Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Απρ 2012

  • Όχι, δεν είναι σενάριο απο ταινία επιστημονικής φαντασίας.
  • Είναι αναγγελία της εφαρμογής μιας δαιμονικής φαντασίας.
Μιλάμε για αυτό που ανακοίνωσαν οι "ερευνητές" του Ινστιτούτου βιώσιμης κινητικότητας και δικτύων Μεταφορών (ΙΜΕΤ),στο πανευρωπαϊκό συνέδριο "TRA 2012 - Transport Research Arena Conference" (βλ. εδώ) και του οποίου οι "εργασίες" άρχισαν χθές στην Αθήνα και θα τελειώσουν αύριο.

Τι μας είπαν λοιπόν τα επικουρικά επιτελεία της παγκόσμιας ηλεκτρονικής διακυβέρνησης (ηλεκτρονικής δικτατορίας);

Ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα διατίθεται και στην ελληνική αγορά ένα τσιπάκι που θα εμφυτεύεται στα παιδιά των οποίων οι γονείς επιθυμούν να τα παρακολουθούν σε πραγματικό χρόνο και διαρκώς ακόμα και απο το κινητό τους τηλέφωνο.

Με λίγα λόγια θα αρχίσει με αυτόν τον δόλιο και σοκαριστικό τρόπο η prova generale για το επερχόμενο μαζικό τσιπάρισμα όλων των πολιτών.

Ένα τσιπάρισμα που θα γίνει, όπως δηλώνουν οι αρμόδιοι τεχνικοί της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, στο χέρι ή στο μέτωπο και που όπως αναδείξαμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας δεν θα χρειάζεται ούτε κάν εμφύτευση μιας και θα μπορεί να τοποθετείται σαν διαφανές αυτοκόλητο (βλ. εδώ και εδώ)

Φυσικά όπως και στις άλλες λαοκτόνες και εθνοκτόνες εφαρμογές της αναδυόμενης νεώτερης "Νέας Τάξης Πραγμάτων" και σε αυτήν υπάρχει ... το "ζαχαρωτό" επικάλυμα.

Σε αυτήν την περίπτωση προκειμένου να πεισθούν οι γονείς ώστε να μεταχειριστούν το παιδί τους όπως και το κατοικίδιο, για την κατοχή του οποίου η πολιτεία δια νόμου επέβαλε την εμφύτευση microchip, προσφέρουν την παλιά προπαγάνδα που χρησιμοποίησαν στο εξωτερικό εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα "διαχείριση της προσωπικής ελευθερίας ".

Αν λοιπόν "τσιπάρεις" το παιδί σου όχι μόνο θα ενημερώνεσαι για το αν και πότε μπήκε ή βγήκε στο σχολικό λεωφορείο ,αλλά και το άν φόρεσε τη ζώνη ασφαλείας, πράγμαγια το οποίο θα ενημερώνεται και ο υπολογιστής στη θέση του οδηγού.

Αυτό πάντως που μας κάνει εντύπωση, είναι το ότι μέσα σε λίγες ημέρες οι ειδήσεις που σχετίζονται εμμέσως ή αμέσως με εφαρμογές της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και της διαχείρισης της ελευθερίας μας, έρχονται με καταιγιστικό ρυθμό είτε αφορούν στο μαζικό ηλεκτρονικό φακέλωμα απο το υπ. οικονομικών, είτε στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση και την κλοπή προσωπικών δεδομένων 900.000 "φακελωμένων" ασθενών, είτε στο "ενιαίο ψηφιακό ληξιαρχείο"και την κάρτα του πολίτη.

Όταν διαβάσαμε πάντως την είδηση για το "χρηστικό" τσιπάρισμα των παιδιών, ήλθε στο μυαλό μας εκείνη η μέρα, που ο πεινασμένος αθηναϊκός λαός στριμωχνόταν στην πλατεία Συντάγματος για να προμηθευτεί δωρεάν απο τους παραγωγούς της Βοιωτίας μία σακκούλα πατάτες.Εκείνη την ημέρα, που λίγα μέτρα πιο κεί , μέσα στο κοινοβούλιο, οι εκ των "αρίστων" της ελληνικής κοινωνίας και "εκπρόσωποι" του λαού, συζητούσαν νομοσχέδιο που αφορούσε τα "δεσποζόμενα και αδέσποτα ζώα", το πως και πότε θα τσιπάρονται , πόσο θα τιμωρούνται οι παραβάτες ιδιοκτήτες κλπ.

Αντί λοιπόν να μαζευτούν και να κάνουν ένα συνέδριο που θα είχε ως θέμα π.χ τον υποσιτισμό και τις εξ αυτού λιποθυμίες μαθητών στα δημόσια σχολεία.

Αντί να στείλουν όλο το Δ.Σ του νοσοκομείου Παίδων "Αγία Σοφία" μαζί με τον προϊστάμενο υπουργό υγείας στον εισαγγελέα, επειδή με δόλιο τρόπο έκλεισαν το μοναδικό δημόσιο παιδοκαρδιοχειρουργικό κέντρο και δημιούργησαν σοβαρά εμπόδια στην θεραπεία των καρδιοπαθών παιδιών στέλνοντας στο θάνατο , μόνο τους τελευταίους δύο μήνες, τρία απο αυτά τα παιδάκια.

Αντι λοιπόν να κάτσουν κάτω και να σκεφτούν πως θα αντιμετωπίσουν την διαρκώς και με ραγδαίους ρυθμούς αυξανόμενη φτώχεια στην Ελλάδα, κάνουν συνέδρια για το πώς θα βελτιωθεί ηλεκτρονικά η χούντα την οποία επι της ουσίας υπηρετούν.

Πιο κάτω αναδημοσιεύω απο τον φίλο id-ont το σχετικό άρθρο

Τσιπ για μαθητές και σχολικά

Σχόλιο ID-ont: Πριν λίγες ημέρες σχολιάζαμε με φρίκη αντίστοιχη πρακτική που εφαρμόζεται στη Βραζιλία (βλ. ΒΡΑΖΙΛΙΑ: Τσιπ στους μαθητές για να ξέρουν οι γονείς πότε λείπουν από την τάξη). Τώρα βλέπουμε παρόμοιο σύστημα να έρχεται και σε εμάς. Περίπου ίδιο σχέδιο, όμως ίδια επιχειρήματα και τελικά, στην ουσία, ίδια λογική. Και ποιο είναι το τέλος αυτού του δρόμου; Μα φυσικά το εμφυτεύσιμο τσιπάκι!

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Εως το τέλος του έτους φιλοδοξούν ερευνητές του Ινστιτούτου Μεταφορών ότι θα διατεθεί στην αγορά εφαρμογή η οποία θα ενημερώνει τους γονείς, μέσω κινητού τηλεφώνου, πότε επιβιβάζεται και αποβιβάζεται το παιδί τους από το σχολικό. Το συγκεκριμένο εγχείρημα πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Σουηδικό Ινστιτούτο Μεταφορών και παρουσιάστηκε χθες στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Μεταφορών που οργανώθηκε στην Αθήνα. Στόχος των ερευνητών είναι με τη χρήση μιας σειράς τεχνολογιών να καταστεί εφικτή η παρακολούθηση όλης της πορείας του παιδιού από το σπίτι προς το σχολείο και αντίστροφα.

Κάθε χρόνο χάνουν τη ζωή τους 250 παιδιά και τραυματίζονται 350.000 παιδιά σε όλη την Ευρώπη πηγαίνοντας προς το σχολείο και επιστρέφοντας από αυτό. «Στην πλειονότητα των περιπτώσεων τα ατυχήματα δεν σημειώνονται όταν τα παιδιά είναι μέσα στο σχολικό, αλλά στην προσπάθειά τους να φτάσουν στο σχολικό ή κατά την επιβίβαση και αποβίβαση», εξήγησε ο κ. Ευ. Μπεκιάρης, καθηγητής στο ΕΜΠ και διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Μεταφορών.


Εκτός από την ειδοποίηση των γονέων για την ασφαλή πρόσβαση των παιδιών στα σχολικά, το συγκεκριμένο πρόγραμμα περιλαμβάνει ειδικό σύστημα για τις ζώνες ασφαλείας στα σχολικά -αντίστοιχο με αυτό των καινούριων Ι. Χ. αυτοκινήτων- που θα ειδοποιεί τον οδηγό εάν το παιδί δεν έχει δεμένη τη ζώνη ασφαλείας.

Παράλληλα, περιλαμβάνει ειδικό πρόγραμμα για το πώς θα σχεδιάζονται τα δρομολόγια και πού θα πραγματοποιούνται οι στάσεις καθώς, όπως επεσήμανε ο κ. Μπεκιάρης, «σήμερα τα δρομολόγια και οι στάσεις επιλέγονται τυχαία, αγνοώντας πολλές φορές παράγοντες όπως είναι οι επικίνδυνες στροφές στον δρόμο». Οι ερευνητές σχεδιάζουν ταυτόχρονα ένα σύστημα το οποίο θα μπορεί να συνεργάζεται με υφιστάμενες εφαρμογές τηλεματικής -όπου αυτές υπάρχουν- ενημερώνοντας τον οδηγό για το εάν το παιδί πλησιάζει στη στάση ώστε να το περιμένει. Τα παιδιά θα έχουν είτε στην τσάντα τους είτε ενσωματωμένα στο κινητό τηλέφωνό τους ειδικό τσιπ, το οποίο θα «επικοινωνεί» με τα οχήματα και θα μπορεί να ενημερώνει τους γονείς μέσω μηνύματος για την επιβίβαση ή όχι του παιδιού. Τα οχήματα θα διαθέτουν επίσης οπτικό σήμα που θα ενημερώνει τους άλλους οδηγούς ότι το σχολικό πρόκειται να πραγματοποιήσει στάση.

Εξοπλισμός
Σχολιάζοντας τον νέο νόμο που επέβαλε αύξηση του ορίου ηλικίας των σχολικών λεωφορείων στα 27 από τα 23 χρόνια που ίσχυε μέχρι πρότινος, ο κ. Μπεκιάρης υποστήριξε ότι το μεγάλο πρόβλημα με τα σχολικά λεωφορεία στη χώρα μας δεν είναι η ηλικία τους αλλά ο εξοπλισμός τους. «Θα πρέπει για παράδειγμα να υπάρχει έλεγχος της ταχύτητας των σχολικών, να εξοπλιστούν με κόφτες που δεν θα τους επιτρέπουν να αυξάνουν ταχύτητα και να είναι υποχρεωτικές οι ζώνες ασφαλείας σε όλα τα σχολικά λεωφορεία», εξήγησε ο κ. Μπεκιάρης.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_24/04/2012_479928
Του Τάσου Τσακίρογλου
Στοιχεία που φέρνει στο φως το ΜΟΝΟ δείχνουν εύγλωττα τις πονηρές διαδρομές και εναλλαγές ανθρώπων σε κρίσιμους επαγγελματικούς ρόλους με φόντο τη χρυσή Ολυμπιάδα του 2004 που άνοιξε την όρεξη στα επιχειρηματικά συμφέροντα να αφαιμάξουν τον δημόσιο πλούτο. Οι… συμπτώσεις προκαλούν τον κοινό νου.
«Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν». Οι στίχοι του Μανώλη Ρασούλη ταιριάζουν γάντι στις «μεγάλες μπίζνες» του Κράτους με εταιρίες που καταλήγουν σε σκάνδαλα, στα πρόσωπα που εμπλέκονται σ’ αυτές και στις μεταξύ τους σχέσεις, οι οποίες διαμορφώνουν ένα ιδιότυπο γαϊτανάκι συμφερόντων.

Ο κίνδυνος χρεοκοπίας (άτακτης ή μη) που σχεδόν όλοι στο εξωτερικό αναγνωρίζουν ότι συνεχίζει να πλανάται πάνω από την Ελλάδα, κάνει εξαιρετικά επίκαιρη τη συζήτηση περί επαχθούς χρέους, καθώς ο μίτος της Αριάδνης μας οδηγεί πίσω στις σκοτεινές διαδρομές (όσες έχουν γίνει γνωστές ή έχουν αφήσει έστω κάποια ίχνη), οι οποίες συντέλεσαν στη συσσώρευσή του για χρόνια ολόκληρα.

Με γερμανική σφραγίδα

Στις 15 Μαρτίου 2012 ο Παναγιώτης Ξυνής, διευθύνων σύμβουλος της Siemens Ελλάδος και αντικαταστάτης του Μ. Χριστοφοράκου, ζητούσε συγγνώμη από τους Έλληνες για τις πρακτικές της εταιρίας του στο παρελθόν, έχοντας αναλάβει το τιτάνιο έργο να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη του ελληνικού κοινού προς τον γερμανικό κολοσσό. Την ίδια μέρα υπογραφόταν η σύμβαση με το ελληνικό δημόσιο για την επέκταση του Μετρό σε επτά σταθμούς, η οποία εκκρεμούσε για χρόνια και κατέληξε στον προ ημερών εξωδικαστικό συμβιβασμό για όλες τις εκκρεμότητες μεταξύ των δύο μερών που ψηφίστηκε στη Βουλή.

Η συγγνώμη της Siemens από τον Π. Ξυνή

Αποτέλεσμα, η δέσμευση της Siemens να «προσφέρει» περί τα 250 εκατομμύρια ευρώ (σε αποζημιώσεις, συμψηφισμούς και υποτροφίες), ενώ η Αθήνα (σύμφωνα με τη Ντόιτσε Βέλε) μετά από «αυτή την ασυνήθιστη συμφωνία πιστοποιεί σε αντάλλαγμα ότι η εταιρία είναι καθαρή», προκειμένου να μπορεί στο μέλλον να συνεργαστεί και πάλι με το δημόσιο. Ασχέτως βεβαίως εάν το ύψος των συμβάσεων των δύο πλευρών στο παρελθόν έχει ανέλθει σε πολλά δισεκατομμύρια ευρώ, με «μεσάζοντες» (σύμφωνα με αξιωματούχους της Siemens) Έλληνες πολιτικούς και στελέχη της διοίκησης, οι οποίοι ενθυλάκωσαν αρκετά εκατομμύρια σε μίζες. Φυσικά, «χρυσή εποχή» υπήρξε η περίοδος πριν, κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Με επίκεντρο την Ολυμπιάδα

Εδώ τα γεγονότα δημιουργούν αρκετά ερωτήματα, αφού ακόμα και σήμερα πρόσωπα του ιδιωτικού τομέα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ενεπλάκησαν στο ολυμπιακό εγχείρημα βρίσκονται και πάλι επί σκηνής και μάλιστα σε κρίσιμες θέσεις.

-Ο Π. Ξυνής, υπεύθυνος «κάθαρσης» των παλαιών αμαρτιών της Siemens, ήρθε στην εταιρία τον Ιανουάριο του 2009. Μέχρι τότε και για τα προηγούμενα 25 χρόνια εργαζόταν στον πετρελαϊκό κολοσσό SHELL, από την οποία «αποχώρησε» μετά την επιβολή από την Επιτροπή Ανταγωνισμού του βαρύτατου προστίμου ύψους 19,7 εκατομμυρίων ευρώ για τη συμμετοχή της σε εναρμονισμένη πρακτική (καρτέλ) στο χώρο των καυσίμων, με τον έτερο γίγαντα του χώρου, τη ΒΡ (πρόστιμο 30 εκατομμύρια ευρώ). Να θυμίσουμε ότι η SHELL Hellas ήταν ο βασικός προμηθευτής της Ολυμπιάδας.

-Υψηλόβαθμο στέλεχος της Siemens Ελλάδος και επικεφαλής των συνομιλιών μεταξύ της εταιρίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας (κυρίως του Ευγένιου Γιαννακόπουλου, στενού συνεργάτη του Ε. Βενιζέλου) για το θέμα του εξωδικαστικού συμβιβασμού είναι ο Ελληνοαμερικανός νομικός Ρόμπερτ Σικέλις (Robert Sikellis). Ο τομέας του κ. Σικέλις είναι η «συμμόρφωση της Siemens στους κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης» (διαφάνεια), ενώ το 2004 βρέθηκε και αυτός στην Αθήνα με την αμερικανική αποστολή, με εμπλοκή στα ζητήματα ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων.

Από τότε έκανε συχνά την εμφάνισή του, όπως στο πάνελ του «CEO & CSR Money Conference» του 2009 με θέμα την «Εταιρική Διακυβέρνηση και Διαφάνεια», μαζί με τον τότε υπουργό Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκη, τον βουλευτή της Ν.Δ. Κ. Μητσοτάκη, τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ Ντ. Σπέκχαρτ και τον πρόεδρο της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάς, Κ. Μπακούρη.

-Από τον Μάιο του 2010 και με απόφαση του Π. Ξυνή η Siemens Hellas στεγάζεται στο κτίριο Blue Land (ILIDA Business Center) στο Μαρούσι, ιδιοκτησίας Γιάννας Αγγελοπούλου, προέδρου από το 2000 (με απόφαση του Κ. Σημίτη) του «Αθήνα 2004».

Πρόσωπα-κλειδιά και μπίζνες (κλίκ στην εικόνα για full screen)

Παιχνίδια με τον ΟΤΕ και ένα πρόσωπο-κλειδί

Είναι γνωστές και έχουν συζητηθεί κατά κόρον οι σχέσεις Siemens – OTE, κυρίως λόγω των προγραμματικών συμβάσεων και των απευθείας αναθέσεων, οι οποίες, όπως έχει αποδειχθεί, ζημίωσαν διαχρονικά το ελληνικό δημόσιο με αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, ενώ σήμερα ο Οργανισμός βρίσκεται στα χέρια της γερμανικής Deutsche Telekom.

Το αόρατο νήμα που συνδέει τις περισσότερες απ’ τις παραπάνω εταιρίες και αρκετές από τις αμφιλεγόμενες υποθέσεις είναι σήμερα ένα πρόσωπο που έχει βασικό ρόλο και στις οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας. Πρόκειται για τον πρόεδρο της πανίσχυρης Deutsche Bank, Γιόζεφ Άκερμαν.

Ο τεράστιας επιρροής τραπεζίτης διατηρεί περί τις 15 διεθνείς θέσεις ισχύος, μεταξύ των οποίων τρεις που συμπληρώνουν το παζλ που συζητάμε: Πρόεδρος της Deutsche Bank, Αντιπρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου της Siemens AG (της μητρικής εταιρίας δηλαδή), αλλά και μη εκτελεστικό μέλος του Δ.Σ. της Royal Dutch Shell plc. Τις «παράξενες συμπτώσεις» επεσήμανε πρώτος ο δημοσιογράφος και ιδρυτής της ηλεκτρονικής εφημερίδας aegeantimes.gr, Γιώργος Αδαλής.

Και για όσους δεν το γνωρίζουν, η Deutsche Bank είναι βασικός χρηματοδότης της Deutsche Telekom, κύριου μετόχου του ΟΤΕ, ενώ η SHELL έχει εκδηλώσει επισήμως (από το 2005 στον τότε υπουργό Ανάπτυξης Δ. Σιούφα και υφυπουργό Οικονομικών Π. Δούκα) το ενδιαφέρον της για άδειες άντλησης πετρελαίων σε Δυτική και Βόρεια Ελλάδα. Το τελευταίο διάστημα η εταιρία έχει προσεγγίσει την Τουρκία, με την οποία έχει υπογράψει συμφωνίες για έρευνες στον Κόλπο της Αττάλειας, νοτίως του Καστελόριζου (θεωρητικά εντός ελληνικής ΑΟΖ) και στα κατεχόμενα της Κύπρου, ασκώντας έτσι εκ των πραγμάτων πίεση στην ελληνική πλευρά.

Εάν ανατρέξει κάποιος στο βιογραφικό του κ. Άκερμαν στην ιστοσελίδα της Deutsche Bank θα διαπιστώσει ότι διατηρεί επίσης τη θέση του αντιπροέδρου της Zurich Financial Services Ltd, η οποία διακινεί ασφαλιστικά προϊόντα προστασίας από πιστωτικό και πολιτικό ρίσκο, τα γνωστά CDS.

Σήμερα η Deutsche Bank είναι σύμβουλος του ελληνικού δημοσίου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και διαπραγματεύεται με την τρόικα, ενώ μέχρι τον περασμένο Νοέμβριο ήταν (μαζί με τη γαλλική BNP και τη βρετανική HSBC) σύμβουλος για την υπόθεση απομείωσης του ελληνικού χρέους (PSI). Μάλιστα λίγες μέρες πριν τις εκλογές (30/3/12) η Deutsche Bank σε έκθεσή της επιχειρεί και πολιτική παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας, εκτιμώντας ότι το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα που θα προκύψει απ’ αυτές θα είναι η συνεργασία ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ, αφού θεωρεί «απίθανο ένα από τα δύο κόμματα να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση».

Ένας φιλέλληνας ειδικού σκοπού

Γ. Άκερμαν - Το χαμόγελο που σκοτώνει.

Ο κ. Άκερμαν, όμως, έχει και τη θέση του επίτιμου διδάκτορα στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης, στην οποία ανακηρύχτηκε τον Σεπτέμβριο του 2009, όταν και επισκέφθηκε την περιοχή, λίγο πριν τις εθνικές εκλογές στη χώρα μας. Ταυτόχρονα, ήταν ο κύριος ομιλητής στο 1ο Χρηματοοικονομικό Συνέδριο που διοργάνωσαν το Οικονομικό Φόρουμ Θράκης και η Νομαρχία Έβρου.

Σύνδεσμος της επαφής του κ. Άκερμαν με την περιοχή είναι η ομογενής από τη Γερμανία, Κατερίνα Καραγιάννη, εξειδικευμένη στο τραπεζικό δίκαιο και σύζυγος του επικεφαλής της Deutsche Bank στο Λουξεμβούργο. Εξ ου και η σχέση της με τον πρόεδρο του Γιούρογκρουπ, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος (ως πρωθυπουργός τότε του Λουξεμβούργου), σύμφωνα με το Έθνος, είχε ανακηρυχτεί επίτιμος δημότης Ορεστιάδας και (επίσης) επίτιμος διδάκτωρ του Δημοκρίτειου.

Κ. Καραγιάννη - Το Νταβός της Θράκης

Όπως έγραψε πρόσφατα στο Παρασκήνιο η Νόρα Ράλλη, «για την κυρία Καραγιάννη, για τον ιθύνοντα νου του Οικονομικού Φόρουμ Θράκης, είναι πολύ καλή ιδέα για μια περιοχή σαν τη Θράκη να δημιουργηθεί σήμερα μια Ειδική Οικονομική Ζώνη -την υλοποίηση της οποίας υποστηρίζει ένθερμα η γερμανική καγκελαρία (Μέρκελ)- με πολύ χαμηλό φορολογικό συντελεστή. Μάλιστα η ίδια πρωτοστατεί στην υποβολή σχετικής πρότασης τόσο στην ελληνική κυβέρνηση όσο και στην Ε.Ε.». Όπως έχει πει σε συνέντευξή της, η κυρία Καραγιάννη οραματίζεται να μετατρέψει τον Έβρο σε ένα νέο Νταβός. Άλλωστε ο ίδιος ο κ. Άκερμαν είναι συμπρόεδρος του Ιδρυτικού Συμβουλίου του «Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ».

Τροφή για σκέψη

Όλο αυτό το πολυπλόκαμο σύστημα εταιριών, τραπεζών, προσώπων και κρατών που κυριαρχούν για χρόνια στην ελληνική σκηνή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα σε κάθε πολίτη, ακόμα και τον πιο καλόπιστο, αλλά αποτελεί ίσως και ένα μέρος της απάντησης για τη σημερινή χρεοκοπία της χώρας, τα θηριώδη ελλείμματα και την παντελή αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Και φυσικά όσο οι απαντήσεις αργούν να δοθούν, η κρίση αξιοπιστίας θα γιγαντώνεται και θα κάνει επιτακτικότερο το αίτημα μιας πραγματικής διαφάνειας και λογοδοσίας, όχι πλέον στα λόγια, αλλά στην πράξη.

Άλλωστε, όπως λένε, για το τανγκό χρειάζονται δύο. Το ίδιο ισχύει και για τη διαπλοκή. Διότι μπορεί σήμερα να μιλάμε (δικαίως) για το θέμα του Άκη Τσοχατζόπουλου, αλλά η συζήτηση πρέπει να ανοίξει και για την «άλλη πλευρά», δηλαδή όχι μόνο για το δωρολήπτη, αλλά και για εκείνον που δωροδοκούσε για χρόνια, κυριαρχώντας στις πάσης φύσεως αγορές (Άμυνα, Υγεία, Τηλεπικοινωνίες, Μεταφορές κ.λπ), αλλά και παρεμβαίνοντας εμμέσως στις πολιτικές εξελίξεις, στηρίζοντας συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις.

Με την έννοια αυτή φυσικά και δεν αρκεί ένα «mea culpa» όπως αυτό της Siemens ή πολύ περισσότερο οι «συμφωνίες της ντροπής» όπως αυτή που υπογράφηκε από το ελληνικό δημόσιο, προσφέροντας συγχωροχάρτι για τις αμαρτίες μιας ολόκληρης δεκαετίας. Είναι ενδεικτικό το πόρισμα των εισαγγελέων για τον πρώην υπουργό, στο οποίο αναφέρεται ότι «από τις αρχές του έτους 1998 έως και το έτος 2010 συνέστησε και συμμετείχε σε οργάνωση με σκοπό τη διάπραξη νομιμοποίησης εσόδων προερχομένων από το έγκλημα της παθητικής δωροδοκίας, τελεσθείσας σε βάρος του Δημοσίου…».

Η Ένωση Κυπριών Φοιτητών Αθήνας ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ. διοργανώνει εκδήλωση για την 8η επέτειο από το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν.

Οκτώ χρόνια μετά από τον απόρριψη του ομοσπονδιακού σχεδίου λύσης, αναλύουμε τα σημερινά δεδομένα στο Κυπριακό και συγκρίνουμε το σχέδιο Ανάν με το σημερινό σχέδιο λύσης που συζητείται από την πολιτική ηγεσία του νησιού.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 26 Απριλίου και ώρα 20:00 στο οίκημα του ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ. (Παιανίας 5-7, Ζωγράφου).

Πληροφορίες: 6973665511 (Στυλιανός).
Γράφει ο Γιώργος Σταφυλάς

Δύο γεγονότα των τελευταίων ημερών και η αντιμετώπισή τους από τα ΜΜΕ έρχονται να επιβεβαιώσουν με τον πιο σαφή τρόπο αυτό που χρόνια τώρα υποστηρίζαμε. Την ιδεολογική κυριαρχία ή καλύτερα αιχμαλωσία της ελληνικής κοινωνίας από την αριστερά. Γεγονός πρώτο το ηπερήφανο18% της Μαρίν Λεπέν κόντρα στις δημοσκοπήσεις που την ήθελαν τέταρτη και δεύτερον η επίθεση των «χρυσαυγιτών» στον Πέτρο Ευθυμίου με νερά και καφέδες.

Πραγματικά από τις περιγραφές των ΜΜΕ θα νόμιζε κανείς ότι ζούμε στα 1939, λίγες μέρες πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Ο «Φασισμός» έχει απλώσει παντού στην γηραιά ήπειρο την βαριά σκιά του... Ούτε λίγο ούτε πολύ έτσι μας περιγράφουν το γεγονός της ανόδου της Μαρί Λεπέν στην Γαλλία και συνεχίζουν με βαθυστόχαστες αναλύσεις για το πως επωάστηκε «το αυγό του φιδιού» στην Ευρώπη και άλλα τέτοια φαιδρά.

Ο μόνος υπαρκτός φασισμός αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη είναι αυτός του διευθυντηρίου των Βρυξελλών. Είναι ο φασισμός του Γαλλο-γερμανικού άξονα, είναι ο φασισμός των τραπεζιτών που ζητούν ολόκληρους λαούς θυσία στον θεό των ''αγορών'' αρκεί να σωθούν οι τράπεζές τους. Αυτός είναι ο μόνος φασισμός στην γηραιά ήπειρό, αλλά και παγκοσμίως. Ο φασισμός της ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ και οι πραγματικοί φασίστες είναι όσοι υποστηρίζουν τα μνημόνια και τα διευθυντήρια ενάντια στις ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ.

Η Μαρίν Λεπέν με λόγο σύγχρονο κατήγγειλε τον βιασμό των εθνών από την παγκόσμια τραπεζική ολιγαρχία, κατήγγειλε το Ευρώ, κατήγγειλε ακόμα και τους «πατριώτες» που ψηφίζουν τα μνημόνια υποδούλωσης. Σήμερα η απειλή για τα έθνη δεν είναι βεβαίως ο «φασισμός» αλλά η παγκοσμιοποίηση και όσοι το αντιλαμβάνονται στρέφονται στα εθνικά και πατριωτικά κινήματα της Ευρώπης.

Στο δεύτερο επεισόδιο τώρα, αυτό με τους «χρυσαυγίτες», έγινε χοντρή προπαγάνδα από τα κανάλια προκειμένου να φοβηθούν κάποιοι πολίτες που θα ήθελαν ενδεχομένως να ψηφίσουν «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΉ». ΚΑΙ ΤΊ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑΜΕ μέχρι και ότι τα μέλη της «Χρυσής Αυγής» κάνανε διαδήλωση για το καθεστώς της 21 Απριλίου!

Κατ’ αρχάς είναι γνωστή η άποψη της Χ.Α. για την χούντα και όποιος θέλει μπορεί να την διαβάσει στη σελίδα τους. Οι άνθρωποι δεν κρύβονται. Δεν είναι σαν τους τσαρλατάνους των κομμάτων που αλλάζουν θέσεις και ιδεολογία αναλόγως του ακροατηρίου στο οποίο απευθύνονται. Όμως δεν είναι βλάκες ώστε να κάνουν φιλοχουντική διαδήλωση μέρα μεσημέρι στο κέντρο του Αμαρουσίου! Τα μέλη της «Χρυσής Αυγής» ήταν εκεί για την προεκλογική εκστρατεία του κόμματός τους όταν αντιλήφθηκαν την παρουσία του Κυρίου Ευθυμίου. Οι χρυσαυγίτες όμως δεν έκαναν τίποτα παραπάνω απ’ αυτό που βλέπουμε δύο χρόνια τώρα να κάνουν εκατοντάδες ανώνυμοι συμπολίτες μας όλων των κομματικών αποχρώσεων μόλις έρθουν σε επαφή με πολιτικούς. Οι χρυσαυγίτες έβρισαν τον Ευθυμίου και πέταξαν κάποιους καφέδες και κάποια νερά φώναξαν και μερικά συνθήματα εναντίων των πολιτικών... και αυτό είναι όλο... Έχουμε δει και πολύ χειρότερα επεισόδια στα δύο αυτά χρόνια του μνημονίου…

Είδαμε τα κόμματα, όλες τις παρατάξεις της Βουλής, ακόμα και τον Σύριζα, να βγάζουν πύρινες ανακοινώσεις υπέρ της δημοκρατίας που κινδυνεύει από τον φασισμό!
Ακούσαμε να ομιλούν για μέτωπο εναντίον του φασισμού (λες και είμαστε στο μεσοπόλεμο!) και άλλα τέτοια...
Από ποιούς όμως όλα αυτοί οι μύδροι;
Από τα κόμματα που ψήφισαν τα μνημόνια και δέσανε την Ελλάδα στην χούντα των παγκόσμιων τοκογλύφων (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ) και από τούς υπερασπιστές της μνήμης Ιωσήφ Στάλιν και προστάτες των κουκουλοφόρων, τους οποίους συνδράμουν με πολιτική ηθική αλλά και νομική κάλυψη όποτε βρίσκονται κατηγορούμενοι για εμπρησμούς και λεηλασίες. Δεν γίνεται οι λεηλασίες και η τρομοκρατία να βαφτίζονται «κοινωνικοί αγώνες» όταν οι κατηγορούμενοι πρόσκεινται στον χώρο της Αριστεράς, αλλά να είναι φασισμός όταν κατηγορούνται Χρυσαυγίτες. Και δεν καταλαβαίνω πως γίνεται ένα καθεστωτικό φύλλο όπως είναι το ''Βήμα'' να δίνει χώρο για να αρθρογραφούν στελέχη της πιο σκληρής αντικοινοβουλευτικής και αντεθνικής αριστεράς, αλλά να μην διαθέτει ποτέ αντίστοιχο χώρα για αρθρογραφία από στελέχη του πατριωτικού χώρου...

Μιλάμε για τεραστία υποκρισία. Ακούσαμε τον Τσίπρα να λέει ότι δεν είναι πρόβλημα τα γιαούρτια και οι καφέδες, αλλά το πρόβλημα είναι ότι τα πετάξανε οι συγκεκριμένοι άνθρωποι! Δηλαδή άλλη βαρύτητα έχει το γιαούρτι όταν το πετάει ένας μακρυμάλλης συριζαίος σαν και αυτούς τους άπλυτους που κατεβαίνουν στις πορείες και άλλη όταν το πετάει ένας ξυρισμένος φουσκωτός της «Χρυσής Αυγής»;

Υποκρισία σκέτη όλες αυτές οι αντιδράσεις που αντί να λειτουργήσουν ενάντια στην «Χρυσή Αυγή» τελικά θα λειτουργήσουν υπέρ της, διότι όλο και πιο πολύς κόσμος πανευρωπαϊκά βλέπει ότι υπάρχει μόνο μια διαχωριστική γραμμή σήμερα.
Ή ΜΕ ΤΑ ΕΘΝΗ Ή ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ…
Και δυστυχώς για την αριστερά, η μόνη δύναμη που δίνει ξεκάθαρη απάντηση είναι τα εθνικά και πατριωτικά κόμματα της Ευρώπης. Αυτοί είναι οι φορείς αντίστασης σήμερα στην ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ. Η αριστερά κολλημένη στις ιδεολογικές της αγκυλώσεις καταντάει να γίνεται ο ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΗΛΙΘΙΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ...
Της Μαρίας Χάλαρη

«Η απελπισία είναι η τιμή που πρέπει να πληρώσεις όταν επιμένεις σε έναν ακατόρθωτο στόχο», Graham Green, Βρετανός συγγραφέας.

Ποιος είναι ο στόχος; Εδώ μιλάμε για κατάρρευση. Πολιτική. Κοινωνική. Πολιτισμική.

Η ελληνική κοινωνία, εν έτη 2012, περνά την μεγαλύτερη ίσως κρίση της. Υφίσταται αλλαγές. Ριζικές. Αλλοιώνεται.

Πολιτικοί τριγυρνούν σαν τις άδικες κατάρες στα επιβλητικά κτήρια της Βουλής. Ψάχνουν το μαργαριτάρι που θα τους κάνει να λάμψουν. Και αυτό κλεμμένο είναι. Απ’ έξω; Η απελπισία κοιτάζει. Συνεπαίρνει.

Ο μικρόκοσμος μιας σακατεμένης Βουλής

Κάθε ομάδα αποτελεί και έναν μικρόκοσμο. Μια κοινωνία. Υπάρχουν πολλών λογιών άνθρωποι και αντιλήψεις που την απαρτίζουν.

Ισχυρογνώμονες. Πιο ευάλωτοι. Αποφασιστικοί. Δυναμικοί. Δευτεραγωνιστές – όχι απαραίτητα εξ’ επιλογής-. Φύσει ασυνείδητοι ή σε στυλ «με παρέσυρε το ρέμα».

Πολλές φορές αυτές οι κοινωνίες σπάνε. Κάτι χαλάει. Χωρίζονται. Διασπόνται. Τα μέλη τους όμως ακολουθούν τελικά τόσο διαφορετικές κατευθύνσεις όσο η ένταση της στιγμής της απόφασης δείχνει; Ίσως όχι.

Μια τέτοια μικρή κοινωνία είναι και η Βουλή. Οι κοινοβουλευτικές ομάδες. Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Η ιστορία γράφεται ξανά την φετινή χρονιά.

300 άνθρωποι. Πριν μπουν εκεί μέσα ίσως και να είχαν διαφορετική συνείδηση. Να ήταν πολιτικά όντα. Το κοστούμι και η γραβάτα, η δερμάτινη τσάντα και μια σούμα από φακέλους και χαρτούρα είναι αρκετή για να καταπατηθούν οι ιδεολογίες και τα «πιστεύω». Ο λόγος. Τώρα έχουν ομοιογενοποιηθεί. Είναι όλοι ίδιοι. Γιατί φωνάζουν; Τις πταίει;

Κρίση χρέους. Μνημόνια. Δανειακές συμβάσεις. Περικοπές. Ολοένα και περισσότεροι Έλληνες στο όριο της φτώχειας. Μέτρα. Η αφετηρία όλου του κακού.

Κόντρες που πάντα καταλήγουν σε συμφωνία. Την ώρα της κρίσης, της ουσιαστικής, της κοινωνικής, της πολιτικής, της συνειδησιακής. Κανείς δεν αντιδρά. Μας εμπαίζουν. Τώρα;

Κάλιο… 10 και στο χέρι

Κόμματα. Νέες προτάσεις. Φρέσκες ιδέες και λύσεις. Κινητικότητα στους βουλευτικούς κόλπους. Από ποιούς; Από όσους δεν άντεξε ούτε το σπίτι τους. Από «πολιτικά κτήνη» που θέλουν με ένα απλό βήμα να χαράξουν την κόκκινη γραμμή που θα τους διαχωρίσει, θα τους αναστήσει, από αυτό που ήταν ως τώρα.

Αυτές οι μετακινήσεις πολιτικών από τον ένα πολιτικό σχηματισμό στον άλλο, οι ιδρύσεις νέων, δεν ωφελούν κανέναν. Είναι ένα πασάλειμμα και ένα κουκούλωμα όσων προηγούνται.

Ιδού τι υπάρχει και είναι πλήρως ανεξάρτητα από την ιδεολογία του πολιτικού χώρου όπου τοποθετούνται:

· ΠΑΣΟΚ – Κοινωνική Συμφωνία – Άρμα Πολιτών κεντρικά

· ΝΔ – ΛΑΟΣ - Ανεξάρτητοι Έλληνες – Δημοκρατική Συμμαχία – Χρυσή Αυγή εκ δεξιών

· Συνασπισμός – ΣΥ.ΡΙΖ.Α – ΚΚΕ – ΔΗΜΑΡ – Ανταρσία εξ’ αριστερών

Στην πολιτική, άλλωστε, τρία πράγματα δεν κάνεις: δεν υποχωρείς, δεν ανακαλείς και δεν παραδέχεσαι τα λάθη σου. (Ναπολέων Βοναπάρτης). Με βάση αυτό συνεχίζουν την ίδια στρατηγική και οι Έλληνες πολιτικοί.

Εκλογές 2012: Φίδι στον κόρφο μας

Εκλογές 2012. Η 6η του φετινού Μάη θα αλλάξει τα δεδομένα. Ο λαός πια δεν οραματίζεται.

Μια φίλη, λέει «δεν χρειαζόμαστε ήρωες. Εμείς είμαστε οι ήρωες της ζωής μας». Έχει δίκιο. Οι εμπνευστές ήταν για άλλες εποχές. Τότε που τα παραμύθια αναγγέλλονταν στα μπαλκόνια. Και κάποιοι ζούσαν μέσα από αυτά. Τότε που όλοι κομματικοποιημένοι και φανατισμένοι, κυματίζοντας τα πράσινα και μπλε σημαιάκια, έβγαιναν στους δρόμους και πανηγύριζαν τις μεγάλες ιδέες που δεν έγιναν πράξη.

Τώρα βρίσκονται στο ίδιο σημείο. Είναι όλοι έτοιμοι στην ουρά να ρίξουν το γνωστό «δαγκωτό». Μεγάλο ποσοστό απέχει. Δεν υπάρχουν μέτρα και σταθμά. Άλλοι πάλι δεν βάζουν μυαλό.

Για ποιον θα πανηγυρίσουν; Για τους νεοσύλλεχτους και ταυτόχρονα παλιοσειρές της ελληνικής πολιτικής σαπίλας. Άκυρο. Τώρα θα είναι αλλιώς. Τα άφησαν όλα πίσω και κάνουν το μεγάλο βήμα. Αλήθεια αν μετρήσει κανείς όλα αυτά τα ΜΕΓΑΛΑ ΒΗΜΑΤΑ πόσες φορές θα είχε καταφέρει να διακτινιστεί στο φεγγάρι και πίσω πάλι; Αναπάντητο ερώτημα. Όπως και οι κλήσεις που τους κάνουν χρόνια τώρα οι ψηφοφόροι.

Αλήθεια έχει σκεφτεί κανείς πως θα είναι η επόμενη μέρα; Η 7ηΜαΐου...

Πολυκομματική Βουλή και μια κυβέρνηση συνεργασίας περιμένουν στην πόρτα και είναι έτοιμες να εισβάλλουν. Είναι η λύση; Δεν συνεννοούνται. Τους δόθηκε προθεσμία 5 μηνών για να το αποδείξουν. Ήδη από τις 5 πρώτες μέρες, φάνηκε η δυσπροσαρμογή που θα ακολουθούσε. Όλοι εναντίον όλων και το γνωστό «κάτω οι πάνω».

Και κάπως έτσι το κεφάλαιο «Εκλογές» παρομοιάζεται με φίδι. Ύπουλο πράγμα. Και δόλιο. Θα πουν. Θα υποσχεθούν. Θα διασπαστούν. Θα κινήσουν γη και ουρανό. Θα ξαναπείσουν; Θα ξανακαθοδηγήσουν; Ουδείς ξέρει.

Το «θα» , ας μην ξεχνάμε, είναι η πρώτη λέξη που μαθαίνουν τα πρωτάκια του πολιτικού σχολείου.

Η πολιτική γεωγραφία της μεταπολίτευσης έχει διαβρωθεί σημαντικά. Κανένας πολιτικός χώρος δεν μπορεί να διατηρήσει την τάξη. Είτε κάποιος θέλει να λέγεται σοσιαλιστής ή κεντρώος, είτε δεξιός ή αριστερός. Σημασία δεν παίζει η ιδεολογία των τύπων αλλά της αντίληψης των πραγμάτων...
Νίπτει τας χείρας για το χάλι της χώρας και εμφανίζεται άμοιρος ευθυνών για όσα έγιναν επί πρωθυπουργίας του, ο Γιώργος Παπανδρέου... Απαντώντας στις όντως βαριές κουβέντες που είπε εναντίον του ο Πάνος Καμμένος απο την κρατική τηλεόραση και τον Σκάι, δεν αρκείται να τον περάσει γενεές δεκατέσσερις, αλλά παίζει το ρόλο της αγνής Αλίκης στη χώρα των.. τεράτων, φορτώνοντας τα πάντα στους πολιτικούς του αντιπάλους και απονέμοντας στον εαυτό του εύσημα για την πολιτική και τη στάση του!

Με τη σκληρή του ανακοίνωση, που φανερώνει εκνευρισμό, επιτίθεται με σφοδρότητα στον πρόεδρο των Ανεξάρτητων Ελλήνων, ο οποίος τον χαρακτήρσε απατεώνα, και τον αποκαλεί ψεύτη, πατριδοκάπηλο και δημαγωγό.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Γιώργου Παπανδρέου:

«Από καιρό, ο κ. Καμμένος έχει υιοθετήσει την τακτική της δημαγωγίας και της πατριδοκαπηλίας. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του, ο Γιώργος Παπανδρέου και όλη η οικογένεια Παπανδρέου, ανεξαιρέτως, υπηρετούν τα σκοτεινά συμφέροντα όλων των εχθρών της πατρίδας, άπληστων κερδοσκόπων, εκπροσώπων παγκόσμιων συνομωσιών και οποιουδήποτε άλλου έχει βάλει στο μάτι την Ελλάδα.
Σήμερα το πρωί στον ΣΚΑΙ, αποκάλεσε τον Γιώργο Παπανδρέου "απατεώνα" και υποστήριξε και πάλι ότι εσκεμμένα παρέδωσε τη χώρα στο ΔΝΤ και στο Μνημόνιο "εκτελώντας συγκεκριμένο σχέδιο".
Εναγωνίως προσπαθεί να τεκμηριώσει τις απόψεις του με συνεχή ψεύδη.

Χθες μάλιστα, σε συνέντευξη του στη ΝΕΤ, επικαλέστηκε δήθεν δήλωση του Ρώσου ηγέτη Βλαντιμίρ Πούτιν το 2010, ο οποίος, σύμφωνα με τον κ. Καμμένο, είχε δηλώσει δημοσίως ότι «αφού δεν θέλετε τα 22 δισ. που σας δίνουμε, να πάτε στο ΔΝΤ».

Μία ακόμη απόδειξη ότι χρησιμοποιεί ασύστολα ψεύδη για να κάνει το σόου του σε βάρος της αλήθειας.

Φυσικά τέτοια δήλωση δεν υπάρχει.

Το αντίθετο μάλιστα, υπάρχει μόνο η δημόσια προτροπή του τότε Προέδρου της Ρωσίας κ. Μεντβέντεφ προς την Ελλάδα, στις 16 Φεβρουαρίου 2010. Στην συνάντησή του με τον τότε επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας, R. Zoellick, ο κ. Μεντβέντεφ είχε πει: «Μόλις συναντήθηκα με τον Έλληνα Πρωθυπουργό και του σύστησα να στραφεί στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα για να λύσει τα προβλήματα της Ελλάδας».

Ο Γιώργος Παπανδρέου ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο για να υπάρξει στήριξη προς την Ελλάδα και να μην καταρρεύσει η χώρα. Έδωσε πραγματική μάχη, σε αντίθεση με την τότε παράταξη του κ. Καμμένου, τον ίδιον και όλη την κυβέρνηση Καραμανλή, που φυγομάχησαν μπροστά στο φάσμα της χρεοκοπίας. Ο Γιώργος Παπανδρέου διαπραγματεύτηκε σκληρά στην ΕΕ, για το πακέτο στήριξης που έσωσε τη χώρα και τους πολίτες από την βέβαιη χρεοκοπία το Μάιο του 2010.

Το ποιους και τι εξυπηρετεί η δημαγωγία και η πατριδοκαπηλία, ας το απαντήσει ο ίδιος ο κ. Καμμένος και ας το αξιολογήσει ο Έλληνας πολίτης.

Τα φαινόμενα αυτά συσκοτίζουν τα πραγματικά προβλήματα, τα πραγματικά αίτια και τους πραγματικούς υπεύθυνους για αυτά που περάσαμε και περνάμε ως κοινωνία τα τελευταία χρόνια.

Ο Ελληνικός λαός ζητά αλήθειες και όχι παραμύθια που αποπροσανατολίζουν.

Ο κ. Καμμένος, με όσα υποστηρίζει, παραμένει ψεύτης και έκθετος, πολιτικά και ηθικά.

Όσο για τη ΝΔ, να χαίρεται το τέρας δημαγωγίας που ανέχτηκε, καλλιέργησε και δημιούργησε, με στόχο τη συστηματική λασπολογία και κατασυκοφάντηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Τώρα πλέον, αποτελεί και αυτή θύμα του και θύμα της δημαγωγίας του.

Αλλά δεν μπορεί ούτε η Ελλάδα ούτε ο Ελληνικός λαός, σε αυτή την κρίσιμη καμπή της ιστορίας μας, να είναι θύμα της δημαγωγίας.

Το μέλλον του τόπου υπηρετείται μόνο με την αλήθεια».




Απάντηση Καμμένου

Απάντηση στον Γ. Παπανδρέου εξέδωσαν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες χαρακτηρίζοντάς τον αρχιτέκτονα και κύριο υπεύθυνο της παράδοσης της χώρας στους τοκογλύφους δανειστές.

«Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, στις μακροσκελείς δηλώσεις πανικού του εντολοδόχου της Νέας Τάξης Πραγμάτων και της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, του απαντούν ως εξής: …

Αφού εξαντλήθηκαν οι λασπολόγοι, οι υπόνομοι και οι πλαστογράφοι εκκλήθη επειγόντως ο καλός μαθητής της τρόικας και συμφοιτητής των συγκυβερνούντων Γιώργος Παπανδρέου. Τον καλωσορίζουμε και πάλι.

Σε ό, τι αφορά τα υπόλοιπα περί Πούτιν, στον αρχιτέκτονα και κύριο υπεύθυνο της παράδοσης της χώρας στους τοκογλύφους δανειστές με συγκεκριμένο σχέδιο από το καλοκαίρι του 2009, του απάντησε σήμερα ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής της Δούμα, Ιβάν Σαββίδης με δηλώσεις του από την Κρήτη».

Τα στρατιωτικά επιτελεία στη Ρωσία προετοιμάζονται για πόλεμο. Στον Καύκασο, τα ρωσικά στρατεύματα εξοπλίζονται με ότι πιο σύγχρονο οπλικό σύστημα υπάρχει διαθέσιμο. Νέα βαριά άρματα μάχης T-90 και πυραυλικά συστήματα πυροβολικού σε μεγάλους αριθμούς ενισχύουν τις επίγειες δυνάμεις στη Νότια Στρατιωτiκή Περιφέρεια.

Οι ρωσικές δυνάμεις στον Καύκασο είναι σε κατάσταση συναγερμού. Οι στρατιωτικές ασκήσεις που πραγματοποιούνται το τελευταίο διάστημα στην περιοχή πάρα πολλές.

Στην Κασπία Θάλασσα, κοντά στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν, μια πυραυλική μεραρχία νοτιοδυτικά της Κασπίας έχει τεθεί σε κατάσταση συναγερμού. Τα πυραυλικά σκάφη του Στόλου της Κασπίας δεν βρίσκονται άλλο στο αγκυροβόλιό τους στο Αστραχάν, αλλά πολύ νοτιότερα, στις ακτές του Νταγκεστάν.

Σε πλήρη κινητοποίηση βρίσκονται και τα ρωσικά στρατεύματα στην Αρμενία, στην ρωσική στρατιωτική βάση στο Γκιουμρι. Μεγάλης κλίμακας χερσαίες ασκήσεις έχουν πραγματοποιηθεί τις τελευταίες βδομάδες μεταξύ των στρατευμάτων της Αρμενίας και της Ρωσίας.
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας βδομάδας, σε μία μόνο άσκηση έλαβαν μέρος πάνω από 100 συστήματα πυροβολικού. Τα πληρώματα των ρωσικών μαχητικών αεροσκαφών στην αρμενική βάση έχουν πετάξει εκατοντάδες αποστολές κατάρτισης από τις αρχές του έτους. Οι οικογένειες των στρατιωτικών στη ρωσική βάση έχουν ήδη εκκενωθεί από την περιοχή.

Οι μεγαλύτερες ανησυχίες του Κρεμλίνου για την περιοχή φέρουν δύο ονόματα: Μπακού και Τιφλίδα. Η Μόσχα δεν γνωρίζει την στάση που είναι να κρατήσουν οι δύο αυτές πρωτεύουσες, στην περίπτωη που το Ισραήλ επιτεθεί στο Ιράν. Είναι πολύ πιθανό να επιλέξουν να λάβουν μέρος με τον συνασπισμό κατά του Ιράν.

Στρατιωτικοί αναλυτές στη Μόχα αναμένουν την ισραηλινή επίθεση το καλοκαίρι. Η γραμμή εφοδιασμού των ρωσικών στρατευμάτων στην Αρμενία εξαρτάται από τις διαθέσεις της Τιφλίδας. Τα ρωσικά στρατεύματα είναι στην Αρμενία αποκομμένα από τον χερσαίο ανεφοδιασμό.
Για την περίπτωση που η Τιφλίδα αρνηθεί την διέλευση των Ρώσων από την επικράτειά της, η μόνη επιλογή της Μόσχας είναι η βίαιη διέλευση.
Στην περίπτωση του Μπακού, η Μόσχα ανησυχεί ότι η ηγεσία αυτού του κράτους είναι να προσπαθήσει να αδράξει την ευκαιρία ενός πολέμου μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν, και να επιτεθεί στρατιωτικά στους Αρμένιους του Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Το Αζερμαπαιτζάν συνεχίσει να εξοπλίζεται σαν αστακός. Τα δισεκατομμύρια του πετρελαίου που ρέουν, κάνουν αυτό δυνατό.

Μηνυτήρια αναφορά για το σημερινό δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου», περί έμμισθης σχέσης του υποψηφίου βουλευτή των Ανεξάρτητων Ελλήνων Βασίλη Χήτου με την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών κατέθεσε ο Διοικητής της ΕΥΠ Κωνσταντίνος Μπίκας.

Τα κύρια σημεία της μηνυτήριας αναφοράς, όπως τα παραθέτει σε ανακοίνωσή της η ΕΥΠ:

Το έγγραφο (απόδειξη) που δημοσιεύεται στον σημερινό «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ» είναι καθ' ολοκληρίαν πλαστό και δολίως κατασκευασμένο. Η μη γνησιότητά του καταδεικνύεται:

1) από σειρά στοιχείων τα οποία οφείλουν να κινήσουν υποψίες για την πλαστότητα του σε οιονδήποτε έστω και μη ειδικό που θα το εξέταζε με στοιχειώδη επιμέλεια, και

2) από σειρά στοιχείων που προκύπτουν από την εσωτερική, λογιστική, υπηρεσιακή και επιχειρησιακή δομή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Σε κάθε περίπτωση θεωρούμε ότι για την δημοσίευση ενός τόσο σοβαρού εγγράφου έπρεπε για λόγους δημοσιογραφικής επιμέλειας και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος να γίνει προηγουμένως διασταύρωση της γνησιότητάς του με την ΕΥΠ, κάτι που δεν έγινε.

1) Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα εξής στοιχεία του παραποιημένου και πλαστού εγγράφου:

α) Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός στις μυστικές υπηρεσίες για να γνωρίζει ότι χρήματα δεν δίδονται ποτέ σε «πηγές» με αναφορά ονόματος. Βασική αρχή κάθε Υπηρεσίας Πληροφοριών στον κόσμο είναι η προστασία των πηγών. Και μόνη η ευκρινής υπογραφή του κ. Χήτου ως υποτιθέμενου παραλήπτη, έπρεπε να εμβάλει σε σκέψεις τους υπεύθυνους της εφημερίδας και να τους επιβάλλει να ασκήσουν τον έλεγχο που όφειλαν.

β) Η τοποθέτηση σφραγίδας στο κάτω αριστερό μέρος με την ένδειξη «ΘΕΩΡΗΘΕΙ». Ακόμη και εάν απαιτείτο θεώρηση, που εν προκειμένω δεν απαιτείται, η σφραγίδα θα έπρεπε να αναγράφει ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ αντί του ανορθόγραφου και αδόκιμου «ΘΕΩΡΗΘΕΙ».

2) Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα εξής ενδοϋπηρεσιακά στοιχεία από τα οποία προκύπτει η πλαστότητα και το παραποιημένο του εγγράφου:

α) Η απόδειξη φέρει εν μέρει καλυμμένη υπογραφή, η οποία φαίνεται ότι δεν μπορεί παρά να ανήκει στην Δντρια Β΄ Δνσης. Όμως, κακή τη τύχη των πλαστογράφων, την ημερομηνία υπογραφής 10/1/2012 η εν λόγω απουσίαζε από την Υπηρεσία με αναρρωτική άδεια έξι εβδομάδων λόγω προβλήματος υγείας και άρα δεν μπορεί να έχει υπογράψει έγγραφο με αυτή την ημερομηνία.

β) Στη διάθεση του Διοικητή για επιχειρησιακά έξοδα εγγράφεται κατ' έτος ποσό στη λεγόμενη Διαχείριση Ειδικών Πόρων (ΔΕΠ). Τη Διαχείριση Ειδικών Πόρων αναθέτει ο Διοικητής σε υπάλληλο της Υπηρεσίας, ο οποίος εν προκειμένω είναι η Δντρια Β' Δνσης, όμως η διαχείριση αυτή καμία σχέση δεν έχει με τη Β' Δνση που δε χειρίζεται επιχειρησιακά έξοδα. Οι γνήσιες αποδείξεις της Υπηρεσίας που εκδίδονται για επιχειρησιακό σκοπό άνω αριστερά αναγράφουν ΕΥΠ/ΔΕΠ και όχι «ΕΥΠ Β΄ ΔΝΣΗ» όπως στο πλαστογραφημένο έγγραφο.

Επαναλαμβάνεται ότι στην απόδειξη ποτέ δεν αναγράφονται στοιχεία της «πηγής». Η απόδειξη αφορά στην λογιστική τακτοποίηση του Διοικητή ή του Υποδιοικητή, ο οποίος λαμβάνει εκάστοτε το σχετικό ποσό από το ταμείο ΔΕΠ και αυτοί υπογράφουν τη σχετική απόδειξη, μάλιστα χωρίς να τίθεται η προσωπική τους σφραγίδα.

«ΕΥΠ Β΄ ΔΝΣΗ» αναγράφεται στις αποδείξεις ποσών τα οποία κατανέμονται στη Β΄ Δνση για διοικητικά και λειτουργικά έξοδα (Μερική Διαχείριση Χρηματικού).

Τα ποσά αυτά λογιστικά τακτοποιούνται και διαχειριστικά ελέγχονται με την υποβολή αποδείξεων. Επειδή το ποσό αυτό διαχειρίζεται άλλο πρόσωπο από τη Δντρια Β΄ Δνσης, δεν υπάρχει απόδειξη που να αναγράφει πάνω αριστερά «ΕΥΠ Β΄ ΔΝΣΗ» και να υπογράφει η Δντρια Β΄ Δνσης, στην οποία ως ελέχθει ανήκει η εν μέρει μόνο αποκαλυπτομένη στο πλαστογραφημένο χαρτί υπογραφή.

γ) Από τη λογιστική τακτοποίηση και τον έλεγχο και των δύο ως άνω διαχειρίσεων για τον μήνα Ιανουάριο, προκύπτει ότι δεν εκταμιεύθηκε τέτοιο υψηλό χρηματικό ποσό 30.000,00. Ειδικότερα, η Μερική Διαχείριση Χρηματικού της Β΄ Δνσης της Υπηρεσίας κατά το μήνα Ιανουάριο εκταμίευσε συνολικά χρηματικό ποσό ύψους 6.142,03 και η ΔΕΠ (επιχειρησιακά έξοδα) για τον αυτό μήνα συνολικά ποσό ύψους 9.210,00.

Ως μάρτυρες θα προτείνουμε στελέχη της Υπηρεσίας που διαχειρίζονται τα σχετικά ποσά και τα οποία γνωρίζουν τα του τύπου και του ύψους της διακίνησής τους.

δ) Οι σφραγίδες με το όνομα του Διοικητή ΕΥΠ είναι όλες με διαφορετική γραμματοσειρά από αυτή που χρησιμοποιείται στην ΕΥΠ ενώ ποτέ δεν τίθεται επί της απόδειξης η σφραγίδα της Υπηρεσίας.
Η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες με την υψηλότερη φορολογική επιβάρυνση του εισοδήματος από εργασία, αναφέρει ο ΟΟΣΑ σε έκθεσή του, όπου εκτιμά ότι τα πραγματικά εισοδήματα των Ελλήνων έχουν υποχωρήσει κατά 25,3% το 2011.

Ο ΟΟΣΑ αναφέρει ότι τα πραγματικά εισοδήματα, προ φόρων, υποχώρησαν σε 18 από τα μέλη του το 2011 με την Ελλάδα να είναι στην πρώτη θέση. Εδώ, οι αμοιβές υποχώρησαν κατά 25,3%. Αμέσως μετά ακολουθεί η Κορέα, με μείωση εισοδημάτων 6,3%, και η Αγγλία με πτώση 4,3%.

Σύμφωνα με τη μελέτη του ΟΟΣΑ, στην Ελλάδα η συνολική επιβάρυνση επί του εργατικού κόστους (σ.σ. μισθός συν φόροι συν ασφαλιστικές εισφορές εργοδότη και εργαζόμενου) διαμορφώνεται στο 37,8%, έχοντας αυξηθεί την τελευταία δεκαετία σε σχέση με τον μέσο όσο του ΟΟΣΑ κατά περισσότερες από 4 ποσοστιαίες μονάδες.

Για παράδειγμα: Για έναν ανύπαντρο γονιό που λαμβάνει μισθό της τάξεως του 67% του μέσου όρου αμοιβών της χώρας, η συνολική επιβάρυνση ανέρχεται σε επίπεδα 19% υψηλότερα από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.

Η φορολογική επιβάρυνση αυξήθηκε στην Ελλάδα στο 35,6% της μικτής αμοιβής το 2011 από 34,3% το 2000, τη στιγμή όπου ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ υποχώρησε στο 31,7% το 2011 από 33,3% το 2000.

Tου Κώστα Καλλίτση

Τρεις οικονομολόγοι (Cecchetti, Mohanty και Zampolli) της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS), μελέτησαν το χρέος κράτους, νοικοκυριών και μη τραπεζικών επιχειρήσεων σε…18 χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ στην 30ετία 1980-2010.
Σύμφωνα με τη μελέτη, το 2010, ως ποσοστό του ΑΕΠ, το συνολικό χρέος της Ιαπωνίας ήταν 456%, των ΗΠΑ 268%, της Βρετανίας 322%, της Γαλλίας 321%, της Ιταλίας 310%, της Ολλανδίας 327%, της Ισπανίας 355%, της Πορτογαλίας 366% κ.λπ. Ο μέσος όρος των 18 ήταν 322%. Το χρέος της Ελλάδας ήταν 262% του ΑΕΠ, πολύ κάτω από τον μέσο όρο, ενώ το 2011 έκλεισε στο 279,3% του ΑΕΠ (603,9 δισ. ευρώ). Η Ελλάδα, συνολικά, δεν είναι υπερδανεισμένη.

Ποιο είναι, λοιπόν, το πρόβλημά μας; Η απάντηση κρύβεται στην ανάλυση αυτού του χρέους. Πρώτον: Το χρέος των ελληνικών νοικοκυριών, το 2010, ήταν ίσο με 65% του ΑΕΠ, ενώ ο μέσος όρος στις 18 ήταν 94%. Το 2011, στην Ελλάδα έπεσε στο 52,3% του ΑΕΠ (113,1 δισ. ευρώ).

Δεύτερον: Το χρέος των ελληνικών μη τραπεζικών επιχειρήσεων, το 2010, ήταν ίσο με το 65% του ΑΕΠ ενώ ο μέσος όρος στις 18 ήταν 126%. Το 2011, στην Ελλάδα, μειώθηκε στο 62,7% (135,5 δισ. ευρώ).
Τρίτον: Στο δημόσιο χρέος, η ….
εικόνα ανατρέπεται. Το 2010, το ελληνικό ήταν ίσο με το 132% του ΑΕΠ ενώ ο μέσος όρος στις 18 ήταν 97%. Το 2011, στην Ελλάδα ανέβηκε στο 164,3% του ΑΕΠ (355,4 δισ. ευρώ).

Ερώτημα: Γιατί στην Ελλάδα ήταν τόσο υπο-δανεισμένοι οι ιδιώτες και τόσο υπερδανεισμένο το κράτος; Επειδή οι ιδιώτες ήταν συνετοί και το κράτος σπάταλο; Οχι. Η απάντηση είναι: Επειδή το κράτος ήταν πελατειακό. Αυτό έπαιρνε το ρίσκο του δανεισμού και εκχωρούσε στους «πελάτες» το προϊόν του, ως πρόσοδο κρατικά εγγυημένη.

Τα «γιατί» και «πώς», γνωστά. Το κράτος δανειζόταν για να τροφοδοτεί τη συνολική ζήτηση, να κινείται η οικονομία και να διασφαλίζεται η κοινωνική συναίνεση. Χωρίς να μεριμνά για τη δημιουργία σύγχρονων, ισχυρών παραγωγικών δομών, για την προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών που θα στήριζαν την παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα της οικονομίας (όπως άλλα κράτη του ανεπτυγμένου καπιταλισμού), κατάντησε να γίνει εχθρικό στην ανάπτυξη. Την υπονόμευσε στερώντας της πόρους, υπέρ του παρασιτικού μοντέλου της κατανάλωσης με δανεικά και αγύριστα. Η οικονομία φαινόταν να μεγεθύνεται. Αλλά, αθόρυβα, είχε παύσει να αναπτύσσεται, πολύ πριν καταρρεύσει.

Ορισμένοι μιλούν για ανάπτυξη εννοώντας, απλώς, τη μεγέθυνση. Μεγέθυνση χωρίς ανάπτυξη, πλέον, δεν μπορεί να γίνει. Και η ανάπτυξη προϋποθέτει εκείνες τις μεταρρυθμίσεις, που επί 10ετίες δεν έγιναν. Τις οποίες, την τελευταία διετία, άλλοι προώθησαν ατελώς και άλλοι πολέμησαν τόσο ώστε να ρισκάρουν ακόμα και την παραμονή της χώρας στο ευρώ.

Η μελέτη της BIS υποδηλώνει το πρόβλημα: Η ελληνική κοινωνία ως σχηματισμός, με ατμομηχανή την κυρίαρχη παρασιτική ελίτ και μεσολαβητή το κατεστημένο πολιτικό σύστημα, πίεζε το κράτος («δημοκρατικά», από δεξιά κι «αριστερά»…) να δανείζεται και να της μεταβιβάζει το προϊόν του δανεισμού: Χιλιάδες μισθοί άνευ εργασίας, επιδοτήσεις άνευ παραγωγής, πλιάτσικο σε δημόσια έργα και προμήθειες, διασπάθιση φόρων και ασφαλιστικών πόρων. Mε το τέλος αυτής της «ευφορίας», θα αρχίσει η ανάπτυξη.
Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πως κάποιοι πολιτικοί για προεκλογικούς λόγους μπορούν να κάνουν οτιδήποτε.

Εδώ και ημέρες γίνεται λόγος για το ότι ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης ανακάλυψε ξαφνικά (30 ημέρες πριν τις εκλογές) πως υπάρχει πρόβλημα με τους λαθρομετανάστες και για επικοινωνιακούς λόγους χωρίς κανένα σχεδιασμό ξεκίνησε να φτιάξει κέντρα προσωρινής κράτησης...

Ηταν τόση η πρεμούρα του που τον πρώτο χώρο που βρήκε τον θεώρησε κατάλληλο αγνοώντας τους πάντες και τα πάντα.

Το χειρότερο από όλα είναι πως για να στήσει αυτόν τον χώρο θέλει να χρησιμοποιήσει τα λυόμενα που ανήκουν στο υπουργείο υποδομών (εξού και οι αντιδράσεις Βορίδη) και συγκεκριμένα στην αρχή αντισεισμικής προστασίας!

Για να γίνει πιο κατανοητό σε περίπτωση σεισμού η οποιασδήποτε άλλης καταστροφής (πυρκαγιές, πλημμύρες κ.α) κάθε κράτος έχει κάποια αντίστοιχα λυόμενα με τα οποία επεμβαίνει και δίνει προσωρινή λύση στους άστεγους που προκύπτουν.

Με λίγα λόγια αν προχωρήσει το σχέδιο Χρυσοχοίδη η χώρα θα είναι ανοχύρωτη σε τέτοιες καταστασεις μόνο και μόνο για να κερδίσουν κάποιοι λίγα ψηφαλάκια.

Πηγή


Γράφει ο Δρ. Ηλίας Καλλιώρας

Αυτή την εβδομάδα δύο διαφορετικές εκθέσεις είδαν το φως της δημοσιότητας. Την πρώτη την συνέταξε το ΔΝΤ που, ανάμεσα στ’ άλλα, αναφέρει ότι η Ελλάδα θα έχει μηδενική ανάπτυξη το 2013. Την δεύτερη έκθεση την συνέταξε η Κομισιόν που, πέραν των άλλων, αναφέρει ότι πρέπει να γίνει μια νέα εσωτερική υποτίμηση στον Ελληνικό ιδιωτικό τομέα της τάξης του 15% (ή δηλαδή, να πέσουν οι μισθοί κατά το ίδιο ποσοστό). Επίσης, οι Ευρωπαίοι φοβούνται μια πιθανή «εκλογική εκτροπή» στις 6 του Μάη. Με άλλα λόγια, η ΕΕ φοβάται μήπως επικρατήσουν γενικώς τα αντι-μνημονιακά κόμματα.

Η αλήθεια είναι ότι η ζημιά για την Ευρώπη και για τους δανειστές μας θα ήταν ίση ή μεγαλύτερη από την αντίστοιχη ζημιά που θα είχε η ίδια η Ελλάδα από μια άτακτη χρεοκοπία. Η Ευρώπη δεν θα μπορούσε να αντέξει λόγου χάρη τους επόμενους, που με βεβαιότητα θα ακολουθούσαν το ίδιο ακριβώς μονοπάτι με την Ελλάδα: Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, κλπ. Τα πράγματα για τις αγορές είναι από μόνα τους πολύ απλά. Τελικώς και χωρίς άλλο, οι Ευρωπαίοι αναγκαστικώς αποφάσισαν να διασώσουν πρωτίστως τους πιστωτές και την ΕΕ και δευτερευόντως την Ελλάδα. Εμείς «παραγοντικά» για την ώρα την γλιτώσαμε, επειδή έπρεπε να παραμείνει το ευρώ άθικτο στη θέση του. Η Ελλάδα έπρεπε να μην εκδιωχθεί επί του παρόντος από το κοινό νόμισμα.

Στηριζόμενοι στο γεγονός ότι ανέκαθεν οι Έλληνες στην πλειοψηφία τους είχαν Ευρωπαϊκό προσανατολισμό, το καλό είναι ότι οι Ευρωπαίοι μας έδωσαν όντως μια δεύτερη και έμμεση ευκαιρία. Και παρά το γεγονός ότι είμαστε σήμερα το «μαύρο πρόβατο» της ΕΕ, το δημοσιονομικό της «πειραματόζωο», εντούτοις, θα ήταν λάθος μας να τους προκαλέσουμε να μας εκδιώξουν από την Ένωση. Παρά το γεγονός ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου «ρόδινα», κατά ώρας οι Έλληνες δεν πρέπει να ταχθούν κατά της προοπτικής του να βρισκόμαστε ως χώρα εντός του κοινού νομίσματος. Και βλέπουμε!

Μια Ελλάδα ορφανή και αποπεμφθείσα από την ΕΕ θα ήταν εύκολη λεία για κάποιους γείτονες και όχι μόνο. Η Ευρώπη χρειάζεται την Ελλάδα όσο ακριβώς η Ελλάδα χρειάζεται την Ευρώπη. Τώρα που οι ΗΠΑ χάνουν έδαφος στη διεθνή σκακιέρα, μια Γερμανοκεντρική Ευρώπη δεν είναι βεβαίως και ότι το καλύτερο. Χρειάζεται πολιτική ηγεσία για τους «27» και όχι μόνο για την Ενωμένη Γερμανία. Η κα Μέρκελ χάνει το πολιτικό παιχνίδι στην ΕΕ και αυτή την έλλειψη πανευρωπαϊκής ηγεσίας θα την πληρώσει πρώτα η ίδια η χώρα της. Ας μην μας διαφεύγει το γεγονός ότι οι χώρες της Λατινικής Αμερικής «έχασαν» αντιστοίχως μια δεκαετία (του 1980), ενώ η Ιαπωνία παλεύει για πάνω από 25 χρόνια την δική της δημοσιονομική στασιμότητα.

Στη Ελλάδα, η φυλάκιση του κ. Τσοχατζόπουλου ήταν μια πρώτη γεύση-απάντηση που πήραν οι πολίτες στο χρόνιο αίτημά τους για την εδραίωση ενός κράτος δικαίου. Για τους Έλληνες ωστόσο, αυτό δεν ήταν καθόλου αρκετό: πρέπει να γεμίσουν με κρατούμενους πολιτικούς ταγούς ολόκληρες πτέρυγες στο Κορυδαλλό! Η ανεξέλεγκτη νομιμοποίηση της διαφθοράς έγινε αρχικώς στο όνομα των «αγώνων» του σοσιαλιστικού κινήματος για ισότητα και δικαιοσύνη. Η διαφθορά «μεταδόθηκε» αυτομάτως και στους λοιπούς ταγούς, που εν τέλει έγιναν καθεστηκυία τάξη τις τελευταίες δεκαετίες στον τόπο μας. Τώρα οι Έλληνες πρέπει να αντιδράσουν με κάθε τρόπο.

Γράφει ο Μάκης Δεληπέτρος

Αυτοκτονούν. Πολλοί συνάνθρωποι μας αυτοκτονούν. Έπρεπε να το αναμένουμε αφού αντί της επιβίωσης με το «άγχος επικείμενης οικονομικής καταστροφής και φόβου απώλειας αγαπημένων προσώπων» κάποιοι πιέζονται από τα Μέσα, την κοινή γνώμη κ.λ.π., να μιμηθούν αυτοκαταστροφικές ή αυτοκτονικές πράξεις.

Και με την δημόσια αποδοχή του πρώτου αυτόχειρα, ήταν επόμενο να υπάρξουν «μιμητικές πρακτικές».

Δεν έχω τίποτε με την Κατάθλιψη, μια …χαρά αρρώστια είναι όπως πολύ καλά γνωρίζω αλλά είχα και έχω τεράστιο πρόβλημα με τον αυτοκτονικό ιδεασμό, πολύ περισσότερο με την αυτοκτονία.

Αλλά τα τομάρια που γνωρίζω και θα έπρεπε να έχουν αυτοχειριαστεί, δεν έχουν την αξιοπρέπεια να το κάνουν.

Το κάνουν συνήθως αθώοι, γενικώς αξιοπρεπέστατοι, έντιμοι, άνθρωποι.

Στην αρχή και το τέλος κάθε «περιόδου εγκλεισμού»: στην αρχή γιατί υπάρχει έντονη αίσθηση πίεσης, στο τέλος γιατί δεν διαφαίνεται προοπτική και διέξοδος…

Το σύστημα πολύ γουστάρει τέτοιες συμπεριφορές.

Αλλά επειδή το στελεχώνουν εν πολλοίς ηλίθιοι, δεν γνωρίζει ότι κάθε καταστροφής προηγούνται αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές.

Ο «ΥΓΙΗΣ» ΘΥΜΟΣ ΠΑΝΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ…

Όπως λέει και η Εγκληματολογία, μετά τον «Μιμητισμό» που έχουμε σε κάθε δημόσια, προβαλλόμενη εκδήλωση βίας, υπάρχει η αντιστροφή του δείκτη “S”.

Ο περιβόητος δείκτης “S” τι κάνει;

Αναδεικνύει τις προβαλλόμενες εκάστοτε μορφές βίας και τις γενικεύει ως πρακτικές, ανεβάζοντας τις πάνω, στην κορυφή του δείκτη που σχηματίζει το ψηφίο “S” όσον αφορά τις βίαιες επιλογές.

Την διάθεση αυτοκαταστροφής ή την «ταύτιση με τον επιτιθέμενο» δεν ξέρουν οι ισχυροί ηλίθιοι που μας κυβερνούν, ότι θα ακολουθήσει η γενικευμένη έκφραση Οργής.

Και τότε το κάτω μέρος του δείκτη “S” αντιστρέφει, γενικεύεται ως επιλογή και περνά στην προβαλλόμενη- μιμητική, γενικευμένη συμπεριφορά!

(Πώς να το πω… κομψά, ένας να «φάει» λαμόγιο, πολιτικό, «νταβατζή», θα γίνει μέσα σε λίγες μέρες μόδα… Και συμπεριφορά επιβεβαιωνόμενη εγκαθίσταται, που λέει και η Ψυχολογία)

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ:
«…Αν και ο μιμητισμός συμβαίνει κατά την διάρκεια των εφηβικών μας χρόνων, ωστόσο, αρκετά συχνά παρατηρούμε ενήλικες που επιλέγουν την μίμηση συμπεριφορών, και όχι μόνο, ως μέσο έκφρασης της ατομικότητας τους… Υπό αυτές τις συνθήκες, συμβαίνει να αφιερώνουν αρκετό χρόνο ώστε να αναζητήσουν και κατά συνέπεια να αναπαράγουν όσα βλέπουν να διαφέρουν και ίσως να τυγχάνουν θαυμασμού χωρίς όμως να φιλτράρουν τις πεποιθήσεις επιλέγοντας αυτές που εκφράζουν την δική τους προσωπικότητα. Φαινομενικά, η διαδικασία του μιμητισμού μπορεί να ικανοποιεί εκείνους που την επιλέγουν αλλά πρακτικά αποδεικνύεται καταστροφική διότι όχι μόνο εξελίσσει την προσωπικότητα αλλά, καταλήγει με σαφήνεια στην διατάραξη της ψυχικής ισορροπίας …Κάποιες από τις πιθανές αιτίες που γεννούν την ανάγκη του μιμητισμού αφορούν τις βαθύτερες πεποιθήσεις του ατόμου. Έχει παρατηρηθεί ότι η αρνητική εικόνα που έχει ένας άνθρωπος για τον εαυτό του μπορεί να ενισχύσει αισθήματα μειονεξίας τα οποία ευκόλως θα οδηγήσουν σε μιμητικές συμπεριφορές. Όλα αυτά έχουν ως συνέπεια την απώλεια των ατομικών χαρακτηριστικών της προσωπικότητας και της δυνατότητας έκφρασης των προσωπικών απόψεων του ανθρώπου»
(Βασιλική Βενέτη, Κλινική Ψυχολόγος).
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΕΚΠΤΩΣΗ ΒΕΒΑΙΑ -ιδού ένα …(με κάποιο τρόπο) ενδιαφέρον άρθρο του γνώστη και τιμητή των πάντων Μ.Ανδρουλάκη:
«…Έχω μάθει από την ιστορία πως στις μεγάλες οικονομικές κρίσεις το συλλογικό αίσθημα της οδύνης περνά διαδοχικά πέντε φάσεις. Πρώτη φάση: σοκ, η αντεστραμμένη πυραμίδα με τα δανεικά σωριάζεται στα κεφάλια των ανθρώπων. Δεύτερη: αγωνία, προσωπική και κοινωνική. Τρίτη: θυμός και αγανάκτηση. Τέταρτη: κατάθλιψη. Στην πέμπτη φάση εμφανίζεται μια διχάλα, μια διασταύρωση:

Ή αυτοκτονείς συλλογικά ψάλλοντας το «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων» όπως ο Σαμψών ή λες «φτου κι από την αρχή» κάνεις το θυμό θετική σκέψη, θετικό σχέδιο, θετική δράση, δράση, δράση! για να ανακτήσεις το χαμένο χρόνο, τα χαμένα εισοδήματα, τις χαμένες θέσεις εργασίας.

Ξέρω ότι το διαζευκτικό ή - ή ακούγεται σαν εκβιαστικό δίλημμα. Αλλά αυτή η διασταύρωση, η διχάλα, αυτό το ή - ή αποτελεί την ουσία της ανθρώπινης και της πολιτικής κατάστασης. Είναι τα όρια των ελεύθερων επιλογών μας. Είναι τα όρια των εναλλακτικών δρόμων που διαθέτουμε. Σαν τον Οιδίποδα θα βρισκόμαστε πάντα στις κρίσιμες καμπές της προσωπικής και εθνικής ζωής μας στη μοιραία διχάλα Δελφών - Δαυλίδας. Έτσι και τώρα στο σκληρό Απρίλη του 2012 είμαστε στην κόψη ανάμεσα στο ή και στο ή».
Ο αρθρογράφος, πολύ-πολιτικός, συγγραφέας, βουλευτής, ιδεολόγος, κ.λ.π., κ.λ.π., διαπνέεται όπως μαρτυρεί το κείμενο του από μια λογική «Αποπροσωποποίησης» όπως και το καθεστωτικό «πολιτικό προσωπικό»:

Εξαιρεί τον… εαυτό του από το πρόβλημα και τις συνέπειες που θα έχει η επίλυση του.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Δεν θα αυτοκτονήσουμε ποτέ «κουφάλες νεκροθάφτες».


Η δικαιολογία για την επίθεση κατά των μισθών και των εργατικών δικαιωμάτων μας είναι ότι “δεν είμαστε ανταγωνιστική οικονομία”. Εχουν βάλει τους μισθούς στην γκιλοτίνα παράλληλα με τις “κακές” ασφαλιστικές εισφορές κι όποιον πάρει ο… Τόμσεν.

Το αποτέλεσμα;

Υφεση, καταρράκωση της παραγωγής και πάγωμα ολόκληρης της αγοράς.

Ακόμη κι οι ποίο αισιόδοξοι που περίμεναν να κερδίσουν από το κλείσιμο των ανταγωνιστών τους, σήμερα αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο της πολιτικής των μνημονίων.

Από την μία μεριά μας δανείζουν για να “σώσουν” και από την άλλη θέλουν να κρατούν αυτοί την “σωτηρία” στο χέρι τους με ΕΣΠΑ, ΕΤΕΑΝ, ΤΑΝΕΟ κι άλλα βαρύγδουπα αρκτικόλεξα, σαν καρότο στον πεινασμένο. Δεν τα απορρίπτω, αλλά δεν αρκεί να παίρνει κάποιος λεφτά είναι και που τα επενδύει.

Τι είναι όμως ανταγωνιστικότητα; Μόνο οι μισθοί;

Μήπως οι μισθοί δεν έχουν στην πραγματικότητα τόση σχέση, αλλά αντίθετα οι καλύτεροι μισθοί δίνουν και την επιδιωκόμενη ανταγωνιστικότητα;

Η αύξηση της παραγωγικότητας, και ανταγωνιστικών χαρακτηριστικών που δεν σχετίζονται με ΤΟ κόστος, αλλά οφείλονται σε αυτό.

Αν βάλεις στόχο να είσαι ανταγωνιστικός μόνο μέσω της τιμής δεν γίνεσαι φθηνός, καταντάς φθηνιάρης. Δεν μιλάω για αισχροκέρδια όπως την βενζίνη στα 2,00 € ή το γάλα στο 1,90 €, αλλά για ολόκληρη την φιλοσοφία που διέπει τους καλοθελητές της σωτηρίας μας.

Ανταγωνιστικό προϊον δεν είναι το φθηνό, ανταγωνιστικό είναι το προϊον που πωλείται κι έχει κέρδος, είτε είναι φθηνό, είτε ακριβό. Αλλιώς θα μπορούσαμε να εκτινάξουμε τις εξαγωγές πορτοκαλιών, χαρίζοντας τα!

Για παράδειγμα τα Γερμανικά αυτοκίνητα ανταγωνίζονται τα Κορεάτικα, αν και ακριβότερα, το ίδιο και τα Ιταλικά ρούχα σε σχέση με τα Κινέζικα. Ακόμη κι αν μια Γαλλική τσάντα κατασκευάζεται στην Κίνα τότε το κόστος παραγωγής απέχει έτη φωτός από τιμή πώλησης που αγγίζει τα 1.000-1.500 ευρώ!

Αρα ανταγωνιστικό είναι το προϊον που θα πωληθεί σε καλή τιμή, με κέρδος αλλά είναι και ποθητό στο να αποκτηθεί. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να πληρώσεις. Οι Γερμανοί ξοδεύουν εκατομμύρια στον σχεδιασμό των αυτοκίνητων, πληρώνουν αδρά, για να μπορούν μετά να ζητήσουν το ανάλογο αντίτιμο που θα είναι πρόθυμος ο άλλος να καταβάλει.

Η Μέρκελ ζήτησε προσφάτως σε Ευρωπαίους πολίτες να πάνε να εργαστούν στην Γερμανία!

Ετσι θα κάνει ανταγωνιστική την χώρα της. Ενας επιστήμονας στην Ελλάδα θα πάρει 800, 00 στην καλύτερη περίπτωση ενώ στην Γερμανία τα διπλάσια.

Ολα αυτά προυποθέτουν Εθνική πολιτική, όχι να “περιμένουμε τους καβαφικούς βαρβάρους να μας δώσουν, για να έχουμε ανάπτυξη. Καλά και ΕΣΠΑ κι όλα, αλλά αν γίνουν πάλι τσιμέντα, όπως το 2004, σε λίγα χρόνια θα καταλήξουμε πάλι στο ίδιο σημείο.

Στην ανταγωνιστικότητα ισχύει περισσότερο, όσο πουθενά αλλού το ρητό “ο,τι σπέρνεις θερίζεις”.

Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΤΑΣΗ των Ανεξάρτητων Ελλήνων είναι το μόνο πρόγραμμα που βασίζει την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Οικονομίας στην πραγματική οικονομία, την υγιή Ελληνική επιχειρηματικότητα, την εξαγωγική δραστηριότητα και τις ιδιωτικές επενδύσεις και όχι στα δανεικά, την κατανάλωση και την παρασιτική διαμεσολάβηση.

Δηλαδή στους Ελληνες!

Aυγερινός Κ.Χατζηχρυσός
Εμπορος
Υποψήφιος Β’ Πειραιώς

  • mail : avgerinos@mail.com

  • Facebook : facebook.com/aygerinos
  • Twitter : @avgerinosx
  • “Δεν είναι εξτρεμιστές, αλλά πολίτες της μεσαίας τάξης: δάσκαλοι, δικηγόροι κ.α. Αυτοί έχουν χτυπηθεί περισσότερο από τις περικοπές”, αναφέρει το BBC για την κίνηση μίας Ελληνίδας και της κόρης της να προσφύγουν εναντίον της Ελλάδας στη Χάγη για “γενοκτονία” και “έγκλημα κατά της ανθρωπότητας”.

    Πρόκειται για την Όλγα και την Τάνια Γεριτσίδου -ψυχολόγους στο επάγγελμα- οι οποίες αποφάσισαν να αποτανθούν στο Διεθνές Δικαστήριο, για να τιμωρήσουν τους υπεύθυνους της λιτότητας στη χώρα μας.

    Μαζί τους συμπλέει μία ομάδα ανθρώπων, από φοιτητές ως συνταξιούχους, που επίσης έχουν θιγεί από τις περικοπές.

    “Τα μέτρα μας στερούν την ελευθερία. Αφαιρώντας μας το εισόδημα και την περιουσία, μας αφαιρούν το δικαίωμα για στέγη, τροφή, υγεία και παιδεία” ανέφερε στο BBC η Όλγα.

    Παράλληλα, η κόρη της προσθέτει: “Τα μέτρα δεν σπρώχνουν τους Έλληνες απλώς κάτω από το επίπεδο της φτώχειας, αλλά κάτω από το επίπεδο που είναι απαραίτητο για την επιβίωση”.

    Οι δύο γυναίκες έχουν αποστείλει επιστολές στην κυβέρνηση Καραμανλή και έχουν μηνύσει τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, αλλά τώρα αποφάσισαν να κινηθούν πιο αποφασιστικά.

    Το BBC παραθέτει τα δεδομένα: πέντε χρόνια ύφεσης, ανεργία και εγκληματικότητα που εκτοξεύονται, βιοτικό επίπεδο που επιδεινώνεται συνεχώς και άνθρωποι που από τη μία στιγμή στην άλλη βρίσκονται στο δρόμο.

    “Η κατάσταση είναι δραματική”, παραδέχεται ο δημοσιογράφος, που τις ρωτά εάν οι κατηγορίες για “γενοκτονία” και “έγκλημα κατά της ανθρωπότητας” είναι εκτός πραγματικότητας, καθώς εδώ δεν φαίνεται να υπάρχει πρόθεση.

    “Αφαιρώντας μας πόρους μας εμποδίζουν να κάνουμε οικογένεια, ο αριθμός των αυτοκτονιών αυξάνεται, νέοι μεταναστεύουν και οι γέροντες πεθαίνουν από την έλλειψη ιατρικών υποδομών”, απαντά η Όλγα σε σχέση με την κατηγορία της “γενοκτονίας”.

    Για την πρόθεση, η Τάνια απαντά ότι δεν είναι γνωστό τι έγινε με πρόθεση και τι όχι, ωστόσο πριν πάρουν αυτές τις αποφάσεις γνώριζαν τις συνέπειες και αποφάσισαν να προχωρήσουν.

    “Μπορούμε να αποδείξουμε ότι γνώριζαν τη σοβαρότητα των συνεπειών και όχι μόνο δεν τους πείραξε, αλλά απέκλεισαν όλες τις άλλες λύσεις”, προσθέτει.

    Πού βρίσκεται η υπόθεση τώρα; Το Διεθνές Δικαστήριο έλαβε το αίτημα και θα εξετάσει τα στοιχεία τους.

    Ωστόσο ο συνταγματολόγος Δ. Κατρούγκαλος, που μιλά επίσης στο BBC, αναφέρει πως νομικά η υπόθεση δεν στέκει.

    “Το καταλαβαίνω μόνο ως ανθρώπινη αντίδραση στην κρίση” προσθέτει.

    Το BBC απευθύνθηκε και στη βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Έλενα Παναρίτη, η οποία κρίνει ότι είναι “απλοϊκός” ο τρόπος που οι δύο γυναίκες αντιμετωπίζουν το θέμα.

    “Καταλαβαίνω την οργή του κόσμου, δεν κατανοούν τι είναι η κρίση”, αναφέρει.

    “Νομίζουν ότι είναι το αποτέλεσμα της λιτότητας, αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας οικονομίας που είχε υποστεί δεκαετίες κακοδιαχείρισης. Για χρόνια οι Έλληνες ψήφιζαν τα κόμματα και τους πολιτικούς ηγέτες που οι δύο γυναίκες τώρα κατηγορούν”, προσθέτει.


    Ουαι υμίν Φαρισαίοι Υποκριτές…
    Διυλίζετε τον κώνωπα και καταπίνετε την κάμηλον!!!

    Του Γεν. Γραμματέα της ΓΣΕΕ κ. Νικ. Κιουτσούκη

    Τελικά όσο περνάει ο καιρός, αποκαλύπτονται οι “κουκουλοφόροι” της Τρόικα, μακραίνοντας τον κατάλογο.

    Δεν υπάρχει άλλωστε καμία διαφορά στις απαιτήσεις της Τρόικα, των μεγαλοεργοδοτών, του Παπαδήμου, και του Προβόπουλου!!! Όλοι τους, ζητούν ΑΙΜΑ!!!

    Ο Διοικητής της Τ τ Ε, με το μισθό του οποίου θα μπορούσαν να ζήσουν 40 οικογένειες, προτείνει περαιτέρω μειώσεις μισθών όχι μόνο στον δημόσιο τομέα, αλλά και στον ιδιωτικό, αναδιανέμοντας από τους φτωχούς εργαζόμενους στους πλούσιους εργοδότες 10 δις € υιοθετώντας την πολιτική της ύφεσης, των λουκέτων και της φτωχοποίησης της ελληνικής κοινωνίας ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΣ πλήρως στις ΟΡΕΞΕΙΣ όλων αυτών, που δεν θέλουν να αλλάξουν ούτε κατ’ ελάχιστο τις συνήθειες πολυτελούς διαβίωσής τους.

    Γνωρίζει ότι η ύφεση που θα φθάσει πάνω από το 5% του Α.Ε.Π. είναι αποτέλεσμα της πολιτικής μείωσης των μισθών αλλά ζητά συνέχιση της καταστροφής!!!

    Γνωρίζει ότι τα λουκέτα στην αγορά και η τεράστια ανεργία είναι αποτέλεσμα του στραγγαλισμού των εισοδημάτων, αλλά ζητά συνέχιση τους !!!

    Γνωρίζει ότι οι μειώσεις μισθών επιφέρουν έλλειμμα 6 δις € το χρόνο στα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία μετά και το “KOYΡΕΜΑ” των αποθεματικών τους με ευθύνη του ιδίου αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα ρευστότητας, αλλά επιμένει να στηρίζει την καταστροφή!!!

    Αναρωτιέμαι ειλικρινά πόσες… ΩΡΕΣ θα μπορούσε να ζήσει ο κ. Προβόπουλος με 460 €;

    Φαίνεται ότι η μοναδική του έγνοια είναι να εξυπηρετήσει τους εγχώριους και διεθνείς δανειστές όπως άλλωστε πράττει και ο Παπαδήμος, αλλά δεν πρέπει να ξεχνά ότι είναι Τραπεζίτης της Ελλάδος και των Ελλήνων και τα συμφέροντα αυτών πρέπει να προστατεύει!!!

    Εκτός κι αν όλα έχουν…τιμή!!!
    Ο πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν, Ισλάμ Καριμόφ

    H κεντροασιατική χώρα, σε αντίθεση με την Ελλάδα, η οποία επιδεικνύει αδράνεια, λαμβάνει συνεχώς μέτρα εναντίον της προσπάθειας της ημισελήνου να αποκτήσει πρόσβαση μέσω επενδύσεων και δημιουργίας σχολείων του Φετουλάχ Γκιουλέν

    Toυ Μάνου Ηλιάδη

    Σε αντίθεση με την χαρακτηριστική αδράνεια των ελληνικών κυβερνήσεων των τελευταίων ετών στην αντιμετώπιση της τουρκικής διεισδύσεως στην Ελλάδα με την εφαρμογή της γνωστής στρατηγικής της «ηπίας ισχύος» (βλ. Κυριακάτικη Δημοκρατία 29.1.2012 και 25.3.2012 και βιβλίο “Η Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η Σύγχρονη ΜΙΤ”), η «συγγενική» με την Τουρκία κεντρασιατική δημοκρατία του Ουζμπεκιστάν, συνεχίζει να λαμβάνει δραστικά μέτρα εναντίον των προσπαθειών των Τούρκων να διεισδύσουν στην χώρα, μέσω επενδύσεων, εμπορικών σχέσεων, δημιουργίας σχολείων του Γκιουλέν, υποτροφιών σε Ουζμπέκους φοιτητές κ.λπ. Όπως έχει επισημάνει στα προαναφερθέντα δημοσιεύματα η Κυριακάτικη Δημοκρατία, οι κύριοι φορείς της τουρκικής διεισδύσεως σε όλες σχεδόν τις χώρες των Βαλκανίων, του Καυκάσου και της Αφρικής, είναι το κίνημα Γκιουλέν, με παράλληλη διείσδυση των επιχειρηματιών-οπαδών του, οι οποίοι είναι οργανωμένοι στην επιχειρηματική ένωση «TUSKON», γνωστή για την υποστήριξή της προς το ισλαμικό κόμμα του Ερντογάν και την κυβέρνησή του, που με την σειρά της έχει πάντα την υποστήριξη της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ.
    Η αντίδραση του 2010

    Το πρώτο κύμα αντιδράσεως της κυβερνήσεως του Ουζμπεκιστάν για την αντιμετώπιση της τουρκικής διεισδύσεως στην χώρα, σημειώθηκε στις αρχές του 2010. Η αντίδραση αυτή εκδηλώθηκε με δραστικά μέτρα εναντίον των τουρκικών επιχειρήσεων, προβαίνοντας σε μία σειρά επιδρομών σε αρκετές από αυτές, οι οποίες κατηγορήθηκαν ότι ενεργούσαν ως προκάλυμμα για το κίνημα του Φ. Γκιουλέν. Η δραστηριότητα αυτή είχε επισημανθεί από καιρό, αλλά το ορόσημο για την δραστική αυτή αντιμετώπιση των Τούρκων ήταν η προβολή, τον Μάρτιο του 2011, ντοκιμαντέρ στην κρατική τηλεόραση, σχετικά με την υπόγεια δράση των οπαδών του Γκιουλέν. Σε ένα από αυτά ανεφέρετο ότι τα τελευταία δύο χρόνια, πάνω από 54 Τούρκοι υπήκοοι οδηγήθηκαν στην δικαιοσύνη για παράνομες δραστηριότητες, ότι απαγορεύτηκε η λειτουργία 50 τουρκικών επιχειρήσεων για παραβίαση των νόμων του κράτους, ενώ με μία μόνο απόφαση δικαστηρίου της Τασκένδης κατασχέθηκαν μετρητά και εμπορεύματα τουρκικών εταιρειών άνω των 500 εκατ. δολαρίων. Μεταξύ αυτών, δύο από τα μεγαλύτερα πολυκαταστήματα της χώρας, «Turkuaz» και «Demir», αμφότερα τουρκικών συμφερόντων.

    Σε άλλες εκπομπές αργότερα, η κρατική τηλεόραση του Ουζμπεκιστάν είχε αναφέρει ότι οι τουρκικές εταιρείες είχαν δημιουργήσει μία σκιώδη οικονομία, χρησιμοποιώντας διπλά βιβλία, και ότι είχαν εμπλακεί στην διάδοση τουρκικών εθνικιστικών και εξτρεμιστικών ιδεολογιών. Οι εκπομπές αυτές προφανώς βασίστηκαν σε στοιχεία από εφόδους που πραγματοποίησαν ομάδες των δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων των αρχών ασφαλείας στο τέλος του 2010, στο προαναφερθέν πολυκατάστημα “Turkuaz”, που είναι το παλαιότερο και μεγαλύτερο της χώρας. Ταυτόχρονα, ένα από τα μεγαλύτερα και πλέον σύγχρονα σχολεία της χώρας, που παρείχε εκπαίδευση στην αγγλική γλώσσα και λειτουργούσε με την χρηματοδότηση του κινήματος Γκιουλέν, έκλεισε με εντολή των αρχών «για λόγους ασφαλείας». Στα ντοκιμαντέρ της κρατικής τηλεοράσεως κατηγορήθηκαν Τούρκοι επιχειρηματίες για διανομή προπαγανδιστικού υλικού του κινήματος Γκιουλέν και για την ίδρυση οίκων προσευχής (σ.σ.: κάτι που ξεκίνησε υπό κάλυμμα στην Θράκη και στήνεται ήδη και στην Αθήνα), οι οποίοι είναι παράνομοι στην χώρα. Σε μία άλλη εκπομπή, στο δεύτερο κρατικό κανάλι Υoslar (Νεολαία) ανεφέρθη ότι άνω των 12 τουρκικών εκπαιδευτικών εταιρειών που λειτουργούσαν στην χώρα, εργάζονταν για την δημιουργία μυστικών πυρήνων του κινήματος Γκιουλέν (σ.σ. : ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στην Ελλάδα).

    Στην ίδια εκπομπή, ανεφέρθη επίσης ότι ο Τούρκος επιχειρηματίας Μεχμέτ Ζεκί χρηματοδοτούσε την δράση της εν λόγω θρησκευτικής οργανώσεως στο Ουζμπεκιστάν, ο οποίος καταδικάστηκε σε φυλάκιση 16 ετών. Παράλληλα, ο όμιλος δικαιωμάτων «Ezgulik» ανέφερε ότι τα τελευταία χρόνια άνω των 50 Ουζμπέκοι είχαν συλληφθεί και είχαν μπει στην φυλακή, με την κατηγορία ότι ανήκαν στο κίνημα Γκιουλέν και ότι διένειμαν υλικό το οποίο αποτελούσε απειλή για την δημόσια τάξη και ασφάλεια. Όπως ανέφερε η παραπάνω πηγή, οι περισσότεροι των καταδικασθέντων είχαν αποφοιτήσει από τουρκικά σχολεία τα οποία χρηματοδοτούσαν ιδιωτικές τουρκικές οργανώσεις και επιχειρήσεις, προσκείμενες στο κίνημα Γκιουλέν. Πέραν των δραστικών αυτών μέτρων, το Ουζμπεκιστάν έκλεισε όλα τα τουρκικά σχολεία στην χώρα και διέταξε την επιστροφή των Ουζμπέκων φοιτητών που σπούδαζαν σε τουρκικά πανεπιστήμια.

    Θα περίμενε κανείς ότι μετά από όλα αυτά, οι Τούρκοι θα συμμορφώνονταν. Τούτο όμως δεν συνέβη, διότι με το σύνηθες πείσμα και εμμονή στον στόχο τους συνέχισαν. Το αποτέλεσμα ήταν στο τέλος του περασμένου Φεβρουαρίου, να ακολουθήσει μία νέα σειρά μέτρων, με πρώτο μεταξύ αυτών την απαγόρευση προβολής από την κρατική τηλεόραση των γνωστών δακρύβρεκτων τουρκικών τηλεοπτικών σειρών, τα οποία έχουν κατακλύσει και τις δικές μας τηλεοράσεις, στα πλαίσια του οργανωμένου σχεδίου πολιτιστικής διεισδύσεως σε χώρες του άμεσου ενδιαφέροντός τους. Σύμφωνα με πρόσφατο (3 Απριλίου) δημοσίευμα του γνωστού EurasiaNet, η κυβέρνηση του Ουζμπεκιστάν έχει εντείνει τον τελευταίο καιρό τις προσπάθειές της να περιορίσει την τουρκική οικονομική και πολιτιστική επιρροή στην χώρα (σ.σ.: αυτό ακριβώς που επιδιώκει να επισημάνει η «κυριακάτικη δημοκρατία με επανειλημμένα δημοσιεύματα από τον περασμένο Ιανουάριο). Κατά το EurasiaNet, οι λόγοι πίσω από την έντονη αντίδραση της κυβερνήσεως του Ουζμπεκιστάν είναι η αυξανόμενη δυσπιστία της προς τον ισλαμιστικό προσανατολισμό της κυβερνήσεως του ΑΚΡ και η ανησυχία της ουζμπεκικής ηγεσίας ότι το ΑΚΡ δεν επιχειρεί απλώς την προώθηση του Ισλάμ στην Τουρκία, αλλά σε όλες τις δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας.

    Το ντοκιμαντέρ

    Ανάμεσα στα μέτρα που άρχισαν να εφαρμόζονται από τον περασμένο Φεβρουάριο, ήταν η προβολή από τα δύο κανάλια της κρατικής τηλεοράσεως ενός νέου ντοκιμαντέρ με σκοπό την αποδόμηση της τουρκικής προπαγάνδας και την υπονόμευση της τουρκικής παρουσίας στην χώρα. Το ντοκιμαντέρ, με τον ευρηματικό τίτλο «Έγκλημα και Τιμωρία», ανέφερε ότι οι συλληφθέντες Τούρκοι επιχειρηματίες εκμεταλλεύτηκαν «το ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον της χώρας μας για να διαπράξουν οικονομικά εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένων της εμπορίας προϊόντων παράνομης αντιγραφής (μαϊμού) και την χρήση ανέντιμων λογιστικών πρακτικών για την απόκρυψη των κερδών τους». Το ντοκιμαντέρ, το οποίο περιελάμβανε και ομολογίες ορισμένων εκ των κατηγορουμένων, ανέφερε ότι αρκετοί από τους συλληφθέντες είχαν δεσμούς με το κίνημα Γκιουλέν.

    Επίσημη αντίδραση από την πλευρά της Τουρκίας δεν υπήρξε. Τον περασμένο Οκτώβριο, πάντως, η τουρκική βουλή απέφυγε να προσκαλέσει το Ουζμπεκιστάν στην προσπάθεια για την δημιουργία επιτροπών φιλίας των κοινοβουλίων των χωρών της Κ. Ασίας. Έντονη αντίδραση, όμως, προήλθε από τον κατευθυνόμενο τουρκικό τύπο. Για παράδειγμα, στο τέλος Φεβρουαρίου η Hurriyet Daily News δημοσίευσε μία συνέντευξη του Βαχίτ Γκιουνές, εκ των ιδιοκτητών του ομίλου Turkuaz, o οποίος ίδρυσε 6 καταστήματα στο Ουζμπεκιστάν και πέρασε 9 μήνες στην φυλακή πριν του δοθεί αμνησία και απελαθεί, κατήγγειλε μεταξύ άλλων ως τελείως ανεδαφικές τις κατηγορίες των ουζμπεκικών αρχών και προσέθεσε ότι «Περίπου 60 εκατ. δολάρια κατασχέθηκαν παράνομα από τις αρχές του Ουζμπεκιστάν». Παράλληλα, στο τέλος Φεβρουαρίου επίσης, ο πρόεδρος της προσκείμενης προς το κίνημα Γκιουλέν Συνομοσπονδίας Επιχειρηματιών και Βιομηχάνων της Τουρκίας «Tuskon», δήλωσε έντονα ότι «η κακομεταχείριση των Τούρκων επιχειρηματιών πρέπει να τερματισθεί αμέσως».

    Έναν μήνα πριν (Κυριακάτικη Δημοκρατία, 25 Μαρτίου) είχαμε αναφέρει συγκεκριμένα στοιχεία για την πολιτιστική, οικονομική και θρησκευτική διείσδυση της Τουρκίας στην Ελλάδα (σ.σ.: για περισσότερα, βλ. πρόσφατο βιβλίο του συντάκτη του παρόντος για την «Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και την σύγχρονη ΜΙΤ», κλείνοντας με το ερώτημα «Εάν στο ΥΠΕΞ και γενικότερα στην κυβέρνηση υπάρχει κανείς που να διαβάζει τις αλλεπάλληλες εκθέσεις και αναφορές των ελληνικών υπηρεσιών πληροφοριών και ασφαλείας». Κρίνοντας από τις πληροφορίες μας, το ερώτημα αυτό εξακολουθεί να ισχύει.

    Πηγή: Κυριακάτικη Δημοκρατία




    Το ΠΑΣΟΚ, όπως και η ΝΔ, είχαν δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν θα προβούν σε ανοικτές συγκεντρώσεις.

    Οι λόγοι προφανείς: θα ξεφτιλιστούν και θα γίνουν καταγέλαστοι διότι δεν θα «μαζέψουν» ούτε τους κομματικούς τους στρατούς. Ξέχωρα από το γεγονός ότι υπάρχει και ο μέγας κίνδυνος να τους πάρουν με τις πέτρες…

    ΤΩΡΑ διαβάζουμε:...
    «Με ανοιχτή συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος, την Παρασκευή 4 Μαΐου, και ομιλητή τον Ευάγγελο Βενιζέλο, προσανατολίζεται να ολοκληρώσει την προεκλογική του εκστρατεία το ΠΑΣΟΚ».
    Εάν η είδηση ευσταθεί τότε βρισκόμαστε, πιθανότατα, μπροστά σε μια καραμπινάτη προβοκάτσια, προκειμένου να ανασταλούν οι εκλογές.

    Μόνο αφελείς μπορεί να πιστεύουν (και τα επιτελεία του ΠΑΣΟΚ δεν είναι αφελή) ότι το ΠΑΣΟΚ θα συγκεντρώσει κόσμο προκειμένου να δείξει «ρεύμα».

    Το ΠΑΣΟΚ είναι πολιτικά υπό κατεδάφιση και οργανωτικά διαλυμένο…

    Μια απόπειρα προεκλογικής συγκέντρωσης στο Σύνταγμα μοιάζει με τον πυρομανή που θέλει να ανάψει τη φωτιά της λαϊκής ΟΡΓΗΣ. Είναι σαν να θέλει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ να ανάψει το σπίρτο της κοχλάζουσας λαϊκής ΟΡΓΗΣ εναντίον του…

    Μέσα σε ένα τέτοιο πυρακτωμένο πολιτικό κλίμα εναντίον του και με τη φωτιά της οργής να απλώνεται παντού, είναι πολύ εύκολο να δράσουν και να λειτουργήσουν οι μηχανισμοί του κράτους και του παρακράτους (κουκουλοφόροι και CIA) και να μετατρέψουν την Αθήνα σε κόλαση.

    Μια κόλαση–άλλοθι για την αναστολή των εκλογών και την αναστολή ΟΛΩΝ των δημοκρατικών ελευθεριών: Το άλλοθι για ΑΝΟΙΚΤΟ πραξικόπημα και τον εντοιχισμό της ελληνικής κοινωνία στο «γύψο», για τη …σωτηρία της «δημοκρατίας», για τη …σωτηρία μας!!!

    Μια τέτοια συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ, στο Σύνταγμα, ΣΗΜΕΡΑ, θα είναι καραμπινάτη προβοκάτσια για τη σωτηρία του καταρρέοντος κυβερνητικού οικοδομήματος και των ανδρεικέλων του.

    Θα είναι η επιθανάτια προβοκατόρικη πράξη του καθεστώτος, το πλήρες αδιέξοδο των κομμάτων-ανδρεικέλων, η ΓΝΩΣΗ ότι ούτε με τις εκλογές της βίας και της νοθείας μπορεί να διασωθούν…

    Αν τελικά προβούν σε τέτοια χοντρή προεκλογική προβοκάτσια (γιατί στο μέλλον ετοιμάζουν προβοκάτσιες) αυτό θα σημαίνει ότι οι τερατώδεις κρατικοί και παρακρατικοί μηχανισμοί της βίας και νοθείας, δεν μπορούν να ανακόψουν τον αφανισμό τους…

    Ο Ελληνικός λαός πρέπει να ΕΠΑΓΡΥΠΝΕΙ, διότι αυτοί είναι ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ, ιδιαίτερα το πασοκικό παρακράτος…

    Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

    Οι Financial Times προτείνουν τη δημιουργία ενός ευρωπαικού ”κλαμπ” με δημοσιονομική αυτονομία, που όταν όμως τα μέλη της δεν θα μπορούν να βγουν στις αγορές τότε να παίρνουν ”σωσσίβιο” από τους υπόλοιπους με αντάλλαγμα την εθνική κυριαρχία!

    Διαβάστε όλο το άρθρο με τίτλο ”Οσοι πιστοί προσέλθετε …στο “κλαμπ του ευρώ”

    Οι νομισματικές ενώσεις επιτυγχάνουν κυρίως όταν είναι επίσης δημοσιονομικές και, τολμώ να πω, πολιτικές ενώσεις. Σκεφτείτε, για παράδειγμα το Ηνωμένο Βασίλειο (έστω κι αν οι Σκωτσέζοι εθνικιστές θα προτιμούσαν μια διαφορετική συμφωνία) ή τις ΗΠΑ. Η ευρωζώνη δεν απολαμβάνει ακόμη αυτά τα πλεονεκτήματα.

    Με την εμπειρία των, ανενεργών πλέον, νομισματικών ενώσεων της Λατινικής Αμερικής και της Σκανδιναβικής Χερσονήσου –και από αυτή την άποψη της ένωσης του ρουβλίου μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης- η έλλειψη αυτή απειλεί να γίνει το μοιραίο σφάλμα. Το ζήτημα δεν αφορά πλέον μόνο την περιφέρεια: Με την Γαλλία και την Ολλανδία να παραμένουν υπό πίεση, ορισμένοι επενδυτές αρχίζουν να αναρωτιούνται μήπως η ευρωζώνη είναι σάπια μέχρι την καρδιά.

    Το κρίσιμο ερώτημα είναι το εξής: Είναι δυνατόν να κατασκευαστεί κάποιου είδους νομιμοποιημένη δημοσιονομική και πολιτική ένωση για την ευρωζώνη και παράλληλα, παραδόξως, να μπορούν τα κράτη μέλη να απολαμβάνουν ένα βαθμό εθνικής ανεξαρτησίας;

    Πιστεύω ότι η απάντηση είναι ένα επιφυλακτικό «ναι». Μιλάμε για την δημοσιονομική και την πολιτική ενοποίηση, σαν να είναι το ίδιο πράγμα. Σαφώς και δεν είναι. Η βρετανική ένωση είναι ασφαλέστερα «δεμένη» απ’όσο η αμερικανική. Οι φόροι πωλήσεων είναι ίδιοι σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ όποιος έχει ταξιδέψει από την Νέα Υόρκη στο Ντελαγουέαρ, γνωρίζει ότι στις ΗΠΑ υπάρχουν σημαντικές διαφορές. Οπότε υπάρχουν ποικίλοι τρόποι κατασκευής μιας δημοσιονομικής και πολιτικής ένωσης.

    Προτείνω να δημιουργήσει η ευρωζώνη ένα «δημοσιονομικό κλαμπ». Τα μέλη του κλαμπ θα απολαμβάνουν, στο μεγαλύτερο διάστημα, δημοσιονομική αυτονομία. Αν όμως οι δημοσιονομικές τους θέσεις επιδεινωθούν σε βαθμό που να μην μπορούν πλέον να αντλήσουν κεφάλαια στις διεθνείς αγορές με λογικά επιτόκια, θα λαμβάνουν αυτόματα «σωσίβιο» από τα υπόλοιπα μέλη του κλαμπ. Η κύρια απαραίτητη συνθήκη για το οικονομικό «σωσίβιο» όμως, θα είναι η άμεση απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας. Κατά την διάρκεια της φάσης της διάσωσης, το υπουργείο Οικονομικών της χώρας θα διευθύνουν οι Βρυξέλλες.

    Κι αυτή θα είναι μάλλον πολιτική, παρά οικονομική ποινή. Ελπίζω ότι, με την απειλή της απώλειας της ανεξαρτησίας, τα έθνη θα διαχειρίζονται τα οικονομικά τους πιο συντηρητικά, δημιουργώντας πλεονάσματα στις καλές εποχές, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος παρέμβασης των Βρυξελλών.

    Το κλαμπ θα έχει δημοκρατική νομιμότητα. Όλες οι χώρες της ευρωζώνης θα έχουν το δικαίωμα συμμετοχής ή μη. Θα λάβουν την απόφασή τους είτε μέσω κοινοβουλίων είτε μέσω δημοψηφίσματος. Όμως η επιλογή θα είναι ξεκάθαρη. Οσες χώρες επιλέξουν να ενταχθούν στο κλαμπ θα ευνοηθούν με την δυνατότητα πρόσβασης –σε έκτακτες περιπτώσεις- στα φορολογικά έσοδα όλων των άλλων μελών του κλάμπ, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο χρεοστασίου και άρα διεύρυνσης στα spreads των ομολόγων τους. Εν καιρώ, τα μέλη του κλαμπ θα έχουν την δυνατότητα να αξιοποιήσουν την κοινή έκδοση ομολόγων. Το κόστος θα είναι μια πρόσκαιρη απώλεια της εθνικής κυριαρχίας αλλά οι χώρες που θα φερθούν με δημοσιονομική ευπρέπεια δύσκολα θα ταπεινωθούν.

    Οι χώρες που θα επιλέξουν να μην συμμετέχουν –και άρα θα διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους σε κάθε περίπτωση- δεν θα έχουν πρόσβαση στα φοροέσοδα των άλλων κρατών της ευρωζώνης σε περίπτωση δημοσιονομικής ολίσθησης. Θα βρεθούν στο έλεος των διεθνών αγορών ομολόγων. Θα αντιμετωπίσουν οπωσδήποτε μόνιμα υψηλότερο κόστος δανεισμού σε σχέση με όσους παραμείνουν εντός. Ακόμη χειρότερα, οι αγορές κεφαλαίου τους θα «βαλκανοποιούνται» όλο περισσότερο, οδηγώντας σε πιο αδύναμη μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη. Το τίμημα της ανεξαρτησίας θα είναι σε αυτή την περίπτωση, υψηλό.

    Οσοι βρεθούν μέσα στο κλαμπ θα έχουν κάνει ένα παραπάνω βήμα προς την ενοποιημένη εθνική ταυτότητα, αλλά και πάλι θα αναγνωρίζονται ως ανεξάρτητα κράτη. Θα έχουν όμως αποδεχτεί τρεις σημαντικές αρχές: Πρώτον, η νομισματική ένωση αποδίδει πραγματικά μόνο μαζί με κάποιου είδους δημοσιονομική και πολιτική ένωση. Δεύτερον, τα συγκεντρωμένα φορολογικά έσοδα είναι ένα καίριο τμήμα της επιτυχούς νομισματικής ένωσης. Και τρίτον, οποιαδήποτε κίνηση προς δημοσιονομική και πολιτική ένωση, θα επιτύχει μόνο αν απολαμβάνει την υποστήριξη των πολιτών.

    Οσοι βρεθούν εκτός του κλαμπ, εν τω μεταξύ, θα πρέπει να μάθουν να ζουν ως «ευρωποιημένα» έθνη που δεν απολαμβάνουν την δημοσιονομική στήριξη των γειτονικών τους μελών του κλαμπ. Θα είναι κάτι αντίστοιχο με τα «δολαριοποιημένα» έθνη του Ισημερινού και του Παναμά.

    Ο κίνδυνος που υπάρχει στο σχέδιό μου είναι προφανής. Αν κανείς δεν ψηφίσει υπέρ του κλαμπ, το ευρώ απλά θα καταρρεύσει. Για να επιβιώσει το ευρώ, θα πρέπει να γίνει ανάληψη κάποιων κινδύνων. Το ενιαίο νόμισμα έχει ανάγκη κάποια μορφή συλλογικής δημοκρατικής νομιμότητας. Το δημοσιονομικό κλαμπ μπορεί να είναι ένα μέσο για να το καταφέρει.