Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Νοε 2015

  • Η κατάσταση περιπλέκεται επικίνδυνα
  • Η τζιχάντ στοχοποιεί την πατρίδα μας
  • Δούρειος Ίππος οι Τασίες που την κυβερνούν
Γράφει ο Κ. Κυριακόπουλος

Αν συνεχίσουμε να προσφυγολογούμε ατελεύτητα και να προσεγγίζουμε τις εθνικές προκλήσεις με εθνικό αποχρωματισμό...

Αν δε συνειδητοποιήσουμε άμεσα ότι σε αυτές τις συνθήκες, η πολυχαϊδεμένη μας "προσφυγιά", είναι αντικειμενικά ο «ξενιστής», στο σώμα του οποίου γαντζώνονται για να εισβάλουν στη χώρα οι ορκισμένοι φονιάδες, τότε η στιγμή που θα βάφουμε τη μούρη μας στα χρώματα του θανάτου πλησιάζει απειλητικά, κι αλίμονο σ αυτόν που δε το αντιλαμβάνεται

Η κατάσταση περιπλέκεται επικίνδυνα. Οι ρυθμοί της απόλυτης επιδείνωσης τείνουν να καταστούν ανεξέλεγκτοι. Και η πολιτική ηγεσία του τόπου βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρόκληση της ανάγκης για λήψη δύσκολων αποφάσεων.

Δύσκολων γιατί δυστυχώς το πολιτικό προσωπικό που νέμεται την εξουσία στον τόπο, αρνείται ν αποδεχτεί πως τα εθνικά συμφέροντα για να μην πολτοποιηθούν μαζί με τη χώρα στην περιδίνηση μιας νέας εθνικής τραγωδίας, θα πρέπει να τεθούν πέρα και πάνω από τα καταστροφικά ιδεολογήματα που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν με τον πιο τραγικό τρόπο.

Μια ομάδα αμφιλεγόμενων πολιτικών, δημοσιογράφων και γενικά αναγνωρίσιμων διαμορφωτών της κοινής γνώμης, ταμπουρωμένη πίσω από μια επίπλαστη νηφαλιότητα, συστήνει εγκράτεια, μετρημένες αποφάσεις και συνεσταλμένη διαχείριση. Πρόκειται για μια επικίνδυνη παράλληλη εξουσία, που λειτουργεί ως εντεταλμένος αβανταδόρος των επιλογών που τροφοδοτούν και αναπαράγουν χειρισμούς εγκληματικούς για τον τόπο.

Τα πολυδιαφημισμένα «προσόντα» της, δηλαδή η «εγκράτεια, οι μετρημένες αποφάσεις και η συνεσταλμένη διαχείριση», δεν είναι παρά μια αλληλουχία από πρόστυχα και αποπροσανατολιστικά συνώνυμα της ατολμίας, της προσχηματικής εγκατάλειψης των εθνικών προτεραιοτήτων, και της απόλυτης προσαρμογής σε επιλογές που ντύνονται με το φερετζέ της ανθρωπιάς, του καθωσπρεπισμού και της πολιτικής ορθότητας, προκειμένου να κρύβουν επιμελώς το βρώμικο πρόσωπο του εφιάλτη.

Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή και μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στην καρδιά του Παρισιού, συμπιέζεται επικίνδυνα μέσα σε τριπλές γεωπολιτικές συμπληγάδες.
  • Η πρώτη είναι οι ίδιοι της οι «σύμμαχοι», που δε θα διστάσουν να προχωρήσουν μονομερώς σε μέτρα «εθνικού προστατευτισμού», για ν αποφύγουν την αντίδραση των κοινωνιών τους, εγκαταλείποντας τη χώρα μας στη μέγγενη του ισλαμικού εφιάλτη, που τον καλωσόρισε ως μάνα εξ ουρανού, η διαστροφική νεοταξίτικη σαβούρα που κυβερνά τον τόπο.
  • Η δεύτερη είναι η ίδια η Τουρκία που εμφανίζεται γεωπολιτικά δυναμωμένη και αναβαθμισμένη, και η οποία συντονίζει ανεξέλεγκτα τη χορογραφία του ισλαμικού εφιάλτη, και ως μπίζνα δουλεμπορική αλλά κυρίως ως συγκεκριμένη στρατηγική στη διακεκαυμένη γεωπολιτική σκακιέρα.
  • Η τρίτη είναι η ίδια η φυσιογνωμία του εισβολέα. Ο χαρακτηρισμός που αποδίδεται στους φονταμενταλιστές του Ισλάμ ως «τρομοκράτες» είναι ελλιπής, και αποδίδεται σκόπιμα για να συγκαλύψει την πραγματική ταυτότητα των ιστορικών γεγονότων.
Η τρομοκρατία – έστω και ως μη αποδεκτή μορφή – είναι πράξη πολιτικής αντίστασης σε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και επιχειρεί με έναν δυναμικό τρόπο να τις ακυρώσει. Αυτό συμβαίνει σήμερα στην Ευρώπη; Αν δηλαδή αύριο αποσυρθούν όλοι οι ξένοι στρατοί από τη Μέση Ανατολή, πιστεύει κανείς ότι οι εισβολείς που μπήκαν στον Ευρωπαϊκό χώρο για να δολοφονήσουν, θα επιστρέψουν ικανοποιημένοι στις πατρίδες τους και θα ανάψουν την πίπα της Ειρήνης;

Ας μη γελιόμαστε. Το ισλάμ είναι μια πολιτική θρησκεία του μίσους και της μη ανοχής σε οτιδήποτε διαφορετικό, οπουδήποτε στον πλανήτη. Οι φανατικοί υπηρέτες του, θέλουν να καταπιούν οτιδήποτε διαφορετικό και σε σχέση με τούτο, δε συνετίζονται, δεν καλοπιάνονται, δεν υποστέλλουν τη σημαία του μίσους.

Επομένως, οι ξένες επεμβάσεις δεν είναι αυτές που δημιούργησαν τέρατα, αλλά διευκόλυναν την κυριαρχία τους μέσα στις ίδιες τους τις πατρίδες.
  • Αυτά τα τέρατα, δε δολοφονούν υπερασπιζόμενα τις πατρίδες τους, αλλά γιατί θρέφονται από το μίσος για τις άλλες πατρίδες.
  • Αυτά τα τέρατα, χρησιμοποιούνται από τη στρατηγική της γεωπολιτικής, αλλά τα ίδια αυτά καθ εαυτά δεν διαχειρίζονται γεωπολιτική. Διαχειρίζονται το μίσος και την διαστροφική αγάπη για το θάνατο.
Η στρατηγική γεωπολιτική φυσικά και θα αξιοποιήσει το δολοφονικό χτύπημα στη Γαλλία. Αυτό είναι βέβαιο. Αλλά μόνο αφελείς μπορούν να πιστεύουν πως αυτά τα τέρατα θα χτυπούσαν τη Γαλλία που τα τροφοδότησε με οπλισμό, εξ αιτίας μιας κάποιας δικής τους αυτοτελούς γεωπολιτικής στόχευσης.

Αυτά τα τέρατα χτύπησαν τη Γαλλία και θα χτυπήσουν οπουδήποτε, επειδή απλά μισούν. Και μισούν γιατί μόνο αυτό έμαθαν να κάνουν.

Είναι μύθος λοιπόν να πιστεύουν οι ελληνόφωνοι κοκορόμυαλοι, πως η Ελλάδα δε θα μπει στο στόχαστρο της τζιχάντ, επειδή έχει μια συνετή πολιτική μη πρώτης γραμμής, απέναντι στις βομβαρδιζόμενες πατρίδες τους.

Η Ελλάδα θα μπει στο στόχαστρο της τζιχάντ, επειδή είναι η Ελλάδα…
Επειδή έχει συγκεκριμένη πολιτισμική διαδρομή…
Επειδή είναι χριστιανική χώρα…
Επειδή δεν είναι καθόλου δύσκολο να χρησιμοποιηθεί ο διεστραμμένος τζιχαντιστής, από τον τούρκο μαέστρο της επιθετικής στρατηγικής και διπλωματίας.

Ευρισκόμενοι λοιπόν όλοι εμείς αντιμέτωποι με αυτές τις πολυσύνθετες προκλήσεις, οφείλουμε πρωτίστως σαν κοινωνία να απαιτήσουμε από τα άβουλα ανδρείκελα της πολιτικής, να τεθούν μπροστά στις ευθύνες τους και να πάρουν συγκεκριμένες αποφάσεις, αντί να εξαντλούμε τη φαυλότητα της επίπλαστης δημοκρατίας μας, στο να βάφουμε τη μούρη μας σαν τον κώλο της μαϊμούς.

Και αυτά που οφείλουμε να απαιτήσουμε άμεσα, δημιουργώντας και το αντίστοιχο κίνημα που θα τα επιβάλει, οφείλουν να κινηθούν σε τέσσερις άξονες, με κεντρική επιδίωξη να μη συνεχίσει να παραμένει η χώρα μας ουραγός των εξελίξεων, αλλά να συμβάλει καθοριστικά στη δραστική τροποποίηση της διεθνούς γεωπολιτικής ατζέντας.

Θα το καταφέρουμε αυτό αν συνεχίσουμε να προσφυγολογούμε ατελεύτητα και με εθνικό αποχρωματισμό και δε συνειδητοποιήσουμε άμεσα ότι σε αυτές τις συνθήκες, η πολυχαϊδεμένη μας "προσφυγιά", είναι αντικειμενικά ο «ξενιστής» στο σώμα του οποίου γαντζώνονται για να εισβάλουν στη χώρα οι ορκισμένοι φονιάδες;

Η απάντηση είναι ΟΧΙ και είναι κατηγορηματική.

Θα το καταφέρουμε αν συνεχίσουμε να κινούμαστε στη κατευθυνόμενη λογική της "εγκράτειας και της ατολμίας" όπως συνιστούν οι καλοθελητάδες και δεν υιοθετήσουμε άμεσα "επιθετική στρατηγική" ανατροπής της υπαγορευόμενης ατζέντας, που θα δρομολογεί εξελίξεις και δε θα σύρεται από αυτές;

Η απάντηση επίσης είναι ΟΧΙ και είναι επίσης κατηγορηματική.

Το πρώτο πράγμα λοιπόν που οφείλει να εξαναγκαστεί να κάνει το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό της χώρας, είναι να συνειδητοποιήσει ότι οι Τασίες σε οποιοδήποτε επίπεδο της διοίκησης, είναι παντελώς ανίκανες και ολίγιστες για να ασκήσουν εθνική πολιτική σε ένα πολυσύνθετο και διακεκαυμένο γεωπολιτικό περιβάλλον. Οι Τασίες από τη θέση του πρωθυπουργού της χώρας, μέχρι και την τελευταία «ανθρωπιστική» οργάνωση που στήριξε αυτή την πολιτική, εγκλημάτησαν σε βάρος της χώρας, και υπερσυσσώρευσαν εντός των τοιχών, ένα επικίνδυνο φορτίο, από το οποίο η πατρίδα μας πρέπει να απαλλαγεί άμεσα και χωρίς δεύτερη σκέψη.

Η Ευρώπη αυτή τη στιγμή, και η πρωτίστως η χώρα μας όσο και αν δεν το αντιλαμβάνονται οι αφελείς, δέχεται οργανωμένη πολιτισμική εισβολή στα πλαίσια ενός θρησκευτικού πολέμου που έχει ήδη ξεκινήσει.

Πρώτο καθήκον λοιπόν είναι η άμεση αποναρκοθέτηση του εθνικού εδάφους από τους εισβολείς. Πριν η υπόλοιπη Ευρώπη φράξει τα δικά της σύνορα (και αυτό θα κάνει… μην έχετε καμία αυταπάτη) θα πρέπει να φορτωθεί το πρόβλημα που μας φόρτωσε, με μια εκτεταμένη επιχείρηση απαλλαγής της χώρας από τους εισβολείς, μέχρι και την τελευταία της γωνία. Μονομερής κατάργηση με ελληνική πρωτοβουλία της Σέγκεν τώρα… Μονομερής ακύρωση με Ελληνική πρωτοβουλία του ΔουβλίνοΙΙ τώρα… χωρίς παζαρέματα και χωρίς δεύτερη σκέψη.

Δεύτερο καθήκον η άμεση κήρυξη εκτός του εθνικού νομικού πλαισίου, όλων των ψευτοανθρωπιστικών ΜΚΟ και λοιπών νεοταξίτικων κατασκευασμάτων, και η θεσμοθέτηση του εθνομηδενισμού ως ιδιώνυμο αδίκημα. Τελεία και παύλα.

Τρίτο καθήκον ύψιστης προτεραιότητας, είναι ο ριζικός αναπροσδιορισμός της διαφύλαξης των εθνικών συνόρων. Καμία εθνική πολιτική σε συνθήκες πλέον κηρυγμένου πολέμου, δεν είναι δυνατόν να ευδοκιμήσει με τρύπια και αφύλακτα σύνορα. Τελεία και παύλα.

Τέταρτο και σημαντικότερο όλων καθήκον είναι ο συνδυασμός όλων των παραπάνω, με την άμεση θεσμοθέτηση και την επίσης άμεση συγκρότηση του ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ (για το οποίο έχουμε διατυπώσει εκτεταμένα τις σκέψεις μας ΕΔΩ) το οποίο θα έχει εκτεταμένες αρμοδιότητες και ρόλο καταλυτικό σε μια συνολικά αναπροσανατολισμένη διαχείριση των εθνικών προτεραιοτήτων.

Δεν είναι δυνατόν σε μια εποχή με τόσες προκλήσεις, σε ένα περιβάλλον που η φωτιά έχει ήδη πυροδοτηθεί, με τη χώρα να συνθλίβεται σε επικίνδυνες συμπληγάδες, να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε να διαχειρίζονται τις τύχες της οι διάφορες τυχάρπαστες Τασίες και ιδεοληπτικοί ανεγκέφαλοι με ρευστή εθνική συνείδηση και με αμφιλεγόμενο πατριωτισμό, και να μην απαιτούμε την άμεση συγκρότηση ενός εθνικού οργάνου που θα έχει επίγνωση του ρόλου του, της αποστολής του, των τρόπων στοχευμένης αξιοποίησης κάθε εθνικής δυνατότητας…

Ενός οργάνου που δε θα παζαρεύει εθνική κυριαρχία… Που δε ανέχεται πολιτικές εθνικής αποδόμησης… που δε θα συμβιβάζεται με πολιτικές εθνικής μειοδοσίας… που δε θα παίζει με την εθνική ασφάλεια της χώρας… Που δε θα υποστέλλει τις εθνικές της προτεραιότητες.

Αρκετά πια με τα σούργελα που έφεραν τον τόπο στο χείλος της καταστροφής. Τελεία και παύλα.

Πηγή "Ελληνικό Φόρουμ"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Tου Tobin Harshaw

Εάν το Ισλαμικό Κράτος ευθύνεται άμεσα για τις επιθέσεις στο Παρίσι, που στοίχισαν τη ζωή περισσότερων από 130 ανθρώπων τότε παρατηρούμε μια σοβαρή αλλαγή στρατηγικής.

"Πλέον δεν θέλουν μόνο να εμπνέουν, αλλά να δίνουν κίνητρο", σχολίασε στους Financial Times ο Patrick Skinner, πρώην στέλεχος της CIA που εργάζεται σήμερα για την εταιρεία συμβούλων Soufan Group. "Προσδίδουν στον τρόμο τους μεγαλύτερη έκταση και σκοπιμότητα".

Πράγματι, ο συντονισμός τουλάχιστον οκτώ τρομοκρατών για επιθέσεις σε έξι διαφορετικά σημεία απαιτεί ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο σχεδιασμού και πολυπλοκότητας από τις άτακτες επιθέσεις εναντίον ενστόλων από Καναδούς Μουσουλμάνους.

Μετά τις επιθέσεις στην Άγκυρα και τη Βηρυτό για τις οποίες το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη, αλλά και τον πιθανό βομβαρδισμό ενός ρωσικού επιβατικού αεροσκάφους πάνω από την Αίγυπτο, φαίνεται ότι το Ισλαμικό Κράτος μεταφέρει τον ιερό του πόλεμο σε νέα πεδία μάχης.

Αλλά αν το Ισλαμικό Κράτος βρίσκεται πίσω από τις επιθέσεις αυτές αλλά και εκείνες στη Γαλλία, το μεγάλο ερώτημα είναι το εξής: Γιατί;

Θυμηθείτε έναν από τους καταλύτες της ανόδου του Ισλαμικού Κράτους μετά το θάνατο του Abu Musab al-Zarqawi το 2005, του Ιορδανού εξτρεμιστή που ίδρυσε την οργάνωση αλ Κάιντα στο Ιράκ που υπήρξε ο αρχικός πυρήνας αυτού που σήμερα είναι μετά από πολλές μεταλλάξεις το Ισλαμικό Κράτος. Η οργάνωση επιβίωσε και αναπτύχθηκε μένοντας προσηλωμένη στη δημιουργία ενός χαλιφάτου Σουνιτών στις παραμεθόριες περιοχές του Ιράκ και της Συρίας.

Ενώ άλλες οργανώσεις τζιχαντιστών συνέχιζαν τον πόλεμο ενάντια στη Δύση, ο νέος ηγέτης του Ισλαμικού Κράτους Αbu Ayyub al-Masri ενδιαφερόταν μόνο για τη δημιουργία μιας πολιτικής οντότητας. (ο ίδιος ο Zaeqawi είχε παρακολουθήσει στενά την πορεία του Nur al-Din Zengi, ενός Σύρου ηγέτη του 12ου αιώνα, που φημιζόταν για την ωμότητά του κατά την απώθηση των Ευρωπαίων Σταυροφόρων). Αλλά ο στόχος ήταν κάτι παραπάνω από απλά πολιτικός. Ο Zarqawi και ο Masri επαγγέλλονταν ότι το δικό τους Ισλαμικό Κράτος θα έστρωνε το δρόμο για την επιστροφή του Mahdi, ο οποίος σύμφωνα με την ισλαμική Εσχατολογία είναι ο μουσουλμάνος Μεσσίας που θα εμφανιστεί πριν από την Ημέρα της Κρίσης.

Αυτή η εμμονή με την Ημέρα της Κρίσης επιβιώνει εδώ και χιλιετίες, αλλά ο Masri και οι διάδοχοι του έχουν προσαρμόσει το μοντέλο στον κόσμο του σήμερα μέσω ενός συνδυασμού αλλοιωμένων ερμηνειών και δολοφονικών ενεργειών που άφησαν αποσβολωμένο ακόμη και τον Osama bin Laden. Οι ηγέτες του Ισλαμικού Κράτους θεώρησαν λογικό τον αφανισμό άλλων Μουσουλμάνων -τόσο σιιτών (τους οποίους θεωρούν αιρετικούς) όσο και άλλων σουνιτών- που στάθηκαν εμπόδιο στο στόχο της οικοδόμησης του έθνους τους.

Αυτή η δίψα για αίμα οδήγησε στη συμβατική σοφία πως το Ισλαμικό Κράτος είναι πιο πρόθυμο να δολοφονήσει αθώους από ό,τι η Αλ Κάιντα. Αλλά η αλ-Κάιντα ήταν πάντοτε πρόθυμη να σκοτώνει χωρίς περιορισμούς αρκεί ο στόχος να βρισκόταν στη Δύση: το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, το μετρό του Λονδίνου, το σιδηροδρομικό δίκτυο της Μαδρίτης. Έδειχναν διακριτικότητα μόνο όταν επρόκειτο για μουσουλμανικές κοινωνίες.

Θέλοντας να σκιαγραφήσει τις διαφορές ανάμεσα στις δύο οργανώσεις, ο δημοσιογράφος Graeme Wood περιέγραψε την αλ-Κάιντα με τον εξής τρόπο: "Ο Bin Laden έκανε τον τρόμο επιχείρηση και έπειτα δημιούργησε δίκτυο frnachise. Ζήτησε συγκεκριμένες πολιτικές παραχωρήσεις, όπως η απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Σαουδική Αραβία.."

Τώρα, όμως, κατά την ανάληψη της ευθύνης για το μακελειό στο Παρίσι, το Ισλαμικό Κράτος προειδοποίησε πως η βία θα συνεχιστεί μέχρις ότου η Γαλλία εγκαταλείψει την ηγεσία "της ομάδας των Σταυροφόρων" Υπό αυτό το πρίσμα, οι επιθέσεις στο Παρίσι και στο αεροσκάφος της Metrojet δείχνουν πως το Ισλαμικό Κράτος επεκτείνει την αποστολή του πέρα ​​από έναν τοπικό πολιτικό στόχο, υιοθετώντας πλέον ανταγωνιστικό προφίλ τύπου αλ-Κάιντα απέναντι στη Δύση.

Και παίρνει το αναμενόμενο αποτέλεσμα: ο Γάλλος πρόεδρος Francois Hollande δεσμεύτηκε να ηγηθεί ενός πολέμου "που θα είναι ανελέητος". Είναι ένα δίκαιο στοίχημα στο οποίο θα συμμετάσχουν και άλλοι ενώ σίγουρα θα δοκιμαστούν και οι προσπάθειες της κυβέρνησης Obama να κρατήσει στρατό στα εδάφη του Ιράκ και της Συρίας.

Έτσι, ενώ Ισλαμικό Κράτος έχει τώρα επιδείξει μια απρόσμενη ικανότητα να διενεργεί επιθέσεις στο εξωτερικό, το τελικό αποτέλεσμα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι η ταχύτερη διάλυση του αρχικού Μεσσιανικό-πολιτικού σχεδίου. Γιατί το χτύπημα των ξένων δυνάμεων έγινε ξαφνικά η μεγαλύτερη προτεραιότητα;

Μπορώ να σκεφτώ μερικές πιθανές εξηγήσεις. Καταρχάς, η μάχη για να χαραχτούν νέα σύνορα μπορεί να χει φτάσει σε τέλμα.

Η ευφορία που διαδέχτηκε την κατάληψη της Μοσούλης στο Ιούνιο του 2014 έχει ξεθωριάσει και η κατάκτηση της Φαλούτζα το περασμένο καλοκαίρι δεν έχει αποφέρει κανένα πραγματικό στρατηγικό πλεονέκτημα. Αντίθετα, έχει αρχίσει να ενώσει τους εχθρούς του Ισλαμικού Κράτους: τον ιρακινό στρατό, την πολιτοφυλακή που στηρίζεται από το Ιράν και τις κουρδικές δυνάμεις.

Εν τω μεταξύ, η στρατιωτική παρέμβαση της Ρωσίας για να στηρίξει τον δικτάτορα της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ, ακόμη και αν προσανατολίστηκε περισσότερο προς τους υποστηριζόμενους από τις ΗΠΑ Σύρους επαναστάτες παρά προς τις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους είναι ανησυχητική για τους τζιχαντιστές, ειδικά εάν οι τρέχουσες συνομιλίες μεταξύ Ιράν, Ρωσίας και ΗΠΑ οδηγήσουν σε κατάπαυση του πυρός στον εμφύλιο πόλεμο. Το πιο σημαντικό, όμως είναι ότι ακόμη και ενώ οι τρομοκράτες γιορτάζουν το ξεφάντωμά τους στο Παρίσι, οι δυνάμεις των Κούρδων μαχητών (Πεσμεργκά) κερδίζουν έδαφος μετά την επιτυχή κατάληψη της ιρακινής πόλης Sinjar αυτή την εβδομάδα.

Όλες αυτές οι εξελίξεις μπορεί να επιφέρουν πλήγμα στην ωραία αφήγηση που χρησιμοποιεί το Ισλαμικό Κράτος για να προσελκύσει τους οπαδούς του. Το πρόβλημα με τη λατρεία της Ημέρας της Κρίσεως είναι ότι, πρέπει να κρατάς τους οπαδούς σου σε εγρήγορση, κάνοντάς τους να πιστεύουν πως η Αποκάλυψη είναι κοντά παρά το γεγονός ότι ο ήλιος συνεχίζει να ανατέλλει κάθε μέρα. Όπως το θέτει στο νέο του βιβλίο ο William McCants του Ινστιτούτου Brookings "οι προφητείες για το τέλος του κόσμου ήταν ένας σημαντικός παράγοντας προσηλυτισμού". Και ενώ ο σημερινός χαλίφης της οργάνωσης, Abu Bakr al- Baghdadi είναι στην πραγματικότητα ένας μελετητής του Ισλάμ, ο αγράμματος Zarqawi δεν ήταν τίποτα παρά "ενορχηστρωτής".

Σε κάθε περίπτωση, ενώ το Ισλαμικό Κράτος και οι υποστηρικτές τους συγχαίρουν τους εαυτούς τους, μετά τη βάρβαρη νίκη στο Παρίσι, ξεχνούν την τύχη της άλλης εξτρεμιστικής μουσουλμανικής οργάνωσης, η οποία είχε έρθει πιο κοντά στο όνειρο μιας βιώσιμης φονταμενταλιστικής πολιτικής οντότητας, αλλά ενεπλάκη σε μια θεαματική τρομοκρατική επίθεση εναντίον της Δύσης.

Πηγή Bloomberg View
Capital



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τη στιγμή που οι τζιχαντιστές σφάγιαζαν το Παρίσι, εξτρεμιστές στη Βρετανία μιλούσαν για την υποχρέωσή τους να ιδρύσουν Ισλαμικό Κράτος στη Βρετανία. Οι σοκαριστικές δηλώσεις έγιναν σε μια στιγμή που ολόκληρος ο πλανήτης γινόταν θεατής στο τρομακτικό αιματοκύλισμα στη Γαλλία.

Στην εκδήλωση "Quiz a Muslim" μίλησαν ο Taji Mustafah, εξτρεμιστής της οργάνωσης Hizb-ut Tahrir, και ο Moazzem Begg, πρώην τρόφιμος του Γκουαντάναμο και ιδρυτής της καμπάνιας CAGE, ο διευθυντής του οποίου περιέγραφε τον Τζιχάντι Τζον ως έναν "όμορφο νεαρό άντρα". Οι ομιλητές ανέφεραν πως υπάρχει ισλαμικό καθήκον να παλέψουν για ένα "Ισλαμικό Κράτος" και πως οι μουσουλμάνοι θα πρέπει να μπορούν να καθορίζουν την αγγλική νομοθεσία σύμφωνα με τη Σαρία και το Κοράνι.

Στην εκδήλωση μίλησε και ο Dr Sheikh Haitham Al Haddad από το Muslim Research and Development Organisation που είχε χαρακτηρίσει την τζιχάντ ως μια από τις πιο ενάρετες πράξεις στον Αλλάχ. "Δεν θα έπρεπε να ρωτάμε αν πρέπει να συμβαδίσουμε με τους Βρετανούς. Θα έπρεπε να είμαστε εταίροι στον καθορισμό του τι είναι η Βρετανία". Ο Moazzem Begg, που πήρε αποζημίωση 1 εκατομμυρίου λιρών από τη βρετανική κυβέρνηση όταν κατηγόρησε τους υπαλλήλους του Ηνωμένου Βασιλείου για βασανιστήρια, αναρωτήθηκε γιατί δεν μπορούμε να έχουμε ενότητα στις χώρες μας. Τα μέλη του πάνελ υποστήριξαν την πρόταση πως ο νόμος του Θεού θα πρέπει πάντα να είναι ανώτερο των ανθρώπινων.

Ο μουσουλμάνος δημοσιογράφος Dilly Hussain που διοργάνωσε την εκδήλωση χαρακτήρισε ορισμένους από τους ομιλητές πολύ αμφιλεγόμενους. "Ορισμένοι από αυτούς έχουν πράγματα που έχουν θεωρηθεί δυσάρεστα. Από την άλλη πλευρά κανένας τους δεν έχει παραβεί τους νόμους".

video


Πηγή: Dailymail


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τζιχαντιστές από το προσκείμενο στο Ισλαμικό Κράτος σάιτ «Ειδήσεις της Ούμμα» (Ούμμα είναι η κοινότητα όλων των πιστών του Ισλάμ), που μεταδίδει ειδήσεις στα σερβικά, ανήγγειλαν τζιχαντιστικές επιθέσεις ως αντίποινα για τους βομβαρδισμούς που γίνονται με στόχο το Ισλαμικό Κράτος και απείλησαν ότι θα ξεκινήσει ιερός πόλεμος (τζιχάντ) στη Βοσνία Ερζεγοβίνη.

«Να ξέρετε ότι σύντομα θα έρθουμε σε εσάς, είμαστε ήδη, εδώ, ανάμεσα σας, σύντομα θα τρέξει αίμα στους δρόμους σε όλη την Ευρώπη, Θεού θέλοντος. Σύντομα θα κυματίζει η σημαία της ενότητας του Αλλάχ (Tawhid) σε όλη την Ευρώπη» αναφέρεται σε απειλές που δημοσιεύθηκαν στη δικτυακή πύλη.

Οι νέες απειλές προς την Ευρώπη, τα Βαλκάνια και τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, σύμφωνα με τα βοσνιακά ΜΜΕ, δημοσιεύθηκαν μετά τη δήλωση του υπουργού Ασφάλειας της Βοσνίας, Ντράγκαν Μέκτιτς, ότι θα ζητήσει έρευνα σε όλα τα επίπεδα για τα κείμενα που προωθεί το εν λόγω σάιτ στο διαδίκτυο.

Στο ίδιο τζιχαντιστικό σάιτ δημοσιεύθηκε το Σάββατο κείμενο, στο οποίο χαρακτηρίζεται «ευλογημένη είδηση για τους μουσουλμάνους» η τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι και αναφέρεται ότι η εκδίκηση του Ισλαμικού Κράτους είναι αντίδραση στις «επιθέσεις στο «Χαλιφάτο», στις οποίες έχασε τη ζωή του μεγάλος αριθμός μουσουλμάνων αμάχων, κυρίως παιδιών και γυναικών» και στο «κλείσιμο συνόρων και τη βία σε ξένη πατρίδα».

Σχολιάζοντας την καταδίκη και τις αναγγελίες των υπηρεσιών ασφάλειας της Βοσνίας Ερζεγοβίνης ότι θα ασκηθούν διώξεις για τη δημοσίευση απειλών στην πύλη «Ειδήσεις της Ούμμα» οι συντάκτες των κειμένων διεμήνυσαν ότι τους τζιχαντιστές από το Ισλαμικό Κράτος δεν μπόρεσαν να σταματήσουν οι γαλλικές ή οι αμερικανικές υπηρεσίες, πόσο μάλλον οι υπηρεσίες της Βοσνίας Ερζεγοβίνης.

«Σε εσάς θα ακολουθήσει τιμωρία χειρότερη από αυτή και ακόμη πιο πικρή» έγραψε στο «Ειδήσεις της Ούμμα» άτομο που συνδέεται με το Ισλαμικό Κράτος.

Ο υπουργός Ασφάλειας της Βοσνίας Ερζεγοβίνης δήλωσε ότι γνωρίζει το περιεχόμενο των κειμένων που δημοσιεύονται στην πύλη και ότι θα ζητήσει να ληφθούν μέτρα για το ζήτημα αυτό.

Επανέλαβε τη θέση ότι στη Βοσνία υπάρχουν πηγές τρομοκρατίας που καλούν σε δράση τους υποστηρικτές της και ότι αυτές πρέπει να συντριβούν.

«Θεωρώ ότι το συντομότερο δυνατό πρέπει να ξεκινήσουν συγκεκριμένες έρευνες και ότι στην τρομοκρατία πρέπει να έχουμε μηδενική ανοχή» δήλωσε ο κ. Μέκτιτς στην εφημερίδα «Νεζάβισνε Νόβινε» της Μπάνια Λούκα.

Η συλλογική προεδρία της Βοσνίας Ερζεγοβίνης καταδίκασε δριμύτατα τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι.

«Αυτή η άθλια, δειλή και παράλογη πράξη δολοφονίας αθώων ανθρώπων δεν είναι μόνο πλήγμα στο Παρίσι και στη Γαλλία, αλλά και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα και τη δημοκρατία. Δεν πρέπει να υποκύψουμε στο φόβο και πανικό, αλλά να ενισχύσουμε την αποφασιστικότητά μας και να μην σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε εναντίον της τρομοκρατίας» δήλωσε ο προεδρεύων της τριμερούς προεδρίας της Βοσνίας, Ντράγκαν Τσόβιτς.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Kράτος πιθανόν ετοιμάζει και άλλες επιθέσεις παρόμοιες με αυτές που σημειώθηκαν στο Παρίσι, δήλωσε ο διευθυντής της CIA Τζον Μπρέναν.

“Πιστεύω ότι αυτή δεν είναι η μόνη επιχείρηση που η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος” έχει ετοιμάσει, “σίγουρα δεν θεωρώ” τις επιθέσεις αυτές “ένα μεμονωμένο γεγονός”, δήλωσε ο Μπρέναν μιλώντας σε κέντρο έρευνας στην Ουάσινγκτον.

Η οργάνωση ΙΚ “δεν αρκείται στο να περιορίζει τη φονική δράση της στο Ιράκ και τη Συρία και να εγκαθιστά κατά τόπους παρακλάδια στη Μέση Ανατολή, τη νοτιοανατολική Ασία και την Αφρική, αλλά κατάρτισε ένα πρόγραμμα εξωτερικών επιχειρήσεων το οποίο εφαρμόζει τώρα με αιματηρές συνέπειες”, τόνισε ο επικεφαλής της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών. “Οι υπηρεσίες ασφαλείας και πληροφοριών εργάζονται αυτή τη στιγμή σκληρά για να δουν τί μπορούν να κάνουν περισσότερο για να την εξαρθρώσουν”.

Η Γαλλία και η Ευρώπη πρέπει να προετοιμαστούν για νέες επιθέσεις, δήλωσε σήμερα ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Mανουέλ Βαλς, αναφέροντας ότι περισσότερες από 150 έρευνες έχουν πραγματοποιηθεί από την αστυνομία στο γαλλικό έδαφος σε κύκλους ισλαμιστών μετά τις επιθέσεις της Παρασκευής.

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον δήλωσε σήμερα ότι οι επιθέσεις που σημειώθηκαν στο Παρίσι θα μπορούσαν να είχαν πλήξει τη Βρετανία, όπου επτά επιθέσεις αποτράπηκαν το τελευταίο εξάμηνο.

Γαλλικό Πρακτορείο, Αθηναϊκό Πρακτορείο, Ουάσινγκτον, ΗΠΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η σερβική αστυνομία συνέλαβε έναν μετανάστη που είχε στην κατοχή του συριακό διαβατήριο με το ίδιο όνομα με αυτό που ανακαλύφθηκε στο Παρίσι σε ένα από τα σημεία όπου πραγματοποιήθηκαν οι επιθέσεις, αναφέρει η εφημερίδα Blic.

«Το έγγραφο, το οποίο περιείχε το ίδιο όνομα και τα ίδια δεδομένα, αλλά διαφορετική φωτογραφία, ανακαλύφθηκε το Σάββατο στο κέντρο υποδοχής στο Πρέσεβο και το πρόσωπο που το είχε στην κατοχή του κρατείται για να ανακριθεί», αναφέρει η εφημερίδα, η οποία δεν επικαλείται πηγή.

Το σερβικό υπουργείο Εσωτερικών δεν θέλει προς το παρόν να σχολιάσει την πληροφορία αυτή.

Ένα συριακό διαβατήριο, στο όνομα του Αμπντελχαμίντ Αμπααούντ (Abdelhamid Abaaoud), 25 ετών, βρέθηκε στο Stade de France.

Ένας μετανάστης, που είχε στην κατοχή του αυτό το ταξιδιωτικό έγγραφο, είχε καταγραφεί στις 3 Οκτωβρίου στη Λέρο.

Κατέθεσε αίτημα ασύλου στη Σερβία, στο κέντρο υποδοχής του Πρέσεβο (νότια Σερβία), και τα ίχνη του χάθηκαν στην Κροατία.

Το όνομά του είναι άγνωστο στις γαλλικές αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες. Οι ερευνητές παραμένουν επιφυλακτικοί σχετικά με τα συμπεράσματα που μπορεί να εξαχθούν από αυτή την ανακάλυψη: το διαβατήριο είναι άραγε γνήσιο; Μπορεί άραγε να είχε κλαπεί ή πωληθεί;

Τα δακτυλικά αποτυπώματα του βομβιστή αυτοκτονίας, κοντά στον οποίο βρέθηκε το συριακό διαβατήριο με το όνομα Αμπντελχαμίντ Αμπααούντ (Abdelhamid Abaaoud), αντιστοιχούν σε αυτά ενός άνδρα που ελέγχθηκε τον Οκτώβριο στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με την Blic, «είναι πολύ πιθανό οι δύο άνδρες να αγόρασαν χωριστά πλαστά συριακά διαβατήρια από τον ίδιο πλαστογράφο στην Τουρκία».

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το εφιαλτικό αρκτικόλεξο ISIS και οι μαζικές δολοφονίες στο Παρίσι είναι οι πρόσφατες πινελιές στον κύκλο αίματος που αφήνει πίσω της η ένοπλη εμπροσθοφυλακή του ισλαμισμού. Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η Δύση δέχεται επίθεση.

Για να διεξαχθεί με επιτυχία η απάνθρωπη επέλαση των σκοταδιστών που αποκεφαλίζουν, πυρπολούν, βασανίζουν τους «απίστους» και ταλαιπωρούν την ανθρωπότητα, πρώτα έπρεπε να αφοπλιστούν πνευματικά και συναισθηματικά οι δυτικές κοινωνίες.

Ενα από τα πολλά αντικλείδια που χρησιμοποίησαν οι αρχιτέκτονες του χάους ήταν η στρέβλωση του νοήματος της «καλοσύνης». Οι χώρες που βασίστηκαν στον χριστιανισμό, στην ελληνική φιλοσοφία και στο ρωμαϊκό δίκαιο έπρεπε να αλλάξουν ήθη και έθιμα για να μη «θιγούν» όσοι έρχονταν από ισλαμικά κράτη.

Οποιος δεν δέχεται να μεταβάλει τις συνήθειές του, τις αντιλήψεις του, τις κοινωνικές εκδηλώσεις του επί το... ισλαμικότερον κατατάσσεται -από τους διαχειριστές των μηχανισμών παραγωγής ιδεολογίας- στους σκοταδιστές! Οι άνθρωποι που διαφωνούν με την ανέγερση τζαμιών στις γειτονιές τους στιγματίζονται ως αναχρονιστές. Εκείνοι που μέμφονται πρακτικές όπως οι αποκεφαλισμοί, η κλειτοριδεκτομή, ο υποβιβασμός της γυναίκας σε αντικείμενο χαρακτηρίζονται ακροδεξιοί. Οσοι θέλουν να υπερασπιστούν τον τρόπο της ζωής τους κατηγορούνται ως μισαλλόδοξοι.

Αυτοί που απεργάζονται την ισλαμοποίηση της Δύσης κυκλοφορούν πρόσφατα κι ένα ευφυολόγημα της συμφοράς σαν «λογικό παραλληλισμό». Λένε ότι το Ισλαμικό Κράτος είναι για τον μουσουλμανικό κόσμο ό,τι και η Κου Κλουξ Κλαν για τους χριστιανούς.

Η ΚΚΚ ανήκει στο παρελθόν. Το ISIS δολοφονεί τώρα. Η ΚΚΚ είχε καταδικαστεί από το σύνολο των ιεραρχιών των χριστιανικών ομολογιών αλλά και των κοινωνιών των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Η ιδεολογία της προκαλούσε αποστροφή στους δυτικούς, όχι θαυμασμό. Επίσης, δεν είχε πάρει τη μορφή κράτους και δεν είχε καταλάβει στρατιωτικά έκταση πενταπλάσια του Βελγίου, δεν ήλεγχε πετρελαιοπηγές και δεν προκάλεσε τέτοιες εκατόμβες.

Η Ευρώπη οφείλει να υπερασπιστεί την ταυτότητά της και όχι να μεταλλάσσεται σε κάτι απάνθρωπο για χάρη όσων τη μισούν.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε τεντωμένο σχοινί (μετά το μακελειό στο Παρίσι) 
η αυριανή επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού

Γράφει ο Νίκος Ελευθερόγλου

Οταν αποφάσιζε το ταξίδι του σε Αγκυρα και Κωνσταντινούπολη (17 και 18 Νοεμβρίου) ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας πίστευε ότι η Τουρκία δεν θα ήταν ο μεγάλος κερδισμένος στην υπόθεση του Προσφυγικού. Στην ατζέντα του είχε πολλά «όχι» (όπως το θέμα των περιπολιών αλλά και η δημιουργία hot spots, κυρίως σε τουρκικά εδάφη), αλλά μετά το αδιανόητο τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι φαίνεται ότι η ελληνική στρατηγική είναι πλέον... στον αέρα και απαιτείται επειγόντως ανασχεδιασμός, ώστε να περιοριστούν οι όποιες απώλειες.

Και αυτό γιατί κανείς δεν γνωρίζει ποια στρατηγική θα χαράξει πλέον στο θέμα του Προσφυγικού η Γαλλία (που έως την Παρασκευή ήταν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της Ελλάδας). Το Μαξίμου γνωρίζει ότι σε αυτή τη φάση οι υποστηρικτές μιας σκληρής γραμμής απέναντι στη φύλαξη των συνόρων μας έχουν πλέον το πάνω χέρι και οι απαιτήσεις τους θα είναι μεγαλύτερες για τη φύλαξη των συνόρων μας. Ηδη στη σύνοδο του G20 το μήνυμα είναι σαφές και το θέμα είναι πώς θα μπορέσει ο Αλέξης Τσίπρας να αποφύγει τις πιέσεις που αναμένεται να είναι σε δύο επίπεδα. Το πρώτο είναι το θέμα των κοινών περιπολιών, που φαίνεται πλέον ότι θα γίνονται είτε από μονάδες του ΝΑΤΟ (στις οποίες μετέχει η Τουρκία) είτε από την ενισχυμένη Frontex (με τη συμμετοχή της Τουρκίας).

Τα hot spots

Παράλληλα, οι πιέσεις για να δημιουργηθούν τα hot spots στην Ελλάδα θα ενταθούν, όμως παραμένει άγνωστο εάν ζητηθεί τελικά συμμετοχή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων κατά του ISIS και ανατροπή της στρατηγικής στο θέμα της Συρίας.

Επιπλέον, κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει αυτήν την ώρα τι θα γίνει με τους ελέγχους στα σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών και πόσο θα μεταστραφεί η κοινή γνώμη στα διάφορα κράτη εξαιτίας του τυφλού τρομοκρατικού χτυπήματος. Εάν αρχίσουν οι γύρω μας να κλείνουν τα σύνορα, τότε στη χώρα μας θα μείνει ο μεγάλος αριθμός προσφύγων και μεταναστών που έχουν περάσει από τα μικρασιατικά παράλια στα νησιά αρχικά και σε Πειραιά και Αθήνα στη συνέχεια.

Οι συσκέψεις στο Μαξίμου με την παράλληλη ενημέρωση από την ΕΥΠ θα συνεχιστούν, γιατί η Αθήνα θα αναγκαστεί να κινηθεί πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αυτά που γίνονται στην Ελλάδα, αυτά που γίνονται στη Γαλλία, καθώς και τα προσφυγικά κύματα από πολέμους και οικονομικές χρεοκοπίες, είναι άραγε οι συνέπειες της Παγκοσμιοποίησης ή είναι η ίδια η δράση της Παγκοσμιοποίησης;

Αυτό είναι το βασικό ερώτημα και από την απάντηση που θα δοθεί θα εξαρτηθεί και η στάση μας απέναντι στα φαινόμενα αυτά και στην Παγκοσμιοποίηση.

Εκείνο που σίγουρα βλέπουμε είναι ότι στην μεν Ελλάδα υπάρχει οικονομική τρομοκρατία, στη δε Γαλλία της δια βίας τρομοκρατία.

Στην μεν Ελλάδα πρέπει να σιωπήσουμε γιατί (λέει) θα χρεοκοπήσουμε, θα πάμε στα βράχια, στη δε Γαλλία ήδη μιλάνε για μερικό περιορισμό των ατομικών ελευθεριών.

Είπατε τίποτα;

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Οι επιθέσεις στο Παρίσι έγιναν σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή για τη Γαλλία και την Ευρώπη. Πώς επηρεάζει την αντιμετώπιση του προσφυγικού και τον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών. Ποια στάση αναμένεται να κρατήσει ο Ολάντ. Κερδισμένος ο Άσαντ.

Του Gideon Rachman
Financial Times


Κάθε Νεοϋορκέζος και Λονδρέζος μπορεί να καταλάβει τι περνάνε οι Παριζιάνοι αυτό το πρωινό: έναν συνδυασμό σοκ, τρόμου, αποπροσανατολισμού και φόβου για το μέλλον.

Αλλά η ανάμνηση των τρομοκρατικών επιθέσεων του 2001 στη Νέα Υόρκη και του 2005 στο Λονδίνο καταδεικνύει επίσης την ανθεκτικότητα των μεγάλων πόλεων. Μπορούν να ανακάμψουν από επιθέσεις τρομοκρατίας με εντυπωσιακή ταχύτητα και δύναμη. Το να πει κανείς ότι οι τρομοκράτες «δεν θα νικήσουν το Παρίσι» δεν είναι μια προσπάθεια εμψύχωσης. Είναι η πραγματικότητα.

Το Παρίσι είναι μια πόλη που η ιστορία του, συχνά βίαιη και σοκαριστική, είναι διαρκώς παρούσα. Υπάρχουν παντού μνήμες από επαναστάσεις, σφαγές, πολέμους και κατοχές, όχι μόνο στα μουσεία αλλά στα ονόματα των δρόμων και στην ίδια την αρχιτεκτονική της πόλης. Όλα αυτά έχουν καταστήσει το Παρίσι συνώνυμο της ομορφιάς, της δημιουργικότητας και της γαλήνης.

Ωστόσο ενώ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Παρίσι θα ανακάμψει, είναι επίσης αλήθεια ότι η επίθεση αυτή έγινε σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ιστορική στιγμή τόσο για τη Γαλλία όσο και για την Ευρώπη.

Έχουν περάσει μόλις 10 μήνες από τότε που το Παρίσι ήταν το θύμα τρομοκρατικής επίθεσης στο περιοδικό Charlie Hebdo και σε ένα εβραϊκό παντοπωλείο που σκότωσε 15 άτομα και οδήγησε εκατομμύρια στους δρόμους, σε μια γιγαντιαία διαδήλωση. Αλλά ο αριθμός των νεκρών από τις τελευταίες αυτές επιθέσεις είναι πολύ μεγαλύτερος. Το γεγονός πως ένα δεύτερο κύμα επιθέσεων ήρθε τόσο γρήγορα μετά την επίθεση στο Charlie Hebdo θα αυξήσει το αίσθημα της ανασφάλειας.

Τα πρώτα ερωτήματα που δημιουργούνται για τους φορείς άσκησης πολιτικής είναι η εμπλοκή της Γαλλίας στη Μέση Ανατολή καθώς και ο αντίκτυπος της επίθεσης στις τοπικές εκλογές τον επόμενο μήνα. Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι τρομοκράτες φώναζαν για τον πόλεμο στη Συρία.

Η Γαλλία πραγματοποίησε τις πρώτες αεροπορικές τις επιθέσεις κατά του ISIS στη Συρία τον Σεπτέμβριο και συμμετέχει εδώ και πολλούς μήνες σε αεροπορικές επιδρομές κατά του ISIS στο Ιράκ. Είναι εξαιρετικά απίθανο ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ να απαντήσει στις τρομοκρατικές επιθέσεις με την απόσυρση της Γαλλίας από τον πόλεμο κατά του ISIS. Aντίθετα, το πιο πιθανό είναι να υπάρξει βραχυπρόθεσμα μια κλιμάκωση της στρατιωτικής εμπλοκής.

Η αντίδραση των Γάλλων ψηφοφόρων θα παρακολουθηθεί με μεγάλη προσοχή. Τον επόμενο μήνα, θα πάνε στις κάλπες για τις τοπικές εκλογές. Ήδη έχουν βγει δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η Μαρίν Λεπέν, η αρχηγός του Εθνικού Μετώπου, θα κερδίσει στην περιφέρεια Nord-Pas de Calais, ενώ η ανιψιά της, η Μαριόν Μαρεσάλ-Λεπέν, έχει επίσης βρεθεί πρώτη σε ορισμένες δημοσκοπήσεις στην περιφέρεια Provence στον Νότο.

Το Εθνικό Μέτωπο, που έχει μια μακρά ιστορία σύγκρουσης με τους Μουσουλμάνους μετανάστες και το οποίο έχει ταχθεί υπέρ της αποκατάστασης των συνοριακών ελέγχων μπορεί να βγει κερδισμένο από τις επιθέσεις. Ορισμένα από τα επιχειρήματά του άλλωστε είχαν αρχίσει ήδη να ενσωματώνονται στον λόγο των παραδοσιακών κομμάτων της κεντροδεξιάς.

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι έρχονται επίσης σε μια στιγμή που η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια «προσφυγική κρίση». Με τη Γερμανία έτοιμη να δεχτεί πάνω από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες μόνο φέτος -οι περισσότεροι από αυτούς έχουν φύγει για να γλιτώσουν από τους πολέμους στη Μέση Ανατολή-, η εγχώρια πίεση στην Άνγκελα Μέρκελ, τη Γερμανίδα καγκελάριο, να κλείσει τα σύνορα της χώρας της σε νέους πρόσφυγες ήταν ήδη μεγάλη.

Ακόμα και πριν από τις επιθέσεις στο Παρίσι, η Σουηδία -η οποία έχει δεχθεί τους περισσότερους πρόσφυγες ανά κάτοικο από κάθε άλλη χώρα της Ε.Ε.- ανακοίνωσε το κλείσιμο των συνόρων της σε νέους πρόσφυγες, αλλά σαν προσωρινό μόνο μέτρο. Στον απόηχο του Παρισιού, η Γερμανίδα καγκελάριος είναι βέβαιο πως θα δελεαστεί να λάβει ένα αντίστοιχο μέτρο, χαλαρώνοντας την πολιτική και κοινωνική πίεση στην κυβέρνησή της. Αλλά η κα Μέρκελ γνωρίζει τις επικίνδυνες επιπτώσεις που θα είχε μια τέτοια απόφαση για τις χώρες των Βαλκανίων από όπου διέρχονται οι πρόσφυγες.

Η ακριβής προέλευση των τρομοκρατών (η οποία το Σάββατο το πρωί που γράφω δεν είναι ακόμα γνωστή) είναι βέβαιο θα αλλάξει τη συζήτηση. Ωστόσο, αν και όταν η υποτιθέμενη σχέση με τα ισλαμιστικά κινήματα τρομοκρατίας αποδειχθεί, η συζήτηση για την πολιτική της Δύσης στη Μέση Ανατολή θα φουντώσει, αλλά δεν θα καταλήξει αναγκαστικά κάπου.

Μια πιθανή συνέπεια θα είναι η πολιτική της Δύσης να εστιάσει περισσότερο στο πώς θα ηττηθούν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, υποβαθμίζοντας παράλληλα άλλους στόχους όπως η απομάκρυνση του πρόεδρου Μπασάρ αλ Άσαντ της Συρίας.

Αλλά η Γαλλία ήταν μέχρι τώρα στην εμπροσθοφυλακή εκείνων των χωρών που υποστήριζαν ότι ο Άσαντ βρίσκεται στο επίκεντρο του προβλήματος της Συρίας. Μια στροφή 360 μοιρών στην πολιτική κατά του Άσαντ δεν θα συμβεί μέσα στις ερχόμενες εβδομάδες.

Το πιο πιθανό είναι η πολιτική αυτή να ξεδιπλωθεί μέσα στους επόμενους μήνες, καθώς θα κατακάθεται ο αντίκτυπος, τα μαθήματα και το σοκ από τις επιθέσεις στο Παρίσι.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αμερικάνικες πολιτείες δηλώνουν, η μία μετά την άλλη, πλέον απρόθυμες να δεχτούν πρόσφυγες μετά το μακελειό στο Παρίσι.

Σύμφωνα με το Reuters, ο Κυβερνήτης της Αλαμπάμα, Robert Bentley, σε ανακοίνωσή του δήλωσε πως θα αρνηθεί να δεχτεί Σύρους πρόσφυγες στην πολιτεία του.

«Οι τρομοκρατικές επιθέσεις που πραγματοποιηθήκαν στο Παρίσι είναι μια τραγική υπενθύμιση ότι το κακό υπάρχει και λαμβάνει τη μορφή των καμικάζι που έχουν ως σκοπό να καταστρέψουν τις βασικές ελευθερίες και αξίες τις οποίες θα διατηρήσουμε πολεμώντας τους» τόνισε ο Κυβερνήτης.

«Αρνούμαι να εκθέσω, έστω και στο ελάχιστο, τους πολίτες της Αλαμπάμα στον κίνδυνο τρομοκρατικών επιθέσεων».

Την ίδια στάση τηρεί και ο Κυβερνήτης του Μίσιγκαν, Rick Synder, σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης του Ντιτρόιτ.

Το γραφείο Τύπου του κ. Snyder δημοσίευσε σε ανακοίνωσή του πως δεν θα δεχτούν Σύρους πρόσφυγες μέχρι το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας να αναθεωρήσει πλήρως τις διαδικασίες υποδοχής και μετεγκατάστασης προσφύγων.

«Το Μίσιγκαν είναι μια φιλόξενη πολιτεία και είμαστε περήφανοι για την πολυπολιτισμική ιστορία μας, όμως το πρώτο μέλημά μας είναι η ασφάλεια των πολιτών μας» δήλωσε ο κ. Snyder.

Χθες ο Κυβερνήτης της Λουϊζιάνα, Bobby Jindal, ζητούσε πληροφορίες για τους Σύρους πρόσφυγες που έχουν εγκατασταθεί στην πολιτεία και κάλεσε τον Barack Obama να σταματήσει το πρόγραμμα μετεγκατάστασης προσφύγων έως ότου να είναι διαθέσιμες περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις επιθέσεις στο Παρίσι, ενώ αμφισβήτησε την επάρκεια των ελέγχων στους οποίους υποβάλλονται οι πρόσφυγες

Υπενθυμίζεται πως ο πρόεδρος Barack Obama είχε ανακοινώσει πως οι ΗΠΑ θα δεχόντουσαν τουλάχιστον 10.000 Σύρους πρόσφυγες κατά το επόμενο έτος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κεραυνός του ρώσου προέδρου στους χορηγούς και συνενόχους των τζιχαντιστών

Σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει το Russia Today ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε σε δημοσιογράφους στην σύνοδο των G20 στην Τουρκία πως διαθέτει πληροφορίες ότι το Ισλαμικό Κράτος χρηματοδοτείτε από 40 χώρες, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων χωρών μελών των G20

Δήλωσε συγκεκριμένα ότι: “Έδωσα παραδείγματα βασισμένα σε στοιχεία που έχουν να κάνουν με την χρηματοδότηση του Ισλαμικού Κράτους από ιδιώτες. Αυτά τα χρήματα όπως έχουμε επιβεβαιώσει προέρχονται από 40 χώρες και μεταξύ αυτών υπάρχουν και μέλη των G20”.

Φυσικά, αυτή η δήλωση του ρώσου προέδρου είναι ένα "χαστούκι" προς όλους εκείνους τους "ευαίσθητους" ηγέτες της Δύσης που προσποιούνται τους τεθλιμένους για τα θύματα του Παρισιού και την εν γένει δράση των τζιχαντιστών, των αποκεφαλιστών και εμπόρων ανθρώπων. Υπενθύμισε ο Βλαντιμίρ Πούτιν στην G20 πως κάποιοι συνδαιτημόνες αποβλέπουν σε κέρδη ή ήδη αποκομίζουν κέρδη από την εγκληματική δράση των τζιχαντιστών.

Αναμένονται αντιδράσεις, σε δεύτερο χρόνο, από τους "ευγενικούς χορηγούς" του ISIS...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το κοινοβούλιο της Φινλανδίας θα εξετάσει το ενδεχόμενο αποχώρησης της χώρας από την ευρωζώνη του χρόνου, αφού μια σχετική αίτηση συγκέντρωσε τον απαραίτητο αριθμό των 50.000 υπογραφών από πολίτες που επιθυμούν να διεξαχθεί αυτή τη συζήτηση, ανακοίνωσε σήμερα ανώτερος αξιωματούχος.

Αν και είναι μάλλον απίθανο να αποφασιστεί η αποχώρηση της Φινλανδίας από το ευρώ, η απόφαση να διεξαχθεί αυτή η συζήτηση –για πρώτη φορά σε μια από τις 19 χώρες μέλη της ευρωζώνης — είναι μια ένδειξη του υψηλού βαθμού δυσαρέσκειας των Φινλανδών από την οικονομική απόδοση της χώρας τους έπειτα από τρία χρόνια ύφεσης.

«Στις αρχές του επόμενου χρόνου θα ελεγχθούν οι υπογραφές και θα πραγματοποιηθεί συζήτηση στο κοινοβούλιο τους επόμενους μήνες», δήλωσε η Μάγια-Λίνα Παάβολα.

Παρά τη συγκέντρωση υπογραφών και τη σχεδιαζόμενη συζήτηση στο κοινοβούλιο, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο αυτού του μήνα, το 64% των Φινλανδών υποστηρίζει το κοινό νόμισμα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κήρυγμα μίσους μέσα από το περιοδικό του ISIS

Συνέντευξη στο περιοδικό του ISIS «Dabiq» είχε δώσει ο Αμπντέλ Χαμίντ Αμπααούντ (Abdel Hamid Abaaoud), γνωστός και ως Αμπού Ομαρ αλ-Μπαλίκι, ο «εγκέφαλος» πίσω από τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι.

Ακολουθεί η συνέντευξη η οποία αφορούσε την τρομοκρατική επίθεση που ετοίμαζε στο Βέλγιο πριν μερικούς μήνες. Ο Αμπααούντ, παρόλο που η αστυνομία έφτασε πολύ κοντά του, κατάφερε να διαφύγει και να επιστρέψει στη Συρία. Ακολουθεί η συνέντευξη:

Dabiq: Γιατί πήγες στο Βέλγιο;
Αμπααούντ: Ο Αλλάχ με επέλεξε να ταξιδέψω στην Ευρώπη μαζί με άλλους δύο συντρόφους για να τρομοκρατήσω τους σταυροφόρους που κάνουν πόλεμο κατά των Μουσουλμάνων. Το Βέλγιο, όπως γνωρίζετε, είναι μέλος της συμμαχίας των σταυροφόρων που επιτίθενται κατά των Μουσουλμάνων σε Ιράκ και Συρία.

Dabiq: Είχατε και άλλους συντρόφους μαζί;
Αμπααούντ: Οχι ήμασταν τρεις. Τα ονόματά μας παίζουν σε όλα τα ΜΜΕ.

Dabiq: Ηταν δύσκολο για σένα να πας στο Βέλγιο;
Αμπααούντ: Αντιμετωπίσαμε διάφορες δυσκολίες στο ταξίδι. Περάσαμε μήνες προσπαθώντας να βρούμε δρόμο μέσα από την Ευρώπη και με τη βοήθεια του Αλλάχ καταφέραμε στο τέλος να φτάσουμε Βέλγιο. Εκεί καταφέραμε να βρούμε όπλα και ένα ασφαλές καταφύγιο για να ξεκινήσουμε τις επιθέσεις μας κατά των Σταυροφόρων. Η μόνη δύναμη είναι ο Αλλάχ.

Dabiq: Πώς τα ΜΜΕ βρήκαν τη φωτογραφία σου;
Αμπααούντ: Ενας σύντροφος με είχε τραβήξει βίντεο πριν από μία μάχη αλλά η κάμερά του χάθηκε και μετά πουλήθηκε σε δημοσιογράφο της Δύσης. Ξαφνικά είδα τη φωτογραφία μου παντού, αλλά ο Αλλάχ τους τύφλωσε και δεν με βρήκαν. Με σταμάτησε μάλιστας αστυνομικός για να με συγκρίνει με τη φωτογραφία αλλά με άφησε να φύγω καθώς δεν βρήκε ομοιότητα! Αυτό ήταν δώρο του Αλλάχ.

Dabiq: Τι έγινε την ημέρα της μάχης με τις βελγικές αρχές;
Αμπααούντ: Οι δύο σύντροφοί μου ήταν στο σπίτι μας και είχαν έτοιμα τα εκρηκτικά και τα όπλα μας. Ξαφνικά τους περικύκλωσαν 150 Βέλγοι και Γάλλοι αστυνομικοί. Ακολούθησε μάχη για 10 λεπτά. Οι δύο σύντροφοι μου σκοτώθηκαν.

Dabiq: Αφού εσύ δεν ήσουν μαζί πώς έγινες ύποπτος;
Αμπααούντ: Οι υπηρεσίες Πληροφοριών με ήξεραν από πριν γιατί με είχαν συλλάβει και με είχαν φυλακίσει. Μετά την εισβολή στο κρησφύγετο κατάλαβαν ότι έμενα και εγώ εκεί και άρχισαν διάφορες επιχειρήσεις. Συνέλαβαν Μουσουλμάνους σε Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία και Βέλγιο για να βρουν συνεργούς μου. Μακάρι ο Αλλάχ να απελευθερώσει τους μουσουλμάνους από τις φυλακές των Σταυροφόρων.

Σέρνοντας νεκρούς με το τζιπ 



Οι τζιχαντιστές απειλούν να χτυπήσουν την Ουάσινγκτον

Σε βίντεο που κυκλοφορεί το Ισλαμικό Κράτος προειδοποιεί τις χώρες που συμμετέχουν σε αεροπορικές επιδρομές εναντίον του ISIS θα έχουν την ίδια τύχη με τη Γαλλία.
Ένα νέο βίντεο από το Ισλαμικό Κράτος προειδοποιεί ότι οι χώρες που λαμβάνουν μέρος σε αεροπορικές επιδρομές στη Συρία θα έχουν την ίδια τύχη με τη Γαλλία, η οποία επλήγη σφοδρά με πολλαπλές επιθέσεις την περασμένη Παρασκευή, μεταδίδει το πρακτορείο Russia Today.

Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, στο βίντεο εμφανίζεται ένας άνδρας που λέει ότι, όπως χτυπήθηκε το κέντρο της Γαλλίας, δηλαδή το Παρίσι, την Παρασκευή, έτσι θα χτυπηθεί και η αμερικανική πρωτεύουσα, δηλαδή η Ουάσινγκτον.



Όπως αναφέρει η εφημερίδα Independent, το νέο προπαγανδιστικό βίντεο έδωσε στη δημοσιότητα ένα παρακλάδι του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ με το όνομα Wilayat Kirkuk. Σε αυτό έχουν συμπεριλάβει σκηνές από ομιλίες του Φρανσουά Ολάντ αλλά και από τις αστυνομικές επιχειρήσεις που γίνονται στον απόηχο της τραγωδίας της Παρασκευής.

«Λέμε στα κράτη που λαμβάνουν μέρος στις εκστρατείες των σταυροφόρων ότι, με τη βοήθεια του Θεού, θα ζήσετε κι εσείς ίδιες μέρες με τη Γαλλία, εμφανίζεται να λέει ο άνδρας.

Σύμφωνα με το Reuters, δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα η αυθεντικότητα του βίντεο, που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο πάνω από δύο εικοσιτετράωρα μετά τις αποτρόπαιες επιθέσεις στη γαλλική πρωτεύουσα, που στοίχισαν τη ζωή σε 129 ανθρώπους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Για ποιους λόγους οι τρομοκρατικές ομάδες καταφέρνουν να κινηθούν κάτω από τη μύτη των μυστικών και αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών. Η τεράστια τεχνολογική υπεροχή των αρχών και οι πονοκέφαλος της διαχείρισης του όγκου πληροφοριών. Τι θα ανακαλύψουν οι Γάλλοι... εκ των υστέρων.

Του Scott Stewart

Για ποιους λόγους οι τρομοκρατικές ομάδες καταφέρνουν να κινηθούν κάτω από τη μύτη των μυστικών και αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών. Η τεράστια τεχνολογική υπεροχή των αρχών και οι πονοκέφαλος της διαχείρισης του όγκου πληροφοριών. Τι θα ανακαλύψουν οι Γάλλοι... εκ των υστέρων.

Μέχρι τις 13 Νοεμβρίου, οι οκτώ επιτιθέμενοι που ευθύνονται για τη νύχτα βίας στο Παρίσι ήταν απλώς μια χούφτα Ισλαμιστών σε ένα μεγάλο σύμπαν ακραίων Ισλαμιστών στη Γαλλία. Πολλοί από αυτούς τους ακραίους δεν είναι βίαιοι, ενώ ένα μικρό κομμάτι τους είναι εξτρεμιστές που υιοθετούν τη βία για να πετύχουν την ακραία ατζέντα τους -ο τύπος των ατόμων που αποκαλούμε τζιχαντιστές.

Ορισμένοι υποστηρίζουν πως η τζιχάντ θα πρέπει να εξαπολύεται μόνο αμυντικά, για στήριξη άλλων Μουσουλμάνων που καταπιέζονται ή δέχονται επίθεση σε περιοχές όπως η Συρία. Άλλοι τάσσονται υπέρ επιθέσεων σε χώρες της Δύσης όπως η Γαλλία. Ακόμα και σε αυτή την ομάδα, όμως, υπάρχουν αυτοί οι απειλές των οποίων είναι απλά «κούφια λόγια» και αυτοί που είναι πραγματικά πρόθυμοι να δράσουν. Ακόμα και μεταξύ αυτών που είναι πρόθυμοι να δράσουν, ο βαθμός στον οποίον συνιστούν απειλή διαφέρει.

Για τις γαλλικές αρχές, το να ταξινομήσουν το σύνολο των πιθανών επιτιθέμενων για να ταυτοποιήσουν αυτούς που συνιστούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο είναι μια μεγάλη πρόκληση -όπως και για κάθε άλλη κυβέρνηση. Η διαδικασία είναι σαν να προσπαθεί ένας καρχαρίας να διαλέξει μερικά ψάρια από ένα τεράστιο κοπάδι ψαριών που κολυμπούν όλα μαζί. Ο καρχαρίας έχει μια απίστευτη αισθητήρια δύναμη, που είναι εξαιρετικά αποτελεσματική στην αναγνώριση του θύματός του. Όμως το κοπάδι παρέχει προστασία στα ψάρια και κάνει σχεδόν αδύνατον για τον καρχαρία να αναγνωρίσει ένα μεμονωμένο ψάρι-στόχο.

Ακριβώς αυτή είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι γαλλικές αρχές. Έχουν απίστευτες ικανότητες πληροφοριών και πολύ ικανές αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις. Ωστόσο, αυτές οι πηγές πληροφόρησης και επιβολής είναι περιορισμένες και μπορεί να καταβληθούν από το μέγεθος και μόνο του «κοπαδιού» των πιθανών τζιχαντιστών επιτιθέμενων.

Απαιτεί έναν απίστευτο αριθμό πόρων για να γίνουν διαρκείς τηλεφωνικές παρακολουθήσεις ενός και μόνο στόχου, πόσω μάλλον για 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα φυσική παρακολούθησή του. Αυτό σημαίνει πως οι υπηρεσίες ασφαλείας πολύ συχνά φτάνουν στα όρια των δυνατοτήτων τους. Έτσι, χρειάζεται να κάνουν χρήση της αξιολόγησης κινδύνου προκειμένου να κατατάξουν τις δυνητικές απειλές και να χρησιμοποιήσουν επιλεκτικά τους πόρους τους στις απειλές εκείνες που κρίνονται ότι είναι οι πιο επικίνδυνες.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε μια δημοκρατική χώρα όπως η Γαλλία, όπου υπάρχει κράτος δικαίου και δεν μπορεί κάποιος απλά να κάνει επιχειρήσεις «σκούπα» για να συλλάβει κάθε γνωστή δυνητική απειλή και στη συνέχεια να κάνει το «ξεσκαρτάρισμα» στη φυλακή. Όμως, όπως έχει φανεί ακόμα και στα αυταρχικά καθεστώτα, δεν μπορεί κάποιος απλώς να συλλαμβάνει (ή να σκοτώνει) για να λύσει το πρόβλημα και πολύ συχνά τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας απλώς τροφοδοτούν τον θυμό και τη δυσαρέσκεια, συμβάλλοντας έτσι περισσότερο στη ριζοσπαστικοποίηση.

Λόγω αυτής της πραγματικότητας, ορισμένοι επιτιθέμενοι θα καταφέρουν να «ξεγλιστρήσουν» από τους ελέγχους, όσο ικανές και αν είναι οι υπηρεσίες ασφαλείας. Όταν επιτεθούν, απομακρύνονται αμέσως από το «κοπάδι» των δυνητικών απειλών και υποβάλλονται σε έναν απίστευτο βαθμό έρευνας. Οι ηλεκτρονικές συσκευές τους κατάσχονται ως αποδεικτικά στοιχεία και ερευνώνται, ενώ τα περασμένα ταξίδια τους, οι σχέσεις τους και οι επικοινωνίες τους μπαίνουν στο μικροσκόπιο.

Με αυτήν την εξονυχιστική έρευνα, οι ερευνητές αναμφίβολα θα βρουν ξεκάθαρα προειδοποιητικά σημάδια και ενδείξεις ότι οι επιτιθέμενοι κάτι σχεδίαζαν πριν την επίθεση. Πράγματι, αναμφίβολα θα βρουν ότι ορισμένοι, αν όχι όλοι οι επιτιθέμενοι, είχαν προκαλέσει κατά το παρελθόν την προσοχή των αρχών.

Για να χρησιμοποιήσουμε μια ακόμα αναλογία, πριν την επίθεση, οι αρχές είχαν ένα «βουνό» από κομμάτια του παζλ χωρίς πλαίσιο ή κάποια γενική εικόνα -κάποια από αυτά τα κομμάτια θα μπορούσαν να τους είχαν οδηγήσει στους επιτιθέμενους αυτούς, αν τα είχαν συναρμολογήσει. Όμως, το να ξεκαθαρίσουν αυτό το τεράστιο βουνό των κομματιών των δεδομένων και να τα βάλουν σε σειρά χωρίς κάποιο πλαίσιο αναφοράς είναι συχνά πολύ δύσκολο. Μετά από αυτή την επίθεση, οι γαλλικές αρχές έχουν τώρα και το πλαίσιο και την εικόνα αναφοράς, και καθώς θα εξετάζουν τα μεμονωμένα κομμάτια της πληροφορίας, θα μπορέσουν να τα βάλουν σε ένα πλαίσιο και να ανακαλύψουν, αναδρομικά, τα αδιαμφισβήτητα αποδεικτικά στοιχεία.

Πολλοί θα επικρίνουν τη Γαλλική κυβέρνηση ότι «έχασε» τόσο εμφανή στοιχεία, όμως αυτοί που θα το κάνουν, δεν αντιλαμβάνονται την αρχική πρόκληση που συνιστά το «κοπάδι» των υπόπτων και ο τεράστιος όγκος των δεδομένων που σχετίζεται με κάθε μεμονωμένο «ψάρι». Έτσι, η εκ των υστέρων γνώση μπορεί να είναι μακράν πιο ακριβής απ' ό,τι η πρόγνωση.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το επιτυχημένο πλήγμα του Ισλαμικού Κράτους εκτός Μέσης Ανατολής αναγκάζει την Ουάσινγκτον και την Ευρώπη να ξανασκεφτούν τη στρατηγική τους. Ο προβληματισμός των ΗΠΑ, οι "άβολοι συμβιβασμοί" με τη Ρωσία και το "στοίχημα" της Συρίας.

Τα τριάντα λεπτά τρόμου στους δρόμους του Παρισιού φαίνεται πως θα γίνουν ο καταλύτης μιας ευρείας αλλαγής στη διεθνή πολιτική, με επιπτώσεις που θα μπορούσαν να διαρκέσουν για χρόνια, σύμφωνα με ανάλυση των Stephen Fidler και Julian E. Barnes για την Wall Street Journal.

Όπως αναφέρουν, το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής της Δύσης τα τελευταία χρόνια επικεντρώνονταν σε αυτό που αντιλαμβάνονταν ως αυξανόμενη απειλή από τη Ρωσία. Η τρομοκρατία ήταν ένα πραγματικό μεν, αλλά περιορίσιμο πρόβλημα. Η νέα επιθετική στρατιωτική στάση της Μόσχας στην Ουκρανία –και πέραν της Ουκρανίας- αποτελούσε μια πιο σοβαρή απειλή.

Όμως, μετά τη σειρά των συντονισμένων επιθέσεων, το Ισλαμικό Κράτος έφερε και πάλι στο επίκεντρο της διεθνούς ατζέντας την απειλή της τρομοκρατίας.

Και η Ρωσία παρουσιάστηκε άμεσα ως εταίρος –ένας εταίρος με σχέδιο για άμεση καταπολέμηση της απειλής.

Η στρατηγική της Μόσχας για στήριξη του καθεστώτος του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσσαντ –προσωρινά τουλάχιστον- ως τον καλύτερο τρόπο για την αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους, δεν είναι μια στρατηγική που αρέσει στις ΗΠΑ και –μέχρι τώρα τουλάχιστον- στη Γαλλία. Όμως, η θέση αυτή μπορεί να αλλάξει.

Η θηριωδία της Παρασκευής αύξησε σημαντικά το γεωπολιτικό «στοίχημα» της Συρίας, όπου σχεδόν πέντε χρόνια πολέμου έχουν οδηγήσει εκατοντάδες χιλιάδες να αναζητήσουν άσυλο στην Ευρώπη. Και θεωρείται βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε ένταση των στρατιωτικών και διπλωματικών ενεργειών της Δύσης στην περιοχή.

Ωστόσο, η διάθεση στις πρωτεύουσες της Δύσης, και ιδιαίτερα στην Ουάσινγκτον, για μια εκτεταμένη χερσαία επιχείρηση στη Συρία είναι περιορισμένη και «χρωματίζεται» από τις εμπειρίες στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι, έγιναν συγκρίσεις με τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη και την Ουάσινγκτον. Όμως οι ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν έχουν την στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα η αντίδραση της Ουάσινγκτον να θεωρείται κρίσιμης σημασίας.

Στη σύνοδο των G20 που πραγματοποιήθηκε χθες Κυριακή, ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα δεσμεύτηκε να διπλασιάσει την στρατιωτική εκστρατεία –της οποίας ηγούνται οι ΗΠΑ- κατά του Ισλαμικού Κράτους, αλλά και τη διπλωματική προσπάθεια για εξεύρεση πολιτικής λύσης στον πόλεμο της Συρίας.

Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, όπως αναφέρει η Wall Street Journal, σημειώνουν μια αύξηση τελευταία της κινητικότητας, περιλαμβανομένων των αμερικανικών επιθέσεων κατά της ηγεσίας του Ισλαμικού Κράτους, την ένταση των αεροπορικών επιχειρήσεων και την ανάπτυξη ειδικών δυνάμεων στη Συρία, ως «πρόγευση» μιας πιο δυναμικής προσέγγισης. Οι αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν επίσης ότι οι ΗΠΑ παρέδωσαν ένα δεύτερο φορτίο πυρομαχικών σε έναν νέο συνασπισμό αραβικών και κουρδικών δυνάμεων που μάχονται κατά του Ισλαμικού Κράτους. Οι ΗΠΑ αύξησαν επίσης την ανταλλαγή πληροφοριών με τη Γαλλία, προκειμένου να βοηθήσουν τη χώρα ώστε να πλήξει πιο αποτελεσματικά στόχους του Ισλαμικού Κράτους σε Ιράκ και Συρία.

Επιπλέον, ο Ομπάμα και ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν συμφώνησαν μετά από συνάντησή τους στην Τουρκία σε μια ευρεία διαδικασία για επίλυση του πολέμου της Συρίας, όπως ανέφεραν αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, με μια αξιοσημείωτη αλλαγή τόνου σε ότι αφορά τις ρωσικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία.

Ωστόσο, οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου είπαν πως ο Ομπάμα δεν επιζητά μια «δραματική αλλαγή» στην αμερικανική στρατηγική. Εξακολουθεί να μην θέλειαμερικανική εμπλοκή με τρόπους που θεωρεί ότι δυνητικά μπορεί να εμπλέξουν τη χώρα σε έναν ακόμα πόλεμο στη Μέση Ανατολή –όπως για παράδειγμα με τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία για την οποία πιέζουν ορισμένοι σύμμαχοι των ΗΠΑ, όπως η Τουρκία.

«Δεν πιστεύουμε πως οι αμερικανοί στρατιώτες είναι η απάντηση στο πρόβλημα», σχολίασε ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου σε θέματα εθνικής ασφάλειας, Μπεν Ρόουντς. «Ειλικρινά, είναι πιο βιώσιμο και αποτελεσματικό να έχουμε δυνάμεις της αντιπολίτευσης στο έδαφος της Συρίας και εταίρους στο Ιράκ που να είναι ικανοί να ανακαταλάβουν και να κρατήσουν αυτή την εδαφική περιοχή στις δικές τους κοινότητες».

Οι θάνατοι στο Παρίσι επιβεβαίωσαν την ικανότητα του Ισλαμικού Κράτους να πραγματοποιήσει επιθέσεις κατά μεγάλων δυνάμεων, από τη βάση του στη Συρία και στο Ιράκ. Οι επιθέσεις στο Παρίσι ήρθαν μετά τις πρόσφατες επιθέσεις σε Άγκυρα και Βηρυττό και την κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου –που έχουν όλες αποδοθεί στην τρομοκρατική αυτή ομάδα.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, Ρίτσαρντ Μπερ, δήλωσε στο CBS ότι ελπίζει πως ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ θα επικαλεστεί τη συνθήκη του ΝΑΤΟ για να υπάρξει ένας νέος αντιτρομοκρατικός συνασπισμός, όπως έκαναν οι ΗΠΑ μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.

«Τότε ίσως θα δημιουργήσουμε έναν συνασπισμό που θα μπορεί να επιτεθεί κατά αυτού του τρομερού τρομοκρατικού στοιχείου πριν μπορέσει να πραγματοποιήσει άλλη συντονισμένη επίθεση», είπε χαρακτηριστικά. Σημείωσε, δε, πως θα χρειαστεί μεγαλύτερη συγκέντρωση πληροφοριών και μια μεγαλύτερη αμερικανική δύναμη ειδικών επιχειρήσεων στη Συρία.

Το Παρίσι ετοιμάζεται να τριπλασιάσει τον αριθμό των αεροσκαφών του στη Μέση Ανατολή, για επιχειρήσεις κατά των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους, μετά τον χαρακτηρισμό των επιθέσεων στο Παρίσι ως «πράξη πολέμου» από τον Ολάντ.

Γάλλοι αξιωματούχοι δήλωσαν πως το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle, που μεταφέρει 24 αεροσκάφη, ήδη προγραμματίζεται να αποπλεύσει αυτήν την εβδομάδα –σε μια τυχαία χρονική στιγμή που όμως μπορεί να τους δώσει τη δυνατότητα να ενεργήσουν με βάση τις πληροφορίες που συλλέγουν τώρα.

«Σίγουρα, καθώς συγκεντρώνουμε περισσότερες πληροφορίες, θα μπορούμε να πραγματοποιούμε περισσότερες επιθέσεις», σημείωσε γάλλος αξιωματούχος.

Εντός της Ευρώπης, είναι πιθανό να υπάρξουν περαιτέρω διχογνωμίες αναφορικά με τη προσφυγική κρίση, αλλά και επαναφορά των συστηματικών ελέγχων στα σύνορα ορισμένων χωρών, κάτι που ορισμένοι θεωρούσαν ότι ανήκε στο παρελθόν.

Είναι πιθανό επίσης οι κυβερνήσεις να πρέπει να λάβουν ορισμένες σκληρές αποφάσεις ως προς το κατά πόσο θα μπορέσουν να αγνοήσουν την προσοχή που δείχνει παραδοσιακά η Ευρώπη στα ανθρώπινα δικαιώματα, και ως προς το αν πρέπει να απαντήσουν με περισσότερη ηλεκτρονική παρακολούθηση και άλλες τακτικές, την ώρα που δίνεται τόση έμφαση στο δικαίωμα στην ιδιωτικότητα.

«Θα είναι πολύ δύσκολο για τις κυβερνήσεις της Δύσης να καταπολεμήσουν αυτού του είδους την τρομοκρατία και να σεβαστούν τις πολιτικές προτιμήσεις μας και να διατηρήσουν το αφήγημά μας για τις αξίες», σχολίασε ο πρώην πρέσβης της ΕΕ στη Μέση Ανατολή, Μαρκ Πιερίνι.

Ένα σημείο στο οποίο είναι πιθανό να υπάρξει ένας άβολος συμβιβασμός είναι η Ρωσία, οι σχέσεις με την οποία είναι τεταμένες λόγω της Ουκρανίας. Στη σύνοδο των G20 στην Τουρκία, ο Πούτιν απηύθυνε έκκληση στη Δύση να συμμετέχει σε έναν κοινό αγώνα κατά της διεθνούς τρομοκρατίας.

Η Μόσχα φαίνεται να ελπίζει πως θα υπάρξει συμφωνία στο πλαίσιο της οποίας η συνεργασία για το θέμα της Συρίας θα οδηγήσει σε χαλάρωση των κυρώσεων που έχει επιβάλει η Δύση λόγω της Ουκρανίας. Μέχρι τώρα, οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι αποφεύγουν να κάνουν μια τέτοια σύνδεση.

«Η Ρωσία πολεμά αυτούς στη Συρία που ανατίναξαν το Παρίσι και που έχουν κηρύξει πόλεμο εναντίον της Ευρώπης. Ήρθε η ώρα η Δύση να σταματήσει να επικρίνει τη Μόσχα και να δημιουργήσει έναν κοινό συνασπισμό», δήλωσε ο Αλεξέι Πουσκοφ, επικεφαλής της επιτροπής διεθνών σχέσεων της Δούμα.

Όμως, ο όποιος de facto συνασπισμός με τη Μόσχα πιθανότατα θα ενίσχυε το καθεστώς του Άσσαντ, κάτι που ορισμένοι ειδικοί προειδοποιούν ότι θα μπορούσε να «γυρίσει μπούμερανγκ» καθώς θα «έσπρωχνε στη γωνία» τους Σουνίτες Μουσουλμάνους που είναι εναντίον του. Ο Άσσαντ ανήκει στην μειοψηφία των Αλαουϊτών, η οποία συνδέεται με τους Σιίτες.

«Όσο πιο πολύ στηρίζεις τον Άσσαντ, τόσο πιο πολύ νευριάζεις τους Σουνίτες, και τους δίνεις μόνο μια επιλογή –να στηρίξουν το Daesh (Ισλαμικό Κράτος)», προειδοποίησε ο Φρανσουά Χάισμπουργκ, κορυφαίος αναλυτής σε ζητήματα ασφάλειας.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η επιτυχία στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας μετριέται από την αντίδραση της κοινωνίας. Η γαλλική κυβέρνηση πρέπει να αντισταθεί στις σειρήνες για πιο σκληρούς νόμους. Γιατί θα υπάρξουν και άλλα τρομοκρατικά χτυπήματα.

Toυ François Heisbourg
Financial Times


Την επόμενη ημέρα του τρομοκρατικού χτυπήματος η Γαλλία είναι μπροστά σε δύο εντελώς διαφορετικές επιλογές. Η μία είναι να αποσυρθεί σε μια λιγότερο ανοιχτή, εσωστρεφή κοινωνία και να προχωρήσει σε μια πιο σκληρή στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία, σαν αυτή της Ρωσίας. Η άλλη είναι να διατηρήσει τον ρόλο της Γαλλίας σαν ανοιχτή ευρωπαϊκή δημοκρατία που επιδεικνύει μια στρατηγική σύνεση στη Μέση Ανατολή.

To ποιο μονοπάτι θα επιλεγεί θα έχει μεγάλη σημασία για τη διαμόρφωση της μελλοντικής πορείας της Ε.Ε. συνολικά. Θα καθορίσει επίσης αν οι τζιχαντιστές κέρδισαν ή έχασαν στο Παρίσι στις 13 Νοεμβρίου.

Η νίκη ή η ήττα απέναντι στην τρομοκρατία δεν μετριέται με τον αριθμό των θυμάτων. Αυτό που καθορίζει το αποτέλεσμα είναι η απάντηση της κοινωνίας. Αυτή μπορεί να κινείται από την εντυπωσιακή «μείνετε ψύχραιμοι και συνεχίστε» αντίδραση του Λονδίνου στις επιθέσεις της 7/7 του 2005, έως την εξαιρετικά δυσλειτουργική άρνηση της ισπανικής κυβέρνησης να αναγνωρίσει την ευθύνη των τζιχαντιστών μετά τους βομβαρδισμούς στη Μαδρίτη το 2004 και την υπόσχεση του Πούτιν να «χτυπήσει τους Τσετσένους ακόμα και στην τουαλέτα», ή την καταστροφή του Ιράκ από την Αμερική και τον νόμο κατά της τρομοκρατίας.

Η Γαλλία βρίσκεται τώρα στο ίδιο σταυροδρόμι και οι κρίσιμες αποφάσεις θα ληφθούν τις επόμενες ημέρες και ώρες στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Στη Γαλλία, θα υπάρξουν οι αναπόφευκτες εκκλήσεις για πιο σκληρή, ad hoc νομοθεσία, που θα είναι πιο έντονες εξαιτίας της ανόδου του Εθνικού Μετώπου: την αντίδραση αυτή πρόλαβε η ανακοίνωση του προέδρου Φρανσουά Ολάντ να επιβάλει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, δείχνοντας πως το υφιστάμενο νομικό και ρυθμιστικό οπλοστάσιο διαθέτει αρκετά πυρομαχικά.

Η ανακοίνωση από το κυβερνών κόμμα των Σοσιαλιστών, την κεντροδεξιά και το Εθνικό Μέτωπο ότι αναστέλλουν την καμπάνια για τις τοπικές εκλογές του επόμενου μήνα είναι ένα σημάδι προς τη σωστή κατεύθυνση.

Αλλά στην πορεία του δρόμου, η ξενοφοβία και ο αντι-ισλαμισμός θα αυξηθούν ακόμα περισσότερο, εδραιώνοντας την άρνηση της Γαλλίας να ανοίξει τις πόρτες της στο κύμα των προσφύγων από τη Συρία. Το Εθνικό Μέτωπο θα βγει κερδισμένο ενώ η παραδοσιακή κεντροδεξιά θα στραφεί περισσότερο προς τα άκρα. Σε μια στιγμή που η προσφυγική κρίση δημιουργεί ερωτήματα για το μέλλον των ανοιχτών συνόρων εντός της Ε.Ε., αυτό μπορεί να επιφέρει ένα μοιραίο χτύπημα στην εύρεση μια πανευρωπαϊκής λύσης στα προβλήματα που θέτει η μετακίνηση πληθυσμών.

Οι Γάλλοι θα πρέπει να εντείνουν τις αργοπορημένες έως τώρα προσπάθειες για ενίσχυση των υπηρεσιών ασφάλειας. Η DGSI, η γαλλική υπηρεσία πληροφοριών, που είναι το αντίστοιχο της βρετανικής MI5, συγκροτήθηκε πριν από δύο χρόνια και παρά τη σημαντική χρηματοδότηση, οι οικονομικοί και ανθρώπινοι πόροι της είναι προφανέστατα ανεπαρκείς.

Το μέγεθος και η πολυπλοκότητα της 13ης Νοεμβρίου, με τους επτά διαφορετικούς στόχους και τα πολλαπλά modi operandi, δείχνουν ένα επίπεδο απειλής που αυξάνεται γρηγορότερα από την ικανότητα του κράτους να το αντιμετωπίσει. Ακόμα χειρότερα, οι επιζήσαντες μίλησαν για το πώς βρήκαν απέναντι τους γαλλόφωνους τρομοκράτες, αντί για ξένους που δεν γνώριζαν τις περιοχές στις οποίες επιτίθονταν.

Επειδή η ενίσχυση της εγχώριας ασφάλειας θα χρειαστεί χρόνο και δεν έχει απήχηση στα μέσα ενημέρωσης, θα είναι μεγάλος ο πειρασμός για να ακολουθηθεί ο αμερικανικός και ρωσικός δρόμος μιας πιο δραστικής παρέμβασης στη Μέση Ανατολή, που θα πηγαίνει στην πηγή του προβλήματος.

Η απήχηση θα είναι μεγάλη. Οι βομβιστικές επιθέσεις και οι επιδρομές των ειδικών δυνάμεων δεν προσφέρουν μόνο εντυπωσιακές στιγμές για την τηλεόραση και το youtube, επιδεικνύοντας ότι οι ηγέτες μας έχουν τον έλεγχο και κάνουν επιτέλους κάτι που αξίζει τον κόπο. Έχουν και κάτι που είναι εύκολο να πουληθεί στον κοινό νου: από τη στιγμή που το ISIS είναι στην καρδιά του προβλήματος, η εισβολή στην περιοχή του στη Συρία και στο Ιράκ είναι λογική.

Η λογική αυτή πάει αμέσως ένα βήμα παραπέρα: από τη στιγμή που ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου και από τη στιγμή που ο Μπασάρ αλ Άσαντ είναι εχθρός του ISIS, ο Μπασάρ αλ Άσαντ είναι φίλος μου. Η λογική αυτή ήταν μέρος της συζήτησης στη Γαλλία πριν από την επίθεση της 13ης Νοεμβρίου. Τώρα μπορεί να βρεθεί στο προσκήνιο.

Δυστυχώς, αυτό που ακούγεται απλό και λογικό δεν συνιστά και καλή πολιτική σε μια πολύπλοκη κατάσταση. Η στήριξη του Άσαντ και της Χεζμπολάχ και των Ιρανών συμμάχων απλά θα αποξενώσει ακόμα περισσότερο τη σουνιτική πλειοψηφία στη Συρία, πυροδοτώντας νέο κύμα προσχώρησης σε τζιχαντιστικές οργανώσεις. Οι ρωσικοί βομβαρδισμοί σε σουνιτικές ομάδες που δεν έχουν σχέση με το ISIS κάνει τα πράγματα χειρότερα.

Η γαλλική κυβέρνηση το καταλάβαινε πολύ καλά αυτό μέχρι τώρα. Πρέπει να δούμε αν θα είναι σε θέση να αντισταθεί στις σειρήνες που τραγουδούν «όλοι με τον Άσαντ κατά του ISIS».

Όποιες και αν είναι οι βασικές αποφάσεις της Γαλλίας, πρέπει να γνωρίζουμε πως θα γίνουν εν μέσω και άλλων πιθανών επιθέσεων. Ο αριθμός των εμπλεκόμενων σε αυτή τη θηριωδία και ο σχεδιασμός της, σε συνδυασμό με το ότι όπως φαίνεται είχε ρίζες στην ίδια τη Γαλλία, αφήνουν λίγες ελπίδες ότι πρόκειται για ένα μόνο χτύπημα. Η κοινωνική και πολιτική απάντηση θα πρέπει να το λάβει αυτό υπόψη.

* Ο François Heisbourg είναι πρόεδρος του IISS και ειδικός σύμβουλος του Ιδρύματος για την Στρατηγική Έρευνα στην Γαλλία
Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας

Οι κήρυκες των υψηλών ιδανικών με λερωμένη την συνείδηση τους, από πρωταγωνιστές της εγχώριας πολιτικής σκηνής, έγιναν κομπάρσοι σε έναν θίασο δανειστών.
Έχασαν τον προσανατολισμό τους, γέμισαν με απογοήτευση και αμηχανία τους ενθουσιώδες οπαδούς τους και παρέδωσαν την ανεξαρτησία της χώρας σε αυτούς που μέχρι χθες τους κατηγορούσαν ως Δυνάστες και Τοκογλύφους.
Από κοινωνικοί σωτήρες και υπηρέτες του Ελληνικού λαού, έγιναν εμποράκοι της πολιτικής, πιόνια και μαριονέτες στα χέρια τους.

Ο «φρέσκος» χαριτωμένος ψευταράκος της ιδιότυπης λάιτ αριστεράς που αλληθωρίζει προς την κεντροδεξιά και τον αυταρχισμό, το «λιοντάρι» που έπεισε τον εαυτό του ότι θα άλλαζε την Ευρώπη, το αυτάρεσκο ανθρωπάκι που ανέδειξε ως υπέρτατη αξία το ψέμα και την απάτη, σύρθηκε στα τέσσερα.

Ένας ανεπαρκής δημαγωγός, εκμεταλλευόμενος την ανάγκη του κόσμου να ακούσει καλά νέα, έγινε ο σωτήρας τους, ο Θεός τους.

Επιβεβαιώνοντας τον Έκο που έλεγε: «Στο είδος του είναι Θεός… αλλά το είδος του είναι σκατά»!!!

Ένα ανόητο σχολιαρόπαιδο, που ονειρεύτηκε αυτό που ονειρεύονται όλοι οι αποτυχημένοι… Να γίνει κάποτε σπουδαίος.

Σπουδαίος δεν έγινες βρε Αλέξη, αναγνωρίσιμος έγινες, με ακριβό μάλιστα τίμημα. Τις θύελλες που έσπειρες, εμείς τις θερίζουμε.

Γιατί σπουδαίο σε κάνουν τα έργα σου Αλέξη και όχι τα ανέξοδα και αδιέξοδα λόγια σου. Και εσύ από έργα; μνημόνια όπως και οι άλλοι.

Αν διαβάσει κανείς τι έλεγε και τι έγραφε για όλα αυτά τα μέτρα που σήμερα επιβάλλει, θα φρίξει. Αν είχε λίγο φιλότιμο θα έκανε χαρακίρι.

Το κοντόφθαλμο ανθρωπάκι με την επίπλαστη αισιοδοξία που την αντλεί από την βεβαιότητα ότι κανείς από τους 4 υποψήφιους της Ν.Δ δεν μπορεί να του αμφισβητήσει τα πρωτεία, έχει γαντζωθεί χωρίς κανένα όραμα στην εξουσία.

Επιβάλει μέτρα απάνθρωπα, μέτρα ισοπεδωτικά, μέτρα που φτωχοποιούν και στερούν από τον λαό ακόμη και τη δυνατότητα επιβίωσης του.
Έτσι χάσαμε τις ελπίδες και τα όνειρα μας,
από έναν Τίποτα.
Από το αύριο που μας υποσχέθηκε και δεν ήρθε ποτέ, από ένα λυκόφως που κρατά πολύ (παραφράζοντας λίγο τον Λειβαδίτη)
Σε παρακαλώ Αλέξη μπορείς να μου τυλίξεις ένα τέταρτο ευτυχίας για το σπίτι;

Και από κάτω οι οπαδοί

Υπάρχουν δύο είδη υποστηριχτών, οπαδών, ψηφοφόρων.

Το ένα που θέλει, τυφλή πίστη, απαιτεί μόνο την υπακοή και αποθαρρύνει την σκέψη. Αυτό βολεύει τον ηγέτη γιατί οι οπαδοί βλέπουν μόνο τις φτέρνες τους και δαιμονοποιούν τον δρόμο.

Το θέμα είναι να φέρεις στα μέτρα σου την ψευδαίσθηση, να ταυτιστείς μαζί της και όλα τα άλλα έρχονται μόνα τους. Να πείσεις τον εαυτό σου ότι βρήκες τον μεγάλο ηγέτη.

Όπως έλεγε και ο Ντενί Ντιντερό «Καταπίνουμε με απληστία κάθε ψέμα που μας κολακεύει, αλλά την αλήθεια που μας φαίνεται πικρή την παίρνουμε με μικρές γουλιές.»

Το άλλο είδος ενθαρρύνει τον ψηφοφόρο να εξετάσει τις πράξεις και τα κίνητρα. Αυτό χαρακτηρίζει ανθρώπους που ακολουθούν τον ηγέτη μέσω της γνώσης, της έρευνας και της αμφισβήτησης. Το θέμα είναι να μην αφήνεις τίποτα να σου κρύβει τα μάτια, τον νου και τα αυτιά.

Αυτό το είδος δεν το θέλει κανένας πολιτικός.
Ούτε ο Αλέξης φυσικά.

Γιατί οι πολιτικοί προτιμούν από τους ψηφοφόρους τους την πίστη και όχι την γνώση. Στην πίστη ποντάρουν. Η γνώση είναι επικίνδυνη γιαυτούς.

Με την σιωπή μας παραδώσαμε τα κλειδιά της χώρας και της ζωή μας στον Σουλτάνο, ότι πει ο αφέντης Αλέξης και δεν φωνάζει κανείς πια. Ο τσαρλατάνος της πολιτικής κατάφερε να παρακολουθούμε αδρανείς, σαν ζαλισμένα κοτόπουλα αυτά που πολεμούσε με πάθος χθες να τα υπερασπίζεται με θέρμη σήμερα.

Δεν θα αργήσει η στιγμή, μετά τον ολική του μετάλλαξη και με αυτά που έρχονται, να γυρίσουν όλα ανάποδα. Η πίστη και ο κομματικός φανατισμός θα γίνουν οργή και ρετσινιά, γιατί όταν η πείνα καραδοκεί, η πίστη δεν διαρκεί, τελειώνει παρέα με τις ψευδαισθήσεις.

Γιατί το ισχνό βόδι δεν φοβάται τον σφαγέα Αλέξη. Αν είσαι φτωχός δεν έχεις τίποτα που να μπορεί να σου στερήσει κάποιος, τα έχεις χάσει όλα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Είναι διαπιστωμένο πως πολλά συνταρακτικά γεγονότα της διεθνούς επικαιρότητας έχουν ένα διαφορετικό παρασκήνιο από την δήθεν πραγματικότητα που μας προβάλλουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ, τα οποία αλώστε ο ρόλος τους είναι αυτός ακριβώς, δηλαδή να παραπλανούν τον κόσμο για να εξυπηρετηθούν καλύτερα οι καταχθόνιοι σκοποί της παγκόσμιας ελίτ.
Η σύγχρονη ιστορία γράφεται σε δυο εκδόσεις. Την επίσημη και ευρέως εκδιδόμενη και την παρασκηνιακή και πραγματική.

Ένας χρήσιμος τρόπος να αποκρυπτογραφεί κανείς την πραγματικότητα σε όλα αυτά τα παγκόσμια γεγονότα, είναι να εξετάζει και να ερευνά ποιους πραγματικά ωφελούν και ποιον εξυπηρετούν τα αποτελέσματα από τις συνέπειες τους.

Στις 14 Δεκεμβρίου του 2012, στο Sandy Hook Elementary School στο Newton του Κονέκτικατ των Ηνωμένων Πολιτειών, ένας εικοσάχρονος ονόματι Adam Lanza πυροβολεί και σκοτώνει εν ψυχρώ 20 παιδιά και 6 ενήλικες υπαλλήλους του σχολείου. Προηγουμένως ο ίδιος είχε σκοτώσει την μητέρα του στο σπίτι του. Στη συνέχεια αυτοκτονεί πυροβολώντας τον εαυτό του στο κεφάλι.

Στις 20 Ιουλίου του 2012, σε ένα θέατρο στην πόλη Aurora στο Κολοράντο των ΗΠΑ και ενώ προβάλλονταν η κινηματογραφική ταινία, The Dark Knight Rises δηλαδή «Ανατέλλει ο Ιππότης του Σκότους», εισέβαλλε ένα νέος και αρχίζει να πυροβολεί τους θεατές, (μας θυμίζει το Παρίσι). Σκοτώνονται 12 θεατές ενώ άλλοι 70 τραυματίζονται. Ο δράστης, κάποιος James Eagan Holmes συλλαμβάνεται στο παρκινγκ έξω απ το σινεμά.

Στις 15 Απρίλιοι του 2013 διεξάγονταν ο διεθνής μαραθώνιος στην Βοστόνη των ΗΠΑ. Την ώρα που κάποιοι μαραθωνοδρόμοι κατέληγαν, έγινε τρομοκρατική επίθεση με βόμβες κατά του πλήθους. Σκοτώνονται τρία άτομα ενώ τραυματίζονται άλλοι 264.

Και φτάνουμε στην Μαύρη Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου του 2015 με την τραγωδία στο Παρίσι.

Τι κοινό έχουν όλα αυτά τα γεγονότα;

Και όμως έχουν κάποιο συνταρακτικό κοινό στοιχείο, όσο και αν αυτό εκ πρώτης ακούγεται παράδοξο τρελλό και απίθανο.

Σε όλα αυτά τα γεγονότα υπήρξε μια μάρτυς, η ίδια που παρουσιάζονταν μετά το γεγονός και θρηνούσε με χαρακτηριστικό τρόπο στα καθεστωτικά ΜΜΕ για το γεγονός. Αυτή η κοπέλα, έχει κάποια μοναδικά χαρακτηριστικά που την ταυτοποιούν, όπως φαίνεται και στην αποκαλυπτική φωτογραφία που δημοσιεύεται σε ένα γερμανικό μπλογκ.

Πως μπορεί να συμβαίνει αυτό και τι κρύβεται πίσω από αυτό, είναι ένα πραγματικά πολύ μεγάλο ερώτημα.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Των Γεωργίου Κ. Φίλη, Ph.D. και Ζαχαρία Β. Μίχα 

Μετά τα πολλαπλά τρομοκρατικά πλήγματα στο Παρίσι, και τη χρέωσή τους στο Ισλαμικό Κράτος, αλλά και στο μαζικό φαινόμενο της μετανάστευσης που βρίσκεται σε εξέλιξη μέσω Τουρκίας, το μεγάλο ζήτημα που εγείρεται είναι τι μέλει γενέσθαι στην ευρύτερη περιοχή, καθώς όλες οι ενδείξεις συνηγορούν στο ότι οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες.

Δεν μπορεί η υφήλιος να αναγνωρίζει όσα έγιναν ως τη γαλλική και κατ’ επέκταση την ευρωπαϊκή 11η Σεπτεμβρίου, να αναγνωρίζουν τον ρόλο του αποκαλούμενου ως Ισλαμικού Κράτους στο μακελειό και από την άλλη να μη ληφθούν μέτρα τα οποία στόχο θα έχουν να αποδείξουν ότι τα σύγχρονα κράτη δεν θα επιτρέψουν σε μη κρατικούς δρώντες να υπαγορεύσουν την ατζέντα τους, πολλώ δε μάλλον να αμφισβητήσουν τον τρόπο ζωής της ενωμένης Ευρώπης.

Οι δυτικοί ηγέτες ήδη, ο ένας μετά τον άλλον περιγράφουν την διαμορφωθείσα κατάσταση ως «συνθήκες πολέμου» και δεσμεύονται να πράξουν όσα απαιτηθούν για να εξαφανίσουν την απειλή του Ισλαμικού Κράτους, ανεξαρτήτως του πόσο εφικτός είναι ο εν λόγω στόχος, σε πρώτη τουλάχιστον φάση.

Αναπόφευκτα, για στρατηγικούς και πολιτικούς λόγους η δράση αναμένεται να επικεντρωθεί στη Συρία, όπου τα μέτωπα είναι ανοικτά, οι πληγές χαίνουν και το Ισλαμικό Κράτος βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση μετά τη στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας και των Σιιτών συμμάχων της. Αξίζει να σημειωθεί πως η Μόσχα έχει πλέον διπλασιάσει και τις χερσαίες δυνάμεις οι οποίες ανέρχονται σε 4.000 στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, αλλά και μισθοφόρους, σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες.

Με δεδομένο πως η προσπάθεια θα επικεντρωθεί στο έδαφος της Συρίας, γίνεται κατανοητό πως λόγω της γεωγραφίας και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των δυτικών δυνάμεων, οι τρόποι δράσης ποικίλουν κάτι που σημαίνει πως ενδεχομένως και να μη δούμε χερσαίες δυνάμεις να εμπλέκονται άμεσα στις επόμενες φάσεις της κρίσης. Με άλλα λόγια, ακόμα και μετά την τραγωδία των Παρισίων, η ηγεσία της χώρας έχει την ψυχραιμία να αντιληφθεί πως είναι σε θέση να εμπλακεί εμφανώς στην σύγκρουση, χωρίς όμως να διακινδυνεύσει να δει τον δείκτη απωλειών της να αυξάνεται κατακόρυφα.

Η εντατικοποίηση των βομβαρδισμών από διάφορα αεροναυτικά μέσα, η αποστολή όπλων η εκπαίδευση και χρηματοδότηση «αξιόπιστων συμμάχων» οι οποίοι διαθέτουν χερσαίες κατά του ISIS είναι μία αποτελεσματική πρακτική, η οποία εάν συνδυαστεί με μία λελογισμένη εμπλοκή άκρως εξειδικευμένων δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων, καθώς και η παροχή πληροφοριών μέσω των εξελιγμένων επίγειων εναέριων και διαστημικών μέσων στους μαχητές των φίλιων δυνάμεων κατά του ISIS, θα αλλάξει τις ισορροπίες επί του εδάφους.

Φυσικά η εμφανής αλλά προσεκτική κλιμάκωση της εμπλοκής της Γαλλίας στον πόλεμο, θα περάσει και το κατάλληλο μήνυμα και στη Ρωσία, η οποία ειδικά από τη στιγμή που ενεπλάκη άμεσα στις πολεμικές επιχειρήσεις, δείχνει να προκρίνει τη δημιουργία μίας ευρύτερης συμμαχίας κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Στο σημείο αυτό τίθεται και το καίριο ερώτημα, εάν η Γαλλία αποφασίσει να εμπλακεί πιο δυναμικά αλλά δεν θελήσει να στείλει στο έδαφος κάτι περισσότερο από μονάδες ειδικών επιχειρήσεων ή/και τη Λεγεώνα των Ξένων, τότε ποιον ακριβώς θα πρέπει να ενισχύσει στο έδαφος ώστε να εξαλείψει τουλάχιστον εδαφικά – διότι ιδεολογικά πλέον η σύγκρουση θα είναι πολύ σκληρή και μακροχρόνια – το Ισλαμικό Κράτος;

Οι προφανείς «μνηστήρες» στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι τρεις: Πρώτον, η Τουρκία, δεύτερον οι Κούρδοι, τρίτον η Ρωσία. Κάθε μία από αυτές τις επιλογές έχει για το Παρίσι -και τη Δύση γενικότερα- πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Στις δυνητικές επιλογές εκτιμάται πως δεν πρέπει να υπολογίζονται ιδιαίτερα οι «αντικαθεστωτικοί» που «πολεμάνε τον Άσαντ και το Ισλαμικό Κράτος», διότι όπως η εμπειρία έχει δείξει πρόκειται για μη αξιόπιστους στην καλύτερη των περιπτώσεων «συμμάχους», πολλοί από αυτούς δεν έχαναν την ευκαιρία μόλις εκπαιδευτούν, οπλιστούν και χρηματοδοτηθούν να περάσουν στις γραμμές διαφόρων εξτρεμιστικών οργανώσεων, ή και ακόμα και του ίδιου του ISIS, αν και τώρα ο οπορτουνισμός μάλλον θα αλλάξει προσανατολισμό...

Από τον κατάλογο εξαιρούνται λογικά και οι δυνάμεις του Άσαντ, αφού σε μία τέτοια περίπτωση, το μήνυμα θα ήταν πως ολόκληρη η πολιτική γραμμή εναντίον της Δαμασκού, όπως αυτή είχε περάσει τα τελευταία τέσσερα έτη στη Δύση έχει καταρρεύσει. Εξάλλου, σε περίπτωση μεγάλης συμμαχίας που θα δράσει στην περιοχή, προφανώς και θα ενδιαφέρεται για την απεμπλοκή της, κάτι που δεν θα γίνει εάν πρώτα δεν υπάρξει μια κάποια συνολικότερη διευθέτηση του συνολικού προβλήματος.

Προχωρώντας στους τρεις «υποψηφίους» προς βοήθεια από την Γαλλία και την Δύση γενικότερα θα πρέπει να σημειωθεί πως οι περιπτώσεις δεν είναι καθόλου όμοιες.

Η Ρωσία, για παράδειγμα, δεν έχει ανάγκη να της παρασχεθεί βοήθεια της ιδίας φύσης με αυτή που απαιτείται για τους Κούρδους ή την Τουρκία. Μετά τα γεγονότα των Παρισίων, η πιθανότητα συνεννόησης, έστω και ευκαιριακής, δηλαδή σε τακτικό επίπεδο μεταξύ της Δύσης και της Μόσχας, έχει αυξηθεί θεαματικά, όπως διαφάνηκε και από τη συνάντηση Ομπάμα-Πούτιν στην Αττάλεια, σε εντελώς διαφορετικό από τις προηγούμενες φορές κλίμα.

Τέτοια συμφωνία, θα δώσει στην Μόσχα τον αναγκαίο πολιτικό και στρατιωτικό χώρο να εμπλακεί ακόμα πιο ενεργά και στην ουσία να επιχειρήσει να «καθαρίσει την παρτίδα» στη Συρία τόσο για τη ίδια όσο και για λογαριασμό των δυτικών, έχοντας ασφαλώς λάβει διαβεβαιώσεις για τα ανταλλάγματα που θα λάβει την επόμενη ημέρα...

Όπως μπορεί να γίνει κατανοητό, κάτι τέτοιο θα είχε ως πλεονέκτημα το ότι η επιφυλακτική στις χερσαίες στρατιωτικές επεμβάσεις Δύση, επιτίθεται στο Ισλαμικό Κράτος με έναν τρόπο που ελαχιστοποιεί τις δυνητικές της απώλειες. Σε μία δεύτερη ανάγνωση στην ουσία προ(σ)καλεί έναν γεωπολιτικό της αντίπαλο, τη Ρωσία, να εμπλακεί ακόμα περισσότερο σε μια κατάσταση η οποία εάν τελματωθεί θα αρχίσει να απομυζά τη δύναμη μίας ισχυρής αλλά με εμφανή αδύνατα σημεία -ειδικά στην οικονομία- Ρωσίας.

Ο θεωρητικός κίνδυνος φυσικά, είναι το Κρεμλίνο να μετατραπεί εκ των πραγμάτων στον κύριο ρυθμιστή των εξελίξεων, ενώ μέχρι πριν από λίγους μήνες δεν ήταν παρά μία από τις δυνάμεις που επιζητούσαν να παίξουν ρόλο στα τεκταινόμενα προασπίζοντας τα συμφέροντά τους, με το ρωσικό ενδιαφέρον να είναι -κατανοητά- κυρίως στραμμένο στην ανατολική Ουκρανία.

Η περίπτωση της Τουρκίας είναι η πλέον ενδιαφέρουσα και εμπλέκεται άμεσα τόσο με τις επιδιώξεις της Άγκυρας στο θέμα των Κούρδων όσο και στο ζήτημα του Σουνιτικού αναθεωρητισμού. Όπως έχει αναφερθεί και σε προηγούμενες αναλύσεις οι Τούρκοι βλέπουν το ζήτημα της Συρίας υπό ένα διπλό πρίσμα. Στο ζήτημα των Κούρδων επιδιώκουν πάση θυσία -και είναι μία πραγματική κόκκινη γραμμή για τους ίδιους- τη μη δημιουργία οποιουδήποτε κρατικού κουρδικού μορφώματος, όπως αυτού του Βορείου Ιράκ. Στο θέμα του Σουνιτικού Ισλάμ προσβλέπουν σε μία Συρία η οποία θα έχει μετατραπεί σε ένα ισλαμικό κράτος, ή θα περιλαμβάνει ένα τέτοιου είδους μόρφωμα, ώστε αυτό να ελέγχεται και να εξαρτάται από την Άγκυρα.

Όπως μπορεί να γίνει κατανοητό, κάθε βοήθεια προς την Τουρκία λειτουργεί ως παίγνιο μηδενικού αθροίσματος σε σχέση με τους Κούρδους. Ταυτόχρονα, εμπεριέχει πάντα το σπέρμα της αμφιβολίας των δυτικών για το κατά πόσον η Τουρκία στην ουσία το μόνο που θα επιδιώκει, θα είναι η αποδυνάμωση των Κούρδων και όχι των ισλαμιστών, εάν υποτεθεί ότι θα της επιτρεπόταν να προχωρήσει στον σχεδιασμό της, δηλαδή για αρχή την άμεση εισβολή στην Συρία και τη δημιουργία «ουδέτερης ζώνης».

Αξίζει να σημειωθεί πως το έδαφος στο οποίο απαιτεί η Τουρκία να καταλάβει και να δημιουργήσει τη «ζώνη ασφαλείας», στην πραγματικότητα προβλέπεται να αποτελέσει τον συνεκτικό χώρο μεταξύ των βορειοανατολικών κουρδικών καντονιών και του δυτικού καντονιού το οποίο βρίσκεται πλησίον των ακτών της Συρίας. Η ένωση δηλαδή των παραπάνω καντονιών, θα επιτρέψει στους Κούρδους της Συρίας να δημιουργήσουν μία συνεχή εδαφική ζώνη από τα σύνορα με τους ομοεθνής τους στους Βόρειο Ιράκ έως τις ακτές σχεδόν της Μεσογείου...

Είναι ξεκάθαρο πως μία χωρίς όρους βοήθεια της Δύσης προς την Τουρκία, θα ζημίωνε και επί του πεδίου τον πλέον αξιόπιστο -όπως αναφέρεται από την Ουάσιγκτον- σύμμαχο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την περεταίρω κλιμάκωση της βίας αλλά και της πρόσδεσης των Κούρδων στο άρμα της Μόσχας, αλλά και για τις προοπτικές αποφυγής γενικευμένης εμπλοκής δυτικών χερσαίων στρατευμάτων.

Εν ολίγοις, όλα όσα θα δούμε την επόμενη ημέρα στην περιοχή, θα συνδέονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με την Τουρκία, η γεωγραφική γειτνίαση της οποίας, αλλά και η ξεκάθαρα αυτόνομη ατζέντα της, την οποία δε συμμερίζονται δυνάμεις που εμπλέκονται στη συριακή κρίση -Ρωσία, ΗΠΑ, κάποιες ευρωπαϊκές χώρες- ενώ κάποιες άλλες προσπαθούν να αποκομίσουν οφέλη χρησιμοποιώντας διπλωματική οδό που θα διέρχεται από την Άγκυρα...

Εν κατακλείδι, όποια και να είναι τα σενάρια και με βάση τα παραπάνω, μια ασφαλής καταρχήν πρόβλεψη, θα ήταν πως η Τουρκία θα επιχειρήσει να ευθυγραμμιστεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε περιόδους τόσο φορτισμένες, με τις κοινωνίες δυτικές και όχι μόνο να πνέουν μένεα εναντίον του ισλαμικού εξτρεμισμού τον οποίο η Τουρκία έχει τόσο πολύ υποστηρίξει έμπρακτα και επιχειρήσει να δικαιολογήσει, η Άγκυρα αντιλαμβάνεται ότι οι ανοχές εξαντλούνται και η προοπτική να προκληθούν σοβαρά προβλήματα που θα υλοποιήσουν τα πιο εφιαλτικά σενάρια, είναι απολύτως ορατή.

Ο φόβος της εμπέδωσης στις δυτικές ελίτ και κοινωνίες πως οι Κούρδοι αποτελούν τους πλέον αξιόπιστους συμμάχους, είναι σίγουρα βαρύνουσας σημασίας. Αυτή τη στιγμή η Άγκυρα, μετά το χάος που έχει δημιουργηθεί -για το οποίο φέρει μεγάλο μερίδιο ευθύνης- και κινδυνεύει να επηρεάσει και την ίδια, θα θέσει σε δεύτερη μοίρα την επιθετική της πολιτική (εξάπλωση ενός Νεοθωμανικού ισλαμικού αναθεωρητισμού) και θα θέσει ως προτεραιότητα τον περιορισμό του Κουρδικού κινδύνου.

H στρατηγική της αυτή χαρακτηρίζεται ως απόπειρα περιορισμού της ζημίας (damage control - limitation), αφού αντιλαμβάνεται πλέον ξεκάθαρα ότι οι δύο ισχυρότερες δυνάμεις που εμπλέκονται στις περιφερειακές εξελίξεις, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, διατηρούν αμφότερες καλές σχέσεις με τον κουρδικό παράγοντα και με δεδομένη την επιθυμία τους να αποφύγουν τουλάχιστον την εκτεταμένη χερσαία εμπλοκή, σε συνδυασμό με τις αποδεδειγμένες στο πεδίο της μάχης στρατιωτικές ικανότητες των Κούρδων μαχητών, είναι πλέον νομοτελειακά σχεδόν βέβαιο, ότι θα επιχειρήσουν να τους εξοπλίσουν και να τους χρησιμοποιήσουν, υποστηρίζοντάς τους. Αυτό που πάντα επιθυμούσε δηλαδή να αποτρέψει η Άγκυρα…

Εν ολίγοις, οι εξελίξεις φέρνουν πιο κοντά από ποτέ, το χειρότερο από τα δυνητικά σενάρια εξελίξεων για την Τουρκία. Την ίδια στιγμή, το εσωτερικό της χώρας στα νοτιοανατολικά «βράζει», καθότι η μεθόδευση του Ερντογάν για να κερδίσει απόλυτη πλειοψηφία και να αλλάξει το σύνταγμα διασφαλίζοντας το πολιτικό του μέλλον, αποσταθεροποίησε τη χώρα, καθυποτάσσοντας την πολιτική διαπραγμάτευση για την επίλυση του Κουρδικού στις ιδιοτελείς πολιτικές του ανάγκες και προτεραιότητες, κάτι που η χώρα πληρώνει.

Η Τουρκία παγίως επιχειρούσε να παίξει το χαρτί του ΝΑΤΟϊκού προπυργίου στη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο. Η διαφαινόμενη σύγκληση όμως Μόσχας και Ουάσιγκτον με καταλύτη της αντιστροφής του κλίματος τις τρομοκρατικές ενέργειες στο Παρίσι, προκαλεί ισχυρούς πονοκεφάλους στην Άγκυρα. Ακόμα κι αν φαντάζει ασφαλής πρόβλεψη κάποιος νέος κύκλος αντιπαράθεσης Ρώσων και Αμερικανών στο προσεχές διάστημα, η συνεργασία των δυο στο πιο κρίσιμο γεωγραφικά σημείο, όπου διακυβεύεται ακόμα και αυτή καθαυτή η εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας, αλλάζει τον ρόλο τους στο πλαίσιο της τουρκικής στρατηγικής, ως δυο παράγοντες τους οποίους η τουρκική διπλωματία επιχειρούσε να παίξει τον έναν απέναντι στον άλλον…

* Ο κ. Γεώργιος Φίλης είναι διδάκτωρ Γεωπολιτικής (Durham University, UK), Επισκέπτης καθηγητής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο τμήμα Διεθνών Επιχειρήσεων και μέλος του Institute of Diplomacy & Global Affairs του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος – DEREE καθώς και μέλος του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας & Άμυνας (georgios.filis@hotmail.com)
Ο κ. Ζαχαρίας Μίχας είναι Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου