Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Φεβ 2011


Σε λίγο καιρό, αν στραβώσουν τα πράγματα στην Αίγυπτο και αντί ομαλής μετάβασης και ελέγχου των γεγονότων, βιώσουμε τίποτα ακρότητες, εκτός από τους Ισραηλινούς, που πλέον θα έχουν πολύ περισσότερο ανάγκη τον Ελληνισμό, και οι Αμερικανοί θα προστρέξουν σε αναζήτηση αξιόπιστων συμμαχιών στην περιοχή, ειδικά όσο η νεο – οθωμανική Τουρκία τραβά το δρόμο της περιφερειακής δύναμης, με τάσεις αυτονομίας έναντι των Αμερικανών.

Χρυσή ευκαιρία για την ελληνική εξωτερική πολιτική να εξοβελιστεί μια και καλή η Τουρκία από προνομιακός συνομιλητής της Αμερικής στην περιοχή και με τους Εβραίους στην Μ. Ανατολή και εμάς στα Βαλκάνια, να τηρηθεί η εποπτεία των Αμερικανών στην περιοχή.

Αυτό, λαμβανομένου υπόψη ότι αφενός ήδη στα Βαλκάνια η Ελλάς έχει ισχυρή οικονομική παρουσία, ενώ και στον μουσουλμανικό κόσμο και ειδικά αυτόν της Μ.Ανατολής, διαθέτει προαιώνια έξωθεν καλή μαρτυρία.

Αλλά και στο βορρά, οι σχέσεις με την Ρωσική Αρκούδα, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν πολύ πιο ομαλές και ειλικρινείς από κάθε άποψη, σε σχέση με τις όψιμες και εν πολλοίς, καθαρά συγκυριακές, οικονομικές σχέσεις που προσπαθεί ασμένως να εγκαθιδρύσει ο νεο σουλτάνος με την παραδοσιακή δύναμη αυτή.

Η ευκαιρία που παρουσιάζεται ενώπιόν μας, δηλαδή και το παιγνίδι των Αμερικανών να παίζουμε και την ασφάλεια του Ισραήλ να διασφαλίσουμε (τουλάχιστον ενεργειακά και ως γεωπολιτική συνέχεια της μικρής εδαφικής τους οντότητας) και την Ρωσική αρκούδα να την κρατάμε σχετικώς ευχαριστημένη μέσα στο πλαίσιο του status quo της περιοχής, χωρίς αποκλεισμούς και με πλήρη αντίληψη και αποδοχή του γεωστρατηγικού της βάρους, είναι χρυσή και απαιτεί λεπτούς χειρισμούς και ειλικρινή διάθεσή για συνεννόηση.

Η μονομερής στάση δεν βοήθησε την χώρα μας και τώρα που βαδίζουμε σε κινούμενη άμμο στο διεθνές διπλωματικό στερέωμα, απαιτούνται ριξηκέλευθες απόψεις, ισχυρό ένστικτο και μάχιμη διπλωματία, με αναβάθμιση των στρατιωτικών μας δυνάμεων και αραγές εσωτερικό μέτωπο.

Αν νομίζουμε ότι ο, his master voice ΓΑΠ, με τον VON DIMITRAKIS θα μπορέσουν να παίξουν το παιχνίδι έτσι πολυδιάστατο που είναι, χωρίς να δημιουργήσουν εντάσεις και αποκλεισμούς, είναι ζητούμενο που προσωπικά το έχω απαντήσει.

Διότι καλό είναι να είσαι περιηγητής των πρωτευουσών ξένων κρατών και συνομιλητής των ξένων κυβερνήσεων, αλλά πρωτίστως πρέπει να κομίζεις σε αυτούς άποψη και πολιτική, να χαράζεις γραμμές και να αποτελείς σημείο αναφοράς.

Αλλιώς, περιπίπτεις σε γραφικό σουλατσαδόρο σαλονιών και υπάκουο δίαυλο αλλότριων εντολών και κελευσμάτων...



Η φωτοσύνθεση είναι του "Αρχισυντάκτη"

Όσα συμβαίνουν στην Αίγυπτο είναι πολύ σημαντικότερα για το παγκόσμιο σύστημα αλλά και για μας, από την εισβολή στο Ιράκ ή τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν μια κρίση σημαντικότερη από κάθε άλλη, διότι εκτροπή της Αιγύπτου, της πολιτικής Μέκκας του αραβικού κόσμου, σε ισλαμικό καθεστώς ανατρέπει όλο τον σχεδιασμό ασφάλειας του Ισραήλ. Ανατρέπει τους γεωστρατηγικούς όρους.

Για την χώρα μας ένα Ιράν του Νείλου, με δεδομένη την ολοένα και πιο σκληροπυρηνική στροφή του τουρκικού ισλαμοφασισμού θα είναι μια πολύ αρνητική εξέλιξη. Δείτε απλά τον χάρτη, δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός των γεωστρατηγικών παιγνίων. Ακόμη κι ο παραλίγο δόκτωρ Δρούτσας μπορεί να το καταλάβει.

Παρά τα μυθεύματα που διακινούνται, το ξεκίνημα και η κλιμάκωση της κρίσης δεν σχεδιάστηκαν από τις ΗΠΑ. Πολύ απλά η Ουάσιγκτον σύρθηκε από τις εξελίξεις και τώρα, χωρίς βάθος σκέψης και στρατηγική, ξεφορτώνει τον Μουμπάρακ, τον άνθρωπο που υπηρέτησε πιστά τα συμφέροντα της υπερδύναμης επί δεκαετίες. Ο γηραιός στρατηγός είναι που μάζεψε τις άλλες αραβικές χώρες και ο στρατός του συμμετείχε στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου στο πλευρό των Αμερικανών.

Τώρα τον «πουλάνε», αφού τον υπονόμευσαν με δηλώσεις για «ομαλή αλλαγή», «εκδημοκρατισμό» κλπ, ψελλίζοντας για κάτι άγνωστο στις αχανείς φτωχές μάζες των φελάχων: «δημοκρατία».

Την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, πιστεύω το αργότερο σε 2-3 μέρες από τώρα, θα έχει συντελεστεί η αλλαγή. Αν ο Μουμπάρακ πειστεί να παραιτηθεί και συντελεστεί ομαλή, νομιμοφανής, αλλαγή με αναρίχηση στην Προεδρία του Αντιπροέδρου Ομάρ Σουλεϋμάν, με τις πλάτες του κραταιού και σεβαστού από το λαό Στρατού, τότε είναι πιθανό να μην ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου. Αν προχωρήσει σε κάποιες αλλαγές, στην κατεύθυνση του εκδημοκρατισμού αλλά με σεβασμό στο staus quo ante με το Ισραήλ, τότε οι ανεξέλεγκτοι κίνδυνοι εκλείπουν. Προσωρινά.

Στην Αίγυπτο υπάρχει ισχυρό αίσθημα αιγυπτιακής εθνικής ταυτότητας. Υπάρχει λοιπόν ελπίδα να μην απλωθεί η πυρκαγιά του ριζοσπαστικού Ισλάμ. Το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων, που έχουν ματώσει πολλές φορές στην πρόσφατη Ιστορία, είναι πολύ μεγάλο στην συνείδηση των απλών ανθρώπων κι ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών αλλά και βετεράνος του Πολέμου των 6 Ημερών και του Γιομ Κιπούρ, Ομάρ Σουλεϋμάν, έχει κάποιες πιθανότητες να εξομαλύνει την κατάσταση.

Στο Τελ Αβίβ δεν κοιμούνται αυτές τις μέρες. Η σχέση με την Αίγυπτο ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής συμμαχιών των Ισραηλινών, της ασφάλειας τους. Το Ισραήλ ήδη αναγκάζεται προληπτικά να συγκροτήσει νέα ισχυρή τεθωρακισμένη μονάδα στα σύνορα με την Αίγυπτο, τα οποία ως τώρα είχαν μόνο μικρές δυνάμεις επιτήρησης.

Αν η αλλαγή γίνει σε χαοτικές συνθήκες και δούμε σκληρούς ισλαμιστές στο τιμόνι της Αιγύπτου, οι συμφωνίες με το Ισραήλ θα καταγγελθούν και οι Ισραηλινοί θα επιστρέψουν σε συνθήκες περικύκλωσης.

Η σχέση τους με την Τουρκία, πάλαι ποτέ στρατηγικό εταίρο του Ισραήλ, είναι πλέον εχθρική. Το Τελ Αβίβ έμαθε με σκληρό τρόπο αυτό που έγραψε σε ανύποπτο χρόνο ο Λιούϊς: δεν υπάρχει μετριοπαθές Ισλάμ. Όλες οι συμφωνίες, στρατιωτική, ανταλλαγής πληροφοριών κλπ, είναι πλέον – άλλες στην πράξη κι άλλες και τυπικά – καταγγελμένες, νεκρό γράμμα. Η Τουρκία κατατάχθηκε πλέον από την κυβέρνηση, την Τσαχάλ (ο Ισραηλινός Στρατός) και τις υπηρεσίες ασφαλείας του Τελ Αβίβ, ως εχθρός.

Ο μοναδικός αγωγός που τροφοδοτεί με φυσικό αέριο το Ισραήλ έρχεται από την Αίγυπτο και ήδη χθες, Σάββατο, ανατινάχθηκε από άγνωστους δολιοφθορείς.

Επομένως για τους Ισραηλινούς είναι πλέον επιτακτική ανάγκη για την επιβίωση τους η συνεργασία με την Κύπρο και την Ελλάδα, με σύνδεση των εφαπτόμενων ΑΟΖ των τριών χωρών μας, με την δημιουργία υποθαλάσσιου αγωγού που θα συνδέει το Ισραήλ και τα αχανή ενεργειακά κοιτάσματα μας με την Ευρώπη, μέσω Κύπρου και Κρήτης. Οι τρεις χώρες θα λύσουμε το ενεργειακό μας πρόβλημα και θα κερδίζουμε άπλετο χρήμα πουλώντας αέριο στην Ευρώπη. Ξοφλάμε δέκα κρίσεις κι έχουμε κι άλλες τόσες ρέστα. Αλλάζει ο χάρτης, αλλάζει η θέση μας στο παγκόσμιο σύστημα.

Το Ισραήλ δεν συζητά καν για αγωγό μέσω Τουρκίας και κάθε προσπάθεια διατήρησης διόδων επικοινωνίας και συνεργασίας με το τουρκικό κατεστημένο απέτυχε, κατέρρευσε κάτω από το βάρος των τουρκικών ηγεμονικών φιλοδοξιών, της απροκάλυπτης εχθρότητας κυβέρνησης και λαού της Τουρκίας προς το Ισραήλ. Το Τελ Αβίβ δεν μπορεί να συνεργαστεί με την χώρα που κλιμακώνει την εχθρότητα της, με τον λαό που ο αντισημιτισμός χτυπάει κόκκινο. Δεν μπορεί να εξαρτάται ενεργειακά από τον εχθρό του. Αυτή η αρτηρία πλούτου και ενεργειακής αυτονομίας μπορεί να περνά μόνο μέσα από χώρο που δεν ελέγχεται από ισλαμικά καθεστώτα από εμάς, τον Ελληνισμό.

Jimmy Carter, Anwar Sadat, Menahem Begin

Την αρτηρία αυτή και την επιβίωση του ισραηλινού κράτους θα τις διαφυλάξουν οι κραταιές κι εμπειροπόλεμες Ένοπλες Δυνάμεις του Ισραήλ αλλά πρωτίστως, άγνωστος αριθμός πυρηνικών κεφαλών. Λέγεται πάνω από 100.

Οι Ισραηλινοί δεν αστειεύονται με την επιβίωση τους ως κράτους και λαού.

Ακόμη κι αν η Αίγυπτος δεν πέσει στο χάος, ακόμη κι αν η πολιτική Μέκκα του αραβικού κόσμου δεν μετατραπεί σε Ιράν του Νείλου, η ανάγκη του Ισραήλ για συνεργασία μαζί μας είναι αναγκαία, όπως το οξυγόνο.

Μια τεράστια ευκαιρία και πρόκληση ανοίγεται μπροστά μας. Κι όμως η Κυβέρνηση ομφαλοσκοπεί, διότι ο κ. Δρούτσας είναι έμπλεος φόβου για το πώς θα αντιδράσουν οι…Τούρκοι!

Η ανάληψη της ηγεσίας της χώρας από τον Αντώνη Σαμαρά είναι επιτακτική ανάγκη για το εθνικό συμφέρον. Αυτός μπορεί.

Κι εν τω μεταξύ, 10.000.000 Αιγύπτιοι Κόπτες, οι χριστιανοί απόγονοι των αρχαίων Αιγυπτίων, διατρέχουν πλέον τεράστιους κινδύνους. Επί χρόνια υφίστανται μια μορφή γενοκτονίας. Οι βιασμοί των χριστιανών γυναικών είναι καθημερινή πρακτική. Απαγωγές, προπηλακισμοί, φόνοι, κάθε λογής διώξεις αποτελούν καθημερινή πρακτική. Τυχόν ανάληψη της εξουσίας από φονταμενταλιστές ή μακρά περίοδος αναρχίας, δημιουργούν ορατό κίνδυνο πλήρους αφανισμού.

Οι εν Ελλάδι «επαναστάτες» του καπουτσίνο δεν βρήκαν ποτέ δυο λέξεις για τα εκατομμύρια των απηνώς διωκόμενων από το Ισλάμ Χριστιανών της Αιγύπτου. Ονειρεύονται «δεκέμβρηδες» και τώρα που πλησιάζει το Τριώδιο, αντί για φασουλήδες θα ντυθούν εξεγερμένοι φελάχοι. Καμήλες που θα βρούνε;






Μείζον ηθικό και πολιτικό ζήτημα για την κυβέρνηση

Η σημερινή αποκάλυψη του «Τύπου της Κυριακής», ότι δικηγόρος του στενού επαγγελματικού περιβάλλοντος του υφυπουργού Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, βρίσκεται πίσω από τη νομική υποστήριξη αγωγών που έχουν καταθέσει μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου, διεκδικώντας επιπλέον ποσά ύψους 200 εκατ. ευρώ για την κατασκευή του Ολυμπιακού Χωριού, εγείρει μέγα ηθικό και πολιτικό ζήτημα για την κυβέρνηση.

Το γεγονός και μόνο ότι η συγκεκριμένη δικηγόρος, που χειρίζεται υποθέσεις για λογαριασμό μεγαλοεργολάβων κατά του ελληνικού Δημοσίου, ανήκει, ως βασική συνεργάτης, στο νομικό γραφείο που διατηρεί από δεκαετίας και πλέον ο υφυπουργός κ. Ρόβλιας, δημιουργεί ένα περίεργο πλέγμα σχέσεων και προκαλεί έντονες υποψίες διαπλοκής με φόντο το δημόσιο χρήμα, θέτοντας την κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου προ των ευθυνών τους για την απόδοση μιάς σειράς, οφειλόμενων προς τους Ελληνες φορολογούμενους, επίσημων εξηγήσεων.

Η κυβέρνηση καλείται να δώσει άμεσα απαντήσεις στα εύλογα ερωτήματα που ανακύπτουν από την αποκάλυψη του «ΤτΚ». Θα επαναλάβουμε και στην περίπτωση αυτή, πως ό,τι είναι νόμιμο δεν είναι απαραίτητα και ηθικό. Αποτελεί καθήκον και συνταγματική υποχρέωση για κάθε κυβέρνηση και δημόσιο λειτουργό η προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος, το οποίο δέχεται ισχυρά πλήγματα, ιδιαίτερα στη σημερινή κρίσιμη εποχή του μνημονίου, που η χώρα βρίσκεται υπό καθεστώς ιδιότυπης οικονομικής κατοχής. Όταν, όμως, προκύπτει σύγκρουση του δημόσιου με ιδιωτικά συμφέροντα, δημιουργούνται εύλογα υπόνοιες διαπλοκής, που θα πρέπει να διαλευκανθούν άμεσα.

Την ώρα που η κυβέρνηση Παπανδρέου επιβάλλει τα ακραία μέτρα του μνημονίου και οι αντοχές της κοινωνίας δοκιμάζονται σκληρά, δεν είναι επιτρεπτό να δημιουργούνται – και να μένουν μετέωρα – τέτοια μείζονα ηθικά και πολιτικά ζητήματα, όπως η εμπλοκή προσώπων του στενού περιβάλλοντος ενός μέλους της κυβέρνησης σε υποθέσεις διεκδίκησης τεράστιων ποσών από το ελληνικό Δημόσιο. Όταν, μάλιστα, η ίδια κυβέρνηση προσπαθεί να αντλήσει έσοδα για την κάλυψη των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους από την οικονομική αφαίμαξη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων.

Εμείς υπενθυμίζουμε ότι ο κ. Ρόβλιας πρωτοστατούσε στην «εκστρατεία ηθικής» εναντίον της κυβέρνησης Καραμανλή

Διαβάστε και τις γράφαμε στις 18 Δεκεμβριου 2009 για να ενημερωθείτε πληρέστερα:

Για τον κ. Ρόβλια και για την γυναίκα του Καίσαρα

Όσο για το Christos Roblias Law Office, όπως διαβάζουμε στο site του έχει παράσχει υπηρεσίες νομικού συμβούλου σε αναδόχους έργων όπως το Μετρό της Αθήνας, την υποθαλάσσια Πρέβεζας – Ακτίου, το Ολυμπιακό Χωριό, το Μέγαρο Μουσικής, τα γκαράζ στην Αττική, το Μουσείο Ακρόπολης, το μετρό Αθήνας κ.λπ. (http://www.lor.gr/site/Firm.htm)





Η ενοχική "ομερτά" των ΜΜΕ φανερώνει τον τρόμο της Νέας Τάξης απέναντι στους πολίτες

Τους τρόμαξε η αντίδραση των Ελλήνων για την Κάρτα του Πολίτη και δεν τόλμησαν να δημοσιεύσουν τα φερέφωνα της κυβερνητικής προπαγάνδας κάποια στιγμιότυπα από το μεγάλο πλήθος Ελλήνων που συγκεντρώθηκε σήμερα στο Σύνταγμα, για να διαδηλώσει την αντίθεσή του στο καθεστώς του απόλυτου φακελώματος και της συνεχούς παρακολούθησής μας.
Από νωρίς το πρωί, προσπάθησε το "σύστημα" να δημιουργήσει κωλύματα στην συγκέντρωση κατά της Κάρτας του Πολίτη. Προφάσεις εκ μέρους της ΓΑΔΑ για ανυπαρξία άδειας της συγκέντρωσης αντιμετωπίστηκαν με την παρουσίαση της σχετικής άδειας που είχε δοθεί από τα μέσα Ιανουαρίου. Όμως, οι πραιτωριανοί αξιωματικοί σε μία προσπάθεια να δημιουργήσουν ένταση (και να την εκμεταλλευτούν αναλόγως με την επέμβαση των ΜΑΤ) προσπάθησαν να προχωρήσουν σε αναίτιες συλλήψεις κάποιων εκ των διοργανωτών (να θυμίσουμε πως κανένα κόμμα και κανένας πολιτικός δεν συνέδραμε στην οργάνωση της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας κατά της Κάρτας του Πολίτη), αλλά δεν τα κατάφεραν.
Η πολύ καλή περιφρούρηση εκ μέρους μερίδας πολιτικών (όλοι οικογενειάρχες) δεν επέτρεψε την παρείσφρυση των γνωστών - αγνώστων κουκουλοφόρων, ούτε και μερίδας ακραίων πολιτικών στοιχείων, που επιθυμούσαν να δημιουργήσουν ένταση.
Κι εκεί που δεν τα κατάφερε το σύστημα ΠΑΣΟΚ με τους πραιτωριανούς και τους παρακρατικούς του μηχανισμούς, τόλμησαν τα προπαγανδιστικά φερέφωνα των ΜΜΕ να "θάψουν" μία εντυπωσιακή σε μέγεθος συγκέντρωση και διαμαρτυρία. Μόνο το Alter έδωσε 10 δευτερόλεπτα χρόνου, ενώ κανένα καθεστωτικό μέσο δεν έκανε ούτε λεκτική αναφορά στην αγωνία, στους φόβους, αλλά και στην βεβαιότητα καταπάτησης και διαρροής των προσωπικών ευαίσθητων δεδομένων των Ελλήνων πολιτών.
Η οικονομική χούντα είναι εδώ και δείχνει πως μεταλλάσσεται επικίνδυνα κατά όλων εκείνων που φοβάται πως θα την σταματήσουν. Χρειάζεται τον απόλυτο έλεγχο για να τα καταφέρει. Και αφού απέτυχε στην Μεγάλη Βρετανία (ακυρώθηκε η Κάρτα του Πολίτη), προσπαθεί στον μεγάλο ευρωπαϊκό πειραματικό σωλήνα, που λέγεται Ελλάδα. Εδώ, γίνεται από τους κυβερνώντες προσφορά σωμάτων για κάθε χρήση και πειραματισμό από τους σχεδιαστές της Νέας Τάξης. Και η τροϊκανή κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου τρέμει στην ιδέα να αντιμετωπίσει (σε οποιοδήποτε επίπεδο) με λογικά, πολιτικά ή επιστημονικά επιχειρήματα το εγχείρημα καταγραφής και παρακολούθησης των Ελλήνων πολιτών. Γνωρίζει ο Γιώργος Παπανδρέου, αλλά και οι παρατρεχάμενοι του καθεστώτος έρποντες, πως μία ήττα σε αυτή την χρονική στιγμή είναι δυνατόν να δημιουργήσει το φαινόμενο της χιονοστιβάδας, που θα ισοπεδώσει την ίδια την κυβέρνηση, τους υποστηρικτές της και όλες τις αντιλαϊκές και αντεθνικές αποφάσεις που έχουν παρθεί κατά παράβαση του ίδιου του Συντάγματος της χώρας.
Η ειρηνική προσέλευση των Ελλήνων στην σημερινή συγκέντρωση κατά της Κάρτας του Πολίτη, απέδειξε πως κάθε είδους παρακρατικός ή άλλος μηχανισμός είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί με απόλυτη επιτυχία. Και αυτό ήταν ένα από τα μηνύματα που σήμερα μεταδόθηκαν από την πλατεία Συντάγματος. Τραγική ειρωνεία: Η Κάρτα του Πολίτη θα καταργήσει τις ελευθερίες των πολιτών, αλλά και το ίδιο το Σύνταγμα καθ' ολοκληρίαν...




Λαϊκός χείμαρρος εναντίον της Κάρτας του Πολίτη

Με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου φουντώνει το Κίνημα εναντίον της Κάρτας του Πολίτη.
Τριάντα χιλιάδες κόσμου (ίσως και πιο πολύ), ξεχειλισμένος από φλογερό πάθος αγωνιστικότητας, κατέκλυσε την Πλατεία Συντάγματος!!!
Οι μοριακές διεργασίας ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, μέσα στα σπλάχνα της ελληνικής κοινωνίας παίρνουν πυρετικούς ρυθμούς, παρά τα μεγάλα «φράγματα» που στήνουν ΟΛΕΣ οι δυνάμεις και τα ιερατεία του καθεστώτος, από κοινού με τα όργανα της προβοκάτσιάς τους…
Το Κίνημα για την Κάρτα του Πολίτη φουσκώνει σαν αγριεμένος χείμαρρος, ΚΟΝΤΡΑ στην πλειονότητα των δεσποτάδων που το υπονομεύουν, ανοικτά ή υπόγεια…
ΚΟΝΤΡΑ στα κομματικά κατεστημένα που το σαμποτάρουν και ασφαλώς θα το συκοφαντήσουν.
ΚΟΝΤΡΑ στις προπαγανδιστικές πόρνες των ΜΜΕ που το ΠΑΡΑΣΙΩΠΟΥΝ σκανδαλωδώς.
30.000 κόσμος σήμερα στο Σύνταγμα και 50.000 υπογραφές εναντίον της Κάρτας, μέχρι σήμερα, και η «αμερόληπτη» και «αντικειμενική» «ενημέρωση» δεν βγάζει άχνα…
Είναι τέτοια η ελεεινότητα αυτής της «ενημέρωσης» που κάποια ΜΜΕ μίλησαν για 100(!!!) άτομα στο Σύνταγμα. Τέτοια προστυχιά…
Η σημερινή θυελλώδης συγκέντρωση εναντίον της Κάρτας του Πολίτη, σίγουρα θα βάλει σε πυρετική κίνηση τους καθεστωτικούς μηχανισμούς συκοφάντησης του Κινήματος και τους μηχανισμούς προβοκάτσιας…
Ήδη σήμερα έγιναν οι πρώτες απόπειρες.
Η Αστυνομία ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ το κλείσιμο του δρόμου μπροστά στη Βουλή, ποντάροντας στην προβοκατόρικη «υστερία» κάποιων ομάδων, οι οποίες αποζητούσαν ανοικτή σύγκρουση με τις αστυνομικές δυνάμεις, γεγονός που θα προκαλούσε την επίθεση των ΜΑΤ τα οποία ήταν ήδη παρατεταγμένα…
Οι οργανωτές της συγκέντρωσης δεν «τσίμπησαν» και χάλασαν τα κατασταλτικά σχέδια του καθεστώτος…
Το γεγονός αυτό της ΑΣΥΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ και της σχεδιασμένης προβοκάτσιας αποκαλύπτει τον ΤΡΟΜΟ του καθεστώτος μπροστά στους εκρηκτικούς ρυθμούς ανάπτυξης και επέκτασης του Κινήματος εναντίον της Κάρτας του Πολίτη.
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ αφήνει ανενόχλητους τους αλλοδαπούς να κάνουν οποιαδήποτε κατάληψη δημοσίων χώρων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων (Προπύλαια, Νομική κ.λπ), αλλά τους Ορθόδοξους Έλληνες τους Απαγόρευσε να κάνουν τη συγκέντρωσή τους μπροστά στη Βουλή!!!
Έτσι το ίδιο το καθεστώς προετοιμάζει τους όρους της ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ…
Η άλλη συγκέντρωση που θα γίνει το Μάρτιο, στο πεδίο του Άρεως, η οποία θα είναι πολλαπλάσια από τη σημερινή (ο χείμαρρος θα έχει ξεχειλίσει) θα έχει οργανωθεί και ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙ και με πορεία στη Βουλή…
Οι ομιλητές:
1). Αρχιμ. π. Σαράντης Σαράντος, εφημέριος Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμαρουσίου
Καθηγούμενος Μεθόδιος της Ιστορικής Μονής Εσφιγμένου Αγ. Όρους
2). Χαιρετισμό απηύθυνε ο αρχιμανδρίτης π. Παύλος Ντανάς, Ιεροκήρυκας Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας
3). Θύμιος Παπανικολάου
4). Αρχιμ. π.Νεκτάριος Μουλατσιώτης, ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ Σαρώφ στο Τρίκορφο Φωκίδας
5) Αθανάσιος Παπαγεωργίου Ιατρός-Χειρουργός, Διδάκτωρ του Παν/μιου Αθηνών Πρόεδρος του Συλλόγου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος»,
Το ψήφισμα της Συγκέντρωσης:
ΨΗΦΙΣΜΑ τῆς Συγκεντρώσεως Διαμαρτυρίας κατά τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη
Σήμερα Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011 καί ὥρα 12η μεσημβρινή, ἡμέρα μνήμης τοῦ Μεγάλου Πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας ἱεροῦ Φωτίου, δύο ὧρες μετά τή θεία Λειτουργία, τό Μυστήριο τοῦ θανάτου καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας συγκεντρωθήκαμε μπροστά στή Βουλή τῶν Ἑλλήνων 50.000 πολίτες ἀπ’ ὅλη τήν Ἑλλάδα καί δηλώσαμε τήν ἄρνησή μας νά παραλάβουμε τήν Κάρτα Πολίτη γιά τούς παρακάτω λόγους:
1. Ἐπισπεύδονται οἱ διαδικασίες νά ἐπιβληθεῖ ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη καί μάλιστα σέ περίοδο οἰκονομικῆς κρίσεως, πού συνεχῶς ἐπιδεινώνεται. Καθένας ἀντιλαμβάνεται ὅτι ἡ κρίση προετοιμάσθηκε ἀπό τούς γνωστούς ἐξουσιαστές γιά νά σφυροκοπηθεῖ ὁ λαός μας καί νά μήν μπορεῖ νά ἀντισταθεῖ στήν παραλαβή τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη.
2. Ἔγκριτοι νομικοί ἀποδεικνύουν ὅτι ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη εἶναι ἀντίθετη καί πρός τό ἑλληνικό Σύνταγμα καί πρός τό εὐρωπαϊκό Δίκαιο. Ἡ ἐπιμονή τῶν κρατικῶν ἀρχῶν γιά τήν ἔκδοση τῆς Κάρτας δημιουργεῖ ἐρωτηματικά γιά τή σχέση τους μέ τήν ἐρχόμενη δικτατορία τῆς Ν. Ἐποχῆς, μιᾶς καί ὁ Πρωθυπουργός ἔχει διακηρύξει ὅτι χρειαζόμαστε μιά παγκόσμια διακυβέρνηση.
3. Ἄν καί δέν ἀρνούμαστε, τόσο ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅσο καί τό πλήρωμά της, οἱ Ἕλληνες πολῖτες, τή δημιουργική βοήθεια τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας στίς συναλλαγές μας, στήν ἐπιστημονική ἔρευνα καί στήν ἄμεση ἀνίχνευση μέσῳ Internet τοῦ πλούτου τῆς γνώσεως κλπ, ὅμως θεωροῦμε ἄκρως ἀνησυχητική τήν ἀπέραντη συλλογή προσωπικῶν δεδομένων καί τόν σχηματισμό προσωπικοῦ προφίλ μέσῳ τῆς διασύνδεσης ὅλων τῶν ἀρχείων. Ὁ μοναδικός γιά κάθε ἄνθρωπο ἀριθμός καί τό microchip, πού θά περιέχονται στήν Κάρτα, τήν καθιστοῦν, σύμφωνα μέ τούς εἰδικούς τῆς πληροφορικῆς, μιά ἀπάνθρωπη ἠλεκτρονική φυλακή γιά κάθε κάτοχό της. Αὐτή θά καταστεῖ χειρότερη ἄν ἡ διαχείρισή της παραδοθεῖ στά κέντρα πού ἤδη καταπονοῦν καί πολυβολοῦν μέσῳ τῆς οἰκονομικῆς κρίσης τόν ἑλληνικό λαό.
4. Ἡ καθυστέρηση τῶν κρατικῶν ἐκπροσώπων νά δώσουν τά τεχνικά χαρακτηριστικά τῆς Κάρτας στούς καθηγητές τῆς πληροφορικῆς, πού συμμετέχουν στήν εἰδική ἐπιτροπή τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, δημιουργεῖ περισσότερη ἀνησυχία.
5. Ὅλο τό σύστημα τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης λειτουργεῖ, σύμφωνα μέ τούς ἐπιστήμονες τῆς πληροφορικῆς, μέ τή βοήθεια τῶν τριῶν ὁριοθετητῶν, ὅπως τούς βλέπουμε πάνω στά προϊόντα, δηλ. μέ τά τρία ἑξάρια. Μᾶς ἀνησυχοῦν ὅμως ἐπίσης οἱ δυνατότητες τῆς τεχνολογίας microchip RFID. Μέ τό ἐνσωματωμένο στήν κάρτα RFID γίνεται ἄμεση διασύνδεση τῶν βάσεων δεδομένων καί ὑπάρχει ἡ δυνατότητα παρακολούθησης τοῦ κατόχου τῆς κάρτας. Τό γεγονός μάλιστα ὅτι εἶναι ἀναπρογραμματιζόμενο ἐπιτρέπει στήν ἑκάστοτε ἐξουσία νά ἀναπρογραμματίζει τό περιεχόμενο τῶν δεδομένων σύμφωνα μέ τή βούλησή της. Θά μπορεῖ ἀκόμη καί ὁ δυσώνυμος ἀριθμός 666 νά προστεθεῖ στήν Κάρτα.
Μέ ἁπλᾶ λόγια δηλώνουμε:
• Δέν βάζουμε ὑπογραφή σέ λευκό χαρτί· δέν παραλαμβάνουμε καμία κάρτα πού δέν ξέρουμε τί περιέχει γιά μᾶς καί ποιός θά τή διαχειρίζεται.
• Δέν παραλαμβάνουμε καμία κάρτα μέ ἀναπρογραμματιζόμενο τσίπ, ὄχι μόνο μέσῳ εἰδικῶν μηχανημάτων, ἀλλά καί ἐξ ἀποστάσεως μέσῳ δορυφόρου.
• Δέν παραλαμβάνουμε καμία κάρτα μέ ἤ χωρίς τό 666, ἀφοῦ ἀνά πᾶσα στιγμή μπορεῖ νά εἰσαχθεῖ καί ἐφόσον ἡ παγκόσμια διασύνδεση γίνεται μόνο μ’ αὐτόν τόν ἀριθμό, ὁ ὁποῖος τά τελευταῖα χρόνια διαφημίζεται διαρκῶς καί ἔχει ἐπιβληθεῖ παντοῦ.
• Δέν παραλαμβάνουμε τήν κάρτα, ἡ ὁποία συγκεντρώνει τά πάντα γιά μᾶς καί ἐπιδιώκει νά ἀποκλείσει ἀπό τή ζωή ὅσους δέν τήν παραλάβουν. Αὐτό μᾶς παραπέμπει στήν Ἀποκάλυψη πού λέει ὅτι κανείς δέν θά μπορεῖ νά ἀγοράσει ἤ νά πουλήσει ἄν δέν ἔχει τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ θηρίου ἤ τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματός του.
• Δέν παραλαμβάνουμε τήν κάρτα, μέ τήν ὁποία πολιτογραφούμαστε στό παγκόσμιο κράτος, οὔτε ἐκχωροῦμε στίς ἀρχές τό δικαίωμα νά μᾶς παρακολουθοῦν. Ἄς τό κάνουν παράνομα, ὅπως μέχρι τώρα.
• Δέν παραλαμβάνουμε τήν κάρτα μέ τήν ὁποία ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες παραδινόμαστε ἀμαχητί σέ ἕνα πρωτοφανές στήν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἠλεκτρονικό φακέλωμα.
• Δέν παραλαμβάνουμε μιά κάρτα μέ τήν ὁποία ἀρνούμαστε τή θεόσδοτη τρισχιλιετῆ ἐλευθερία μας καί τήν παραδίνουμε σέ χέρια ἀγνώστων ἤ καί ἀντιχρίστων δυνάμεων.
Ἀξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ,
Ἀξιότιμοι κ.κ. Ὑπουργοί τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως,
Ἀξιότιμοι κ.κ. Βουλευτές τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου.
Ὑπάρχουν ἀκόμα τά περιθώρια, πρίν εἶναι πολύ ἀργά, νά πεῖτε καί σεῖς, ὡς ἔντιμοι ἐκπρόσωποι μας τό ὄχι στήν ἠλεκτρονική διακυβέρνηση. Γιατί δέν κάνετε χρήση τοῦ δικαιώματός σας;
Μπορεῖτε ἀκόμα νά πεῖτε ὄχι στήν ἠλεκτρονική φυλακή ὅλων μας. Σᾶς συμφέρει νά συνταχθεῖτε μαζί μας. Ἄλλως σᾶς περιμένει καί σᾶς ἡ ἠλεκτρονική φυλακή μέ τίς ὄντως ἀπρόβλεπτες συμφορές της.
Μπορεῖτε νά πεῖτε ὄχι καί στό 666, στό δυσώνυμο, ἀντίχριστο χάραγμα. Τότε θά βοηθήσει ὁ ἐν Τριάδι Θεός μας καί θά διασώσει μέ τή Χάρη του γιά ἄλλη μιά φορά, ὅπως τόσες φορές στήν ἱστορία, τό ἔθνος μας.
Ἄς δηλώσουμε ὅλοι μας, ἄρχοντες καί ἀρχόμενοι, τή βαθιά μας μετάνοια γιά τά λάθη καί τίς ἁμαρτίες μας, γιά νά λυτρωθεῖ ἀπό τήν ἐπερχόμενη τυραννία ἡ πατρίδα μας.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
  • Σε κυβερνητικό τσουνάμι μετατρέπεται το «δεν πληρώνω»
  • Ο Παπανδρέου τρέμει το κίνημα ανυπακοής των πολιτών. Να μην πληρώνουν τους φόρους, τους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ και τις συγκοινωνίες
  • Δόθηκε εντολή στους υπουργούς για φιλολαϊκά προγράμματα, σε αντιστάθμισμα των σκληρών μέτρων
  • Δίλημμα: γρήγορη ψήφιση κρίσιμων νομοσχεδίων ή αναταραχή και απεργίες με τις οποίες πλήττεται συνολικά η κυβέρνηση;

Τις συνέπειες του ΔΝΤ στην Αργεντινή με το κίνημα ανυπακοής, που αυτομάτως εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα, κόντρα στην επιλογή των δανείων που την υπερχρέωσαν μέχρι το μακρινό μέλλον, φοβάται τώρα η κυβέρνηση (και τρέμει ο Γιώργος Παπανδρέου προσωπικά), μήπως και πιθανά εξαπλωθεί κι εδώ ένα ανάλογο κίνημα πολιτών, με τεράστιες συνέπειες για το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας (αλλά και το σύνολο της ολίγιστης πολιτικής που παραδίδει τη χώρα βορά στις ορέξεις τοκογλύφων, χωρίς καμία ουσιαστική έστω και μεσοπρόθεσμη διέξοδο από την κρίση που δημιουργήθηκε από τις πολιτικές του παρελθόντος).
Και ο Δημήτρης Ρέππας και ο Γ. Πετσάλνικος καταδικάζουν δημόσια και επικρίνουν τους τζαμπατζήδες στα μέσα μεταφοράς και στα διόδια στις εθνικές οδούς, γιατί αφενός χάνει το κράτος χρήματα και αφετέρου υπάρχει ο μεγάλος κίνδυνος να γίνει συνείδηση στην κοινή γνώμη το κίνημα «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» και να λάβει μεγάλες κοινωνικές διαστάσεις, που ως αποτέλεσμα θα έχουν την πλήρη ανυπακοή σε θεσμούς και νόμους που δημιουργήθηκαν επί της κυβερνήσεως του Γιώργου Παπανδρέου.
Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι αρκετά προβληματισμένος, γνωρίζοντας και κοινωνιολογικά ότι αν η κοινή γνώμη και οι πολίτες, στο σύνολό τους, πεισθούν και ξεπεράσουν τα ταμπού και αρχίσουν να αψηφούν και να αδιαφορούν για οτιδήποτε και οποιονδήποτε, τότε τα πάντα είναι χαμένα. Στην ουσία, το ενδεχόμενο αυτό είναι ο εφιάλτης του, λένε μερικοί εξ των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που πιστεύουν ότι το κίνημα ανυπακοής μπορεί να εξαπλωθεί στην Ελληνική κοινωνία (και να ισοπεδώσει την οικονομική χούντα που σήμερα έχει επιβληθεί από τους σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ).
Είναι δηλαδή πολύ σοβαρό το ενδεχόμενο ξαφνικά οι πολίτες να σταματήσουν να πληρώνουν τους φόρους τους, να αρνούνται την πληρωμή λογαριασμών στις ΔΕΚΟ, να μη νομιμοποιούν διαδικασίες (που επέβαλε η τρόικα και το ΔΝΤ μέσω της άθλιας και τραγικής κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου που διεκδικεί την μετονομασία του σε σύγχρονο Τσολάκογλου) και να συμπεριφέρονται απείθαρχα και άναρχα (στοχεύοντας τους κύριους υπαίτιους της κρίσης, που δεν είναι άλλοι από τους ίδιους τους ανησυχούντες πολιτικούς) απέναντι σε νόμους και στην θεσμοθετημένη πολιτεία (που παραβιάζει τους νόμους και το ίδιο το Σύνταγμα για να νιώθουν οι τοκογλύφοι ήσυχοι). Κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά επώδυνο για την κυβέρνηση, που κρατά κάθε μέρα χαρτί και μολύβι για να δίνει αναφορά (στα αφεντικά της) στην τρόικα.

Οι εντολές του Παπανδρέου
Στο Μέγαρο Μαξίμου, λένε καλά πληροφορημένες πηγές, ο Γιώργος Παπανδρέου διαπιστώνοντας ότι και στην Ελλάδα παρόμοιες τάσεις (με την Αργεντινή) είναι υπαρκτές, όχι όμως (ακόμη) σε μεγάλη διάσταση που να προκαλεί έκδηλη ανησυχία, έχει δώσει εντολή σε όλους τους αρμόδιους υπουργούς ώστε να βρούνε χρήματα (;) και να εκπονήσουν προγράμματα τα οποία θα αντισταθμίζουν τα σκληρά νέα μέτρα που απαιτούντα τα επόμενα δύο χρόνια στις κοινωνικά ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες (χλευασμός προς την κοινή λογική και τραγική ειρωνεία βέβαια, αφού με τα σκληρά μέτρα θα παίρνουν τα πάντα και θα επιστρέφουν ψίχουλα για να κάνουν τους καλούς και ευαίσθητους, που νιώθουν τα προβλήματα της κοινωνίας και προσπαθούν να βοηθήσουν…). Μάλιστα, αναρωτήθηκε τι έχουν γίνει εκείνα τα μέτρα που είχαν εξαγγελθεί πριν από μερικούς μήνες και στόχευαν ακριβώς πάνω σε αυτό, ενώ σε ό,τι αφορά τις δράσεις του υπουργείου Απασχόλησης, έμεινε σύμφωνος με τη Λούκα Κατσέλη να στηρίξει και να προωθήσει τις πρωτοβουλίες για το κοινωνικό ταμείο.
Από την άλλη, όμως, αν λάβει μεγάλες διαστάσεις το κίνημα της άρνησης και της ανυπακοής που υποστηρίζεται κυρίως από ομάδες του ΚΚΕ και της ΝΔ, όπως πιστεύει η κυβέρνηση, θα είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει κάθε έλεγχος στο κράτος και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη κατάρρευση (κυρίως του ένοχου οικονομικο-πολιτικού παρόντος συστήματος). «Κάτι τέτοιο θα ήταν διαλυτικό» (των σχεδίων της τρόικας και του ΔΝΤ) υποστηρίζουν υπουργοί της κυβέρνησης, οι οποίοι ανησυχούν πάρα πολύ ιδιαίτερα από τα τελευταία γεγονότα στον τομέα της Υγείας και των Μεταφορών, με τις καταλήψεις γιατρών που προέρχονται από τον δεξιό και αριστερό χώρο, αλλά και την ταλαιπωρία που υφίστανται εκατομμύρια πολιτών καθημερινά.
Ειδικά στις κινητοποιήσεις των γιατρών και των εργαζομένων στις μεταφορές, η κυβέρνηση διαμηνύει ότι ναι μεν τα κεκτημένα τους ανατρέπονται και ξεβολεύονται από ένα άναρχο παρελθόν που είχαν μάθει τόσα πολλά, αλλά εκείνο που προέχει είναι η σωτηρία της χώρας (ή των ίδιων;), το σύνολο των πολιτών (ή των καλοβολεμένων και αδιατάραχτων κομματόσκυλων;) και όχι μεμονωμένες ομάδες που τώρα κινητοποιούνται έναντι των υπολοίπων πολιτών (η κοινωνική μηχανική αποτελεί πάγια τακτική στους πολιτικούς σχεδιασμούς του σοσιαλιστικού κόμματος και είναι βέβαιο πως θα χρησιμοποιηθεί με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο και με κάθε θυσία προκειμένου να μην βρεθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου ενώπιον των τεραστίων πολιτικών και οικονομικών ευθυνών της).
Ωστόσο, εκείνο που χρειάζεται είναι μεγαλύτερη προσοχή από τους αρμόδιους υπουργούς που χειρίζονται τις συγκεκριμένες υποθέσεις με τα ανοικτά μέτωπα και τις οποίες πρέπει να διαχειριστούν, καθώς από τους ίδιους κρίνεται αν οι κινητοποιήσεις καταλαγιάσουν ή αν θα φουντώσουν περισσότερο τις επόμενες ημέρες, μέχρι να ψηφιστούν τα δύο νομοσχέδια των Υπουργείων Υγείας και Υποδομών (για να νομιμοποιηθεί η κυβερνητικά παραβίαση των δικαιωμάτων των απεργών και να μπορέσουν οι δικαστές να εφαρμόσουν το νόμο με τη βοήθεια των ΜΑΤ).

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα
Την ίδια ώρα και στην ΚΟ οι περισσότεροι από τους πράσινους βουλευτές τηρούν στάση αναμονής (γνωρίζοντας πως το κίνημα «δεν πληρώνω» μπορεί να εξελιχθεί ταχύτατα σε κίνημα «της φάπας» βλ. Χατζηδάκη) και βρίσκονται σε πλήρη αμηχανία. Από την μία θέλουν τα κρίσιμα νομοσχέδια να ψηφίζονται όχι με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, γιατί θα υπάρξουν και νέες αντιδράσεις από μέρους τους, από την άλλη όμως, όταν ακολουθείται η κοινοβουλευτική οδός, τα νομοσχέδια αργούν, με αποτέλεσμα οι θιγόμενες επαγγελματικές ομάδες να αντιδρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, ταλαιπωρώντας μεγάλο τμήμα του πληθυσμού για αρκετές ημέρες (και καθυστερώντας –πιθανότατα- συμφωνίες που έχει κάνει η κυβέρνηση βλ. Ισραηλινές εταιρείες φαρμακείων, άδειες μεταφορών σε αλλοδαπούς κ.α.)
Ήδη στο νομοσχέδιο για τα ΜΜΜ ο διάλογος με όλους τους φορείς είχε ανοίξει πριν τις γιορτές, όπως πριν από τις γιορτές έχουν ξεκινήσει και οι απεργίες στα μέσα μεταφοράς. Επομένως η κυβέρνηση φαίνεται να εξετάζει και πάλι, βάζοντας σε νέα φάση, τι την διευκολύνει περισσότερο (την ίδια και όχι τους απεργούς). Γρήγορη ψήφιση κρίσιμων νομοσχεδίων ή αναταραχή και απεργίες με τις οποίες πλήττεται συνολικά η κυβέρνηση; (μειώνοντας αισθητά -κάθε φορά- τον χρόνο παραμονής της στην εξουσία) Είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου. Και στην απάντηση αυτή οι απόψεις διίστανται μεταξύ των υπουργών. Υπάρχουν και αυτοί που πιστεύουν ότι χειρότερο είναι η διαδικασία της ψήφισης των νομοσχεδίων με διαδικασία του κατεπείγοντος, παρά η ταλαιπωρία των πολιτών από τις απεργιακές κινητοποιήσεις και υπάρχουν και οι άλλοι υπουργοί που πιστεύουν το ακριβώς αντίθετο (κυβέρνηση μπάχαλο δηλαδή…), ότι θα πρέπει τα νομοσχέδια να ψηφίζονται γρήγορα για να μην εγείρουν (νόμιμες) αντιδράσεις από τους θιγόμενους.

Πηγή: Εφημ. «Αποκαλύψεις»

Σημείωση: Σε παρενθέσεις έχουν μπει αποσπασματικά σχόλια από το ιστολόγιο, σε μία προσπάθεια να γίνει το κείμενο αντικειμενικό και όχι κυβερνητικής προπαγάνδας)

Είναι πλέον απεχθέστατος.
Δυσώδης. Και τρισβάρβαρος ο τρόπος που δημοσιογράφοι-παπαγαλάκια, δημοσιογράφοι-κοράκια, λοβοτομημένα ζωντόβολα, πρασινοφρουροί και πρασινοφρουφρούδες επιτίθενται εναντίον των εργαζομένων με το ιερό μένος χιλίων οικόσιτων δούλων με τη λύσσα τρισχιλίων ξεπουλημένων συνειδήσεων.
ΕΣΑ (της σκέψης) Ες Ες (των ελπίδων) Βασανιστές (των ανθρώπων)...
Τι χρείαν τανκς έχομεν;
Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν χρειάστηκε τανκς για να κάνει Κοινοβουλευτικό Πραξικόπημα. Να φέρει δηλαδή το Μνημόνιο προς ψήφισιν στη Βουλή με την απλή πλειοψηφία των 151 κι όχι με την αυξημένη των δύο τρίτων, όπως απαιτείται όταν ο προτεινόμενος νόμος αφορά σε αλλαγή του διεθνούς status της χώρας.
Τι χρείαν τανκς έχομεν, όταν αγεληδόν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, η Ντόρα και οι πατριδοκάπηλοι του ΛΑΟΣ υπερψήφιζαν το Μνημόνιο, χωρίς να ξέρουν τι ψηφίζουν -εις ουδέν καλύτεροι από γελάδια, μπούφους και σαλαμάνδρες...
Ο Γιώργος Παπανδρέου μιλάει για «πατριωτισμό» («νέον» ξενέον δεν έχει σημασία) με την ίδια ειλικρίνεια που μιλούσαν για πατρίδα οι δωσίλογοι συνεργάτες των κατακτητών στην κατοχή, διότι ο Γιώργος Παπανδρέου με το Μνημόνιο εκχώρησε εθνική κυριαρχία, περιήγαγε τη χώρα σε καθεστώς Εντολής από την Ευρωπαϊκή Ενωση και σε καθεστώς Κατοχής από την Τρόικα, έτι δε περισσότερο την απογύμνωσε από την Ασυλία της απέναντι στους πιστωτές της.
Ο Γιώργος Παπανδρέου με αυτόν τον τρόπο κατέστησε την κυβέρνησή του κυβέρνηση ανδρεικέλων και τον εαυτόν του τοποτηρητή του Διευθυντηρίου, εντολοδόχο των Ανθυπάτων.
Είναι ένας τιτουλάριος πρωθυπουργός, ένα πιόνι στο τσεπάκι υπαλληλίσκων εκ Βρυξελλών και τίποτε περισσότερο.
Ενας σύγχρονος οσποδάρος που μεριμνά για την εκτέλεση των Εντολών που του έρχονται απ' την Υψηλή Πύλη.
Τι χρείαν συνταγματαρχών έχομεν για να μπει ο λαός στον γύψο;
Του περιέκοψαν τους μισθούς
του απέκοψαν τις αποζημιώσεις
του εξουθένωσαν τις συντάξεις
του διέλυσαν τις εργασιακές σχέσεις - φύονται πλέον δηλητηριωδώς οι επιχειρησιακές συμβάσεις και πάμε ολοταχώς για τις ατομικές.
Τι χρείαν τανκς έχομεν, όταν οι νόμοι γίνονται δρακόντειοι;
Όταν ο λαός καλείται και ξανακαλείται κι εκ νέου καλείται να πληρώσει τα χρέη που δημιούργησαν αυτοί που τον λήστεψαν! Οι ίδιοι που εξακολουθούν να τον ληστεύουν.
Και τι νόμοι είναι αυτοί που επέτρεψαν τη ληστεία του αιώνα στο Χρηματιστήριο, την εκδορά των Ταμείων και την καταλήστευση του δημόσιου πλούτου;
Εις ποίων τα ρήματα να πείθονται οι πολίτες και να τηρούν τους νόμους;
των μιζαδόρων;
των διαπλεκόμενων;
των νταβατζήδων;
των φοροφυγάδων;
των ατιμώρητων;
Και τι μπορεί να είναι για τον λαό οι νόμοι, όταν τους βλέπει φρουρούς δορυφόρους γύρω απ' τους Δυνατούς και αρπακτικούς γενίτσαρους για τον ίδιο;
Νόμος για τον λαό είναι μόνον να πληρώνει! όλο και περισσότερους φόρους, όλο και πιο πολλούς έμμεσους φόρους, όλο και πιο πολλά χαράτσια, σήμερα στα διόδια, στα εισιτήρια, στα φροντιστήρια αύριο στα δίδακτρα για τα ΑΕΙ και πάντα για τα όλο και πιο ακριβά τρόφιμα. Τους όλο και πιο φουσκωμένους λογαριασμούς.
Εις ποίους νόμους να πείθεται ο λαός, όταν η πειθώ είναι γι' αυτόν μόνον η ωμή βία, όταν όλες οι απεργίες βγαίνουν παράνομες και καταχρηστικές, όταν δέρνονται οι συνταξιούχοι απ' τα ματ, όταν όλοι οι κλάδοι δοκιμάζουν ο ένας μετά τον άλλον την ωμή βία στους δρόμους, αλλά και τη βία του διασυρμού;
Τι χρείαν τανκς έχομεν και πολυβόλων όταν σαν πολυβόλα τα παπαγαλάκια-δημοσιογράφοι πολυβολούν τον λαό απ' τα έξι βήματα με τόνους φαιάς προπαγάνδας;
Κατηγορείται διαρκώς ο λαός για λαϊκισμό και εξίσου διαρκώς ζει μέσα σε μιαν ατέρμονη λιτότητα που μεταμορφώνεται συνεχώς στο χειρότερό της.
Ώσπου η μετάλλαξή μας να γίνει τέλεια: «γερμανικό μοντέλο».
Με τευτονικές τροποποιήσεις στο ίδιο μας το Σύνταγμα κατεχόμενοι και χρεωμένοι για τα επόμενα τριάντα χρόνια, τι χρείαν τανκς έχομεν, όταν έχουμε έναν Γιωργάκη να μας έχει διαλύσει κάθε αυτοσεβασμό κι αξιοπρέπεια...
Όταν εμείς οι «διεφθαρμένοι», οι «κοπρίτες» υποχρεούμεθα να 'ναι και τα παιδιά μας «κοπρίτες».
Το ένα «κοπρίτης» για 500-700 ευρώ, το άλλο «κοπρίτης» άνεργος, τι χρείαν έχομεν κομαντατούρ όταν έχουμε Γιωργάκη;
  • Και όμως, λεφτά υπάρχουν, αλλά οι ατυχείς πολιτικές αποφάσεις, οι κινήσεις και οι δηλώσεις της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, καταφέρνουν να καλοπληρώνουν όλους τους άλλους εκτός από τους Έλληνες
  • Η απομάκρυνση του κινδύνου χρεοκοπίας, απαλλάσσει τους εκδότες των CDS από καταβολή 7 δισ. ευρώ
  • Η λύση που "δίνει" η Ευρώπη, δίνει λεφτά στις μεγάλες τράπεζες και προσφέρει λιτότητα χωρίς τέλος στους Έλληνες πολίτες

Χορός δισεκατομμυρίων «έχει παιχτεί» γύρω από τη «σωτηρία της Ελλάδας», ερήμην της χώρας. Η χθεσινή απόφαση των Ευρωπαίων ηγετών φαίνεται ότι δρομολογεί πλέον τη λύση του ελληνικού δράματος, επιφέροντας ταυτοχρόνως τεράστια κέρδη σε τραπεζικούς κολοσσούς, οι οποίοι «στοιχημάτισαν κατά της χρεοκοπίας» της ελληνικής οικονομίας.

Ετσι, καθώς διαφαίνεται πλέον ότι βρισκόμαστε στην αρχή του τέλους για την κρίση του ελληνικού δημόσιου χρέους, μεγάλοι τραπεζίτες της Goldman Sachs, της Deutsche Bank, της J.Ρ. Morgan, της Barclays, της Nomura και ορισμένων άλλων πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν παίξει ενεργό ρόλο στην αγορά των περίφημων CDS (Credit Default Swaps), «τρίβουν τα χέρια τους» ετοιμάζοντας να ενθηλακώσουν αρκετά δισ. ευρώ.

Εμείς πάντως θα… πληρώσουμε
Από την άλλη πλευρά, η ευρωπαϊκή λύση, όπως όλα δείχνουν, επιφυλάσσει σκληρή λιτότητα για την ελληνική οικονομία και αιματηρές θυσίες για τα ασθενέστερα τμήματα του πληθυσμού.

Ετσι, από τη μία πλευρά οι παραπάνω τράπεζες θα εισπράξουν τοις μετρητοίς τα κέρδη που θα προκύψουν από την ευρωπαϊκή λύση, ενώ από την άλλη πλευρά οι ελληνικές τράπεζες, αλλά και συνολικά η οικονομία θα πρέπει να ελπίζουν στο αβέβαιο όφελος που θα προκύψει στο εγγύς ή απώτερο μέλλον, όταν και εφ’ όσον ομαλοποιηθεί η κατάσταση.

Η λύση της «ήπιας αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους της Ελλάδας» που αναμένεται να οριστικοποιηθεί τον ερχόμενο μήνα, σύμφωνα με συγκλίνουσες απόψεις, δεν συνιστά χρεοκοπία της χώρας, επομένως όσοι έχουν επενδύσει στα λεγόμενα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) δεν δικαιούνται αποζημίωσης.

Αντιθέτως, οι τράπεζες που εξέδωσαν και «μοσχοπούλησαν» τα ασφάλιστρα αυτά είναι ευνόητο ότι κερδίζουν τεράστια ποσά. Βέβαια, η εφαρμογή του σχεδίου εκτιμάται ότι θα βοηθήσει τη χώρα να ξαναβγεί στις αγορές και να δανειστεί, όμως είναι προφανές ότι το αντίτιμο που θα πρέπει να καταβάλει η κοινωνία για τούτο θα είναι ιδιαίτερα επαχθές.

Στην Αμερική πριν από περίπου ένα χρόνο (Απρίλιος – Μάιος 2010), όταν οι φορολογούμενοι αναγκάστηκαν να πληρώσουν τα σπασμένα από τα ασφάλιστρα κινδύνου της ασφαλιστικής εταιρείας AIG (περίπου 180 δισ. δολάρια), η κοινωνία ξεσηκώθηκε. Το θέμα ανέλαβε να ερευνήσει το Κογκρέσο.

Στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων κατέθεσαν οι πρωταγωνιστές του εκεί δράματος. Αντιθέτως, στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο η κυβέρνηση περιοριζόταν στο να καταγγέλλει αορίστως του κερδοσκόπους για να συρθεί αργότερα στην υπογραφή του Μνημονίου. Στις αίθουσες λοιπόν του Καπιτωλίου αποκαλύφθηκαν στοιχεία που αφορούσαν και το κερδοσκοπικό παιχνίδι που είχε στηθεί τότε με επίκεντρο το ελληνικό δημόσιο χρέος.

Από τα πιο αρμόδια χείλη
Ο Robert Pickel, εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ενωσης Παραγώγων (International Swaps and Derivatives Association), της εταιρείας δηλαδή η οποία ρυθμίζει σ’ όλο τον κόσμο τις συναλλαγές σε παράγωγα και CDS, αποκάλυψε ότι αν πτώχευε η Ελλάδα, οι τράπεζες που είχαν εκδώσει τα προϊόντα αυτά θα έπρεπε να πληρώσουν σε αυτούς που τα είχαν αγοράσει για προστασία περίπου 9 δισ. δολάρια (περίπου δηλαδή 7 δισ. ευρώ).

Αν πτώχευε η Πορτογαλία, τα ασφάλιστρα που είχαν εκδοθεί ήταν πολύ λιγότερα και οι τράπεζες θα έπρεπε να καταβάλουν σε αυτούς που είχαν στοιχηματίσει υπέρ της χρεοκοπίας περίπου 5 δισ. ευρώ.

Ο ίδιος μάλιστα είχε υπερασπιστεί τον ρόλο των CDS, υποστηρίζοντας ότι δεν έπαιξαν κάποιο ρόλο στην κρίση του χρέους της Ελλάδας.

Ομως, από τα στοιχεία που παρουσίασε, προκύπτει ότι μπορεί βέβαια η ασφάλεια που θα υποχρεώνονταν να καταβάλουν οι εκδότες των CDS στους επενδυτές – αγοραστές να ήταν μάλλον μικρή σε σχέση με τον όγκο των ομολόγων του Δημοσίου που κυκλοφορούν στην αγορά, όμως το συνολικό ποσό που είχε εκδοθεί ήταν τεράστιο.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν τότε στο Κογκρέσο, προκύπτει ότι ο όγκος των CDS που είχαν εκδώσει οι συγκεκριμένες τράπεζες ξεπερνάει τα 60 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό, μαζί με τους τόκους του, εκτιμάται ότι κέρδισαν οι τράπεζες που στοιχημάτισαν κατά της χρεοκοπίας του Ελληνικού Δημοσίου.

Του Δημήτρη Καζάκη

οικονομολόγου - αναλυτή

Τις τελευταίες ημέρες οι συζητήσεις για την «τελική λύση», που προετοιμάζουν οι τράπεζες και το πολιτικό τους προσωπικό για την Ελλάδα και το σύνολο των υπό χρεοκοπία χωρών της Ε.Ε., κορυφώνονται στο παρασκήνιο των ηγετικών κύκλων της ευρωζώνης. Οι πιέσεις, οι εκβιασμοί, τα ποικίλα πάρε - δώσε, τα πλασαρίσματα στην αγορά, οι διασυνδέσεις πολιτικής - κερδοσκόπων δίνουν και παίρνουν.

Όμως η Ελλάδα δεν πρέπει να ανησυχεί, διότι έχει πολιτικούς εκπροσώπους που στέκονται υπεράνω όλων αυτών. Το απέδειξαν ακόμη μια φορά τόσο ο κ. Παπακωνσταντίνου όσο και ο πρωθυπουργός της χώρας κ. Παπανδρέου.

Έτσι, ενώ στις αγορές επικρατεί τρικυμία, είχαμε τον υπουργό Οικονομικών να δηλώνει στο Reuters (28.1) ότι αξίζει να συζητηθεί η ιδέα για την επαναγορά των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου σε τιμές χαμηλότερες από τις ονομαστικές.

Απαντώντας σε ερώτηση στο περιθώριο των εργασιών του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός σχετικά με την επαναγορά ομολόγων του Δημοσίου, ο κ. Παπακωνσταντίνου σημείωσε πως, για να γίνει κάτι τέτοιο, «χρειάζονται χρήματα και έτσι είναι μία από τις ιδέες που συζητούνται, όχι επίσημα». «Είναι» πρόσθεσε «μια ιδέα που αξίζει κάποια συζήτηση, όπως και άλλες».

Η δήλωση αυτή είναι η πρώτη επίσημη παραδοχή ότι η κυβέρνηση συζητά ή είναι ανοιχτή στην αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας. Και μάλιστα με «κούρεμα». Κάτι που μετά βδελυγμίας αρνείται επίσημα, π.χ., ο πρωθυπουργός της χώρας, ο οποίος σε συνέντευξή του στο CNN την ίδια ημέρα δήλωσε:

«Όσον αφορά την αναδιάρθρωση, οι απόψεις μας είναι σαφείς. Είμαστε στον σωστό δρόμο για να περιορίσουμε το χρέος μας. Μπορεί να αυξηθεί κατά τι, την επόμενη χρονιά, γιατί έχουμε ελλείμματα. Αλλά μετά θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα. Αυτό σημαίνει περιορισμό του χρέους μας και η ανάπτυξη θα περιορίσει το χρέος μας. Υπάρχει κάτι που μπορεί να γίνει, όμως, και είναι πολύ σημαντικό. Το χρέος, το οποίο συσσωρεύεται, ή τα δάνεια από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση θα επιμηκυνθούν, ώστε η αποπληρωμή να γίνει σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και, ενδεχομένως, με καλύτερους όρους. Αυτό είναι πολύ σημαντικό».

Ο πρωθυπουργός είναι ενάντια στην αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά είναι ανοιχτός στην επιμήκυνση τόσο του συνολικού χρέους όσο και του δανείου από το ΔΝΤ και την Ε.Ε. Αυτό που φαίνεται να καίει τον πρωθυπουργό δεν είναι αυτή καθαυτή η αναδιάρθρωση, αλλά το να μην υπάρξει «κούρεμα». Ποια συμφέροντα υπερασπίζεται ο πρωθυπουργός όταν δέχεται αφενός τη χειρότερη μορφή αναδιάρθρωσης, δηλαδή την επιμήκυνση, αλλά αρνείται ακόμη και ένα στοιχειώδες «κούρεμα»; Θα το δούμε πιο κάτω.

Περίεργες δηλώσεις

Ωστόσο ο κ. Παπακωνσταντίνου έκανε ένα ακόμη βήμα: πυροδότησε επίσημα τη φημολογία περί επαναγοράς του χρέους, του κύριου δημόσιου χρέους της Ελλάδας, σε τιμές χαμηλότερες από τις ονομαστικές, δηλαδή με κούρεμα. Το γεγονός αυτό έφερε πανικό στην ίδια την κυβέρνηση, με τον κ. Πεταλωτή να δηλώνει: «Ο κ. Παπακωνσταντίνου είπε ότι υπάρχει η ιδέα για τη συζήτηση της επαναγοράς» συμπληρώνοντας πως «είναι μια δημόσια συζήτηση στην οποία εμείς δεν συμμετέχουμε αυτή τη στιγμή».

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση πήρε αποστάσεις από τον κ. Παπακωνσταντίνου και προσπάθησε να υποβαθμίσει το όλο ζήτημα. «Υπάρχουν πολλά σενάρια (...) εμείς στη μόνη συζήτηση που συμμετέχουμε είναι η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους των 110 δισ. ευρώ και μένουμε εκεί» πρόσθεσε ο κ. Πεταλωτής.

Οι δηλώσεις αυτές δεν φαίνεται να πτόησαν ούτε να φρονημάτισαν τον κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος, δυο ημέρες αργότερα, επανέλαβε την ίδια δήλωση στην αυστριακή «Der Standard» (30.1). Απαντώντας στην ερώτηση για το ενδεχόμενο επαναγοράς κρατικών ομολόγων, ο κ. Παπακωνσταντίνου διευκρινίζει πως πρόκειται για πρόταση που βρίσκεται επί τάπητος, δεν προέρχεται από την Ελλάδα και δεν υπάρχει επίσημα σχετική συζήτηση, αλλά συζητείται ως ιδέα, όπως και άλλες σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Με άλλα λόγια, ο κ. Πεταλωτής επιβεβαιώνει αυτό που είναι ευρέως γνωστό. Δεν είναι η κυβέρνηση που αποφασίζει, αλλά οι «εταίροι», οι οποίοι διεξάγουν συζητήσεις για σενάρια και εναλλακτικές για την Ελλάδα ερήμην της. Η χώρα και ο λαός της θα κληθούν απλώς να πληρώσουν τις επιλογές που γίνονται ερήμην τους. Κι αυτό φυσικά ονομάζεται εθνικά υπερήφανη πολιτική, αντάξια των μελανότερων σελίδων του δωσιλογισμού που γέννησε αυτός ο τόπος.

Από την άλλη, ο κ. Παπακωνσταντίνου φημίζεται για τις δηλώσεις του, τις οποίες η χώρα έχει πληρώσει πολύ ακριβά στα κερδοσκοπικά παιχνίδια της αγοράς. Θυμηθείτε τις δηλώσεις του περί «Τιτανικού», περί όσων επενδύουν εναντίον της Ελλάδας, οι οποίοι «θα χάσουν τα πουκάμισά τους» κ.ο.κ. Δηλώσεις που γίνονταν πάντα σε τόσο καίριες στιγμές, ώστε πυροδοτούσαν άγριες κερδοσκοπικές εκρήξεις στις αγορές.

Το ίδιο επαναλαμβάνει και τώρα με τις δηλώσεις του περί επαναγοράς χρέους. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι υπάρχουν κινήσεις ήδη από τραπεζικά και επιχειρηματικά συμφέροντα εντός της Ελλάδας να αγοράσουν στη δευτερογενή αγορά ομόλογα του Δημοσίου κοψοχρονιά, τότε οι δηλώσεις Παπακωνσταντίνου γεννούν πολλά, μα πάρα πολλά ερωτήματα. Φυσικά μόνο ο δημόσιος, ανοιχτός έλεγχος των δημοσιονομικών του κράτους, αλλά και της ίδιας της κυβέρνησης, μπορεί να δείξει ποιοι και πώς κερδοσκοπούν με την κατάσταση της χώρας σήμερα.

Όμως η κυβέρνηση, διά στόματος πρωθυπουργού, έχει ξεκαθαρίσει ποιον εκπροσωπεί και τίνος τα συμφέροντα υπερασπίζεται.

Πρωθυπουργικό πατατράκ

Στο πλαίσιο του Νταβός, ο αρχισυντάκτης των «Financial Times», που συντόνιζε τη συζήτηση για την «Ευρώπη» (28.1), όπου συμμετείχαν οι Γ. Παπανδρέου, Nick Clegg, Jacob Wallenberg και Ζαν-Κλοντ Τρισέ, έκανε το λάθος να ρωτήσει τον Έλληνα πρωθυπουργό τα εξής:

«Ορισμένοι, όμως, θα μας ρωτήσουν: Γιατί τη στιγμή που ξαναγράφονται τα συμβόλαια, όπως π.χ. στον δημόσιο τομέα, που ο κόσμος χάνει τη δουλειά του και οι όροι των συνταξιοδοτικών συμβολαίων αλλάζουν, το συμβόλαιο αλλάζει, γιατί τελικά δεν θα αλλάξουν και οι όροι των συμβολαίων με εκείνους που αγοράζουν ομόλογα, ώστε να επωμιστούν μέρος της ζημιάς;».

Με άλλα λόγια, ο δημοσιογράφος ρώτησε: Αφού τα συμβόλαια με τον εργαζόμενο και τον συνταξιούχο αλλάζουν μονομερώς από την κυβέρνηση εις βάρος τους, γιατί δεν μπορεί να γίνει το ίδιο και με τα συμβόλαια των ομολογιούχων; Γιατί αυτοί δεν μπορούν να επωμιστούν μέρος της ζημιάς;

Ο κ. Παπανδρέου τα έχασε, άλλαξε χρώμα και ψέλλισε: «Το ερώτημά σας είναι θεωρητικό. Νομίζω ότι ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ θα μπορούσε να σας απαντήσει». Δηλαδή, το αν θα πρέπει να φροντίσει η κυβέρνηση να πληρώσουν τουλάχιστον μέρος της ζημιάς και εκείνοι που είναι οι πιο έχοντες, οι πιο κερδισμένοι, από όλους τους έχοντες και κατέχοντες, είναι ερώτημα «θεωρητικό», που θα πρέπει να απαντήσει ο κ. Τρισέ, δηλαδή ο αρχιτραπεζίτης της ευρωζώνης.

«Σε αυτό τον επικοινωνιακό κόσμο, οι δηλώσεις που κάνουμε εμείς οι πολιτικοί είναι μερικές φορές ισχυρότερες απ' ό,τι χρειάζεται. Γι’ αυτό οι απαντήσεις που δίνουμε πρέπει να είναι εποικοδομητικές» πρόσθεσε με τέτοια αμηχανία ο κ. Παπανδρέου, που έκανε τον δημοσιογράφο να τον ειρωνευτεί: «Είναι φιλοσοφική η ερώτηση».

Τα χάχανα από το ακροατήριο προκάλεσαν ακόμη μεγαλύτερη αμηχανία στον πρωθυπουργό, ο οποίος, αντί να απαντήσει στην ερώτηση, έβαλε να παίξει η γνωστή κασέτα: «Καθόλου. Θα έλεγα, όμως, ότι έχουμε πάρει μια απόφαση, μια σαφή απόφαση, να ακολουθήσουμε έναν δρόμο. Μάλιστα, αυτή είναι μια απόφαση που έχει ήδη ληφθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση: η επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους μας στο ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έγιναν συζητήσεις, επίσης, για τους όρους του δανείου. Βρίσκονται σε εξέλιξη».

Με άλλα λόγια, ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του δεν χρειάζεται να προβληματίζονται για εναλλακτικές, απλώς ακολουθούν τον δρόμο που έχουν επιλέξει οι τραπεζίτες και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν έχει καμιά σημασία πού οδηγεί αυτός ο δρόμος ούτε αν υπάρχει άλλη εναλλακτική. Η κυβέρνηση έχει κάνει την επιλογή της. Πετά ο γάιδαρος, λέει η Ε.Ε. και οι τραπεζίτες. Πετά, απαντούν περιχαρείς ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του. Κι αφού το λένε αυτοί, δεν έχει κανείς το δικαίωμα να το αμφισβητήσει. Ούτε η ίδια η πραγματικότητα. Αυτό σημαίνει «αξιοπιστία» στον διεστραμμένο κόσμο της σημερινής κυβερνητικής πρακτικής.

Προσωπικά αναρωτιέμαι: Πότε άλλοτε είχε η χώρα έναν τέτοιο πρωθυπουργό; Πότε άλλοτε υπήρχε τέτοια υποτέλεια και εθελοδουλία; Ο λόγος είναι απλός: Η σημερινή κυβέρνηση δεν διαπλέκεται απλώς με τα γνωστά επιχειρηματικά συμφέροντα, που νέμονται για δεκαετίες το κράτος, την οικονομία και την κοινωνία στην Ελλάδα. Δεν λειτουργεί απλώς ως εγγυητής των συμφερόντων των ισχυρών «εταίρων» μας.

Όχι. Με τη σημερινή κυβέρνηση, εγκαινιάζεται ένα νέο καθεστώς προς όφελος των πιο παρασιτικών και ληστρικών συμφερόντων της διεθνούς αγοράς, δηλαδή της τραπεζικής και χρηματιστικής ολιγαρχίας. Πρόκειται για συμφέροντα που δεν έχουν καμιά σχέση με την παραγωγή, αλλά ξέρουν να κερδίζουν υπέρογκα ποσά από τις χρεωστικές απαιτήσεις που συσσωρεύουν έναντι των οφειλετών τους, ιδιωτών και κρατών. Κι έτσι, με όπλο την τοκογλυφία, τις πολιτικές και οικονομικές εκδουλεύσεις έναντι δανείων, κερδίζουν αδρά, χωρίς τις επιβαρύνσεις και τα κόστη που συνδέονται με τις επενδύσεις στην παραγωγή.

Φαύλος κύκλος

Σήμερα, πολύ περισσότερο από ποτέ, οι τράπεζες και τα επενδυτικά κεφάλαια αποτελούν την κυρίαρχη μορφή της παγκόσμιας οικονομίας, πολύ πιο ισχυρή και πολύτιμη από ό,τι τα ίδια τα κράτη. Είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από την «παγκοσμιοποίηση» και την επιβολή της «παγκόσμιας διακυβέρνησης». Το 2009 το ενεργητικό των τραπεζών ανήλθε σχεδόν στα 93 τρισ. δολ., όταν το παγκόσμιο ΑΕΠ έφτασε, σύμφωνα με το ΔΝΤ, στα 57,8 τρισ. δολ. Ειδικά στην Ε.Ε. και την ευρωζώνη, η κατάσταση είναι ακόμη εκρηκτική. Στην Ε.Ε. με ΑΕΠ το 2009 15,3 τρισ. δολ. το ενεργητικό των τραπεζών ανερχόταν σε 41,7 τρισ. δολ. Με άλλα λόγια, η οικονομική επιφάνεια των ευρωπαϊκών τραπεζών ήταν 2,7 φορές μεγαλύτερη από την οικονομική επιφάνεια των κρατών - μελών της Ε.Ε.

Έτσι, για να μπορέσει να υπάρξει ανάπτυξη σε μια οικονομία που βασίζεται σ’ αυτά τα τεράστια ενεργητικά των τραπεζών, θα πρέπει οι τράπεζες να συνεχίσουν να δανείζουν και έτσι να διογκώνουν ακόμη περισσότερο τα ενεργητικά τους. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει τα κράτη και οι ιδιώτες να συνεχίσουν να αναζητούν δάνεια, δηλαδή να χρεώνονται ακόμη περισσότερο. Πώς είναι αυτό δυνατό στη σημερινή κατάσταση έκρηξης ιδιωτικού και δημόσιου χρέους;

Διαγράφουμε τα χρέη ή διαγράφουμε τα κράτη;

Το δίλημμα που από την ίδια τη φύση της σημερινής κρίσης έχει προκύψει είναι απλό: Ή διαγράφουμε τα χρέη ή διαγράφουμε τα κράτη. Αν διαγράψουμε τα χρέη, θα δεινοπαθήσουν οι τράπεζες και οι επενδυτές ομολόγων, αλλά είναι σίγουρο ότι θα σωθούν τα κράτη και οι λαοί. Αν διαγράψουμε τα κράτη, θα διαγράψουμε μαζί και τους λαούς αυτών των κρατών. Θυσία στον βωμό της ανάκαμψης των διεθνών αγορών κεφαλαίου και της διάσωσης του οικοδομήματος της «παγκόσμιας διακυβέρνησης». Τι προέχει;

Η κυβέρνηση, το ΔΝΤ, η Ε.Ε. και οι αρχιτραπεζίτες μεριμνούν για το δεύτερο. Όμως κι αυτό δεν είναι εύκολο. Για να διασφαλιστούν οι χρεωστικές απαιτήσεις των τραπεζιτών και των επενδυτών, δεν αρκεί πια η επιβολή των πολιτικών λιτότητας, ιδιωτικοποίησης και δραστικών περικοπών που για δεκαετίες εφαρμόζει το ΔΝΤ ανά την υφήλιο. Χρειάζεται κάτι παραπάνω. Χρειάζεται η υποθήκευση του συνόλου της χώρας, των πλουτοπαραγωγικών πηγών της, του εισοδήματος και της εργασίας του λαού της. Στην πράξη, αυτό σημαίνει επιβολή καθεστώτος πεονίας (peonage) πάνω σε λαούς και χώρες.

Τι είναι το καθεστώς πεονίας;

Πεονία ονομάζεται το καθεστώς όπου ο εργαζόμενος ασκεί ελάχιστο έως καθόλου έλεγχο στις συνθήκες και τους όρους της εργασίας του διότι είναι υπόχρεος στον δανειστή του. Σύμφωνα με τον ιστορικό Τζέιμς Ράσσελ, «ανάμεσα στους δυο πόλους της δουλείας και της ελεύθερης εργασίας υπάρχουν ενδιάμεσοι τύποι ανελεύθερης εργασίας – δουλοπαροικία, πεονία, καταναγκαστική εργασία...

Οι πεόν ήταν αγρότες ή εργάτες γης δεμένοι με συγκεκριμένους γαιοκτήμονες ή εργοδότες λόγω των δανείων που τους χρωστούσαν. Στη θεωρία, ήταν υποχρεωμένοι να δουλέψουν μέχρι το χρέος να αποπληρωθεί. Στην πράξη, ο δανειστής παραποιούσε συχνά τους λογαριασμούς, ώστε το χρέος να μην αποπληρώνεται ποτέ και να συνεχίζει να αυξάνεται. Το χρέος μπορούσε να μεταβιβαστεί ως υποχρέωση και στα παιδιά του οφειλέτη... Η πεονία υπήρχε από την αρχαιότητα έως, λίγο ώς πολύ, τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα σε μεγάλο αριθμό χωρών». Σύμφωνα με το δίκαιο των ΗΠΑ, «πεονία είναι μια κατάσταση ή συνθήκη υποχρεωτικής υπηρεσίας βασισμένη πάνω στο χρέος ενός προσώπου προς ένα άλλο».

Επίσημη δουλοπαροικία

Οι διεθνείς τοκογλύφοι και δανειστές δεν είναι η πρώτη φορά που επιβάλλουν καθεστώς πεονίας πάνω σε μια χώρα και στον λαό της με τη βοήθεια του ΔΝΤ.

Σύμφωνα με τον Μίλτον Φισκ, «το φαινόμενο της πεονίας του χρέους σημαίνει ότι οι εργάτες δαπανούν ένα σημαντικό μέρος της εργασίας τους όχι για την εθνική ανάπτυξη, αλλά για τις διεθνείς τράπεζες». Τον Οκτώβριο του 1985 στη Νέα Υόρκη, σε μια διεθνή συνδιάσκεψη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ με αντικείμενο «Δημοκρατία στις διεθνείς σχέσεις», έγινε ιδιαίτερη μνεία στην επιβολή καθεστώτων πεονίας στις υπερχρεωμένες χώρες. Ο Τζόρτζ Γουόρντ (Νόμπελ Ιατρικής, 1967) είχε πει στη συνδιάσκεψη τα εξής:

«Όσο ζηλότυπα και αν τα υπερχρεωμένα έθνη αντιμετωπίζουν την ανεξαρτησία και την κυριαρχία τους, έχουν καταστεί λόγω της υπερχρέωσής τους κάθε άλλο παρά ανεξάρτητα ή κυρίαρχα. Βρίσκονται σε μια κατάσταση την οποία θεωρώ ως εθνική πεονία. Μια αποικία, όπως ένας δούλος, βρίσκεται υπό κατοχή λόγω ιδιοκτησίας, όμως ένας πεόν βρίσκεται υπό κατοχή λόγω χρέους. Πεονία σημαίνει δουλεία λόγω χρέους».

Όμως, μέχρι σήμερα, αυτό το καθεστώς πεονίας πάνω σε κράτη και λαούς ήταν άτυπο. Με τη δανειακή σύμβαση της Ελλάδας, χάρη στο ευρώ και στους σχεδιασμούς της Ε.Ε. για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και την «οικονομική διακυβέρνηση», για πρώτη φορά το καθεστώς πεονίας που επιβάλλεται σ’ έναν λαό είναι καθ’ όλα θεσμοθετημένο. Αυτό το νόημα έχουν, αφενός, οι συζητήσεις για επιμήκυνση και, αφετέρου, οι προτροπές για αναθεώρηση του Συντάγματος. Ένα κράτος - πεόν χρειάζεται και το αντίστοιχο Σύνταγμα.

Το ενδιαφέρον λοιπόν δεν είναι γιατί ενεργεί έτσι η κυβέρνηση. Ούτε γιατί η αξιωματική αντιπολίτευση διαφωνεί μόνο με τον τρόπο διαχείρισης. Αλλά γιατί όλοι οι άλλοι στην Αριστερά συμπεριφέρονται λες και δεν συμβαίνει τίποτε σημαντικό. Λες και πρόκειται για μια από τα ίδια. Κι έτσι ασκούν την ίδια αντιπολίτευση όπως και πριν. Αρνούνται να δουν –σκοπίμως ή όχι, αδιάφορο– ότι έχουμε τη θεσμοθέτηση ενός πρωτοφανούς καθεστώτος πεονίας, δηλαδή μια δουλοπαροικία χρέους. Ποιον εξυπηρετεί αυτή η τύφλωση; Ποια συμφέροντα προάγει;





Μετά τα υποβρύχια που γέρνουν, εμφανίζονται τα υποβρύχια που τα... παίρνουν!!! Αυτό μας λέει το γερμανικό Spiegel! E, και; Αν αυτή την είδηση οι γερμανοί θέλουν να την περάσουν σαν μεγάλο νέο, προφανώς δεν έχουν κατανοήσει τι ακριβώς πιστεύουν οι Έλληνες πολίτες για τους Έλληνες πολιτικούς και τους γενικότερης μορφής διαχειριστές χρήματος (προμηθειών, μιζών και άλλων συναφών ενασχολήσεων) της Ελλάδας. Στην Ελλάδα, είδηση θα ήταν εάν γινόταν κρατική προμήθεια και δεν τα έπαιρνε κανένας...
Τις ύποπτες διαδρομές 55 εκατομμυρίων ευρώ για την αγορά 4 υποβρυχίων από τη γερμανική εταιρεία HDW, και τον εξοπλισμό τριών παλαιοτέρων, παρουσιάζει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, το οποίο θα κυκλοφορήσει τη Δευτέρα.
Η συμφωνία που υπογράφτηκε το 2000 και το 2002 μεταξύ της γερμανικής εταιρείας και της Ελλάδας αφορά τέσσερα υποβρύχια τύπου 214, αλλά και εξοπλισμό παλαιότερων υποβρυχίων Η γερμανική εταιρεία «Howaldtswerke-Deutsche Werft» (HDW) ανήκει στην ThyssenKrupp. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες στελεχών των εταιρειών HDW και Ferrostaal στην Εισαγγελία του Μονάχου, δημιουργήθηκε μία ομάδα, η «Team A», η οποία είχε το χρήμα και τη δικαιοδοσία να δωροδοκήσει αρμόδιους φορείς ώστε να κερδίσει η εταιρεία τους την ανάθεση της προμήθειας.
Την υπόθεση ερευνά η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθήνας η οποία και είχε έρθει σε επαφή προ δίμηνου με την Εισαγγελία του Μονάχου.
Να προδικάσουμε, άραγε, πως δεν θα βρεθούν ονόματα ή πως τα ονόματα θα "δείχνουν" Ελληνικό Κοινοβούλιο και παραγραφή αδικήματος; Να προδικάσουμε πως βασικοί ύποπτοι θα είναι μέλη - στελέχη και βουλευτές της ΝΔ και όχι της ενάρετης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ; Να προδικάσουμε την ανακοίνωση σύστασης Ειδικής Εξεταστικής Επιτροπής και πως στο τέλος αυτή θα έχει 5 ή 6 διαφορετικά πορίσματα;
Στην Ελλάδα δεν αποτελεί, πλέον, έκπληξη η υπόγεια διαδρομή χρήματος. Η μόνη έκπληξη που μπορεί να υπάρξει, είναι να διεκδικήσει ο -ηλιθιωδώς φερόμενος Έλληνας πολίτης- τα λεφτά του και την αξιοπρέπειά του... Αλλά, τέτοιες εκπλήξεις δεν προβλέπονται, αφού μπορεί να θεωρούνται και... αντισυνταγματικές!

Κωνσταντίνος

Πολλές μυστικές επαφές είχε ο πρωθυ­πουργός στο Νταβός, στις οποίες ζητούσε την άποψη για τα τεκταινόμενα στην Ελλά­δα ακόμα και από δημοσιογράφους! Το κλίμα δεν ήταν ιδανικό για τη χώρα μας, παρά τις συνεχείς δηλώσεις τόσο του πρωθυπουργού όσο και του υπουργού Οικονομικών ότι «φέτος η αντιμετώπι­ση ήταν θετικότατη».

Η αλήθεια είναι άλλη και δυστυχώς καθόλου ευχάριστη. Ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με ομολόγους του, οικονομολόγους, αναλυτές, με-γαλοεπενδυτές και μεγαλοδημοσιογράφους, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειονότητα του διε­μήνυσαν ότι όσο καθυστερεί τις ανακοινώσεις για την αναδιάρθρωση του χρέους τόσο δυσκολότε­ρα θα γίνουν τα πράγματα.

Στο Νταβός ο Γ. Παπανδρέου ενημερώθηκε ότι το δημόσιο χρέος είναι εκτός ελέγχου και η επι­μήκυνση της αποπληρωμής τού ήδη υπάρχοντος δανείου των 110 δισ. είναι μια απλή ασπιρίνη. Από γερμανικής πλευράς μάλιστα διέρρευσε, διά στόματος του κεντρικού τραπεζίτη Άξελ Βέ­μπερ, ότι το «πρώτο βήμα μιας σωστής διαχείρι­σης του ελληνικού προβλήματος είναι η επιμή­κυνση κατά 30 χρόνια». Βεβαίως, παράλληλα, τα νέα δάνεια, είτε από το ΔΝΤ είτε από την Ε.Ε., δεν τα γλιτώνουμε. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει μπει σε δρόμο μακράς επιτήρησης και άγρι­ας λιτότητας.

Οι καλά γνωρίζοντες ξέρουν ότι το «ζουμί» του Νταβός βγαίνει από τις συναντήσεις του παρα­σκηνίου. Εκεί ο πρωθυπουργός εμπέδωσε ότι τα αναπτυξιακά σχέδια για ανάκαμψη και επιστροφή στα πρωτογενή πλεονάσματα το 2012 είναι όνει­ρο απατηλό. Η πλήρης κατάρρευση του κρατικού μηχανισμού, την οποία διαπιστώνει και το κλιμά­κιο της τρόικας που ήδη βρίσκεται στην Αθήνα, δεν επιτρέπει ούτε αύξηση εσόδων στους ρυθμούς που προβλέπει το μνημόνιο ούτε ανάκαμψη της εγχώριας κατανάλωσης ούτε βεβαίως τα πρωτογε­νή πλεονάσματα που χρειάζονται ώστε να μπει η χώρα σε τροχιά ανάκαμψης.

«Αιχμάλωτος»

Ο πρωθυπουργός, δηλαδή, συνειδητοποιεί σι­γά - σιγά ότι είναι αιχμάλωτος της ίδιας της πολι­τικής που πολεμούσε όταν ήταν αξιωματική αντι­πολίτευση: «Η αύξηση των φόρων και η μείωση μισθών και συντάξεων φέρνει ανεργία και ύφε­ση, η ύφεση φέρνει νέες αυξήσεις στους φόρους και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος» έλεγε ο Γ. Παπανδρέου προεκλογικά και τώρα καλείται να τετραγωνίσει τον κύκλο. Ιδού και τα δεδομένα:

1 Η τρόικα έχει διαμηνύσει στον υπουργό Οικο­νομίας ότι τα τρικ στα έσοδα πρέπει να σταμα­τήσουν και ζητούν επιτακτικά τα πλήρη στοιχεία του 2010. Το ρεπορτάζ μας της περασμένης Πέμπτης έκανε λόγο για εκνευρισμό των Βρυξελλών που ακόμα δεν έχουν την πλήρη εικόνα για τις οφειλές του Δημοσίου και τα κρυφά χρέη ΟΤΑ, ΔΕΚΟ και ασφα­λιστικών ταμείων.

Το ρεπορτάζ μας (που αναπαρήχθη από πολλά ΜΜΕ) επιβεβαίωσε ο ίδιος ο επικεφαλής της Eu-rostat με δηλώσεις του ότι η υπηρεσία βρίσκεται σε επιφυλακή για τα ελληνικά στοιχεία και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο νέων αναθεωρήσεων. Η Κομισιόν, μαθαίνουμε, έχει δώσει διορία στον υπουργό Οικονομικών να «συνετιστεί» μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου. Μετά θα αρχίσουν οι δημό­σιες δηλώσεις, που θα φέρουν σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση και την καμπάνια της περί «αξιο­πιστίας».

2 Ανάλογα με το ύψος των κρυφών χρεών, που ενδέχεται να ξεπεράσουν και τα 6 δισ. ευρώ, θα έρθουν νέα επώδυνα μέτρα. Δηλαδή, εκτός από αυτά του 2011, η κυβέρνηση θα πρέπει να βρει άλλα 6 δισ. για να κλείσει τις τρύπες που η ίδια έχει δημιουργήσει λόγω των υπεραισιόδοξων προβλέψεών της, τις οποίες με επιμονή επέβαλε ο Παπακωνσταντίνου παρά τις αντιρρήσεις της τρό­ικας. Τα νούμερα αυτά δεν μπορούν βεβαίως να προέλθουν μόνο από περικοπή δαπανών, αντιθέ­τως θα απαιτηθεί νέα αύξηση φόρων. Έτσι η κυ­βέρνηση έρχεται αντιμέτωπη με ενδεχόμενο νέας αύξησης του ΦΠΑ, νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, επίσπευση των απολύσε­ων στο Δημόσιο, περικοπή της επικου­ρικής σύνταξης.

3 Η ανεργία καλπάζει πάνω από το 20% και η τρόικα πιέζει για πλήρη και άνευ όρων επιβολή των επιχειρησιακών συμβάσεων, με εκ πε­ριτροπής εργασία, ακόμη και μια φορά την εβδομάδα. Έτσι θεωρούν ότι θα μειωθεί ο αριθμός των ανέργων (τεχνικά πάντα), αλλά δεν εξηγεί κανείς πώς θα ζήσει ένας εργαζόμενος αν αμείβεται για 4-8 εργάσιμες ημέρες τον μήνα!

4 Η φοροδιαφυγή στα μεγάλα εισοδήματα ζει και βασιλεύει και το ΥΠΟΙΟ παρουσι­άζεται ανίκανο να την αντιμετωπίσει, παρά τη σωρεία δημοσιευμάτων για εξαντλητικούς ελέγχους. Εξακολουθούν να υπάρχουν παρά­θυρα για τους έχοντες και κατέχοντες και τα δικηγορικά γραφεία θησαυρίζουν. Έτσι τη μαύρη τρύπα των προσδοκιών από τα έσοδα στη φοροδιαφυγή καλούνται να καλύψουν οι μικρομεσαίοι, που «πέφτουν» στην κα­τηγορία των φτωχών.

5 Χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις βά­ζουν λουκέτο καθημερινά, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ο λεγόμενος επιχειρηματικός μι­κρόκοσμος, που στήριζε την εγχώρια κατανάλωση αλλά και την εργασία.

6 Το κόστος ζωής τους επόμενους μήνες θα παρουσιάσει νέα απότομη αύξηση λόγω του νέου φορολογικού, αυξήσεις ΦΠΑ στο 23% στα περισσότερα είδη, αυξήσεις στα μέσα μεταφο­ράς, στα ασφάλιστρα, στις υποχρεώσεις προς την εφορία κ.λπ. Αυτό αναμένεται να δημιουρ­γήσει έντονες πληθωριστικές πιέσεις, με αποτέ­λεσμα ένα εκρηκτικό μείγμα στην οικονομία και βεβαίως την έξαρση της κερδοσκοπίας. Ο κρατι­κός μηχανισμός εποπτείας και ελέγχου παραμέ­νει στα χαρτιά.

Εκλογικές διεργασίες

Λαμβάνοντας τα πιο πάνω μηνύματα και φο­βούμενος την κοινωνική έκρηξη που σιγοβράζει, ο πρωθυπουργός άρχισε να διαρρέει πάλι την επιλογή για πρόωρες εκλογές τον Απρίλιο. Στόχος είναι να προκηρυχθούν αμέσως μετά την ανακοί­νωση της ευρωζώνης για την περιβόητη λύση πα­κέτο, που θα συμπεριλαμβάνει και την ελληνική επιμήκυνση.

Η προσπάθεια θα επικεντρωθεί στο να παρου­σιαστεί η λύση αυτή ως «θετική εξέλιξη και επι­βράβευση των προσπαθειών μας». Πριν αρχίσει δηλαδή η ανάλυση των πραγματικών επιπτώσε­ων μιας τέτοιας λύσης. Παρ’ όλα αυτά η Ε.Ε. δεν θέλει να ακούσει για πρόωρες εκλογές, ενώ οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ συστήνουν στον πρωθυ­πουργό έναν ευρύ ανασχηματισμό, που θα πε­ριλαμβάνει πολιτικούς από τα περισσότερα κόμ­ματα ώστε να πλασαριστεί το μοντέλο της «εθνι­κής συναίνεσης».

Υπό το φως αυτών των δεδομένων και των διλημμάτων, η συνέντευξη του αρχηγού της Ν.Δ. στην εφημερίδα «Δημοκρατία» δεν ήταν τυχαία. Όπως τυχαία δεν ήταν και η έμμεση αλλαγή πλεύσης, που υπονοεί αμφισβήτηση του μνημονίου. Το σκηνικό άλλαξε μετά τη στάση της Ιρλανδίας – η οποία βαδίζει σε πρό­ωρες εκλογές - ότι θα αμφισβητήσει το μνη­μόνιο που υπέγραψε και θα απαιτήσει ακύρω­ση της δανειακής συμφωνίας ως «ασύμφορης για τη χώρα».

Μάλιστα λέγεται ότι οι Ιρλανδοί θα ρίξουν τα πρώτα βέλη στην αυριανή σύνοδο κορυφής αρ­χηγών κρατών της Ε.Ε. Σε μια τέτοια περίπτωση, ανάλογα με το τι θα πετύχουν οι Ιρλανδοί, η Ν.Δ. εμφανίζεται διατεθειμένη να γκαζώσει τις μη­χανές και να ακολουθήσει. Αξιοπερίεργο είναι και το γεγονός ότι ο Σαμαράς συσφίγγει τον τε­λευταίο καιρό τις σχέσεις του με αξιωματούχους - κλειδιά, τόσο στην Κομισιόν όσο και στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

Πηγή




Γιατί τόση επιμονή άραγε; Για ποιόν λόγο οι κύριοι της Google εμμένουν στο να τουρκοποιήσουν μία Ελληνική περιοχή;
Και για ποιόν λόγο τυχαίνει οι "τουρκοποιημένες" περιοχές να είναι περιοχές που είτε άμεσα είτε έμμεσα η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνικότητά τους;
Γιατί δεν εμφανίζεται ως μέρος της Τουρκίας η Καλαμάτα, η Πάτρα, η Λαμία ή η Φλώρινα;
Κι επειδή το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, αλλά μάλλον ανδρός πονηρού, μάλλον θα πρέπει επιτέλους αυτή η δύσμοιρη χώρα, η Ελλάδα, να απαιτήσει κάποια πολύ ισχυρή αποζημίωση για τα λάθη της Google που δημιουργούν παράξενα προηγούμενα μη Ελληνικότητας ευαίσθητων εθνικά περιοχών της Ελλάδας.
Το δεύτερο "χτύπημα" της τουρκοποίησης Ελληνικού χώρου, είναι το Καστελλόριζο. Και όποιοι είναι "πονηρεμένοι" δεν νιώθουν μεγάλη έκπληξη.
Δείτε το και μόνοι σας στο google earth. Αν ψάξετε για Καστελόριζο (με ελληνικούς χαρακτήρες) το νησί εμφανίζεται ως νήσος Μεγίστη, Ελλάδα αν το ψάξετε Kastelorizo (λατινικούς χαρακτήρες) εμφανίζεται όπως στην εικόνα Μεγίστη, Τουρκία!!!!
Μήπως θα πρέπει να ερωτηθεί ο ίδιος ο κύριος Παπανδρέου, κατά πόσο σοβαρός αισθάνεται ως πρωθυπουργός, όταν το κύρος του εμπαίζεται από εταιρείες και συμφέροντα; Ποιά η πολιτική του βαρύτητα όταν συμβαίνουν τέτοια περιστατικά κατ' επανάληψη; Μήπως τελικά και ο ίδιος ονομάζεται Γιώργος Παπανδρέου εντός Ελλάδος και διαφορετικά εκτός της χώρας;
Απορίες έχουμε, απαντήσεις περιμένουμε, εστιάζοντας πως η επανάληψη του γεγονότος (μετά την περίπτωση "τουρκοποίησης" της Κομοτηνής από την Google που είχαμε πρωτοδημοσιεύσει και που έγινε αιτία ερώτησης προς την κυβέρνηση από τον κύριο Κοραντή, βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ.) είναι κάτι περισσότερο από ύποπτη. Και οι ευθύνες των Ελληνικών αρμοδίων υπηρεσιών αρχίζουν να γίνονται πολύ μεγάλες... αφού δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους επιθετικές ενέργειες προς την Ελλάδα...
Άραγε, οι κοιμισμένοι της κυβέρνησης των Αθηνών θα ξυπνήσουν όταν το Google Earth δείξει σαν τουρκική την... Ακρόπολη;

ΥΓ: Ευχαριστούμε το ιστολόγιο "αἰέν ἀριστεύειν" για την πληροφορία

Εντείνονται εντός της κυβέρνησης τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών καθώς ακόμη και η… ατζέντα των γεγονότων συνηγορεί περί αυτού. Η έκτακτη σύνοδος κορυφής της 4ης Μαρτίου, όπου θα οριστικοποιηθεί το ευρωπακέτο σωτηρίας από την κρίση χρέους, ταιριάζει γάντι σε όσους σχεδιάζουν πρόωρες μέχρι τις αρχές Απριλίου και με λίστα.

Φανταστείτε τον κ. Παπανδρέου να επιστρέφει από τη σύνοδο «θριαμβευτής». Θα έχει τη συμφωνία για το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο ανά χείρας και θα παίζει όπως θέλει μπάλα. Τι θα πει σε εμάς τους κακόμοιρους, απογοητευμένους και φοβισμένους μήπως χάσουμε τις καταθέσεις ή το σπίτι μας; «Σας έφερα τη σωτηρία από το τεράστιο χρέος το οποίο με τίποτε δεν μπορεί να μειωθεί από μόνο του. Μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι δεν θα χρεοκοπήσει η Ελλάδα».

Αυτά θα είναι λίγο πολύ τα λόγια του αφού θα έχει επιβεβαιωθεί η γερμανική λύση που τόσο καιρό σχεδιάζεται. Θα ζητήσει λοιπόν νέα λαϊκή εντολή για να εφαρμόσει την συμφωνία, με μια σημαντική διαφορά. Δε θα έχει παρουσιάσει ολόκληρο το εύρος των συνεπειών της γερμανικής κυριαρχίας. Δε θα μας πει δηλαδή ποιο θα είναι το τίμημα που θα πληρώσουμε. Μας το φυλάει για έκπληξη μετά. Μειώσεις μισθών, νέο ασφαλιστικό με αύξηση των ορίων στα 67, πάγωμα μισθών, απολύσεις στο δημόσιο, κομμένα δώρα στον ιδιωτικό τομέα κ.λπ.

Η ατζέντα και το δίλημμα που θα βάλει για τις εκλογές θα είναι «Χρεοκοπία ή σωτηρία». Λες και μπορεί κάποιος να απαντήσει μονολεκτικά με ένα ναι ή ένα όχι στο τεράστιο αυτό δίλημμα.

Οι τελευταίες κινήσεις που κάνει εξάλλου η κυβέρνηση συνηγορούν στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Στροφή στην καθημερινότητα και επιχείρηση «νόμος και τάξη» είναι το βασικό σύνθημα. Κάνουν απεργία οι γιατροί, στέλνω τους ταλαιπωρημένους ασφαλισμένους στους ιδιώτες γιατρούς και λύνω το πρόβλημα. Βάζουν λουκέτο οι φαρμακοποιοί, ανοίγω τα φαρμακεία των νοσοκομείων, βάζω περισσότερα σε εφημερίες και καθαρίζω. Κάνουν απεργία στις συγκοινωνίες. Τους αφήνω μέχρι να εξαντληθεί ο κόσμος και αρχίσει να βαράει με τις πέτρες τους απεργούς. Κοινωνικός αυτοματισμός.

Ετοιμάζονται οι αγρότες να βγουν την ετήσια… βόλτα τους; Ρίχνω ένα Σκανδαλίδη να τους προειδοποιήσει και ετοιμάζω την κοινωνία να αποδοκιμάσει και τα μπλόκα. Ρίχνω και μια αντιμετώπιση της τρομοκρατίας στο εκλογικό καζάνι και καθάρισα. Τι θέλει ο κόσμος, εκτός από λεφτά; Τάξη, ηθική, καλή καθημερινότητα. Αφού δεν έχει να φάει τουλάχιστον, ας μπορεί να λειτουργήσει σε μια πιο ευνομούμενη χώρα, σκέπτονται στην κυβέρνηση.

Η αλήθεια, όμως, ακόμη κι αν πάμε σε εκλογές, είναι ότι υπάρχει νέο κρυφό Μνημόνιο μακράς διάρκειας, πίσω από τη συμφωνία των Βρυξελλών. Τα έχουμε ξαναγράψει, η Γερμανία δε θα μας βοηθούσε αν δεν απαιτούσε να γερμανοποιηθούμε. Όχι μόνο εμείς, όλη η Ευρώπη. Απλά εδώ είμαστε και χρεοκοπημένοι και μας κακοφαίνεται.

Να σημειωθεί και ότι η ματαιωθείσα επίσκεψη του κ. Παπανδρέου στο Κάιρο επανέφερε τα σενάρια ανάληψης κάποιας στιγμής στο μέλλον υψηλών καθηκόντων στον ΟΗΕ – εξ ού και η πολυσχιδής διεθνής δραστηριότητά ενός πρωθυπουργού του οποίου η χώρα καίγεται.

Να πούμε τέλος, ότι στην περίπτωση της ενσωμάτωσης στο Σύνταγμα της πρόβλεψης για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς (εκτός των άλλων) αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς εκλογές. Οι οποίες είναι προγραμματισμένες για το 2013 την στιγμή που όλοι αντιλαμβάνονται πλέον ότι ο κ. Παπανδρέου δεν αντέχει μέχρι τότε.

Πηγή



Παρακολούθησα τη σειρά του ΣΚΑΙ για το 1821. Και εξοργίστηκα με την χοντροκομμένη προσπάθεια των συντελεστών της να μας πείσουν ό,τι τάχαμου βλέπουν την ιστορία αντικειμενικά, ενώ τη παραμορφώνουν. Θα μείνω μόνο στην αγωνιώδη προσπάθειά του κ. Τατσόπουλου να καταρρίψει τους «εθνικούς μύθους» με τους οποίους μεγαλώσαμε. Ενας τέτοιος μύθος είναι το «κρυφό σχολειό».

«Δεν υπήρχε κρυφό σχολειό», απεφάνθη ο… ειδικός! Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ανεκτική.

Θα μου επιτρέψει μια μικρή ιστορία. Φοιτητής, πήγα με κάτι φίλους στο Nashville του Τennessee, για να δούμε το «Παρθενώνα», που κοσμεί την «Αθήνα του Νότου» και κτίστηκε το 1897 για να τιμηθεί η εκατοστή επέτειος από την ίδρυση της πόλης.

Μετά την περιήγηση, καθίσαμε για φαγητό σε μια Dinner. Παραγγείλαμε κάτι triple-deck cheeseburger και χαζολογούσαμε στα ελληνικά, όταν η… Μενεγάκη που μας σερβίρισε έκανε τη διαπίστωση. «You are not speaking English! And what language is this?” ρώτησε όλο νάζι.

«Greek», βιαστήκαμε να απαντήσουμε όλοι μαζί. «Oh really! Our chef is from …Greek!

Σε λίγο εμφανίστηκε ένας θεόρατος τύπος με κάτασπρα μαλλιά μέχρι τους ώμους και ένα τεράστιο μουστάκι.

«Εσείς μωρέ κοπέλια είστε από την πατρίδα, μου λέει η κουζουλή

Μείναμε με τα burger στα χέρια.

Take the μαλακίες, μωρή. They πατρίδα. I cook real food

Εσπρωξε τα πιάτα από το τραπέζι και η σερβιτόρα τα μάζεψε αγχωμένη. Μας οδήγησε σε μια άκρη του εστιατορίου, σ’ έναν κλειστό χώρο. Τέσσερα άτομα καθίσαμε σε μια τεράστια ροτόντα που χωρούσε 15! Δυο ζευγάρια από τα διπλανά τραπέζια τα έβγαλε έξω, σχεδόν με το ζόρι, και τη δικαιολογία ότι είχε «VIP guests». Μας έριξαν μια ματιά όλο φθόνο. Μόνο για VIP δεν μοιάζαμε!

«Για μπακούρια σας κόβω; Φοιτητές; Θα έχετε καιρό να φάτε πράμα. Τι τραβάει η ψυχή σας;» Αλληλοκοιταχθήκαμε, χωρίς να μιλήσει κανένας.

«Κρίνετε μωρέ, τι θέλετε; Εγώ κάνω κουμάντο εδώ και δε βλέπω πατριώτες κάθε μέρα

«Γιουβαρλάκια», είπα εγώ, «παστίτσιο», ένας άλλος, «στιφάδο», μουρμούρισε ο τρίτος.

«Ο.Κ. Θα σας στείλω κάτι μεζέδες για αρχή και θα δώ τι μπορώ να κάνω, που κοντεύετε να ρέψετε από την πείνα!». Χάθηκε στη κουζίνα.

Σε λίγο ήρθε η ξανθιά σερβιτόρα μαζί με τρείς βοηθούς και γέμισαν το τραπέζι με πιατάκια, πιάτα και πιατέλες! Εφταναν για ένα …λόχο!
Μετά από μισή ώρα περίπου, εμφανίστηκε ο Σήφης με μια τεράστια μπουκάλα ρακί στο ένα χέρι και μια κρητική λύρα στο άλλο.

Αρχίσαμε τις ρακές και τα ριζίτικα! Όταν ήρθε στο κέφι αυτοσχεδίαζε και ματινάδες! Γράφεις βιβλίο ολόκληρο με την ιστορία του! Και ήξερε τον «Ερωτόκριτο» απ’ έξω!

Κατά τις πέντε το απόγευμα, λες και τον κτύπησε κεραυνός, αφήνει τη λύρα, σηκώνεται, σουλουπώνεται. «Θα λείψω για καμιά ώρα. Μη το κουνήστε ρούπι. Θα γυρίσω» Και εξαφανίστηκε.

Ρώτησα τη σερβιτόρα. Ηταν διστακτική, αλλά με τα πολλά την έπεισα.

Με οδήγησε, αθόρυβα, στο υπόγειο. Εμεινα άφωνος. Σε ένα μικρό χώρο είχε τέσσερα θρανία. Στον ένα τοίχο κρεμόταν ένας μαυροπίνακα, όπου ήταν γραμμένες με λευκή κιμωλία μερικές ελληνικές λέξεις και κάποιες σύντομες προτάσεις. Το τμήμα αποτελούσαν 5 μαθητές, όλοι μαύροι.

Τους μάθαινε ελληνικά!

Δεν ήθελα να διακόψουμε τέτοια ιερή στιγμή και απομακρυνθήκαμε προσεκτικά, για να μη μας πάρει είδηση. Μια ηλικιωμένη σερβιτόρα μου αποκάλυψε ότι κάνει αυτή τη δουλειά πέντε-έξη χρόνια τώρα.

«Και πώς έπεισε τα παιδιά να μάθουν ελληνικά

Γέλασε. «Είναι πολύ απλό. Τους αφήνει να φάνε ότι θέλουν και τους δίνει και από μια μερίδα για το σπίτι! For a poor family that some kind of a deal!”

Όταν τελείωσε το μάθημα, ήρθε με τις παραγγελίες, αλλά στο μεταξύ είχαμε φάει του σκασμού και έτσι τις συσκεύασε για το ταξίδι της επιστροφής στη Νέα Υόρκη. Καθώς τον αποχαιρετούσαμε, με κράτησε παράμερα. «Σας πήρα με το μάτι μου που κατεβήκατε. Ντράπηκα να σας το πώ καθότι εσείς είστε γραμματιζούμενοι, ενώ εγώ μόλις και με το ζόρι έμαθα κάτι κολλυβογράμματα σένα νυχτερινό….»

«Και τι μαθαίνετε στα παιδάκια

«Δεν υπάρχει άνθρωπος να μιλήσω ελληνικά! Φοβήθηκα ότι θα τα ξεχάσω! Ετσι μάζεψα τα παιδάκια, μου έστειλαν από την πατρίδα κάτι παλιά αναγνωστικά και ένα βιβλίο ιστορίας. Και μαθαίνουμε μαζι! Εδώ έχουν τον Παρθενώνα και ξέρουν για την Ελλάδα! Προσπαθώ να τους μάθω και πεντοζάλη, αλλά δεν τόχω ακόμα! Αλλά που θα πάει

Ο Σήφης, ούτε πτυχία απένειμε, ούτε βαθμούς έδινε, ούτε τάξεις είχε, ούτε πρόγραμμα! Εφτιαξε ένα «κρυφό σχολειό», στο υπόγειο του εστιατορίου που δούλευε ως σέφ!

Δεν ήθελε να ξεχάσει την προγονική του γλώσσα. Το θεωρούσε υποχρέωση «να μη χαθεί η λαλιά μας» για αυτό και τη μάθαινε στα παιδάκια.

Α, και η Αμερική είναι απολύτως ανεκτή στην εκπαίδευση! Ο καθένας, μπορεί να διδάξει ότι θέλει!







  • Η Τουρκία παρακολουθεί με συνεχή προσοχή, για να μη πούμε με ανησυχία, τις διαδηλώσεις κατά της αιγυπτιακής εξουσίας. Το καθεστώς της Αγκυρας είναι ο άλλος πυλώνας της αμερικανικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα στην ισραηλινό-παλαιστινιακή διένεξη
Η Μεγάλη Μέση Ανατολή και η μεγάλη αποτυχία της Δύσης
Θέτοντας το εαυτό της ως μοντέλο της Δημοκρατίας για τον μουσουλμανικό κόσμο, η Τουρκία παρακολουθεί πολύ στενά το κύμα εξεγέρσεων που συνταράσσει τις αραβικές χώρες.
Η τουρκική οικονομία που επηρεάστηκε σχετικά λίγο από την παγκόσμια κρίση δεν ξέφυγε από τον πανικό που έχει κυριεύσει την περιοχή και η διαφυγή του ζεστού χρήματος (εξωτερικές βραχυπρόθεσμες επενδύσεις) ταλαιπωρεί το τουρκικό χρηματιστήριο IMBK, που ήταν μέχρι τώρα πιο αποδοτικό από τα άλλα παρόμοια. Προβλέπεται επίσης μια μείωση των τουρκικών εξαγωγών που είχαν παρουσιάσει τα τελευταία χρόνια μια θεαματική αύξηση προς τις χώρες του Μαγκρέμπ και της Μέσης Ανατολής.

Ο πρωθυπουργός κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που χαίρει υψηλής δημοτικότητας στις αραβικές χώρες, δεν δίστασε να παροτρύνει "τον φίλο του" Χόσνι Μουμπάρακ «να ικανοποιήσει τις δίκαιες και κατανοητές διεκδικήσεις του λαού του».
Αλλά το σημαντικότερο του μηνύματος του είναι ότι παραπέμπει στις αρχές του Ισλάμ για να υπενθυμίσει στον Μουμπάρακ: « Ο καθένας από μας θα πεθάνει και θα κριθεί από τις ενέργειές του.» Για όλους εμάς τους μουσουλμάνους, η τελική μας περιουσία θα είναι μια τρύπα δύο κυβικών μέτρων στο χώμα. Είμαστε εδώ (στη γη) για να υπηρετούμε τους λαούς μας. Μπροστά στον τάφο μας, ο ιμάμης δεν θα μιλήσει για τον αρχηγό του κράτους, για τον Πρόεδρο, τον Πρωθυπουργό ή τον υπουργό που υπήρξαμε. Ας μ’ ακούσουν και οι πλούσιοι, δεν πρόκειται να μας καλέσει ο ιμάμης να προσευχηθούμε στη μνήμη του «πολυεκατομμυριούχου», αλλά θα ζητήσει να προσευχηθούμε απλώς στη μνήμη του άνδρα ή της γυναίκας που υπήρξαν. Και μόνο πέπλα θα μας συνοδεύσουν."Πρέπει να εκτιμηθεί αυτό το πέπλο στην ορθή του αξία."
Ο τουρκικός τύπος ερμήνευσε το υπονοούμενο αυτού του μηνύματος προς τον κ. Μουμπάρακ, ως υπόδειξη να παραιτηθεί.
Από την έλευση στην εξουσία του ισλαμικού κόμματος AKP (Κόμμα της δικαιοσύνης και της ανάπτυξης) το 2002, η Τουρκία έχει πλέξει στενούς δεσμούς με τις αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής και του Μαγκρέμπ. Χάρις των ισχυρών επιθέσεων του έναντι του Ισραήλ, ο Τούρκος πρωθυπουργός δεν είναι μόνο δημοφιλής ανάμεσα στους λαούς αυτούς, αλλά στέκεται ως ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης των μουσουλμάνων που επιζητούν μια Ισλαμική Δημοκρατία όπως ο ίδιος και το κόμμα του θέσπισαν στην Τουρκία.

Προς την βαλκανοποιήση του Περσικού-Αραβικού κόσμου;
Οι Τούρκοι αναλυτές θεωρούν ότι οι αραβικές εξεγέρσεις θα εξαπλωθούν μεσοπρόθεσμα σε όλες τις μη δημοκρατικές χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, προβλέπουν όχι τον εκδημοκρατισμό, αλλά μια εθνοτική ή θρησκευτική έκρηξη για την καθεμία από αυτές, με την ανάδυση νέων οντοτήτων, όπως στη Γιουγκοσλαβία.
Ορισμένοι κριτικοί αναλυτές προς την κυβέρνηση του AKP, βλέπουν αυτό το κύμα εξεγέρσεων ως παρεπόμενο της επαναμορφοποιήσης της Μεγάλης Μέσης Ανατολής (που επινόησε ο Πρόεδρος George W. Bush και η κυβέρνησή του να ορίσει μια περιοχή που εκτείνεται από το Μαγκρέμπ και την Μαυριτανία μέχρι το Πακιστάν και το Αφγανιστάν, μέσω Τουρκίας, τις χώρες του Μασρέκ και το σύνολο των χωρών της Αραβικής Χερσονήσου), δόγμα που εφαρμόζεται από το 2003. Η πρωτοβουλία για Εταιρική σχέση στη Μέση Ανατολή (Middle East Partnership Initiative) μετατράπηκε έτσι σε πρωτοβουλία για εταιρικές σχέσεις της Μεγάλης Μέσης Ανατολής (Greater Middle East Initiative, GMEI) και αποσκοπεί να μετατρέψει το πολιτικό και οικονομικό τοπίο αυτού του μέρους του κόσμου.
Το δόγμα αυτό επικρίθηκε έντονα, κυρίως στην Ευρώπη: οι επικριτές ισχυρίζονται ότι είναι μια εξαγωγή της Δημοκρατίας με οποιοδήποτε τίμημα, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την ανομοιογένεια των κρατών και των διαρθρωτικών κοινωνικών παραγόντων των χωρών. Παρά την Ευρωπαϊκή απροθυμία, το σχέδιο GMEI ήταν ένα από τα μεγάλα θέματα της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ το 2004 στην Κωνσταντινούπολη και ο Τούρκος Πρωθυπουργός κ. Ερντογάν ισχυρίσθηκε αργότερα ότι ήταν "ένας από τους προέδρους του GMEI". Ας μην ξεχνάμε ότι ο κ. Ερντογάν και ο Ισπανός πρωθυπουργός Jose Luis Zapatero μοιράζονται την πρωτοβουλία και την προεδρία της “Συμμαχίας των Πολιτισμών” από το 2007, η οποία έχει σχεδόν τους ίδιους σκοπούς με την εταιρική σχέση Μεγάλη Μέση Ανατολή.

ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
Γιατί οι τρέχουσες εξεγέρσεις είναι οι παράπλευρες δυσμενείς συνέπειες, επομένως ανεπιθύμητες του σχεδίου GMEI;
Οι Τούρκοι αναλυτές όλων των αποκλίσεων συγκλίνουν για να υπογραμμίζουν ότι οι εξεγέρσεις ξεκίνησαν εκεί που δεν τις περίμεναν. Αντί των λαών του Ιράν ή του Πακιστάν είναι οι Τυνήσιοι που έβαλαν φωτιά στο μπαρούτι και η Αίγυπτος είναι σαφώς η τελευταία χώρα που το σχέδιο GMEI, καθώς και το ΝΑΤΟ, θα ήθελαν να δούνε στη μέση της θύελλας. Τίποτα δεν μας επιβεβαιώνει ότι η Αίγυπτος θα ξεπέσει σε μια κρίση αυταρχισμού και ότι η Μουσουλμανική Αδελφότητα, η μόνη πραγματικά διαρθρωμένη πολιτική αντιπολίτευση της χώρας, θα είναι ο νικητής της αναταραχής. Όσο το Ιράν φαίνεται ώριμο για μια λαϊκή εξέγερση που θα οδηγούσε μεσοπρόθεσμα σε μια δημοκρατία, τόσο απίθανη είναι μια Αιγυπτιακή Δημοκρατία και εξαιρετικά αβέβαιο το μέλλον της χώρας.
Το σχέδιο της Μεγάλης Μέσης Ανατολής προέβλεπε την Αίγυπτο ως το βασικό κλειδί για την περιφερειακή σταθερότητα και την ασφάλεια του Ισραήλ. Από την πρόβλεψη στην εφαρμογή, χάλασε η συνταγή και πραγματοποιείται το αντίθετο.
TV5 03.02.2011
Mine G. Kirikkanat, συγραφέας και δημοσιογράφος στην Cumhuriyet