Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Νοε 2015

«Αλβανός επέστρεψε από τη Συρία- Οι μέρες μου στο ισλαμικό κράτος», γράφει το δημοσίευμα.
Αλβανός τζιχαντιστής που κατάφερε να γυρίσει από τη Συρία, όπου μάχονταν στο πλευρό των τρομοκρατών του ‘ισλαμικού κράτους’ εκμυστηρεύεται στην αλβανική ‘Shqip’ τις εμπειρίες του από την τρομοκρατική ομάδα.

Τα αρχικά του ονόματός του είναι Λ.Τ., ενώ είχε λάβει στο ‘Χαλιφάτο’ την ονομασία «Αμπντουλάχ αλ Αλμπάνι».

Σύμφωνα με αυτόν, μπροστά του, το ‘ισλαμικό κράτος’ εκτέλεσε τουλάχιστον 91 ανθρώπους, από τους οποίους οι 39 ήταν από τις τάξεις του, κατηγορούμενοι για μαγεία, σοδομισμό, μοιχεία, ληστεία, συνεργασία με αντίπαλες ομάδες που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ, για προσβολή του Αλλάχ, κλπ.

Ο Αλβανός τζιχαντιστής, επισημαίνει ότι οι Αλβανοί στο ‘χαλιφάτο’ χρησιμοποιούνται από την τρομοκρατική οργάνωση ως «βορά των κανονιών».

Είναι στην πρώτη γραμμή της επίθεσης και συχνά χρησιμεύουν ως ‘βομβιστές αυτοκτονίας’, ενώ οι εντόπιοι, δηλαδή οι Σύριοι και οι Ιρακινοί τζιχαντιστές, έρχονται αργότερα στο πεδίο της μάχης, όταν η περιοχή καθαρίσει και ασχολούνται τότε με τον σχεδιασμό της οργάνωσης.

Σύμφωνα με τις εμπειρίες που αποκόμισε, οι ξένοι που προσλαμβάνονται, όπως και οι Αλβανοί, συνήθως έχουν μια ‘ζωή κόλαση’ και δεν μπορούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Παραμένουν εκεί παγιδευμένοι στα εδάφη της Συρίας και του Ιράκ και δεν έχουν το δικαίωμα της αποχώρησης από την οργάνωση.

Οι τζιχαντιστές των Βαλκανίων, που πολεμούν στο πλευρό του ‘ισλαμικού κράτους’ είναι εκατοντάδες, ενώ έχουν σκοτωθεί δεκάδες.

Πηγή "Εχέδωρος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Σχεδόν αδύνατο να σχηματισθεί κυβέρνηση, εκτός εάν ο Ερντογάν αποφασίσει να "ασκήσει πίεση" σε βουλευτές και αρχηγούς κομμάτων της αντιπολίτευσης
  • Η παράξενη "στροφή" ψηφοφόρων, ενδέχεται να αποτελέσει την θρυαλλίδα θερμών εξελίξεων στο εσωτερικό της Τουρκίας
  • Το κόμμα του Ερντογάν κατάφερε να κερδίσει 9% εν μέσω τρομοκρατίας και με την Τουρκία σε καθεστώς πολέμου, εκτός και εντός συνόρων
  • Απόλυτα κυρίαρχος με 317 βουλeυτές ο Ερντογάν
  • Οριακά εντός βουλής το κουρδικό κόμμα
  • Επεισόδια μεταξύ Κούρδων διαδηλωτών και αστυνομίας στο Ντιγιαρμπακίρ
Η στρατηγική της έντασης που ακολούθησε ο Ερντογάν στην πορεία προς τις πρόωρες κάλπες απέδωσε καρπούς, καθώς με καταμετρημένες τις ψήφους στο 97% των εκλογικών τμημάτων στην Τουρκία το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) ανακτά τη δύναμή του και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Οριακά εντός Εθνοσυνέλευσης εμφανίζεται το κουρδικό HDP.

Πανηγυρισμοί στα γραφεία του AKP στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη. Δακρυγόνα στο Ντιγιάρμπακιρ σε συγκρούσεις Κούρδων-αστυνομίας...

Για «νίκη της δημοκρατίας και του λαού» μίλησε ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου σε πλήθος υποστηρικτών έξω από την κατοικία του στο Ικόνια, λέγοντας πως «ευελπιστούμε ότι θα σας υπηρετήσουμε καλά τα επόμενα τέσσερα χρόνια και θα σταθούμε ξανά ενώπιόν σας το 2019».

To Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης των Νταβούτογλου-Ερντογάν συγκεντρώνει 49,50% και 315 έδρες στο 97% των εκλογικών τμημάτων, σύμφωνα με το πρακτορείο Anadolu.

Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) λαμβάνει ποσοστό 25,49% και 135 έδρες, το κουρδικό Κόμμα Δημοκρατίας των Λαών (HDP) 10,52% και 59 έδρες (το όριο εισόδου στην Εθνοσυνέλευση είναι 10%) και το κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP) 12,01% και 41 βουλευτές.

Το έτερο πρακτορείο ειδήσεων Cihan, που πρόσκειται στον πρώην σύμμαχο και νυν ορκισμένο εχθρό Φετχουλάχ Γκιουλέν, δίνει στο κυβερνών AKP ποσοστό 48,91% (311 έδρες) στο 92,3% των εκλογικών τμημάτων.

«Παίζοντας» το χαρτί της ασφάλειας και της σταθερότητας εν μέσω εκρηκτικού μείγματος έντασης από την αναζωπύρωση του Κουρδικού και το μέτωπο της Συρίας έως τον «πόλεμο» μέχρις εσχάτων στα μέσα και τις δομές του Γκιουλέν εντός Τουρκίας, και με αποκορύφωμα το μακελειό στην Άγκυρα, το AKP διευρύνει τη δύναμή του σχεδόν σε ολόκληρη τη χώρα και ο Ερντογάν φαίνεται να παίρνει εκδίκηση για την αυτοδυναμία που έχασε πέντε μήνες πριν με την είσοδο του HPD στην Εθνοσυνέλευση.

Οι Κούρδοι παραμένουν κυρίαρχοι στη νοτιοανατολική Τουρκία, όμως καταγράφουν απώλειες σε σχέση με τις κάλπες του Ιουνίου. Σε κάποιες εκλογικές περιφέρειες η επικράτησή τους είναι συντριπτική όπως σε ορισμένα εκλογικά τμήματα του Ντιγιάρμπακιρ. Στην αρχική ροή αποτελεσμάτων Κούρδοι συγκεντρώθηκαν πανηγυρίζοντας έξω από την έδρα του HDP στο Ντιγιάρμπακιρ.

Αργότερα ωστόσο ξέσπασαν επεισόδια με τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας να κάνουν χρήση δακρυγόνων εναντίον Κούρδων διαδηλωτών που βγήκαν στους δρόμους καθώς τα πληρέστερα αποτελέσματα έδειχναν το HDP να πλησιάζει επικίνδυνα στο όριο εισόδου του 10%. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν αυξημένα καθ' όλη την εκλογική διαδικασία στη νοτιοανατολική Τουρκία με πολλούς Κούρδους να ψηφίζουν δίπλα σε θωρακισμένα οχήματα της αστυνομίας.

Το κεμαλικό Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP) διατηρεί τις περιφέρειες στα δυτικά παράλια γύρω από τη Σμύρνη και την Ανατολική Θράκη, όχι όμως στην Κωνσταντινούπολη. Αξιωματούχος του κόμματος ανέφερε ότι δεν διαβλέπει καμία πιθανότητα σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού βάσει της εικόνας των αποτελεσμάτων.

Ο μεγάλος ηττημένος της κάλπης είναι το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP) που χάνει περίπου πέντε ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του Ιουνίου. Οι ψήφοι προς το MHP μαζί με εκείνες άλλων μικρών δεξιών κομμάτων φαίνεται ότι κατευθύνθηκαν στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Στις εκλογές της 7ης Ιουνίου, όταν ο Ερντογάν είδε για πρώτη φορά στα χρόνια της παντοδυναμίας του να χάνει την αυτοδυναμία, το AKP είχε συγκεντρώσει ποσοστό 40,79%, το CHP 24,95%, το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης 16,29% και το Κόμμα Δημοκρατίας των Λαών 13,12%.

Η συγκεκριμένη "στροφή" επιλογής των τούρκων ψηφοφόρων σηματοδοτεί μία αλλαγή (ισλαμική και εθνιστική) των τούρκων πολιτών ή είναι, σύμφωνα με καταγγελίες που ήδη γίνονται στην Τουρκία, μια χονδροειδέστατη "παρεμβολή" του Ερντογάν στις κάλπες; Το ερώτημα που προκύπτει, λοιπόν, είναι: Νοθεία ή εκφασισμός των πολιτών; Σε κάθε περίπτωση, μετά το συγκεκριμένο αποτέλεσμα - έκπληξη(;), η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με τον εαυτό της. Ο αυταρχικός Ερντογάν δεν μπορεί να προχωρήσει στην αλλαγή του Συντάγματος, ενώ αναμένεται η "επαναδραστηριοποίηση" ισχυρών εσωτερικών τουρκικών παραγόντων (οικονομικών και όχι μόνο). Η άμυνα του Ερντογάν είναι η περαιτέρω αστυνομικοποίηση, αυστηροποίηση και έλεγχος (συγκεκριμένων) τούρκων πολιτών, προκειμένου να προλάβει εξελίξεις που θα τον πετάξουν στο "καναβάτσο". Και δεν είναι πλέον λίγοι εκείνοι οι τούρκοι επιφανείς πολίτες που βλέπουν την ζημία που καταγράφει για την Τουρκία ο "σουλτάνος" Ερντογάν.

Η εκλογική διαδικασία στην Τουρκία δεν ήταν δίκαιη, ούτε και ελεύθερη, δήλωσε ο ηγέτης του φιλοκουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP), Σελαχατίν Ντεμιρτάς.
Όπως τόνισε, το κόμμα του «δεν έκανε προεκλογική εκστρατεία, αλλά προσπάθησε να προστατεύσει τους νέους μας απέναντι σε δολοφονίες».

Ο κ. Ντεμιρτάς ανέφερε ότι μπορεί το HDP να έχασε περίπου ένα εκατομμύριο ψήφους, αλλά ήταν αντιμέτωπο με μια πολιτική «σφαγής».
«Καταφέραμε να ξεπεράσουμε το όριο του 10%, απέναντι σε ένα κράτος τύραννο», συνέχισε.
«Μπορεί ένα πολιτικό κόμμα να εξασφάλισε ποσοστό περίπου 50%, αλλά ένα πολύ μεγάλο μέρος τμήμα της κοινωνίας μας εκφράζει ανησυχία», κατέληξε ο κ. Ντεμιρτάς.

Παράλληλα, η συμπρόεδρος του φιλοκουρδικού Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP) Φιγκέν Γιουκσεκντάγ δήλωσε σήμερα ότι η έκβαση των βουλευτικών εκλογών που διεξήχθησαν σήμερα στην Τουρκία είναι αποτέλεσμα της εσκεμμένης πολιτικής πόλωσης που ασκεί ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Η Γιουκσεκντάγ τόνισε σε μια συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στην Άγκυρα ότι το HDP θα αναλύσει διεξοδικά την πτώση των ποσοστών του σε σύγκριση με την προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση του Ιουνίου, υπογράμμισε ωστόσο ότι το γεγονός ότι το κόμμα κατάφερε να συγκεντρώσει ποσοστό άνω του 10% που χρειαζόταν για να εισέλθει στο κοινοβούλιο συνιστά σε κάθε περίπτωση μια επιτυχία.

Σε κάθε περίπτωση, η επόμενη ημέρα για την Τουρκία ήρθε και όλα εξαρτώνται από την διάθεση του Ερντογάν να σεβαστεί τους τούρκους πολίτες. Και αυτή η ημέρα αναμένεται από λίαν ενδιαφέρουσα έως λίαν επικίνδυνη τόσο για την Τουρκία όσο και για τις γειτονικές με αυτήν χώρες. Είναι πολλές οι ήττες της πολιτικής και των εν γένει επιλογών του δίδυμου Ερντογάν - Νταβούτογλου, και η αναζήτηση ενός "νικηφόρου" διεξόδου αποτελεί σχεδόν μονόδρομο, που είναι στρωμένος με τεράστιους κινδύνους για την ευρύτερη περιοχή...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Απειλούν με έξοδο από το ευρώ και «κούρεμα» καταθέσεων, με όπλα το προσφυγικό, τα «κόκκινα» δάνεια, τους πλειστηριασμούς και το Ασφαλιστικό

Νέος γύρος πιέσεων σε βάρος της Ελλάδας βρίσκεται σε εξέλιξη. Εξωτερικοί και εσωτερικοί εχθροί της κυβέρνησης Τσίπρα, έπειτα από μία μικρή περίοδο επιβεβλημένης ανακωχής εξαιτίας της εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ και της ψήφισης του πρώτου πακέτου των εφαρμοστικών μέτρων του Τρίτου Μνημονίου, παίρνουν και πάλι θέση μάχης. Στο περιθώριο της προσφυγικής κρίσης και μετά το φλέγον ζήτημα των «κόκκινων» δανείων και της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, το Ασφαλιστικό εξελίσσεται σε παράγοντα αποσταθεροποίησης της κοινωνικής συνοχής, ίσως ακόμη και της κοινωνικής ειρήνης, με τον ρόλο των δανειστών και σε αυτή ην διελκυστίνδα να είναι καθοριστικός.

Με αφορμή την ανθρωπιστική κρίση που εξελίσσεται στη Μέση Ανατολή και τις ανεξέλεγκτες προσφυγικές ροές από τη Συρία και τις άλλες χώρες της εύφλεκτης περιοχής προς την Ευρώπη, ξεδιπλώθηκε ένα ακόμη σχέδιο του Βερολίνου σε βάρος της Αθήνας. Αφού επιχειρήθηκε η είσοδος της Τουρκίας από την πίσω πόρτα στη φύλαξη του Αιγαίου, στη συνέχεια έπεσε στο τραπέζι η ανισομερής κατανομή των προσφύγων και των μεταναστών, με θύμα την Ελλάδα ως πρώτη χώρα υποδοχής τους. Η γερμανική πρόταση περιελάμβανε την ενίσχυση των “hot spots” στην Ελλάδα –και όχι στην Τουρκία- και την ίδρυση μεγάλου χώρου φιλοξενίας στην Αθήνα για 50.000 – 60.000 πρόσφυγες, όπως αποκάλυψε το Der Spiegel και επιβεβαίωσε στη συνέχεια ο Μάρτιν Σουλτς.

Η λογική των γερμανών ήταν προφανής. Βλέποντας τις Βαλκανικές χώρες να απειλούν ότι θα κλείσουν τα σύνορά τους και θεωρώντας την Ελλάδα ως τον πιο αδύναμο παίκτη σε μία νέα εξαντλητική διαπραγματευτική διαδικασία, επέλεξαν να την στοχοποιήσουν, μετατρέποντάς την και με την βούλα σε χώρα – αποθήκη ψυχών. Η «προσφορά» των 5,9 εκατ. ευρώ για τις μετακινήσεις όσων δικαιούνται είναι στάχτη στα μάτια. Γιατί η μεγάλη μερίδα των εισερχομένων αλλοδαπών που δεν δικαιούνται προσφυγικό άσυλο παραμένει στη χώρα μας χωρίς να αναλαμβάνει η Ευρώπη κάποια υποχρέωση γι αυτούς τους ανθρώπους. Απλώς, λένε στην Αθήνα «δικό σου πρόβλημα», όταν ακόμη και ο Έλληνας εκπρόσωπος του κ. Γιούνκερ, Μαργαρίτης Σχοινάς, ζητά από την Ελλάδα να μην γυρίσει την πλάτη στους πρόσφυγες…

Οι επισκέψεις με νόημα

Ο ρόλος της Ελλάδας στη διαχείριση των προσφύγων ήταν και το αντικείμενο των συναντήσεων του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας Βάλτερ Στάινμάγερ, με τους Αλέξη Τσίπρα και Νίκο Κοτζιά στην Αθήνα. Στην καγκελαρία παρατήρησαν με έντονο ενδιαφέρον την επίσκεψη Ολάντ, που έγινε σε θερμό κλίμα, όπως και την «πάσα» του Γάλλου προέδρου για την αναδιάρθρωση του χρέους αλλά και τις ελληνογαλλικές επιχειρηματικές συζητήσεις. Η διείσδυση του γαλλικού παράγοντα στα ελληνικά πράγματα απασχολεί τους γερμανούς, που, πέραν της επιχειρηματικής παρουσίας τους στη χώρα μας, έχουν και μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς για τα Βαλκάνια, μέσα από τη διασφάλιση της σταθερότητας στην περιοχή, αλλά και τη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών στα κράτη που τη συναπαρτίζουν.

Την ίδια ώρα, το «κουαρτέτο» των θεσμών φέρεται ανυποχώρητο στα θέματα της δημοσιονομικής πειθαρχίας που έχουν επιβληθεί στη χώρα μέσω Μνημονίου. Και όχι μόνον αυτό, αλλά οι εκπρόσωποί τους φροντίζουν σε κάθε ευκαιρία να καθιστούν ξεκάθαρο στους κυβερνητικούς αξιωματούχους ότι θα χρειαστούν και νέα μέτρα και νέες θυσίες, γιατί αυτά που έχουν προβλεφθεί μέχρι τώρα… δεν αρκούν. Με συνεχείς εναλλαγές ρόλων –το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε αυτή τη φάση έχει αναλάβει τον ρόλο του «κακού»-, οι δανειστές ασκούν αφόρητες πιέσεις, επιστρέφουν ισοδύναμα, δυσχεραίνουν το έργο των εμπλεκομένων υπουργών και πετούν συνέχεια στο τραπέζι νέα χαρτιά.

Ο Βάλντις Ντομπρόβσκις, για παράδειγμα, ως αντιπρόεδρος της Γαλλικής Επιτροπής, την πρώτη ημέρα της ελληνικής βόλτας του εμφάνισε το πρόσωπο του άτεγκτου ευρωπαίου αξιωματούχου στις συναντήσεις του με το οικονομικό επιτελείο. Και μίλησε για την ανάγκη προσήλωσης στις μεταρρυθμίσεις, ενώ άφησε να αιωρηθεί ως απειλή το «κούρεμα» των καταθέσεων για την απρόσκοπτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που «έπαιξε» στο θέμα των πλειστηριασμών και των «κόκκινων» δανείων με τον περιβόητο –και επαχθή για την ελληνική πλευρά- «έντιμο συμβιβασμό». Στη συνάντησή του με τον Γιάννη Στουρνάρα εμφανίστηκε διαλλακτικότερος, χωρίς ωστόσο, να αποσύρει την πίεση σε χρόνο και μέτρα από την ελληνική μεριά.

«Ανεπαρκής» η σφαγή των συντάξεων

Σε αυτό το πλαίσιο, το δυσκολότερο έργο το έχει σήμερα ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κατρούγκαλος, ο οποίος συναντά συνεχώς αδιέξοδα στις προτάσεις για βιώσιμη λύση του ασφαλιστικού συστήματος. Ο… Προκρούστης δεν φαίνεται αρκετός για τους ξένους, καθώς οι πετσοκομμένες συντάξεις, σε επίπεδα που αγγίζουν ακόμα και το 50%, δεν φαίνεται να εξευμενίζουν το τέρας του Ασφαλιστικού. Οι δηλώσεις του, μετά την πρόσφατη συνάντησή του με τον αντιπρόεδρο της Κομισιόν, για «εισαγωγή άλλων πόρων στο σύστημα» πυροδότησαν σενάρια για νέους φόρους, αύξηση εργοδοτικών εισφορών ή εισαγωγή ειδικών τελών υπέρ του ασφαλιστικού συστήματος.

Στο επικρατέστερο σενάριο, της αύξησης των εργοδοτικών εισφορών –να φτάσουν περίπου στο ύψος που ήταν στο τέλος του 2012, όταν και ακολούθησαν δύο μειώσεις της τάξης του 5%-, ήδη καταγράφονται οι πρώτες αντιδράσεις. Εργοδοτικοί φορείς αλλά και οικονομικοί αναλυτές προβλέπουν νέο μπαράζ απολύσεων και «λουκέτων» και, φυσικά, νέο υφεσιακό κύκλο.

Από την άλλη, η τακτική της φοροεπιβολής ως αντιστάθμισμα είχε εξεταστεί και από την Επιτροπή Σοφών. «Η Επιτροπή προέβλεψε ότι το σύστημα πρέπει να ενισχυθεί μέσω της επιβολής νέου φόρου για τον περιβόητο «φόρο Τόμπιν», ο οποίος είχε σχεδιαστεί χωρίς να εφαρμοστεί στις ΗΠΑ από τον οικονομολόγο που του έδωσε το όνομά του πριν από είκοσι χρόνια», σημειώνει ο πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας Γιώργος Ρωμανιάς.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 312


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Ιορδανίδης

Η ​​μεταναστευτική κρίση είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισε ποτέ η Ευρωπαϊκή Ενωση, με επιπτώσεις καταλυτικότερες και από το πρόβλημα του χρέους των χωρών του Νότου. Η κρίση στην οικονομία -πέραν της οικτρής ελληνικής ιδιαιτερότητος- οφείλεται εις την παραδοξότητα υιοθετήσεως ενός σκληρού νομίσματος, στερούμενου ευελιξίας, δίχως την απαραίτητη πολιτική ενότητα. Το εγχείρημα θα συναντούσε σοβαρά προβλήματα γι’ αυτό και χώρες όπως η Βρετανία, η Σουηδία και η Δανία έκριναν σκόπιμο να παραμείνουν εκτός της Ευρωζώνης.

Η μεταναστευτική κρίση έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά, δηλωτικά ωστόσο μιας γενικότερης αδυναμίας της Ενώσεως για τη διαμόρφωση πολιτικής που να αφορά στον άμεσο περίγυρό της, σε συνδυασμό με μια παρωχημένη αντίληψη ενός «ευρωπαϊκού κάστρου» απρόσβλητου στην πίεση αλλοφύλων και αλλοδόξων, σε μια εποχή παγκοσμιοποιήσεως.

Κατ’ αρχήν οι ροές μεταναστών δεν είναι αποκλειστικά συνέπεια των εμφυλίων συγκρούσεων ή παρεμβάσεων για την ανατροπή των μπααθικών καθεστώτων στον αραβικό κόσμο. Ο πλούτος της Ευρώπης -παρά την οικονομική κρίση- το δημοκρατικό πολίτευμα, ο σεβασμός των ατομικών δικαιωμάτων αποτελούν πόλο έλξεως ακατανίκητης ισχύος για τα έθνη της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής. Διατυπώνονται κατηγορίες για ατυχείς παρεμβάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευρύτερη περιοχή ζωτικών συμφερόντων της Ευρώπης, που είχαν ως συνέπεια την αποσταθεροποίηση αυταρχικών καθεστώτων. Αλλά με εξαίρεση τη Βρετανία και τη Γαλλία που αυτενεργούν σε συνεργασία με τους Αμερικανούς, δεν έγινε ποτέ καμία απόπειρα διαμορφώσεως κοινής, ανεξαρτήτου ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, όχι κατ’ ανάγκη αντίθετης προς εκείνη των ΗΠΑ. Η αδυναμία εκπονήσεως ενιαίας πολιτικής προωθήσεως ευρωπαϊκών συμφερόντων είχε συνέπειες, και το μεταναστευτικό πρόβλημα -στην παρούσα συγκυρία- είναι μία από αυτές.

Η αντίληψη του «ευρωπαϊκού κάστρου» λειτούργησε εξίσου ανασταλτικά. Καμία μεγάλη δύναμη δεν είναι δυνατόν να επιβιώσει εάν δεν επεκταθεί, εάν δεν εντάξει αλλογενή στοιχεία στον σκληρό πυρήνα της. Το ομοιογενές είναι ασύμβατο προς κάθε αυτοκρατορική αντίληψη.

Η ενσωμάτωση της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό σύστημα αποτελούσε στο παρελθόν βασικό στόχο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Παράλληλα η Γαλλία προωθούσε ενίσχυση των σχέσεων της Ευρώπης με τις χώρες του Μαγκρέμπ. Παρά τις πολιτιστικές και θρησκευτικές διαφορές, υπήρχε μακρά πολιτική συνάφεια και εξοικείωση με την Ευρώπη των χωρών αυτών, που θα μπορούσαν να είναι το ανάχωμα στις ακατάσχετες ροές προσφύγων και μεταναστών από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική. Η ανάσχεση του μεταναστευτικού ρεύματος θα γινόταν επί του εδάφους των χωρών αυτών.

Η ενσωμάτωση της Τουρκίας στην Ευρώπη ανεστάλη όχι λόγω των αντιρρήσεων της Ελλάδος ή της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε μεταγενέστερη φάση, αλλά για λόγους οικονομικούς και διατηρήσεως της «ευρωπαϊκής καθαρότητος». Προσφάτως και υπό την πίεση των προσφυγικών ροών, η καγκελάριος της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ, που αντιδρούσε πεισματικά στην ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε., μετέβη στην Αγκυρα και παρείχε αφειδείς υποσχέσεις στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ηταν μια κίνηση καθαρώς αμυντική, βεβιασμένη, που επιπλέον δημιουργεί τον κίνδυνο μετατροπής της Ελλάδος σε «χωματερή» της προσφυγικής δυστυχίας. Το έλλειμμα ευρωπαϊκής ηγεσίας είναι δραματικό και εμφανές.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου 


Οι ειδήσεις αυτού του είδους τέτοιες εποχές μένουν τελευταίες για να συμπληρώσουν τα κενά των πρωτοσέλιδων. Όμως το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής στη Γλασκόβη που κατέκτησε ο 25χρονος Λευτέρης Πετρούνιας αποδεικνύει ότι οι Έλληνες και στους δυσκολότερους καιρούς με ορατά και αόρατα τραύματα αφήνουν τον πλανήτη άφωνο.

Η νίκη του Πετρούνια είναι τεράστια όχι μόνο για τις απίστευτες ικανότητές του στους κρίκους, όχι μόνο γιατί συναγωνιζόταν δύο γυμναστές του "θηρίου" στην ενόργανη, Κίνα, όχι γιατί εκπροσωπεί μια χώρα που είναι στα μαύρα κατάστιχα του κόσμου, αλλά γιατί κουβαλούσε στην πλάτη του και μια κρυφή πληγή.
"Ο τελευταίος μήνας ήταν πολύ δύσκολος για μένα. Η μεγαλύτερη μάχη που έδωσα τον τελευταίο μήνα είχε να κάνει με την απώλεια του πατέρα μου. Ό,τι κάνω τώρα, το κάνω για αυτόν γιατί είμαι σίγουρος ότι θα ήταν περήφανος για μένα αν με παρακολουθούσε. Η απώλεια του πατέρα μου ήταν κάτι που συνέβη πολύ κοντά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα και είχα δύο επιλογές: Είτε να πέσω κάτω και να πάθω κατάθλιψη, είτε να μην τα παρατήσω και να κάνω όλη αυτή την προσπάθεια για τον πατέρα μου. Απλώς είπα στον εαυτό μου ότι χρειάζεται να συνεχίσω", 
δήλωσε ο Λευτέρης πριν αγωνιστεί στον τελικό τους κρίκους.

Ο χαρακτηρισμός για τον Λευτέρη του ολλανδικού δημοσιογραφικού ιστότοπου, "The Hard Way To Success", ήταν ο "ήρωας της ημέρας" διότι ο Πετρούνιας είχε να παλέψει τον εαυτό του, συναγωνιστές του επιπέδου του, τον θάνατο του πατέρα του και την κύστη στον καρπό του από τραυματισμούς. Παρόλα αυτά κατάφερε στους προκριματικούς να κερδίσει 15.900 βαθμούς.

Το σημαντικό για τον Πετρούνια είναι ότι δεν βρίσκεται λόγω τύχης στην κορυφή του κόσμου. Από το 2010 σε όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα ήταν πάντα στο βάθρο των νικητών. Σημαντική λεπτομέρεια είναι ότι είχε εγκαταλείψει το άθλημα στα 15 του χρόνια και ξαναγύρισε τρία χρόνια μετά, το 2008. Τρία σημαντικότατα χρόνια για την ανάπτυξη ενός αθλητή που αγωνίζεται σε τόσο υψηλό επίπεδο ειδικά στην ενόργανη γυμναστική.

Ο Λευτέρης κυριολεκτικά στους τελικούς στην Γλασκόβη πέταξε αποσπώντας 15,800 βαθμούς παίρνοντας απευθείας πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίου.

Η νίκη όλη δική του και η περηφάνια όλη δική μας.



Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Θα φορολογήσουν ακόμη και τον... αέρα που αναπνέουμε!!!

Ολοκληρωμένο σχέδιο που προβλέπει την εφαρμογή ενός γενικευμένου φόρου περιουσίας, στον οποίο θα υπαχθούν όλα τα υπάρχοντα, κινητά και ακίνητα, των φορολογούμενων προωθεί το υπουργείο Οικονομικών.

Σύμφωνα με τον «Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής», ο νέος υπερ- φόρος προορίζεται για την αντικατάσταση του σημερινού ΕΝΦΙΑ, με την ίδια αποδοτικότητα σε έσοδα, δηλαδή με στόχο να αποφέρει τουλάχιστον 2,65 δισ. ευρώ ετησίως.

Το πλάνο προβλέπει τη φορολόγηση όλων των περιουσιακών στοιχείων και των αποταμιευμένων κεφαλαίων των Ελλήνων στο εσωτερικό και το εξωτερικό, με μοναδική εξαίρεση τις καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες.

Οι αξίες των ακινήτων, των επιχειρήσεων, των αυτοκινήτων, των δικύκλων, των λοιπών κινητών περιουσιακών στοιχείων, των μετοχών, των ομολόγων και των λοιπών επενδύσεων που έχει κάθε Έλληνας φορολογούμενος στο εσωτερικό και το εξωτερικό, πλην των καταθέσεων στις εγχώριες τράπεζες, θα υπόκεινται στο νέο φόρο περιουσίας, όπως επίσης και τα χρήματα που βρίσκονται κάτω από τα στρώματα στα σπίτια.

Για να φορολογηθούν όλα αυτά θα καταρτιστεί πρώτα το «περιουσιολόγιο», μια ενιαία βάση δεδομένων στην οποία θα καταχωρηθούν όλες οι αναγκαίες πληροφορίες για τον ακριβή προσδιορισμό της αξίας των περιουσιακών στοιχείων και των αποταμιεύσεων των Ελλήνων φορολογουμένων και, εν τέλει, τον ορθό υπολογισμό του νέου φόρου.

Πριν καταρτιστεί το «περιουσιολόγιο», σύμφωνα με την εφημερίδα, θα δοθεί η δυνατότητα στους φορολογούμενους να αποκαλύψουν οικειοθελώς κεφάλαια, στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό, τα οποία δεν είχαν δηλώσει τα προηγούμενα χρόνια. Οσα δηλωθούν θα φορολογηθούν με βάση τις ισχύουσες φορολογικές κλίμακες, αλλά χωρίς πρόστιμα και προσαυξήσεις.

Στο πρώτο στάδιο, το υπουργείο Οικονομικών θα συγκεντρώσει από τις δικές του βάσεις δεδομένων όλα τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του για την περιουσία κάθε φορολογούμενου, δηλαδή για τα ακίνητα, τα αυτοκίνητα, τις μοτοσικλέτες, τα σκάφη αναψυχής, τις πισίνες κ.λπ.

Τα στοιχεία αυτά θα αναρτηθούν σε ειδική φόρμα στο διαδίκτυο, στον λογαριασμό που έχει κάθε φυσικό πρόσωπο στο σύστημα TAXISNET. Στη συνέχεια, θα καλέσει τους φορολογούμενους να επιβεβαιώσουν αυτά τα στοιχεία που θα υπάρχουν στο σύστημα.

Μόλις γίνουν οι τυχόν τροποποιήσεις, τότε όποιο αδήλωτο περιουσιακό στοιχείο εντοπιστεί, θα δεσμεύεται και όσοι δεν το δήλωσαν θα καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο το οποίο θα φτάνει, ή ακόμη και θα ξεπερνά, την αξία του εν λόγω περιουσιακού στοιχείου.

Πηγή Star


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Θάνος Τσίρος

Ο ορισμός του «φαύλου κύκλου»: Αυξάνεις τους φορολογικούς συντελεστές για να περιορίσεις τα δημοσιονομικά ελλείμματα. Οι αυξημένοι συντελεστές όμως φέρνουν μείωση κατανάλωσης, αύξηση της φοροδιαφυγής, συρρίκνωση των εισοδημάτων και τελικώς μείωση της φορολογητέας ύλης. Ετσι, παρά τους αυξημένους συντελεστές, τα φορολογικά έσοδα που εισπράττονται είναι τελικώς λιγότερα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται η ανάγκη και για νέα αύξηση των φορολογικών συντελεστών.

Θεωρητική διαπίστωση; Δυστυχώς όχι. Είναι η αποτύπωση της ελληνικής πραγματικότητας η οποία μάλιστα στοιχειοθετείται με αριθμούς: Τα φορολογικά έσοδα θα μειωθούν το 2015 για... 5η διαδοχική χρονιά. Δεν υπάρχει «μνημονιακό έτος» που να μη χαρακτηρίστηκε από τον σχηματισμό «αύξηση φορολογικών συντελεστών - μείωση δηλωθέντων εισοδημάτων και φορολογητέας ύλης - μείωση φορολογικών εσόδων». Παρά τη φορολογική λαίλαπα που ξέσπασε το 2010 αγγίζοντας όλους τους φόρους (από ΦΠΑ και ακίνητα μέχρι τέλη κυκλοφορίας, φόρο εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων) τα φορολογικά έσοδα του 2015 θα είναι λιγότερα κατά... 8,1 δισ. ευρώ σε σχέση με τα αντίστοιχα του 2010.

Πώς λοιπόν διαμορφώνεται η εικόνα μετά την άσκηση της φορολογικής πολιτικής των τελευταίων πέντε ετών; Τα ακόλουθα ευρήματα εντυπωσιάζουν:

1. Λόγω ύφεσης και φοροδιαφυγής έχει περιοριστεί δραματικά η «φορολογητέα ύλη». Το 2009, τα δηλωθέντα εισοδήματα όλων των φυσικών προσώπων ήταν 100,3 δισ. ευρώ. Το 2014 περιορίστηκαν στα 73 δισ. ευρώ. Αντίστοιχη εικόνα και για τις επιχειρήσεις: το 2009 δήλωσαν φορολογητέα κέρδη ύψους 15,07 δισ. Το 2014, προσγειώθηκαν στα 10 δισ. Δηλαδή μέσα στην 5ετία των μνημονίων χάθηκε φορολογητέα ύλη 32 δισ. μόνο από το εισόδημα.

2. Το 2009, το σύνολο των φορολογικών εσόδων της χώρας ήταν 49,724 δισ. ευρώ. Αυξήθηκε με το πρώτο πακέτο μέτρων στα 51,266 δισ. το 2010 (πριν προλάβει δηλαδή ο κόσμος να προσαρμοστεί στα νέα μνημονιακά δεδομένα) και από τότε ξεκίνησε η κατάρρευση. Η πτώση που ξεκίνησε από το 2010 και η οποία συνεχίζεται έχει φέρει τα έσοδα από φόρους στα 43,162 δισ. για το 2015 (σ.σ. είναι η τελευταία εκτίμηση όπως αποτυπώνεται στις αναθεωρημένες εκτιμήσεις για τη φετινή χρονιά).

3. Ενδεικτική της υπερφορολόγησης είναι η αναλογία του συνόλου των εσόδων από φόρους προς τα δηλωθέντα εισοδήματα: Το 2010, όπως προαναφέρθηκε, δηλώθηκαν 115 δισ. ευρώ από φυσικά και νομικά πρόσωπα. Οι φόροι που πληρώθηκαν έφτασαν στα 51,26 δισ. ευρώ αντιπροσωπεύοντας το 44,5% των εισοδημάτων. Το 2014, τα συνολικά εισοδήματα ήταν 83 δισ. ευρώ με τα έσοδα από φόρους να διαμορφώνονται στα 44,24 δισ. ευρώ. Η αναλογία φτάνει στο 53,3%. Δηλαδή, στα 100 ευρώ εισοδήματος που δηλώνεται σε αυτή τη χώρα, τα 53,3 ευρώ επιστρέφουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο (ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ, φόρος εισοδήματος, ειδικοί φόροι κατανάλωσης κ.λπ.) στο κράτος.

Δεν υπάρχει επιμέρους κατηγορία στην οποία να μην έχει καταγραφεί καθίζηση των φορολογικών εσόδων τα τελευταία χρόνια παρά την αύξηση των φορολογικών συντελεστών. Τα εντυπωσιακότερα ευρήματα έχουν ως εξής:

• Οι συντελεστές του ΦΠΑ έχουν αυξηθεί τρεις φορές στα τελευταία πέντε χρόνια με τον ανώτατο συντελεστή να έχει αυξηθεί περίπου κατά 21% (από το 19% στο 23%). Τα έσοδα όμως έχουν υποχωρήσει κατά 3,475 δισ. ευρώ από το 2010 μέχρι σήμερα, δηλαδή κατά 20%. Εντυπωσιακό είναι αυτό που συμβαίνει φέτος: Αυξήσαμε τον Ιούλιο τους συντελεστές του ΦΠΑ σε εκατοντάδες προϊόντα και υπηρεσίες από το 13% στο 23% προϋπολογίζοντας ότι θα εισπράξουμε επιπλέον 780 εκατ. ευρώ μέσα στο 2015. Τελικώς, τα φετινά έσοδα του ΦΠΑ είναι ζήτημα αν θα κλείσουν με αύξηση σε σχέση με πέρυσι (έχει προεξοφληθεί μικρή αύξηση της τάξεως των 280 εκατ. ευρώ, η οποία είναι αβέβαιο αν θα καταγραφεί στα τελικά στοιχεία ειδικά μετά τα όσα έχουν γίνει με τον ΦΠΑ στην εκπαίδευση). Εκτός από τους φορολογικούς συντελεστές, έχουν αυξηθεί και οι εκτιμήσεις για το ποσό που χάνεται εξαιτίας της φοροδιαφυγής: 6,5 δισ. μόνο από τον ΦΠΑ.

• Τα τέλη κυκλοφορίας επίσης βρέθηκαν στο προσκήνιο τις τελευταίες ημέρες. Τι έχει παρατηρηθεί από την κατακόρυφη αύξηση της επιβάρυνσης τα τελευταία χρόνια; Κατάρρευση εσόδων λόγω... ακινησίας. Στο διάστημα από το 2010 μέχρι σήμερα, τα έσοδα έχουν υποχωρήσει κατά 33%. Το 2015 θα εισπραχθούν όχι περισσότερα από 1,068 δισ. ευρώ όταν τα έσοδα του 2010 ήταν 1,591 δισ.

Ο μόνος φόρος που εμφανίζεται να έχει αποφέρει περισσότερα έσοδα στα ταμεία σε αυτή την 5ετία, είναι ο φόρος ακινήτων. Αυτό βέβαια, συμβαίνει διότι ο ιδιοκτήτης πρακτικά δεν έχει κανένα περιθώριο αντίδρασης ειδικά σε μια αγορά ακινήτων όπου ακόμη και η ρευστοποίηση δεν είναι δυνατή. Οι φόροι στην περιουσία είναι υπολογισμένο να αποδώσουν 2,85 δισ. ευρώ μέσα στο 2015 από περίπου μισό δισ. ευρώ που επιβαλλόταν στα ακίνητα μέχρι το 2009 και το 2010.

«Πρωτιές»

Η εμμονή στην αναζήτηση «ισοδυνάμων» και πρόσθετων πηγών αποκλειστικά από τη φορολογία, μας έχει ήδη χαρίσει πολλές παγκόσμιες «πρωτιές»:

1. Ο φόρος στη βενζίνη και στο πετρέλαιο θέρμανσης είναι από τους τρεις υψηλότερους στην Ευρώπη.

2. Είμαστε πρωταθλητές ΟΟΣΑ στις κρατήσεις επί του μισθού, ειδικά στους υψηλόμισθους. Για έναν εργαζόμενο με δύο παιδιά οι κρατήσεις ξεπερνούν το 44% χωρίς μάλιστα να έχει υπολογιστεί η πρόσφατη αύξηση της εισφοράς αλληλεγγύης.

3. Επιβάλλουμε φόρο στον... φόρο. Αυτό συμβαίνει σε πολλά προϊόντα μεταξύ των οποίων στην κινητή τηλεφωνία (ΦΠΑ επί του ειδικού φόρου), στο πετρέλαιο θέρμανσης, στη βενζίνη, στο πετρέλαιο κίνησης, στα τσιγάρα αλλά και στο εισόδημα. Επιβάλλουμε φόρο ακόμη και στο μηδενικό εισόδημα όπως συμβαίνει με το τέλος επιτηδεύματος, τον ΕΝΦΙΑ ή ακόμη και τα τεκμήρια.

4. Συντελεστής ίσος ή υψηλότερος του 29% στα κέρδη των επιχειρήσεων υιοθετείται πλέον μόνο από 36 χώρες σε ολόκληρο τον πλανήτη σε σύνολο 137 χωρών για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία. Στην Ευρώπη, μόνο τέσσερις χώρες φορολογούν τα κέρδη με συντελεστή υψηλότερο του 29%, ενώ παντού στον κόσμο η τάση στη φορολογία των κερδών είναι πτωτική.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μετακύλιση ευθυνών και διεθνής υποκρισία

Του Χρήστου Θ. Μπότζιου
Πρέσβυς ε.τ.

Η συμμετοχή της Ελλάδας στην κατ’ επίφαση μίνι Σύνοδο Κορυφής, προπομπού συνήθως των σχεδιασμών της Γερμανίας, για την αντιμετώπιση του Προσφυγικού στα Δυτικά Βαλκάνια, ύστερα από πρόσκληση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ήταν επιβεβλημένη. Και αυτό γιατί αφορούσε τον άμεσο περίγυρό μας. Το μεγάλο μειονέκτημα ήταν ότι στη Σύνοδο δεν συμμετείχαν –προφανώς δεν προσκλήθηκαν- δύο χώρες κλειδιά για την αντιμετώπιση του Προσφυγικού – Μεταναστευτικού: η Τουρκία και η Ιταλία. Ιδιαίτερα η πρώτη, που βαρύνεται με κατηγορίες ότι δεν συνεργάζεται σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πράγματι, μέγα μέρος των προσφύγων – μεταναστών καταφθάνουν στην Ευρώπη διερχόμενοι, σχεδόν ανενόχλητοι, μέσω του τουρκικού εδάφους. Υπό αυτό το πνεύμα, η παρουσία της Ελλάδας θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως βιαστική, ενώ είναι πιθανό να μην έγινε η δέουσα εκτίμηση των συνεπειών της συμμετοχής στην Σύνοδο.
Διαρροές στον Γερμανικό Τύπο άλλωστε, το επιβεβαίωσαν. Σύμφωνα με αυτές, θ προτεινόταν στην Ελλάδα η δημιουργία ενός μεγάλου κέντρου φιλοξενίας πενήντα χιλιάδων (50.000) προσφύγων – μεταναστών, έναντι, προφανώς, οικονομικών και άλλων ανταλλαγμάτων. Οι σκέψεις αυτές, που τελικά δεν υποβλήθηκαν επισήμως, σχολιάστηκαν και από τον αναπληρωτή υπουργό για το Μεταναστευτικό κ. Γιάννη Μουζάλα, ο οποίος είπε χαρακτηριστικά ότι ένα τέτοιο κέντρο θα ισοδυναμούσε με σύσταση στρατοπέδου συγκεντρώσεως και θα θύμιζε θλιβερά ιστορικά προηγούμενα. Ωστόσο, ο αρμόδιος υπουργός επιβεβαίωσε τη δημιουργία τριών – τεσσάρων μικρότερων κέντρων σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, για φιλοξενία 30 συν 20 χιλιάδων προσφύγων, ένα εξ αυτών στο λεκανοπέδιο της Αττικής.

Εδώ χρειάζεται προσοχή. Δεν διευκρινίζεται για πόσο χρονικό διάστημα θα παραμείνουν σε αυτά οι πρόσφυγες - οικονομικοί μετανάστες. Μήπως αναιρούνται στην πράξη οι αποφάσεις της έκτακτης Συνόδου των Βρυξελλών για ανακατανομή στις χώρες – μέλη; Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα σήμαινε ότι η Ελλάδα θα φορτωνόταν το μεγαλύτερο μέρος των προσφύγων για απροσδιόριστο αριθμό και χρόνο…
Ήδη, δια στόματος του προέδρου της Επιτροπής, προαναγγέλθηκαν, υπό διερευνητική προφανώς μορφή και σχετικά ανταλλάγματα. Ο κ. Γιούνκερ σε δηλώσεις του αναφέρθηκε στην ανάγκη χαλάρωσης των μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας για εκείνες τις χώρες που αντιμετωπίζουν πρόσθετα βάρη λόγω του Προσφυγικού. Ασφαλώς δεν στερείται σημασίας και ανάλογο γερμανικό δημοσίευμα για μεγάλο κούρεμα του ελληνικού χρέους.

Γενικά, η επίσκεψη της κ. Μέρκελ στην Τουρκία, η αυτοσχέδια μίνι Σύνοδος Κορυφής των ηγετών των Δυτικών Βαλκανίων, η μη πρόσκληση και συμμετοχή σε αυτή δύο βασικών χωρών που εμπλέκονται στην αντιμετώπιση του Προσφυγικού – Μεταναστευτικού (Τουρκία και Ιταλία), όπως και οι σχετικές δηλώσεις Γιούνκερ και Ντάισελμπλουμ που ακολούθησαν, δηλώνουν έλλειψη βούλησης για την αντιμετώπιση του θέματος συλλογικά και αλληλέγγυα. Κάθε χώρα – μέλος προσπαθεί να επιρρίψει το βάρος σε άλλα μέλη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Κι εδώ αποκαλύπτεται και ένας μεγάλος βαθμός υποκρισίας όλων των μερών.
Ουδέποτε και σε καμία Σύνοδο Κορυφής δεν τέθηκε θέμα ανάληψης πρωτοβουλιών, όπως πολύ σωστά επεσήμανε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παπαδημούλης, για τον τερματισμό του πολέμου στη Συρία, που αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία του Προσφυγικού και του ξεριζώματος εκατομμυρίων οικογενειών από τις εστίες τους. Ούτε ποτέ εκλήθησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες να συμμετάσχουν, έστω με τη μορφή του απλού παρατηρητή, σε κάποια ευρωπαϊκή Σύνοδο για το Προσφυγικό από τη στιγμή που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον ρόλο της Ουάσιγκτον στα γεγονότα της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Άλλωστε, πολλές κοινοτικές χώρες δεν συμμετείχαν στον Συνασπισμό των Προθύμων στην εμπλοκή της Δύσης στο Συριακό και όχι μόνο.

Αρχές Νοεμβρίου (4 – 5) αναμένεται να πραγματοποιηθεί έκτακτη Σύνοδος Κορυφής στη Βαλέτα, την πρωτεύουσα της Μάλτας, όπως έχει προαποφασισθεί στη Σύνοδο των Βρυξελλών. Αντικείμενο της Συνόδου θα είναι η αντιμετώπιση, κυρίως, του προβλήματος των λαθρομεταναστών από τη Βόρεια και Κεντρική Αφρική. Η ελληνική αντιπροσωπεία θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική και να επισημάνει ότι η αποτροπή χρησιμοποίησης των θαλάσσιων οδών της Κεντρικής και Δυτικής Μεσογείου μπορεί να τους κατευθύνει ανατολικά, χρησιμοποιώντας το τουρκικό έδαφος και εκείθεν στα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Αυτό, δε, συνιστά και έμπρακτη επιβεβαίωση ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο ένας ή οι ισχυρότεροι επιδιώκουν να επιρρίψουν τα βάρη σε άλλους. Ήδη ψιθυρίζεται ότι γίνονται νέες προτάσεις που βαίνουν πέραν όσων αποφασίστηκαν στη Σύνοδο για τα Δυτικά Βαλκάνια.

Πηγή εφημ. «Το Παρόν»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι νατοϊκές ασκήσεις του 2015 και 1983 και η ειρωνεία της Ιστορίας

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Ολοκληρώνεται στη Μεσόγειο και Ευρώπη στις 6 Νοεμβρίου η μεγάλη Νατοϊκή άσκηση “Trident Juncture” στην οποία συμμετέχουν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ. Στη άσκηση συμμετέχουν και επτά μή μέλη του ΝΑΤΟ- η Αυστραλία(!), η Αυστρία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η Φινλανδία, τα Σκόπια η Σουηδία και η Ουκρανία- συνολικά 30 κράτη. Στην άσκηση λαμβάνουν μέρος 36,000 άνδρες, 140 πολεμικά αεροπλάνα και 70 πλοία και υποβρύχια.

Η άσκηση “Trident Juncture” λαμβάνει μεγάλη δημοσιότητα, αλλά ως μια ακόμη άσκηση “ρουτίνας και ετοιμότητας” της Βορειο-ατλαντικής συμμαχίας για την ανάδειξη της “αλληλεγγύης” αναμεταξύ των μελών της συμμαχίας. Τα δυτικά ΜΜΕ αναπαράγουν άκριτα και με τη μέθοδο του “copy paste” τις σχετικές ανακοινώσεις του ΝΑΤΟ και δηλώσεις παραγόντων της συμμαχίας-των αμερικανών, κυρίως.

Η άσκηση αυτή μόνο άσκηση “ρουτίνας και ετοιμότητας” δεν είναι. Αντίθετα παραπέμπει ευθέως στην πιο επικίνδυνη Νατοϊκή άσκηση του Ψυχρού Πολέμου και την πιο επικίνδυνη κρίση της ψυχροπολεμικής εποχής, μετά από αυτήν της Κρίσης των Πυραύλων της Κούβας (Cuban Missile Crisis) του 1962, που παρολίγον να οδήγησει σε ένα πυρηνικό Αρμαγεδώνα. Η αναφορά εδώ είναι στη μεγαλύτερη Νατοϊκή άσκηση του Ψυχρού Πολέμου στην Ευρώπη με την ονομασία “Αble Archer”, που έλαβε χώρα από τις 2 μέχρι τις 11 Νοεμβρίου 1983 με τη συμμετοχή αντίστοιχων Νατοϊκών δυνάμεων-40,000 άνδρες κλπ.

Η (αμερικανό) Νατοϊκή προπαγάνδα για την άσκηση “Trident Juncture” του 2015, αποφεύγει εσκεμμένα την όποια αναφορά και διασύνδεση με την άσκηση “Able Archer” του 1983. Η διασύνδεση ωστόσο είναι άμεση και τεκμηριώνεται και από ένα χρονικά σημαδιακό και ταυτόχρονα καθόλα ειρωνικό γεγονός. Ακριβώς τις μέρες αυτές και μετά από χρόνια επίμονων αγώνων- από το ερευνητικό κέντρο “National Security Archive, George Washington University”- αποχαρακτηρίστηκε ένα εκατοντασέλιδο αμερικανικό έγγραφο που συντάχθηκε στο υψηλότερο κυβερνητικό επίπεδο τον Φεβρουάριο του 1990 και το οποίο αποτιμά και αξιολογεί την σημασία και τις συνέπειες της άσκησης του 1983. Το έγγραφο, που τιτλοφορείται “Soviet ‘War Scare’”, καταλήγει σε ένα πραγματικά ανατριχιαστικό συμπέρασμα. Επιβεβαιώνει την εδώ και χρόνια θέση αρκετών ιστορικών και ερευνητών πως η Νατοϊκή άσκηση “Αble Archer” παρολίγον να οδηγήσει σε πυρηνικό πόλεμο, λόγω εκατέρωθεν επαγγελματικής ανεπάρκειας, κρατικής ανικανότητας, ιδεολογικού στραβισμού και συλλογικής παράνοιας. (Βλέπε και σχετικό δικό μου κείμενο, “Ένας παλιός ψυχρός πόλεμος, σήμερα”, “Φιλελεύθερος” 5 Μαΐου 2014, που γράφτηκε με αφορμή τις κρίσεις στην Ουκρανία και Συρία και με εκτενή αναφορά στην άσκηση “Able Archer”.)

Η διπλή ιστορική ειρωνεία είναι πως οι οργανωτές του “Able Archer”, δηλαδή οι αμερικανοί, διαπίστωσαν, εκ των υστέρων όμως, πως η άσκηση δημιούργησε στους Σοβιετικούς ένα εντονότατο αίσθημα ανασφάλειας πως επίκειται Νατοϊκή πυρηνική προληπτική επίθεση εναντίον τους. Στη βάση των “εκτιμήσεών” τους (“Επιχείρηση RYAN”) ως προς τον στόχο της Νατοϊκής άσκησης, αλλά ταυτόχρονα και της παράνοιας που γενικά χαρακτήριζε το όλο σύστημα λήψης αποφάσεων στην Σοβιετική Ένωση, οι Σοβιετικοί ηγέτες της εποχής κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η προληπτική επίθεση θα εκδηλώνονταν με κάλυμμα την δήθεν άσκηση. Και ήταν στα πρόθυρα απόφασής τους να κτυπήσουν πρώτοι. Οι Σοβιετικοί δηλαδή το 1983, είχαν φθάσει στο παρά πέντε να λειτουργήσουν με την λογική “…παρά παπάς σκοτωμένος, καλύτερα παπάς φονιάς”. Υπογραμμίζω εδώ, πως η τότε Σοβιετική ηγεσία, με Γενικό Γραμματέα του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος τον Γιούρι Αντρόπωφ, έζησε τον Β´ΠΠ ο οποίος, για αυτούς, άρχισε το 1941 με την “Επιχείρηση Barbarossa”- την προληπτική επίθεση των Ναζί κατά της Σοβιετικής Ένωσης.

Ως προς δε τους αμερικανούς, το κρίσιμο συμπέρασμα που προκύπτει από την αξιολόγηση που έγινε τον Φεβρουάριο του 1990, ήταν πως το 1983 είχαν την μεγαλύτερη αποτυχία του συστήματος για την εθνική τους ασφάλεια. Δεν “διάβασαν” ορθά το Σοβιετικό δίλλημα ανασφάλειας που οι ίδιοι προκάλεσαν μέσω μιας προβοκατόρικης ουσιαστικά “άσκησης ρουτίνας” και, ως συνέπεια της αποτυχίας τους αυτής, θα προκαλούσαν ένα πυρηνικό όλεθρο χωρίς κάν να το καταλάβουν! Μιλάμε δηλαδή για υπερσουρρεαλιστικές καταστάσεις αλλά με τίμημα την κραταστροφή του κόσμου!

Μπορεί κάτι τέτοιο να επαναληφθεί σήμερα; Ναί, μπορεί. Ίσως θα πρέπει να υπογραμμιστεί πως στην περίπτωση του 1983 το “σύστημα” και των δύο πρωταγωνιστών υπήρξε “καταστροφικά επιτυχές”. Αν αφήνονταν να λειτουργήσει, θα οδηγούσε νομοτελειακά στον Αρμαγεδώνα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση διαβάζουμε πως στις 7 Νοεμβρίου οι Σοβιετικοί, ενόψει της κλιμακούμενης Νατοϊκής άσκησης έθεσαν όλες τους τις δυνάμεις μέσα στη Σοβιετική Ένωση και στην Ανατολική Ευρώπη σε “κόκκινο συναγερμό”, απαγόρευσαν όλες τις πολιτικές πτήσεις και ετοίμαζαν προληπτικό κτύπημα.

Ευτυχώς όμως που στο άλλο στρατόπεδο, ο αμερικανός αξιωματούχος που “παρακολουθούσε” και αντιδρούσε στις Σοβιετικές κινήσεις αποφάσισε, προσωπικά και αντίθετα με τις επιταγές του “συστήματος”, πως “φθάνει πια”, και πως το ριψοκίνδυνο παιχνίδι της νατοϊκής άσκησης έπρεπε να τερματιστεί, αλλιώς θα ξέφευγε του ελέγχου. Και αποφάσισε να μην αντιδράσει στον Σοβιετικό “κόκκινο συναγερμό” με μια ακόμη κίνηση κλιμάκωσης, όπως επίτασσε το σύστημα. Η κίνηση του συγκεκριμένου αξιωματούχου, πιστώνεται ως η απαρχή της αποκλιμάκωσης. Θα μπορούσε κάλλιστα να μην είχε γίνει, με τραγικότατες συνέπειες για την ανθρωπότητα. (Στις 27 Σεπτεμβρίου 1983 είχαμε κάτι αντίστοιχο όταν Σοβιετικός αξιωματούχος παραβίασε το πρωτόκολλο και δεν έδωσε εντολή για Σοβιετική πυρηνική αντεπίθεση όταν λανθασμένα, όπως αποδείχθηκε, το Σοβιετικό αμυντικό “σύστημα” υπέδειχνε πως αμερικανικοί διηπειρωτικοί πύραυλοι κατευθύνονται προς την Σοβιετική Ένωση).

Το ερώτημα που τίθεται σήμερα με την μεγάλη Νατοϊκή άσκηση “Trident Juncture” είναι σε τί αποσκοπεί. Εναντίον ποιανού αντιπάλου ασκούνται επί εδαφών, επί υδάτων και επί χάρτου οι Νατοϊκές και μή δυνάμεις; Επίσημα, όχι κατά της Ρωσίας.

Τί λέγει όμως το σενάριο; Κατά το σενάριο μια μή Νατοϊκή χώρα, η Lakuta, που βρίσκεται σε μια ασταθή περιοχή του κόσμου, την Cerasia, ταλανίζεται από πολιτική αστάθεια, εσωτερικές εθνοτικές συγκρούσεις και, παράλληλα, απειλείται με εισβολή από ένα υψηλών προδιαγραφών γείτονα. Το διακύβευμα της σύγκρουσης είναι, κατά το σενάριο, η σπάνη των υδάτινων πόρων της περιοχής.

Η επίσημη θέση, κατά το ΝΑΤΟ, είναι πως η άσκηση αφορά σε περιοχή και χώρα, ή χώρες του Κέρατος της Αφρικής και πως συνεπώς δεν έχει καμία σχέση με την Ουκρανική κρίση! Από την Μόσχα ο Πούτιν και οι Ρώσοι απαντούν πως όποιος θέλει κάτι, πρέπει να θέλει και τις συνέπειες του, και πως τα νατοϊκά κράτη της Ευρώπης πρέπει να γνωρίζουν πως οι πράξεις έχουν συνέπειες και πως θα πρέπει επίσης να γνωρίζουν πως η Ρωσία θα υπερασπιστεί τα κρατικά της συμφέροντα. Και όταν με την πρόσφατη Ρωσική επέμβαση στη Συρία, που έγινε κατόπιν πρόσκλησης της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας, το Ρωσικό επιτελείο εκτόξευσε κατά των τζιχαντιστών στην Συρία και 28 κατευθυνόμενους πυραύλους από πλοία της στη Μαύρη Θάλασσα, το μήνυμα προς τους Νατοϊκούς εταίρους ήταν εξίσου ξεκάθαρο όσο και η Νατοϊκή άσκηση περί…Lakuta. “Αν θέλετε κλιμάκωση στην Ευρώπη θα την έχετε και ορίστε και ένα δείγμα των δυνατοτήτων μας”, διαμήνυσε το Κρεμλίνο.

Και ακριβώς εδώ έγκειται και το πρόβλημα. Υπογραμμίζεται πως το 1983 η κρίση δεν εκτονώθηκε συστημικά, αλλά από ένα αξιωματούχο που λειτούργησε κόντρα στη ροπή του συστήματος. Επί πλέον σε μια κλιμακούμενη κρίση, είτε από ανθρώπινο λάθος, είτε από υπέρμετρο λανθάνοντα πατριωτισμό, είτε από προβοκάτσια τρίτων που επηρεάζονται από την κρίση, τα πράγματα μπορούν να βγούν εκτός ελέγχου. Η κρίση στην Ουκρανία εγκυμονεί τέτοιους κινδύνους.

Στη διάρκεια της “Κρίσης των Πυραύλων” της Κούβας, για παράδειγμα, ο Πρόεδρος Κέννεντι ανησυχούσε πως μια “λάθος κίνηση” θα μπορούσε να οδηγήσει σε πόλεμο. Και ακριβώς για τον λόγο αυτό, έδωσε εντολή ο κάθε Δοιηκητής αμερικανικών πλοίων και υποβρυχίων γύρω από την ναυτικά αποκλεισμένη από το αμερικανικό ναυτικό Κούβα του κομμουνιστή Κάστρο, να ζητά την προσωπική του άδεια για κάθε του κίνηση. Ο Κέννεντι ήθελε απόλυτο έλεγχο των “κανόνων εμπλοκής” ώστε να αποκλείσει την όποια λανθασμένη “συστημική” κινήση, ή την όποια “πρωτοβουλία” κάποιου υπέρμετρου πατριώτη. Στη δέ περίπτωση της άσκηση του 1983, όταν ο Πρόεδρος Ρεήγκαν πληροφορήθηκε αλλά και συνειδητοποίησε πως μια “άσκηση” του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να είχε οδηγήσει σε πυρηνικό ολοκαύτωμα την ανθρωπότητα, άλλαξε την πολιτική του και επεδίωξε ακόμη και την αμοιβαία κατάλυση όλων των πυρηνικών όπλων! Στα απομνημονεύματά του παραδέχεται πόσο τραυματική αλλά και καταλυτική για τις μελλοντικές του αποφάσεις υπήρξε η απόκοσμη εμπειρία του 1983.

Μπορεί να γίνει σήμερα κάτι τέτοιο ανάμεσα σε Ουάσινκτον και Μόσχα; Και αν όχι, γιατί; Ίσως διότι σήμερα ζούμε, δυστυχώς, σε μια υστερική κυριολεκτικά εποχή. Μια άποψη είναι πως δεν αναβιώνει απλά ο Ψυχρός Πόλεμος αλλά πως συμβαίνει κάτι απροσδιόριστα χειρότερο. Οι κρίσεις στην Ουκρανία αλλά και στη Μέση Ανατολή, με την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους των αποκεφαλιστών καθώς και τα καραβάνια των προσφύγων, είναι απλά δείγματα γραφής του τί έπεται.

Σε κάθε περίπτωση, τίποτα το θετικό δεν μπορεί να προκύψει με την διεξαγωγή “μέγα” γυμνασίων από ένα οργανισμό του οποίου το καταστατικό έγγραφο, η Συνθήκη της Ουάσιγκτον του 1949, είναι κυριολεκτικά ένας ύμνος για την ειρήνη, εφάμιλλος της Χάρτας του ΟΗΕ για τη διατήρηση της ειρήνης και ασφάλειας στο κόσμο.

Τί είναι που πραγματικά επιδιώκει το Ατλαντικό ΝΑΤΟ με την άσκηση “Trident Juncture”; Να τρομοκρατήσει τη Μόσχα; Που δεν την τρομοκράτησε ο Χίτλερ με την “Barbarossa”; Να καλλιεργήσει τη “ελεγχόμενη ένταση”, ως στρατηγικό εργαλείο με απώτερο στόχο την εμπέδωση της ειρήνης, όπως διακηρύττει; Τί ακριβώς επιδιώκει το ΝΑΤΟ είκοσι πέντε χρόνια μετά την λήξη του Ψυχρού Πολέμου, εν έτη 2015, αναπτύσσοντας 36,000 άνδρες, 140 πολεμικά αερόπλανα και 70 πλοία και υποβρύχια στην Μεσόγειο και στην Ευρώπη; Ακόμη πενήντα χρόνια ψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης, αν είμαστε όλοι τυχεροί, ή λιγότερα και στον ορίζοντα ένα μακάβριο θερμοπυρηνικό μανιτάρι;

Πηγή Philenews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι Ελληνες δεν πρέπει να καυχώνται. Ομως, οφείλουν να λένε την αλήθεια. Αυτή η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει τόπος στη γη πιο φιλόξενος από την πατρίδα μας και λαός πιο ελεήμων από τον δικό μας. Η λέξη «Ελληνας» δεν φέρνει ως συνειρμούς στρατόπεδα συγκέντρωσης, θαλάμους αερίων, ομαδικές εκτελέσεις, γενοκτονίες, εθνοκαθάρσεις, βομβαρδισμούς αμάχων και αποικιοκρατικά πλιάτσικα. Το έθνος μας δεν βαρύνεται με φρικτές κακουργίες, όπως εκείνοι που μας κουνάνε το δάχτυλο και μιλούν για... ηθική.

Εχουμε αποδείξει πάμπολλες φορές στη μακραίωνη Ιστορία μας ότι στεκόμαστε δίπλα στον αθώο, στον ανίσχυρο, στον πληττόμενο, ακόμα κι αν χρειαστεί να θέσουμε σε δεύτερη μοίρα τα υλικά συμφέροντά μας.
Οι λέξεις Σερβία, Ιράκ και Συρία πρέπει να θυμίζουν σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο πόσο μακριά βλέπει ο ελληνικός λαός. Ακόμα και ο αφελέστερος των Ελλήνων ήξερε πόσο μεγάλη καταστροφή θα προκαλούσαν στην περιοχή η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και η νατοϊκή επίθεση στη Σερβία, ενώ οι... ειδήμονες των «προηγμένων» κρατών διαβεβαίωναν για το αντίθετο.

Και τώρα στην υπόθεση του κύματος των προσφύγων και των λαθρομεταναστών οι Ελληνες έχουν επιδείξει σωφροσύνη, ανοχή και ανθρωπισμό - όταν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι σκέφτονται και δρουν με τη συνήθη μικροψυχία που επέδειξαν και στις αποικίες τους σε προηγούμενους αιώνες.
Η Ελλάδα έχει την υποχρέωση να είναι πολιτισμένη αλλά και το ιερό καθήκον να μείνει ακέραιη, να διαφυλάξει την κοινωνική συνοχή, την πολιτισμική, θρησκευτική και πληθυσμιακή ομοιογένειά της.

Το χρέος στις προηγούμενες γενιές που μας παρέδωσαν ελεύθερη πατρίδα αλλά και στις επόμενες, που έρχονται, είναι να διαφυλάξουμε όσα έχουμε με άκαμπτη αποφασιστικότητα. Δεν μας επιτρέπεται να γίνουμε αποθήκη προσφύγων και λαθρομεταναστών επειδή έτσι αποφάσισαν οι γραφειοκράτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ούτε είναι σωστό να ενθαρρύνουμε τη χυδαία υποκρισία των Γερμανών και των ουραγών τους, που από τη μια ισχυρίζονται ότι δεν θεωρούν τη θρησκεία αποφασιστικό παράγοντα για την αξιολόγηση ενός ανθρώπου κι από την άλλη δέχονται να περάσουν τα σύνορά τους κυρίως χριστιανοί πρόσφυγες.

Επίσης δεν πρέπει η κυβέρνηση καν να διανοηθεί το ενδεχόμενο να εγκαταστήσει μάζες προσφύγων και λαθρομεταναστών σε κατοικημένες περιοχές και να ασχολείται με ουτιδανής αποτελεσματικότητας δράσεις, όπως οι επιδοτήσεις ενοικίου κ.ά. Αν κάνει αυτό το λάθος, απλά θα κατασκευάσει μια πανίσχυρη βόμβα με χρονοδιακόπτη.
Η μόνη σοβαρή λύση είναι η εγκατάσταση των προσφύγων σε μη κατοικημένες περιοχές της επικράτειας (νησιά κ.λπ.), με κατασκευή σύγχρονων υποδομών, το κόστος των οποίων θα καλυφθεί από την Ε.Ε.
Ολα τα υπόλοιπα σχεδιάσματα είναι εθνικώς ύποπτα. Αποτελούν εχθρικές ενέργειες εναντίον της χώρας.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μετά την οικονομία και στο προσφυγικό ο πρωθυπουργός υπέγραψε μία συμφωνία χωρίς να έχει προετοιμαστεί για το περιεχόμενό της

Γράφει ο Πάνος Αμυράς

Τις τελευταίες ημέρες η κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε ένα απίστευτο ρεσιτάλ λαϊκισμού με αιχμή την οικονομία και το προσφυγικό. Το πρόβλημα πηγάζει από την κορυφή. Ο κ. Τσίπρας απέτυχε ως διαπραγματευτής και στα δύο μεγάλα ζητήματα και αυτό πρέπει να καλυφθεί επικοινωνιακά με λαϊκίστικα τερτίπια.

ΠΑΡΕΔΩΣΕ το τιμόνι της οικονομίας στα χέρια του Βαρουφάκη, ο οποίος σήμερα θησαυρίζει εκφωνώντας ομιλίες για το πώς απέτυχε το «project Ελλάς», και φόρτωσε τη χώρα μας με ένα Μνημόνιο γεμάτο από επώδυνα μέτρα και νέα δάνεια, την ώρα ακριβώς που βλέπαμε φως στο τούνελ και η οικονομία αναπτυσσόταν. Δεν διαπραγματεύθηκε επί της ουσίας των μέτρων, αλλά μέσα σε 48 ώρες υπέγραψε τη συμφωνία που του έφεραν οι δανειστές και οι τροϊκανοί στο ξενοδοχείο «Χίλτον» και η οποία νομοτελειακά οδηγεί τη χώρα στην ύφεση και την αύξηση της ανεργίας.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ απίστευτη διαπραγματευτική ανικανότητα επέδειξε ο πρωθυπουργός στο ζήτημα του προσφυγικού. Δεν έλαβε σοβαρά υπόψη του τις κινήσεις της Μέρκελ, η οποία πριν από 10 ημέρες επισκέφθηκε την Τουρκία και συμφώνησε με τον Ερντογάν να απαλλάξει τους γείτονες από την ευθύνη καταγραφής και μετακίνησης των προσφύγων προς τη Δύση.

ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΣ και αιφνιδιασμένος, ο κ. Τσίπρας, την περασμένη Κυριακή, μετέβη στις Βρυξέλλες και συμφώνησε στη Σύνοδο στην οποία δεν είχε κληθεί η Τουρκία, να αναλάβει η Ελλάδα το βάρος για τη στέγαση 50.000 προσφύγων, απαλλάσσοντας τους γείτονες από την τεράστια ευθύνη που έχουν για τη δράση των δουλεμπορικών κυκλωμάτων. Χωρίς να λάβει κανένα σοβαρό αντάλλαγμα, με κυριότερα την ευρωπαϊκή υποστήριξη στη φύλαξη των συνόρων μας και τη χρηματοδότηση των αναγκών που δημιουργούνται από τη διαβίωση χιλιάδων μεταναστών, ο κ. Τσίπρας ουσιαστικά συμφώνησε να υποδεχθεί το κύμα προσφύγων από τα «ανοικτά» σύνορα της Τουρκίας και ταυτόχρονα να κλείσει την πύλη μετακίνησής τους προς τη Δύση αυστηροποιώντας τους ελέγχους στη μεθοριακή γραμμή του Βορρά.

Η ΕΛΛΑΔΑ κινδυνεύει να γίνει το κέντρο διαμονής εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων, την ώρα που η Τουρκία σφυρίζει αδιάφορα και κλείνει το μάτι στη βιομηχανία των δουλεμπόρων και οι χώρες της Δύσης κλείνουν τα σύνορά τους.

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ κατάλαβε αργά το περιεχόμενο της συμφωνίας που υπέγραψε. Για αυτό το λόγο δεν έχουν πια σημασία οι κραυγές του κατά της Ευρώπης από το βήμα της Βουλής. Τις φωνές έπρεπε να τις είχε βάλει στη Σύνοδο των Βρυξελλών και όχι στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Τώρα είναι αργά. Οπως αργά θα είναι και στο μέτωπο της οικονομίας εάν η κυβέρνηση επιμείνει στην πολιτική της υπερφορολόγησης. Οι Ελληνες δεν μπορούν πλέον να πληρώνουν τους φόρους τους. Μόνο τον Σεπτέμβριο οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έφτασαν στο ποσό-ρεκόρ των 2 δισ., πριν καν έρθουν τα μπιλιέτα του ΕΝΦΙΑ της προηγούμενης εβδομάδας.

ΦΟΡΟΙ, ΦΟΡΟΙ και ξανά φόροι για να συντηρηθεί το κομματικό κράτος που έχει προσχωρήσει στο ΣΥΡΙΖΑ. Καμία μεταρρύθμιση, καμία αποκρατικοποίηση, καμία επένδυση μικρής ή μεσαίας κλίμακας που θα μπορούσε να στείλει ένα θετικό μήνυμα για να τονωθεί το επενδυτικό κλίμα.

Η ΕΛΛΑΔΑ μοιάζει παγιδευμένη στις ιδεοληψίες μιας ομάδας (πρώην πλέον) αριστερών που δεν ξέρουν πώς να διαχειρισθούν το Μνημόνιο που υπέγραψαν και για το μόνο για το οποίο νοιάζονται είναι να ελέγξουν τους μηχανισμούς του κράτους εξαντλώντας φορολογικά επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Πηγή e-typos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Σήμερα ψηφίζουν 57 εκατ. Τούρκοι, σε καθεστώς αστυνομοκρατίας και… τρομοκρατίας!
  • Η πόλωση έχει οδηγήσει την κοινωνία στο χείλος του εμφυλίου, δημοσιογράφοι ρίχνονται στις φυλακές, περιουσίες κατάσχονται…
Του Σπύρου Σουρμελίδη

Τον Ιούνιο το κόμμα των Ερντογάν και Νταβούτογλου δεν κατόρθωσε να σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά σήμερα επιδιώκει με τη βία (και τη νοθεία;), με τον εκφοβισμό των πολιτών και με την πόλωση εξαιτίας του κουρδικού, να πετύχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία ή τουλάχιστον τη δημιουργία μίας κυβέρνησης που θα ελέγχει ο Ερντογάν και το κόμμα του, το ΑΚΡ. Όλα αυτά όμως εξαπολύοντας ένα κύμα διώξεων κατά των αντιπάλων την ώρα που σκάνε βόμβες στις πόλεις της Τουρκίας.

Λίγα εικοσιτετράωρα πριν ανοίξουν οι κάλπες, η τουρκική αστυνομία «ανέλαβε» τη διοίκηση των τηλεοπτικών καναλιών Bugun TV και KanalTurk στην Κωνσταντινούπολη, πραγματοποιώντας εισβολή στην έδρα τους, σε ζωντανή μάλιστα τηλεοπτική μετάδοση! Ο ιδιοκτήτης τους, η εταιρεία συμμετοχών (holding) Koza-Ipek, έχει τεθεί υπό επιτροπεία από τις τουρκικές αρχές που την κατηγορούν για… «προπαγάνδα» υπέρ του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, αντιπάλου του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Οι εφημερίδες υποχρεώνονται από τους εισαγγελείς να «διαψεύδουν» δημοσιεύματά τους τα οποία «προσβάλλουν το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας», δηλαδή του Ρ.Τ. Ερντογάν.
Από τον Αύγουστο του 2014 που εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο κ. Ερντογάν, έχουν υποβληθεί 500 μηνύσεις ή αγωγές σε εφημερίδες. Άνθρωποι προφυλακίζονται γιατί έγραψαν κάποιο πολιτικό σχόλιο στο facebook ή στο twitter. Δύο παιδιά 12 και 13 ετών, στο Ντιγιαρμπακίρ παραπέμφθηκαν σε δίκη με την έγκριση του υπουργού Δικαιοσύνης (είναι απαραίτητη αυτή η έγκριση σε όλες τις εν λόγω μηνύσεις), «γιατί η αστυνομία τα συνέλαβε να σκίζουν αφίσα με την φωτογραφία του Ερντογάν»…

Βία όμως ασκείται και σε βάρος οικονομικών παραγόντων, αντιπάλων του κυβερνώντος κόμματος. Οι αρχές προχώρησαν στην «υπαγωγή σε επιτροπεία και συντηρητική κατάσχεση ολόκληρης της κινητής και ακίνητης περιουσίας» του Ομίλου Εταιρειών Κοζά – Ιπέκ του Ακίν Ιπέ (με κύρια ασχολία την εξόρυξη χρυσού και 22 εταιρείες, ανάμεσα στις οποίες και δημοσιογραφικός όμιλος που περιλαμβάνει τα τηλεοπτικά κανάλια Bugun Tv και KanalTurk και τις εφημερίδες Bugun και Millet). Είναι μία μόνο από τις αποφάσεις της MASAK, του τουρκικού ΣΔΟΕ, σε βάρος επιχειρηματιών…

Και την ίδια ώρα…

Βόμβες εκρήγνυνται, κάπου 600 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στους τρεις μήνες που πέρασαν από τις 20 Αυγούστου που έγινε η επίθεση στο Σούρουτς (στον αριθμό δεν περιλαμβάνονται οι 1.338 εργάτες που έχουν χάσει τη ζωή τους σε εργατικά ατυχήματα μεταξύ Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2015, ούτε οι 266 γυναίκες που δολοφονήθηκαν από τους συζύγους τους το ίδιο διάστημα), η πόλωση έχει οδηγήσει την κοινωνία στο χείλος του εμφυλίου, δημοσιογράφοι ρίχνονται στις φυλακές, περιουσίες κατάσχονται… Το πιο πρόσφατο γεγονός βίας, η τρομοκρατική επίθεση στην Άγκυρα την ώρα ειρηνικής διαδήλωσης Κούρδων με 100 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες.
Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς που όλο αυτό το διάστημα πριν από τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου, αισθάνεται κανείς την ατμόσφαιρα βαριά στους δρόμους, οι άνθρωποι είναι κατηφείς, αποφεύγουν τις συζητήσεις για τα πολιτικά (ακόμη και οι συνήθως λαλίστατοι ταξιτζήδες)… Κρύβουν όντως την οργή τους, όπως διατείνονται μερικοί σχολιαστές και περιμένουν να πουν το λόγο τους προσερχόμενοι αθρόως στις κάλπες ή θα πάνε διακοπές, αφού η κυβέρνηση «φρόντισε» να επεκταθεί σε πενθήμερο η αργία της 92ης επετείου από την ίδρυση της Δημοκρατίας (29.10.1923). Εκτός αυτού, ο Ερντογάν απαγόρευσε να αλλάξει από αυτή την Κυριακή η ώρα (χειμερινό ωράριο), για να είναι μεγαλύτερη η ημέρα…

Οι κάλπες

Στις κάλπες, λοιπόν, καλούνται να προσέλθουν 57 εκατ. πολίτες για να επιλέξουν ανάμεσα σε 26 κόμματα. Όμως, η πρόβλεψη, γενικώς, είναι προς την κατεύθυνση ότι δεν θα υπάρξει μεγάλη διαφορά από το αποτέλεσμα της 7ης Ιουνίου και ότι αυτή τη φορά θα μπουν στην Εθνοσυνέλευση 4 κόμματα.

Να θυμίσουμε ότι:

Οι εκλογές της 7ης Ιουνίου ανέδειξαν πρώτο κόμμα το ΑΚΡ (κόμμα του Ερντογάν – Νταβούτογλου) με 40,87% και 258 έδρες, του έλειπαν 18 έδρες για το σχηματισμό κυβέρνησης. Ακολούθησαν το CHP (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) του Κεμάλ Κιλιντσάρογλου, με 24,95%, με 132 έδρες, το MHP (Εθνικιστικό Κόμμα) του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, με 16,29% και 80 έδρες και το HDP (Φιλοκουρδικό Κόμμα) του Σελαχατίν Ντεμιρτάς, με 13,12% και 80 έδρες. Και τα τρία μικρότερα κόμματα αρνήθηκαν να συνεργαστούν με το ΑΚΡ.

Αν αυτό επαναληφθεί και σε αυτές τις εκλογές, τότε η Τουρκία θα μπει σε περίοδο επίσημης αστάθειας και αβεβαιότητας. Αν η βία των κυβερνώντων φέρει την αυτοδυναμία, τότε και πάλι θα είναι ζήτημα χρόνου να ξεσπάσει ακόμα μεγαλύτερη κρίση. Για τους αναλυτές, αν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και το Φιλοκουρδικό Κόμμα αυξήσουν λίγο τα ποσοστά τους, τότε το ΑΚΡ και ο Ερντογάν δεν θα μπορούν παρά να συναινέσουν σε κυβέρνηση συνασπισμού.

Πηγή εφημ. «KontraNews»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Η πρώτη φορά που αναφέρθηκε το GES, (Genelkurmay Elektronik Sistemleri, δηλαδή «Ηλεκτρονικά Συστήματα του Γενικού Επιτελείου») ήταν τον Φεβρουάριο του 2013 από ένα μικρό τουρκικό κανάλι, το Son tv. Τότε αποκαλύπτονταν ότι η έδρα του είναι το Çesme, απέναντι από την Χίο και ότι έχει την δυνατότητα να παρακολουθεί με ειδικές κάμερες όλες τις κινήσει στο Αιγαίο και όχι μόνο, ενώ με ειδικά ηλεκτρονικά συστήματα δίνει συνεχώς πληροφορίες στην ΜΙΤ. Τότε είχε γίνει γνωστό πως με πρωτοβουλία του ίδιου του αρχηγού της ΜΙΤ, το γενικό αρχηγείο του GES από το οποίο θα έπαιρνε «οδηγίες» το Çesme, θα ήταν στο Yenimahalle στην Άγκυρα, στο προάστιο του Gölbaşı από όπου εποπτεύεται όλη η Τουρκία.

Το Κέντρο όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, είναι εφοδιασμένο με υπερσύγχρονες αντένες παρόμοιες με εκείνες της αμερικανικής NSA και βρίσκονται απόσταση πέντε χιλιομέτρων από την πλησιέστερη ακτή.

Θεωρείται το «Βαθύ Αυτί» της ΜΙΤ και είναι επανδρωμένο από ειδικά στελέχη που μιλούν πολλές ξένες γλώσσες για να έχουν, όπως τονίζεται ενδεικτικά, την δυνατότητα να παρακολουθούν επικοινωνίες πλοίων που διέρχονται από το Αιγαίο και να μεταβιβάζουν τις πληροφορίες που συλλέγουν στην Άγκυρα.

Εντυπωσιακό είναι πάντως πως το γενικότερο σύστημα ηλεκτρονικών παρακολουθήσεων της ΜΙΤ έχει κατηγορηθεί ανοιχτά για ανεπάρκεια πρόβλεψης και αποτροπής των επιθέσεων του ΡΚΚ.

Οι πολύνεκρες επιθέσεις του ΡΚΚ με αποκορύφωμα την επίθεση στην Dağlıca και İğdir στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου, έχουν ανοίξει μεγάλη συζήτηση για την ανεπάρκεια όπως αναφέρεται της ΜΙΤ, αλλά και του GES, που υπάγεται στο Γενικό Επιτελείο για την αδυναμία τους να αποτρέψουν αυτές τις επιθέσεις.

Η εφημερίδα MilliGazete κατηγόρησε ανοιχτά την ΜΙΤ σε δημοσίευμα στις 10 Σεπτεμβρίου για τραγική ανεπάρκεια. Η εφημερίδα ανέφερε ότι τα εκρηκτικά και οι νάρκες που χρησιμοποιήθηκαν για την επίθεση των Κούρδωνστην Dağlıca είχαν μια μεγάλη διαδρομή για να φτάσουν στο σημείο της επίθεσης και να χρησιμοποιηθούν. Σε όλη αυτή την διαδρομή αναρωτήθηκε η MilliGazete, κανείς από τις υπηρεσίες πληροφοριών δεν είχε πάρει χαμπάρι ; Ενδεικτικό του μεγάλου αιφνιδιασμού ήταν ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Αχμέτ Νταβούτογλου, έμαθε από την τηλεόραση για την επίθεση στην Dağlıca και ενώ βρίσκονταν στο Ικόνιο παρακολουθώντας ένα αθλητικό γεγονός διέκοψε το πρόγραμμα του και επέστρεψε εσπευσμένα στην Άγκυρα.

Σύμφωνα με μερίδα του τουρκικού τύπου όλες οι επιθέσεις του ΡΚΚ πρώτα σχεδιάζονται, οργανώνονται και στη συνέχεια εκτελούνται. Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες αδυνατούν να συλλέξουν πληροφορίες για τις επιθέσεις αυτές πριν πραγματοποιηθούν και κυρίως που είναι τα ορμητήρια των επιθέσεων αυτών. Ενδιαφέρων ήταν ότι κατηγορήθηκε ανοιχτά και το Ισραήλ με ανοιχτές υπόνοιες για πιθανή στήριξη των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών στο ΡΚΚ.

Για το ίδιο θέμα η αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Zaman, δημοσίευσε ένα άρθρο στις 9 Σεπτεμβρίου με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Dağlıca’ da GES’ ten istihbarat gelmedi», δηλαδή, «Δεν υπήρξε πληροφόρηση από το GES για την επίθεση στην Dağlıca». Στο άρθρο αυτό η εφημερίδα κατηγόρησε το GES, το μεγάλο αυτό Κέντρο Ηλεκτρονικής Παρακολούθησης, όπως αναφέρεται, για την πλήρη ανεπάρκεια του να πληροφορήσει τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις για τις επιθέσεις και για τις γενικότερες κινήσεις του ΡΚΚ.

Αναφέρονταν ότι την επίθεση της Dağlıca, όπως διαπιστώθηκε εκ των υστέρων, την εκτέλεσε ένα μεγάλο στρατιωτικό απόσπασμα αποτελούμενο από 200-300 αντάρτες του ΡΚΚ. Η τουρκική εφημερίδα αναρωτιόνταν πως είναι δυνατόν ένα τόσο μεγάλο παραστρατιωτικό σώμα να κινείται εντός τουρκικού εδάφους, χωρίς να γίνεται αντιληπτό από τις τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Εκείνο πάντως που ενδιαφέρει τη ελληνική πλευρά είναι οι δυνατότητες του GES να παρακολουθεί τις ελληνικές κινήσεις στο Αιγαίο, ειδικά σε μια περίοδο τους τελευταίους μήνες με την ενυσκύψασα κυριολεκτικά «ανθρωποθύελλα», με τους εκατοντάδες χιλιάδες παράνομους μετανάστες που στέλνει με οργανωμένο σχέδιο η τουρκική πλευρά στα ελληνικά νησιά.

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Περικλής Νεάρχου
Πρέσβυς ε.τ.

Με τον ερχομό του χειμώνα και των πολλών μποφόρ στο Αιγαίο, θα ανέμενε κανείς μία ύφεση στο τσουνάμι των προσφύγων και λαθρομεταναστών. Διαπιστώνει όμως κανείς ότι αντί να επέλθει ύφεση, αυξάνονται οι αναπόφευκτες τραγωδίες. Οι αδίστακτοι δουλέμποροι εξωθούν ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με τη θάλασσα, να διαπλεύσουν το Αιγαίο με 8 μποφόρ και πάνω σε πρόχειρα πλεούμενα, που δεν παρέχουν καμία απολύτως ασφάλεια.

Πού είναι η συνεργασία της Τουρκίας, που προεβλήθη τόσο θορυβωδώς στην Ευρώπη και για την οποία ζήτησε και κατ’ αρχήν πήρε τόσο αδρά ανταλλάγματα ο Ταγίπ Ερντογάν;

Για όσους γνωρίζουν και παρακολουθούν συστηματικά την τουρκική πολιτική, η συμπεριφορά αυτή της Άγκυρας δεν αποτελεί έκπληξη. Η Τουρκία δεν θέλει να λύσει το πρόβλημα, το οποίο έχει αναγάγει σε μεγάλο διαπραγματευτικό όπλο. Θέλει να το συντηρεί και να το χρησιμοποιεί, υποδυόμενη μάλιστα το θύμα, που κάνει δήθεν πολύ περισσότερα από την Ευρώπη για την υποδοχή και την περίθαλψη των προσφύγων.

Απαριθμεί για τον λόγο αυτό τα 2 εκατ. περίπου προσφύγων από τα Συρία που κατέφυγαν στο έδαφός της. Παραλείπει όμως να κάνει αναφορά στον δικό της ρόλο και στις δικές της ευθύνες στον πόλεμο στη Συρία.
Παραλείπει επίσης το γεγονός ότι οι γειτονικές χώρες μίας εμπόλεμης χώρας είναι αυτές που φέρουν το κύριο βάρος των προσφύγων σε όλο τον κόσμο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η Τουρκία, ο Λίβανος και η Ιορδανία.

Η πολιτική των ανοικτών συνόρων, με την περιβόητη Ευρωπαϊκή Οδηγία για το Άσυλο, μετατρέπει την Ευρώπη και την Ελλάδα σε όμηρος της Τουρκίας.

Εφόσον δεν γίνεται εξαρχής και πρακτικά είναι δύσκολο να γίνει ο διαχωρισμός μεταξύ πραγματικών προσφύγων και λαθρομεταναστών, η πολιτική των ανοικτών συνόρων λειτουργεί σαν μαγνήτης για όλους όσους θέλουν, για τους γνωστούς λόγους, να μπουν στην Ευρώπη. Η επαναπροώθηση, που προβλέπεται για όσους δεν αναγνωρισθούν τελικά ως πρόσφυγες, είναι δύσκολο να διεκπεραιωθεί και καταλήγει να αφορά ένα μικρό μέρος μόνο από το τσουνάμι των εισερχομένων.

Με ανοικτά τα ευρωπαϊκά σύνορα, το κίνημα των προσφύγων και λαθρομεταναστών είναι ανεξάντλητο, γιατί προσλαμβάνει και διαστάσεις ενός απίστευτου δουλεμπορίου ανθρώπων. Οι δουλέμποροι αποκομίζουν τεράστια κέρδη και έχουν κάθε λόγο να το προωθούν και να το επαυξάνουν. Δεν διστάζουν μάλιστα να παραγνωρίζουν εγκληματικά κάθε όριο ασφαλείας, θεωρώντας ότι οι πνιγμοί κάθε τόσο στο Αιγαίο ή στο πέρασμα προς την Ιταλία συντηρούν την ευαισθησία της κοινής γνώμης και συμβάλλουν στην διατήρηση των ανοικτών συνόρων και στην ενίσχυση των μέσων διασώσεως, που είναι ταυτόχρονα και μέσα μεταφοράς στην Ευρώπη.

Η αλλαγή πολιτικής της Γερμανίας έδωσε νέα ώθηση στη μαζικότητα του κινήματος αυτού. Η πολιτική όμως αυτή έφτασε γρήγορα στα όριά της. Η δημοφιλία της καγκελαρίου Μέρκελ πέφτει κατακόρυφα.
Οι αντιδράσεις των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, αρχής γενομένης από τα Βαλκάνια, είναι επίσης ιδιαίτερα έντονες και αρνητικές. Μετά την Ουγγαρία και άλλες χώρες εξαγγέλλουν φράχτες και κλείσιμο συνόρων.

Πού πάει η Ελλάδα κάτω από αυτές τις συνθήκες; Η πολιτική της να εφαρμόσει ανεπιφύλακτα την Ευρωπαϊκή Οδηγία για το Άσυλο, προσέδωσε μεγαλύτερες ακόμη διαστάσεις σε ένα πρόβλημα που γι αυτήν έχει χαρακτήρα ασύμμετρου πολέμου εκ μέρους της Τουρκίας. Έσπευσε τώρα να δεχθεί, υπό την απατηλή μορφή των δήθεν κέντρων προσωρινής κρατήσεως (hot spots), τη φιλοξενία 50.000 μεταναστών και την επιδότηση ενοικίου για 20.000.

Η πολιτική αυτή είναι αδιέξοδη και ολέθρια για την Ελλάδα. Η Ελλάδα πρέπει να πρωτοστατήσει στην Ευρώπη για μία άλλη πολιτική, που δεν αφήνει ανοικτά τα σύνορα με πρόσχημα το άσυλο και δεν θα συγχέει εκ των πραγμάτων πρόσφυγες και λαθρομετανάστες.

Σε διαφορετική περίπτωση, θα πρέπει να επανέλθει στον εθνικό έλεγχο των συνόρων της, αναστέλλοντας την Ευρωπαϊκή Οδηγία για το Άσυλο για λόγους εκτάκτων συνθηκών και εθνικής ασφάλειας.

Πηγή εφημ. «Το Παρόν»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τρομακτικά στοιχεία αποκάλυψε σε ομιλία, ο διοικητής της MI5

Τρομοκρατικές επιθέσεις με στόχο εκατόμβη θυμάτων σχεδιάζει το Ισλαμικό Κράτος για τη Βρετανία, καθώς πολλά άτομα με βρετανική υπηκοότητα, βρέθηκαν στη Συρία και υπηρέτησαν στις τάξεις του «χαλιφάτου», με αποτέλεσμα οι προθέσεις και οι ενδεχόμενες εντολές που έχουν λάβει να είναι αδιευκρίνιστες…

Αυτή είναι η ουσία της ομιλίας του επικεφαλής της βρετανικής αντικατασκοπείας – εσωτερικής ασφάλειας, της MI5, Άντριου Πάρκερ, στην ετήσια ομιλία – διάλεξη στο δημαρχείο του Λονδίνου για θέματα ασφάλειας και άμυνας.

Ο Πάρκερ διευκρίνισε, ότι το επίπεδο συναγερμού την τρέχουσα περίοδο είναι το υψηλότερο στην δική του καριέρα 32 ετών στις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, καθώς ούτε λίγο ούτε πολύ, ένα σύνολο 750 Βρετανών πολιτών ταξίδεψαν στη Συρία για τους προαναφερθέντες «αγαθούς σκοπούς»…

Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης και η αποκάλυψη ότι τους τελευταίους 12 μήνες, η υπηρεσία της οποία προΐσταται, εξουδετέρωσε έξι συνολικά απόπειρες στο εσωτερικό του Ηνωμένου Βασιλείου και άλλες εφτά διεθνώς…

Επίσης, ξεκαθάρισε ότι πλέον η υπηρεσία οφείλει να κινηθεί εναντίον των τρομοκρατικών οργανώσεων και μέσω του διαδικτύου, με μεθόδους που χρησιμοποιούν οι χάκερς για να παρακολουθήσουν τις επικοινωνίες τους.

Το φοβερό στοιχείο που έδωσε είναι ότι τα 4/5 της δύναμης της MI5 που ανέρχεται σε 4.000 άτομα, είναι αφιερωμένα στον στόχο αποτροπής τρομοκρατικών επιθέσεων, η πλειοψηφία εκ των οποίων από τζιχαντιστές που σχετίζονται με τη δράση του Ισλαμικού κράτους στο Ιράκ και τη Λεβαντίνη (ISIL), δηλαδή το αυτοπροσδιοριζόμενο ως «χαλιφάτο».

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Συνάντηση με Ερντογάν για τους λαθρομετανάστες

Επίσκεψη στην Τουρκία θα πραγματοποιήσει το επόμενο διάστημα ο Αλέξης Τσίπρας, επιχειρώντας να αναδείξει τον σημαίνοντα ρόλο της Ελλάδας στο Μεταναστευτικό, το οποίο εξελίσσεται σε μείζον θέμα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως αποκαλύπτει το “Έθνος της Κυριακής”, ο Πρωθυπουργός θα επιδιώξει τις επόμενες μέρες να βρεθεί στην Άγκυρα, προκειμένου να έχει επαφές τόσο με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, όσο και με τον Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος θα είναι για ένα διάστημα υπηρεσιακός πρωθυπουργός, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος των σημερινών εκλογών.

Η επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία αποσκοπεί στην αναβάθμιση του γεωστρατηγικού ρόλου της Ελλάδας, και στην αποστολή μηνύματος προς τους Ευρωπαίους εταίρους της χώρας, για την ανάγκη στήριξης στο Μεταναστευτικό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Διάβασα το άρθρο του κ. Ηλία Κουσκουβέλη και φαντάζομαι ότι κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με τα γραφόμενα του ως προς το κομμάτι Δικαίου/Νόμιμου από την ηθική πλευρά του θέματος. Εκεί που διαφωνώ ολοκληρωτικά και δεν αφορά μόνο εκείνον, αλλά και όλους όσοι απαρτίζουν τις Δεξαμενές Σκέψεις στην Ελλάδα, είναι για τον ρομαντισμό που διατρέχει τη σκέψη τους.

Του Γιώργου Αναγνωστόπουλου

ΔΙΚΑΙΟ και ΝΟΜΟΣ, αυτό είναι κύριοι το δίπτυχο της αποτυχίας της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής. Αυτά μας έχουν καταστρέψει, γιατί μονίμως προσπαθούμε να βρούμε το Δίκιο μας και δεν το βρίσκουμε ποτέ. Ας μας εξηγήσουν πότε είδαν να εφαρμόζεται στις Διεθνείς Σχέσεις το Δίκαιο και το Νόμιμο αντί του Συμφέροντος και της Ισχύος. Η απάντηση είναι ΠΟΤΕ.

Αντιθέτως, η Ελλάς κατάφερε να προχωρήσει μπροστά μόνο όταν έλαβε υπόψη τα συμφέροντά της και για να τα επιβάλει χρησιμοποίησε τη Δύναμή της (η οποία συναποτελείται από πολύ περισσότερα της στρατιωτικής ισχύος, των συμμαχιών συμπεριλαμβανομένων).

Όσο η Πνευματική και Φυσική Ηγεσία του τόπου διακατέχεται από αυτές τις Ρομαντικές Ιδεοληψίες, περί Δικαίου και Νομίμου, τόσο θα χάνουμε το Δίκιο μας. Γιατί το Δίκιο στις Διεθνείς Σχέσεις είναι το Συμφέρον της κάθε Χώρας και τίποτε άλλο. Όσο πιο ισχυρός, τόσο περισσότερο… Δίκιο έχεις. Το Δίκαιο και το Νόμιμο είναι άδειες λέξεις που λέγονται για να παρηγορήσουν το αφελές ακροατήριο.

Φτάνει πια το κλαψούρισμα, φτάνει πια το «καλέ κυρία αυτό το κακό παιδί με πειράζει», ας σταθούμε όρθιοι και ας δώσουμε μια γερή μπουνιά στο κακό παιδί που μας πειράζει και να είστε σίγουροι, ότι την επόμενη φορά, το κάθε «κακό παιδί» που θέλει να μας πειράξει, θα το σκεφτεί πολύ προσεκτικά πριν το κάνει.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε επιφυλακή βρίσκονται οι Ένοπλες Δυνάμεις στο Αιγαίο και στον Έβρο, υπό τον φόβο αύξησης της έντασης από πλευράς Τουρκίας ή ακόμη και δημιουργίας τεχνητής κρίσης.
Κι αυτό γιατί υπάρχει αφενός πολιτική αστάθεια, με το κόμμα του Ερντογάν, όπως φαίνεται, να μην καταφέρνει να κερδίσει την αυτοδυναμία στις σημερινές εκλογές και αφετέρου γιατί η Άγκυρα τρώει το ένα «χαστούκι» μετά το άλλο, τόσο στο θέμα με τους Κούρδους όσο και στη Συρία.

Το μέτωπο που άνοιξε με τους Κούρδους ο κ. Ερντογάν, σπάζοντας την εκεχειρία που υπήρχε με αεροπορικούς βομβαρδισμούς σε βάρος τους στο Βόρειο Ιράκ, και ο «τσαμπουκάς» στη Συρία σε καμία περίπτωση δεν εξυπηρέτησαν τους στόχους του, που ήταν να αποδείξει στους Τούρκους ότι μάχεται απέναντι σε «σκοτεινές δυνάμεις», οι οποίες θέλουν το κακό της χώρας.

Στην πρώτη περίπτωση, οι Κούρδοι της Τουρκίας συσπειρώθηκαν εναντίον του μετά και την τραγωδία στην Άγκυρα και στη δεύτερη η επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία έβαλε άδοξο τέλος στα σχέδια του Ερντογάν και ταυτόχρονα αναδείχθηκε η στήριξη που παρείχε στους τζιχαντιστές.

Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν, είναι πιθανό, όπως αναφέρουν επιτελείς του Ελληνικού Πενταγώνου, η Άγκυρα να επιχειρήσει να εξαγάγει την εσωτερική κρίση της στο Αιγαίο ή και στον Έβρο.
Αυτό μπορεί να συμβεί και ως μία σύγκρουση πολιτικών και καθεστωτικών δυνάμεων εντός της Τουρκίας.

Έχει, λοιπόν, αυξηθεί η ετοιμότητα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και συγκεκριμένα των πλοίων που πλέουν στο Ανατολικό Αιγαίο και των μοιρών αεροσκαφών αναχαίτισης.
Επίσης, σε επιφυλακή έχουν τεθεί και δυνάμεις του Στρατού στον Έβρο.

Ένας επιπλέον λόγος, πάντως, είναι και οι αυξημένες ροές των προσφύγων μέσω των οποίων οι τούρκοι μπορεί να στήσουν «θερμό επεισόδιο».

Πηγή εφημ. «Κυριακάτικη Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Μουζάλας: Μας έχει εγκλωβίσει το Βερολίνο
  • Πως η Ελλάδα μετατράπεται σε καταυλισμό προσφύγων
Μαύρα τα έχει βάψει ο Γιάννης Μουζάλας βλέποντας την απίστευτη ροή μεταναστών στη χώρα μας.
Μάλιστα, ο ίδιος έχει εξομολογηθεί σε συνεργάτες του τη δεινή κατάσταση της χώρας και τον διαφαινόμενο εγκλωβισμό της Αθήνας από το Βερολίνο.
«Ο υπουργός ξεκίνησε πιστεύοντας ότι μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Έχει επίσης αντιληφθεί ότι είναι διαφορετικό να το βλέπεις από την πλευρά των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) από το να το αντιμετωπίζεις συνολικά ως αρμόδιος υπουργός» σχολιάζει στο Πρώτο Θέμα εμπειρογνώμονας.
Αν και υιοθετεί ακόμη την αισιόδοξη ρητορική της κυβέρνησης κρατάει πιο χαμηλούς τόνους. Αυτός είναι και ο λόγος άλλωστε που αρνήθηκε να δεσμευτεί δημόσια ότι οι 50.000 θέσεις θα είναι προσωρινές.

Δίχως να έχει διαμορφώσει στρατηγική για την αντιμετώπιση του προσφυγικού, η κυβέρνηση κινδυνεύει αντί για χαλάρωση του οικονομικού προγράμματος που επιδιώκει, να γεμίσει τη χώρα με εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και παράνομους μετανάστες, οι οποίοι δεν θα έχουν οδό διαφυγής.

Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, το να γεμίσει η χώρα με 500.000 πρόσφυγες που θα περιμένουν να βρεθεί χώρα εγκατάστασης μαζί με παράνομους μετανάστες τους οποίους ανέλαβε την υποχρέωση να επαναπροωθεί στις χώρες τους αποτελεί προοπτική μηνών.

Τα γκρίζα σημεία της συμφωνίας

Η μίνι σύνοδος, όπου συμμετέιχαν και οι χώρες των Βαλκανίων που αποτελούν δίαυλο των προσφυγικών ροών, μόνο με επιτυχία δεν στέφθηκε για την Ελλάδα. Σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και «αποτυχία», στο βαθμό που η κοινή δήλωση αναγνωρίζει αυξημένες υποχρεώσεις για την Ελλάδα και εμπεριέχει πολλά γκρίζα σημεία. Κι αυτό γιατί η Ελλάδα ανέλαβε την υποχρέωση να επιταχύνει τα hot spots στα νησιά του Αιγαίου για υποδοχή 7.000-8.000 ατόμων. Παράλληλα, η Ελλάδα θα δημιουργήσει 10.000 θέσεις προσωρινής φιλοξενίας στην Αττική και άλλες τόσες στη Μακεδονία.

Το πρώτο ερώτημα, όμως, είναι που ακριβώς θα εγκαταστηθούν. Υπάρχουν εισηγήσεις να χρησιμοποιηθούν οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις και το Ελληνικό, ενώ αναζητούνται χώροι και στη Μακεδονία.

Στο μεταξύ, ασαφές είναι και το τι θα γίνει με τους 20.000 που ο πρωθυπουργός πρότεινε να φιλοξενηθούν, εφόσον υπάρξει η ανάλογη οικονομική ενίσχυση.

Σε κάθε περίπτωση, η χώρα ανέλαβε την υποχρέωση για 50.000 πρόσφυγες. Υποτίθεται ότι αφού ταυτοποιηθούν θα μείνουν μέχρι να βρεθεί χώρα προορισμού. Τι θα γίνει όμως εάν οι διαδικασίες για την οριστική εγκατάσταση στις χώρες της Ευρώπης καθυστερούν;

Την ιδια στιγμή, έαν η ροή συνεχιστεί είναι σαφές οτι ούτε τα hot spots θα μπορούν να τους εξυπηρετήσουν, ενώ και οι 30.000 ή 50.000 θέσεις προσωρινής φιλοξενίας -αν συμπεριληφθούν και τα ενοίκια- δεν θα επαρκούν. Έτσι είναι ορατός ο κίνδυνος να συγκεντρωθούν στη χώρα πολύ περισσότεροι πρόσφυγες από εκείνους που μπορεί η Ελλάδα να διαχειριστεί. Μάλιστα, το πιο πιθανό είναι να ξεπεράσουν τις προβλεπόμενες θέσεις φιλοξενίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Επέστρεψε “θριαμβευτής” και “τροπαιούχος” από τις Βρυξέλλες ο Έλληνας Πρωθυπουργός, όπου μετείχε της Συνόδου για το “προσφυγικό”. Έτσι, “κατάφερε” – γιατί περί κατορθώματος πρόκειται – να μας φορτώσει στο σβέρκο 50 χιλιάδες πρόσφυγες και με το γράμμα του Νόμου της Ευρώπης των “εταίρων” μας. Δηλαδή, σύμφωνα με το σχέδιο, η Ελλάδα θα πρέπει να δώσει στέγη σε 30 χιλ. μετανάστες και επιπλέον να δώσει στέγη σε άλλες 20 χιλ. με επιδότηση του ενοικίου, μέχρι το τέλος του έτους!! Αξιωματούχος δε, της ΕΕ δήλωσε: «Για χρόνια συζητάμε να αυξήσει η Ελλάδα τον αριθμό αυτό και, επιτέλους έγινε».

(Δείτε το παρακάτω βίντεο από την αναμνηστική φωτογραφία μετά τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ για το μεταναστευτικό. Η απόλυτη απαξίωση του Έλληνα Πρωθυπουργού, όπου υπάλληλοι της ΕΕ τον ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΝ στη γωνία).



Τι δεν κατάλαβες λοιπόν, Έλληνα; Η Πατρίδα σου, η χώρα των προγόνων σου που το αίμα τους πότισε τη γη της σε τόσους και τόσους πολέμους Αντίστασης για την Ελευθερία, ξεπουλιέται! Γίνεται φαβέλα των λαθρομεταναστών – προσφύγων. Όταν θα αρπάζουν οι Σόρος και Ροκφέλερ τα σπίτια των Ελλήνων πολιτών, όταν οι άστεγοι Έλληνες, αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσεως των Μνημονίων, έχουν φθάσει σε απίστευτα ποσοστά και βρίσκουν κατάλυμα σε στοές και σε παγκάκια, η κυβέρνησή μας θα επιδοτεί το ενοίκιο στέγης των λαθρομεταναστών!!

Κι επειδή ελληνικέ λαέ είσαι εκ φύσεως χοντρόπετσος και ίσως ακόμη δεν κατάλαβες, διάβασε και τα παρακάτω, όπως τα αλιεύουμε από το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
«Μέχρι στιγμής, εφέτος, περισσότεροι από 705 χιλ. μετανάστες και πρόσφυγες διέπλευσαν τη Μεσόγειο. Από αυτούς 562 χιλ. και πλέον έφθασαν στην Ελλάδα και 140 χιλ. στην Ιταλία. Και σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες (UNHCR), οι Σύριοι στην Ελλάδα αντιπροσωπεύουν το 64% των αφίξεων. Ο δε, Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (IOM) σε σημείωμα που απέστειλε προς τα ΜΜΕ, αναφέρει: «Ο αριθμός των αφίξεων εξακολουθεί να είναι αυξημένος στην Ελλάδα παρά την επιδείνωση των μετεωρολογικών συνθηκών». Επίσης, συμπληρώνει πως «λόγω κακοκαιρίας, είναι όλο και πιο δύσκολο να παρακολουθούνται τα σκάφη των μεταναστών στη θάλασσα». Και σύμφωνα με τον ίδιο Οργανισμό, το Σάββατο ( 24/10/2015) έφθασαν στην Ελλάδα 5.239 άνθρωποι και την Κυριακή (25/10/2015) έφθασαν 4.199 αντίστοιχα. Επίσης, από τις αρχές Οκτωβρίου έφθασαν στην Ελλάδα από την Τουρκία περισσότεροι από 150 χιλ. μετανάστες. Από τους οποίους, οι 99 χιλ. στη Λέσβο, οι 22 χιλ. στη Χίο, οι 21,5 χιλ. στη Σάμο και τέλος οι 7,7 χιλ. στη Λέρο!! Στην Ιταλία μειώθηκε το μεταναστευτικό – προσφυγικό ρεύμα κατά το ήμισυ έναντι της ίδιας περιόδου πέρυσι γιατί, ο IOM το αποδίδει στο γεγονός πως οι Σύριοι, δεν διέρχονται πια από την Ιταλία για τα φθάσουν στη Βόρεια Ευρώπη, αλλά από την Τουρκία και την Ελλάδα»!
Κι επειδή ελληνικέ λαέ, πάλι μπορεί να μην κατάλαβες, διάβασε και τα χειρότερα!! Δράττοντας την ευκαιρία για άλλη μια φορά να δημοσιεύσω ένα ακόμη απόσπασμα από την επιστολή που μου έστειλε με ψευδώνυμο και ημερομηνία σύνταξης αυτής την 25η Απριλίου 2015, το αυτοαποκαλούμενο – μέχρι πρότινος - μέλος της ομάδος εξουσίας της παρούσας κυβέρνησης. Και το κάνω αυτό, χωρίς να υιοθετώ την επιστολή σε όλα της τα σημεία, αλλά από το γεγονός πως έχει ήδη επιβεβαιωθεί σε αρκετά από όσα αναφέρει στην επιστολή!!

Πιο συγκεκριμένα: «…και φυσικά για να βιώσουμε τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας μας και την επιβολή ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος, όμοιου με αυτό που βίωσαν δίπλα μας οι Αλβανοί ή οι Βούλγαροι ή οι Ρουμάνοι ή, επί το επιεικέστερο, αυτό που βιώνει η Βενεζουέλα ή ακόμη και η συμπαθής Κούβα και άλλες χώρες παρίες της Διεθνούς Κοινότητας. Το δόλιο αυτό σχέδιο έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή και βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι ομάδες κρούσης ετοιμάζονται με μαεστρία και με μεθοδικότητα. Αποφυλακίζονται οι τρομοκράτες, οι αναρχικοί, οι επαγγελματίες “επαναστάτες”. Αυτοί που έχουν δεμένο το ομφάλιο λώρο τους με τις “επαναστατικές” συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και τις αναρχοαυτόνομες συνιστώσες ενός παραληρηματικού κομματικού ψευδοκινήματος, που ευδοκιμεί μόνο στην χώρα μας. Αυτοί για τους οποίους έσπευσε η κυβέρνηση, πριν από οτιδήποτε άλλο, να τους δώσει “συγχωροχάρτι” προκαλώντας ανατριχίλα στους σκεπτόμενους πολίτες αυτής της χώρας και δημιουργώντας ρήξη με όλους τους συμμάχους μας, λες και η μοναδική επιταγή που είχε να εξοφλήσει ήταν αυτή της απελευθέρωσης των τρομοκρατών. Αυτοί οι απελευθερωμένοι τρομοκράτες, αναρχικοί, ψευδοεπαναστάτες της δεκάρας, αυτοί οι δειλοί δολοφόνοι της ενέδρας θα αποτελούσαν τον πυρήνα των ομάδων κρούσης για την επιβολή του καθεστώτος ανελευθερίας, που ετοιμάζουν οι ψυχασθενείς “σύντροφοί” μας.

Παράλληλα αφέθηκαν ελεύθεροι χιλιάδες λαθρομετανάστες, που διαχύθηκαν σε ολόκληρη την Ελλάδα. Και άλλοι δεκάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες φθάνουν καθημερινά στην Ελλάδα. Όλοι αυτοί, μαζί με εκείνους που θα έλθουν στην χώρα μας τους επόμενους μήνες, θα αποτελέσουν τον μεγάλο στρατό της καλά προετοιμαζόμενης “επανάστασης”. Άνθρωποι του ISIS και της Αλ Κάιντα πηγαινοέρχονται τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα, συναντιούνται με επιτελικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δίνουν οδηγίες, δημιουργούν συμπράξεις για την επαναστατική ημέρα και βυσσοδομούν σε βάρος της χώρας μας. Και όλοι μαζί προετοιμάζουν την επιβολή ενός ανελεύθερου καθεστώτος με βάση το λενινιστικό δόγμα “αν δεν μπορέσουμε κοινοβουλευτικά, τότε μας μένει ο δρόμος της επανάστασης μαζί ακόμη και με το διάβολο”. Έτσι, συγκροτείται και σχηματίζεται ένας ιδιότυπος στρατός μεταναστών, κυρίως μουσουλμάνων φανατικών τζιχαντιστών, που φθάνουν στην Ελλάδα ως λαθρομετανάστες, που την κατάλληλη στιγμή θα εξαπλωθούν σε ολόκληρη την χώρα και θα καταπνίξουν κάθε αντίσταση….
Δεν έχω σκοπό να τρομοκρατήσω αλλά μόνο να αποκαλύψω. Λυπάμαι γιατί μέχρι πρότινος υπήρξα συνεργάτης σ΄ αυτό το προετοιμαζόμενο έγκλημα αλλά είχα την πεποίθηση ότι, όταν κυβερνήσει η Αριστερά, όλα θα είναι καλλίτερα. Πίστευα αφελώς ότι ο αριστερός τρόπος της “διαχείρισης” των αποβλήτων θα είναι διαφορετικός απ΄ αυτόν των συντηρητικών κομμάτων!!! Και πίστευα, δυστυχώς, ότι ο αριστερός πολίτης είναι διαφορετικός από τον συντηρητικό πολίτη.
Λυπάμαι, ειλικρινώς λυπάμαι!!....».

(Φωτογραφία που εικονίζει πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν σε παραλία της Λέσβου, με φουσκωτή βάρκα από τα τουρκικά παράλια). 
ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου