Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Ιαν 2015

Από τη στιγμή που κυριάρχησε το αίσθημα της απαλλαγής και διαλύθηκε ήδη το ΠΑΣΟΚ, οι συσχετισμοί της κοινοβουλευτικής ισχύος των κομμάτων θα αλλάξουν εκ βάθρων

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ήρθε η ώρα που όλα τα κόμματα λαχταρούν και τρέμουν. Είναι η ώρα που ο λαός αποφασίζει ποιος θέλει να τον κυβερνά. Η ώρα που οι Ελληνες προσέρχονται στις κάλπες και ψηφίζουν. Οι εχέφρονες πολιτικοί σιωπούν - μέχρι τουλάχιστον να ανακοινωθούν τα εκλογικά αποτελέσματα. Επειτα μιλούν όλοι, προσπαθώντας να διαστρεβλώσουν τα αποτελέσματα κατά το κομματικό τους συμφέρον. Οι βουλευτικές εκλογές ειδικά όμως έχουν και κάτι άλλο πολύ ενδιαφέρον.

Πολιτικές καρατομήσεις ηττημένων ηγετών! Τι όμορφα που αισθάνεται ο λαός όταν βλέπει αποτυχημένους αρχηγούς και αρχηγίσκους να πηγαίνουν στο Ζάππειο και μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες να αναγγέλλουν τις παραιτήσεις τους, ακριβώς λόγω της ψήφου αποδοκιμασίας των εκλογέων! Πέραν της επιλογής της κυβέρνησης, που είναι βεβαίως η ύψιστη στιγμή των βουλευτικών εκλογών, η παραίτηση αντιπαθών ηγετών κάνει τους ψηφοφόρους να αισθάνονται τη δύναμη της ψήφου τους.

Δεινά ηγετών προοιωνίζεται σε αυτές τις εκλογές η οργή του λαού. Αν εξαιρέσει κανείς την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ -που κι αυτή όμως αγωνιά για το ποσοστό που θα συγκεντρώσει τελικά- όλες οι ηγεσίες των υπόλοιπων κομμάτων τρέμουν την κρίση του λαού την Κυριακή. Δεν είναι μόνο ο Σαμαράς που γνωρίζει ότι παίζεται το κεφάλι του αν η διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ υπερβεί τις 4-5 εκατοστιαίες μονάδες. Ο Βενιζέλος ξέρει ότι από το 12% των προηγούμενων βουλευτικών εκλογών, το ΠΑΣΟΚ δεν θα πάρει αυτή τη φορά ούτε το μισό ποσοστό. Οι ΑΝΕΛ δεν θα πάρουν κι αυτοί ούτε το μισό ποσοστό τους - από το 7,5%, τώρα χαροπαλεύουν με το 3%. Ούτε το ΚΚΕ ελπίζει πλέον βάσιμα να αυξήσει σοβαρά το ποσοστό του, αφήνοντας πολύ πίσω το χαμηλότερο ποσοστό της ιστορίας του, το θλιβερό 4,5% των βουλευτικών του Ιουνίου του 2012.

Γιώργος και Σταύρος, Παπανδρέου με το ΚΙΔΗΣΟ και Θεοδωράκης με το Ποτάμι, φιλοδοξούν να μπουν στη Βουλή με τα καινούργια κόμματά τους. Το Ποτάμι θεωρείται βέβαιο ότι θα μπει και στην ελληνική Βουλή, μετά το Ευρωκοινοβούλιο. Ισως πιάσει και το 5%. Το ΚΙΔΗΣΟ, αντιθέτως, σαφώς δυσκολότερα θα υπερβεί το 3%, πράγμα που δεν είναι αδύνατον. Ο πρωθυπουργός του 44% το 2009 ονειρεύεται το... 4% (!) το 2015. Προσωποποίηση του πολιτικού ξεπεσμού ο Γ. Παπανδρέου. Είτε μπει στη Βουλή είτε όχι.

Σκόρπισε η ΔΗΜΑΡ του 6,3%. Με το που μπήκε στη μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου για έναν χρόνο, διαλύθηκε. Αποκλείεται να τη βάλουν στη Βουλή οι Πράσινοι, πίσω από τους οποίους κρύφτηκε. Είχε προηγηθεί το ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Είχε πάρει 5,6% στις βουλευτικές του 2009. Συμμετείχε όμως στη μνημονιακή κυβέρνηση Παπαδήμου, οπότε διαλύθηκε ήδη από τις εκλογές του 2012. Δεν πρόκειται να ανακάμψει και να ξαναμπεί στη Βουλή.

Λίθος επί λίθου δεν θα μείνει στο πολιτικό σκηνικό! Από τη στιγμή που κυριάρχησε το αίσθημα της απαλλαγής και διαλύθηκε ήδη το ΠΑΣΟΚ, οι συσχετισμοί της κοινοβουλευτικής ισχύος των κομμάτων θα αλλάξουν κυριολεκτικά εκ βάθρων. Αύριο τη νύχτα θα ξέρουμε τη νέα κατάσταση.

Η ΝΔ θα μπει σε κρίση αμέσως μετά την ήττα της. Οι διαστάσεις της ήττας θα επηρεάσουν μόνο τη βιαιότητα της κρίσης και την ταχύτητα εκδήλωσής της. Δεν θα την αποτρέψουν. Η κρίση της ΝΔ δεν θα έχει όμως την ηπιότητα των εξελίξεων στο κύριο κόμμα της Δεξιάς, μετά την ήττα από το ΠΑΣΟΚ το 2009. Αλλα πράγματα θα δουν τα μάτια μας.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Δ. Βουλγαρίδης

Αφού σ’ όλη την προεκλογική περίοδο κινήθηκαν ανάμεσα σε εκφοβισμούς, απειλές και ακροδεξιά ρητορική, βγαλμένη κατευθείαν από τη δεκαετία του ΄50, το μόνο που έχει μείνει να χρησιμοποιήσουν, από αυτή τη περίοδο, είναι να πετάνε κανάτια, μπας και προσελκύσουν κανέναν αφελή ψηφοφόρο.

Βέβαια ούτε και αυτό είναι πρωτότυπο αφού δύο χρόνια δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να μας πετάνε κανάτια στο κεφάλι. Τώρα όμως θέλουν να μας στεγνώσουν. Περάστε στο σαλόνι μας. Καθίστε! Θα πιείτε ένα ουισκάκι; Please, please κάντε μου αύτη τη χάρη.

Αχ πώς τα λέτε εσείς εδώ; γιατί ξεχνάω πως τα λέμε εμείς εκεί!!

Εμείς εδώ, λοιπόν, το λέμε ξεπούλημα... δημόσιας περιουσίας, υπεδάφους, παραλιών, στρατηγικών επιχειρήσεων, ακόμα και του νερού που πίνουμε.

Εμείς εδώ το λέμε διάλυση... ασφαλιστικών ταμείων, συστήματος υγείας, της ίδιας της κοινωνίας.

Εμείς εδώ το λέμε συκοφάντηση... κάθε ομάδας εργαζομένων που τόλμησε να αντιδράσει.

Εμείς εδώ το λέμε λεηλασία... όταν κουρεύονται μισθοί, συντάξεις και ασφαλιστικές εισφορές.

Εμείς εδώ το λέμε πλιάτσικο όταν μετατρέπονται τα απαραίτητα για την επιβίωση δημόσια αγαθά σε εμπορικά προϊόντα, όπως είναι το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα.

Εμείς εδώ το λέμε δήμευση περιουσίας... ΦΜΑΠ, ΕΤΑΚ, ΦΑΠ, ΕΕΤΗΔΕ, EETA, ΕΝΦΙΑ.

Εμείς εδώ το λέμε εξευτελισμό... να μαζεύονται χιλιάδες για ένα μαρούλι, να ζεσταίνονται με μαγκάλια, να φωτίζονται με κεριά.

Εμείς εδώ το λέμε ολιγαρχία... όταν η χώρα κυβερνάται με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, όταν όποιος απεργεί επιστρατεύεται, όταν ο αριθμός των πολιτικών επιστρατεύσεων συνολικά κατά την περίοδο των μνημονίων (2010-14) είναι ίδιος με τον αριθμό όσων έχουν γίνει τα προηγούμενα 35 χρόνια.

Εμείς εδώ λέμε:
«Και όλη αυτή η παλιατζουρία... γιες, γιες θα φύγει!»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Επί τεσσεράμισι σχεδόν χρόνια αυτή η χώρα έζησε ένα πρωτοφανές ολοκαύτωμα των πάντων, μια ιστορική ανθρωπιστική καταστροφή που δεν έχει κανένα προηγούμενο στην σύγχρονη ιστορία της.
Χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν ή πτώχευσαν πετώντας στον δρόμο δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, οικογένειες διαλύθηκαν ένεκα οικονομικών προβλημάτων, νέοι επιστήμονες, η ελπίδα του έθνους, εξοριστήκαν για να βρουν αλλού καλύτερη τύχη, νοσοκομεία έκλεισαν ή κυριολεκτικά διαλύθηκαν αφήνοντας ξεκρέμαστους και χωρίς φάρμακα χιλιάδες ασθενείς, σχολές και σχολεία καταργηθήκαν ή υπολειτουργούν με άθλιες συνθήκες, πανεπιστήμια βούλιαξαν στην βρωμιά και στις ακαθαρσίες, σπίτια που χτίστηκαν με δάνεια δημοπρατηθήκαν και κυριολεκτικά πέταξαν έξω ιδιοκτήτες που δεν φαντάζονταν όταν πήραν τα δάνεια την σημερινή εξέλιξη και τέλος, τα εθνικά θέματα εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους και η χώρα έγινε το κλωτσοσκούφι των γειτόνων της, ενώ φτάσαμε στο σημείο οι τουρκικές φρεγάτες να κάνουν κρουαζιέρες έξω από το Σούνιο.

Μέσα σε όλα αυτά κορυφώθηκε η εγκληματικότητα, η πορνεία σε όλα της τα είδη, η αναλγησία για τον πόνο του διπλανού, η εξοντωτική διάθεση της καθημερινότητας, οι εν ψυχρώ δολοφονίες υπερηλίκων μόλις έπαιρναν την σύνταξη τους έξω από τα ίδια τους τα σπίτια, οι διαρρήξεις έγιναν καθημερινή ρουτίνα, ενώ άνθησαν κάθε είδους τυχερά παιχνίδια που έγιναν το όραμα του νεοέλληνα να ξεπεράσει το μαρτύριο της επιβίωσης του, έτσι όπως τον κατάντησαν.
Παράλληλα συνεχίστηκε και κορυφώθηκε η ανεξέλεγκτη ροή των λαθρομεταναστών από τα ανατολικά μέσω οργανωμένων γκρουπ που καθοδηγούνται από την τουρκική μαφία και όταν τους έριχναν στην θάλασσα, βαφτίζονταν ναυαγοί για να φορτωθούν στον ήδη λεηλατημένο κρατικό κορβανά, πάλι σε βάρος όσων προσπαθούσαν ακόμα να ορθοποδήσουν.

Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να περιγράψει κάνεις σε όλο της το μεγαλείο την θεομηνία που επέβαλε σε αυτή την χώρα το προδοτικό πολιτικό σύστημα που κερδοσκόπησε ασυνείδητα σε βάρος της εθνικής υπόστασης.
Μαζί του επιχειρηματίες λαμόγια που ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς και οι ξένοι σύμμαχοί του, ανθέλληνες τοκογλύφοι, που το μόνο που τους ενδιέφερε είναι να δανείζουν για να επωφελούνται κερδοσκοπικά με την ουσιαστική υποδούλωση της χώρας.

Για όλα αυτά και ενώ φτάνουμε υποτίθεται στο τέλος της μνημονιακής καταστροφής, το ερώτημα που μπαίνει αμείλικτο είναι το πως θα κλείσουν όλες αυτές οι πληγές που αιμορραγούν ασταμάτητα, πως θα ορθοποδήσει ένας κόσμος απελπισμένος που φαντάζει χωρίς ελπίδα, χωρίς προοπτική, χωρίς μέλλον, πως θα σωθεί μια χώρα που χτυπήθηκε τόσο έντονα από τους «σύμμαχους» και ετέρους της;

Αλλά το ουσιαστικό ερώτημα είναι ποιοι θα πληρώσουν για όλα αυτά; Η προδοσία έχει και όνομα έχει και ταυτότητα. Όλοι οι υπεύθυνοι αυτής της μεγαλύτερης εθνικής συμφοράς πρέπει να πληρώσουν, να γυρίσουν πίσω τα κλεμμένα (αλήθεια αυτό το ξεχάσαμε;), να κατάσχουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, να εθνικοποιήσουν τα τραπεζιτικά ληστρικά ιδρύματα, να μπει χέρι σε όλες τις λίστες (Λαγκάρντ κ.λ.π.) και για τους υψηλά ιστάμενους το τίμημα να είναι πιο βαρύ και πιο παραδειγματικό. Η δικαιοσύνη για πρώτη φορά να είναι αμείλικτη σε όσους σκύλεψαν επί τόσα χρόνια σε βάρος του λαού αυτής της χώρας.

Μόνο έτσι αυτή η χώρα θα μπορέσει κάπως να ξαναβρεί τον ρυθμό της και να σταθεί ξανά στα πόδια της.
Τα ωραία λόγια να μην μείνουν ωραία λόγια, άλλα να ξαναφέρουν τον χαμένο ήλιο στην πιο ηλιόλουστη χώρα στον κόσμο!

Αν θέλουμε η Ελλάδα να ξαναζήσει!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Το «κεφάλι» του Σαμαρά «παίζεται» την Κυριακή των εκλογών, παρά το γεγονός ότι δημοσίως κανείς δεν θέτει θέμα. Όσο κι αν ηχεί παράξενα, η παραμονή του Σαμαρά στην ηγεσία της Ν.Δ. εξαρτάται από την προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Πολλά στελέχη, στο παρασκήνιο, συζητούν ότι η ήττα της Ν.Δ. θα απελευθερώσει δυνάμεις, βουλευτές και στελέχη και πως από το βράδυ των εκλογών θα αναπτυχθεί δυναμική ανατροπής του συστήματος Σαμαρά από την ηγεσία του κόμματος.

Ο Σαμαράς εκπέμπει, ήδη, την εικόνα ενός κουρασμένου και φθαρμένου ηγέτη, έλεγε σε δημοσιογραφική συντροφιά, χωρίς να επεκταθεί όμως περισσότερο, κορυφαίος υπουργός, που δεν έχει κρύψει ότι έχει φιλοδοξίες.
Μπορεί ο Σαμαράς να «πιάσει» ή και να αυξήσει τα ποσοστά της Ν.Δ. από το 2012, αλλά η φιλοδοξία του να παραμείνει στην ηγεσία του κόμματος αναμένοντας την επιβεβαίωση της θεωρίας της αριστερής παρένθεσης, που υποστηρίζει ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, δεν είναι ρεαλιστική, σύμφωνα με στελέχη του κόμματος, που γνωρίζουν την ανθρωπογεωγραφία και την ψυχολογία των ψηφοφόρων της Δεξιάς.
Απωθητική… ακροδεξιίλα
Οι εκλογές χάθηκαν γιατί ο Σαμαράς και οι επιτελείς του έκαναν απανωτά λάθη στην προεκλογική εκστρατεία, εκπέμποντας ακροδεξιά μηνύματα που διώχνουν κεντρώους και αριστερόστροφους ψηφοφόρους, και όχι γιατί ο Τσίπρας μπόρεσε να τις κερδίσει, λένε στελέχη της Ν.Δ. Και τώρα, όσοι διαφωνούσαν με την πολιτική Σαμαρά στην κυβέρνηση και δεν έβγαιναν να μιλήσουν, με εξαίρεση την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για τη φορολογία κυρίως, θα πάρουν πρώτοι το όπλο.
Ειδικά, αναγνωρίσιμα στελέχη που θα μείνουν εκτός Βουλής στην Α’ και Β’ Αθηνών ετοιμάζονται να θέσουν ανοικτά ζήτημα χειρισμών της ηγεσίας. Ακόμη και στελέχη που ήταν πρωτοπαλίκαρα του Σαμαρά στη διεκδίκηση της ηγεσίας, όπως ο Π. Παναγιωτόπουλος, είναι σε διαρκή διαφωνία με το επιτελείο του Σαμαρά και τις επιλογές του.
Εάν η διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγάλη, η ήττα δεν είναι διαχειρίσιμη, λέει στέλεχος της Ν.Δ. Όμως, το κλειδί για να προβλέψει κανείς με μεγαλύτερες πιθανότητες τι θα συμβεί στη Ν.Δ. δεν είναι η διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εάν αυτός θα πάρει αυτοδυναμία ή όχι και τι είδους συνεργασίες θα κάνει ως κυβέρνηση.
Όπως εξηγεί παλαιό στέλεχος της Ν.Δ., τον Σαμαρά τον συμφέρει μια διαφορά μάξιμουμ έως πέντε μονάδες και αυτοδύναμος ΣΥΡΙΖΑ. Εάν η διαφορά είναι μικρή και ο ΣΥΡΙΖΑ σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, οι πιθανότητες να πέσει σύντομα ο Τσίπρας είναι μεγαλύτερες από το να σχηματίσει μια κυβέρνηση συνεργασίας, όπου θα μπορεί πιο εύκολα να βάλει νερό στο κρασί του και να σταθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Οι… επίγονοι
Στη Ν.Δ. εκτιμούν ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτοδύναμος, θα έχει πλειοψηφία 152 εδρών το πολύ και τότε θα είναι πιο εύκολο να καταρρεύσει εάν δεν έχει συνεργαστεί είτε με το Ποτάμι είτε με τους ΑΝΕΛΛ (εάν μπουν στη Βουλή). Οι συνιστώσες της Ν.Δ., φιλελεύθεροι, λαϊκή δεξιά και δεξιοί, είναι σε νευρική κρίση και όλοι προετοιμάζονται.
Εκτός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που παίζει στο ταμπλό των σκληρών νεοφιλελεύθερων προβάλλοντας τις απολύσεις στο Δημόσιο ως επιτυχία, ηγετικές φιλοδοξίες έχουν ο Βασίλης Κικίλιας, ο οποίος μετά και τις επιτυχίες της ΕΛ.ΑΣ. έχει ανεβασμένες μετοχές, ο Νίκος Δένδιας, που θεωρεί ότι μπορεί να εκπροσωπήσει τους μετριοπαθείς φιλελεύθερους, ο Μάκης Βορίδης, με σαφείς δεξιές καταβολές και αναφορές, ενώ και η Όλγα Κεφαλογιάννη δείχνει να κινείται με ανάλογες διαθέσεις.
Και η Ντόρα Μπακογιάννη φαίνεται ότι θα είχε τη διάθεση να μπει στο παιχνίδι για να πάρει τη ρεβάνς από τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά αυτή τη στιγμή «τρέχει» για την επανεκλογή της, αφού λέγεται ότι κινδυνεύει να είναι στην τελευταία θέση ή και να μην εκλεγεί (εξαρτάται εάν θα εκλέξει η Ν.Δ. τρεις ή τέσσερις βουλευτές) και γι’ αυτό τον λόγο δεν συνεργάζεται με κανέναν στη σταυροδοσία της Α’ Αθηνών.
Ο Αβραμόπουλος θα ήθελε να παίξει ρόλο, αλλά αυτή τη στιγμή, όπως λένε στελέχη του, τον συμφέρει να μην ανακινηθεί θέμα, ώστε να αποκτήσει τις επαφές και την εμπειρία στις Βρυξέλλες ως επίτροπος και να έρθει ύστερα από ένα - δυο χρόνια ως σωτήρας και της χώρας και της παράταξης.
Τι θέλει ο Κώστας;
Όλα αυτά είναι, πάντως, σενάρια επί χάρτου ή επιθυμίες των ενδιαφερομένων, καθώς αλλαγή αρχηγού θα γίνει μόνο εάν συμφωνεί ο Κώστας Καραμανλής.
Όπως έδειξε και η εμφάνισή του στη Θεσσαλονίκη, όπου ακούστηκε – και προφανώς όχι τυχαία – το σύνθημα «ήλθε η ώρα του Καραμανλή», η επιρροή του σε σημαντικό τμήμα της βάσης της Ν.Δ. είναι εξαιρετικά υψηλή.
Και οι περισσότεροι βουλευτές ακούν με προσοχή τις πατερναλιστικές παρεμβάσεις του.
Αυτή τη στιγμή, το σενάριο που διακινούν ορισμένοι υποστηρικτές του είναι αυτό της μεταβατικής προεδρίας Καραμανλή για τη διεξαγωγή Συνεδρίου και την εκλογή αρχηγού από τη βάση στη συνέχεια, χωρίς να αποκλείουν και τη δική του επάνοδο στην ηγεσία.
Όλο και πιο πολλοί λένε ότι δεν θέλει η Νατάσα να κατέβει ο πρώην πρωθυπουργός και πάλι στον ενεργό πολιτικό στίβο, κάτι που προφανώς «διαρρέεται» για να σταματά η συζήτηση περί των δικών του πολιτικών σχεδίων.
«Εδώ επανήλθε ο Παπανδρέου, ο Καραμανλής δεν θα ξαναγυρίσει», λένε στελέχη της Ν.Δ. προετοιμάζοντας το έδαφος. Όμως ο Καραμανλής θέλει να επιστρέψει ως λύση σωτηρίας για να είναι αδιαμφισβήτητος. Και η επιστροφή του φαίνεται να συνδέεται μόνο με πολιτική καταστροφή και διαλυτικά φαινόμενα στη Ν.Δ. ή αδιέξοδο της χώρας.
Ίσως και για να ηγηθεί ενός νέου σχηματισμού από υπεύθυνες δυνάμεις και προσωπικότητες της πολιτικής ζωής από όλους τους φιλοευρωπαϊκούς σχηματισμούς. Μια νέα ισχυρή δύναμη ευθύνης, όπως την περιέγραψε ο Αλέκος Παπαδόπουλος στην «Καθημερινή». 
Πηγή Ποντίκι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Ενώ το αποτέλεσμα των εκλογών δείχνει καθαρή (και με διαφορά) νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, το συμπέρασμα που εξάγεται από την προεκλογική περίοδο που τελείωσε, είναι πως ο Σαμαράς δεν χρησιμοποίησε όλο το «οπλοστάσιό» του απέναντι στον 39χρονο Αλέξη Τσίπρα και τις «εν πολλαίς αμαρτίαις» ευάλωτες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.

Για άγνωστο λόγο, ο πρώην πρωθυπουργός (μπορούμε πλέον να τον αποκαλούμε πρώην) επέλεξε την τακτική του «ζεστού – κρύου» με δηλώσεις τρόμου ή με δηλώσεις φορολογικών ελαφρύνσεων. Με δεδομένη, όμως την συναισθηματική ψήφο, σε καμία περίπτωση αυτή η τακτική του Αντώνη Σαμαρά (και του επιτελείου του) δεν μπορούσε να αντιστρέψει την άριστη εκμετάλλευση των μνημονιακών επιπτώσεων στην ελληνική κοινωνία και οικονομία. Έτσι μέχρι τελευταία στιγμή, παίζοντας ουσιαστικά στο «γήπεδο» του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αντώνης Σαμαράς έδωσε μία «μάχη» την οποία δεν μπορούσε να κερδίσει, αφού τα ευαίσθητα σημεία του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν στο πεδίο της οικονομίας (παρά το ασαφές και το πολυπρόσωπο που εμπεριείχαν οι δηλώσεις των στελεχών της Κουμουνδούρου).

Μάταια, ο «δεξιός» Τύπος (όσος έχει απομείνει) προσπάθησε το τελευταίο διάστημα να ανασύρει και να τοποθετήσει ως αντικείμενο των προεκλογικών αντιπαραθέσεων τα εθνικά θέματα, στα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσε (λόγω των χρόνια καταγεγραμμένων θέσεών του για «ανοιχτά σύνορα», για «λαούς και όχι έθνη», για «συζητήσεις απέναντι σε προκλήσεις κ.α.) σε καμία περίπτωση να αντιταχθεί… Η στρατηγική απόφαση της Συγγρού, για λόγους που θα συζητηθούν στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, ήταν να μην επιχειρηθεί μία ευρεία επί εθνικών θεμάτων προεκλογική συζήτηση και αντιπαράθεση.

Ίσως, στην απόφαση αυτή συνετέλεσε το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά δεν είχε θετικά πρόσημα στα εθνικά θέματα (βόλτες των τούρκων στο Αιγαίο, αδυναμία αντιμετώπισης της τουρκικής προκλητικότητας τόσο στην Κύπρο όσο και σε «επεισόδια» στο Αιγαίο και στην Ελληνική Θράκη, υποχωρητικότητα και επί της ουσίας ήττα στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ κ.α.), ενώ η πολιτική της δημιούργησε σοβαρά θέματα τόσο στην εξωτερική πολιτική (με τη βοήθεια του "συγκυβερνήτη" Βενιζέλου) όσο στην άμυνα της χώρας (τόσο στο υλικό όσο και στο έμψυχο δυναμικό) ενώ προβλημάτισε ιδιαίτερα η πρόσφατη κατάθεση του προϋπολογισμού του 2015 με βάση τον οποίο μειώνονται οι δαπάνες για την άμυνα της χώρας κατά 50%...

Ενδεχομένως, ο Αντώνης Σαμαράς και το επιτελείο του ένιωσαν πως μία προεκλογική επίθεση (ή και αντεπίθεση) έναντι του ΣΥΡΙΖΑ μέσω των εθνικών θεμάτων, θα μείωνε τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ταυτόχρονα θα μείωνε και τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας, αυξάνοντας όμως τα ποσοστά μικρών δεξιών και κεντροδεξιών κομμάτων, από τα οποία η Νέα Δημοκρατία επιθυμούσε να αποκομίσει οφέλη μέσω μίας δραστικής μείωσης των εκλογικών τους ποσοστών.

Μόνο την τελευταία ημέρα της προεκλογικής περιόδου ψέλλισε κάτι περί εθνικών θεμάτων (αλλά και περί ΑΟΖ) ο Αντώνης Σαμαράς και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας!!! Και αυτή η επιλογή, αν δεν ήταν επιλογή ξεκάθαρης αποδοχής ήττας (λευκή πετσέτα), θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μία ιδιαίτερη διαχείριση της εκλογικής ήττας (με σκοπό να μην αναδειχθούν μετά τις εκλογές άλλα πολιτικά κόμματα που θα αντικαθιστούσαν –εν ψυχρώ- τη Νέα Δημοκρατία) που θα επέτρεπε στον ίδιο τον Αντώνη Σαμαρά να διατηρηθεί στην αρχηγία του κόμματος που ο ίδιος οδήγησε σε μία μαθηματικά προδιαγεγραμμένη καταστροφή.

Όποια και αν είναι η επεξήγηση αυτής της στρατηγικής επιλογής (μη εμπλοκής των εθνικών θεμάτων, αλλά και της ΑΟΖ και του ορυκτού πλούτου) του Αντώνη Σαμαρά, το μόνο βέβαιο είναι πως ήταν μία επιλογή που τελικά οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική νίκη και μάλιστα με σημαντική διαφορά (όπως καταγράφουν όλες οι δημοσκοπήσεις).
Άραγε, ο Αντώνης Σαμαράς μπήκε στην λογική της «αριστερής παρένθεσης» για να επανακάμψει ως προφήτης και σωτήρας; Ή, μήπως, ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε να πάρει μαζί του στην πολιτική του καταστροφή και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας;

Αν και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορέσει ποτέ ο ίδιος ο Σαμαράς να δικαιολογήσει επαρκώς αυτή την επιλογή (της μη χρήσης των εθνικών θεμάτων), πολλοί ήδη αρχίζουν και ανησυχούν για την ανεπάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ να διαχειριστεί τα εθνικά θέματα και την εξωτερική πολιτική της χώρας. Και οποιαδήποτε «αποτυχία» του ΣΥΡΙΖΑ επί της διαχείρισης των εθνικών θεμάτων θα έχει ως «συνένοχο» και τον «πατριώτη» Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος διαχειρίστηκε την προεκλογική περίοδο δίνοντας την εντύπωση πως έβλεπε περισσότερους αντιπάλους δίπλα του, παρά απέναντί του, χαρίζοντας με αυτή του την επιλογή μία εύκολη νίκη στον Αλέξη Τσίπρα και σπρώχνοντας το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας σε έναν κατήφορο που θα την απειλήσει με… εξαφάνιση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Λιγότερο από εικοσιτέσσερεις ώρες για να ανοίξουν οι κάλπες της πιό κρίσιμης για την χώρα και τον λαό εκλογής.

Ήρθε η ώρα για να αποδείξουμε ότι τα ''Κύθηρα'' υπάρχουν. Είναι εφικτά.
Να δείξουμε στην Ευρώπη πως δεν είναι μόνον ονειροφαντασία όπως αποτυπώθηκε στους πίνακες των Αρκαδιστών του μπαρόκ.

Είναι τόπος υπαρκτός και προορισμός προσβάσιμος σε όσους διαθέτουν ελπίδα, καθαρό νου και καρδιά, όρεξη για δουλειά, υπομονή και ανθρωπιά.

Ο θυμός και το μίσος για κάθε τί αντιδημοκρατικό, αντιλαϊκό, ψεύτικο, ανθελληνικό, ας μας κρατήσει σε εγρήγορση, ας οδηγήσει το χέρι μας στην κάλπη. 

Αλλά μέχρι εκεί!

Από Δευτέρα ας μας οδηγεί πιά μόνη η ελπίδα, χωρίς καμία διάθεση ρεβανσισμού, χωρίς αντίποινα.

Ας φροντίσουμε να ανακτήσουμε όσα καταστράφηκαν τα τελευταία χρόνια.
Ας κλείσουμε τις πληγές με πολλή δουλειά και σύμπνοια.
Ας δείξουμε στην Ευρώπη τον δρόμο που ενώνει τον ρεαλισμό με τον ανθρωπισμό...
Και οι Εφιάλτες θα εξαφανιστούν από μόνοι τους.

Φρικτοί Εφιάλτες, φρικτοί άνθρωποι, μα θα τους ξεπεράσουμε!
Χωρίς να πέσουμε στο επίπεδό τους.
Χωρίς να γίνουμε σαν κι αυτούς!

Ήρθε η ώρα της ελπίδας.
Ας την καλωσορίσουμε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 
«Βέλτιον θανείν άπαξ ή διά βίου τρέμειν» Αίσωπος
Και πόσο σοφά είναι τα λόγια αυτά.  Κάπως πιο αισιόδοξα  είναι και τα λόγια του Καζαντζάκη πάνω στον φόβο όπου στο έργο του «Αναφορά στον Γκρέκο» έγραψε: Αν μπορείς κοίταξε τον φόβο κατάματα και ο φόβος θα φοβηθεί και θα φύγει…
Μάλιστα σε ένα κείμενο στο διαδίκτυο, και ήταν με την υπογραφή του «ΑΠΕΛΛΗ», είχαμε διαβάσει ότι στο συγκεκριμένο αυτό έργο του Καζαντζάκη ο συγγραφέας σημειώνει ότι «δεν πρόκειται για μια αυτοβιογραφία, τονίζοντας πως η μόνη της αξία συνοψίζεται σε λίγες λέξεις, όπως: αγώνας, κόκκινη γραμμή, ανήφορος, Γολγοθάς, Ανάσταση. 
Αυτές οι λέξεις, όταν ξεπερνούν την προσωπική ύπαρξη, πράγμα που συμβαίνει και στην Αναφορά, αποκτούν μια πανανθρώπινη σημασία. Έτσι, τα προσωπικά βιώματα και οι αναμνήσεις του Καζαντζάκη, αναπόφευκτα γίνονται μέρος της συλλογικής συνείδησης μέσα στην οποία η ατομικότητα χάνει τα προσωπικά της χαρακτηριστικά, ρέει και ενσωματώνεται, όπως μια σταγόνα νερού μέσα στον ωκεανό της ανθρώπινης Οδύσσειας. "...η σταύρωση είναι ο μόνος δρόμος της ανάστασης, άλλον δεν έχει", διαβεβαιώνει με μια ορθόδοξη αναστάσιμη χαρμολύπη». 

Κάπως έτσι συμβαίνει και με τις εκλογές αυτές… Από την μία πλευρά η εκστρατεία του φόβου, της απόλυτης καταστροφής, της έλλειψης ακόμη και χαρτιού υγείας, όπως μας είπε η πρώην κυβερνητική εκπρόσωπος κ. Βούλτεψη δηλαδή η προεκλογική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας.  Από την άλλη η εκστρατεία της ελπίδας, της αλλαγής, της λύτρωσης, της απελευθέρωσης από την Τρόικα, από την καταδυνάστευση, δηλαδή τα όσα πρεσβεύει προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Για ένα πράγμα πρέπει να είμαστε όλοι σίγουροι.  Ότι την επομένη των εκλογών η Ελλάδα ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ, αλλά ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ από την Τρόικα και τους δανειστές. Πρέπει όλοι να αφήσουμε κατά μέρος την ατομικότητα και να αποκτήσουμε έστω για μια φορά συλλογική συνείδηση.  Μόνον έτσι θα έρθει η Ανάσταση… Έστω και αν είναι από «άθεους» πολιτικούς.  Άλλωστε τους «χριστιανούς» πολιτικούς τους ένιωσε για τα καλά στο πετσί τους η πλειοψηφία των Ελλήνων. 

Απλά θα γίνουν αλλαγές που κάποιους θα δυσαρεστήσουν, και κάποιους άλλους θα ευχαριστήσουν.  Το θέμα είναι καθαρά ποσοτικό. Θα γελάσει το χειλάκι πολλών και θα κλάψει μια μικρή μειοψηφία ολιγαρχών, πλουσίων ή θα συνεχίσουν να υποφέρουν οι πάμπολλοι για να γλεντούν και για να αυξάνουν τον πλούτο τους ή ελάχιστοι; 

Διαβάζουμε άρθρα, αναλύσεις, που κυριολεκτικά μας κάνουν να γελάμε… Τι Κολομβία θα γίνουμε, τι Βενεζουέλα, τι Κούβα, τρέχα γύρευε τι άλλο.  Ο ΣΥΡΙΖΑ θα φέρει την καταστροφή… Θα ανέβουν στην εξουσία οι «σάπιοι», οι αριστεροί μας εξηγούν… Ε, και;  Αυτή είναι η απάντηση που δίνουν οι περισσότεροι συνάνθρωποί μας.  Είδαμε, σου λένε, και τους άλλους τους έντιμους, τους δεξιούς, τους σοσιαλιστές (ή μήπως σοσια-ληστές) τι μας έταξαν και το τι έκαναν.  Τι έταξαν διαχρονικά σε αυτό τον λαό και που τον οδήγησαν τελικά.  Στο ΑΠΟΛΥΤΟ ΧΑΟΣ.  Αν δεν είναι Κολομβία η χώρα σήμερα, πότε άλλοτε ήταν ή πότε θα γίνει; 

Έχουν αντιληφθεί ορισμένοι ποιος κυβερνά σήμερα αυτή τη χώρα;  Ο φόβος, η απελπισία, η απόγνωση…  Ο Έλληνας είναι άνεργος, ανασφάλιστος, απένταρος, οι μικροσυνταξιούχοι γονείς σε ποσοστό 30% μάλιστα αναγκάζονται να τρέφουν παιδιά και εγγόνια στερούμενοι τα πάντα, και οι προνομιούχοι αυτής της χώρας, δηλαδή αυτοί που εργάζονται, θα πάρουν, κάποια στιγμή, ως συνταξιούχοι την εγγυημένη σύνταξη των 350 ευρώ! Μήπως υπάρχει δικαιοσύνη; Όπου λόγω εθνικού συμφέροντος λέει δεν ισχύει τίποτα, από το Σύνταγμα μέχρι και τον πιο απλό νόμο που κατοχύρωνε κάποια εργατικά δικαιώματα; Ή να μιλήσουμε για την υπέρμετρη αστυνομική βία όπου διέλυαν με αγριότητα κάθε διαδήλωση «αγανακτισμένων» ή κάθε λογική διαμαρτυρία ανθρώπων που πνιγόντουσαν από αυτή την κατάσταση; 

Αυτοί που γράφουν για το τι θα φέρει μια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην χώρα μας έχουν αναρωτηθεί ποτέ ποιο είναι το διακύβευμα για τα 6 εκ Έλληνες που δεινοπαθούν σήμερα; Μηδέν, τίποτα, κανένα… Μόνον οι κατέχοντες, και αυτοί πιθανά, όχι σίγουρα, μπορεί να έχουν να χάσουν κάτι.  Στην πράξη θα το δούμε.  Ε, οι 6 εκατ. συνάνθρωποι μας λογικό είναι να αδιαφορούν για τους πολύ λίγους «έχοντες και κατέχοντες»… Στην πραγματικότητα ανταποδίδουν την αδιαφορία των πλουσίων και ελεγχόμενων από αυτούς προς τους δεινοπαθούντες! 

Αυτό που πρέπει να γίνει την Κυριακή των εκλογών είναι να ψηφίσουν όλοι ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΝ με μόνο κριτήριο το καλό της πατρίδας.  Να ψηφίσουν τους καλύτερους από τους υποψηφίους των κομμάτων… Όχι τους επαγγελματίες πολιτικούς.  Όχι αυτούς που το άσπρο το έκαναν μαύρο μόνο και μόνο για να επιβιώσουν πολιτικά οι ίδιοι… Όχι τα πολιτικά τζάκια…  Όχι τα λαμόγια, όχι τους απατεώνες… Όχι τους ασπόνδυλους που δεν ύψωσαν μια φορά το ανάστημα τους και να πούν "μέχρι εδώ" με τα μνημόνια και τα εξοντωτικά μέτρα!

Από την Κυριακή το βράδυ η χώρα πρέπει να αλλάξει σελίδα.  Πρέπει να αρχίσει η διαδικασία αποκατάστασης των ισορροπιών στην χώρα. Να αποκατασταθεί η μεσαία τάξη.  Οι νοικοκυραίοι που στήριξαν και μεγάλωσαν από όλες τις πλευρές αυτή την χώρα. 
Κανένας λογικός άνθρωπος δεν περιμένει να απαλλαγούμε από την Τρόικα ασχέτως του τι λέγεται. Εδώ ο κ. Σαμαράς, ξέρετε αυτός που έκανε 6 ώρες πρόβα για το τι θα πει στην κ. Μέρκελ και για τόσο διάστημα που κυβέρνησε, άκουγε τελικά μόνο τι του έλεγε, ήταν ο Σούπερμαν ο «Αντιμνημονιάκας» προεκλογικά το 2012!!!  Και είδαμε τι έγινε. Και γιατί να φταίει η Τρόικα για όλα τα δεινά της χώρας, όταν ο κ. Σούλτς, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, χαρακτήριζε ανυπόφορη πριν από λίγες ημέρες την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Ελλάδα, τονίζοντας πάντως, ότι τα μέτρα λιτότητας αποφασίστηκαν από τις ελληνικές κυβερνήσεις και όχι από την Ε.Ε.!!!

Ο λαός απέναντι στην εκστρατεία φόβου που έχει εκδηλωθεί από αυτούς που τρέμουν για το μέλλον τους και την τύχη που θα έχουν, όπως και από αυτούς που εμπνεύστηκαν την όλη οικονομική κατάσταση για να διαλύσουν μια χώρα και να αποσπάσουν τον πλούτο της, θα πρέπει να απαντήσει στην κάλπη, ψηφίζοντας ανάλογα, σύμφωνα με τα λόγια του Ινδού φιλοσόφου και πολιτικού Τσανάκυα:
Μόλις ο φόβος πλησιάσει, να του επιτεθείς και να τον εξοντώσεις…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κλεισθένης 

Λαϊκή θέληση, την Δευτέρα θα έχουμε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Περιμένουμε τα πρόσωπα που θα απαρτίσουν την νέα κυβέρνηση.

Φυσικά και θα κάνουμε την κριτική μας.

Πιστεύω ότι οι ΠΑΣΟΚογενείς να μην έχουν θέση σε μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Αρκετά μας ταλαιπώρησε αυτό το ψευτοσοσιαλιστικό κόμμα.

Θέλω να ελπίζω ότι το σημιτιστάν και οι ψευτοεκσυγχρονιστές θα μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και ίσως μερικοί στην φυλακή.

Οι γερμανόδουλοι που μας έβαλαν, χωρίς να μας ρωτήσουν, στο ευρώ και μας έδεσαν χειροπόδαρα στο άρμα της νεοφιλελεύθερης και φασίζουσας Γερμανίας πρέπει να εξαφανιστούν απ’ την πολιτική σκηνή.

Είναι υποχρέωση του ΣΥΡΙΖΑ να το κάνει.

Είναι τραβηγμένο να περιμένουμε από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να τιμωρήσει όσους ευθύνονται για την καταστροφή της χώρας αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Ίσως στηθούν ειδικά δικαστήρια απονομής του δικαίου και όχι συγκάλυψης των ευθυνών, πολιτικών ή ποινικών.

Η ακροδεξιά παρέα του Σαμαρά μαζί με τον ίδιο θα φύγουν το βράδυ της 25ης του Γενάρη.

Ετοιμάζουμε μαντήλια Καλαματιανά για το κατευόδιο.

Ομοίως και το δίκτυο 21 που μας ταλάνισε τόσα χρόνια υποστηρίζοντας ότι είναι πατριωτική κίνηση.

Αναρωτιέμαι τι σόι πατριώτες είναι όταν αποδέχτηκαν και συνέργησαν στην άνευ όρων παράδοση της εθνικής κυριαρχίας στους ξένους τοκογλύφους.

Ας είναι, τους ευχόμαστε να πάνε στα τσακίδια.

Ελπίζω η κάλπη να τιμωρήσει πολιτικά όσους ευθύνονται για τα μνημόνια και την φτωχοποίηση του λαού μας.

Αυτοί δεν ανήκουν μόνο στο ΠΑΣΟΚ, υπάρχουν "μπουμπούκια" και στη Ν.Δ. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κινηθεί με γνώμονα τα θέλω του λαού τότε θα μακροημερεύσει, αν όχι τότε θα διαλυθεί απότομα όπως ανδρώθηκε.

Το ΠΑΣΟΚ άντεξε για περίπου 40 χρόνια αλλά σε άλλες συνθήκες.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσει ρήξεις τότε θα έχει την συμπαράσταση πολλών πολιτών που δεν τον ψήφισαν. Αν όχι, τότε θα γκρεμιστεί και θα επαληθευτεί η πρόβλεψη για αριστερό διάλειμμα στην κυβέρνηση.

Μακάρι οι ρήξεις να είναι τέτοιες που να απαλλαγούμε απ’ τα δεσμά της Ε.Ε και του ευρώ.

Εμείς οι πολίτες οφείλουμε αύριο να ψηφίσουμε σύμφωνα με την συνείδησή μας, χωρίς φόβο, αυτούς που επιλέξαμε.

«Κοντός ψαλμός, αλληλούια».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Λίγο πριν το άνοιγμα της κάλπης στην οποία καλείται ο ελληνικός λαός να καταθέσει την εμπιστοσύνη στα πολιτικά κόμματα προκειμένου να αναδειχθεί η επόμενη κυβέρνηση της χώρας, βρισκόμαστε μπροστά σε μία πρωτοφανή(*) περίπτωση ξένη χώρα να διαθέτει την ικανότητα εκείνη ώστε να μπορεί να διαλύσει -οποιαδήποτε στιγμή επιθυμήσει- την ελληνική κυβέρνηση δημιουργώντας πλείστα όσα προβλήματα στην Ελλάδα.

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Ενώ η συζήτηση έχει αρχίσει να περιστρέφεται γύρω από την σοβαρή πιθανότητα σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ (την ίδια στιγμή τόσο ο κ. Τσίπρας όσο και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ απομακρύνουν την περίπτωση συνεργασίας με άλλα κόμματα επιδιώκοντας περαιτέρω συσπείρωση που θα οδηγήσει στην αυτοδυναμία), σχεδόν κανείς πολιτικός δεν έχει αναφερθεί στις τραγικές συνέπειες που μπορεί να υπάρξουν για την χώρα από μία αυτοδύναμη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.
Η ανησυχία μίας τέτοιας αυτοδυναμίας δεν βρίσκεται τόσο στην έλλειψη κυβερνητικής εμπειρίας που υπάρχει από την πλευρά των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε στο γεγονός πως αυτά τα στελέχη ανήκουν στον θεωρητικό (κυρίως οικονομικό) χώρο. Η επικινδυνότητα ενός αυτοδύναμου ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στο πλήθος των βουλευτικών εδρών που του δίνουν τα δημοσκοπικά αποτελέσματα (151 ή 152 έδρες) και συγκεκριμένα στην ισορροπία τρόμου (που δημιουργεί αφόρητη πίεση και αστάθεια). Και ακριβώς αυτή η σταθερότητα (ή η αστάθεια) θα στηρίζεται στις ψήφους των προωθούμενων από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής μουσουλμάνων βουλευτών (σύμφωνα με τις ενδείξεις θα είναι 2) του ΣΥΡΙΖΑ.

Πώς θα αντιδράσει ο Αλέξης Τσίπρας και τα υπόλοιπα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όταν θα βρεθούν αντιμέτωποι με απαιτήσεις των μουσουλμάνων βουλευτών τους, οι οποίες θα προωθούν περαιτέρω (γενικότερα ή ειδικότερα) τα τουρκικά συμφέροντα και την εξωτερική πολιτική της Άγκυρας σε ευαίσθητες περιοχές όπως στη Θράκη, τα Δωδεκάνησα και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου;
Με δεδομένη την καταγεγραμμένη χαλαρότητα (έως αδιαφορία) του ΣΥΡΙΖΑ επί των Ελληνικών εθνικών θεμάτων, πόσο σθεναρή αντίσταση και ποιες παραχωρήσεις μπορεί να κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στις οποιεσδήποτε τουρκικές αιτιάσεις, υπό την απειλή πτώσης της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα;

Δυστυχώς, και με βάση το «ιστορικό» των καταγεγραμμένων θέσεων των περισσότερων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ως προς την υπεράσπιση ή μη των ελληνικών εθνικών θεμάτων, απέναντι τόσο στην Τουρκία όσο και στα Σκόπια ή την Αλβανία, οι προβλέψεις που μπορούν να γίνουν αυτή τη στιγμή (εκτός και εάν υπάρξει μία θεαματική στροφή του ΣΥΡΙΖΑ) κυμαίνονται μεταξύ του δυσάρεστου έως και του (προβλεπόμενου) εθνικά επικίνδυνου κυβερνητικού σχήματος. Και αυτό ακριβώς το κυβερνητικό σχήμα φαίνεται να είναι δομικά ευάλωτο ως προς την υπεράσπιση των εθνικών θεμάτων, εξαιτίας πολιτικών θέσεων που λόγω της ταξινόμησης προτεραιοτήτων που έχουν τεθεί από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ.

Στο σημείο αυτό και λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, τόσο οι ψηφοφόροι όσο και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να τοποθετηθούν απέναντι στο ερώτημα:
Πόσο χρήσιμη για τη χώρα θα είναι μία αυτοδύναμη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα κινδυνεύει με διάλυση από τους μουσουλμάνους (τουρκόφρονες σύμφωνα με δηλώσεις τους) βουλευτές του και κατά πόσο χρήσιμη μπορεί να είναι μία μη αυτοδύναμη κυβέρνηση Τσίπρα, η οποία θα «εξαναγκαστεί» να συνεργαστεί με κάποιο άλλο πολιτικό κόμμα, το οποίο θα φρενάρει τυχούσες αποκλίσεις (από τα εθνικά θέματα της Ελλάδας) στελεχών του;
Στην αυτοδυναμία που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ, τι είναι σε θέση να θυσιάσει ο Αλέξης Τσίπρας και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ; Θα προτιμήσουν την επικίνδυνη αυτοδυναμία ή την ασφαλή και «σοφή» συνεργασία;
Επειδή η απόφαση ουσιαστικά ανήκει στους ψηφοφόρους, ίσως θα πρέπει κάποιοι να σκεφτούν πολύ σοβαρά σε ποιο κόμμα θα δώσουν δύναμη να κυβερνήσει ή να θέσει σε νέες περιπέτειες τη χώρα…

* Το πρωτοφανές προσδιορίζεται όχι ως προς τον έλεγχο από κάποια τρίτη χώρα (κάτι τέτοιο έχει συμβεί κατ’ επανάληψη στο παρελθόν), αλλά ως προς την δυνατότητα που για πρώτη φορά αποκτά η γείτονα Τουρκία να επηρεάζει και σε σημαντικότατο βαθμό να καθορίζει αποφάσεις και ενέργειες της κυβέρνησης σε θέματα που άπτονται τόσο της εσωτερικής όσο και της εξωτερικής πολιτικής.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιάννης Σαρλάς

Λίγες ημέρες προ των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου και ο αξιότιμος κ. Πρωθυπουργός μας, υποδεικνύει τον ΣΥΡΙΖΑ, ως το ατύχημα, που δεν πρέπει να συμβεί στην Ελλάδα! Η ταπεινότητά μου δεν γνωρίζει τι θα συμβεί στο μέλλον αλλά επί του παρόντος, το μοναδικό επαναλαμβανόμενο ατύχημα για την χώρα μας είναι, ότι έχει την…ατυχία σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για τον τόπο να εμφανίζει τέτοια λειψανδρία πολιτικών ηγετών, που όμοιά της δεν υπήρξε ποτέ!! Από την μία ο απερχόμενος, Γερμανόδουλος, παλαιοκομματικός θίασος της σφαλιάρας, της συμπολίτευσης και από την άλλη η αριστερή, διεθνιστική, κρατικίστικη θολοκουλτούρα της αντιπολίτευσης, σχηματίζουν μια τανάλια, που σφίγγει ολοένα και περισσότερο το λαιμό του Έλληνα πολίτη, ο οποίος μέσα στην απελπισία του αναζητά εις μάτην μια σανίδα σωτηρίας για να επιβιώσει.

Είναι ευρέως γνωστό από…Εβραίους και Αμερικανούς, η επιφυλακτικότητα, με την οποίαν έβλεπε ο Αγγλοσαξωνικός παράγοντας τον Έλληνα Πρωθυπουργό σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα τους Γερμανούς, των οποίων τα σχέδια εξετέλεσε εις το ακέραιο! Παρ’όλα αυτά, το τελευταίο χρονικό διάστημα, τον κ .Σαμαρά έπαψε να στηρίζει ακόμα και η ίδια η φράου Μέρκελ, με αποκορύφωμα τον εξαναγκασμό του στην επίσπευση της εκλογής του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και ουσιαστικά την προσφυγή του σε πρόωρες εκλογές. Με άλλα λόγια, τον πέταξαν σαν αποτσίγαρο αφού πρώτα τον χρησιμοποίησαν! Θέλετε να μάθετε το γιατί;; Διότι πολύ απλά, οι Ευρωπαίοι κατάλαβαν, ότι η Ελλάς, φέρουσα ηγέτες τύπου Γιωργάκη Παπανδρέου και Αντώνη Σαμαρά δεν έχει την πρόθεση ούτε να εκσυγχρονίσει το κράτος της μα ούτε και να πατάξει ή καλύτερα να εξοβελίσει το υπάρχον, διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα!

Όταν πριν λίγα χρόνια η Τρόικα ζήτησε αρχικά από τον ΓΑΠ και αργότερα από τον Σαμαρά να απολυθούν οι μισοί Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι είχαν μπει στο δημόσιο με ρουσφέτια, αυτοί αρνήθηκαν φοβούμενοι το πολιτικό κόστος! «Θα βρούμε τα λεφτά από αλλού», απήντησαν τότε και σήμερα είναι η ίδια η Ευρώπη και το ΔΝΤ, που τους δείχνουν τον δρόμο της εξόδου λέγοντας τους όσο πιο καθαρά γίνεται. Να φύγετε, να πάτε αλλού! Βεβαίως, το τι χρήματα βρήκαν ή μάλλον το τι μας…βρήκε είναι σε όλους μας γνωστό και το βίωσε λίγο πολύ ο κάθε Έλληνας στο πετσί του. Ακρωτηρίασαν την ιδιωτική οικονομία, ρήμαξαν τους μισθούς και τις συντάξεις, έκλεισαν το μικρομάγαζο του μή προνομιούχου Έλληνα ενώ βεβαίως...ούτε λόγος να ακουμπήσουν λίστες Λαγκάρντ και off-shore εταιρείες! Κατά συνέπεια, οι Ευρωπαίοι έχουν καταλάβει, ότι οι Έλληνες πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι και θέλουν να τελειώνουν μιαν ώρα αρχύτερα με δαύτους!

Όντως, σε καμία περίοδο της νεότερης Ελληνικής ιστορίας δεν υπήρξε τέτοια σήψη, τέτοιος ξεπεσμός της πολιτικής ζωής, τέτοιο συνονθύλευμα ηλιθίων και πρακτόρων!! ΙΔΟΥ το αποτέλεσμα της (ψευτο)δημοκρατίας, ιδού το προϊόν της κομματοκρατίας, που κυβέρνησε τον τόπο τα τελευταία σαράντα χρόνια, με πιο απτό, το πέρασμα από την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΤΗΤΑ, το οποίο οδήγησε στον εκφυλισμό των αξιών και στην αποδόμηση της κοινωνίας!

Απότοκος όλων αυτών είναι και το γεγονός της απουσίας συγκροτημένου και ωρίμου πολιτικού αισθητηρίου με αποτέλεσμα η πολιτική Παιδεία στην χώρα μας να βρίσκεται...υπό του μηδενός! Θα σας δώσω ένα παράδειγμα όσο πιο τηλεγραφικά γίνεται: Όπως στην Ελλάδα, έτσι ακριβώς και στην Τουρκία κυριαρχούσε για αρκετά χρόνια το φαινόμενο του δικομματισμού, με το κόμμα του Ορθού Δρόμου της Τσιλέρ και το κόμμα της Μητέρας Πατρίδος του Οζάλ να βρίσκονται στο πολιτικό προσκήνιο και να εναλάσσονται στο αλισβερίσι της εξουσίας. Κάποια στιγμή, προφανώς ύστερα από την εμφάνιση αναλόγων κρουσμάτων διαφθοράς, ο Τουρκικός λαός τα...πήρε άγρια και έστειλε στον αγύριστο αυτούς τους δύο αντίστοιχούς εγχώριους κομματικούς του νταβατζήδες, εξαφανίζοντας ουσιαστικά από τον χάρτη τα εν λόγω κόμματα και εκλέγοντας τον ηγέτη (για τους Τούρκους) Ερντογάν, ο οποίος από Δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης έγινε... όχι κλητήρας αλλά Κυβερνήτης! Ποιό είναι το συμπέρασμα ή καλύτερα το... ηθικό δίδαγμα; Ότι ο Ελληνικός λαός δεν διαθέτει ούτε το ηθικό ανάστημα των γειτόνων μας, πολλώ δε μάλλον το πολιτικό τους αισθητήριο!

Ας επιχειρήσουμε όμως να αποκρυπτογραφήσουμε ή καλύτερα να αφουγκραστούμε τα…ερωτικά χείλη του Πρωθυπουργού μας. Τι λέει λοιπόν και ωρύεται ο κ.Σαμαράς, σκίζοντας (μετά τα μνημόνια) ιμάτια, κοστούμια και... γραβάτες για να τον λυπηθούμε;; «Υψώσαμε την φωνή μας και διατρανώσαμε την οργή μας απέναντι στην Τρόικα σχετικά με περαιτέρω οριζόντια νέα μέτρα και περικοπές για τον Έλληνα πολίτη!». Προφανώς, εννοεί το e-mail Χαρδούβελη, την περίοδο, όπου η χώρα κυβερνούνταν με…mails και sms, λαμβάνοντας εντολές από τον κάθε γραφειοκράτη-υπάλληλο των Βρυξελλών! Μάλλον, στην περίπτωση του ισχύει το... μας έκλεψαν τα ρούχα και δίνουμε σκληρή μάχη για να κρατήσουμε και τα σώβρακα!!

Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι μέντιουμ για να οραματιστεί ούτε χρειάζεται να έχει σπουδάσει οικονομικά για να αποκωδικοποιήσει, ότι οδεύουμε προς...σαλαμοποίηση μισθών και συντάξεων εις τα 300 Ευρώ, ακριβώς, όπως στις χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ! Και η ταπεινότητά μου διερωτάται: Τότε γιατί μας…κατσικώθηκε το διαβόητο και επάρατο μνημόνιο;; Δηλαδή η Τρόικα, ως εποπτεύουσα και αξιολογούσα αρχή των όρων ενός προγράμματος, η εφαρμογή του οποίου έχει κάνει τον Ελληνικό λαό να περάσει…των παθών του τον τάραχο, ήρθε για να γίνει η Ελλάδα Βουλγαρία και Ρουμανία ή μήπως Γερμανία;; Σε περίπτωση, που δεν έγινα αρκετά σαφής, ξαναρωτώ: Οι συμφωνίες της χώρας μας με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, (οι οποίες ονομάστηκαν εν συντομία με τον όρο μνημόνιο) υπεγράφησαν ούτως ώστε η Ελλάς να αναπτυχθεί οικονομικά και σε βάθος χρόνου να αποκτήσει δυναμική και προοπτική μιας ισχυρής Ευρωπαϊκής χώρας, όπως η Γερμανία ή να κατέβει στα επίπεδα της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας;; Διότι εάν ο τελικός στόχος ήταν να γίνει το δεύτερο, τότε δεν χρειαζόμασταν ούτε μνημόνια ούτε συμφωνίες ούτε και θυσίες του Ελληνικού λαού! Πτωχεύαμε και μόνοι μας δίχως συνεργάτες, συνεταίρους και συνενόχους!

Το επόμενο κυβερνητικό επιχείρημα όμως είναι αυτό, που με την βαρύτητά του σε...τραβάει και σε κολλάει στον τοίχο!! «Ψηφίστε μας για να υπάρχει σταθερότητα και να μπορέσουμε να βγούμε σε λίγο καιρό στις αγορές για να ανασάνουμε». Όντως, ο κ. Σαμαράς είναι σταθερός. Σταθερός σε...φληναφήματα ανοησίας και πομφόλυγες αηδίας! Ο άνθρωπος είτε έχει πάρει διαζύγιο από την κοινή λογική και χρήζει ψυχοπαθολογίας είτε...τρολάρει αγρίως! Αυτός και οι συνεργάτες του έχουν αναγάγει σε όραμα και μέγα ιδανικό τον…εξωτερικό δανεισμό! Όταν στηρίζεις την επιβίωσή και την συνέχειά σου ως κρατική οντότητα για τα επόμενα τουλάχιστον...εκατόν πενήντα χρόνια στον κυκεώνα των δανείων, όταν ορίζεις ως ιδανικά για τις μελλοντικές γενιές το να ζεις με…δανεικά, ε τότε είσαι πολύ ΜΙΚΡΟΣ για να φέρεις τον τίτλο όχι του Πρωθυπουργού αλλά και του τελευταίου πολίτη (οπλίτη) αυτής της χώρας!

Αλήθεια, για θυμίστε μου, τί εστί αγορές; Μήπως αυτοί οι τοκογλύφοι, (σε συνεργασία με τους οίκους…ανοχής, συγγνώμη, αξιολόγησης) οι οποίοι μαζί με τον ΓΑΠ είχαν ποντάρει στην χρεοκοπία της Ελλάδος για να κερδοσκοπήσουν; ΑΥΤΟΥΣ παρακαλεί γονυπετώς στα...τέσσερα ο Σαμαράς να μας δανείσουν και μάλιστα με επιτόκια άνω του 7% σε σχέση με 4.5%, που δανειζόμαστε σήμερα (από το ΔΝΤ και 0,8% από την Ε.Ε.) για να επέλθει η ανάπτυξη;; Πρώτη φορά ακούω για χώρα, η οποία θα βγεί από το τέλμα και θα ξεχρεώσει δανειζόμενη με... ακριβότερα επιτόκια από αυτά, με τα οποία δανείζονταν έως και σήμερα! Αυτό αποτελεί την επιτομή της...ενσαρκωμένης ψυχοπάθειας!

Αυτοί οι γύπες το κάνουν συνέχεια. Ακολουθούν την ίδια τακτική παντού, σε κάθε γωνιά του γεωπολιτικού…στερεώματος! Εντοπίζουν κράτη με διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Τους πλησιάζουν με το αζημίωτο και τους δίνουν με το ζόρι δανεικά, ευαγγελιζόμενοι, την αναγκαιότητα μεταρρυθμίσεων, του εκσυγχρονισμού της κρατικής μηχανής και την κατασκευή έργων υποδομών κοινής ωφελείας! Ποιο το…ώφελος;; Στην πραγματικότητα, τα χρήματα διασπαθώνται ή καλύτερα διανέμονται στις τσέπες της εκάστοτε κυβερνητικής νομενκλατούρας και οι τόκοι τρέχουν στις πλάτες της λαϊκής…καμπούρας! Τότε ακριβώς, αρχίζει το τελικό στάδιο του προγράμματος…στήριξης! Τα κοράκια στηρίζουν με κάθε τρόπο την πολιτική, δημοσιογραφική και οικονομική ελίτ της…εν λόγω μπανανίας κάνοντας πλύση εγκεφάλου στον κοσμάκη ούτως ώστε να συντηρείται έτη και έτη αυτό το επαναλαμβανόμενο, ειδεχθές έγκλημα εις βάρος του λαού της, που όπως πάντα πληρώνει…τα πάντα! Και ύστερα;; Ύστερα, ΤΟΥΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Ενέργεια, πλουτοπαραγωγικές πηγές, τράπεζες, ολόκληρος ο δημόσιος και ο ιδιωτικός, πλούτος της χώρας γίνεται βορά ή μάλλον…ανταλλαγή στο βωμό της αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων και των…υποχρεώσεων! Σας θυμίζει κάτι αυτό;;; Πριν δέκα χρόνια θα μας έρχονταν στο μυαλό κάποια Αφρικανική χώρα. Σήμερα... προσεχώς στις γειτονιές σας!!

Ας εξετάσουμε όμως και το έτερο…τρομολαγνικό επιχείρημα των φωστήρων της συγκυβέρνησης, το οποίο σε ελεύθερη μετάφραση τίθεται ως εξής: «Κανονίστε μάγκες γιατί έτσι και πέσουμε θα μας πετάξουν έξω από την Ε.Ε. και θα μας την...πέσει η Τουρκία». Αυτό διαρρέουν (έχουν πάθει...λογοδιάρροια) συνεχώς τα ΣαμαροΒενιζέλεια παπαγαλάκια και μάλιστα το ακούω πολλάκις και από φίλους μου βουλευτές της Ν.Δ. Ενώ τώρα, μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι διότι εάν μας επιτεθεί η Τουρκία, η Μέρκελ θα προτάξει τα...στήθη της ενώ τα...στίφη του (ανύπαρκτου) Ευρωστρατού θα αποτελέσουν σοβαρό ανάχωμα για τις Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, θα συμπλήρωνε η ταπεινότητά μου! Πάντως, τόσο η Συγγρού όσο και η Χαριλάου Τρικούπη έχουν την αυτή, ταυτόσημη εμμονή! Θεωρούν, ότι μια ενδεχόμενη εκλογική ήττα της συγκυβέρνησης θα σημάνει τις…καμπάνες τις εξόδου από το πλαίσιο της Ε.Ε. Δεν ξέρω τί ακριβώς εννοούν με τον όρο πλαίσιο, (εκτός ίσως από την αλυσσίδα καταστημάτων που πουλάει ηλεκτρονικούς υπολογιστές) αυτό όμως που γνωρίζω είναι, ότι είμαστε ήδη εδώ και δυό μιση τουλάχιστον χρόνια, εκτός του…Ε.Ε. Εκτός του Ελληνικού Έθνους!!! Έχουμε μεταβληθεί σε αποικία αλλότριων συμφερόντων και έχουμε απεμπολήσει κάθε ίχνος πατριωτισμού, κάθε ίχνος Ελληνικού Εθνικισμού!

Όσον αφορά την Ευρώπη, η ιδέα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης (όπως υπήρχε στο μυαλό του Ντε Γκωλ και άλλων Ευρωπαίων ηγετών) περιελάμβανε μιαν Ευρωπαϊκή Ένωση κρατών - εθνών και ουχί...κρατών - εταιρειών, όπως λαμβάνει χώρα στις μέρες μας σύμφωνα με τις επιταγές των μεγαλοτραπεζιτών, με τους μισούς κατοίκους της Ευρώπης...να μην είναι Ευρωπαίοι!! Αυτό το μόρφωμα, το οποίο ανεχόμαστε...έτη και έτη ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΡΩΠΗ και δεν μπορεί να έχει κανένα απολύτως μέλλον! Θα καταρρεύσει λίαν συντόμως ωσάν χάρτινος πύργος, γι αυτό και ο σχεδιασμός για το δικό μας...μέλλον, που θα γίνει από την επόμενη, υπεύθυνη Ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να έχει ως στόχο την σταδιακή και με τις κατά το δυνατόν λιγότερες απώλειες, απεγκλώβισή της χώρας μας από αυτήν την... μεταλλαγμένη Ευρώπη, η οποία πνέει τα λοίσθια!!

Σχετικά τώρα με τους κινδύνους, που ελλοχεύουν σε περίπτωση που αποφασίσουν να μας πατάξουν και να μας…πετάξουν έξω από την νομισματική ένωση, σας δηλώνω υπεύθυνα, ότι το ενδεχόμενο αυτό όντως θα λάβει σάρκα και οστά πολύ σύντομα, όχι διότι η…άτακτη Ελλάδα δεν θα πληρώσει τα χρέη της αλλά διότι πολύ σύντομα δεν θα υπάρχει το ίδιο το Ευρώ! Και δεν θα υπάρχει Ευρώ διότι πρώτη από όλους η Γερμανία είναι αυτή που επιθυμεί να μην υπάρχει Ευρώ! Σας μπέρδεψα;; Εξηγούμαι: To Ευρώ, ως ενιαίο νόμισμα "σέρνει" πίσω του όλα τα…βαρίδια των χρεών του Ευρωπαϊκού νότου, δηλαδή τα χρέη της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ελλάδας κοκ. Το γεγονός όμως αυτό, φρενάρει την ανάδυση ενός αυτόνομου και ισχυρού Μάρκου, το οποίο αντιπροσωπεύει την ισχυρή οικονομία της Γερμανίας με τις πλούσιες εξαγωγές της και το οποίο θα δράσει εν δυνάμει ανταγωνιστικά απέναντι στο Αμερικανικό δολάριο. Επειδή λοιπόν αυτό το ξέρουν οι Αμερικανοί, γι' αυτό θέλουν να κρατήσουν την Γερμανία εγκλωβισμένη στην...φούσκα του Ευρώ! Γνωρίζετε, ότι τα τελευταία χρόνια οι Η.Π.Α. έχουν ενισχύσει με πάνω από 100 δις δολάρια την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα στην προσπάθειά τους να στηρίξουν το Ευρώ; Μιλάμε για τέτοια…αδυσσώπητη σύγκρουση δολαρίου-Ευρώ! Αυτά όμως δεν θα μας τα πει κανένας… MEGAλος καναλάρχης!

Κατά συνέπεια, το Ευρώ δεν αντιπροσωπεύει καμία πραγματική, εθνική οικονομία κανενός κράτους-μέλους της Ε.Ε. Θα το παρομοίαζα, ως ένα ετοιμοπαράδοτο κοστούμι, το οποίο ράφτηκε δίχως να παρθούν μέτρα επάνω σε κανέναν από τους Ευρωπαίους εταίρους ούτε καν στην Γερμανία, όπως εξήγησα παραπάνω. Δεν είναι δυνατόν ένα κράτος να ορθοποδήσει δίχως να κατέχει το αρτιότερο δημοσιονομικό του εργαλείο, που δεν είναι άλλο από το νόμισμά του!! Συνεπώς, αργά ή γρήγορα, το Ευρώ θα καταρρεύσει αλλά δυστυχώς αυτό θα γίνει όταν το αποφασίσουν οι Γερμανοί! Όσον αφορά την χώρα μας, το… τυράκι για να εισέλθουμε στο Ευρώ ήταν να παίρνουμε φτηνά δανεικά, με επιτόκιο 1% και ιδού πού καταντήσαμε..

Δεν θα ήθελα να γράψω τίποτα παραπάνω. Σε ελάχιστες ημέρες καλούμαστε να εκλέξουμε εκείνους τους αντιπροσώπους του Ελληνικού λαού, οι οποίοι κατά την κρίση μας θα χειριστούν αποτελεσματικότερα τα προβλήματα της Ελλάδος. Ταπεινή μου άποψη είναι αυτή η επιλογή να αποτελέσει απόρροια νοητικών διαδρομών βάση δύο κριτηρίων: Της κοινής λογικής και της επιβίωσης και διαιώνισης του Ελληνικού έθνους και την Ελληνικής φυλής. Εάν ούτε κι έτσι μπορέσετε (ή δεν θέλετε να μπορέσετε) να βγάλετε άκρη, τότε εμπιστευτείτε το ένστικτό σας. Όσοι είστε γονείς, δοκιμάστε το εξής: Κοιτάξτε τα παιδιά σας στα μάτια. Ύστερα, κοιτάξτε στα μάτια όλους τους πολιτικούς αρχηγούς των υπαρχόντων κομμάτων. Στη συνέχεια σκεφθείτε, ποιόν από όλους αυτούς θα αφήνατε μόνο με το παιδί σας για περισσότερο από πέντε λεπτά! Ψηφίστε αυτόν...
Τα σέβη μου.

Πηγή "Το τελευταίο σύνορο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Του Δημήτρη Ιατρόπουλου

Κρύα παράκρουση κυβερνάει το ρευστό της προσδοκίας
Και η ελπίδα, δυστυχισμένη πόρνη, σέρνεται στο κατώφλι
Της κλειδαμπαρωμένης πύλης των μελλούμενων...

Οι ψυχέμποροι περνάν από πάνω της, τελειώνουν, την χαστουκίζουν
Οι παλάμες τους λεκιασμένες απ’ το βρώμικο σπέρμα τους
Μετράνε το άρρωστο χρυσάφι της υπόγειας συνωμοσίας.

Κι όσοι ετοιμάζονται να γεννηθούν περιμένουν στο σταθμό ολόγυμνοι
Κρυώνουν, το τρένο δεν έρχεται, δεν ακούγεται τίποτε εκεί, ερημιά...

Και κίβδηλα λόγια δραπετεύουν απ’ τον απόκρυφο βούρκο της παρακμής
Ανεβαίνουν επάνω, βγαίνουν απ’ τους υπονόμους, ντύνονται χρώματα
Γιορτάζουν απειλητικά, αχ μωρέ πατρίδα, γιατί μας ήρθαν έτσι τα πράγματα...

Μα κάνε λίγο κράτει στον γόο και στον κοπετό σου, μάνα,
Θαρθούν αλλιώτικες μέρες, οπού θα γίνουν δέντρα τα χορτάρια
Θα σφίξουν το χέρι της μεγάλης σου μοίρας καινούργια παλληκαρόπουλα
Θα τουμπάρουνε τα μέγαρα της λάσπης, θα ξαναχτίσουν τον καιρό
Κι αυτούς που πρόδωσαν θα οδηγήσουν στο ικρίωμα...

Γιατί πρέπει να κλείνουν οι λογαριασμοί της απέραντης οδύνης
Στην ώρα τους, στην ώρα τους, όλα θα λάβουν τη σειρά τους.

Γιατί κανείς δεν μπορεί να κλέψει τη ζωή στο ζύγι
Και την ιστορία στα χαρτιά...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου