Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Μαΐ 2013

Φως στο σχέδιο «Νεοθωμανισμός» του Αχμέτ Νταβούτογλου φαίνεται να ρίχνουν τα τελευταία επεισόδια που εκτυλίσσονται τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό πεδίο της Τουρκίας, και τα οποία καταδεικνύουν το θανάσιμο δίλημμα το οποίο η χώρα αντιμετωπίζει. Ο Α. Νταβούτογλου προσπαθεί να το αντιμετωπίσει με έναν τρόπο ο οποίος εάν θα είναι επιτυχημένος θα οδηγήσει στη δημιουργία μίας νέας αυτοκρατορίας, εάν όμως αποτύχει, η κρατική οντότητα της σημερινής Τουρκίας θα οδηγηθεί στη διάλυση. Ας δούμε με λίγα λόγια ποιο ακριβώς είναι το θανάσιμο αυτό μυστικό το οποίο κρύβεται πίσω του η θεωρεία του «Νεοθωμανισμού».

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Ο αείμνηστος και κατά πολλούς δολοφονημένος πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας, Τουργκούτ Οζάλ, φαίνεται να διάβηκε τον Ρουβικώνα σε σχέση με τα Κεμαλικά ειωθότα αναφορικά με την εσωτερική πολιτική ασφαλείας της Τουρκίας όταν προσπάθησε να προωθήσει ένα πραγματικό σχέδιο ειρήνευσης με τους Κούρδους το οποίο τους έδινε δικαιώματα με τα οποία θα τους καθιστούσε μακροπρόθεσμα συνδιαχειριστές του κρατικού μορφώματος της σύγχρονης Τουρκίας.

Δυστυχώς για εκείνον, το νήμα της ζωής του κόπηκε απότομα με αποτέλεσμα να μη μπορέσει να φέρει σε πέρας ένα έργο το οποίο θα είχε αναμορφώσει τη χώρα του και ίσως μέσω αυτού να είχε αλλάξει και τον ρου της ιστορίας αναφορικά με τις εξωτερικές σχέσεις της Άγκυρας, αφού είναι προφανές ότι οι Κούρδοι θα δρούσαν ως αποσβεστήρες των εθνικιστικών και επιθετικών… παρορμήσεων των Κεμαλικών προς κάθε κατεύθυνση και κυρίως προς τη πλευρά του Ελληνισμού.
Ένα δεύτερο σημείο το οποίο είχε επισημάνει ο Τ. Οζάλ, αναφορικά με την περίπτωση της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, ήταν ότι το «πρόβλημα του Αιγαίου» δεν θα λυνόταν με το πόσα F-16 θα είχε η κάθε πλευρά αλλά με το «δημογραφικό». Μία παρατήρηση η οποία δεν θα πρέπει ποτέ να μας αφήνει αδιάφορους, αφού πάντα υπάρχει μία αλήθεια πίσω από αυτή και η οποία επικρέμεται πάντα ως «Δαμόκλειος Σπάθη» πάνω από το ελληνικό έθνος. Η συγκεκριμένη συζήτηση δεν είναι το θέμα της παρούσας σύντομης ανάλυσης οπότε την αφήνουμε εδώ.
Αυτό όμως που έχει άμεση σχέση με την ανάλυση είναι η σύνδεση των δύο θεμάτων με τα οποία ασχολήθηκε ο Τ. Οζάλ, του Κουρδικού και της σημασίας των δημογραφικών δυναμικών σε μία κοινωνία, η συσχέτισή τους με το ζήτημα του… Νεοθωμανισμού και της πολιτικής του Α. Νταβούτογλου και κατ’ επέκταση της πολιτικής της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Πως λοιπόν συνδέεται το ζήτημα του «δημογραφικού» σε σχέση με το «Κουρδικό» και τη μεγάλη χώρα των «75 εκατομμυρίων Τούρκων»; Με πολύ συντομία η απάντηση δίνεται από άρθρο του φίλου Σάββα Καλεντερίδη στην εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» το οποίο αναρτήθηκε πριν λίγες ώρες και στο «defence-point.gr». Ο Σ. Καλεντερίδης αναφορικά με τα τελευταία δημογραφικά στοιχεία (2013) επισημαίνει ότι «ενώ στις ηλικίες άνω των 18 οι Κούρδοι αποτελούν το 14,7%, στις ηλικίες μέχρι 17 ετών αποτελούν το 24,7 του πληθυσμού. Δηλαδή, με απλά λόγια, σήμερα ένα στα τέσσερα παιδιά στην Τουρκία είναι Κούρδοι!» το παραπάνω στοιχείο σε συνδυασμό με το γεγονός ότι «το ποσοστό των νέων μέχρι 17 ετών, είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτόν των άνω των 18, τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι σε λίγες δεκαετίες οι Κούρδοι θα είναι πλειονότητα στην Τουρκία».
Δεν γνωρίζουμε εάν η ποιοτική αυτή παρατήρηση μπορεί να γίνει κατανοητή στις πλήρεις διαστάσεις της από τον σημερινό Έλληνα, πολίτη και… πολιτικό, ο οποίος μαθημένος στη νοοτροπία της «ψωροκώσταινας» και του «συνδρόμου αδυναμίας» μπροστά στον «κολοσσό των 75 εκατομμυρίων… Τούρκων» έχει αφεθεί μοιρολατρικά στα χέρια του… Αλλάχ και του «Σουλεϊμάν» να συναντήσει τη μοίρα που ο Σουλτάνος του επιφυλάσσει. Χωρίς καμία διάθεση υποτίμησης ενός γείτονα και αντιπάλου ο οποίος ακολουθώντας μία βυζαντινού τύπου στρατηγική (δηλαδή, αυτή που θα έπρεπε να ακολουθούσαμε εμείς) μας έχει βάλει «τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι», δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι στις επόμενες δεκαετίες δύο πράγματα πρόκειται να συμβούν στον πληθυσμό που διαβιεί στη Μικρά Ασία σήμερα.
(1) Αυτός θα συνεχίσει να αυξάνεται έτσι ώστε να αγγίξει τα 90 περίπου εκατομμύρια και μετά θα αρχίσει να φθίνει ραγδαία (2) Αυτοί που θα αυξάνονται θα είναι οι Κούρδοι το ποσοστό των οποίων αναμένεται θα συναγωνίζεται αυτό των Τούρκων, με μία όμως διαφορά, οι Τούρκοι θα «γερνάνε» ενώ οι Κούρδοι θα αποτελούν τη πλειοψηφία στις μικρές και στις παραγωγικές ηλικίες.
Αποτέλεσμα: Μέχρι το 2050 μπορεί ο πληθυσμός της Τουρκίας να αγγίζει ή να έχει ξεπεράσει τα 90 εκατομμύρια, αλλά αυτός που θα κάνει κουμάντο στη χώρα θα είναι οι Κούρδοι και όχι οι Τούρκοι!


Η συγκεκριμένη παρατήρηση, και η τάση που άρχισε να εμφανίζεται τη δεκαετία του 80’ στη χώρα, έκανε τον Τ. Οζάλ να φοβηθεί (ας μην ξεχνάμε ότι έβλεπε τη λύση των ελληνοτουρκικών διαφορών μέσα από το ίδιο πρίσμα), με αποτέλεσμα να προσπαθήσει να επιλύσει τη διαφορά με τους Κούρδους πριν να είναι πολύ αργά.
Το εντυπωσιακό στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν τόσο ότι ο Οζάλ προσπάθησε να αντιμετωπίσει με διάλογο το συγκεκριμένο ζήτημα, όσο το γεγονός ότι ΚΑΙ οι Κεμαλικοί αντιλήφθηκαν το πρόβλημα, το οποίο όμως προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν όχι μόνο με τη γνωστή σε όλους μας βία απέναντι στους Κούρδους, αλλά και με έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο, ο οποίος όμως γύρισε μπούμερανγκ και τελικά τους κατέστρεψε. Ποιος ήταν αυτός ο τρόπος;
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 80’ η θεωρία με το όνομα «Τουρκο-ισλαμική Σύνθεση» (Turkish Islamic Synthesis) άρχισε να εμποτίζει όχι μόνο τα σχολεία της χώρας αλλά ακόμα και τις στρατιωτικές σχολές και τα πανεπιστήμια, υπό την ευλογία και τη καθοδήγηση του πραξικοπηματία Κενάν Εβρέν και του νέου πολιτικού αστέρα Τουργκούτ Οζάλ. Η θεωρία αυτή δεν έλεγε τίποτα άλλα παρά του ότι ο περιούσιος λαός του Ισλάμ, του Σουνιτικού Ισλάμ, και οι υπερασπιστές της ορθής πίστης ήταν πάντα οι Τούρκοι.

Όπως γίνεται αντιληπτό η συγκεκριμένη προσέγγιση αποτελούσε την πλέον σοβαρή αίρεση σε σχέση με το καθαρό Κεμαλικό δόγμα το οποίο είχε εξοβελίσει τη θρησκεία από τη δημόσια σφαίρα της Τουρκίας, και μάλιστα την είχε δαιμονοποιήσει σε βαθμό που να είχε δημιουργήσει μία εχθρική στάση των Τούρκων ακόμα και απέναντι στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία εκλαμβανόταν ούτε λίγο ούτε πολύ ως ένα μόρφωμα που παραλίγο να εξαφανίσει τη τουρκική ταυτότητα και ότι συνέβαλε στην παρακμή της τουρκικής φυλής.
Γιατί όμως οι «θεματοφύλακες» της κληρονομιάς του Κεμάλ, στρατιωτικοί και πολιτικοί ηγήτορες της Τουρκίας να προχωρήσουν στην ανάπτυξη της θεωρίας της «Τουρκο-ισλαμικής Σύνθεσης» της δεκαετία του 80’ και να προσπαθήσουν με αυτή να εμποτίσουν τους πολίτες του κράτους τους; Γιατί οι Κεμαλικοί στην ουσία να παραγκωνίσουν τη πλέον σημαντική εντολή του Κεμαλισμού και κατ’ επέκταση τον ίδιο τον Κεμάλ;
H απάντηση είναι απλή αλλά και πολύπλοκη ταυτόχρονα: H πληθυσμιακή άνοδος των Κούρδων και η τάση που διαφαινόταν από τότε, ότι στο μέλλον οι Κούρδοι θα υποσκελίσουν τους Τούρκους, ή θα αυξηθούν σε σημείο ώστε να μπορούν να θέσουν σε αμφισβήτηση την ενότητα του κράτους, τους οδήγησε στο συμπέρασμα ότι ο Κεμαλισμός ως μία πολιτισμική και πολιτική ταυτότητα ενοποίησης του πληθυσμού της Μικράς Ασίας δεν είναι σε θέση πλέον να κρατήσει το κράτος ενωμένο.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο Κεμαλισμός ήταν ένας δυτικού τύπου εθνικισμός ο οποίος προσπάθησε να δημιουργήσει ένα δυτικού τύπου έθνος-κράτος, εκεί που υπήρχε πριν μία πολυεθνική αυτοκρατορία. Χωρίς να είναι ανάγκη να αναφερθούμε στην ιστορία της Τουρκίας τον 20ο αιώνα να αναφέρουμε μόνο πως η συγκεκριμένη προσπάθεια δεν πέτυχε, αφού η «ισλαμοποίηση» του κράτους ξεκίνησε λίγο μετά τον Β’ ΠΠ από τις αρχές τις δεκαετίας του 50’.
To αποκορύφωμα των εσωτερικών αντιφάσεων υπήρξε η βίαιη δεκαετία του 70’ όπου για να μην οδηγηθεί η χώρα σε κατάρρευση αφού πολεμούσαν όλοι εναντίον όλων (Τούρκοι, Κούρδοι, δεξιοί, αριστεροί, ισλαμιστές, Αλεβίτες, κοσμικοί κ.λπ.) για ακόμα μια φορά επενέβησαν οι στρατηγοί και αποφάσισαν να αποδομήσουν σταδιακά τον Κεμαλισμό.
Ή μάλλον, για να το θέσουμε ορθότερα, αποφάσισαν να προωθήσουν μία εθνικο-θρησκευτική ιδεολογία έτσι ώστε να κρατήσουν τη χώρα ενωμένη, μέσα πάντα από την επίφαση της προστασίας του Κεμαλικού κράτους. Η απόφαση αυτή σήμαινε ότι αφού μία καθαρού τύπου δυτική εθνική ιδεολογία δεν μπορούσε να κρατήσει τη Τουρκία ενωμένη αφού πολύ απλά μία μεγάλη μερίδα του πληθυσμού δεν αισθάνονται Τούρκοι, ενώ μία άλλη μερίδα είχε μία θρησκευτικότητα η οποία καταπιεζόταν από τον Κεμαλισμό, ήταν η ώρα της «Τουρκο-ισλαμικής Σύνθεσης» η οποία βρήκε τελικά τη δικαίωσή της στον Νετσμεντίν Ερμπακάν ο οποίος και κατέλαβε έστω και βραχύβια την εξουσία στα μέσα της δεκαετίας του 90’, με τα αποτελέσματα του συγκεκριμένου εγχειρήματος να είναι πλέον γνωστά σε όλους.
Και ερχόμαστε στον Α. Νταβούτογλου: Ο πανέξυπνος και πατριώτης ακαδημαϊκός, έζησε και ανδρώθηκε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου και κατανόησε αυτό που είδαν και οι Κεμαλικοί τη δεκαετία του 80’, ότι ο «Κεμάλ πλέον… δεν πουλάει». Ο Α. Νταβούτογλου, αντιλήφθηκε πολύ γρήγορα, ότι η Τουρκία δεν μπορούσε να συνεχίσει με την ταυτότητα του Κεμαλισμού, διότι τόσο οι Κούρδοι όσο και οι Μουσουλμάνοι αντιδρούσαν.



Ο Α. Νταβούτογλου ανέπτυξε τη θεωρία του, επίσης, την εποχή της κατάρρευσης του «Ανατολικού Μπλοκ» και της δημιουργίας μίας νέας κατάστασης η οποία διεπόταν από αναρχία και πολυπολισμό, την ύπαρξη βέβαια μίας ηγεμονικής δύναμης η οποία ήθελε να επεκταθεί (ΗΠΑ), αλλά και το άνοιγμα χώρων στη Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή οι οποίοι στο παρελθόν ήταν «κλειστοί» για μία χώρα της… Δύσης.
Μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο ο Α. Νταβούτογλου δημιούργησε ίσως τη μόνη θεωρία η οποία θα μπορούσε να σώσει τη Τουρκία από τη διάσπαση και τη κατάρρευση: Αντί λοιπόν της Κεμαλικής εθνικιστικής και πολιτισμικής ομπρέλας της «καθαρότητας» της φυλής και του κράτους, ανέπτυξε μία Συνθετική / Πολυσυλλεκτική ταυτότητα της οποίας η βάση, ο συνδετικός κρίκος, δεν ήταν η «καθαρότητα» της φυλής και του «κράτους» αλλά το «Σουνιτικό Ισλάμ» και η «Αυτοκρατορία».
Τι ήθελε να καταφέρει με αυτό; Πολύ απλά, ο Α. Νταβούτογλου θέλησε να μιλήσει όχι για «Τούρκους» και «Κούρδους» αλλά για «Σουνίτες Μουσουλμάνους» και θέλησε να μιλήσει όχι για «Τουρκία» και «Κουρδιστάν» αλλά «Οθωμανική Αυτοκρατορία», στα τελευταία στάδια της οποίας οι Τούρκοι και οι Κούρδοι, μαζί με τους Άραβες ήταν συνεργάτες και πίστευαν όλοι στον Σουλτάνο-Χαλίφη των απανταχού Σουνιτών Μουσουλμάνων.
Όπως μπορεί να γίνει μέχρι στιγμής αντιληπτό, ο Α. Νταβούτογλου και φυσικά ο πρωθυπουργός της Τουρκίας είναι αυτοί οι οποίοι αποφάσισαν να καρφώσουν το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του Κεμάλ και να δημιουργήσουν μία Πολυεθνική / Αυτοκρατορική και άκρως Μουσουλμανική Τουρκία, όχι τόσο λόγω μεγαλομανίας, αλλά για να τη σώσουν από τη διάλυση η οποία επέρχεται, τολμούμε να πούμε, με μαθηματική ακρίβεια τις επόμενες δεκαετίες.



Μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο, δηλαδή μέσα από την οπτική της δημιουργίας της νέας συνθετικής ταυτότητας / «ομπρέλας» για Τούρκους, Κούρδους ΚΑΙ Άραβες, μπορούμε να εξηγήσουμε όλες τις επιμέρους πολιτικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης του ΑΚΡ τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Έτσι εξηγείται η πολιτική απαγόρευσης των… φιλιών σε δημόσιους χώρους, η μαντίλα, η προσπάθεια για τη δημιουργία ενός νέου καναλιού στη Κωνσταντινούπολη η οποία προβλέπεται να γίνει και η νέα πρωτεύουσα του νεοθωμανικού κράτους, η πολιτική προστασίας των Παλαιστινίων από το Ισραήλ, αλλά και η υποστήριξη των Σουνιτών «πολεμιστών της ελευθερίας» στη Συρία αλλά και στις άλλες χώρες της Βορείου Αφρικής κατά τη διάρκεια του «Αραβικού Χειμώνα».
Έτσι εξηγείται, το σχέδιο ειρήνευσης με το ΡΚΚ αλλά και η ανάπτυξη σχέσεων με τους Κούρδους του Βορείου Ιράκ, η ψύχρανση των σχέσεων με τη Σιιτική κυβέρνηση της Βαγδάτης, η αποκοπή από το Ιράν, αλλά και η επίθεση «φιλίας» στα Βαλκάνια με επίκεντρο τη Βοσνία και το αλβανικό στοιχείο, καθώς και η προσπάθεια ελέγχου των Τούρκων της Βουλγαρίας αλλά και των Μουσουλμάνων και των Πομάκων της Θράκης μας. Η πολιτιστική δε διπλωματία μέσω των… σίριαλ σε δυνητικούς υπηκόους δεν χρειάζεται περεταίρω ανάπτυξη.
Φυσικά όλα τα παραπάνω λαμβάνουν χώρα, έχοντας υπόψη τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τα ενεργειακά, τον Καύκασο, τα συμφέροντα των ΗΠΑ, την εμπορική σχέση με τη Ρωσία, ενώ ως κύριο εργαλείο για τη δημιουργία αυτής της… αυτοκρατορίας χρησιμοποιούνται οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας με ιδιαίτερη έμφαση να έχει δοθεί στην ενίσχυση της ναυτικής ισχύος, αφού ως γνωστόν η Ανατολική Μεσόγειος ευνοεί μόνο Ναυτικές Αυτοκρατορίες.
Κλείνοντας τη παρούσα, ελπίζουμε ενδιαφέρουσα, ανάλυση δεν μένει παρά να υπογραμμίσουμε το δραματικό δίλημμα που αντιμετωπίζει σήμερα η Τουρκία, κάτι το οποίο το γνωρίζουν απόλυτα οι ηγέτες της: H Τουρκία είτε θα μετατραπεί σε ένα πολυεθνικό Σουνιτικό κράτος αγκαλιάζοντας Τούρκους-Κούρδους και κάποιους Άραβες με κύριο χώρο ευθύνης της τον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο, είτε θα πάψει να υπάρχει ως κράτος, αφού οι δημογραφικές εθνικές και θρησκευτικές πραγματικότητες στο εσωτερικό της, η έλλειψη κάποιας ενωτικής ιδεολογίας / ιδεολογήματος σε συνάρτηση με τα μέτωπα που έχει ανοίξει γύρω της θα τη καταστρέψουν.
Το ερώτημα βέβαια για μετά από όλα αυτά είναι το για ποιον είναι «θανάσιμο» το «μυστικό» του Α. Νταβούτογλου, για την ίδια της Τουρκία ή για εμάς του γείτονες; To μέλλον θα δείξει, για την ώρα ας ασχοληθούμε με τη Φατμαγκιούλ και με τις μικροπολιτικές «στρατηγικές» των κομματικών μας ταγών…
Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Εφοπλιστή, Νίκος Δένδιας, ανακοίνωσε πως η κυβέρνηση στοχεύει στην επιβολή περιορισμών σε πορείες κάτω των 200 διαδηλωτών, ώστε να μην παρεμποδίζεται η οικονομική ζωή των πόλεων, αφού οι πολίτες θέλουν να ψωνίσουν στο κέντρο και τους εμποδίζουν οι πορείες.
Όπως δήλωσε ο κ. Δένδιας, τα ζευγαράκια θα μπορούν να περπατούν ελεύθερα στον δρόμο, αρκεί να είναι νόμιμα.
Αντίθετοι στους περιορισμούς στις πορείες είναι οι ιδιοκτήτες των περιπτέρων και των καφέ του κέντρου της Αθήνας που έχουν γίνει ζάπλουτοι από τις διαδηλώσεις, αφού ο μέσος Έλληνας κλατάρει μετά από πορεία 500 μέτρων και ψάχνει να βρει καρέκλα, για να πλακωθεί στους φραπέδες και τα νερά.
Δεν είναι λίγοι και οι καταστηματάρχες του κέντρου της Αθήνας που διαμαρτύρονται επειδή οι διαδηλώσεις έχουν αραιώσει –από την ημέρα που η χώρα μας επέστρεψε στην ανάπτυξη-, με αποτέλεσμα να μην μπαίνει ούτε διαδηλωτής στο μαγαζί τους και τα λουκέτα να πέφτουν βροχή.
Αν η πορεία έχει λιγότερους από 200 διαδηλωτές, θα είναι υποχρεωμένοι να περπατούν στο πεζοδρόμιο αλλά αυτό θα αναγκάσει τους περαστικούς που περπατούν στο πεζοδρόμιο να κατεβούν στον δρόμο, οπότε οι περαστικοί θα είναι πια παράνομοι και θα συλλαμβάνονται, εκτός αν είναι πάνω από 200, αφού, σε αυτήν την περίπτωση, θα μπορούν να ισχυριστούν πως κάνουν πορεία.
Οι περιορισμοί σε πορείες κάτω των 200 διαδηλωτών θα ευνοήσουν το λαϊκό κίνημα, την ενότητα και την αλληλεγγύη, αφού μπορεί επιτέλους οι διάφορες κοινωνικές ομάδες να ενωθούν και να διαδηλώσουν μαζί, γιατί, μέχρι τώρα, κάθε ομάδα κάνει την δική της πορεία και αποφεύγει τις υπόλοιπες, λες και έχουν λέπρα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αντέδρασε στη ανακοίνωση Δένδια για περιορισμούς στις διαδηλώσεις αλλά τον ΣΥΡΙΖΑ δεν τον έχει προβληματίσει ακόμα το ότι, μετά από τρία χρόνια Μνημόνιο και ενώ είναι πια κόμμα στο κατώφλι της εξουσίας, δεν έχει καταφέρει να κάνει μια διαδήλωση της προκοπής αλλά δεν πειράζει, αφού η ανατροπή θα γίνει με συναντήσεις του Αλέξη Τσίπρα με τους νταβατζήδες της διαπλοκής –και με συνεντεύξεις στο «Έθνος»-, και με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να κѠλ⓪τρίβονται όλη μέρα στα κανάλια με τα παπαγαλάκια των καθεστωτικών ΜΜΕ, που θα τα βάλει, όμως, σε μια τάξη ο Αλέξης Τσίπρας όταν γίνει πρωθυπουργός, γιατί έχει ξεκαθαρίσει στον Μπόμπολα και τον Αλαφούζο πως, εκτός από το Μνημόνιο, θα καταργήσει με έναν νόμο και την διαπλοκή.
Σε κάθε περίπτωση, δεν έχει καμία σημασία ούτε το τι επιτρέπεται στις πορείες, ούτε το πόσοι άνθρωποι είναι στον δρόμο.
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ήταν μόνος του στο μεγαλύτερο διάστημα της διαδρομής της Μαραθώνιας Πορείας Ειρήνης αλλά συντάραξε όλον τον κόσμο• γι’ αυτό του άνοιξαν μετά το κεφάλι.
Αυτό που έχει σημασία είναι να διαδηλώσεις για κάτι περισσότερο από τον μισθουλάκο σου και τον εαυτούλη σου.
Δύσκολο, ε;

Εγραψε ο Pitsirikos, μοντάζ Γρέκι
Επιλέγοντας να εξοπλίσουν τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, η Βρετανία και η Γαλλία κινδυνεύουν να τροφοδοτήσουν μια ταχεία και καταστροφική κλιμάκωση της σύγκρουσης, σχολιάζει ο Simon Tisdall.

Η απρόθυμη απόφαση της ΕΕ να επιτρέψει, πρακτικά, τον εξοπλισμό των ανταρτών της Συρίας, στην οποία οδήγησαν δυναμικά η Βρετανία και η Γαλλία σε βάρος της ευρωπαϊκής ενότητας, δημιουργεί ένα τεράστιο διπλωματικό ρίσκο σχετικά με το αν το κυβερνόν καθεστώς μπορεί να πιεστεί για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις που θα οδηγήσουν σε πολιτική μετάβαση. Αυτή τη στιγμή, αυτό το στοίχημα μοιάζει με ένα μακρινό στόχο.
Το πόσο επικίνδυνη θα μπορούσε να αποδειχθεί η κίνηση αυτή αποδεικνύεται άμεσα από μια ανακοίνωση της Ρωσίας, βασικού συμμάχου του πρόεδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ και προμηθευτή όπλων του, ότι θα παρέχει προηγμένους αντιαεροπορικούς πυραύλους S-300, παρά τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από το Ισραήλ και τους άλλους. Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Ριάμπκοφ είπε ότι οι πύραυλοι ήταν ένας σταθεροποιητικός παράγοντας που θα μπορούσε να αποτρέψει τους «θερμοκέφαλους» να βυθιστούν κι άλλο μέσα στη σύγκρουση. Προειδοποίησε επίσης ότι η δράση της ΕΕ είχε βλάψει άμεσα τις ειρηνευτικές συνομιλίες τον επόμενο μήνα στη Γενεύη.

Ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών Γουίλιαμ Χέιγκ υποστήριξε πως η απειλή ότι οι ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να εφοδιάζουν με όπλα τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό, μέσω της αντιπολίτευσης του Εθνικού Συνασπισμού της Συρίας, είναι ένας ισχυρός και απαραίτητος μοχλός σε μια δέσμη μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των μακροχρόνιων κεφαλαίων, του εμπορίου και των ταξιδιωτικών κυρώσεων, που έχουν σκοπό την συμμόρφωση του Άσαντ.
Μιλώντας μετά τη συνάντηση της Κυριακής στις Βρυξέλλες, ο Χέιγκ δήλωσε: «Ήταν σημαντικό για την Ευρώπη να στείλει ένα σαφές μήνυμα προς το καθεστώς Άσαντ ότι πρέπει να διαπραγματευτεί σοβαρά και ότι όλες οι επιλογές παραμένουν στο τραπέζι αν αρνηθεί να το πράξει. Απόψε τα έθνη της ΕΕ έκαναν ακριβώς αυτό … Χιλιάδες ζωές βρίσκονται σε κίνδυνο στη Συρία. Η εστίασή μας παραμένει στις προσπάθειες για την επιτυχή έκβαση στην επικείμενη διάσκεψη της Γενεύης και σε μια πολιτική μετάβαση που θα λήξει τη σύγκρουση και θα επιτρέψει στους πρόσφυγες να επιστρέψουν στα σπίτια τους ώστε να αποτρέπει η περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση στη Συρία».
Το αν ο Άσαντ θα εντυπωσιαστεί από το αγγλο-γαλλικό διάβημα (κανένα άλλο κράτος της ΕΕ δεν φαίνεται πιθανό να εμπλακεί στρατιωτικά στο τέλμα της Συρίας) είναι μάλλον αμφίβολο. Σύμφωνα με τη συμφωνία της ΕΕ, δεν θα παρέχουν όπλα πριν από το φθινόπωρο. Και η Βρετανία και η Γαλλία πρέπει να αποδεχτούν εγγυήσεις, συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης ότι τα όπλα θα χρησιμοποιούνται μόνο για την προστασία των αμάχων, κάτι που είναι σχεδόν αδύνατον.
Η σύνθεση και η ημερήσια διάταξη της διάσκεψης της Γενεύης είναι ακόμα στον αέρα. Δεν είναι σαφές πώς, ή αν, το καθεστώς και η αντιπολίτευση θα εκπροσωπηθούν. Ο Άσαντ δεν είναι επιρρεπής σε απειλές και έχει αντισταθεί πεισματικά στα αιτήματα να παραιτηθεί. Ξέρει ότι η αντικατάστασή του στη θέση του προέδρου είναι μια αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση για τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Γαλλία, καθώς και για τους αντάρτες. Η υποστήριξη της Ρωσίας έχει ενισχυθεί και είναι σε δύσκολη θέση.
Ο Άσαντ θα ήταν πιο ανήσυχος, ενδεχομένως, αν την κίνηση της ΕΕ ακολουθούσαν ανάλογες ενέργειες από την κυβέρνηση Ομπάμα και τους Ρεπουμπλικάνους του Κογκρέσου, όπως θα ήθελε ο γερουσιαστής Τζον Μακέιν. Ορισμένοι παρατηρητές πιστεύουν ότι η Βρετανία ενήργησε ως δούρειος ίππος για τις ΗΠΑ στις συνομιλίες με την ΕΕ, στρώνοντας το έδαφος για μια αμερικανική επέμβαση – δεν είναι η πρώτη φορά που το Λονδίνο έχει παίξει αυτόν τον ταπεινό ρόλο.
Σε κάθε περίπτωση, το καθεστώς Άσαντ έχει λόγο να πιστεύει τα ρεπορτάζ που βγήκαν στο φως φέτος στις ΗΠΑ, ότι η CIA βοηθά ενεργά τα εχθρικά κράτη του Κόλπου στη διοχέτευση όπλων προς τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Έτσι, καθώς μελετά τους διπλωματικούς ρούνους με τον πρωινό καφέ του, μπορεί να αναρωτηθεί τι έχει αλλάξει.

Αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι ο διετής εμφύλιος είναι όλο και πιο κοντά στην εκπλήρωση των προβλέψεων ότι θα επεκταθεί σε γειτονικές χώρες, κυρίως το Λίβανο, το Ιράκ, την Ιορδανία και την Τουρκία, και θα πυροδοτήσει μια περιφερειακή θρησκευτική πύρινη λαίλαπα. Οι πυραυλικές επιθέσεις το Σαββατοκύριακο στο νότιο Λίβανο και το Ισραήλ ήταν μια ακόμη απόδειξη του ισχυρισμού αυτού, όπως ήταν και η παραδοχή της Χεζμπολάχ ότι οι δυνάμεις της πολεμούσαν μαζί με τα στρατεύματα του Άσαντ.
Αυτό που έχει αλλάξει, όπως έχει προειδοποιήσει η Oxfam μεταξύ άλλων, είναι ότι τροφοδοτώντας τη σύγκρουση με την αποστολή ακόμα περισσότερα όπλων στους μαχητές, η Βρετανία και η Γαλλία κινδυνεύουν να υποδαυλίσουν μια ακόμα πιο ταχεία και δυνητικά καταστροφική κλιμάκωση. Κινδυνεύουν να αυξήσουν τον τρομακτικό αριθμό των 80.000 νεκρών και των εκατομμυρίων που εκτοπίστηκαν. Και κινδυνεύουν να καταρρίψουν και να εξοντώσουν την ήδη αποδυναμωμένη διπλωματική διαδικασία που επιδιώκουν να διατηρήσουν.
Περισσότερα όπλα, περισσότερα πτώματα, περισσότερη δυστυχία. Κάποιος θα θεωρούσε ότι είχαν μάθει το μάθημά τους.


Πάνω από 60 βουλευτές υπογράφουν τη διεύρυνση του κατηγορητηρίου κατά Παπακωνσταντίνου

Στην τελική ευθεία μπαίνει η διεύρυνση του κατηγορητηρίου κατά του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, αφού όπως όλα δείχνουν, έχουν συγκεντρωθεί… οι απαραίτητες βουλευτικές υπογραφές.

Περισσότεροι από 60 βουλευτές, από την ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν υπογράψει την πρόταση της Προανακριτικής Επιτροπής που διερευνά την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ» για τη διεύρυνση του κατηγορητηρίου, κατά του πρώην υπουργού Οικονομικών με το αδίκημα της απιστίας σε βαθμό κακούργηματος.

Η πρόταση αναμένεται να κατατεθεί εντός της ημέρας, στον πρόεδρο της Βουλής Ευάγγελο Μεϊμαράκη.
Η πρόταση είναι πολυσέλιδη και εξηγεί με νομικά επιχειρήματα τα νέα δεδομένα, που προέκυψαν από την μέχρι τώρα έρευνα της επιτροπής, τα οποία απαιτούν την προσθήκη στο κατηγορητήριό της και του νέου αδικήματος κατά του κ. Παπακωνσταντίνου.

Σημειώνεται ότι η υπόθεση πήρε νέα τροπή, μετά τα έγγραφα του γαλλικού υπουργείουΟικονομικών που κατατέθηκαν στην Προανακριτική, από τα οποία διαπιστώθηκε ότι η λίστα έφθασε επίσημα στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών για αξιοποίησή της μόνο για φορολογικούς σκοπούς.

Στο μεταξύ, συνεχίζεται από το πρωί στην Προανακριτική η κατάθεση του πρώην υπουργού Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ Φίλιππου Σαχινίδη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ένταση σημειώθηκε νωρίτερα σήμερα το πρωί, μετά την επιμονή της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Ζωής Κωνσταντοπούλου να εστιάζει τις ερωτήσεις της στις ευθύνες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου, προκαλώντας την έντονη αντίδραση τόσο του κ. Σαχινίδη όσο και του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτη Ρήγα.
Η λογική της κυβερνο-προπαγάνδας: Αφού δεν μπορούμε να αναστήσουμε το θύμα γιατί να πειράξουμε το δολοφόνο;

Τελικά έχουν πολύ πλάκα κάποια παπαγαλάκια στα καθεστωτικά ΜΜΕ με τον τρόπο που προσπαθούν να κάνουν προπαγάνδα για να διασώσουν το σύστημα που τα μισθοδοτεί. Η πλάκα όμως γίνεται βραχνάς όταν συνειδητοποιούμε πως δυστυχώς αυτή η χονδροειδής προπαγάνδα καταπίνεται αμάσητη από εκατομμύρια συμπολίτες μας.

Σήμερα το πρωϊ λοιπόν παρακολουθήσαμε έναν προπαγανδιστικό (δήθεν καθημερινό απλοϊκό) διάλογο μεταξύ δύο έμπειρων μισθοδοτούμενων από το σύστημα. Φυσικά θα αντιληφθείτε αμέσως ότι παρόμοιους διαλόγους ακούμε όλοι κάθε μέρα.

Το συμπέρασμα του διαλόγου ήταν ότι “όποιος δεν έχει συγκεκριμένη πρόταση για το πώς θα βρουν δουλειά ενάμιση εκατομμύριο άνεργοι, καλύτερα να μην μιλάει. Όποιος δεν μας λέει που θα βρει τα χρήματα για να αυξηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις να καθίσει στην άκρη γιατί η κατάσταση είναι σοβαρή και δεν είναι για αστεία”.

Ενώ δηλαδή έχουμε μια συγκεκριμένη πολιτικοοικονομική ολιγαρχία που μας έφερε σε αυτή την οικτρή κατάσταση, το μήνυμα που μας περνάει στο υποσυνείδητο το σύστημα είναι ότι αυτή η ολιγαρχία θα πρέπει να μείνει στο απυρόβλητο και αντίθετα να απομονωθεί οποιοσδήποτε άλλος που δεν έχει άμεση λύση για να εξαλείψει τα εγκλήματα της ολιγαρχίας!

Στην ουσία τι μας είπαν οι δύο πρωϊνοί προπαγανδιστές; Μας είπαν πως: «Αφού δεν μπορούμε να αναστήσουμε το θύμα γιατί να πειράξουμε το δολοφόνο;». Ας αφήσουμε λοιπόν τον δολοφόνο ατιμώρητο να δημιουργεί νέα θύματα Αυτή είναι στη βάση της η απαίτηση του συστήματος.

Θα την καταπιούμε αμάσητη;

Πέτρος Χασάπης




Θα κόψουν τη σύνταξη πλοιάρχου λόγω άρνησής του να βγάλει ΑΜΚΑ! 

Του Μπάμπη Σαββίδη
Μια απίστευτη ιστορία, έναν πραγματικό "Γολγοθά", καταγγέλλει ένας συμπολίτης μας, απόστρατος του Πολεμικού Ναυτικού από τα Χανιά, στον οποίο, μετά τις παροχές υγείας, το κράτος απειλεί να του κόψει και τη σύνταξη! Ο λόγος; Το γεγονός πως ο ίδιος δεν έχει και αρνείται - για ιδεολογικούς και θρησκευτικούς λόγους - να βγάλει ΑΜΚΑ...

Τις μέρες αυτές ο 61χρονος Στέλιος Δανδουλάκης, πλοίαρχος εν αποστρατεία, βρίσκεται στην Αθήνα, ψάχνοντας να βρει μια άκρη για να αποφύγει αυτό που πάει, όπως λέει με παράπονο ψυχής στη "Ν.Κ.", να του επιβάλλει το ελληνικό κράτος. Δηλαδή το... θάνατο! Άλλωστε η ψυχρή, στερεοτυπική απάντηση που λαμβάνει από τις αρμόδιες υπηρεσίες είναι ξεκάθαρη. Όσο δεν έχει ΑΜΚΑ και δεν είναι μέσα στο ηλεκτρονικό σύστημα θεωρείται για το κράτος πως δεν υπάρχει. Πως είναι πεθαμένος!

«Μιλάμε για απανθρωπιά. Για σύγχρονους Διοκλητιανούς. Θέλουν σώνει και καλά να με αναγκάσουν είτε να βγάλω ΑΜΚΑ, να φακελωθώ κι εγώ, ή να αποδημήσω εις Κύριον», ξεσπά ο Χανιώτης πλοίαρχος εν αποστρατεία. 

Δηλώνει πως, παρά το τελεσίγραφο που έχει πάρει στα χέρια του να βγάλει ΑΜΚΑ ως τις 30 Μαΐου, ή αλλιώς να ξεχάσει τελείως από εδώ και πέρα τη σύνταξή του, δεν πρόκειται να το βάλει κάτω.


«Είναι συνταγματικό μου θρησκευτικό δικαίωμα. Είμαι ελεύθερος πολίτης», μας λέει οργισμένος. 

Κι εδώ, αν μη τι άλλο, γεννιέται ένα κοινωνικό ερώτημα. Ναι, ο νόμος είναι νόμος. Ναι, η περίπτωσή του είναι ιδιαίτερη. Ναι, η στάση του σε πολλούς ίσως φαντάζει περίεργη. Ασυνήθιστη. Όμως κάποιος, με αφορμή την προσωπική ιστορία του απόστρατου Χανιώτη, αναρωτιέται δικαιολογημένα: Αν ένας άνθρωπος για ιδεολογικούς-θρησκευτικούς λόγους και όχι από άλλο κίνητρο αρνείται να καταχωριστεί ηλεκτρονικά ή να "φακελωθεί", όπως ο ίδιος θεωρεί, πρέπει να πεθάνει; Διότι ένας συνταξιούχος, ο οποίος δεν έχει άλλους πόρους, δεν παίρνει σύνταξη, δεν έχει παροχή υγείας και πληρώνει τα πάντα από την τσέπη του, μέχρι πότε μπορεί να αντέξει;


«Ο υπουργός Εργασίας-Ασφάλισης, αυτοί που μας κυβερνούν, οι προϊστάμενοι στις καρέκλες και στα γραφεία έχουν καθόλου ανθρωπιά μέσα τους; Δε ρωτούν... Ο Δανδουλάκης ο Στέλιος έχει 40 έτη συντάξιμα στο Πολεμικό Ναυτικό; Πλήρωνε κανονικά τις εισφορές του; Έχει την ταυτότητα του αποστράτου; Έχει ταυτότητα Έλληνα πολίτη; Τα έχει όλα. Το κυριότερο ερώτημα... Ο Στέλιος Δανδουλάκης ζει; Ναι. Ε, τότε, γιατί να του κόψουμε το οξυγόνο για να ζει; Αυτό έχω να ρωτήσω εγώ τους κύριους αρμόδιους που με απειλούνε ότι, αν δεν πάω μέχρι τέλος Μαΐου να βγάλω ΑΜΚΑ, από τον Ιούλιο τέλος η σύνταξη», ξεσπά στη "Ν.Κ." ο κ. Δανδουλάκης και συμπληρώνει: «Γιατί πρέπει με το ζόρι, αναγκαστικά, να βγάλω εγώ τον επάρατο αριθμό αυτόν του ΑΜΚΑ; Γιατί, αν δεν το βγάλω, μου λένε ευθέως πως είμαι νεκρός; Να πάω να πεθάνω. Αυτό μου λένε, αφού με απειλούν ότι δε θα ξαναπάρω σύνταξη. Δεν είμαι Έλληνας πολίτης; Τόση απανθρωπιά; Τόση αναισθησία; Είναι δυνατόν ένας αριθμός, ένα "φακέλωμα" να θεμελιώνει δικαίωμα ζωής; Είναι δυνατόν επειδή δεν έχω ΑΜΚΑ να θεωρούμαι ότι δεν υπάρχω για το ελληνικό κράτος; Αν ήμουν άθεος, βουδιστής, μουσουλμάνος ή οτιδήποτε άλλο, θα μου έλεγαν ναι είναι δικαίωμά σου! Δεν είναι δικαίωμά μου να μη θέλω για θρησκευτικούς λόγους να έχω ΑΜΚΑ; Δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα της θρησκευτικής μου συνείδησης; Το δικαίωμά μου να μη θέλω, βρε αδελφέ, να εκχωρώ φόρα παρτίδα τα προσωπικά μου στοιχεία;».

Ο ίδιος, όπως μας λέει, δεν έχει αρνηθεί στα κουτουρού να βγάλει ΑΜΚΑ. Έχει τα πιστεύω του. Αλλά από εκεί και πέρα έχει κάνει την έρευνά του. Έχει ψάξει το θέμα και έχει ενημερώσει εγγράφως τις αρμόδιες υπηρεσίες γιατί δε θέλει να βγάλει ΑΜΚΑ...

Ιδού, συγκεκριμένα, τι αναφέρει σε έγγραφό του προς το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού: 

«Αφού έλαβα υπόψη: 

α) Έγγραφα, ανακοινώσεις-εγκυκλίους της Εκκλησίας της Ελλάδας, της Εκκλησίας της Κρήτης, των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους και ειδικών επιστημόνων Πληροφορικής, 

β) ότι ο Αριθμός Μητρώου Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΑΜΚΑ) είναι ηλεκτρονική-μηχανογραφική αποθήκευση προσωπικών δεδομένων/στοιχείων, δηλαδή είναι μια μορφή ηλεκτρονικού φακελώματος, το οποίο καθιστά επικίνδυνα απροστάτευτο τον άνθρωπο σε κατάχρηση, δηλαδή μετάδοση/εκχώρηση και επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων, 

γ) ότι δεν υφίσταται σχετική ελληνική νομοθεσία που να καθορίζει ηλεκτρονικό τρόπο-μέσο ασφαλείας για την προστασία του προσωπικού ηλεκτρονικού φακέλου, και για λόγους θρησκευτικής συνειδήσεως αναφέρω ότι δεν επιθυμώ να ενταχθώ στο μητρώο με ηλεκτρονικό, μηχανογραφικό τρόπο αποθήκευσης αρχείου».

Βεβαίως τα επιχειρήματα που ο ίδιος επικαλέστηκε δεν έπιασαν τόπο στις αρμόδιες υπηρεσίες. Έτσι ήρθε, όπως λέει, το πρώτο πλήγμα. Του έκοψαν το αγαθό της υγείας.

«Δε μου αναγνωρίζουν το βιβλιάριο υγείας, παρότι είναι θεωρημένο. Μου είπαν ουσιαστικά πως είναι άχρηστο. Και το μόνο που έχω να κάνω είναι να το πετάξω στα σκουπίδια. Το πρόβλημα το έχω από το Νοέμβριο του 2011. Δε συνταγογραφείται πλέον τίποτε χειρόγραφα. Πρέπει να είμαι στο σύστημα. Επειδή εγώ δεν είμαι, δεν μπορούν να μου συνταγογραφήσουν. Τα πληρώνω όλα από την τσέπη μου. Και δεν είναι καθόλου λίγα τα έξοδα. Έχω κακοήθεια. Έχω καρδιολογικά προβλήματα. Όμως δεν τους ενδιαφέρει. Πηγαίνω στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών και με πετάνε έξω σαν το σκυλί! Εκεί φτάσαμε; Αυτή είναι η Ελλάδα του σήμερα;», λέει οργισμένος ο κ. Δανδουλάκης.

Έφτασε μέχρι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Παρά την ψυχρολουσία με το βιβλιάριο υγείας, ο κ. Δανδουλάκης δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια. Απευθύνθηκε σε εισαγγελικό λειτουργό.

«Έχω μια εισαγγελική παραγγελία. Είχα κάνει αίτηση στην Εισαγγελία πως είμαι ο τάδε και δε θέλω να είμαι στο σύστημα για θρησκευτικούς λόγους. Παρακαλούσα να δώσουν εντολή να εξυπηρετούμαι σε θέματα υγείας κ.τ.λ. Έτσι και έγινε. Πήρα το εισαγγελικό χαρτί από την Αθήνα το 2012. Αλλά και τι πώς το πήρα; Στο υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης το απέρριψαν.

Τον Ιούνιο μπορεί να μπει η σύνταξη. Μετά όμως γιοκ. Μου το έχουν ξεκαθαρίσει από το υπουργείο.

Έχω απευθυνθεί το γραφείο του προέδρου της Δημοκρατίας. Στον πρωθυπουργό. Έχω πάει στο υπουργείο Εργασίας. Έχω πάει στη Βουλή. Ουδείς ενδιαφέρεται. Να πάω να πεθάνω. Αυτό μου λένε κυνικά. Το Σύνταγμα με καλύπτει.

Ο Έλληνας δεν είναι αριθμός. Δεν είναι ένα ηλεκτρονικό αρχείο. Το κράτος πρέπει να του παρέχει υγεία. Αλλά δεν τους νοιάζει. Είναι οι σύγχρονοι Διοκλητιανοί», λέει ο απόστρατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, παραπέμποντας στο χαρτί που έλαβε, με ημερομηνία αποστολής την 25η Απριλίου 2013, από τη Γενική Διεύθυνση Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Το έγγραφο καταλήγει: «Αν μέχρι τις 30/05/2013 δεν έχετε υποβάλει ή καταχωρίσει ΑΜΚΑ, θα ανασταλεί η καταβολή σύνταξης μηνός Ιουλίου 2013 (ημερομηνία καταβολής τέλος Ιουνίου 2013) και κάθε επόμενης σύνταξης»...

Τι θα κάνει ο ίδιος; Θα το παλέψει, αντιστεκόμενος, όπως λέει, στο φακέλωμα μέχρι τέλους. Άλλωστε, όπως σημειώνει, μπορεί να αποτελεί ασυνήθιστη, αλλά δεν είναι μοναδική περίπτωση πανελλαδικά. Ο ίδιος γνωρίζει άλλωστε προσωπικά περίπτωση πλωτάρχη του Λιμενικού, εν ενεργεία, στον Πειραιά, που δεν του δίνουν μισθό! Και της Αστυνομίας επίσης, που δεν του δίνουν σύνταξη για τον ίδιο ακριβώς λόγο...


Διαβάστε επίσης:
Για τους συνταξιούχους που δε δήλωσαν ΑΜΚΑ ή ΑΦΜ αναστέλλεται η καταβολή συντάξεων 



Να ‘μαστε λοιπόν πάλι εσύ κι εγώ, καθισμένοι αντίκρυ να μιλάμε για τις αλυσίδες που αφήσαμε να μας φορέσουν, να κοιτάζουμε τα συρματοπλέγματα και τον τοίχο που χτίζουνε ολόγυρά μας για να μας κλείσουν σε μια ανώνυμη φυλακή, να βρίζουμε ο ένας τον άλλον και να είμαστε έτοιμοι να αλληλο-σκοτωθούμε, επειδή μας διαβάλουν οι σπιούνοι των δημίων μας, επειδή επιλέξαμε να μένουμε στον μικρόκοσμο των προσωπικών μας συμφερόντων, επειδή συνεχίζουμε –ως άλογα όντα- να κοιτάζουμε το δέντρο, να ψάχνει η ματιά μας εκεί που μας δείχνει το δάχτυλο και να πιστεύουμε στα λόγια εκείνων που κάνανε σχέδια για το πως να γίνουμε δικοί τους σκλάβοι.

Να ήξερες όμως αδελφέ, πόσο καλό μας έκαναν με όλα ετούτα οι μίσθαρνοι εφιάλτες που μας κατατρώγουν τα σωθικά, που λαχταράνε στο τέλος να μας κομματιάσουν την ψυχή και να μας κάνουνε κατάδικούς τους…
Αυτές οι αόρατες αλυσίδες που έχουμε στα πόδια και στο νου, ετούτα τα συρματοπλέγματα και ο τοίχος που κάθε μέρα θεριεύει για να μας κλείσει ακόμη και την ομορφιά του ουρανού με σκοπό να μας βυθίσει στο απόλυτο σκοτάδι, είναι η πρόκληση που έχουμε μπροστά μας, είναι το μέτρο που πρέπει σήμερα να ξεπεράσουμε. 
Οι αλυσίδες αυτές είναι ο στόχος που καλούμαστε να υλοποιήσουμε σπάζοντάς τες, τα συρματοπλέγματα και ο τοίχος είναι το εμπόδιο που πρέπει να υπερβούμε για να γίνουμε καλύτεροι, για να ξαναβρούμε τον δρόμο του αυτονόητου που θα μας οδηγήσει στον σκοπό μας, σε εκείνο το καλύτερο αύριο που θέλουν να μας κλέψουν…

Κι αν στη σκέψη αυτή φοβάσαι, μην δειλιάζεις πατριώτη. Δεν είναι κακό. Ο φόβος δείχνει πως σκέφτεσαι, πως υπολογίζεις, πως σχεδιάζεις τι θα κάνεις όταν αυτό σου ζητηθεί. 
Κι αν δεν μπορείς στην πρώτη γραμμή να σταθείς, τότε μην γίνεις εμπόδιο, θεριεύοντας τους σπόρους της διχόνοιας που σπείραν αναμεταξύ μας. Μην σταθείς εμπόδιο σ’ όλους εκείνους που πρόθυμα θα τολμήσουν να παλέψουν με ορατές κι αόρατες δυνάμεις, για να ξαναφέρουν το χρώμα, που θα θελήσουν να αγωνιστούν στον αγώνα τον όμορφο και τον ιερό για να επιστρέψουν οι ανθρώπινες αξίες, για να έρθει επιτέλους το φως στη ζωή μας.

Μόνο, που ένα πράγμα μεγάλο πρέπει όλοι μας να κάνουμε, για να ετοιμαστούμε καθώς πρέπει, για να πάρουμε πίσω όσα μας πήραν, για να ξανα-βαδίσουμε περήφανοι στα χώματα ετούτης της πατρίδας.
Πρέπει να ξαναβρούμε τις αξίες που ξεχάσαμε, πρέπει να αγκαλιαστούμε με όσα οι πατεράδες μας είχαν σαν οδηγό, πρέπει να ξαναβρούμε τον δικό μας δύσκολο, ελεύθερο και περήφανο δρόμο στη ζωή. 
Πρέπει να ξαναγίνουμε άνθρωποι κι όχι αριθμοί, όπως μας κάνανε ετούτοι. 
Πρέπει να αφήσουμε τις πέτρες που μας φορτώσαν και να αδελφωθούμε, γιατί σαν έρθει η στιγμή, στην πρώτη γραμμή σαν θα ταχθούμε, ίσοι πρέπει να είμαστε όλοι και να έχουμε πίστη στους αγίους μας, στην Παναγιά και στον Θεό μας, γιατί μονάχους δεν θα μας αφήσουνε σαν τα άγια και τα όσια της πίστης και της φυλής μας υπερασπιστούμε. Ελεύθερους μας θέλει ο δημιουργός μας, γιατί ελεύθερους μας έφτιαξε και όχι υπηρέτες. Ελεύθερους μας θέλουν οι αγγέλοι για να γιορτάσουνε μαζί μας τη νίκη μας απέναντι στους δαίμονες που θέλουν την ζωή –μα πιότερο, την ψυχή- μας να αρπάξουν.

Λοιπόν, τι λες; 
Θα διώξουμε την αρρώστια που ορίζει σήμερα τις ζωές μας; Θα διώξουμε τους δαίμονες που μας κρύβουνε το φως; 
Θα διώξουμε τον φόβο που στην ψυχή μας με τέχνη περίσσια βάλαν εκείνοι που και στην καρδιά και την ψυχή μας θέλουν να μας φορέσουν αλυσίδες; 
Θα βάλουμε τους παλιάτσους που μας διαφεντεύουν, να κλάψουνε πάνω από τους τάφους που κάνανε για εμάς;
Σε εσένα η απόφαση ετούτη είναι. Κι εγώ μαζί σου, στο πλευρό σου θα σταθώ. Γιατί, κοινή μοίρα μας δένει σε ετούτη την ζωή, αφού κοινή η πατρίδα που μας γέννησε και από μικρά παιδιά μας έφτιαξε άντρες για να της σταθούμε στα δύσκολα και να μας τιμήσει μετά…

Μην το σκέφτεσαι πολύ. Γίνε αυτός που κάποτε ήσουνα, ακολούθα τα πατήματα των πατεράδων σου, διώξε όλη τη βρώμα που σου φορέσαν για να φανούν το λευκό και το γαλάζιο που τα λάβαρά σου κοσμούν… 
Και τότε, εσύ κι εγώ, κι όλοι μαζί, θε να χορέψουμε εκείνο τον αρχαίο κι όμορφο χορό που τον ζηλεύουνε οι δαίμονες και τον τραγουδούνε οι αγγέλοι, τον χορό του αγώνα για τα άγραφα και μεγάλα, τα ωραία ιδανικά, όλα εκείνα που ήτανε κανόνας ζωής των προγόνων μας, όλων εκείνων απλόχερα μας έδωσε ο δημιουργός μας.

Άντε λοιπόν, μην το αργούμε και δίνουμε χαρά σε όλους εκείνους που μας μισούν…
Άντε λοιπόν, κανένας δεν θα σου χαρίσει εκείνα που ο ίδιος θέλει να σου πάρει πρώτος...
Άντε λοιπόν, ο πυρωμένος δρόμος ετούτος εσένα περιμένει για να εξαγνιστείς, για να γίνει το σίδερο σπαθί που θα κρατήσεις στα δικά σου χέρια, για να τιμήσεις και να τιμηθείς απ' όσους πέρασαν και όσους έρχονται, για να μπορέσεις να ξαναγίνεις άνθρωπος με όλα όσα ετούτη η λέξη μπορεί να σημαίνει...
Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο.

 
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Δυο σημαντικές προειδοποιήσεις από πολύ σοβαρούς παράγοντες της δημόσιας ζωή της Τουρκίας ότι ο εμφύλιος που έχει ξεσπάσει στην γειτονική Συρία αλλά και η λάθος πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία εμπεριέχει τον κίνδυνο να προκαλέσει ένα αιματηρό εμφύλιο πόλεμο στην ίδια την Τουρκία, έγιναν ταυτόχρονα δείχνοντας και το κλίμα που έχει δημιουργηθεί σε μια Τουρκία με πολλά πολιτικά αδιέξοδα που δεν δικαιολογούν με κανένα τρόπο την τουρκοφοβία με την οποία την αντιμετωπίζουμε.

Συγκεκριμένα ο Deniz Baykal, πρώην αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης και πρώην αρχηγός του Λαϊκού κόμματος, γνωστός στην Ελλάδα όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών κατά την κρίση των Ιμίων, προειδοποίησε τον Ερντογάν και την κυβέρνηση του ότι η πολιτική του στο συριακό οδηγεί την Τουρκία σε εμφύλια σύρραξη μεταξύ των σουνιτών ισλαμιστών και της μειονότητας των Αλεβητών που αριθμεί περί τα 25 εκατομμύρια. Το εντυπωσιακό όμως είναι ότι την ίδια ακριβώς ημέρα, (28/5), που ο Baykal απεύθυνε αυτή την προειδοποίηση στον Ερντογάν και ο αρχιμουφτής της Τουρκίας, ο μετριοπαθής για πολλούς, Mehmet Görmez, σύμφωνα με δημοσίευμα της ισλαμικής εφημερίδας Yeni Şafak, προειδοποίησε ότι ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας απειλεί με εμφύλιο θρησκευτικό πόλεμο την Τουρκία.

Να σημειωθεί ότι οι Αλεβήτες της Τουρκίας θωρούνται αδελφοί και συγγενείς με τους Αλαουΐτες της Συρίας, δηλαδή την θρησκευτική αίρεση στην οποία ανήκει και ο Μπασέρ αλ Άσαντ, ο πρόεδρος της Συρίας και η οποία είναι το μεγαλύτερο στήριγμα του Σύρου προέδρου στον πόλεμο κατά των ανταρτών. Αν και υπάρχουν κάποιες διαφορές, οι Αλεβητες θεωρούνται Σιΐτες όπως είναι και οι Αλαουΐτες, οι Ιρανοί και οι οπαδοί της Χετζμπολάχ στον Λίβανο που έχει ταχτεί στο πλευρό του Άσαντ πολεμώντας τους φανατικούς σουνίτες ισλαμιστές αντάρτες. Επίσης πολλές μελέτες που έχουν δημοσιευτεί στην ίδια την Τουρκία κάνουν λόγο για ελληνοχριστιανική καταγωγή των Αλεβητών, γι’ αυτό και οι σουνίτες τους θεωρούν σαν άπιστους γκιαούρηδες.

Και ενώ στην Τουρκία το κλίμα σχετικά με τον εμφύλιο της Συρίας είναι τεταμένο καθώς η μεγάλη μειονότητα των Αλεβητών υποστηρίζει ανοιχτά το καθεστώς του Άσαντ διαφωνώντας με την ισλαμική κυβέρνηση, εν όψει της κατάρτισης του νέου τουρκικού συντάγματος οι Αλεβήτες οργανώνουν μεγάλες κινητοποιήσεις για να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη εσωτερική ένταση. Παράλληλα καθημερινά σχεδόν στην περιοχή του Χατάυ, όπου συγκεντρώνονται οι πρόσφυγες από τον εμφύλιο της Συρίας και οι Σύριοι αντικαθεστωτικοί έχουν τις βάσεις τους, γίνονται διαδηλώσεις των Αλεβητών, οι οποίοι έχουν την συντριπτική πλειοψηφία στην περιοχή, προς υποστήριξη του καθεστώτος Άσαντ ενώ δεν λείπουν και οι μικροσυγκρούσεις με τους φανατικούς Σύρους ισλαμιστές.

Ενώ λοιπόν ακόμα και το φάσμα ενός εκρηκτικού θρησκευτικού εμφυλίου πλανάται πάνω από την Τουρκία καθώς έχει μπλεχτεί για τα καλά με την μεγάλη σύγκρουση της Συρίας, εδώ στην Ελλάδα ασχολούμαστε με τις ρατσιστικές βλακείες και το μόνο που κάνουμε είναι να παρακολουθούμε άφωνοι τις αλλεπάλληλες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο ενώ η τουρκοφοβία καλλιεργείτε συστηματικά από τα τουρκολαγνικά κανάλια.
  • Οι λαθρομετανάστες καταλύουν τους θεσμούς και ακυρώνουν την ύπαρξη της Ελληνικής αστυνομίας
  • Το Υπουργείο του κ. Δένδια (υποτίθεται ότι λέγεται "Προστασίας του Πολίτη) παραμένει αμέτοχο και ατάραχο στην αντικατάστασή του από τους λαθρομετανάστες!
  • Ποιός -επιτέλους- κυβερνάει αυτή τη χώρα; Ποιός νόμος ισχύει για τον υποτιθέμενο πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά;
  • Έχουμε Δημοκρατία και Σύνταγμα ή σιωπηλή αποδοχή της Σαρία; Γιατί όλοι συζητούν για το αντιρατσιστικό, όταν οι λαθρομετανάστες επίσημα καταλύουν το νόμο;

Τι απέγιναν εκείνες οι δεσμεύσεις του κυρίου Δένδια για όσους υποκαθιστούν παράνομα την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ - Παραποίηση Αρχής;
Το θέμα θέλει προσοχή και γρήγορη απάντηση της ΕΛ.ΑΣ...γιατί σε περίπτωση που περάσει η εντύπωση πως όποιος θέλει φτιάχνει και μια ομάδα "περιπολίας" ..
  • ισλαμιστές για Σαρία-έχει ακουστεί πως ήδη υπάρχει....
  • Κάτοικοι για ασφάλεια-υπάρχουν ήδη στην περιφέρεια,σε περιοχές που η εγκληματικότητα χτυπάει κόκκινο.
  • Αφρικανοί για να διώχνουν λευκούς..γίνεται ήδη από παρέες αφρικανών στην Κύψέλη, κ.λ.π. κ.λ.π.
  • Αφγανών στην περιοχή της Ομονοίας,για ξεκαθάρισμα λογαριασμών με άλλες μαφίες ναρκωτικών.
Σε λίγο τα πράγματα θα ξεφύγουν και θα αρχίσουν πραγματικές μάχες μέσα στην καρδιά της πόλης...Τα πρόσφατα παραδείγματα σε Λονδίνο-Γαλλία και Σουηδία πρέπει να συνεφέρουν κάποιους και να τους προσγειώσουν στην ωμή πραγματικότητα..Ειδικά ο κος Δενδιας πρέπει να είναι αποφασιστικός και αμείλικτος και να μην αφήσει κανέναν να υπερβαίνει το Σύνταγμα και τους κανόνες του Ελληνικού κράτους.

Η είδηση...
Οι συνεχείς "ρατσιστικές" επιθέσεις εναντίον μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας, οδήγησαν στην πρωτοβουλία δημιουργίας μίας ομάδας αυτοάμυνας υπό το όνομα «Μαύροι Πάνθηρες», η οποία αποτελείται από αλλοδαπούς που ζουν στην πρωτεύουσα.
Η οργάνωση τους έχει καθαρά αμυντικό στόχο(?), προκειμένου να προστατεύσει τους μετανάστες που πέφτουν θύματα νεοναζιστικών οργανώσεων.

Οπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, τα μέλη της οργάνωσης πραγματοποιούν νυχτερινές περιπολίες στις γειτονιές του κεντρου, ενώ μέσω κινητών και social media ενημερώνονται και αντιδρούν σε περιπτώσεις ρατσιστικών επιθέσεων.

Οι «Μαύροι Πάνθηρες» απασχόλησαν πρόσφατα και τα ξένα μέσα, αφού, σύμφωνα με δημοσίευμα του EnetEnglish, ο Michael Chege, μέλος των «Μαύρων Πανθήρων» μίλησε στο βρετανικό Channel 4:
«Είμαι μέλος των "Μαύρων Πανθήρων" και όλοι το γνωρίζουν αυτό.
Οπότε, δίνω στη Χρυσή Αυγή μία σαφή προειδοποίηση: μην ενοχλείτε τους μαύρους, με κανένα τρόπο. Το εννοώ».
«Δεν φοβάμαι αυτή τη νεοναζιστική, ηλίθια ομάδα» προσθέτει αναφερόμενος στη Χρυσή Αυγή.
«Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο συνεθλίβησαν. Στον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, θα τους εξαφανίσουμε από προσώπου γης[...] Θέλουν να κάνουν ό,τι έκανε και ο Χίτλερ. Ας το δοκιμάσουν. Θα έχουν την ίδια μοίρα και ακόμα χειρότερη» προσθέτει.


Σύμφωνα με το ifemiredia,όπως ανέφερε στη συνέντευξή του ο 28χρονος Chege, είναι γεννημένος στην Κένυα και μετακόμισε στην Ελλάδα σε ηλικία 8 μηνών, ωστόσο έχει ακόμα προβλήματα και πρέπει να κουβαλάει συνεχώς μαζί του μία τσάντα γεμάτη έγγραφα, προκειμένου να μπορεί να αποδείξει πως βρίσκεται νόμιμα στην Ελλάδα.
Ωστόσο, όπως αναφέρει το δημοσίευμα της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, πέρα από το γραφειοκρατικό θέμα, έχει έρθει αντιμέτωπος συχνά και με επιθέσεις από μέλη της Χρυσής Αυγής και εκεί η εκπαίδευσή του σε πολεμικές τέχνες αποδείχθηκε χρήσιμη: «Τους έχω αντιμετωπίσει δέκα φορές σε πραγματική μάχη, που πρέπει να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς».

Οσο για την κατάσταση στην Ελλάδα για τους μετανάστες, ο Chege παραδέχεται ότι τα πράγματα είναι μάλλον δύσκολα:«Η μητέρα μου θέλει να επιστρέψω στην Κένυα. Ανεξαρτήτως της σημερινής κατάστασης, αγαπώ την Ελλάδα. Νιώθω ότι είναι το σπίτι μου. Δεν μπορώ να την καταδικάσω. Πέρασα καλά στην Ελλάδα, στο παρελθόν. Τώρα όμως, έχει γίνει στροφή 180 μοιρών.
Όταν περπατάω στον δρόμο τη νύχτα, φοβάμαι.
(Προφανώς θα εννοεί και την εγκληματικότητα από αλλοδαπούς μαχαιροβγάλτες ληστές του δρόμου που δρουν στο κέντρο της πόλης (Αφγανούς - Μαροκινούς - Αλγερινούς) και όχι μόνο επιθέσεις από ακροδεξιούς).
Αν μαζέψω αρκετά χρήματα, θέλω να επιστρέψω στην Κένυα μόνιμα τα Χριστούγεννα».

Το θέμα αναδεικνύεται από το βρετανικό Channel 4 που συνομίλησε με τον Michael Chege. 
"Για τους μετανάστες τα πράγματα στην Ελλάδα γίνονται ολοένα και χειρότερα", καταγράφει το δημοσίευμα του Channel 4. Οι μετανάστες κατηγορούν την αστυνομία και τις αρχές για αδιαφορία. Ο Jamal Osman που επιμελείται του ρεπορτάζ, γράφει ότι ακολούθησε τις αστυνομικές δυνάμεις στο κέντρο της Αθήνας στα πλαίσια της επιχείρησης "Ξένιος Δίας". "Περάσαμε ανάμεσα από ναρκομανείς και εμπόρους ναρκωτικών. Οι αστυνομικοί τους κοιτούσαν και δεν έκαναν τίποτα".

Η ζωή στην Ελλάδα
Στη συνέχεια του άρθρου, ο Michael Chege μιλάει για τη ζωή του στην Ελλάδα. "Στο σχολείο, ήμουν το μόνο μαύρο παιδί. Έπρεπε κάθε μέρα να δίνω μάχη για να έχω τον σεβασμό". Σε μικρή ηλικία έμαθε πολεμικές τέχνες για να μπορεί να υπεραμύνεται του εαυτού του. Διηγείται μάλιστα ένα περιστατικό ρατσιστικής βίας εναντίον του. Όταν ήταν σε ένα λεωφορείο, δύο άνδρες με μπλούζες της Χρυσής Αυγής εμφανίστηκαν και κινήθηκαν απειλητικά εναντίον του. Επιβάτες προειδοποίησαν τον Michael. "Μου είπαν τρέξε, κρύψου ή πέσε κάτω". Ο ίδιος δεν έφυγε και δέχθηκε επίθεση. "Στις πολεμικές τέχνες μαθαίνεις να πολεμάς.

Ήμουν τυχερός πάντως που κατάφερα να διαφύγω με ελαφρά τραύματα", αναφέρει. Μία ημέρα αργότερα, βρέθηκε σε τηλεοπτικό παράθυρο δελτίου ειδήσεων, απέναντι στον Νίκο Μιχαλολιάκο. Ο ηγέτης της Χρυσής Αυγής, γράφει ο συντάκτης, αντιμετωπίζει τους μετανάστες ως κανίβαλους. Στην τηλεοπτική αντιμαχία των δύο ανδρών, ο ηγέτης της Χ.Α. διέψευσε την επίθεση από μέλη του κόμματος του. Όταν ο Michael του ζήτησε να τοποθετηθεί, εκείνος είπε: "Οι πυγμαίοι τρώγονται και ψήνονται από άλλους μαύρους στην Αφρική.

Και θεωρούνται ιδιαίτερο έδεσμα". Ο Chege τον ρώτησε που το ξέρει αυτό, αν έχει ζήσει στην Αφρική ή αν έχει επισκεφθεί κάποια χώρα της και εκείνος απάντησε: "Όχι. Το έχω διαβάσει όμως στις εφημερίδες". "Είμαι άτυχος να είμαι ξένος στην Ελλάδα", καταλήγει ο 28χρονος Michael.

Λέει πως δεν θέλει τα παιδιά του να ζήσουν τη βία στο πετσί τους και αποσκοπεί στο να τα μεγαλώσει στην πατρίδα του, την Κένυα. Για την ώρα, ο ίδιος και οι ομάδες του θα συνεχίσουν, όπως υπογραμμίζει, να περιφρουρούν τη γειτονιά τους.

Επίθεση στον πρωθυπουργό έκανε ο Αλ. Τσίπρας μιλώντας στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, κάλεσε τον Αντώνη Σαμαρά σε «ντιμπέιτ» ζητώντας «να μην κρύβεται άλλο, να εξηγήσει ποιο είναι το success story αυτής της κυβέρνησης».

«Αν θεωρεί πράγματι ότι η Ελλάδα ζει μια επιτυχία γιατί δεν έρχεται να το συζητήσουμε γιατί κρύβεται; Γιατί δεν έρχεται ανοιχτά να ανταλλάξουμε επιχειρήματα;», είπε ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσθεσε ότι «στη Βουλή έρχεται μια στους έξι μήνες». «Αν δεν έρχεται στη Βουλή τον καλώ όπου θέλει, είτε στη Βουλή είτε στην τηλεόραση σε εθνική εμβέλεια», συνέχισε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, συμπληρώνοντας ότι η συζήτηση μπορεί να γίνει με όποιους δημοσιογράφους επιθυμεί ο Πρωθυπουργός.

Χαρακτήρισε τους κ.κ. Βενιζέλο και Κουβέλη δεκανίκια του κ. Σαμαρά οι οποίοι εκτίθενται με τις περίφημες απογευματινές τους δηλώσεις στον κήπο του Μεγάρου Μαξίμου.
Αναφερόμενος στον αντιρατσιστικό νόμο ο κ. Τσίπρας επισήμανε πως την ώρα που η Χρυσή Αυγή αλωνίζει και απειλεί με τις φαλτσέτες τους πολίτες της γειτονιάς η κυβέρνηση Σαμαρά αρνείται την αναγκαιότητα αντιρατσιστικού νόμου και ετοιμάζει αντιδημοκρατικό νόμο που θα περιορίζει τις διαδηλώσεις.
Ανοιχτό άφησε το θέμα του «κουρέματος» των καταθέσεων μελλοντικά στις ελληνικές τράπεζες, αν παραστεί ανάγκη, ο Ευρωπαίος επίτροπος Μισέλ Μπαρνιέ. Ο ίδιος με έναν παρελκυστικό τρόπο απάντησε σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή, που συναρτούσε το πιθανολογούμενο «κούρεμα» με τα κόκκινα δάνεια, ότι δεν έχει να απαντήσει τίποτα επί της ουσίας...

Το «κούρεμα» των καταθέσεων, που έγινε πραγματικότητα στην Κύπρο, έχει εμφανιστεί περίπου σαν μονόδρομος στις περιπτώσεις εκείνες που θα υπάρξουν στην Ευρώπη τράπεζες με κεφαλαιακά προβλήματα.

Η ερώτηση του Νίκου Χουντή αφορούσε την κοινοτική οδηγία που υπάρχει σχετικά με το «κούρεμα» των καταθέσεων, εάν κριθεί ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες είναι πολύ μεγάλο, και διερωτήθηκε αν κάτι τέτοιο πρόκειται να εφαρμοστεί άμεσα, με αφορμή το θέμα των «κόκκινων δανείων».

Η απάντηση του Μισέλ Μπαρνιέ μόνο καθησυχαστική δεν ήταν, αφού ο αρμόδιος επίτροπος για τη ρύθμιση του δημοσιονομικού και του χρηματοπιστωτικού τομέα υπογράμμισε ότι... δεν ξέρει τι να απαντήσει! Η αμφίσημη «μη απάντηση» του Γάλλου επιτρόπου, παρά τον φόβο που θέλει να εμπνεύσει, αφήνει στην ουσία ορθάνοιχτο το ζήτημα του «κουρέματος» των καταθέσεων.

Στην Ευρώπη είναι κεντρική γραμμή η απειλή του «κουρέματος» των καταθέσεων και υποτίθεται ότι θα λειτουργήσει σαν φόβητρο για να μη γίνονται προβληματικά τα πιστωτικά ιδρύματα.

Στην απάντησή του στον Ελληνα ευρωβουλευτή ο Γάλλος επίτροπος έβαλε μπόλικη διπλωματική σάλτσα, επιδεικνύοντας ένα πνεύμα κατανόησης για τις ανησυχίες των Ελλήνων, που πληρώνουν σήμερα το μάρμαρο της πολύχρονης λιτότητας, στο πλαίσιο ενός προγράμματος που έχει βάλει τη χώρα στον δοκιμαστικό σωλήνα.

Ο κ. Μπαρνιέ παραδέχτηκε ότι το μοντέλο του «κουρέματος» των καταθέσεων θα χρησιμοποιηθεί για μερικούς από τώρα (όπως έγινε στην Κύπρο και πιθανόν να γίνει και στην περίπτωση της Ελλάδας), ενώ για τους περισσότερους, όπως ανέφερε, θα αξιοποιηθεί στο μέλλον, αν παραστεί ανάγκη.

Ο επίτροπος απάντησε, τέλος, και στην τοποθέτηση του κ. Χουντή αναφορικά με το γεγονός ότι προ κρίσης «το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ήταν ένα από τα πιο ασφαλή και πιο υγιή, διότι δεν ήταν εκτεθειμένο σε τοξικά επενδυτικά προϊόντα και επίσης τα δάνεια που έδιναν είχαν καλής ποιότητας εγγυήσεις. Ομως, μετά το “κούρεμα” των κρατικών ομολόγων, μετά την αύξηση της εξόδου των κεφαλαίων από την Ελλάδα, αποφασίστηκε να δοθεί το ποσό των 50 δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος στην Ελλάδα». Ο κ. Μπαρνιέ επισήμανε ότι «όλα αυτά τα νομοθετήματα βασίζονται στα μαθήματα από το παρελθόν. Αν είχαν εφαρμοστεί τέτοιοι νόμοι προηγουμένως, τις περισσότερες τραπεζικές κρίσεις που ζήσαμε με την πλάτη στον τοίχο εδώ και τέσσερα με πέντε χρόνια θα τις είχαμε αποφύγει ή ελέγξει πολύ καλύτερα».