Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Φεβ 2011

Αντί να βάζουμε τύπους όπως ο Βερέμης να προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία του ’21, κατά πως βολεύει τον γείτονα, ας φανούμε επιτέλους κάποτε σοβαρό κράτος.

Αντί να προσπαθεί ο Χαρδαβέλας να κάνει εξωτερική πολιτική μέσω του ΑLTERκαι να δίνει επιχειρήματα στον κορδακίζοντα Καρακαταφέρνη, που τα πάντα έχει προβλέψει, ας πάψει επιτέλους αυτή η κυβέρνηση να έχει σκιώδη υπουργό Εξωτερικών (Ρόντος), υπήκοο πρωθυπουργό (ΓΑΠ), υποτελή υπουργό Οικονομικών, ώστε η Χώρα να θυμίζει το Καφενείον η Ελλάς.

Επειδή απέναντι έχουμε να κάνουμε με σοβαρό κράτος. Χωρίς να περιμένει να κάνουμε κάποια κίνηση, έβαλε «κορυφαία δεξαμενή σκέψης της Αγκυρας» και μας πρόλαβε με επιχειρήματα με πάμπολλα νομικά χάσματα:

Μελέτη 45 σελίδων, δημοσίευσε στο περιοδικό «Turkish Weekly», (22/02/11) έκδοση της δεξαμενής σκέψης International Strategic Research Organization (USAK). Water and Sea Law Studies Desk & Fellow ofthe USAK Centre for International Law Studies με τίτλο «Καθορισμός της Θάλασσας του Αιγαίου». Επικεφαλής της μελέτης και του U.S.A.K. αναφέρεται ο dr. Yucel ACER.

Όπως υποστηρίζει η τουρκική μελέτη, «βάσει αυτής θα μπορούν να καθοριστούν τα όρια στο Αιγαίο, λαμβανόμενου υπόψη του διεθνούς δικαίου».

Σύμφωνα με τους Τούρκους λοιπόν, στο Αιγαίο, το «μόνο πρόβλημα είναι ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας. Ο καθορισμός των χωρικών υδάτων ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα είναι θεωρητικό ζήτημα και δεν προκαλεί προφανή σύγκρουση. Παρομοίως, δεν υφίσταται διαμάχη για τον ορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνησ, καθώς ουδεμία από τις δύο χώρες την έχει διακηρύξει στο Αιγαίο. Επειδή, είναι φανερό πως όταν τα δύο κράτη καθορίσουν ΑΟΖ, θα δημιουργηθεί διαμάχη παρόμοια με εκείνη της υφαλοκρηπίδας».

«Η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ είναι στενά συνδεδεμένες η μία με την άλλη από νομική έννοια. Και με βάση αυτές τις νομικές ομοιότητες, είναι πιθανό να χρησιμοποιηθεί ενιαία γραμμή καθορισμού στις περισσότερες περιπτώσεις. Διότι, αν η περιοχή ανάμεσα στις δύο χώρες είναι μικρότερη από 400 μίλια, η περιουσία του θαλάσσιου βυθού δεν μπορεί να δικαιολογήσει υφαλοκρηπίδα πέραν των 200 μιλίων. Επίσης μια χώρα δεν μπορεί να έχει ΑΟΖ χωρίς ταυτόχρονα να ανταποκρίνεται με την υφαλοκρηπίδα υπό της».

Με αυτά τα τραβηγμένα από τα μαλλιά επιχειρήματα τα οποία προσπαθούν να συνδέσουν, οι Τούρκοι υποστηρίζουν πως «δεν μπορεί να περιγραφεί ευρύτερη ή μικρότερη θαλάσσια γραμμή ιδιαίτερα σε ορισμένες περιοχές».

Η τουρκική άποψη επιμένει στο επιχείρημα της «προέκτασης της επίγειας υφαλοκρηπίδας», αμφισβητώντας την υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου.

Επειδή όπως υποστηρίζουν οι Τούρκοι «υπάρχει θέμα συνολικής διευθέτησης στο Αιγαίο και όχι διακανονισμός ανάμεσα σε δεδομένα ελληνικά νησιά και την Τουρκία».

Στο θέμα αυτό επικαλείται η τουρκική μελέτη απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης για τα νησιά της Μάγχης,σύμφωνα με την οποία, ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας, δεν αφορούσε τα βρετανικά νησιά και τη Γαλλία, αλλά ανάμεσα στη στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλική Δημοκρατία.

Επικαλείται επίσης και την υπόθεση μεταξύ Λιβύης και Τυνησίας όπου το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάνθηκε ότι η υφαλοκρηπίδα αρχίζει να καθορίζεται από τα εξωτερικά όρια των χωρικών υδάτων.

Με το επιχείρημα ότι «τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα», αν και η μελέτη παραδέχεται ότι η Εύβοια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, θεωρεί ότι «το Κεντρικό Αιγαίο αντιπροσωπεύει μια εύκολη γεωγραφική περιοχή για καθορισμό της «μέσης γραμμής» μια και οι ακτές Ελλάδας και Τουρκίας είναι απέναντι».

Αν οι Τούρκοι θεωρούν ότι η Εύβοια δεν έχει «δικαιώματα» και πρέπει να «τεθεί εκτός», τώρα τι να μιλάμε για το Καστελόριζο που τους χαλάει τη σούπα. Και τα περίπου 3.000 νησιά στο Αιγαίο…

Για όσους υποβάθμισαν τις «αβλαβείς βόλτες» των τουρκικών πολεμικών στο Αιγαίο, και τι δουλειά είχαν κάποια πολεμικά σκάφη τους έξω από τα Κύθηρα, ακόμα και έξω από το Λαύριο, την απάντηση την δίνει η μελέτη στην οποία αναφέρεται επίσης και οι δύο αυτές τοποθεσίες. «Ανάμεσα στις ακτογραμμές που θα πρέπει να εξεταστούν είναι και η Χερσόνησος του Λαυρίου που είναι ακριβώς απέναντι στις τουρκικές ακτές και από εκεί θα πρέπει να υπολογιστεί ο καθορισμός της μέσης γραμμής».

Πάντως παραδέχεται η μελέτη ότι από τα ελληνικά νησιά η Θάσσος και η Εύβοια αποτελούν το μεγαλύτερο πρόβλημα, επειδή είναι «ευδιάκριτα, μεγάλα και πυκνοκατοικημένα από όλα τα άλλα».

Έχουν κι εδώ «επιχείρημα»: «Υπάρχει ένας ακόμα λόγος να αγνοήσουμε τη νήσο Θάσσο. Το τουρκικό νησί Μποζγκααντά (Ίμβρος) βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά της Θάσσου. Έτσι αν τα αγνοήσουμε και τα δύο, η μέση γραμμή μπορεί να καθοριστεί εύκολα».

Με την έκθεση αυτή, καταλαβαίνουμε τώρα πάρα πολύ καλά γιατί είχε αμφισβητήσει την ελληνικότητα της Γαύδου Τούρκος ναύαρχος και την είχε περιλάβει στις «γκρίζες ζώνες». Επειδή έχουμε να κάνουμε με σοβαρό κράτος, με μακροχρόνια σχέδια, απέναντι στο καφενείο μας, που θεωρούσαμε ότι αρκεί πως είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά σάμπως δεν έχουμε δει τι είδους σύμμαχοι είναι οι Εταίροι μας; Χειρότεροι από του ΝΑΤΟ. Που μας υποχρεώνει σε καθημερινές αεροπορικέ ασκήσεις, μη αναγνωρίζοντας το FIR Αθηνών, και την υποχρέωση να ενημερώνουν για τις υπερπτήσεις τους στο Αιγαίο των τουρκικών μαχητικών.

Υπάρχει όμως και "δεύτερο μέρος" της μελέτης, (το ανακάλυψα αργότερα, επειδή είναι δημοσιευμένο χωριστά), που «δικαιολογεί» τις τουρκικές «ανησυχίες» για το Αιγαίο…
«Με δεδομένη αυτή την κατάσταση, η Τουρκία δεν πρόκειται να έχει κάποια σημαντική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ σ’ ολόκλητο το Αιγαίο. Και υπάρχουν δύο λόγοι γι αυτό.
Πρώτο, αυτά τα ελληνικά νησιά βρίσκονται πολύ κοντά στη «μέση γραμμή» ανάμεσα στις δύο ηπειρωτικές περιοχές των δύο χωρών και έτσι μειώνουν κατά πολύ τόσο την τουρκική υφαλοκρηπίδα, όσο και την ΑΟΖ που θα είχαν οι δύο χώρες χωρίς να υπολογιστούν τα νησιά.
Δεύτερο, όλα αυτά τα νησιά έχουν δικά τους χωρικά ύδατα, που ήδη περιορίζει την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ της Τουρκίας.
Έτσι λοιπόν, για να φτάσουμε σε ισόποσο αποτέλεσμα, δεν υπάρχει άλλη λύση παρά να αγνοήσουμε όλα αυτά τα ελληνικά νησιά»…!!!

Πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις εξέφρασε ο οικονομολόγος-αναλυτής Δημήτρης Καζάκης μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού «Kontra chanel». Μίλησε για το ενδεχόμενο να φύγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη και να επιστρέψει σε εθνικό της νόμισμα, την δραχμή. Τις απόψεις του οικονομολόγου - αναλυτή μπορεί να ακούσετε στα δυο βίντεο που παραθέτουμε.

Ανεξάρτητα το κατά πόσο έχει δίκιο στα λεγόμενα του ο Δημήτρης Καζάκης είναι φανερό ότι οι προτάσεις του δεν έχουν καμιά τύχη να εισακουστούν από την κυβέρνηση Παπανδρέου που εκτελεί ένα σχέδιο κομμένο και ραμμένο στις επιδιώξεις ντόπιας και ξένης οικονομικής ολιγαρχίας.


  • Τσετίν Μάνταντζη : οι υποσχέσεις του πρωθυπουργού στο Δημάριο θα επιφέρουν λύσεις στα χρόνια και στα καθημερινά προβλήματα της μειονότητας

Ο βουλευτής Ξάνθης Τσετίν Μάντατζη σχετικά με την επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στο χωριό Δημάριο του Δήμου Μύκης έκανε την παρακάτω ανακοίνωση τύπου:

¨Αισθάνομαι την ανάγκη ως βουλευτής μειονότητας του ΠΑΣΟΚ, να εκφράσω μπροστά σε εσάς τον κόσμο, την ευχαρίστηση μου για το ότι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου για μια ακόμη φορά μας τίμησε με την επίσκεψη του στην περιοχή μας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είναι μόνο ο πρώτος πρωθυπουργός που από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους ως τώρα επισκέφτηκε το Δημάριο, αλλά και ένας πολιτικός που έχει εισαγάγει την δικαιοσύνη και την ισότητα –αρχές της δημοκρατίας- στην καθημερινή πολιτική πρακτική.

Δείγμα αυτής της πολιτικής του ήταν και η τελευταία του επίσκεψη στο Δημάριο, ενώ ο λαός μας τον υποδέχτηκε με τον καλύτερο τρόπο προσφέροντας του ντόπια φαγητά και ποτά.

Ο πρωθυπουργός συναντήθηκε στο καφενείο του χωριού με τον κόσμο, και εκεί άκουσε τα καθημερινά αλλά και τα μειονοτικά θέματα του κόσμου της μειονότητας.

Στην συνάντηση αυτή που ξεπέρασε τις δύο ώρες, ο πρωθυπουργός τόνισε τις προσπάθειες της κυβέρνησης σε αυτά τα θέματα:

Ανεύρεση λύσης για την συνεχώς αυξανόμενη ανεργία που ωθεί, ειδικά τους νέους της μειονότητας σε ανθυγιεινές δουλειές όπως στα ναυπηγεία της Ολλανδίας και της Γερμανίας. Διαφύλαξη και στήριξη του μπασμά, ως της καλύτερης ποικιλίας του καπνού.

Ξεπέρασμα των γραφειοκρατικών εμποδίων ώστε να μπορέσει η περιοχή να επωφεληθεί από τα προτερήματα της και να διασφαλιστεί η συνέχεια στην ανάπτυξη της.

Σχετικά με τα προβλήματα στην καθημερινή ζωή ο πρωθυπουργός έδωσε τις παρακάτω υποσχέσεις:

Δυνατότητα προφορικής εξέτασης στα τουρκικά για τους υποψήφιους οδηγούς. Διορισμοί μελών της μειονότητας στα ΚΕΠ. Ο πρωθυπουργός ανέφερε πως σχετικά με αυτό το θέμα έχει δώσει σχετική οδηγία προς τον υπουργό Εσωτερικών. Διασφάλιση της σύνδεσης με το διαδίκτυο (κάτι που επανειλημμένα είχαν ζητήσει οι νέοι του χωριού) καθώς και της δυνατότητας παρακολούθησης ελληνικών τηλεοπτικών καναλιών. Ο πρωθυπουργός ζήτησε από τον ευρισκόμενο στην συνάντηση Γ.Γ. της Περιφέρειας να δοθεί προτεραιότητα στο θέμα. Εξεύρεση λύσης για τα προβλήματα που σχετίζονται με τις άδειες που αφορούνε κατασκευές και επισκευές μικρής έκτασης στα τζαμιά. Υποσχέθηκε πως το θέμα θα λυθεί από τον υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.

Πτώση της δαπάνης που απαιτείται για άδεια κατασκευής στις ορεινές και μειονεκτικές περιοχές, μέσα από το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων.

Ο πρωθυπουργός σχετικά με τα χρόνια προβλήματα που ενδιαφέρουν την μειονότητα έδωσε τις ακόλουθες υποσχέσεις :

Συνέχιση των προσπαθειών ώστε μέχρι τον Σεπτέμβριο η ΕΠΑΘ να συνδεθεί με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιον, και να μπορούνε έτσι να σπουδάζουν εκεί τα παιδιά της μειονότητας. Ο στόχος όπως τον περιέγραψε ο πρωθυπουργός είναι ¨η άνοδος του επιπέδου της εκπαίδευσης και το να μπορούνε οι απόφοιτοι της σχολής να υπηρετήσουν στις μειονοτικές περιοχές¨.

Διερεύνηση του θέματος του τρόπου διοίκησης των βακουφίων και εξεύρεση λύσης για το θέμα.

Τέλος ο πρωθυπουργός που επισκέφτηκε και το τζαμί του χωριού, ανέφερε πως είναι έτοιμος να ακούσει προτάσεις και απόψεις για το θέμα των μουφτήδων.

Οι υποσχέσεις που έδωσε ο πρωθυπουργός στο Δημάριο, αποτελούνε εγγύηση για την πραγμάτωση μιας πρωτοπόρας πολιτικής που θα επιφέρει λύσεις και στα χρόνια και στα καθημερινά προβλήματα της μειονότητας.

Άλλωστε και οι δικές μου μέχρι σήμερα προσπάθειες ως βουλευτή Ξάνθης είναι προς αυτήν την κατεύθυνση. Στόχος μας είναι η συντομότερη δυνατή πραγματοποίηση των παραπάνω.¨


Κάθετα αντίθετος σε έξοδο χωρών από την Ευρωζώνη, ακόμη και προσωρινά, τίθεται ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, λέγοντας πως κάτι τέτοιο θα ήταν η αρχή του τέλους για το ευρώ. Ειδικά για την Ελλάδα, η επιστροφή στη δραχμή μπορεί να μην είναι ταμπού, όπως λέει, αλλά θα ήταν «καταστροφική για τη Γερμανία και την ΕΕ», καθώς θα εκτίνασε στα ύψη την ισοτιμία του ευρώ με τα άλλα νομίσματα.

Σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Focus, που θα δημοσιευτεί τη Δευτέρα, ο Γερμανός υπουργός τονίζει πως πιθανή έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ «δεν είναι ταμπού, αλλά κατά τη γνώμη μου λανθασμένη».

Πιθανή έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, συνέχισε, θα σήμαινει ισχυρή ανατίμηση του ευρώ που θα είχε ως συνέπεια καταβαράθρωση των γερμανικών εξαγωγών και «ντόμινο» επιπτώσεων στις ευρωπαϊκές οικονομίες. «Δεν μπορώ να αναλάβω τέτοια ευθύνη», ανέφερε ο Β.Σόιμπλε.

Το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους «αδύναμους κρίκους» του ευρώ: Η δυνατότητα εξόδου ενός κράτους μέλους από την Ευρωζώνη, έστω και «προσωρινή», θα αποτελούσε την αρχή του τέλους για το ενιαίο νόμισμα, συνέχισε ο Β.Σόιμπλε, τονίζοντας στο γερμανικό περιοδικό ότι τα γερμανικά κεφάλαια που διοχετεύονται (μέσω δανείων) στις πιο αδύναμες χώρες είναι «επένδυση στο ευρώ».

Ο υπ. Οικονομικών αποφεύγει να απαντήσει στην ερώτηση αν υπολογίζει με αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας και παραπέμπει στην πρόσφατη εκτίμηση του ΔΝΤ και της ΕΚΤ που διαπίστωσαν εκ νέου ότι η Ελλάδα είναι σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος της.

Σημειώνεται ότι την περασμένη Τρίτη το ευρωπαϊκό συμβούλιο «ΕΕΑG» - όπως αποκαλείται ομάδα οικονομολόγων περί τον πρόεδρο του οικονομικού ινστιτούτου του Μονάχου ifo, Χανς Βέρνερ Ζιν - είχε προτείνει για την Ελλάδα είτε την επιστροφή στη δραχμή, είτε δραστική περικοπή σε ευρεία κλίμακα μισθών και αποδοχών.
«Θέλω να έρθω στην Ελλάδα οδικώς

και να περάσω από τη Θράκη»


Την επιθυµία αυτή είχε εκφράσει ο Αχµέτ Νταβούτογλου στην ελληνική διπλωµατική αποστολή στο Ερζερούµ. Οδικώς δεν θα έρθει ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών – πραγµατοποιεί επίσηµη επίσκεψη το διάστηµα 8-10 Μαρτίου – αλλά από τη Θράκη θέλει να περάσει. Αυτή, λένε διπλωµατικές πηγές, ίσως να είναικαι η µόνη είδηση που θα προκύψει στο µέτωπο των ελληνοτουρκικών, τουλάχιστον µέχρι τις εκλογές της 12ης Ιουνίου στηνΤουρκία. Οπουδεν πρέπει βέβαια να αποκλείονται και «δείγµατα γραφής» από τις τουρκικές ένοπλες δυνάµεις, όπως φάνηκε από την πιο πρόσφατη διέλευση της τουρκικής κορβέτας απότις Κυκλάδες, Παρότι οι ηµεροµηνίες και το ακριβέςπρόγραµµα της επίσκεψης του Αχµέτ Νταβούτογλου, ο οποίος θα ανταποδώσει την επίσηµη επίσκεψη που πραγµατοποίησε τον περασµένο Απρίλιο στην Αγκυρα ο ∆ηµήτρης ∆ρούτσας,βρίσκονται ακόµηυπό διαµόρφωσηκαι θα ανακοινωθούν τις επόµενες µέρες, διπλωµατικές πηγές θεωρούν βέβαιη την επίσκεψη του τούρκου υπουργού στη Θράκη.

Κι αυτό διότι ο ίδιος είχε εκφράσει και τον περασµένο Μάρτιο την επιθυµία να µεταβεί στη Θράκη – κατά τη διάρκεια της επίσηµης επίσκεψης του Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα – αλλά κατόπιν συνεννοήσεως µε τον έλληνα οµόλογό του συµφώνησαν ότι θα ήταν καλύτερονα αποφευχθεί το πέρασµααπό τη Θράκη και να προγραµµατιστείσε άλλη χρονική στιγµή.

ΝΑΥΑΓΗΣΕ η ΤΡΙΜΕΡΗΣ. Μάλιστα, σύµφωνα µε τις ίδιες πηγές, ο Αχµέτ Νταβούτογλου είχεπροτείνει πριν από την άφιξήτου στην Αθήνα την οδική µετάβασή του στη Βουλγαρία και την πραγµατοποίηση στα σύνορα µιας τριµερούς ελληνο-τουρκο-βουλγα ρικής συνάντησης για τα µέτρα που λαµβάνονται στα σύνορα για τουςπαράνοµους µετανάστες.

Σχεδίαζε κατόπιν να συνεχίσει οδικώς στη Θράκη και µετά στην Αθήνα. Η ιδέα της τριµερούς συνάντησης ναυάγησε, καθώς υπήρχεκώλυµα από τη βουλγαρική πλευρά κι έτσι µένει η Θράκη...

Οπως όλα δείχνουν, ο τούρκος ΥΠΕΞ θα µεταβεί στην Αθήνα για συνάντηση µε τον έλληνα ΥΠΕΞ και κατόπιν στη Θράκη. Αν και η ελληνική πλευρά διαµηνύει ότι «εµείς δεν έχουµε τίποτα να φοβηθούµε», ουδείς αποκλείει ότι ο Αχµέτ Νταβούτογλου θα ανεβάσει τους τόνους λόγω της προεκλογικής εκστρατείας στην Τουρκία, ενώ διπλωµατικές πηγές θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι θαεπαναφέρει το ζήτηµα της αµοιβαιότητας µε την Ελλάδα στο θέµα των µειονοτήτων, επαναλαµβάνοντας τις τουρκικές θέσεις για απευθείας εκλογή των µουφτήδων από τηµειονότητα, καθώς και για ενίσχυση των µειονοτικών σχολείων στη Θράκη. Αλλωστε, σηµειώνουν οι ίδιες πηγές, αυτήν τη φορά η τουρκικήπλευρά θα προβάλλει και το επιχείρηµα ότι η κυβέρνηση Ερντογάνχορήγησε τουρκικές υπηκοότητες σε έλληνες µητροπολίτεςπου επιθυµούν να συµµετάσχουν στη ζωή του Πατριαρχείου.

Την ίδια ώρα, η ελληνοτουρκική συνεργασία σε θέµατα χαµηλής πολιτικής προχωρεί,µε την Αθήνανα στηρίζει και να προωθεί τη φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος βίζας για τους τούρκους πολίτες, µε επιχείρηµα το αυξηµένο ρεύµα τουριστών προς την Ελλάδα.

Εκτός όµως από τέτοιας µορφής ανακοινώσεις, δεν θα πρέπει να αναµένεται κάτι θεαµατικό.

Ο τούρκος ΥΠΕΞ θα µεταβεί πρώτα στην Αθήνα για συνάντηση µε τον έλληνα ΥΠΕΞ
Το Ανώτερο Συµβούλιο
στόχος της επίσκεψης του τούρκου ΥΠΕΞ είναι η προετοιµασία της δεύτερης συνάντησης του Ανώτερου Συµβουλίου Συνεργασίας, µε τη συµµετοχή υπουργών κι από τις δύο χώρες, η οποία αναµένεται να πραγµατοποιηθεί στην Αγκυρα εντός του ίουλίου.

Κλιµακωτά µέχρι τα 12 µίλια

Από την επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στο Ερζερούµ κι έπειτα, έχει πραγµατοποιηθεί µόνο µια συνάντησητων δύο οµάδων στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών. Σύµφωνα µε πληροφορίες, αναµένεται ναπραγµατοποιηθεί ακόµη µια συνάντηση των πρέσβεων Παύλου Αποστολίδη και ΦεριντούνΣινιρλίογλου στο τέλος Μαρτίουκι αυτή θα είναι η τελευταία µέχρι τις βουλευτικές εκλογές της12ης ίουνίου στην Τουρκία. Αλλά παρότι έχει σηµειωθεί κάποια πρόοδος στο θέµα τωνχωρικών υδάτων, ούτε σε αυτό το ζήτηµα έχει επιτευχθεί συµφωνία επί ορισµένου εύρους. Σε κάθε περίπτωση όπως, εµµέσως πλην σαφώς, κατέστησε σαφές ο ΤαγίπΕρντογάν στον Γιώργο Παπανδρέου κατά τη συνάντησή τους στο Ερζερούµ, ο διάλογοςαναµένεται να εντατικοποιηθεί αµέσως µετά τις εκλογές στηνΤουρκία. Γι’ αυτό και ο τούρκος πρωθυπουργός ζήτησε από τον έλληνα οµόλογό του να καθυστερήσει την επίσηµη επίσκεψή τουστην Αγκυρα και να την προγραµµατίσει τον ίούλιο.

Μίλησα με πολλούς που είχαν πάει στη διαδήλωση. Οι περισσότεροι πήγαν για πρώτη φορά. Αυτό, από μόνο του , έχει τη σημασία του.

Και πήγαν γιατί ήθελαν να φωνάξουν ότι «δεν αντέχουμε άλλο».

Δεν αντέχουν την κοροϊδία και την προφανή αδυναμία του πολιτικού συστήματος να διαχειριστεί την κρίση.

Δεν μπορούν άλλο τον διασυρμό της χώρας.

Έχουν συνθλιβεί από τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα που μας έφερε η κυβέρνηση του μνημονίου.

Όλοι, όμως, συμφωνούσαν ότι «η συγκέντρωση δεν ήταν σαν τις άλλες».

Συμφωνούσαν και σε κάτι άλλο: «η σημερινή κατάσταση δεν πάει άλλο. Κάτι πρέπει να γίνει και μάλιστα άμεσα».

«Πεθαίνουμε»

Εκείνο που με συγκλόνισε, ήταν το πανό μπροστά από τη Βουλή που έγραφε: «Πεθαίνουμε».

Ο Έλληνας μπορεί να έχει πολλά κουσούρια.

Δεν παύει, όμως, να είναι περήφανος και να έχει φιλότιμο.

Και την αδυναμία του δύσκολα την παραδέχεται και την ομολογεί.

Θα πρέπει να έχει φτάσει στο «αμήν», στο «μη περαιτέρω», για να το κάνει.

Μήπως ήμαστε ήδη εκεί και το πολιτικό μας σύστημα δεν το έχει αντιληφθεί;

Μήπως η κοινωνία βρίσκεται ήδη ένα βήμα μπροστά από την πολιτική, κοινωνική και την πνευματική της ηγεσία;

Μήπως, η ηγεσία του τόπου παρακολουθεί αμήχανα τις δραματικές εξελίξεις επειδή δεν έχει τρόπο να διαχειριστεί την κρίση και να δώσει προοπτική ελπίδας;

Μήπως στα νέα και οξυμένα προβλήματα, προτείνουμε μέχρι τώρα τις δοκιμασμένες, αλλά αποτυχημένες συνταγές του παρελθόντος;

Το ποτάμι βρίσκει πάντα διέξοδο

Πολύ φοβούμαι, ότι μέχρι στιγμής κανένα κόμμα δεν έχει πιάσει τον σφυγμό της κοινωνίας.

Η κυβέρνηση έχει αυτοπαγιδευτεί στα αδιέξοδα που δημιούργησε. Παλεύει σε κινούμενη άμμο.

Με κάθε της ενέργεια, βουλιάζει περισσότερο.

Μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις, δεν έχει ούτε την ηθική νομιμοποίηση να εμπνεύσει την κοινωνία.

Ποιος θα τους εμπιστευτεί ξανά, όταν έχουν πει τόσα συσσωρευμένα ψέματα για να κερδίσουν την εξουσία και 15 μήνες τώρα καθημερινά αυτοδιαψεύδονται; Οδεύουν σ’ ένα προδιαγεγραμμένο τέλος.

Τα μικρότερα κόμματα, δέσμια των ιδεοληψιών και των προσωπικών τους στρατηγικών, εξαντλούν τη δυναμική τους σε γενικόλογους αφορισμούς χωρίς να προτείνουν ουσιαστικές λύσεις.

Το βάρος της ευθύνης πέφτει λοιπόν στην ηγεσία της Ν.Δ.

Σε περιόδους κρίσεις, οι κοινωνίες αναζητούν ηγέτες με τόλμη και όραμα να ακουμπήσουν επάνω τους.

Ο Αντώνης Σαμαράς αισθάνεται έτοιμος;

Μπορεί να διαχειριστεί την παρούσα κρίση καλύτερα από τον κ. Παπανδρέου;

Μπορεί να δώσει προοπτική στη χώρα;

Κανένας δε λέει ότι θα είναι εύκολα.

Δύσκολα θα είναι.

Σε περαιτέρω θυσίες θα υποβληθούμε.

Όμως να έχουν νόημα.

Γιατί τώρα όλα πάνε στον βρόντο.

Χθές, ακούσαμε τα μαντάτα από τον κ. Παπακωνσταντίνου και την Κομισιόν.

Η εκτίμησή μου είναι ότι είναι έτοιμος και ό,τι μπορεί.

Όμως, δεν αρκούν οι δικές μου (ενδεχομένως και πολλών άλλων) διαπιστώσεις.

Πρέπει να πείσει και τον ελληνικό λαό, που παραζαλισμένος από τα απανωτά χαστούκια, βρίσκεται σε απόγνωση.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια υπεύθυνη, αλλά πατριωτική λύση.

Επιμένω ιδιαίτερα στο «πατριωτική», γιατί δεν αποτελεί λύση η φαλκίδευση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.

Υπάρχουν πράγματα που είναι εκτός πλαισίου οποιασδήποτε οικονομικής συναλλαγής.

Ο καιρός είναι …τώρα.

Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για αυτά που θα συμφωνήσει ο κ. Παπανδρέου μέχρι την 25η Μαρτίου;

Το ποτάμι πάντα βρίσκει διέξοδο, αλλά δεν ακολουθεί πάντα την ίδια κοίτη.

Αναζητά και νέες…

Για να τα καταφέρουμε πρέπει να κάνουμε «ένα άλμα πιο γρήγορο απ’ τη φθορά»!

Αυτό είναι το στοίχημα.






Εθελοτυφλούν κυβέρνηση και τρόικα
Εγκλωβισμένη στους όρους του Μνημονίου που συνεχώς επικαιροποιούνται, με νέα μέτρα να προστίθενται συνεχώς, η κυβέρνηση καλεί όλους να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με ρεαλισμό και ψυχραιμία, αλλά φαίνεται ότι η ίδια έχει χάσει την ψυχραιμία της.

Πανικόβλητη μπροστά στο αδιέξοδο, με τους δανειστές μας να επιμένουν ότι βρίσκεται εκτός στόχων, με την πέμπτη δόση του δανείου κυριολεκτικά στον αέρα, η κυβέρνηση, ζητά από όλους τους υπόλοιπους να μην καταστροφολογούν, να μην κινδυνολογούν και να αντιμετωπίζουν την κατάσταση με ρεαλισμό, ενώ την ίδια στιγμή συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο:

Η καταστροφή επεκτείνεται στην λεκάνη της Μεσογείου, οι πάσης φύσεως κίνδυνοι έχουν περάσει το κατώφλι της πόρτας μας και ο ρεαλισμός είναι άπιαστο όνειρο.

Σ’ αυτό συμβάλλουν και όλοι όσοι (και εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης) αποφαίνονται πως το αίτιο της αποτυχίας συνίσταται στο γεγονός ότι δεν έχει εφαρμοστεί πλήρως το λεγόμενο «πρόγραμμα σταθερότητας». Εμφανίζονται δηλαδή να υιοθετούν πλήρως τις επιταγές της τρόικας και να υποστηρίζουν πως το χρέος αυξάνει επειδή, για παράδειγμα, δεν έχουν εφαρμοστεί πλήρως οι… επιχειρησιακές συμβάσεις!

Όσοι αυτή τη στιγμή υποστηρίζουν πως με μέτρα τύπου επιχειρησιακών συμβάσεων θα λυθεί το πρόβλημα του χρέους, απλώς συμβάλλουν στην παραπλάνηση.

Διότι τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά. Και αν θέλουμε πράγματι να δούμε τι συμβαίνει με ρεαλισμό, τότε θα βρεθούμε μπροστά σε μια πολύ ζοφερή πραγματικότητα: Η Γερμανία δεν δείχνει να κάνει πίσω, διότι είναι προφανές ότι δεν «πήρε» τίποτε από αυτά που ζητάει.

Στις 17 Μαρτίου, λίγες μέρες δηλαδή πριν από το κρίσιμο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης Μαρτίου, στην Μπούντεσταγκ θα τεθεί σε ψηφοφορία το σχέδιο ψηφίσματος που θα αποκλείει την επαναγορά ομολόγων από τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης.

Αυτό σημαίνει ότι η Μέρκελ θα πάει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με δεμένα τα χέρια. Και δεν αποκλείεται η Γερμανίδα καγκελάριος να επιδίωξε αυτήν την ψηφοφορία πριν από το Συμβούλιο, ώστε να πάει στις Βρυξέλλες οπλισμένη για να αντιμετωπίσει τις πιέσεις.

Το ψήφισμα κατατέθηκε από βουλευτές του γερμανικού κυβερνητικού συνασπισμού και αυτό σημαίνει ότι η κ. Μέρκελ επιδίωξε αυτήν την εξέλιξη. Και αυτό σημαίνει ότι το πρωθυπουργικό ταξίδι στο Βερολίνο όχι μόνο δεν απέδωσε, αλλά και οδήγησε την συνομιλήτριά του σε αποφάσεις που θα την βγάλουν μια και καλή από την δύσκολη θέση.

Στο μεταξύ, ακόμη και η απόφαση του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου σχετικά με την διάσωση της Ελλάδας δεν αναμένεται πριν από το δεύτερο εξάμηνο του 2011, δηλαδή πολύ αργά για την Ελλάδα. Ως γνωστόν στο Συνταγματικό Δικαστήριο έχουν προσφύγει Γερμανοί πολίτες, προκειμένου να επιτύχουν το μπλοκάρισμα της διάσωσης της Ελλάδας.

Επιπλέον, πιθανολογείται ότι το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο είναι δυνατόν να θέσει ερώτημα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί αν ο μηχανισμός διάσωσης προσκρούει στην ευρωπαϊκή ρήτρα περί μη διάσωσης.

Αλλά και η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την νέα εκδοχή του (επικαιροποιημένου) μνημονίου, αποτελεί αντικείμενο σύγχυσης και αντεγκλήσεων.

Η τρίτη επικαιροποίηση απαιτεί νέα μέτρα 24 δις ευρώ μέχρι το 2015, καθώς και αναθεώρηση των μέτρων.

Εγκλωβισμένη στο Μνημόνιο, η κυβέρνηση οφείλει πλέον να λάβει νέα μέτρα ύψους 1,74 δις ευρώ μέσα στο 2011, με τον κ. Παπακωνσταντίνου να επιμένει ότι αυτά θα αφορούν στις δαπάνες και όχι σε περαιτέρω μειώσεις μισθών και συντάξεων.

Την περίοδο 2012-2014 τα προβλεπόμενα μέτρα είναι ύψους 19 δις ευρώ, ενώ γίνεται αναφορά σε πώληση δημόσιας περιουσίας.

«Η έκθεση της Κομισιόν λέει το αυτονόητο», είπε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής. Αλλά το αυτονόητο δεν είναι πλέον αυτονόητο για κανέναν!

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε πριν την απεργιακή κινητοποίηση της Τετάρτης. Αξίζει όμως να διαβάσουμε το σκεπτικό του πολύ καλού, πολυγραφότατου και εμπειρότατου Γ. Δελαστίκ, ο οποίος εκθέτει την πολιτική σκοπιμότητα και τις σχέσεις του παρόντος κυβερνητικού σχήματος που ξεπουλάει τη χώρα...
Σε αδίστακτη πολιτική συμμορία ληστών στην υπηρεσία των πιο επιθετικών κύκλων του κεφαλαίου αναδεικνύεται η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου – του πιο μισητού πολιτικού καθάρματος που κυβέρνησε ποτέ την Ελλάδα.
Τέτοιο μίσος εναντίον των εργαζομένων δεν είχαν δείξει ούτε οι φασίστες δικτάτορες που κατά καιρούς κατέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία στη χώρα. Οι αλλεπάλληλοι αντεργατικοί νόμοι που προωθεί ο Γ. Παπανδρέου του εξασφαλίζουν αβίαστα την πρώτη θέση στη λίστα των πιο μισητών υπηρετών του κεφαλαίου σε όλη την ελληνική ιστορία.

Πρόκειται για τόσο αχαλίνωτο αντεργατικό όργιο που ακόμη και το ΔΝΤ θεωρεί πως είναι… δυσφήμιση για την απάνθρωπη εικόνα του παγκοσμίως να εμφανίζεται ότι ταυτίζεται με την πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου!!!
Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί το τελευταίο διάστημα, ο γκαουλάιτερ του ΔΝΤ στην Αθήνα Πολ Τόμσεν διακηρύσσει δημοσίως, σε κάθε ομιλία του, ότι το ΔΝΤ δεν ζήτησε ποτέ από την κυβέρνηση Παπανδρέου να μειώσει τους μισθούς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα!
Δεν έχει ξαναγίνει αυτό πουθενά στον κόσμο: Να βγαίνει το ΔΝΤ από… αριστερά(!!!) σε κάποια κυβέρνηση – και μάλιστα η κυβέρνηση αυτή να είναι του λεχρίτη του… προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!
Είναι όντως εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου έφτασε μέχρι του σημείου να δώσει το δικαίωμα στον κάθε ιδιώτη εργοδότη να μειώνει όσο θέλει (!) τους μισθούς των εργαζομένων του, με προσωρινό κατώτατο φράγμα μόνο τα 740 ευρώ μεικτά του ελάχιστου μισθού, που καθορίζει η εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας.
Αυτό σημαίνει δηλαδή ότι η κάθε μεγάλη επιχείρηση που απασχολεί στη χώρα μας π.χ. μηχανικούς ή γιατρούς με 30 ή και περισσότερα χρόνια προϋπηρεσίας και τους αμείβει με 2.300 ή 3.000 ευρώ ή και περισσότερα, έχει το δικαίωμα από τον Γ. Παπανδρέου να τους μειώσει το μισθό και να τους ρίξει ακόμη και στα… 740 ευρώ!
Εννοείται ότι η τεράστια μάζα των εργαζομένων που δουλεύει με 1.000 ή 1.500 ή 2.000 ευρώ μεικτά ταχύτατα θα βουλιάξει προς τα 740 ευρώ!
Μεικτά, για να μην ξεχνιόμαστε.
Στην περίπτωση του ιδιωτικού τομέα, όπως είναι ευνόητο, δεν υπάρχει ούτε καν το πρόσχημα ότι τα κέρδη από τη μείωση των μισθών πάνε στα κρατικά ταμεία και από εκεί στους ξένους τοκογλύφους που δανείζουν την κυβέρνηση.
Στην περίπτωση των ιδιωτών όλα τα λεφτά που εξοικονομούνται από τη μείωση των μισθών πάνε ολόκληρα στην τσέπη του εργοδότη – και χάνονται κι από πάνω τεράστια ποσά που αντιστοιχούν στις ασφαλιστικές εισφορές των ποσών που περικόπτονται από τους μισθούς και θα πήγαιναν στα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ χάνει και απευθείας το κράτος φορολογικά έσοδα εξαιτίας των μισθών που περικόπτονται και που είναι τα μόνα σίγουρα φορολογικά έσοδα, αφού κόβονται απευθείας από την πηγή χωρίς να ερωτηθούν οι εργαζόμενοι.
Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με αδίστακτους υπηρέτες των συμφερόντων του κεφαλαίου.
Αυτή είναι η πραγματική φύση της κυβέρνησης Παπανδρέου, ο οποίος άλλωστε έχει έτοιμες τις βαλίτσες του να την κοπανήσει από την Ελλάδα μόλις δυσκολέψουν τα πράγματα.
Ξέρει ότι αποκλείεται να εκλεγεί για δεύτερη τετραετία και ως εκ τούτου είναι εξαιρετικά επικίνδυνος πολιτικά.
Ξεπουλάει τα πάντα στο κεφάλαιο, στους Αμερικάνους και στην ΕΕ με την πρώτη ευκαιρία, ελπίζοντας να τον ανταμείψουν με τη θέση του ΓΓ του ΟΗΕ για τις υπηρεσίες του.
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι κανένας δεν έχει βάλει ακόμη θέμα στη Σοσιαλιστική Διεθνή να τον καθαιρέσουν από πρόεδρο, αφού έχει αποδειχθεί με τη διακυβέρνησή του… ταλιμπάν του νεοφιλελευθερισμού, ώστε να πάψει τουλάχιστον για τα μάτια του κόσμου να αποτελεί «κινητό διασυρμό» της υποτιθέμενης σοσιαλδημοκρατίας.
Έχει πλάτες ο Γιωργάκης – Τσολάκογλου που αποδεικνύεται «Ντίλινγκερ του κεφαλαίου»!
Δεν είναι τυχαίο φυσικά που για την εκπλήρωση της αποστολής του τον έχουν πλαισιώσει με ένα οικονομικό επιτελείο οργάνων του διεθνούς κεφαλαίου.
  • Ο Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν υπάλληλος του ΟΟΣΑ στο Παρίσι επί εφτά χρόνια.
  • Η Παναρίτη, αυτή η παντελώς άγνωστη και εξτρεμιστικά νεοφιλελεύθερη οικονομική σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου που την τοποθέτησε βουλευτή επικρατείας χωρίς καν να γνωρίζονται(!), ήταν υπάλληλος του ΔΝΤ πριν μας την φέρουν.
  • Ο Χριστοδούλου, ο υπεύθυνος του δημόσιου χρέους, ήταν υπάλληλος της Γκόλντμαν Ζαξ.
Καταλαβαίνουμε δηλαδή στα χέρια ποιών ανθρώπων βρίσκεται η ελληνική οικονομία!
Αυτοί όμως την αποστολή τους εκπληρώνουν.
Εμείς θα ξυπνήσουμε να τους διώξουμε με κλωτσιές και τις πέτρες ή θα τους αφήσουμε να μας γδάρουν ζωντανούς;
Αυτό είναι το ζήτημα. Τα άλλα περιττεύουν.
Αυτό πρέπει να το αποδείξουμε με τη συμμετοχή μας στις απεργιακές κινητοποιήσεις όλης αυτής της εβδομάδας και πάνω από όλα στη γενική απεργία της Τετάρτης.
Εκεί θα κριθεί εμπράκτως αν η οργή που αισθάνεται ο κόσμος της εργασίας θα μετατραπεί σε λάβα που κάψει την κυβέρνηση ή θα εκφυλιστεί σε κατάθλιψη αδράνειας.
Ελπίζουμε, ευχόμαστε και εργαζόμαστε για να συμβεί το πρώτο.
Διαφορετικά, το μέλλον μας προβλέπεται πολύ ζοφερό. Αυτοί δεν έχουν έλεος.
  • Μήπως χρειαζόμαστε όραμα;
Η κατάσταση στην Ελλάδα κοντεύει να γίνει δραματική. Πρέπει επιτέλους να βάλουμε ένα τέλος σε πολλά…
Το πείραμα του ΔΝΤ απέτυχε, η κυβέρνηση κοιμάται και η αντιπολίτευση σιγοντάρει με φανφάρες.
Πρέπει όλοι να καταλάβουμε το παιχνίδι πως παίζεται και να παίξουμε με τους δικούς μας όρους.
Η οικονομία πάει κατά διάολου…
Στο υπουργείο Οικονομικών αντί να ψάχνουν να βρουν τρόπους να βοηθήσουν την αγορά, την στραγγαλίζουν…
Στην παιδεία ούτε λόγος να γίνεται...
Στην υγεία, ας μην ξύσουμε πληγές, γιατί εκεί η κυβερνητική πολιτική χαρίζει ανθρώπινες ζωές στον… χάρο!
Επενδύσεις; Στην Ελλάδα; Θα μπορούσε να γίνει καλό σύντομο ανέκδοτο…
Με το πρόσχημα του μνημονίου οι κυβερνώντες και τα αφεντικά τους συνεχίζουν να πειραματίζονται σε μία νέα μορφή χούντας, την οικονομική.
Τέρμα πια οι στρατιωτικές χούντες.
Ξεχάστε αυτά που ξέρατε. Ακόμη και οι χούντες έχουν εξελιχθεί. Και τώρα θα έχουμε την νέα εξέλιξη… κατά την οποία δεν γνωρίζουμε, δεν βλέπουμε άμεσα τον φασίστα που καταδυναστεύει τη ζωή μας, που καταπατά ή αφαιρεί δικαιώματά μας όπως τον βολεύει ή όπως βολεύει στους «εργοδότες» του δικτάτορα με το ηλίθιο πρόσωπο (η ζωγραφισμένη στο πρόσωπο βλακεία του δικτάτορα αποτελεί στοιχείο παραπλάνησης και χρονικής παράτασης της χούντας στην εξουσία…).
Οι λεγόμενοι άνθρωποι του πνεύματος πρέπει –επιτέλους- να βγουν από το λήθαργο τους, να οργανωθούν και να μας οργανώσουν…
Πρέπει να μιλήσουν…
Πρέπει να σπείρουν ιδέες…
Πρέπει να δώσουν ένα νέο όραμα ή να μας θυμίσουν αυτά που έχουμε ξεχάσει...
Ας βγούνε επιτέλους μπροστά, χωρίς κομματικές σημαίες και μαζί με όσους από τους 300 έχουν λίγη «τσίπα», όλοι μαζί να προπορευτούν, να δείξουν τον δρόμο της αντίστασης, της αντίδρασης και του αγώνα. Αν αυτοί αντισταθούν, αν αυτοί ξεσηκωθούν, τότε μόνο μπορεί να ελπίζουμε πως θα βγούμε από το σκοτάδι, την αναξιοπρέπεια και την δουλικότητα που επιχειρούν να μας επιβάλουν οι «διακυβερνώντες» μας. Τότε μόνο μπορούμε να τους νικήσουμε…
Είναι πολύ απλό, αλλά θέλει δύναμη ψυχής και πατριωτισμό.
Άραγε υπάρχει, συνεχίζει να υπάρχει σε αυτόν τον τόπο κάτι τέτοιο;
Το μνημόνιο το υπέγραψε η κυβέρνηση, με τη θέληση της και την κουτοπονηριά της.
Εάν αλλάξει η κυβέρνηση μήπως μπορούμε να το θεωρήσουμε άκυρο; Μήπως μπορούμε να νομοθετήσουμε νέο νόμο που θα ακυρώνει ολόκληρο το μνημόνιο ή μήπως θα πρέπει να εφαρμόσουμε απλώς το Σύνταγμα της χώρας και να ακυρώσουμε τις υπογραφές των καλοθελητών που έτρεξαν να υπογράψουν την κατοχή της χώρας από… «δάνειες δυνάμεις»;
Αντί να σερνόμαστε με το κεφάλι χαμηλά στα ευρωπαϊκά σαλόνια, μήπως θα πρέπει να αλλάξουμε και να αρχίσουμε να απαιτούμε αντί να επαιτούμε; Μήπως οι κυβερνώντες (σημερινοί ή αυριανοί) θα πρέπει να έχουν πρώτη και μοναδική προτεραιότητα των σκέψεων, των ενεργειών, των επαφών και των αποφάσεών τους, το εθνικό συμφέρον της χώρας και του λαού της;
Ας επενδύσουμε πρώτα στον λαό που μπορεί να βοηθήσει, εάν έχει όραμα και μετά να ψάχνουμε επενδύσεις για να σώσουμε τους δανειστές, οι οποίοι θέλουν λεφτά και ας καταστραφεί (σε βάθος πολλών δεκαετιών) μία χώρα.
Ας ψάξουμε φωνές από την Ευρώπη που καταλαβαίνουν τι σχέδια υπάρχουν και όλοι μαζί να αντισταθούμε.
Η Ελλάδα είναι μόνο η αρχή. Τα δύσκολα έπονται…
Ας τους ξυπνήσουμε όλους… αφού πρώτα καταφέρουμε να ξυπνήσουμε εμείς… Και, πάρτε το απόφαση. Είμαστε μόνοι. Κανένας δεν θα δώσει τον δικό μας αγώνα αν δεν το κάνουμε εμείς…

Αγαθοκλής

Πράγματι, «δεν πάει άλλο»!... Ο κόμπος έφτασε στο χτένι!
  • Γράφει ο Χρήστος Πασαλάρης
NΑ, ΛΟΙΠΟΝ, που το ποτήρι ξεχείλισε. Και η λαϊκή οργή έφτασε στα όρια. Και η μεγάλη έκρηξη χτυπά την πόρτα του, ήδη εν διαλύσει, γκουβέρνου. Να που οι άνθρωποι της εξουσίας, μετά τα κωμικοτραγικά των «50 δισ.» και των «ημιυπαιθρίων» και των μπάσε - βγάλε στα τρέχοντα νομοσχέδια, αντιμετωπίζουν όχι απλώς χλεύη αλλά θεαματικό φασκέλωμα, με επωδό το «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν» του Απόστολου Κακλαμάνη...

ΜΗΠΩΣ τα παραλέω; Οχι, αν ανατρέξω στα 70 χρόνια θητείας στο έρμο λειτούργημα. Δεν θυμάμαι κυβέρνηση, εκλεγμένη από τον λαό, να έχει κάνει τόσα εγκληματικά, όσο και παιδαριώδη, λάθη όσα η σημερινή. Δεν θυμάμαι κόμματα εξουσίας να είναι υπερφορτωμένα με τόση καταφρόνια, όσο τα σημερινά. Και δεν θυμάμαι Βουλή να έχει στηρίξει τόσες αμαρτίες και τόσες παρανομίες, όσο η παρούσα (αυτή η πιο πλούσια Βουλή όλων των εποχών)...

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ η σημερινή κυρίαρχη αλήθεια; Χωρίς τις παραπλανητικές θεωρίες των στρατευμένων «αναλυτών», διαλεγμένες για να μην τους καταλαβαίνει ο απλός άνθρωπος, η πρώτη κυρίαρχη αλήθεια είναι ότι η δόλια πατρίδα έχει πνιγεί σε ένα κολοσσιαίο χρέος που όλο και ανεβαίνει. Και που θα φτάσει πολύ σύντομα στα 500 δισ., με εξίσου θηριώδεις τόκους και με πολυετή υποταγή στους δανειστές.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ κυρίαρχη αλήθεια είναι ότι η άμοιρη πατρίδα στραγγαλίζεται από έναν μνημονιακό πύθωνα, που κάθε μέρα τη σφίγγει περισσότερο. Λίγοι γνωρίζουν ότι, το τερατώδες αυτό κατασκεύασμα (που έγινε πιο ισχυρό ακόμη και από το Σύνταγμα της χώρας) μαγειρεύτηκε στα κρυφά από την τρόικα και από τους «Νενέκους» της εξουσίας, πολύ πριν σερβιριστεί στην άβουλη και επιπόλαια Βουλή.

ΤΡΟΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΝΕΚΟΙ σκλάβωσαν τη χώρα στον θηριώδη δανεισμό αφού πρώτα την τρόμαξαν πως, αν δεν λάβαιναν τα 120 δισ., δεν θα είχαν να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις. Ψέμα! Τα ίδια είχαν πει και το 1989 επί Ζολώτα. Τα λεφτά θα βρίσκονταν. Ο λαός, όμως, κατάπιε τα ψέματα, η ξενοκρατία κέρδισε, η χώρα γδέρνεται.

ΚΑΠΟΙΟ ΑΝΑΛΟΓΟ ψέμα (αυτό όμως για καλό) είχε πει και ο Καποδίστριας το 1828 στους Έλληνες, για να τους πείσει να βάλουν την πατάτα στο τραπέζι τους. Ξεφόρτωσε ένα πλοίο με πατάτες και τις άπλωσε στην πλατεία του Ναυπλίου να τις πάρει δωρεάν η φτωχολογιά. Κανείς, όμως, δεν ενδιαφέρθηκε. Τότε ο κυβερνήτης έβαλε βλοσυρούς φρουρούς γύρω από τις πατάτες, τάχα να τις προστατεύσει από τους κλέφτες. Οι άνθρωποι πονηρεύτηκαν. «Για να τις φρουρεί έτσι ο κυβερνήτης, σκέφθηκαν, πάει να πει ότι αξίζουν». Και έτσι, την άλλη μέρα οι πατάτες έγιναν ανάρπαστες... Ηταν το πρώτο επικοινωνιακό παιχνίδι, με «θύμα» τον λαό. Αλλά τότε έγινε για το καλό του. Ο Καποδίστριας ήθελε να απαλλάξει την πατρίδα από την ξενοκρατία και από τους κοτζαμπάσηδες. Δι’ ο και έφαγε το κεφάλι του. Οι φοροφυγάδες Μαυρομιχαλαίοι και οι καραβοκύρηδες της Υδρας τον ξεπάστρεψαν, καλυμμένοι από τους Αγγλογάλλους.

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ δεν έχει τέτοιο πρόβλημα. Δεν κινδυνεύει από τους ξένους «προστάτες», όπως ο λαοφιλής Καποδίστριας (που η Ελλάδα τον έκλαψε πικρά επί μήνες). Κινδυνεύει από τον οργισμένο λαό, ενώπιον του οποίου δεν τολμά πλέον να εμφανιστεί, όπως δεν τολμούν να εμφανιστούν ούτε οι υπουργοί του, ούτε οι βουλευτές του. Και εκτός των άλλων, βλέπει έντρομος τον εφιάλτη του «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» να απλώνεται ιλιγγιωδώς...

ΙΣΩΣ, ΛΟΙΠΟΝ, να μην είναι μακριά η ώρα που πέντε - δέκα από τους αγνούς καπεταναίους του (με τη σιωπηλή ευλογία ηγετικών στελεχών όπως ο Κακλαμάνης, ο Βενιζέλος, ο Σκανδαλίδης, η Βάσω Παπανδρέου) θα του πουν: «Πρόεδρε, αρκετά, κάνε στην άκρη»... Και θα δώσουν «επείγουσα λύση», εν ονόματι του οργισμένου λαού. Γιατί, πράγματι, «δεν πάει άλλο». Ο κόμπος έφτασε στο χτένι! Η πατρίδα θέλει να ζήσει...

Πηγή: RealNews






* Το ακραίο Ισλάμ θέλει να τιμωρήσει την Ελλάδα για την προσέγγισή της με το Ισραήλ!
* Τουρκικοί κύκλοι ανησυχούν για γενική αποσταθεροποίηση της περιοχής…
* Ποιος κρύβεται πίσω απ’ τον ισλαμιστικό κίνδυνο;

  • Δρ Ησαΐας Κωνσταντινίδης
Τον τελευταίο καιρό στην περιοχή μας έχουν συμβεί γεωπολιτικά γεγονότα τεράστιας δυναμικής, γεγονότα τέτοιας σημασίας που αλλάζουν άρδην τον χάρτη της τόσο νευραλγικής μας περιοχής.
Η προσέγγιση της Ελλάδας με το Ισραήλ (αλλά και, παράλληλα, με την Τουρκία και το Ιράν) και οι εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο (Αίγυπτος, Τυνησία, Λιβύη και αλλού…) διαμορφώνουν μια εντελώς νέα κατάσταση στην ΝΑ Μεσόγειο, την Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία.
Στο πλαίσιο αυτό διεθνείς παρατηρητές θεωρούν ότι «στρώνεται» το έδαφος για την δράση ισλαμιστών κομάντος, που ετοιμάζονται εδώ και καιρό να αιματοκυλίσσουν τον δυτικό κόσμο…
Στις 11 Δεκεμβρίου 2010 η εφημερίδα …«Ελεύθερη Ώρα» δημοσίευσε κείμενό μας για την ύπουλη δραστηριότητα των φανατικών ισλαμιστών στη χώρα της Νορβηγίας (εκεί όπου βάζουν ακόμα και τα παιδιά να σπέρνουν μίσος στα σχολεία τους κατά των αλλόθρησκων «μιασμάτων»…).
Την ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΙΟΛΑΣ ΗΜΕΡΑ στην γειτονική της Νορβηγίας Σουηδία και στην πρωτεύουσά της, τη Στοκχόλμη, ακραίος ισλαμοφασίστας προσπάθησε να τινάξει στον αέρα ολόκληρο το κέντρο της πόλης!
Ευτυχώς δεν τα κατάφερε και το μόνο που μπόρεσε ήταν να φτάσει μια ώρα αρχύτερα στα «πιλάφια» του Αλλάχ… Αλλά και λίγες ημέρες αργότερα στη Δανία αποκαλύφθηκε ολόκληρο δίκτυο φανατικών μουσουλμάνων, που ετοίμαζαν επιθέσεις επί δανέζικου εδάφους… Όσλο, Στοκχόλμη, Κοπεγχάγη – λες και κάποιος εγκέφαλος εκτελούσε ένα πειραματικό σχέδιο, για να δει τις αντιδράσεις των τοπικών αρχών…
Εν τω μεταξύ η ελληνική κυβέρνηση, μέσω πρωτοβουλιών του πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου, επιχειρεί (για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία) μια υψηλού επιπέδου προσέγγιση και συμμαχία με το – επίσης βαλλόμενο από το ακραίο Ισλάμ – Ισραήλ. Ο ελληνοϊσραηλινός άξονας εκ των πραγμάτων αποτελεί πραγματικό γεωστρατηγικό τείχος έναντι της ισλαμιστικής επιθετικότητας προς τη Δύση. Άρα λογικό είναι να έχει παρενέργειες ως προς τον τρόπο σκέψης και δράσης του ακραίου ισλαμιστικού πυρήνα, που επηρεάζει και ενεργοποιεί τους κατά τόπους υπο-πυρήνες του, που σαν καρκίνωμα έχουν εξαπλωθεί παντού σχεδόν στον πλανήτη…
Οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών και ασφαλείας (στην Ελλάδα βασικά η ΕΥΠ) έχουν πολύ σοβαρά υπ’ όψιν τους το ενδεχόμενο μετά την αλλαγή των καθεστώτων που λαμβάνει χώρα σιγά σιγά στα αραβικά-μουσουλμανικά κράτη Βόρειας Αφρικής και Μέσης Ανατολής να υπάρξει ένα τρομακτικό «παλιρροϊκό κύμα» μετανάστευσης νέων κυρίως ανδρών από τον ισλαμικό χώρο. Όλοι αυτοί θα επιζητούν την διεύρυνση του Ισλάμ προς τη Δύση, βασισμένοι πάνω στη λογική του υπερπληθυσμού της Ανατολής σε σχέση με την φοβερή υπογεννητικότητα που πλήττει την Δύση («αφού είμαστε πιο νέοι και περισσότεροι, γιατί να μην εξαπλώσουμε την επικράτειά μας εις βάρος των γηρασμένων και άτεκνων Δυτικών;», είναι το βασικό τους σκεπτικό…). Οπότε σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα θα αλλάξει ριζικά το συνολικό πολιτισμικό οικοδόμημα του δυτικού κόσμου και – αναπόφευκτα – θα οδηγηθούμε στην εφιαλτική προοπτική εκείνου που η αείμνηστη Ιταλίδα δημοσιογράφος Οριάνα Φαλλάτσι ονόμασε «Ευραραβία» (“Eurabia”)…
Βέβαια πρέπει εδώ να ξεκαθαρίσουμε ότι όλα αυτά δεν αφορούν το Ισλάμ ως επίσημη θρησκευτική οντότητα, αλλά την ακραία του ερμηνεία, η οποία – δυστυχώς – τείνει να καταστεί κυρίαρχη στον μωαμεθανικό κόσμο… Πρέπει όμως και το επίσημο Ισλάμ να βγει με δική του πρωτοβουλία και να καταδικάσει αυτό το φαινόμενο, προτού καταστεί ανοιχτή πληγή για την ανθρωπότητα και προτού θρηνήσουμε αθώα θύματα. Καλούμε λοιπόν, σαν αποδεδειγμένοι φίλοι του ισλαμικού ειρηνικού κόσμου, με τον οποίο ο γράφων διατηρεί εξαιρετικότατες σχέσεις, Χριστιανοί και μουσουλμάνοι να συντρίψουμε από κοινού το ισλαμοφασιστικό φίδι που επιθυμεί να επιβάλλει στον πλανήτη τον σκοταδισμό!
Και ερχόμαστε τώρα στην πλέον νεώτερη ενημέρωσή μας από τους φίλους μας της Ανατολής, οι οποίοι επίσης ανησυχούν για την εγκληματική τακτική του ακραίου Ισλάμ.
Σύμφωνα λοιπόν με κύκλους της τουρκικής κομμουνιστικής (φιλελληνικής) οργάνωσης της «Επαναστατικής Αριστεράς» (DEV-SOL), στην Κωνσταντινούπολη οργανώνονται αυτή τη στιγμή ισλαμιστικά «τάγματα θανάτου», τα οποία ετοιμάζονται να διαβούν τον Έβρο – πριν… χτιστεί το περιβόητο τείχος – και να εισέλθουν στον ελλαδικό χώρο.
Αποστολή τους: η παραδειγματική τιμωρία της Ελλάδας και του λαού της, μέσω κάποιου εντυπωσιακού χτυπήματος, με στόχο τον όσο γίνεται μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων!
Με τον τρόπο αυτό, πιστεύουν οι φανατικοί του Ισλάμ, ολόκληρη η ανθρωπότητα θα πανικοβληθεί από τον πόνο των Ελλήνων και θα απομονώσει το Ισραήλ, το οποίο με τη σειρά του θα γίνει εύκολο θύμα: ήδη οι ισλαμιστές στρέφουν εναντίον του εντυπωσιακής ισχύος πυραύλους, αλλά και το λεγόμενο «υπερόπλο του Προφήτη», με απώτατο σκοπό να κατακάψουν και να κατεδαφίσουν την πανάρχαια ελληνογενή γη της Παλαιστίνης!…
Εκείνο όμως που προβληματίζει τους άγρυπνους Πανέλληνες είναι η εκ νέου δραστηριοποίηση (είχε να φανεί από την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας!) του περίφημου Πράσινου Πρίγκιπα της Ανατολής, ενός δηλ. ακραίου ισλαμιστή «διδασκάλου», ο οποίος εκπαιδεύει στις ερήμους κεντροασιατικής χώρας τους μελλοντικούς επίδοξους καμικάζι του Αλλάχ… Τι άραγε ετοιμάζει αυτός ο «σεΐχης» του θανάτου; Και κατά πόσο σχετίζονται όλα αυτά με το σχέδιο φοβερού χτυπήματος εναντίον της Ελλάδας; [Να σημειώσουμε εδώ ότι κάτι ανάλογο ετοίμαζε ο λεγάμενος και για την Ολυμπιάδα της Αθήνας, αλλά δεν του «βγήκε», λόγω του άρτιου συστήματος ασφαλείας που είχαν δημιουργήσει τότε στρατός, αστυνομία και ΕΥΠ]
Τι κρύβεται όμως πίσω απ’ όλα αυτά;
Διότι είναι λογικό να υποθέσουμε ότι όλα αυτά εξυπηρετούν ένα ευρύτερο γεωπολιτικό σχέδιο στον αδυσώπητο παρασκηνιακό πόλεμο που μαίνεται εδώ και αιώνες για την παγκόσμια κυριαρχία… Αν δούμε λοιπόν από μια ευρύτερη οπτική γωνία την παγκόσμια «σκακιέρα», θα φτάσουμε σε κάποια σαφή συμπεράσματα. Η σημερινή λοιπόν άνοδος και επεκτατικότητα του ακραίου Ισλάμ, ενώ σίγουρα δεν εξυπηρετεί σε τίποτα τις επίσημες ισλαμικές δομές, φαίνεται ουσιαστικά να παίζει το παιχνίδι του αναδυόμενου ευρασιατικού άξονα, που στόχο έχει βέβαια την επικράτησή του επί της Δύσης. Κάθε λοιπόν κίνηση του ισλαμιστικού κινδύνου προς δυσμάς (γιατί άραγε όχι και προς το Πεκίνο και την ευρύτερη Άπω Ανατολή;) δεν είναι παρά μια βαθύτερη «σκακιστική» κίνηση της Ανατολής σε βάρος και για την καταστροφή του προαιώνιου αντιπάλου…
Πραγματικά, η ρωζοκινεζική στρατηγική συμμαχία εξυπηρετείται τα μέγιστα από μια πιθανή ισλαμοποίηση της Δύσης και βασικά της Ελλάδας, αυτού του παντοτινού προμαχώνα του πολιτισμού έναντι της βαρβαρότητας.
Και σήμερα η Ελλάδα βάλλεται πανταχόθεν: από την τακτική του ευρασιατικού άξονα, από την απειλή του ακραίου Ισλάμ, αλλά και από τους ανόητους της Δύσης, που βρίσκονται σε τρομερή πολιτική, κοινωνική και οικονομική σύγχυση και παρακμή…
Χρειάζεται λοιπόν εθνική αφύπνιση και αντίσταση: όχι στο τζαμί στην Αθήνα, όχι στην παράνομη μετανάστευση, όχι στην παγίδα που στήνει στο έθνος ο ύπουλος εχθρός της Ανατολής!!!


Το μεγάλο δίλημμα
  • Γράφει ο Στέλιος Αρσενίου
Μέρες που είναι, ετοίμασα τα καρναβαλιστικά μου, να είμαι έτοιμος.
Πήρα και δώρο για τον γάμο της Νόρας με τον Νικόλα από τα μυστικά της Εδέμ, να μην τρέχω την τελευταία στιγμή.
Ύστερα κάθισα να δω τηλεόραση. Τα τελευταία νέα. Να είμαι ενημερωμένος.
Ορισμένα από αυτά:
Η κυβέρνηση (τρόπος του λέγειν), εξαπέλυσε επίθεση στην αντιπολίτευση.
Η αντιπολίτευση (τρόπος του λέγειν), επιτέθηκε στην κυβέρνηση (τρόπος του λέγειν).
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης επιτέθηκαν στον υπουργό ποδοσφαιρικής ανάπτυξης και προοπτικής της χώρας.
Ο υπουργός μίζας και διαφθοράς, επιτέθηκε στον υπουργό τζόγου και φρουτακίων.
Οι υπουργοί πεδινών περιοχών, επιτέθηκαν σε υπουργούς ορεινών περιοχών.
Η πρώην υπουργός Βάσω Παπανδρέου, άλλαξε κομμώτρια.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (τρόπος του λέγειν), Θεόδωρος Πάγκαλος επιτέθηκε στην ζυγαριά του.
Ο τσάρος της εθνικής μας οικονομίας Γιώργος Παπακωνσταντίνου άλλαξε τη δοσολογία στα χάπια για τα νεύρα του.
Η κυβέρνηση (τρόπος του λέγειν), αναζητά καστανά να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.
Καστανάδες αναζητούν κυβερνητικό νομοσχέδιο, να ενταχθούν στα παραδοσιακά επαγγέλματα.
Με λίγα λόγια.
Από τη σχεδία του Οδυσσέα, στους σύγχρονους αυτοσχεδιασμούς.
Ταξίδι στο χρόνο, χωρίς πυξίδα, χωρίς ρότα, χωρίς χωρίστρα στο χτένισμα.
Μιά τέτοια έκθεση θα πρέπει να φιλοξενήσει το Λούβρο.
Μεθύσαμε από τους αυτοσχεδιασμούς και πάμε, μαζί και το ΠΑΜΕ, στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.
Όλοι μαζί, μες το μαγαζί, πάει το μαγαζί.
Βάρεσε που βάρεσε διάλυση, τώρα πάει και για αποσύνθεση.
Ούτε ευχέλαια, ούτε ξόρκια, ούτε μάγισσες, ούτε χαρτορίχτρες, ούτε καφετζούδες, μας σώζουν.
Μούδιασε η Δύση.
Τά ‘παιξε η Ανατολή.
Κάπου ζαλίστηκα κι εγώ.
Τί να ντυθώ;
Χούλιγκαν;
Υπουργός;
Τσαρλατάνος;
Σοσιαλισμός;
Νεοφιλευθερισμός;
Ψηφοφόρος;
Κλειστό επάγγελμα;
Ανοιχτό επάγγελμα; Γκαμπριολέ;
Μάχιμος;
Παροπλισμένος;
Άντε, ας ντυθώ αυτοσχεδιασμός κι εγώ φέτος στο καρναβάλι.
Μήπως αντιληφθώ (τρόπος του λέγειν) τί γίνεται.
Ούτε λέξη. Ούτε λέξη για την αιματοχυσία. Ούτε μια δήλωση καταδίκης χθες από τον πρωθυπουργό στη Βουλή για το μακελειό που έχει προκαλέσει στη Λιβύη ο τριτοκοσμικός φίλος του Μουαμάρ Καντάφι.

Ούτε μια αξιοπρεπής απάντηση στο ερώτημα «Τι θα γίνει με τον Καντάφι; Θα αντιδράσει κανείς βορείως της Γαύδου;». Περιορίστηκε να μιλήσει για τον «σημαντικό ρόλο» που θα διαδραματίσει η Ελλάδα την «επόμενη μέρα»!

Για τη σημερινή αιματοβαμμένη μέρα δεν βρήκε να πει τίποτε. Για την προηγούμενη μέρα έχει μιλήσει: Με δύο επισκέψεις του στη Λιβύη (κραδαίνοντας την φωτογραφία του πατέρα του με τον δικτάτορα) μόνο στο διάστημα που κατέχει τον τίτλο του πρωθυπουργού αυτής της χώρας.

Δεν γίνεται, όμως, έτσι. Δεν γίνεται να ρωτάμε τον κ. Παπανδρέου τι θα γίνει τώρα και εκείνος να μας μιλά για το τι θα γίνει όταν δεν θα έχει μείνει ρουθούνι στην σατραπεία του φίλου του.

Δεν γίνεται να μας πληροφορεί η Τρόικα ότι πρέπει να πουλήσουμε δημόσια περιουσία ύψους 50 δις ευρώ και ο κ. Παπανδρέου να απαντά προαναγγέλλοντας νόμο που θα απαγορεύει την πώληση της δημόσιας περιουσίας (ενώ γνωρίζει πως όταν από το Σύνταγμα θα υποχρεωθεί να κρατά χαμηλά το έλλειμμα, θα πουλήσει μια χαρά, διότι ο νόμος του θα είναι πλέον αντισυνταγματικός).

Δεν γίνεται η κυβέρνηση να συνεννοείται με την τρόικα, η τρόικα να λέει επισήμως σε συνέντευξη Τύπου τα περί πώλησης και η κυβέρνηση, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου, να λέει τώρα πως τελικά προβλέπονται αποκρατικοποιήσεις 15 δις ευρώ και μπαίνει έτσι τέρμα στην κινδυνολογία των 50 δις ευρώ.

Ποιος την ξεκίνησε αυτήν την «κινδυνολογία»; Από ποιον προήλθε; Ποιον καταγγέλλει για κινδυνολογία; Ποιος, που να μην πω καμιά κουβέντα, μίλησε για τα 50 δις ευρώ;

Δεν γίνεται ο Στρος-Καν να αποκαλύπτει πως ο πρωθυπουργός μίλησε μαζί του για εμπλοκή του ΔΝΤ ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009 και χθες ο ίδιος να λέει ότι ήθελε τις τεχνικές συμβουλές του Ταμείου, ενώ ήδη είχε προσλάβει πλειάδα εισαγομένων «σοφών» για να δίνουν ακριβώς τέτοιες συμβουλές.

Δεν γίνεται να αποκαλύπτεται ότι παρά τα μέτρα το χρέος αυξήθηκε το 2010 κατά περίπου 50 δις ευρώ – όσα δηλαδή ΘΑ παίρναμε από τις αποκρατικοποιήσεις – και κανείς να μην τους έχει πιάσει από τον λαιμό, ώστε να ομολογήσουν πως η στρατηγική τους δεν απέδωσε – και επομένως ούτε στο μέλλον προβλέπεται να αποδώσει.
Και τέλος, δεν γίνεται όλος ο κόσμος να ασχολείται με τα θέματα του πετρελαίου και της ενέργειας γενικότερα, να φλέγονται οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες, να τρέχουν όλοι (βλέπε Κύπρος) να καθορίζουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και να τοποθετούν τον εαυτό τους στον ενεργειακό χάρτη και η κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα περιοριζόμενη σε μέτρα που συνθλίβουν, χωρίς κανένα αποτέλεσμα, τον λαό.

Η Ελλάδα οφείλει (όφειλε χθες) να χαράξει τον γεωφυσικό της χάρτη, να οριοθετήσει την ΑΟΖ της και ήδη να έχουν αρχίσει οι συζητήσεις για εκμετάλλευση των πόρων της. Διαφορετικά, τι νόημα έχουν τα ταξίδια στο Βερολίνο, οι διαλέξεις σε γερμανικά πανεπιστήμια και οι συναντήσεις με την Μέρκελ;

Δεν είδε ο πρωθυπουργός ότι η Μέρκελ έσπευσε στην Κύπρο, σε μια επίσκεψη – αστραπή, όταν η Λευκωσία καθόρισε την ΑΟΖ της; Δεν καταλαβαίνει ποια είναι η μοναδική γλώσσα που αντιλαμβάνεται η Μέρκελ, από την οποία εξαρτάται το μέλλον του χρέους μας; Δεν καταλαβαίνει ότι μόνο με το Μνημόνιο, «αυτό» δεν βγαίνει πέρα; Δεν καταλαβαίνει πως αν δεν οριοθετήσει τώρα την ΑΟΖ δεν πρόκειται να γίνει τίποτε;

Αν δεν καταλαβαίνουν τα παιχνίδια που παίζονται στην διεθνή σκακιέρα, τότε είναι εντελώς ανίκανοι να κυβερνήσουν ακόμη και περίπτερο.

Αν κάνουν ότι δεν το καταλαβαίνουν, επειδή έχουν αναλάβει υποχρεώσεις έναντι άλλων, τότε είναι εντελώς επικίνδυνοι για την χώρα.

Κι’ αν δεν έχουν τα κότσια να δραστηριοποιηθούν με τρόπο που να εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα, ας σηκωθούν να φύγουν. Παραχωρώντας την καρέκλα τους στον Χριστόφια. Να έλθει εδώ ο άνθρωπος να καθορίσει την ΑΟΖ της Ελλάδας, να έρχεται και σε μας η Μέρκελ να μας κάνει τεμενάδες!

Θεόδωρος Καρυώτης: «Όχι στη Συνεκμετάλλευση της ΑΟΖ με την Τουρκία - θα Οδηγήσει σε Αδιέξοδο»
  • Συνέντευξη στον Γιώργο Ξ. Πρωτόπαπα
Οι αυξανόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο Πέλαγος, τα σενάρια μυστικής διπλωματίας μεταξύ Αθήνας- Άγκυρας και η εγκληματική αμέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων να υιοθετήσουν μια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα σε μια περίοδο που η Ελλάδα εμφανίζεται τρωτή απέναντι σε διεθνείς πιέσεις.
Ο Θεόδωρος Καρυώτης καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας του Πανεπιστημίου Μέριλαντ των ΗΠΑ ο πλέον ειδικός σε θέματα ΑΟΖ που με την αρθογραφία του προωθεί και υπερασπίζεται το νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας για ΑΟΖ, σε αποκλειστική του συνέντευξη στη «Σ» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επισημαίνοντας ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με την Τουρκία βλάπτει τα ελληνικά συμφέροντα.
Παράλληλα, ο καθηγητής εξηγεί τη διαφορά μεταξύ ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, το πόσο σημαντικό για την ελληνική ΑΟΖ είναι το Καστελόριζο, το πώς η Τουρκία προσπαθεί να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι το Καστελόριζο δεν διαθέτει ΑΟΖ παραβιάζοντας τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και αναλύει τη στάση της Αιγύπτου πάνω στην ΑΟΖ του Καστελόριζου.
Επιπλέον, δεν παραλείπει να αποδώσει τα εύσημα στην Κύπρο για τη δημιουργία ΑΟΖ και την οριοθέτηση ΑΟΖ με το Ισραήλ και να μιλήσει για παρέμβαση τουρκικού δαχτύλου στην ακύρωση της συμφωνίας Ελλάδας - Αλβανίας για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Κατ' αρχήν ως ειδικός και ως ένα διακεκριμένο μέλος της ελληνικής ομογένειας ποια είναι τα συναισθήματα σας για φημολογούμενη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με την Τουρκία πάντα σύμφωνα με δημοσιεύματα του ελληνικού Τύπου που αναφέρουν για μυστική διπλωματία μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας;

Νομίζω ότι η συνεκμετάλλευση δεν οδηγεί πουθενά και δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Πάνω από όλα θα αποτελούσε παγκόσμια πρωτοτυπία. Πουθενά δεν έχει γίνει κάτι παρόμοιο. Όλα τα κράτη που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με τους γείτονές τους δεν έχουν έρθει σε κάποια συμφωνία συνεκμετάλλευσης. Αντίθετα, είτε έχουν προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για να λύσουν τις διαφορές τους είτε συμφωνούν μεταξύ τους τις οριοθετήσεις των θαλάσσιων συνόρων τους, ποτέ όμως με όρους συνεκμετάλλευσης.

Ακούγονται, λέγονται, γράφονται πολλά για αυτό το θέμα αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι η συνεκμετάλλευση και συν διαχείριση έχουν δρομολογηθεί και μάλιστα χωρίς επιστροφή. Πάντως, αυτή την περίοδο, έχουν αυξηθεί οι συζητήσεις μεταξύ των δύο πλευρών και πολύ σωστά πολλοί υποψιάζονται κάποιου είδους «μαγειρέματα». Θεωρώ πάντως αδιανόητο ο Πρωθυπουργός να υπογράψει συμφωνία που να βλάπτει τα ελληνικά συμφέροντα διότι γνωρίζει ότι μια τέτοια συμφωνία είναι αδύνατο να επικυρωθεί ποτέ από την ελληνική Βουλή.

Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) με βάση τον ορισμό της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) του 1982 κατά πόσο είναι σε διεθνές επίπεδο αποδεχτή;

Ένα από τα πιο σημαντικά έργα της Διάσκεψης για το Δίκαιο της Θάλασσας (1973-1982) ήταν η δημιουργία και η κωδικοποίηση του θεσμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Έτσι, δόθηκε ένα τέλος στη χαώδη κατάσταση που επικρατούσε μέχρι τότε στο Διεθνές Δίκαιο Αλιείας. Με βάση τα άρθρα 55, 56, 57 της νέας Σύμβασης, ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή. Το πλάτος της ΑΟΖ μπορεί να φτάσει τα 200 ναυτικά μίλια (ν.μ.), από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, την εκμετάλλευση, τη διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πηγών ζώντων ή μη των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας, καθώς και κυριαρχικά δικαιώματα, που αναφέρονται στην εξερεύνηση και οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων. Σήμερα υπάρχουν 137 παράκτια κράτη που έχουν δημιουργήσει ΑΟΖ και η ΑΟΖ αποτελεί πλέον ένα αναπόσπαστο κομμάτι του Διεθνούς Δίκαιου της Θάλασσας.

Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας; Ποια υπερτερεί ποιας ; Μπορείτε να μας δώσετε παραδείγματα ;

Το καθεστώς της ΑΟΖ καλύπτει όλους τους φυσικούς πόρους, ζωντανούς και μη, ενώ η υφαλοκρηπίδα καλύπτει μόνο τους μη ζωντανούς πόρους. Μια άλλη σημαντική διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι τα δικαιώματα ενός κράτους πάνω στην υφαλοκρηπίδα υπάρχουν ipso facto και ab initio, ενώ η ύπαρξη της ΑΟΖ είναι
δυνατή μόνο κατόπιν διακήρυξης των κυριαρχικών δικαιωμάτων του παράκτιου κράτους. Επομένως, το παράκτιο κράτος μπορεί να έχει υφαλοκρηπίδα χωρίς να έχει ΑΟΖ, ενώ το αντίστροφο δεν είναι δυνατόν.

Μπορούν τα κράτη να χρησιμοποιήσουν είτε την υφαλοκρηπίδα είτε την ΑΟΖ ανάλογα με το ποια τους βολεύει για την προώθηση των συμφερόντων τους;

Οι οριοθετήσεις της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας συμπίπτουν. Κανένα κράτος στον κόσμο δεν κάνει μόνο οριοθέτηση για μια από αυτές τις θαλάσσιες ζώνες και αγνοεί την άλλη.

Πως η δημιουργία μια ελληνικής ΑΟΖ μας λύνει το πρόβλημα διαμάχης που έχουμε με την Τουρκία στο Αιγαίο;

Η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ρητά (άρθρο 121, παράγραφο 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως, η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ίδια επιχειρήματα για την ΑΟΖ που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου, ότι, δηλαδή, τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. Επιπλέον, η νέα Σύμβαση έχει καταργήσει τη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας και έτσι η Τουρκία έχει χάσει άλλο ένα επιχείρημα.

To Καστελόριζο/Μεγίστη ποσό σημαντικό είναι για την υπεράσπιση των ελληνικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων;

Η άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να οριοθετήσει τη δική της ΑΟΖ με αυτή της Κύπρου είναι ένα από τα μεγάλα λάθη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Εύχεται κανείς η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να διορθώσει σύντομα αυτό το λάθος. Κλειδί σ' αυτή την οριοθέτηση είναι το Καστελόριζο, νησί το οποίο κατοικείται - δεν πρόκειται, δηλαδή, για κάποια ακατοίκητη βραχονησίδα- και κατά συνέπεια κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι διαθέτει ΑΟΖ. Εάν η Ελλάδα δεχτεί να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου, η εμφανής συνέπεια θα είναι η Ελλάδα να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο! Οι τελευταίες μελέτες που έχουν γίνει στην περιοχή δείχνουν ότι υπάρχουν μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου και πετρελαίου στο τρίγωνο Καστελόριζου-Κρήτης-Κύπρου. Οι περισσότερες μελέτες είναι από αμερικανικές εταιρείες οι οποίες φαίνεται ότι ειδοποίησαν τους Τούρκους έγκαιρα για τον θαλάσσιο πλούτο της περιοχής. Έτσι, οι Τούρκοι έχουν αρχίσει να προκαλούν την Ελλάδα με έρευνες σε αυτή την περιοχή.

Επομένως, σύντομα, η Ελλάδα θα πρέπει να προβεί στην ίδια ενέργεια στην οποία προέβησαν οι ΗΠΑ, η Ρωσία και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ, δηλαδή να διακηρύξει την κυριαρχία της σε ΑΟΖ, με βάση το εθιμικό δίκαιο της θάλασσας, όπως αυτό εκφράζεται στη Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας. Φυσικά, μια τέτοια ΑΟΖ δεν θα διαθέτει μόνο η ηπειρωτική χώρα, αλλά και όλα τα ελληνικά νησιά. Χρησιμοποιώντας τις αρχές της ΑΟΖ, το μεγαλύτερο ποσοστό του Αιγαίου και οι φυσικοί του πόροι θα ανήκουν στην Ελλάδα και με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειαστεί ούτε να γίνει κάποια επέκταση των χωρικών μας υδάτων ούτε να συζητάμε με τους Τούρκους αν τα νησιά μας έχουν υφαλοκρηπίδα ή όχι.

H Ελλάδα δεν έχει υιοθετήσει AOZ μήπως μπορείτε να μας εξηγήσετε που οφείλεται αυτό;

Είναι ουσιαστικά ένα ανεξήγητο φαινόμενο. Η μόνη πιθανή εξήγηση που μπορεί κανείς να δώσει είναι η ακόλουθη:

Στη δεκαετία του 1980, η Ελλάδα απευθύνθηκε στην Τουρκία σε κάποιες μυστικές συνομιλίες και της ζήτησε να συζητήσουν το θέμα της ΑΟΖ. Δυστυχώς, η τουρκική αντιπροσωπεία αντέδρασε έντονα, λέγοντας ότι το θέμα αυτό δεν μπορεί ποτέ να προστεθεί στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων, διότι θίγονται μεγάλα συμφέροντά της στο Αιγαίο. Ζήτησε, μάλιστα, από την ελληνική πλευρά να μην επαναφέρει αυτό το θέμα ποτέ πια στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κάτι που, εκ των πραγμάτων, φαίνεται ότι έγινε δεκτό από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις!

Θα έλεγα ότι εάν είχε ακολουθηθεί για δεκαετίες τώρα μια σοβαρή πολιτική αξιοποίησης των πηγών ενέργειας στην περιοχή, θα είχαμε αποφύγει τα σημερινά οικονομικά μας δεινά.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ΑΟΖ με την έννοια ότι υπάρχουν κοινά σύνορα;

Σήμερα το μήκος των ακτών της ΕΕ των 27 ξεπερνάει τα 66.000 χλμ. και η Ελλάδα διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτή από όλα τη κράτη-μέλη που φτάνει τα 13.676 χλμ. καθώς επίσης και τα περισσότερα νησιά και νησίδες που είναι 3.100 και 2.463 από αυτά βρίσκονται στο Αιγαίο Πέλαγος. Βέβαια, αν υπολογισθούν και οι βραχονησίδες, τότε ξεπερνούν συνολικά τις 10.000.

Η ΕΕ έχει υπογράψει και επικυρώσει την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και τα περισσότερα θέματα της ΑΟΖ των κρατών-μελών της ανήκουν στην δικαιοδοσία και αρμοδιότητά της, ιδιαίτερα αυτά που αφορούν τα θέματα της αλιείας.

Όταν η ΕΕ αποφάσισε να δημιουργήσει ΑΟΖ 200 ν.μ. για όλα τα κράτη-μέλη της, η Τουρκία ζήτησε να μη δημιουργηθεί τέτοια ζώνη στη Μεσόγειο, αίτημα που δυστυχώς αποδέχθηκε και η ΕΕ και η Ελλάδα. Η εξήγηση που δόθηκε από την ΕΕ είναι ότι τα ψάρια σε αυτή τη θάλασσα έχουν υψηλή μεταναστευτική τάση και έτσι δεν κρίθηκε χρήσιμο να επεκταθούν τα 200 ν.μ. και σε αυτή τη θαλάσσια περιοχή. Κατά συνέπεια, ούτε η Ελλάδα ούτε και η Ιταλία διαθέτουν ΑΟΖ 200 ν.μ., ενώ η Γαλλία και η Ισπανία διαθέτουν ΑΟΖ 200 ν.μ. αλλά όχι στην περιοχή της Μεσογείου. Έτσι, το μοναδικό κράτος της ΕΕ που διαθέτει ΑΟΖ στη Μεσόγειο είναι η Κύπρος για τη οποία δεν έφερε καμία αντίρρηση η ΕΕ. Η Τουρκία βέβαια ξεχνάει ότι ένας από του βασικούς όρους για να γίνει μέλος της ΕΕ είναι και αυτός που της επιβάλει να επικυρώσει την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Πως η Τουρκία μπορεί να χρησιμοποιήσει την ΑΟΖ για να πλήξει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να αποκόψει την Ελλάδα από την Κύπρο;

Η Τουρκία προσπαθεί για πολύ καιρό τώρα να πείσει την διεθνή κοινότητα ότι το Καστελόριζο δεν διαθέτει ΑΟΖ και η περιοχή ανάμεσα στο Καστελόριζο, την Κρήτη και την Κύπρο είναι μέρος της τουρκικής ΑΟΖ. Αυτό αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση όλων των κανόνων του Δίκαιου της Θάλασσας αλλά δυστυχώς η Τουρκία έχει για σύμμαχο την Αίγυπτο, η οποία έχει αρχίσει επαφές με την Τουρκία για την οριοθέτηση της ΑΟΖ των δυο κρατών την στιγμή που η Αίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία. Η Ελλάδα έχει παραμείνει εντελώς αδρανής και δεν ασκεί καμία πίεση στην Αίγυπτο να σταματήσει αυτές τις παράνομες επαφές με την Τουρκία.

Οι «γκρίζες ζώνες» που επικαλείται στο Αιγαίο η Τουρκία τις δίνουν δικαίωμα να επικαλεστεί κάποια στιγμή ΑΟΖ υποτιθέμενων δικών της βραχονησίδων;

Οι βραχονησίδες δεν δικαιούνται ΑΟΖ.

Δεν είναι αντιφατικό σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας η Τουρκία να έχει από τη μια πλευρά ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα και από την άλλη να αρνείται το νόμιμο δικαίωμα στην Ελλάδα να υιοθετήσει ΑΟΖ στο Αιγαίο;

Στα τέλη του 1986, η Τουρκία υιοθέτησε ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα και κατέληξε σε συμφωνία με την τότε Σοβιετική Ένωση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της «μέσης γραμμής». Αργότερα, η Τουρκία άρχισε συνομιλίες με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία για το ίδιο θέμα, που κατέληξαν σε συμφωνίες παρόμοιες του τύπου που είχε συνάψει με τους Σοβιετικούς.

Ουδέποτε, βέβαια, η Τουρκία πρότεινε στην Ελλάδα και σε άλλα γειτονικά κράτη να κάνουν το ίδιο στη Μεσόγειο. Έτσι, η Μαύρη Θάλασσα, που αποτελεί «κλειστή ή ημίκλειστη θάλασσα», όπως και η Μεσόγειος, έχει εντελώς μοιραστεί από τα παράκτια κράτη αυτής της θάλασσας, χρησιμοποιώντας την οριοθέτηση της ΑΟΖ και όχι της υφαλοκρηπίδας. Αυτό, κατά την άποψή μου, αποτελεί τον πιο λανθασμένο χειρισμό της Τουρκίας, διότι δέχτηκε να οριοθετήσει τη θαλάσσια ζώνη της Μαύρης Θάλασσας με μια μέθοδο που δεν ίσχυε μέχρι το 1982, δηλαδή με τη μέθοδο της ΑΟΖ που πολέμησε τόσο πολύ κατά τη Διάσκεψη του ΟΗΕ.

Η Τουρκία υιοθέτησε αυτή τη νέα θαλάσσια ζώνη, παρόλο που μέχρι σήμερα αρνείται να προσχωρήσει στη νέα Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας που περιλαμβάνει και την ΑΟΖ. Πώς μπορεί η Τουρκία να αρνείται την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ελλάδα, όταν ήδη υπάρχει το προηγούμενο της Μαύρης Θάλασσας; Η απάντηση βέβαια είναι εύκολη. Η Τουρκία όχι μόνο αρνείται να οριοθετήσει την ΑΟΖ με την Ελλάδα αλλά εδώ και 25 χρόνια αρνείται να συζητήσει το θέμα.

Πως η Αίγυπτος μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά τη δημιουργία της ελληνικής ΑΟΖ στο Αιγαίο;

Ένα, τραγικό κατά την άποψή μου, λάθος που έκανε η Ελλάδα ήταν η απόφασή της να αρχίσει συνομιλίες με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των δυο κρατών. Το τραγικό λάθος έγκειται στο γεγονός ότι η Ελλάδα άρχισε τις συνομιλίες της με την Αίγυπτο χωρίς να πάρει κάποια ρητή και σαφή διαβεβαίωση από αυτήν ότι θα δοθούν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο. Τώρα που οι συνομιλίες έχουν προχωρήσει φαίνεται ότι οι Αιγύπτιοι δεν θέλουν να δώσουν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο και αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στη ελληνική πλευρά. Πρέπει, επί τέλους, οι Τούρκοι και οι Αιγύπτιοι να καταλάβουν ότι το Καστελόριζο δεν είναι μόνο ένα ελληνικό νησί αλλά και ένα νησί της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τέλος, η Ελλάδα δέχθηκε άλλο ένα χαστούκι από του Αιγυπτίους όταν αυτοί ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά ότι θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με τη Τουρκία τη στιγμή που η Αίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία! Η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία μόνο αν δεν αναγνωρισθούν τα δικαιώματα του Καστελόριζου. Ο νοών νοήτω.

Η Αίγυπτος ενημέρωσε την ελληνική πλευρά ότι θα είχε συνομιλίες μαζί της στο Κάιρο στις 20 Ιουνίου του 2009 και αμέσως μετά στις 22 Ιουνίου 2009 με τη τουρκική πλευρά! Η Ελλάδα αντί να προβεί σε έντονη διαμαρτυρία για αυτή την αιγυπτιακή θέση, που παραβιάζει ξεκάθαρα το Δίκαιο της Θάλασσας, πήγε στη συνάντηση στις 20 Ιουνίου γνωρίζοντας ότι δυο μέρες αργότερα Αιγύπτιοι και Τούρκοι θα καθόντουσαν στο ίδιο τραπέζι.

Η ακύρωσης της συμφωνίας Ελλάδας και Αλβανίας για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ τις επιπτώσεις μπορεί να έχει πάνω στα θαλάσσια σύνορα των δυο κρατών;

Η πρώτη συμφωνία για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών έγινε πρόσφατα με την Αλβανία χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της "μέσης γραμμής" ο δε τρόπος της οριοθέτησης ονομάστηκε «θαλάσσιο όριο πολλαπλών χρήσεων». Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί χρησιμοποιήθηκε μια τέτοια ορολογία ενώ θα μπορούσε να γίνει οριοθέτηση της ΑΟΖ των δύο κρατών. Επίσης, έχει σημασία το γεγονός ότι η Αλβανία έκανε αποδεκτή τη θέση της Ελλάδας ότι όλα τα νησιά στη περιοχή έχουν πλήρη δικαιώματα όπως και οι ηπειρωτικές ακτές. Το μόνο που μένει είναι να υπάρξει και μια συμφωνία σε ένα τριεθνές σημείο όπου συνορεύουν η Ελλάδα, η Αλβανία και η Ιταλία.

Όπως είναι γνωστό οι Αλβανοί ακύρωσαν αυτή τη συμφωνία. Εγώ δεν είμαι ιδιαίτερα θαυμαστής των συνωμοτικών θεωριών αλλά νομίζω ότι υπήρξε παρέμβαση της Τουρκίας γιατί κατάλαβε ότι δημιουργείται ένα κακό προηγούμενο στην περιοχή γιατί οι θέσεις της Αλβανίας ήταν διαμετρικά αντίθετες με τις τουρκικές θέσεις. Τώρα οι Αλβανοί προσπαθούν να αρχίσουν μια επαναδιαπραγμάτευση της πρώτης συμφωνίας κάτι που η Ελλάδα δεν πρέπει να αποδεχτεί γιατί μια άλλη συμφωνία θα δίνει περισσότερο θαλάσσιο χώρο στην Αλβανία. Η Ελλάδα πρέπει να επιμείνει ότι η πρώτη συμφωνία ήταν απόλυτα δίκαιη και για τα δυο κράτη και να υπογράψουν από την αρχή την πρώτη τους συμφωνία για να μη μπορεί το Ανώτατο Δικαστήριο της Αλβανίας να βρει πάλι δικαιολογίες για την εκ νέου απόρριψή της.

Το γεγονός ότι η Κύπρος έχει ΑΟΖ τη διασφαλίζει από τις διεκδικήσεις της Τουρκίας και του «ψευδοκράτους»;

Μια από τις πιο σημαντικές αποφάσεις που πήρε ο Πρόεδρος της Κύπρου, Τάσος Παπαδόπουλος, ήταν η δημιουργία Κυπριακής ΑΟΖ το 2004. Η απόφαση αυτή έγινε αποδεκτή και από την ΕΕ αλλά και από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τότε η κυπριακή πλευρά προσέγγισε την ελληνική κυβέρνηση και της ζήτησε να προχωρήσουν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ των δυο κρατών, αλλά δυστυχώς η Ελλάδα δεν άδραξε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία που θα δημιουργούσε και ένα προηγούμενο για το Καστελόριζο! Η άρνηση των δύο τελευταίων ελληνικών κυβερνήσεων να οριοθετήσουν την Ελληνική ΑΟΖ με αυτή της Κύπρου αποτελεί μία πράξη δειλίας και μεγάλης απερισκεψίας.

Τώρα που η Κύπρος με μια άλλη γενναία πράξη αποφάσισε να οριοθετήσει την ΑΟΖ της με αυτή του Ισραήλ δεν υπάρχει πλέον καμία δικαιολογία για την Ελλάδα να μην πράξει το ίδιο με την Κύπρο.

* O Δρ. Θεόδωρος Καρυώτης είναι Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μέρυλαντ, ΗΠΑ. Υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Στρατηγική», Τεύχος 197, Φεβρουάριος 2011