Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Σεπ 2014

Τι τρέχει στην Κατεχάκη; Τι συμβαίνει στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών; Γιατί άρχισαν –και πάλι- να γράφονται διάφορα και να συζητιούνται ακόμη περισσότερα, για την πλέον ευαίσθητη εθνικά κρατική υπηρεσία της χώρας; Ποιοι και γιατί επιδιώκουν την (επανα)δημιουργία ενός «ανώμαλου» κλίματος στην ΕΥΠ, σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη για την χώρα περίοδο;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Αρχικά, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως οτιδήποτε συζητιέται για την ΕΥΠ, αποτελεί πλήγμα για την ίδια την υπηρεσία, της οποίας ο σταθερός στόχος είναι να λειτουργεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, και, ακόμη περισσότερο, να μην γίνεται αντικείμενο «συζητήσεων» και γραφομένων, προκειμένου να ικανοποιεί τον σκοπό της ύπαρξής της στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Κανόνας που θα έπρεπε να είναι απαράβατος -αλλά δυστυχώς δεν συμβαίνει αυτό-, είναι πως οτιδήποτε συμβαίνει στο εσωτερικό της συγκεκριμένης υπηρεσίας θα πρέπει να παραμένει στο εσωτερικό της και οποιαδήποτε –τονίζουμε την λέξη οποιαδήποτε- «κατάσταση» να μην γνωστοποιείται. Καταντά, δε, γελοίο, να διαβάζουμε "έγκριτα" δημοσιεύματα από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν ούτε τις επί μέρους υπηρεσίες που βρίσκονται στους διάφορους ορόφους της Κατεχάκη...

Δυστυχώς, αυτό το αυτονόητο, δεν συμβαίνει. Και οι λόγοι αυτής της «λανθάνουσας λειτουργίας» είναι περισσότεροι του ενός, αφού την ευθύνη των συζητήσεων δεν την έχουν μόνο όσοι γράφουν ή συζητούν τα εσωτερικά θέματα της ΕΥΠ, αλλά μερικές φορές τα γνωστοποιηθέντα (έστω και διαστρεβλωμένα εξαιτίας -πολιτικών ή προσωπικών- σκοπιμοτήτων) έχουν ως «πηγή διαρροής» ανθρώπους της ΕΥΠ οι οποίοι δεν σέβονται όχι μόνο την υπηρεσία και τον σκοπό της λειτουργίας της, αλλά ούτε την ίδια την χώρα, την οποία υποτίθεται ότι υπηρετούν και προστατεύουν...

Είτε μας αρέσει είτε μας δυσαρεστεί, η συγκεκριμένη υπηρεσία έχει σκοπό την συλλογή πληροφοριών σχετικών με την ασφάλεια της χώρας. Διαθέτει, μάλιστα και τους κατάλληλους νόμιμους μηχανισμούς προκειμένου να ικανοποιεί τις ανάγκες συλλογής αυτών των πληροφοριών. Αρκεί οι υπάλληλοί της να κινούνται μέσα σε νόμιμα πλαίσια και πάντα προς την κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των εθνικών αναγκών περί αντιμετώπισης εθνικών κινδύνων.

Τις τελευταίες ημέρες, όμως, μετά από την παρέλευση μίας σημαντικής σχετικά χρονικής περιόδου, άρχισαν και πάλι τα δημοσιεύματα σχετικά με την ΕΥΠ (που είτε σκοπεύουν στην εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων, είτε ικανοποιούν προσωπικές αντιπαλότητες είτε, τέλος, πηγάζουν από κάποια μη θεσμική ανικανότητα διαχείρισης γεγονότων). Τα δημοσιεύματα αυτά είτε αφορούν σε παρακολουθήσεις πολιτών, είτε αφορούν σε παρακολουθήσεις του διαδικτύου, είτε αφορούν σε διαρροές ευαίσθητων πληροφοριών σε τρίτες χώρες! Σε κάθε περίπτωση, είτε δηλαδή αληθεύουν, είτε όχι, αυτού του είδους οι διαρροές δεν θα έπρεπε να υφίστανται, αφού βάλλουν το κύρος της ίδιας της ΕΥΠ αν και έχουν σαφή έμμεσο στόχο την διοίκησή της και συγκεκριμένα τον κ. Θ. Δραβίλλα…

Εκείνο που μας προξένησε το ενδιαφέρον και που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, είναι το δημοσίευμα σχετικά με κάποια εσωτερική μυστική έρευνα (που τώρα πλέον την γνωρίζουμε όλοι) σχετικά με κάποιον υπάλληλο της ΕΥΠ, ο οποίος φέρεται να διέρρευσε ευαίσθητες εθνικά πληροφορίες σε υπηρεσία ξένης χώρας…! Ακόμη και το γεγονός πως διέρρευσε στη δημοσιότητα το περιεχόμενο μιάς τέτοιας εσωτερικής έρευνας της ΕΥΠ, γεννά ερωτηματικά για εκείνους που γνωρίζουν την έρευνα και για την ικανότητα (αλλά και την υπαλληλική της ποιότητα) διαχείρισής τους επί σημαντικών διαβαθμισμένων ή και άκρως ευαίσθητων πληροφοριών...

Όμως, δεν μας εντυπωσίασε μόνο το γεγονός της διαρροής και δημοσίευσης του «περιστατικού». Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε το πως η διοίκηση Δραβίλλα διαχειρίζεται αυτή την υπόθεση, την διερευνά (με διαρροές, τις οποίες θα πρέπει να φροντίσει έστω και δια ροπάλου να σταματήσει) σε μία ορθολογιστικότατη προσέγγιση, δηλαδή της μη γνωστοποίησης του «περιστατικού» (επιλογή που λειτουργεί με βάση το δόγμα πως «μέσα από την αποτυχία, με τις κατάλληλες επιλογές και χειρισμούς μπορεί να αποκτηθεί ανέλπιστο όφελος», αφού υπήρξαν δυνατότητες πιθανής εκμετάλλευσής του από το τμήμα Αντικατασκοπείας, οι οποίες κατέρρευσαν μετά την διαρροή του «γεγονότος»).
Και η εντύπωσή μας είναι θετικότατη, αφού η «αντίδραση» της διοίκησης έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πάγια τακτική προηγούμενων διοικήσεων (π.χ. του κ. Μπίκα), οι οποίες επέλεγαν χωρίς να προηγηθεί κάποια σοβαρή αποκλειστικά εσωτερική διερεύνηση, να επιβάλουν εξοντωτικές ποινές (για κομματικούς λόγους εκδίωξης "πολιτικών, κομματικών και συνδικαλιστικών αντιφρονούντων") ή να αποστέλλουν στην Δικαιοσύνη υποθέσεις που προκαλούσαν τον γέλωτα (όσων τις παρακολουθούσαν) αλλά και πολλά πικρά ερωτηματικά όχι μόνο για την ποιότητα της διοίκησης της ΕΥΠ, αλλά για την άμεση εμπλοκή της σε μαφιόζικες απόπειρες «ξεκαθαρίσματος» ή «διαπόμπευσης» προσώπων που δεν υπάκουαν σε κομματικές ή μη σύννομες (παράνομες) υπηρεσιακές εντολές…

Έτσι, λοιπόν, θυμηθήκαμε το περιστατικό απομάκρυνσης (επί κυβερνήσεως Γ. Α. Παπανδρέου και διοικήσεως Κ. Μπίκα) ενός υπαλλήλου της ΕΥΠ, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι δήθεν διέρρευσε εκτός υπηρεσίας, κατάλογο υποψηφίων (όχι επιτυχόντων) ενός διαγωνισμού πρόσληψης στην ΕΥΠ. Ο συγκεκριμένος υπάλληλος τέθηκε σε αργία (πληροφορίες τον φέρουν να είναι ψηφοφόρος της ΝΔ, δηλαδή του κόμματος του σημερινού πρωθυπουργού κ. Σαμαρά) στην οποία αναιτιολόγητα βρίσκεται μέχρι σήμερα, χωρίς έστω το προηγηθέν αποτέλεσμα κάποιας ΕΔΕ ή άλλης εσωτερικής έρευνας για να καταλήξει η υπόθεση της δήθεν «διαρροής» αδιαβάθμητων μάλιστα πληροφοριών).

Κι ενώ πολύ καλά κάνει ο κ. Δραβίλλας και διενεργεί εσωτερική έρευνα σχετικά με την «διαρροή ευαίσθητων πληροφοριών» (όπως γράφουν τα δημοσιεύματα), αποφεύγοντας την παραπομπή της υπόθεσης σε άλλον θεσμικό φορέα (Δικαιοσύνη), αναρωτιόμαστε, γιατί δεν επιβάλει αυτή την απόφαση και για παλαιότερες – προγενέστερες της διοίκησής του υποθέσεις (όπως λόγου χάριν αυτή που θυμηθήκαμε), προκειμένου να μην κατηγορηθεί πως λειτουργεί την ΕΥΠ με δυο μέτρα και δύο σταθμά, στέλνοντας σαφές μήνυμα δικαίου (και χρηστής διοίκησης) προς τους υπαλλήλους της και «επιβάλλοντας» με αυτόν τον τρόπο «ηρεμία» στο μέχρι σήμερα επιτηδευμένα «ασταθές» περιβάλλον της συγκεκριμένης υπηρεσίας.

Σκοπός δικός μας δεν είναι να κρίνουμε, το οτιδήποτε συμβαίνει στο ούτως ή άλλως πολυπαθές (λόγω πολιτικών παρεμβάσεων, ανόητων ή και επικίνδυνων πολιτικών προσώπων που φέρονται να εκμεταλλεύθηκαν την θεσμική λειτουργία της υπηρεσίας) και πολυτάραχο (λόγω της φύσης του αντικειμένου λειτουργίας της συγκεκριμένης κρατικής υπηρεσίας) εσωτερικό της ΕΥΠ.
Απορούμε, όμως, και προκαλούμε για την θεσμικά σύννομη, λογική και αυτονόητα απαιτητή λειτουργία μίας μυστικής υπηρεσίας που απαιτείται να παραμένει μυστική, μακριά από αδιάκριτα πρόσωπα και «κουβέντες ειδικών» που δυσχεραίνουν την λειτουργία της και που δημιουργούν επιπρόσθετα προβλήματα.
Τελικά, ίσως η διοίκηση του κ. Δραβίλλα να μην έχει κατορθώσει να ασχοληθεί επαρκώς και να αφαιρέσει τον πυρήνα του προβλήματος της συγκεκριμένης υπηρεσίας, ο οποίος φαίνεται πως εστιάζεται στην συνεχιζόμενη δράση ανθρώπων που θα έπρεπε προ πολλού καιρού να απολογούνται στη Δικαιοσύνη και όχι να συνεχίζουν να εργάζονται σε έναν χώρο που όχι μόνο δεν τίμησαν και δεν σεβάστηκαν, αλλά επιπλέον, τον πρόδωσαν για να ικανοποιήσουν είτε την ματαιοδοξία τους, είτε τους πολιτικούς τους «μέντορες». Άλλωστε, τα περίφημα "WikiLeaks" μας αποκάλυψαν πολλά... τα οποία επιβάλλουν στην ΕΥΠ να λειτουργήσει –επιτέλους- στα πλαίσια του αυτονόητου προκειμένου να πάψει οριστικά και αμετάκλητα να χλευάζεται από ανόητους και γελοίους…

 

Είναι ανόητο να πιστέψει κάποιος ότι η Ρωσία θα κόψει τον Χειμώνα την παροχή φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και ειδικά προς τα Βαλκάνια, και την Ελλάδα. Ομως, η κλοπή τεράστιων ποσοτήτων αερίου από το Κίεβο, πρέπει να προβληματίζει σοβαρά την Αθήνα.

Γράφει ο Δημήτρης Λιάτσος

Συνάντηση με τον αμερικανό πρέσβη, Ντέϊβιντ Πίρς, είχε ο υπουργός επί των ενεργειακών, κ.Γ. Μανιάτης, με θέμα την ενεργειακή ασφάλεια, η οποία "αποτελεί κρίσιμο πεδίο έκφρασης της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η διαφαινόμενη κρίση". Εννοείται, προφανώς, η κρίση που σοβεί εδώ και ένα εξάμηνο στην Ουκρανία. Δυο μέρες πριν, στην ιστοσελίδα του περιοδικού "FORBES" αναφερόταν ότι η Ελλάδα αναζητά εναλλακτικές επιλογές τροφοδοσίας της με φυσικό αέριο "σε περίπτωση που η Ρωσία αποφασίσει διακοπή της προμήθειας".

Δύο παρατηρήσεις:

1) Λογικό είναι ο Ελληνας υπουργός να αναζητεί εναλλακτικές λύσεις. Ωστόσο, εύλογο είναι το ερώτημα πώς σε μια χώρα που έχει κατά τα δύο τρίτα προμήθεια σε φυσικό αέριο από τη Ρωσία και το υπόλοιπο από το Αζερμπαϊτζάν, και (υγροποιημένο) από την Αλγερία-Κατάρ, θα μπορούσε να "βοηθήσει" ο αμερικανός πρέσβης;

2) Από ποια στοιχεία ορμώμενο το αμερικανικό περιοδικό γράφει για την περίπτωση "που η Ρωσία αποφασίσει μια διακοπή”; Γιατί, για παράδειγμα δεν αναφέρει πουθενά τη δήλωση - απειλή του ουκρανού πρωθυπουργού, Γιατσενιούκ, ότι το Κίεβο σύντομα θα ανακοινώσει κυρώσεις κατά της Ρωσίας, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν και τον ενεργειακό τομέα; Δηλαδή τη μεταφορά-τράνζιτ του ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.

Μια ζωή συνεπής

Από την εποχή της κατασκευής του γιγάντιου αγωγού (7.000 χιλιόμετρα από το Γιαμάλ της Σιβηρίας) μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ευρώπη, πέρασαν 45 ολόκληρα χρόνια και, παρά τις δυσκολίες, το φούντωμα του Ψυχρού Πολέμου, τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, το ληστρικό μοίρασμα της κρατικής ιδιοκτησίας τη δεκαετία του ΄90 στη Ρωσία, ποτέ η Μόσχα δεν αθέτησε τις υποχρεώσεις της έναντι της Ευρώπης. Η ροή του φυσικού αερίου ήταν απρόσκοπτη και αυτό το αναγνωρίζουν άπαντες οι ειδικοί σε θέματα ενέργειας.

Τι σκοπεύουν να πράξουν οι αρχές του Κιέβου φαίνεται και από κάποιες πράξεις που ήδη υλοποιήθηκαν όπως:

α) Στα τέλη Αυγούστου η Ουκρανία επέστρεψε στη Ρωσία ένα ποσό πάνω από πέντε εκ. δολάρια που είχε πληρώσει η ρωσική ΓΚΑΖΠΡΟΜ ως προκαταβολή για τη μεταφορά φ.αερίου στην Ευρώπη μέσω των αγωγών της Ουκρανίας. Σε πρακτικό επίπεδο, αυτό σημαίνει αθέτηση υποχρεώσεων. Αρα η μεταφορά βρίσκεται στον ... αέρα!

β) Απο τις 16 Ιουνίου, μετά την τρίμηνη διαπραγμάτευση που κατέληξε άκαρπη για την αποπληρωμή του ουκρανικού χρέους, ύψους 5,4 δίς δολαρίων, η ΓΚΑΖΠΡΟΜ έθεσε την ουκρανική ΝΑΦΤΟΓΚΑΖ σε καθεστώς προπληρωμής για όποια ποσότητα θα επιθυμούσε να προμηθευτεί. Ετσι, η ΓΚΑΖΠΡΟΜ στέλνει μέσω Ουκρανίας μόνο τις ποσότητες που πάνε για την εκπλήρωση των συμβολαίων της με τις χώρες της Ευρώπης.

Ο κλέφτης του αερίου

Πρόσφατα ο ευρωπαίος Επίτροπος σε θέματα ενέργειας, Γκίντερ Εντιγκερ, ο οποίος βρέθηκε και στην τριμερή ρωσο-ουκρο-ευρωπαϊκή διάσκεψη στο Μίνσκ και αμέσως μετά στη Μόσχα, δήλωσε πως η Ουκρανία πρέπει να ξεπληρώσει το χρέος της έναντι της Ρωσίας. Αναφορικά με τον κίνδυνο να κόψει το Κίεβο τη ροή προς την Ευρώπη, "έσφαξε με το βαμβάκι” την ηγεσία του Κιέβου λέγοντας: “Δεν αναμένουμε κόψιμο της ροής μέσα από τον αγωγό, αν και δεν το αποκλείουμε. Ενδέχεται κάπου να αρχίσει να ... χάνεται". Δηλαδή να κλέβουν φυσικό αέριο. Που αλλού; Μα, στην Ουκρανία.

Τον κώδωνα του κινδύνου κτυπά και το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο, CNBC, που αναφέρει ότι σύντομα στην Ουκρανία ξεκινά η σαιζόν κεντρικής θέρμανσης των πόλεων και το αργότερο σε 40 μέρες οι σταθμοί παραγωγής της θέρμανσης μπορεί να μην ξεκινήσουν λόγω έλλειψης κάρβουνου. Αιτία, αναφέρει, η καταστροφή των σιδηροδρομικών γραμμών και των σταθμών φόρτωσης, από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που μαίνονται στην ευρύτερη περιοχή του Ντονμπάς.

Ερχεται “καυτός” Χειμώνας

Κάρβουνο, λοιπόν, δεν προβλέπεται να φτάσει στους σταθμούς για λειτουργία της κεντρικής θέρμανσης, και χρήματα για πληρωμή του φυσικού αερίου που καταναλώνεται έως τώρα δεν πληρώθηκαν. Τι απομένει; Μα, η κλοπή αερίου που πάει στην Ευρώπη και μάλιστα στις χώρες του Νότου και των Βαλκανίων. Γιατί του Νότου; Διότι η Γερμανία και άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν φροντίσει να εφοδιάζονται από τον υποθαλάσσιο αγωγό, North Stream της Βαλτικής, από τη Ρωσία κατευθείαν στη Γερμανία. Αυτή την περίοδο λειτουργεί κατά το ήμισυ (50%) των δυνατοτήτων του, λόγω της εφαρμογής των όρων του Γ΄ Ενεργειακού πακέτου της Ε.Ε. που απαγορεύει στη ΓΚΑΖΠΡΟΜ τη μονοπώληση ενός αγωγού που η ίδια κατασκεύασε με δικά της έξοδα (!). Ωστόσο, η "πενία τέχνας κατεργάζεται", και, όπως αναφέρουν πηγές στο Βερολίνο, "αν χρειαστεί μπορεί να παραβλεφθεί -λόγω ανάγκης- ο όρος της απαγόρευσης και να διπλασιαστεί η ποσότητα ροής του αερίου".

Ετσι, για να κατανοούμε πως οι εταίροι της Ελλάδας και των άλλων νοτιοευρωπαικών χωρών εξασφαλίζουν την απαιτούμενη ενέργεια για τους ίδιους! Το ερώτημα είναι τίνος τα συμφέροντα υπερασπιζόταν η κυβέρνηση της Ελλάδας όταν υπερψήφιζε τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, ή όταν την ίδια ώρα είχε στο δρόμο δεκάδες φορτηγά - ψυγεία με ροδάκινα για τη Ρωσία. Ναι, το ακούσαμε, "η χώρα δεν ασκεί εξωτερική πολιτική με τα ροδάκινα". Και με το φυσικό αέριο, καταφανώς ισχύει το ίδιο! Και με πολλά άλλα, βέβαια.

Πηγή "Η Ρωσία Τώρα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου


Το Σάββατο το πρωί στις 6 Σεπτεμβρίου 2014, θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της 79ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και θα ακολουθήσει η ομιλία του για τις βασικές κατευθύνσεις και επιλογές της κυβέρνησης στον οικονομικό και άλλους τομείς. Ο δε, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπουργός Εξωτερικών και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος θα επισκεφθεί την 79η ΔΕΘ την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου, θα έχει συνάντηση με τη διοίκηση της Helexpo-ΔΕΘ και αναμένεται να παρουσιάσει, σε συνέντευξη Τύπου, το στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης της χώρας στη μετά-Μνημόνιο εποχή.

Αυτά περίπου διαβάζουμε στον ποδηγετούμενο από την κυβέρνηση, ημερήσιο Τύπο και στις διαδικτυακές σελίδες του, και ειλικρινά τρελαινόμαστε! Χάνουμε το μυαλό μου από τη γραφή αυτών των γκεμπελικών συνηγόρων αυτής της μειοδοτικής σημερινής κυβερνήσεως Σαμαρά – Βενιζέλου, σε μια προσπάθεια μακροημέρευσής της στην εξουσία, προκειμένου να απολαμβάνουν και εκείνοι τα ποικιλόμορφα οφέλη τους.

Θα προσπαθήσουμε να προσπεράσουμε τον ανύπαρκτο δημοσκοπικά παχύσαρκο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, που αντί να αναλώνεται στην παρουσίαση “του στρατηγικού σχεδίου ανάπτυξης της χώρας στη μετά-Μνημόνιο εποχή”, να κοιτάξει πως θα σώσει το τομάρι του από τον Ελληνικό λαό που είναι έτοιμος να τον λιντσάρει – δεν τον αντέχουν και τα εναπομείναντα απολιθώματα του ΠΑΣΟΚ – και θα επικεντρωθούμε στον “φονιά” των ονείρων και των ελπίδων του λαού μας για καλύτερες ημέρες, τον ψευδολόγο Αντώνη Σαμαρά! Τον άνθρωπο που μόλις έγινε Πρωθυπουργός έκανε τα ακριβώς αντίθετα από όσα έλεγε και υποσχόταν το 2011, στην 76η ΔΕΘ ως αντιπολίτευση του Γιώργου Παπανδρέου, ακολουθώντας κατά γράμμα και συμπλέοντας ξεκάθαρα με όλες εκείνες τις προδοτικές-μνημονιακές δυνάμεις που οδήγησαν την Ελλάδα στο δρόμο της καταστροφής, σε ένα δρόμο δηλαδή, χωρίς γυρισμό. Έτσι, οι βαρύγδουπες εξαγγελίες του, τότε στην ΔΕΘ, όπως και τα Ζάππειο 1, 2, 3, αυτού και της πολιτικής καμαρίλας του, έχουν ήδη παραπεμφθεί στον κάλαθο ανακύκλωσης της ΝΔ και έχουν καταδικαστεί ήδη από τον Ελληνικό λαό.

Αυτές οι βαρύγδουπες εξαγγελίες του στην 76η ΔΕΘ, που αποδείχτηκαν στο διάβα του χρόνου πως ήταν βαθυστόχαστες μπουρδολογίες, απεικονίζονται σε 20 σελίδες Α4. Από πλευράς μας θα προσπαθήσουμε να σας θυμίσουμε τα σημαντικότερα σημεία και πιστεύουμε πως επαναφέροντάς τα στη μνήμη σας, θα τα συγκρίνετε με το σήμερα και δε θα τολμήσετε να τον ψηφίσετε εκ νέου, τουλάχιστον όσοι εξ υμών τον ψηφίσατε πιστεύοντας τα περί ανάπτυξης και άλλων κουραφέξαλων και ανέξοδων ηλιθιοτήτων, τιμώντας τον με την ψήφο σας στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Διακήρυττε και υποσχόταν λοιπόν, ο σύγχρονος “Μαυρογιαλούρος”:
«…Γνωρίζω την ανηφόρα που θα συνεχίσουμε, για καιρό, να ανεβαίνουμε, ως λαός και ως χώρα. Γι΄ αυτό και πρέπει να δούμε κατάματα την πραγματικότητα. Δεν θα χαϊδέψω αυτιά. Απορρίπτω το εύκολο μονοπάτι των ψεύτικων υποσχέσεων…Όχι, σε αυτόν τον τόπο δεν αρμόζει να γίνουμε το κλοτσοσκούφι κανενός! Σε αυτόν τον τόπο αρμόζει μόνο η Ευθύνη της Ανόρθωσής του, και η Ελπίδα που οφείλουμε όλοι να δώσουμε στα παιδιά μας και στο μέλλον τους!...Κάθε μέρα βλέπει γύρω του ο καθένας μας, δυστυχία, απελπισία, απόγνωση, ψυχολογία κατάθλιψης. Φόβο, διάχυτο φόβο για το αύριο και οργή για το σήμερα. Βλέπει λουκέτα στους δρόμους, βλέπει ανέργους, βλέπει οικογένειες με δυο εισοδήματα ως χθες, σήμερα να μην έχουν κανένα. Αλλά οι υποχρεώσεις τους να έχουν ανέβει. Βλέπει και ξέρει ότι οι ακάλυπτες επιταγές έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο, κι έχουν γίνει αληθινή βόμβα στα θεμέλια της αγοράς. Βλέπει μια ολόκληρη μεσαία τάξη να μην έχει που να πιαστεί, τι να ελπίσει. Βλέπει μια νεολαία χωρίς αύριο κι έναν ολόκληρο λαό να ακούει καθημερινά να τον προσβάλλουν και να τον καθυβρίζουν. Και κάθε τόσο να του λένε ότι τον “σώζουν”! και μετά από κάθε “σωτηρία” η κατάσταση να γίνεται πιο απελπιστική! Να έρχεται νέα κρίση. Και να τον …ξανά-σώζουν. Και να τον βεβαιώνουν ότι “μπήκε πάτος στο βαρέλι”. Κι ύστερα πάλι νέα κρίση, νέα κατάρρευση δίχως “πάτο”. Και νέα “σωτηρία”, με καινούργια χαράτσια. Που κανείς δεν ξέρει πως θα πληρωθούν…Προφανώς δεν μας λένε την αλήθεια. Όμως, με αυτό το περιστατικό ξεκίνησε μια οξύτατη κρίση αξιοπιστίας της κυβέρνησης (σημ. Γ.Παπανδρέου), απέναντι στους εταίρους μας. Την κρίση αυτή την πλήρωσε ο ελληνικός λαός, και ιδίως η μεσαία τάξη. Και έτσι ακούσαμε από το βήμα αυτό την περασμένη Κυριακή το έκτο χαράτσι στα ακίνητα μέσα σε ενάμιση χρόνο! Το οποίο μάλιστα θα είναι διπλάσιο απ΄ όσο μας είπαν στην αρχή. Και καλούνται να το πληρώσουν και οι άνεργοι και οι ανήμποροι, υπό την άμεση απειλή να τους κοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα! Τι είναι αυτό; Δεν είναι πλήρης ομολογία αποτυχίας; Δεν είναι ομολογία αδιεξόδου; Δεν θα χειροτερέψει την κρίση; Θέλουν να μας πουν ότι όλα πηγαίνουν καλά; Κι ότι τώρα με τους νέους ατέλειωτους φόρους που θα πληρώσουμε, θα βγάλουμε και “πρωτογενή πλεονάσματα” του χρόνου; Και θέλουν να το πιστέψουμε; Με την ύφεση που βαθαίνει στο 6%; Με το δημόσιο να μην πληρώνει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του; Αυτό θέλουν να πιστέψουμε; Οι ίδιοι το πιστεύουν; Δεν νομίζω. Και για να κλείσουμε με τα σημερινά και τα τρέχοντα: Πρώτα από όλα το χαράτσι: Το νέο χαράτσι δεν μπαίνει για να χτυπήσει τη φοροδιαφυγή. Μπαίνει επειδή δεν μπορούν να χτυπήσουν τη φοροδιαφυγή. Κι επειδή έχουν ήδη παραλύσει την οικονομία. απευθύνομαι στην κυβέρνηση: Δεν αναστηλώνετε έτσι την αξιοπιστία της Ελλάδος στο εξωτερικό. Αποδέχεστε πράγματα που εσείς οι ίδιοι θα τα βρείτε ανεφάρμοστα. Καταδιώκετε την ιδιοκτησία! Κυρίως τη μικρή και μεσαία ιδιοκτησία. Χάνετε τα τελευταία υπολείμματα αξιοπιστίας μέσα στην Ελλάδα…Στο χέρι μας είναι να σηκωθούμε. Οι Έλληνες μπορούμε! Κι αυτό μας φέρνει στο άλλο μήνυμα που έχω σήμερα να σας πω. Τι πρέπει να κάνουμε για να τα καταφέρουμε. Να καταλάβουμε, ότι για να ξεπεράσουμε την κρίση πρέπει να αρχίσει η Ανάκαμψη αμέσως. Όχι μετά από ένα-δυο χρόνια. Όχι πρώτα να μειώσουμε τα ελλείμματα κι ύστερα να δούμε τι θα γίνει με την Ανάπτυξη, όπως ισχυρίζονται κάποιοι. Αλλά το ακριβώς αντίθετο. Να ανακάμψουμε αμέσως, για να αρχίσουν να μειώνονται τα ελλείμματα και να ελεγχθεί το χρέος…Έπρεπε να σιωπήσω στην πολιτική Παπανδρέου; Έπρεπε να συμμορφωθώ προς τας υποδείξεις; Έπρεπε να προσυπογράψω το λάθος; Γιατί; Για να γίνω αρεστός; Δεν είναι αυτή η πολιτική που ασκώ. Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που με ΄μαθαν. Και δεν είναι αυτή η Ευρώπη που πιστεύω. Και κάτι ακόμα. Με την πολιτική τους δεν διαλύουν μόνο την Οικονομία. Δημιουργούν απογοήτευση, που γίνεται κατάθλιψη που ήδη εξελίσσεται σε οργή. Και πυροδοτούν εκρήξεις. Γιατί η οργή είναι πολύ κακός σύμβουλος. Λειτουργούν ακόμα διχαστικά. Καλλιεργούν κοινωνικό αυτοματισμό. Ότι χειρότερο. Στρέφουν την κοινωνία εναντίον του εαυτού της. αντί να ενώνουν διχάζουν. Βάζουν στο στόχαστρο, πότε τη μία κοινωνική ομάδα πότε την άλλη. Πότε τους γιατρούς, τους δικηγόρους, τους συμβολαιογράφους, πότε τους καθηγητές, τους εστιάτορες, πότε τους φορτηγατζήδες, τους ταξιτζήδες, τους δημόσιους υπαλλήλους και τους στρατιωτικούς. Εξοντώνουν όλη τη μεσαία τάξη, τους νοικοκυραίους. Δημιουργούν μια «ζούγκλα» που οδηγεί σε αντικοινωνικές συμπεριφορές που διαλύει τα πάντα και παραλύει τα πάντα. Είμαστε αντίθετοι, προφανώς, σε αντικοινωνικές συμπεριφορές που πυροδοτούνται. Κατανοούμε πλήρως την αγανάκτηση του κόσμου».
Αλήθεια τι δεν καταλάβατε;

Υποσχόταν πως απορρίπτει “το εύκολο μονοπάτι των ψεύτικων υποσχέσεων”, και ο ίδιος μας έχει φλομώσει στα ψέματα. Υποσχόταν πως δεν “θα γίνουμε το κλοτσοσκούφι κανενός” και έχουμε υποταχθεί απόλυτα στα ξένα συμφέροντα παραχωρώντας την Εθνική μας κυριαρχία και ξεπουλώντας ολοκληρωτικά τη γη μας για ένα κομμάτι ψωμί! Υποσχόταν καλύτερες ημέρες για τους νέους μας και σήμερα οι νέοι μας είναι άνεργοι με μεγαλύτερο ποσοστό στα Ιωάννινα που αγγίζει το 70%. Έβλεπε “λουκέτα στους δρόμους, δυστυχία, απελπισία, απόγνωση, ψυχολογία κατάθλιψης, διάχυτο φόβο για το αύριο, έβλεπε μια ολόκληρη μεσαία τάξη να μην έχει που να πιαστεί, τι να ελπίσει”. Και κατάφερε με την οσφυοκαμπτική και υποτελή πολιτική του απέναντι στους τοκογλύφους – δανειστές, κατ΄ ευφημισμό εταίρους μας, να αυξήσει ανεξέλεγκτα όλους εκείνους τους δείκτες που υποτίθεται πως θα τιθάσευε. Που θα τιθάσευε αμέσως “ όχι μετά από ένα-δυο χρόνια”, που θα ερχόταν “ η Ανάκαμψη αμέσως για να ξεπεραστεί η κρίση”. Που υποσχόταν πως “το δημόσιο θα πληρώνει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του”. Και σήμερα καυχιέται για το υποτιθέμενο πρωτογενές πλεόνασμα, όταν αυτό προέρχεται από τις μεγάλες καθυστερήσεις στις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου και μέσα σ΄ αυτές ανήκουν και οι άνω των δύο χρόνων αποδόσεις συντάξεων στους δικαιούχους. Κατηγορούσε την κυβέρνηση Παπανδρέου πως “καταδίωκε την ιδιοκτησία και επέβαλε χαράτσια” και αυτός σήμερα συγκυβερνώντας με αυτούς που τότε κατηγορούσε, νομοθετεί τον ΕΝΦΙΑ, φορολογώντας την ακίνητη περιουσία επί δικαίων και αδίκων.

Τελικά, Αντώνη Σαμαρά, συμμορφώθηκες προς τας υποδείξεις!
Προσυπόγραψες το λάθος!!
Και βέβαια δεν κατανοείς πλήρως την αγανάκτηση του κόσμου!
Που πυροδοτεί εκρήξεις.
Γιατί, όπως είχες προβλέψει, η οργή είναι πολύ κακός σύμβουλος, και αυτή την οργή του λαού δεν την έχεις δει ακόμη!!!

Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Ο πιο φιλοσοφημένος άνθρωπος είναι ο απλός, ο προσγειωμένος. Η γνώση είναι μόνον ένα εργαλείο και τίποτε περισσότερο. Διότι όταν το εργαλείο αυτό χρησιμοποιείται για ιδιοτελείς και μόνον σκοπούς και ενάντια προς την φύση του ανθρώπου και την κοινωνία, τότε γίνεται άκρως επικίνδυνο. Όλοι μας, χωρίς καμία εξαίρεση, έχουμε την διαίσθηση, ότι η κρίση που εμείς ως Λαός βιώνουμε, όχι μόνο βαθαίνει, αλλά οδηγεί την Πατρίδα μας σε αργό θάνατο. Δυστυχώς μόνο το Πολιτικό Σύστημα Εξουσίας και όλοι εκείνοι οι Θεσμοί της Πολιτείας που το στηρίζουν δεν θέλουν να αντιληφθούνε την κρισιμότητα της κατάστασης και τον μεγάλο εθνικό κίνδυνο που αντιμετωπίζει η Πατρίδα μας.

Η Ιστορία είναι σημαντική, διότι καταγράφει την πορεία ενός Έθνους. Ο απλός όμως άνθρωπος την βιώνει μέσα από τις παραδόσεις του, τα ήθη και τα έθιμα, ο οποίος πιστεύει και είναι υπερήφανος για αυτά. Οι άλλοι οφείλουν να διδάσκονται από αυτά και σεβόμενοι την αξία και το περιεχόμενό τους να κατευθύνουν, ως υπεύθυνοι Ηγέτες και Θεσμοί, την πορεία του Έθνους. Για τον λόγο αυτόν, για το συμφέρον και προστασία και μόνον του Έθνους μας, οφείλουν να παρακολουθούνε καθημερινώς και από κοντά τις παγκόσμιες εξελίξεις και να ερμηνεύουν τις προθέσεις και τα σχέδια των πρωταγωνιστών της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας πολιτικής.

Είναι ήδη γνωστόν σε όλους, όσοι παρακολουθούνε το παγκόσμιο γίγνεσθαι, ότι εδώ και 3 δεκαετίες εμπεδώθηκε η τακτική και η αλλαγή της φιλοσοφίας των πολεμικών συρράξεων μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων, η οποία επικεντρώνεται τώρα κυρίως εις τον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας μέσω του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Και ως εκ τούτου, αυτονόητα μέσω αυτού, εις την επέκταση της παγκόσμιας κυριαρχίας των. Τελευταία χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας, του Ιράκ, η μεταστροφή της πολιτικής της ηγεσίας του Ιράν, η κρίση της Ουκρανίας, το αιματοκύλισμα της Παλαιστίνης, αλλά και η έξαρση της τρομοκρατίας κ.λ.π..

Δυστυχώς εδώ και 3 δεκαετίες η πολιτική ηγεσία αλλά και όλο το πολιτικο-κομματικό φάσμα της χώρας μας δεν αντιλήφτηκε την μεγάλη μεταστροφή της παγκόσμιας πολιτικής. Με την ανιστόρητη συμπεριφορά των, αλλά για ιδιοτελείς και κομματικούς και μόνον λόγους, ενέπλεξε την χώρα μας σε έναν άνευ προηγουμένου τεράστιο εξωτερικό δανεισμό. Ο οποίος, λόγω της οικονομικής αδυναμίας και της ανύπαρκτης παραγωγικότητας της χώρας μας, όχι μόνον δεν ήταν εξυπηρετήσιμος και βιώσιμος, αλλά ταυτόχρονα άνοιγε διάπλατα τον δρόμο σε μία εθνική κατάρρευση και υποταγή της Ελλάδος.

Και καθώς το κακό σπυρί φαίνεται ότι άρχισε να σπάει, είναι καιρός να μη λέμε μόνο τα πράγματα με το όνομά τους, αλλά και τους πράξαντες. Τα πολλά λεπτά δεν ήταν στην απευθείας κλοπή. Ήταν στην έμμεση, την νομότυπη, σε αυτή που τη βάφτιζαν κοινωνική πολιτική, η οποία όμως ως ήταν αναμενόμενο, διέλυσε κυριολεκτικώς και την κοινωνία και την παραγωγή και την ηθική και το μέλλον μας.

Η κρίση επιδεινώνεται και βαθαίνει εις την χώρα μας και ο Ελληνικός Λαός κυριολεκτικά εξοντώνεται καθημερινώς με νέα μέτρα, με όλες τις τεράστιες παράπλευρες απώλειες π.χ. τεράστια ύφεση και ανεργία, κυριολεκτική κατάρρευση της Εθνικής Οικονομίας και του Ασφαλιστικού Συστήματος, γενική φτωχοποίηση όλου του Λαού και δήμευση των περιουσιών του, αλλά και διάλυση και παράλυση της Δημόσιας Διοίκησης. Όμως Κυβέρνηση και Κόμματα, αυτό το Πολιτικό Σύστημα Εξουσίας και οι Θεσμοί του δείχνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα του εθνικού κινδύνου. Συνεχίζουν με αμείωτο ρυθμό τους ολέθριους και διχαστικούς διαξιφισμούς μεταξύ των για την ορθότητα ή μη των μέτρων και τον τρόπο αντιμετώπισης της ΤΡΟΙΚΑ, ενώ ως ήδη γνωστόν σε όλους μας, όλοι τους ανεξαιρέτως ευθύνονται για την κατάντια της Πατρίδας μας. Διατυμπανίζουν και προπαγανδίζουν μέσω των μεγάλων ΜΜΕ, τα οποία οι ίδιοι ελέγχουν, ότι μάχονται για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και των Θεσμών της, και του λεγόμενου Συνταγματικού/Δημοκρατικού Τόξου. Έννοιες και ιδέες οι οποίες όμως εις την πραγματικότητα έπαψαν πλέον εδώ και δεκαετίες να υφίστανται εξαιτίας της ανεύθυνης και αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς και πολιτικής των, που και πάλιν οδηγούν τον Λαό μας εις τον διχασμό και την καταστροφή.

Παρά όλα αυτά, επικαλούνται κάθε τόσο την ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού, δήθεν για την «αλλαγή της ολέθριας πολιτικής και την αντιμετώπιση τώρα της μεγάλης κρίσης». Ενώ δεν αντιλαμβάνονται οι ίδιοι και από μόνοι τους ότι η καταρράκωση της Δημοκρατίας και των Θεσμών της είναι συνεπακόλουθο της κατάρρευσης της πίστης και της δύναμης ενός ολόκληρου Λαού. Και ως εκ τούτου η ψήφος κάθε Έλληνα πολίτη, εις την πραγματικότητα, δεν αντικατοπτρίζει την δύναμη, την πίστη και την πεποίθηση του, τις ιδέες, αρχές και αξίες του, αλλά την σημερινή αδυναμία και παραλυσία του. Την οποία όμως το Πολιτικό Σύστημα Εξουσίας και οι «Θεσμοί» του προκλητικά εκμεταλλεύεται και μεταφράζει ως «αποδοχή και επιβράβευση» των ολέθριων πολιτικών του, των πολιτικών που κατέστρεψαν την Ελλάδα.

Ενώ η κρίση οδηγεί την Πατρίδα μας σε αργό θάνατο, φαίνεται ότι ουδείς αντιλαμβάνεται αυτόν τον θανάσιμο κίνδυνο. Αυτοί οι οποίοι ευθύνονται για την τραγική κατάσταση του Λαού μας και την εθνική ταπείνωση, αλλά και όλοι οι άλλοι οι οποίοι αν και γνωρίζουν, συνεχίζουν να σιωπούν. Δεν αντιλαμβάνονται όμως όλοι τους, ότι με δική τους και μόνον ευθύνη η Πατρίδα μας κατέστη το πρώτο πειραματόζωο της οικονομικής υποδούλωσης μίας ολόκληρης χώρας και ενός ολόκληρου Λαού. Εξαιτίας απλώς μη εξυπηρέτησης ενός χρέους, και όχι λόγω μίας πολεμικής σύγκρουσης και ήττας εις το πεδίον των μαχών.

Όμως η ΤΡΟΙΚΑ, αλλά και αυτές οι κυρίαρχες Δυνάμεις εντός της Ε.Ε., οι οποίες παρακολουθούν καθημερινώς, ενδελεχώς και με κάθε λεπτομέρεια τις εξελίξεις και συμπεριφορές εις το εσωτερικό μέτωπο της Ελλάδος, εκμεταλλεύονται εις το έπακρον την ολοκληρωτική διάβρωση του πολιτικού μας συστήματος και την κατάρρευση των δημοκρατικών μας θεσμών για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων τους. Αλλά παράλληλα εκμεταλλεύονται και την μεγάλη αδυναμία και την παραλυσία του ακέφαλου από εθνικούς ηγέτες Ελληνικού Λαού να αντιδράσει από μόνος του κατά του μεγάλου αυτού κινδύνου, της εθνικής ταπείνωσης και υποταγής του.

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής καταγωγής διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε εις την Βόννη Πολιτικές, Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας όπου και έζησε πολλά χρόνια. Επέστρεψε εις την Αθήνα και σπούδασε για 2η φορά Ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά της οποίας τυγχάνει άριστος γνώστης.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Μελέτη σοκ γερμανικού ινστιτούτου για το τι θα συνέβαινε αν η Ρωσία εκλεινε τις κάνουλες του φυσικού αερίου

Γράφει ο Γιώργος Τραπεζιώτης

Αραγε πόσο εξαρτημένοι είμαστε από το ρωσικό φυσικό αέριο; Πρακτικά τι θα σήμαινε για τις χώρες της Ευρώπης, αν η Μόσχα αποφάσιζε σήμερα να διακόψει την παροχή ενέργειας προς τη γηραιά ήπειρο, αντιδρώντας στις οικονομικές κυρώσεις που της επιβάλλει η Δύση για τη στάση της στην ουκρανική κρίση; Και ποιες θα ήταν οι συνέπειες για την Ελλάδα;
Σύμφωνα πάντως με τη μελέτη που έκανε για το θέμα και δημοσίευσε χθες το Ινστιτούτο Ενεργειακής Οικονομίας του πανεπιστημίου της Κολονίας, οι απαντήσεις είναι μάλλον δυσάρεστες.

«Ενα ρωσικό εμπάργκο στις εξαγωγές φυσικού αερίου κατά τον φετινό χειμώνα, το οποίο θα είχε διάρκεια περισσότερο από έξι μήνες, θα προκαλούσε σοβαρή μείωση των ενεργειακών αποθεματικών σε πολλές χώρες της Ευρώπης, και πιο συγκεκριμένα σε χώρες της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας» ανέφεραν χαρακτηριστικά οι Γερμανοί επιστήμονες που προέβησαν στην προσομοίωση -μέσω υπολογιστών- της ροής φυσικού αερίου από τη Ρωσία προς την Ευρώπη και υπολόγισαν τις συνέπειες της διακοπής της για έναν, τρεις, έξι και εννιά μήνες.

«Θύμα» από τον πρώτο μήνα κιόλας θα ήταν η Φινλανδία, η οποία εξαρτάται 100% από το ρωσικό αέριο, ενώ στο πρώτο τρίμηνο της διακοπής της ροής του αερίου θα προκαλούνταν η κατά 50% μείωση των αποθεματικών της χώρας. Ενα τρίμηνο ρωσικό εμπάργκο στην ενέργεια θα είχε σοβαρές επιπτώσεις επίσης τόσο στην Πολωνία όσο και στην Τουρκία, ενώ, αν το Κρεμλίνο αποφάσιζε να κόψει την παροχή για διάστημα έξι μηνών, στα «ενεργειακά θύματα» θα συμπεριλαμβάνονταν και οι Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία, Ελλάδα, οι υπόλοιπες χώρες των Βαλκανίων και η Εσθονία!

«Οι επιζώντες»

Οι μόνες χώρες που θα άντεχαν ακόμη και σε ένα εννιάμηνο εμπάργκο θα ήταν οι Δανία, Νορβηγία, Ολλανδία, Ρουμανία και Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς έχουν δικά τους ενεργειακά αποθεματικά.
Προστατευμένες από τον χειμώνα που πλησιάζει θα ήταν ακόμη χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Σουηδία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Ιρλανδία και η Λιθουανία, καθώς είτε εισάγουν από άλλες γειτονικές χώρες ενέργεια είτε είναι συνδεδεμένες με τερματικούς σταθμούς φυσικού αερίου.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι οι Γερμανοί επιστήμονες δεν παραλείπουν να τονίσουν το γεγονός ότι «και η Ρωσία» θα πλήρωνε (οικονομικά) το τίμημα μιας τέτοιας απόφασης, καθώς θα έχανε έσοδα περίπου 4,5 δισ. ευρώ για κάθε μήνα εμπάργκο στις εξαγωγές φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.

Και ο Μανιάτης καθησυχάζει τον κόσμο με ευχολόγια!

Την πρόταση που έχει ήδη καταθέσει στον αρμόδιο επίτροπο της Ε.Ε. για θέματα Ενέργειας Γκίντερ Ετινγκερ και η οποία αφορά τη δημιουργία μηχανισμού έκτακτης ανάγκης για τον ανεφοδιασμό της Ευρώπης με φυσικό αέριο επανέλαβε χθες σε συνέντευξή του στη «Handelsblatt» ο υπουργός Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης. Ο υπουργός δήλωσε «αισιόδοξος» για το γεγονός ότι τελικά θα βρεθεί μια κοινή λύση για την Ευρώπη, την Ουκρανία και τη Ρωσία σε ενεργειακό επίπεδο, ενώ εμφανίστηκε καθησυχαστικός λέγοντας ότι, αν και «η Ελλάδα προμηθεύεται το 60% του φυσικού αερίου της από τη Ρωσία (...) δεν πιστεύω ότι θα υπάρξουν πολύ σοβαρά προβλήματα για την οικονομία μας ή για τα νοικοκυριά, αν η Μόσχα αποφασίσει να κλείσει τις ενεργειακές της στρόφιγγες».

Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η Ρωσία πρόκειται να αναβαθμίσει την προστατευτική ασπίδα του Στόλου της. Θα εντάξει σε υπηρεσία στο ΠΝ, με ορίζοντα το 2016, το εξελιγμένο αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα «Pantsir-Μ».

Γράφει η Τατιάνα Ρουσάκοβα

Το «Pantsir-Μ» είναι ελαφρύτερο, πιο συμπαγές και πιο αποτελεσματικό από το σύστημα τερματικής άμυνας «Kortik», με το οποίο είναι σήμερα εξοπλισμένα τα πλοία. Για τη τοποθέτηση του νέου οπλικού συστήματος θα χρειαστεί να γίνουν εκτεταμένες εργασίες εκσυγχρονισμού των σκαφών. Οι εξαγωγικές προοπτικές του νέου πυραυλικού συγκροτήματος παραμένουν ακόμα απροσδιόριστες.

Οι δοκιμές του αντιαεροπορικού πυραυλικού συγκροτήματος «Pantsir», σχεδιασμένου ειδικά για τις ναυτικές δυνάμεις, έχουν ολοκληρωθεί. Μετά από δύο χρόνια, το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) θα παραλάβει το εξελιγμένο Α/Α πυραυλικό συγκρότημα, το οποίο θα αντικαταστήσει τα παρωχημένα τεχνολογικά συστήματα τερματικής άμυνας (close-in weapon systems - CIWS) «Kortik» (εξαγωγική ονομασία: «Kashtan»). Το συμβόλαιο για την προμήθεια της «ναυτικής» έκδοσης των «Pantsir», υπογράφηκε με το υπουργείο Άμυνας, ανακοίνωσε στην επίσημη ιστοσελίδα της η κρατική αμυντική εταιρεία «Rostec».

Καταστροφέας πυραύλων Κρουζ

Το Σχεδιαστικό Γραφείο Οργάνων «KBP» στην πόλη Τούλα, που κατασκευάζει αμυντικό εξοπλισμό υψηλής ακρίβειας, αναπτύσσει εδώ και αρκετό καιρό ένα Α/Α πυραυλικό συγκρότημα (σύστημα τερματικής άμυνας) για πλοία, με βάση τη «χερσαία» έκδοση του «Pantsir-S1». Αυτά τα συγκροτήματα είναι σχεδιασμένα για να καταστρέφουν πυραύλους Κρουζ, μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), αεροσκάφη και επίγειους στόχους σε ακτίνα 20 km και σε ύψος 15 km, ενώ η ταχύτητα του πυραύλου αγγίζει τα 1.300 m/s. Η «ναυτική» διάταξη των «Πάντσερ» με την ονομασία «Pantsir-ME» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό το 2011.

Η σειρά «Pantsir-M», που πρόκειται να αντικαταστήσει τους πυραύλους «Kortik», «είναι ένα συγκρότημα ελαφρύτερο, πιο συμπαγές και πιο αποτελεσματικό απ’ ό,τι ο προκάτοχός του», δήλωσε στη RBTH o ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας, ειδικός σε συστήματα αεράμυνας, Σαΐντ Αμίνοφ. Το πλεονέκτημα αυτών των Α/Α συγκροτημάτων για τα πολεμικά πλοία, είναι ο προηγμένος σχεδιασμός τους. Το πυραυλικό σύστημα «Pantsir-M», είναι συνδυασμός δύο τύπων όπλων, τα οποία αλληλοσυμπληρώνονται και εξασφαλίζουν την αναχαίτιση και την καταστροφή εναέριων στόχων σε όλες τις ζώνες αεράμυνας του πλοίου.

Για τα πολεμικά σκάφη, ο πιο επικίνδυνος εχθρικός στόχος είναι ο πύραυλος Κρουζ, που πετάει με πολύ υψηλή ταχύτητα. Το αντιαεροπορικό βλήμα εδάφους – αέρος (SAM) δεν μπορεί πάντα να χτυπήσει την «αεροπορική τορπίλη» έτσι ώστε αυτή είτε να πέσει στη θάλασσα, είτε να εκραγεί. Τα αντιαεροπορικά πυροβόλα όμως, με την εκπληκτική ταχυβολία τους, μπορούν να καταστρέψουν τον πύραυλο, που πετάει αδρανειακά, ακόμη και στα ακραία όρια δράσης τους», είπε.

Ισχυρό όπλο, αλλά όχι το μοναδικό

Μετά την αντικατάσταση του συστήματος «Kortik», το «Pantsir-Μ», το ρωσικό ΠΝ θα αποκτήσει ένα καινούργιο τεχνολογικά αμυντικό σύστημα, που δεν θα είναι όμως το μοναδικό. Στην παρούσα χρονική περίοδο, δοκιμάζεται το σύστημα τερματικής άμυνας (CIWS) «Palash», (εξαγωγική ονομασία «Palma»), το οποίο θα πρέπει σύντομα να ενισχύσει το Α/Α οπλοστάσιο του ρωσικού Στόλου. Οι πύραυλοι «Palash», θα διασφαλίσουν την προστασία των νέων ρωσικών φρεγατών του έργου 22350 (που θα περιπολούν στις εξωτερικές θαλάσσιες ζώνες) και άλλων πλοίων του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού.

Το σύστημα «Pantsir-M» είναι πιο ισχυρό όπλο από το CIWS «Palash», το οποίο, παρεμπιπτόντως, είναι ήδη τοποθετημένο πάνω στις φρεγάτες της κλάσης «Gepard» (έργο 11661) του ΠΝ του Βιετνάμ. Το «Pantsir-M» είναι ανώτερο από το «Palash» στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του βλήματος που διαθέτει. Το βεληνεκές του συστήματος «Pantsir-M» θα είναι μέχρι 20 km, ενώ ο SAM «Sosna-R» από το «Palash» καταρρίπτει στόχους σε μια απόσταση 6-8 km. Τα Α/Α πυροβόλα και στα δύο συστήματα είναι τα ίδια, εξάκαννα πολυβόλα των 30 mm, όπως και στο προηγούμενο σύστημα «Kashtan/Kortik», είπε στη RBTH o Σαΐντ Αμίνοφ.

Το κύριο μειονέκτημα του «Kortik», ήταν η αδυναμία του συστήματος να «παρακολουθεί» και να καταρρίπτει πολλαπλούς στόχους. Το «Pantsir-M» θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το «έλλειμμα» και να βελτιώσει την ισχύ και την αποτελεσματικότητα πυρός των αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων.

«Θολές» εξαγωγικές προοπτικές

Όπως ανακοίνωσε η «Rostec» στην ιστοσελίδα της, επικαλούμενη δηλώσεις του εκτελεστικού Διευθυντή του «KBP» Ντμίτρι Κονοπλιόφ, παράλληλα με το εξοπλιστικό πρόγραμμα της «ναυτικής» έκδοσης των «Πάντσερ», θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν μια σειρά από αντιτορπιλικά και άλλα μεγάλα πλοία. Τέτοια έργα είναι ήδη σε εξέλιξη.

Το «Pantsir-M» έχει σχεδιαστεί για εγκατάσταση σε όλα τα μεγάλα πλοία: Σε καταδρομικά, αντιτορπιλικά και σε φρεγάτες, είπε ο Σαΐντ Αμίνοφ. «Στη θέση των «Kortik» μπορούμε να τοποθετήσουμε τα «Pantsir-M», αλλά θα πρέπει να γίνουν και συμπληρωματικές εργασίες που αφορούν στις βάσεις των συγκροτημάτων στα πλοία και στη δημιουργία νέων συστημάτων επικοινωνιών. Δεν υπάρχουν επίσημες φωτογραφίες ή εικόνες του συγκροτήματος «Pantsir-M», προκειμένου να καταλάβουμε τον όγκο των απαιτούμενων εργασιών διαμόρφωσης των εγκαταστάσεων του Α/Α συστήματος. Όμως, για τα νεόχτιστα μεγάλα πολεμικά πλοία, προφανώς, οι βάσεις των Α/Α/ θα έχουν σχεδιαστεί προσανατολισμένες στο νέο πυραυλικό συγκρότημα αεράμυνας», υπέθεσε ο εμπειρογνώμονας.

Εάν η παράδοση του «Pantsir-M» στο ρωσικό ΠΝ είναι ένα ζήτημα που έχει ήδη αποφασιστεί, οι εξαγωγικές προοπτικές των «ναυτικών Πάντσερ» είναι ακόμα αβέβαιες. Όπως δήλωσαν στη RBTH από την κρατική εταιρεία «Rosoboronexport», τώρα, το συγκρότημα βρίσκεται ακόμα στο στάδιο των δοκιμών. Έτσι, είναι ακόμα νωρίς να εξεταστεί το θέμα της εξαγώγιμης έκδοσης των ναυτικών «Pantsir-M».

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Συνομίλησαν για 40 λεπτά 
Παρόντες οι Βενιζέλος - Βούλτεψη

Γράφει ο Ραβανός Αρης

Ολοκληρώθηκε η συνάντηση του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, στην Ουαλία η οποία σύμφωνα με πληροφορίες του Βήματος διεξήχθη σε αρνητικό κλίμα.
Η συνάντηση των δύο ηγετών διήρκεσε 40 λεπτά περίπου, ενώ παρόντες ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος και η Σοφία Βούλτεψη. Δεν έγιναν δηλώσεις ή ανακοινώσεις μετά τη συνάντηση.

Οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν στον απόηχο των δηλώσεων Ερντογάν για το Κυπριακό από τα κατεχόμενα, αλλά και της ανακοίνωσης της Αγκυρας, στην οποία αναφέρεται ότι η Αθήνα παρερμήνευσε τις δηλώσεις του τούρκου προέδρου.

Η ελληνική κυβέρνηση απορρίπτει τις αιτιάσεις για ευθύνες στην καθυστέρηση των συνομιλιών για το Κυπριακό και παραμένει στη θέση της ότι επιδιώκει λύση στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και με σεβασμό του ευρωπαϊκού κεκτημένου.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Σαμαράς όταν η συζήτηση έφθασε στο θέμα της Κύπρου, υπογράμμισε στον κ. Ερντογάν: «Λοιπόν κ. Πρόεδρε, βρισκόμαστε ενώπιον ενός πραγματικού προβλήματος, μιας πραγματικής διαφοράς». Παράλληλα τόνισε με έμφαση ότι για η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει πλήρως τις πρωτοβουλίες του Προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη και σημείωσε την ανάγκη ενθάρρυνσης των συνομιλιών Αναστασιάδη-Έρογλου.

Ο Πρωθυπουργός δεν άφησε ασχολίαστα και τα όσα προκλητικά ειπώθηκαν στην πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου και υπογράμμισε ότι τέτοιες δηλώσεις δυναμιτίζουν τις συνομιλίες και υποσκάπτουν την προοπτική εξεύρεσης λύσης στο πρόβλημα.

Μάλιστα, επανέλαβε την πάγια ελληνική θέση περί πλήρους εφαρμογής των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με την επισήμανση ότι η λύση στο Κυπριακό πρέπει να είναι σύμφωνη με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, ενώ υπενθύμισε την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.

Από την πλευρά του ο κ. Ερντογάν επανέλαβε τις γνωστές τουρκικές θέσεις περί δύο κρατών, γεγονός που προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Έλληνα Πρωθυπουργού, ο οποίος επανέλαβε ότι η Κύπρος είναι ένα κράτος που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καταλήγοντας χαρακτηριστικά: «Λοιπόν κ. Πρόεδρε, βρισκόμαστε ενώπιον ενός πραγματικού προβλήματος, μιας πραγματικής διαφοράς».

Ο Πρωθυπουργός είπε στον κ. Ερντογάν ότι δεν πρέπει να δημιουργείται αρνητικό περιβάλλον που δηλητηριάζει τις σχέσεις των δυο χωρών με πράξεις και δηλώσεις, ενώ αναφερόμενος στις συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου στο Αιγαίο από τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη, ζήτησε από τον Τούρκο Πρόεδρο να παρέμβει.
Ο Τούρκος Πρόεδρος προσπάθησε εξ αρχής, λόγω και του αρνητικού κλίματος που δημιουργήθηκε να ρίξει τους τόνους και στην αρχή είπε ότι οι δυο χώρες είναι φίλες και αναφέρθηκε στην γειτονική σχέση και στην ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασία Ελλάδας και Τουρκίας υπέρ της ευημερίας και της σταθερότητας στην περιοχή.

Ο κ. Ερντογάν εμφανίστηκε πολύ ευχαριστημένος για τη συνάντηση και ευχαρίστησε τον κ. Σαμαρά για το συγχαρητήριο τηλεφώνημά του μετά την εκλογή του στη θέση του Προέδρου της Τουρκίας.

Στη συνάντηση ετέθη από την τουρκική πλευρά και το ζήτημα του αντιρατσιστικού νόμου με τον κ. Ερντογάν να ζητά σχετική ενημέρωση, ενώ εξέφρασε ανησυχία για ενδεχόμενα προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
«Πρόκειται για πράξη εναρμόνισης με το διεθνές δίκαιο και τις ευρωπαϊκές αποφάσεις» απάντησε η ελληνική πλευρά και διευκρινίστηκε ότι αποτελεί ιστορικού χαρακτήρα παρέμβαση που σχετίζεται με το σεβασμό της μνήμης των θυμάτων και δεν αφορά τις σχέσεις της Ελλάδας με τη σύγχρονη Τουρκία.

Στο Κάρντιφ ο έλληνας πρωθυπουργός

Το αεροσκάφος που μετέφερε τον Πρωθυπουργό προσγειώθηκε στο Κάρντιφ το πρωί της Πέμπτης και ο κ. Σαμαράς κατευθύνθηκε στο Σέλτικ Μάνορ, στο Νιούπορτ (σσ: περιοχή έξω από το Κάρντιφ), όπου διεξάγονται οι εργασίες, συνοδευόμενος από τον αντιπρόεδρο και υπουργό Εξωτερικών Ευάγγελο Βενιζέλο.

Στην πόλη της Ουαλίας βρισκόταν ήδη από την Τετάρτη το απόγευμα ο υπουργός Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Την Πέμπτη ο κ. Σαμαράς είχε συναντήσεις με τους ομολόγους του της Αλβανίας, της Βουλγαρίας και του Καναδά, ενώ συμμετείχε στις δύο συνεδριάσεις για το Αφγανιστάν και την κρίση στην Ουκρανία. Το βράδυ παραβρέθηκε στο δείπνο των ηγετών, ενώ στο περιθώριο των εργασιών ενδέχεται να έχει και άλλες συναντήσεις.

Η συνάντηση με τον κ. Ερντογάν πραγματοποιείται στον απόηχο των δηλώσεων του τούρκου Προέδρου από τα κατεχόμενα και στο τραπέζι βρίσκονται το κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά.

Ο κ. Σαμαράς ενημέρωσε την περασμένη Τετάρτη τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ενώ είχε μακρά συνομιλία και με τον Πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη, στη διάρκεια της οποίας επιβεβαιώθηκε η κοινή γραμμή πλεύσης.

Η ελληνική κυβέρνηση απορρίπτει τις αιτιάσεις για ευθύνες στην καθυστέρηση των συνομιλιών για το κυπριακό και παραμένει στη θέση της ότι επιδιώκει λύση στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και με σεβασμό του ευρωπαϊκού κεκτημένου.

Τη συνάντηση με τον έλληνα πρωθυπουργό ζήτησε ο ίδιος ο τούρκος πρόεδρος και στο επίκεντρο της συζήτησης αναμένεται να τεθεί και το Κυπριακό, αλλά και θέματα που αφορούν τις δυο χώρες, ενώ η συνομιλία θα γίνει στη σκιά της ανακοίνωσης από την Τουρκία νέων σεισμογραφικών ερευνών του τουρκικού σκάφους «Barbaros» στην κυπριακή ΑΟΖ.
Η Αθήνα και η Λευκωσία ζητούν τον διορισμό ειδικού απεσταλμένου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) στην προσπάθειά τους να αξιοποιήσουν όσα όπλα διαθέτουν για να επιτευχθεί μία βιώσιμη λύση στο Κυπριακό. Αυτό αποφασίστηκε στην πρόσφατη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη στο Μέγαρο Μαξίμου. Εκεί ειπώθηκε η φράση-«κλειδί» από τον κ. Αναστασιάδη, ότι «θα αξιοποιήσουμε ακόμα περισσότερο την παρουσία μας στην ΕΕ για να ενδυναμωθούν οι θέσεις μας».
Η ενεργότερη ανάμιξη της ΕΕ στις συνομιλίες για το Κυπριακό δεν είναι κάτι που θα ήθελε η Άγκυρα -μία άποψη την οποία έχει επαναλάβει στο παρελθόν πολλές φορές.

«Δεν είναι τυχαίο που η πρώτη επίσκεψη του Ερντογάν ως προέδρου έγινε στα κατεχόμενα. Είναι μια πάρα πολύ κακή αρχή. Υπάρχει και οργισμένη αντίδραση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, αλλά και αντίδραση της Λευκωσίας» ανέφερε η κυβερνητική εκπρόσωπος Σοφία Βούλτεψη το πρωί της Τρίτης και συμπλήρωσε: «Αυτό που ζητούν η Αθήνα και η Λευκωσία είναι μεγαλύτερη ανάμειξη της ΕΕ και αυτό ζήτησαν τόσο ο πρωθυπουργός, Αντ.Σαμαράς, όσο και ο κύπριος πρόεδρος, Ν.Αναστασιάδης, από τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ».

H τελευταία συνάντηση των δύο ηγετών πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το Μάρτιο του 2013, οπότε και υπογράφηκαν 25 συμφωνίες.

Πηγή "Το Βήμα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Θα υπάρξει περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων Ρωσίας – ΝΑΤΟ; Την παραμονή της Συνόδου Κορυφής της Συμμαχίας κυριαρχεί κλίμα γενικευμένης ανησυχίας για το μέλλον των ρωσο-δυτικών σχέσεων. Υπάρχει λύση; Μπορούμε, από τις προβοκάτσιες και τις απειλές, να περάσουμε στον γόνιμο πολιτικό διάλογο;

Στις 4 - 5 Σεπτεμβρίου 2014, θα συγκληθεί η πρώτη μετά την έναρξη του εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία, Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ. Τα κράτη-μέλη του Οργανισμού θα λάβουν αποφάσεις που αποσκοπούν στο «στρίμωγμα» της Ρωσίας. Πολιτικοί αναλυτές, στους οποίους απευθύνθηκε η RBTH για το θέμα, σημειώνουν ότι η Ρωσία και το ΝΑΤΟ δεν υπήρξαν ποτέ πραγματικοί εταίροι, ενώ η κλιμάκωση της αντι-ρωσικής ρητορικής θα προκαλέσει την ασύμμετρα σκληρή αντίδραση του Κρεμλίνου.

Σύμφωνα με τα γερμανικά ΜΜΕ, στη Σύνοδο Κορυφής, στην Ουαλία, η Ρωσία είναι πιθανόν να χαρακτηριστεί και επίσημα ως απειλή για το Δυτικό αμυντικό μπλοκ. Επιπλέον, το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να αναπτύξει στην Ανατολική Ευρώπη πέντε νέες στρατιωτικές βάσεις. Ρώσοι πολιτικοί αναλυτές δεν βλέπουν σε αυτά τα σχέδια μια σοβαρή απειλή, ωστόσο, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο, να αντιδράσει έντονα το Κρεμλίνο, καθοδηγούμενο από την ιστορική εμπειρία της καχυποψίας της Μόσχας στις κινήσεις της Δύσης.

Νέες βάσεις απέναντι από τη Ρωσία

«Η Σύνοδος θα τοποθετηθεί απέναντι στη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ευρώπη. Θα υπάρξει υποχώρηση από την αρχή του αδιαίρετου της ευρωπαϊκής ασφάλειας, και θα υϊοθετηθεί η αρχή μιας νέας, συγκρουσιακής σχέσης της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας με τη Ρωσία», λέει στην RBTH ο λέκτορας του τμήματος παγκόσμιας πολιτικής της Ανώτατης Οικονομικής Σχολής, Ντμίτρι Σούσλοφ.

Σύμφωνα με τον διεθνολόγο, «ανάμεσα στις σημαντικότερες αποφάσεις της Συνόδου, θα είναι το σχέδιο ενίσχυσης των στρατιωτικών υποδομών του ΝΑΤΟ στο έδαφος των νέων κρατών-μελών και το άνοιγμα νέων βάσεων της Συμμαχίας στις χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία και τη Ρουμανία. Επιπλέον, τα μέλη της Συμμαχίας μπορεί να προχωρήσουν στην αναθεώρηση-τροποποίηση του στρατηγικού δόγματος του ΝΑΤΟ, που πλέον θα χαρακτηρίζει τη Ρωσία ως απειλή και πρόκληση για την ασφάλεια του Οργανισμού, και όχι σαν εταίρο. Παράλληλα, δεν αποκλείεται να ξαναθέσει ως έναν από τους σκοπούς της ύπαρξης του Οργανισμού τη «συγκράτηση της Ρωσίας».

Ρώσοι πολιτικοί αναλυτές λένε ότι η Βορειοατλαντική Συμμαχία, στην πραγματικότητα ποτέ δεν είχε επιδείξει φιλικό πρόσωπο προς τη Ρωσία. «Τους τελευταίους μήνες ακούμε συνεχώς ότι η Ρωσία δεν είναι πλέον ένας στρατηγικός εταίρος, ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεται κανείς τη Μόσχα, κ.ο.κ. Ρητορικές κορώνες παλαιάς κοπής. Η Σύνοδος του Σεπτεμβρίου απλά θα επισφραγίσει αυτό το αρνητικό κλίμα. Ωστόσο, οι χώρες-μέλη του δεν είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε μια σημαντική ανάπτυξη στρατιωτικού δυναμικού στα σύνορα με τη Ρωσία», λέει στη RBTH, ο διευθυντής του Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Ερευνών, Τιμοφέι Μπορντάτσεφ.

Σύνεση μεταξύ κρατών-μελών

Πολλοί πάντως, πιστεύουν ότι το ΝΑΤΟ δεν επιθυμεί μια σοβαρή επιδείνωση των σχέσεων με τη Μόσχα εξαιτίας της ουκρανικής κρίσης. «Ναι, ίσως κάποιες επιθετικές εκφράσεις σχετικά με τη τροποποίηση των συνόρων στην Ευρώπη και περί ρωσικής επιθετικότητας, να ειπωθούν, ωστόσο, μακροπρόθεσμα, στα επόμενα 20-30 χρόνια, χρειάζονται τη Ρωσία για να διατηρήσουν την υπεροχή της «Δυτικής κοινότητας» στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Έτσι, θα προσπαθήσουν να μην προβοκάρουν τη Μόσχα», λέει ο ρώσος πολιτολόγος, διευθύνων Εταίρος του αναλυτικού κέντρου «Βνέσναγια Πολίτικα» («Εξωτερική Πολιτική»), Αντρέι Σουσεντσόφ.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, στη Σύνοδο Κορυφής θα περάσει σε δεύτερο πλάνο το ζήτημα της διεύρυνσης της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας με χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. «Πολλές χώρες θα μιλήσουν για την ανάγκη να γραφτεί στην τελική δήλωση της Συνόδου η προοπτική ένταξης στη Συμμαχία της Ουκρανίας και της Γεωργίας. Ωστόσο, ελπίζω ότι ενάντια σε αυτή η διατύπωση θα τοποθετηθούν βασικές ευρωπαϊκές χώρες, όπως π.χ. η Γαλλία και η Γερμανία. Αλλωστε, τέτοιες αναφορές το μόνο που θα πετύχουν, είναι να ενισχύσουν τη σκλήρυνση της στάσης της Μόσχας απέναντι στη Συμμαχία», λέει ο Ντμίτρι Σούσλοφ.

Ασύμμετρη ρωσική απάντηση

Το Κρεμλίνο, από τη μεριά του, δεν αποκλείεται να αντιδράσει δυναμικά, και να απαντήσει σε κάποια «ήπιας έντασης» βήματα του ΝΑΤΟ, με ριζοσπαστικά μέτρα. Αυτό υπαγορεύεται από μια σειρά λόγους.

Πρώτον, τα περιθώρια συνεργασίας της Ρωσίας με τον Οργανισμό έχουν στενέψει τόσο, που δεν υπάρχει χώρος για μετριοπαθείς επιλογές αντι-κυρώσεων εκ μέρους της Μόσχας. Για παράδειγμα, μια από τις -σχετικά συμβιβαστικές- απαντήσεις της Μόσχας θα μπορούσε να είναι η αναθεώρηση των σχέσεων με το ΝΑΤΟ πάνω στο θέμα του Αφγανιστάν. Ωστόσο, η αξία αυτού του μοχλού πίεσης πρόσφατα μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό. «Η σύμπραξή μας με το ΝΑΤΟ στο θέμα του Αφγανιστάν, εξασθενεί σταθερά. Η συνέχιση της συνεργασίας μας, μεταξύ των άλλων, στο «πακέτο των ελικοπτέρων» (σ.σ. προμήθεια ρωσικών ελικοπτέρων στην αφγανική κυβέρνηση με πόρους του Πενταγώνου, και η μετέπειτα συντήρησή τους), είναι αμφίβολη. Επίσης, οι διευκολύνσεις τράνζιτ, δηλαδή οι μεταφορές φορτίων και μετακίνηση στρατιωτικού προσωπικού που υπηρετεί στο Αφγανιστάν, μέσω του ρωσικού εδάφους, μειώνονται σταθερά», λέει ο Ντμίτρι Σούσλοφ.

Δεύτερον, η Μόσχα, κατά πάσα πιθανότατα, θα προχωρήσει σε ριζοσπαστικά βήματα, και λόγω των αλλαγών που συντελούνται στις γεωπολιτικές της αντιλήψεις. Η Ρωσία είναι μια κλασική ηπειρωτική δύναμη και αντιμετωπίζει εξαιρετικά καχύποπτα οποιαδήποτε ενίσχυση του «εχθρού» κοντά στα σύνορά της. Συχνά, η Μόσχα έχει τη τάση να υπερβάλλει για την απειλή. Εξάλλου, θεωρεί ότι μια πιο συγκρατημένη στάση μπορεί να προσελκύσει νέες έξωθεν παρεμβάσεις σε ευαίσθητα ζητήματα και περιοχές εθνικής σημασίας. Σύμφωνα με τον Τιμοφέι Μπορντάτσεφ, η πιθανή απόφαση του ΝΑΤΟ για νέες βάσεις στην Ανατολική Ευρώπη «θα διογκώσει τις ήδη έντονες ανησυχίες της Μόσχας, αν και στην πραγματικότητα αυτό δεν αποτελεί ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα για τη Ρωσία. Από τη μεριά του, όμως, το ΝΑΤΟ θέλει να κάνει αυτές τις κινήσεις για να κατευνάσει την ανησυχία των ανατολικοευρωπαϊκών μελών της Συμμαχίας».

Πηγή RBTH

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αν έχει απομείνει κουκούτσι μυαλού στο ελληνικό (και κυπριακό) πολιτικό προσωπικό, οφείλει να ενεργήσει άμεσα τροποποιώντας ριζικά την πολιτική πλήρους και καθολικής συμπόρευσης με τις δυνάμεις που αρχίζουν τώρα στην Ευρώπη (μετά τη Μέση Ανατολή και την Αφρική) άτυπο, πλην πραγματικό «τρίτο (ή τέταρτο αν προτιμάτε) παγκόσμιο πόλεμο», έστω κι αν η ύπαρξη πυρηνικών όπλων εμποδίζει μάλλον την πλήρη ανάπτυξή του. Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να πάρουν άμεσα πρωτοβουλία για διακοπή της ψυχρο- και θερμο-πολεμικής κλιμάκωσης στην Ευρώπη. Αν το κάνουν θα βρουν απροσδόκητους συμμάχους διεθνώς.

Μετά την οικονομική, όσα συμβαίνουν συνεπάγονται τη γεωπολιτική «αυτοκτονία» του ελληνισμού, της Ελλάδας και της Κύπρου. Εδώ και πεντακόσια, αν όχι χίλια χρόνια, το «σχέδιο» της νεώτερης Ελλάδας, σχέδιο δημοκρατικό και «αντισταυροφορικό», «σχέδιο των ξεσηκωμένων» για τους μαθητές του Σβορώνου, στηρίζεται εξωτερικά σε δύο «πνεύμονες»:

α) στην «ομόδοξη» Ρωσία, γεωπολιτικό αντίβαρο της Τουρκίας, αλλά και μιας Δύσης που υπήρξε για τους 'Ελληνες, όπως και για τους Ρώσους «μεγάλος δάσκαλος κι ακόμα μεγαλύτερος εχθρός» (Τρότσκι, Εισαγωγή στην Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης)

β) στον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό (που κινδυνεύει κι αυτός να μας τελειώσει, αρχής γενομένης από τα Μνημόνια και τις Δανειακές)

Γι' αυτό λέμε ότι η συστηματική καταστροφή των ελληνορωσικών και κυπρορωσικών σχέσεων τα τελευταία χρόνια (όπως και η παραίτησή μας από τα πλήρη δικαιώματα των κρατών μελών της ευρωζώνης και της ΕΕ με την υπογραφή των Δανειακών και των Μνημονίων) συνιστά ολοκλήρωση της οικονομικής και με γεωπολιτική αυτοκτονία του ελληνικού λαού. Πρόκειται για «αλλαγή καθεστώτος». Το καθεστώς που αρχίζει από δω να «αλλάζει» είναι το αστικό δημοκρατικό πολίτευμα και η οργάνωση των λαών στα σχετικά δημοκρατικά έθνη-κράτη, που προέκυψαν από τη Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση και τα κινήματα που ενέπνευσε διεθνώς, περιλαμβανομένου του δικού μας 1821.

Η άρχουσα τάξη και το πολιτικό προσωπικό Ελλάδας και Κύπρου έχουν «παραδοθεί», έχουν «λιώσει», όπως η καρδιά των αντιδραστήρων στα σοβαρά πυρηνικά δυστυχήματα. Δεν υπερασπίζονται το Κράτος, αλλά χωρίς Κράτος δεν επιβιώνει Γένος σε αυτό το σημείο του πλανήτη, υπό συνθήκες παγκοσμιοποίησης και μαζικών μεταναστευτικών ροών. Ακόμα και στην εποχή της αμερικανοκίνητης στρατιωτικής δικτατορίας είχαμε περισσότερη εθνική αυτονομία από όση διαθέτουμε σήμερα! Ο Παπαδόπουλος αρνήθηκε να δώσει διευκολύνσεις στους Αμερικανούς για την επίθεση στους 'Αραβες.

Θα μου πείτε, δηλαδή θα μου πει η άρχουσα τάξη που κάνει κουμάντο, δηλητηριάζοντας όλο το έθνος με την ευτέλειά της, μπορεί να πάει η Ελλάδα κόντρα στους δυνατούς; Μα τι άλλο έκανε αίφνης ο Ανδρέας Παπανδρέου στον οποίο, πολλά μπορεί να προσάψει κανείς, κατάφερε όμως να εκτινάξει μια μικρή χώρα στο επίκεντρο των παγκόσμιων εξελίξεων αρνούμενος, σε ανάλογη περίπτωση, να συνυπογράψει τις κυρώσεις για το νοτιοκορεατικό Τζάμπο και πρωτοστατώντας στην περίφημη «Πρωτοβουλία των 'Εξη» για τα πυρηνικά; 'Η που έστειλε ελληνικά πλοία να απελευθερώσουν από την Βυρηττό τον πολιορκημένο Αραφάτ και τους πολεμιστές του. Η Ελλάδα όχι μόνο δεν έπαθε τίποτα κάνοντάς τα αυτά, «διπλωματική υπερδύναμη» έγινε τότε. 'Οσο για την παγκόσμια δραστηριότητα και ακτινοβολία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και του «Γιατρού» Βάσσου Λυσσαρίδη, μέχρι τώρα φωτίζει και προστατεύει την Κύπρο η λάμψη της.

'Εχουμε άλλωστε το παράδειγμα, δίπλα μας, της Τουρκίας που κάνει ότι γουστάρει, απαγορεύει στους Αμερικανούς να χρησιμοποιήσουν το έδαφός της για την εισβολή στο Ιράκ, φτιάχνει, παρά τις πιέσεις, τον αγωγό αερίου Blue Stream, επιτίθεται στο Ισραήλ για την πολιτική του στα κατεχόμενα και δεν παθαίνει τίποτα, αυξάνει την ισχύ και το κύρος της με αυτές τις ενέργειες. Σε αντίθεση με τις διαρκώς υποτελείς Ελλάδα και Κύπρο που έχουν τώρα το θλιβερό προνόμιο να καταστρέφονται υποτασσόμενες, να υποτάσσονται καταστρεφόμενες. Στην ιστορία υπάρχουν πολλοί που υπετάγησαν για να μην καταστραφούν, κατεστράφησαν για να μην υποταγούν. Εδώ συνδυάσαμε και τα δύο.

Η ιστορία μας δεν μας προσφέρει μόνο την πείρα του Ανδρέα και του Μακάριου.

Πολεμήσαμε τους Μπολσεβίκους στην Ουκρανία και σε αντάλλαγμα έγινε αποδεκτή από τους Αγγλογάλους η σφαγή των χριστιανών της Μικρασίας.
Πολεμήσαμε τον κομμουνισμό στην Κορέα και σε αντάλλαγμα κρέμασαν τον Καραολή και τον Δημητρίου και έβαλαν τους Τούρκους να διώξουν τους 'Ελληνες από την Πόλη.
Κάναμε, ως πειθαρχικοί «ευρολιγούρηδες», ότι ακριβώς μας πρόσταξαν οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο και τώρα μας καταστρέφουν παραδειγματικά.

Αυτός είναι ο ρεαλισμός της υποτέλειας.

Μπορεί, θα αναρωτηθείτε, αλλά δεν μπορούν να το πουν οι κυβερνώντες, μια «αποικία χρέους» να ασκήσει ανεξάρτητη πολιτική; Μα ασκώντας την ακριβώς και μόνο ασκώντας την μπαίνει στο δρόμο της απελευθέρωσης και από την οικονομική αποικιοκρατία, αλλά και σφυρηλατεί απαραίτητες για να το κάνει συμμαχίες εντός και εκτός Ευρώπης.

Με την ευκαιρία θυμίζουμε ότι και η αντιπολίτευση πρέπει να «ξυπνήσει». Δεν γνωρίζουμε που οφείλεται ο «ύπνος» της, μάλλον «λήθαργος» περί τα ρωσο-ουκρανικά, αλλά πρέπει να σταματήσει. Μιλάμε για τη μεγαλύτερη παγκόσμια κρίση μετά την πτώση της ΕΣΣΔ με τεράστιες στρατηγικές-οικονομικές επιπτώσεις. Τι κάνει άραγε και η «ευρωπαϊκή αριστερά»; Γιατί τηρεί ουσιαστικά στάση ίσων αποστάσεων; Είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνεις τη διαφορά ανάμεσα σε μια νίκη των ανθρακωρύχων του Ντονιέτσκ και στην επικράτηση των φασιστών του Κιέβου και του Λβωφ, όπως μερικοί δεν καταλάβαιναν τη διαφορά ανάμεσα στη νίκη των σοβιετικών και στη νίκη των ναζί, του Χίτλερ και του Στάλιν στη δεκαετία του 1940; Με τέτοια (μη) πολιτική, κινδυνεύει να αποδειχθεί θέμα λίγου χρόνου να οικειοποιηθεί και εκφράσει το μεγαλύτερο μέρος της ευρωπαϊκής αμφισβήτησης η «εθνικιστική» άκρα δεξιά.

Τελειώνουμε υπενθυμίζοντας ότι οι «ουκρανικές» δυνάμεις, δηλαδή οι φασιστικές μιλίτσιες που οργανώνει το αμερικανικό κράτος και παρακράτος (Blackwater κλπ. δεν υπάρχει άλλωστε καν ουκρανικό κράτος στην πραγματικότητα) διεξάγουν απαίσια πογκρόμ όπως την ενθουσιώδη πυρπόληση ζωντανών ίσως και εκατό διαδηλωτών στο κτίριο των συνδικάτων της Οδησσού, ή τον αδιάκριτο σκοτωμό περαστικών στη Μαριούπολη, ή τον βομβαρδισμό κατοικημένων περιοχών. Μήπως το ελληνικό κράτος, οι πολιτικές δυνάμεις, η Εκκλησία πρέπει κάτι να πουν για όλα αυτά (πέραν και ανεξαρτήτως της άποψης που έχει ο καθείς για την ουσία της διαμάχης); Η αλληλεγγύη, η συμπαράσταση, πόσο μάλλον ο «διεθνισμός» δεν μπορούν να είναι μονόδρομος! Ούτε μπορούμε να ζητάμε και να μη δίνουμε.

Πηγή
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Αυγή"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Σχέδιο 7 σημείων για να τερματιστεί η αιματοχυσία στην Ουκρανία, κατέθεσε ο Πούτιν. Οι πρόεδροι Ρωσίας και Ουκρανίας πέτυχαν κάποια πρόοδο στις τηλεφωνικές επαφές τους, αλλά είναι πρόωρο να αναμένεται άμεση ειρήνευση, αφού συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις στο Κίεβο θέλουν να συνεχιστεί η σύγκρουση.

«Να σταματήσουν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ενόπλων δυνάμεων και των τμημάτων της πολιτοφυλακής της νοτιοανατολικής Ουκρανίας στις περιοχές του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ», ζήτησε ο Πούτιν. Ταυτόχρονα όμως, ως εξίσου βασική συνιστώσα για την ειρηνική επίλυση της κρίσης ανέφερε την «απόσυρση των δυνάμεων της Ουκρανίας σε απόσταση που θα αποκλείει τη δυνατότητα βομβαρδισμού κατοικημένων περιοχών από το πυροβολικό και απ’ όλους τους τύπους εκτοξευτών ρουκετών».

Ο ρώσος ηγέτης ζήτησε ακόμα «να υπάρξει ολοκληρωμένος και αντικειμενικός έλεγχος για την τήρηση των όρων κατάπαυσης του πυρός και την παρακολούθηση της κατάστασης που θα δημιουργηθεί στη ζώνη ασφαλείας», μετά από την κατάπαυση. Επίσης, για την ομαλοποίηση της κατάστασης πρέπει «να αποκλειστεί η χρήση της πολεμικής αεροπορίας εναντίον αμάχων και κατοικημένων περιοχών στη ζώνη των συγκρούσεων».

Όπως τόνισε ο ίδιος, θα πρέπει «να γίνει ανταλλαγή των αιχμαλώτων υπό τη μορφή “όλοι αντί όλων” χωρίς οποιεσδήποτε προϋποθέσεις» και «να δημιουργηθούν ανθρωπιστικοί διάδρομοι για τη μετακίνηση των προσφύγων και την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στην ανατολική Ουκρανία». Εκτός των παραπάνω, ο Πούτιν κάλεσε το Κίεβο να στείλει στη νοτιοανατολική χώρα συνεργεία για την αποκατάσταση των υποδομών που είναι απαραίτητες για την ομαλή διαβίωση του πληθυσμού. Θεωρεί τέλος ότι «οι οριστικές συμφωνίες (για τη διευθέτηση της κατάστασης) μεταξύ της κυβέρνησης του Κιέβου και της νοτιοανατολικής Ουκρανίας, θα μπορούσαν να επιτευχθούν στη διάρκεια της προγραμματισμένης συνάντησης της ομάδας επαφής στις 5 Σεπτεμβρίου».

Η αρχή του τέλους;

Ο καθηγητής της Ακαδημίας Στρατιωτικών Επιστημών και εκ των εμπειρότερων συνεργατών του μη κυβερνητικού think tank σε θέματα διεθνούς ασφάλειας PIR Center, Βαντίμ Κοζιούλιν, ανέφερε ότι το σχέδιο του Πούτιν δεν περιλαμβάνει το πιο σημαντικό. Δηλαδή τους όρους, πάνω στους οποίους θα συμφωνήσουν οι αντιμαχόμενες πλευρές. Εκτιμά πάντως, ότι οι διαπραγματεύσεις πάνω σε αυτό το αντικείμενο μπορούν να διεξαχθούν, είτε μεταξύ Κιέβου και αυτονομιστών, είτε μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον, αφού αυτές είναι που παρέχουν πολιτική στήριξη στα αντιπαρατιθέμενα μέρη.

Ο αναλυτής, ωστόσο, επεσήμανε ότι οι προτάσεις του Πούτιν αφορούν τα θέματα που έχουν τον πιο επείγοντα χαρακτήρα. Θέματα, βέβαια, τα οποία συνδέονται με όσα θα πρέπει να εξεταστούν στη συνέχεια. Οι θέσεις του προέδρου, τονίζει ο Κοζιούλιν, μπορούν να θεωρηθούν ως σημείο εκκίνησης για τη διευθέτηση της κρίσης στην Ουκρανία, καθώς αποτελούν μια πολύ σοβαρή πολιτική πρόταση και δίδουν τη δυνατότητα στην κυβέρνηση του Κιέβου να εξέλθει αξιοπρεπώς από το αδιέξοδο, στο οποίο περιήλθε, με δική της ευθύνη. Ο αναλυτής υπογραμμίζει ότι δίδεται μια αληθινή ευκαιρία για να βγει η σύγκρουση από την τροχιά στην οποία έχει μπει, απειλώντας μάλιστα να εξέλθει από τα όρια της Ουκρανίας.

Ευρεία αυτονομία

Ο πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Γεωπολιτικής Ανάλυσης, Λεονίντ Ιβασόφ, ανέφερε στην RBTH ότι ακριβώς επειδή σήμερα η πολιτοφυλακή της αποκαλούμενης Νοβορωσίας διεξάγει δραστήριες επιθετικές επιχειρήσεις, και συγκεκριμένα, απελευθερώνει συνοικισμούς, πόλεις και περιοχές, την ώρα που ο στρατός του Κιέβου γνωρίζει ήττες, διαμορφώνεται μια κατάσταση που κάνει πιθανή τη διακοπή των υψηλής έντασης εχθροπραξιών και την επανέναρξη του πολιτικού διαλόγου.

Οι εκπρόσωποι των αυτοανακηρυχθέντων δημοκρατιών, τόνισε, άλλαξαν τη ρητορική τους και απαιτούν καθεστώς ευρείας αυτονομίας αντί αναγνώρισης ανεξαρτησίας από την πλευρά του Κιέβου. Η διάθεση σήμερα για ευρεία αυτονομία και παραμονή στη σύνθεση της Ουκρανίας, ως τμήμα της, είναι η πρώτη σοβαρή παραχώρηση από πλευράς Νοβορωσίας, ανέφερε ο αναλυτής. Ωστόσο, σημείωσε, ουδείς μπορεί να προβλέψει αν θα επιτευχθεί πρόοδος μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Το Κίεβο, εκτιμά ο ίδιος, θα καταθέσει το δικό του σχέδιο. Επικοινωνιακά, θα φροντίσει να το παρουσιάσει ως τελεσίγραφο, αλλά στην πραγματικότητα αυτό θα αποτελεί συνέχιση της πολιτικής διαδικασίας. Το σημαντικότερο αυτή τη στιγμή είναι να οργανωθεί η επιβίωση του πληθυσμού στις διαμορφωθείσες συνθήκες και να σταματήσουν οι δολοφονίες, θεωρεί ο Ιβασόφ.

Το «κόμμα του πολέμου»

Ο αναλυτής τόνισε επίσης ότι η Ρωσία είναι μια τρίτη πλευρά στη σύγκρουση και δεν παίζει τον ρόλο, τον οποίο της αποδίδουν τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης, στη διευθέτηση της εσωτερικής διένεξης στην Ουκρανία. «Μόνο δύο πλευρές, η Νοβορωσία και το Κίεβο, είναι οι βασικοί παράγοντες της σύγκρουσης, και αυτοί είναι που πρέπει να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ο Ποροσένκο δεν ελέγχει, προς το παρόν, πλήρως την κυβέρνηση και τον κρατικό μηχανισμό της χώρας. Ελέγξει μονάχα μεμονωμένους τομείς. Υπάρχουν δυνάμεις, οι οποίες θα ήθελαν τη συνέχιση του πολέμου. Ηδη, σήμερα παραδίδονται μεγάλες ποσότητες όπλων και πυρομαχικών από τις χώρες που ανήκαν παλαιότερα στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας, γίνονται προσπάθειες να καλυφθούν τα κενά του ουκρανικού στρατού, και να ανεβε το αξιόμαχό του σε ικανοποιητικά επίπεδα. Οταν, λοιπόν, το Κίεβο αισθανθεί ότι έχει αποκτήσει στρατιωτική υπεροχή, πιστεύω ότι θα ξαναρχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις».

Πηγή "Η Ρωσία Τώρα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ  Ένα ολόκληρο τμήμα με ειδικούς πράκτορες στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές που καταγράφει όλα όσα διακινούνται στο διαδίκτυο και στα ενημερωτικά sites , διαθέτει η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών!!!  Το νευραλγικό τμήμα που «φακελώνει» όλα τα sites, που ταξινομεί με …πολιτική στρατηγική «φίλια και εχθρικά» ενημερωτικά μπλογκς και ιντερνετικές εφημερίδες, έχει την κωδική ονομασία ΔΗΜΕ και ανιχνεύει πληροφορίες από ανοιχτές πηγές αλλά και λεπτομέρειες-φωτιά που τις βρίσκει κανείς πίσω απ τις λέξεις των δημοσιευμάτων!!  Η ΕΥΠ βλέποντας τις ανάγκες και την επέκταση του Τύπου στην Ιντερνετική εποχή , φρόντισε μετά από εισηγήσεις να ψάχνει στα δημοσιεύματα και να «φακελώνει» – με αυτόν τον τρόπο της ταξινόμησης- δημοσιογράφους , κείμενα, πηγές και απόψεις που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και που στην μετά-τηλεοπτική μας εποχή παίζουν σημαίνοντα ρόλο στη διαμόρφωση των ειδήσεων!!! Και πολλές φορές ποδηγετούν την ενημέρωση χάρη στην ταχύτητα που τους δίνει το διαδίκτυο…  Τα στελέχη και τους αξιωματούχους της ΕΥΠ τους ενδιαφέρουν οι ειδικές πληροφορίες, τα αποκλειστικά θέματα και ο τρόπος άντλησης ειδήσεων πολλές φορές «απαγορευμένων» στο ευρύ κοινό!!  Το τμήμα των αξιωματούχων της ΕΥΠ –το περίφημο ΔΗΜΕ- αξιολογεί τα δημοσιεύματα του Ιντερνετικού Τύπου κι ενημερώνει αρμοδίως την ιεραρχία –κυρίως εάν πρόκειται και για αποκαλύψεις που αφορούν τον ουρανοξύστη της Κατεχάκη. Αποδελτιώνονται , σχολιάζονται και στη συνέχεια τα κείμενα με τις παρατηρήσεις ..οδεύουν προς τον σχετικό Διευθυντή.  Τη δικαιοδοσία για τη λειτουργία του ΔΗΜΕ έχει η Ελένη Κυριακίδου έμπειρη διευθύντρια στη Γ’ Διεύθυνση (Αντικατασκοπεία) με πολλά χρόνια στις μυστικές υπηρεσίες , ενώ για ιντερνετικά δημοσιεύματα ειδικού τύπου (αποκαλυπτικά ) τον λόγο έχει και ο διοικητής της ΕΥΠ. Θοδ. Δραβίλλας προσωπική επιλογή του Πρωθυπουργού στη νευραλγική καρέκλα του αρχηγού της μυστικής μας υπηρεσίας με αρκετές περγαμηνές επιτυχιών στο διάστημα της παραμονής του στο συγκεκριμένο θώκο.

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις


Του Πέτρου Κασιμάτη

Ένα ολόκληρο τμήμα με ειδικούς πράκτορες στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές που καταγράφει όλα όσα διακινούνται στο διαδίκτυο και στα ενημερωτικά sites , διαθέτει η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών!!!
Το νευραλγικό τμήμα που «φακελώνει» όλα τα sites, που ταξινομεί με… πολιτική στρατηγική «φίλια και εχθρικά» ενημερωτικά μπλογκς και ιντερνετικές εφημερίδες, έχει την κωδική ονομασία ΔΗΜΕ και ανιχνεύει πληροφορίες από ανοιχτές πηγές αλλά και λεπτομέρειες-φωτιά που τις βρίσκει κανείς πίσω απ τις λέξεις των δημοσιευμάτων!!

Η ΕΥΠ βλέποντας τις ανάγκες και την επέκταση του Τύπου στην Ιντερνετική εποχή , φρόντισε μετά από εισηγήσεις να ψάχνει στα δημοσιεύματα και να «φακελώνει» – με αυτόν τον τρόπο της ταξινόμησης- δημοσιογράφους , κείμενα, πηγές και απόψεις που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και που στην μετά-τηλεοπτική μας εποχή παίζουν σημαίνοντα ρόλο στη διαμόρφωση των ειδήσεων!!! Και πολλές φορές ποδηγετούν την ενημέρωση χάρη στην ταχύτητα που τους δίνει το διαδίκτυο…
Τα στελέχη και τους αξιωματούχους της ΕΥΠ τους ενδιαφέρουν οι ειδικές πληροφορίες, τα αποκλειστικά θέματα και ο τρόπος άντλησης ειδήσεων πολλές φορές «απαγορευμένων» στο ευρύ κοινό!
16540reich_eu


Το τμήμα των αξιωματούχων της ΕΥΠ –το περίφημο ΔΗΜΕ- αξιολογεί τα δημοσιεύματα του Ιντερνετικού Τύπου κι ενημερώνει αρμοδίως την ιεραρχία –κυρίως εάν πρόκειται και για αποκαλύψεις που αφορούν τον ουρανοξύστη της Κατεχάκη. Αποδελτιώνονται , σχολιάζονται και στη συνέχεια τα κείμενα με τις παρατηρήσεις οδεύουν προς τον σχετικό Διευθυντή.

Τη δικαιοδοσία για τη λειτουργία του ΔΗΜΕ έχει η Ελένη Κυριακίδου έμπειρη διευθύντρια στη Γ’ Διεύθυνση (Αντικατασκοπεία) με πολλά χρόνια στις μυστικές υπηρεσίες , ενώ για ιντερνετικά δημοσιεύματα ειδικού τύπου (αποκαλυπτικά) τον λόγο έχει και ο διοικητής της ΕΥΠ. Θοδ. Δραβίλλας, προσωπική επιλογή του Πρωθυπουργού στη νευραλγική καρέκλα του αρχηγού της μυστικής μας υπηρεσίας, με αρκετές περγαμηνές επιτυχιών στο διάστημα της παραμονής του στο συγκεκριμένο θώκο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Έρχεται «τσουνάμι» από παράνομους μετανάστες 
100.000 είναι έτοιμοι να περάσουν στην Ελλάδα!!! 

Γράφει η Αναστασία Βαμβακά

Με μεγάλη ανησυχία για το τεράστιο κύμα μεταναστών από χώρες που βράζουν στο πολεμικό καζάνι, εξετάζει η Πολιτεία τα επόμενα βήματά της, καθώς τα στοιχεία δείχνουν υπερδιπλασιασμό των εισόδων προσφύγων από τα θαλάσσια σύνορα μέσα σε ένα χρόνο!

«Δραματικά» χαρακτήρισε ο υπουργός Ναυτιλίας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, τα στοιχεία που έφερε στο φως χθες στη συνέντευξη Τύπου που παραχωρήθηκε σε ξένους ανταποκριτές, στέλνοντας το μήνυμα στην Ευρώπη για μεγαλύτερη συνδρομή στον τεράστιο αγώνα των Ελληνικών αρχών με στόχο «να είναι γνώστης του μεγάλου βάρους που σήμερα ο Ελληνικός λαός, οι ελληνικές αρχές και το Λιμενικό Σώμα σηκώνουν στους ώμους τους».
Αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης είναι η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση ύψους 63 εκατ. ευρώ, καθώς οι ετήσιες ανάγκες για την έρευνα – διάσωση και την φιλοξενία των παράνομων μεταναστών υπολογίζονται σε 76 εκατ. ευρώ, μαζί με την επιχορήγηση, ύψους 1,4 εκατ. ευρώ, για τη δημιουργία Κέντρων Φιλοξενίας των διασωθέντων μεταναστών στα Δωδεκάνησα.

Μέσα σε 8 μήνες 17.600 (λαθρο)μετανάστες πέρασαν τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις μέχρι το τέλος του χρόνου ο αριθμός αυτός θα ξεπεράσει τις 30.000. Μόνο τον Αύγουστο 6.297 (λαθρο)μετανάστες εισήλθαν παράνομα στη χώρα από τα θαλάσσια σύνορα, σημειώνοντας ρεκόρ εισόδων, όταν τον περσινό Αύγουστο λιγότεροι από 1.000 πρόσφυγες έφτασαν στις ελληνικές ακτές. Μόνο το βράδυ της περασμένης Τετάρτης τουλάχιστον 285 άτομα προσπάθησαν να έρθουν στη χώρα, με το ελληνικό Λιμενικό να διασώζει 172 από τη θάλασσα.
Αυτή ήταν μόνο μία δύσκολη νύχτα για τους άνδρες του Λιμενικού, από τις εκατοντάδες που αντιμετωπίζουν καθημερινά, καθώς πλέον οι παράνομες προσπάθειες για είσοδο στη χώρα πραγματοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας, ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών, σε αντίθεση με προηγούμενες χρονιές, που οι διακινητές έφερναν τις καραβιές τους μόνο νύχτα.

Περίπου 1.000 με 1.500 ευρώ είναι η ταρίφα, σύμφωνα με τις ανακρίσεις των ανδρών του Λιμενικού, για ό,ποιον μετανάστη θέλει να περάσει τα σύνορα, χωρίς διακινητή, σε βάρκες – καρυδότσουφλα, που, ακολουθώντας τις οδηγίες των διακινητών, στη συνέχεια τις βουλιάζουν οι ίδιοι, ενώ 2.000 με 3.000 ευρω πληρώνουν όσοι έρχονται με κανονικό σκάφος και τον διακινητή μαζί τους.
Μέχρι και σήμερα 143 διακινητές έχουν συλληφθεί, ενώ οι ελληνικές αρχές εκτός από το δύσκολο έργο του εντοπισμού, διάσωσης και φροντίδας των (λαθρο)μεταναστών, στήνουν επιχειρήσεις για σύλληψη κυκλωμάτων. Ήδη πέρσι δύο τέτοιες επιχειρήσεις οδήγησαν στις συλλήψεις τρομοκρατών και βαρώνων των ναρκωτικών.
Ο κ. Βαρβιτσιώτης ζήτησε τη συνεργασία των τουρκικών αρχών για τον περιορισμό της μετανάστευσης. Προς την κατεύθυνση αυτή ο ίδιος θα έχει συζήτηση με τον τούρκο νέο υπουργό Εξωτερικών, Μεχμέτ Τσαβούσογλου, σε δύο εβδομάδες, ενώ και ο αρχηγός του Λιμενικού αντιναύαρχος Αθανάσιος Αθανασόπουλος, θα συναντηθεί το Νοέμβριο στον Πειραιά με τον τούρκο ομόλογό του.

Πιέσεις
Ασφυκτική πίεση προς την Ελλάδα ασκεί η εμπόλεμη περιοχή της Συρίας, καθώς το 51% των προσφύγων προέρχεται από εκεί, ενώ ακολουθεί το Αφγανιστάν με 32%. Στην Τουρκία, σύμφωνα με πληροφορίες του υπουργείου 1 εκατ. Σύριοι πρόσφυγες βρίσκονται εκεί, προκαλώντας ιδιαίτερη ανησυχία καθώς «μόνο ένα 10% από αυτούς θα θελήσουν να φτάσουν στην Ελλάδα, σημαίνει 100.000 παράνομους μετανάστες» σημείωσε ο υπουργός, ενώ χαρακτηριστικά ανέφερε ότι στη Σμύρνη, πλάι στα τσιγάρα, πωλούνται και σωσίβια για τους λαθρομετανάστες.
Ωστόσο, μόνο το 5@ των Σύρων μεταναστών κάνει αίτηση ασύλου στη χώρα μας, φανερώνοντας ότι οι περισσότεροι μετανάστες χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως πύλη εισόδου προς την Ευρώπη. Από τον Ιανουάριο του 2014 έχουν ολοκληρωθεί 13.500 αναγκαστικές και εθελούσιες απελάσεις και επαναπροωθήσεις και τιο 2013 σε ένα γενικό σύνολο είχαν φθάσει τους 26.000

Με συντριπτική επιτυχία 99% οι ελληνικές αρχές έχουν διασώσει τους χιλιάδες μετανάστες από τις ελληνικές ακτές, ενώ φέτος 48 πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους. «Δεν πρόκειται να σταματήσουμε να προσπαθούμε να σώζουμε κάθε ζωή στη θάλασσα και είναι πραγματικά δραματικά τα νούμερα και η αυξανόμενη τάση των περιστατικών έρευνας και διάσωσης» κατέληξε ο υπουργός…

Πηγή εφημ. «Ελεύθερος Τύπος»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Οι τουρκικές δυνάμεις έχουν εντείνει τις συλλήψεις, τις περιπολίες και τις ανακρίσεις, ύστερα από μεγάλη περίοδο αδράνειας

Η Τουρκία αγωνίζεται να κλείσει μία «λεωφόρο τζιχαντιστών», που επιτρέπει σε ξένουν εξτρεμιστές να περνούν τα σύνορα με τη Συρία, εν μέσω πιέσεων από τις δυτικές κυβερνήσεις και αυξανόμενης ανησυχίας στο εσωτερικό της χώρας για τη δράση του Ισλαμικού Κράτους (IS).

Οι τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας έχουν εντείνει τις συλλήψεις, τις περιπολίες, τις ανακρίσεις τους τελευταίους μήνες, αλλά η ταχεία προέλαση των ανδρών του Ισλαμικού Στρατού στο Ιράκ καθιστά την «πρωτοβουλία» της Άγκυρας ακόμη πιο επείγουσα.

Η Τουρκία εξελίχθηκε στη βασικότερη δίοδο για τους ξένους τζιχαντιστές που θέλησαν να συμμετάσχουν στον πόλεμο της Συρίας, αφενός επειδή η απόκτηση βίζας είναι σχετικά εύκολη και τα σύνορά της με τη Συρία διάτρητα, αφετέρου επειδή διαθέτει σύγχρονη υποδομή συγκοινωνιών.

Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η Wall Street Journal, η Άγκυρα ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ το 2011, όταν ξεκίνησε η βίαιη καταστολή των κινητοποιήσεων της αντιπολίτευσης. Στο πλαίσιο αυτό οι τουρκικές αρχές έκαναν τα στραβά μάτια στη διέλευση ξένων εξτρεμιστών από τα εδάφη της Τουρκίας με τελικό στόχο τη Συρία.

Και από Λίβανο, Ιορδανία
Η πρόσφατη αλλαγή πολιτικής εκ μέρους της Τουρκίας υποχρέωσε τους γενειοφόρους ισλαμιστές που άλλοτε κυκλοφορούσαν ανοιχτά η νοσηλεύονταν στην επαρχία Χατάι κοντά στα σύνορα με τη Συρία, να κρατούν χαμηλό προφίλ: ξυρίζουν τα μούσια τους, αλλάζουν τις παραδοσιακές τους στολές με δυτικό ρουχισμό και προτιμούν τις τουριστικές περιοχές της Τουρκίας στις ακτές της Μεσογείου, αντί των περιοχών στα σύνορα με τη Συρία.

Άλλοι μαχητές διεισδύουν στη Συρία μέσω Λιβάνου και Ιορδανίας. «Τώρα μας κάνουν ερωτήσεις και οι τσάντες μας περνούν από έλεγχο», αναφέρει ο 20χρονος πρώην μαχητής στη Συρία, Μοχάμεντ αλ Αχμάντ, ο οποίος πολέμησε στο πλευρό του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. «Πέρυσι τέτοια εποχή δεν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο», εξηγεί.

Αυτό που περιορίζει τη δυνατότητα της Τουρκίας να διώκει τους τζιχαντιστές είναι η απαγωγή 49 τούρκων διπλωματών και των οικογενειών τους στη Μοσούλη του Ιράκ τον περασμένο Ιούνιο. Τούρκοι αξιωματούχοι αρνούνται να σχολιάσουν την κατάσταση των ομήρων αφότου η κυβέρνηση απαγόρευσε στα τοπικά ΜΜΕ να μεταδίδουν εξελίξεις γύρω από την υπόθεση.

Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ασκούσαν εδώ και δύο χρόνια πιέσεις στην τουρκική κυβέρνηση να σκληρύνει τους ελέγχους στα σύνορά της και να γίνει περισσότερο προσεκτική ως προς το ποια φατρία των ανταρτών υποστηρίζει.

Η απάντηση της Άγκυρας ήταν ότι οι Δυτικοί σύμμαχοί της απέτυχαν να της παράσχουν επαρκείς πληροφορίες για τους υπόπτους, υπονομεύοντας τις τουρκικές προσπάθειες. Παρ’ όλα αυτά, τους τελευταίους μήνες η Άγκυρα έχει κινηθεί με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα για να κλείσει αυτό που οι ειδικοί αποκαλούν «λεωφόρο των τζιχαντιστών», μετά την αποτίμηση της απειλής που ελλοχεύει από το Ισλαμικό Κράτος.

Στους οκτώ μήνες ως τον Αύγουστο, η Τουρκία συνέλαβε ή απέλασε πάνω από 450 ξένους μαχητές, σύμφωνα με το τουρκικό ΥΠΕΞ, υπερδιπλάσιους σε σχέση με το 2013. Οι τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας έχουν εξάλλου εξαπολύσει επιχειρήσεις για να καταπνίξουν τις διαδρομές του λαθρεμπορίου που παρείχε μία αγορά στο Ισλαμικό Κράτος με στόχο την πώληση πετρελαίου.

Πηγή εφημ. «Καθημερινή»

Σχόλιο ιστολογίου: Όταν η κυβέρνηση της Τουρκίας και δη ο ίδιος ο σημερινός Πρόεδρος Ερντογάν, απαντήσουν επαρκώς για τις σχέσεις των μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ) της Τουρκίας με τους τζιχαντιστές, τα δρομολόγια μετακίνησης, την εκπαίδευση, τον εφοδιασμό με πολεμικό – στρατιωτικό υλικό από την ΜΙΤ (η οποία δεν ελέγχεται πλέον στην Τουρκία παρά μόνο από τον ίδιο τον Ερντογάν), τότε ίσως η ό,ποια κίνηση της Τουρκίας κατά των εξτρεμιστών ισλαμιστών τζιχαντιστών, αρχίσει να γίνεται πιστευτή. Μέχρι τότε, δυστυχώς, η Τουρκία συνεχίζει να είναι ένας σύμμαχος, πολλά οφελούμενος, από την δράση των τζιχαντιστών. Όσο για τους ομήρους διπλωμάτες, το όλο ιστορικό της «απαγωγής» τους (και τον «κίνδυνο» τον οποίο διατρέχουν ως όμηροι των τζιχαντιστών), δεν γίνεται πιστευτό ούτε μέσα στην Τουρκία, γι αυτό εξάλλου έχει εκδοθεί διαταγή απαγόρευσης οποιασδήποτε είδησης σχετικά με την απαγωγή τους…

Διαβάστε επίσης: Πως βγάζει χρήματα η Τουρκία, υποστηρίζοντας τους τζιχαντιστές

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Οι πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία οδηγούν αργά αλλά σταθερά στη Νέα Οθωμανία. Ο Ερντογάν έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν σκληρό μηχανισμό στελεχών, που έχουν δύο κύρια χαρακτηριστικά:
Το ένα είναι ότι τα άτομα αυτά είναι νεαρά σε ηλικία, φιλόδοξα, προέρχονται από υποβαθμισμένα οικονομικά και κοινωνικά λαϊκά στρώματα και είναι σκληροί ισλαμιστές.

Το άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι τα άτομα αυτά, ακριβώς επειδή ανασύρθηκαν από την αφάνεια από τον ίδιο τον Ερντογάν -όπως τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ από τον Ανδρέα- και επειδή η ισλαμική ηθική επικρατεί της κοινωνικής και της πολιτικής ηθικής, είναι αποφασισμένα να υπηρετήσουν τον νέο πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας υπερασπιζόμενα με αυταπάρνηση τα «έργα» του ευεργέτη τους αλλά και της οικογένειάς του, που σε οικονομικό επίπεδο, σύμφωνα με υπολογισμούς, αγγίζουν -αν δεν το έχουν ξεπεράσει ήδη- τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια. Ποσό που σε συνδυασμό με την απολύτως προσωποπαγή και αυταρχική διαχείριση της εξουσίας, όπως ακριβώς επιβάλλει και το Κοράνι, μπορεί να φιμώσει το σύνολο των ΜΜΕ και να οδηγήσει στο πολιτικό περιθώριο τα ούτως ή άλλως φτωχά ιδεολογικά και αδύναμα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Οσον αφορά την ιδεολογική συγκρότηση του ίδιου του Ερντογάν, του υποτακτικού του Νταβούτογλου και των στενών συνεργατών του, όπως ο διοικητής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν και ο πρώην σύμβουλός του και νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιαλτζίν Ακντογαν, αυτή δεν απέχει και πολύ από την ιδεολογία των αποκεφαλιστών του Ισλαμικού Κράτους. Απλά, ο Ερντογάν και οι υποτακτικοί του δεν κρατούν τα γιαταγάνια και τα μαχαίρια των αποκεφαλισμών, τα οποία όμως φροντίζουν να στέλνουν και εξοπλίζουν μ’ αυτά τα στελέχη του Ισλαμικού Κράτους, που διαπράττουν τη γενοκτονία των χριστιανών, των Γεζιντί, που κατοικούν στην περιοχή χιλιάδες χρόνια πριν από την εμφάνιση του Ισλάμ στην περιοχή.

Να υπογραμμίσουμε ότι το δίδυμο Ερντογάν - Νταβούτογλου υποστήριξε από την αρχή της επιχείρησης αποσταθεροποίησης της Συρίας την Αλ Νούσρα και την ομάδα των αποκεφαλιστών που εξελίχθηκε σε «κυβέρνηση» του Ισλαμικού Κράτους, με κάθε τρόπο. Από τα αεροδρόμια της Τουρκίας πέρασαν ουσιαστικά χωρίς έλεγχο χιλιάδες ισλαμιστές τρομοκράτες που προέρχονταν από διάφορες χώρες της Αφρικής και της Ευρώπης, οι οποίοι στη συνέχεια, αφού φιλοξενούνταν, αναλόγως του «βαθμού» τους, ως και σε πεντάστερα ξενοδοχεία στην Κωνσταντινούπολη, μεταφέρονταν στην περιοχή της Αλεξανδρέττας και της Αντιόχειας, όπου ήταν η κεντρική βάση των αποκεφαλιστών.

Εκεί, αφού γινόταν η στρατολόγηση στις μονάδες των τζιχαντιστών, ακολουθούσε η διακίνησή τους από τα τουρκοσυριακά σύνορα στο εσωτερικό της Συρίας, όπου παρελάμβαναν εξοπλισμό που είχε αποσταλεί εκεί με τουρκικά φορτηγά, υπό την άμεση επίβλεψη των στελεχών της ΜΙΤ, που επέβαιναν σ’ αυτά.
Από τις σελίδες αυτής της εφημερίδας αποκαλύψαμε συγκεκριμένες επιχειρήσεις της ΜΙΤ, που μετέφεραν εξοπλισμό στους αποκεφαλιστές, επιχειρήσεις τις οποίες αποπειράθηκε να αποκαλύψει και μέρος του τουρκικού κράτους που ελεγχόταν από τον ιμάμη Γκιουλέν, στελέχη του οποίου τώρα βρίσκονται στη φυλακή.

Κατά την ταπεινή μας άποψη, το Ισλαμικό Κράτος είναι γέννημα θρέμμα της Δύσης και συγκεκριμένα της Ουάσινγκτον, του Λονδίνου και των Παρισίων, και δημιουργήθηκε με την ενεργό ανάμειξη της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ για δύο λόγους:
Ο ένας είναι γεωπολιτικός, με στόχο να δημιουργηθεί ένας ενδιάμεσος χώρος, μια ιδιότυπη buffer zone, για να απομακρυνθούν το Ιράν και το σιιτικό Ιράκ από την αλαουιτική Συρία και τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου.

Ο άλλος σχετίζεται με την επιχείρηση που είναι σε εξέλιξη και έχει ως στόχο την απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο. Η επιχείρηση που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ουκρανία αλλά και οι πεισμώδεις προσπάθειες της Ουάσινγκτον για την ακύρωση του South Stream θα περιορίσουν την εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Αρα το κενό που θα δημιουργηθεί πρέπει να καλυφθεί με το άφθονο φυσικό αέριο του Κατάρ, το οποίο θα μεταφερθεί με αγωγό που θα διέλθει από τη Σαουδική Αραβία, την επικράτεια του Ισλαμικού Κράτους και την Τουρκία.

Αν αυτά που αναφέρουμε στην παρούσα ανάλυση είναι ακριβή, τότε πρέπει να περιμένουμε πώς θα διαχειριστεί η Τουρκία των Ερντογάν - Νταβούτογλου το λεγόμενο ισλαμικό χαλιφάτο και τι σημαίνει αυτή η νέα κατάσταση για την Κύπρο και την Ελλάδα.
Αυτά, στο άρθρο μας της Κυριακής.

Πηγή εφημ. "δημοκρατία"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής

Το πρόβλημα με τα Σκόπια δεν είναι τα Σκόπια και οι πάσης προελεύσεως υποστηρικτές τους. Το πρόβλημα είμαστε εμείς οι οποίοι τουλάχιστον σ’ αυτό το θέμα κυριολεκτικά δεν ξέρουμε, ούτε τι θέλουμε, ούτε τι μας γίνεται. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής διετύπωσε για το προκείμενο το εθνικό μας δόγμα: «Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική». Ο Ανδρέας Παπανδρέου συνήνεσε και επηύξησε. Οι επίγονοί τους όμως, οπισθοχώρησαν ομοθυμαδόν.

Η επίσημη ελληνική πρόταση, πολιτικά ομόφωνη να ονομασθεί το προτεκτοράτο «Μακεδονία με ένα γεωγραφικό προσδιορισμό» σημαίνει, εκχώρηση του ονόματος στους σφετεριστές του. Κόντρα στην ιστορική αλήθεια, τις πραγματικότητες της ζωής και τις εθνικά επώδυνες μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης.
Ήδη με την γενίκευση διεθνώς, άνευ αντιδράσεως μας, της καταχρηστικής χρησιμοποίησης του όρου Μακεδονία υπέρ των Σκοπίων τείνει να αφελληνισθεί ολοκληρωτικά ο όρος. Μολονότι οι πολίτες του προτεκτοράτου δεν έχουν καμιά σχέση ιστορίας, πολιτισμού και αίματος με την ιστορική Μακεδονία, τα τελευταία 20 χρόνια εξαφανίσθηκε από την μνήμη της διεθνούς κοινής γνώμης η αυταπόδεικτη πολυαίωνη ταύτιση της Μακεδονίας με τον Ελληνισμό.
Παρόμοια ενδημική παθογένεια εξάλειψης από προσώπου γης στην κοινή μνήμη είναι το διαρκές κακούργημα της Εισβολής, Κατοχής, Εποικισμού στην Κύπρο για το οποίο ουδείς ομιλεί -πρωτίστως εμείς οι ίδιοι- ενώ οι πάντες βαττολογούν για τον δήθεν «αποκλεισμό των Τουρκοκυπρίων».

Οι περί την «λύση» διατρίβοντες φλυαρούν για το εύρος εφαρμογής τού υποτίθεται erga omnes γεωγραφικού προσδιορισμού, το οποίο έχουν συρρικνώσει σε… στενωπό.

Ασφαλώς ήταν στραβό το κλήμα, τώρα δολοπλοκούν να το φάνε κιόλας. Είναι πασίδηλα τα αισθήματα της Καγκελαρίου και του δεξιού χεριού της, Σόιμπλε, απέναντί μας.

Επί 6 χρόνια μας ξεροτηγανίζουν ως λαό στην πυρά της θηριώδους λιτότητας. Μας τυραννούν και μας έχουν καταστρέψει. Μαζί μας και όλους τούς «μη έχοντες» πολίτες της Ευρώπης. Η Μέρκελ λειτουργεί απέναντι των Ευρωπαίων πολιτικών, δεξιών και αριστερών, όπως η Κίρκη της ομηρικής Οδύσσειας. Μαγεύει, μεταμορφώνει, αφοπλίζει και καθιστά ενεργούμενά της. Last but not least, όπως θα έλεγε ο Ομπάμα, η περίπτωση Ολάντ. Υπέκυψε στο τελεσίγραφο του Βερολίνου και καρατόμησε άρον άρον τους 3 υπουργούς του που αμφισβήτησαν το γερμανικό οικονομικό δόγμα.

Μιλούν για κάποιον «ιταλογαλλικό άξονα κατά της λιτότητας». Μικρό καλάθι. Κοφτός ο Μίνχαου των F.T.: «Μου φαίνεται τρελό να συνεχίζουμε να αναρωτιόμαστε ποιος τηλεφώνησε σε ποιον η Μέρκελ στον Ντράγκι ή ο Ντράγκι στην Μέρκελ.(…) Και οι δυο τους έχουν κάνει τεράστια λάθη» (La Republica/NEA 3/9/14).

Υπερκινητική και άπληστη η Καγκελάριος στήνεται μονίμως απέναντι μας:

Ανέλαβε (υπ)εργολαβικά την στήριξη του βορεινού προτεκτοράτου. Για Γερμανό κλασικής παιδείας αδιανόητο να παρασύρεται από τα καραγκιοζιλίκια του Γκρουέφσκι που παριστάνει τον 79ο κατ΄ ευθείαν απόγονο του Μεγάλου Αλεξάνδρου!

Να αναδιφήσει κορυφαίους ομοεθνείς της όπως τον Johann Gustav Droysen, στην κλασική 4τομη Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Διαδόχων του κι να μάθει.

Χωρίς καμία νομιμοποίηση συγκάλεσε προ ημερών μια ιδιότυπη παρασυναγωγή στο Βερολίνο των λεγομένων Δυτικών Βαλκανίων.

Αν και η ατζέντα αφορούσε θέματα ζωτικού ενδιαφέροντος για μας, η Ελλάς απουσίαζε, ή διότι δεν εκλήθη, ή οι ημέτεροι προέκριναν επιπολαίως να απόσχουν. Ερήμην μας όμως συνεζητήθη το σκοπιανό. Και απεφάνθησαν ότι «πρέπει να λυθεί επειγόντως με διάθεση συμβιβασμού».

Όφειλε να είναι εκεί ο Πρωθυπουργός ή ο ΥΠΕΞ του να προσκομίσουν τον τεράστιο όγκο των ντοκουμέντων που τεκμηριώνουν τον σκοπιανό αλυτρωτισμό. Δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο (περιλαμβανομένης ακόμη και της Τουρκίας) η οποία να διακηρύσσει μέρα-νύχτα ότι πρωτεύουσά της είναι η συμπρωτεύουσα της γείτονός της και τα σύνορά της καλύπτουν τη μισή τουλάχιστον ελληνική επικράτεια. Και μόνο αυτό το γεγονός δυναμικά προβαλλόμενο θα πειθανάγκαζε τις τρίτες χώρες να αποσύρουν τα χάδια τους και να προσγειώσουν τον “χαϊδεμένο” στην ωμή πραγματικότητα.

Όσοι γελούν ειρωνικά με τα επεκτατικά σχέδια των Σκοπίων πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν πρόκειται για κανονικό κράτος με εθνική κυριαρχία και θεσμούς. Αλλά για καθαρό προτεκτοράτο. Για τα αφεντικά του δουλεύει. Ποια, Κύριος οίδε. Κάποτε ήταν ο Στάλιν έμπνευση του οποίου είναι η δημιουργία του. Παγκοσμίως το μοναδικό σταλινικό έργο που επιζεί της πτώσεως του κομμουνισμού. Ύστερα ήρθαν οι Αμερικανονατοϊκοί. Τώρα ξύπνησαν τα αυτοκρατορικά οράματα της Γερμανίας. Άσχημες συγκυρίες…

Αν ο κ. Σαμαράς μιλούσε σήμερα την γλώσσα που χρησιμοποίησε στη Σύσκεψη των Αρχηγών της 13/4/1992, και έπεισε, θα άλλαζαν πολλά. Όμως «αχ που΄σαι νιότη που΄δειχνες πως θα γινόμουν άλλος» (Βάρναλης).

Όσα καθημερινά συμβαίνουν στα Σκόπια είναι πλούσια πρώτη ύλη για κωμωδίες, κωμειδύλλια, τραγωδίες κ.λ.π. Για να προλάβουν την Αμφίπολη επιστράτευσαν έναν Κροάτη «ανεξάρτητο αρχαιολόγο» που εντοπίζει στα … προάστια των Σκοπίων –ώ της παραφροσύνης- τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου με οδηγό τον… αστερισμό Κασσιόπη!

Ωστόσο η Αμφίπολη όποιος και αν είναι ο ένοικός της θα είναι κόλαφος για τους συκοφάντες του Ελληνισμού τύπου Bild, τους πλαστογράφους τύπου Σκοπίων και μέγα όπλο της εξωτερικής μας πολιτικής. Θα το αξιοποιήσουμε;

Απύθμενο το θράσος του σουλτάνου στα Κατεχόμενα. Μονίμως απροσγείωτοι οι ημέτεροι προσδοκούν ακόμη οικειοθελή αποχώρηση του Αττίλα. Χρειαζόμαστε επειγόντως δομές παραγωγής στρατηγικής, μηχανισμό διαχείρισης κρίσεων, απαλλαγή από αυταπάτες ότι το διεθνές σύστημα εγγυάται την ασφάλειά μας, Προσανατολισμό εθνικοαμυντικής εξισορρόπησης με Τουρκία.

Το περισσόν εκ του πονηρού.

Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης
www.papathemelis.gr, www.danagennisi.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου