Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Μαΐ 2013

Στην συριακή πόλη Ράκα (Ar Raqqah) κοντά στα σύνορα με την Τουρκία διανέμονται διαβατήρια στους μαχητές του εμφύλιου πολέμου με βίζα για τον Παράδεισο.
Αυτό το διαβατήριο χρησιμοποιείται ώστε οι πολεμιστές να είναι έτοιμοι να θυσιάσουν χωρίς κανέναν ενδοιασμό τη ζωή τους στο πεδίο των μαχών!

Στο εξώφυλλο υπάρχει σε δίγλωσση έκδοση η ομολογία πίστης (σαχάντα) που ο κάθε μουσουλμάνος οφείλει να επαναλαμβάνει κατά τις καθημερινές του προσευχές « Oυκ εστι άλλος Θεός πλην του Αλλάχ , ο Μωάμεθ είναι ο Αγγελιοφόρος του Θεού».

Η πληροφορία για τη διακίνηση τέτοιων διαβατηρίων δημοσιεύεται απο το τοπικο συριακό ειδησεογραφικό πρακτορείο.

Η βίζα για τον Παράδεισο
Στην πρώτη σελίδα του διαβατηρίου αναφερεται ότι ο Παράδεισος είναι ο Οίκος του Θεού και του Προφήτη Μωάμεθ, με την ευχή για ειρήνη και μακροημέρευση στον κάτοχο του.

Στον Παράδεισο υπάρχουν πράγματα που κανείς σ΄ αυτον τον κόσμο δεν μπορεί να φαντασθεί, ενημερώνει τον κάτοχο του διαβατηρίου ο συντάκτης.

Στη δεύτερη σελίδα σε αγγλικά και γαλλικά βρίσκονται τα στοιχεία του κατόχου:


Όνομα: Μουσουλμάνος
Επίθετο: Iσλάμ
Όνομα μητρός: Φόβος Θεού

Στην τρίτη σελίδα αναφέρονται τα μέρη όπου ο κάτοχος επιτρέπεται να μεταβεί: Παράδεισος, Οίκος Ειρήνης, Οίκος Καλού.
Και αντίστοιχα αυτά από τα οποία απαγορεύεται να διέλθει: Κόλαση, Πυρ, Πόνος ενώ περιέχονται και οδηγίες για το πως ακρίβως θα περάσει τα σύνορα του Παραδείσου ο πιστός.
Επίσης, δίδεται η δυνατότητα στον κάτοχο του διαβατηρίου να πάρει μαζί του και άλλα πρόσωπα που ο ίδιος επιθυμεί.

Όταν τα σπίτια σας καίγονται εσείς τραγουδάτε

Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

Το πρόγραμμα πλήρους φτωχοποίησης του Ελλ. λαού εκτελείται με μαθηματική ακρίβεια από τα σιχαμερά Μερκελοτσιράκια της συγκυβέρνησης Σαμαρά. Κι ενώ η χώρα βυθίζεται και ο ανθός της παίρνει ξανά το δρόμο της ξενιτιάς, η ανεξήγητα νωθρή στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά!

Τι πρεσβεύουν τα λεγόμενα «αντιμνημονιακά κόμματα», ποιος είναι ο ρόλος τους; Τους ενδιαφέρει μονάχα να διαδεχτούν στην εξουσία την πολιτική μαφία που δολοφονεί εν ψυχρώ τους Έλληνες και σέρνει τη χώρα στο τέλμα της οπισθοδρόμησης και τίποτε άλλο; Αρκούν τα μεγάλα λόγια και οι υποχέσεις;

Αν περιμένετε, κύριοι της αντιπολίτευσης, να πέσει η συγκυβέρνηση Τσολάκογλου σαν ώριμο φρούτο για να αναλάβετε τη διακυβέρνηση ενός ρημαγμένου προτεκτοράτου που θα το κατοικούν κάποια εκατομμύρια εξαθλιωμένων γερόντων και οικονομικών μεταναστών, πλανάστε πλάνην οικτρά…

Ο λαός χωρίς τους ηγέτες που θα τον εμπνεύσουν και θα τον καθοδηγήσουν, έχει από καιρό συμβιβαστεί. Το δείχνει η δουλική του συμπεριφορά, η δειλία του, η ευκολία με την οποία υιοθετεί τα ψεύδη της φάρας των νταβατζήδων και των ρουφιανοδημοσιογράφων, το μαρτυρούν οι σφυγμομετρήσεις και τα εκλογικά αποτελέσματα, η χειμέρια νάρκη των ανέργων κι αυτών που ζούνε κάτω από τα όρια της φτώχειας!

Η Ελλάδα χάνεται με δική σας κυρίως ευθύνη κύριοι της αντιπολίτευσης! Τους ολετήρες τους γνωρίζουμε, τους ζούμε εδώ και χρόνια στο πληγιασμένο πετσί μας…

Ο μόνος τρόπος σωτηρίας είναι η άμεση εξέγερση του Ελληνικού λαού και η τιμωρία των επίορκων πολιτικών που οδήγησαν τη χώρα στον καιάδα… Άλλος τρόπος, δυστυχώς, δεν υπάρχει… Αλλά ούτε και θα υπάρξει...

Το δρεπανηφόρο άρμα της φτώχειας και της εξαθλίωσης έχει επιτελέσει ήδη το φρικιαστικό του έργο… Τουλάχιστον να σωθεί ότι έχει απομείνει…

Συνεχίστε, λοιπόν, να παίζεται το άθλιο τηλεοπτικό παιχνίδι της υποτιθέμενης «κοινοβουλευτικής νομιμότητας» και να είστε βέβαιοι ότι με τον ίδιο τρόπο που ο Ελ. Λαός κάποια στιγμή θα αναγκαστεί να κυνηγήσει τους επίορκους, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο θα πάρει κι εσάς με τις πέτρες… Ότι «Η υπομονή έχει τα όριά της. Αν πάει πολύ μακριά, εγγίζει τα όρια της δειλίας» όπως είπε κι ο ακτιβιστής μαύρος πάνθηρας George Jackson.

Απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με ωκεανογραφικές έρευνες τουρκικού πλοίου «Bilim 2» σε διεθνή ύδατα, ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών Γρ. Δελαβέκουρας ανέφερε τα εξής:
«Από τον τουρκικό σταθμό Αττάλειας αναγγέλθηκε στις 9 Μαΐου με NAVTEX ότι το τουρκικό ερευνητικό πλοίο «Bilim 2», το οποίο ανήκει στη Διεύθυνση Ινστιτούτου Θαλασσίων Επιστημών του Πολυτεχνείου Μέσης Ανατολής της Άγκυρας, πρόκειται να πραγματοποιήσει ωκεανογραφικές έρευνες, στη θαλάσσια στήλη, κατά το χρονικό διάστημα 10 έως 14 Μαΐου 2013 σε διεθνή ύδατα, που επικαλύπτουν και τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Για τη διενέργεια θαλάσσιας επιστημονικής έρευνας στα υπερκείμενα ύδατα ελληνικής υφαλοκρηπίδας απαιτείται πρότερη γνωστοποίηση, με την παροχή όλων των σχετικών στοιχείων στις αρμόδιες ελληνικές Αρχές. Επειδή δεν υπήρξε ενημέρωση από τουρκικής πλευράς, δόθηκαν οδηγίες στην ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα να προβεί στις δέουσες ενέργειες».
Σχόλιο ιστολογίου: Εμείς σε αυτό το σημείο μένει να αναρωτηθούμε τον τρόμο που θα νιώσει ο Αχμέτ Νταβούτογλου μαζί με τον Ερντογάν, όταν μάθουν τις "δέουσες ενέργειες" του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών...! Και φυσικά, προκύπτει το θεμελιώδες - σταθερό ερώτημα: Λέτε να σκιστεί κανένα καλσόν;

Η ευρωπαϊκή πολιτική της γερμανίδας καγκελαρίου δέχεται όλο και μεγαλύτερη πίεση. Ακόμα κι ο πρόεδρος της Κομισιόν Μπαρόζο και ο πολιτικός Ενρίκο Λέτα, που επιφορτίστηκε με τον σχηματισμό κυβέρνησης στην Ιταλία, απορρίπτουν την πολιτική της Μέρκελ. Η κατάσταση της οικονομίας διαρκώς επιδεινώνεται και οι ευρωπαίοι πολιτικοί δεν ξέρουν τι πρέπει να κάνουν.

Η αύξηση της ανεργίας υποσκάπτει τις δημοκρατικές δομές. Οι Γερμανοί δεν έχουν καταλάβει ότι οι Νοτιοευρωπαίοι, των Γάλλων συμπεριλαμβανομένων, είναι αναγκασμένοι, αργά ή γρήγορα, να αντισταθούν στη γερμανική ηγεμονία. Ειδικά το ντάμπιγκ μισθών της γερμανίας, που ήδη από την αρχή της συγκρότησης της νομισματικής ένωσης προσέκρουε στο πνεύμα των συνθηκών, κάνει τους Νοτιοευρωπαίους να ασφυκτιούν. Μόνο όταν οι Νοτιοευρωπαίοι ενωθούν για να χτυπήσουν τις γερμανικές εξαγωγές, θα ξυπνήσει η Μέρκελ από τον ύπνο του δικαίου.

Το ενιαίο νόμισμα θα μπορούσε να έχει προοπτική και διάρκεια, αν τα συμμετέχοντα κράτη είχαν ακολουθήσει κοινή μισθολογική πολιτική. Επειδή τη δεκαετία του ’90 θεωρούσα δυνατό κάτι τέτοιο, υποστήριζα το ευρώ. Ωστόσο οι κυβερνώντες υπέσκαψαν τους οργανισμούς τους υπεύθυνους γι’ αυτόν τον συντονισμό και προπαντός τον μακροοικονομικό διάλογο. Απεδείχθη φρούδα η ελπίδα ότι το κοινό νόμισμα θα έφερνε, θέλοντας και μη, την οικονομική σωφροσύνη. Σήμερα το σύστημα έχει εκτροχιαστεί.

Ο Hans-Werner Sinn έγραψε πρόσφατα στη Handelsblatt ότι, για να πετύχουμε ξανά σχετικά ισορροπημένη ανταγωνιστικότητα, θα πρέπει χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογλία και η Ισπανία να φτηνύνουν 20 με 30% σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, και η Γερμανία να ακριβύνει κατά 20%.

Αλλά μια τέτοια πολιτική δεν έχει καμία ελπίδα να εφαρμοστεί. Αποδείχθηκε ότι με CDU/CSU, SPD, FDP και Πράσινους αφενός και με τις γερμανικές εργοδοτικές ενώσεις αφετέρου, δεν υπάρχει περίπτωση να αυξηθούν οι μισθοί στη Γερμανία, αν και απαραίτητο. Κι από την άλλη, η μείωση των μισθών κατά 20 και 30% στη νότια Ευρώπη οδηγεί στην καταστροφή.

Αν δεν μπορούμε να κάνουμε αύξηση ή μείωση της αξίας με αυτόν τον τρόπο, τότε πρέπει να εγκαταλείψουμε το κοινό νόμισμα και να επιστρέψουμε σε ένα σύστημα το οποίο επιτρέπει τέτοιες παρεμβάσεις, όπως συνέβαινε στο σύστημα που είχαμε πριν από την νομισματική ένωση. Το ζητούμενο είναι να μπορούμε να ξανακάνουμε δυνατές τέτοιες ελεγχόμενες υπερ- και υποτιμήσεις υπό ένα καθεστώς συναλλαγματικής ισοτιμίας εντός ΕΕ. Γι’ αυτό όμως είναι αναγκαίοι αυστηροί έλεγχοι στην κίνηση του κεφαλαίου, προκειμένουν να ρυθμιστούν οι κεφαλαιακές ροές. Η Ευρώπη έκανε ήδη αυτό το πρώτο βήμα στην Κύπρο.

Στη μεταβατική φάση οι χώρες που θα υποτιμήσουν τα νομίσματά τους, πρέπει να στηριχθούν ακόμα και με παρέμβαση της ΕΚΤ, προκειμένου να μην καταστραφούν.

Προϋπόθεση για ένα ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα είναι επίσης η αναδιάρθρωση του χρηματοπιστωτικού τομέα στο πρότυπο των δημόσιων ταμιευτηρίων (Sparkassen) και ο αυστηρός έλεγχος. Οι εστίες τοκογλυφίας πρέπει να εξαφανιστούν.

Η μετάβαση σε αυτό το σύστημα, που θα επιτρέπει ξανά ελεγχόμενες υπερ- και υποτιμήσεις, πρέπει να γίνει σταδιακά. Η αρχή θα μπορούσε να έχει γίνει με την Ελλάδα και την Κύπρο. Και σίγουρα θα πρέπει να αξιοποιηθεί η πείρα που στο μεταξύ έχει αποκτήσει η Ευρώπη από το νομισματικό σύστημα και το, λεγόμενο, νομισματικό φίδι (ένωση των νομισμάτων των χωρών της ΕΟΚ, που ιδρύθηκε το 1972 για τον περιορισμό της διακύμανσης των συναλλαγματικών ισοτιμιών).

Μετάφραση: Σοφία Κουσιάντζα – «Εποχή»

Εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη, αφού για πρώτη φορά Αμερικανός αξιωματούχος κάνει τέτοια τοποθέτηση. Ειδικά από την στιγμή που έγινε από το “δεξί χέρι” του Ομπάμα.

Η παρέμβαση είναι εξαιρετικά μεγάλης σπουδαιότητας αφού βάζει ταφόπλακα στο επικοινωνιακό κρεσέντο των Σόρος – Κλίντον – ΜακΚέιν και άλλων γελοίων για “στήριξη στους αντάρτες”.

Είναι πασιφανές ότι σχετίζεται με την προσέγγιση ΗΠΑ – Ρωσίας για το θέμα της Συρίας και τώρα η κατάσταση παίρνει τελείως διαφορετική τροπή. Μία τροπή που οδηγεί σε χαρακτηρισμό εγκληματιών πολέμου τους "αντάρτες" (ισλαμοφασίστες μέλη της Αλκάϊντα και μισθοφόρους τζιχαντιστές) της Συρίας...

56 νεκροί σαλαφιστές από το Λίβανο μέσα σε 24 ώρες

Διαμαρτύρονται οι συγγενείς τους στην Τρίπολη του Λιβάνου για τον χαμό των “μαχητών” που έσπευσαν στην Συρία για να πολεμήσουν στο πλευρό των “Ανταρτών” (για τέτοιους “Σύριους” μιλάμε) αλλά χάθηκαν τα ίχνη τους. Η επιστράτευση έγινε μετά το κάλεσμα των μουλάδων του Λιβανου για να σπεύσουν να βοηθήσουν τα “αδέλφια” τους που μάχονται τους “απίστους”.
30 σκοτώθηκαν σε συμπλοκή με τον Συριακό στρατό στην συνοριακή πόλη Qusayr, άλλοι δύο στην ενδοχώρα, ενώ… οι υπόλοιποι καταχωρήθηαν ως “αγνοούμενοι”.
Ναι, η ιστορική αντίσταση της Συρίας, τείνει να αλλάξει τον ρου της ιστορίας.



«Απόβαση» του FBI έγινε στην πόλη της Λάρισας, καθώς την επισκέφθηκαν για πρώτη φορά επίλεκτα μέλη της αμερικάνικης μυστικής αστυνομίας, προσκεκλημένοι της Ελληνικής Αστυνομίας. Σκοπός της αποστολής τους είναι η εκπαίδευση των ελλήνων συναδέλφων τους σε σύγχρονες τεχνικές αντιμετώπισης της εγκληματικότητας.

Η παρουσία των αστυνομικών του FBI, ήταν αποτέλεσμα πρωτοβουλίας της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Περιφέρειας Θεσσαλίας, η ηγεσία της οποίας είχε υποβάλει σχετικό αίτημα κατά την επίσκεψη του Αμερικανού πρέσβη προ καιρού στην Λάρισα.

Η εκπαίδευση έγινε, σε 25 αξιωματικούς αστυνομικών υπηρεσιών της Θεσσαλίας, στο μέγαρο της ΕΛΑΣ, από δύο στελέχη της αμερικανικής υπηρεσίας. Στους αξιωματικούς αναλύθηκαν σύγχρονες τεχνικές και μέσα που χρησιμοποιεί το FBI και δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα στην αποκάλυψη και εξιχνίαση σοβαρών εγκληματικών πράξεων, καθώς και η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν στην Ελλάδα.

Ειδική αναφορά έγινε στο διαδίκτυο, όπως σε περιστατικό κατά το οποίο αποτράπηκε αυτοκτονία στις ΗΠΑ χάρη στην ελληνική αστυνομία που εντόπισε σχετική συζήτηση στο διαδίκτυο.

Συζητήθηκαν επίσης περιπτώσεις αξιόποινων πράξεων σε πλοία που πλέουν σε διεθνή ύδατα και ο τρόπος αντιμετώπισης τους.


Η Deutche Bank είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στο πλιάτσικο, όπως και στις χώρες της Αφρικής! Και εδώ αναρωτιόμαστε εάν το μνημόνιο ήταν “λάθος” ή αν μας έκαναν “πειραματόζωα”! Όχι, απλώς είμαστε ΖΩΑ που δεν καταλάβαμε ότι δεν είμασταν ειδική περίπτωση, αλλά ιθαγενείς που ψηφίσαμε φυλάρχους – αχυρανθρώπους των τοκογλύφων. Καλά ξυπνητούρια.

Μείζον παγκόσμιο σκάνδαλο που άπτεται της αποτίμησης της αξίας των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου κατά τη διάρκεια αποκρατικοποιήσεων και πώλησης κρατικής περιουσίας αναδεικνύεται με αφορμή έρευνα του Κόφι Ανάν για την πώληση σε εξευτελιστικές τιμές των κοιτασμάτων χρυσού του Κονγκό.

Από την έρευνα προκύπτει εμπλοκή μεγάλων τραπεζών της Deutsche Bank και της Morgan Stanley καθώς και διακίνηση μαύρου πολιτικού χρήματος. Αναλυτές και παράγοντες της αγοράς επισημαίνουν ότι η υπόθεση αυτή είναι μια μόνο παρωνυχίδα της τεράστιας υπόθεσης υποτιμητικής κερδοσκοπίας που παίζεται εις βάρος των χωρών που αντιμετωπίζουν κρίση και αναγκάζονται να πουλήσουν και να παραχωρήσουν εθνικό πλούτο και επιχειρήσεις προκειμένου να ανασάνουν.

Η έκθεση-κόλαφος για τον πρόεδρο της χώρας, καθώς και την τεραστίων διαστάσεων Eurasia Natural Resources Corp. που είναι εισηγμένη στο βρετανικό χρηματιστήριο, μπορεί να αποτελέσει βάση για ελέγχους και σε ευρωπαϊκές χώρες, ενώ σίγουρα κατοχυρώνεται ως κακό προηγούμενο για τις εταιρίες εξόρυξης.

Όπως αναφέρουν παράγοντες της αγοράς, πρόκειται για κοινό μυστικό, από τον καιρό των “ματωμένων” διαμαντιών της Αφρικής και του εμφυλίου στη Σιέρα Λεόνε. Η πραγματικότητα είναι ακόμα χειρότερη από αυτή που περιγράφεται στην έκθεση-καταπέλτη του Κόφι Ανάν. Οι σύγχρονοι “χρυσοθήρες” επιστρατεύουν μέσα και πρακτικές που ξεπερνούν ακόμα και τα τραπεζικά καρτέλ, ενώ η διαφθορά των κρατικών λειτουργών, ακόμα και σε αναπτυγμένες χώρες, έχει αποδειχθεί ότι διευρύνεται κατά την εκμετάλλευση κοιτασμάτων από ιδιωτικές εταιρίες.

Σύμφωνα με αντίγραφο της έκθεσης που έχουν στην κατοχή τους οι Financial Times το Κογκό έχει ζημιωθεί περί τα 1,4 δισ. Όπως αποκαλύπτει η έρευνα, η ENRC αγόρασε υποτιμημένα στοιχεία και δραστηριότητες με γνωματεύσεις και αποτιμήσεις της κυβέρνησης και μεγάλων τραπεζών που έδρασαν ως σύμβουλοι αποκρατικοποιήσεων. Εν συνεχεία σε μικρό χρονικό διάστημα τα πουλούσε σε υπερπολλαπλάσια αξία αποκομίζοντας κέρδη και επιτυγχάνοντας τεράστιες αποδώσεις κεφαλαίων που ξεπερνούν το 500%(!).

Υπό το νέο πρίσμα που θέτει η έρευνα του Κόφι Ανάν και τις διευρυμένες δραστηριότητες των εταιριών καθώς και την παραδοχή ότι οι ίδιες πρακτικές και τρόπος δράσεις ακολουθείται διεθνώς, παράγοντες της Κομισιόν ανοίγουν τη συζήτηση για επανέλεγχο των κρατικών συμβάσεων και παραχωρήσεων κοιτασμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Όπως αναφέρουν αξιόπιστες πηγές, η Κομισιόν έχει στα χέρια της στοιχεία που είναι ικανά να οδηγήσουν στην αποκάλυψη αντίστοιχων περιπτώσεων και σε χώρες που βρίσκονται σε κρίση εντός της Ευρωζώνης. Το θέμα έχει άλλωστε τμηματικά τεθεί κατ’ επανάληψη, χωρίς όμως να δοθεί έκταση, λόγω του ισχυρού πολιτικού lobbying από τις εταιρίες εξόρυξης.

Πληροφορίες από Directnews.gr – Sofokleousin.gr

Στο 27% »αναρριχήθηκε» το ποσοστό της ανεργίας στη χώρα τον Φεβρουάριο εφέτος, με τους ανέργους να ανέρχονται σε 1.320.189 άτομα και να έχουν αυξηθεί κατά 245.021 άτομα (22,8%) σε έναν μόλις χρόνο.

Ειδικά στους νέους σε ηλικία (15- 24 ετών), η ανεργία καταρρίπτει συνεχώς κάθε αρνητικό ρεκόρ, καθώς »εκτινάχθηκε» στο 64,2% ή κατά 10,1 μονάδες υψηλότερα από τον Φεβρουάριο πέρυσι και κατά 33,5 μονάδες υψηλότερα από το 2010 και το πρώτο έτος εφαρμογής του Μνημονίου.

Ειδικότερα, από την έρευνα εργατικού δυναμικού της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), προκύπτουν τα εξής:

Το ποσοστό ανεργίας τον Φεβρουάριο ανήλθε σε 27%, έναντι 21,9% τον Φεβρουάριο 2012 και 26,7% τον Ιανουάριο 2013 (σημειώνεται ότι αρχικά για τον Ιανουάριο εφέτος, η ΕΛΣΤΑΤ προσδιόριζε την ανεργία στο 27,2%. Όμως, λόγω, της εποχικής εξομάλυνσης, μεταβάλλονται και οι εκτιμήσεις για τους προηγούμενους μήνες). Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.320.189 άτομα και αυξήθηκαν κατά 245.021 άτομα σε σχέση με τον Φεβρουάριο 2012 (αύξηση 22,8%) και κατά 11.663 άτομα σε σχέση με τον Ιανουάριο 2013 (αύξηση 0,9%).

Το σύνολο των απασχολουμένων εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.568.186 άτομα και οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 270.766 άτομα σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο πέρυσι (μείωση 7,1%) και κατά 28.650 άτομα σε σχέση με τον Ιανουάριο εφέτος (μείωση 0,8%).

Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός (τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία) ανήλθε σε 3.358.649 άτομα και αυξήθηκε κατά 2.287 άτομα σε σχέση με τον Φεβρουάριο 2012 (αύξηση 0,1%) και κατά 5.300 άτομα σε σύγκριση με τον Ιανουάριο 2013 (αύξηση 0,2%).

Στις γυναίκες, το ποσοστό της ανεργίας παραμένει σημαντικά υψηλότερο (31% τον Φεβρουάριο εφέτος από 25,7% τον Φεβρουάριο 2012) σε σχέση με εκείνο στους άνδρες (24,1% από 19%).

Ηλικιακά, η ανεργία είναι μάστιγα για τους νέους 15- 24 ετών (64,2% τον Φεβρουάριο εφέτος από 54,1% τον Φεβρουάριο πέρυσι), ενώ περισσότεροι από ένας στους τρεις είναι άνεργοι και στις πλέον παραγωγικές ηλικίες των 25- 34 ετών (36,2% από 29%). Ακολουθούν οι ηλικίες 35- 44 ετών (23,7% από 18,5%), 45- 54 ετών (20,2% από 16,3%), 55- 64 ετών (16,7% από 11,9%) και 65- 74 ετών (8% από 3,8%).

Σε επίπεδο αποκεντρωμένων διοικήσεων της χώρας, την πρώτη θέση με το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας (28,7%) καταλαμβάνουν η Αττική (από 23,1% τον Φεβρουάριο 2012), η Ήπειρος- Δυτική Μακεδονία (από 23,7%) και η Θεσσαλία- Στερεά Ελλάδα (από 21,5%). Ακολουθούν, η Μακεδονία- Θράκη (27,8% από 23,3%), η Πελοπόννησος- Δυτική Ελλάδα- Ιόνιοι Νήσοι (23,6% από 18,9%), η Κρήτη (23,3% από 20,2%) και το Αιγαίο (19,8% από 12,7%).

Έφτασαν στο σημείο να τους χαρακτηρίσουν μέχρι και ισχυρογνώμονες, τους Μέρκελ και Σόιμπλε για την επιμονή τους στην αυστηρότατη λιτότητα.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που βλέπουν πλέον ότι η κοντόφθαλμη πολιτική της Γερμανίας επηρεάζει έμμεσα ή και άμεσα τις δικές τους χώρες, άρχισαν να ασκούν έντονη κριτική στο Βερολίνο, ενώ πυρά δέχεται και από την άλλη άκρη του Ατλαντικού.

Οι “on air“ τσακωμοί του Σόιμπλε με τον αμερικανό ΥΠΟΙΚ, αλλά και τον Π. Μοσκοβισί για την ανάπτυξη στην Ευρώπη, ήταν η αφορμή για την κυβίστηση Σόιμπλε λίγο πριν βρεθεί αντιμέτωπος με τους εταίρους του στη G7. Μιλώντας στο πλαίσιο συνεδρίου στο Λονδίνο, ο κ. Σόιμπλε είπε ότι υπάρχουν «αρκετά περιθώρια ελιγμών» για τις κυβερνήσεις, όπως μεταδίδει το Bloomberg.

Η Γερμανία είναι σε μακρά προεκλογική περίοδο και δεν ήταν λίγοι αυτοί που θεωρούσαν ότι η κυβίστηση του Βερολίνου είναι θέμα χρόνου. Άραγε η "κραταιά Γερμανία" αναγκάζεται σε υποχώρηση ή πρόκειται για μία κίνηση τακτικής, έτσι ώστε μέσα από δηλώσεις να εκτονώσει την πίεση που της ασκείται και η οποία συνδέεται με χαρακτηρισμούς περί 4ου Ράιχ;
Το βέβαιο, πάντως, είναι πως οι επόμενοι μήνες θα αποδείξουν πάρα πολλά, τόσο για την Γερμανία, όσο και για την Ευρώπη. Εκτός και εάν υπάρξουν άλλου είδους εξελίξεις στον πλανήτη...


Γράφει ο Δρ Νικόλαος Λάος
Πολιτικός Αναλυτής 
Ειδικός Συνεργάτης της εφημερίδας «Η Ελλάδα αύριο»

Σε μια συζήτηση για τις συνέπειες της πολιτικής λιτότητας στις Βρυξέλλες, στις 22 Απριλίου 2013, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μανουέλ Μπαρόζο παραδέχθηκε τα εξής: «Ανησυχώ βαθιά για τις διαιρέσεις που βλέπουμε να αναδύονται: πολιτικά άκρα και λαϊκισμός διασπούν την πολιτική υποστήριξη και τον κοινωνικό ιστό που χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε την κρίση. Αναδύεται ένας διαχωρισμός μεταξύ του κέντρου και της περιφέρειας της Ευρώπης. Μια νέα διαχωριστική γραμμή χαράσσεται μεταξύ της Βόρειας και της Νότιας Ευρώπης. Προκαταλήψεις επανεμφανίζονται και ξαναδιχάζουν τους πολίτες, μερικές φορές εθνικές προκαταλήψεις οι οποίες είναι απλώς απαράδεκτες ακόμη και από ηθικής άποψης».

Οι προειδοποιήσεις του Μπαρόζο για κοινωνικό διχασμό και κοινωνικές αναταραχές αντηχούν σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό Τύπο, ο οποίος αναπαράγει και διαχέει τη «γραμμή Μπαρόζο». Σε μια πρόσφατη ανάλυση για τη μαζική ανεργία στην Ευρώπη, με τίτλο «Και ξαφνικά έγινε το Μπαμ», η εφημερίδα «Süddeutsche Zeitung» παρέθεσε τις απόψεις ενός κοινωνιολόγου ο οποίος επεσήμανε ότι η νότια Ευρώπη «θα αναφλεγεί» όταν οι άνθρωποι αισθανθούν αρκετά αποξενωμένοι-αλλοτριωμένοι από τις κυβερνήσεις τους.

Ηγετικοί πολιτικοί παράγοντες της Ευρώπης προσπαθούν να αποτρέψουν την προαναφερθείσα «ανάφλεξη» μέσω ψυχολογικών και ευρύτερα προπαγανδιστικών επιχειρήσεων, που αποσκοπούν στο να διατηρούν τους πολίτες σε ένα οριακά σημαντικό επίπεδο ελπίδας και εξάρτησης από τις υφιστάμενες κυβερνήσεις τους. Γι’ αυτό πολλοί ηγετικοί πολιτικοί παράγοντες της Ευρώπης παίρνουν κατά καιρούς αποστάσεις από την πολιτική λιτότητας της Τρόικας, παίζοντας το κλασσικό ψυχολογικό παίγνιο του «καλού μπάτσου» (κυβέρνηση) και του «κακού μπάτσου» (Τρόικα).

Η συνωμοσία κατά της γεωπολιτικής

Η γεωπολιτική δεν είναι μόνο μια πολύπλοκη επιστήμη. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, και μια «μυστική» επιστήμη, υπό την έννοια ότι σοβαρή γνώση της γεωπολιτικής έχει ένα κλαμπ όντως «μυημένων», ενώ, έξω από αυτό το κλαμπ, η γεωπολιτική διδάσκεται, ή διαδίδεται, ή και αποσιωπάται εντελώς κατά έναν στενά χειραγωγούμενο τρόπο, ο οποίος προσδιορίζεται από τα συμφέροντα και τις στρατηγικές που έχουν οι «μεγάλοι μύστες» τής γεωπολιτικής.

Γιατί η γεωπολιτική είναι τόσο σημαντική και τόσο επικίνδυνη; Διότι είναι η επιστήμη η οποία εξετάζει, μελετά, αναλύει, ερμηνεύει την αλληλεξάρτηση μεταξύ γεωγραφίας και ανθρώπινων δραστηριοτήτων καθώς και την πολιτιστική σχέση του ανθρώπου με τον φυσικό χώρο. Ο Γερμανός γεωπολιτικός Καρλ Χαουσχόφερ (Karl Haushofer) έχει αναπτύξει μια μεθοδική μελέτη της πολιτιστικής διαίρεσης της υδρογείου. Ο Βρετανός γεωπολιτικός Χάλφορντ Μακίντερ (Halford Mackinder) έχει αναπτύξει μια μεθοδική ανάλυση των θαλάσσιων και των χερσαίων δυνάμεων. Ο Γερμανός πολιτικός φιλόσοφος Καρλ Σμιτ (Carl Schmitt) έχει αναπτύξει μια θεωρία για τη σχέση της γεωπολιτικής με τον πολιτισμό. Ο Ρώσος γεωπολιτικός Αλεξάντερ Ντούγκιν (Alexander Dugin) έχει αναπτύξει μια γεωπολιτική θεωρία για ένα πολυπολικό κόσμο και για έναν αντιφιλελεύθερο (όπως εννοεί η Δυτική ελίτ τον φιλελευθερισμό) διεθνισμό.

Ο Αμερικανός γεωπολιτικός Ζμπίγνιεβ Μπρζεζίνσκι και η ομάδα γεωπολιτικών των αμερικανικών think-Tanks Center for Strategic and International Studies και Council on Foreign Relations έχουν επεξεργαστεί διάφορα γεωπολιτικά σενάρια.

Ποιος είναι ο ρόλος του Μπαρόζο και της κρατούσας ελίτ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σήμερα μέσα σε όλα αυτά τα θεωρήματα και σχέδια; Η καταπολέμηση και αποσιώπηση της γεωπολιτικής. Γιατί; Επειδή η γεωπολιτική δίνει στους κατόχους της σημαντικά κλειδιά για την άσκηση στρατηγικής πολιτικής και για την κατανομή της δύναμης σε παγκόσμια κλίμακα. Αυτά τα κλειδιά πρέπει να τα έχουν «οι λίγοι και οι εκλεκτοί». Οι υπόλοιποι διεθνοπολιτικοί παίκτες, ειδικά τα προλεταριακά κράτη (π.χ. νότια Ευρώπη) και οι μη Δυτικές μεγάλες δυνάμεις (Ρωσία, Κίνα, κ.λπ.) πρέπει να μην σκέπτονται γεωπολιτικά και να μην δρουν γεωπολιτικά, αλλά να είναι απλώς μονάδες μιας παγκόσμιας οικονομικής τάξης πραγμάτων, υπαγορευμένης από τη σχολή του φιλελεύθερου διεθνισμού, την οποία εκφράζουν στοχαστές όπως ο Φράνσις Φουκουγιάμα και πολιτικοί όπως ο Μπαρόζο. Το οικονομίστικο πνεύμα, τα μπίζνες ντιλς και ο χρηματοοικονομικός καπιταλισμός προσδιορίζουν το πώς επιτρέπεται και πώς δεν επιτρέπεται να ασκούν πολιτική «οι πολλοί». Η γεωπολιτική είναι το «Δένδρο της απαγορευμένης Γνώσης».

Ο Μπαρόζο και οι δυνάμεις του φιλελεύθερου διεθνισμού φοβούνται πάνω από όλα την πολιτική αφύπνιση των κοινωνιών, την επαναϊδεολογικοποίηση της πολιτικής και κυρίως την άσκηση γεωπολιτικής και την όρθωση γεωπολιτικού αντιδόγματος στον προωθούμενο ισοπεδωτικό καπιταλισμό και «οικονομισμό». Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικά της Ευρωζώνης σήμερα είναι να αποτελεί τον «κέρβερο» που φρουρεί τις θύρες της γεωπολιτικής, ώστε να κρατά τις κοινωνίες μέσα στα πολιτιστικά, πολιτικά και οικονομικά δεσμά του φιλελεύθερου διεθνισμού, όπως τον εννοούν και τον πραγματώνουν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα –η οποία με περισσό θράσσος έχει διακηρύξει τη θεσμική «ανεξαρτησία» της– και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Γι’ αυτό, άλλωστε, χώρες που έχουν παράδοση γεωπολιτικής, τόσο θεωρητική όσο και πρακτική, ασφυκτιούν μέσα στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η Μεγάλη Βρετανία, η οποία δεν είναι μέλος της Ευρωζώνης, η Γερμανία, η οποία έχει μια σχέση αγάπης-μίσους (συχνά αυτοκαταστροφική) με το ευρώ, που της επέβαλλαν ως τίμημα για τη γερμανική ενοποίηση, και η Γαλλία, η οποία προσπαθεί να ασκήσει γαλλική πολιτική δια του οπορτουνισμού.

Το μέλλον της γεωπολιτικής στην Ελλάδα

Σήμερα η Ελλάδα έχει μια κυβέρνηση η οποία δεν σκέπτεται και δεν δρα γεωπολιτικά, αλλά «παίζει» κομφορμιστικά με τους όρους του ευρωζωνικού φιλελεύθερου διεθνισμού. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν μέλη αυτής της κυβέρνησης που έχουν επίγνωση του ζητήματος της γεωπολιτικής, όπως λ.χ. ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο οποίος έχει σπεύσει κατά καιρούς να μιλήσει με γεωπολιτικούς όρους του Θουκυδίδη περί ναυτικών δυνάμεων και θαλασσοκρατορίας.

Τι ακριβώς συμβαίνει στον ελληνικό πολιτικό κόσμο; Αφενός η μεγάλη μάζα των Ελλήνων πολιτικών δεν γνωρίζει σοβαρά γεωπολιτική, άσχετα αν αρκετοί χρησιμοποιούν τη λέξη. Αφετέρου υπάρχουν ορισμένοι πολιτικοί παράγοντες του κρατούντος συστήματος, όπως λ.χ. ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, που γνωρίζουν γεωπολιτική, αλλά, επειδή είναι προσανατολισμένοι στο ευρωατλαντικό μπλοκ, φροντίζουν, όταν ανοίγει κάποια συζήτηση γεωπολιτικού χαρακτήρα, αυτή η συζήτηση να οδηγεί την Ελλάδα στο μπλοκ των ναυτικών δυνάμεων και συγκεκριμένα στο ευρωατλαντικό μπλοκ, αποσιωπώντας πληρώς και άρον-άρον εναλλακτικούς γεωπολιτικούς τρόπους σκέψης και εναλλακτικά γεωπολιτικά σχέδια.

Όμως υπάρχουν εναλλακτικοί γεωπολιτικοί τρόποι σκέψης και εναλλακτικά γεωπολιτικά σχέδια, τα οποία, αν μη τι άλλο, χρήζουν μεθοδικής μελέτης. Η Ελλάδα μπορεί οικονομικά να αναζητήσει τις συμμαχίες και τις αγορές της στην Ευρασιατική Ένωση, αντί να σκέπτεται μονοδιάστατα την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρασιατική Ένωση είναι μια ιδέα του Βλαντιμίρ Πούτιν για οικονομική ολοκλήρωση του πρώην σοβιετικού χώρου και ευρύτερα ενός ευρασιατικού πεδίου, μέσω διεθνών εμπορικών συμφωνιών και δημιουργίας ενιαίου εμπορικού χώρου. Άρχισε από τη δασμολογική ένωση μεταξύ του Καζακστάν, της Λευκορωσίας και της Ρωσίας.

Σε στρατηγικό επίπεδο η Ελλάδα μπορεί –εξηγώντας τη θέση της στις ΗΠΑ– να αποτελέσει τη βάση της ανάπτυξης της Ρωσίας ως ναυτικής δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο. Μια στρατηγική στρατιωτική συμμαχία Ελλάδας-Ρωσίας θα μπορούσε να καταστήσει τη Ρωσία μείζονα ναυτική δύναμη, με σκοπό να παίξει σταθεροποιητικό γεωπολιτικό ρόλο στην Ευρασία, τόσο από ξηράς (όπως συμβαίνει ήδη) όσο και από την πλευρά της Μεσογείου. Συνεπώς, με την Ελλάδα, η Ρωσία θα μπορούσε να δρα γεωπολιτικά τόσο στην ξηρά, ως ευρασιατική δύναμη, όσο και στη θάλλασα, μέσω της ελληνο-ρωσικής μεσογειακής δύναμης. Αυτό θα μπορούσε να καταστήσει την ελληνο-ρωσική θαλάσσια δύναμη έναν ειρηνευτικό παράγοντα στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική και θα μπορούσε να γίνει σε συνεννόηση με τις φιλειρηνικές πολιτικές δυνάμεις των ΗΠΑ για μια νέα «νέα παγκόσμια τάξη».

Σε πολιτικό-πολιτιστικό επίπεδο, η Ελλάδα, στο πλαίσο του ρωσικού ευρασιατικού γεωπολιτικού δόγματος, θα μπορούσε να του προσδώσει μια οικουμενικότερη διάσταση και να φέρει στο ιστορικό προσκήνιο εναλλακτικά αξιακά συστήματα που έχουν να κάνουν με τη βυζαντινο-σλαβική ανθρωπολογία, κοινωνιολογία και θεολογία, με τις πολιτιστικές συνθέσεις που έλαβαν χώρα στη Ρωσία από τον Μέγα Πέτρο και τον λογοτέχνη Πούσκιν, καθώς και με τα ποικίλα εσωτερικά πνευματικά συστήματα της Ευρασίας, που προτάσσουν την εσωτερική καλλιέργεια του ανθρώπου αντί της επιθετικότητας.

Επιπλέον η μακρά και πολύπλευρη ιστορική εμπειρία της Ελλάδας ως σημείου διασταύρωσης, κάρπωσης και αναδόμησης ποικίλων πολιτιστικών στοιχείων καθώς και το παραδοσιακό –από τον πλατωνικό μύθο του σπηλαίου και εντεύθεν– ελληνικό πνευματικό αίτημα της διαύγασης του ανθρώπινου βίου στο φως του λόγου αποτελούν πυλώνες μιας νέας παγκόσμιας πολιτιστικής διπλωματίας, η οποία θα δώσει και μια νέα δυναμική στον ανθρωπιστικό διεθνισμό των ιδρυτικών διακηρύξεων του ΟΗΕ.


Ο Γερμανός οικονομολόγος καθηγητής και πρόεδρος του Βαυαρικού Χρηματοπιστωτικού Κέντρου Βολφγκανγκ Γκέρκε μιλώντας στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Focus, δήλωσε ορθά-κοφτά ότι η κατάσχεση των καταθέσεων που έγινε στην Κύπρο έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα στην Ελλάδα, χωρίς μάλιστα να εξαιρεί τους καταθέτες κάτω των 100.000 ευρώ!!! Τόνισε δε ότι είναι... σωστό να διασώζονται οι τράπεζες με τα χρήματα των καταθετών!

Πρόκειται για το απαύγασμα της εφαρμογής της γερμανικής κτηνωδίας στην οποία ο Σαμαράς και οι άλλοι θέλουν να είναι αξιόπιστοι!

Ο Γερμανός οικονομολόγος, είπε συγκεκριμένα: 
«Έπρεπε πολύ πιο νωρίς να είχε ακολουθηθεί αυτός ο δρόμος, όταν η Ελλάδα άρχισε να αντιμετωπίζει δυσκολίες (εννοεί την κατάσχεση των καταθέσεων που έγινε στην Κύπρο). Έπρεπε τότε να είχαν αποφασιστεί συναλλαγματικοί έλεγχοι και έλεγχοι στην κίνηση κεφαλαίων. Αυτή όμως η δυνατότητα δεν αξιοποιήθηκε και οι Ευρωπαίοι και οι Γερμανοί φορολογούμενοι κλήθηκαν να πληρώσουν τον λογαριασμό για τους Έλληνες φοροφυγάδες».
Όταν αυτά λέγονται από έναν άνθρωπο(!) που έχει στενές σχέσεις με την Καγκελαρία, επιβεβαιώνεται πασιφανώς πώς το Βερολίνο είναι αποφασισμένο να κατασχέσει τις ελληνικές καταθέσεις, όπως έκανε στην Κύπρο, ακόμη και χειρότερα: να αρπάξει εν μία νυκτί και τις κάτω των 100.000 ευρώ καταθέσεις!

Ο Γερμανός οικονομολόγος, στην προσπάθειά του να μαζευτούν οι καταθέσεις των Ευρωπαίων στη Γερμανία, τόνισε: 
«Είναι κρίσιμης σημασίας το να αναρωτιέται κανείς: Γιατί η τράπεζα μου δίνει μεγαλύτερο επιτόκιο απ' ό,τι π.χ. στην Γερμανία; Ακριβώς αυτό συνέβη στην Κύπρο. Οι τράπεζες προσέφεραν εκεί εξαιρετικά μεγάλα επιτόκια και τα κεφάλαια έτυχαν μίας έντονα κερδοσκοπικής διαχείρισης».
Αυτή είναι η Ευρώπη των... ισοτίμων μελών: μαγαζάκι της Γερμανίας στο οποίο κάνει ό,τι γουστάρει. Ξεσκίζει τις οικονομίες των άλλων χωρών του νότου και κυρίως της Ελλάδος, κλέβοντας, ληστεύοντας το λαό, και τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας. 
Με τον Σαμαρά και τα άλλα πολιτικά σκύβαλα να δηλώνουν: 
«Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας. Ήρθαν για καλό μας. Θα έρθει ανάπτυξη αν ακούσουμε ό,τι μας πουν οι Γερμανοί. Πρέπει να παραμείνουμε στο ευρώ»!
Πάρτε το χαμπάρι! Θα αρπάξουν τα πάντα από την Ελλάδα οι γερμαναράδες, είναι ικανοί και τον Παρθενώνα να σηκώσουν. Και οι εδώ δωσίλογοι είναι ικανοί να τους τα δώσουν όλα!!!

«Ισλαμοπατερναλισμός ή απολυταρχισμός αλά τουρκικά;» τιτλοφορεί το άρθρο-παρέμβασή του στη γαλλική «Liberation» ο Τούρκος συγγραφέας και φιλόσοφος Ατίλα Οζέρ, καταδικάζοντας πρακτικές της κυβέρνησης Ερντογάν, που οδηγείται σε μια μορφή «πράσινου ολοκληρωτισμού».

Αναφερόμενος σε δύο περιστατικά στην Τουρκία, στην καταδίκη σε 10μηνη κάθειρξη του πιανίστα Φαζίλ Σάι για «προσβολή των θρησκευτικών αξιών» λόγω αναρτήσεών του στο Twitter και την εκστρατεία του πρωθυπουργού κατά της κατανάλωσης αλκοόλ, ο Οζέρ έκανε λόγο για μια «ολομέτωπη εκστρατεία κατά του κράτους δικαίου» από το ΑΚΡ.

«Ελέγχει τα μέσα ενημέρωσης. Φυλακίζει διαφωνούντες, συγγραφείς και δημοσιογράφους. Παραβιάζει τους θεμελιώδεις κανόνες της δικαιοσύνης», γράφει και προσθέτει ότι αρχίζει να διαφαίνεται μια νέα «ισλαμοπατερναλιστική νομιμότητα», που παρατηρείται σε τρία διαφορετικά επίπεδα: 
«Η σχέση κράτους - κοινωνίας όπου ο πολίτης αντιμετωπίζεται ως "βρέφος" με όπλο την "ηθικολογία", η "προστασία" του πολίτη από τους βλάσφημους και η εκ νέου οθωμανοποίηση της εθνικής μυθολογίας, που συνοδεύεται από την αποκατάσταση του δεσποτισμού των σουλτάνων: μια εξωτερική πολιτική "ανάκτησης" του οθωμανικού χώρου, επιθέσεις του Ερντογάν εναντίον της σειράς "Σουλεϊμάν ο μεγαλοπρεπής", με το επιχείρημα ότι κηλιδώνει τη μνήμη του Σουλεϊμάν, νέα οθωμανικά ήθη για το προσωπικό της Turkish Airlines κ.λπ.».

Σήμερα, Παρασκευή 10 Μαίου στις 4 μ.μ. η “Επιχείρηση Μαραθών 2013” θα μιλήσει για το σκοπό της, τις προσδοκίες της και θα απαντήσει σε ερωτήσεις μέσα απο το φιλόξενο περιβάλλον του πρωτοποριακού webtv της www.vmedia.gr

Όσοι θέλουν μπορούν να την παρακολουθήσουν με ένα απλό κλικ στον σύνδεσμο του σταθμού.

Στις 12 Μαίου, η προσπάθεια των εθελοντών μας κορυφώνεται και θεωρούμε χρέος μας να επικοινωνήσουμε με όλο τον ελεύθερο Ελληνικό λαό. Ακόμα να τον καλέσουμε στον Μαραθώνα για να δώσουμε όλοι μαζί μια ηχηρή απάντηση, ένα δυνατό χαστούκι στο σάπιο πολιτικό σύστημα και σε όσους με θράσος μας «σώνουν» τόσα χρόνια καταστρέφοντας κάθε παραγωγικό ιστό, κάθε υγιές κοινωνικό κύτταρο, κάθε αξία σε μια χώρα που γέννησε και ανέπτυξε τις πιο σημαντικές παναθρώπινες έννοιες.

Παρακαλούμε κάθε παραλήπτη αυτού του μηνύματος να το αναμεταδόσει με όποιο τρόπο μπορεί και να μας βοηθήσει να ενώσουμε όλους τους Έλληνες στον ιερό αγώνα της αποκατάστασης της Δημοκρατίας στη χώρα μας.



Πραγματικοί ιδιοκτήτες της χώρας αυτή τη στιγμή είναι οι δανειστές, με τις υπογραφές του ελληνικού πολιτικού συστήματος και χωρίς καμία απόφαση του λαού. Ας μην κρυβόμαστε. Η χώρα χρεοκόπησε. Η Εθνική Κυριαρχία έχει παραχωρηθεί στους δανειστές. Έχουμε τεθεί κάτω από διεθνή οικονομικό έλεγχο και διοικούμαστε από τους δανειστές μέσω των Ελλήνων τοποτηρητών τους. Δηλαδή μέσω των Ελλήνων πολιτικών κοτζαμπάσηδων, τόσο της συμπολίτευσης όσο και της αντιπολίτευσης και δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες περί αυτού. Και η αντιπολίτευση τουλάχιστον ανέχεται αυτή την κατάσταση προς χάρη της επιβίωσης του ισχύοντος πολιτικού συστήματος και επομένως και της ίδιας. Οτιδήποτε θελήσουν οι δανειστές επιβάλλεται χωρίς καμία αντίρρηση, οι δε Έλληνες πολιτικοί έχουν μετατραπεί σε απλούς φοροσυλλέκτες.

Ολόκληρη η εντεινόμενη τεχνητή κρίση που ξεκίνησε από τις αρχές του 2010 και με διαδοχικά σοκ που αδρανοποιούν την ελληνική κοινωνία, αποδεικνύεται τώρα πλέον, ότι έχει ως μοναδικό στόχο τα ακίνητά μας. Τα ακίνητά μας θα τα χάσουμε. Τώρα αρχίζουμε σιγά σιγά να μπαίνουμε στην πύλη της Κολάσεως. Ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα αν δεν το αντιληφθούμε έγκαιρα.

Ολόκληρη η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο στρατόπεδο καταπίεσης. Σε λίγο θα φτιάξουν και πραγματικά στρατόπεδα κράτησης όσων δεν έχουν να πληρώσουν. Οι κοινωνικές ομάδες σπρώχνονται επιλεκτικά και μία μία κάθε φορά, σε έναν εξοντωτικό αγώνα αλληλοεξουδετέρωσης και απεχθούς κοινωνικού αυτοματισμού. Τα καθεστωτικά ΜΜΕ έχουν μετατραπεί σε ένα τεράστιο πλυντήριο συνειδήσεων. Οι πολίτες μειώνονται κοινωνικά και παραμερίζονται. Η κοινωνική αδικία θεριεύει και πολλοί σπρώχνονται στην απόγνωση. Φωτεινά επιστημονικά πνεύματα παραγκωνίζονται και οι προτάσεις τους δεν εισακούονται. Περνούν πλουσιοπάροχα μόνο οι υποτακτικοί πνευματικοί «ταγοί». Η ανασφάλεια βασιλεύει. Οι εργαζόμενοι εξαθλιώνονται. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικροεπιχειρηματίες στοχοποιούνται ως οι υπεύθυνοι της κρίσης, για να προκληθεί κοινωνικό κανιβαλισμός. Επιστήμονες σπρώχνονται στο περιθώριο και στη φτώχεια ή όσοι μπορούν φεύγουν στο εξωτερικό. Εκπληκτικά ταλέντα παραγκωνίζονται. Απολυμένοι από τις δουλειές τους εγκαταλείπονται. Μικρομεσαίοι επιχειρηματίες πτωχεύουν και παρασύρουν στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους. Δημόσιοι υπάλληλοι θα περάσουν από τις κομματικές κρησάρες. Άνθρωποι μπαίνουν στις ουρές για σισίτια. Γενικά και με διαδοχικά σοκ καλλιεργείται η αίσθηση της κοινωνικής κατωτερότητας και της κοινωνικής ανημποριάς. Καλλιεργείται η κοινωνία που πεθαίνει καθισμένη στον καναπέ. Είναι λοιπόν ή όχι αυτό ένα τεράστιο στρατόπεδο καταπίεσης και εξαναγκασμού;

Μας αφήνουν μόνο δύο ελευθερίες που μας δίνουν την ψευδαίσθηση της "δημοκρατίας". Την ελευθερία να επιλέγουμε κανάλια στην τηλεόραση και την ελευθερία να επιλέγουμε έναν από τους προτεινόμενους από το σύστημα διοικητές του στρατοπέδου. Φυσικά ελευθερία να αποφασίσουμε κάτι με λαϊκή πρωτοβουλία ούτε λόγος. Τη δυνατότητα να αποφασίσουμε με κάποιο δημοψήφισμα για τις συνθήκες του στρατοπέδου δεν το συζητάμε. Οι ίδιοι οι πνευματικοί "ταγοί" του στρατοπέδου εξαπολύουν μέσα από τα ΜΜΕ του καθεστώτος την κατηγορία ότι ο λαός είναι ανίκανος να αποφασίσει ποιο είναι το καλό του.

Μόνη λύση είναι η ανάπτυξη ενός πολιτικού κινήματος απαλλαγής που θα καλέσει την κοινωνία και με τη βοήθειά της θα εγκαθιδρύσει πραγματική δημοκρατία, θα την απαλλάξει από τους ντόπιους και εξωτερικούς δυνάστες της, παίρνοντας τη χώρα πίσω. Αργά ή γρήγορα αυτό αναγκαστικά θα γίνει. Μακάρι να γίνει πριν τα χάσουμε όλα. Όταν αρχίσουν να μας πετούν έξω από τα σπίτια μας θα είναι ήδη πολύ αργά.

Πέτρος Χασάπης

Σχέδιο δολοφονίας του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου ερευνά η τουρκική αστυνομία, μεταδίδουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.
Σύμφωνα με το σχέδιο των δραστών η δολοφονία του Πατριάρχη θα πραγματοποιούνταν στις 29 Μαΐου την ημέρα της 560ης επετείου της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

Σύμφωνα με πληροφορίες η αστυνομία έχει συλλάβει ήδη ένα άτομο και αναζητούνται άλλοι δύο. Συνελήφθη ο Σερντάρ Α. ο οποίος αρνήθηκε τις κατηγορίες και δήλωσε πως
«πήγα στην Κωνσταντινούπολη για να εργαστώ δίπλα στους συγγενείς μου. Δεν γνωρίζω ποιος είναι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ούτε γνωρίζω που μένει. Τον έχω δει μόνο στην τηλεόραση και δεν έχω κανένα σχέδιο για τη δολοφονία του».
Όπως μεταδίδουν τα τουρκικά μέσα, το νήμα της υπόθεσης άρχισε να ξετυλίγεται όταν στην εισαγγελία της Καισαρείας έφτασε μια προειδοποιητική επιστολή που αναφερόταν σε σχέδιο δολοφονίας του Οικουμενικού πατριάρχη.

Σχόλιο ιστολογίου: Η είδηση για την αποκάλυψη του σχεδιασμού περί απόπειρας δολοφονίας του Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, δημιουργεί πλήθος ερωτηματικών, αν και ένα τέτοιο επιτυχημένο εγχείρημα, θα δημιουργούσε μεγάλη ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και σαφέστατα θα δημιουργούσε μία περίοδο ισχυρών πιέσεων από την Δύση (αλλά κυρίως από την Ρωσία) προς την κυβέρνηση Ερντογάν, που αν και ισλαμικού τύπου, είναι το τελευταίο που θα ήθελε να συμβεί ενόψει ενός επικείμενου πολέμου με την Συρία, αλλά και γενικότερης ανατάραξης της ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Προσπαθώντας να αποφύγουμε τις εικοτολογίες, αναμένουμε τις εξελίξεις στις τουρκικές έρευνες, για να μπορέσουμε να διακρίνουμε με σαφήνεια το αληθές ή το ψευδές και να τοποθετηθούμε καταλλήλως...
Πολλά, πάρα πολλά έχουν λεχθεί για την κρίση του 1987. Τα περισσότερα αποτελούν αποκυήματα φαντασίας διαφόρων, ενώ έχει σταθεροποιηθεί η (μειωτική για την Ελλάδα και τις Ένοπλες Δυνάμεις) άποψη πως επρόκειτο για ένα "πολιτικό παιχνίδι" του Ανδρέα Παπανδρέου. Ακόμη και πολιτικό παιχνίδι να ήταν, η ιστορία που ακολουθεί, καταγράφει σαφέστατα δύο γεγονότα. Την αποφασιστικότητα των Ελλήνων στρατιωτικών και την δειλία των Τούρκων όταν συνάντησαν αυτή την Ελληνική στάση (βέβαια οι τούρκοι είχαν ειδοποιηθεί εγκαίρως από τις ΗΠΑ, πως οι Έλληνες τους περιμένουν...). To ίδιο ακριβώς σθένος και με την ίδια πεποίθηση ήταν και το Πολεμικό Ναυτικό της Ελλάδας...

Όταν τα Ελληνικά Phantom έσπασαν το φράγμα του ήχου πάνω από τα τζαμιά της Σμύρνης

Στις 19 Mαρτίου του 1987, το «Πίρι Pέις» πλέει από το στενό της Iμβρου προς το Aιγαίο συνοδεία δύο πολεμικών πλοίων. Kινείται εκτός χωρικών υδάτων, κοντά στη Λήμνο, τη Σαμοθράκη, τον Aθω και τη Σκύρο για να πραγματοποιήσει έρευνες...

Oι Tούρκοι δηλώνουν ότι η υφαλοκρηπίδα είναι δική τους μέχρι τα μέσα του Aιγαίου.
O Aνδρέας Παπανδρέου αποφασίζει ότι «θα αντιδράσουμε δυναμικά». O τουρκικός στόλος συγκεντρώνεται στον Eύξεινο Πόντο. Hταν ανήμερα της εθνικής επετείου της 25ης Mαρτίου.
Στο Eθνικό Kέντρο Eπιχειρήσεων στο τρίτο υπόγειο του υπουργείου Eθνικής Aμυνας έχει σημάνει συναγερμός. Aποφασίζεται κινητοποίηση όλων των δυνάμεων. Στα νησιά και στη Θράκη διατάσσεται γενική επιστράτευση. O ελληνικός στόλος έσπευσε στις επίμαχες θαλάσσιες περιοχές. Oι φάκελοι με τα σχέδια φεύγουν και παραλαμβάνονται από τους διοικητές όλων των Mονάδων.

«Γράψε ότι ο Mίλτος εκείνη τη νύχτα είχε τέσσερις βόμβες για πάρτι του “Πίρι Pέις”», λέει στο «Eθνος» πιλότος των Φάντομ. «Nα το γράψεις. Tο χρωστάμε σε όλους αυτούς που χαιρέτησαν τα παιδιά τους εκείνο το βράδυ και έφεραν παπά να μεταλάβουν». O Mίλτος καταθέτει από πρώτο χέρι τη μαρτυρία του:

«Tο “Πίρι Pέις” είχε βγει με τέσσερα συνοδευτικά πλοία. H Πολεμική Αεροπορία είχε σχεδιάσει αποστολή με 70 αεροσκάφη. H σχεδίαση είχε γίνει από τον αρχηγό ATA. Οι διοικητές των Mοιρών από όλη την Ελλάδα λίγο πριν νυχτώσει στις 26 Mαρτίου πήγαν στο ATA στη Λάρισα με αεροπλάνα και παρέλαβαν τα σχέδια σε σφραγισμένους φακέλους. Στις έξι το πρωί θα βυθίζαμε τον στολίσκο. Το KYΣEA το είχε εγκρίνει. Άλλα 40 αεροπλάνα ήταν έτοιμα για απογείωση, προκειμένου να κάνουν αναχαίτιση. Για εμάς ήταν πόλεμος, το είχαμε πάρει απόφαση.

Στις τρεις και μισή τα ξημερώματα μπήκαμε στα αεροπλάνα, βάλαμε μπροστά και περιμέναμε. Ήμασταν δεμένοι στο κόκπιτ και δεν μιλούσαμε. Δεν είχαμε καρδιοχτύπι, απλά δεν μιλούσαμε. Ήμασταν πολύ ήρεμοι. Λέγαμε, επιτέλους, ας γίνει. Τα αεροπλάνα θα συναντιόνταν σε συγκεκριμένο σημείο και ύστερα… όποιον πάρει ο χάρος. Σε 2,5 λεπτά θα τελείωναν όλα. Αν απογειωνόμασταν, δεν υπήρχε επιστροφή. Τελικά στις έξι παρά τέταρτο το πρωί υπέκλεψαν τηλέφωνο από το κοντινό τουρκικό ραντάρ και έμαθαν ότι το «Πίρι Pέις» δεν θα βγει. Στις έξι και τέταρτο μας είπαν ότι όλα είχαν τελειώσει». Το «Πίρι Pέις» δεν βγήκε από τον Kόλπο του Ξηρού. Tα πράγματα έδειχναν ότι είχαν ηρεμήσει. O Ανδρέας Παπανδρέου εξέφρασε «συγκρατημένη αισιοδοξία». Mια εβδομάδα μετά την κρίση, δεν πετούσε τίποτε στον εναέριο χώρο.

O Mίλτος θυμάται κι ένα ακόμα περιστατικό: «Hμέρα Πέμπτη την επόμενη εβδομάδα απογειώθηκαν δύο Φάντομ από Σκύρο και έκαναν αερομαχία με δύο F-104 δικά τους. Kυβερνήτες ο Γιάννης κι εγώ. Tους “σκίσαμε” και επειδή έμειναν από καύσιμα πήγαν να προσγειωθούν στο αεροδρόμιο Tσίλι της Σμύρνης στα τουρκικά παράλια. O Γιάννης μού φώναξε να ακολουθήσω. Eπιασε κλειστό σχηματισμό τον ένα κι εγώ τον άλλο και φτάσαμε μέχρι την τελική φάση προσγείωσης. Kάναμε «touch and go» (άγγιγμα και απογείωση) στο τουρκικό αεροδρόμιο!

Aμέσως φύγαμε, περάσαμε χαμηλά από τον πύργο ελέγχου του αεροδρομίου και σηκώθηκε όλη η αεροπορία τους να μας κυνηγήσει. Tο ραντάρ της Mυκόνου φώναζε σαν τρελό. Hταν ο Θύμιος που κατάλαβε τι έγινε. Tότε πετάξαμε υπερηχητικά από όλα τα χωριά τους. Πετούσαμε πολύ μα πολύ χαμηλά κάπου στα 10 με 15 μέτρα και… ισιώσαμε όλα τα τζάμια. Mέχρι σήμερα ήταν ένα μυστικό που κρατήσαμε επτασφράγιστο από το 1987 τα άτομα του σχηματισμού. Eχουν περάσει χρόνια, μπορείς να το γράψεις».

Τότε που οι Αξιωματικοί έγραφαν στα QQ τους τον τσαμπουκά των Τούρκων!

Αναγνώστης
Της Αγγελικής Παπαμιλτιάδου

Οι κόντρες μεταξύ των τριών μελών της τρόικας έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό. Όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το Εuro2day.gr, εδώ και έναν χρόνο οι αναδυόμενες αγορές πιέζουν το ΔΝΤ να αποχωρήσει από τα ευρωπαϊκά πακέτα στήριξης, τουλάχιστον με τη μορφή με την οποία λειτουργούσε μέχρι σήμερα.

Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που το Ταμείο διέθεσε μόλις 1 δισ. ευρώ για το κυπριακό πακέτο, παρά την επίσημη απόφαση της συνόδου κορυφής του 2011 ότι το ΔΝΤ θα συμμετέχει σε προγράμματα στήριξης με το ένα τρίτο των κεφαλαίων.

Ανέκαθεν οι εκθέσεις αξιολόγησης του ΔΝΤ, ειδικά της Ελλάδας, ήταν διαφορετικές από αυτές που συντάσσουν η Κομισιόν και η ΕΚΤ. Όμως η τελευταία έκθεση του Ταμείου διαχωρίζει πλήρως τις θέσεις του από την Ευρώπη ως προς τις προβλέψεις, ενώ διαμηνύει σαφώς ότι χωρίς δεύτερο «κούρεμα» του δημόσιου χρέους ο στόχος για μείωσή του σημαντικά κάτω από το 110% του ΑΕΠ έως το 2022 δεν είναι επιτεύξιμος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το πόρισμα που είδε το φως της δημοσιότητας είναι απλώς μια σύνοψη αυτών που «πρέπει» να βγουν προς τα έξω στο πλαίσιο της αλλαγής κλίματος που επιχειρείται.

Η αναλυτική έκθεση που συντάσσει ο Πολ Τόμσεν για το Δ.Σ. που θα συνεδριάσει για τη χώρα μας στις 31 Μαΐου θα είναι -σύμφωνα με πληροφορίες- αρκετά πιο σκληρή ως προς τις προβλέψεις για την ανάκαμψη της οικονομίας και τη βιωσιμότητα του χρέους.

Άλλωστε, το ΔΝΤ έχει εκταμιεύσει μόνο την πρώτη δόση του 2013, σε αντίθεση με την Ε.Ε. που τη Δευτέρα θα αποφασίσει για την τρίτη και την τέταρτη.

Όπως μάλιστα μας μετέφερε αξιωματούχος του Ταμείου, ο Π. Τόμσεν δεν φαίνεται να συμμερίζεται την αισιοδοξία της ελληνικής κυβέρνησης για επιστροφή στη ανάπτυξη στο τέλος του 2013 και βάζει πολλούς αστερίσκους ακόμα και για το 2014.

Η στάση του Μάριο Ντράγκι

Μέχρι και πριν από μερικούς μήνες, το ευρωπαϊκό σκέλος της τρόικας παρουσιαζόταν συμπαγές. Όμως, μια τοποθέτηση του προέδρου της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, στο ευρωκοινοβούλιο, που ούτε λίγο ούτε πολύ επιτέθηκε με τη σειρά του στη λογική της υπερβολικής λιτότητας, έβγαλε προς τα έξω την υπόγεια διαφωνία και έβαλε επισήμως τέλος στο κοινό μέτωπο.

Για τους καλά γνωρίζοντες, ο Μ. Ντράγκι προετοίμαζε αυτήν τη διαφοροποίηση εδώ και καιρό, καθώς οι αναλυτές στη Φρανκφούρτη του παρουσίαζαν μήνα με μήνα διαφορετικές προβλέψεις για την ευρωζώνη από αυτές της Κομισιόν. Επιπλέον, ο κεντρικός τραπεζίτης θεωρεί ότι η ΕΚΤ κλήθηκε πολλές φορές να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά με μια σειρά έκτακτων και αντισυμβατικών μέτρων και πως ήρθε η ώρα των κυβερνήσεων να εφαρμόσουν διαρθρωτικές αλλαγές ώστε η τράπεζα να απεξαρτηθεί πλήρως.

Στον ευρωπύργο και στο στρατόπεδο των συμβούλων του Ιταλού τραπεζίτη υπάρχει πλέον εμφανής δυσφορία για τον γερμανικό βραχίονα που ακούει στο όνομα Γιορκ Άσμουσεν και Γενς Βάιντμαν, οι οποίοι δείχνουν να παίρνουν γραμμή από το Βερολίνο σε μια σειρά κρίσιμα θέματα. Σε αυτούς άλλωστε σκαλώνει η επιδίωξη Ντράγκι να βρεθεί μέσο απευθείας χρηματοδότησης των ΜμΕ στην ευρωζώνη για να λυθεί το πρόβλημα της ρευστότητας.

Τα πυρά όλων δέχεται η Κομισιόν και ο επίτροπος Όλι Ρεν προσωπικά. Μάλλον όχι άδικα, καθώς τα τελευταία τρία χρόνια η ομάδα του απέτυχε να προβλέψει την επιβράδυνση της ανάπτυξης στην ευρωζώνη και το ύψος της ύφεσης στις χώρες της περιφέρειας. Το ΔΝΤ ήταν αυτό που παραδέχθηκε ότι οι πολλαπλασιαστές ήταν λάθος, ο Ο. Ρεν όμως είναι αυτός που απορροφά τους κραδασμούς.

Τη δυσαρέσκεια για τις επιδόσεις της Κομισιόν δεν βοήθησε και ο συγκεντρωτισμός του Ο. Ρεν ούτε και η κόντρα του με την Task Force του Χ. Ράιχενμπαχ. Να σημειωθεί ότι ακόμα και τώρα δεν υπάρχει δίαυλος ουσιαστικής επικοινωνίας μεταξύ των δύο. Μόνο υπόγειο σαμποτάζ εκατέρωθεν.

Σε δοκιμασία το μοντέλο των «τριών»

Η ομολογούμενη αποτυχία των μνημονίων και η έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια είναι αυτά που οδηγούν στην άποψη των ιθυνόντων για τη διάλυση μεσοπρόθεσμα του μοντέλου της τρόικας ως έχει. Απόφαση για την οποία προ ημερών προϊδέασε ο Γ. Άσμουσεν.

Η Γερμανία φαίνεται πως συμφωνεί. Όχι γιατί κάνει στροφή προς την ανάπτυξη, αλλά γιατί σε πολιτικό επίπεδο τη συμφέρει: Πρώτον, γιατί το παρόν μοντέλο της τρόικας θα είναι ένας εύκολος αποδιοπομπαίος τράγος, που θα ικανοποιήσει τις κοινωνίες, και δεύτερον, και κυριότερον, γιατί το Βερολίνο εδώ και καιρό επεξεργάζεται σχέδιο αλλαγής της Ευρωπαϊκής Συνθήκης.

Όπως μας ανέφερε υψηλά ιστάμενος αξιωματούχος της Ε.Ε., το σχέδιο βρίσκεται στην τελική ευθεία και ήδη υποστηρίζεται από τις σκληροπυρηνικές χώρες, παρά τις αντιδράσεις πολλών μελών. Τον ρόλο του λαγού αναμένεται να λάβει για άλλη μία φορά (όπως και στο bail-in) ο νέος πρόεδρος του eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, υπό τις οδηγίες του μέντορά του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Κρατώντας ως όμηρο την τραπεζική ένωση, οι Γερμανοί επιθυμούν αλλαγές που θα σφίγγουν τη δημοσιονομική εξυγίανση μέσω της απόρριψης προϋπολογισμών και σε πολιτικό επίπεδο.

Επίσης, με την ένταξη του bail-in ως μέτρου αντιμετώπισης κρίσεων, το Βερολίνο αναμένεται να επιχειρήσει ανατροπές στην καθολική εγγύηση των 100.000 ευρώ στις καταθέσεις στην ευρωζώνη και να το αλλάξει με τον όρο case by case.

Με άλλα λόγια, το Βερολίνο επιδιώκει την ενσωμάτωση της «ιδέας» της τρόικας στη Συνθήκη, μέσα από την οποία θα μπορεί πιο εύκολα να επιβάλλει τα οικονομικά μοντέλα που επιθυμεί ανά χώρα.