Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Οκτ 2011

Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί ο… καθηγητής, αντιπρόεδρος και τσάρος της οικονομίας κ. Βενιζέλος δεν ήθελε να δημοσιοποιήσει την επιστολή του προς την Κ. Λαγκάρντ στις 27 Σεπτεμβρίου. Είναι η επιστολή που του είχε ζητηθεί (μαζί μ’ αυτή του πρωθυπουργού) ως προϋπόθεση να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η τρόικα η οποία είχε φύγει από την Αθήνα. Τότε θυμίζουμε ο κ. Βενιζέλος επέμενε ότι δεν υπάρχει θέμα με την τρόικα, ότι ήταν προγραμματισμένη να φύγει και να ξαναγυρίσει. Λίγο μετά βέβαια μετέβη στις ΗΠΑ κι έπεσε γονατιστός ζητώντας την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.

Εν πάση περιπτώσει η επιστολή που δόθηκε στην δημοσιότητα αποκαλύπτει με τον πλέον κυνικό τρόπο ότι ο κ. Βενιζέλος εγκληματεί κατά του ελληνικού λαού, διαλύει μια ολόκληρη κοινωνία και φυσικά διαλύει και το κόμμα του.

Κατ’ αρχάς να ξεκινήσουμε με τα χαριτωμένα. Ο κ. Βενιζέλος υπογράφει στο τέλος, όχι ως υπουργός ή αντιπρόεδρος αλλά ως… professor. Δεν παίζεται ο άνθρωπος, νόμιζε άραγε ότι θα τσιμπήσουν με το “καθηγητής” οι τεχνοκράτες; Μήπως τους είπε ότι είναι καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κι ότι η σχέση του με τα οικονομικά είναι όσο αυτή που έχει κι ένας… καθηγητής γυμνασίου; Ή μήπως είναι μεγαλομανής και υπογράφει με τον τρόπο αυτό; Εκτός βέβαια κι αν είναι σίγουρος ότι σύντομα δε θα είναι ούτε υπουργός, ούτε αντιπρόεδρος, ούτε βουλευτής, παρά μόνο καθηγητής οπότε, προετοιμάζεται κι ο ίδιος ψυχολογικά.

Στα σοβαρά τώρα. Η επιστολή του κ. Βενιζέλου περιγράφει τις δεσμεύσεις της Ελλάδας προκειμένου να εκταμιευτεί η 6η δόση. Τονίζεται λοιπόν ότι θα προχωρήσουν όλες οι διαρθρωτικές αλλαγές κι ότι θα ψηφιστούν μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου για να τηρηθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι του 2011 και του 2012 τα εξής μέτρα:

  • Μείωση του αφορολογήτου στα 5.000 ευρώ με εξαίρεση ατόμων άνω των 65 και κάτω των 30 ετών.
  • Μείωση των συντάξεων άνω των 1.200 ευρώ κατά 20% και κατά 40% για τους συνταξιούχους κάτω 55 ετών με σύνταξη άνω των 1.000 ευρώ. Προαναγγέλλει επίσης “μεταρρύθμιση των επικουρικών συντάξεων” και “σημαντική μείωση” του εφάπαξ.
  • Μείωση των μισθών στο Δημόσιο τομέα (στενό και ευρύτερο) κατά μέσο όρο 20% μέσω αλλαγής του μισθολογίου.
  • Τοποθέτηση 30.000 εργαζόμενων του Δημοσίου σε εφεδρεία και δέσμευση για επανακαθορισμό ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι.
  • Έσοδα από τη νομιμοποίηση αυθαίρετων.
  • Υπόσχεται επίσης ότι θα επιταχυνθεί η πώληση μεριδίων του Δημοσίου σε επιχειρήσεις και δεσμεύεται ότι θα κλείσουν τα δημοσιονομικά κενά της επόμενης διετίας 2013-2014.

Και τώρα στο ζουμί. Στην επιστολή δεν γίνεται καμία αναφορά στο ζήτημα των κλαδικών συμβάσεων.

Δηλαδή, κανείς δεν του ζήτησε να φέρει στο πολυνομοσχέδιο το περίφημο άρθρο 37 που προκάλεσε τόση ταραχή στην κοινωνία. Ένα άρθρο που ψηφίστηκε και με το οποίο και με τη βούλα επικρατεί ο εργασιακός μεσαίωνας στην Ελλάδα.

Δεν του ζήτησε η κ. Λαγκάρντ να κάνει κάτι τέτοιο. Ούτε και ο Ματίας Μορς ο επικεφαλής της Τρόικας που σε βαρυσήμαντη συνέντευξη του στην «Καθημερινή», στις 13 Οκτωβρίου, δήλωσε ότι «δεν ζητήσαμε ποτέ την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων» και «ότι η Κυβέρνηση θα πρέπει να ξεκινήσει συζητήσεις με τους κοινωνικούς εταίρους για να δουν τι πρέπει να γίνει, προκειμένου να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας».

Κανένας λοιπόν από την τρόικα δεν του είχε ζητήσει να γίνει βασιλικότερος του βασιλέως. Με δική του βούληση ο κ. Βενιζέλος -για να ευχαριστήσει άραγε την τρόικα;- έφερε το ντροπιαστικό αυτό άρθρο. Αυτός είναι ο πρωτεργάτης της εργασιακής και μισθολογικής ανατροπής και φυσικά οι τροικάνοι δε θα μπορούσαν να μη δεχθούν το δώρο που τους έκανε ο… συνεργάτης τους.

Ο κ. Προφέσορ θα πρέπει να δώσει λόγο για το έγκλημα κατά της κοινωνίας.

Πηγή


Ψηφίστηκε πριν από λίγο στην Ολομέλεια της Βουλής από τους 154 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ το πολυνομοσχέδιο για την εργασιακή εφεδρεία και το μισθολόγιο. Μια ψήφο λιγότερη πήρε το άρθρο 37 (Το συγκεκριμένο άρθρο διευκολύνει τις επιχειρήσεις να περικόψουν τη μισθολογική τους δαπάνη συνάπτοντας επιχειρησιακές συμβάσεις, αντί για κλαδικές) και ήταν από την Λούκα Κατσέλη η οποία και διεγράφη από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ με επιστολή που απέστειλε ο Γ. Παπανδρέου προς τον Πρόεδρο της Βουλής Φ. Πετσάλνικο.

Να σημειωθεί ότι λίγο πριν την ψηφοφορία, ο Ευ. Βενιζέλος είπε πως είναι διατεθειμένος να συζητήσει με την κυρία Κατσέλη και τον κ. Κουτρουμάνη προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή, αλλά όπως αποδείχθηκε η συζήτηση δεν τελεσφόρησε και η κυρία Κατσέλη επέμεινε στην αρχική της θέση.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου πέρασε το εκτρωματικό πολυνομοσχέδιο και ταυτόχρονα την έξοδο από το ΠΑΣΟΚ πέρασε η Λούκα Κατσέλη. Όμως, ενώ η χώρα (έστω και αντισυνταγματικά) βυθίζεται στην εξαθλίωση με απόφαση ανδρείκελων, η απορία για το τι θα κάνει ο Παπανδρέου μένει, αφού ο ίδιος είχε δηλώσει πως εάν μείνει με 153 βουλευτές, τότε θα… παραιτηθεί!!!

Φυσικά και δεν θα παραιτηθεί, αφού τον φτύνουν και αυτός δεν νιώθει ούτε… ψιχάλα. Τι κι αν τα μίσθαρνα του παρακράτους σκότωσαν έναν ακόμη Έλληνα; Ενδιαφέρει εάν οι δολοφόνοι ήταν οι κουκουλοφόροι (με πέτρες) ή οι αστυνομικοί (με τα χημικά που εκτοξεύουν); Φυσικά όχι, αφού ο θάνατος αυτός θα απασχολήσει μερικές ώρες τα μιλημένα (μην ξεχνάμε τις συναντήσεις ΓΑΠ με εκδότες και καναλάρχες) ΜΜΕ και η ζωή θα τραβήξει την… κατηφόρα. Γιατί, μόνο ως θανάσιμη κατηφόρα (γκρεμός) μπορεί να χαρακτηρισθεί η… διάσωση της Ελλάδας και των Ελλήνων πολιτών.

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν φαίνεται να ενοχλείται από όσα του προσάπτουν περί «εντεταλμένης υπηρεσίας», περί «πράκτορα» και άλλων πολλών, που φυσιολογικά θα έπρεπε να τον εξαναγκάσουν σε «έκρηξη δικαίου». Η σιωπή του, τα λέει όλα…

Η χώρα βυθίζεται, οι πολίτες σκοτώνονται (σε πολύ λίγο καιρό αναμένεται να πεθαίνουν από ασιτία), αλλά ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου συνεχίζει την διάσωση των… τραπεζών!!!


«Η Αθήνα βυθίζεται στο χάος» γράφει η εφημερίδα Kölner Stadtanzeiger της Κολωνίας. «Από τη σημερινή ψηφοφορία εξαρτάται η επόμενη δόση των δανείων σωτηρίας (προς την Ελλάδα). Εάν δεν δοθούν τα χρήματα, τότε η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι ζήτημα ολίγων εβδομάδων» υποστηρίζει η εφημερίδα.

«Η οργή κυριαρχεί στους δρόμους της Αθήνας» τιτλοφορεί πρωτοσέλιδο άρθρο η Neue Zürcher Zeitung της Ζυρίχης.

«Οι διαφορές μεταξύ πλούσιων και φτωχών γίνονται πιο εμφανείς. Τοξικομανείς, ζητιάνοι, φτωχοί αλλοδαποί συνθέτουν την εικόνα στους δρόμους γύρω από την Ομόνοια»
γράφει η συνεργάτις της εφημερίδας. Και συνεχίζει:
«Η εθνική υπερηφάνεια πολλών Ελλήνων υφίσταται πλήγματα. Κάποιοι θα ήταν διατεθειμένοι ακόμα και να πεινάσουν ή να παγώσουν τον χειμώνα που έρχεται, προκειμένου να σώσουν τη χώρα τους και να μην καταφύγουν σε βοήθεια από το εξωτερικό. Πολλοί φοβούνται ότι η Ελλάδα θα ξεπουληθεί στους ξένους και το επίπεδα ζωής θα πέσει στα επίπεδα των γειτονικών χωρών της ανατολικής Ευρώπης»

«Η Ελλάδα εκτός ελέγχου» γράφει η Rheinische Post του Ντύσσελντορφ:

«Το ζήτημα δεν είναι πλέον η οικονομική επιβίωση της Ελλάδας, αλλά η συνοχή του έθνους, η οποία ούτως ή άλλως ποτέ δεν ήταν ιδιαίτερα ισχυρή. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου προειδοποιεί τον λαό ότι η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο. Με την ισχνή πλειοψηφία που διεθέτει στο Κοινοβούλιο θέλει να περάσει σήμερα το νέο πακέτο μέτρων χωρίς το οποίο δεν πρόκειται να δοθεί νέα βοήθεια δισεκατομμυρίων προς την Ελλάδα».

Ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές οι Γερμανοί δημοσιογράφοι δεν ξεχνούν την αρχαία Ελλάδα. «Ηράκλειο άθλο» αποκαλεί την υπέρβαση της κρίσης η Frankfurter Rundschau, ενώ η εφημερίδα της Κολωνίας Kölner Stadtanzeiger θυμάται τον Αρχιμήδη:

«Δος μοι πα στο και ταν γαν κινήσω» έλεγε ο Έλληνας Αρχιμήδης, καταδεικνύοντας την τεράστια ισχύ του μοχλού. Σήμερα πρέπει να θυμηθούμε τα λόγια του, γιατί φαίνεται δεδομένη η απόφαση των ηγετών της Ευρωζώνης να ενισχύσουν τις προσπάθειές τους με τη δύναμη του μοχλού. (…) Πού είναι όμως το σταθερό σημείο που ζητούσε ο Αρχιμήδης; Οι Ευρωπαίοι ηγέτες βρίσκονται σε κινούμενη άμμο».

«Με τη βοήθεια του Αρχιμήδη» τιτλοφορεί και το δικό της σχετικό ρεπορτάζ η Tagesspiegelτου Βερολίνου. Γιατί είναι τόσο ελκυστική η μόχλευση που απεργάζονται οι Ευρωπαίοι πολιτικοί;

«Ο μηχανισμός στήριξης δεν είναι το τεράστιο μπαζούκα εναντίον της κρίσης που έχουν στο μυαλό τους οι Ευρωπαίοι πολιτικοί, αλλά μάλλον ένας απλός καταπέλτης» δηλώνει στην εφημερίδα ο Βίλχελμ Μπούιτερ, επικεφαλής οικονομολόγος της γερμανικής Σίτιμπανκ. «Ωστόσο η σχετική πρόταση έχει δύο στοιχεία που την καθιστούν ιδιαίτερα ελκυστική: πρώτον, δεν προϋποθέτει έγκριση των εθνικών Κοινοβουλίων και δεύτερον δεν χρειάζεται προχρηματοδότηση».

«Η Ελλάδα είναι αλλιώς» γράφει σε σχόλιό του για την εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit ο Rolf Langhammer, αντιπρόεδρος στο Ινστιτούτο Διεθνούς Οικονομίας του Κιέλου και αντικρούει την περίφημη θεωρία του ντόμινο με το εξής επιχείρημα:

«Εάν η πολιτική είχε καταφέρει να υψώσει ένα είδος φράχτη γύρω από την Ελλάδα, εάν όλοι συνειδητοποιούσαν ότι η υπερχρέωση της Ελλάδας είναι μοναδική περίπτωση, τότε θα μπορούσε κανείς να πείσει και τις αγορές ότι η αναδιάρθρωση του χρέους αφορά μόνο την Ελλάδα και κανέναν άλλον».

Οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες ζητούν επιτακτικά πλέον κούρεμα του ελληνικού χρέους. Το επιβεβαιώνει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Φρανκ Βάλτερ Στάϊνμαιερ σε συνέντευξή του στην οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt του Ντύσσελντορφ.

«Πριν από ένα χρόνο ο (πρώην υπουργός Οικονομικών) Πέερ Στάινμπρυκ και εγώ είχαμε επισημάνει από κοινού ότι ακόμα και με την πιο σκληρή δημοσιονομική πειθαρχεία η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να μειώσει το χρέος της και γι αυτό θα χρειαζόταν οπωσδήποτε μία αναδιάρθρωση. Η μεγαλύτερη συμμετοχή των πιστωτών πρέπει να αποφασιστεί τώρα και να πλησιάζει το 50%»
εκτιμά ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός.

Εντελώς διαφορετική άποψη εκφράζουν Γερμανοί οικονομολόγοι σε υπόμνημά τους για το Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών του Ντύσσελντορφ IMK, το οποίο αποκαλύπτει η εφημερίδαBerliner Zeitung του Βερολίνου:

«Το κούρεμα χρέους με οδυνηρές συνέπειες για τον πληθυσμό της Ελλάδας και μεγάλους κινδύνους για την Ευρωζώνη θα μπορούσε να αποφευχθεί, εφόσον επιμηκυνθεί το πρόγραμμα λιτότητας. Για να γίνει αυτό η Ε.Ε. θα έπρεπε να διαθέσει επιπλέον κονδύλια από τα διαρθρωτικά ταμεία, ώστε να γίνουν επενδύσεις χωρίς ελληνική συγχρηματοδότηση. Επιπλέον χρειάζεται καλύτερος συντονισμός της οικονομικής πολιτικής στα πλαίσια της Ευρωζώνης».

Σχόλιο-προειδοποίηση από την εφημερίδα Frankfurter Allgemeine με τίτλο «Πέρα από τα σύνορα»:

«Ενώ στην Ελλάδα οι δημόσιοι υπάλληλοι διαδηλώνουν, η χώρα τους παίρνει δώρα δισεκατομμυρίων για να ξεπεράσει την κρίση, με αποτέλεσμα να μην χρειάζεται να συγχρηματοδοτεί πλέον τα έργα υποδομής της Ε.Ε. Αυτό ενοχλεί ιδιαιτέρως τη γειτονική Βουλγαρία, το πιο φτωχό κράτος-μέλος. Γι αυτό ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας προτείνει να μειωθούν οι ελληνικές συντάξεις και ασφαλιστικές εισφορές σε επίπεδα Βουλγαρίας, ώστε το πρόβλημα να λυθεί δια μαγείας. Εν προκειμένω η πολεμική ρητορική εξυπηρετεί εσωτερικοπολιτικές σκοπιμότητες, γιατί την προσεχή Κυριακή οι Βούλγαροι εκλέγουν τον νέο πρόεδρο της χώρας. Αλλά με τον ίδιο τρόπο σκέφτονται και σε άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε., όπου οι πολίτες είναι πιο φτωχοί από τους Έλληνες».

Deutsche Welle


  • Τους αγωνιστές δεν τους θρηνούμε, αλλά τους αποδίδουμε τιμές
Το φέρετρο που «χάρισαν» οι κυβερνώντες στον Έλληνα πολίτη, σύντομα θα το χρειαστούν για να θάψουν την πολιτική τους υποκρισία, την ανικανότητα και την επιλεκτική δολοφονική τους στάση.

Οι Έλληνες γνωρίζουμε να αγωνιζόμαστε, αλλά γνωρίζουμε και να τιμωρούμε παραδειγματικά όσους τολμούν να ποδοπατήσουν τα ιδανικά μας, την ελευθερία μας, την πατρίδα μας.

Δεν θρηνούμε για εκείνους που αγωνίζονται. Τους τιμούμε.

Δεν τους ξεχνάμε, αλλά σεβόμαστε και συμπαραστεκόμαστε στις οικογένειές τους.

Η πτώχευση της πολιτικής τους ηθικής βρίσκει απέναντί της τον πλούτο της Ελληνικής ψυχής.

Σήμερα δεν σκοτώθηκε ένας Έλληνας, γεννήθηκε ένας ακόμη ήρωας.

Ας θρηνήσουν εκείνοι που δεν έχουν μάθει να αγωνίζονται, που ξέρουν μόνο να παραδίδονται και που δίνουν διαταγές εξόντωσης των Ελλήνων. Η ώρα της απολογίας τους πλησιάζει και οι Έλληνες θα δείξουν την ίδια ευαισθησία που έδειξαν οι φασίστες που κυβερνούν την χώρα, στους οποίους στέλνουμε ένα σαφέστατο μήνυμα:

Οι νεκροί μας γίνονται το λίπασμα της ελευθερίας μας

Ηλίας Μαρκόπουλος
Πρόεδρος της Νέας Ελλάδας

Διαστάσεις ψύχωσης έχει λάβει η γερμανική φοβία να αποφευχθεί πάση θυσία η εμφάνιση πληθωρισμού στην Ευρωζώνη, μια ψύχωση η οποία απηχεί την ιστορική μνήμη της γερμανικής ελίτ, η οποία όμως δυστυχώς τείνει να καταστεί αυτοκαταστροφική, ενώ θα οδηγήσει σε κατάρρευση και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με απλά λόγια, οι Γερμανοί φοβούνται να δώσουν το «πράσινο φως» στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να τυπώσει χρήμα, αφού η αύξηση στην κυκλοφορία του ευρώ εγείρει τον κίνδυνο εμφάνισης πληθωριστικών πιέσεων. Επειδή η κατάσταση που βιώνει η Ευρώπη προσομοιάζει με συνθήκες – οικονομικού – «πολέμου» οι Γερμανοί φοβούνται μην απολεσθεί ο έλεγχος και εμφανιστούν σημαντικές πληθωριστικές πιέσεις οι οποίες θα υπονομεύσουν την υγεία της γερμανικής οικονομίας.

Το ιστορικό προηγούμενο το οποίο κατά πάσα βεβαιότητα αποτρέπει τους Γερμανούς από το να υιοθετήσουν τη λύση, είναι η περίφημη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι επαχθείς όροι που επιβλήθηκαν στη Γερμανία και οι δυσβάσταχτες πολεμικές επανορθώσεις, οδήγησαν στη φημολογία ότι η χώρα σκοπίμως άφηνε το νόμισμά της, το μάρκο, να υποτιμάται συνεχώς, με σκοπό να πληθωρίσει το χρέος της. Αυτό, σύμφωνα με οικονομολόγους δεν είναι ακριβές, αφού είχε οριστεί ότι οι πληρωμές των πολεμικών επανορθώσεων θα γίνονταν με βάση την τιμή του χρυσού και όχι του μάρκου, ή εναλλακτικά σε ξένο νόμισμα όπως το δολάριο. Υπενθυμίζεται, ότι η Βρετανία που αντιλήφθηκε το πρόβλημα είχε προτείνει να δοθεί στη Γερμανία περίοδος χάριτος, με σκοπό να μπορέσει πρώτα να ανορθώσει την οικονομία της.

Αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των ιστορικών ότι ο τρομακτικός πληθωρισμός της περιόδου 1920-1923 και τα οικονομικά προβλήματα, συνέβαλαν τα μέγιστα στην άνοδο των εθνικοσοσιαλιστών και του Χίτλερ στην εξουσία, άρα και σε όσα δραματικά ακολούθησαν. Κατά συνέπεια, οι τραυματικές ιστορικές μνήμες φαίνεται ότι επηρεάζουν τη γερμανική σκέψη καθοριστικά.

Οι διαφορές όμως είναι μεγάλες.

Η Γερμανία δεν βγαίνει από περιπέτεια σήμερα, αλλά αντιθέτως βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση, όντας ωφελημένη τα μέγιστα από την προβληματική σήμερα Ευρωζώνη. Επίσης, τα προβλήματα με τον πληθωρισμό στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης μπορούν να αναζητηθούν από την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν και ο Κάιζερ αποφάσισε να αποσυνδέσει το μάρκο από τον χρυσό και να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο μέσω διεθνούς δανεισμού, ενώ αντίθετα η Γαλλία εισήγαγε φορολογία για τη χρηματοδότησή του. Η υποχώρηση για παράδειγμα του μάρκου έναντι του δολαρίου συνεχιζόταν καθόλη τη διάρκεια του Α’ ΠΠ για να συνεχιστεί και να κλιμακωθεί σοβαρά μετά τη Συνθήκη των Βερσαλλιών (1919) η οποία τερμάτισε τον πόλεμο.

Στον αντίποδα, η Γερμανία έχει μείνει ουσιαστικά χωρίς επιλογές, αφού όλοι σχεδόν οι εταίροι της στην Ευρωζώνη, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, αντιμετωπίζουν προβλήματα με το έλλειμμα και το χρέος. Η Ισπανία δείχνει και επισήμως να αποτελεί τον επόμενο στόχο των κερδοσκοπικών πιέσεων, η Ιταλία βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση, ενώ και η Γαλλία έχει λάβει προειδοποιήσεις, ενώ αυξάνεται ανησυχητικά το κόστος δανεισμού της.

Οι Γερμανοί θα πρέπει να αποφασίσουν με γενναιότητα και το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον: τυχόν λανθασμένη απόφαση θα πλήξει νομοτελειακά και τους ίδιους, αφού τα προϊόντα τους, οι εξαγωγές τους, δεν θα πληγούν μόνο στην Ευρωζώνη. Από την κρίση θα πληγούν η Ινδία και η Κίνα, με αποτέλεσμα να γενικευθεί η κρίση και να συμπαρασύρει υγιείς και μη οικονομίες, προκαλώντας παγκόσμια κρίση.

Χωρίς να διαθέτουμε την εξειδικευμένη γνώση κάποιου διαπρεπούς οικονομολόγου, διαισθανόμαστε ότι η λύση βρίσκεται κάπου στη μέση και ότι η στρατηγική αντιμετώπισης της κρίσης πρέπει να είναι «σπονδυλωτή». Η αποφυγή της μεγάλης αύξησης του πληθωρισμού θα επιτευχθεί με το προσεκτικό τύπωμα νομίσματος από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ECB) το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για την κλιμακωτή ελάφρυνση του χρέους των πιο προβληματικών οικονομιών, μια έμμεση «επιδότηση» της πληρωμής των υποχρεώσεων, ώστε να αποφευχθεί και το οικονομικό σοκ της εκταμίευσης μεγάλων χρηματικών ποσών για την εκ νέου κεφαλαιοποίηση του τραπεζικού τομέα.

Η στρατηγική αυτή θα πρέπει να ελέγχεται κεντρικά από μηχανισμό που θα δημιουργηθεί, όχι για να θέσει υπό επιτροπεία τα κράτη, αλλά για να λειτουργήσει ως το πρόπλασμα ενός «Ευρωπαϊκού Υπουργείου Οικονομικών», το οποίο θα αποτελέσει ένα ακόμα βήμα προς την κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και θα στείλει ισχυρό μήνυμα προς τις αγορές στιβαρού πολιτικού ελέγχου της κατάστασης. Διαφορετικά, σε κίνδυνο θα τεθεί αυτή καθαυτή η επιβίωση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρωπαϊκή άρα και την παγκόσμια ασφάλεια.

Εθνικά – ευρωπαϊκά περιουσιακά στοιχεία υπάρχουν προς αξιοποίηση με σκοπό την παραγωγή πλούτου που θα τροφοδοτήσει την αναστροφή της κατάστασης στην Ευρωζώνη. Χωρίς την κατ’ ανάγκη απώλεια εθνικού ελέγχου, η Ελλάδα θα μπορούσε να συνεισφέρει υδρογονάνθρακες και γη μεγάλης αξίας στο πλαίσιο πολλά υποσχόμενων ευρωπαϊκών επενδυτικών πρωτοβουλιών. Και πριν βιαστούν ορισμένοι να μιλήσουν για ξεπούλημα εθνικού πλούτου να θυμίσουμε ότι η επιτυχής αντιμετώπιση της κατάστασης μπορεί να συντελεστεί μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ από μόνη της, για παράδειγμα, η γη, δεν έχει αξία χωρίς τη δυνατότητα προσέλκυσης επενδύσεων εκτός Ευρωζώνης, ενώ και οι υδρογονάνθρακες άλλη αξία έχουν με τιμή πετρελαίου 30 δολάρια και άλλη με τιμή πετρελαίου 80 δολάρια.

Απαιτείται συστράτευση όλων των δυνάμεων της Ευρώπης για την επίλυση του προβλήματος, αλλιώς η καταστροφή θα πλήξει τους πάντες, αργότερα ή γρηγορότερα, ενώ πιθανή επιστροφή στους ενδοευρωπαϊκούς ανταγωνισμούς περασμένων αιώνων, πολύ απλά θα μετατρέψει τους λιγότερο ισχυρούς σε απλά πιόνια στη σκακιέρα των μεγάλων δυνάμεων.

Και ο νοών νοείτω…


Πηγή


Αργά ή γρήγορα η κοινωνία θα ξυπνούσε και θα αντιλαμβανόταν ότι η κρίση χρέους και τα προγράμματα εξυγίανσης που προωθούν οι δανειστές, δεν αφορούν τους... διπλανούς, αλλά την ίδια στο σύνολο της.

Η προπαγάνδα άλλωστε έχει και τα όρια της, όπως και η υπεροψία...

Σήμερα ολοένα και λιγότεροι μπορούν να ακούσουν και να πειστούν πως για όλα φταίνε οι δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι και οι αμοιβές τους. Πως υπεύθυνη για την οικονομική καταστροφή και το πολιτικό χάος είναι η μη απελευθέρωση των επαγγελμάτων. Πως για την κατάρρευση της αγοράς ευθύνη έχουν οι διαδηλωτές. Πως για την έλλειψη ρευστότητας ευθύνη έχουν οι συνταξιούχοι...

Η επιχειρηματολογία των εποπτών έγινε προπαγάνδα της ελληνικής κυβέρνησης και ρουλεμάν των πρόθυμων ΜΜΕ. Όλοι αυτοί μαζί βομβαρδίζουν τον κόσμο σχεδόν δύο χρόνια τώρα περί της αναγκαιότητας των μέτρων, περί του μονόδρομου της σωτηρίας, περί των δύσκολων αλλά απαραίτητων θυσιών για τη σωτηρία της πατρίδας...

Τα μέτρα πάρθηκαν, αλλά οι αριθμοί εξακολουθούν να μη βγαίνουν. Και οι αριθμοί έχουν την κακή συνήθεια να λένε την αλήθεια. Την αλήθεια που βιώνουν πια το σύνολο των εργαζομένων της χώρας, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, η συντριπτική πλειονότητα αυτών που απαρτίζουν τον όποιον εναπομείναντα οικονομικό ιστό της χώρας.

Οι αριθμοί που, για να μην ξεχνιόμαστε, αφορούν ανθρώπους στην ανεργία, μεροκάματα και συντάξεις πείνας, δείκτες στο έρεβος της ύφεσης, όχι μόνο δεν έχουν κάποιο αισιόδοξο μήνυμα διεξόδου από την κρίση να στείλουν, αλλά λένε και περιγράφουν κάτι ακόμη χειρότερο. Το μελλοντικό οικονομικό - πολιτικό - κοινωνικό τοπίο μιας χώρας μετα-μπανανίας, πτωχευμένης, με υποθηκευμένο τον πλούτο της και απελπισμένη τη νέα της γενιά.

Αυτή είναι η Ελλάδα του μνημονίου των εποπτών. Αυτή είναι η πραγματικότητα την οποία εμφανίζονται πρόθυμοι να διαχειριστούν - υπό εποπτεία - πολιτικές μαριονέτες του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος.

Αυτή είναι η κατάσταση που μπορεί να ανατρέψει η ελληνική κοινωνία, ο κόσμος της εργασίας και η νεολαία με τον αγώνα της για το πάντα επίκαιρο: Ψωμί- Παιδεία - Ελευθερία.


Όταν το πολιτικό σύστημα παράγει μόνο… νεκρούς και τρομοκρατία!

Ο σημερινός θάνατος του Έλληνα πολίτη κατέδειξε για μία ακόμη φορά την ανυπαρξία προστασίας των Ελλήνων πολιτών από το άριστα οργανωμένο, εγκληματικά κινούμενο και ποτέ συλληφθέν παρακράτος.

Ο σημερινός νεκρός προστίθεται στα θύματα της Marfin, σε όλους τους συμπολίτες μας που αυτοκτόνησαν υπό το βάρος των τεράστιων οικονομικών προβλημάτων που τους δημιούργησε η δολοφονική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Ο σημερινός νεκρός αποτελεί ένα προοίμιο εκείνων των πολιτών που χάνουν τις ζωές τους επειδή επί δεκαετίες –και ιδιαίτερα σήμερα- το κράτος έχει αντικατασταθεί από μορφές δράσης και στήριξης παρακρατικών μηχανισμών και η εν γένει λειτουργία του θυμίζει εγκληματική οργάνωση.

Ο σημερινός νεκρός ήταν δεδομένος από τη στιγμή που οι Έλληνες πολίτες πήραν την απόφαση να βγούνε στους δρόμους για να διεκδικήσουν την πατρίδα τους και για να βροντοφωνάξουν το δίκιο τους.

Ο σημερινός νεκρός Έλληνας πολίτης μας δείχνει το πραγματικό πρόσωπο όλων εκείνων που αναγνωρίζουν «πολιτικές ευθύνες», αλλά φροντίζουν μέσα από τα νομοθετήματά τους να υπεκφεύγουν από τις ποινικές τους ευθύνες.

Σήμερα, για μία ακόμη φορά αποδείχθηκε πως οι μεγαλύτεροι κουκουλοφόροι βρίσκονται μέσα στην Βουλή και συνεδριάζουν για να επισημοποιήσουν τα προαποφασισμένα, επιδεικνύοντας πρωτοφανή αναλγησία για το αίμα που χύνει ο Ελληνικός λαός εξαιτίας των δοσίλογων αποφάσεών τους.

Για να μην κλάψουμε άλλους νεκρούς, για να μην κλάψουμε για νέες απώλειες που μας ετοιμάζουν, για να μην θρηνήσουμε επιπλέον θύματα των μαριονετών και των άβουλων –αλλά αγαστά συνεργαζόμενων παρά τις εικονικές τους διαφωνίες- πολιτικών γελωτοποιών, η Νέα Ελλάδα καλεί τους Έλληνες να δυναμώσουν την φωνή τους και να θυμίσουν στην παρέα του Παπανδρέου, στους έρποντες της Bilderberg και στους υπαλλήλους των πολιτών, πως το Σύνταγμα ορίζει την λαϊκή κυριαρχία ως τον ηγέτη της χώρας.

Η Νέα Ελλάδα συμπορεύεται -χωρίς να διαφημίζεται με πανό- στους δρόμους και στις πλατείες της χώρας, μαζί με όλους τους Έλληνες πολίτες και καλεί σε ανένδοτο αγώνα κατά εκείνων που λογαριάζουν για εμάς, χωρίς εμάς και εις βάρος μας.

H Nέα Ελλάδα καταγγέλει όλους εκείνους που αρκούνται σε κροκοδείλια δάκρυα μιάς ανύπαρκτης συμπαράστασης στους συγγενείς των νεκρών, ενώ οι κουκουλοφόροι δολοφόνοι παραμένουν πάντα ασύλληπτοι!

Επιτέλους! Οι Έλληνες μπορούμε να διώξουμε τους ανίκανους και τους επικίνδυνους. Μπορούμε να χαράξουμε μόνοι μας το μέλλον της πατρίδας μας και να επανακτήσουμε την ποδοπατημένη μας υπερηφάνεια. Μένει να τολμήσουμε να κοιτάξουμε στα μάτια τους συνενόχους, τους συμμαθητές και τους περιπατητές που θέλουν να επιβάλουν την συνέχιση της ύπαρξης αυτού του άρρωστου πολιτικού συστήματος.

Η Νέα Ελλάδα είναι εδώ, καλεί και περιμένει όλους όσους θέλουν και μπορούν να αγωνιστούν για τα ιδανικά μας κόντρα στα δανεικά τους. Δεν είναι δικαίωμά μας, είναι υποχρέωσή μας να αντισταθούμε στον σχεδιασμένο αφανισμό μας.

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Ελλάδας


Είσαι λαθρομετανάστης/ρια και έχεις σύντροφο Έλληνα ή Ελληνίδα;

Τώρα θα πάρεις και άδεια παραμονής... με το νέο νόμο Παπουτσή!

Τώρα οι γκόμενες και οι γκόμενοι δικαιώνονται! Το ΠΑΣΟΚ τους σκέφτεται όλους!!!

ΘΕΜΑ: «Καθορισμός του τύπου άδειας διαμονής που χορηγείται σε υπηκόους τρίτων χωρών, συντρόφους πολίτη της Ε. Ε. ή Έλληνα, με τον οποίο διατηρούν σταθερή σχέση προσηκόντως αποδεδειγμένη».

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Έχοντας υπόψη τις διατάξεις:
1. Της παραγράφου 3 του άρθρου 90 του ν. 3386/2005, (ΦΕΚ 212/Α) « Είσοδος,
διαμονή και κοινωνική ένταξη υπηκόων τρίτων χωρών στην Ελληνική Επικράτεια»
2. Της παραγράφου 2 περ. β του άρθρου 3 του π.δ. 106/2007 με τις διατάξεις του
οποίου ενσωματώνεται η Οδηγία 2004/38/ΕΚ
3. Του Ν.1558/1985 «Κυβέρνηση και Κυβερνητικά Όργανα», όπως ισχύει
4. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις της παρούσας δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του Κρατικού Προϋπολογισμού.
5. Την αριθ. 31973/07-07-2011 κοινή απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εσωτερικών (ΦΕΚ Β΄1602/08-07-2011) για την ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Υφυπουργό Εσωτερικών.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ

1. Επιτρέπεται η είσοδος και η διαμονή στην Ελλάδα, υπηκόων τρίτων χωρών, συντρόφων πολίτη της Ε. Ε. ή Έλληνα, με τον οποίο διατηρούν σταθερή σχέση προσηκόντως αποδεδειγμένη, και τον συνοδεύουν κατά την είσοδό του στη χώρα ή εισέρχονται στην Ελλάδα, προκειμένου να τον επισκεφθούν ή να συνενωθούν με αυτόν.

2. Στα πρόσωπα αυτά, εάν δεν είναι κάτοχοι ισχύοντος τίτλου διαμονής, επιβάλλεται, όπου απαιτείται βάσει του Κανονισμού 539/2001, όπως αυτός τροποποιήθηκε και ισχύει, η κατοχή θεώρησης εισόδου (θεώρηση Σένγκεν), που εκδίδεται ατελώς και με απλουστευμένη διαδικασία.

3. Οι ανωτέρω υπήκοοι τρίτων χωρών, έχουν δικαίωμα διαμονής στην Ελλάδα για χρονικό διάστημα έως τρεις μήνες χωρίς κανένα όρο ή διατύπωση, εφόσον είναι κάτοχοι ισχύοντος διαβατηρίου ή θεώρησης, όπου απαιτείται και συνοδεύουν ή πηγαίνουν να συναντήσουν τον πολίτη της Ένωσης ή τον Έλληνα.

4. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που επιθυμούν να διαμείνουν στη χώρα για διάστημα που υπερβαίνει τους τρεις μήνες, οφείλουν να υποβάλουν σχετική αίτηση στη Δ/νση Μεταναστευτικής Πολιτικής της Γενικής Γραμματείας Πληθυσμού και Κοινωνικής Συνοχής του ΥΠΕΣ, εντός του επιτρεπόμενου χρόνου νόμιμης διαμονής τους στην Ελλάδα και εφόσον πληρούν τις παρακάτω προϋποθέσεις:

  • α) Είναι κάτοχοι διαβατηρίου ή άλλου ταξιδιωτικού εγγράφου σε ισχύ
  • β) Αποδεικνύουν τη σταθερή διαμονή του πολίτη της Ένωσης στην Ελλάδα
  • γ) Διατηρούν κοινή κατοικία με τον πολίτη της Ένωσης ή τον Έλληνα
  • δ) Αποδεικνύουν εγγράφως τη σταθερή σχέση τους με τον πολίτη της Ένωσης ή τον Έλληνα
  • ε) Διαθέτουν πλήρη ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας

5. Ως τεκμήρια της σταθερότητας της σχέσης λογίζονται :

  • α) Η καταχωρισμένη συμβίωση ή η ύπαρξη κοινού ή υιοθετημένου τέκνου του αιτούντος και του πολίτη της Ένωσης
  • β) Η σταθερότητα της σχέσης μπορεί επίσης να προκύπτει από το γεγονός ότι αυτοί έχουν αναλάβει κοινές μακροπρόθεσμες νομικές, κοινωνικές ή οικονομικές δεσμεύσεις.

6. Για τη χορήγηση της άδειας διαμονής οι ενδιαφερόμενοι οφείλουν σε κάθε περίπτωση να υποβάλλουν:

  • Αντίγραφο διαβατηρίου με την ισχύουσα θεώρηση εισόδου, όπου απαιτείται
  • Βεβαίωση εγγραφής του πολίτη της Ένωσης ή αντίγραφο του δελτίου ταυτότητας του Έλληνα
  • Βεβαίωση ασφαλιστικού φορέα για την κάλυψη των εξόδων νοσηλείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
  • Έγγραφα που αποδεικνύουν κοινή κατοικία (π.χ. μισθωτήριο συμβόλαιο, λογαριασμοί)

Για την απόδειξη συνδρομής των αναφερομένων στην παράγραφο 5 (α) τεκμηρίων, θα υποβάλλονται:

  • Επικυρωμένο αντίγραφο του συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης ή αντίστοιχου εγγράφου που κατά το δίκαιο της χώρας προέλευσης του πολίτη της Ένωσης πιστοποιεί καταχωρισμένη συμβίωση ή Αντίγραφο ληξιαρχικής πράξης γέννησης κοινού τέκνου του αιτούντος και του πολίτη της Ένωσης ή πράξη υιοθεσίας Σε κάθε άλλη περίπτωση, θα υποβάλλονται στοιχεία από τα οποία προκύπτουν μακροπρόθεσμες νομικές, κοινωνικές ή οικονομικές δεσμεύσεις.

Μετά από όλα αυτά, όλοι καταλαβαίνουμε... Σωστά;

Αλλά εμείς έχουμε μία απορία για τον κύριο Παπουτσή.

Αν κάποιος ή κάποια έχει αυξημένη "δραστηριότητα" και έχει πολλές ή πολλούς ερωτικούς συντρόφους, τότε όλοι οι ερωτικοί σύντροφοι -ανεξαρτήτως αριθμού- θα αποκτούν άδεια παραμονής; Υπάρχει περίπτωση ο/η γκομενιάρης να ελέγχεται οικονομικά για "πώληση ερωτικής δήλωσης"; Ποιός θα κάνει τον έλεγχο; Το ΣΔΟΕ με υπαλλήλους πράκτορες, που θα είναι καμουφλαρισμένοι - μεταμφιεσμένοι Πακιστανοί κ.λ.π.;

Λίγη σοβαρότητα, προφανώς δεν βλάπτει. Έτσι δεν είναι κύριε υπουργέ;



  • Κάποτε για ψύλλου πήδημα...άδειαζαν τα έδρανα. Σήμερα ημέρα ντροπής είναι... όλοι εκεί και ρητορεύουν!
  • Η συμμετοχή σε παράνομες διαδικασίες, ονομάζεται συνενοχή, αλλά σύσσωμη η αντιπολίτευση δείχνει να μην ενδιαφέρεται για τον φόνο της δημοκρατίας, για την παράδοση της χώρας, για την μετατροπή των πολιτών σε δούλους

Δεν περίμενα σήμερα στη Βουλή, ημέρα προδοσίας να κάθονται όλοι οι βουλευτές της αντιπολίτευσης να ακούνε τις εξυπνάδες και τις δικαιολογίες των ΠΑΣΟΚΩΝ. Οι εταιρίες απατηλών δημοσκοπήσεων ρωτούν δήθεν 500 άτομα και βγάζουν τα ποσοστά των κομμάτων διψήφια.

200.000 κόσμου έξω από μία Βουλή, με λίγη ντροπή … έπρεπε να οδηγήσουν την κυβέρνηση σε άμεση παραίτηση. Ούτε χούντα δεν θα άντεχε τέτοια μαζικότητα. Κι όμως ΟΥΤΕ η κυβέρνηση ντράπηκε , αλλά ΟΥΤΕ και η αντιπολίτευση που παραμένοντας στα έδρανα νομιμοποίησαν την ψήφιση της προδοσίας με ακατάσχετη φλυαρία και αναίμακτη ρητορεία.

Δεν περίμενα σήμερα το ΠΑΜΕ να προστατεύει την απρόσκοπτη λειτουργία της Βουλής από τους κουκουλοφόρους. Ήταν μία παράξενη ημέρα. Το ΠΑΜΕ καπελώνει της διαμαρτυρίες, ελέγχει τα συνθήματα, ελέγχει τις αντιδράσεις του κόσμου αλλά για κάποιον λόγο , σήμερα ειδικά, ένιωσα ότι η ΒΟΥΛΗ θα έπρεπε να διαλυθεί και να πάμε σε εκλογές.

200.000 κόσμου έξω από τη Βουλή αποτελούν σοβαρό λόγο για αλλαγή καθεστώτος και το ΠΑΜΕ «έκανε τη δουλειά της αστυνομίας»… όπως είπαν χαρακτηριστικά κάποιοι δημοσιογράφοι.

Σήμερα που του ΚΚΕ έδωσε εντολή να περικυκλωθεί η Βουλή … δεν ήταν για να … φοβηθεί η κυβέρνηση αλλά για να διαφυλαχθεί η ΕΓΚΑΙΡΗ ψήφιση της προδοσίας χωρίς προβλήματα και καθυστερήσεις.

Σήμερα έπρεπε να διακοπεί η ψήφιση κάθε νόμου με κάθε τρόπο, με διαμαρτυρίες των βουλευτών, με φωνές κι επεισόδια μεταξύ βουλευτών, με προσφυγές κατά του νομοσχεδίου, με συνεχή σαματά. Τίποτα όμως. Οι προδότες ήταν όλοι εκεί να βγάζουν λόγο ώστε να μην φάνε πολλά αβγά σαν βγουν στην αγορά.

Τι θα γινόταν εάν ο Σαμαράς τους έπαιρνε όλους και κατέβαινε τις σκάλες από τον Άγνωστο Στρατιώτη ανοίγοντας τον δρόμο για τη βουλή ανάμεσα στα ΜΑΤ;

Τι θα γινόταν αν ο ίδιος ο Σαμαράς μαζί με όλους τους βουλευτές εμπόδιζαν τα ΜΑΤ να κινηθούν ενάντια στο πλήθος;

Τι θα γινόταν εάν τα ΜΑΤ παρέμεναν ακίνητα και δεν εμπόδιζαν τη είσοδο του λαού στην παράνομη αυτή Βουλή, αποτέλεσμα εξαπάτησης του κοσμάκη; Δυστυχώς όμως για άλλη μία φορά αστυνομικοί των 900 ευρώ έβαλαν μπροστά τα κορμιά τους για να παραμείνει στην εξουσία μία σύγχρονη συγκαλυμμένη Χούντα που κάθε Ευρώ που θα πληρώσει στους αστυνομικούς θα το έχει αφαιρέσει από τη σύνταξη της μάνας τους , από το μεροκάματο του αδερφού τους και από το μέλλον των παιδιών τους. Με αίμα πληρώνονται οι αστυνομικοί και νομίζουν ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να προστατεύσουν και οι ίδιοι το δικό τους εισόδημα. Αν ήθελαν οι οργανώσεις των σωμάτων ασφαλείας να ρίξουν την κυβέρνηση … θα είχαμε εκλογές αυτήν την Κυριακή.

Όλα όμως δούλεψαν ρολόϊ … με φύλακες τους επαγγελματίες διαμαρτυρόμενους του ΠΑΜΕ. Οι κουκουλοφόροι εκτέλεσαν τις εντολές τους, οι διαδηλωτές-καπελωτές του ΠΑΜΕ εκτέλεσαν τις δικές τους εντολές κι οι ανιδιοτελείς Έλληνες είχαν δύο μόνο επιλογές: ή να διαδηλώσουν ειρηνικά και δηλώσουν υποχρεωτικά οπαδοί της Παπαρήγα και του Στάλιν ή να φύγουν σπίτι τους για να γλιτώσουν από τις πέτρες και τον τρόμο που έσπειραν οι κουκουλοφόροι. Καπέλωμα ή τρόμος ήταν το δίλλημα.

Η παράσταση ήταν τελικά ιδιαίτερα επιτυχημένη.

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν ήθελαν αλλά υπερψήφισαν, η αντιπολίτευση καταψήφισε αλλά ήταν εκεί παρούσα ώστε να νομιμοποιήσει και να μην κινδυνεύσει εσωτερικά η διαδικασία και οι διαδηλωτές του ΚΚΕ επίσης εκεί , περικύκλωσαν τη Βουλή συνεννοημένοι και μιλημένοι να μην απειληθεί η προδοσία από εξωτερικούς παράγοντες κι από αυθόρμητους πολίτες. Από τους κουκουλοφόρους … δεν υπήρχε περίπτωση να δούμε ανατροπή του σιωνιστικού ΠΑΣΟΚ. Και ψάχνοντας βαθιά στην Κόκκινη Επανάσταση δεν γίνεται να μην βρεθείς στα κεφάλαια των Rothschild που κάλυπταν τις ανάγκες κι αυτής της έγχρωμης επανάστασης δια μέσου του πράκτορα Parvus.Σε σιωνιστές κατέληξε η Λευκή Αρκούδα με την δολοφονία των Τσάρων (Τρότσκυ, Λένιν) και σε σιωνιστές ξαναέπεσε όταν ο Γιέλτσιν βομβάρδισε τη Ρωσική Βουλή (Αμπράμοβιτς, Χοντορκοφσκι κλπ) .

Μόλις κυκλοφόρησε η είδηση για έναν νεκρό αλλά μην περιμένετε εξώφυλλα που θα πυροδοτήσουν εξεγέρσεις... όπως κάποτε η "Ελευθεροτυπία" έκανε.






Είδα πρωί πρωί τον "οδηγό" στην Ζάχαρη, και είπα να σας δείξω (σε εσάς και στο Stratfor) πώς θα αποφύγει η Γερμανία την κατάρρευση του Ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Εάν δεν διαβάζονται τα σχεδιαγράμματα, μεγαλώνουν με κλικ.



Με παραδειγματικό στύψιμο. Θα είναι μια πιο ευγενική και σύγχρονη εκδοχή άλλων παραδειγματισμών, και συγγνώμη, εάν λαϊκίζω, αλλά δεν το κάνουν από ...κακία, αλλά για να μην ζητάνε τα ίδια οι Ιταλοί και οι Ισπανοί. Εξ άλλου το έχουν πει εδώ και μήνες: Άλλο η Ελλάδα, άλλα τα PIIGS (PIIS)


Είναι μεγάλη η προσπάθεια όλων να μας πείσουν πως ο ‘μη βίαιος χαρακτήρας’ των κινητοποιήσεων είναι δείγμα ενός ανώτερου πολιτισμού. Είναι όμως έτσι;

Κάνει εντύπωση η ‘απόλυτη καταδίκη’ κάθε ‘βίαιης πράξης’ από την πλευρά της άρχουσας τάξης. Φυσικά τα ΜΜΕ, που ακολουθούν ή μάλλον εκφράζουν σήμερα τα συμφέροντα της παραπάνω τάξης, ακολουθούν κατά πόδας. Προσπαθούν να μας πείσουν πως το διαμαρτυρόμαστε ειρηνικά, αποτελεί ταυτόχρονα το μόνο νόμιμο, αλλά και το ανώτερο ηθικά.

Σίγουρα οι ‘ειρηνικές διαμαρτυρίες’ κινούνται στο χώρο της νομιμότητας. Πιθανόν να είναι και ανώτερες ηθικά. Το ερώτημα όμως που μας απασχολεί εδώ είναι αν οι ‘ειρηνικές διαμαρτυρίες’ των Ελλήνων σήμερα, είναι δείγμα μιας ανώτερης πνευματικά στάσης ή είναι αποτέλεσμα άλλων παραγόντων.

Η ειρήνη –κατά την άποψή μας- δεν είναι μόνο η απουσία πολέμου. Είναι η αρμονική συνύπαρξη με το περιβάλλον. Φυσικό και ανθρώπινο. Από αυτή την άποψη, της απουσίας δηλαδή αρμονικής συνύπαρξης στο εσωτερικό της Ελληνικής κοινωνίας, είναι φανερό πως δεν ζούμε σε ειρηνικό καθεστώς. Γιατί όμως η πλειοψηφία των Ελλήνων επιμένει σε ‘ειρηνικές’ διαμαρτυρίες;

Έχει διαπιστωθεί περίτρανα πως οι ιθύνοντες απλώς μειδιούν όταν ‘πολιτισμένα’ τους ενημερώνουμε για τα προβλήματά μας. Σε κάθε ειρηνική διαμαρτυρία, απλώς στέλνουν τα ΜΑΤ και μας στέλνουν στο νοσοκομείο από το ξύλο. Με δεδομένη επομένως την απόφαση της άρχουσας τάξης να επιβληθεί με κάθε μέσο, ακόμα και με τη βία, είναι δείγμα ανωτερότητας το να αποκηρύσσεις κάθε βίαιη δράση;

Αν ρίξουμε μια ματιά στα αιτήματα, εύκολα διαπιστώνουμε ότι τα περισσότερα είναι οικονομικά. «Μη μας πάρετε άλλα, δεν αντέχουμε» ή «Δώστε μας … ». Στις ανακοινώσεις των συνδικάτων και όχι μόνο, κυριαρχούν τα οικονομικά ζητήματα. Ακόμα και όταν αναφέρονται τα υπόλοιπα, δίνεται η εντύπωση πως αναφέρονται ως ‘αλατοπίπερο’. Ζητήματα Εθνικής ανεξαρτησίας, τρόπου διακυβέρνησης κλπ, φαίνεται πως δεν απασχολούν τους Έλληνες. Δώστε μας λίγα κατοστάρικα παραπάνω το μήνυμα και πάρτε μας οτιδήποτε θέλετε. Φωνάζουμε, αλλά ουσιαστικά παρακαλάμε για λεφτά.

Αν γνωρίζαμε έναν άνθρωπο που ενδιαφέρεται μόνο για την τσέπη του και για τίποτα άλλο, θα λέγαμε ότι είναι ‘ηθικά ανώτερος’; Αν η απάντηση είναι όχι, γιατί να μην δώσουμε την ίδια απάντηση και για τον εαυτό μας; Ή μήπως μόνο οι άλλοι όταν πράττουν με γνώμονα το ατομικό τους συμφέρον, χαρακτηρίζονται ιδιωφελείς, συμφεροντολόγοι, πλεονέκτες, υπολογιστές, υλιστές, υστερόβουλοι, φιλοχρήματοι; Για μας δεν ισχύουν οι ίδιοι χαρακτηρισμοί; Εμείς είμαστε ‘ανώτερα όντα’ που αποδεικνύουμε την ανωτερότητά μας, επιλέγοντας ειρηνικές διαμαρτυρίες;.

Οι ‘άλλοι’ μπορούν να λένε ότι είμαστε εγωιστές. Ο εγωιστής είναι και μικρόψυχος. Δεν έχουμε ως εκ τούτου το , κουράγιο να αναλάβουμε το ρίσκο να σταθούμε απέναντι στους καταπιεστές μας σαν ίσος προς ίσο. Δεν μπορούμε να δηλώσουμε ‘ξεκάθαρη πρόθεση’. Να αναλάβουμε την ευθύνη της δικής μας ζωής και να αντισταθούμε σε οτιδήποτε την καταπιέζει. Με όποιο μέσο και όποιο τρόπο είναι αναγκαίος για να πετύχουμε το στόχο μας. Όχι δεν έχουμε το κουράγιο να διεκδικήσουμε αποτελεσματικά. Γιατί η διεκδίκηση σημαίνει και ανάληψη κινδύνου. Ποιος, που κοιτάζει μόνο την τσέπη του, μπορεί να συμπεριφερθεί έτσι;

Η παραπάνω άποψη, είναι απλώς κακόβουλη. Εμείς είμαστε ‘σώφρονες’ ‘νόμιμοι’. ‘Αντιστεκόμαστε’ μέχρι εκεί που μας επιτρέπουν. Ας θέσουν τα όρια οι άλλοι, όχι εμείς. Ποιοι είμαστε εμείς άλλωστε, που θα πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας, με τον κίνδυνο να μην έχουμε ζωή;

Η αντί-σταση, θέλει ψυχή. Θέλει συνείδηση. Καθαρότητα πνεύματος. Φαίνεται πως -ως λαός-, τίποτα πια δεν διαθέτουμε.

Δηιδάμεια


Οι απόψεις μου περί των τρεχόντων είναι γνωστές, μέσα από την αρθρογραφία μου στο ιστολόγιο. Ναι, θεωρώ ότι μοναδική ορθή διέξοδος για τη χώρα είναι να ακολουθήσει αυτά που περιγράφονται στα προγράμματα προσαρμογής -γνωστά ως "Μνημόνιο"- με μια ουσιαστική και θεμελιώδη διαφορά: Όπως έχουμε σημειώσει ήδη από την έναρξη αυτής της διαδικασίας, ήταν καταστροφική και εντελώς λανθασμένη η ενσυνείδητη πολιτική επιλογή να εμπλακεί στην εφαρμογή και επιβολή των εν λόγω προγραμμάτων ο ξένος παράγοντας. Η συγκεκριμένη πολιτική επιλογή ανήκει εξ' ολοκλήρου στην Κυβέρνηση, ενώ υποδαυλίστηκε και ενισχύθηκε από την αρνητική στάση της αντιπολίτευσης. Μείζονος και ελάσσονος. Επιπλέον, μεγάλο τμήμα του κοινωνικού συνόλου, για διαφορετικούς λόγους, συντάχθηκε εναντίον όχι μόνο της ξένης παρουσίας αλλά και εναντίον του Μνημονίου και των προβλέψεών του συνολικά.

Ο δρόμος για την απελευθέρωση της οικονομίας, μέσα από την συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, μέσω της απελευθέρωσης των επαγγελμάτων, της άρσης των πανάκριβων προνομίων και της εξάλειψης της κρατικής επιχειρηματικότητας είναι μονόδρομος, αν θέλουμε να συμμετέχουμε σε μια σύγχρονη, παραγωγική και βιώσιμη χώρα.

Αυτός ο στόχος ωστόσο, δεν υπηρετείται από την επιτήρηση δίκην αποικιοκρατικής δυνάμεως, των κλιμακίων της Τρόικας, των διαφόρων αλλοδαπών τεχνοκρατών και της ωμής παρέμβασης των ηγετών ξένων δυνάμεων στα εσωτερικά μας. Επίσης, δεν υπηρετείται ούτε από την επιβληθείσα διαδικασία εκταμίευσης, η οποία εγγενώς εμπεριέχει το στοιχείο του εκβιασμού, της εξευτελιστικής τριμηνιαίας διαπόμπευσης της χώρας στην οποία τίθενται ανέφικτοι στόχοι προκειμένου να πιεσθεί να λάβει με το γνωστό δραματικό κάθε φορά τρόπο τα αναγκαία μέτρα. Ναι, τα μέτρα είναι αναγκαία, όχι οι στόχοι δεν πρόκειται να επιτευχθούν στο χρόνο που απαιτείται. Απλώς, ο συνδυασμός λειτουργεί ως καταπιεστικός μηχανισμός.

Αν κάποιος προσπαθήσει να αντιπαραθέσει το επιχείρημα ότι η υποταγή στον ξένο παράγοντα αποτελούσε προϋπόθεση για την εκταμίευση του δανείου, δηλαδή η γνωστή υπεκφυγή πως η χώρα πιεζόταν από την ανάγκη για ρευστότητα και κατά συνέπεια προκειμένου να πληρώσει τις εσωτερικές της -τουλάχιστον - υποχρεώσεις ήταν αναγκασμένη να "παραδοθεί άνευ όρων" θα απαντήσω τα εξής για μια ακόμη φορά: Αν οι πολιτικοί αρχηγοί, το πολιτικό προσωπικό, η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία λειτουργούσε στο ύψος των περιστάσεων, ενωτικά, με το αίσθημα της έκτακτης ανάγκης και αναλαμβάνοντας εν συνόλω και αυτοβούλως την πρωτοβουλία να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα - ανεξαρτήτως κυβερνητικής μεταβολής - τότε το αποτέλεσμα θα κυμαινόταν από έξοδο στις αγορές (που είναι το ευκτέο και το ζητούμενο της όλης υπόθεσης) μέχρι το χειρότερο σενάριο που θα ήταν η καλύτερη διαπραγμάτευση των όρων επιτήρησης, όχι των μέτρων που είναι αναγκαία, των όρων!, και η ελάχιστη χρονικά παραμονή μας σε αυτό το καθεστώς. Πιο απλά, η ελαχιστοποίηση του πολιτικού ρίσκου που αυτή τη στιγμή αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα συστημικού ρίσκου για τη χώρα και άρα αποτρέπει την έξοδό μας στις αγορές θα απέτρεπε την θλιβερή εικόνα που αντικρίζουμε σήμερα.

Κρίσιμο σφάλμα λοιπόν στην όλη στρατηγική αποτέλεσε η "αφελής" προσέγγιση ότι αφού δεν "μπορεί να τα βρει Κυβέρνηση-Αντιπολίτευση" ώστε να λάβει τα μέτρα, αυτά θα επιβληθούν δια εξωτερικών επιτηρητών.

Από αυτό το σημείο και μετά η όλη διαδικασία καταρρέει και παρεκκλίνει του αρχικού της στόχου. Ενώ λοιπόν, ο αρχικός στόχος ήταν η έξοδος της χώρας στις αγορές δια της δανειακής συμβάσεως που θα εξαγόραζε χρόνο ώστε η οικονομία να επανέλθει σε βιώσιμα επίπεδα, η κοινωνία αποπροσανατολίστηκε από αυτόν τον "απλό" οικονομικό στόχο και η ξένη παρουσία μετασχημάτισε αυτόν τον στόχο σε εθνικό. Πλέον, αυτή η δανειακή σύμβαση -μια από τις πολλές που κατά καιρούς έχει συνάψει το Ελληνικό κράτος στην ιστορία του δεν είναι κάτι πρωτοφανές- ταυτίστηκε με την παρουσία ξένων επιτηρητών και αντί να αποτελέσει έναν τεχνοκρατικό ζητούμενο η έξοδος της χώρας στις αγορές, ολοένα και περισσότερο ενισχύεται η ιδέα του "εθνικού στόχου" να φύγει η Τρόικα. Μαζί με την κοινωνία αναγκάστηκε να ακολουθήσει προκειμένου να επιβάλλει τα συμφωνηθέντα και η Κυβέρνηση. Ταυτίζει πλέον στο λόγο της την Πατρίδα με την οικονομία, τον πατριωτισμό με την φορολογική συνέπεια, το εθνικό με το μνημονιακώς ορθό.

Αντί λοιπόν τα πράγματα να περιορισθούν στην ένταση και στο πεδίο που τους αρμόζει - στο οικονομικό - η αρχική επιλογή της Κυβέρνησης και του κ. Παπανδρέου να εμπλέξει τον ξένο παράγοντα στα εσωτερικά της χώρας, οδήγησε την κατάσταση σε διλήμματα εθνικού χαρακτήρα τα οποία παραμορφώνουν τη λειτουργία των θεσμών και ειδικότερα του Κοινοβουλίου αλλά διαμορφώνουν και μια εκρηκτικά διχαστική κατάσταση στην κοινωνία σχετικά με τη νέα ερμηνεία του πατριωτισμού.

Τεράστιο το ιστορικό και πολιτικό σφάλμα του κ. Παπανδρέου αυτή η θολή σύμμειξη εθνικού και οικονομικού. Φαίνεται σαν να μπορεί κανείς να αποτυπώνει τον πατριωτισμό του και να περατώνει τις εθνικές του υποχρεώσεις στο γκισέ και στα έντυπα της εφορίας. Εντούτοις, το εθνικώς ορθό ξεκινάει από πολύ πιο μακρυά και καταλήγει να απαιτεί από τους Έλληνες πολύ περισσότερα. Αποτελεί φενάκη η τρέχουσα κυβερνητική προπαγάνδα ότι αν κανείς είναι φορολογικά ενήμερος είναι και εθνικά τακτοποιημένος. Τέτοια εξίσωση δεν υπάρχει. Και αλίμονο αν διανοηθούμε ότι τακτοποιώντας τα φορολογικά, τα ασφαλιστικά ή τα υπόλοιπα οικονομικά, εξοφλούμε και τα χρωστούμενα προς την Πατρίδα. Αλίμονο αν θεωρήσουμε τον παράνομο, τον φοροφυγά, τον αργόμισθο του Δημοσίου ή τον συνδικαλιστή και εθνικά υπεύθυνο. Βεβαίως - και από αυτό το ιστολόγιο - πολλάκις έχει υπογραμμισθεί η σημασία της μεταρρύθμισης και δη της ταχείας, στον ελληνικό οικονομικό ιστό.

Όχι λοιπόν. Τέτοια ταύτιση δεν υπάρχει. Ο πατριωτισμός εκπέμπει σε εντελώς άλλο μήκος κύματος από τον οικονομικό ορθολογισμό. Η επένδυση με εθνικό μανδύα, του κάθε νομοσχεδίου που προβλέπεται στο Μεσοπρόθεσμο, ώστε να αποκτήσει μεγαλύτερη διάσταση από την πραγματική του δεν είναι τίποτε παραπάνω από καπήλευση εννοιών και εσκεμμένη παραπλάνηση.

Θα ήταν ευχής έργον αν μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε την Πατρίδα μόνο μέσα από ένα εκκαθαριστικό, μια έκτακτη εισφορά ή ένα ειδικό τέλος. Θα είχαμε γλυτώσει από πολέμους, εθνικούς αγώνες και χιλιάδες πεσόντες. Μακάρι να μπορούσαμε κάθε φορά που πραγματικά κινδυνεύει η Πατρίδα να την εξαγοράζαμε - με όποιο οικονομικό κόστος - και να πηγαίναμε για ύπνο μετά. Δυστυχώς, η Πατρίδα δεν εξαγοράζεται. Κερδίζεται με άλλου είδους αγώνες που καμία σχέση δεν έχουν με τις παρούσες εξελίξεις.

Οι αντεξουσιαστές στην εξουσία
και ο λαός στα... νεκροτομεία!

Ο 53χρονος οικοδόμος κατέληξε στο νοσοκομείο, από ανακοπή καρδιάς. Ένα θύμα, ένας νεκρός στην προσπάθεια να απελευθερωθεί η Ελλάδα.

Οι πληροφορίες για ελαφρούς τραυματισμούς μάλλον ήταν ελεγχόμενες.

Ο νεκρός 53χρονος βρέθηκε μεταξύ των μπλοκ του ΠΑΜΕ και των αντεξουσιαστών και δέχθηκε μία πέτρα και μεταφέρθηκε στον Ευαγγελισμό.

Το αίμα αυτού του ανθρώπου δεν είναι ευθύνη των κουκουλοφόρων παρακρατικών, αλλά της κυβέρνησης Παπανδρέου. Αυτό το αίμα καλεί όλους τους υπόλοιπους να αγωνιστούν για την επανάκτηση της Δημοκρατίας.

Άλλος ένας νεκρός, μετά τους νεκρούς της Marfin. Άλλο ένα θύμα των αντεξουσιαστών που πήραν την εξουσία. Ακόμη ένας Έλληνας νεκρός επειδή θέλησε να αντισταθεί στο καθεστώς - χούντα του ΠΑΣΟΚ.


Τέλος στη χούντα του ΠΑΣΟΚ

Τέλος στην τρομοκρατία των διεφθαρμένων πολιτικών

Τέλος στους γελωτοποιούς και τα τσιράκια των τραπεζιτών

Οι Έλληνες δεν επαιτούν, αλλά ΑΠΑΙΤΟΥΝ την πατρίδα τους.

Την ίδια στιγμή, το ΠΑΜΕ υποστηρίζει πως βρήκε αστυνομικούς ανάμεσα στους κουκουλοφόρους!

Σύμφωνα με πληροφορίες κατά τη διάρκεια των συμπλοκών, διαδηλωτές του ΠΑΜΕ απομόνωσαν μερικά άτομα από το μπλοκ των “κουκουλοφόρων” και έλεγξαν τις ταυτότητές τους. Μεταξύ αυτών βρέθηκαν και δύο άτομα που κατείχαν υπηρεσιακές ταυτότητες της Ελληνικής Αστυνομίας.

Το γεγονός αυτό διέψευσε κατηγορηματικά η ΕΛ.ΑΣ. δια του εκπροσώπου της Αθανάσιου Κοκκαλάκη, ο οποίος τόνισε ότι δεν υπάρχει “κανένα απολύτως στοιχείο που να επιβεβαιώνει ότι άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. συμμετείχαν σε προβοκατόρικες ενέργειες, οποιουδήποτε είδους”.



Ενώ η χώρα είναι έτοιμη να βυθιστεί στο απόλυτο σκοτάδι, στην μιζέρια και στην εξαθλίωση, ενώ οι πολίτες διαδηλώνουν για να πάρουν την πατρίδα τους πίσω, ξαφνικά... πόλεμος στην Αριστερά! ΚΚΕ, μέσω ΠΑΜΕ, βάλλει κατά ΣΥΡΙΖΑ!!! Ένας ιδιόμορφος πόλεμος για επικράτηση ή μήπως οι παρακρατικοί έχουν μπει στα εκατέρωθεν στρατόπεδα και κατάφεραν να μετακυλήσουν το «ενδιαφέρον» στους δρόμους από τα όσα τραγικά για την χώρα διαδραματίζονται στην Βουλή;

Οι Έλληνες αγωνιούν. Η θηλειά που οι «εταίροι» έχουν βάλει στην Ελλάδα, σφίγγει και οι υποτακτικοί και τα δουλικά των τραπεζών αποφασίζουν την απόλυτη μετατροπή της Ελλάδας σε κράτος χωρίς καμία κυριαρχία, πολίτες χωρίς κανένα δικαίωμα και ουσιαστικά με την ψήφο τους είναι έτοιμοι να κάνουν πράξη το «μπάτε σκύλοι κι αλέστε»…

Οι ημέρες που διανύει η χώρα είναι τραγικές. Ενώ το παρακράτος δίνει ρεσιτάλ με θεατές τις Δυνάμεις Ασφαλείας (που περιμένουν την σειρά τους για να συμμετάσχουν στο όργιο κατά της Δημοκρατίας), το επίσημο κράτος παραδίδει ό,τι έχει και δεν έχει σε χέρια άθλιων τρωκτικών της παγκόσμιας οικονομίας. Η επίσημη κατοχή της Ελλάδας είναι πλέον προ των πυλών, ενώ η δικαιολογία των γελωτοποιών πολιτικών πως ότι κάνουν το κάνουν για το καλό της χώρας, δεν μπορεί να πείσει ούτε τους ίδιους…

Οι φωτιές που σήμερα έχουν μπει στο Σύνταγμα και στους πέριξ αυτού δρόμους, πιθανότατα τις επόμενες ημέρες θα εξαπλωθούν σε ολόκληρη την χώρα. Κάποιοι ίσως θα πρέπει να σκέφτονται πόσο «υγιεινή» μπορεί να είναι πλέον η συνέχιση της παραμονής τους στην χώρα που πρόδωσαν, στην χώρα που μετέτρεψαν σε χώρο, στην χώρα που παρέδωσαν σε ξένες δυνάμεις…

Την ίδια στιγμή ο κατοχικός πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, χωρίς εθνική πολιτική, χωρίς σχέδιο, χωρίς κόκκινες γραμμές, είναι έτοιμος να μεταβεί στις Βρυξέλλες για να παραδώσει το χάος που δημιούργησε σε μία προ δύο ετών ανεξάρτητη χώρα. Φαίνεται, όμως, πως οι Ευρωπαίοι αρχηγοί δεν σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της Ελλάδας και οδεύουν προς αναβολή της Ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής. Η «αλληλεγγύη» στο μεγαλείο της…


Toυ Hamish McRae
για τη βρετανική εφημερίδα Independent

Οι Έλληνες απεργοί έχουν δίκιο. Εάν κάποιος - ένα πρόσωπο, μια εταιρεία ή μια χώρα - δεν μπορεί να εξοφλήσει τα χρέη του, είναι προτιμότερο να αποδεχθεί την αλήθεια, να δει τι μπορεί να αποπληρώσει άμεσα, και τέλος να δεχθεί τις όποιες απώλειες που θα προκύψουν ως μέρος ενός πακέτου ανασυγκρότησης των οικονομικών του.

Το πρώτο μνημόνιο που υπέγραψε η Ελλάδα προέβλεπε δάνεια τα οποία χορηγήθηκαν με την προϋπόθεση ότι το ποσό θα αποπληρωνόταν στο ακέραιο. Όταν κατέστη σαφές ότι κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο, ήλθε το δεύτερο "σχέδιο διάσωσης", το οποίο εξακολουθεί να εφαρμόζεται. Αυτό προέβλεπε μια διαγραφή κατά 20% ενός μεγάλου μέρους του χρέους. Ωστόσο, τώρα έχει καταστεί σαφές ότι ούτε αυτό δεν είναι εφικτό, με αποτέλεσμα να θεωρείται αναπόφευκτη η διαγραφή του χρέους κατά περίπου 50% της ονομαστικής του αξίας.

Αυτό θα μειώσει το ύψος του ελληνικού χρέους, από το 180% του ΑΕΠ περίπου στο 90%, ποσοστό αρκετά υψηλό για τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα, αλλά ενδεχομένως βιώσιμο. Η Ελλάδα, ωστόσο, έχει άλλα τρία προβλήματα, πέρα από το μέγεθος του δημόσιου χρέους της. Τα προβλήματα αυτά είναι: το μέγεθος του ελλείμματος του προϋπολογισμού, οι πενιχρές προοπτικές της χώρας για ανάπτυξη, και το ανεπαρκές σύστημα φορολόγησης και διαχείρισης της δημόσιας διοίκησης.

Το έλλειμμα προϋπολογισμού για το περασμένο έτος ξεπέρασε το 10% του ΑΕΠ. Φέτος, ενώ έχει μειωθεί κάπως, ενδέχεται πάλι να υπερβεί το 9% του ΑΕΠ. Με αυτό το ρυθμό προόδου, ακόμη και με μείωση κατά το ήμισυ του υπάρχοντος χρέους, η Ελλάδα και πάλι θα επιστρέψει σε επίπεδα που υπερβαίνουν το 100% του ΑΕΠ. Kαι οπωσδήποτε, κανείς δεν θα είναι διατεθειμένος να δανείσει στη χώρα τα απαιτούμενα ποσά με ένα αποδεκτό επιτόκιο. Αλλά, από την άλλη πλευρά, μια δέσμη ακόμη αυστηρότερων δημοσιονομικών μέτρων, που θα προβλέπουν αύξηση της φορολογίας και περικοπές δαπανών, θα βλάψουν τις προοπτικές της χώρας για οικονομική ανάπτυξη.

Ήδη δεν υπάρχει πλέον ανάπτυξη στην Ελλάδα. Υπό κανονικές συνθήκες, οποιαδήποτε χώρα στη θέση της Ελλάδας θα υποτιμούσε το νόμισμά της. Αυτή είναι η κλασική πολιτική, αφού ένα "ασθενέστερο" νόμισμα θα καταστήσει φθηνότερες τις εξαγωγές και ακριβότερες τις εισαγωγές, αυξάνοντας έτσι τη ζήτηση για τα εγχώρια προϊόντα. Αναμφίβολα ο τουρισμός ανταποκρίνεται γρήγορα στις αλλαγές νομίσματος. Ο κόσμος θα προτιμήσει να περνάει τις διακοπές του στην Ελλάδα και όχι, για παράδειγμα, στην Ιταλία ή την Ισπανία. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν είναι δυνατόν να συμβεί ενώ η Ελλάδα παραμένει στη ζώνη του ευρώ. Το όλο σκεπτικό μας οδηγεί σε εικασίες ότι τελικά η χώρα δεν θα έχει άλλη επιλογή εκτός από το να φύγει από την ευρωζώνη.

Τέλος, υπάρχει το ζήτημα της κακής διαχείρισης της δημόσιας διοίκησης. Στην Ελλάδα υπήρξε ανέκαθεν εκτεταμένη φοροαποφυγή και φοροδιαφυγή. Το τελευταίο μέτρο που πήρε η Ελληνική Κυβέρνηση, της εφάπαξ επιβολής εισφοράς ακινήτων μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος, έγινε με το σκεπτικό ότι οι πολίτες θα πρέπει να συνεισφέρουν στο κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Μένει να δούμε εάν θα είναι αποτελεσματικό. Αλλά αξίζει να αναφέρουμε ότι δεν έγινε καμία προσπάθεια από μέρους της κυβέρνησης να μειωθούν οι γραφειοκρατικές δαπάνες, οι οποίες τελικά βαραίνουν τους ίδιους τους πολίτες.

Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει και τρίτο πακέτο διάσωσης μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Το εάν θα είναι βιώσιμο ή όχι από οικονομική και πολιτική άποψη είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα.

Ο τουρκικός στρατός ανακοίνωσε έχει στείλει ήδη στρατιώτες στο Βόρειο Ιράκ προκειμένου να επιτεθούν σε Κούρδους αντάρτες, με σκοπό να απαντήσει στις επιθέσεις της Τετάρτης που προκάλεσαν το θάνατο σε 24 Τούρκους στρατιώτες.

«Μιας ευρείας κλίμακας επιχείρηση έχει ξεκινήσει σε πέντε διαφορετικά σημεία στο Βόρειο Ιράκ από 22 τάγματα, έχοντας και υποστήριξη από αέρος αποτελούμενη από επιθετικά ελικόπτερα τύπου Cobra αλλά και αεροσκάφη», ανέφερε το γενικό επιτελείο στην ιστοσελίδα του.

Τα 22 τάγματα αποτελούνται από μονάδες καταδρομών καθώς και από αστυνομικές και ειδικές δυνάμεις. Αναλυτές δηλώνουν πως πρόκειται για περίπου 10.000-15.000 στρατιώτες.

Οι φονικές επιθέσεις σε σημεία του στρατού κοντά στα σύνορα με το Ιράκ, προκάλεσαν το θάνατο 24 Τούρκων στρατιωτών, ενώ οι συγκρούσεις των κούρδων ανταρτών με το στρατό, έχουν κλιμακωθεί από το καλοκαίρι.

Συμφωνία τύπου Γερμανίας του 1953: Η λύση!

Του Μενέλαου Τασιόπουλου

Η πρόταση- φόρμουλα έχει ξανακουσθεί, αλλά τώρα στην κρίσιμη αυτή συγκυρία, την έφερε στο προσκήνιο ο επικεφαλής του Συνασπισμού Αλ. Τσίπρας στο χθεσινό δελτίο ειδήσεων του ΑΛΤΕΡ.

Η Ελλάδα να διαπραγματευθεί με την Γερμανική Ευρώπη που δημιουργείται μια ανάλογη συμφωνία που επιτράπει στην καταχρεωμένη μεταπολεμική Γερμανία, από τους πιστωτές της, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, το 1953.

Τρεις άξονες – μια διαπραγμάτευση

Στην συμφωνία αυτή περιλαμβάνονταν τρία κύρια σημεία. Πρώτον ένα haircut στο σύνολο του τεράστιου χρέους της ‘ύψους 50%. Δεύτερον ακύρωση των όποιων Μνημονίων και δανειακών συμβάσεων και εμπέδωση της εθνικής της κυριαρχίας καθ΄ όλο το διάστημα αποπληρωμής. Τρίτον συμφωνία η αποπληρωμή του υπόλοιπου 50% του χρέους της, που είχε συμφωνηθεί με πολύ λογικό και μάλλον χαμηλό, για τα δεδομένα της εποχής διεθνή επιτόκια, να γίνεται στη βάση του ρυθμού ανάπτυξης της χώρας. Δηλαδή όσο μεγαλύτεροι ήταν οι ρυθμοί ανάπτυξης τόσο μεγαλύτερο το ποσοστό αποπληρωμής των χρεών και των τοκοχρεολυσίων. Όσο μικρότερη, απαραίτητη η αναγκαία προσαρμογή. Οι πιστωτές με την μέθοδο αυτή, ασχολούνταν και ενίσχυαν τους ρυθμούς ανάπτυξης της Γερμανίας, ώστε να πάρουν πίσω τα δάνεια τους.

Το δικαίωμα της «συμμαχικής» Ελλάδος

Εάν αυτά μεταπολεμικά δόθηκαν στην επόμενη ημέρα της ναζιστικής Γερμανίας, είναι παράλογο να υπάρξει αρνητική θέση στην «συμμαχική» Ελλάδα και ενδεχομένως στις άλλες χώρες, από τις ελλειμματικές της ευρωζώνης, από τη στιγμή που τα ελλείμματα του Νότου είναι δομικά εξαιτίας της Συμφωνίας του Μάαστριχτ και του Ευρώ , ενώ ευρωομόλογο δεν εκδίδεται ως μορφή αναδιανομής των πλεονασμάτων , με ευθύνη της Γερμανίας, που είναι η πλέον ευνοημένη από το Μάαστριχτ και το ευρώ.

Ευρύτερη σύγκλιση Ν.Δ- Αριστεράς

Στην κατεύθυνση αυτή και με δεδομένο ότι η πρόταση ξεκινά από την Αριστερά, ως «κόκκινη γραμμή», πολύ εύκολα μπορεί να υιοθετηθεί από την αντιμνημονιακή Νέα Δημοκρατία, που αποτελεί τον έτερο πόλο αστικής εξουσίας , απέναντι στο καταρρέον πλέον , σε επίπεδα αφανισμού , ΠΑΣΟΚ των Μνημονίων , του Μεσοπρόθεσμου και του πολυνομοσχεδίου εξαθλίωσης των Ελλήνων.

Ο κόσμος στους δρόμους με μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις θα πρέπει να ζητήσει κάτι απλό, σε μια πρώτη φάση. Αποπληθωρισμό ! Δηλαδή μείωση των φόρων και έλεγχο των καρτέλ, σε επίπεδο τέτοιο που να αντιστοιχεί το κόστος ζωής στη μείωση των μισθών και των αμοιβών. Με τον τρόπο αυτό οι επιθετικές ενέργειες Παπακωσταντίνου και Βενιζέλου , υπό τις εντολές της τρόικας , σε βάρος του μέσου νοικοκυριού, θα δημιουργήσουν θετικό δεδομένο για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Θα έχει «σπάσει» η «φούσκα» της τελευταίας 15ετιας, με τον πλέον ανώδυνο τρόπο.

Επίσης ο κόσμος στους δρόμους θα πρέπει να μείνει και να ζητήσει εκλογές, άμεσα και άσχετα με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Κορυφής της Κυριακής , οι οποίες θα ανακοινωθούν από το Βερολίνο στην Ελληνική κυβέρνηση και δεν θα συναποφασισθούν. Άρα η Ελλάδα με την επόμενη κυβέρνηση της και ένα νέο μέτωπο αντιμνημονιακό, από την Κεντροδεξιά μέχρι την Αριστερά μπορεί να διεκδικήσει αυτή , με προφανή διεθνή στήριξη, μια συμφωνία διεξόδου, αντίστοιχη της μεταπολεμικής Γερμανίας του 1953.

Η σύγκρουση Γαλλίας- Γερμανίας

Κρίσιμο είναι και το πρόβλημα σε εξέλιξη της σύγκρουσης Βερολίνου- Παρισιού για τον EFSF και τον τρόπο αντιμετώπισης του ζητήματος κατάρρευσης του ευρωπαϊκού και ειδικά του γαλλικού τραπεζικού συστήματος , με καταλύτη την Ελληνική χρεοκοπία.

«Στημένη λεμονόκουπα» ο Παπανδρέου

Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι . ο Γ. Παπανδρέου και οι κυβερνήσεις του, συντεταγμένες στον άξονα της παγκοσμιοποίησης και των διεθνών τραπεζών και funds Ροκφέλερ- Ρότσιλτ- Σόρος , εγκλώβισαν την Ελλάδα και την Ευρώπη στο μοντέλο του ΔΝΤ , της απώλειας εθνικής κυριαρχίας και απεθνικοποίησης των δημόσιων περιουσιών και υποδομών , την εξαθλίωση του βιοτικού επιπέδου και των εργασιακών σχέσεων.
Αποτέλεσμα η σημερινή απόλυτη εξαθλίωση. Τώρα ο Γ. Παπανδρέου αποτελεί «στημένη λεμονόκουπα» για το σύστημα των Λεσχών της Παγκοσμιοποίησης αλλά και για τους ‘Έλληνες.

Μπορεί να προστατευθεί από τους Ροκφέλερ και τους Ρότσιλντ, πραγματικούς κύριους μετόχους της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ , της FED και πάτρωνες της Ευρώπης του ευρώ, ως τραπεζικοκεντρικής δομής, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να διαφύγει από τη μοίρα που την έβαλε ο τελευταίος της δυναστείας των Παπανδρέου.

Εξέγερση και ανατροπή των δεδομένων

Το μόνο διαπραγματευτικό χαρτί που τώρα πλέον έχουν οι Έλληνες είναι τους εαυτούς τους. Εάν συγκεντρωθούν και δεν επιτρέψουν την παραχώρηση της εθνικής τους κυριαρχίας και δημόσιας περιουσίας, κανείς δεν μπορεί να την επιβάλει μονομερώς από τις «σάλες» της νέας ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας με τον Γερμανικό χαρακτήρα. Γιατί πολύ απλά δεν έχουμε στρατιωτική κατοχή, αλλά οικονομική και επικοινωνιακή. Οι συγκεντρώσεις θα πρέπει να έχουν όγκο , αλλά και μήνυμα για μείωση των φόρων όσο και των μισθών και εκλογές άμεσα., δυναμικό και μη αναστρέψιμο.

Να ξαναπάρουμε τη μοίρα της χώρας στα χέρια μας και να επιλέξουμε ελληνικής ταυτότητας διακυβέρνηση. Στην παρούσα φάση είμαστε όμηροι του διεθνούς συστήματος της Παγκοσμιοποίησης και των δομών των τραπεζών. Ανατροπή σε όλα τώρα!!!




Όπως αναμενόταν ξέσπασαν πριν από λίγο τα ….συνήθη επεισόδια. Αυτήν την φορά όμως οι μπαχαλάκηδες δυσκολεύονται από τις αλυσίδες περιφρούρησης που έκανε το ΠΑΜΕ σε κατάλληλα σημεία του χώρου έξω από την Βουλή.

Ομάδα κουκουλοφόρων λίγο πριν τις 2 βγήκε από το σταθμό του ΗΣΑΠ στο Μοναστηράκι και ανέβηκε στο Σύνταγμα. Πήρε θέση στη συμβολή Β. Σοφίας, Αμαλίας και μπροστά από τη Μεγ. Βρετανία. Η Αστυνομία επεχείρησε να εισέλθει από την Καραγιώργη Σερβίας, αλλά οι διαδηλωτές τους απώθησαν. Στη συνέχεια δυνάμεις περιφρούρησης του ΠΑΜΕ επιτέθηκαν στους κουκολοφόρους που τους ρίχνουν πέτρες και μολότοφ. Οι αστυνομικές δυνάμεις παρακολουθούν και δεν επεμβαίνουν.

To ΠΑΜΕ έκανε αισθητή την παρουσία του από το πρωϊ, υλοποιώντας την υπόσχεση για περικύκλωση του κτιρίου του Κοινοβουλίου.

Από νωρίς το πρωί η Βουλή βρίσκεται περικυκλωμένη από ένα μεγάλο πλήθος που κάθε άλλο παρά πτοήθηκε από τα χθεσινά επεισόδια και εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του για την κυβερνητική πολιτική λιτότητας. Αρκετοί είναι αυτοί που λένε ότι θα μείνουν εκεί ως αργά,

Από νωρίς το μεσημέρι, έχουν κατακλυσθεί από κόσμο και όλοι οι κεντρικοί δρόμοι της πρωτεύουσας -Σταδίου, Πανεπιστημίου, Αμαλίας και Καραγεώργη Σερβίας κ.α.

Eνας τραυματίας με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις

Οι συγκρούσεις ανάμεσα στους κουκουλοφόρους και το ΠΑΜΕ συνεχίζονται και επεκτείνονται προς Βουκουρεστίου, Σταδίου αλλά και στην Αμαλίας .

Ομάδες κουκουλοφόρων πετούσαν πέτρες κατά διαδηλωτών ενώ δεν δίστασαν να ρίξουν ακόμη και βόμβα μολότοφ μέσα στο πλήθος.

Όπως φαίνεται οι διαδηλωτές δεν πτοούνται και παραμένουν εκεί.

Πηγή

Αν κάποιος διαθέτει πολύ χρήμα μπορεί να ασκήσει εξουσία. Αυτό είναι κάτι που όλοι το γνωρίζουμε και δεν χρειάζεται επιχειρηματολογία για να αποδειχτεί. Αν κάποιος διαθέτει όμως ασύλληπτο ποσόχρημάτων, τότε μπορεί να ασκήσει παγκόσμιο έλεγχο, ιδιαίτερα αν η συσσώρευση του πλούτου και ο δανεισμός γίνεται εδώ και μερικές χιλιάδες χρόνια!
Ας δούμε πως λειτουργεί όλη αυτή η απάτη.

Όλο αυτό το κόλπο βασίζεται στη δημιουργία ανύπαρκτου χρήματος καιστο δανεισμό του σε άτομα, επιχειρήσεις και κράτη, με αντάλλαγμα τον τόκο

Αυτό δημιουργεί τεράστια χρέη για τις κυβερνήσεις, τις επιχειρήσεις, και τονπληθυσμό και συνεπώς μπορούν να τεθούν υπό έλεγχο. Για να δουλέψει όμως σωστά το σύστημα, θα πρέπει οι τραπεζίτες να δανείζουν χρήματα που δεν έχουν. Αν εσείς ή εγώ έχουμε ένα εκατομμύριο ευρώ, μπορούμε να δανείσουμε ένα εκατομμύριο ευρώ. Αν όμως είσαι τράπεζα και έχεις ένα εκατομμύριο ευρώ, μπορείς να δανείσεις όσες φορές θέλεις αυτό το ποσό και
μάλιστα έντοκο!

Σκεφθείτε πως αν ένα μικρό πλήθος καταθετών πήγαινε να αποσύρει τα χρήματά του από μια συγκεκριμένη τράπεζα, η τράπεζα αυτή θα κατέρρεε μέσα σε λίγη ώρα, αφού δεν θα είχαν να δώσουν πίσω τα χρήματα, επειδή πολύ απλά δεν τα διαθέτουν! Τα χρήματα στην τράπεζα είναι απάτη! Όταν πάτε σε μια τράπεζα να πάρετε δάνειο, η τράπεζα δεν τυπώνει, ούτε κόβει κάποιο νόμισμα. Απλώς περνά το ποσό του δανείου στο λογαριασμό σας.

Από εκείνη τη στιγμή πληρώνετε τόκο για κάτι που δεν είναι τίποτα περισσότερο από αριθμοί που εμφανίζονται σε μια οθόνη. Φυσικά αν δεν μπορέσετε να ξεπληρώσετε το ανύπαρκτο δάνειο, η τράπεζα μπορεί να έρθει και απολύτως νόμιμα, να σας κατασχέσει την περιουσία την υπαρκτή πλέον περιουσία, το σπίτι σας, το οικόπεδο σας, το αυτοκίνητο ή πάσης φύσεωςαγαθό σας, μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός που εμφανίζεται στην οθόνη.

Ως συνήθως θα πρέπει να πληρώσετε και κάτι παραπάνω, αφού θα σας «πεθάνουν» και στα έξοδα.

Βέβαια έχουμε φάει μεγάλη πλύση εγκεφάλου για να εμπιστευτούμε το «πλαστικό χρήμα», αφού έτσι διασφαλίζουμε τις συναλλαγές μέσω αριθμών και περιορίζουμε στο ελάχιστο τη διακίνηση πραγματικού χρήματος.

Επιπλέον, επειδή τα χρήματα δεν μπαίνουν σε κυκλοφορία από τις κυβερνήσεις, αλλά από ιδιωτικές τράπεζες που δίνουν δάνεια στους πελάτες τους, οι τράπεζες ελέγχουν επακριβώς πόσο χρήμα κυκλοφορεί. Όσα περισσότερα δάνεια αποφασίζουν να δώσουν, τόσο περισσότερο χρήμα κυκλοφορεί. Η μόνη διαφορά ανάμεσα σε μια οικονομική ανάπτυξη και σε μια οικονομική ύφεση είναι το πόσο χρήμα βρίσκεται σε κυκλοφορία. Τόσο απλά. Μέσα απ' αυτό το σύστημα, οι ιδιωτικές τράπεζες, οι οποίες ελέγχονται παγκόσμια από τα ίδια άτομα, αποφασίζουν πόσα χρήματα θα βρίσκονται στην κυκλοφορία. Μπορούν έτσι να δημιουργήσουν οικονομικές ανόδους και υφέσεις, κατά βούληση. Το ίδιο φυσικά ισχύει για τα χρηματιστήρια, μέσα από τα οποία οι ίδιοι αυτοί τύποι διακινούν καθημερινά τρισεκατομμύρια ευρώ, γύρω από τις οικονομικές και τραπεζικές αγορές και αποφασίζοντας αν οι τιμές των μετοχών θα ανεβούν, θα κατεβούν, θα εκτιναχθούν στα ύψη ή θα καταρρεύσουν. Οι καταρρεύσεις των χρηματιστηρίων δεν συμβαίνουν ποτέ τυχαία, αλλά πάντα εσκεμμένα.

Όσο περισσότερο χρήμα, πλαστικό ή μη, βρίσκεται σε κυκλοφορία, τόσο μεγαλύτερη οικονομική δραστηριότητα υπάρχει, άρα περισσότερα πρoϊόντα αγοράζονται και πουλιούνται, αυξάνει το εισόδημα του πληθυσμού και φυσικά αυξάνουν και οι θέσεις εργασίας. Υπάρχει όμως ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που χρησιμοποιούν «αυτοί» και δεν είναι άλλο από το να δημιουργούν ανάπτυξη, προσφέροντας πολλά δάνεια και ύστερα μας παίρνουν τη μπουκιά απ’ το στόμα.

Αν ρωτήσετε κάποιον μεγαλόσχημο οικονομολόγο, θα σας πει υπάρχει ένας φυσιολογικός οικονομικός κύκλος που δημιουργεί αυτές τις αυξομειώσεις… Ναι… κι εγώ τώρα κοίταξα έξω από το παράθυρό μου και είδα ένα γάιδαρο να πετάει!

(Και τώρα η συνταγή...)

Ποιός είναι φυσικά ο ρόλος των περιόδων ανάπτυξης; Να βυθιστεί ακόμα μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στα χρέη!

Η έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα, σημαίνει πως οι περισσότερες επιχειρήσεις δανείζονται μεγάλα χρηματικά ποσά για να αγοράσουν π.χ. καλύτερο εξοπλισμό, για να αυξήσουν την παραγωγή τους προκειμένου να ανταποκριθούν στην αυξημένη ζήτηση. Ο υπόλοιπος πληθυσμός, οι απλοί εργαζόμενοι, δανείζονται για να αγοράσουν ένα σπίτι ή ένα καλύτερο, ένα καινούριο και πιο ακριβό αυτοκίνητο, επειδή είναι σίγουροι για το μέλλον της οικονομίας, που συνήθως συνοδεύεται και από ψηφοθηρικούς διθυράμβους της όποιας κυβέρνησης για την ικανότητά της. Ύστερα, την κατάλληλη στιγμή, οι μεγάλοι τραπεζίτες, συντονίζονται και αυξάνουν τους τόκους για να μειώσουν τη ζήτηση των δανείων. Ταυτόχρονα αρχίζουν να απαιτούν τα ήδη οφειλόμενα δάνεια, που σύμφωνα με τη νέα «μόδα» του κυμαινόμενου επιτοκίου, ήδη έχουν αυξηθεί ως συνήθως, κάτι τοις. Έτσι εξασφαλίζουν πως θα δώσουν πολύ λιγότερα δάνεια από όσα έδιναν.

Τελικά, με την όποια μορφή έχει το χρήμα, πλαστικό ή μη, αρχίζει να αποσύρεται, άρα αρχίζει η μείωση ζήτησης προϊόντων και οδηγούμαστε στη μείωση των θέσεων εργασίας, αφού δεν κυκλοφορεί πια αρκετό χρήμα για να υποστηρίξει την απαραίτητη οικονομική δραστηριότητα. Έτσι, άνθρωποι και επιχειρήσεις δεν κερδίζουν πια αρκετά για να εξοφλήσουν ή να πληρώσουν τις δόσεις των δανείων τους και οδηγούνται αναπόφευκτα στην πτώχευση.

Στη συνέχεια, οι τράπεζες τούς κατάσχουν τις πραγματικές περιουσίες, τις επιχειρήσεις, τα ακίνητα, τα αυτοκίνητα και τα άλλα αποκτήματά τους, για ένα δάνειο, το οποίο δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την εμφάνιση μερικών αριθμών σε μια οθόνη... Αυτό συμβαίνει χιλιάδες χρόνια, ειδικά όμως τους τελευταίους αιώνες, ο πραγματικός πλούτος των πολλών ξεζουμίζεται και καταλήγει στις τσέπες «εκείνων» που ελέγχουν το τραπεζικό σύστημα.

Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν για τα κράτη. Αντί να κόβουν και να εκτυπώνουν το δικό τους άτοκο χρήμα, οι κυβερνήσεις υποχρεωτικά το δανείζονται, από την «κομόρα» των ιδιωτικών τραπεζών και επιστρέφουν εκτός από το κεφάλαιο και τον τόκο, μέσω της φορολόγησης των πολιτών. Το μεγαλύτερο μέρος από τα ποσά που μαζεύει το κράτος μέσω της φορολογίας, πηγαίνουν στην πληρωμή δανείων τα οποία οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να μην έχουν πάρει, αφού θα μπορούσαν να έχουν το δικό τους χρήμα άτοκα! Γιατί όμως γίνεται αυτό; Μα, επειδή «αυτοί» ελέγχουν τις κυβερνήσεις όπως ελέγχουν και τις τράπεζες. Έχουν φτιάξει πλήθος από οργανισμούς και ελεγκτικές επιτροπές και συμβούλια και άλλα βαρύγδουπα που ελέγχουν για τυχούσες κρατικές παρασπονδίες… Είναι εύκολο να διαπιστώσετε, ποιά κράτη παρεκτράπησαν τα τελευταία χρόνια και ποιά ήταν η κατάληξή τους…

Ακούμε για «ιδιωτικοποίηση», αλλά δεν μας λένε τον πραγματικό λόγο που πρέπει να γίνει. Μας λένε πως πρέπει να περιοριστούν τα κρατικά έξοδα, πως χρειάζεται καλύτερο management και άλλα άσχετα. Ιδιωτικοποίηση, είναι το ξεπούλημα των περιουσιακών στοιχείων του κράτους, δηλαδή της περιουσίας όλων μας, για να αποφευχθεί, για λίγο, η πτώχευση του κράτους που δημιούργησαν τα χρέη στις τράπεζες. Όποια άλλη καραμέλα πιπιλάνε, είναι εκ του πονηρού.

Οι «αναπτυσσόμενες» χώρες (αυτές που λέγαμε μέχρι πριν λίγα χρόνια Τρίτος Κόσμος) παραχωρούν τον έλεγχο της γης, των πρώτων υλών και του υπεδάφους τους, στις διεθνείς τράπεζες, επειδή δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τα αβάστακτα δάνεια που οι τράπεζες με δόλιο τρόπο, τις παρότρυναν να δημιουργήσουν, ώστε να τις παγιδέψουν σε αυτή ακριβώς την κατάσταση.

(Είχα έναν φίλο και πελάτη από το Ζαΐρ, υπάλληλο τότε στη Γαλλική πρεσβεία, που μου έφερνε τεράστιο πλήθος στοιχείων για το τι υπέδαφος έχει αυτή χώρα! Θα μπορούσε να έχει μια από τις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη, αλλά ο κόσμος εκεί λιμοκτονεί… Εγκυκλοπαιδικά και μόνο σας λέω πως τα ορυχεία που υπάρχουν εκεί, χρονολογούνται σε… πολλές δεκάδες χιλιάδες χρόνια εξορύξεων!)

Ο κόσμος σε καμία περίπτωση δεν θα ζούσε στη φτώχεια και τη στέρηση αν δεν υπήρχαν αυτές οι μεθοδεύσεις, αυτών των τύπων.

Η οικονομική καταπίεση του κόσμου συντονίζεται σήμερα από τις «κεντρικές τράπεζες» κάθε χώρας που ναι μεν φαίνεται να λειτουργούν ανεξάρτητα, αλλά στην πραγματικότητα συνεργάζονται για τον κοινό σκοπό τους. Η Τράπεζα της Αγγλίας, η οποία δημιουργήθηκε από το Γουλιέλμο της Οράγγης, υπήρξε η αράχνη που δημιούργησε τον παγκόσμιο τραπεζικό ιστό και σε άλλο επίπεδο, από το 1930, το ίδιο ισχύει και για την Τράπεζα Διεθνών Διαφορών της Ελβετίας. Όλες όμως οι τράπεζες δημιουργήθηκαν από τους απογόνους «αυτών» που υπήρξαν οι τραπεζίτες της Γένοβα και της Βενετίας, και των Ναϊτών Ιπποτών που όλοι τους την ίδια περίοδο, χρησιμοποιώντας το σύστημα που περιέγραψα παραπάνω, δημιούργησαν τα θεμέλια του σύγχρονου τραπεζικού συστήματος ήδη από τον 12ο αιώνα.

Απ΄το βιβλίο του Μ.Καλογερά 2012 - ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Η μοναξιά του "ηγεμόνα" πριν το τραγικό του τέλος...

Την προηγούμενη εβδομάδα αποκαλύφτηκε η πρόθεση του Γιώργου Παπανδρέου να πραγματοποιήσει εκείνη την επίσκεψη που… χρωστούσε, στις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει ένα photo opportunity με τον Μπαράκ Ομπάμα, προκειμένου να στείλει το μήνυμα της στήριξης της υπερδύναμης προς την Ελλάδα, ενόψει της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις 23 Οκτωβρίου.

Ο Πρωθυπουργός, με παραδοσιακά καλούς «διαύλους επικοινωνίας» με την πέραν του Ατλαντικού όχθη, φέρεται το τελευταίο διάστημα να βρίσκεται… υπό περιορισμό, από τον Λευκό Οίκο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διακηρύσσουν την αναγκαιότητα στήριξης της Ελλάδας, δεν συνδέουν ωστόσο το παραπάνω αίτημα με την υποστήριξη της Κυβέρνησης Παπανδρέου.

Τα «καλά λόγια» για το ΠΑΣΟΚ τελείωσαν με την προ μηνών επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον στην Αθήνα. Έκτοτε, το Μέγαρο Μαξίμου έχει ορατή δυσκολία να εξασφαλίσει όσα θέλει από την Ουάσινγκτον. Η επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου είναι η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση, καθώς φαίνεται ότι αναβάλλεται και πάλι, ή εφόσον πραγματοποιηθεί, δεν θα περιλαμβάνει κάποια «πολιτική χειραψία» με τον Μπαράκ Ομπάμα ή τον Αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν, αλλά θα περιοριστεί σε συνάντηση με τη Γενική Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ. Κάποιοι μάλιστα, σπεύδουν να σχολιάσουν ότι η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν αφήνει περιθώρια ούτε καν για συνάντηση του Γιώργου Παπανδρέου με τον Τίμοθι Γκάιτνερ.

Σημειώνεται ότι ο Πρωθυπουργός είχε ξεκινήσει για τις ΗΠΑ και προ μερικών εβδομάδων, για να επιστρέψει εσπευσμένα στην Αθήνα, μετά την ενημέρωση που του έκανε ο Ευάγγελος Βενιζέλος για το δυσμενές για την Ελλάδα κλίμα στο Eurogroup. Μια «δραματοποίηση», που στόχευσε στον επικοινωνιακό «αφοπλισμό» της εμφάνισης του Αντώνη Σαμαρά στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Δεν είναι όμως μονάχα οι Ηνωμένες Πολιτείες, εκείνες που μοιάζουν να έχουν γυρίσει την πλάτη τους στην Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Την ίδια τακτική ακολουθεί και η Ρωσία, αν και με την περίπτωση της Μόσχας, μάλλον το ρωσικό κατεστημένο δεν είδε ποτέ με θετικό μάτι την άνοδο στην εξουσία του κόμματος που ήθελε να ακυρώσει τις ενεργειακές συμφωνίες του Βλαντιμίρ Πούτιν με τον Κώστα Καραμανλή.

Την προηγούμενη εβδομάδα, ανακοινώθηκε ότι την Αθήνα θα επισκεφτεί ως το τέλος του έτους ο Ντιμίτρι Μεντβέντεφ. Το πραγματικό «στοίχημα» για την Κυβέρνηση βέβαια θα ήταν η επίσκεψη να αφορά τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ακόμη και η παρουσία Μεντβέντεφ στην Αθήνα ωστόσο, θα είχε τη σημασία της.

Μόλις όμως το Κρεμλίνο έδωσε στη δημοσιότητα το πρόγραμμα με τις διεθνείς επισκέψεις του Προέδρου Μεντβέντεφ ως το τέλος του τρέχοντος έτους, διαπιστώθηκε ότι ο προορισμός «Αθήνα»… απουσίαζε. Ενδεικτικό των αποστάσεων που θέλει να κρατήσει και η Ρωσία.

Η συμπεριφορική στρατηγική των δυο άλλοτε μονομάχων του Ψυχρού Πολέμου, επιβεβαιώνει ότι η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, αποτελούν ήδη… παρελθόν, στην πολιτική προσέγγιση των διεθνών εταίρων της Ελλάδας.

Δεν θέλουν λοιπόν… να χάνουν χρόνο. Και προχωρούν στον, επώδυνο για το ΠΑΣΟΚ, διαχωρισμό της Ελλάδας από την εκλεγμένη Κυβέρνησή της. Η οποία βέβαια, έχει χάσει προ πολλού την πολιτική και κοινωνική νομιμοποίησή της.

Πηγή

Ένταση και επεισόδια εκδηλώθηκαν σήμερα στην πλατεία Συντάγματος, όταν οι κουκουλοφόροι που βρισκόταν στην οδό Γεωργίου, επιχείρησαν να σπάσουν την περιφρούρηση του ΠΑΜΕ.

Η ένταση στη συνέχεια επεκτάθηκε και στην οδό Αμαλίας, με τους κουκουλοφόρους να πετούν πέτρες, ξύλα και βόμβες μολότοφ, ενώ το μπλοκ του ΠΑΜΕ στη συνέχεια κατάφερε να ανασυνταχθεί.

Το ΕΚΑΒ δέχθηκε κλήση από τους διασώστες του Ερυθρού Σταυρού, για έναν διαδηλωτή που φέρει πολύ σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, λόγω πτώσης από ύψος.

Στη συμβολή των οδών Καραγιώργη Σερβίας και Σταδίου, καθώς και μπροστά στη Φιλελλήνων, η αστυνομία προχώρησε στη ρίψη χημικών εναντίον των κουκουλοφόρων.

Παρά τη νέα επίθεση – προβοκάτσια των μπαχαλάκηδων, ο κόσμος δεν έφυγε από την Πλατεία Συντάγματος αλλά παραμένει εκεί στέλνοντας διάγγελμα παραίτησης στην κυβέρνηση, λίγες ώρες από την κρίσιμη ψηφοφορία στην Βουλή.

Δεν έχει καμία σημασία πλέον αν ο κόσμος που συγκεντρώθηκε σήμερα ήταν λίγο περισσότερος ή λίγο λιγότερος απο χθές. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι πουθενά στον κόσμο δεν έχει παραμείνει στην εξουσία κυβέρνηση, ύστερα από τέτοια λαϊκή κατακραυγή.

Τα σημερινά επεισόδια ξέσπασαν όταν ομάδα κουκουλοφόρων λίγο πριν τις 2 βγήκε από το σταθμό του ΗΣΑΠ στο Μοναστηράκι και ανέβηκε στο Σύνταγμα. Πήρε θέση στη συμβολή Β. Σοφίας, Αμαλίας και μπροστά από τη Μεγ. Βρετανία. Η Αστυνομία επεχείρησε να εισέλθει από την Καραγιώργη Σερβίας, αλλά οι διαδηλωτές τους απώθησαν. Στη συνέχεια δυνάμεις περιφρούρησης του ΠΑΜΕ επιτέθηκαν στους κουκολοφόρους που τους έριχναν πέτρες και μολότοφ. Στην αρχή, πι αστυνομικές δυνάμεις παρακολουθούσαν και δεν επενέβαιναν.

Γρήγορα όμως η σύγκρουση γενικεύτηκε με βροχή μολότοφ από την πλευρά των αναρχικών εναντίον της περιφρούρησης, της συγκέντρωσης, , αλλά και της Αστυνομίας, η οποία απάντησε με χημικά και δακρυγόνα. Οι ομάδες της περιφρούρησης του ΠΑΜΕ αμύνονταν με τα ξύλα από τα πανό, αλλά στο τέλος επιβλήθηκαν!!!.

To ΠΑΜΕ έκανε αισθητή την παρουσία του από το πρωϊ, υλοποιώντας την υπόσχεση για περικύκλωση του κτιρίου του Κοινοβουλίου.

Από νωρίς, έχουν κατακλυσθεί από κόσμο και όλοι οι κεντρικοί δρόμοι της πρωτεύουσας -Σταδίου, Πανεπιστημίου, Αμαλίας και Καραγεώργη Σερβίας κ.α. Ο κόσμος δεν πτοήθηκε από τα χθεσινά επεισόδια και εκφράζει την έντονη διαμαρτυρία του για την κυβερνητική πολιτική λιτότητας. Οι περισσότεροι λένε πως θα παραμείνουν μέχρι αργά

Πέντε τραυματίες από τους οποίους ο ένας σοβαρά τραυματισμένος, που μάλλον ότι χτυπήθηκε από μάρμαρο στο κεφάλι. Όλοι οι τραυματίες μεταφέρονται στον Ευαγγελισμό.

Αυτήν την ώρα η Αστυνομία συνεχίζει να καταδιώκει ομάδες κουκουλοφόρων, οι οποίες έχουν διασπαστεί και απωθούνται προς τις οδούς Καραγιώργη Σερβίας, Ερμού, Μητροπόλεως και Φιλλελήνων.

Ο κόσμος φωνάζει συνθήματα σαν κι αυτά:

«Πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από δω»,

«Εδώ είναι Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή, δεν έχει ελικόπτερο παρά μόνο φυλακή»
Ο Γ.Α. Παπανδρέου στο δρόμο της «εθελούσιας ηρωικής εξόδου»
Ήγγικεν η ώρα για την «νωπή εντολή» και του Γ.Α.Παπανδρέου στο δρόμο της «εθελούσιας ηρωικής εξόδου» που χάραξε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ανοίγοντας νέες παραδόσεις στην διαδοχή των μεταπολιτευτικών μας κυβερνήσεων.
Μετά βέβαια την επικείμενη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, και την καταβολή της έκτης δόσης, τολμώ να πω.

Με πολύ ενδιαφέρον θα παρακολουθήσουμε την αιτιολογία της αποτυχίας ενός σεβαστού και συμπαθή κατά την γνώμη μου Έλληνα εκσυγχρονιστή πολιτικού.

Δεξί χέρι επί κυβερνήσεων Σημίτη του πρωθυπουργού που “εκσυγχρόνισε” την Ελλάδα, που επί των ημερών τους διοργανώσαμε τους Ολυμπιακούς αγώνες, ενταχθήκαμε στο Ευρώ, έγιναν τα μεγάλα έργα, και υπογράφηκε η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επειδή θέλω να βλέπω θετικά τα πράγματα δεν θα καταπιαστώ με το ότι επί των ημερών τους συνέβησαν Εθνικές τραγωδίες από τα Ίμια έως το Χρηματιστήριο, από την πιο ακριβή Ολυμπιάδα στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων έως τα πιο ακριβά δημόσια έργα σε αναλογία χιλιόμετρο /εκατομμύρια ευρώ, από την ασύδοτη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος μέχρι την εκμηδένιση της περιφερειακής ανάπτυξης της χώρας, από την ευφάνταστη δημιουργική λογιστική και την παραποίηση στατιστικών στοιχείων έως την υπόγεια διπλωματία των “ζεϊμπέκικων” και την αποδοχή του σχεδίου Ανάν, από τα “ευχαριστώ τους Αμερικάνους” έως την παράδοση της Εθνικής μας οικονομίας στους Γερμανούς.

Και επειδή ο λαός λέει η αλεπού εκατό τα αλεπουδάκια εκατόν ένα, έτσι και η κυβέρνηση Γ.Α. Παπανδρέου μετά τα προεκλογικά ψεύδη του 2009,την παραποίηση των στατιστικών επί υπουργού οικονομικών Παπακωνσταντίνου, την περίεργη συκοφάντηση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας παγκοσμίως, τα ασύστολα ψέματα μέχρι την έλευση του ΔΝΤ, την ψήφιση του μνημονίου, του μεσοπρόθεσμου και τώρα του πολυνομοσχεδίου κάνει τις κυβερνήσεις της “αλλαγής” του “εκσυγχρονισμού”, και της “νέας διακυβέρνησης” (για να μην αφήσω στο απυρόβλητο τους συνιδιοκτήτες της μεταπολιτευτικής εξουσίας) μαζί με τα επιτεύγματά τους να μοιάζουν πολύ λίγες μπροστά στο θεάρεστο έργο(sic) της χειρότερης κυβέρνησης όλων των εποχών.

Επειδή σύμφωνα με το μανιφέστο των τριών μάλλον “υποψηφίων διαδόχων” πλην Χρυσοχοϊδη μην ξεχάσω να αναφέρω, προθέσεις αγνές -σε θεωρητικό επίπεδο πάντα -θεωρώ ότι πράγματι έχουν εκφραστεί από τους κυβερνώντες και τον Πρωθυπουργό ιδιαίτερα, μηδενιστικά δε, συμπεραίνω ότι καμία θέση –πρόθεση του ΠΑΣΟΚ της πράσινης ανάπτυξης και της Ελπίδας δεν μετουσιώθηκε σε πράξη.

Αντιθέτως ζούμε σαν σε εικονική πραγματικότητα –ας είναι καλά τα ΜΜΕ -που “τυχαία” το 70% από αυτά ελέγχεται από τρία ονόματα - την πειραματική προσαρμογή των Ελλήνων σε εργαζόμενους χωρίς συντάξεις, χωρίς περίθαλψη, χωρίς παιδεία, με αυξημένα ωράρια και μειωμένες αποδοχές, με αυξημένους τους ήδη υψηλούς έμμεσους και άμεσους φόρους, στην χώρα των πιο ακριβών σούπερ μάρκετs, του πιο ακριβού καφέ, της αμόλυβδης των 1,99€ (που με πλαφόν διαμορφώθηκε- καλά να είναι οι άνθρωποι -μόνο 1,67€), του 23% ΦΠΑ ακόμη και στα τρόφιμα, να ζούνε σε μόνιμη αβεβαιότητα κάτω από το φάσμα της απόλυσης αν δεν έχουν ήδη απολυθεί και με μοναδική διέξοδο την εκδοχή της μετανάστευσης. Τους δε “έχοντες” επιχειρηματίες –επενδυτές που φορολογούνται με 45% σε κατάθλιψη που δεν πρόλαβαν ακόμα να κλείσουν τις εδώ επιχειρήσεις τους και να μεταναστέψουν σε όμορα κράτη.

Και όλα τα παραπάνω για τους έχοντες εργασία και εισόδημα, για τους ανέργους των 40 ετών και την νέα γενιά των 500€ και αυτά αν βρούνε δουλειά, ούτε λόγος.

Τα δεδομένα που κατάφερα να συλλέξω και οδηγούν στο συμπέρασμα ότι έχει φτάσει -πριν την ώρα της- η ηρωική έξοδος του Γ.Α.Παπανδρέου από την διακυβέρνηση της χώρας είναι:


1. Η τοποθέτηση του ίδιου του πρωθυπουργού ότι δεν τον ενδιαφέρει η επανεκλογή του.

2.Η προσπάθεια του Ιουνίου του 2011 για συν κυβέρνηση με τον Α. Σαμαρά, άμεση δηλαδή ομολογία αδυναμίας διακυβέρνησης.

3. Η παράδοση του δαχτυλιδιού της διαδοχής με την αντιπροεδρία ή “τυράκι” για την απαξίωση του ως διάδοχου κατά άλλους του κινήματος στον Ε. Βενιζέλο ως άμεση ομολογία αδυναμίας μελλοντικής πολιτικής ενασχόλησης του “εντός των τειχών”.

4.Η δεύτερη αναβολή της μετάβασής του στις ΗΠΑ.

5. Η δήλωση της Ν. Μπακογιάννη για αναγκαιότητα κυβέρνησης εθνικής ενότητας (με πρωθυπουργό κοινής αποδοχής την ίδια υποθέτω…).

6.Η παραίτηση του Θ. Ρομπόπουλου όπου απηχεί τις θέσεις πολλών κυβερνητικών βουλευτών.

7. Η μετωπική σύγκρουση όλων πλέον των συντεχνιών με την κυβέρνηση.

8. Η συνάντηση με τους ιδιοκτήτες του MEGA και η κηδεμονία των δελτίων ειδήσεων από τον Στ. Ψυχάρη.

9.Η άρνηση της Λούκα Κατσέλη να ψηφίσει το άρθρο 37.

10. Η 90λεπτη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (μάλλον για να πεισθεί να μην παραιτηθεί πριν τον ίδιο και να υπογράψει το πολυνομοσχέδιο όπως έκανε και με το μνημόνιο δηλαδή;).

11.Το μανιφέστο των τριών(ως κατάθεση πολιτικής παρακαταθήκης για το πολιτικό τους μέλλον και σίγουρα όχι ως στήριξη προς τον Πρωθυπουργό όπως ευαγγελίζονται.) .

12. Η συνέντευξη Γ.Α .Παπανδρέου ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί άμεσα οτιδήποτε που το μεταφράζω ότι “αφού δεν μπορώ να προσφέρω στον τόπο καλό είναι να φεύγω και εγώ σιγά σιγά ”.

13.Η δήλωση της Χ. Αράπογλου ότι “σχεδόν όλοι οι βουλευτές τόσο καιρό νομοθετούμε υπό εκβιαστικά διλήμματα”.

14.Η διαφαινόμενη αδυναμία του πρωθυπουργού να γίνει πλέον πιστευτός και άρα να διαπραγματευτεί και για οτιδήποτε από τον γαλλογερμανικό άξονα..

15. Η στενάχωρη γι αυτόν αποδοχή του ότι η πρώτη του κυβέρνηση δεν υλοποίησε κανένα μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα και με τις δικές του στραβοτιμονιές χτύπησε στην ξέρα του Πασοκικού παρακράτους που ως συνδαιτυμόνας του όφειλε πολύ καλά να το γνωρίζει και ο ίδιος.

16.Τις τελευταίες δηλώσεις Σαμαρά όπου με σαφήνεια πλέον παίρνει θέση μάχης απέναντι στον Γ.Α.Παπανδρέου παρ’όλες τις εξωτερικές πιέσεις που του έχουν ασκηθεί για συμπόρευση στα θέματα των βουλών της Τρόικας.

Το ενδεχόμενο κοινής ή ξεχωριστής παρουσίας των Παπανδρέου -Σαμαρά στις Βρυξέλες για μια ύστατη προσπάθεια διαπραγμάτευσης αποδεικνύει την αδυναμία του πρωθυπουργού για άλλη μια φορά και μαρτυρά την κρισιμότητα των επόμενων ημερών.

Η σημερινή πανελλαδική απεργία εάν ξεφύγει από τον έλεγχο των δυνάμεων καταστολής που για πρώτη φορά συνεπικουρούνται και από μια ευρωπαϊκή δύναμη καταστολής ταραχών μπορεί να οδηγήσει και σε απρόσμενες εξελίξεις.