Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Ιουλ 2015

Στις 22 Ιουλίου η βουλή επανέρχεται για την τελευταία πράξη του τρίτου Μνημονίου. Είναι η καθοριστική ψηφοφορία για την τροποποίηση του κώδικα πολιτικής δικονομίας που θα πετάξει έξω από τα σπίτια όλους τους οφειλέτες. "Βουβές δίκες" - Δίκες χωρίς μάρτυρες.

Επανακαθορίζεται το σύνολο των ρυθμίσεων, αλλά και της όλης φιλοσοφίας της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης, με δραματική φαλκίδευση των δικαιωμάτων των οφειλετών των Τραπεζών, ιδίως αναφορικά με τα ζητήματα πλειστηριασμών ακινήτων και την ενίσχυση των προνομίων των Τραπεζών και τον περιορισμό των εν γένει δικαιωμάτων εργαζομένων, δημοσίων υπαλλήλων, ασφαλιστικών οργανισμών, εγχειρόγραφων δανειστών, υπέρ των προνομίων των εμπραγμάτων προνομιούχων, ήτοι των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Πρόκειται για ρυθμίσεις που έρχονται σε συνέχεια σειράς βαρύτατα δυσμενών μέτρων κατά της μικρής και μεσαίας τάξης ή της μικρής ιδιοκτησίας. Ο προτεινόμενος επανακαθορισμός της σειράς κατάταξης των δανειστών στον πίνακα γενικών προνομίων και η κατάργηση της ισχύουσας πρόβλεψης για τη διαίρεση του πλειστηριάσματος σε ποσοστά μετά την ικανοποίηση της τρίτης τάξης αυτών ευνοεί αποκλειστικά τις Τράπεζες, σε βάρος κάθε άλλου δανειστή, συμπεριλαμβανομένου του Δημοσίου και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης.

Οι δικηγόροι λένε ΟΧΙ στις αλλαγές του κώδικα πολιτικής δικονομίας. Όχι στην κυριαρχία των τραπεζών
Ολα για τις τράπεζες

Οι δε Τράπεζες αποκτούν συμμετοχή στη διανομή του πλειστηριάσματος ακόμα και με την προσημείωση υποθήκης, χωρίς να είναι αναγκασμένες να την έχουν τρέψει  σε υποθήκη. Η ανωτέρω διαπίστωση περί της προνομιακής μεταχείρισης των Τραπεζών δεν είναι μόνο δική μας. Απαντά σαφώς και στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους: «Από τις προτεινόμενες διατάξεις ενδέχεται να προκληθεί απώλεια εσόδων του Δημοσίου και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης, λόγω της αποδυνάμωσης των ισχυόντων σήμερα προνομίων τους στις διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης»!  Τούτο ομολογούν δημόσια – επιτρέψτε μου κατά κυνικό τρόπο - και οι αρμόδιοι Υπουργοί Οικονομικών και Δικαιοσύνης: «Η εν λόγω απώλεια εσόδων θα αναπληρώνεται από άλλες πηγές εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού και των ανωτέρω φορέων κατά περίπτωση»!

Δηλ. δίνουν προνόμια στις Τράπεζες και στη συνέχεια αναζητείται η κάλυψη αυτής της συνειδητής δημοσιονομικής απώλειας πάλι μέσω προδήλως νέων φορολογικών ρυθμίσεων σε βάρος του πολίτη αυτής της χώρας!  

Ειδικότερα επί των διατάξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης:

Άρθρο 934 ΚΠολΔ Περιορίζονται ασφυκτικά οι χρόνοι προσβολής των πράξεων της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης, αφού όλες οι πράξεις της προδικασίας και κύριας διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης μέχρι και την κατάσχεση προσβάλλονται μέσα σε προθεσμία 45 ημερών, όταν, σε αντίθεση με τον ισχύοντα ΚΠολΔ, οι πράξεις της προδικασίας και της αμφισβήτησης της απαίτησης προσβάλλονται μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από την κατάσχεση, η δε κατάσχεση προσβάλλεται μέχρι την έναρξη του πλειστηριασμού. Επίσης η προθεσμία προσβολής του πλειστηριασμού των ακινήτων περιορίζεται στις εξήντα ημέρες από τη μεταγραφή της κατακυρωτικής έκθεσης, ενώ με τον ισχύοντα ΚΠολΔ στις ενενήντα ημέρες. Ο περιορισμός των προθεσμιών θέτει ασφυκτικά χρονικά περιθώρια αντίδρασης στον οφειλέτη, ιδίως στις περιπτώσεις εκείνες που απαιτείται έρευνα για την συγκέντρωση στοιχείων, όπως είναι λ.χ. έρευνα προς αντίκρουση των στοιχείων κίνησης αλληλόχρεου λογαριασμού σε αντίστοιχη σύμβαση με πιστωτικό ίδρυμα, μετά το κλείσιμο του οποίου επισπεύδεται διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης.

Άρθρο 937 ΚΠολΔ Σε περίπτωση εκτέλεσης που στηρίζεται σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, κατά της απόφασης που εκδίδεται επί της ανακοπής επιτρέπεται μόνο η άσκηση έφεσης. Αμφίβολης νομιμότητας, από πλευράς Συνταγματικού και Ευρωπαϊκού δικαίου, διάταξη η οποία στερεί τον οφειλέτη να προσφύγει για τελική δικαστική κρίση αναφορικά με την επισπευδόμενη εναντίον του διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος με την μέχρι σήμερα νομολογία του ερμήνευε και διέπλαθε το δίκαιο της αναγκαστικής εκτέλεσης.Διάταξη που ευνοεί κυρίως τα πιστωτικά ιδρύματα των οποίων οι εκτελεστοί τίτλοι περιορίζονται αποκλειστικά στις διαταγές πληρωμής και δικαστικές αποφάσεις. 

Άρθρο 971 ΚΠολΔ Στερείται ο οφειλέτης του δικαιώματος να ασκήσει αναίρεση κατά της απόφασηςτης ανακοπής του με την οποία προσβάλλει αναγγελία δανειστή. Τούτο έχει ως συνέπεια τη διανομή του πλειστηριάσματος συντομότερα, διάταξη που ευνοεί κυρίως τις τράπεζες, οι οποίες αναγγέλλονται σε πλειστηριασμούς που επισπεύδουν άλλες τράπεζες.

Άρθρο 972 ΚΠολΔ Με τη διάταξη της §1β προβλέπεται, ότι η αναγγελία πρέπει να επιδοθεί στον συμβολαιογράφο το αργότερο πέντε (5) ημέρες πριν από τον πλειστηριασμό και μέσα στην ίδια προθεσμία πρέπει να κατατεθούν τα έγγραφα που αποδεικνύουν την απαίτηση, σε αντίθεση με την ισχύοντα ΚΠολΔ που προβλέπει δεκαπενθήμερη προθεσμία μετά τον πλειστηριασμό. Αυτό θα έχει ως συνέπεια να εξοβελίζονται, κατ΄ αποτέλεσμα, οι απλοί δανειστές από την διαδικασία των πλειστηριασμών, αφού οι τράπεζες έχοντας οργανωμένες υπηρεσίες θα μπορούν να παρακολουθούν αυτούς και να γνωρίζουν την ακριβή ημερομηνία διεξαγωγής τους, σε αντίθεση με τους πρώτους που ήδη πριν την διεξαγωγή του πλειστηριασμού, θα έχουν απωλέσει την προθεσμία της αναγγελίας και εντεύθεν της ικανοποίησής τους από το πλειστηρίασμα. Το σοβαρότατο όμως πρόβλημα που θα δημιουργήσει η διάταξη αυτή, είναι το γεγονός, ότι στη περίπτωση που επισπεύδεται πλειστηριασμός κατά του οφειλέτη, τότε οι τράπεζες, όπως και κάθε άλλος δανειστής, ακριβώς για να αναγγελθούν εμπρόθεσμα πριν από τον πλειστηριασμό, θα αναγκασθούν να καταγγείλουν και τις δικές τους δανειακές συμβάσεις, αυξάνοντας κατ΄ αυτόν τον τρόπο των αριθμό των κόκκινων δανείων.

Άρθρο 975 ΚΠολΔ Με την εν λόγω διάταξη περιορίζεται το προνόμιο των δικηγόρων στον πίνακα κατάταξης μόνο στις αμοιβές, έξοδα και αποζημιώσεις, εφόσον προέκυψαν μέσα στην τελευταία διετία πριν από την ημερομηνία ορισμού του πρώτου πλειστηριασμού ή κήρυξης της πτώχευσης όταν αυτοί (δικηγόροι) αμείβονται με 3 πάγια περιοδική αμοιβή, θέτοντας έτσι εκποδών (σε αντίθεση με την ισχύουσα διάταξη «κατά υπόθεση») το σύνολο των αμοιβών που προέρχονται από την λοιπή δικηγορική ύλη της πλειοψηφίας των δικηγόρων που δεν παρέχουν έμμισθες υπηρεσίες. Έτσι λ.χ. αμοιβές από εργολαβικό ή αμοιβή υπολογιζόμενη κατ΄ αποκοπή ανά υπόθεση δεν τυγχάνουν υπό την νέα διάταξη κανενός προνομίου.

Άρθρο 977 ΚΠολΔ Στη διάταξη αυτή και συγκεκριμένα στην §3 προβλέπεται, μεταξύ των άλλων, συμμετοχή στη διανομή του πλειστηριάσματος και των προσημειούχων δανειστών εις τρόπο ώστε οι απαιτήσεις με ειδικό προνόμιο (υποθήκη) του άρθρου 976 να ικανοποιούνται έως το εξήντα πέντε τοις εκατό (65%), οι απαιτήσεις με γενικό προνόμιο του άρθρου 975 (δικηγορικές αμοιβές, αμοιβές εργαζομένων, απαιτήσεις δημοσίου για ΦΠΑ, απαιτήσεις οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης) έως το είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) και οι μη προνομιούχες απαιτήσεις (προσημειώσεις) έως το δέκα τοις εκατό (10%) του ποσού του πλειστηριάσματος που πρέπει να διανεμηθεί στους πιστωτές συμμέτρως. Περαιτέρω προβλέπεται, ότι αν συντρέχουν απαιτήσεις του άρθρου 975 και μη προνομιούχες απαιτήσεις, οι απαιτήσεις του άρθρου 975 ικανοποιούνται σε ποσοστό έως το εβδομήντα τοις εκατό (70%) του ποσού του πλειστηριάσματος, που πρέπει να διανεμηθεί στους πιστωτές, ενώ οι μη προνομιούχοι ικανοποιούνται στο υπόλοιπο ποσοστό συμμέτρως. Διάταξη η οποία ευνοεί αποκλειστικά τις τράπεζες, σε βάρος των εργαζομένων, δικηγόρων, αλλά και απέναντι ακόμα και στο ελληνικό δημόσιο και τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης, αφού οι πρώτες αποκτούν κατ΄ αυτόν τον τρόπο συμμετοχή στη διανομή του πλειστηριάσματος ακόμα και με την προσημείωση υποθήκης, χωρίς να είναι αναγκασμένες να την έχουν τρέψει προηγουμένως σε υποθήκη. 

Άρθρα 993 και 995 ΚΠολΔ Για την εκτίμηση της αξίας του ακινήτου, που κατάσχεται, λαμβάνεται υπόψη η εμπορική του αξία, όπως αυτή προσδιορίζεται κατά το χρόνο της κατάσχεσης. Επίσης, ως τιμή πρώτης προσφοράς για τον πλειστηριασμό ακινήτου ορίζεται η εμπορική του αξία, όπως αυτή προσδιορίζεται κατά το χρόνο της κατάσχεσης, 4 διάταξη η οποία θα οδηγήσει σε αυθαιρεσίες, αφού, στη ρευστή οικονομική κατάσταση την οποία διέρχεται η χώρα, λόγω της οικονομικής κρίσης, είναι εύκολο κυρίως για τις τράπεζες να προσδιορίζουν μικρές εμπορικές αξίες, σε βλάβη των συμφερόντων των οφειλετών που θα αποσβένουν αντίστοιχα μικρότερο ποσό χρέους και το κέρδος των τραπεζών θα συνίσταται έτσι αφενός μεν ότι το υπόλοιπο της οφειλής του δανειολήπτη θα εξακολουθεί να βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, αφετέρου δε η ίδια η τράπεζα μπορεί να πλειοδοτήσει και κατ΄ αυτόν τον τρόπο να αποκτά περιουσιακά στοιχεία των οφειλετών σε χαμηλές (εμπορικές) αξίες.

Βουβές Δίκες - Δίκες χωρίς μάρτυρες - κατάλυση κάθε έννοια δικαίου

Άρθρο 1009 ΚΠολΔ Με την εν λόγω διάταξη προβλέπεται, ότι αν το ακίνητο που πλειστηριάστηκε ήταν μισθωμένο για την άσκηση σε αυτό επιχείρησης, ο υπερθεματιστής έχει δικαίωμα να καταγγείλει τη μίσθωση, οπότε αυτή λύεται μετά την πάροδο δύο (2) μηνών από την καταγγελία, διάταξη που θέτει σε δυσμενέστατη θέση τον καλόπιστο μισθωτή – επαγγελματία, ο οποίος πέρα από την απώλεια του μισθίου θα έχει και τεράστια οικονομική ζημία στη περίπτωση που θα έχει προβεί, καθ΄ οιονδήποτε τρόπο, σε επενδύσεις στο μίσθιο που πλειστηριάσθηκε.

Καταργείται η εμμάρτυρη απόδειξη με αποτέλεσμα να καθίσταται άνευ ουσιαστικού περιεχομένου η αποδεικτική διαδικασία και να αναιρείται κάθε έννοια δίκαιης δίκης(άρθρο 237 επ. ΚΠολΔ).  Συγκεκριμένα, όσον αφορά τις αλλαγές στην τακτική διαδικασία ενώπιον των πρωτοβαθμίων δικαστηρίων: Αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση ότι, εν προκειμένω, υιοθετείται ένα «πρότυπο δίκης» που στηρίζεται στην έγγραφη διαδικασία, στην έγγραφη διεξαγωγή των αποδείξεων. Το εν λόγω «πρότυπο» δομείται στη βάση ανελαστικών προθεσμιών και μιας φερόμενης απλοποίησης της όλης διαδικασίας. Η προφορική συζήτηση της υπόθεσης, η εξέταση μαρτύρων στο ακροατήριο κατ’ αρχάς καταργείται.

Αυτή η βουβή συζήτηση μπορεί μάλιστα να λάβει χώρα χωρίς την παρουσία διαδίκων ή  πληρεξουσίων δικηγόρων!
Στη συνέχεια, προβλέπεται η δυνατότητα να επαναληφθεί η συζήτηση, δηλαδή να υπάρξει κατ’ αντιδικία προφορική εξέταση του μάρτυρα, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο από το δικαστήριο και σε περίπτωση Πολυμελούς Δικαστηρίου τούτη διεξάγεται μόνον ενώπιον του Εισηγητή και όχι της όλης σύνθεσης! Είναι ευνόητο ότι έτσι τίθεται εκποδών η «ουσία» της διάσκεψης του Δικαστηρίου, προκειμένου να εκδοθεί απόφαση. Καταστρατηγείται δε ουσιαστικά η αρχή του φυσικού δικαστή.
Οι αντιρρήσεις, λοιπόν, που έχουν αναπτυχθεί επί των εν λόγω ρυθμίσεων είναι πολλές και άκρως σοβαρές. Ενδεικτικά: Ουσιαστικά αναιρούνται οι θεμελιώδεις αρχές της αμεσότητας και της προφορικότητας που διέπουν μέχρι σήμερα την πολιτική δίκη.

Στο σημείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία η αναφορά στην ακόλουθη σκέψη των συντακτών του νομοσχεδίου, στο βαθμό που αποτέλεσε «δεδομένο» για τις προτεινόμενες ρυθμίσεις:
«Είναι  σαφές ότι η συζήτηση στο ακροατήριο αντιμετωπίζεται …ως μια κενή περιεχομένου αλλά και επιβαρύνουσα τυπικότητα (!)». Και τίθεται το ερώτημα: Με ποιο κριτήριο υπολαμβάνεται η τήρηση θεμελιωδών αρχών ως μια ενοχλητική τυπικότητα;

Οι δικονομικοί τύποι ήσαν και είναι πάντοτε οι ασφαλιστικές δικλείδες για την αποτροπή αυθαιρεσιών και για την τήρηση των αρχών του κράτους δικαίου. Διατηρούνται τα υψηλά παράβολα η καταβολή του δικαστικού ενσήμου κατά τη συζήτηση της αγωγής, ακόμη κι αν το αίτημα είναι αναγνωριστικό, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνονται τα προβλήματα που ήδη ανακύπτουν στην πράξη και να εμποδίζεται η πρόσβαση των πολιτών στη δικαιοσύνη.
Η παραβίαση μάλιστα του εν λόγω δικαιώματος έχει ήδη καταδειχθεί με αποφάσεις δικαστηρίων ουσίας, που νομολόγησαν περί της αντισυνταγματικότητας των σχετικών ρυθμίσεων. Και σ’ αυτό το δικαίωμα και σ΄αυτές τις δικαστικές αποφάσεις κώφευσαν οι συντάκτες του νομοσχεδίου.
Προτείνεται επαναφορά της επιβολής προσωρινής κράτησης και κατά εμπόρων για εμπορικές απαιτήσεις. Παρά την πρόβλεψη εξαίρεσης, σε περίπτωση που –πάντως- αποδεικνύεται η αδυναμία εκπλήρωσης της χρηματικής οφειλής, η προτεινόμενη διάταξη, ως κανόνας, είναι αμφίβολης συμβατότητας με την ΕΣΔΑ. Το συμπέρασμα του ΔΣΑ Είναι ευνόητο ότι η αδιάλλακτη στάση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης στις παραπάνω ρυθμίσεις συνιστά απρόκλητη επίθεση όχι μόνον κατά της νομικής κοινότητας, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας, η οποία συνεχίζει να βάλλεται.

Ουσιαστική στόχευση των ρυθμίσεων δεν είναι η ορθή και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης , αλλά η εξυπηρέτηση συμφερόντων των Τραπεζών. Η νομική κοινότητα ομονοεί ότι εν λόγω νομοσχέδιο όχι μόνον δεν συμβάλλει στην επιτάχυνση της πολιτικής δίκης, αλλά αντίθετα επιτείνει στην επιβράδυνση της πολιτικής δίκης. Θα προκαλέσει στην πράξη σοβαρά προβλήματα εφαρμογής, ανασφάλεια δικαίου και εν τέλει έλλειμμα δικαιοσύνης. Στα παραπάνω συνημμένα αρχεία, μπορείτε να δείτε ολόκληρα τα κείμενα της αιτιολογικής έκθεσης καθώς και των τροποποιήσεων του νομοσχεδίου για τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως κατατέθηκαν από το υπουργείο Δικαιοσύνης στη Βουλή.

Από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


"Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας"
Παναγιώτης Κανελλόπουλος, προς τον Αμερικανό στρατηγό Βαν Φλιτ, δείχνοντάς του ένα άγημα του Ελληνικού Στρατού το 1948
Γράφει ο Δ. Βουλγαρίδης

Τις τελευταίες μέρες παρατηρούμε ότι στο διαδίκτυο κυκλοφορούν δύο τύποι άρθρων. Αυτά τα οποία προσπαθούν με ορθολογική και πραγματιστική προσέγγιση να πείσουν για την ορθότητα των αποφάσεων του πρωθυπουργού και τα άλλα τα οποία - τα περισσότερα τουλάχιστον - με συναισθηματική προσέγγιση προσπαθούν να πείσουν για το αντίθετο.

Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον λοιπόν θα προσπαθήσουμε να καταγράψουμε - και να ξαναθυμηθούμε - τα ιστορικά γεγονότα για να μπορέσουμε νηφάλια να βγάλουμε κάποια συμπεράσματά.
Η κυβέρνηση αναλαμβάνει στα τέλη Ιανουαρίου. Αρχές Φεβρουαρίου, στις προγραμματικές δηλώσεις ο πρωθυπουργός, Α. Τσίπρας, μεταξύ άλλων τονίζει:
«...αισθάνομαι την ανάγκη να διαβεβαιώσω για μια ακόμη φορά από αυτό το Βήμα τους Έλληνες Βουλευτές, αλλά και το σύνολο των Ελλήνων πολιτών, ότι η αμετάκλητη απόφαση της Κυβέρνησής μας είναι να τιμήσει και να εφαρμόσει στο σύνολό τους τις προεκλογικές προγραμματικές μας δεσμεύσεις, με πλήρη σεβασμό στη λαϊκή βούληση, όπως αυτή εκφράστηκε με την ψήφο του λαού μας στις πρόσφατες εκλογές.
Η δέσμευση αυτή αποτελεί τον αδιαπραγμάτευτο πυρήνα της πολιτικής μας σε όλα τα ζητήματα που αφορούν άμεσα όλους τους Έλληνες πολίτες, χωρίς αποκλεισμούς και εξαιρέσεις.
Μετά από πέντε χρόνια μνημονιακής βαρβαρότητας ο λαός μας δεν αντέχει άλλη απογοήτευση, δεν αντέχει άλλη ματαίωση, και γι’ αυτό στις εκλογές αυτές έκανε μια γενναία επιλογή. Δεν τρομοκρατήθηκε, δεν υπέκυψε στις απειλές και την προπαγάνδα του φόβου, γιατί γνώριζε ότι αυτοί που τον απειλούσαν είχαν οδηγήσει τη χώρα και το λαό σε πλήρες οικονομικό, πολιτικό, αλλά και ηθικό αδιέξοδο».
Τέλη Φεβρουαρίου η κυβέρνηση φτάνει σε μία συμφωνία «γέφυρα» στην οποία καταφέρνει να αλλάξει τη λέξη «Τρόικα» με «Θεσμούς» και καταγράφεται ότι:
«Μόνο η έγκριση της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης της παρατεταμένης συμφωνίας από τους θεσμούς θα επιτρέψει οποιαδήποτε εκταμίευση της δόσης που εκκρεμεί από το τρέχον πρόγραμμα του EFSF και τη μεταφορά των κερδών από τα ομόλογα του προγράμματος SMP το 2014. Και τα δύο υπόκεινται στην έγκριση από το Eurogroup».
Μπορεί λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση να μιλά για «δημιουργική ασάφεια», αλλά είναι σαφές ότι προσπάθησε να πάρει χρήματα χωρίς μνημόνιο και τελικά πήρε μνημόνιο χωρίς χρήματα.

Ο Μανώλης Γλέζος έγκαιρα (22/2) με άρθρο του που δημοσιεύεται στον ιστοχώρο της Κίνησης Ενεργοί Πολίτες, ασκεί κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς και αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Η μετονομασία της Τρόικας σε Θεσμούς, του Μνημονίου σε Συμφωνία και των Δανειστών σε Εταίρους, όπως και όταν βαφτίζεις το κρέας ψάρι, δεν αλλάζεις την προηγούμενη κατάσταση. ...Πριν, όμως, προχωρήσει το κακό. ...Πριν να είναι πολύ αργά, ας αντιδράσουμε».
Μιλώντας στον ΑΝΤ1, στις 24/4, ο Ευκλ.Τσακαλώτος ανέφερε:
«Ήτανε λάθος μας, όταν μπήκε η υπογραφή στη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, ότι δεν σιγουρέψαμε πως αυτή η συμφωνία θα ήταν το σήμα προς την ΕΚΤ για να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τη ρευστότητα».
Άρα λοιπόν η κυβέρνηση αφενός είχε προειδοποιηθεί και αφετέρου γνώριζε το λάθος που είχε κάνει. Τι σήμαινε όμως αυτό το λάθος; Ποιες επιπτώσεις είχε;

Αυτό λοιπόν σήμαινε ότι η μοναδική πηγή χρηματοδότησης του τραπεζικού συστήματος ήταν μέσω του Emergency Liquidity Assistance (ELA).

Καταρχάς πρέπει να σημειώσουμε ότι η παροχή ρευστότητας μέσω του ELA είναι σημαντικά “ακριβότερη” από εκείνη της ΕΚΤ, η οποία παραμένει σε επίπεδα κάτω του 0,5%. Η σημαντικότερη όμως διαφορά μεταξύ των δύο μηχανισμών είναι ότι στην περίπτωση του ELA οι εγγυήσεις που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι τράπεζες είναι σχεδόν όλα τα assets του δανειακού χαρτοφυλακίου τους, ενώ για την ΕΚΤ χρειάζονται τίτλους του ελληνικού δημοσίου.

Παράλληλα, όλο αυτό το πεντάμηνο, η ανασφάλεια που επικρατεί, η οποία υποδαυλίζεται τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό, δημιουργεί ένα ρεύμα εκροών από τις τράπεζες με προορισμό είτε τα μπαούλα είτε το εξωτερικό.

Αυτό που συμβαίνει για ένα πεντάμηνο είναι να μεταφέρονται όλες οι υποθήκες της ιδιωτικής περιουσίας στο εξωτερικό, στην ΕΚΤ, και μάλιστα τα πλέον υγιή επιχειρηματικά και στεγαστικά δάνεια. Δηλαδή για ένα πεντάμηνο αδειάζει η χώρα, αφού ανταλλάσσεται πραγματικό κεφάλαιο (ακίνητα, υγιείς επιχειρήσεις, αγροτική γη) με φρεσκοτυπωμένα χαρτιά, για να καλύπτεται η ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος.

Το τραπεζικό σύστημα 100% εξαρτημένο από το ευρωσύστημα, με τον ELA να υπερβαίνει τα 90 δις και τα απευθείας δάνεια από την ΕΚΤ να φτάνουν τα 37 δις, έχει πάρει συνολικά 127 δις και έναντι αυτών έχει καταθέσει ως εγγυήσεις πάνω από 210 δις ευρώ. Με δεδομένο λοιπόν ότι οι τράπεζες στην Ελλάδα διαθέτουν 212 δις δάνεια, οι δανειστές κατέχουν πια το σύνολο των υποθηκών της ιδιωτικής περιουσίας.

Τι θα χρειαστεί μετά το τέλος αυτής της φάσης; Μα φυσικά ένα ...πρόγραμμα ...μνημόνιο ...συμφωνία, δεν έχει σημασία η ονομασία, σημασία έχει να στραγγαλίσει επιχειρηματίες, εργαζόμενους και συνταξιούχους ώστε να μη μπορούν να ανταπεξέλθουν στα δάνεια τους. Ακόμα θα χρειαστεί ένα ευέλικτο νομικό πλαίσιο πλειστηριασμών. Άρα να μπορούν να ενεργοποιηθούν οι υποθήκες, προς όφελος αυτών που τις κρατούν στα χέρια τους.

Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσουμε ότι μέχρι τις 22 Ιουλίου θα πρέπει να ψηφιστεί στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Βάσει όσων αναγράφονται στο κείμενο της απόφασης της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε.
«η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να υιοθετήσει μέχρι τις 22 Ιουλίου νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας προκειμένου να υπάρξει αναδιάρθρωση των διαδικασιών και των ρυθμίσεων του συστήματος πολιτικής δικαιοσύνης, να επιταχυνθεί σημαντικά η δικαστική διαδικασία καθώς και να μειωθεί το κόστος».
Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, που συμπεριλαμβάνεται σε αυτό το δεύτερο «πακέτο» αφορά, μεταξύ άλλων, πλειστηριασμούς και κατασχέσεις και είχε στο παρελθόν προκαλέσει σφοδρή αντίδραση από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τι κάνει η κυβέρνηση για να διορθώσει ή έστω να μετριάσει τις επιπτώσεις του λάθους, που η ίδια έχει παραδεχθεί;
Τίποτα... Απολύτως τίποτα!

Όμως κάνει κάτι άλλο. Δεν βγάζει τη χώρα από το ευρώ αλλά βγάζει το ευρώ από τη χώρα. Με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου μαζεύει στην Τράπεζα της Ελλάδος τα διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και των ΟΤΑ με σκοπό να πληρώσει τους δανειστές με τα τελευταία χρήματα που υπάρχουν, όπου υπάρχουν, μέσα στη χώρα. Μάλιστα αυτό επικοινωνιακά εμφανίζεται και σαν πράξη αντίστασης. Έτσι η κυβέρνηση δεν έχει πλέον καμία άμυνα αφού η ίδια έχει φροντίσει το ευρώ να αποτελεί για τη χώρα σπάνιο είδος προς εξαφάνιση. Έτσι σε μία ενδεχόμενη πίεση των δανειστών δεν έχει πια τη δυνατότητα να αντισταθεί ούτε μέρα χωρίς έκτακτα μέτρα και Capital Controls.

Αν και φαίνεται καθαρά, από τον Φεβρουάριο, ότι οι αντιμαχόμενες παρατάξεις (κατ’ ευφημισμόν εταίροι) βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης, οι κυβερνόντες δεν δείχνουν να το αντιλαμβάνονται. Ενώ έρχεται πόλεμος και η κυβέρνηση έχει πέντε μήνες να προετοιμάσει τη χώρα, αντί:
  • να ελέγξει τουλάχιστον την νομιμότητα των κεφαλαίων, τα οποία μεταφέρονταν στο εξωτερικό, για να περιορίσει τις τεράστιες εκροές,
  • να ελέγξει και να φορολογήσει άμεσα τα κεφάλαια, τα οποία έχουν μεταφερθεί στο εξωτερικό και δεν δικαιολογούνται με βάση τα δηλωθέντα εισοδήματα, μια διαδικασία η οποία μπορεί να έχει άμεσα αποτελέσματα, αφού όλα τα στοιχεία τα διαθέτει η ΓΓΠΣ από το 2011, σύμφωνα με την εγκύκλιο ΠΟΛ.1177/23.8.2011,
  • να φροντίσει, να επιταχύνει τις δεκάδες δικογραφίες που λιμνάζουν, για να πάρει άμεσα χρήματα από ολιγάρχες, λαθρεμπόρους, διαπλεκόμενους, μιζαδόρους και φοροφυγάδες, υποθέσεις οι οποίες έχουν ζημιώσει το ελληνικό δημόσιο, η κάθε μία, αποδεδειγμένα με δισεκατομμύρια ευρώ,
  • να ελέγξει το αδιαφανές τραπεζικό σύστημα και ιδίως την κατ’ ευφημισμόν ονομαζόμενη Τράπεζα της Ελλάδος (Καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδος, Άρθρον 8: «Το ∆ηµόσιον και αι ∆ηµόσιαι Επιχειρήσεις δεν δύνανται να κατέχωσιν αµέσως ή εµµέσως µετοχάς της Τραπέζης κατά ποσόν υπερβαίνον εν συνόλω τα τριανταπέντε εκατοστά του εκδεδοµένου ονοµαστικού κεφαλαίου.», Άρθρον 47: «Ο Υπουργός των Οικονομικών δύναται να διορίζει Επίτροπον του Κράτους, όστις δικαιούται να μετέχη των Γενικών Συνελεύσεων και των συνεδριάσεων του Γενικού Συµβουλίου, αλλ’ άνευ ψήφου.», Άρθρο 48: «Ούτε εν τω Κεντρικω Καταστηματι, ούτε εν τοις Υποκαταστημασιν αυτής, δικαιούται Αντιπρόσωπος του Δημοσίου να ερευνά τα βιβλία της Τραπέζης...»)
  • να ελέγξει τη νομιμότητα και τα θαλασσοδάνεια των χρεοκοπημένων καναλιών των ολιγαρχών,
  • να ελέγξει «Πάσει δυνάμει» συμβάσεις, δάνεια, και swaps της συμμορίας που έδεσε την Ελλάδα και όχι να αφήσει ολομόναχες τη Κωνσταντοπούλου με τη Σακοράφα,
  • να φέρει ένα δίκαιο φορολογικό νομοσχέδιο ώστε να πληρώσουν αυτοί οι οποίοι θησαύριζαν πριν την κρίση και θησαυρίζουν περισσότερο εκμεταλλευόμενοι την κρίση,
  • να κάνει έστω και μία προσπάθεια να συγκρουσθεί με τη διαπλοκή, 
πράττει τα εντελώς αντίθετα:
  • καλλιεργεί συνεχώς ανησυχίες, πυροδοτώντας εκροές κεφαλαίων και υποθηκών στο εξωτερικό,
  • τρώει χρόνο με νομοσχέδια του τύπου «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε», ιθαγένεια, Ξηρός, ποδόσφαιρο, κλπ,
  • δεν αγγίζει κανένα από τα συμφέροντα τα οποία οδήγησαν τη χώρα στον εξευτελισμό και στην επαιτεία,
  • η πλειονότητα των στελεχών της περνάει την ώρα της στα καταχρεωμένα, παράνομα και απαξιωμένα κανάλια της διαπλοκής,
  • οπισθοχωρεί συνεχώς από τις προεκλογικές της θέσεις και δεσμεύσεις,
  • βαυκαλίζει το λαό ότι μπορεί να υπάρξει επωφελής λύση μέσα στην Ευρώπη, «έντιμη συμφωνία» είναι το σλόγκαν και τελικά δέχεται ωμό εκβιασμό,
  • αδειάζει από παντού και με κάθε τρόπο τη χώρα από το ευρώ.
Έτσι λοιπόν φτάνουμε χωρίς κανένα αβαντάζ στις τελικές διαπραγματεύσεις και φυσικά το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο. Σας ύστατη λύση επιστρατεύεται η διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Πολλές αναλύσεις αναφέρουν ότι η κυβέρνηση επιζητούσε του «ΝΑΙ», το οποίο θα της έδινε μια εύκολη διέξοδο. Στην άποψη αυτή συνηγορεί και η δήλωση του Γ. Βαρουφάκη ο οποίος ανέφερε ότι μετά την εντυπωσιακή επικράτηση του «ΟΧΙ» συνάντησε κλίμα κατήφειας στο Μέγαρο Μαξίμου. Δήλωση η οποία ουδέποτε διαψεύστηκε.

Αυτό το οποίο είναι βέβαιο και το κατάλαβε ολόκληρος ο ελληνικός λαός, είναι ότι η κυβέρνηση και ιδιαίτερα ο πρωθυπουργός ζήτησε από τον λαό ένα «ΟΧΙ», ο λαός του το έδωσε μέσα σε συνθήκες πολέμου - απ’ όλες τις πλευρές - και όταν το πήρε δεν ήξερε τι να το κάνει. Μάλιστα δεν είναι μόνο ότι δεν ήξερε τι να το κάνει, αλλά από τη άλλη μέρα η συμπεριφορά του ήταν σαν ο λαός του είχε πει «ΝΑΙ».

Από το πρωί κιόλας της Δευτέρας, μετά το δημοψήφισμα, φαινόταν ότι βαδίζαμε ολοταχώς σε μία συνθηκολόγηση άνευ όρων. Οι χαμένοι του δημοψηφίσματος έκαναν δηλώσεις ως νικητές και οι νικητές παραδεχόντουσαν την ήττα τους.

Ήταν αστείο, μόλις μια μέρα μετά από μία περήφανη απόφαση του Ελληνικού λαού, όταν βγήκαν κάποιοι να μιλήσουν για Γουδή και συνάμα τραγικό ότι οι απειλές τους έπιαναν τόπο. Επίσης ήταν εντυπωσιακό - και περίεργο - ότι μετά από πέντε μήνες διαπραγματεύσεων, ο Πρωθυπουργός αντιλήφθηκε, μόλις την επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος, ότι του είχαν στήσει ναρκοπέδιο.

Τελικά η μη ύπαρξη στρατηγικής και η έλλειψη ολοκληρωμένου σχεδίου διακυβέρνησης, από τα κόμματα της συγκυβέρνησης, είχε τα αποτελέσματα τα οποία βλέπουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια ισχυρίζεται ότι η παραμονή του στην κυβέρνηση (όχι στην εξουσία, την οποία άλλωστε δεν επιδίωξε ή δεν τόλμησε καν να αποκτήσει) θα βοηθήσει να πραγματοποιήσει τα πάγια αιτήματα του ελληνικού λαού: για κάθαρση, απονομή δικαιοσύνης, πάταξη της διαπλοκής κλπ, κλπ, και ακόμα θα φέρει τη χώρα σε καλύτερη κατάσταση, ώστε να μπορέσει κάποια στιγμή στο μέλλον να διαπραγματευτεί με καλύτερους όρους.

Τα ερωτήματα που δημιουργούνται, πάνω σ’ αυτές τις θέσεις, είναι πολλά:
  1. Πόσα νομοσχέδια είχε επεξεργαστεί και προετοιμάσει ως αντιπολίτευση ώστε να τα εφαρμόσει αμέσως μόλις αναλάβει την κυβέρνηση;
  2. Από την ημέρα που ορκίστηκε η κυβέρνηση, πόσες μέρες πέρασαν μέχρι να ψηφίσει η βουλή το πρώτο νομοσχέδιο; Μήπως ήταν 50 μέρες;
  3. Πέντε μήνες που είχε στη διάθεσή της η συγκυβέρνηση πόσα νομοσχέδια έφερε και ποιες ενέργειες έκανε, ενάντια στους διαπλεκόμενους, τους μαφιόζους και τους λαθρέμπορους;
  4. Ποιες ενέργειες έκανε για να ελεγχθούν τα οικονομικά και τα δάνεια των χρεοκοπημένων και παράνομων Μέσων Μαζικής Προπαγάνδας;
  5. Εκτός από την Κωνσταντοπούλου και τη Σακοράφα πόσα στελέχη ασχολήθηκαν με τη νομιμότητα του χρέους, τα δόλια swaps και με το ποιοι και πώς έφτασαν τη χώρα στην επαιτεία και στην εποπτεία;
  6. Πόσοι έλεγχοι έγιναν σ’ αυτούς που έβγαλαν έξω όλο το μαύρο χρήμα που είχαν αποκτήσει εις βάρος του λαού και της χώρας;
  7. Πόσα νομοσχέδια έφερε για τον έλεγχο των τραπεζών και των δανειοδοτήσεών τους;
  8. Τι έγινε με τις λίστες, τα στικάκια και με τις δεκάδες δικογραφίες που λιμνάζουν για γνωστούς λόγους;
  9. Μήπως μάλιστα η «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση συνέχισε την παραχώρηση έργων και εργολαβιών σε αυτούς που έλεγε ότι θα ελέγξει, αλλά δεν έλεγξε, αλλά ξαναλέει ότι τώρα θα ελέγξει;
  10. Σχετικά με το παλαιοκομματικό σύστημα, τι έκανε εκτός από το να επιλέξει έναν εκπρόσωπό του για Πρόεδρο Δημοκρατίας;
  11. Πώς είναι δυνατόν να ελπίζει ότι θα βρει 50 δις χωρίς να ξεπουλήσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία που διαθέτει η χώρα, αλλά και αυτά που ενδέχεται να αποκτήσει στο μέλλον, όπως για παράδειγμα τον ορυκτό πλούτο (βλέπε πετρέλαια);
  12. Σχετικά με την μελλοντική βελτίωση της διαπραγματευτικής ισχύος της χώρας. Αν δεν μπορούμε να διαπραγματευτούμε τώρα, θα διαπραγματευτούμε στο μέλλον, όταν θα έχουμε χάσει όλα τα εργαλεία τα οποία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ως μοχλούς ανάπτυξης;
  13. Σχετικά με την ισχυρότερη αντίσταση που θα μπορεί να προβάλει η χώρα στο μέλλον. Πώς είναι δυνατόν να ισχυροποιηθεί η αντίσταση μας χάνοντας τον έλεγχο όλων των υποδομών και όλων των στρατηγικών επιχειρήσεων παραγωγής αγαθών απαραίτητων για την επιβίωση του λαού;
  14. Πώς είναι δυνατόν, οι εταίροι μας να ζητούν να περάσουν στη κατοχή τους το σύνολο των υποδομών και των στρατηγικών επιχειρήσεων της χώρας και να βαυκαλιζόμαστε για ανάκτηση στο μέλλον της εθνικής μας κυριαρχίας;
  15. Πώς είναι δυνατόν, οι δανειστές μας να κρατούν στα χέρια τους το σύνολο της δημόσιας αλλά και τις ιδιωτικής περιουσίας και εμείς να μιλάμε ακόμα για ελεύθερο κράτος και όχι για φέουδο;
  16. Πώς είναι δυνατόν, να βρίσκονται υπό ξένη εποπτεία η νομοθετική εξουσία της χώρας, να εκβιάζεται η εκλεγμένη εκτελεστική της εξουσία, να αγνοείται η λαϊκή βούληση - που όλα αυτά είναι ο ορισμός της κατοχής - και να κατηγορούνται για συνωμότες, συμμορίτες και προδότες αυτοί που δεν αποδέχονται και εναντιώνονται σε αυτή τη κατάσταση;
  17. Πώς είναι δυνατόν να αναγνωρίζουν όλοι ότι η χώρα έχει απολέσει την ελευθερία της (δηλαδή βρίσκεται υπό κατοχή) και να θεωρείται πατριωτικό καθήκον η στήριξη των μηχανισμών που έφεραν την κατοχή και η ψήφιση μνημονίων που μονιμοποιούν και ενισχύουν την κατοχή;
  18. Και ένα τελευταίο ερώτημα αφού βρέθηκε η κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να περάσει η συμφωνία που επέβαλαν οι δανειστές. Τα μέτρα μπορούν να εφαρμοστούν; Έχουν έστω και κάποιες πιθανότητες επιτυχίας, ακόμα και κατά την αντίληψη αυτών που τα υπερψήφισαν;
    «...από τον Αύγουστο του 2014 έχει η Ελλάδα να λάβει εκταμίευση δόσης, σύμφωνα με το πρόγραμμα διάσωσης που ίσχυε μέχρι το τέλος Ιούνη, δόσεις ύψους 7,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Δεν έχουν δοθεί από τον Αύγουστο του 2014 και δεν ήταν η δική μας κυβέρνηση αυτή που ήταν στην εξουσία από τον Αύγουστο του 2014 έως τον Γενάρη του 2015. Και τότε δεν δόθηκαν οι δόσεις, διότι το πρόγραμμα δεν υλοποιείτο. Και το πρόγραμμα δεν υλοποιείτο και τότε, όχι γιατί υπήρχε τότε συγκεκριμένη ιδεολογική αναφορά που υπάρχει σήμερα, αλλά ακριβώς γιατί το πρόγραμμα αυτό και τότε, αλλά και τώρα, δεν βρίσκει κοινωνική συναίνεση. Ένα πρόγραμμα δεν αρκεί μόνο να είναι ορθό κατά την εκτίμησή μας, πρέπει να μπορεί και να εφαρμοστεί, να βρίσκει την κοινωνική συναίνεση για να εφαρμοστεί.» Αλέξης Τσίπρας, στην ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά το δημοψήφισμα (08.07.2015).

Επίλογος
Στρατηγική με τακτικούς ελιγμούς είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για τη νίκη.
Τακτικοί ελιγμοί χωρίς στρατηγική, είναι ο θόρυβος πριν την ήττα.
Σουν Τζου
Το συμπέρασμα, το οποίο εξάγεται εκ του αποτελέσματος, είναι ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στο διάστημα των 5 χρόνων που είχαμε τα μνημόνια δεν μπόρεσαν να διατυπώσουν σχέδιο πολιτικής για την έξοδο από τη κρίση, διαφορετικό από αυτό που είχαν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις.

Μπορεί να φαντάζει αστείο, αλλά τελικά απ’ ότι φάνηκε το μόνο σχέδιο που υπήρχε βασιζόταν στο πνεύμα αλληλεγγύης των Γερμανών και ιδιαίτερα στον ουμανισμό του Σόιμπλε. Αυτό είναι φανερό όταν τα στελέχη της συγκυβέρνησης, μετά την άνευ όρων παράδοση, επικαλούνται τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα που χρησιμοποιούσαν οι κυβερνήσεις που μας έβαλαν στα μνημόνια, τις οποίες όμως κατηγορούσαν για δοσιλογισμό και καταστροφή της χώρας.

Πάνω σ’ αυτή τη βάση είναι ακατανόητη όχι η σημερινή τους στάση, αλλά η κάθοδός τους στις εκλογές και η ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών γεννούν πολλά ερωτηματικά και κυρίως το πως μια άκρως αντιμνημονιακή κυβέρνηση που ευαγγελίζονταν ότι θα έσχιζε με ένα κλικ τα μνημόνια, μετατράπηκε σε νεομνημονιακή και ένα τρανταχτό ΟΧΙ, μέσα μια εβδομάδα, σε ένα ηχηρό ΝΑΙ.

Υπάρχουν τρεις σχετικές απαντήσεις σε αυτό το καίριο ζήτημα που θα καθορίσει την ζωή μας στο εγγύς μέλλον καθώς βρεθήκαμε ξανά υπό την κυριαρχία ενός νέου προγράμματος, καθόλα ανεφάρμοστο, για τον απλούστατο λόγο ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν έχει πλέον καμία δυνατότητα να πληρώσει για άλλη μια φορά τη επέλαση των ληστρικών αυτών μέτρων.

1) Ο πρωθυπουργός δεν μπορούσε αντικειμενικά να αντεπεξέλθει των περιστάσεων. Διακατεχόμενος από διάφορες αριστερές ιδεοληψίες έθρεψε μια αυταπάτη την οποία στο τέλος την πλήρωσε πολύ ακριβά. Ανίκανος να διαχειριστεί το κρεσέντο της κρίσης, χωρίς να έχει κανένα εναλλακτικό σχέδιο, κυριολεχτικά «ξυπόλητος στα αγκάθια», κάτι που τώρα θα το πληρώσουμε ακριβά όλοι εμείς.

2) Η δεύτερη απάντηση είναι ο ξαφνικός πανικός, ο χειρότερος σύμβουλος. Ενώ προχωρούσε με αποφασιστικά βήματα έχοντας την αυτοπεποίθηση ότι τελικά θα γίνει το δικό του, στην πιο κρίσιμη καμπή μέσα σε ένα πόλεμο μπλόφας, φοβήθηκε και κυριολεκτικά το έβαλε στα πόδια με αποτέλεσμα να το καταλάβουν αμέσως αυτό οι αντίπαλοι του και όρμησαν να κατασπαράξουν ότι μπορούσαν περισσότερο. «Η καταστροφή του Μεσολογγίου ήταν τραγική»!

3) Η τρίτη εκδοχή την οποία δεν θα ήθελα να την αποδεχτώ αλλά πολλά ξένα μπλογκ τη προβάλλουν συνέχεια, είναι ότι όλα ήταν μέρος ενός καλοστημένου σχεδίου για την πλήρη υποταγή της χώρας έτσι ώστε να παραδοθεί για ένα κομμάτι πρόσκαιρης θανατηφόρας επιβίωσης, όλος ο ενεργειακός θησαυρός της Ελλάδας.

Και οι τρεις εκδοχές είχαν σαν επίμαχο σημείο ακριβώς αυτό το τελευταίο. Το ότι η χώρα μας είναι από τις πλούσιες της Ευρώπης δεν χρειάζονται πολλές αποδείξεις. Αρκεί κανείς να κοιτάξει τις αμέτρητες αναλύσεις ξένων οικονομικών και πολιτικών παραγόντων που δεν ελέγχοντα από τη γερμανοκρατούμενη ευρωπαϊκή κλίκα, για να καταλάβει το τι παίζονταν όλο αυτό το χρονικό διάστημα.

Είχαμε γράψει πριν από καιρό και πριν φτάσουμε εδώ ένα άρθρο με το τίτλο: «Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΟΥ 2015 ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΤΟΥ 2009;». Δυστυχώς επαληθευτήκαμε με τον πιο τραγικό τρόπο με διαφορετικά βέβαια δεδομένα. Τότε ο Καραμανλής κυριολεκτικά το έβαλε στα πόδια και παρέδωσε την χώρα αμαχητί στην λεηλασία του ΓΑΠ. Τώρα, ένας αριστερός πρωθυπουργός με τεράστια λαϊκή αποδοχή έφυγε κυνηγημένος και έχασε τουλάχιστον προσωρινά, το παιχνίδι της ανάκτησης της εθνικής μας κυριαρχίας.

Και έτσι βρεθήκαμε με ένα πρόγραμμα που εκείνο που επιδιώκει είναι η φυσική μας εξόντωση σαν λαός, σαν έθνος, σαν θρησκεία και σαν ιστορία.

Το αν όμως αυτό το πρόγραμμα επιτύχει, δηλαδή το αν εμείς οι ίδιοι δεχτούμε να… μας κρεμάσουν ανάποδα, εξαρτάται πλέον από εμάς τους ίδιους και μόνο.

Το πολιτικό πεδίο αύριο θα είναι τελείως διαφορετικό από το σημερινό και εκεί θα κληθούμε να αποδείξουμε αν μας αξίζει ότι έγινε.

Καλές οι ακρογιαλιές, καλά τα μπητς πάρτι, καλές οι ψησταριές, αλλά θα πρέπει κάποτε να προσγειωθούμε γιατί τώρα αν δεν το κάνουμε μόνοι μας, οι άλλοι θα μας προσγειώσουν στο δικό τους «όμορφο» ικρίωμα.

Επιτέλους το αξίζουμε αυτό;

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αποκάλυψη για το «πόρισμα Φούκα»
Πρωτοφανής παρέμβαση στο έργο του ανακριτή, μέσω πρώην πράκτορα της ΕΥΠ, για την υπόθεση με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή

Σάλο έχει προκαλέσει στους κόλπους της Δικαιοσύνης η καταγραφή στο πόρισμα του ανακριτή, Δημήτρη Φούκα, της παρέμβασης πρώην στελέχους της ΕΥΠ, προκειμένου να σταματήσει η έρευνα για το σχέδιο «Πυθία» «κατόπιν επιθυμίας της CIA», έτσι ώστε να μην διαταραχθούν οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις.

Γράφει ειδικός συνεργάτης

Όπως αποδείχθηκε από την ανάκριση, το σχέδιο εξυφάνθηκε από ξένες μυστικές υπηρεσίες και είχε ως στόχο την υπονόμευση του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, που έφτανε ακόμα και σε σχέδια για την φυσική του εξόντωση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην αξιωματούχος της ΕΥΠ, που επιχείρησε να παρέμβει στην ανάκριση, προέρχεται από τις τάξεις του Στρατού και διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τους πέραν του Ατλαντικού συμμάχους μας.

Δικαστικοί κύκλοι ανέφεραν ότι και μόνον η καταγραφή του πρωτοφανούς περιστατικού στο «πόρισμα Φούκα» θα πρέπει να οδηγήσει άμεσα στη διενέργεια νέας προκαταρκτικής εξέτασης από αρμόδιους εισαγγελείς. Και οι ίδιοι κύκλοι πρόσθετα χαρακτηριστικά: «Από πού και ως που ένας πρώην αξιωματούχος της ΕΥΠ αντλεί το δικαίωμα να πηγαίνει στο γραφείο ενός ανακριτή και να του λέει ότι ένας φίλος του, πράκτορας της CIA, ζητά να σταματήσει η έρευνα της Ελληνικής Δικαιοσύνης; Πρόκειται για ωμή παρέμβαση και πρέπει να ελεγχθεί αν υπάρχουν τυχόν ποινικές ευθύνες».

Ο ανακριτής αναφέρει, κατά λέξη, στο πόρισμά του για το συγκεκριμένο συμβάν:
«Στις 26/3/2014 επικοινώνησε με το ανακριτικό γραφείο πρώην στέλεχος της ΕΥΠ, με το οποίο υπήρξε προηγούμενη συνεργασία κατά την έρευνα για τους δασικούς εμπρησμούς που αποδίδονταν σε υπηρεσίες ξένης χώρας, ζητώντας έντονα την πραγματοποίηση συνάντησης, η οποία πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα. Κατ’ αυτήν, αναφέρθηκε σε τηλεφωνική επικοινωνία του με γνωστό σε αυτόν υπήκοο ΗΠΑ και στέλεχος των υπηρεσιών πληροφοριών της χώρας του, με προηγούμενη υπηρεσία στην Ελλάδα, ο οποίος του ζήτησε να έλθει σε επαφή με εμάς και να μας μεταφέρει την άποψη ότι οι ελληνο-αμερικανικές σχέσεις είναι πλέον φιλικές και πως η έρευνα πρέπει να σταματήσει, διότι εμποδίζει την περαιτέρω ανάπτυξή τους. Τα στοιχεία του προσώπου αυτού είναι ευχερώς εξακριβώσιμα, καθόσον είναι ένα από τα δύο πρόσωπα που είχαν συλληφθεί στο περιστατικό της οδού Μηθύμνης το έτος 1993 και απελαθεί στη συνέχεια».

Η CIA, η 17Ν και η οδός Μηθύμνης

Η πλήρης διαλεύκανση της «παρέμβασης» αυτής καθίσταται ακόμα πιο επιτακτική από το γεγονός ότι ο κ. Φούκας «φωτογραφίζει» τον άνθρωπο της CIA για τον οποίο… μεσολαβούσε το πρώην στέλεχος της ΕΥΠ.

Πριν από αρκετά χρόνια, στις 16 Νοεμβρίου του 1993, περίοικοι ειδοποίησαν το Α.Τ. Κυψέλης ότι επί της οδού Μηθύμνης 50 στην πλατεία Αμερικής ήταν σταθμευμένο ένα κλειστό φορτηγάκι που το θεώρησα ύποπτο. Αστυνομικοί του Τμήματος έφτασαν στο σημεία και, μετά από έρευνα, συνέλαβαν δύο Αμερικανούς και έναν Έλληνα που βρίσκονταν μέσα στο φορτηγάκι και τους οδήγησαν στο Τμήμα. Στο εσωτερικό του οχήματος υπήρχαν περούκες και άλλα υλικά μεταμφίεσης, καθώς και ασύρματοι.

Από την έρευνα που ακολούθησε, διαπιστώθηκε πως ο ένας αμερικανός ήταν ο τότε Β’ Γραμματέας της πρεσβείας στην Αθήνα, Τζον Φάντις, και ο άλλος ονομαζόταν Καρλ Σλιούαρ και ήταν διοικητικός υπάλληλος της πρεσβείας. Τα στοιχεία του Έλληνα ποτέ δεν έγιναν γνωστά μέχρι σήμερα…

Ο Τύπος της εποχής έγραφε ότι λίγη ώρα μετά την προσαγωγή των υπόπτων στο Τμήμα της Κυψέλης, οι αμερικανοί απαίτησαν από το υπουργείο Δημόσιας Τάκης να μην γίνει καμία ανάκριση και καμία περαιτέρω έρευνα στο φορτηγάκι. Στη συνέχεια, αυτοκίνητο με συμβατικούς αριθμούς παρέλαβε τους δύο αμερικανούς και τους μετέφερε στην πρεσβεία, ενώ ένα γερανοφόρο όχημα πήρε το φορτηγάκι από την οδό Μηθύμνης και το οδήγησε στο γκαράζ της πρεσβείας. Ο Έλληνας ύποπτος αποχώρησε από το Τμήμα χωρίς αυτό το σοβαρό περιστατικό να σημειωθεί στο βιβλίο συμβάντων.

Λίγες ώρες αργότερα, ο Τζον Φάντις και ο Καρλ Σλιούαρ, που όπως αποδείχθηκε ήταν πράκτορες της CIAμ αναχώρησαν για την Τζαμάικα με αμερικανικό στρατιωτικό αεροσκάφος. Η δημοσιοποίηση του συμβάντος αυτού είχε ξεσηκώσει τότε πολιτικό σάλο, ενώ κάποιες εφημερίδες συνέδεσαν άμεσα το περιστατικό της «Μηθύμνης» με την δράση της οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Μάλιστα, τα σενάρια αυτά τα έκαναν ακόμα πιο «ενδιαφέροντα» οι δηλώσεις του Στέλιου Παπαθεμελή, που την εποχή εκείνη ήταν υπουργός Δημόσιας Τάξης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Αρνούμενος να απαντήσει, επί της ουσίας, στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων για την παρουσία των πρακτόρων της CIA στην οδό Μηθύμνης, αρκέστηκε να αναρωτηθεί με νόημα «τι γύρευε η αλεπού στο παζάρι;» Και όταν οι δημοσιογράφοι συνέχισαν να του υποβάλουν ερωτήσεις, πρόσθεσε ότι για την υπόθεση αυτή θα έγραφε κάποτε ένα ολόκληρο βιβλίο. Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν το έχει πράξει.

Το «περιστατικό της Μηθύμνης» ξαναήρθε πάλι στο προσκήνιο το 2002 με τη σύλληψη των μελών της 17Ν. Πολλοί ήταν τότε που συνέδεσαν τη δράση της οργάνωσης με τους δύο πράκτορες της CIA και τον Έλληνα που βρισκόταν μέσα στο φορτηγάκι και έκτοτε… εξαφανίστηκε από προσώπου γης. Ούτε και τότε, όμως, έγιναν γνωστά περισσότερα στοιχεία.

Μήπως, λοιπόν, σήμερα, με αφορμή το «πόρισμα του Φούκα», ήρθε η ώρα να γίνουν γνωστές οι υπόγειες διασυνδέσεις μυστικών υπηρεσιών με την τρομοκρατία, ως μέσο άσκησης της διεθνούς πολιτικής;


Πηγή εφημ. «Παρασκήνιο»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ευρώπη δεν τηρεί τη δική της πλευρά της συμφωνίας σε ότι αφορά την Ελλάδα, λέει ο πρώην επικεφαλής της Fed. Πρέπει να υπάρξει προσαρμογή στην δημοσιονομική λιτότητα που επιβάλλεται στην Αθήνα. Τεράστιες οι ευθύνες της Γερμανίας για τις ανισότητες στην ευρωζώνη.

Η «αποτυχία της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής» έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ελληνική κρίση χρέους, αναφέρει ο πρώην επικεφαλής της Fed, Ben Bernanke, σε ανάρτησή του στην ιστοσελίδα του Brookings Institution.

«Τώρα είναι μια καλή στιγμή για να ρωτήσουμε: τηρεί η Ευρώπη τη δική της πλευρά της συμφωνίας;», αναφέρει στην ανάρτησή του. «Συγκεκριμένα, δίνει η ηγεσία της ευρωζώνης την ευρεία οικονομική ανάκαμψη που χρειάζεται για να δώσει σε προβληματικές χώρες όπως η Ελλάδα μια λογική ευκαιρία να ανταποκριθούν στους στόχους τους σε ανάπτυξη, απασχόληση και δημοσιονομικά;».

«Η απάντηση είναι προφανής. Όχι», λέει ο κ. Bernanke.
«Από τότε που ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, τα οικονομικά αποτελέσματα στην ευρωζώνη υπήρξαν βαθύτατα απογοητευτικά», τονίζει.

Κατά τον ίδιο, η αποτυχία της οικονομικής πολιτικής των ηγετών της ευρωζώνης έχει επιτρέψει στην ανεργία να παραμείνει σε υψηλά επίπεδα από την κρίση του 2008 και έχει επιτρέψει την ύπαρξη μιας τεράστιας ανισότητας μεταξύ βόρειας και νότιας Ευρώπης σε ότι αφορά την απασχόληση.

Αν και η ανεργία στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη ανέρχονταν σε περίπου 10% στα τέλη του 2009 και το 2010, η ανεργία είναι πλέον στις ΗΠΑ στο 5,3% και ξεπερνά το 11% στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τον Bernanke, η ανεργία στην Ευρώπη θα ξεπερνούσε το 13% αν δεν «έριχνε» τον μέσο όρο η χαμηλή ανεργία στην Γερμανία.

Ο πρώην επικεφαλής της Fed αποδίδει την επίμονα υψηλή ανεργία της ευρωζώνης κυρίως στα ανεπαρκή μέτρα τόνωσης σε νομισματικό και δημοσιονομικό επίπεδο, λόγω «πολιτικής αντίστασης». Επικρίνει τους ηγέτες της Ευρώπης για την επιβολή μιας «αυστηρής δίαιτας» πολιτικών λιτότητας σε μια περίοδο που απαιτείται επειγόντως τύπωμα χρήματος και ελαστικότητα σε ότι αφορά τα ελλείμματα των προϋπολογισμών (όπου υπάρχει δυνατότητα). Σημείωσε επίσης πως οι οικονομικοί ηγέτες της Ευρώπης θα έπρεπε να είχαν κινηθεί ταχύτερα για να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη στις μεγάλες τράπεζες.

Σύμφωνα με τον Bernanke, οι αυστηρές δημοσιονομικές πολιτικές της Γερμανίας ευθύνονται για την ανισότητα στην απασχόληση στην ευρωζώνη. Οι αυστηρές δημοσιονομικές πολιτικές της Γερμανίας κρατούν σε χαμηλό επίπεδο τη ζήτηση εντός της χώρας, δίνοντας ώθηση στις εξαγωγές με τρόπο που δίνει μακροχρόνια εμπορικά πλεονάσματα έναντι των γειτονικών χωρών. Σε μια νομισματική ένωση, αυτοί οι εμπορικοί εταίροι δεν μπορούν να υποτιμήσουν τα νομίσματά τους για να τονώσουν με τον ίδιο τρόπο τις δικές τους εξαγωγές και αυτό τις φέρνει σε μειονεκτική οικονομική θέση, η οποία διατηρεί σε υψηλό επίπεδο την ανεργία τους, αναφέρει.

Για να διορθωθούν αυτά τα προβλήματα σε ότι αφορά την βραχυπρόθεσμη κρίση στην Ελλάδα, ο Bernanke συστήνει στους ηγέτες της ευρωζώνης να προσαρμόσουν την δημοσιονομική λιτότητα που επιβάλουν στη χώρα ώστε να συνυπολογίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια την γενικότερα υποτονική ανάπτυξη στην Ευρώπη.

«Αν η ευρωπαϊκή ανάπτυξη αποδειχθεί πιο αδύναμη του προβλεπόμενου, που με τη σειρά της θα δυσκολέψει την ανάπτυξη στην Ελλάδα, τότε θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερο περιθώριο στην Ελλάδα σε ότι αφορά την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων», γράφει στην ανάρτησή του.

Συστήνει επίσης η ευρωζώνη να υιοθετήσει κανόνες κατά των εμπορικών ανισορροπιών, που θα αντικατοπτρίζουν τους κανόνες κατά των υψηλών ελλειμμάτων των προϋπολογισμών, κάτι που θα ανάγκαζε τη Γερμανία και άλλες χώρες με τεράστια εμπορικά πλεονάσματα να τονώσουν την εσωτερική ζήτηση μέσω πιο χαλαρών δημοσιονομικών πολιτικών.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αν οι πυρκαγιές συνεχιστούν τότε είναι ένα έργο σε επανάληψη γραμμένο από τον ίδιο σεναριογράφο

Γράφει ο Ξενοφώντας Ερμείδης

Δεν αλλάζουν ίχνος από την στρατηγική τους όταν πρόκειται να ετοιμάσουν κάτι μεγάλο που θα πλήξει την χώρα για πολλά χρόνια. Η ίδια τακτική που ακολουθήθηκε το 2007, που τυχαία η Πελοπόννησος κάηκε από τα κόλλυβα μιας γιαγιάς βράζοντάς τα στο μαγερειό της, ακριβώς τα ίδια ξεκίνησαν τώρα, λίγο μετά την αλλαγή καθεστώτος στην Ελλάδα και εν μέσω συζητήσεων εκλογών τον Σεπτέμβριο.

Το 2007 λίγες ημέρες μετά την προκήρυξη πρόωρων εκλογών από τον Κώστα Καραμανλή η μισή Ελλάδα έγινε στάχτη, με καίρια χτυπήματα στην Πελοπόννησο, στην Αττική και μετά σχεδόν σε όλη την Ελλάδα που άφησαν με δεκάδες νεκρούς.
Σήμερα, μετά την ψήφιση του ΝΑΙ στην Συμφωνία με τους εταίρους μία φωτιά ανάβει εντελώς τυχαία στην Λακωνία και μέσα σε 12 ώρες οι εκρήξεις από γκαζάκια έχουν ξεκινήσει σε Αττική, σε Πελοπόννησο και σε Χαλκίδα.

Το 2007 το κόστος των 170 πυρκαγιών, που ξέσπασαν τυχαία όλες μαζί, έφτασε τα 5,5 δις με ολοκληρωτική καταστροφή 4,5 εκατ. ελαιοδέντρων, 60.000 προβάτων και κατσικιών, 1,500 καμμένα σπίτια και 6,000 άστεγους. Συνολικά η Ελλάδα εκείνες τις ημέρες έχασε περίπου 269.000 εκτάρια γης, ανυπολόγιστη άγρια πανίδα καθώς και το Κρόνιο όρος της Αρχαίας Ολυμπίας.

Η Μέρκελ στην Ραφήνα μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007

Ο Κώστας Καραμανλής κάλεσε μετά από εκείνη την καταστροφή, που κάποιοι διέρρεαν ότι την έβαλαν Τούρκοι πράκτορες (τι άλλο θα ακούσουμε), την καγκελάριο Μέρκελ και αφού την πήγε μια βόλτα με το ελικόπτερο να της δείξει τα καμμένα (που μετά "αναπτύχθηκαν) καθίσαν στο σπίτι του στην Ραφήνα και έφαγαν σαργούς και χταποδάκι ξυδάτο.

Στις εκλογές της 17ης Σεπτεμβρίου με καμμένη τη μισή Ελλάδα ο Κώστας Καραμανλής θριάμβευσε με 41,84% και συνέχισε την διοίκηση της χώρας με τέτοιον τρόπο που δύο χρόνια μετά έφερε τον Παπανδρέου και το πρώτο Μνημόνιο.

Για εκείνες τις 170 πυρκαγιές δεν έγινε καμία σοβαρή έρευνα και στην ιστορία έμεινε ως υπαίτιος για τους 36 Έλληνες που απανθρακώθηκαν η 76χρονη γιαγιά από το Παλαιοχώρι Ζαχάρως που έβραζε κόλλυβα και ξέχασε το σκεύος στη φωτιά με αποτέλεσμα να γίνει η εθνική καταστροφή της χώρας και η επανεκλογή του Καραμανλή. Κοινώς, τα κόλλυβα "έβγαλαν" τον Καραμανλή και όχι η φιλάνθρωπη επίσκεψη της κ. Μέρκελ.

Κυβερνητικός μηχανισμός κρίσης: Το γλεντάμε

Σήμερα κι ενώ η Ελλάδα καίγεται η κυβέρνηση μετά το ΝΑΙ κάνει ανασχηματισμό! Η σειρά των ειδήσεων που κυλάνε στις ενημερωτικές σελίδες είναι σουρεαλιστική: "Ανεξέλεγκτη η φωτιά στον Υμητό" - " Σε λίγες ώρες οι ορκωμοσία των νέων υπουργών". Μόνο από αυτό κατανοούμε καταρχάς ότι η κυβέρνηση είτε περίμενε τις πυρκαγιές και δεν αλλάζει το πρόγραμμά της, είτε είναι τόσο επικίνδυνη που αλλάζει υπουργούς την ώρα που κάποιοι από αυτούς έχουν την πλήρη ευθύνη, αν οι φωτιές δεν σταματήσουν αλλά αλώσουν ό,τι πράσινο απέμεινε τουλάχιστον σε Πελοπόννησο και Αττική, όπως ο υπουργός ΠΕΠΑΝ, κ. Λαφαζάνης.

Οι πυρκαγιές είναι στο ζενίθ τους και οι δύο υπουργοί κόβουν κορδέλες στην Ικαρία

Το πόσο σοβαρά πήραν το θέμα των τυχαίων πυρκαγιών οι κυβερνητικοί φαίνεται και από τα εγκαίνια της ΜΟΜΑ που έκανε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, κ. Καμμένος και ο υπουργός Υγείας, κ. Κουρουμπλής. Οι πυρκαγιές ξεκίνησαν στις 4 τα ξημερώματα και οι δύο σημαντικότατοι υπουργοί για θέματα κρίσιμης κατάστασης εθνικής σημασίας έκοβαν κορδέλες στις 2 το μεσημέρι για τα εγκαίνια της ΜΟΜΑ στην Ικαρία. Δύο πιλότοι κινδύνευσαν να σκοτωθούν μετά την βλάβη του Καναντέρ που ήταν για κατάσβεση στην Λακωνία και ο κ. Καμμένος έκοβε κορδελάκια! Ίσως τους θυμόταν με στέφανο τιμής ριγμένο από στρατιωτικό ελικόπτερο και τηλεοπτικές κάμερες αν δεν ήταν έμπειροι και γινόταν "δυστύχημα από λάθος χειρισμό" ή εξαιτίας του "στρατηγού ανέμου" που έλεγε εκείνες τις πικρές ημέρες του 2007 ο υπουργός Πολύδωρας.

Σαν να μην έφτανε η απουσία του υπουργού Υγείας από τα κρατικά κέντρα ελέγχου για να συντονίσει τα πάντα για την χειρότερη στιγμή που ίσως έρθει και να μην σταματήσουν οι νεκροί μόνο στον 58χρονος στην Λακωνία, ο κ. Κουρουμπλής πήγε στο νοσοκομείο του Αγίου Κήρυκου να εξαγγείλει την δημιουργία μονάδας τεχνητού νεφρού. Της έκτακτης ανάγκης προηγείται η ψήφος.

Ίσως ξαναδούμε το ίδιο έργο

Όταν, λοιπόν, θα τελειώσουν τις ορκωμοσίες και τα εγκαίνια κυβερνητικοί υπεύθυνοι εθνικών κρίσεων ίσως θυμηθούν ότι όταν το χωριό καίγεται αρπάζεις τη μάνικα και όχι το στυλό για υπογραφές και το ψαλίδι για να κόβεις κορδέλες εγκαινίων. Διότι τέτοιες τραγικές στιγμές θυμάσαι τα λόγια του προέδρου του ευρωκοινοβουλίου Σουλτς πριν από 15 ημέρες: "Η Ελλάδα είναι ένα βήμα πριν την ανθρωπιστική κρίση και θα χρειαστεί την αλληλεγγύη μέσω πακέτων της Ε.Ε. Ο κόσμος θα πεινάσει". Τι καλύτερο από μια πραγματική ανθρωπιστική κρίση που θα διαλύσει ολοκληρωτικά τον αγροτικό κόσμο της Πελοποννήσου (προς το παρόν), ο οποίος ετοιμαζόταν από προχθές για το νέο φορολογικό σύστημα που θα τους έκανε αναγκαστικούς φοροοφειλέτες με την υπογραφή Τσίπρα; Μία φωτιά είναι ό,τι πρέπει για πακέτα διάσωσης, ειδικά όταν δεν θα έχεις λάδι, στάρι, πορτοκάλι, χωράφι, αποθήκες, γεωργικά μηχανήματα, κτηνοτροφία κ.ο.κ.

Το να πάρει ανεξέλεγκτη τροπή η πυρκαγιά και να συνεχίσουν οι "γριές με κόλλυβα" να ανάβουν φωτιές και σε σημεία της υπόλοιπης Ελλάδας μέχρι τα μέσα Αυγούστου που υπογράφεται το τρίτο Μνημόνιο, είναι βούτυρο στο ψωμί των Ευρωπαίων να πάρουν στα χέρια τους την κατάσταση και να σώσουν τον ελληνικό λαό από μία κυβέρνηση που έμεινε πτωχή και δεν έχει ανταλλακτικά για τα καναντέρ που πέφτουν, πετρέλαιο για τα πυροσβεστικά οχήματα, γάζες στα νοσοκομεία αλλά και αν υπάρξουν πυροπαθείς άστεγοι να βοηθήσουν μέσω πακέτων "αλληλεγγύης" να στηθούν κοντέινερ με γερμανικές προδιαγραφές. Όχι βέβαια εντός των οικισμών ή των καμμένων αλλά λίγο πιο πέρα γιατί έχουμε και επενδύσεις να αναπτύξουμε!!!

Αναμένουμε μέχρι πού θα φτάσουν την τυχαία φετινή χρονιά πυρκαγιών για να σιγουρευτούμε ότι η κ. Μέρκελ θα έρθει για μια βόλτα με το ελικόπτερο παρέα με τον κ. Τσίπρα να δει την καμμένη γη που προχθές έκανε δική της με υπογραφή και να δειπνήσει όπως πριν 8 χρόνια ερημικά με το ζεύγος Τσίπρα στο ηλιοβασίλεμα που ακόμη θα μυρίζει καμμένη γη και καμμένη αξιοπρέπεια.

Αν το πρωτόκολλο εισβολής δεν άλλαξε από το 2007 μπορεί να δούμε ξανά πρωθυπουργό τον κ. Τσίπρα αλλά με μεγαλύτερο ποσοστό από αυτό του Καραμανλή το 2007. Ο Καραμαλής διαχειρίστηκε μόνο μια πυρκαγιά και ένα προοίμιο του Μνημονίου. Ο Τσίπρας διαχειρίστηκε ολόκληρη παράδοση χώρας εν μέσω πυρκαγιών. Να μην πάρει και το μπόνους του για την ψυχραιμία που δείχνει με ορκωμοσίες υπουργών και εγκαίνια ΑΝΕΛικών παιχνιδιών την ώρα που μια υποθηκευμένη με την υπογραφή του Ελλάδα καίγεται;

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Είναι με μεγάλη ανησυχία που παρακολουθώ τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα. Άλλωστε, μόλις προ εβδομάδας είχα γράψει πως η Ελλάδα βρισκόταν μπροστά στο δίλημμα, «επώδυνος συμβιβασμός ή το χάος».

Λίγους μήνες πριν είχα φωνάξει πως η χώρα μετεωρίζετo μεταξύ της ταπείνωσης και του χάους. Ανεξάρτητα όμως από τη «δικαίωση» του καθενός (προς τι άλλωστε) και ανεξάρτητα από τις αιτίες που μας οδήγησαν εδώ, έχει, νομίζω, μεγάλη σημασία να πούμε πως χωρίς αμφιβολία (κατ' εμένα) δεν έγινε καλή ανάγνωση των δεδομένων. Ο Αλέξης Τσίπρας πιστεύω πως στ' αλήθεια νόμιζε πως οι Ευρωπαίοι θα υποχωρούσαν μπροστά στον κίνδυνο της κατάρρευσης της χώρας. Το γιατί έγιναν έτσι τα πράγματα και όχι αλλιώς πρέπει να αναζητηθεί σε χρόνο μέλλοντα. Τώρα προέχει η υποχρέωση να γίνει εκ νέου ανάγνωση των νέων δεδομένων.

Κρίνω πως ενώ χάθηκαν κάποια πράγματα, κάποια αλλά κερδήθηκαν. Η ελληνική κυβέρνηση κέρδισε χρόνο. Μπορεί να συλλογιστεί ψύχραιμα και να πράξει. Να δει ποιοι δρόμοι ανοίγονται, να τους αναλύσει σωστά και να κινηθεί. Κερδήθηκε ακόμα η καθαρή εικόνα. Έπεσαν οι μάσκες. Όλοι τώρα ξέρουν τι σημαίνει γερμανική Ευρώπη. Τι σημαίνει λήψη αποφάσεων με ανισότιμη συμμετοχή στον διάλογο.

Δεν χωρεί νέο λάθος. Να διαβαστούν σωστά τα δεδομένα, όπως έχουν διαμορφωθεί από τη συμφωνία και αν καταλήγει η κυβέρνηση πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος, να επιχειρήσει να πείσει τον λαό. Αν υπάρχει άλλος δρόμος, να υιοθετηθεί αυτός ο άλλος δρόμος και πάλι να εξηγηθεί σωστά στον λαό. Δυστυχώς όμως στη ζωή, έτσι και στην πολιτική, μερικά πράγματα, αν δεν γίνουν στην ώρα τους, δεν γίνονται ποτέ. Έστω όμως και τώρα, ο Πρωθυπουργός, έχοντας την αποδοχή που έχει, μπορεί και πρέπει να βγει και να εξηγήσει τι έγινε, πώς έγινε, και γιατί έγινε. Γιατί οι προσδοκίες που εξέπεμψε προεκλογικά ήταν αυτές που ήταν, πως πέρασε διά πυρός και ύδατος μέσα στα Γιούρογκρουπ και στις συναντήσεις με ανθρώπους που καμία σχέση δεν έχουν με την κεντρική ιδέα μιας Ευρώπης κοινωνικής, ή έστω μιας Ευρώπης αλληλέγγυας και συνεργατικής.

Δεν θα πω εδώ περισσότερα για την Ευρώπη, γιατί τώρα προέχει η υποχρέωση της Ελλάδας να βρει τον βηματισμό της. Θα επαναλάβω, όμως, αυτό που είπα στο Ευρωκοινοβούλιο, όταν επεβλήθη το κούρεμα στην Κύπρο. «Στον βαθμό που κουρεύτηκαν οι καταθέσεις στην Κύπρο, στον ίδιο βαθμό κουρεύτηκε η δημοκρατία στην Ευρώπη. Και πρόσθεσα, «να βρούμε τα πόδια μας και να αποφασίσουμε να σας πούμε το μεγάλο αντίο». Η Ευρώπη λοιπόν, αν δεν αλλάξει άμεσα τρόπο λήψεως αποφάσεων, θα καταστεί (ίσως είναι ήδη) μια μαύρη τρύπα που καταπίνει τα πάντα. Ούτε και αυτό το φως δεν μπορεί να δραπετεύσει. Γι' αυτό και το όποιο φως έφερνε η αριστερά καταπώθηκε από τη βαρύτητα του κέντρου.

Όμως να επανέλθουμε στα δικά μας. Γιατί τα της Ελλάδος, τα του κόσμου όλου, είναι δικά μας. Δεν πας πουθενά χωρίς συμμαχίες. Δεν πας πουθενά χωρίς καλή μελέτη των δεδομένων. Η αριστερά πρέπει να βλέπει μακριά τον ορίζοντά της, μα και να κοιτάζει μπροστά της για να αποφεύγει τα εμπόδια. Όπως ο δρομέας μεγάλων αποστάσεων που έχει στον νου τον στόχο και το νήμα, μα όλο κοιτάζει μέσα του και χάμω. Μέσα του για τη δύναμη που προσφέρει η συγκέντρωση, και χάμω για να μην τον εκτροχιάσει μια πέτρα. Όσοι κοιτάζουν μόνο μακριά, πέφτουν θύματα του πρώτου εμποδίου που βρίσκεται στα πόδια τους, και όσοι κοιτάζουν μόνο χάμω, χάνουν τον στόχο και τον μεγάλο ορίζοντα.

Όμως τι γίνεται τώρα, είναι το μέγα ερώτημα. Αν ο Αλέξης Τσίπρας πιστεύει πως παρά το οδυνηρό της συμφωνίας, μπορεί η χώρα να πάει μπροστά, τότε να εξηγήσει τίμια την κατάσταση, να την υποστηρίξει και να την υλοποιήσει. Αν πολύ περισσότερο πιστεύει πως η παραμονή του στην εξουσία θα του δώσει χρόνο για να οργανώσει κράτος δικαίου, ένας λόγος παραπάνω να βάλει πλάτη σ' αυτό που δεν επεδίωξε. Αν έχει αμφιβολίες, να τις παρακάμψει, γιατί η ώρα των αμφιβολιών έχει παρέλθει. Να μεταβληθεί άμεσα από ηγέτης της αριστεράς, σε έναν αριστερό ηγέτη του κράτους.

Δεν θέλω και δεν έχω καμία εξουσία να υποδείξω σε κανέναν τι πρέπει να κάνει. Προτρέπω όμως όλους να μην εγκαταλείψουν τον Πρωθυπουργό. Έδωσε με αυταπάρνηση, ειλικρίνεια, πίστη και σταθερότητα ένα μεγάλο αγώνα. Έχω πίστη και εκτίμηση στον άνθρωπο, και νομίζω σωστό είναι να σταθούν όλοι δίπλα του, στην προσπάθειά του να επανιδρύσει το κράτος. Να στήσει παιδεία, να ξεκινήσει από το νηπιαγωγείο, να κτυπήσει κάτω το χταπόδι της διαφθοράς, να επανιδρύσει το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης. Να κάνει αυτό που δεν κατάφεραν μεγάλοι ηγέτες της Ελλάδας. Αν δεν μπορέσει αυτός, δεν θα μπορέσει κανένας. Και βέβαια να δουλέψει με συγκεκριμένους τρόπους υπέρ αδυνάτων και να μάθουμε με τον πιο καθαρό τρόπο τι σημαίνει ακριβώς η ρήτρα για αναδιάρθρωση του χρέους. Αν η Ελλάδα μετεωρίζετο προ εβδομάδος μεταξύ του επώδυνου συμβιβασμού και του χάους, σήμερα μετεωρίζεται μεταξύ του χάους και της ανάπτυξης αγώνα υπέρ πάντων!

Τάκης Χατζηγεωργίου
Ευρωβουλευτής ΑΚΕΛ
Πηγή "Η Σημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης, το κείμενο της Ελληνικής πλευράς κατέθεσε πρόταση για έγκριση από τους δανειστές που έλεγε τα εξής:

Για την Ανθρωπιστική κρίση - Η Ελληνική κυβέρνηση επιβεβαιώνει το σχέδιό της για:
Αντιμετώπιση αναγκών που προέκυψαν από την πρόσφατη αύξηση της απόλυτης φτώχειας (ανεπαρκή πρόσβαση σε τροφή, στέγη, υπηρεσίες υγείας και της παροχής βασικής ενέργειας) μέσα από ιδιαίτερα στοχευμένα μη χρηματικά μέτρα (π.χ. κουπόνια τροφίμων). Να το πράξει (η Κυβέρνηση) με τρόπο που να είναι χρήσιμο για την αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης και την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας / διαφθοράς (π.χ. έκδοση Έξυπνης Κάρτα του Πολίτη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Ταυτότητα, στο Σύστημα Υγείας, καθώς και για την απόκτηση πρόσβασης στο πρόγραμμα κουπονιών τροφίμων κ.λπ.).

H κάρτα του πολίτη, περιλαμβάνει το ηλεκτρονικό τσιπάρισμα και χωρίς αυτό δεν θα μπορεί ο πολίτης να έχει πρόσβαση στο τομέα της περίθαλψης και στη προκειμένη περίπτωση που αφορά τους άπορους και τους φτωχούς, δεν θα μπορεί να λάβει τη βοήθεια στα τρόφιμα κλπ.


Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Πετράκη

Δυστυχώς δεν άνοιξε η πόρτα του φρενοκομείου, αλλά, όπως όλα δείχνουν, η πόρτα έκλεισε πίσω μας για τα καλά. Και όλοι βρισκόμαστε πια εγκλωβισμένοι σε αυτό το φρενοκομείο ημίτρελων, συμπλεγματικών, φρενοβλαβών.

Εκείνων που νομίζουν ότι είναι οι Καλάμιτι Τζέιν της επανάστασης, αυτών που βλέπουν στον καθρέφτη τους τη μετενσάρκωση του Μαρξ σε συσκευασία Κέινς και περιτύλιγμα Ελβις, και των πιο γραφικών αλλά εξίσου επικίνδυνων που βλέπουν το Νομισματοκοπείο του Χολαργού και την ΤτΕ σαν τα Χειμερινά Ανάκτορα. Και θα γέμιζαν εμάς με ευρώ και θα διέλυαν την Ευρώπη με ευρώ που θα τύπωναν σε τσιγαρόχαρτο.

Είναι οι ίδιοι ημίτρελοι που είχαν πείσει και τον πρωθυπουργό ότι θα σπρώχνονται Ρώσοι, Κινέζοι, Μογγόλοι να μας φορτώσουν χρήμα πριν μας στρώσουν στο άρπα κόλλα τον αγωγό να γεμίσουμε αέριο. Κι όμως αυτή η παρέα αποσταθεροποιημένων κρατά την τύχη της χώρας στα χέρια της.

Είναι και ο άλλος που το 2009 παραμύθιαζε τον Γ. Παπανδρέου και την κοινή γνώμη ότι μια χαρά θα τα καταφέρναμε και με τη δραχμή. Ο ίδιος τύπος που το βράδυ πριν τον διώξει ο πρωθυπουργός έλεγε ότι δεν θα ήταν κακή λύση και η υιοθέτηση του IOU. Προφανώς και δεν τον ένοιαζε γιατί αυτός θα πληρωνόταν στα δολάρια των Ιδρυμάτων που τον μισθοδοτούσαν στις ΗΠΑ και εμείς θα την περνούσαμε με χαρτάκια που μέχρι να φτάσεις στο σούπερ μάρκετ θα είχαν χάσει τη μισή αξία τους. Ομως ο κίνδυνος προκύπτει και από τους λογικούς.

Ο πρωθυπουργός στην προχθεσινή συνέντευξή του στην ΕΡΤ δεν μας τα είπε καλά. Εκανε λάθη ο Βαρουφάκης είπε, έχω την ευθύνη και εγώ. Μα δεν αρκεί αυτό, κύριε Τσίπρα. Τα 30-40 δισ. που φορτώθηκε η επομένη γενιά Ελλήνων από την πλάκα του κ. Βαρουφάκη δεν ξεπλένεται με «ένα λάθος κάναμε».

‘Ή πιστεύετε και εφαρμόζετε τη συμφωνία, κύριε Τσίπρα, ή προσχωρείτε στο στρατόπεδο της Ζωής. Δεν μπορείτε, κύριε Τσίπρα, να λειτουργείτε ως τροχονόμος στο τρελοκομείο του κόμματός σας. Και να νοιάζεστε μόνο για το πώς θα σουτάρετε τη Ζωή και τον Λαφαζάνη για να πάτε σε εκλογές, επειδή πιστεύετε ότι θα τις κερδίσετε. Δεν αρκεί να κερδίζεις εκλογές. Πρέπει να έχεις τα κότσια να κυβερνήσεις. Είναι η ώρα να το αποδείξετε. Τουλάχιστον θα έχετε κερδίσει τα λογικά σας από αυτό το φρενοκομείο στο οποίο μας ρίξατε.

Πηγή MIgnatiou
Επικοινωνία με τον συντάκτη
petrakisgeorge@hotmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χαράλαμπος Μηνάογλου

Από χθες έχουν αρχίσει τα παπαγαλάκια των τραπεζιτών του άθλιου κατεστημένου που μας χρεοκόπησε, τόσο στα συμβατικά ΜΜΕ όσο και στα ιστολόγια να υποστηρίζουν το παρακάτω παραμύθι νομίζοντας ότι απευθύνονται σε αμερικανάκια: εάν κάποιος, λέει, καταθέσει από Δευτέρα (βλέπετε βιάζονται, οι τράπεζές τους έχουν μέσα μόνο καρέκλες και τραπέζια, καθόλου χρήμα) χρήματα τα οποία είτε έχει στο σπίτι του, είτε έχει σε θυρίδα είτε φέρει από το εξωτερικό, αυτά θα μπουν σε νέους λογαριασμούς, οι οποίοι δεν θα υπόκεινται στον έλεγχο κεφαλαίων (δηλαδή θα μπορεί να σηκώνει από αυτούς τους νέους λογαριασμούς όσα χρήματα θέλει). Καταλαβαίνετε το άγχος, καταλαβαίνετε τον φόβο τους; Κλείνουν οι τράπεζες της απάτης, κλείνουν τα υποστυλώματα της ρεμούλας στην Ελλάδα!

Αυτό που δεν λέει κανείς από τους μεγάλους αναλυτές των οικονομικών είναι ότι στις τράπεζες δεν επιβλήθηκαν έλεγχοι κεφαλαίων πρωτίστως επειδή πάγωσε την ρευστότητα ο Ντράγκι, αλλά επειδή οι τράπεζες έχουν αδειάσει από καταθέσεις. Τώρα, λοιπόν, έρχονται οι έλεγχοι των τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και αν γίνουν στην κατάσταση που είναι τώρα οι τράπεζες, το αποτέλεσμα είναι ότι θα πρέπει να μείνουν μόνο δύο και αυτές με τα μισά (ίσως και λιγότερα) υποκαταστήματα από όσα λειτουργούσαν μέχρι σήμερα (μία θα έπρεπε με οικονομικούς όρους να μείνει, αλλά επειδή στην ΕΕ δεν πρέπει να υπάρχουν μονοπώλια θα αφήσουν δύο). Οι μεγάλοι τραπεζίτες της διαφθοράς της μεταπολίτευσης δηλαδή πάνε σπίτι τους και ίσως αντιμετωπίσουν διώξεις από τους κατεστραμμένους μετόχους των τραπεζών τους.

Πρέπει λοιπόν για να διασωθούν οι τραπεζίτες και όλο το υπόλοιπο σύστημα της διαφθοράς να ξαναπιάσουν κορόιδα τους Έλληνες, να πάνε οι τελευταίοι να ξανακαταθέσουν τα χρήματά τους στα αφερέγγυα τραπεζικά ιδρύματα. Αλλά νομίζω ότι δεν υπάρχουν πλέον αφελείς στην Ελλάδα που θα πιστέψουν ότι, όταν θα ξανασφίξουν τα πράγματα, όταν δηλαδή ο ίδιος ο Σόιμπλε θα μας πετάξει εκτός ευρώ, θα ισχύσει η εξαίρεση για τους νέους λογαριασμούς και θα μπορούν να πάρουν τα χρήματά τους. Οι ελληνικές τράπεζες είναι φέρετρα, είναι χρεοκοπημένες και όποιος βάζει ή αφήνει τα χρήματά του σε αυτές, είναι απολύτως βέβαιο ότι θα τα χάσει (τουλάχιστον σημαντικό μέρος από αυτά). Τα λεφτά μας, λοιπόν, οπουδήποτε αλλού εκτός από τις τράπεζες.

Μέσα σε όλα αυτά, προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση ο σκασμός που έχει βγάλει σχετικά το ΚΚΕ. Το κόμμα που συμβουλεύει τα μέλη του μέχρι και το τι πρέπει να τρώνε, για τις τράπεζες δεν λέει τίποτε. Δεν θα έπρεπε το ΚΚΕ να δίνει γραμμή όλα τα μέλη του να βγάλουν ό,τι έχουν και να μην ξαναβάλουν ποτέ τίποτε στις τράπεζες; Γιατί όμως δεν το κάνει; Μήπως γιατί είναι το πλέον αστικό κόμμα στην Ελλάδα; Ο πραγματικός φύλακας του καπιταλισμού;

Γιατί, όποιος θεωρεί τον καπιταλισμό το απόλυτο κακό και θέλει να τον ανατρέψει, δεν χρειάζεται –τουλάχιστον στην δεδομένη συγκυρία στην Ελλάδα- ούτε επανάσταση, ούτε κινητοποιήσεις, ούτε διαδηλώσεις, ούτε καν εκλογές· χρειάζεται απλώς να μην ξαναβάλει ποτέ χρήματα στις τράπεζες. Ο καπιταλισμός με την μορφή που έχει πάρει στην εποχή μας είναι αδύνατο να υπάρξει χωρίς τράπεζες. Άρα, χωρίς τα χρήματά μας δεν υπάρχουν τράπεζες, άρα δεν μπορεί να υπάρξει ο σημερινός καπιταλισμός. Τόσο απλά και αβάδιστα.

Όσα μνημόνια και να υπογράψουν, δεν μπορούν να εφαρμοστούν όταν δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν τράπεζες. Όση χρηματοδότηση και να στέλνουν σε αυτές, όταν θα συνεχίσουμε μόνο να τραβάμε χρήμα και όχι να βάζουμε, τότε το πρόγραμμα θα αποτύχει και θα το σταματήσουν οι ίδιοι οι σοϊμπλέοι. Όλα είναι στο χέρι μας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου