Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Αυγ 2015

Δεν έχουν κανένα νόημα οι εκλογές, αφού δεν είμαστε ελεύθερο κράτος. Οι εκλογές έχουν νόημα μόνο σε ελεύθερα και κυρίαρχα κράτη. Εδώ, γίνονται μόνο και μόνο για να αναδειχθούν οι καλύτεροι τοποτηρητές – κοτζαμπάσηδες των συμφερόντων των δανειστών.
Όπως έχουμε διαπιστώσει, δεν μπορεί να αναδειχθεί ούτε να παραμείνει στην εξουσία κάποιος, αν αυτός δεν είναι απόλυτα πειθήνιος στους δανειστές.

Η Ελλάδα είναι ένα πτωχευμένο κράτος υπό τον απόλυτο έλεγχο των δανειστών. Όσο αυτό δεν το συνειδητοποιούμε και νομίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε, δεν πρόκειται να πάμε παρακάτω.
Και για να πάμε παρακάτω θα πρέπει να αλλάξουμε κάποια πράγματα, αρχίζοντας πρώτα και κύρια από το ίδιο το εξουσιαστικό πολιτικό σύστημα που χρεοκόπησε τη χώρα και τώρα συνεχίζει να είναι στην υπηρεσία και στον απόλυτο έλεγχο των δανειστών.
Αν αυτό το σύστημα δεν περάσει στον έλεγχο των Ελλήνων πολιτών, δεν υπάρχει περίπτωση απελευθέρωσης της χώρας.

Αυτή τη στιγμή, οι σώφρονες ελεύθεροι πολίτες (και όχι αυτοί που είναι ενταγμένοι σε κομματικές στάνες) βρίσκονται σε ένα κενό, μη γνωρίζοντας τι να ψηφίσουν. Και δεν γνωρίζουν επειδή συμβαίνει αυτό που αναφέραμε πιο πάνω.
Σιγά σιγά συνειδητοποιούμε όλοι πως ό,τι και να ψηφίσουμε, όλα καταλήγουν στον ίδιο παρανομαστή.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πέντε (5) μήνες έκαναν ότι διαπραγματεύονταν και κατάντησαν οι αρλεκίνοι της Ευρώπης.
Οργάνωσαν ένα βοναπαρτιστικό δημοψήφισμα για να εγκλωβίσουν τον λαό και το κόμμα τους και να μπορέσουν να συμφωνήσουν τα δεκαπλά από αυτά που θα μπορούσαν να συμφωνήσουν από τον πρώτο μήνα, διαλύοντας ταυτόχρονα ό,τι είχε απομείνει από την οικονομία και το τραπεζικό σύστημα.
Έφεραν και ψήφισαν ένα Μνημόνιο ισοκαταστροφικό με τα δύο πρώτα.
Τώρα οργανώνουν εκλογές για να ξεφορτωθούν τους ανυπάκουους του κόμματος και να κάνουν αυτό που θα μπορούσαν να κάνουν και από την παρούσα Βουλή (δηλαδή συγκυβέρνηση με τους άλλους μνημονιακούς, τους παλαιούς).
Επτά (7) μήνες δεν κυβέρνησαν σχεδόν σε κανέναν τομέα, με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Ο ένας, υπεύθυνος για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση τάχα, ασχολιόταν με την αρθρογραφία της Ίσκρα (αν δεν έψαχνε Ρώσικες κατουρημένες ποδιές να φιλήσει), το ζεύγος ικανοποιούσε την φαντασίωσή του για ανοιχτά σύνορα, ο άλλος περίμενε να τον παρακαλέσουν οι δανειστές να μας… δανείσουν για να σώσει το ασφαλιστικό, έτερος αναγνώριζε το Κόσοβο, κλπ, κλπ, κλπ.

Ο εσμός αυτός τσαρλατάνων, γνωστός πλέον μετά τις αποχωρήσεις των διαφωνούντων, ως ΣΥΡΙΖΑ-Μαξίμου, έχει το θράσος να ζητάει επειγόντως την ψήφο μας για να «δικαιωθεί» για τις άοκνες προσπάθειές του για το «καλό της χώρας και του λαού».

Τι απάντηση θα του δώσουμε ως λαός;
Επιτρέψτε μου να μην είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος.

Είμαστε τόσο αλαλιασμένοι που τη ζητάει την πολιτική απάτη το αίμα μας.
Ο Χαντζόπουλος τα σκιτσάρει καλύτερα:



Πηγή Εξαποδώ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Της Έλλης Αυξεντίου

Σαν τραγούδι λυπητερό ηχεί το φετινό καλοκαίρι. Νεότερη τραγωδία δίχως τέλος. Δίχως απο μηχανής Θεό. Δημοψήφισμα, εθνικός διχασμός, φτώχεια (άνοδος), ανεργία, εξαθλίωση, διαμάχες, εσωτερικός και εξωτερικός πόλεμος… Capital controls, ουρές και λιποθυμίες στα ATM, κι όλα αυτά για ένα πουκάμισο αδειανό για μια Ελένη, ή για ένα Γιάνη που το έσκασε….

Η Ελλάδα καταχωρήθηκε ως η πρώτη ανεπτυγμένη χώρα με ληξιπρόθεσμη οφειλή… Κι ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε και οι Γερμανοί ξανάρθανε, χωρίς να δίνουμε γροθιά σαν κάποτε, παρά μόνο γροθιά στους εαυτούς μας με τις εσωτερικές μας αναταράξεις και με τις προσωπικές μας φιλοδοξίες.

Προσωπικά δεν υπήρξα ποτέ υποστηρίκτρια του Αλέξη Τσίπρα, όμως προσπαθώ να είμαι δίκαιη απέναντι του και να υποστηρίζω τον κύριο Τσίπρα ως πρωθυπουργό (πρώην πια) της χώρας μου, ως εκπρόσωπο μου. Ένοιωσα και είδα πως ο τέως πρωθυπουργός μας, λιθοβολήθηκε από παντού. Τα λάθη και οι μαθητές του τον σταύρωσαν και μαζί μ’ αυτόν κι εμάς.

Πολλοί βλέπουν την παραίτηση του ως μια λύση προς την κρίση. Ομολογώ πως προσωπικά δε βλέπω καμία λύση. Μόνο φοβάμαι κι αναρωτιέμαι για το αύριο ποιο θα είναι.

Ψάχνω να πιαστώ έστω από ένα κλαρί ελπίδας αλλά δεν το βρίσκω. Τελικά ποιος θα κυβερνήσει αυτή τη χώρα, που καθημερινά βουλιάζει ολοένα και πιο πολύ; Ποιον θα εμπιστευτεί ο κόσμος; Πόσο επιζήμιες θα αποδειχτούν οι επερχόμενες εκλογές; Και ποιες θα είναι οι συνέπειες όλης αυτής της καθυστέρησης που μοναχοί μας προκαλούμε; Από μόνοι μας τελικά δε μπήκαμε σε αδιέξοδο; Πότε θα πάψουμε επιτέλους να κυνηγάμε το προσωπικό μας όφελος; Το κοινό όφελος θα το κυνηγήσει κανείς; Έστω το σκέφτεται κανείς;

Ο Eric Bentley κάποτε έγραψε προφητικά πως το πρόβλημα της εποχής μας δεν είναι πρόβλημα συνείδησης. Υποφέρουμε για αιτίες αόριστες. Μέσα σε αόρατα δίχτυα. Ζούμε το μαζικό βασανισμό. Ζούμε σε μια τραγική εποχή και ωστόσο αδυνατούμε να εκφραστούμε. Μόνη μας τέχνη ο αυτό–οίκτος. Η μοιρολατρία μας, μας προσδίδει μια επίφαση στωικότητας, που όμως δεν είναι γνήσιος στωικισμός.

Ελλάδα κουράγιο. Κάνε κουράγιο μάνα. Το έχεις ανάγκη για να τραβήξεις μπροστά. Για να επιβιώσεις, όπως επιβίωσες ξανά και ξανά. Το κουράγιο αυτό δε σου απολείπει ποτέ. Το ξαναβρίσκεις πάντα μέσα σου. Κάθε φορά που το χρειάζεσαι κι όπως εσύ, έτσι κι εμείς…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Όταν είσαι διατεθειμένος να παλέψεις για την ζωή, τα όργανα της εξουσίας δεν κάνουν διακρίσεις. Πρόσφυγας ή ιθαγενής είσαι ο απόλυτος εχθρός και πρέπει χτυπηθείς, να εκδιωχθείς, να τρομοκρατηθείς. Σε διατεταγμένη υπηρεσία τα όργανα που φρουρούν την εξουσία βγάζουν όλη την απάνθρωπη ψυχοσύνθεση απέναντι σε άοπλους.

Ο πατέρας, ο κάθε πατέρας που βρέθηκε σ' αυτή την θέση δεν θα ξεχάσει, αλλά θα ζήσει ως "ηττημένος" άνδρας. Το παιδί όμως; Αλήθεια το παιδί μπορεί να ξεχάσει; Αυτή λοιπόν την "δουλειά" κάνουν οι φρουροί της κάθε δημοκρατίας. Πάνω απ' όλα να τρομοκρατούν. Φυσικά στηρίζονται στην ρήση "καμία δουλειά δεν είναι ντροπή". Όμως κάποιος πρέπει να τους ψιθυρίσει κάποτε και την πραγματικότητα, η οποία είναι πως η ντροπή δεν είναι δουλειά. Δεν κερδίζεται ο επιούσιος από την ντροπή. Κερδίζονται τα παράσημα της αναξιοπρεπούς δουλείας τους.

Οι φρουροί της εξουσίας φυλάνε τα κράτη της αναξιοπρέπειας που αναγκάζουν ανθρώπους να αναζητήσουν το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα στη ζωή εντός ή εκτός των τειχών.

Είτε νόμιμος, είτε παράνομος, είτε πρόσφυγας, είτε πολίτης το συρματόπλεγμα που χωρίζει το δικαίωμα σου από την επιβολή του νόμου είσαι υποχρεωμένος να το περάσεις. Η υποχρέωσή σου είναι να περάσεις το παιδί στην απέναντι όχθη. Και όχι, το παιδί δεν είναι κανενός τέτοιου γονιού η ασπίδα του, είναι ο εντολέας του.

Κουμπουροφόροι ένστολοι όλων των συστημάτων που τολμάνε να σηκώνουν χέρι στην καθεαυτήν ζωή και ελπίδα που είναι μόνο τα παιδιά μπορούν να κάνουν τα πάντα για να κρατήσουν την γη της εξουσίας αλώβητη από πρόσφυγες όλων των συστημάτων. Είτε είναι κυνηγημένοι, είτε είναι προδομένοι της ίδιας τους της χώρας.

Δεν φυλάνε πατρίδα τα ανδρείκελα, φυλάνε τον επιούσιο που νομίζουν πως έγινε παντεσπάνι. Δεν φυλάνε τους νόμους οι υπάλληλοι τέτοιων "δημοκρατικών" κρατών. Φυλάνε τους Εφιάλτες να είναι πάντα ανοιχτός ο δρόμος προς την προδοσία. Τη μεγαλύτερη προδοσία όλων που είναι η πάταξη με όλα τα μέσα του δικαιώματος να περάσεις στην απέναντι όχθη, είτε αυτή είναι χώρα, είτε αυτή είναι η άλλη ζωή που αξίζει σε όσους δεν χωράνε στην τρομοκρατική εξουσία του πολέμου ή της κοινωνικής αδικίας.

Τα γκλομπς είναι άλλοτε ορατά και άλλοτε αόρατα. Κάποια σπάνε κεφάλια και κάποια σπάνε ψυχές. Τα τάγματα ασφαλείας δεν φοράνε πάντα κράνη και στολή, συχνότατα φοράνε και γραβάτες. Φοράνε στολή γιατρού, δικαστή, δημοσιογράφου, εφοριακού, ελεγκτικού υπαλλήλου, που δεν αισθάνονται ντροπή κρυμμένοι πίσω από την φράση "έχω εντολές" κερδίζοντας ανερυθρίαστα το ματωμένο επιούσιο.

Βλέποντας αυτές τις δύο φωτογραφίες που γίνονται αφορμή για τα πονόψυχα αισθήματά μας αναλογίζεσαι πόσα αόρατα γκλομπς έπεσαν και πέφτουν πάνω σε παιδικές ψυχές τα τελευταία 5 χρόνια στην δημοκρατική, ελεύθερη χώρα Ελλάδα. Πόσοι ήταν αυτοί οι πατεράδες που δεν κατάφεραν να περάσουν το παιδί τους στην απέναντι όχθη αλλά προτίμησαν να το κρατήσουν ασφαλές φυλακισμένο στα νόμιμα εδάφη της αναξιοπρέπειας, αποχαιρετώντας τα με ένα τελευταίο σημείωμα πριν κρεμαστούν σε μια αποθήκη ή πριν η καραμπίνα τούς τινάξει τα μυαλά στον αέρα.

Αλήθεια, εκείνα τα νόμιμα παιδιά, τους ανήλικους Έλληνες πολίτες που ο πατέρας έμεινε πίσω από το συρματόπλεγμα που τον χώριζε από την "εντολή του νόμου", πόσα ράμματα χρειάστηκε να κάνουν στην ξεσκισμένη τους καρδιά;

Μπορεί το μυστικό της αλλαγής των κοινωνιών να είναι το αν η ντροπή είναι ένα από τα κυρίαρχα ανθρώπινα συναισθήματα.
Αν η συνείδηση πρέπει να είναι υπεράνω των γραμμένων από την εξουσία νόμων. Αν οι εντολές, που λαμβάνει κάθε όργανο της εξουσίας από οποιοδήποτε μετερίζι υπηρετεί, ανακαλούνται από την υποχρέωση να υπηρετούν πρώτα τον άνθρωπο σπάζοντας στο γόνατό του κάθε είδους γκλομπ.

Ο διαχωρισμός της νομιμότητας με συρματοπλέγματα ή με νοητές γραμμές μπαίνει μόνο όταν η εξουσία φοβάται τον άνθρωπο. Όταν αρχίζει να φοβάται ακόμα κι ένα παιδί τότε είναι ξεδιάντροπη.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • «Όπως ακριβώς στις εκλογές του Ιανουαρίου και στο δημοψήφισμα τον Ιούλιο, το αβέβαιο αποτέλεσμα των νέων εκλογών θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ακόμη περίοδο πολιτικής αστάθειας», γράφει χαρακτηριστικά
  • Στους κινδύνους που κρύβει η προσφυγή στις κάλπες αναφέρεται το ινστιτούτο Stratfor παρομοιάζοντας την κατάσταση στην Ελλάδα με το μύθο του Σίσυφου
«Κάθε φορά που η Ελλάδα φαίνεται να φτάνει σε μια σχετική σταθερότητα, νέα γεγονότα απειλούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα», γράφει χαρακτηριστικά.

«Οπως ακριβώς στις εκλογές του Ιανουαρίου και στο δημοψήφισμα τον Ιούλιο, το αβέβαιο αποτέλεσμα των νέων εκλογών θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ακόμη περίοδο πολιτικής αστάθειας», προσθέτει και αφού χαρακτηρίζει τις εκλογές με μια πρώτη ματιά ως «κακή ιδέα» περιγράφει τα όσα προηγήθηκαν, από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα, τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους, το Δημοψήφισμα, τα capital controls και τη συμφωνία και τονίζει ότι «το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μια νέα περίοδο αβεβαιότητας που να συνδέεται με εκλογές».

Και αφού κάνει μια αναφορά στα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ και τις δύο γραμμές στο εσωτερικό του περί παραμονής στο ευρώ και επιστροφή στη δραχμή που οδήγησαν στη διάσπασή του το Stratfor περιγράφει το πώς ο Αλέξης Τσίπρας έφθασε στην απόφαση να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. «Είχε βασικά δύο επιλογές: Τη διεξαγωγή εκλογών το συντομότερο δυνατό, πριν τα επώδυνα μέτρα λιτότητας αρχίσουν να διαβρώνουν την δημοτικότητά του, ή να περιμένει μέχρι τον Οκτώβριο, όταν οι πιστωτές θα επανεξετάσουν το ελληνικό πρόγραμμα και ενδεχομένως να δώσουν κάποια μορφή ελάφρυνσης του χρέους (βασικό στοιχείο της προεκλογικής εκστρατείας του Τσίπρα). Ο πρωθυπουργός επέλεξε την πρώτη επιλογή. Ο κ. Τσίπρας πιθανώς βασίζεται στο γεγονός ότι η αντιπολίτευση εξακολουθεί να είναι αδύναμη και διχασμένη και ότι οι αντάρτες εντός του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν το χρόνο να δημιουργήσουν ένα νέο πολιτικό κόμμα ή και να καταλήξουν σε ένα συνεκτικό εκλογικό πρόγραμμα».

Ωστόσο, χαρακτηρίζει αυτή την επιλογή μια «ριψοκίνδυνη κίνηση», καθώς όπως εξηγεί ο Τσίπρας λειτουργεί σε ένα πολύ σφιχτό χρονοδιάγραμμα. «Τον Σεπτέμβριο, η Ελλάδα υποτίθεται ότι θα εισήγε μεταρρυθμίσεις στον τομέα της ενέργειας, προτείνοντας παράλληλα ένα χρονοδιάγραμμα για την ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων. Τον Οκτώβριο, η Ελλάδα αναμένεται να καταλήξει σε ένα συμπληρωματικό Προϋπολογισμό για το 2015, καθώς και στο σχέδιο Προϋπολογισμού για το 2016. Και αυτό παράλληλα με την άρση των φοροαπαλλαγών για τους αγρότες και την εισαγωγή υψηλότερων φόρων για τα νοικοκυριά. Η Ελλάδα είναι απίθανο να κάνει σημαντικές μεταρρυθμίσεις κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, η οποία ενδεχομένως να θέσει σοβαρά σε κίνδυνο το πρόγραμμα διάσωσης».

Παρακάτω, χαρακτηρίζει την κίνηση του πρωθυπουργού «παράτολμη», λέγοντας ότι «το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα είναι κατακερματισμένο όσο ποτέ άλλοτε. Ο Τσίπρας παραμένει ο πιο δημοφιλής πολιτικός στην Ελλάδα, οι περισσότερες ωστόσο δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κερδίσει αρκετές έδρες στο Κοινοβούλιο για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Εν τω μεταξύ, η αντιπολίτευση που τάσσεται υπέρ του πακέτου διάσωσης θα δυσκολευτεί να σχηματίσει ένα κοινό μέτωπο. Η συντηρητική Νέα Δημοκρατία, το κεντροαριστερό ΠΑΣΟΚ και το κεντρώο Ποτάμι έδωσαν μαζί τον αγώνα για το «ναι» κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος, θα έχουν ωστόσο δυσκολίες να φτιάξουν συμμαχία για τις εκλογές. Επιπλέον, ο Τσίπρας είναι πιθανό να προσελκύσει κάποιους από τους αντιπάλους του - υποδαυλίζοντας εν μέρει τη διχόνοια μεταξύ τους, αλλά και αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα για μια πιθανή συμμαχία μετά τις εκλογές».

Το Stratfor αναφέρει και έναν ακόμη λόγο για τον οποίο κατά την εκτίμησή του η προσφυγή στις κάλπες κρύβουν κιδνύνους. «Η απόφαση του Τσίπρα θα φέρει και πάλι τους πιστωτές της Ελλάδας σε δύσκολη θέση. Το ελληνικό πακέτο διάσωσης είναι αμφιλεγόμενο σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία και η Φινλανδία. Αυτές οι κυβερνήσεις έχουν επενδύσει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο στην υποστήριξη του νέου προγράμματος βοήθειας για την Αθήνα. Οι πρόωρες εκλογές και η καθυστέρηση στην εφαρμογή ορισμένων πτυχών του προγράμματος που πιθανότατα θα προκληθούν εξαιτίας τους θα προκαλέσουν ακόμα περισσότερο σκεπτικισμό στους βουλευτές της Βόρειας Ευρώπης. Και αυτό δεν αποτελεί δευτερεύον ζήτημα, αφού κάθε εκταμίευση θα πρέπει να συνδέεται με την αξιολόγηση της πορείας των μεταρρυθμίσεων. Οι κυβερνήσεις εξαιτίας της εσωτερικής πίεσης θα μπορούσαν να αποφασίσουν να κρατήσουν σκληρή στάση για την Ελλάδα κατά την αξιολόγηση της κατάστασης του προγράμματος».

«Ο Αλέξης Τσίπρας ελπίζει ότι οι νέες εκλογές θα του επιτρέψουν να μειώσει τις διαφωνίες στο εσωτερικό του κόμματός του, σχηματίζοντας μια πιο συνεκτική κυβέρνηση με σαφή εκλογική εντολή. Κάτι τέτοιο μπορούσε να συμβεί, αλλά οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που συνδέεται με τις πρόωρες εκλογές είναι ότι η Αθήνα θα μπορούσε να εισέλθει σε ένα νέο γύρο πολύπλοκων διαπραγματεύσεων μετά τις εκλογές, προκειμένου να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού. Η ειρωνεία της κίνησης Τσίπρα είναι ότι οι πρόωρες εκλογές είναι αναγκαίες για την άρση του αδιεξόδου, οι οποίες ωστόσο είναι πιθανό να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη αβεβαιότητα και αστάθεια», καταλήγει.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι μπαχαλάκηδες έγιναν μνημονιακοί
Άραγε ο κόσμος θα καταλάβει τι συνέβη από το 2010 και πόσο κορόιδο έχει πιαστεί;

Μια φωτογραφία κάνει το γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ημέρες. Είναι ουσιαστικά τρεις φωτογραφίες.
Η πρώτη έχει μια εικόνα από επεισόδια στην Αθήνα με φωτιές και καταστροφές και γράφει «2010: Μνημόνιο 1». Λεπτομέρεια. Η φωτό δείχνει το καμένο κτίριο της Μαρφίν, εκεί που έχασαν τη ζωή τους τρία νέα παιδιά και ένα αγέννητο μωράκι από τα χέρια των κουκουλοφόρων.
Η δεύτερη είναι μια φωτογραφία επίσης από επεισόδια και καταστροφές στην Αθήνα και γράφει «2012: Μνημόνιο 2».
Η τρίτη είναι μια φωτογραφία με έναν… Ελληναρά σε κάποια παραλία που φορά μαγιό στο οποίο υπάρχει η εικόνα του Τσε Γκεβάρα. Γράφει δε «2015: Μνημόνιο 3».

Δεν ξέρουμε αν πράγματι υπάρχει τέτοιο μαγιό αλλά σίγουρα υπάρχουν χιλιάδες Ελληναράδες που καίγονται από τον καυτό ήλιο του Αυγούστου στις ξαπλώστρες της Μυκόνου και όχι μόνο αλλά δεν «καίγονται» από τα επεισόδια για τα μέτρα που παίρνει μια ανάλγητη κυβέρνηση.

Βλέποντας αυτές τις τρεις φωτό σε μία αναρωτιέται κανείς: Τελικά εκείνα τα επεισόδια ήταν ή όχι στοχευμένα; Ήταν ή όχι κατευθυνόμενα από συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις που τώρα φουσκώνουν σαν τα παγόνια στα υπουργικά τους γραφεία; Τα συμπεράσματα δικά σας, αλλά εμείς πρέπει να αναλύσουμε τα γεγονότα.

Το 2010 καλώς ή κακώς θα το κρίνει η ιστορία, ο Παπανδρέου πήρε σκληρά μέτρα, γνωστά και ως Μνημόνιο 1. Φυσικά κάηκε η Αθήνα. Θα θυμάστε εκείνο τον Μάιο του 2010 τις διαδηλώσεις, τους συνδικαλιστές, την Αριστερά που πρωτοστάτησε στο κάψιμο της Αθήνας, κι όχι μόνο μια φορά. Θα θυμάστε πόσες φορές προπηλακίστηκαν υπουργοί και βουλευτές, τον Χατζηδάκη να τρώει ξύλο, τον Πάγκαλο γιαούρτια και άλλους να κλείνονται όμηροι σε κτίρια και να μην τολμάνε να βγουν στο δρόμο.
Ήταν η εποχή του ξεβολέματος, τότε που οι Έλληνες κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά με τη ζωή τους. Όμως δεν τα έβαλαν με τον εαυτό τους, τσάκισαν το πολιτικό σύστημα. Επηρεασμένοι από συνδικαλισταράδες που δεν δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους και από αριστερούς του Κολωνακίου που το μόνο που έχουν μάθει είναι να ζουν παρασιτικά, βγήκαν στους δρόμους και μαζί τους βγήκαν και οι αλήτες των Εξαρχείων, οι ίδιοι που είχαν κάψει την Αθήνα το 2008.
Τότε κλόνισαν την κυβέρνηση τα επεισόδια, διαλύθηκε η Αθήνα ουκ ολίγες φορές, χάθηκαν δισεκατομμύρια από τον τουρισμό και το εμπόριο αλλά ποιοι βγήκαν κερδισμένοι;
Αυτοί που τώρα κυβερνούν, οι ψευτοαριστεροί και οι ψεκασμένοι.

Τα δολοφονημένα παιδάκια της Μαρφίν ακόμη περιμένουν δικαίωση και μια απάντηση σε ένα πελώριο «γιατί».

Το σκηνικό του τρόμου ξαναστήθηκε από τα γνωστά κέντρα και παράκεντρα της Αριστεράς και με το δεύτερο Μνημόνιο.

Ασφαλώς δύσκολα μέτρα, πολλές φορές αναγκαία, δίκαιη και η οργή του κόσμου. Δεν ήθελε και πολύ για να στηθεί το κόλπο των γνωστών στρατολόγων. Ο κόσμος ξαναβγήκε στο δρόμο, η Αριστερά πρωτοστάτησε στις διαδηλώσεις κατά του Μνημονίου, ξανακαταστράφηκε η Αθήνα από τους μπαχαλάκηδες, ξανακλονίστηκε η κυβέρνηση η οποία εξαιτίας αυτής της κοινωνικής οργής δεν έκανε και όσα έπρεπε.

Και τώρα, εν έτει 2015 τα μέτρα του τρίτου Μνημονίου είναι όσα το πρώτο και το δεύτερο μαζί με μια διαφορά. Έχουν περάσει πέντε χρόνια κρίσης και ο κόσμος δεν αντέχει άλλο, οι τράπεζες έκλεισαν, ζήσαμε τα capital controls και βεβαίως τον δημόσιο εξευτελισμό μιας κυβέρνησης από τον Σόιμπλε και τους όμοιούς του.

Κι όμως, δεν κουνιέται φύλλο. Όχι διαδήλωση, ούτε καν στάση εργασίας. Ο κόσμος στις παραλίες ξοδεύει τα 50ευρα από τα ΑΤΜ, εξυμνεί τον Αλέξη που αντιστάθηκε, καταχωνιάζει τις καταθέσεις του στα στρώματα και περιμένει τη φορολογική καταιγίδα αλλά… για να μην πληρώσει τίποτε. Για να πληρώσουν τα ίδια κορόιδα.
Όποιος πάρει για να κλείσει δωμάτιο τον Αύγουστο θα καταλάβει για τι μιλάμε και δεν είναι ξένοι οι τουρίστες που έχουν κατακλύσει τα παραθεριστικά μέρη.
Βουλιάζει από Έλληνες που έχουν σπάσει όλα τα ρεκόρ φέτος αφού δεν πήγαν τον Ιούλιο διακοπές.
Τι να σκέφτεται άραγε η «φυλή του φραπέ» εκεί κάτω από τις ομπρέλες; Ότι το αριστερό μνημόνιο είναι πιο δίκαιο και πιο αναγκαίο;
Ότι ο βιασμός μιας χώρας από την Αριστερά είναι πιο υποφερτός από της… επάρατης Δεξιάς;
Ότι θα τη γλιτώσουν με κάποιο τρόπο, δεν θα πληρώσουν και άλλο κορόιδο θα υποστεί τα δεινά του τρίτου Μνημονίου;

Μήπως πάνω από τις παραλίες περνάν τα ψεκαστικά και πέφτει ο ύπνος της ξαπλώστρας; Ή μήπως οι οργανωτές των επεισοδίων από το 2010 μέχρι σήμερα είναι σήμερα στην κυβέρνηση και παραμυθιάζουν τον κόσμο με αξιοπρέπεια, ηθική και πράσινα άλογα;

Όχι, δεν θέλει κανείς να ξανακαεί η Αθήνα, να υπάρξουν νεκροί όπως στην Μαρφίν, να κάνουν πάρτι οι μπαχαλάκηδες, να διαλυθεί η πατρίδα. Μια απάντηση από την Αριστερά που έστησε όλο αυτό το παιχνίδι για να καταλάβει την εξουσία περιμένουν οι Έλληνες που έχουν ακόμη λίγο μυαλό. Και μια μεγάλη συγγνώμη από αυτούς που έκαναν έγκλημα κατά της χώρας και τώρα κρυφογελάνε γιατί όλα τους πηγαίνουν δεξιά αν και αριστεροί. Όλοι αυτοί που κατήγγειλαν τα Μνημόνια και εκμεταλλεύτηκαν ακόμη και τις αυτοκτονίες απελπισμένων ανθρώπων και τώρα έχουν υπογράψει χειρότερες συμφωνίες.

Άραγε ο κόσμος θα καταλάβει τι συνέβη από το 2010 και πόσο κορόιδο έχει πιαστεί;
Άραγε οι νεκροί της Μαρφίν θα βρουν δικαίωση;

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σκηνές φαρ ουέστ εκτυλίχθηκαν λίγο πριν τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, στο λιμάνι της Μυτιλήνης, όταν ομάδες μεταναστών που έχουν κατασκηνώσει εκεί περιμένοντας να έρθει το πλοίο που θα τους μεταφέρει στον Πειραιά, συνεπλάκησαν μεταξύ τους, με αποτέλεσμα δύο άνδρες να τραυματιστούν σοβαρά και να μεταφερθούν με ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ, στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης.

Έντρομοι οι επιβάτες που περίμεναν στην προβλήτα για να επιβιβαστούν στο πλοίο της γραμμής, έβλεπαν τους μετανάστες να συμπλέκονται μεταξύ τους και τους άνδρες του Λιμενικού Σώματος να προσπαθούν να επιβάλουν την τάξη.

Πηγή Lesvosnews

Σχόλιο ιστολογίου: Όλα αυτά (και όχι μόνο) παραμένουν ατιμώρητα ως περιστατικά. Δεν γνωρίζουμε εάν καταγράφονται (από ποιόν και πως;) οι λαθρομετανάστες που είναι πρωταγωνιστές των παραβατικών συμπεριφορών, ώστε στη συνέχεια να μην γίνεται δεκτή η οποιαδήποτε αίτησή τους στις ελληνικές αρχές και να "πακετάρονται" για επιστροφή με την σήμανση "επικίνδυνος για τους πολίτες και για την εσωτερική ασφάλεια".
Ο διοικητής της ΕΥΠ, κύριος Ρουμπάτης, σκοπεύει να κάνει κάτι ή λόγω... εκλογών "παγώνει" τις επικίνδυνες συμπεριφορές των λαθρομεταναστών...;
Μήπως ο θεσμικός πολιτικός προϊστάμενος, κύριος Πανούσης, μπορεί να εμφανιστεί (από όπου κι αν κρύβεται) για να κάνει δηλώσεις και να φροντίσει για την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών που είναι εκτεθειμένοι σε επικίνδυνους οπλοφόρους λαθρομετανάστες;
Ή και οι δύο θεσμικά υπεύθυνοι προτιμούν να μην διαταράξουν τα σχέδια της κυρά - Τασίας και των διεθνών ΜΚΟ που είναι οι χορηγοί, προστάτες και διακινητές των λαθρομεταναστών;
Τέλος, αν δεν τους ενδιαφέρει η ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών, μήπως θα έπρεπε να κατανοήσουν την ζημιά που συμβαίνει στον τουρισμό των νησιών του ανατολικού Αιγαίου; Ζημιά η οποία θα καταμετρηθεί την επόμενη τουριστική περίοδο, το 2016, και αναμένεται να είναι τόσο μεγάλη που θα χαρακτηρισθεί η χειρότερη όλων των εποχών...




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Οι επικείμενες εκλογές, δεν πρόκειται να προσφέρουν τίποτε απολύτως στη ρημαζόμενη Ελληνική κοινωνία.

Τουναντίον, θα επιδεινώσουν την παραπαίουσα Οικονομία, ρημάζοντας επανωτά και διασταυρούμενα την αγορά που ήδη βαριανασαίνει θανάσιμα, σε μία ανηφόρα πρωτοφανούς κούρασης και ξηρασίας, με πλήρη έλλειψη ρευστότητας...

Στο πολιτικό σκηνικό, όλα θα παραμείνουν ακριβώς όπως είναι, εδώ και πέντε χρόνια:

Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΣΥΡΙΖΑ το λένε τώρα) θα συνεχίσει να συγκυβερνά τη Χώρα (για λογαριασμό των “Προστατών” της και όχι των Πολιτών της) , με τη σθεναρή στήριξη της Νεοφιλελεύθερης “Δεξιάς Παράταξης” και με τις ανάλογες, γνωστές και άκρως Νεοφιλελεύθερες, συνταγές των κατοχικών δυνάμεων των “Δανειστών”.

Ο “φασισμός των ροπαλοφόρων” θα συνεχίσει να προσπαθεί να ξεγελάσει και να ψαρέψει απελπισμένους Έλληνες και Ελληνίδες με αισθήματα πατριωτισμού και το ΚΚΕ θα συνεχίσει το ασφαλές στρογγυλοκάθισμά του στα κλούβια αυγά του που, εξυπακούεται, ποτέ δεν πρόκειται να βγάλουν κλωσσόπουλα.

Οι δήθεν δικαιολογίες που διατυμπανίζει ο ΣΥΡΙΖΑ για ανάγκη δημοκρατικής νωπής εντολής, απευθύνονται μόνον σε χαχόλους κομματικούς υπνωτισμένους, που δεν είδαν και δεν κατάλαβαν πως η νωπή εντολή του ΟΧΙ των 2/3 των ψηφοφόρων, πνίγηκε στο φλέγμα του ενδοτικού ΝΑΙ μέσα σ' εκείνη τη “νύχτα των μεγάλων μαχαιριών” που, μαζί με το “κεφάλι” του Βαρουφάκη που “έπεσε”, ευνουχίστηκε εγκληματικά και επιδεικτικά και η Δημοκρατία, στην Ελλάδα!
Τη στραγγάλισαν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ (το καθεστώς πολιτικό σύστημα) ενωμένοι σε ένα ντελίριουμ “Εθνικής συσπείρωσης” της Ολιγαρχίας των δωσιλόγων, μπροστά στον Πρόεδρο της “Δημοκρατίας”, ο οποίος έδεσε τον σάκκο με το πτώμα της, τον σφράγισε (σύμφωνα με το Προεδρικό Πρωτόκολλο) και τον πέταξε στη θάλασσα, χωρίς να πεί λέξη για το φρικτό έγκλημα!...

Απευθύνονται σ' αυτούς που, μέχρι χθές, θεωρούσαν τα Μνημόνια εγκληματικά και σήμερα τα θεωρούν ευλογία Θεού, αφού τα ευλόγησε ο Τσίπρας! Αυτός, που τόσο κουράστηκε να μη τα υπογράψει, που (όπως μας είπε) εκβιάστηκε να τα αποδεχθεί, τώρα θέλει διακαώς να τα υπηρετήσει και να εκτελέσει τους επαχθείς (όπως ο ίδιος λέει) όρους τους!...

Και δεν θέλει να μοιραστεί με άλλους αυτή τη δόξα, ως άλλος Άδωνις Γεωργιάδης! Θέλει και ζητά αυτοδυναμία για να επιβάλλει μόνος του, το παλληκάρι, τους σωτήριους τώρα, όρους τους....

Οι γελοιότητες αυτές θα ήταν για γέλια σε κάποια θεατρική παράσταση, αν δεν ήταν τόσο τραγικές οι κοινωνικές συνέπειες αυτών των ανερμάτιστων πολιτικών πράξεων που αποτελούν την αδιάψευστη ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ "ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ".

Μετά την προσχώρηση και των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στις ήδη διαπιστευμένες Μνημονιακές/δωσιλογικές δυνάμεις των ΝΔ, Πα.Σο.Κ, ΠΟΤΑΜΙ, ΔΗΜΑΡ, ΛΕΒΕΝΤΗ, ΤΕΛΕΙΑ, το όποιο εκλογικό αποτέλεσμα, το μόνο που θα κάνει θα είναι το να κατοχυρώσει τη ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ με κυβέρνηση και αντιπολίτευση, Μνημονιακή!

Αυτός είναι και ο λόγος που γίνονται οι εκλογές αυτές!

Η πραγματικότητα αυτή εκφράστηκε και από την Άγγελα Μέρκελ, την προϊσταμένη τής δύναμης που κινεί τα νήματα των Ελληνικών μαριονετών, η οποία, ταυτόχρονα με την άδεια που έδωσε για να γίνουν εκλογές στο “Προτεκτοράτο Ελλάς”, δήλωσε ευθαρσώς: "Θα έχουμε περισσότερη σταθερότητα, μέσω της νέας κυβέρνησης".

Τί δεν κατάλαβες συμπολίτη ψηφοφόρε του Δημοψηφίσματος του ΟΧΙ , που (με ηλίθιες, δήθεν αντιθέσεις μεταξύ τους) σε "φτιάχνουν" και σε ετοιμάζουν να πείς ΝΑΙ, με πλάγιο τρόπο, ψηφίζοντας κάποιο από αυτά τα κόμματα τού ΝΑΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ;

Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο μόνος Έλληνας που μπορεί να στηθεί μόνος του απέναντι σε όλους αυτούς και να τους νικήσει, σταθερός όπως πάντα στις απόψεις του και, έχοντας προβλέψει με εκπληκτική ακρίβεια τις εξελίξεις που ζούμε σήμερα, ορθώνει πάλι το ανάστημά του και ζητά από τον Λαό να μην απελπιστεί, διότι η δυνατότητα δραπέτευσής του από την αιχμαλωσία του, δεν έχει χαθεί, όπως θέλει να μας κάνει να πιστεύουμε, το καθεστώς (ενδυναμωμένο τώρα και με τον ενδοτισμό και της “Αριστεράς”).

Το αφεντικό της Χώρας, δεν είναι ούτε η “Αριστερά”, ούτε η “Δεξιά”, ούτε το “Κέντρο”.

Το αφεντικό της Χώρας, είμαστε εμείς, οι ακαπίστρωτοι και ελευθερόφρονες πολίτες της.

Και θα το δείξουμε!...
Έρχεται, φθάνει η ώρα μας...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Μορφή άγριας εσωτερικής πολεμικής σύγκρουσης έχει αρχίσει να παίρνει η αναμέτρηση των Τούρκων με τους Κούρδους του ΡΚΚ, ενώ οι συγκρούσεις εξαπλώνονται σε όλο και περισσότερο περιοχές.

Οι τελευταίες πληροφορίες που προβάλλονται από τον ίδιο τον τουρκικό τύπο, κάνουν λόγο για τεράστιες ποσότητες όπλων που έχουν περάσει από τα σύνορα μέσα στην Τουρκία και έχουν διανεμηθεί στα ένοπλα τμήματα των Κούρδων που δραστηριοποιούνται στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, αριθμός περίπου ογδόντα χιλιάδων καλάσνικωφ έχουν διανεμηθεί στους αντάρτες του ΡΚΚ, γεγονός που δείχνει και την έκταση που αρχίζει και παίρνει η ένοπλη σύγκρουση με πολλά θύματα και από τις δυο πλευρές.

Οι περιοχές που έχουν διανεμηθεί σε πρώτη φάση τα όπλα αυτά είναι οι συνοριακές περιοχές της Τουρκίας με το Ιράκ, αλλά και με τη Συρία και ιδιαιτέρα στην περιοχή του Hatay που βρίσκεται στην μεσογειακή συνοριακή γραμμή μεταξύ Συρίας και Τουρκίας και είναι μια αμφισβητούμενη από τη επίσημη Συρία περιοχή της Τουρκίας.

Έτσι ενώ η Τουρκία έχει ήδη μπει σε προεκλογική περίοδο με έντονο πολωτικό χαρακτήρα, η κατάσταση συνεχώς εκτραχύνεται και οδηγεί σε κανονικό εμφύλιο πόλεμο με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή.

Εμείς άραγε σε όλα αυτά που βρισκόμαστε;

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ξεκίνησε ο προεκλογικός αγώνας, με ένα διάγγελμα.
Διάγγελμα, που άλλοι το περίμεναν και άλλοι αιφνιδιάστηκαν.

Στη «Πολιτική» της Ελλάδος, είναι γνωστό ότι, η εκάστοτε Κυβέρνηση, «έχει το μαχαίρι, έχει και το πεπόνι». Αυτή Νομοθετεί και αυτή Αποφασίζει, πότε, γιατί και πώς, αλλά, και με ποιο τρόπο, θα προβεί σε εκλογές, πρόωρες ή όχι.

Η Κυβέρνηση λοιπόν, δια στόματος του κυρίου Τσίπρα, αιτιολόγησε, δικαιολόγησε με επιχειρήματα, τους λόγους, που την οδήγησαν να προκηρύξει Εκλογές.

Κάποιοι από ΕΜΑΣ, τον «Σοφό Λαό», τα επιχειρήματα που έθεσε ο κύριος Τσίπρας, τα θεωρούμε σωστά και κάποιοι όχι. Εύλογο και φυσιολογικό, στα πλαίσια του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.

ΟΛΟΙ ΜΑΣ όμως, μετά το διάγγελμα του κυρίου Τσίπρα, περιμέναμε να ακούσουμε και να δούμε, τα Αντεπιχειρήματα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δια στόματος του κυρίου Μεϊμαράκη, σχηματίζοντας μια πρώτη εικόνα, στο ΓΙΑΤΙ στις επερχόμενες εκλογές, πρέπει να προτιμηθεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση, και να Κυβερνήσει.

Περιμένοντας το ΓΙΑΤΙ, ακούσαμε και είδαμε, να σχηματίζεται μια εικόνα από το κ΄ Μεϊμαράκη, που αντί να εξηγεί το ΓΙΑΤΙ, να δείχνει, για τον ίδιο και όλους όσους εκπροσωπεί, συμπεριλαμβανομένου τον κύριο Θεοδωράκη και την κυρία Γεννηματά, ότι:
  • Τρέμει τις Εκλογές, αφού γνωρίζει εκ των προτέρων, ότι θα είναι πολύ οδυνηρό, τόσο για τον ίδιο, όσο και για όσους εκπροσωπεί.
  • Είναι Περίλυπος και έχει απόλυτη αδυναμία άρθρωσης πολιτικού λόγου, τόσο ό ίδιος, αλλά και όσους εκπροσωπεί, αφού το μόνο που έπραξε, ήταν να κατηγορεί το κ΄ Τσίπρα.
  • Δίνει αγώνα επιβίωσης, τόσο ο ίδιος, όσο και όσους εκπροσωπεί, αφού γνωρίζουν, ότι παρουσιάζουν «ακατάσχετη αιμορραγία» ψηφοφόρων, που είναι αποτέλεσμα, της Ιδιοτέλειας, Δουλοπρέπειας και Ραγιαδισμού.
  • Επιβεβαιώνει, τόσο για τον ίδιο, αλλά και για όσους εκπροσωπεί, ότι είναι στη κυριολεξία «πολιτικά άχρηστοι», αφού κινούνται χωρίς στρατηγική, χωρίς τακτική και χωρίς καμιά αναφορά, στη κοινωνία.
  • Παρουσιάζει, τόσο για τον ίδιο, όσο και για αυτούς που εκπροσωπεί, ότι αποτελούν πλέον «απονευρωμένο πολιτικό κουφάρι», ενός χρεωκοπημένου πολιτικού συστήματος 40 χρόνων, που συνεχίζει να επενδύει, στην «πελατειακή ψήφο».
Καταδεικνύει όμως τον ΚΑΝΕΝΑ;

ΝΑΙ, καταδεικνύει ότι ο ΚΑΝΕΝΑΣ, εκπροσωπείται από τη Νέα Δημοκρατία και τους «δορυφόρους» της (ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ), υποδεικνύοντας, ότι πρέπει να την οδηγήσουμε στη τύχη των 52.000 ψηφοφόρων όπως οδηγήθηκε το ΠΑΣΟΚ.

ΟΧΙ, δεν καταδεικνύει τον ΚΑΝΕΝΑ, διότι στην «Δεξιά Πλατφόρμα», υπάρχουν ΥΓΙΕΙΣ και ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, που μπορούν είτε να Συγκυβερνήσουν, στην όποια Κυβέρνηση προκύψει, είτε να σταθούν ως Αξιωματική Αντιπολίτευση και να βγάλουν τη Χώρα, από το «Πολιτικό Ναρκοπέδιο» που μας οδήγησαν, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.

Ευάγγελος Αθανασιάδης
Συνταγματάρχης ε.α.
evangath@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου