Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Αυγ 2013

Γράφει ο Νικόλαος Μουτσόπουλος

Πριν εκραγούν ανεξέλεγκτα χωρίς κεντρική κατεύθυνση και σαφείς στόχους οι εξουθενωμένοι, απελπισμένοι και αγανακτισμένοι πολίτες.
Χρειαζόμαστε έναν υπεύθυνο πολιτικό φορέα που θα βγάλει από το αδιέξοδο κατ’ αρχήν την οικονομία, τα δύο εκατομμύρια ανέργους, τους λοιπούς αποκλεισμένους από το σύστημα πολίτες δεύτερης κατηγορίας και θα δεσμευτεί υπεύθυνα στους εξής στόχους:

Πρώτον: Άμεση άρση κάθε συνταγματικής προνομιακής προστασίας των πολιτικών για την πλήρη κάθαρση του πολιτικού συστήματος.
Δεύτερον: Άμεση καταγγελία μονομερώς του Δουβλίνου 2 σε θέματα λαθρομετανάστευσης και αν χρειαστεί έξοδος από το Σένγκεν. (Κανένα πρόβλημα για τον τουρισμό).
Τρίτον: Επιμερισμό των οφειλών του χρέους σε αυτούς που το δημιούργησαν και σε αυτούς που το καρπώθηκαν. Οι υπόλοιποι δεν χρωστάμε τίποτα.
Τέταρτον: Δέσμευση για την δημιουργία νέου συντάγματος που θα περιλαμβάνει τον πλήρη διαχωρισμό των τριών εξουσιών με το ασυμβίβαστο ταυτόχρονης άσκησης νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας. Μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 200. Κατάργηση του άρθρου 86 και η επί πλέον αποσαφήνιση του άρθρου 4 ώστε να εξασφαλίζεται πλήρως η ισονομία μεταξύ όλων των πολιτών. Απελευθέρωση της ιδιωτικής οικονομίας από την κρατική γραφειοκρατία και τις παράλογες νομοθετικές στρεβλώσεις ως ο μόνος υγιής δρόμος για την ανάπτυξη.

Δεν είμαι αφελής να πιστεύω ότι κάποιο από τα υπάρχοντα κόμματα θα ενστερνιστεί αυτές τις αυτονόητες προσδοκίες των πολιτών και ότι θα επιχειρήσει να τις υλοποιήσει.

Εύχομαι όμως να συμβεί σαν τελευταία ελπίδα ομαλότητας και τότε, σε ότι με αφορά, θα ξαναψηφίσω για πρώτη φορά μετά από το 1993 για να πραγματοποιηθούν επί τέλους αυτές οι απολύτως αναγκαίες πολιτειακές και πολιτικές αλλαγές.

Αν όμως οι πολιτικοί επιλέξουν για μια ακόμα φορά να διασώσουν τα προνόμιά τους μέσα σ’ αυτό το διεφθαρμένο και ανθελληνικό καθεστώς, εις βάρος του λαού και της χώρας, τότε να ελπίζουν ότι μπορεί να σωθούν μόνο αν διαθέτουν ιδιόκτητα ελικόπτερα.



Εδώ και δύο δεκαετίες, εντείνεται μια συντονισμένη προσπάθεια να αλλοιωθούν οι πληθυσμιακές συνθέσεις εθνικά συμπαγών κρατών, και μάλιστα των απόλυτα εθνικά ομοιογενών κρατών, όπως είναι η Ελλάδα. Αναφέρει σχετικά με αυτό, ο Brian Wheeler, ειδικός εκπρόσωπος του ΟΗΕ για τη μετανάστευση στο BBC: "Η ΕΕ θα πρέπει να κάνει το καλύτερο δυνατό για να υπονομεύσει την ομοιογένεια των κρατών μελών της. Ο Peter Sutherland, μη εκτελεστικός πρόεδρος της Goldman Sachs, ανέφερε ότι η μελλοντική ευημερία των πολλών κρατών της ΕΕ εξαρτάται από το "αν θα γίνουν (τα κράτη) πολυπολιτισμικά"! Ο Sutherland, είναι ''international'' (πρώην πρόεδρος του πετρελαϊκού κολοσσού BP και επικεφαλής του Παγκόσμιου Φόρουμ για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη, το οποίο συγκεντρώνει εκπροσώπους από 160 έθνη που "ανταλλάσσουν ιδέες πολιτικής"). Η άποψη ότι η παράνομη μετανάστευση έχει αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα υποστηρίζεται και από άλλους αναλυτές. Και επειδή, όπως λέει και ο λαός μας, «με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις», αυτή ήταν και η νοοτροπία η οποία επικρατούσε στο ΙΜΕΠΟ.

Η προσπάθεια προέρχεται από χώρες οι οποίες ουδέποτε είχαν εθνική ομοιγένεια, κράτη που δημιουργήθηκαν από μετανάστες, άρα η πληθυσμιακή τους σύνθεση προέρχεται από εθνικά ανομοιογενείς χώρες και δη πρώην αποικίες. Είναι πολύ συγκεκριμένα τα κέντρα που επιδιώκουν και προωθούν την διαδικασία μετάβασης από τα εθνικά σε αεθνικά κράτη, με όχημα το ιδεολόγημα της πολυπολιτισμικότητας. Ένα ιδεολόγημα που στην Ελλάδα και την Κύπρο εξαπολύθηκε με φανατισμό, με εκατοντάδες πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους και λοιπούς να ενημερώνουν για τα καλά της πολυπολιτισμικότητας, και για το πόσο εθνοφοβικοί και ρατσιστές είναι οι Έλληνες. Αν η ροή μεταναστών προς την Ευρώπη συνεχισθεί με τους τρέχοντες ρυθμούς και η ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική δεν μεταβληθεί, είναι προφανής μία αυξανομένη και τελικά μη αναστρέψιμη μετάβαση σε ένα ευρωπαϊκό πληθυσμό ξένης προελεύσεως πολύ πριν από την λήξη του 21ου αιώνα, με ότι αυτό συνεπάγεται για τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό όπως τον γνωρίζουμε (δυτικές πολιτιστικές και κοινωνικές κατακτήσεις, αξίες και πρότυπα).

Οι ουτοπικές «πολυπολιτισμικές» απόψεις είτε προέρχονται από αφελείς εξωραϊσμούς υπαρκτών προβλημάτων, είτε από δόλιους σχεδιασμούς (το πιθανότερο), με χρήση εύπεπτων συνθημάτων όπως «κοινωνία χωρίς σύνορα», «πανανθρώπινα δικαιώματα», «παγκόσμια διακυβέρνηση», «πλανήτης αυτόνομων πολιτών», «διεθνής συνοχή προλετάριων» κ.λ.π.. Η δημιουργία «πολυπολιτισμικών κοινωνιών» φαίνεται ότι με την πάροδο του χρόνου αποβαίνει υπέρ των μεταναστών και θέτει σε κίνδυνο τα Δυτικά κεκτημένα. Κατά συνέπεια η Ευρώπη, για λόγους αυτοσυντηρήσεως, θα πρέπει να εφαρμόσει ολοκληρωμένη μεταναστευτική στρατηγική και να λάβει τάχιστα μέτρα ενσωματώσεως των μεταναστών στις τοπικές φιλοξενούσες κοινωνίες, τα οποία θα αποτελούν και απαραίτητη προϋπόθεση παραμονής τους σε ευρωπαϊκά κράτη (κατ’ ελάχιστον εφαρμογή της αρχής της αμοιβαιότητος με μουσουλμανικά κράτη). Επιπλέον η Ευρώπη θα πρέπει να ελέγξει το φαινόμενο της μεταναστεύσεως τόσο ποσοτικά (ποσοστά ανά ευρωπαϊκό κράτος), όσο και ποιοτικά (εξειδίκευση μεταναστών αναλόγως ευρωπαϊκών αναγκών και βαθμού αφομοιωσιμότητος). Πέραν των κατασταλτικών μέτρων κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας, η Δύση θα πρέπει να προβεί σε συστηματική και εκτεταμένη εκστρατεία καταπολεμήσεως της ιδεολογίας του ακραίου Ισλάμ που αποτελεί το αντίπαλο Κέντρο Βάρους. Τέλος για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής υπογεννητικότητος, ισχύουν οι προτάσεις που ακολουθούν για την περίπτωση της Ελλάδος.

Είναι κάτι παραπάνω πλέον από σαφής ο κίνδυνος, η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας να οδηγήσει σε παγκοσμιοποίηση των εθνικών κρατών. Άλλωστε η βίαιη αλλαγή της δημογραφικής σύνθεσης της χώρας μας, τα τελευταία 20 χρόνια έχει συντελεστεί σε όλα τα επίπεδα. Τόσο ως προς την μείωση του ελληνικού πληθυσμού, όσο και ως προς την αύξηση των ανθρώπων που ομιλούν διαφορετική γλώσσα, έχουν διαφορετική θρησκεία και ακολουθούν διάφορα ήθη και έθιμα από τα ελληνικά.

Βασικότερος εκφραστής του πνεύματος του μεταμοντερνισμού στην Ελλάδα (παγκοσμιοποίηση μέσω πολυπολιτισμικής μετάλλαξης) στις τελευταίες δεκαετίες, υπήρξαν η μεταεθνική ψευτοπροοδευτική αριστερά και μια ultra νεοφελελεύθερη δεξιά, με πλέον χαρακτηριστικό εκφραστή τους σε πολιτικό επίπεδο τον πρωθυπουργό Γιώργος Παπανδρέου. Του κυρίου υπευθύνου για την τραγική μοίρα του ελληνικού λαού, ο οποίος δυστυχώς τον εξέλεξε πρωθυπουργό με μεγάλο ποσοστό. Για να μην λησμονούμε τις συλλογικές μας ευθύνες...

Πηγή ΕΛΚΕΔΑ


-->
Του Γιάννη Κωνσταντόπουλου*

Πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα, εάν η Τουρκία μπορεί να κάνει πραγματικότητα τις επιδιώξεις της ή όχι. Η απάντηση είναι πως όχι δεν μπορεί. Ο Νεο-οθωμανισμός, όπως και ο Παντουρανισμός παλαιότερα, έχουν σαν σκοπό την δημιουργία των προϋποθέσεων εκείνων που θα επιτρέψουν στην Άγκυρα να εξασκεί ηγεμονισμό. Η Τουρκία θεωρεί πως τα γεγονότα που συμβαίνουν στον περίγυρό της πρέπει οπωσδήποτε να επηρεάζονται από εκείνη, έτσι συμπεριφέρεται σαν γίγαντας, ξεχνώντας όμως ότι διαθέτει γυάλινα πόδια. Η Τουρκία ακολουθεί ένα ακραίο Ισλαμικό δρόμο και αυτό θα επιφέρει την λυσσώδη αντίδραση των Κεμαλικών, ενώ το Κουρδικό ζήτημα γίνεται πλέον Τουρκικό ζήτημα. Από τα στοιχεία που υπάρχουν σε αυτή τη μελέτη, είναι αντιληπτό πως το αντάρτικο του PKK, την στιγμή που υπάρχει ένα αυτόνομο Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ (που διαθέτει κοινοβούλιο, στρατό και νόμισμα), αλλά και άλλοι παράγοντες, είναι ανυπέρβλητα εμπόδια για τους σχεδιαστές της πολιτικής της Άγκυρας.

Είναι αδύνατον η Τουρκία να γίνει περιφερειακή υπερδύναμη και όντας διχασμένη, να πολεμά συγχρόνως με το PKK. Το Κουρδιστάν και η Κύπρος που διαθέτει ενεργειακά κοιτάσματα στην ΑΟΖ της, είναι πια ''θερμά'' γεωπολιτικά σημεία του πλανήτη, κάτι που περιορίζει αισθητά τις κινήσεις της Άγκυρας σε αυτά τα φλέγοντα για εκείνη θέματα. Είναι συνεπώς σαφές ότι η Τουρκία των πολλών προβλημάτων δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει χωρίς να λογαριάζει τους άλλους. Είναι φανερό από τις Τουρκικές απειλές στην Κύπρο σχετικά με την αξιοποίηση των φυσικών πόρων της ΑΟΖ της, που δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα γιατί η μεγαλόνησος σύναψε όταν έπρεπε τις κατάλληλες συμμαχίες (με Ρωσία, Ισραήλ, Γαλλία) αποδεικνύοντας ότι οι σωστά ιεραρχημένες πολιτικές επιτυγχάνουν τους εθνικούς σκοπούς και ότι ο στρατηγικός σχεδιασμός της μικρής Κύπρου είναι ανώτερος της πολυδιαφημισμένης Τουρκικής.

Η Κύπρος πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για την Ελλάδα, σε ότι αφορά την πολιτική της στα ενεργειακά ζητήματα και την ΑΟΖ. Το συμπέρασμα είναι ότι οι Τούρκοι ηγέτες θα ήταν καλό να προσγειώσουν τις πολιτικές τους στην πραγματικότητα και όχι να τις διαμορφώνουν με βάση αυτό που ενδεχομένως θα ήθελαν να είναι η πατρίδα τους.

Επίσης θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι σύμφωνα με τον ρεαλισμό που διέπει τις διεθνείς σχέσεις, οι επιδιώξεις τους διαταράσσουν την ισορροπία δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή γύρω από την χώρα τους. Άρα είναι λογικό να αναμένει κανείς ότι θα επιχειρηθεί κάποια εξισορροπητική κίνηση από άλλες δυνάμεις όπως η Ρωσία, το Ισραήλ, το Ιράν, και η Ελλάδα που νιώθουν να απειλούνται από της ηγεμονικές εμμονές της Τουρκίας. Ήδη ο σχεδιαζόμενος ''άξονας'' στρατηγικής συνεργασίας στην άμυνα και στην αξιοποίηση ενεργειακών πόρων μεταξύ της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ, δείχνει τον δρόμο. Άλλωστε η νεορεαλιστική θεωρία υποδεικνύει ότι μια ηγεμονική δύναμη θα πρέπει να φέρει μια ισορροπία και ηρεμία στο σύστημα/περιφέρεια (hegemonic stability theory), και η Τουρκία είναι παράγοντας αστάθειας, έχοντας κακές σχέσεις και διεκδικήσεις από όλους τους γείτονες της. Οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν θα επιτρέψουν την δημιουργία μιας Τουρκικής περιφερειακής ηγεμονίας, αφού ο αυτόνομος δρόμος που ακολουθεί το A.K.P. δεν είναι αυτός που κάποιες Μεγάλες Δυνάμεις σχεδίασαν (ΗΠΑ) και που άλλες είναι διατεθειμένες να ανεχθούν (Ρωσία, Κίνα, Ισραήλ).

Η υπερβολική δραστηριοποίηση της Τουρκίας παγκοσμίως έχει προ πολλού ξεπεράσει τις δυνατότητες της και ως εκ τούτου δεν μπορεί έχει το προβλεπόμενο όφελος γι’ αυτήν. Άλλωστε οι υπερβολικοί σχεδιασμοί του παρελθόντος όπως το Παντουρανικό ''όραμα'', όπως εκφράστηκε στο παρελθόν επί ηγεσίας Τουργκούτ Οζάλ δεν πέτυχε κάτι το δραματικό, όπως φάνηκε από τα αποτελέσματα του ανοίγματος που έγινε κατά το τέλος της δεκαετίας του '80 στις χώρες της Κεντρικής Ασίας. Άρα δεν θα περίμενε κάνεις να αλλάξει κάτι τώρα με την επί του παρόντος Νεο-οθωμανική πολιτική της Τουρκίας, ειδικά σε ένα πολυπολικό όπως διαμορφώνεται διεθνές περιβάλλον, όσο και αν έχει ισχυροποιηθεί η Τουρκία. Αυτό ισχύει για όλες τις επιδιώξεις της, είτε αυτές στοχεύουν στην Κεντρική Ασία, είτε στην Μέση Ανατολή, είτε στα Βαλκάνια, με όποιον τρόπο και αν αυτές εφαρμόζονται ή ονομάζονται πχ. Παντουρανισμός ή Νέο-οθωμανισμός. Παρατηρείται λοιπόν, πως ενώ η Τουρκία έχει ένα εξαιρετικό γεωπολιτικό δυναμικό, εσωτερικοί και εξωτερικοί παράγοντες δεν της επιτρέπουν να το αξιοποιήσει παρόλες τις προσπάθειές της, (σε αντίθεση με την Ελλάδα, η οποία δεν προσπαθεί καν να το αξιοποιήσει).

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό σχετικά με το ανεφάρμοστο της Νεο-οθωμανικής ατζέντας, είναι πως ισχύει και για τους σχεδιασμούς της που αφορούν τον Ελληνισμό, δηλαδή τις διεκδικήσεις στο Αιγαίο, τη Θράκη και την συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου, που παρεμπιπτόντως δεν έχουν καμία νομική βάση, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Τα πενιχρά αποτελέσματα της συνολικής πολιτικής της Τουρκίας θα την αναγκάσουν να βρει εκτόνωση προς δυσμάς με την στοχοποίηση της ευάλωτης αυτήν την περίοδο Ελλάδας, όπου εξαιτίας της κρίσης χρέους, που μειώνει το Ελληνικό γεωπολιτικό δυναμικό, δεν μπορεί να κρατήσει την αναγκαία ισορροπία δυνάμεων άρα μειώνει της ούτως ή άλλως λιγοστές αντιστάσεις της Ελληνικής πολιτικής ελίτ. Παράδοξο είναι πάντως το γεγονός ότι την στιγμή που τα προβλήματα και μειονεκτήματα της Άγκυρας δεν της επιτρέπουν να πραγματοποιήσει τους αντικειμενικούς σκοπούς της, η Ελλάδα δεν επιχειρεί καν να προβάλει αποτελεσματική αντίσταση στους Τουρκικούς σχεδιασμούς, ενώ το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να αποβάλει το φοβικό σύνδρομο που διακατέχει την Αθήνα σε ότι αφορά την γειτονική μας χώρα, και να θέσει αντικειμενικούς σκοπούς μαζί με μια εθνική στρατηγική που θα αφορά την πραγματοποίηση τους.

Ο πολιτικός επιστήμονας Kenneth Waltz, ένας από τους ιδρυτές της νεορεαλιστικής σχολής στην θεωρία των διεθνών σχέσεων, πιστεύει ότι η πρώτιστη ανάγκη που τα κράτη πρέπει να ικανοποιήσουν είναι η ασφάλειά τους (security). Η ασφάλεια επιτυγχάνεται με την συσσώρευση δύναμης, η οποία όταν είναι ελλιπής μπορεί να καταστρέψει ένα κράτος, ενώ όταν είναι υπερβολική μπορεί να κάνει ένα κράτος απειλή για τα υπόλοιπα. Εδώ βρίσκεται η εξήγηση της συμπεριφοράς της Τουρκίας αλλά και το λάθος στους σχεδιασμούς που έχει κάνει. Η Τουρκία προσπαθεί να γίνει περιφερειακός ηγεμόνας και έχει επεκτατικές διαθέσεις σε βάρος της Ελλάδας, διότι κινδυνεύει με διάλυση. Το Τουρκικό ''έθνος'' αποτελεί συνοθύλευμα εθνικών και θρησκευτικών ομάδων που ομογενοποιήθηκαν βιαίως, είναι λογικό λοιπόν ένα τέτοιο κράτος να αντιμετωπίζει υπαρκτό κίνδυνο αποσύνθεσης. Για αυτόν τον λόγο η Άγκυρα είναι τόσο προσηλωμένη στην συσσώρευση δύναμης (ηγεμονισμός), γιατί έτσι μόνο μπορεί να ικανοποιήσει την ανάγκη της για ασφάλεια (εδαφική ακεραιότητα και κοινωνική συνοχή). Έτσι εξηγείται και ο αχαλίνωτος εθνικισμός που διακρίνει κανείς στην χώρα. Το σίγουρο είναι ότι με τις αδέξιες κινήσεις της Άγκυρας και με τα άλυτα προβλήματα που εντείνονται από τις ενέργειες αυτές, από περιφερική δύναμη που θέλει να γίνει η Τουρκία, σύντομα θα έχει να αντιμετωπίσει την δημιουργία ενός νέου Ανατολικού Ζητήματος.

* Πολιτικός επιστήμων, διεθνολόγος, συνεργάτης ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.



Γράφει ο “Αιρετικός Αιρετός”

Επίορκοι ! Μια λέξη πού μπήκε πρόσφατα στον καθημερινό δημόσιο διάλογο. θεωρούνται επίορκοι οι δημόσιοι υπάλληλοι που «έχουν παραβεί τον όρκο τους» και έχουν υποπέσει σε αδικήματα. Κυρίως «ατιμωτικά» αδικήματα, όπως χαρακτηρίζονται από τον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, τα πιο γνωστά από τα οποία είναι η δωροληψία, η παράβαση καθήκοντος, η αδικαιολόγητη απουσία από την υπηρεσία κλπ. Μια λέξη φορτισμένη με αρκετή επιθετικότητα και πολύ μεγάλη υποκρισία, όπως πολύ συχνά συμβαίνει στη χώρα μας, που χρησιμοποιείται με αυτό της το περιεχόμενο για να εξυπηρετήσει όχι την ουσία,αλλά για τον κοινωνικό κανιβαλισμό και για να στρέψει το ενδιαφέρον στην «κερκίδα».

Με την παρούσα παρέμβαση δεν επιδιώκεται η άμβλυνση του προβλήματος της κάκιστης λειτουργίας του δημοσίου, των κοπανατζήδων, των φακελάκηδων και κάθε λογής «επιόρκων». Επιχειρούμε απλώς -έξω από πολιτική σκοπιμότητα και υποκρισία- να επισημάνουμε και μια άλλη πτυχή του θέματος, να αναδείξουμε μια κρυφή κατηγορία πραγματικών επιόρκων, αυτής των «αυλικών» της πολιτικής ηγεσίας και των ευνοούμενων της ανώτερης διοίκησης, οι οποίοι για το προσωπικό τους συμφέρον -ως οσφυοκάμπτες και υποτακτικοί εξ επιλογής και εκ πεποιθήσεως- προσέφεραν άνομες υπηρεσίες βλάπτοντας συχνά συναδέλφους δημιουργώντας επιόρκους-θύματα, αλλά εντέλει και το δημόσιο συμφέρον.

Η παρουσία του γράφοντος επί μία δεκαετία σε υπηρεσιακό-πειθαρχικό συμβούλιο, ως αιρετού εκπροσώπου των εργαζομένων, και η κατά κοινή ομολογία φίλων και «αντιπάλων» αντισυμβατική συμπεριφορά του, ίσως συμβάλλει στην αποσαφήνιση κάποιων προβλημάτων.

Οι κοινοί γνωστοί επίορκοι: Πρέπει κατ’ αρχάς να παραδεχθούμε ότι εργασιακή «πειθαρχία» και η τήρησή της είναι γενικά πολύ χαλαρή στο δημόσιο σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα. Πολύ δύσκολα και σε εξαιρετικές περιπτώσεις οι πειθαρχικά προϊστάμενοι επιβάλουν ποινές ή παραπέμπουν κάποιους απείθαρχους υπαλλήλους για επιβολή ποινής.
Ένα άλλο σημείο που χρειάζεται διευκρίνιση είναι ο μύθος ότι «οι συνδικαλιστές αθωώνουν τους επίορκους». Τα υπηρεσιακά -πειθαρχικά συμβούλια ορίζονταν πάντοτε από τους πολιτικούς προϊσταμένους του φορέα (υπουργούς, νομάρχες, περιφερειάρχες, δημάρχους, διοικητές οργανισμών κλπ). Παλιότερα αποκλειστικά από αυτούς και από τη δεκαετία του ΄80 τα 3 από τα 5 μέλη των συμβουλίων ορίζονταν από τους πολιτικούς, και τα 2 εκλέγονταν με καθολική ψηφοφορία των υπαλλήλων. Το πνεύμα του νόμου που επέβαλε αυτή τη σύνθεση ήταν να διασφαλίζεται η διαφάνεια στη λειτουργία των συμβουλίων και να μη γίνονται αυθαιρεσίες. Κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί την ορθότητα αυτής της ρύθμισης, αλλά εντέλει -όπως πολλά πράγματα στον τόπο μας- εκφυλίστηκε με ευθύνη της πλειοψηφίας των αιρετών εκπροσώπων-συνδικαλιστών, οι οποίοι ακλουθώντας την ισοπεδωτική-δογματική τακτική «όχι σε όλα», μετατράπηκαν από εκπροσώπους της πλειοψηφίας των νομοταγών εργαζομένων σε υπερασπιστές των επιόρκων. Επικράτησε η αντίληψη ότι ο αιρετός εκπρόσωπος των εργαζομένων πρέπει να υπερασπίζεται τον κάθε εργαζόμενο ανεξαρτήτως της σοβαρότητας του παραπτώματος, ακόμη και τον δωροδοκούμενο, τον κοπανατζή και σε ακραίες περιπτώσεις (όπως παιδεραστίας ή άλλων ειδεχθών αδικημάτων) να προτείνονται ποινές που προκαλούσαν το κοινό αίσθημα.

Όμως αυτό που η κοινή γνώμη αγνοεί και αυτό που υποκριτικά αποκρύπτεται από τα σαρκοβόρα ΜΜΕ είναι ότι για γα αθωωθεί κάποιος επίορκος από το πειθαρχικό συμβούλιο, πρέπει να τον απαλλάξει η πλειοψηφία. Και η πλειοψηφία δεν είναι οι συνδικαλιστές, αλλά οι ορισθέντες «εκπρόσωποι του υπουργού, του νομάρχη, του δήμαρχου, του διοικητή», που λειτουργούν κατά κανόνα με «συστάσεις» του εντολέα τους. Αν σπανίως κάποιος από τους τοποθετημένους «δεν συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις» η υπόθεση αναβάλλεται από τον τοποτηρητή πρόεδρο σου συμβουλίου για την επόμενη συνεδρίαση, όπου ο αντιρρησίας θα «απουσιάζει» και θα έρθει ο αντικαταστάτης του για να «καθαρίσει την μπουγάδα». Και στην δεύτερη αταξία του απείθαρχου, έρχεται η νέα απόφαση του πολιτικού προϊστάμενου που αντικαθιστά οριστικά το ανεξέλεγκτο υπηρεσιακό μέλος του πειθαρχικού συμβουλίου.
Όλες λοιπόν οι κραυγαλέες περιπτώσεις επιόρκων που παρελαύνουν από τις οθόνες των ΜΜΕ είναι «έργα» όχι των συνδικαλιστών -όχι βέβαια πως είναι αθώοι- αλλά των πολιτικών, οι οποίοι ξέρουν πολύ καλά να συναλλάσσονται και με τους επίορκους, αφού και οι επίορκοι ψηφίζουν!

Οι πραγματικοί Επίορκοι και τα θύματα: Όμως -όπως είπαμε εξαρχής- η παρέμβαση αυτή έχει σαν κύριο σκοπό να αναδείξει μια άλλη πιο κρυμμένη πτυχή του προβλήματος.
Πρόκειται για την ύπαρξη «επιόρκων» που είναι δημιουργήματα – θύματα της αλαζονείας, της κομματικής εμπάθειας ή στη χειρότερη περίπτωση της επίορκης δράσης των πολιτικών και συνεργατών τους, των διορισμένων μελών των πειθαρχικών συμβουλίων!
Και το ερώτημα είναι αν μπορούν να γίνουν κάποιες ρυθμίσεις ώστε να βρεθούν οι πραγματικοί επίορκοι και να απαλλαγούν τα θύματά τους.

Διανοήθηκε ποτέ κανείς πως έγιναν όλες αυτές οι κομπίνες, η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, του ιδρώτα του ελληνικού λαού;
Σίγουρα φαίνεται ότι έγιναν από επίορκους υπαλλήλους, που ένας μικρός αριθμός τους αποκαλύφθηκε και προχώρησε -με όποιο τρόπο προχώρησε- η πειθαρχική και η ποινική διαδικασία.

Όμως το μεγαλύτερο, το τεράστιο μέρος της ρεμούλας και κομπίνας έγινε με ευθύνη των πολιτικών όλων των βαθμίδων. Από τους προέδρους των πρώην κοινοτήτων μέχρι την κορυφή. Και φυσικά αυτοί δεν μπορούσαν να δράσουν μόνοι τους, χωρίς την εμπλοκή μιας ομάδας συνεργατών-υπηρεσιακών παραγόντων, για τη διεκπεραίωση και την κάλυψη των ανομιών τους. Και αυτό που συνέβαινε και συμβαίνει ακόμα όταν ένα γρανάζι της υπηρεσιακής ιεραρχίας δεν συναινεί στις παρατυπίες ή τις παρανομίες, είναι να πιέζεται «με τρόπο» στην αρχή και απροκάλυπτα στη συνέχεια, κι’ αν και δεν ενδώσει και δεν προσαρμοστεί διώκεται πειθαρχικά!

Ναι! Διώκεται με σύγχρονους μαφιόζικους τρόπους. Δεν προάγεται, υποβιβάζεται υπηρεσιακά, μετατίθεται σε θέση που του δημιουργεί προβλήματα στην οικογενειακή, οικονομική και κοινωνική του ζωή. Γίνεται το μαύρο πρόβατο ! Παραπέμπεται στο πειθαρχικό συμβούλιο με τις πιο απίθανες κατηγορίες και φυσικά πάντα τιμωρείται από τα διορισμένα από τον πολιτικό προϊστάμενο μέλη του. Αν έχει τα κουράγια και την οικονομική δυνατότητα προσφεύγει στο δευτεροβάθμιο πειθαρχικό ή και στο δευτεροβάθμιο υπηρεσιακό, αφού εννοείται ότι λόγω δίωξης παραμερίζεται στις κρίσεις και δεν προάγεται.
Ο όρκος : Ο κάθε δημόσιος υπάλληλος όταν διορίζεται και πριν αναλάβει καθήκοντα δίνει το παρακάτω όρκο: «Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη στην πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω τιμίως και ευσυνειδήτως τα καθήκοντά μου».

Και εδώ μπαίνει το εξής ερώτημα: Είναι ή όχι επίορκοι όλοι αυτοί οι υπάλληλοι που απαρτίζοντας τα υπηρεσιακά και πειθαρχικά συμβούλια προέβησαν αποδεδειγμένα σε αυθαιρεσίες εκτελώντας εντολές των πολιτικών τους προϊσταμένων;

Σίγουρα το ευρύ κοινό αγνοεί την ύπαρξη τέτοιων περιστατικών όμως αυτά δυστυχώς υπάρχουν και είναι πολύ συχνά, αποτελώντας δείγμα της «ποιότητας» της δημοκρατίας και διοίκησης μας. Συμβαίνει και είναι γεγονός να παραπέμπεται και να τιμωρείται «δι’ ασήμαντον αφορμήν» ο ίδιος υπάλληλος μία, δύο και τρεις φορές, να μη προάγεται με «αποφάσεις» των ιδίων προσώπων, αποφάσεις που αργότερα, στις περισσότερες περιπτώσεις ακυρώνονται όλες, από τα αντίστοιχα δευτεροβάθμια πειθαρχικά και υπηρεσιακά συμβούλια. Των ίδιων προσώπων που ως ανταμοιβή για τη δουλική εκτέλεση της εντεταλμένης υπηρεσία -της ανήθικης δίωξης συναδέλφων- που τους ανατέθηκε, απολαμβάνουν προνόμια και διακρίσεις, με την χαριστική ανάληψη υψηλόβαθμων και βέβαια υψηλόμισθων θέσεων στη διοικητική ιεραρχία, που συνήθως δεν τους αξίζει.

Οι λαλίστατοι αστέρες των ΜΜΕ, που αναμασούν με περισσή ευκολία τα διαρρεόμενα από την πολιτική εξουσία, ας ρωτήσουν τον επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης κ. Λέανδρο Ρακιτζή πόσες και πόσες τέτοιες αποφάσεις υπάρχουν κι’ ας τις ερευνήσουν. Τότε θα αποκαλυφθεί σωρεία διώξεων υπαλλήλων, που πάντα υποκρύπτουν και ένα σκάνδαλο της πολιτικής ηγεσίας, στο οποίο δεν συναίνεσε ή αποκάλυψε ο «επίορκος».

Το απύθμενο θράσος όμως των πολιτικών και των εκτελεστικών τους οργάνων στη διοίκηση είναι ότι τώρα, μετά την εφαρμογή των προβλέψεων του μεσοπρόθεσμου (ν. 4093/2012), προσπαθούν με νύχια και με δόντια να εντάξουν κάποιους από αυτούς που αδίκως διώχθηκαν, δικαιωμένους σήμερα και πειθαρχικά απαλλαγμένους υπαλλήλους, στη λίστα των επίορκων που πρέπει να απολυθούν!




Μετά τη Σέριφο και την Ίο, ο πρώην πρωθυπουργός βρέθηκε να τρώει μεζέδες στο Ανατολικό Αιγαίο 

Μετά τη Σέριφο και την Ίο, όπου «συνελήφθη» να απολαμβάνει τις διακοπές του ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, μετακόμισε στη Σάμο. 

Ο φωτογραφικός φακός απαθανάτισε τον κύριο Παπανδρέου να δειπνεί σε γνωστή ταβέρνα του νησιού, όπως αναφέρει ρεπορτάζ της εφημερίδας Espresso.
 
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, ο πρώην πρωθυπουργός πλήρωσε και το λογαριασμό για τους δυο σωματοφύλακές του, που κάθονταν σε απόσταση για να εποπτεύουν το χώρο. 

Το γεύμα περιελάμβανε ορεκτικά, με γόνο καλαμαράκι, χταποδάκι και δυο μικρούς αστακούς, ενώ αυτή τη φορά εθεάθη με γνωστό του στο τραπέζι και όχι με τη σύζυγό του, Άντα, όπως μας είχε συνηθίσει. 

Πηγή: News.gr





Oι πλέον ανερχόμενες αγορές τουριστών στην Ελλάδα είναι η Ρωσία και η Τουρκία. Οι αφίξεις αναμένεται να φθάσουν έως και τα 2 εκατομμύρια, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις τουριστικών φορέων και παραγόντων, οι οποίες αν επιβεβαιωθούν θα αποτελέσει ρεκόρ όλων των εποχών για τον ελληνικό προορισμό.

Οι τελευταίες προβλέψεις, σύμφωνα με την Καθημερινή, για τις συνολικές τουριστικές εισπράξεις της χώρας αναφέρουν ότι θα κυμανθούν μεταξύ 11 και 11,5 δισ. ευρώ. Επίσης, η αναθεωρημένη εκτίμηση για την εισερχόμενη τουριστική κίνηση στην Ελλάδα κάνει λόγο για αφίξεις έως 17,5 εκατ. ξένων τουριστών. Να σημειωθεί ότι ο κάθε Ρώσος σε κάθε ταξίδι του ξοδεύει, περίπου, 1.000 ευρώ όταν η μέση κατά κεφαλήν δαπάνη των τουριστών στη χώρα μας ανέρχεται περίπου στα 560 ευρώ.

Από την άλλη οι Τούρκοι παρότι δεν διανυκτερεύουν πολλές ημέρες στον ελληνικό προορισμό δαπανούν σε κάθε ταξίδι τους αρκετά χρήματα για φαγητά και ποτά.

Ειδικότερα, οι εκτιμήσεις για την εξέλιξη της κίνησης από την Τουρκία κάνουν λόγο για αφίξεις έως και 800.000 τουριστών. Αντίστοιχα, από τη Ρωσία, ενώ στην αρχή του έτους οι προβλέψεις των τουριστικών φορέων έκαναν λόγο για αφίξεις ρεκόρ 1 εκατ., τώρα μερίδα αυτών πιστεύει ότι η οροφή βρίσκεται στον αριθμό του 1,2 εκατ.

Και να σημειωθεί ότι οι εν λόγω αγορές μέχρι πριν από 3 χρόνια διοχέτευαν τον ελληνικό προορισμό με, περίπου, 1 εκατ. τουρίστες, δηλαδή, ήταν σχεδόν 50% λιγότεροι από φέτος.

Πολλοί Τούρκοι επέλεξαν τις προηγούμενες ημέρες να κάνουν τις διακοπές τους στη χώρα μας, καθώς μετά τη νηστεία περίπου ενός μηνός που επιβάλλει το Ραμαζάνι στον μουσουλμανικό πληθυσμό, απόλαυσαν τη εορτή του Σεκέρ Μπαϊράμ σε ελληνικούς προορισμούς. Μεγάλος αριθμός Τούρκων επισκεπτών καταγράφηκε στη Θεσσαλονίκη, στη Χαλκιδική και τη Θράκη αλλά και στα νησιά του Αιγαίου.

Μάλιστα, στο Τελωνείο της Χίου διένειμαν χιλιάδες τουριστικούς οδηγούς στην τουρκική γλώσσα για την καλύτερη ενημέρωση των επισκεπτών από τη γειτονική χώρα. Από τις 13 έως τις 20 Οκτωβρίου οι Τούρκοι θα έχουν την εορτή του Κουρμπάν Μπαϊράμ που θα αποτελέσει επίσης μια ευκαιρία για ταξίδια σε ελληνικούς προορισμούς.

Η οικία του Κεμάλ Ατατούρκ, η οποία επαναλειτούργησε χθες μετά την ανακαίνισή της ως μουσείου στη Θεσσαλονίκη, αναμένεται να αποτελέσει πόλο έλξης επισκεπτών από τη γειτονική χώρα στην Ελλάδα, ενισχύοντας ιδιαίτερα τον τουρισμό της συμπρωτεύουσας. Ηδη, το θέμα έχει πάρει μεγάλη δημοσιότητα στα μέσα ενημέρωσης της Τουρκίας.

Η αντιπεριφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Ελευθερία Φτακλάκη ανέφερε στην Καθημερινή ότι οι Τούρκοι τουρίστες κατακλύζουν τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα τη φετινή περίοδο, ενώ σε ορισμένους προορισμούς όπως η Σύμη υπάρχει το αδιαχώρητο. Παράλληλα, εκτιμά ότι φέτος θα επισκεφθούν τη χώρα μας περίπου 800.000 τουρίστες. Από την πλευρά της, η περιφέρεια -όπως σημειώνει η κ. Φτακλάκη έχει ζητήσει από την Πολιτεία το πιλοτικό πρόγραμμα διευκόλυνσης των θεωρήσεων, που ισχύει για τους Τούρκους που θέλουν να επισκεφθούν από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο τη Ρόδο, την Κω, το Καστελλόριζο -από την περασμένη εβδομάδα- και τη Σύμη, να επεκταθεί του χρόνου και για τη Σαντορίνη, τη Μύκονο, τη Σύρο, τη Λέρο, την Κάλυμνο και την Πάτμο. Επιπροσθέτως, τονίζει ότι οι Τούρκοι συνήθως πραγματοποιούν διήμερα και τριήμερα και ξοδεύουν αρκετά χρήματα όχι τόσο σε αγορές όσο για φαγητό και ποτό.

Τον Ιούλιο από τις 23.500 ξένους επισκέπτες που επισκέφθηκαν τη Ρόδο με πλοίο, οι 9.177 ήταν τουρίστες από χώρες εκτός Σένγκεν, ενώ 700 Τούρκοι ήρθαν μέσω του πιλοτικού προγράμματος. Αντίστοιχα, στην Κω από τις 56.000 ξένους επισκέπτες που επισκέφθηκαν την Κω με πλοίο, οι 14.000 ήταν από χώρες εκτός Σένγκεν, ενώ 709 Τούρκοι ήρθαν μέσω του προγράμματος. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία για τον Αύγουστο, οι επισκέψεις των Τούρκων ήταν πολλαπλάσιες μέσω του προγράμματος. 

Τον Οκτώβριο με πρωτοβουλία της περιφέρειας θα πραγματοποιηθεί συνέδριο για την περαιτέρω σύσφιγξη των τουριστικών σχέσεων των δύο πλευρών, με τη συμμετοχή και του Συνδέσμου Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Πρακτόρων της Τουρκίας, στο οποίο μεταξύ άλλων θα αναζητηθούν τρόποι για την αεροπορική σύνδεση της Ρόδου με την Κωνσταντινούπολη από το 2014.






Του Άγη Βερούτη


Με 65% ανεργία στους νέους ως 25 ετών, τους ζητούμε όταν βρουν δουλειά να πληρώνονται €511 ώστε να παίρνουν από την εργασία τους σύνταξη τριπλάσια, άνθρωποι που βάραγαν σφραγίδες ως τα 40 τους που βγήκαν στη σύνταξη.

Τους υποβάλλουμε σε έμμεση φορολόγηση εξόντωσης, ενώ οι φόροι δεν έχουν καμία ανταπόδοση.

Τους αντιμετωπίζουμε ατιμωτικά, κοροϊδεύοντας το γεγονός ότι πηγαίνουν σε καφετέριες με το χαρτζιλίκι από την οικογένεια, αντί να μείνουν κλεισμένοι σε 4 τοίχους να μαραζώσουν στα νιάτα τους, και γιατί μένουν στο πατρικό τους.

Ταυτόχρονα, όμως, κυνηγάμε να κλείσουμε και την τελευταία μικρομεσαία επιχείρηση που θα μπορούσαν να βρουν δουλειά.

Τους ζητάμε να είναι κόσμιοι και νομοταγείς, όταν οι ίδιοι οι νόμοι μας τους στερούν την αξιοπρέπεια, και παραβαίνουν τις ατομικές ελευθερίες του ανθρώπου, θεσμοθετούν την ατιμωρησία των διεφθαρμένων, και τιμωρούν την ανέχεια και τη νομοταγή συμπεριφορά, ενώ ευνοούν τη λαμογιά και τους απατεώνες.

Όσοι νέοι αντιλαμβάνονται την αρρωστημένη μηχανή μας, και φεύγουν μετανάστες, τους κατηγορούμε πως εκμεταλλεύτηκαν τη δωρεάν παιδεία που τους παρείχε η κοινωνία χωρίς να ανταποδώσουν την παροχή.

Όσοι μένουν και μαστίζονται από την ανεργία τους κατηγορούμε για τεμπέληδες που δεν πάνε να ανοίξουν πάγκο σε μια λαϊκή. Λες και μπορούν, ή δεν τους εμποδίζουμε.

Ξοδεύουμε σε μισθούς οδηγών λεωφορείων και τρένων, περισσότερα κατά κεφαλή απ΄ όσο στους πιλότους πολεμικών αεροσκαφών.

Πληρώνουμε με τους φόρους της κοινωνίας το 70% του κόστους των ΜΜΜ, και χρεώνουμε πλέον το διπλάσιο εισιτήριο από 4 χρόνια πριν.

Κυνηγάμε τα άνεργα παιδιά που δεν πλήρωσαν, με τελώνες, με την αρχαία έννοια: ανθρώπους που μοιράζονται το μισό των προστίμων με το "δημόσιο" σαν αμοιβή για τον κανιβαλισμό των αδύναμων και των ανώριμων.

Για να συντηρούνται οι τελώνες, δεν βάζουμε ένα σύστημα με μπάρες στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ώστε να μη μπορούν οι μη έχοντες να μπούνε χωρίς εισιτήριο.

Προτιμούμε τη βρωμιά της μοιρασιάς του πρόστιμου με τους τελώνες, που το έχουν δει όργανα της τάξης και θέλουν να κάνουν και προσωποκράτηση στους "παραβάτες" για το πταίσμα της μη πληρωμής μισού ευρώ τα βλαχαδερά, λες και είναι αστυνομικοί, λιμενικοί, πυροσβέστες ή τελωνειακοί με αληθινή κρατική εξουσία. Αντιποίηση αρχής το λένε αυτό στο χωριό μου. Ατιμώρητη αντιποίηση αρχής.

Ανεχόμαστε να βγάζει αθωωτική επίσημη ανακοίνωση, μονόπλευρη και ατεκμηρίωτη, ο ΟΑΣΑ, που σκοπό έχει να προκαταβάλει την εν εξελίξει έρευνα της δικαιοσύνης, και κανείς δεν βγαίνει να κατακεραυνώσει τους καρεκλοκένταυρους για παρακώληση της Δικαιοσύνης, και να απολύσει σύσσωμο το ΔΣ του οργανισμού, για ασέβεια προς τους θεσμούς και τους νεκρούς.

Συντηρούμε μια βλαχομπαρόκ κρατική μηχανή με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για Ίδρυμα για την Έρευνα του Αρχαίου Υφάσματος (http://www.artext.gr/index_gr.html), με Οργανισμούς Αποξήρανσης της Κωπαΐδας, Διοργάνωσης του 2004, Συντονισμού Ανοίγματος του Μουσείου της Ακρόπολης, αλλά αξιώνουμε από ανήλικους και ανέργους εισιτήριο για να κινηθούν λίγα τετράγωνα με τα δημόσια μέσα που πληρώνουμε όλοι με τους φόρους μας.

Αυτές και χιλιάδες άλλες μικροασχημίες διαπράττουμε ως κοινωνία απέναντι στα παιδιά μας, τους νέους μας, κανιβαλίζοντας το παρόν και το μέλλον τους. Δίνοντάς τους το παράδειγμα.

Έχουμε εξελιχθεί σε μια κανιβαλιστική, γεροντολατρική κοινωνία, όπου ακόμη και οι μεσήλικες διεκδικούν τα προνόμια του προσόδου και τις συντάξεις του γήρατος εις βάρος των νέων.

Σε λίγα χρόνια, που αναπόφευκτα οι νεώτεροι, τα παιδιά μας, θα πάρουν στα χέρια τους τις τύχες μας, ας μη παραπονεθούμε που θα μας ανταποδώσουν την περιποίηση.






Και ξαφνικά παραμονή χρονιάρας μέρας, δεν μας έφτανε ο πολιτικός και οικονομικός φασισμός, (ξανα)εμφανίστηκε και ο πνευματικός φασισμός!

Μετά από τριάντα τόσα χρόνια αλλεπάλληλων εκπαιδευτικών ''μεταρρυθμίσεων'', φτάσαμε φυσιολογικά στο σημείο να θεωρούμε ''πνευματικό κόσμο'' της χώρας ποιούς;

Έναν βουλευτή-συγγραφέα(;)  που έχει κατά δήλωσή του πηδήξει την μισή Αθήνα, έναν άλλον που κάποτε έγραψε κάτι και τώρα θέλει να στελεχώσει την κρατική ενημέρωση, και μία φερόμενη ως καθηγήτρια πανεπιστημίου, προφανώς απόγονο και εξέλιξη εκείνων των καθηγητάκων των πρώην ΚΑΤΕΕ και νυν ΤΕΙ, που σε μιά (πασοκική) νύχτα έγιναν καθηγητές Πανεπιστημίου!!
Και κάμποσους άλλους τέτοιους, παρόμοιου ειδικού βάρους και ποιότητας!
Βγήκαν λάβροι να στιγματίσουν άμεσα ή έμμεσα την παρανομία ενός παιδιού, και να δώσουν άλλοθι στο οιονεί δολοφονικό ''σύστημα'', που χάρη σ' αυτό έγιναν επώνυμοι (μη @έσω) !
Καμία δικαιολογία δεν βρήκαν, καμία συμπάθεια για τα ΝΙΑΤΑ, την υπέροχη και μοναδική αυτή ηλικία, που άμυαλη πολλές φορές, αλλά μεσ' την φούρια της για την ζωή, τον κίνδυνο, την περιπέτεια, βρίσκει απέναντί της τον Νόμο, για ελάσσονα όμως, τιποτένια ζητήματα.

Έσπευσαν να υπερασπιστούν τον Νόμο και την νομιμότητα τάχα!
Οι γελοιωδέστατοι και γλοιωδέστατοι!

Που δεν βρήκαν παράνομη την απείθεια της κυβέρνησης προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, σχετικά με το θέμα της ΕΡΤ!
Που δεν ενοχλήθηκαν απ' το παράνομο χτίσιμο και λειτουργία του Mall!
Που δεν ίδρωσαν όταν η από τους φόρους του λαού  πληρωμένη αστυνομία, έσπευδε με τα ΜΑΤ να υπερασπιστεί τις ιδιωτικές επενδύσεις και επιχειρήσεις του ''εθνικού εργολάβου'' στις Σκουριές, στρεφόμενη εναντίον του ίδιου του λαού!

Χαρακτήρισαν ''τζαμπατζή'' έναν ΝΕΚΡΟ. 
Έναν πιτσιρικά νεκρό... Οι τζαμπατζήδες της κοινωνίας!
  
Πού είσαι Ελύτη, Γκάτσε, Σεφέρη, Ρίτσε, Λοϊζε, Χατζηδάκι, Καμπανέλλη, Κουν, ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΟΙΟΥΣ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ''ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ'' της χώρας!

Πού είσαι λαέ να ξεσηκωθείς, και να πάρεις παραμάζωμα τα λυκόρνια που έχουν μαζευτεί πάνω απ' το μελλοντικό, όπως ελπίζουν, πτώμα σου;

Και αν η κοινωνία έχει περιπέσει στο λάθος του ''ανθρωποφαγικού λυντσαρίσματος'' κατά το πρώην Σοφό και νυν ηλίθιο Παιδί, οι ίδιοι δεν είναι παρά πτωματοφάγοι φασιστοειδείς πίθηκοι..



Οι επικίνδυνες "ομάδες" που θέλουν να "ξαναγράψουν ιστορία"

Του Πάρι Καρβουνόπουλου

Πριν μερικά χρόνια ήταν η Γιουγκοσλαβία. Τώρα η Συρία και όπως όλα δείχνουν η Αίγυπτος που δύσκολα θα μπορέσει να αποφύγει έναν αιματηρό εμφύλιο. Κινδυνεύουμε “να γίνουμε Αίγυπτος”;

Ο “κοινωνικός αυτοματισμός” που συχνά βιώνουμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια της κρίσης είναι ένα είδος εμφύλιου τον οποίο ας μην κρυβόμαστε εμείς οι Έλληνες συχνά στην ιστορία μας επιλέξαμε -με το κατάλληλο... σπρώξιμο- ως “λύση”. Το πληρώναμε κάθε φορά και ακριβότερα, αλλά ποτέ δεν μάθαμε όπως έπρεπε το μάθημά μας.

Αυτή τη στιγμή παρά τα μεγάλα μας προβλήματα και την κοινωνική και πολιτική κρίση που βιώνουμε διαπιστώνουμε ότι από το εξωτερικό όλοι πιστεύουν πως η Ελλάδα αποτελεί μια “νησίδα ασφάλειας και σταθερότητας” σε μια αχανή περιοχή η οποία φλέγεται. Φάνηκε αυτό από τις ελληνοαμερικανικές επαφές Σαμαρά -Ομπάμα και Αβραμόπουλου-Χέϊγκελ. Και αυτή την άποψη θα πρέπει να την εκμεταλλευθούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Δυσυτυχώς το πρόβλημα και ο κίνδυνος “να γίνουμε Αίγυπτος” βρίσκεται εδώ στο εσωτερικό μας. Μικρές ομάδες ανθρώπων που όμως κινούνται στον στενό κύκλο των κέντρων εξουσίας μοιάζουν έτοιμες και πρόθυμες να “ξαναζήσουν” και να “ξαναγράψουν” την ιστορία. Η οποία επαναλαμβάνουμε τίποτα δεν τους δίδαξε, σε τίποτα δεν τους είναι χρήσιμη για να “διαβάσουν” το σήμερα και να σχεδιάσουν το αύριο. Φυσιολογικά μέσα σ΄ αυτή τη θύελλα η χώρα και όσοι αντιπροσωπεύουν την πολιτική της ηγεσία θα έπρεπε να είναι ενωμένοι σαν μια γροθιά. Αντιθέτως ζούμε την “θεωρία των δύο άκρων”, με ανταλλαγή τουλάχιστον... γραφικών ανακοινώσεων και δηλώσεων. Η μόνη που χαίρεται και τρίβει τα χέρια της απ΄ αυτή την επικίνδυνη πάντως γραφικότητα είναι η Χρυσή Αυγή που η βία είναι το οξιγόνο της. Χωρίς αυτή θα σβήσει σε 24 ώρες.

Όσοι στηρίζουν αυτόν τον παραλογισμό των “άκρων” είναι αυτοί που από τη μία πλευρά λένε “εμείς κερδίσαμε -τον εμφύλιο εννοούν- αλλά οι άλλοι έγραψαν την ιστορία” και από την άλλοι αυτοί που θεωρούν ότι ως ηττημένοι έχουν δικαίωμα να λένε ακρότητες. Και οι δύο παίζουν συνειδητά ή ασυνείδητα επικίνδυνο παιχνίδι στην πλάτη της πλειοψηφίας των πολιτών και της χώρας.

Μπορεί να είναι λίγοι αλλά είπαμε τριγυρνούν σε διαδρόμους, προθαλάμους γραφείων και αίθουσες συσκέψεων μέσα στις οποίες λαμβάνονται αποφάσεις και χαράσσονται πολιτικές. Οι οποίες βέβαια όπως αποδεικνύεται δεν έχουν σχέση με το μέλλον της χώρας αλλά με την “μάχη της επικράτησης στην επόμενη κάλπη”.

Στην Γιουγκοσλαβία είχαν βρει τα “εθνικιστικά τους άκρα” και είδαμε την τύχη τους.
Στη Συρία τα “θρησκευτικά” κυρίως αλλά όχι μόνο άκρα κάνουν τη δουλειά τους.
Και στην Αίγυπτο το “μικρόβιο” των άκρων έχει βρει την έκφρασή του σε ισλαμιστές και κοσμικούς.
Στην Ελλάδα δεν υπήρχαν άκρα μέχρι πρόσφατα. Φροντίζουν όμως κάποιοι να τα δημιουργήσουν. Επειδή η πελιοψηφία των Ελλήνων όμως δεν είναι πια τόσο ευκολόπιστη και επειδή όταν χρειάστηκε ο Έλληνας πολίτης απέδειξε ότι έχει την ψυχραιμία να σκεφτεί και να τιθασεύσει την οργή του, θέλουμε να πιστεύουμε ότι όσοι αναζητούν... τον Σκόμπυ στο Σύνταγμα και το αντάρτικο στα βουνά θα καταληξουν πίσω στα σκοτεινά γραφεία τους να ξαναδιάβάσουν την ιστορία που ευτυχώς δεν θα κληθούν να ξαναγράψουν.

Ελπίζουμε τουλάχιστον...

Πηγή OnAlert



Αυτά που συμβαίνουν στην Αίγυπτο δεν είναι απλά μια ενδο-αιγυπτιακή κομματική αντιπαλότητα.
Στην Αίγυπτο συγκρούεται ο ισλαμοφασισμός με την τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Συγκρούεται η ψευτο-ελευθερία που εκπροσωπεί το τσαντόρ της γυναίκας του Ερντογκάν, με την πραγματική ελευθερία έκφρασης των γυναικών της δύσης.

Τα τελευταία χρόνια, με μπροστάρη την Ευρωπαϊκή χαζο-αριστερά, έχει επικρατήσει στην Ευρώπη η άποψη ότι στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
Ευτυχώς όμως ήρθε στην εξουσία ο Ερντογκάν και ο Μόρσι και ανάγκασαν τον πολιτισμένο κόσμο να αντιληφθεί ότι δεν είναι όλες οι πλειοψηφίες αναγκαστικά και δημοκρατίες.

Ο πόλεμος μεταξύ στρατού και αδερφών μουσουλμάνων στην Αίγυπτο, είναι στην πραγματικότητα ένας πόλεμος πολιτισμών.
Στην Αίγυπτο συγκρούονται οι εκπρόσωποι του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, με τους εκπροσώπους του ισλαμοφασισμού.
Αν νικήσουν οι ισλαμοφασίστες του Ερντογκάν και του Μόρσι θα έχει κάνει η Σαρία το ουσιαστικότερο της βήμα εναντίον του Ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Αν νικήσει ο στρατός στην Αίγυπτο θα έχει κάνει το ουσιαστικότερο του βήμα το Ευρωπαϊκό αξιακό σύστημα στον μουσουλμανικό κόσμο.

Η παρουσία των Μόρσι και Ερντογκάν στα πολιτικά πράγματα του μουσουλμανικού κόσμου, βοήθησε τους Ευρωπαίους να δουν ότι η «αραβική άνοιξη» δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν μουσουλμανικό μεσαίωνα ο οποίος απειλεί ευθέως τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός και η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, είναι κάτι ανώτερο και βαθύτερο της πλειοψηφίας της κάλπης.
Στο κάτω-κάτω και ο Χίτλερ, πλειοψηφία εκπροσωπούσε…

Εσείς ξέρετε κανένα από τα 60 μουσουλμανικά κράτη του κόσμου που στήνουν κάλπες με πραγματική ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

Η Ευρώπη δεν πρέπει να πέσει στην παγίδα της Δημοκρατίας της πλειοψηφίας που πονηρά προωθεί ο Ερντογκάν, ζητώντας της σύγκλιση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Η Ευρώπη πρέπει να σταθεί αντάξια του πολιτισμού που εκπροσωπεί (ή που της απέμεινε), ο ποίος γνωρίζει ως πρωτοπόρος πολιτισμός ότι είναι άλλο η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ της πλειοψηφίας και άλλο η ουσία η ποιότητα και το περιεχόμενο της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Ο Κόσμος δεν πήγε μπροστά γιατί το ήθελαν οι πλειοψηφίες. Ο Κόσμος πήγε μπροστά γιατί κάποιοι είχαν το εσωτερικό σθένος να ξεχωρίσουν την πλειοψηφία από την ουσία της Δημοκρατίας.

Η Ευρωπαϊκή χαζο-αριστερά δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσει την δημοκρατία της πλειοψηφίας από την ουσία της δημοκρατίας και γι αυτό έγινε ο βασικότερος υποστηρικτής του ισλαμοφασισμού στην Ευρώπη.

Η έκτατη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ λόγω των γεγονότων της Αιγύπτου, θα πρέπει να είναι η αφετηρία για την ουσιαστική προστασία του δυτικού πολιτισμού από την απειλή του ισλαμοφασισμού.

Έχει υποχρέωση η Ευρώπη απέναντι στην ιστορία της και στον πολιτισμό της να προστατεύσει τον εαυτό της, αλλά και τους πολιτισμένους μουσουλμάνους, από τις ισλαμοφασιστικές «αλα-τούρκα» ψευτοδημοκρατίες των Ερντογκάν - Μόρσι.

Ήταν τυχερή η Ισλαμαμπάντ της Ελλάδος που στο τρόλεϊ δεν σκοτώθηκε κάποιος Ισλαμοφασίστας.

Όταν χάνονται ανθρώπινες ζωές, ανεξάρτητα του αν είναι κάποιου απλού 18χρονου Έλληνα ή κάποιου δεξιο-φασίστα αριστερο-φασίστα ή ισλαμοφασίστα, χωρίς αμφιβολία είναι ένα πολύ λυπηρό γεγονός.
Όσο όμως λυπηρό και αν είναι το χάσιμο μιας ανθρώπινης ζωής, ακόμη πιο λυπηρό είναι το γεγονός ότι είναι άλλος ο τρόπος αντιμετώπισης και αντίδρασης για την ζωή ενός Έλληνα και άλλος ο τρόπος αντιμετώπισης της ζωής ενώ ισλαμο-φασίστα υποστηριζόμενου από τον Ελληνικό αριστερο-φασισμό.

Η Ισλαμαμπάντ της Ελλάδος ήταν πολύ τυχερή που ο 18χρονος νεκρός στο τρόλεϊ ήταν Έλληνας.
Αν δεν ήταν Έλληνας, αν ήταν κάποιος από του χιλιάδες οργανωμένους στην ελληνική αριστερά ισλαμο-φασίστες, σήμερα εκτός του ότι θα είχε καεί η Αθήνα, θα ήμασταν και τα μαύρα πρόβατα της ανθρωπότητας για σκοτώσαμε έναν φτωχό μετανάστη που δεν είχε ένα ευρώ για το εισιτήριο του.

Σήμερα ο Guardian τα ιδρύματα του Σόρος σε συγχορδία με τον Καμίνη και τον Μπουτάρη θα στιγμάτιζαν ως φασίστες όλη την ελληνική κοινωνία, κάνοντας υπερ -αναλύσεις και πνευματικές κωλοτούμπες, στην προσπάθεια τους να τεκμηριώσουν το πάθος τους εναντίον σε οτιδήποτε ελληνικό.

Είμαι υποχρεωμένος να θυμηθώ τα κραξίματα των Πρετεντερο-Τρεμο-Καψηδο-Πασοκο-καμποράκηδων-Τρανταφιλόπουλων (και άλλων γνωστών – αγνώστων έμμισθων δημοσιολογούντων), όταν με (απρέπεια) άπλυτα χέρια έπιασε την σελίδα από το Κοράνι, ένας αστυνομικός.
Μέχρι και μαθήματα μας έκαναν από τα τουρκοκάναλα ότι πρέπει να κρατάμε το Κοράνι πάνω από το ύψος της ζώνης, διαφορετικά κινδυνεύει η κοινωνική ισορροπία.

Εδώ σταματώ, αν και έχω τόσα πολλά να πω και να γράψω εναντίον της χαζο-αριστεράς, η οποία ακόμη νομίζει ότι οι πλειοψηφίες είναι πάντα και δημοκρατίες.

Ο κτηνοτρόφος από την Κρήτη


-->
Απίστευτοι τουρκικοί ισχυρισμοί με αφορμή τη Χίο

Γράφει ο Λ. Λιγουριώτης

Τους δικούς της "κανόνες" δικαιοσύνης επιχειρεί να επιβάλει η Τουρκια στην Ελλάδα για την υπόθεση των συλλήψεων στην Χίο και των συναφών ερευνών που έγιναν επιδιώκοντας να επίβάλλει συλλήψεις κατα το δοκούν!

Αυτό προκύπτει από δημοσίευμα από το οποίο - παρεπιπτόντως, και στο μέτρο που περιέχει και πραγματικά στοιχεία- διαφαίνεται ότι στην Ελλάδα λειτουργεί "γραφείο Ασφάλειας" της Τουρκίας! Και ότι όλα έγιναν μετά από ενέργειες των τουρκικών υπηρεσιών...

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Η εφημερίδα Zaman με τον τίτλο: «Η Αθήνα συνέλαβε 5 μέλη του DHKP-C και η "ζωντανή" ελεύθερη», γράφει ότι τα 5 μέλη του DHKP-C που ετέθησαν υπό κράτηση - για την γνωστή υπόθεση - στη Χίο τελικά συνελήφθησαν: ο Χασάν Μπιμπέρ, Μεχμέτ Γιαϊλά, Σινάν Οκτάι Οζέν, Αχμέτ Ντουζγκιούν Γιουκσέλ και Ερντογάν Τσακίρ. Επίσης συνελήφθησαν οι 3 Έλληνες, Φραγκίστος Αλβέρτης, Κοσμάς Ζάκος και Ευστάθιος Θεοχάρης. Όμως, συνεχίζει η εφημερίδα, προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι αφέθηκε ελεύθερη η Χαρικά Κιζίλκαγια η οποία είναι από τις σημαντικότερες "ζωντανές βόμβες", δηλαδή "βομβιστής αυτοκτονίας".

Πάντα κατά το δημοσίευμα (όπου υποβαθμίζεται η δράση των ελληνικών αρχών ασφαλείας), η Γενική Διεύθυνση Ασφαλείας της Τουρκίας και η ΜΙΤ... διαπίστωσαν ότι τα μέλη της οργάνωσης που βρέθηκαν στη Χίο ετοίμαζαν νέα επίθεση εναντίον της Τουρκίας. Οι υπηρεσίες ασφαλείας ήρθαν σε επαφή με τις ελληνικές αρχές και έδωσαν πληροφορίες για τους νέους στόχους της οργάνωσης και τις ενέργειές τους. Μετά από την... εξέλιξη αυτή η ελληνική αστυνομία έθεσε υπό κράτηση 4 άτομα και μεταξύ αυτών και ο Χασάν Μπιμπέρ που είχε κάνει την επίθεση στο τουρκικό Υπουργείο Δικαιοσύνης στις 19 Μαρτίου 2013.

Μία μέρα μετά, σε εφόδους που έγιναν στο -προσέξτε την εμμονή-...στρατόπεδο του Λαυρίου, συνελήφθησαν 19 άτομα. Και στο δημοσίευμα ακολουθεί η αναφορά από την οποία διαφαίνεται η λειτουργία τουρκικού Γραφείου Ασφαλείας στην Αθήνα. Γράφει λοιπόν η εφημερίδα: Μετά την εξέλιξη αυτή (σ.σ. τις... συλλήψεις στο "στρατόπεδο" Λαυρίου), το γραφείο της Ασφάλειας που βρίσκεται στη χώρα ( σ.σ. στην Ελλάδα!) ήρθε σε επαφή με την ελληνική αστυνομία και -προσέξτε παρέμβαση, αν οι πληροφορίες της εφημερίδας είναι αληθείς- παρακολουθήθηκαν στενά όλες οι διαδικασίες αναφορικά με τους κατηγορούμενους οι οποίοι ομολόγησαν πως θα προέβαιναν σε βομβιστική επίθεση στην Τουρκία. Είχαν την πρόθεση να προβούν σε επιθετικές ενέργειες στην Άγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίες θα προκαλούσαν θόρυβο. Αργότερα -συνεχίζει η εφημερίδα- οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν στο δικαστήριο το οποίο αποφάσισε για τη σύλληψη του Μπιμπέρ, του Γιαϊλά, το Οζέν, του Αλβέρτη, του Ζάκου, του Θεοχάρη, του Γκιουκσέλ και του Τσακίρ.

Οι υπόλοιποι 15, λέει, αφέθησαν ελεύθεροι.

Και συνεχίζει η τουρκική εφημερίδα: Έκπληξη προκάλεσε το γεγονός ότι αφέθηκε ελεύθερη η Χαρικά Κιζίλκαγια, που είναι η σημαντικότερη μεταξύ των ζωντανών βομβών. Τονίζεται πως η Κιζίλκαγια που είναι εγγεγραμμένη στα μητρώα του Ανταχαν, είχε εκπαιδευτεί για μακρό χρονικό διάστημα πάνω σε βόμβες στο -πάλι η εμμονή- Λαύριο. Και για να δημιουργηθούν... τύψεις στην ελληνική πλευρά αναφέρεται πως σε πιθανή επίθεση στη Τουρκία ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί η Κιζιλκαγια...

Αυτά από τους γείτονες, που ήθελαν να συλληθφεί μια γυναίκα όχι με βαση τα στοιχεία που είχε η ελληνική δικαιοσύνη, αλλά με τα δικά τους κιτάπια. Όπως επίσης το σπουδαιότερο -και πολύ κακό για μας- αν αληθευει, ότι εδώ, στην Ελλάδα, λειτουργεί και... παρακολουθεί τις ανακρίσεις Γραφείο της Ασφάλειας της Τουρκίας! Αναγκαία η όποια διευκρίνιση επί όλων των ανωτέρω από την ελληνική κυβέρνηση και αρμόδιες υπηρεσίες και αρχές!

Πηγή OnAlert



Οι αιγυπτιακές δυνάμεις ασφαλείας απέκλεισαν δεκάδες αμάχους στο τζαμί αλ-Φατέχ στη πλατεία Ραμσί στο κέντρο του Καΐρου

Σε πάνω από 1.000 συλλήψεις υποστηρικτών του ανατραπέντος προέδρου, Μοχάμεντ Μόρσι, προχώρησε η αιγυπτιακή αστυνομία, κατά τη διάρκεια των αιματηρών επεισοδίων της Παρασκευής που είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν περισσότερα από 80 άτομα.

Σύμφωνα με τις επίσημες αναφορές, 1.004 υποστηρικτές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας συνελήφθησαν από τις δυνάμεις ασφαλείας. «Ο αριθμός των οπαδών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που συνελήφθησαν έφθασε τους 1.004, συμπεριλαμβανομένων και των 558 στο Κάιρο», ανέφερε το υπουργείο Εσωτερικών σε ανακοίνωσή του.

Οι δυνάμεις ασφαλείας πολιορκούν ισλαμιστές σε τζαμί

Οι αιγυπτιακές δυνάμεις ασφαλείας απέκλεισαν δεκάδες αμάχους στο τζαμί αλ-Φατέχ στη πλατεία Ραμσί στο κέντρο του Καΐρου, όπου κατέφυγαν διαδηλωτές- υποστηρικτές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων της Παρασκευής στις οποίες έχασαν τη ζωή τους πάνω από 80 άτομα.

Μια γυναίκα μέσα από το τζαμί δήλωσε στο αραβικό τηλεοπτικό δίκτυο αλ-Τζαζίρα, ότι η αστυνομία επιχείρησε να εισβάλει στο τζαμί, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί νωρίτερα ως νεκροτομείο, όπου οι ισλαμιστές είχαν συγκεντρώσει τα πτώματα όσων σκοτώθηκαν στις συγκρούσεις της Παρασκευής.

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα ανέφερε νωρίτερα ότι χιλιάδες οπαδοί της ήταν παγιδευμένοι μέσα στο τζαμί, ενώ πυροβολισμοί συνεχίζονταν στον εξωτερικό χώρο.

Τα τοπικά τηλεοπτικά δίκτυα μετέδωσαν ότι άνδρες των ενόπλων δυνάμεων εισέβαλαν το πρωί, χωρίς να προσφύγουν στη βία, στο τέμενος.

Το ιδιωτικό αιγυπτιακό κανάλι ONTV Live έδειξε εικόνες όπου διακρίνονται οι στρατιώτες να μπαίνουν στο τέμενος Αλ Φάτεχ, στο κέντρο της πρωτεύουσας. Το Αλ Τζαζίρα μετέδιδε στην ιστοσελίδα του εικόνες από το εσωτερικό του τεμένους. Οι στρατιώτες φαίνεται ότι διαπραγματεύονται με τους διαδηλωτές την αποχώρησή τους από το χώρο.

διαδηλώτρια που βρίσκεται μέσα στο τέμενος, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με το Γαλλικό Πρακτορείο, είπε ότι οι υποστηρικτές του Μόρσι ζητούν να μην συλληφθούν, ούτε να δεχτούν επίθεση από τους πολίτες που έχουν συγκεντρωθεί, με εχθρικές διαθέσεις, έξω από το τέμενος.

Οι υποστηρικτές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας συγκρούστηκαν την Παρασκευή με την αστυνομία, σε όλη την Αίγυπτο, κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων. Η κυβέρνηση επιμένει ότι ενεργεί για την καταπολέμηση των τρομοκρατικών σχεδίων, ενώ οι ισλαμιστές λένε ότι οι ειρηνικοί διαδηλωτές υπερασπίζονται τη νομιμότητα.

«Χρησιμοποιούν πολυβόλα εναντίον αμάχων. Αυτό δεν μπορεί να περιγραφεί, από όσο γνωρίζω, ως μια ειρηνική διαδήλωση» δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών στο αλ Τζαζίρα «Είναι το καθήκον κάθε κυβέρνησης να επιβάλει την ασφάλεια και τη δημόσια τάξη», συμπλήρωσε.

Σύμφωνα με τους κανόνες έκτακτης ανάγκης που κηρύχθηκε από το στρατό, η αστυνομία επιτρέπεται να χρησιμοποιεί πυροβόλα όπλα για αυτοάμυνα και εναντίον διαδηλωτών που επιτίθενται σε κυβερνητικά κτήρια.

Πηγή: Βόρεια




Άλλη μια… «κυβίστηση» για τον Ερντογάν και τον «αρχιτέκτονα» της τόσο… πετυχημένης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Αχμέτ Νταβούτογλου, διαφαίνεται στον ορίζοντα, εάν δεν αποτελεί ήδη πραγματικότητα. Πρόκειται για την εγκατάλειψη της εξτρεμιστικής ισλαμιστικής οργάνωσης Αλ Νούσρα που χρεώνεται πολλά από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα στον βρόμικο εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Είχε τεκμηριωθεί ότι η Τουρκία παρείχε λογιστική υποστήριξη ή ακόμα και οπλισμό στην Αλ Νούσρα την οποία και θεώρησε ότι θα μπορέσει να τη χρησιμοποιήσει για να ακυρώσει στην πράξη τα σχέδια των Κούρδων για αυτονομία – αρχικά – και όταν οι συνθήκες ωριμάσουν απόσχιση και ανεξαρτητοποίηση, ενδεχομένως δε και ένωση (πιο πολύπλοκο) με άλλους κουρδικούς πληθυσμούς, αρχικά του Βορείου Ιράκ, για να δημιουργηθεί η πρώτη ανεξάρτητη κουρδική κρατική οντότητα.

Όπως έχει φανεί από τα αποτελέσματα στο έδαφος, οι τουρκικές προσδοκίες για άλλη μια φορά διαψεύσθηκαν και οι δυνάμεις των Κούρδων (PYD που θεωρείται στενά σχετιζόμενο με το PKK) κατόρθωσαν να διώξουν μετά από αιματηρές συγκρούσεις τους ισλαμιστές της Αλ Νούσρα από τα εδάφη τους. Μετά από την κατάρρευση της στρατηγικής τους, κυρίως όμως τις ισχυρές διεθνείς αντιδράσεις, οι Τούρκοι υποχρεώθηκαν να κάνουν πίσω και όλα δείχνουν ότι επανεξετάζουν τη στρατηγική τους.


Πλέον, οι Τούρκοι έχουν ανοίξει διάπλατα κανάλι επικοινωνίας με τον ηγέτη του PYD τον οποίο φιλοξένησαν ήδη δύο φορές ο οποίος αποκάλεσε στη συνέχεια τις συνομιλίες ως εγκάρδιες και στο όριο ακόμα και της συνεργασίας! Οι Τούρκοι είναι προφανές ότι έβλεπαν το διπλωματικό και όχι μόνο κόστος να σωρεύεται, ενώ τα αναμενόμενα οφέλη αποδείχθηκαν φρούδες ελπίδες και έσπευσαν να προβούν σε διόρθωση της πορείας τους. Η ζημιά όμως είχε γίνει.

Τα περιστατικά με την τρομοκρατική ενέργεια στις 27 Ιουλίου στο Μογκαντίσου της Σομαλίας που άφησε νεκρούς Τούρκους διπλωματικούς, καθώς επίσης και η απαγωγή των δύο πιλότων της Turkish Airines στον Λίβανο, απέδειξε στην τουρκική κοινωνία αυτό που είχε αρχίσει αν διαφαίνεται μετά τη βομβιστική ενέργεια στο Ρεϊχανλί της Τουρκίας που άφησε πίσω 50 νεκρούς: Ότι η εμπλοκή στο συριακό χάος, για την ακρίβεια ο ρόλος στην πρόκλησή του, έχει σοβαρό κόστος και όλες οι πλευρές έχουν κίνητρο να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους με κάθε τρόπο, με στόχο την αύξηση του κόστους αυτού που θεωρούν ως αντίπαλο…

Με απλά λόγια, η Τουρκία, καθώς απομακρύνεται από τους ισλαμιστές έχοντας – ορθά – διαγνώσει την οργή συμμάχων όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, διακινδυνεύει πλέον ευθέως να τεθεί αντιμέτωπη με τον ισλαμικό εξτρεμισμό, παρά τα ισχυρά ισλαμιστικά διαπιστευτήρια της ισλαμιστικής κυβέρνησης στην Τουρκία.

Για να καλύψει την τακτική οπισθοχώρηση που εξελίσσεται σε ένα ακόμα «Βατερλό» για την Τουρκία στην περιοχή, το διπλωματικό τρικ που έχουν εφεύρει είναι να μη μιλούν για Αλ Νούσρα, αλλά για Αλ Κάιντα (άρα αφήνοντας άθικτη – έτσι νομίζουν – τη σχέση τους με τον ισλαμιστικό χώρο που έχει, ως γνωστόν, ιδιαίτερη αγάπη για τον «ιερό πόλεμο», τη «Τζιχάντ», παρά την εξ ανάγκης αποστασιοποίηση από την Αλ Κάιντα), ενώ στις «εξτρεμιστικές οργανώσεις» συμπεριλαμβάνουν και το PYD, παρότι οι σχέσεις των δύο πλευρών μάλλον πηγαίνουν καλά. Άλλο κίνητρο για την προσέγγιση από την πλευρά της Τουρκίας, ήταν να μην τορπιλιστούν οι προσπάθειες πολιτικής λύσης του Κουρδικού, λόγω των καλών σχέσεων του PYD με το PKK.

Ωστόσο, η τουρκική πολιτική παραμένει ασυνάρτητη, αφού οι συνεχείς αλλαγές προσανατολισμού – προσαρμογές δεν έχουν αποτρέψει τη σοβαρότατη ενόχληση των εμπλεκομένων. Και το βέβαιο είναι, ότι από το όνειρο του Νταβούτογλου για να καταστήσει την Τουρκία καλοδεχούμενη σε όλες τις περιοχές της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έχουν καταφέρει πλέον να μην μπορούν ούτε καν να πλησιάσουν…

Πηγή Defence-Point 



Χιλιάδες Σύροι διέσχισαν χθες τα σύνορα για να καταφύγουν στο βόρειο Ιράκ, ανακοίνωσε σήμερα στη Γενεύη η Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
"Είναι μια ξαφνική και μαζική συρροή", δήλωσε ένας εκπρόσωπος της υπηρεσίας αυτής του ΟΗΕ.

Τα αίτια αυτής της ξαφνικής κίνησης των προσφύγων δεν είναι εντελώς ξεκάθαρα, συνέχισε. Μια πρώτη ομάδα 750 ανθρώπων διέσχισε τα σύνορα χθες, Πέμπτη, το πρωί και ακολούθησαν το απόγευμα άλλοι 5.000 ως 7.000 άνθρωποι.

Η μεγάλη πλειονότητα αυτών των προσφύγων είναι γυναίκες και παιδιά. Έφθασαν με λεωφορεία που τους άφησαν στα σύνορα της Συρίας με το Ιράκ.
Οι οικογένειες προέρχονται από τις περιφέρειες του Χαλεπιού, του Εφρίν, του Χασακέ και του Καμισλί, σύμφωνα με την Αρμοστεία. Οι αρχές του ιρακινού Κουρδιστάν έθεσαν στη διάθεσή τους λεωφορεία για να τους μεταφέρουν στο Ντοχούκ και το Αρμπίλ, στο βόρειο Ιράκ.

Μέχρι σήμερα, περισσότεροι από 1,92 εκατ. Σύροι έχουν βρει καταφύγιο στις γειτονικές χώρες, διευκρίνισε η Αρμοστεία, τα δύο τρίτα των οποίων έχουν φθάσει εκεί από την αρχή της χρονιάς.

Η Αρμοστεία έχει καταγράψει 684.000 σύρους πρόσφυγες στο Λίβανο, 516.000 στην Ιορδανία, 434.000 στην Τουρκία, σχεδόν 160.000 στο Ιράκ (μαζί με τους νεοαφιχθέντες) και 107.000 στην Αίγυπτο.




Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Συνεχίζοντας την παράδοση των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, η σημερινή κυβέρνησηπαρά τις αντίθετες υποσχέσεις της, παρατείνει τη μερική στάση πληρωμών στο εσωτερικό...

Όπως αναμενόταν, η κυβέρνηση Σαμαρά συμφώνησε με την τρόικα για τις επόμενες κινήσεις στο πλαίσιο του Μνημονίου. Τμηματικά και πετσοκομμένη, η δόση θα καταβληθεί. Τίποτα, όμως, δεν πείθει ότι η ελληνική οικονομία εισέρχεται σε φάση σταθεροποίησης. Αντιθέτως, ακόμα και οι «προστάτες» μας ομολογούν ότι το πρόγραμμα κινδυνεύει με ναυάγιο. Στην πραγματικότητα, το ναυάγιο έχει συντελεστεί.

Λόγω και της κρίσης στην Αίγυπτο και στην Τουρκία, μάλιστα, η φετινή τουριστική κίνηση είναι σημαντικά αυξημένη. Αυτό σημαίνει ότι η ασφυκτιώσα αγορά θα πάρει μια ανάσα. Κατά πάσα πιθανότητα, λοιπόν, η κυβέρνηση θα φτάσει στις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Έχοντας βάλει όλα τα αυγά του στο γερμανικό καλάθι, ο Σαμαράς ελπίζει ότι μετά την αναμενόμενη νίκη της, η Μέρκελ θα ανάψει «το πράσινο φως» για το «κούρεμα» και του ελληνικού χρέους που βρίσκεται στα χέρια των χωρών-μελών της Ευρωζώνης και της ΕΚΤ.

Η προϋπόθεση να υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα δεν είναι ανυπέρβλητο εμπόδιο. Συνεχίζοντας την παράδοση των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, η σημερινή κυβέρνηση, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις της, παρατείνει τη μερική στάση πληρωμών στο εσωτερικό, γεγονός που μάλλον θα της επιτρέψει να εμφανίσει πλασματικό πρωτογενές πλεόνασμα.

Το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, που με επιμονή απαιτεί το ΔΝΤ, θεωρείται από τον πρωθυπουργό σαν το διαβατήριο για τη σταδιακή επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές. Η ελπίδα του ενισχύεται από δύο γεγονότα: Πρώτον, από το γεγονός ότι τα επιτόκια δανεισμού της Ιταλίας και της Ισπανίας παρουσιάζουν πτώση. Δεύτερον, από τα πρώτα επιτυχή βήματα της Πορτογαλίας για δική της επιστροφή στις αγορές, η οποία, όμως, αναχαιτίστηκε από την πολιτική κρίση σε αυτή τη χώρα.

Ο Α. Σαμαράς θεωρεί ότι εάν πραγματοποιηθεί και αυτό το «κούρεμα» κι αν δρομολογηθούν κάποιες μεγάλες επενδύσεις, θα μπορεί να ισχυριστεί πειστικά ότι έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την απεμπλοκή από το Μνημόνιο. Ένας ισχυρισμός που θα αναπαραχθεί και θα πολλαπλασιαστεί από τα κατεστημένα ΜΜΕ, αναζωπυρώνοντας την ελπίδα ότι ο Γολγοθάς θα τελειώσει σύντομα.

Αν πιστέψουμε τον Β. Σόιμπλε, αντί για «κούρεμα», θα έχουμε μείωση του επιτοκίου και μεγάλη επιμήκυνση της αποπληρωμής του λεγόμενου επίσημου χρέους. Ακόμα, όμως, κι αν τελικώς αποφασιστεί το πρόσθετο «κούρεμα», κατά πάσα πιθανότητα θα συνοδευτεί από κάποιου είδους «κούρεμα» και των ελληνικών καταθέσεων, σύμφωνα με την τάση που επικρατεί πλέον στην Ευρωζώνη. Ούτε όμως και η μείωση του ελληνικού χρέους είναι από μόνη της ικανή να σπάσει το φαύλο κύκλο της ύφεσης και να θέσει την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης. Η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας επιτείνει τις συνθήκες ασφυξίας της αγοράς, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται τα οικονομικά και κατ’ επέκταση τα κοινωνικά ερείπια.

Τα στοιχεία ενισχύουν την εκτίμηση ότι η ύφεση το 2013 θα υπερβεί την έτσι κι αλλιώς εφιαλτική επίσημη πρόβλεψη για -4,5%. Αξίζει να αναφερθεί ότι το 2012 σημειώθηκε αποεπένδυση της τάξεως του 20%! Σ’ αυτό το περιβάλλον η ανεργία σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, εξωθώντας το πιο μορφωμένο κομμάτι των νέων επιστημόνων σε μετανάστευση.

Οι κυβερνήσεις του Μνημονίου έχουν επιλέξει τον εύκολο δρόμο της οριζόντιας υπερφορολόγησης κυρίως αυτών που κινούν την οικονομία. Με τον τρόπο αυτό, όμως, γονατίζουν την πραγματική οικονομία, εκτοξεύουν την ύφεση, προκαλούν αποκλίσεις από τους στόχους και ανακυκλώνουν το αδιέξοδο. Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η μεγαλύτερη φοροεπιδρομή στην ιστορία του ελληνικού κράτους, ο Α. Σαμαράς συνεχίζει να δηλώνει ότι είναι υπέρ της οριζόντιας φορολόγησης των επιχειρήσεων με 15%!

Η τρόικα μπορεί να μην χαλαρώνει τη θηλιά, αλλά έχει σε μεγάλο βαθμό αντικαταστήσει τα υποτιμητικά σχόλια με θετικά και ενίοτε με επαίνους. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που μια σημαντική μερίδα πολιτών «αγοράζει» το successstory που σερβίρει η κυβέρνηση με την αμέριστη, πάντα, βοήθεια των προπαγανδιστικών μηχανισμών της «παράταξης του Μνημονίου». Ο Α. Σαμαράς επικαλείται αυτή την αλλαγή κλίματος σαν απόδειξη ότι τα πάει καλά.

Στην πραγματικότητα, όμως, αυτή η αλλαγή κλίματος αντανακλά κυρίως την ανάγκη της κυβέρνησης Μέρκελ να πουλήσει ένα successstory και στους ψηφοφόρους της και στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, που αντιδρά πια στην πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας. Η υποτακτική Ελλάδα προσφέρεται για να παίξει το ρόλο του «άσωτου υιού», που με την καθοδήγηση του αυστηρού αλλά δίκαιου Γερμανού «πατέρα» επανήλθε στον ίσιο δρόμο!


Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Τεύχος 195)



Η Τουρκία των νεοθωμανών του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Αχμέτ Νταβούτογλου, ευθύνεται απόλυτα για το σημερινό χάος στη Μέση Ανατολή, με τη φωτιά να απειλεί πλέον όλες τις χώρες της περιοχής και με αιματοκύλισμα παρόμοιο – τουλάχιστον – με αυτό που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Αίγυπτο.

Αρχικά, ο Ερντογάν έπαιξε κομβικό ρόλο στο να πείσει «κέντρα εξουσίας» να προκρίνουν τη λύση στρατιωτικής αντιμετώπισης του καθεστώτος του Μπασάρ Αλ Άσαντ στη Συρία, με αποτέλεσμα να έχει ανοίξει μία πληγή που αιμορραγεί και δύσκολα θα κλείσει.

Η Τουρκία του Ερντογάν αναζήτησε να παρασύρει τρίτους να κάνουν τη βρόμικη δουλειά για λογαριασμό της και φυσικά, όταν παρουσιάστηκε το αδιέξοδο, αποφεύγει συστηματικά να εμπλακεί η ίδια στρατιωτικά για να ξεκαθαρίσει την κατάσταση.


Η Συρία βαδίζει σταθερά στα βήματα της τριχοτόμησης, όπως φαίνεται και στο Ιράκ, μια εξέλιξη που ίσως να θεωρεί ότι την εξυπηρετεί μέχρις ενός σημείου, ανοίγει όμως επικίνδυνα την πόρτα του φρενοκομείου και ο πρώτος… ένοικος θα είναι η ίδια η Τουρκία, αφού όσο στενές σχέσεις και να αναπτυχθούν με την «κουρδική συνιστώσα» των κρατών που θα προκύψουν, στο μέλλον η εμφάνιση ανεξάρτητου κουρδικού κράτους είναι απλώς αναπότρεπτη.

Η φωτιά όμως έχει περάσει και στον Λίβανο, όπου ήδη παρατηρούμε τα σημάδια που μας παραπέμπουν στον αιματηρό εμφύλιο της δεκαετίας του 1980, με τη Χεζμπολάχ που ενισχύει στρατιωτικά τον Άσαντ να πλήττεται μέσα στο σπίτι της και οι ευαίσθητες ισορροπίες στη χώρα να κινδυνεύουν να τιναχθούν στον αέρα…

Και στην περίπτωση της Αιγύπτου όμως ο τουρκικός ρόλος δεν είναι περισσότερο εποικοδομητικός. Ο Ερντογάν, από την πρώτη στιγμή της ανάδυσης στην εξουσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, έκανε τα πάντα για να την ενισχύσει, με αποτέλεσμα η ακραιφνής ισλαμιστική ατζέντα που προωθούσε ο Μοχάμεντ Μόρσι να προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση και την αιματοχυσία.

Ακόμη όμως και σήμερα, ο ρόλος της Τουρκίας είναι αποσταθεροποιητικός. Η εμμονή στην στήριξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας με το πρόσχημα της τήρησης «πολιτικής αρχών» και οι κινήσεις καταδίκης του αιγυπτιακού στρατεύματος ουσιαστικά στον ΟΗΕ, προκαλούν σκλήρυνση της στάσης στο εσωτερικό της Αιγύπτου και καθιστούν κάθε προοπτική εξομάλυνσης της κατάστασης εξαιρετικά δυσχερή.

Το χειρότερο όμως είναι, ότι η στάση του Ερντογάν προκαλεί τεράστια ανησυχία για το ενδεχόμενο να ακολουθήσει παρόμοια πολιτική και απέναντι π.χ. στη Μουσουλμανική Αδελφότητα της Ιορδανίας που πιέζει και απειλεί το χασεμιτικό βασίλειο με ανατροπή… Κάπου εκεί θα ακολουθούσε ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση για να ολοκληρωθεί το χάος.

Το μεγάλο ερώτημα είναι έως πότε θα ανέχονται οι Ηνωμένες Πολιτείες αυτή τη συμπεριφορά από την πλευρά της Τουρκίας που κλιμακώνει τη συνολική κατάσταση σε καθημερινή βάση και οδηγεί σε επικίνδυνη όξυνση τις σχέσεις της χώρας με τη Ρωσία.

Πηγή Defence-Point



Βίαια επεισόδια εναντίον κληρικών και πιστών προκάλεσαν αλβανικές παραστρατιωτικές ομάδες στην Πρεμετή σύμφωνα με τις καταγγελίες των κληρικών

Έντονη ήταν η αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών για τα βίαια επεισόδια που έλαβαν χώρα στην Αλβανία, στην πόλη Πρεμετή, και συγκεκριμένα στον ιερό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου, ενώ η ελληνική Πρεσβεία και οι ελληνικές Προξενικές Αρχές έχουν λάβει οδηγίες από το υπουργείο Εξωτερικών να παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς το ζήτημα.

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κούτρας, με δήλωσή του, χαρακτήρισε τα όσα έγιναν «πράξεις απαράδεκτες και καταδικαστέες ανεξαρτήτως οποιουδήποτε νομικού ισχυρισμού» ενώ εξέφρασε την ελπίδα «οι ενέργειες αυτές να έγιναν ερήμην της αλβανικής κυβέρνησης».

«H βίαιη απομάκρυνση κληρικών, η σφράγιση του ιερού Ναού, την επομένη μάλιστα του εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η παρεμπόδιση πιστών να προσέλθουν στον τόπο της θρησκευτικής τους λατρείας, καθώς και η αφαίρεση εικόνων και ιερών σκευών από το χώρο του Ναού είναι πράξεις απαράδεκτες και καταδικαστέες, ανεξαρτήτως οποιουδήποτε νομικού ισχυρισμού» είπε συγκεκριμένα ο κ.Κούτρας.

Τόνισε τέλος, επίσης ότι ο σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας, η προστασία των χώρων λατρείας και η ανεμπόδιστη άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων είναι χαρακτηριστικό εκ των ων ουκ άνευ ενός κράτους δικαίου και θεμελιώδες στοιχείο του κοινοτικού κεκτημένου και του ευρωπαϊκού θεσμικού πολιτισμού.

Μέρες σκοταδισμού ζει και πάλι η Αλβανία


Αστυνομικοί συνομιλούν στον Ιερό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου στην Πρεμετή
Η ορθόδοξη κοινότητα και όλοι οι πιστοί στην Αλβανία είναι συγκλονισμένοι με την απάνθρωπη και την άδικη συμπεριφορά δικαστικής εξουσίας της Αλβανίας.

Και ενώ η Ορθόδοξη Κοινότητα βιώνει το Πάσχα του Καλοκαιριού ,της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ύπουλη δικαστική απόφαση ζήτα να εκκενωθεί ο Ναός της Ενορίας των
Εισοδίων της Παναγίας στην Πρεμετή , και να λειτουργήσει ως ” Κέντρο Πολιτισμού” της πόλης.

Η εκκλησία αυτή είχε δει το απάνθρωπο και καταστροφικό πρόσωπο του κομουνισμού επί του Ενβέρ Χότζα που την μετέτρεψε σε “Κέντρο Πολιτισμού”. Κατάφερε ξανά να λειτουργήσει σαν εκκλησία το ’97 .

Σήμερα , δικαστικοί επιμελητές, υποστηριζόμενοι από μπράβους ,δημοτικούς υπαλλήλους και με την πλήρη κάλυψη δημοτικής αρχής, με πρόσχημα ότι εκτελούν δήθεν κάποια δικαστική απόφαση, άσκησαν απάνθρωπη βια εις βάρος των κληρικών και πιστών της Πρεμετή , ζητώντας να εκκενωθεί η εκκλησία και στο ίδιο μέρος να λειτουργεί εκ νέου ως “Κέντρο Πολιτισμού ” .

Για την εφαρμογή της απόφασης του δικαστηρίου αντέδρασε άμεσα η Ιεράς Μητροπόλεως Αργυροκάστρου.

“Σήμερα στην Πρεμετή, η Ορθόδοξη Κοινότητα έγινε μάρτυρας βάναυσης παραβίασης κάθε έννοιας της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελεύθερη άσκησης της πίστεως , κατοχυρωμένο στο Σύνταγμα, καθώς και των στοιχειωδών συνθηκών που πρέπει να διασφαλίζεται στο πλαίσιο του κράτους δικαίου και ισότητας”

“Από σήμερα το πρωί, Παρασκευή 16 Αυγούστου 2013, και ενώ ολόκληρη η Ορθόδοξη κοινότητα συνεχίζει να βιώνει την Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το Πάσχα του καλοκαιριού, παραστρατιωτικές ομάδες (με τη βοήθεια των δημοτικών υπαλλήλων και την σιωπηρή υποστήριξη της δημοτικής αρχής), με πρόσχημα κάποιας δικαστικής απόφασης , άσκησε πολύμορφη βία σε βάρος των κληρικών και ορθοδόξων πιστών”

Όλη η Εκκλησία μας βρίσκεται στο πλευρό των πιστών της Ενορίας του Ναό της Παναγίας στην Πρεμετή, και δηλώνει,

- Κτυπήθηκαν με βάρβαρο τρόπο οι κληρικοί της πόλης.
- Εμποδίστηκαν με βίαιο τρόπο οι πιστοί να εισέλθουν στην εκκλησία και δεν τους επετράπη να ασκήσουν τα λατρευτικά τους καθήκοντα.
- Αρπάχτηκαν αντικείμενα εντός της εκκλησίας με το πρόσχημα της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων ,αποφάσεις ωστόσο που έχουνε παραγραφεί.
- Προέβησαν σε βανδαλισμούς και πράξεις ιεροσυλίας επί ιερών εικόνων, λατρευτικών σκευών κτλ.

Τα γεγονότα σήμερα , υπό την καθοδήγηση σκοτεινών δυνάμεων, επικαλούμενοι δήθεν δικαστικές αποφάσεις , αποσκοπούν στην βίαια απομάκρυνση ορθόδοξων πιστών από τους τόπους λατρεία τους. Με ειδικό νόμο, το κράτος έχει κατακυρώσει τη συμφωνία μεταξύ του Υπουργικού Συμβουλίου και της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας, όπου προτεραιότητα δίνεται στην εξασφάλιση της ελευθερίας στους ιερούς χώρους και της εγγύησης λατρευτικών τελετών”

Ανυψώνουμε τη φωνή διαμαρτυρίας και εκφράζουμε ταυτόχρονα την επιμονή μας ότι δεν εγκαταλείπουμε την προσπάθεια, με κάθε μέσο και τρόπο για το δικαίωμά μας στην ιδιοκτησία και στην ελεύθερη χρήση του Ναού της Ενορίας των Εισοδίων της Παναγίας να γίνει πλήρως σεβαστό .

Απαιτούμε , οι σκοτεινές δυνάμεις που ασύδοτα κινούνται και δεν ελέγχονται από το κράτους δικαίου ενεργώντας υπό το πνεύμα ανοχής και συνοχής της κοινωνίας που διέπραξαν τις βίαιες πράξεις σήμερα να τιμωρούνται από το νόμο.