών αναφλέξεων. Το πληγωμένο θηρίο είναι πάντα πιο επικίνδυνο και εμείς είμαστε έτοιμοι ακόμα και για μια διάλυση, (σύμφωνα με το γνωστό αμερικανικό σχέδιο, «Μεγάλη Μέση Ανατολή»), της Τουρκίας ; Το ερώτημα μου είναι όχι προς την πολιτική, (ούτως ή άλλως πουλημένη), αλλά προς τη στρατιωτική ηγεσία που ξέρει κάτι παραπάνω.


-->
Του Χρήστου Γιανναρά

Ζούμε, τρία (ώς τώρα) χρόνια, έναν οικονομικό εφιάλτη, μια δίχως ορατή διέξοδο κοινωνική καταστροφή, που καθημερινά επιτείνεται. Kαι μοιάζει αμφίβολο αν η «κρίσιμη μάζα» του ελλαδικού πληθυσμού (κρίσιμη για το πολιτικό μέλλον της χώρας) συνειδητοποιεί το καίριο: Oτι «ανάπτυξη» και «πρόοδο», (ακόμα και βοσκηματώδη καταναλωτική ευζωία) δεν εγγυάται η εξασφάλιση «δικαιωμάτων», αλλά η εξασφάλιση αξιοκρατίας. Aπό τα ανώτατα αξιώματα ώς το έσχατο κοινωνικό λειτούργημα.

Zήσαμε δεκαετίες ολόκληρες, χωρίς υπερβολή, με την καθημερινή εικόνα κάποιων συμπολιτών μας, λίγων ή πολλών, να διαδηλώνουν την απαίτηση κατασφάλισης «δικαιωμάτων» τους. Kάθε τρεις -και- λίγο, ένα μεγαλύτερο ή μικρότερο τμήμα του ελλαδικού πληθυσμού (πάντοτε οι ανήμποροι, η φτωχολογιά) βασανιζόταν σαδιστικά, απάνθρωπα, από κάποιους απεργούς – πάντοτε δημόσιους λειτουργούς: η ιδιωτική υπαλληλία δεν μπορούσε, σχεδόν ποτέ, να απεργήσει. Διαδηλωτές και απεργοί διεκδικούσαν πάντοτε «δικαιώματα» (συνήθως πρόσθετες παροχές από το κράτος). Δεν ακούστηκε ποτέ, μα ποτέ στην ελλαδική κοινωνία συλλογικό αίτημα - διεκδίκηση αξιοκρατίας, αξιολογικών κρίσεων, ελέγχου της ποιότητας, καταξίωσης της αριστείας.

Δεν καταλαβαίναμε, ούτε ακόμα το συνειδητοποιούμε στο Eλλαδιστάν, ότι η αξιοκρατία, ο έλεγχος της ποιότητας, θα άλλαζε τα πάντα στη χώρα: Aπό τις σαδιστικές συμπεριφορές της υπαλληλίας στο IKA, στις εφορείες, σε κάθε κρατική υπηρεσία, ώς την ιταμή αναίδεια να μας κυβερνούν άτομα διανοητικώς καθυστερημένα ή κραυγαλέας, κωμικής ανικανότητας. Oταν καταστεί κυρίαρχη νοοτροπία η κατάλυση κάθε αξιολογικής κρίσης («γιατί αυτός και όχι εγώ»), οι συνέπειες ψηλαφούνται αμέσως σε όλα τα επίπεδα: από τον παρασιτικό κλητήρα και τον προκλητικά περιττό «συνοδό ασανσέρ», ώς τον πρόεδρο της Bουλής και τον πρωθυπουργό.

Eίναι βεβαιωμένο από την ιστορική εμπειρία ότι κάθε ολοκληρωτισμός (θρησκευτικός, ιδεολογικός, κομματικός, μαφιόζικος, κρατικός) αποκλείει αφετηριακά (προκειμένου να μπορεί να λειτουργήσει) την αξιοκρατία. Kαι η κομματοκρατία στη μεταπολιτευτική Eλλάδα είναι δείγμα συνεπέστατου ολοκληρωτισμού, εκσυγχρονισμένου: Δεν έχει ανάγκη να απαγορεύσει τη λειτουργία ιδιωτικών MME, να φιμώσει αρθρογράφους, να εξορίσει αντιφρονούντες – δεν χρειάζεται τίποτε από αυτά. Aρκεί η κατάλυση της αξιοκρατίας, για να μπορεί να λειτουργήσει απρόσκοπτα η πιο στυγνή και ανάλγητη αυθαιρεσία της εξουσίας.

Oσο άδικο, αντικοινωνικό και απάνθρωπο είναι το «κούρεμα» μισθών, συντάξεων, παντοδαπών αμοιβών και η απρόσωπη φορολογία, το ίδιο άδικο, αντικοινωνικό και απάνθρωπο είναι κάθε αίτημα μαζικού (δίχως προσωπική αξιολόγηση) οικονομικού «δικαιώματος». Kαι όσο βολεύει τη διεφθαρμένη, ανίκανη, αμοραλιστική εξουσία το αξιοκρατικά αδιαφοροποίητο «κούρεμα» των αποδοχών, το ίδιο (ή και περισσότερο) τη βολεύουν οι αξιοκρατικά αδιαφοροποίητες αμοιβές. Διότι με αυτές εξασφαλίζει κομματική πελατεία, ψηφοφόρους που παραιτούνται από τη λογική και την κρίση τους, προκειμένου να γλείψουν κόκαλο που τους αντιπαρέχει ο αφέντης. O ολοκληρωτισμός δεν μπορεί να συντηρηθεί με μόνη τη βία («κούρεμα»), χρειάζεται και το ευφραντικό ψέμα: τις αδιάκριτες παροχές σε πουλημένες συνειδήσεις.

Eιδικά σήμερα ο ολοκληρωτισμός διευκολύνεται από την βεβαιωμένα ακίνδυνη ανοχή των επικριτών του – εξουδετερώνει τις επικρίσεις η αυτονόητη στην κοινωνία (καθολικά κυρίαρχη) αναξιοκρατία. Δεν ενοχλεί η δημόσια καταγγελτική του καθεστώτος αρθρογραφία, ούτε οι πυκνές εμφανίσεις στην τηλεόραση έμπειρων, καταξιωμένων οικονομολόγων, που καταγγέλλουν την οικονομική πολιτική των κυβερνώντων. Oι καταγγέλλοντες ισχυρίζονται, με αδιάσειστα τεκμήρια, ότι η κυβέρνηση δεν σωρεύει απλώς λάθη και αστοχίες, αλλά ακολουθεί οικονομική πολιτική ακριβώς (και προκλητικά) την αντίθετη από τα όσα επιτάσσει η αλφαβήτα της Oικονομίας. Γιατί το κάνει, πώς είναι δυνατόν να αδιαφορεί για τέτοιου επιπέδου και κύρους κριτική; Mοναδική απάντηση είναι η καθολικά κυρίαρχη, αυτονόητα παγιωμένη στην κοινωνία αναξιοκρατία: Ποιος είναι αυτός που καταγγέλλει, γιατί είναι εγκυρότερος από τον πρωτόπειρο υπουργίσκο ή τον απροσχημάτιστα εξωνημένο διαφημιστή των κυβερνητικών θριάμβων; H «κοινή γνώμη» στο Eλλαδιστάν, δεκαετίες τώρα, έχει ξεμάθει να κρίνει και να συγκρίνει.

Tο συγκλονιστικό ταλέντο του Bασίλι Γκρόσμαν, στο μυθιστόρημά του «Oλα περνούν» (ή «Πάντα ρει»), βάζει τον ήρωά του να ελευθερώνεται από τις φυλακές την ημέρα του θανάτου του Στάλιν και να γυρίζει στη Mόσχα. Eκεί έντρομος πιστοποιεί ότι, από την ανθρώπινη κοινωνία που ήξερε δεν απομένει πια τίποτα. O,τι υπήρχε σε ποιότητα, σε αξιοπρέπεια, σε τιμιότητα έχει χαθεί, επιβιώνουν όσοι συμβιβάστηκαν, παραιτήθηκαν από την ανθρωπιά τους ή ήταν πάντοτε μηδαμινοί, ανύπαρκτοι: O τάδε, που κατέδωσε το παιδί του στην αστυνομία. O δείνα, που ψευδομαρτύρησε και φυλακίστηκαν φίλοι του. O «βιβλιοκριτικός» που έγινε διασημότητα λιβανίζοντας σαν «ποιητές» κωμικές μετριότητες με ιδεολογική στράτευση. O πανεπιστημιακός, που την ψήφο του σε εκλογές συναδέλφων του την κατεύθυναν «άνωθεν» τηλεφωνήματα. Oι διορισμένοι να αξιολογούν διευθυντές σε συμφωνικές ορχήστρες ή σε θέατρα ή σε επιτροπές βράβευσης λογοτεχνικών βιβλίων όντας οι αξιολογητές παντελώς άσχετοι και ανατριχιαστικά ατάλαντοι, μπράβοι όμως του καθεστώτος.

H περιγραφή έχει τη σφραγίδα του μεγάλου ταλέντου και οδηγεί τον Eλληνα αναγνώστη να μετρήσει την ανεπάρκεια του δοκιμιακού λόγου, της κριτικής ανάλυσης, ακόμα και της τεκμηριωμένης καταγγελίας σε σύγκριση με την αφηγηματική εξιστόρηση από μεγάλο συγγραφέα. Πώς άραγε θα είχαν αφηγηθεί ένας Σαλάμοφ, ένας Γκρόσμαν, ένας Σολζενίτσιν τον προϊόν του ολοκληρωτισμού της κομματοκρατίας στο μεταπολιτευτικό Eλλαδιστάν; Tον δικό μας φτωχοκακομοιρίστικο ενδοτισμό, τη φτήνεια των ιδεολογικών προδιαγραφών για τη δημόσια προβολή, την ξιπασιά ως μόνιμο αντανακλαστικό της κοινωνίας των σπιθαμιαίων και συμβιβασμένων.

Για να αποτραπεί η «τελική φάση» (διαμελισμός της χώρας και καθολίκευση της πανικόβλητης προσφυγιάς) χρειάζονται άνθρωποι και πολιτικά ενεργήματα που τα γεννάει μόνο η ωριμότητα των αξιολογικών κρίσεων.



Αυτή η δήλωση της Μέρκελ αρκεί για να κλείσει την συμμορία του μνημονίου φυλακη για το υπόλοιπο της ζωής τους

Τι μας λέει λοιπόν η Μέρκελ; Ότι η Ελλάδα πρέπει να μειώσει το χρέος της στο 110% του ΑΕΠ μέχρι το 2022.
Να το φτάσει δηλαδή σε λίγο μεγαλύτερο επίπεδο από ότι το άφησε ο …Καραμανλής το 2009!!!

Δηλαδή η συμμορία Παπανδρέου και όσοι την φυγαδεύουν, οργάνωσαν και εκτέλεσαν ένα ολέθριο σχέδιο με πρόσχημα το έλλειμα, που στο τέλος της ημέρας ΟΥΔΕΙΣ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ!

Αντίθετα, μόνοι τους το έφεραν στο τραπέζι, μόνοι τους άρχισαν τους τιτανικούς και την τεχνητή διόγκωση του και ολοκλήρωσαν το σχέδιο με την χάλκευση των στοιχείων από την ΕΛΣΤΑΤ για να “τεκμηριώσουν” αυτό που οι ίδιοι δημιούργησαν!

Ενώ λοιπόν εξαπατούσαν τους πάντες (με συνεργούς και σχέδιο βεβαίως) για τον μύθο του ελλείματος, ευλαβικά εκτίναξαν το δημόσιο χρέος που είναι και το κύριο ζητούμενο σε κάθε κράτος, επιχείρηση, μπακάλικο κλπ.

Όχι μόνον το εκτίναξαν αλλά το μετέτρεψαν σε ενυπόθηκο από ομολογιακό, σε ξένο δίκαιο! Κοινώς χρέωσαν την χώρα ΔΟΛΙΩΣ, δένοντας την χειροπόδαρα! Το χρέος επί του ΑΕΠ για το 2013, αναμένεται να φτάσει στο ιλιγγιώδες 171,9%!

Όλα αυτα μετά τα μέτρα εξαθλίωσης, μετά την ληστεία του PSI, την διάλυση της πραγματικής οικονομίας και επαναλαμβάνουμε ΕΝΥΠΟΘΗΚΟ ΣΕ ΞΕΝΟ ΔΙΚΑΙΟ!

Έρχεται λοιπόν σήμερα η Μαντάμ Μέρκελ και θέτει ως κριτήριο επιτυχίας την μείωση του χρέους στα επίπεδα του κακού Καραμανλή, πράγμα βεβαίως ΑΔΥΝΑΤΟ, εκεί που το έφτασαν και με την παρούσα κατάσταση της οικονομίας.

Βέβαια η Μέρκελ δεν είχε κανένα πρόβλημα με το έγκλημα του μνημονίου, αφού η Γερμανική οικονομία κέρδισε δεκάδες δις από την κρίση ενώ παράλληλα ξεφορτώθηκε όλα τα Ελληνικά κρατικά ομόλογα, εισπράττοντας το τίμημα ΜΕΤΡΗΤΑ και στο ακέραιο από τα δάνεια του μνημονίου.

Το ερώτημα είναι πως η συμμορία του μνημονίου παραμένει ακόμα ελεύθερη μετά (και) από αυτή την ομολογία…



Στις αρχές του περασμένου Ιουνίου παρήλθε η προβλεπόμενη από το Σύνταγμα πενταετής απαγορευτική προθεσμία, μέσα στην οποία δεν μπορούσε να γίνει νέα αναθεώρηση του Συντάγματος, μετά την τελευταία που έγινε το 2008. Από εκείνη τη στιγμή όμως που άνοιξε η αναθεωρητική περίοδος και μέχρι σήμερα κανένα κόμμα δεν ψέλλισε ούτε μία λέξη για αναθεώρηση. Συμπολίτευση και αντιπολίτευση κατηγορούν θεατρικά η μία την άλλη, για διάφορα θέματα, αλλά για την «ταμπακιέρα» ούτε κουβέντα. Γιατί άραγε;

Η απάντηση είναι απλή. Όλες οι προηγούμενες αναθεωρήσεις που έγιναν στο Σύνταγμα πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες από το λαό, ο οποίος δεν γνώριζε (πολύ κακώς) αυτά τα θέματα, ούτε και ενδιαφερόταν (και πάλι πολύ κακώς). Όταν για παράδειγμα το 2001 ο κ. Βενιζέλος εξασφάλιζε με τις αλλαγές στο άρθρο 86 την πλήρη ατιμωρησία των νυν και διατελεσάντων στο παρελθόν υπουργών, κανείς δεν έδωσε ιδιαίτερα σημασία. Σήμερα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Σήμερα, ο πολίτης, τόσο μόνος του εξ αιτίας της κρίσης, όσο και με τη βοήθεια κοινωνικών κινήσεων (όπως π.χ. της Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή και άλλων κινήσεων), έχει σε κάποιο βαθμό αντιληφθεί τη σημασία και το περιεχόμενο μιας συνταγματικής αλλαγής.

Κυρίως όμως, όλοι οι πολίτες (μηδενός εξαιρουμένου), επιθυμούν την πλήρη κατάργηση της ασυλίας των βουλευτών και την πλήρη κατάργηση της ατιμωρησίας των υπουργών. Αυτό είναι πλέον δεδομένο και αδιαπραγμάτευτο. Όλοι οι πολίτες επιθυμούν να δικάζονται για τα εγκλήματά τους τόσο οι βουλευτές όσο και οι υπουργοί, όπως οι απλοί πολίτες και όχι να κρίνονται από τους ίδιους τους εαυτούς τους μέσα στη Βουλή, όπως είναι σήμερα.

Επομένως, αν τολμήσει το πολιτικό σύστημα να κάνει σήμερα μια αναθεώρηση στο Σύνταγμα, θα πρέπει οπωσδήποτε να συμπεριλάβει τις πιο πάνω αλλαγές και να άρει τις πιο πάνω προστασίες, διαφορετικά θα το πάρει ο κόσμος με τις πέτρες. Από την άλλη μεριά όμως, αν κάνουν οι πολιτικοί αυτές τις αλλαγές, τότε θα απελευθερωθούν και οι τώρα συνταγματικά “ακυρωμένοι” δικαστές και το φαινόμενο «Πεπόνη – Μουζακίτη» θα πολλαπλασιαστεί. Θα βλέπουμε δηλαδή πολιτικούς να περιμένουν τη σειρά τους στα πινάκια να δικαστούν δίπλα στους πολίτες.

Πιστεύει άραγε έστω και ένας, ότι θα το κάνει αυτό το πολιτικό σύστημα, σήμερα που έχει μάλιστα μπροστά του το “σοβαρό έργο” του ξεπουλήματος της χώρας και του λαού; Δηλαδή να αυτοκτονήσει; Προφανώς όχι. Εξάλλου δεν υπάρχει κανένας λόγος να πάει σε αναθεώρηση, αφού παραβιάζει μια χαρά το ισχύον Σύνταγμα χωρίς κανένα εμπόδιο και χωρίς καμία συνέπεια. Για ποιο λόγο λοιπόν να θελήσει το πολιτικό σύστημα να βάλει το κεφάλι του στη λαιμητόμο; Επομένως, καμία αναθεώρηση του Συντάγματος δεν πρόκειται να γίνει και όσοι περιμένουν κάτι τέτοιο, καλύτερα να αρχίσουν να σκέφτονται εναλλακτικές λύσεις. Πρέπει ο λαός να αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι μόνο αν αλλάξει το Σύνταγμα μόνος του, όπως έχει το δικαίωμα, μόνο τότε θα λύσει τα προβλήματά του.

Πέτρος Χασάπης



-->

Αεροσκάφος στη Λαττάκεια της Συρίας έστειλε σήμερα το ρωσικό υπουργείο Εκτάκτων Καταστάσεων για να παραλάβει πολίτες που επιθυμούν να εγκαταλείψουν τη χώρα, σύμφωνα με την εκπρόσωπο του υπουργείου, Ιρινα Ρόσιους.

«Αεροσκάφος Il-76 απογειώθηκε το πρωί από τη Μόσχα με προορισμό τη Λαττάκεια της Συρίας, προκειμένου να μεταφέρει Ρώσους αλλά και πολίτες της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ) από τη Συρία», δήλωσε η κ. Ρόσιους.

Στα τέλη του περασμένου μήνα, περίπου 90 πολίτες, κυρίως γυναίκες και παιδιά, επέστρεψαν στη Μόσχα, με αεροσκάφος Ilyushin Il-62 που απογειώθηκε από την πόλη Λατάκκεια, το σημαντικότερο λιμάνι στη βορειοδυτική Συρία.

Περίπου 730 πολίτες της Ρωσίας και άλλων πρώην σοβιετικών δημοκρατιών έχουν εγκαταλείψει τη Συρία, λόγω του εμφυλίου πολέμου με αεροσκάφη του ρωσικού υπουργείου Εκτάκτων Καταστάσεων από τον περασμένο Ιανουάριο.

Τουλάχιστον 100.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στη Συρία από την έναρξη των συγκρούσεων τον Μάρτιο του 2011, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Πηγή: RIA Novosti



Δεν θα μείνει τίποτα όρθιο στην Ελλάδα, η οποία μεταβάλλεται ταχύτατα σε οικονομική έρημο, εξαιτίας της συνε­χιζό­μενης μνημονιακής πολιτικής

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ξερή, χωρίς υπεκφυγές, ήταν η δήλωση του προέδρου της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι: «Η πιθανή επέκταση του ελληνικού προγράμματος (σ.σ.: και μετά το 2014 που λήγει) δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς όρους». Σε απλά ελληνικά, που μάθαμε να μιλάμε αυτή την εποχή της κρίσης δηλαδή, τα όσα είπε ο Ντράγκι σημαίνουν ότι ετοιμάζεται ήδη το νέο μνημόνιο που θα επιπέσει εναντίον του ελληνικού λαού. Νέες περικοπές μισθών, νέο φορολογικό γδάρσιμο, ακόμη αγριότερο, νέες μειώσεις των συντάξεων, ακόμη χειρότερη Παιδεία και Υγεία, και πάει λέγοντας. Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο επικεφαλής της Ευρωζώνης, επιβεβαίωσε σε συνέντευξή του ότι «είναι ρεαλιστικό να πιστεύουμε πως η Ελλάδα θα χρειαστεί επιπρόσθετη βοήθεια, πέρα από το ισχύον πρόγραμμα». Αρα νέα μέτρα, όπως είπε ο Ντράγκι.

Ολοκληρωτική καταστροφή για την οικονομική κατάσταση των ελληνικών νοικοκυριών θα σηματοδοτήσει το νέο μνημόνιο. Δεν θα μείνει τίποτα όρθιο στην Ελλάδα, η οποία μεταβάλλεται με ταχύτατους ρυθμούς σε οικονομική έρημο, εξαιτίας της μνημονιακής πολιτικής που άρχισε ο Γιώργος Παπανδρέου και συνεχίζει ο Σαμαράς.

Εχασαν 37 δισ. ευρώ οι μισθωτοί την τελευταία τριετία από τις δραματικές μειώσεις των μισθών τους και την εκτόξευση των φορολογικών επιβαρύνσεων με χαράτσια που είχαν να ζήσουν οι Ελληνες από την εποχή που ήταν υπόδουλοι στους Τούρκους. Αυτήν τη μοιραία μνημονιακή τριετία η αγοραστική δύναμη των αποδοχών των εργαζομένων μειώθηκε κατά 37,2%. Αφού οι εργαζόμενοι δεν έχουν πια αρκετά λεφτά για να ξοδέψουν, η εγχώρια ζήτηση έκανε βουτιά στην άβυσσο και μειώθηκε κατά 31,3%, γυρίζοντας το ρολόι είκοσι χρόνια πίσω - στο επίπεδο του 1994 για την ακρίβεια. Κατά 15 δισ. ευρώ (μείωση κατά 27%) συρρικνώθηκαν και οι κοινωνικές δαπάνες - δηλαδή οι συντάξεις, οι δαπάνες υγείας και τα προνοιακά επιδόματα.

Μισόν αιώνα πίσω μάς γύρισαν τα μνημόνια της ΕΕ και του ΔΝΤ -κυριολεκτικά!- στον τομέα της απασχόλησης, εκτινάσσοντας την ανεργία στο... 30% (!), κάτι που η Ελλάδα το είχε δει το 1961 για τελευταία φορά. Το 2009 ο αριθμός των εργαζομένων ήταν 4,8 εκατομμύρια, ενώ φέτος οι εργαζόμενοι έχουν πέσει μέχρι στιγμής στα 3,9 εκατομμύρια. Χάθηκαν δηλαδή μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια 930.000 θέσεις εργασίας, οι οποίες για να δημιουργηθούν είχαν χρειαστεί... 17 (!) ολόκληρα χρόνια, από το 1992 έως το 2008. Υπό τις σημερινές συνθήκες, όχι σε 20, ούτε σε 40 χρόνια δεν θα ξαναδημιουργηθούν!

Θα έχουν χάσει το 50% της αγοραστικής δύναμης που είχαν το 2009 οι μισθωτοί μέχρι το τέλος του 2014, υπολογίζει το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ. Αποτέλεσμα του μνημονιακού καταποντισμού της χώρας είναι η Ελλάδα να βρίσκεται σε πολύ πιο δεινή θέση σήμερα σε σύγκριση με τις προηγμένες δυτικοευρωπαϊκές χώρες της ΕΕ των «15» από όσο ήταν προ... τριακονταετίας, όταν εντάχθηκε στην ΕΟΚ, το 1981! Η σύγκλιση οπισθοχώρησε στα επίπεδα του... 1964!

Το... 46% του μισθού των Ευρωπαίων συναδέλφων τους παίρνουν πλέον όσοι Ελληνες αμείβονται με τον κατώτατο μισθό: 586 ευρώ σε εμάς έναντι 1.250 ευρώ του μέσου όρου της «ΕΕ των 15».

Στα Τάρταρα και οι μέσες ετήσιες αποδοχές των Ελλήνων το 2013: μόνο 22.325 ευρώ εμείς - ούτε τα μισά δηλαδή των μέσων αποδοχών των Ιρλανδών (45.000) και πολύ λιγότερα των Ισπανών (34.000). Ούτε λόγος, φυσικά, για τα 51.000 ευρώ των Αυστριακών ή τα 49.000 των Γάλλων. Μέχρι να μας ρίξουν πάντως στα... 6.500 ευρώ των Βούλγαρων έχουν δρόμο ακόμη! Υπομονή!



Όταν η αθλήτρια του στίβου, Βούλα Παπαχρήστου, «πόσταρε» κάτι που θεωρήθηκε ως «ρατσιστικό», χάλασε ο κόσμος και επί μέρες πολλές βαρέθηκε ο κόσμος να βλέπει στα κανάλια, σε όλες τις ζώνες, διάφορους να φωνασκούν αγανακτισμένοι. Διακομματικά. Ο πέλεκυς έπεσε δυσανάλογα βαρύς πάνω στη νεαρή αθλήτρια. Για παραδειγματισμό των υπολοίπων, είπαν κάποιοι.

Τα ίδια συνέβησαν και με τον τότε ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ ο οποίος κατηγορήθηκε για ναζιστικό χαιρετισμό. Όσο κι αν φώναζε το παιδάκι ζητώντας συγνώμη, η αρνητική προδιάθεση ήταν δεδομένη και κανείς δεν ήθελε να ακούσει. Επιχείρησαν να του κόψουν τη μπάλα χρησιμοποιώντας ένα παιδί για να δώσουν υποτίθεται κάποιοι δημοκρατικά διαπιστευτήρια και να προβληθούν… Περιθώριο να κάνει λάθος, ή μια επιπολαιότητα ένας νέος, κανένα, ανοχή μηδενική… Τις θέσεις μας και για τα δύο περιστατικά τις είχαμε ξεκαθαρίσει. Μέγιστη βλακεία, μην προσπαθείς να τους τελειώσεις όμως, νέα παιδιά είναι.

«Δημοκρατικός παράδεισος» η Ελλάδα, ίσως επίχαιραν κάποιοι. Κι έφτασε η ώρα για μια ακόμη αθλιότητα. Ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ, αλβανικής καταγωγής, εμφανίστηκε σε φωτογραφία με μπλούζα όπου πάνω του ήταν το σήμα του αιμοσταγούς UCK (αν δει κανείς και το τι γράφει μιλάει για Τσαμουριά η ανάρτηση και για Μακεδονία [εδώ μάλλον εννοεί την ΠΓΔΜ], ή κάνουμε λάθος πως λέει ότι είναι ήδη αλβανικές;), αυτού που σπονσονάρισε η αλήστου μνήμης Μαντλίν Όμπραϊτ και ο στρατηγός Κλαρκ του ΝΑΤΟ με κάθε τρόπο, για να βοηθήσει στην απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία.

Της οργάνωσης που ενεπλάκη σε φρικαλεότητες και σε εγκλήματα πολέμου κάθε είδους και κάποιοι από αυτούς τους εγκληματίες, αποτελούν σήμερα την πολιτική ηγεσία του Κοσόβου. Μέχρι σε σφαγές αιχμαλώτων για να τους πάρουν τα όργανα για μεταμοσχεύσεις ενεπλάκησαν. Αυτοί όμως ήταν «καλοί εγκληματίες», όπως σήμερα πολλοί δεν βλέπουν τα κομμένα κεφάλια από τους μαχητές της Αλ Νούσρα και των Τσετσένων ισλαμιστών στη Συρία.

Παρακλάδια του UCK απειλούν να αιματοκυλήσουν και την Ελλάδα, «απελευθερώνοντας αλβανικά κατεχόμενα εδάφη». Και μην ακούσουμε ότι αυτοί είναι «γραφικοί» και όχι εγκληματίες. Η γραφικότητα και η βλακεία δεν αποτελούν χαρακτηριστικό των δυο πρώτων νεαρών, αλλά μόνο του τρίτου, τον οποίο θέλαμε να φορέσει και τη φανέλα της εθνικής ομάδας; Ως που θα φτάσει το εθνικό μας αυτομαστίγωμα;

Τι συνέβη σε όλους τους ευαίσθητους; Που είναι τα κόμματα ενός σάπιου πολιτικού συστήματος που έβγαζαν καταγγελτικές ανακοινώσεις για τις δυο πρώτες περιπτώσεις; Θα κουνηθεί κανείς από τους κατ’ επάγγελμα ευαίσθητους; Θα θέλαμε να γνωρίζουμε ακόμα κι αν η απάντησή τους είναι, ότι «κρατούν χαμηλό προφίλ» για να μην «τροφοδοτηθεί ο εθνικισμός».

Έτσι, για να ξέρουμε (ή μάλλον να έχουμε μια ακόμη απόδειξη) για το τι είδους κουφιοκεφαλάκηδες παριστάνουν σήμερα τους πολιτικούς και σε τι περιπέτειες σπρώχνουν τη χώρα με εγκληματική αφέλεια που φτάνει στο όριο της μεθόδευσης.
Το να απαντήσουν ότι δεν επιθυμούν την όξυνση, τη στιγμή που συνέβησαν όσα συνέβησαν με τις ορθόδοξες ελληνικές εκκλησίες στη Βόρειο Ήπειρο (είτε αρέσει είτε όχι, Ήπειρος λέγεται η περιοχή, μέρος της οποίας συμπεριλαμβάνεται στο αλβανικό έδαφος, όπως και ο γεωγραφικός όρος Μακεδονία, που αφορά τρεις χώρες και όχι εθνότητα), είναι τουλάχιστον περίεργο.

Άλλο η επίδειξη μετριοπάθειας με την αυστηρή επίπληξη και στις τρεις περιπτώσεις και άλλο η σιωπή στην περίπτωση του νεαρού Αλβανού, που ερμηνεύεται – πως να τους κατηγορήσεις – και ως αφασία… Κανείς πια δεν καταλαβαίνει;

Πηγή Defence-Point

Σχόλιο ιστολογίου: Η κοινωνική και η δημοκρατική ευαισθησία των διάφορων αριστεριζόντων δεν είναι τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο από ένα ασίγαστο μίσος οτιδήποτε Ελληνικού. Ουσιαστικά πρόκειται για μία έκφανση άκρατου φασισμού, ναζισμού και σε τίποτε δεν διαφέρουν οι επιλεκτικά αυτοί ευαίσθητοι από τα τάγματα των SS, αφού εκτελούν κοινωνικά και ψυχολογικά (εάν είχαν την κάλυψη του νόμου θα προχωρούσαν και σε φυσικές εκτελέσεις) οποιονδήποτε τολμήσει να προτάξει την Ελλάδα και τον Ελληνισμό. Είναι, δυστυχώς, οι κρυφογενίτσαροι του αριστερισμού, ορφανοί ιδεολογικά, που νιώθοντας αυτήν την ορφάνια μισούν οποιονδήποτε εκφραστή του Ελληνισμού που οι ίδιοι δεν μπόρεσαν να νικήσουν ιδεολογικά. Ιδεοληπτικοί περιφερόμενοι, με τάση να καλύπτονται πάντα κάτω από την οποιαδήποτε κυβερνητική ομπρέλα, αγαπημένοι των κυβερνητικών ΜΜΕ, μέλη διαφόρων ΜΚΟ αμφισβητούμενης δραστηριότητας και ακόλουθοι του ισοπεδωτισμού της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης. Αυτοί είναι ίσως και το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας μας...



Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

η Τουρκία, αντί του στρατηγικού βάθους, το τελευταίο διάστημα βιώνει τη στρατηγική της μοναξιά, με την Ελλάδα, θέλοντας και μη, να αποτελεί ίσως τη μόνη χώρα που διατηρεί καλές σχέσεις, χωρίς να έχει υποχωρήσει, φυσικά, από τις εξωφρενικές απαιτήσεις της και προκλήσεις στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στη Θράκη, στη Σχολή της Χάλκης κ.λπ. Ενδεικτικό της άποψης που έχει η Τουρκία στη στρατηγική σχέση που φιλοδοξεί να αναπτύξει με την Ελλάδα είναι το γεγονός ότι την Πέμπτη πραγματοποίησε εικονικούς βομβαρδισμούς πάνω από το Αγαθονήσι, ενώ την ίδια ώρα το υπερσύγχρονο ερευνητικό σκάφος «Μπαρμπαρός» (Χερετίν Μπαρμπαρόσα), έπλεε στα νερά κοινής ΑΟΖ Ελλάδος - Κύπρου, προς έμπρακτη αμφισβήτηση των τεκταινομένων στο Οικόπεδο 12, όπου ανάβει η φλόγα του φυσικού αερίου που εξορύσσει το γεωτρύπανο της αμερικανοεβραϊκών συμφερόντων Noble Energy.

Η παρουσία του «Μπαρμπαρός» στην περιοχή και ο -έστω και εικονικός- βομβαρδισμός του Αγαθονησίου μπορεί να θεωρηθούν και ως αντίδραση των Τούρκων στο ταξίδι του κ. Βενιζέλου στην Αίγυπτο, όπου αποδείχτηκε ότι η συνεννόηση στο ζήτημα της ΑΟΖ με τη χώρα αυτή δεν είναι στoν χώρο της φαντασίας, όπως έγραφαν κονδυλοφόροι της συνεχούς υποχωρητικότητας μόλις πριν από λίγο καιρό! Το πόσο θα βοηθήσει τους σχεδιασμούς της Τουρκίας για μετατροπή της Ανατολικής Μεσογείου σε μουσουλμανική λίμνη η αύξηση της έντασης στην περιοχή μπορεί να το διακρίνει κανείς από την ακύρωση της κοινής ναυτικής άσκησης Αιγύπτου - Τουρκίας, με πρωτοβουλία του Καΐρου, το οποίο, μάλιστα, ανακοίνωσε ότι δεν θα αποστείλει τον πρέσβη του στην Αγκυρα Αμπντουραχάμ Σαλαχαντίν, τον οποίο ανακάλεσε από τα μέσα Αυγούστου, αν δεν σταματήσει η Τουρκία να αναμειγνύεται στα εσωτερικά της. Να σημειωθεί ότι ο εκπρόσωπος του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ έκανε αυτήν την ανακοίνωση την ημέρα που επέστρεφε ο πρέσβης της Τουρκίας στο Κάιρο Χουσεΐν Αβνί Μποτσαλί, δείχνοντας επί της ουσίας ότι είναι περίπου ανεπιθύμητος στη χώρα!

Ενώ, λοιπόν, η Τουρκία καλείται να διαχειριστεί τη στρατηγική της μοναξιά, οι πιθανές εξελίξεις στη Συρία αποτελούν καθημερινή ασχολία στις ασκήσεις επί χάρτου που κάνουν οι Τούρκοι διπλωμάτες και στρατιωτικοί για να αντιμετωπίσουν διάφορα σενάρια.

Η πρώτη διαπίστωση, που όμως δεν ομολογούν οι Τούρκοι «επιτελείς», είναι ότι η Τουρκία, που φιλοδοξούσε να κινεί τα νήματα και να μην κινείται τίποτα ερήμην της στη Μέση Ανατολή, όχι μόνο είναι εντελώς αδύναμη να επηρεάσει την πορεία των εξελίξεων στη Συρία και την Αίγυπτο, αλλά γίνεται ιδιαιτέρως ευπαθής ένεκα αυτών! Δεν είναι δε λίγοι εκείνοι οι αναλυτές που, για να αποδείξουν το κενό και ανακόλουθο των μεγαλοστομιών και των βερμπαλισμών του Ερντογάν και της άνευ περιεχομένου εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησής του, τον καλούν, αντί να εκλιπαρεί τον Ομπάμα να επέμβει στη Συρία, να κινηθεί στρατιωτικά από κοινού με τη Σαουδική Αραβία και τις άλλες μουσουλμανικές χώρες, για να εγκαταστήσει το καθεστώς που επιθυμεί, αποκλείοντας μάλιστα τους δυτικούς νεο-σταυροφόρους από τα «ιερά μουσουλμανικά εδάφη»!

Πέραν αυτής της διαπίστωσης, που προσγειώνει απότομα σε μια εξαιρετικά σκληρή πραγματικότητα το δίδυμο Ερντογάν - Νταβούτογλου, οι φόβοι της Αγκυρας από την πορεία των εξελίξεων στη Συρία εντοπίζονται σε μια σειρά από ζητήματα.

Σε περίπτωση που γίνει το χτύπημα, ποια θα είναι η απάντηση του Ασαντ προς την Τουρκία και κατά πόσον μια αντίδραση θα υποχρεώσει την Αγκυρα να απαντήσει και να εμπλακεί απευθείας στον πόλεμο; Επίσης, ποια θα είναι η αντίδραση του Ιράν, του Ιράκ, των άλλων σιιτών της περιοχής, της Χεζμπολάχ του Λιβάνου και της νέας κυβέρνησης της Αιγύπτου και πώς οι αντιδράσεις αυτές θα επηρεάσουν την Τουρκία;

Σε περίπτωση ανατροπής του Ασαντ μετά το χτύπημα, αφού δεν θα υπάρχουν ξένες δυνάμεις σταθεροποίησης, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα ακολουθήσει πόλεμος μεταξύ αλεβιτών - σουνιτών, καθώς και μεταξύ Αράβων - Κούρδων, εξελίξεις που, αν δεν επεκταθούν, θα επηρεάσουν σοβαρά την εσωτερική συνοχή και ασφάλεια της Τουρκίας, όπου Κούρδοι και Αλεβίτες μαζί πλησιάζουν το 35%-40% του πληθυσμού.

Αλλο ένα ζήτημα που αποτελεί σοβαρό πονοκέφαλο για την Αγκυρα είναι το ενδεχόμενο εμπλοκής της Περιφερειακής Διοίκησης του Κουρδιστάν (ΠΔτΚ) σε πιθανή γενικευμένη σύγκρουση των Κούρδων της Συρίας (PYD) με την Αλ Νούσρα/Αλ Κάιντα. Η Τουρκία έχει συνάψει ενεργειακές συμφωνίες με την κυβέρνηση Μπαρζανί, από τις οποίες θα επωφελείται κατά πολλά δισεκατομμύρια δολάρια κατ’ έτος τα επόμενα χρόνια, και φοβάται ότι, αν υποχρεωθεί η ΠΔτΚ να στείλει τους πεσμεργκά στη Β. Συρία, θα δημιουργηθεί σκηνικό που θα θέσει σε κίνδυνο τις εν λόγω συμφωνίες, καθώς και τις ειρηνευτικές συνομιλίες με το ΡΚΚ που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Ο συναγερμός συνεχίζεται στην Αγκυρα και θα συνεχίζεται για αρκετό καιρό!



Είναι ξεκάθαρο ότι αυτή τη στιγμή κυβερνούν οι τραπεζίτες, οι πολιτικοί φίλοι της κυρίας Μέρκελ και οι διεθνείς τοκογλύφοι και μάλιστα με τις εγγυήσεις του ελληνικού λαού. Βλέπουμε ότι τα 300 δισεκατομμύρια τα οποία δήθεν δόθηκαν για βοήθεια και τα οποία χρεώθηκαν στον ελληνικό λαό μέσω των τραπεζών πηγαίνουν στους ολιγάρχες οι οποίοι ελέγχουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Έναν πολίτη ή έναν μικρομεσαίο επιχειρηματία που χρωστάει 5.000 ευρώ τον κλείνουν, τον διασύρουν, τον φυλακίζουν πολλές φορές. Θα του δημεύσουν και το σπίτι. Την ίδια στιγμή όλοι αυτοί οι ολιγάρχες των ΜΜΕ παραμένουν στο πλήρες απυρόβλητο μαζί με εκείνους τους πολιτικούς οι οποίοι τους εξυπηρέτησαν.

Σκέφτεστε εσείς να προβείτε στην ελληνική Δικαιοσύνη για κάποιες περιπτώσεις;
Ήδη έχουμε καταθέσει έξι μηνύσεις στο συγκρότημα Λαμπράκη και στον κ. Ψυχάρη και στις ορντινάντσες τους, έχω προσφύγει στη Δικαιοσύνη και έχω ζητήσει από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να γίνει παρέμβαση για τα δάνεια των εκδοτικών ομίλων.

Ποια είναι η ευθύνη του κ. Προβόπουλου;

Ο κ. Προβόπουλος έχει διαπράξει εγκλήματα. Ένα από τα εγκλήματα που έχει διαπράξει είναι ότι εν γνώσει του «κούρεψε» κατά 50% την περιουσία των Ελλήνων, μέσω των ασφαλιστικών ταμείων, των νοσοκομείων και των πανεπιστημίων

Συνεχίζεται και σήμερα η διαπλοκή μεταξύ ορισμένων επιχειρηματιών, μιντιαρχών με την κεντρική κυβέρνηση;

Τώρα γίνεται το μεγάλο πάρτι. Με την ανεργία να έχει εκτοξευθεί στα ύψη οι διαπλεκόμενοι του πρωθυπουργικού γραφείου και του γραφείου του κ. Βενιζέλου κάνουν πάρτι. Παίρνουν δημόσιες δουλειές, απαλλάσσονται από πρόστιμα, κάνουν μπίζνες οι πάντες με τους πάντες και βλέπουμε παραδείγματα: Υπάρχει αυτή τη στιγμή διαχειριστής τράπεζας ο οποίος ελέγχεται από τον γιο του που είναι μέλος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ο κ. Κουτσός. Επίτροπος στην ALPHA BANK που έδωσε το δάνειο είναι ο κ. Κουτσός, αναπληρωτής του ΤΧΣ είναι ο γιος του. Πατέρας δηλαδή αναφέρεται στον γιο του.

Σε ελεύθερη ερμηνεία των όσων μας είπατε, λέτε ότι ο κ. Σαμαράς μπορεί να φέρει τον τίτλο του αρχιερέα της διαπλοκής, όπως και κ. Σημίτης;

Δεν νομίζω ότι μπορούμε να πούμε για αρχιερέα, είναι μεγάλος τίτλος για τον κ. Σαμαρά. Ο κ. Σαμαράς μάλλον είναι πρόεδρος εκκλησιαστικής επιτροπής που ενδιαφέρεται για το παγκάρι.

Με όσα καταγγέλλετε εναντίον του κ. Σαμαρά και των κυβερνώντων σε μια περίπτωση εκλογικής αναμέτρησης και βγαίνοντας – ας υποθέσουμε – η ΝΔ πρώτο κόμμα δεν θα υπάρχει περίπτωση να συνεργαστείτε;

Εμείς με εκείνους οι οποίοι παραδίδουν την εθνική κυριαρχία της χώρας δεν συνεργαζόμαστε. Ο κ. Σαμαράς έχει υπογράψει, μαζί με τον κ. Βενιζέλο, προσωπική επιστολή τήρησης του Μνημονίου που παραδίδει την εθνική κυριαρχία της χώρας.

Σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ αναδειχθεί πρώτο κόμμα όταν γίνουν εκλογές, αλλά δεν έχει αυτοδυναμία, με ποιους όρους θα τον στηρίζατε;

Διαφωνούμε με τον ΣΥΡΙΖΑ στα εθνικά θέματα. Αυτά για εμάς είναι «κόκκινες γραμμές», δεν τίθεται θέμα να κάνουμε πίσω ούτε ένα χιλιοστό από τις αρχές μας. Πιστεύουμε όμως ότι σε θέματα που έχουν να κάνουν με την καταγγελία του Μνημονίου, θα μπορούσαμε σε αυτό να τον στηρίξουμε.

Μιλάτε με τον κ. Τσίπρα;

Βεβαίως και μιλάω. Πρέπει να πω ότι ο κ. Τσίπρας έχει απομονώσει στελέχη και ιδίως συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ που είχαν ακραίες απόψεις και αυτό είναι θετικό βήμα.

Μιλάτε για διαγραφή του δημόσιου χρέους καθώς και για μονομερή καταγγελία του Μνημονίου. Η Ελλάδα όμως πρέπει να πάει στις αγορές για να δανειστεί.

Αυτή είναι η διαφορά μας. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από χρήματα. Εάν αφαιρέσετε τα τοκοχρεολύσια που είναι 14 περίπου δισ. τον χρόνο, τα έσοδα τα οποία έχει η Ελλάδα από τη φορολογία των πολιτών της μας δίνουν ένα πλεόνασμα της τάξης του 10 με 15 δισ. ευρώ που σημαίνει ότι δεν έχουμε ανάγκη τους δανειστές για να ζήσουμε. Μπορούμε να πληρώνουμε την άμυνα της χώρας, την παιδεία, τους μισθούς και τις συντάξεις μόνοι μας. Είναι απαραίτητη η παύση πληρωμών των τοκοχρεολυσίων προς τους δανειστές μέχρι τη διενέργεια επιτροπής λογιστικού ελέγχου και τη διαγραφή του επονείδιστου και επαχθούς χρέους.

Πιστεύετε ότι μπορεί να γίνει αυτό που περιγράφετε εντός Ευρωζώνης;

Η παραβίαση της συμφωνίας με την Ευρωζώνη έγινε από τη μεριά της Γερμανίας και των εταίρων, άρα λοιπόν εμείς μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα κινηθούμε.

Πιστεύετε ότι ανάπτυξη θα έρθει μέσα από την εσωτερική αγορά από τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα;

Πιστεύω ότι μπορούν να υπάρχουν επενδύσεις και μιλάω για την πολεμική βιομηχανία. Το προφανές είναι ότι τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα θα πάνε στα χέρια της Raimental, ενώ αυτή τη στιγμή υπάρχουν παραγγελίες στα ΕΑΣ, υπάρχει και προσφορά. Η ρωσική εταιρεία Rosoboronexport με επιστολή στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας του γενικού διευθυντού της ετέθη στη διάθεση της Ελλάδας για να αγοράσει την ΕΛΒΟ και τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα. Απάντηση καμία. Εάν δει κανείς πίσω από κάθε προμήθεια, σχεδόν, είναι ένα σκάνδαλο και αν ψάξετε πιο βαθιά θα βρείτε μέχρι και εκδότες και διαπλεκόμενους που εμπλέκονται στο παιχνίδι των εξοπλισμών. Βλέπετε η Αριστέα Μπουγάτσου έφυγε νωρίς.

Η αλλαγή του εκλογικού νόμου στις αυτοδιοικητικές εκλογές σας βρίσκουν σύμφωνο κύριε πρόεδρε;

Εδώ λοιπόν είναι προφανές ότι προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο ώστε να αποφύγουν την καταστροφή στις δημοτικές εκλογές. Εμείς οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ θα κατεβάσουμε υποψηφίους σε όλη την Ελλάδα. Θα επιδιώξουμε να χτυπήσουμε τα κομματικά ψηφοδέλτια της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – Νέας Δημοκρατίας.

Βλέπετε εθνικές εκλογές πριν από τις δημοτικές κ. πρόεδρε;

Υπάρχουν βουλευτές που πρέπει να καταλάβουν ότι με την ψήφο τους και τη στήριξη της πολιτικής Στουρνάρα, για παράδειγμα για τον φόρο στο πετρέλαιο, θα οδηγήσουν στον θάνατο εξαιτίας του κρύου ελληνικές οικογένειες, κυρίως στη Βόρειο Ελλάδα και στις ορεινές περιοχές.
Έχω την ελπίδα ότι κάποιοι από αυτούς τους βουλευτές θα λειτουργήσουν κατά τη συνταγματική επιταγή, με τη συνείδησή τους και όχι ως αντάλλαγμα της θέσης τους. Επομένως πιστεύω ότι θα πέσει η κυβέρνηση.

Δηλαδή προκαλείτε τους βουλευτές του κυβερνητικού συνασπισμού να αποστατήσουν και να αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση;

Με πρωθυπουργό τον Σαμαρά δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για αποστασία, θα είναι σαν να μιλάει κανείς στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί. Ο κ. Σαμαράς έριξε την κυβέρνηση το 1993 προκειμένου να δοθούν οι τετρακόσιες χιλιάδες ψηφιακές συσκευές, με πρόσχημα το όνομα της Μακεδονίας και τώρα έρχεται με τον κ. Νίμιτς να διαπραγματευθεί το όνομα της Μακεδονίας. Οι βουλευτές οι οποίοι ακολουθούν τη συνείδησή τους και τον όρκο που έδωσαν στο Σύνταγμα και τον ελληνικό λαό δεν είναι αποστάτες. Αποστάτες είναι εκείνοι οι οποίοι παραδίδουν την εθνική κυριαρχία και δεν είναι μόνο αποστάτες, είναι και προδότες.

Πιστεύετε ότι θα μας επιτρέψουν να βγάλουμε πετρέλαιο;

Πιστεύω ότι δεν θα αφήσουν να το πουλήσουμε σε ευρώ. Αυτό είναι που θέλει η Γερμανία να κάνει, αφού κατασχέσει την ελληνική περιουσία για να διαπραγματευτεί με τις ΗΠΑ. Πιστεύω ότι για να εκμεταλλευτούμε τα πετρέλαιά μας πρέπει να απευθυνθούμε στις ΗΠΑ και τη Ρωσική Ομοσπονδία.

Μπορούμε να δούμε δηλαδή ρωσικό στόλο στο Αιγαίο χωρίς να έχουμε πρόβλημα με την Αμερική;

Όλα αυτά μπορούν να γίνουν στο πλαίσιο της συνεργασίας που έχουμε στο ΝΑΤΟ και τις διμερείς συμφωνίες που έχουμε με τη Ρωσία. Αυτήν τη στιγμή στην Κύπρο απ’ έξω βρίσκεται ολόκληρος αμερικανικός στόλος, βρίσκονται και πλοία της Ρωσίας. Τα κοιτάσματα τα οποία υπάρχουνε νότια της Κρήτης δεν καλύπτονται από τις υφιστάμενες δυνάμεις τις οποίες έχουμε. Οι συμφωνίες αυτές, το κλείσιμο δηλαδή επί Γιώργου Παπανδρέου, του δρόμου συνεργασίας με τη Ρωσία ήταν ένα έγκλημα.

Αποσπάσματα από την συνέντευξη στην εφημερίδα “Ελλάδα”




Ένας αμερικανός στρατηγός "καρφώνει" τον Λευκό Οίκο 

Ο Robert H. Scales, απόστρατος υποστράτηγος, πρώην διοικητής του US Army War College έγραψε για την Washington Post ένα άρθρο για την επικείμενη αμερικανική επέμβαση στη Συρία με τίτλο “Ένας πόλεμος που το Πεντάγωνο δεν θέλει”.
Ο απόστρατος υποστράτηγος επικαλείται την τηλεοπτική εικόνα για να υποστηρίξει ότι ο Αρχηγός των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι καθόλου ευτυχής με την προοπτική ενός πολέμου στη Συρία.

Γράφει ο Scales:
"Οι εικόνες λένε την ιστορία. Πηγαίνετε πίσω και να δούμε την εικόνα του πιο υψηλόβαθμου στρατιώτη του έθνους μας, του Αρχηγού Martin Dempsey, και τη γλώσσα του σώματός του κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του στη Γερουσία σχετικά με τη Συρία. Είναι προφανές ότι ο Dempsey, δεν θέλει αυτόν τον πόλεμο. Σε αντίθεση με τη βροντερή φωνή του Τζον Κέρι που κουνούσε το χέρι με οργή, ο Dempsey ήταν σιωπηλός.
Η σιωπή του Dempsey αντανακλά τις απόψεις των περισσότερων στρατιωτικών ηγετών. Με κανένα τρόπο δεν μπορώ να μιλήσω εξ ονόματος όλων των ανδρών και των γυναικών μας που υπηρετούν.
Αλλά μπορώ να μοιραστώ τα συναισθήματα εκείνων μέσα στο Πεντάγωνο και αλλού οι οποίοι κάνουν τα σχέδια και αναπτύσσουν στρατηγικές για τους πολέμους μας.
Μετά από προσωπικές συζητήσεις με δεκάδες εν ενεργεία και απόστρατους στρατιωτικούς τις τελευταίες ημέρες, αισθάνομαι σίγουρος ότι αυτό που θα υποστηρίξω αντιπροσωπεύει την συντριπτική πλειοψηφία των επαγγελματιών που θα κληθούν να οδηγήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες στο επόμενο πόλεμο.
Δεν αισθάνονται άνετα με τον ερασιτεχνισμό της κυβέρνησης Ομπάμα. Κανένας από το προσωπικό του Λευκού Οίκου δεν διαθέτει καμία εμπειρία στον πόλεμο και δεν καταλαβαίνει. Μέχρι στιγμής, τουλάχιστον, το “μονοπάτι του πολέμου” που ακολουθείται παραβιάζει κάθε αρχή του πολέμου, με πρώτο το στοιχείο του αιφνιδιασμού”.
Συνεχίζοντας ο απόστρατος υποστράτηγος υποστηρίζει ότι
«οι αμερικανοί στρατιωτικοί είναι εξοργισμένοι γιατί διαπιστώνουν ότι θα κάνουν ένα πόλεμο για να “διορθώσουν ένα γλωσσικό ολίσθημα , αυτό που έθετε «κόκκινες γραμμές» και ταυτόχρονα αναγνωρίζουν ότι όσους κι αν σκοτώσουν στη Συρία δεν πρόκειται να κάμψουν την αποφασιστικότητα των ιρανών να μας αντιμετωπίσει».
Ο Scales προειδοποιεί ότι “η Συρία δεν είναι Λιβύη ή Σερβία” και επισημαίνει ότι το 1973 οι ισραηλινοί έμαθαν από πρώτο χέρι πως μάχονται οι Σύριοι.

Καταλήγοντας ο πρώην διοικητής του U.Σ. Army War College, γράφει μια αλήθεια:
“Ο πολιτικός έλεγχος των Ενόπλων Δυνάμεων δεν σημαίνει ότι οι πολιτικοί και οι πολίτες δεν πρέπει να ακούν αυτά που λένε όσοι έχουν δει και ζήσει πραγματικό πόλεμο. Ο Πρόεδρος Αϊνζεχάουερ είχε το θάρρος να πει οκτώ φορές όχι στον πόλεμο κατά τη διάρκεια της θητείας του”.
Αυτό όμως δεν φαίνεται να ισχύει για την σημερινή ηγεσία της Ουάσινγκτον.

Πηγή OnAlert



Του Σταύρου Λυγερού

Στα τέλη του 2012, ο Σαμαράς φιλοδοξούσε η κυβέρνησή του να φτάσει μέχρι αυτό το φθινόπωρο. Στο Μαξίμου προεξοφλούσαν ότι μετά τις γερμανικές εκλογές θα γίνουν κινήσεις που θα μεταστρέψουν το κλίμα στην οικονομία και κατ’ επέκταση θα τους ενισχύσουν πολιτικοεκλογικά.
Για την ακρίβεια, προεξοφλούσαν ότι το Βερολίνο θα δεχόταν το «κούρεμα» του ελ­ληνικού χρέους που έχουν στα χέρια τους οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης και η Ευ­ρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Θεωρούσαν ότι μια τέτοια εξέλιξη όχι μόνο θα έδινε μια ριζική λύση στο πρόβλημα της βιωσι­μότητας του χρέους, αλλά θα άλλαζε και την εικόνα για την ελληνική οικονομία, με αποτέλεσμα να δρομολογήσει αναπτυξι­ακή δυναμική.Αν κρίνουμε από τις επανειλημμένες επίσημες δηλώσεις, το ενδεχόμενο ενός τέτοιου «κουρέματος» έχει αποκλειστεί από το Βερολίνο.
Όλα δείχνουν ότι αντί αυτού θα επιλεγεί τελικά ο μηδενισμός του επιτοκίου για τα επόμενα χρόνια και η επιμήκυνση του χρόνου πληρωμής των ομολόγων. Ο τρόπος αυτός ανακουφίζει, αλλά δεν λύνει οριστικά το πρόβλημα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να παραμείνει για τα επόμενα χρόνια στα γόνατα, ανίκανη να ορθοποδήσει. Αυτό φαίνεται όχι μόνο να μην ενοχλεί, αλλά και να βολεύει τη γερμανική στρατηγική για την Ευρωζώνη.

Προς το παρόν, ο Σαμαράς προσπαθεί να αποσπάσει από την τρόικα το «πράσι­νο φως» για να δώσει κάποια ασήμαντα «δωράκια» στους δοκιμαζόμενους Έλληνες. Ακόμα και στην καθόλου σίγουρη περίπτωση που τα καταφέρει, η δραματική κατάσταση δεν πρόκειται να βελτιωθεί αισθητά. Όλα δείχνουν, άλλωστε, ότι το επόμενο διάστημα η πίεση στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά θα ενταθεί.

Ορισμένοι συνδέουν την προσπάθεια του πρωθυπουργού με την πρόθεσή του να προκηρύξει εκλογές. Στην πραγματικότη­τα, η προσπάθειά του έχει να κάνει με την ανάγκη της κυβέρνησής του να μπορεί να πουλήσει κάτι στην κοινή γνώμη. Θέλει να επαναλάβει την προπαγανδιστική διαχείριση της δοκιμαστικής μείωσης του ΦΠΑ για την εστίαση, όταν ένα δευτερεύουσας σημασίας ζήτημα για την εθνική οικονομία αναδείχθηκε από τον επικοινωνιακό μηχα­νισμό της κυβέρνησης σε κεντρικό θέμα.

Το ενδεχόμενο να στηθούν κάλπες, ωστόσο, δεν είναι απίθανο. Ένας τρόπος που αυτό μπορεί να προκύψει είναι να ση­μειωθεί ρήγμα στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ο Βενιζέλος είναι αποφασισμένος να βαδίσει μέχρι το τέλος την οδό του Μνη­μονίου, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι το ίδιο ισχύει για όλους τους βουλευτές του.

Παρά την απεγνωσμένη προσπάθεια να δημιουργηθεί μια δυναμική επανασυσπείρωσης, είναι εξόφθαλμο ότι ο «πράσινος ήλιος» βαίνει προς τη δύση του. Η συνεχι­ζόμενη πολιτική απαξίωση και η εκλογική αιμορραγία του ΠΑΣΟΚ καθιστούν την προοπτική του σκοτεινή. Το γεγονός αυτό παροξύνει τις εσωτερικές αντιθέσεις και τροφοδοτεί τις υποφώσκουσες διαλυτικές τάσεις. Ο ετεροβαρής κυβερνητικός συ­νεταιρισμός με τη ΝΔ, άλλωστε, βιώνεται τραυματικά από το σκληρό πυρήνα της «πράσινης φυλής».

Η ώρα της κρίσης θα έρθει όταν οι βουλευτές της συμπολίτευσης θα κληθούν να ψηφίσουν νέα μέτρα. Αυτό ισχύει για «γαλάζιους», αλλά πολύ περισσότερο για «πράσινους» βουλευτές. Ασφαλείς προ­βλέψεις δεν μπορούν να γίνουν, αλλά είναι προφανές ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ο αδύναμος κρίκος του κυβερνητικού συνασπισμού.

Κάλπες, όμως, μπορεί να στηθούν κι αν ο Σαμαράς συνειδητοποιήσει ότι είναι αδύνατον πια να κυβερνήσει και ότι αν συνεχίσει κινδυνεύει να τα χάσει όλα. Ο ίδιος έχει επανειλημμένως πει σε κλειστό κύκλο ότι εάν τον πιέσουν ασφυκτικά θα τα παρατήσει και η τρόικα ας πάει να τα βρει με τον Τσίπρα. Τέτοια λόγια, βεβαίως, λέγονται εύκολα και πολύ δύσκολα μετατρέπονται σε πράξη. Τίποτα, ωστόσο, δεν μπορεί να αποκλειστεί, παρότι το ευρωιερατείο είναι κατηγορηματικά αντίθετο με την προκήρυξη εκλογών.

Αυτό που αποκλείεται είναι ο Σαμαράς να προκηρύξει εκλογές με σκοπό να τις κερδίσει. Το κλίμα γίνεται συνεχώς πιο δυσμενές για τη ΝΔ. Ο βασικός λόγος που ακόμα διατηρείται η ασταθής ισορροπία δυνάμεων είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κεφαλαιοποιεί πολιτικοεκλογικά την καταγραφόμενη στις δημοσκοπήσεις αρνητική στάση της μεγάλης πλειονότητας των ψηφοφόρων έναντι της ασκούμενης πολιτι­κής. Και δεν την κεφαλαιοποιεί, λόγω της αδυναμίας του να πείσει ότι διαθέτει ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.

Ακόμα, λοιπόν, και στην όχι πολύ πιθανή περίπτωση που η ΝΔ έρθει πρώτο κόμμα, δεν θα έχει δυνατότητες να βρεθεί σε κα­λύτερη θέση απ’ό,τι είναι σήμερα. Με τα οι­κονομικά ερείπια να συσσωρεύονται και με τις αντοχές της κοινωνίας να εξαντλούνται, η ΝΔ δείχνει να αντέχει εκλογικά, επειδή ο συρρικνούμενος χώρος του Μνημονίου συσπειρώνεται γύρω της. Με άλλα λόγια, συντηρεί το ποσοστό της, απομυζώντας εκλογικά το ΠΑΣΟΚ και τη μνημονιακή πτέ­ρυγα της ΔΗΜΑΡ.
Το πολιτικό πρόβλημα της «παράταξης του Μνημονίου» είναι ότι δεν διαθέτει πια εφεδρείες και ως εκ τού­του ο Σαμαράς δεν έχει εναλλακτικές.

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα"



Και στην κεντρική πλατεία της πόλης πλέον οι εκδηλώσεις των οργάνων της Άγκυρας…

Η νεολαία του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας της Κομοτηνής (πολύ γνωστού για τις άκρως ανθελληνικές και προκλητικά αλυτρωτικές ενέργειές του στα διεθνή φόρα) οργάνωσε στις 23 Αυγούστου στην πλατεία της Κομοτηνής Φεστιβάλ Νεολαίας, με καλεσμένο από την Τουρκία τον τραγουδιστή Χαλούκ Λεβέντ.

Παρόντες φυσικά πολλοί γνωστοί τουρκόφρονες της περιοχής, καθώς πλην του Τούρκου προξένου Ιλχάν Σενέρ, παρέστησαν ο βουλευτής Ροδόπης Αϊχάν Καραγιουσούφ (2η φωτογραφία), ο βουλευτής Ξάνθης Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, ο πρόεδρος του τουρκοφασιστο-κόμματος DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς, ο αντιδήμαρχος Κομοτηνής Ισμαήλ Λεβέντ, η αντιδήμαρχος Αριανών Εσρά Αλή Τσαβούς, ο αντιδήμαρχος Ιάσμου Οντέρ Μουμίν, ο Σερκάν Μπεκίρ (μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας), ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Καπνοπαραγωγών Θράκης ΧουσεΪν Εσάτ, ο αντιπρόεδρος της «Συμβουλευτικής Επιτροπής Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης» Τσετίν Μάντατζη, άλλοι εκπρόσωποι φορέων και φυσικά πολύς κόσμος.

Εννοείται πως δεν έλειψαν ούτε οι ομιλίες, ούτε τα διάφορα υπονοούμενα, ούτε οι γνωστές μπουρδολογίες περί  πολυπολιτισμικότητας και ελληνοτουρκικής φιλίας. Έτσι ο βουλευτής Καραγιουσούφ στην ομιλία του ανέφερε πως πάντα υποστηρίζει την συνέχιση αυτού του είδους των εκδηλώσεων, διότι όπως είπε αυτές οι ωραίες πολιτιστικές εκδηλώσεις, αποτελούν ένα κέρδος για την Θράκη όπου συμβιώνουν διαφορετικοί πολιτισμοί. Ο πρόεδρος του DEB ανέφερε πως η Νεολαία του Συλλόγου (GAT) πετυχαίνει σημαντικά πράματα, «κάτι που δείχνει πως το μέλλον μας είναι σε σίγουρα χέρια», ενώ είπε πως πάντα τους στηρίζουν. Επίσης, ο αντιδήμαρχος Λεβέντ μιλώντας εξ ονόματος του δήμου Κομοτηνής, συνεχάρη όλους τους φορείς και τα άτομα που οργάνωσαν αυτή την βραδιά.

Τέλος ο πρόξενος Ιλχάν Σενέρ είπε τα εξής: «Αξιότιμε λαέ της Κομοτηνής και αξιότιμοι νέοι σας χαιρετίζω όλους σας με σεβασμό. Τα φεστιβάλ στη Δυτική Θράκη συνεχίζονται. Την περασμένη εβδομάδα οργανώθηκαν φεστιβάλ στον Κάλχα και έπειτα στον Κένταυρο. Την Κυριακή μετείχαμε στις εκδηλώσεις του Χίλια και την επόμενη εβδομάδα είναι οι εκδηλώσεις του Αλάντεπε. Σήμερα βρισκόμαστε εδώ. Σκοπός όλων μας εδώ είναι να συμβάλουμε στην ελληνοτουρκική φιλία. Και εγώ κάνω ότι είναι δυνατόν για αυτό. Αλλά είμαι σίγουρος πως αυτά τα φεστιβάλ που
οργανώνετε εσείς οι νέοι είναι πολύ πιο πετυχημένα. Διότι η μουσική σύνορα δεν γνωρίζει. Σήμερα απόψε εδώ θα εμφανιστούν μουσικά σχήματα και ο καλλιτέχνης Χαλούκ Λεβέντ από την Τουρκία. Ελπίζω πως και οι ομογενείς μας αλλά και οι Έλληνες φίλοι μας θα τους ακούσουν με χαρά. Για αυτό τον λόγο ευχαριστώ ολόκληρη την Κοινότητα Νέων Επιστημόνων, όπως και τους σπόνσορες»…


Τα λόγια πάντως του Σενέρ τα λένε πράγματι όλα! Απανωτά «χτυπήματα» από τουρκοφεστιβάλ και λοιπές «πολιτιστικές» εκδηλώσεις τουρκισμού απ’ άκρου σ’ άκρο σε όλη τη Θράκη, για να το εμπεδώσουν όλοι ότι εδώ είναι…Νεοοθωμανία, δεν είναι παίξε-γέλασε (που θά ’λεγε κάποτε κι ο Νιόνιος). Και τώρα δεν είχαμε μόνο τουρκο-δρώμενα στα χωριά, είχαμε κανονική εισβολή και στην κεντρική πλατεία της Κομοτηνής. Τι έχει σειρά άραγε;

Πηγή "Προξενείο Στοπ"




Πρόκειται για την χριστιανική πόλη Μααλούλα, βορείως της Δαμασκού.

Οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες στη Συρία κατέλαβαν τον έλεγχο της χριστιανικής πόλης Μααλούλα, βορείως της Δαμασκού, έπειτα από την υποχώρηση των κυβερνητικών δυνάμεων από αυτήν, ανακοίνωσε σήμερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

«Κατά τη διάρκεια της νύκτας, οι κυβερνητικές δυνάμεις εισήλθαν στην πόλη, όμως οι αντάρτες απέστειλαν ενισχύσεις και κατόρθωσαν να καταλάβουν τον έλεγχο όλης της πόλης», μεταδίδει στην ανακοίνωσή του ο επικεφαλής της ΜΚΟ Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν.
Μία κάτοικος, με την οποία στάθηκε δυνατή μία τηλεφωνική επικοινωνία, επιβεβαίωσε την υποχώρηση των κυβερνητικών δυνάμεων και την παρουσία δυνάμεων ανταρτών στην πόλη.

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα "Ταράρ", μαχητές του Μετώπου Ελ Νούσρα επιτέθηκαν στο χριστιανικό χωριό Μαλούλα. Στο χωριό αυτό υπάρχουν πολύ παλιά ευρήματα χριστιανών ορθόδοξων και αποτελεί χώρο προσκυνήματος.
Μαχητές του συνδεόμενου με την Αλ Κάιντα Μετώπου Ελ Νούσρα, επιτέθηκαν στο χριστιανικό χωριό Μαλούλα που βρίσκεται 60 χλμ ΒΑ της Δαμασκού.
Η επίθεση που έγινε τα χαράματα και άρχισε με μία έκρηξη κοντά σε σημείο ελέγχου του στρατού στην είσοδο του χωριού. Μετά από την επίθεση αυτοκτονίας, άλλοι αντάρτες άρχισαν να πυροβολούν το σημείο ελέγχου και το κατέλαβαν. Μεταξύ των σημείων που κατέλαβαν είναι και ένα ορεινό ξενοδοχείο που βλέπει προς το χωριό.
Στην επίθεση οι αντάρτες του Ελ Νούσρα ισχυρίστηκαν πως κατέστρεψαν δύο άρματα και ότι έχασαν την ζωή τους 8 στρατιώτες του συριακού στρατού. Οι αντάρτες από το ξενοδοχείο που κατέλαβαν άρχισαν να πυροβολούνε προς το χωριό. Μετά από αυτό λέγεται πως τουλάχιστον 80 χωρικοί διέφυγαν.
Το χωριό Μαλούλα που θεωρείται ιερό για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, αποτελεί χώρο προσκυνήματος για αυτούς. Επίσης το χωριό Μαλούλα είναι ένα από τα σπάνια μέρη στα οποία μιλιούνται ακόμη τα αραμαϊκά, γλώσσα που την μιλούν πλέον πολύ λίγοι άνθρωποι και που πιστεύεται πως ήταν και η γλώσσα που μιλούσε ο Χριστός.


H επιλογή εκ μέρους των ανταρτών για κατάληψη της συγκεκριμένης χριστιανικής πόλης, δείχνει πως οι τζιχαϊστές ισλαμιστές προχωρούν σε τακτικές κινήσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν "διπλωματικά χαρτιά" για την επόμενη ημέρα από την ολοκλήρωση της στρατιωτικής επίθεσης των ΗΠΑ στη Συρία. Καθίσταται επιπλέον σαφέστατη η προσπάθεια ψυχολογικού πολέμου στους χριστιανούς της Συρίας, ενώ η συγκεκριμένη νίκη των ισλαμοφασιστών αναμένεται να τονώσει το καταρρακωμένο τους ηθικό, αφού ο στρατός της Συρίας πετυχαίνει συνεχείς νίκες και έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στις τάξεις των αντιμαχομένων, οι οποίοι πολλές φορές πολεμούν μεταξύ τους για την μοιρασιά των λαφύρων.

Κωνσταντίνος

Η συριακή κρίση ανέδειξε ακόμα ένα μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα στην ευρύτερη γειτονιά της Μεσογείου, στο οποίο -αν και γνωστό από καιρό στην Ουάσιγκτον- δεν δόθηκε η απαιτούμενη προσοχή. Εάν δεν είχε εστιαστεί το ενδιαφέρον στο συριακό εμφύλιο, η κρίση στις σχέσεις της Αμερικής και της Τουρκίας θα είχε κερδίσει το ενδιαφέρον των πρωτοσέλιδων, καθώς μία στενή σχέση μεταξύ δύο ηγετών κατήντησε έντονα προβληματική.

Αναφέρομαι στον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα και τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, οι οποίοι πριν από την επίσκεψη του τελευταίου στο Λευκό Οίκο, στις 16 Μαίου, συνομιλούσαν συχνότατα.

Μάλιστα, για να δείξει τη στενότατη φιλική σχέση τους, ο Αμερικανός ηγέτης είχε ομολογήσει πως συμβουλευόταν τον κ. Ερντογάν για την ανατροφή των δυο θυγατέρων του, μία δήλωση που έτρεχαν να τη μαζέψουν οι σύμβουλοί του, καθώς –ως γνωστόν- ο Τούρκος πρωθυπουργός ως φανατικός ισλαμιστής θεωρεί τις γυναίκες δεύτερης κατηγορίας πολίτες.

Ολα τα παραπάνω είναι ένα παρελθόν και εάν ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία συνεχιστεί οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις θα δοκιμαστούν στον ύψιστο βαθμό. Πριν από δύο χρόνια, ο κ. Ομπάμα σύρθηκε στην υπόθεση της Συρίας από τον Ταγίπ Ερντογάν, όταν η Αγκυρα ξεκίνησε την πολεμική εναντίον του -μέχρι τότε συμμάχου και φίλου του- Μπασάρ αλ Ασαντ, ο οποίος όμως αρνήθηκε να μετατραπεί σε δούλο του Τούρκου αφέντη. Γνωστός άφιλος ο πρωθυπουργός της Τουρκίας προσπάθησε να τον ανατρέψει πιστεύοντας ότι με τη νίκη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο θα άρχιζε να υλοποιεί το όνειρό του, να γίνει ο «Σουλτάνος» της Μέσης Ανατολής. Η αντοχή του Ασαντ ανέτρεψε εντελώς τα σχέδια του και ο «χειμώνας» της αποκαλούμενης «Αραβικής Ανοιξης» έπληξε πιό πολύ τον κ. Ερντογάν, ο οποίος για πρώτη φορά έδειξε τα σημάδια πολιτικής ψυχασθένειας που τον κυριαρχεί.

Από την τελευταία επίσκεψη του στην Ουάσιγκτον, όταν απαίτησε, χωρίς επιτυχία, και επίσημο δείπνο δίχως αλκοόλ και μουσουλμανικές συνήθειες, ο κ. Ερντογάν και ο κ. Ομπάμα συνομίλησαν δυό φορές, στις 24 Ιουνίου και στις 7 Αυγούστου, μετά από επίμονες οχλήσεις της Αγκυρας. Αυτό βεβαίως, που στους παροικούντες της Ουάσιγκτον δεν προκάλεσε έκπληξη, είναι ότι στη διάρκεια της συριακής κρίσης, από τις 21 Αυγούστου μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι συνεννοήσεις με την Αγκυρα γίνονται μέσω του Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος προκάλεσε τον Αμερικανό ομόλογό του Τζον Κέρι, λέγοντας ότι οι συζητήσεις πρέπει να γίνονται μεταξύ των αφεντικών τους, μία εκβιαστική θέση που δεν γνωρίζουμε πως θα απαντηθεί από την Ουάσιγκτον. Ο κ. Νταβούτογλου προσπάθησε να επιτύχει διμερή συνάντηση των δύο ηγετών στην Αγία Πετρούπολη και ο Λευκός Οίκος άφησε μία ελπίδα για σύντομη συνάντηση στο περιθώριο της συνόδου των G-20, που δεν θα αλλάξει την κατάσταση. (Η συνάντηση κράτησε 3 λεπτά και οι δύο ηγέτες τα είπαν στα …όρθια).

Οι διαφορές είναι πολλές πια, και δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη Συρία, όπου διαφωνούν στον τρόπο αντίδρασης –ο Ερντογάν απαιτεί πόλεμο, όχι «χειρουργικά» κτυποήματα. Η υπόθεση της επίσκεψης στη Γάζα, που ΔΕΝ έγινε, μόλυνε τις σχέσεις και δικαίωσε το Μπένζαμιν Νετανιάχου, που υπογράμμιζε σε κάθε ευκαιρία στους Αμερικανούς ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι ένας φανατικός επικίνδυνος ισλαμιστής, που μισεί το Ισραήλ και την Αμερική. Ο θυμός του κ. Ερντογάν για το πραξικόπημα εναντίον του Μόρσι και η πίστη του ότι πίσω από την ανατροπή είναι το Ισραήλ, προκάλεσαν ένα «αντιδιπλωματικό» άδειασμα του Τούρκου ηγέτη, ο οποίος ζήτησε να μιλήσει στον κ. Ομπάμα χωρίς επιτυχία.

Ο σημερινός ένοικος του Λευκού Οίκου έχει ενοχληθεί αφάνταστα και με τους τουρκικούς ισχυρισμούς ότι πίσω από τις διαδηλώσεις του Ιουνίου, που έγιναν δύο εβδομάδες μετά την επιστροφή του κ. Ερντογάν από την Ουάσιγκτον, βρίσκονται η CIA και η Μοσάντ, επειδή ο Τούρκος πρωθυπουργός επέμενε να επισκεφθεί τη Γάζα. Γεγονός είναι ότι η επίσκεψη δεν έγινε ποτέ και από τότε ο κ. Ερντογάν «κόντυνε» πολιτικά χάνοντας την αίγλη και την ισχύ του. Τα προβλήματα για τη χώρα του πολλαπλασιάστηκαν και θα θεωρηθεί ο απόλυτος υπεύθυνος για την ισχυροποίηση των Κούρδων που ζώνουν από παντού τη νοτιοανατολική Τουρκία.

Οπωσδήποτε, η συριακή κρίση θα έχει πολλά πολιτικά «θύματα». Και το κύρος του Προέδρου Ομπάμα θα «τραυματιστεί», και ο Ασαντ δεν μπορεί να συνεχίσει αυτόν τον εμφύλιο του αιματοκύλισε τη χώρα του, και οι δικτάτορες της Μέσης ανατολής δεν θα νοιώθουν το ίδιο άτρωτοι, όπως συμβαίνει σήμερα. Αλλά, θα συμφωνήσω με τους αναλυτές, που πιστεύουν πως το μεγαλύτερο θύμα θα είναι ο αλλαζόνας Ταγίπ Ερντογάν.

Δημοσιεύθηκε στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ την Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2013